Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-252/13-6/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-21
Teza: Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem posiłków w firmie zewnętrznej, o której mowa wyżej?
Słowa kluczowe: catering; odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2013 r. (data wpływu 27 marca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 maja 2013 r. (data wpływu 23 maja 2013 r. i 10 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem posiłków w firmie zewnętrznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem posiłków w firmie zewnętrznej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 maja 2013 r. o doprecyzowany opis sprawy oraz podpis Wnioskodawcy na uzupełnieniu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Ośrodek jest jednostką organizacyjną Lasów Państwowych o zasięgu regionalnym nieposiadającą osobowości prawnej, powołaną przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu, na podstawie art. 34 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45 poz. 435 ze zm.). Wnioskodawca w ramach swojej działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób prawnych wykonuje zadania w zakresie szkolenia zawodowego dla jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych, organizuje usługi kolonijne dla dzieci pracowników Lasów Państwowych. W przypadku, kiedy Ośrodek nie jest w pełni wykorzystany przez jednostki Lasów Państwowych – usługi w zakresie organizacji szkoleń, organizacji imprez integracyjnych oferowane są również innym przedsiębiorcom i osobom fizycznym. Aby sprostać swym zadaniom statutowym Ośrodek dysponuje 80 miejscami noclegowymi, 4 salami szkoleniowymi, jadalnią wraz z zapleczem kuchennym. Przygotowaniem szkoleń, obsługą części hotelowej, przygotowaniem podawaniem posiłków z zakupionych przez Ośrodek surowców zajmują się pracownicy Ośrodka bądź osoby zatrudnione na umowy – zlecenia. Po wykonaniu usługi Ośrodek wystawia usługobiorcy faktury Vat, odprowadzając do Urzędu Skarbowego zawarty w nich podatek VAT należny i odliczając podatek VAT naliczony zawarty w fakturach za zakupione surowce i usługi.

Wnioskodawca rozważa obecnie następujące zdarzenie przyszłe: pomieszczenia kuchenne wraz z wyposażeniem zostaną wydzierżawione firmie zewnętrznej. Firma ta – na zlecenie Ośrodka – z produktów spożywczych zakupionych przez tę firmę przygotowywać będzie – w pomieszczeniach i na sprzęcie kuchennym wydzierżawionych od Ośrodka – posiłki dla uczestników szkoleń, kolonii i innych imprez organizowanych przez Ośrodek. Posiłki te dostarczane będą do sali konsumpcyjnej Ośrodka lub w inne miejsce wskazane przez Ośrodek w przypadku szkoleń terenowych. Wartością tych posiłków Ośrodek obciąży uczestników szkoleń, kolonii i innych imprez. Jadłospis ustalany jest każdorazowo przez Ośrodek z zamawiającym szkolenie. Firma zewnętrzna przygotowuje wyżywienie tylko na potrzeby uczestników szkoleń obsługiwanych przez Ośrodek.

Pismem z dnia 21 maja 2013 r. Wnioskodawca poinformował, iż jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz że przedmiotowe zakupy będą wykorzystywane przez Zainteresowanego do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem posiłków w firmie zewnętrznej, o której mowa wyżej?

Zdaniem Wnioskodawcy, analizując stan sprawy, Zainteresowanemu przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem posiłków od firmy zewnętrznej. Zakupione posiłki służą bowiem w całości do wykonywania czynności opodatkowanych, spełniając przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.

Kupowane przez Wnioskodawcę posiłki nie mieszczą się, jego zdaniem, w pojęciu określonym w art. 88 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT, mówiącym, że obniżenie kwoty podatku należnego nie stosuje się od nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych – przy czym Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia usługi gastronomicznej. Analizując grupowania zawarte w PKWiU usług przygotowania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering) stanowi odrębną kategorię usług (56.21), w odróżnieniu od usług restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych (56.1 i 56.29). Można domniemywać, że gdyby ustawodawcy chodziło o pozbawienie prawa do odliczania podatku VAT od zakupu usług przygotowania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych i od zakupu gastronomicznych to nazwałby tę kategorię usług „usługi związane z wyżywieniem” do działu 56 PKWiU.

Ponadto, Zdaniem zainteresowanego, należy podkreślić, że ostateczny konsument – uczestnik szkolenia – nie ma prawa do wyboru rodzaju posiłku, czasu i miejsca spożycia. Elementy te są wcześniej ustalone pomiędzy organizatorem szkoleń i Wnioskodawcą.

Reasumując, powyższe ewentualne zdarzenie przyszłe należy założyć, że Wnioskodawca będzie posiadał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem posiłków od firmy zewnętrznej, podawanych w pomieszczeniu Wnioskodawcy lub w innym miejscu wskazanym przez Zainteresowanego – jeżeli zakupy te służą do wykonywania czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, iż formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo – prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Lasów Państwowych o zasięgu regionalnym nieposiadającą osobowości prawnej, powołaną przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu na podstawie art. 34 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45 poz. 435 ze zm.). Wnioskodawca w ramach swojej działalności wykonuje zadania w zakresie szkolenia zawodowego dla jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych, organizuje usługi kolonijne dla dzieci pracowników Lasów Państwowych. W przypadku, kiedy Ośrodek nie jest w pełni wykorzystany przez ww. jednostki – usługi w zakresie organizacji szkoleń, organizacji imprez integracyjnych oferowane są również innym przedsiębiorcom i osobom fizycznym. Aby sprostać swym zadaniom statutowym Wnioskodawca dysponuje 80 miejscami noclegowymi, 4 salami szkoleniowymi, jadalnią wraz z zapleczem kuchennym. Przygotowaniem szkoleń, obsługą części hotelowej, przygotowaniem podawaniem posiłków z zakupionych przez Zainteresowanego surowców zajmują się pracownicy Ośrodka bądź osoby zatrudnione na umowy – zlecenia.

Wnioskodawca rozważa obecnie dzierżawę firmie zewnętrznej pomieszczeń kuchennych wraz z wyposażeniem. Firma ta, na zlecenie Wnioskodawcy, z produktów spożywczych zakupionych przez tę firmę przygotowywać będzie, w pomieszczeniach i na sprzęcie kuchennym wydzierżawionych od Zainteresowanego, posiłki dla uczestników szkoleń, kolonii i innych imprez organizowanych przez Wnioskodawcę. Posiłki te dostarczane będą do sali konsumpcyjnej Ośrodka lub w inne miejsce wskazane przez Zainteresowanego w przypadku szkoleń terenowych. Wartością tych posiłków Ośrodek obciąży uczestników szkoleń, kolonii i innych imprez. Jadłospis ustalany jest każdorazowo przez Wnioskodawcę z zamawiającym szkolenie. Firma zewnętrzna przygotowuje wyżywienie tylko na potrzeby uczestników szkoleń obsługiwanych przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Z powyższego przepisu wynika, iż oznaczenia PKWiU stosuje się jedynie w określonych w ustawie lub rozporządzeniach sytuacjach, tzn. gdy przepis wprost odnosi się do tej klasyfikacji.

Należy zauważyć, iż ustawa nie definiuje usługi gastronomicznej, ani usługi cateringowej. Zatem zasadne jest rozważenie, czy usługi cateringowe różnią się od usług gastronomicznych, czy też rzeczywisty charakter tych usług jest taki sam.

Usługa gastronomiczna polega na przygotowaniu i podaniu posiłku w miejscu, w którym jest on przyrządzany, tj. w restauracji, czy innym lokalu.

Catering oznacza natomiast dostarczenie przygotowywanych posiłków w miejsce wskazane przez zamawiającego, np. do siedziby spółki. Taka definicja znajduje się w Słowniku Języka Polskiego PWN (Wydawnictwo Naukowe PWN SA, strona internetowa – www.sjp.pwn.pl), zgodnie z którym catering to usługa polegająca na przygotowywaniu i dostarczaniu na zamówienie gotowych potraw lub na organizacji przyjęć.

W konsekwencji, wykładnia językowa pojęcia usługi gastronomicznej i cateringowej pozwala na określenie podstawowej różnicy między tymi dwoma kategoriami – usługa gastronomiczna polega na świadczeniu usługi w restauracji (tj. w pomieszczeniu będącym w posiadaniu podmiotu realizującego usługę), podczas gdy catering ma charakter dostarczenia na zamówienie gotowej potrawy do lokalizacji wskazanej przez zlecającego.

Ponadto należy wskazać, iż w myśl art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77/1), usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

Stosownie do brzmienia ust. 2 ww. przepisu, za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających.

Ponadto, w ocenie tut. Organu, odstąpienie od uznania kwalifikacji statystycznych za podstawowe źródło wytycznych umożliwiających identyfikację usług dla potrzeb opodatkowania VAT, nie wyłącza możliwości ich dalszego pomocniczego zastosowania.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. dla celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług, wprowadzoną w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

W klasyfikacji tej w dziale 56 „Usługi związane z wyżywieniem”, pod symbolem PKWiU 56.2 zostały wymienione „Usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) i pozostałe usługi gastronomiczne”, pod symbolem PKWiU 56.21 – „Usługi przygotowywania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering)”, natomiast pod symbolem PKWiU 56.29 „Pozostałe usługi gastronomiczne”.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż usługi cateringowe stanowią odrębne usługi od usług gastronomicznych.

Z tego powodu wyłączenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy odnosi się do usług gastronomicznych innych niż catering.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a wydatki poniesione przez Zainteresowanego na usługi cateringowe (gotowe posiłki będą dostarczane do sali konsumpcyjnej Wnioskodawcy lub w inne miejsce przez Niego wskazane) – jak wskazał Zainteresowany – wykorzystywane będą do wykonywania czynności opodatkowanych.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, iż Zainteresowanemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakup posiłków w firmie zewnętrznej – usług cateringowych, ze względu na fakt, iż poniesione wydatki będą służyły Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, pod warunkiem, iż nie zajdą przesłanki wyłączające to prawo, określone w pozostałych przepisach (poza art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b) art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.