Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-739/12-5/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-03-12
Teza: Czy Wnioskodawca (podatnik) postępuje prawidłowo pomniejszając przychody i koszty związane ze zwrotem towaru w okresie ich otrzymania oraz przychody o wartość udzielonych rabatów w okresie ich przyznania, i w związku z tym, czy prawidłowo ustalana jest podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym podatnika, jeżeli wartość przychodów i kosztów związana z otrzymanymi zwrotami towarów oraz przyznane rabaty uwzględniane są w okresie otrzymania zwrotów i przyznania rabatów? Czy też powinna podlegać korekcie podstawa opodatkowania w okresie dokonania pierwotnej sprzedaży zwracanych lub rabatowanych towarów, nawet jeżeli od tego momentu minęło kilka lub kilkanaście miesięcy?
Słowa kluczowe: bonifikaty; faktura-faktura korygująca; koszt-koszty uzyskania przychodów; rabaty; towar-zwrot towarów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2012 r. (data wpływu 5 grudnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 marca 2013 r. (data wpływu 8 marca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu korekty kosztów z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku ze zwrotem towarów oraz udzieleniem rabatów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), w związku z czym, pismem z dnia ….., Nr ……, na podstawie art. 169 § 1 i § 2, w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 4 marca 2013 r., natomiast w dniu 8 marca 2013 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego 7 marca 2013 r.), Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej, która dokonuje dostaw towarów dla odbiorców krajowych i zagranicznych. Z różnych przyczyn odbiorcy dokonują zwrotu zakupionych towarów oraz udzielane są rabaty po czasie do sprzedanych wcześniej towarów, przy czym w momencie sprzedaży nie istnieją przesłanki pozwalające domniemywać, iż taki zwrot lub udzielenie rabatu nastąpi. Uwzględniając dokonane zwroty i rabaty, spółka wystawia w chwili ich otrzymania lub udzielenia, faktury korygujące, pomniejszając o ich wartość przychody okresu, w którym nastąpił zwrot towarów lub został udzielony rabat. W tym samym okresie, pomniejsza też wartość sprzedanych towarów o wartość przyjętych zwrotów. Czasami zwroty dokonywane są po długim okresie od daty sprzedaży, np. rok lub dłużej.

Ustalając udział Wnioskodawcy w przychodach i kosztach spółki z uwzględnieniem postanowień umowy spółki, bierze się pod uwagę wartość zwrotów w okresie ich otrzymania lub rabatów w okresie ich udzielenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy spółka postępuje prawidłowo pomniejszając przychody i koszty związane ze zwrotem towaru w okresie ich otrzymania oraz przychody o wartość udzielonych rabatów w okresie ich przyznania, i w związku z tym, czy prawidłowo ustalana jest podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym podatnika, jeżeli wartość przychodów i kosztów związana z otrzymanymi zwrotami towarów oraz przyznane rabaty uwzględniane są w okresie otrzymania zwrotów i przyznania rabatów? Czy też powinna podlegać korekcie podstawa opodatkowania w okresie dokonania pierwotnej sprzedaży zwracanych lub rabatowanych towarów, nawet jeżeli od tego momentu minęło kilka lub kilkanaście miesięcy?

W uzupełnieniu wniosku z dnia 5 marca 2013 r. Wnioskodawca przeformułował postawione pierwotnie pytania:

Czy Wnioskodawca (podatnik) postępuje prawidłowo pomniejszając przychody i koszty związane ze zwrotem towaru w okresie ich otrzymania oraz przychody o wartość udzielonych rabatów w okresie ich przyznania, i w związku z tym, czy prawidłowo ustalana jest podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym podatnika, jeżeli wartość przychodów i kosztów związana z otrzymanymi zwrotami towarów oraz przyznane rabaty uwzględniane są w okresie otrzymania zwrotów i przyznania rabatów? Czy też powinna podlegać korekcie podstawa opodatkowania w okresie dokonania pierwotnej sprzedaży zwracanych lub rabatowanych towarów, nawet jeżeli od tego momentu minęło kilka lub kilkanaście miesięcy?

Niniejszą interpretację wydaje się w przedmiocie momentu dokonania korekty kosztów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast odnośnie możliwości korekty przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, zostanie wydana odrębna interpretacja.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym w uzupełnieniu wniosku, z treści art. 14 ust. 1 i 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że generalnie przychodami z działalności gospodarczej są należne kwoty (przychody), choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Z kolei datą powstania tego przychodu jest co do zasady dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Zgodnie z opinią organów podatkowych, jeżeli okoliczność mająca wpływ na zmianę przychodów zaistnieje już po wystawieniu faktury pierwotnej, wówczas nie ma podstaw do dokonywania korekty przychodów wstecz. W chwili wystawienia faktury pierwotnej przedsiębiorca nie miał bowiem podstaw, aby jako przychód wykazywać inną kwotę niż wynikająca z tej faktury. Z tego względu na dzień wystawienia faktury pierwotnej była to jedyna prawidłowa kwota przychodu.

W konsekwencji, skutki zdarzeń zaistniałych po wystawieniu faktury pierwotnej powinny być uwzględniane w rozliczeniach podatkowych na bieżąco. Tak wynika m.in. z interpretacji indywidualnych: Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia ….., Nr ….. oraz z dnia …\`(...)\`, Nr ….. i Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia ….., Nr …\`(...)\`

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli przyczyną korekty są takie okoliczności jak zwrot towaru, udzielenie rabatu, bonifikaty lub skonta, wówczas powinna być ona rozliczana na bieżąco, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym (m. in. w wyrokach: WSA w Krakowie z dnia …\`(...)\`, sygn. akt …… oraz WSA w Bydgoszczy z dnia ….., sygn. akt …..).

Przepis art. 22 ust. 5 ustawy o podatku od osób fizycznych stanowi, iż u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b, co wskazuje na konieczność bezpośredniej korelacji kosztów z osiągniętymi przychodami. Wobec powyższego, w opinii Wnioskodawcy, korekty kosztów należy dokonać w analogicznym okresie, jak korekty przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości. W takim ujęciu kosztami uzyskania przychodów będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim. Należy zauważyć, że kryterium zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych jest uzależnione od celu poniesienia wydatku, a nie od wystąpienia efektu w postaci osiągnięcia przychodu. Określony wydatek może bowiem zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów również wówczas, gdy nie przyniósł spodziewanego przychodu, ale został poniesiony w takim celu.

Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

W myśl art. 22 ust. 5a ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

\- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Według art. 22 ust. 5b powyższej ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 5a pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie.

Stosownie do art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Na podstawie art. 22 ust. 5d ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz dokumentowania znajdujących się w nich zapisów określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.). W myśl art. 4 ust. 2 tej ustawy, zdarzenia, w tym operacje gospodarcze, ujmuje się w księgach rachunkowych i wykazuje w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną.

Przepis art. 20 ust. 1 tej ustawy stanowi zaś, że do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 powyższej ustawy, jeżeli jedną operację dokumentuje więcej niż jeden dowód lub więcej niż jeden egzemplarz dowodu, kierownik jednostki ustala sposób postępowania z każdym z nich i wskazuje, który dowód lub jego egzemplarz będzie podstawą do dokonania zapisu.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodów. Nie może jednak budzić wątpliwości, iż bez względu na to, czy poniesiony koszt ma charakter kosztu bezpośredniego, czy też kosztu pośredniego wystawiona faktura korygująca nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość. Korekta wielkości kosztu powinna być zatem zawsze rozliczana w okresie rozliczeniowym, w którym koszt został już ujęty w ewidencji księgowej, z uwzględnieniem zasad potrącalności wynikających z przepisów ww. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka jawna, w ramach której Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą otrzymuje od odbiorców krajowych i zagranicznych zwrot zakupionych przez nich towarów oraz udziela rabatów do sprzedanych wcześniej (kilka miesięcy) towarów. Czasem zwroty dokonywane są po roku lub dłużej od daty sprzedaży towarów. Przy czym w momencie sprzedaży nie występują przesłanki pozwalające domniemywać, iż zwrot towaru lub udzielenie rabatu nastąpi. Tego typu zdarzenia dokumentowane są fakturami korygującymi uwzględniającymi dokonane zwroty i rabaty w chwili ich otrzymania lub udzielenia. Wnioskodawca pomniejsza wartość sprzedanych towarów o wartość przyjętych zwrotów.

Mając powyższe na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, iż Wnioskodawca winien dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów o wartość zwróconych towarów i udzielonych rabatów i w konsekwencji dokonać stosownych korekt w okresie rozliczeniowym, w którym koszt został już ujęty w ewidencji księgowej, z uwzględnieniem zasad potrącalności wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodać należy, iż w myśl art. 8 ust. 1 cyt. wyżej ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy.

W związku z tym, zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników spółki jawnej.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych oraz wyroków sądów administracyjnych należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.