Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-600/13-4/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-11-28
Teza: Ewidencjonowanie przy użyciu kas rejestrujących.
Słowa kluczowe: bilety; kasa-kasa rejestrująca; pośrednictwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2013 r. (data wpływu 19 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 listopada 2013 r. (data wpływu 6 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej kwot stanowiących prowizję Wnioskodawczyni oraz sprzedaży biletów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej kwot stanowiących prowizję Wnioskodawczyni oraz sprzedaży biletów.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 listopada 2013 r. (data wpływu 6 listopada 2013 r.) w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawczyni prowadzi agencję pośrednictwa turystycznego. Ponadto Wnioskodawczyni świadczy usługi pośrednictwa związane z zakupem biletów lotniczych, promowych i autokarowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, którą ewidencjonuje w kasie rejestrującej. Bilety Wnioskodawczyni rezerwuje bezpośrednio u przewoźnika lub u innego pośrednika. Zarówno przewoźnik jak i pośrednik nie wystawia faktury zakupu na rezerwowane bilety. Bilet w formie elektronicznej przesyłany jest do Wnioskodawczyni a Wnioskodawczyni po jego wydrukowaniu wręcza go klientowi. Bilet jest wystawiany na imię i nazwisko pasażera i to on jest ich nabywcą, Wnioskodawczyni świadczy jedynie usługę pośrednictwa. Osoba w imieniu, której Wnioskodawczyni dokonuje rezerwacji biletu płaci Wnioskodawczyni gotówką w kasie firmy kwotę biletu powiększoną o należną Wnioskodawczyni prowizję. Kwotę odpowiadającą wartości biletu Wnioskodawczyni przelewa na konto przewoźnika lub pośrednika natomiast kwota prowizji stanowi dochód Wnioskodawczyni.

Kwoty otrzymane od nabywców biletów Wnioskodawczyni rejestruje w kasie fiskalnej w ten sposób, że kwota prowizji stanowiąca dochód ewidencjonowana jest we właściwej stawce VAT natomiast kwota odpowiadająca wartości biletu dla, której Wnioskodawczyni pełni tylko rolę pośrednika w jej przekazaniu (kwota ta nie stanowi obrotu Wnioskodawczyni) Zainteresowana ewidencjonuje w stawce 0% (zero techniczne). W książce serwisowej kasy fiskalnej znajduje się adnotacja dokonana przez serwisanta programującego kasę, która litera została przypisana do zera technicznego.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytanie Organu czy Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży biletów na podstawie pisemnej umowy zawartej z innym podmiotem gospodarczym (innymi podmiotami gospodarczymi oraz czy sprzedaż ta odbywa się w imieniu i na rzecz innego podmiotu gospodarczego (innych podmiotów gospodarczych) oraz czy sprzedaż ta odbywa się na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa czy tez innej umowy o podobnym charakterze Wnioskodawczyni udzieliła następujących informacji. Sprzedaż biletów nie jest dokonywana na podstawie żadnej pisemnej umowy zawartej z innym podmiotem gospodarczym (innymi podmiotami gospodarczymi) oraz sprzedaż biletów nie jest dokonywana w imieniu i na rzecz innego podmiotu gospodarczego (innych podmiotów gospodarczych). Sprzedaż biletów dokonywana jest w imieniu i na rzecz przewoźnika lub pośrednika, u którego zamawiany jest bilet bez zawierania żadnej pisemnej umowy. Sprzedaż biletów nie jest dokonywana na podstawie żadnej zawartej umowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sposób ewidencji na kasie fiskalnej kwot stanowiących prowizję Wnioskodawczyni oraz kwot stanowiących równowartość ceny biletu, którą Wnioskodawczyni przekazuje przewoźnikowi lub pośrednikowi jest w świetle obowiązujących przepisów prawidłowy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, aktualnie obowiązujące rozporządzenie w sprawie kas rejestrujących nie reguluje sposobu ewidencji na kasie fiskalnej obrotu ze sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podmiotów, dla których podatnik pełni jedynie funkcję pośrednika w przekazaniu kwoty zapłaty za zakupione towary lub usługi. W § 5 rozporządzenia zapisano jedynie, że podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu. W przypadku, gdy ten podmiot obowiązany jest również do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, ewidencjonuje na potrzeby obliczenia osiągniętego przez siebie obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podmiotów. Ponadto żadne przepisy nie zobowiązują podmiotu, który ewidencjonuje w kasie fiskalnej sprzedaż własną, jak i sprzedaż prowadzoną na rzecz lub w imieniu innych podmiotów przy zastosowaniu kasy własnej do przekazania tym innym podmiotom raportów z kasy fiskalnej w celu ustalenia podstawy opodatkowania i podatku należnego tych podmiotów. Podmioty te powinny, zatem prowadzić inną ewidencję, na podstawie której będą w stanie prawidłowo ustalić podstawę opodatkowania i kwotę podatku należnego.

W związku z powyższym, ponieważ przekazywane przewoźnikowi lub pośrednikowi kwoty nie stanowią obrotu Wnioskodawczyni a Wnioskodawczyni jedynie pośredniczy w ich przekazywaniu oraz z faktem, iż ewidencja obrotu i kwot podatku należnego musi być prowadzona w sposób umożliwiający ustalenie prawidłowej podstawy opodatkowania oraz podatku należnego Wnioskodawczyni uważa przedstawiony sposób ewidencji za zgodny z aktualnie obowiązującymi przepisami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z regulacji zawartej w art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zasady ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących w stanie prawnym obowiązującym do 31 marca 2013 r., regulowało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338, z późn. zm.).

Zgodnie z § 7 ust. 7 ww. rozporządzenia w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze, albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiągniętego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Z zapisu § 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) cyt. wyżej rozporządzenia w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania wynika, iż kasy, z zastrzeżeniem ust. 2-5, muszą zapisywać w pamięci fiskalnej kasy m.in. oznaczenia literowe od „A” do „G” służące użytkownikowi kasy do przyporządkowania stawki podatku do nazw towarów i usług, przy czym:

*   literze „A” jest przyporządkowana stawka podstawowa podatku,

*   literom od „B” do „G” odpowiadają pozostałe stawki podatku wprowadzane na poszczególne towary i usługi oraz zwolnienie od podatku.

Od dnia 1 kwietnia 2013 r., zasady ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U., poz. 363), zwane dalej rozporządzeniem w sprawie kas rejestrujących.

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, podatnicy prowadząc ewidencję stosują oznaczenia literowe od „A” do „G” do przyporządkowania stawki podatku do nazw towarów i usług, przy czym:

1.  literze „A” jest przyporządkowana stawka podstawowa podatku,
2.  literom od „B” do „G” odpowiadają pozostałe stawki podatku stosowane na poszczególne towary i usługi oraz zwolnienie od podatku.

Podatnicy prowadząc ewidencję przyporządkowują dowolną wolną literę, z wyjątkiem litery „A”, wartości 0% (tzw. zero techniczne) w przypadku sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 119 ust. 1 lub 120 ust. 4 ustawy; przyporządkowanie odpowiedniej litery dla tego rodzaju sprzedaży odnotowuje serwisant w książce kasy (§ 6 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących).

Zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

W świetle art. 119 ust. 2 ustawy, przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

Z kolei z zapisu art. 120 ust. 4 ustawy wynika, iż w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Z powyższego wynika, iż tzw. „zero techniczne” ma zastosowanie w przypadku ewidencjonowania sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 119 ust. 1 lub 120 ust. 4 ustawy, czyli w przypadkach gdzie podstawą opodatkowania jest marża.

W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, iż Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży biletów lotniczych, promowych i autokarowych nie dokonuje sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w ww. art. 119 ust. 1 lub w art. 120 ust. 4.

Zatem ewidencja na kasie rejestrującej sprzedaży biletów nie może odbywać się z zastosowaniem tzw. zera technicznego.

Kwestia zwolnień z obowiązku ewidencjowania obrotu przy użyciu kas rejestrujących została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U., poz. 1382).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. W załączniku tym w poz. 42 wymieniono „sprzedaż biletów komunikacji lotniczej oraz posiłków i towarów na pokładach samolotów”.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi sprzedaż biletów lotniczych, promowych i autokarowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, którą ewidencjonuje w kasie rejestrującej. Bilety Wnioskodawczyni rezerwuje bezpośrednio u przewoźnika lub u innego pośrednika. Zarówno przewoźnik jak i pośrednik nie wystawia faktury zakupu na rezerwowane bilety. Bilet w formie elektronicznej przesyłany jest do Wnioskodawczyni, a Wnioskodawczyni po jego wydrukowaniu wręcza go klientowi. Bilet jest wystawiany na imię i nazwisko pasażera i to on jest ich nabywcą, Wnioskodawczyni świadczy jedynie usługę pośrednictwa.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane przepisy należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie ma miejsce sytuacja, w której Wnioskodawczyni rezerwuje bilety bezpośrednio u przewoźnika, nie otrzymując faktury VAT, zatem Wnioskodawczyni nie dokonuje sprzedaży biletów w swoim imieniu.

Odnosząc się do sprzedaży biletów lotniczych należy zauważyć, iż w związku z tym, że na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 42 załącznika do cyt. rozporządzenia w sprawie zwolnień, sprzedaż biletów lotniczych korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej, to ewidencjonowaniu przy użyciu kasy rejestrującej podlega wyłącznie prowizja we właściwej stawce podatku VAT.

Dla sprzedaży pozostałych biletów wymienionych we wniosku nie przewidziano w cyt. rozporządzeniu zwolnień z obowiązku z prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, dlatego ich sprzedaż wraz z prowizją podlega w całości obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kas rejestrujących, we właściwej stawce podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.