Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.8.2025.3.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Uznanie za podatnika i skutków podatkowych z tym
związanych z tytułu sprzedaży zabudowanej działki.
Słowa kluczowe: budynek
deweloper
działki
faktura
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt zabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
pełnomocnictwo
umowa-umowa przedwstępna
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Wystawienie faktury
na żądanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 8 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
    - uznania Pana za podatnika w związku z planowaną sprzedażą prawa użytkowania
    wieczystego Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu;
    - uznania planowanej sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawa
    własności Budynku Magazynu jako dostawę Budynku Magazynu, a nie dostawę terenów
    budowlanych;
    - niewyodrębniania z podstawy opodatkowania wartości gruntu;
    - uznania dostawy budynku za dostawę niedokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia;
    - zwolnienia z opodatkowania, planowanej sprzedaży budynku;

    - możliwości udokumentowania fakturą VAT planowanej sprzedaży,
    wpłynął 10 stycznia 2025 r. Uzupełnił go Pan pismem z 27 lutego 2025 r. (wpływ 5 marca
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Od dnia (...) roku prowadzi Pan działalność gospodarczą pod firmą „(...)”. Zgłoszonym
    przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej jest PKD 49.41.Z -
    Transport drogowy towarów. Faktyczny przedmiot wykonywanej przez Pana działalności
    gospodarczej jest zgodny ze zgłoszonym, tj. świadczy Pan usługi transportu drogowego
    towarów na rzecz osób trzecich. Na wykonywanie prowadzonej działalności gospodarczej
    posiada Pan licencję na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy wydaną na
    okres od dnia (...) roku do dnia (...) roku. Prowadzoną działalność gospodarczą wykonuje
    Pan osobiście i nie zatrudnia Pan pracowników.
    Od dnia (...) roku jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług wpisanym do
    wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz
    wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT. Przychody z tytułu wykonywanej przez
    Pana działalności gospodarczej są opodatkowane ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych (rozlicza się Pan na podstawie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów).
    W dniu (...) roku nabył Pan w spadku (na podstawie testamentu) po Pańskim wujku, prawo
    wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej, położonej w (...), przy ulicy (...)
    oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (...) z obrębu (...) o powierzchni (...) m.kw. (dalej -
    „Grunt”) oraz prawo własności wybudowanego na tej działce budynku magazynu o
    konstrukcji z blachy stalowej (dalej - „Budynek Magazynu”).
    Spadek przyjął Pan w całości co potwierdza notarialny akt poświadczenia dziedziczenia
    sporządzony w dniu (...) r., objął Pan w posiadanie oraz dokonał Pan stosownych zmian w
    księdze wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości ujawniając nabyte prawa do Gruntu
    i Budynku Magazynu.
    Otrzymana w spadku przedmiotowa nieruchomość stanowi Pański majątek prywatny. Nie
    włączał Pan jej do prowadzonej działalności gospodarczej, nie dokonywał Pan żadnych
    nakładów inwestycyjnych i traktował ją Pan jako zabezpieczenie majątkowe na przyszłość.
    Przedmiotowa nieruchomość nie była udostępniana osobom trzecim na podstawie umów
    najmu czy dzierżawy. Nie była też objęta żadnym planem miejscowym, ani decyzją o
    warunkach zabudowy, jak również nie czynił Pan żadnych starań w celu uzyskania decyzji
    o warunkach zabudowy czy pozwoleń na budowę.
    (...) r. zgłosiła się do Pana spółka deweloperska składając korzystną ofertę nabycia
    otrzymanej przez Pana w spadku przedmiotowej nieruchomości, na której spółka ta
    chciała realizować przedsięwzięcie deweloperskie. W związku z powyższym w dniu (...) r.
    zawarł Pan ze spółką w (...) (obecnie - po przekształceniu - (...) z siedzibą w (...); dalej -
    „Deweloper”) umowę przedwstępną sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Gruntu i
    prawa własności Budynku Magazynu.
    Zgodnie z zawartą umową przedwstępną - zawarcie umowy przyrzeczonej sprzedaży
    miało nastąpić do dnia (...) r. Cena sprzedaży została określona na kwotę (...) zł. W dniu (...)
    roku został zawarty aneks do powyższej umowy, w wyniku którego m.in. przesunięto
    termin zawarcia umowy przyrzeczonej do dnia (...) r. Część ceny została już zapłacona w
    formie zadatku (20%), a pozostała część ceny (80%) zostanie zapłacona przez Dewelopera
    przy zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Należy podkreślić, że Deweloper nie jest w żaden sposób zainteresowany Budynkiem
    Magazynu wybudowanym na Gruncie, lecz zamierza po nabyciu zabudowanej
    nieruchomości dokonać rozbiórki istniejącego Budynku Magazynu, a następnie
    przeprowadzić na Gruncie własne przedsięwzięcie deweloperskie polegające na budowie
    budynku mieszkalnego wielorodzinnego z mieszkaniami na sprzedaż, przy czym zawarcie

    umowy przyrzeczonej sprzedaży nie jest uzależnione od powodzenia Dewelopera w
    uzyskaniu decyzji umożliwiających realizację przedsięwzięcia. W związku z zamiarem
    realizacji przez Dewelopera własnego przedsięwzięcia deweloperskiego na przedmiotowej
    nieruchomości - zawarta umowa przedwstępna zawierała szereg niestandardowych dla
    umowy przedwstępnej postanowień, które miały na celu uzyskanie przez Dewelopera
    wszelkich decyzji umożliwiających mu realizację własnego przedsięwzięcia
    deweloperskiego na przedmiotowej nieruchomości, tj.:
    - Deweloper uzyskał zgodę na dysponowanie przedmiotową nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, w tym w szczególności prawo
    do uzyskania we własnym imieniu decyzji o warunkach zabudowy, pozwolenia na
    rozbiórkę Budynku Magazynu, pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego
    wielorodzinnego z mieszkaniami na sprzedaż oraz wszelkich innych decyzji, jakie okażą
    się konieczne do realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego przez Dewelopera,
    - Deweloper uzyskał prawo wstępu na przedmiotową nieruchomość w każdym czasie, w
    celu dokonania pomiarów, przeprowadzania badań gruntu, w tym badań geologiczno-
    inżynierskich i geotechnicznych oraz przeprowadzania innych czynności niezbędnych
    do postępowań administracyjnych dotyczących uzyskiwanych pozwoleń,
    - Deweloper uzyskał prawo pozyskiwania (w formie pełnomocnictwa od Pana) wszelkich
    dokumentów urzędowych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, jakie okażą się
    konieczne w celu realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego przez Dewelopera,
    - Deweloper uzyskał prawo zawarcia z Panem umowy najmu, dzierżawy lub użyczenia
    (obok zawartej umowy przedwstępnej), jeśli uprawnienia wynikające z umowy
    przedwstępnej okazałyby się niewystarczające do realizacji przedsięwzięcia
    deweloperskiego przez Dewelopera, z czego to Deweloper skorzystał zawierając umowę
    użyczenia przedmiotowej nieruchomości na potrzeby zawierania umów
    przyłączeniowych oraz lokalizacji nowego zjazdu,
    - Deweloper uzyskał prawo do żądania innych pełnomocnictw, jeśli pełnomocnictwa
    wynikające z umowy przedwstępnej okazałyby się niewystarczające do realizacji
    przedsięwzięcia deweloperskiego przez Dewelopera,
    - Deweloper uzyskał prawo do reprezentowania Pana w toczących się postępowaniach
    administracyjnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości i nieruchomości, z
    którymi sąsiaduję,
    - Deweloper uzyskał prawo do nieingerowania przez Pana w realizowany przez
    Dewelopera proces inwestycyjny, jak również Pana zobowiązanie do niewykonywania
    niektórych praw właściciela (m.in. do niezawierania umów sprzedaży i umów
    zobowiązujących do sprzedaży, do niezawierania umów najmu i dzierżawy, do nie
    występowania o własne decyzje administracyjne).
    W dniu składania niniejszego wniosku Deweloper uzyskał już wszelkie pozwolenia na
    realizację własnego przedsięwzięcia deweloperskiego, w tym w szczególności decyzję o
    warunkach zabudowy, pozwolenie na rozbiórkę Budynku Magazynu oraz pozwolenie na
    budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z mieszkaniami na sprzedaż.
    Rozpoczęcie robót budowlanych, w tym rozbiórka Budynku Magazynu, są planowane
    przez Dewelopera na (...) rok i nie nastąpią przed zawarciem umowy przyrzeczonej
    sprzedaży.
    Z dodatkowych informacji należy nadmienić, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, przy czym nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami, ani nie dokonywał Pan takich transakcji prywatnie w ostatnich latach.
    Posiada Pan w majątku prywatnym mieszkanie, w którym obecnie mieszka oraz
    dodatkowe mieszkania, z których (...) wynajmuje prywatnie na cele mieszkaniowe na rzecz
    osób trzecich.

    Istniejący na przedmiotowej nieruchomości Budynek Magazynu widnieje w kartotece
    budynków prowadzonej przez Prezydenta Miasta i został sklasyfikowany jako pozostałe
    budynki niemieszkalne. Powierzchnia zabudowy Budynku Magazynu została określona w
    kartotece budynków na (...) m.kw. Budynek Magazynu został wybudowany w (...) roku, tj.
    jeszcze przed nabyciem przedmiotowej nieruchomości przez Pańskiego wujka (którego
    jest Pan spadkobiercą), które to nabycie nastąpiło w (...) roku. Od dnia nabycia
    przedmiotowej nieruchomości nie dokonywał Pan żadnych nakładów (np. remont,
    przebudowa) na Budynek Magazynu, a tym bardziej nakładów przekraczających 30%
    wartości początkowej Budynku Magazynu. Nakładów takich, wedle Pana wiedzy, nie
    dokonywał również Pana wujek, którego jest Pan następcą prawnym (jako spadkobierca).
    Po sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawa własności Budynku
    Magazynu zamierza Pan kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą
    (świadczenie usług transportu drogowego towarów), przy czym środki z przedmiotowej
    sprzedaży nie będą zasilały prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu
    towarów.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    Przedmiotowa transakcja miała już miejsce. Umowa przyrzeczona została zawarta w dniu
    (...) roku przed notariuszem w (...), za nr Rep. A (...).
    Budynek magazynu o konstrukcji z blachy stalowej (Budynek Magazynu) znajdujący się na
    działce nr (...) stanowi budynek w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    Budowlane (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 725, ze zm.). Budynek ten jest również ujęty w
    ewidencji budynków prowadzonej przez Prezydenta Miasta.
    W powyższej sprawie należy odróżnić dwa zagadnienia, tj. udzielone przez Pana
    pełnomocnictwa dla Dewelopera (a ściślej przedstawiciela Dewelopera) do działania w
    Pana imieniu oraz udzielone przez Pana Deweloperowi prawo do dysponowania przez
    Dewelopera Pańską nieruchomością dla jego (Dewelopera) celów budowlanych, które
    realizował w swoim własnym imieniu.
    Zakres udzielonych przez Pana pełnomocnictw (dla przedstawiciela Dewelopera) do
    działania w Pana imieniu został określony w § 8 ust. 6, § 8 ust. 7 oraz § 8 ust. 9 umowy
    przedwstępnej.
    Treść § 8 ust. 6 była następująca: „Sprzedający udziela niniejszym (...) pełnomocnictwa do
    pozyskiwania wszelkich dokumentów urzędowych dotyczących prawa użytkowania
    wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (...) przy ulicy (...), oznaczonej jako
                                    2działka ewidencyjna nr (...) z obrębu (...) o powierzchni (...) m oraz prawa własności
    wzniesionych na tej nieruchomości gruntowej, stanowiących odrębny przedmiot
    własności, budynków oraz innych urządzeń, oraz innych dokumentów, jakie okażą się
    potrzebne do zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży, w tym w szczególności:
    - wypisów i wyrysów z rejestru gruntu,
    - wypisów z kartoteki budynków,
    - zaświadczeń dotyczących braku planu miejscowego lub wypisów z planu miejscowego,
    - zaświadczeń dotyczących objęcia Nieruchomości obszarem rewitalizacji,
    - zaświadczeń dotyczących objęcia Nieruchomości uproszczonym planem urządzenia lasu
    lub decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o
    lasach;
    - zaświadczeń uzyskane w trybie art. 306g Ordynacji podatkowej w zakresie braku
    zaległości podatkowych Sprzedających oraz innych należności Sprzedających, do
    których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej,

    - zaświadczeń z właściwego urzędu gminy wskazującego na niezaleganie przez
    Sprzedających z jakimikolwiek podatkami i opłatami lokalnymi oraz opłatami z tytułu
    użytkowania wieczystego,
    - zaświadczeń dotyczących danych meldunkowych,
    - zaświadczeń o niezaleganiu/zaleganiu opłacenia składek ZUS,
    - zaświadczeń o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające przez stan zaległości
    Sprzedających.
    Pełnomocnictwo, o którym mowa powyżej, w związku z koniecznością przedstawienia
    stosownych dokumentów do umowy przyrzeczonej, jest nieodwołalne w okresie do dnia
    (...) oraz nie wygasa wraz ze śmiercią mocodawcy. (...) jest uprawniony do ustanawiania
    dalszych pełnomocników w granicach swojego umocowania”.
    Powyższe pełnomocnictwo do działania w Pana imieniu było wykorzystane przez
    przedstawiciela Dewelopera, gdyż to on dostarczył urzędowe dokumenty wymagane do
    zawarcia umowy przyrzeczonej.
    Treść § 8 ust. 7 była następująca: „Sprzedający zobowiązuje się nie utrudniać Kupującemu
    lub podmiotom z nim współdziałającym czynności mających na celu przygotowanie
    inwestycji deweloperskich na Nieruchomości, jak również na działkach sąsiadujących, w
    szczególności procesu uzyskiwania stosownych decyzji i pozwoleń. Powyższe oznacza w
    szczególności, że Sprzedający nie będzie odwoływał się od decyzji wydanych na rzecz
    Kupujących oraz podmiotów z nim współdziałających, zarówno przed, jak i po
    przeniesieniu własności Nieruchomości na rzecz Kupującego. W celu zapewnienia
    powyższego uprawnienia Kupującego - Sprzedający udzielają niniejszym (...)
    pełnomocnictwa do reprezentowania ich w toczących się postępowaniach dotyczących
    procesu inwestycyjnego na Nieruchomości oraz działkach sąsiednich, w tym w
    szczególności decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz
    do odbioru korespondencji urzędowej. Pełnomocnictwo, o którym mowa powyżej, w
    związku z koniecznością poniesienia nakładów dotyczących przygotowania procesu
    inwestycyjnego, jest nieodwołalne w okresie do dnia (...) oraz nie wygasa wraz ze śmiercią
    mocodawcy. (...) jest uprawniony do ustanawiania dalszych pełnomocników w granicach
    swojego umocowania”.
    Powyższe pełnomocnictwo do działania w Pana imieniu było wykorzystane przez
    przedstawiciela Dewelopera, gdyż odbierał on korespondencję urzędową kierowaną do
    Pana w toczących się postępowaniach dotyczących procesu inwestycyjnego.
    Treść § 8 ust. 9 była następująca: „W przypadku, gdyby pełnomocnictwa, o których mowa
    w ust. 6 lub 7 powyżej, okazały się niewystarczające na potrzeby przygotowania
    przedsięwzięcia deweloperskiego - Sprzedający udzielą Kupującemu lub (...), na ich
    żądanie dodatkowych pełnomocnictw”.
    Z treści powyższego postanowienia umowy strony nigdy nie skorzystały, gdyż nie było
    takiej potrzeby.
    Uprawnienie Dewelopera do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zostało
    określone w § 8 ust. 1, § 8 ust. 2, § 8 ust. 3 oraz § 8 ust. 8 umowy przedwstępnej.
    Uprawnienie to Deweloper realizował we własnym imieniu, tj. wszystkie uzyskane decyzje
    (w tym w szczególności decyzja o warunkach zabudowy, decyzja o pozwoleniu na
    rozbiórkę oraz na budowę), wszystkie prowadzone działania (wykonywanie projektów,
    pomiarów, przeprowadzanie badań gruntu, w tym badań geologiczno-inżynierskich i
    geotechnicznych oraz innych czynności niezbędnych do postępowań administracyjnych)
    oraz wszystkie zawierane umowy przyłączeniowe czy lokalizacja zjazdu były z inicjatywy
    Dewelopera, na jego wniosek i koszt, i to on był wnioskodawcą toczących się postępowań.
    Deweloper nie działał w takich przypadkach w Pańskim imieniu.
    Treść § 8 ust. 1 była następująca: „Sprzedający oświadcza, że udziela Kupującemu zgody
    na dysponowanie przedmiotem niniejszej umowy na cele budowlane w rozumieniu

    ustawy Prawo budowlane w celu przygotowania przedmiotu niniejszej umowy do
    planowanej przez Kupującego inwestycji deweloperskiej”.
    Deweloper korzystał z tego prawa i działał we własnym imieniu uzyskując konieczne - dla
    jego procesu inwestycyjnego - decyzje administracyjne.
    Treść § 8 ust. 2 była następująca: „2. Uprawnienia Kupującego, o których mowa w ust. 1,
    obejmują w szczególności prawo do:
    1) wykonania projektu budowlanego dotyczącego planowanej przez Kupującego inwestycji
    deweloperskiej oraz projektu rozbiórki istniejącego budynku,
    2) występowania o wymagane przepisami szczególnymi pozwolenia, uzgodnienia lub
    opinie niezbędne do wydania pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na rozbiórkę, w
    tym decyzje o warunkach zabudowy;
    3) występowania do właściwych jednostek organizacyjnych o wydanie oświadczenia o
    zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków,
    4) występowania do właściwych jednostek organizacyjnych o wydanie warunków
    przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych,
    elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,
    5) występowania do właściwego zarządcy drogi o możliwość połączenia z drogą publiczną
    zgodnie z przepisami o drogach publicznych,
    6) występowania o pozwolenie lub pozwolenia na usunięcie z przedmiotu niniejszej
    umowy roślinności,
    7) występowania o wydanie decyzji pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na rozbiórkę”.
    To uszczegółowienie zakresu uzyskanego przez Dewelopera uprawnienia do
    dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Deweloper korzystał z tego prawa i
    działał we własnym imieniu uzyskując konieczne - dla jego procesu inwestycyjnego -
    decyzje administracyjne.
    Treść § 8 ust. 3 była następująca: „Kupującemu przysługuje prawo wstępu na przedmiot
    niniejszej umowy w każdym czasie, w celu dokonania pomiarów, przeprowadzania badań
    gruntu, w tym badań geologiczno-inżynierskich i geotechnicznych oraz przeprowadzania
    innych czynności niezbędnych do postępowań administracyjnych dotyczących pozwolenia
    na budowę oraz pozwolenia na rozbiórkę”.
    Deweloper korzystał z tego prawa i działał we własnym imieniu wykonując konieczne
    pomiary, badania gruntu i inne czynności dotyczące procesu inwestycyjnego.
    Treść § 8 ust, 8 była następująca: „W przypadku, gdyby niniejsza umowa nie była
    wystarczająca dla celów przygotowania przedmiotu niniejszej umowy do planowanej przez
    Kupującego inwestycji deweloperskiej - Strony zawrą odrębną umowę cywilnoprawną w
    tym zakresie (użyczenie, najem lub dzierżawa) odpowiadającą powyższym uprawnieniom
    umożliwiającą Kupującemu przygotowanie przedmiotu niniejszej umowy do planowanych
    przez Kupującego inwestycji deweloperskiej”.
    Z powyższego uprawnienia Deweloper skorzystał zawierając z Panem umowę użyczenia,
    która umożliwiła mu zawarcie - we własnym imieniu - umów przyłączeniowych, jak
    również prowadzenie postępowania w sprawie lokalizacji zjazdu.
    Reasumując Deweloper - w trakcie trwania umowy przedwstępnej - prowadził proces
    inwestycyjny we własnym (Dewelopera) imieniu i nie prowadził tego procesu w Pańskim
    imieniu.
    Umowa użyczenia miała charakter nieodpłatny, a jej zawarcie (czy też obowiązek jej
    zawarcia) wynikał z wyżej przywołanego postanowienia § 8 ust. 8 umowy przedwstępnej.
    Nieruchomość nie była wykorzystywana w prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej.

    Pana wujek nabył i użytkował ten budynek od (...) roku na potrzeby prowadzonej przez
    niego działalności gospodarczej, a nabył go od syndyka masy upadłości jeszcze innego
    przedsiębiorstwa, które też go użytkowało, ale nie ma Pan informacji od kiedy. Stąd też
    można z całą pewnością stwierdzić, że od pierwszego zasiedlenia do dnia transakcji
    minęło co najmniej (...) lat.
    Nieruchomość nabył Pan w spadku po swoim wujku i nigdy nie przysługiwało Panu w
    związku z tym prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    ani z takiego prawa nie korzystał Pan.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług:
    1. Czy w związku z planowaną sprzedażą prawa użytkowania wieczystego Gruntu oraz
    prawa własności Budynku Magazynu będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu
    dokonania tych transakcji?
    2. Czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług planowaną sprzedaż
    prawa użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu
    należy potraktować jako dostawę terenów budowlanych czy jako dostawę budynku?
    3. Czy w przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, a planowanej
    sprzedaży za dostawę budynku należy z podstawy opodatkowania wyodrębnić wartość
    gruntu?
    4. Czy w przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, a planowanej
    sprzedaży jako dostawy budynku, planowaną sprzedaż należy potraktować jako
    dostawę w ramach pierwszego zasiedlenia?
    5. Czy w przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, a planowanej
    sprzedaży jako dostawy budynku poza pierwszym zasiedleniem, planowana sprzedaż
    będzie zwolniona z podatku od towarów i usług?
    6. Czy w przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, a planowanej
    sprzedaży jako czynności zwolnionej z podatku od towarów i usług, planowana
    sprzedaż może być udokumentowana fakturą VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Przedstawiając własne stanowisko w odniesieniu do pierwszego pytania – uważa Pan, że z
    tytułu planowanej sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawa
    własności Budynku Magazynu będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT’’, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o
    VAT). Budynek wybudowany na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste stanowi w
    świetle przepisów kodeksu cywilnego odrębny przedmiot własności (rzecz).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym zbycie prawa wieczystego
    użytkowania gruntu (art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy o VAT).
    W oparciu o powyższe wprowadzenie należy stwierdzić, że zarówno zbycie Gruntu, jak i
    zbycie Budynku Magazynu, traktowane są jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przy czym wskazać należy, że nie każda

    czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby ustawy o VAT, zostały
    określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może
    być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Przepisy ustawy o VAT nie przesądzają jednoznacznie kiedy dostawa towarów będzie
    stanowiła działalność gospodarczą podlegającą przepisom ustawy o VAT, a kiedy będzie
    stanowiła jedynie zarządzanie majątkiem prywatnym nie podlegające przepisom ustawy o
    VAT. W przedmiotowej sprawie Grunt oraz Budynek Magazynu zostały nabyte przez Pana
    w wyniku otrzymania spadku w (...) roku. Nie włączył Pan otrzymanego w spadku Gruntu
    oraz Budynku Magazynu do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w
    zakresie transportu drogowego towarów, jak również nie podejmował żadnych działań o
    charakterze inwestycyjnym (np. wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy,
    nakłady na nieruchomość), ani nie oddał Pan nieruchomości w najem czy dzierżawę.
    Powyższe nie przesądza jednakże o tym, że planowana przez Pana transakcja sprzedaży
    prawa wieczystego użytkowania Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu nie
    będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Jest wręcz
    przeciwnie. Za uznaniem planowanej przez Pana transakcji sprzedaży prawa wieczystego
    użytkowania Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu jako dokonywanej w

    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT przemawiają poniższe dwa
    główne argumenty:
    1. Umowa przedwstępna sprzedaży prawa wieczystego użytkowania Gruntu oraz prawa
    własności Budynku Magazynu została zawarta przez Pana z Deweloperem pierwotnie
    na okres 2 lat, a następnie przedłużona na okres kolejnych (...) miesięcy, tj. łącznie na
    okres (...) miesięcy. Z zawartej umowy przedwstępnej wynikało prawo Dewelopera do
    dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów prawa
    budowlanego na potrzeby przygotowania przedsięwzięcia deweloperskiego przez
    Dewelopera, w tym decyzji o pozwoleniu na budowę oraz szereg innych uprawnień
    pozwalających ingerować w stan faktyczny i prawny nieruchomości. W przypadku
    wykonania tak zawartej umowy miał Pan uzyskać wynagrodzenie w postaci ceny
    sprzedaży albo w postaci zatrzymania zadatku w przypadku, gdyby do zawarcia umowy
    przyrzeczonej sprzedaży nie doszło. Powyższe wypełnia opisane w zdaniu drugim art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT kryteria czynności polegającej na wykorzystywaniu (działania o
    charakterze gospodarczym przygotowujące proces inwestycyjny) towarów
    (nieruchomość) w sposób ciągły dla celów zarobkowych (uzyskana cena sprzedaży albo
    zatrzymany zadatek),
    2. Z treści zawartej umowy przedwstępnej wynikały szerokie pełnomocnictwa udzielone
    Deweloperowi do działania w Pana imieniu na potrzeby i dla zabezpieczenia
    przygotowywanego przez Dewelopera przedsięwzięcia deweloperskiego. Z samego
    faktu ustanowienia szerokich pełnomocnictw wynika, że Deweloper mógł podejmować
    działania wywołujące skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy (wnioskodawcy
    niniejszej interpretacji), a tym samym dokonując działań na potrzeby własnego
    przedsięwzięcia deweloperskiego - Deweloper mógł uatrakcyjniać Pańską
    nieruchomość jako towar przyczyniając się do wzrostu jej wartości. Co więcej wszelkie
    działania Dewelopera (jako Pańskiego pełnomocnika) służące przygotowaniu własnego
    przedsięwzięcia deweloperskiego będą oznaczały, że to Pan (jako mocodawca)
    podejmuje te działania, a tym samym trafnie można wskazać, że wykonuje Pan
    działalność porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem (czyli deweloperów).
    W zakresie skutków udzielenia przez sprzedającego nieruchomość szerokiego
    pełnomocnictwa do działania w jego imieniu dla nabywcy nieruchomości podobnie
    wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z
    dnia 11 marca 2024 r. (sygnatura sprawy 0111-KDIB3-1.4012.28.2024.2.AB).
    Dodatkowo wskazać należy na fakt, że zawarta umowa przedwstępna poprzez
    uregulowanie procesu przygotowania przedsięwzięcia deweloperskiego przez Dewelopera
    wykracza poza standardową regulację umowy przedwstępnej jaką można sobie wyobrazić
    w tzw. zarządzaniu majątkiem prywatnym i bliższa jest obrotowi nieruchomościami o
    charakterze profesjonalnym, a sam przedmiot tej umowy (Grunt zabudowany Budynkiem
    Magazynu o powierzchni zabudowy ... m.kw.) trudno sobie wyobrazić jako możliwy do
    wykorzystania w innej działalności niż działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o
    VAT (przykładowo wynajem czy dzierżawa Gruntu i Budynku Magazynu będą stanowiły
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT).
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych wyżej przepisów oraz stan faktyczny
    przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że planowana przez Pana sprzedaż prawa
    wieczystego użytkowania Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu na rzecz
    Dewelopera będzie - zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT - dostawą dokonywaną
    przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ad. 2.
    Przedstawiając własne stanowisko w odniesieniu do drugiego pytania – uważa Pan, że w
    świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług planowaną sprzedaż prawa
    użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu należy
    potraktować jako dostawę Budynku Magazynu, a nie dostawę terenów budowlanych.

    Chociaż celem Dewelopera jako nabywcy przedmiotowej nieruchomości jest wyburzenie
    Budynku Magazynu, a następnie realizacja własnego przedsięwzięcia deweloperskiego na
    przedmiotowej nieruchomości (na co Deweloper posiada już stosowne decyzje
    administracyjne) nie można abstrahować od faktu, że w momencie sprzedaży prawa
    użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu nieruchomość
    będąca przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomością zabudowaną. Należy zauważyć, że
    zakwalifikowanie gruntu jako niezabudowanego albo zabudowanego nie może pomijać
    obiektywnych okoliczności faktycznych, w szczególności faktu, że na danym gruncie na
    moment dostawy znajdują się trwale z nim związane budynki i budowle. Klasyfikacja
    przedmiotu transakcji powinna być dokonana na podstawie istniejącego na moment
    dokonania czynności stanu faktycznego, a nie w oparciu o ewentualne zamiary nabywcy
    wobec nabywanego gruntu, w szczególności gdy zamiar ten może wynikać z uzyskanych
    decyzji. W tym zakresie należy wskazać na stanowisko NSA wyrażone w wyroku z 7
    listopada 2013 r. o sygn. I FSK 1436/13. W wyroku tym NSA podkreślił, że: „w zakresie
    skutków tej czynności [dostawy gruntu zabudowanego] na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług nie ma żadnego znaczenia cel ekonomiczny nabycia tej działki istniejący
    po stronie kupującego. To czy nabywca w przyszłości, po dokonaniu dostawy zamierza
    zburzyć budynki oraz budowle i wznieść nowy budynek, jest bez znaczenia dla kwalifikacji
    tej czynności w aspekcie tej daniny publicznoprawnej”.
    Zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w powyższym wyroku:
    „nie można dostawy zabudowanych gruntów traktować jako czynności wyłączonej spod
    zwolnienia przedmiotowego z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o VAT tylko z tych
    względów, że nabywca zamierza wyburzyć budynki oraz budowle i wznieść na tym terenie
    nowy budynek”. W celu rozstrzygnięcia kwalifikacji sprzedawanych działek należy także
    zwrócić uwagę na wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08, który stanowi,
    że: „W świetle powyższych rozważań na zadane pytania odpowiedzieć należy, że art. 13
    część B lit. g) szóstej dyrektywy w związku z art. 4 ust. 3 lit. a) tej dyrektywy powinien być
    interpretowany w ten sposób, że przewidzianym w pierwszym z tych przepisów
    zwolnieniem z podatku VAT nie jest objęta dostawa działki, na której wciąż stoi stary
    budynek, który ma zostać rozebrany w celu wzniesienia na jego miejscu nowej konstrukcji
    i którego rozbiórka, do jakiej zobowiązał się sprzedający, rozpoczęła się przed tą dostawą.
    Takie transakcje dostawy i rozbiórki stanowią w świetle podatku VAT transakcję jednolitą
    mającą na celu jako całość dostawę nie tyle istniejącego budynku i gruntu, na którym stoi,
    co niezabudowanej działki, niezależnie od stanu zaawansowania robót rozbiórkowych
    starego budynku w momencie rzeczywistej dostawy działki”.
    Także NSA w wydanym wyroku z 19 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 818/14 stwierdził, że:
    „(...) skoro rozbiórka budynków nawet nie rozpoczęła się przed dokonaniem dostawy, to
    wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną, a nie sam grunt. Zgodzić się należy z
    konkluzją, że dla oceny charakteru takiej transakcji nie ma znaczenia fakt, że została
    wydana decyzja udzielająca pozwolenia na budowę, dla realizacji którego konieczna była
    rozbiórka istniejących na działkach obiektów. Słusznie sąd I instancji podkreślił, że bez
    znaczenia dla kwalifikacji tej czynności na gruncie podatku VAT jest okoliczność, że
    nabywca w przyszłości, po dokonaniu dostawy zamierza zburzyć budynki i wznieść nowe
    (...)”.
    Należy podkreślić, że dopóki dany obiekt budowlany spełnia przesłanki do uznania go za
    budynek czy też budowlę, teren na którym jest on usytuowany, jest terenem
    zabudowanym. Dopiero jeśli na skutek podjętych prac rozbiórkowych przestanie on
    spełniać kryteria przewidziane dla budynku lub budowli, teren na którym taki obiekt się
    uprzednio znajdował, staje się gruntem niezabudowanym. W konsekwencji, w sprawie
    opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami przeznaczonymi do rozbiórki
    istotny jest fakt, czy rozbiórka budynków zostanie dokonana (bądź rozpocznie się) przed
    planowaną dostawą.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w
    związku z tym, że rozbiórka Budynku Magazynu nie rozpocznie się przed zawarciem

    umowy przyrzeczonej sprzedaży, planowaną sprzedaż nieruchomości (Gruntu
    zabudowanego Budynkiem Magazynu) na rzecz Dewelopera należy potraktować jako
    dostawę gruntu zabudowanego Budynkiem Magazynu, a nie jako dostawę terenów
    budowlanych (gruntów przeznaczonych pod zabudowę) i to niezależnie od tego jaki jest
    cel nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Dewelopera, ani jakimi decyzjami
    administracyjnymi dysponuje w momencie planowanej sprzedaży nieruchomości.
    W zakresie skutków sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem przeznaczonym
    do rozbiórki podobnie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia 7 listopada 2023 r. (sygnatura sprawy 0114-KDIP4-
    1.4012.549.2023.3.RMA).
    Ad. 3.
    Przedstawiając własne stanowisko w odniesieniu do trzeciego pytania – uważa Pan, że w
    przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów, a planowanej transakcji za dostawę budynku z
    podstawy opodatkowania nie należy wyodrębniać wartości gruntu.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale
    z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Jednakże zgodnie z art. 29a ust. 9
    powyższego przepisu nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste
    gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli.
    Wyjątek wskazany w art. 29a ust. 9 ustawy o VAT dotyczy czynności oddania w
    użytkowanie wieczyste gruntu. Mając na uwadze, że oddanie gruntu Skarbu Państwa lub
    gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w
    użytkowanie wieczyste (ustanowienie użytkowania wieczystego) jest w kodeksie cywilnym
    czynnością odrębną w stosunku do przeniesienia (zbycia) użytkowania wieczystego, a
    ponadto w myśl zasady, że wyjątki należy interpretować ściśle - należy stwierdzić, że do
    planowanej transakcji sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa
    własności budynków i budowli znajdujących się na gruncie będzie miał zastosowanie art.
    29a ust. 8 ustawy o VAT, a tym samym z podstawy opodatkowania nie będzie wyodrębniać
    się wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem
    także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.
    W konsekwencji w przypadku planowanej transakcji sprzedaży nie należy wyodrębniać
    wartości gruntu, gdyż grunt podzieli analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie
    Budynku Magazynu, a jeśli dostawa Budynku Magazynu korzysta ze zwolnienia od
    podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym Budynek
    Magazynu jest posadowiony.
    W zakresie niewyodrębnienia wartości gruntu w przypadku sprzedaży nieruchomości
    zabudowanej podobnie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia 7 listopada 2023 r. (sygnatura sprawy 0114-KDIP4-
    1.4012.549.2023.3.RMA).
    Ad. 4.
    Przedstawiając własne stanowisko w odniesieniu do czwartego pytania – uważa Pan, że w
    przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów, a planowanej transakcji za dostawę budynku -

    dostawę należy potraktować jako dostawę nie dokonywaną w ramach pierwszego
    zasiedlenia.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług ilekroć w dalszych przepisach
    jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Budynek Magazynu wybudowany został w (...) r., następnie został nabyty przez Pańskiego
    wujka (którego jest Pan spadkobiercą) w (...) r., a następnie został nabyty przez Pana w
    spadku w (...) r. Od czasu nabycia przez Pana Budynku Magazynu w (...) r. nie były
    ponoszone na niego nakłady (nie były wykonywane remonty czy przebudowy), których
    wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej. Wedle Pana wiedzy takie
    nakłady nie były również dokonywane przez Pańskiego wujka (poprzedniego właściciela).
    W konsekwencji do planowanej dostawy Budynku Magazynu będą miały zastosowanie
    przepisy ustawy o VAT dotyczące dostawy niedokonywanej w ramach pierwszego
    zasiedlenia.
    Ad. 5. Stanowisko sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 27 lutego 2025 r.
    Przedstawiając własne stanowisko w odniesieniu do piątego pytania – uważa Pan, że w
    przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, a planowanej
    transakcji za dostawę budynku dokonywaną poza pierwszym zasiedleniem - planowana
    sprzedaż będzie zwolniona z podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku:
    10) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata;
    10a) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w
    pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Dostawa Budynku Magazynu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku opisanego w art.
    43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy o VAT z uwagi na fakt, że:
    1) nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim (jest Pan - w
    wyniku spadkobrania - co najmniej drugim użytkownikiem nieruchomości; nie były
    również ponoszone wydatki na ulepszenie budynku stanowiące co najmniej 30% jego
    wartości początkowej;
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata;
    3) Panu - jako spadkobiercy - nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do nabytej w spadku
    nieruchomości;

    4) nie dokonywał Pan wydatków na ulepszenie Budynku Magazynu, w stosunku do których
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a tym
    bardziej nie dokonywał Pan wydatków stanowiących co najmniej 30% wartości Budynku
    Magazynu.
    W konsekwencji dostawa Budynku Magazynu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    opisanego w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym transakcja nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług.
    Ad. 6.
    Przedstawiając własne stanowisko w odniesieniu do szóstego pytania - uważa Pan, że w
    przypadku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów, a planowanej sprzedaży jako czynności
    zwolnionej z podatku od towarów i usług, planowana sprzedaż może być
    udokumentowana fakturą VAT.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy o VAT podatnik nie jest obowiązany do wystawienia
    faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1. Jak
    wynika z przywołanego wyżej przepisu - co do zasady - ustawodawca nie nakłada na
    podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od
    podatku na podstawie przepisów ustawy o VAT. Jednakże - jak się wydaje - nie ma
    przeszkód, aby w takiej sytuacji podatnik wystawił fakturę dokumentującą sprzedaż
    zwolnioną od podatku, w tym planowaną sprzedaż Budynku Magazynu.
    Należy zauważyć, że o ile podatnik VAT nie ma - co do zasady - obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku, to może być do tego
    zobowiązany na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy o VAT, jeżeli nabywca towaru
    (Deweloper) zażąda wystawienia faktury dokumentującą sprzedaż zwolnioną z podatku
    Budynku Magazynu.
    Reasumując - pomimo braku obowiązku – może Pan dobrowolnie udokumentować
    sprzedaż Budynku Magazynu fakturą VAT (pomimo zwolnienia tej sprzedaży z podatku),
    przy czym - jeśli pojawi się żądanie Dewelopera – będzie Pan zobowiązany do wystawienia
    faktury VAT dokumentującej sprzedaż Budynku Magazynu (pomimo zwolnienia tej
    sprzedaży z podatku).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie podatku od towarów i usług,
    jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      (...)
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowej
    (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą,
        o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności

    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r., Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, Kodeksu cywilnego.
    Jak wynika z przepisów od art. 95 do art. 109 cyt. ustawy, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w
    zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    Jak wskazano we wniosku, (...) roku nabył Pan w spadku (na podstawie testamentu) po
    Pańskim wujku, prawo wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej - działki nr (...)
    oraz prawo własności wybudowanego na tej działce Budynku Magazynowego.
    Przedmiotowa nieruchomość nie została włączona do prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej ani nie była wykorzystywana w Pana działalności. Wskazał Pan,
    że nie dokonywał żadnych nakładów inwestycyjnych, nie czynił Pan również żadnych
    starań w celu uzyskania decyzji o warunkach zabudowy czy pozwoleń na budowę.
    Nieruchomość nie była również udostępniana osobom trzecim na podstawie umów najmu
    czy dzierżawy - traktował ją Pan jako zabezpieczenie majątkowe na przyszłość.
    Dnia (...) r. zawarł Pan ze spółką deweloperską (która zgłosiła się do Pana składając
    korzystną ofertę nabycia przedmiotowej nieruchomości, na której chciała realizować
    przedsięwzięcie deweloperskie) umowę przedwstępną sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego Gruntu i prawa własności Budynku Magazynu, natomiast Umowa
    przyrzeczona została zawarta (...) r.

    W związku z zamiarem realizacji przez Dewelopera własnego przedsięwzięcia
    deweloperskiego - zawarta umowa przedwstępna zawierała szereg postanowień, które
    miały na celu uzyskanie przez Dewelopera wszelkich decyzji umożliwiających mu realizację
    tego przedsięwzięcia.
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy, udzielił Pan przedstawicielowi Dewelopera
    pełnomocnictwa, których zakres do działania w Pana imieniu upoważniał do pozyskiwania
    wszelkich dokumentów urzędowych dotyczących prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr (...) oraz prawa własności
    wzniesionych na tej nieruchomości gruntowej, stanowiących odrębny przedmiot
    własności, budynków oraz innych urządzeń, oraz innych dokumentów, jakie okażą się
    potrzebne do zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży, w tym w szczególności: wypisów i
    wyrysów z rejestru gruntu, wypisów z kartoteki budynków, zaświadczeń dotyczących
    braku planu miejscowego lub wypisów z planu miejscowego, zaświadczeń dotyczących
    objęcia Nieruchomości obszarem rewitalizacji, zaświadczeń dotyczących objęcia
    Nieruchomości uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją; zaświadczeń w
    zakresie braku zaległości podatkowych Sprzedających oraz innych należności
    Sprzedających, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, zaświadczeń z
    właściwego urzędu gminy wskazującego na niezaleganie przez Sprzedających z
    jakimikolwiek podatkami i opłatami lokalnymi oraz opłatami z tytułu użytkowania
    wieczystego, zaświadczeń dotyczących danych meldunkowych, o niezaleganiu/zaleganiu
    opłacenia składek ZUS, o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające przez stan zaległości
    Sprzedających.
    Powyższe pełnomocnictwo do działania w Pana imieniu było wykorzystane przez
    przedstawiciela Dewelopera, gdyż to on dostarczył urzędowe dokumenty wymagane do
    zawarcia umowy przyrzeczonej.
    Ponadto w ramach udzielonego pełnomocnictwa ustalono, że Sprzedający nie będzie
    odwoływał się od decyzji wydanych na rzecz Kupujących oraz podmiotów z nim
    współdziałających, zarówno przed, jak i po przeniesieniu własności Nieruchomości na
    rzecz Kupującego. W celu zapewnienia powyższego uprawnienia Kupującego - Sprzedający
    udzielili pełnomocnictwa do reprezentowania ich w toczących się postępowaniach
    dotyczących procesu inwestycyjnego na Nieruchomości oraz działkach sąsiednich, w tym
    w szczególności decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o pozwoleniu na budowę,
    oraz do odbioru korespondencji urzędowej. Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy,
    pełnomocnictwo wiązało się z koniecznością poniesienia nakładów dotyczących
    przygotowania procesu inwestycyjnego i było wykorzystane przez przedstawiciela
    Dewelopera, gdyż odbierał on korespondencję urzędową kierowaną do Pana w toczących
    się postępowaniach dotyczących procesu inwestycyjnego.
    Dodatkowo, w umowie przedwstępnej, określono uprawnienie Dewelopera do
    dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które Deweloper realizował we
    własnym imieniu, tj. wszystkie uzyskane decyzje (w tym w szczególności decyzja o
    warunkach zabudowy, decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę oraz na budowę), wszystkie
    prowadzone działania (wykonywanie projektów, pomiarów, przeprowadzanie badań
    gruntu, w tym badań geologiczno-inżynierskich i geotechnicznych oraz innych czynności
    niezbędnych do postępowań administracyjnych) oraz wszystkie zawierane umowy
    przyłączeniowe czy lokalizacja zjazdu były z inicjatywy Dewelopera, na jego wniosek i
    koszt, i to on był wnioskodawcą toczących się postępowań. Deweloper nie działał w takich
    przypadkach w Pańskim imieniu.
    Natomiast, jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, Sprzedający udzielił Kupującemu
    zgody na dysponowanie przedmiotem umowy na cele budowlane w rozumieniu ustawy
    Prawo budowlane w celu przygotowania nieruchomości do planowanej przez Kupującego
    inwestycji deweloperskiej.
    Deweloper korzystał z tego prawa i działał we własnym imieniu uzyskując konieczne - dla
    jego procesu inwestycyjnego - decyzje administracyjne.

    Uprawnienia Kupującego obejmowały w szczególności prawo do:
    1) wykonania projektu budowlanego dotyczącego planowanej przez Kupującego inwestycji
    deweloperskiej oraz projektu rozbiórki istniejącego budynku,
    2) występowania o wymagane przepisami szczególnymi pozwolenia, uzgodnienia lub
    opinie niezbędne do wydania pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na rozbiórkę, w
    tym decyzje o warunkach zabudowy;
    3) występowania do właściwych jednostek organizacyjnych o wydanie oświadczenia o
    zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków,
    4) występowania do właściwych jednostek organizacyjnych o wydanie warunków
    przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych,
    elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,
    5) występowania do właściwego zarządcy drogi o możliwość połączenia z drogą publiczną
    zgodnie z przepisami o drogach publicznych,
    6) występowania o pozwolenie lub pozwolenia na usunięcie z przedmiotu niniejszej
    umowy roślinności,
    7) występowania o wydanie decyzji pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na rozbiórkę.
    W opisie sprawy podał Pan, że Deweloper zawarł z Panem umowę użyczenia, która
    umożliwiła mu zawarcie - we własnym imieniu - umów przyłączeniowych, jak również
    prowadzenie postępowania w sprawie lokalizacji zjazdu. Wskazał Pan, że Umowa
    użyczenia miała charakter nieodpłatny, a jej zawarcie (czy też obowiązek jej zawarcia)
    wynikał z postanowienia umowy przedwstępnej.
    Podał Pan, że Deweloper - w trakcie trwania umowy przedwstępnej - prowadził proces
    inwestycyjny we własnym (Dewelopera) imieniu i nie prowadził tego procesu w Pańskim
    imieniu.
    Zatem fakt, że działania związane z nieruchomością, do których podjęcia zobowiązał się
    Deweloper w umowie przedwstępnej – nie były podejmowane bezpośrednio przez Pana,
    nie oznacza, że pozostały bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez Dewelopera (przedstawiciela Dewelopera)
    wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Deweloper, dokonując ww.
    działań, uatrakcyjnił działkę, będącą przedmiotem sprzedaży, która nadal była w Pana
    posiadaniu. Działania te, dokonywane za Pana pełną zgodą wpłynęły generalnie na
    podniesienie atrakcyjności działki, będącej przedmiotem sprzedaży jako towaru i wpłynęły
    na wzrost jej wartości. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, działka nr (...) była Pana
    własnością i podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia
    podatku VAT zostały „wykonane” w Pana sferze podatkowo-prawnej. W tym kontekście
    bez znaczenia pozostała okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego
    nabywcę. W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegała działka o zupełnie
    innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpił szereg
    czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności działki i ostatecznie jej sprzedaż.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Pana stosownych
    pełnomocnictw skutkowało tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez
    Dewelopera były podejmowane w Pana imieniu i na Pana korzyść, ponieważ to Pan jako
    właściciel działki nr (...) był stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji,
    pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nimi związanych.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził: „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego
    procesu inwestycyjnego spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za
    podatnika, skoro spółka – jako jego pełnomocnik – jest jedynie jego reprezentantem w
    tych czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
    majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 u.

    p.t. u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego imieniu i na
    rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w rozumieniu tych
    przepisów”.
    W związku z powyższym należy przyjąć, że wskazany we wniosku katalog czynności, do
    których upoważnił Pan Dewelopera, branych pod uwagę w całości, wskazuje, że sprzedaż
    zabudowanej działki nr (...) dokonana była przez Pana jako podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmował Pan (przez pełnomocnika –
    Dewelopera lub przedstawiciela Dewelopera) działania podobne do tych, jakie wykonują
    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w
    orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C 181/10, tj. wykazywał Pan aktywność w
    przedmiocie zbycia zabudowanej działki nr (...) porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej
    konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy był składnik Pana majątku
    osobistego, a sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działki stanowiła realizację prawa
    do rozporządzania majątkiem osobistym.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy zabudowanej działki nr (...)
    (będącej w użytkowaniu wieczystym) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejne Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy sprzedaż prawa użytkowania wieczystego
    Gruntu oraz prawa własności Budynku Magazynu należy potraktować jako dostawę
    terenów budowlanych czy jako dostawę budynku.
    Jak wynika z wniosku, Deweloper nie był w żaden sposób zainteresowany Budynkiem
    Magazynu wybudowanym na Gruncie, lecz zamierzał po nabyciu zabudowanej
    nieruchomości dokonać rozbiórki istniejącego Budynku Magazynu, a następnie
    przeprowadzić na Gruncie własne przedsięwzięcie deweloperskie polegające na
    budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z mieszkaniami na sprzedaż.
    Podał Pan, że Deweloper uzyskał wszelkie pozwolenia na realizację własnego
    przedsięwzięcia deweloperskiego, w tym w szczególności decyzję o warunkach
    zabudowy, pozwolenie na rozbiórkę Budynku Magazynu oraz pozwolenie na budowę
    budynku mieszkalnego wielorodzinnego z mieszkaniami na sprzedaż.
    Należy zauważyć, że zakwalifikowanie gruntu jako niezabudowanego albo zabudowanego
    nie może pomijać obiektywnych okoliczności faktycznych, w szczególności faktu, że na
    danym gruncie na moment dostawy znajdują się trwale z nim związane budynki i
    budowle. Klasyfikacja przedmiotu transakcji powinna być dokonana na podstawie
    istniejącego na moment dokonania czynności stanu faktycznego, a nie w oparciu o
    ewentualne zamiary nabywcy wobec nabywanego gruntu, w szczególności gdy zamiar ten
    może wynikać z uzyskanych decyzji.
    W tym zakresie należy wskazać na stanowisko NSA wyrażone w wyroku z 7 listopada 2013
    r. o sygn. I FSK 1436/13. W wyroku tym NSA podkreślił, że:
      „w zakresie skutków tej czynności [dostawy gruntu zabudowanego] na gruncie
      ustawy o podatku od towarów i usług nie ma żadnego znaczenia cel ekonomiczny
      nabycia tej działki istniejący po stronie kupującego. To czy nabywca w przyszłości, po
      dokonaniu dostawy zamierza zburzyć budynki oraz budowle i wznieść nowy
      budynek, jest bez znaczenia dla kwalifikacji tej czynności w aspekcie tej daniny
      publicznoprawnej”.
    Zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w powyższym wyroku:

      „nie można dostawy zabudowanych gruntów traktować jako czynności wyłączonej
      spod zwolnienia przedmiotowego z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o VAT tylko z
      tych względów, że nabywca zamierza wyburzyć budynki oraz budowle i wznieść na
      tym terenie nowy budynek”.
    W celu rozstrzygnięcia kwalifikacji sprzedawanych działek należy także zwrócić uwagę na
    wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08, który stanowi, że:
      „W świetle powyższych rozważań na zadane pytania odpowiedzieć należy, że art. 13
      część B lit. g) szóstej dyrektywy w związku z art. 4 ust. 3 lit. a) tej dyrektywy powinien
      być interpretowany w ten sposób, że przewidzianym w pierwszym z tych przepisów
      zwolnieniem z podatku VAT nie jest objęta dostawa działki, na której wciąż stoi stary
      budynek, który ma zostać rozebrany w celu wzniesienia na jego miejscu nowej
      konstrukcji i którego rozbiórka, do jakiej zobowiązał się sprzedający, rozpoczęła się
      przed tą dostawą. Takie transakcje dostawy i rozbiórki stanowią w świetle podatku
      VAT transakcję jednolitą mającą na celu jako całość dostawę nie tyle istniejącego
      budynku i gruntu, na którym stoi, co niezabudowanej działki, niezależnie od stanu
      zaawansowania robót rozbiórkowych starego budynku w momencie rzeczywistej
      dostawy działki” (pkt 44).
    Także NSA w wydanym wyroku z 19 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 818/14 stwierdził, że:
      „(...) skoro rozbiórka budynków nawet nie rozpoczęła się przed dokonaniem
      dostawy, to wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną, a nie sam grunt.
      Zgodzić się należy z konkluzją, że dla oceny charakteru takiej transakcji nie ma
      znaczenia fakt, że została wydana decyzja udzielająca pozwolenia na budowę, dla
      realizacji którego konieczna była rozbiórka istniejących na działkach obiektów.
      Słusznie sąd I instancji podkreślił, że bez znaczenia dla kwalifikacji tej czynności na
      gruncie podatku VAT jest okoliczność, że nabywca w przyszłości, po dokonaniu
      dostawy zamierza zburzyć budynki i wznieść nowe (...)”.
    Należy podkreślić, że dopóki dany obiekt budowlany spełnia przesłanki do uznania go za
    budynek czy też budowlę, teren na którym jest on usytuowany, jest terenem
    zabudowanym. Dopiero jeśli na skutek podjętych prac rozbiórkowych przestanie on
    spełniać kryteria przewidziane dla budynku lub budowli, teren na którym taki obiekt się
    uprzednio znajdował, staje się gruntem niezabudowanym.
    W konsekwencji, w sprawie opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami
    przeznaczonymi do rozbiórki istotny jest fakt, czy rozbiórka budynków zostanie dokonana
    (bądź rozpocznie się) przed planowaną dostawą.
    Natomiast – jak wskazał Pan we wniosku – rozpoczęcie robót budowlanych, w tym
    rozbiórka Budynku Magazynu, są planowane przez Dewelopera na (...) rok i nie nastąpią
    przed zawarciem umowy przyrzeczonej sprzedaży
    Mając na uwadze powyższe, planowaną sprzedaż nieruchomości – działki gruntu będącą
    w użytkowaniu wieczystym wraz ze znajdującym się na niej prawem własności Budynku
    Magazynowego należy potraktować jako dostawę gruntu zabudowanego, a nie jako
    dostawę terenów budowlanych (gruntów przeznaczonych pod zabudowę).
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Dalsze Pana wątpliwości dotyczą sposobu rozliczenia opisanej transakcji (braku
    wyodrębnienia z podstawy opodatkowania wartości gruntu).
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich

    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem
    także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Kolejne wątpliwości dotyczą ustalenia czy dostawę budynku, należy potraktować jako
    dostawę w ramach pierwszego zasiedlenia.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, planowaną sprzedaż nieruchomości – działki gruntu
    będącej w użytkowaniu wieczystym należy potraktować jako dostawę gruntu
    zabudowanego Budynkiem Magazynowym.
    We wniosku wskazał Pan, że Budynek Magazynu został wybudowany w (...) roku, tj.
    jeszcze przed nabyciem przedmiotowej nieruchomości przez Pańskiego wujka (którego
    jest Pan spadkobiercą). Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że Pański
    wujek nabył i użytkował ten budynek od (...) roku na potrzeby prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej, a wcześniej przedmiotowy budynek był użytkowane przez
    inne przedsiębiorstwo. Jak sam Pan wskazał, od pierwszego zasiedlenia do dnia
    transakcji minęło co najmniej (...) lat.
    Podał Pan również, że od dnia nabycia przedmiotowej nieruchomości tj. – jak wynika z
    wniosku od nabycia przez Pana spadku w (...) r. – nie dokonywał Pan żadnych nakładów
    (np. remont, przebudowa) na Budynek Magazynu, a tym bardziej nakładów
    przekraczających 30% wartości początkowej Budynku Magazynu.
    Tym samym dostawa Budynku Magazynowego (wybudowanego w (...) roku) nie będzie
    odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia. Jak wynika z opisu sprawy, do jego
    ostatniego możliwego pierwszego zasiedlenia doszło w (...) r. tj. w momencie kiedy
    Pański wujek nabył i użytkował ten budynek w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazał Pan również, że od momentu otrzymania w spadku przedmiotowej
    nieruchomości do dnia transakcji, nie ponosił Pan wydatków na ulepszenie budynku,
    przekraczających 30% jego wartości początkowej, w wyniku którego doszłoby do jego
    ponownego pierwszego zasiedlenia.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Dalsze Pana wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług dostawy budynku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowe jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, dostawa Budynku Magazynowego nie będzie odbywać się w
    ramach pierwszego zasiedlenia – od jego pierwszego zasiedlenia do dnia transakcji w
    (...) roku – minął okres dwóch lat, tym samym dostawa przedmiotowego budynku nie
    odbyła się także w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.

    Spełnione są przesłanki zwolnienia, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    dla ww. Budynku magazynowego.
    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z powyższego przepisu wynika, że ma on zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy dla
    dostawy budynków, budowli lub ich części, nie znajdzie zastosowania art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy.
    Natomiast, jeżeli dostawa budynku korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy, to badanie przesłanek wynikających ze zwolnienia, o którym mowa art.
    43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne.
    Mając na uwadze treść powołanych przepisów, nie można zgodzić się z Panem, że
    dostawa Budynku Magazynu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku opisanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy o VAT.
    Niemniej, z uwagi na fakt, że wywiódł Pan prawidłowy skutek prawnopodatkowy w postaci
    zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług dla sprzedaży Budynku
    Magazynowego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 5 oceniłem jako prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą także ustalenia czy planowana sprzedaż, która korzysta ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług, może być udokumentowana fakturą VAT.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:

      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
        końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
        całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz
    innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku
    wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie
    przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną
    na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w
    powyższych sytuacjach podatnik wystawiał fakturę.
    Mając na uwadze powyższe, zgodzić należy się z Panem, że - pomimo braku obowiązku
    - może Pan dobrowolnie udokumentować sprzedaż Budynku Magazynu fakturą VAT
    (pomimo zwolnienia tej sprzedaży z podatku), przy czym - jeśli pojawi się żądanie
    Dewelopera – będzie Pan zobowiązany na podstawie art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy do
    wystawienia faktury VAT dokumentującej sprzedaż Budynku Magazynu.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.