Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.480.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie braku prawa do
odliczenia podatku VAT od zakupionego doposażenia
stanowiska pracy dokonanego przed rejestracją.
Słowa kluczowe: dotacja
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
stanowisko
urząd-urząd pracy
wyposażenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7c
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do
    odliczenia podatku VAT od zakupionego doposażenia stanowiska pracy dokonanego przed
    rejestracją. Uzupełnił go Pan pismem z 8 września 2025 r. (wpływ 11 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik zakupił 31 maja 2022 r. doposażenie stanowiska pracy z dofinansowania
    otrzymanego z Urzędu Pracy. Nie był w tym czasie zarejestrowany jako czynny podatnik
    VAT. W celu rozliczenia dofinansowania podatnik musi przedstawić w Urzędzie Pracy
    interpretację, że w dniu rejestracji do VAT, tj. 31 października 2022 r., ani w obecnym
    okresie nie przysługiwało i nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od zakupionego doposażenia.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Data rozpoczęcia działalności 16 stycznia 2020 r., PKD działalności 43.29.Z.
    2. W ramach otrzymanego dofinansowania zakupione zostało wyposażenie:
      (...)
      Zakupu dokonano dnia 31 maja 2022 r.
    3. Realizacja doposażenia stanowiska pracy pochodzi z Regionalnego Programu
      Operacyjnego Województwa (...) współfinansowanego ze środków Europejskiego
      Funduszu Społecznego, (...).
      Umowa została zawarta 31 maja 2022 r. W ramach umowy zobowiązany był Pan do
      zatrudnienia na wyposażonym stanowisku pracy pracownika od 10 czerwca 2022 r. do
      co najmniej 10 czerwca 2024 r.
    4. Wniosek o doposażenie stanowiska pracy został złożony w roku 2022.
    5. W Urzędzie Pracy złożył Pan oświadczenie, że od 31 października 2022 r. jest
      podatnikiem VAT, ale nie wykazał Pan w deklaracji podatkowej kwoty podatku od
      towarów i usług zakupionych w ramach przyznanej refundacji, jako podatku
      naliczonego, nie dokonywał odliczenia i nie starał się o zwrot w rozliczeniach
      podatkowych.
    6. Ponieważ konto, na które wpłynęły środki z refundacji zostało zamknięte, nie jest Pan w
      stanie podać teraz dokładnej daty. Środki wpłynęły po około miesiącu od zakupu
      wyposażenia. Zakupu dokonał Pan 31 maja 2022 r.
    7. Refundacja została przeznaczona na zakupione wyposażenie wyszczególnione w pkt 2.
    8. Do czasu rejestracji prowadził Pan działalność, jako podatnik zwolniony z VAT.
    9. Wyposażenie było wykorzystywane następująco:
      - od 31-05-2022 r. do 30-10-2022 r. do czynności zwolnionych z podatku VAT;
      - od 31-10-2022 r. (od dnia rejestracji) – do czynności opodatkowanych podatkiem VAT;
      - od 20-03-2024 r. do nadal – do czynności niepodlegających opodatkowaniem VAT –
        usługi budowlane świadczone poza granicami kraju.
    10. Z tytułu zakupu doposażenia stanowiska pracy jest tylko jedna faktura z 31 maja 2022
      r. (...). Faktura zawiera pozycję jak w pkt 2.
    11. Na pytanie o treści „Czy zakupione towary stanowią środki trwałe w Pana działalności
      gospodarczej? Jeśli tak, to czy podlegają amortyzacji (w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym)? Informacji prosimy udzielić odrębnie dla każdego środka
      trwałego”, wskazał Pan, że: „Zakupione narzędzia i artykuły stanowią wyposażenie. Nie
      są środkami trwałymi w działalności gospodarczej i nie były amortyzowane”.
    12. Na pytanie o treści „Czy wartość początkowa środków trwałych, wskazanych w
      odpowiedzi na pytanie nr 11, przekracza 15.000 zł? Informacji prosimy udzielić
      odrębnie dla każdego środka trwałego”, wskazał Pan, że: „Wartość początkowa każdej
      pozycji wyposażenia nie przekracza 15 000,00 zł”.

    13. Na pytanie o treści „Czy okres korekty środków trwałych, wskazanych w odpowiedzi na
      pytanie nr 11, został zakończony? Informacji prosimy udzielić odrębnie dla każdego
      środka trwałego”, wskazał Pan, że: „Nie dotyczy”.

## Pytanie

Czy podatnik na dzień rejestracji do VAT, tj. 31 października 2022 r. i obecnie miał/ma
    prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupionego doposażenia stanowiska pracy
    dokonanego przed rejestracją, tj. zakup dnia 31 maja 2022 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługiwało Panu i nie przysługuje obecnie prawo do
    odliczenia VAT od zakupionego doposażenia stanowiska pracy.
    Zgodnie z przepisem ustawy od towarów i usług, tj. art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik
    nie dokonał odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminie,
    o którym mowa w ustawie, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
    podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
    Ostatnim okresem rozliczeniowym, w którym podatnik miałby możliwość rozliczyć VAT
    należny jest miesiąc sierpień, a wtedy nie był on zarejestrowany jako podatnik VAT.
    Interpretacja jest potrzebna Panu w celu przedstawienia w Powiatowym Urzędzie Pracy i
    rozliczenia dofinansowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z
    którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza tym samym możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych wynikających z cyt. art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w myśl którego:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów

    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    W oparciu o art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Zgodnie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    W myśl z art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jednakże, aby podatnik nabył prawo do odliczenia VAT muszą zostać spełnione jeszcze
    dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę
    dokumentującą tę transakcję. Oznacza to, że odliczenia podatku naliczonego, w
    odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług, co do zasady można
    dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    · powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
    · doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
    · podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
    Należy zauważyć, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia
    podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione
    towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności
    opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia
    podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do

    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie
    statusu podatnika VAT czynnego.
    Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Natomiast w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. art. 113 ust. 1 ustawy
    stanowi:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    W myśl art. 113 ust. 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
      trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Według art. 113 ust. 4 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia
      określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze
      naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze
      zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku
      podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować
      ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej
      czynności.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    W świetle art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,

      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    Jak wynika z treści art. 96 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
      Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Według art. 96 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    W myśl art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

    Ponadto na mocy art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
      1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
        zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
        sprzedaży;
      2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art.
        113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
      3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego
        zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
      4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
        rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
        czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej
    w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić.
    Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej
    czynności opodatkowanej.
    Rejestracja następuje zatem w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w
    urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne
    znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu
    prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów.
    W tym miejscu należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu
    skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji
    podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby
    skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć wszelkie
    przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, które uniemożliwiają identyfikowanie go
    jako podatnika.
    Warto również zaznaczyć, że w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-400/98
    Trybunał stwierdził, że prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z
    dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla
    celów podatku VAT. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach
    C-268/83 oraz C-110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy
    od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono
    automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie
    pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.
    Natomiast z orzecznictwa TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia
    powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w
    żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ
    skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi
    dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących
    VAT.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Na podstawie art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Na mocy art. 99 ust. 13b ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do
      sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w
      ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego
      rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
    Zgodnie z art. 80 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:
      § 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci
      mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
      § 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    W myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Korekta deklaracji ma zatem na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy
    nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już
    – wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorygowane zeznanie (deklaracja) zastępuje
    zeznanie (deklarację) złożone uprzednio.
    Prawo do złożenia korekty istnieje w związku z tym dopóty, dopóki zobowiązanie nie
    uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Podatnik ma zatem prawo
    skorygować deklaracje za okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    upłynął termin płatności podatku
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:

    · 31 maja 2022 r. zakupił Pan doposażenie stanowiska pracy z dofinansowania
      otrzymanego z Urzędu Pracy;
    · dzień rejestracji do VAT, to 31 października 2022 r.;
    · w ramach otrzymanego dofinansowania zakupione zostało wyposażenie:
      (...);
    · z tytułu zakupu doposażenia stanowiska pracy jest tylko jedna faktura z 31 maja 2022 r.
      (...). Faktura zawiera ww. zakupione wyposażenie;
    · realizacja doposażenia stanowiska pracy pochodzi z Regionalnego Programu
      Operacyjnego Województwa(...) współfinansowanego ze środków Europejskiego
      Funduszu Społecznego, (...);
    · umowa została zawarta 31 maja 2022 r. W ramach umowy zobowiązany był Pan do
      zatrudnienia na wyposażonym stanowisku pracy pracownika od 10 czerwca 2022 r. do
      co najmniej 10 czerwca 2024 r.;
    · wniosek o doposażenie stanowiska pracy został złożony w roku 2022;
    · w Urzędzie Pracy złożył Pan oświadczenie, że od 31 października 2022 r. jest podatnikiem
      VAT, ale nie wykazał Pan w deklaracji podatkowej kwoty podatku od towarów i usług
      zakupionych w ramach przyznanej refundacji, jako podatku naliczonego, nie
      dokonywał Pan odliczenia i nie starał się o zwrot w rozliczeniach podatkowych;
    · środki z refundacji na konto wpłynęły po około miesiącu od zakupu wyposażenia. Zakupu
      dokonał Pan 31 maja 2022 r.;
    · refundacja została przeznaczona na zakupione wyposażenie;
    · nie był Pan w tym czasie zarejestrowany jako czynny podatnik VAT;
    · do czasu rejestracji prowadził Pan działalność, jako podatnik zwolniony od VAT;
    · data rozpoczęcia działalności 16 stycznia 2020 r., PKD działalności 43.29.Z;
    · wyposażenie było wykorzystywane przez Pana następująco:
      - od 31-05-2022 r. do 30-10-2022 r. do czynności zwolnionych z podatku VAT;
      - od 31-10-2022 r. (od dnia rejestracji) – do czynności opodatkowanych podatkiem VAT;
      - od 20-03-2024 r. do nadal – do czynności niepodlegających opodatkowaniem VAT –
        usługi budowlane świadczone poza granicami kraju.
    · zakupione narzędzia i artykuły stanowią wyposażenie. Nie są środkami trwałymi w Pana
      działalności gospodarczej i nie były amortyzowane;
    · wartość początkowa każdej pozycji wyposażenia nie przekracza 15 000,00 zł.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy miał/ma Pan prawo do odliczenia podatku
    naliczonego na dzień rejestracji do VAT, tj. 31 października 2022 r. od zakupionego 31
    maja 2022 r. doposażenia stanowiska pracy, dokonanego przed rejestracją.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT
    w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.

    W rozpatrywanej sprawie warunek wskazany w art. 86 ustawy w momencie zakupu
    wyposażenia, tj. 31 maja 2022 r., w celu doposażenia stanowiska pracy, nie był
    spełniony, gdyż ww. wyposażenie nie było wykorzystywane przez Pana do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ponieważ – jak wynika z opisu sprawy – w
    okresie od 31 maja 2022 r. do 30 października 2022 r. ww. wyposażenie było
    wykorzystywane przez Pana do czynności zwolnionych od podatku VAT. Ponadto, nie
    był Pan w tym czasie zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Do czasu rejestracji
    prowadził Pan działalność, jako podatnik zwolniony od VAT, zatem korzystał Pan ze
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Jako czynny podatnik
    VAT zarejestrowany jest Pan od 31 października 2022 r.
    Tym samym, nie miał Pan prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z nabyciem ww. wyposażenia, które to wyposażenie od
    31 maja 2022 r. do momentu rejestracji jako podatnik VAT czynny, tj. 31 października
    2022 r. wykorzystywane było przez Pana wyłącznie do wykonywania czynności
    zwolnionych od podatku VAT.
    Jednocześnie z wniosku wynika, że zakupione ww. wyposażenie od 31 października
    2022 r. – tj. od momentu rejestracji jako podatnik VAT czynny – do 19 marca 2024 r.,
    było wykorzystywane przez Pana do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT.
    W konsekwencji powyższego, w analizowanej sprawie w momencie rozpoczęcia
    wykorzystywania ww. wyposażenia do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług, doszło do zmiany ich przeznaczenia.
    Zmiana przeznaczenia zakupionych towarów i usług do wykonywania czynności
    opodatkowanych daje podatnikowi, pod pewnymi warunkami, możliwość odliczenia
    podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług,
    który nie został odliczony przy ich nabyciu, na zasadach wynikających z art. 91 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że w art. 91 ustawy zostały określone zasady dotyczące sposobu i
    terminu dokonywania korekt podatku naliczonego.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2022 r.:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Według art. 91 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r. do 30
    czerwca 2023 r.:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art.
      90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust.
      11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W świetle art. 91 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2023 r.:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z

      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Jak wynika z art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Według art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
      korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
      wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
      opodatkowaniu.
    Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo

      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    Według art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa
    do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz
    dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w
    przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Zaznaczenia wymaga, że związek podatku do odliczenia z poszczególnymi rodzajami
    czynności (opodatkowanymi lub nieopodatkowanymi) ma charakter prognozowany,
    planowany. Zatem może się zmienić przekreślając prawo do odliczenia lub to odliczenie
    uzasadniając.
    W analizowanej sprawie wskazał Pan, że w okresie od 31 maja 2022 r. do 30
    października 2022 r. ww. wyposażenie było wykorzystywane przez Pana do czynności
    zwolnionych od podatku VAT. Do czasu rejestracji prowadził Pan działalność, jako
    podatnik zwolniony od VAT, zatem korzystał Pan ze zwolnienia od podatku, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Jako czynny podatnik VAT zarejestrowany jest Pan od 31
    października 2022 r. Tym samym, nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystywanych

    przez Pana towarów (ww. wyposażenia), które nie zostało zaliczone przez Pana do
    środków trwałych a ich wartość początkowa każdej pozycji wyposażenia nie przekracza
    15000,00 zł, na towary wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany
    przeznaczenia nabywanych towarów i usług zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak
    również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.
    W przedmiotowej sprawie takie odliczenie winno nastąpić poprzez dokonanie korekty
    realizowanej w trybie przepisu art. 91 ust. 7b ustawy, który mówi, że w przypadku
    towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, które
    nie stanowią środków trwałych, korekty związanej ze zmianą przeznaczenia, dokonuje
    się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust.
    7c.
    Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z treści art. 91 ust. 7c ustawy wynika, że w
    przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a (towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także
    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł) korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana.
    Jednocześnie należy pamiętać, że korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu
    rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12
    miesięcy.
    Jednocześnie należy zauważyć, że korekty takiej należy dokonać przy każdej kolejnej
    zmianie prawa do odliczenia, jeżeli zmiana ta nastąpi w okresie korekty.
    Prawo do złożenia korekty istnieje w związku z tym dopóty, dopóki zobowiązanie nie
    uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Podatnik ma zatem
    prawo skorygować deklaracje za okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym upłynął termin płatności podatku
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że zasady korekty
    określone w treści przepisu art. 91 ust. 7c ustawy znajdą zastosowanie w odniesieniu do
    towarów wymienionych we wniosku (wyposażenia). Powyższe wynika z faktu, że towary te
    wykorzystywał Pan w swojej działalności w okresie, gdy korzystał Pan ze zwolnienia
    przysługującego na podstawie art. 113 ustawy, i w odniesieniu do nich – jak wynika z opisu
    sprawy – nastąpiła zmiana prawa do odliczenia podatku naliczonego, w związku z
    rozpoczęciem wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów
    i usług (z uwagi na uzyskanie przez Pana statusu czynnego podatnika VAT), a od końca
    miesiąca, w którym oddano je do użytkowania do czasu tej zmiany nie upłynął okres 12
    miesięcy.
    Zatem przysługuje Panu prawo do dokonania korekty podatku naliczonego od wydatków
    na ww. wyposażenie w związku ze zmiana jego przeznaczenia od 31 października 2022 r.,
    poprzez dokonanie korekty deklaracji VAT za październik 2022 r. w celu ujęcia do
    odliczenia całych kwot podatku VAT naliczonego od tych wydatków na podstawie art. 91
    ust. 7c ustawy.
    Ponadto, z opisu sprawy wynika, że zakupione ww. wyposażenie od 20 marca 2024 r.
    wykorzystuje Pan do czynności niepodlegających opodatkowaniem VAT – usługi
    budowlane świadczone poza granicami kraju. Tym samym, w analizowanej sprawie od 20

    marca 2024 r. doszło do zmiany przeznaczenia zakupionego ww. wyposażenia. Jednakże
    ta zmiana przeznaczenia towarów (wyposażenia) nastąpiła już po upływie okresu korekty
    dla tych wydatków (po upływie 12 miesięcy od końca okresu rozliczeniowego, w którym
    towary te zostały oddane do użytkowania). W konsekwencji, zmiana ta nie ma wpływu na
    prawo do odliczenia.
    Ponownie zaznaczyć należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych
    w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    Analiza przywołanego wyżej przepisu art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej wskazuje, że
    prawa i obowiązki m.in. w zakresie wystawiania faktur korygujących i rozliczenia
    podatku na ich podstawie, obowiązują podatników dopóty, dopóki zobowiązanie
    podatkowe określone w tych fakturach nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia
    – zgodnie z tym przepisem – co do zasady – wynosi pięć lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin przedawnienia
    zobowiązania podatkowego zaczyna biec od końca roku kalendarzowego, w którym
    upłynął termin płatności podatku, a kończy się z upływem 5 lat.
    Zatem, termin początkowy i końcowy przedawnienia podatkowego wyznacza termin
    płatności tegoż zobowiązania (z zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i przerwania biegu
    przedawnienia, które wpływają na końcowy termin przedawnienia). Przedawnienie
    oznacza, że po upływie określonego czasu od momentu powstania zobowiązania
    podatkowego zobowiązanie to wygasa, a organ podatkowy, po upływie terminu
    przedawnienia, nie może domagać się uregulowania (nie ma możliwości
    wyegzekwowania) należnego świadczenia. Należy przy tym zauważyć, że przedawnienie
    następuje z mocy prawa.
    Instytucja przedawnienia powoduje, że w odniesieniu do okresu, który uległ
    przedawnieniu nie mogą być dokonywane żadne czynności ani zwiększające
    zobowiązanie podatkowe, ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Podatnik nie jest
    tym samym zobowiązany do posiadania dokumentów oraz ewidencji prowadzonych dla
    celów rozliczania podatku za okresy, które uległy przedawnieniu. Zatem ani sprzedawca
    nie może obniżyć podatku należnego w odniesieniu do okresu, za który zobowiązanie
    podatkowe uległo przedawnieniu, ani nabywca nie ma prawa do obniżenia podatku
    naliczonego w odniesieniu do okresu, za który zobowiązanie podatkowe uległo
    przedawnieniu.
    W komentowanym przepisie określony jest jeden termin przedawnienia – wynoszący 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Termin ten nie może być ani odroczony (art. 48 Ordynacji podatkowej) przez organ
    podatkowy, ani też przedłużony przez Ministra właściwego do spraw finansów
    publicznych (art. 50 Ordynacji podatkowej). W związku z powyższym należy przyjąć, że
    jeżeli przedawnia się zobowiązanie podatkowe, to wraz z nim przedawnieniu ulegają
    także inne elementy danego stosunku prawno-podatkowego.
    Rozważając natomiast kwestię przedawnienia w kontekście prawa do odliczenia
    podatku naliczonego, który kreuje zobowiązanie podatkowe, należy zauważyć, że skoro
    upływ 5-letniego terminu skutkuje wygaśnięciem zobowiązania podatkowego, to
    również wygasa prawo do uwzględniania w rozliczeniach elementów tworzących to
    zobowiązanie (które uległo przedawnieniu).
    Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przysługuje Panu prawo
    do korekty podatku naliczonego – stosownie do art. 91 ust. 7c ustawy, gdyż w
    rozpatrywanej sprawie nie doszło do przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej.
    Podsumowanie

    Miał/ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionego ww. wyposażenia
    w celu doposażenia stanowiska pracy, poprzez dokonanie korekty podatku naliczonego
    od poniesionych wydatków na podstawie art. 91 ust. 7c ustawy, w korekcie deklaracji za
    miesiąc październik 2022 r.
    Zatem, Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.