Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-191/12-2/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-03-19
Teza: Czy koksik objęty kodem CN 2704 00 wykorzystywany jako jeden z surowców procesie produkcji koksu jest wyrobem akcyzowym, do którego zastosowanie znajdą przepisy ustawy akcyzowej?
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; stawka; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2012 r. (data wpływu 20 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyrobów węglowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również Spółka) posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego. Podstawowy zakres prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej obejmuje produkcję oraz sprzedaż koksu objętego kodem CN 2704 00.

Prowadzony przez Spółkę proces produkcji koksu (proces koksowania) polega na odgazowaniu węgla w wysokiej temperaturze bez dostępu powietrza, w wyniku czego dochodzi do jego rozkładu. Proces ten przeprowadzany jest w wielokomorowych bateriach koksowniczych i rozpoczyna się od ich zasypania odpowiednio przygotowaną mieszanką wsadową. Głównym składnikiem mieszanki wsadowej jest węgiel kamienny o kodzie CN 2701 (dalej: „węgiel koksowy”). Ponadto w skład mieszanki wsadowej wykorzystywanej w opisanym procesie produkcji wchodzi także m.in. koks sortymentu o średnicy ziaren 0-3 mm objęty kodem CN 2704 00 (dalej: „koksik”).

Po zasypaniu mieszanką wsadową, baterie podgrzewane są od zewnątrz do pożądanej temperatury ok. 1340°C. W tym celu Spółka wykorzystuje gaz koksowniczy, który spalany jest w specjalnych palnikach, zabudowanych w ścianach grzewczych. Do podgrzania baterii koksowniczych nie jest wykorzystywany koksik. W wyniku zachodzącego w baterii procesu odgazowania (pirolizy) powstaje gorący koks, który po wypchnięciu z baterii, poddawany jest następnie procesom schładzania w instalacjach mokrego gaszenia.

Wykorzystywany przez Spółkę koksik, obecnie nabywany od krajowych podmiotów zajmujących się produkcją koksu, jest pyłem koksowym, pochodzącym z instalacji suchego gaszenia koksu. Całość nabywanego przez Spółkę koksiku zużywana jest do produkcji koksu. Spółka nie jest w stanie wykluczyć, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jako składnik mieszanki wsadowej będzie w przyszłości wykorzystywać także koksik wyprodukowany we własnym zakresie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koksik objęty kodem CN 2704 00 wykorzystywany jako jeden z surowców w procesie produkcji koksu jest wyrobem akcyzowym, do którego zastosowanie znajdą przepisy ustawy akcyzowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, koksik objęty kodem CN 2704 00 zużywany do produkcji koksu nie będzie stanowić wyrobu akcyzowego podlegającego przepisom ustawy akcyzowej.

Uzasadnienie:

Przepisy unijne

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej ustawa akcyzowa, reguluje zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym (dalej „akcyza”) wyrobów takich jak produkty energetyczne, energia elektryczna, produkty tytoniowe czy też wyroby alkoholowe. Implementuje ona regulacje prawa unijnego mające na celu zapewnienie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zharmonizowanie zasad poboru podatku akcyzowego. Okoliczność ta decyduje o tym, że akcyza jest podatkiem, analogicznie do podatku od towarów i usług, zharmonizowanym na poziomie wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej.

Podstawowym aktem prawnym dotyczącym systemu podatku akcyzowego jest dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego (dalej „Dyrektywa Horyzontalna”) uchylająca z dniem 1 kwietnia 2010 r. dyrektywę 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania. Zawiera ona ogólne regulacje odnoszące się do zasad opodatkowania wyrobów akcyzowych. Została wprowadzona w celu określenia na poziomie Unii Europejskiej jednolitego pojęcia akcyzy i warunków wymagalności tego podatku.

Natomiast dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (dalej „Dyrektywa Energetyczna”) zawiera szczegółowe regulacje mające na uwadze charakter wyrobów jakimi są produkty energetyczne, do których zalicza się m.in. wyroby węglowe zaklasyfikowany do kodu CN 2704 00. Ma ona zapewniać wprowadzenie spójnego systemu podatku akcyzowego na terenie Unii Europejskiej, nie tylko ustanawiając minimalne poziomy opodatkowania, ale także w sposób szczegółowy regulując kwestie zakresu opodatkowania.

Zainteresowany wskazał, że na podstawie dyrektywy Rady 2004/74/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniającej Dyrektywę Energetyczną w zakresie możliwości stosowania przez określone Państwa Członkowskie czasowych zwolnień lub obniżek poziomu opodatkowania na produkty energetyczne i energię elektryczną (dalej „Dyrektywa Zmieniająca”) Rzeczpospolita Polska uprawniona jest do stosowania okresu przejściowego (do dnia 1 stycznia 2012 r.) w zakresie opodatkowania wyrobów węglowych akcyzą.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że koksik sklasyfikowany pod kodem CN 2704 00 stanowi produkt energetyczny, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt b Dyrektywy Energetycznej. Jednakże Dyrektywa ta nie znajduje zastosowania do produktów energetycznych, które nie są przeznaczone do celów napędowych lub opałowych. Wynika to z art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze Dyrektywy Energetycznej.

Tak więc koksik zużywany do celów innych niż napędowe lub opałowe został wyłączony spod systemu opodatkowania wprowadzonego Dyrektywą Energetyczną. Jak wskazał TSUE w wyroku w połączonych sprawach Fendt Italia C-145/06 oraz C-146/06 „Zgodnie z motywem dwudziestym drugim dyrektywy 2003/96 produkty energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot wspólnotowych uregulowań ramowych, gdy są wykorzystywane jako paliwa grzewcze lub paliwa silnikowe. Zatem zgodne z naturą i logiką systemu podatkowego jest wyłączenie z zakresu zastosowania tych uregulowań ramowych produktów energetycznych wykorzystywanych w inny sposób niż jako paliwa silnikowe lub grzewcze”.

Przepisy krajowe

Zgodnie z art. 1 ustawy akcyzowej, opodatkowaniu akcyzą podlegają wyroby akcyzowe oraz samochody osobowe.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy akcyzowej, pojęcie wyroby akcyzowe oznacza wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Załącznik nr 1, zawierający wykaz wyrobów akcyzowych oparty o kody Nomenklatury Scalonej (CN), w pozycji 21 zawiera produkty sklasyfikowane pod kodem ex CN 2704 00, opisane jako koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Należy wskazać, że w załączniku nr 1 do ustawy akcyzowej wprowadzono w opisie kodu CN 2704 00 dookreślenie „jeżeli są przeznaczone są do celów opałowych”.

Istnienie takiego zapisu ustawy pozwala jednoznacznie stwierdzić, że polski ustawodawca nie obejmuje zakresem przedmiotowym ustawy akcyzowej węgla objętego pozycją CN 2704 00 i wykorzystywanego do celów innych niż opałowe. Tym samym, do wyrobów akcyzowych nie można zaliczyć koksiku objętego pozycją CN 2704 00, jeżeli jest przeznaczony do celów innych niż opałowe.

Natomiast określenie katalogu wyrobów energetycznych, wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy akcyzowej, możliwe jest na podstawie art. 86 ust. 1 i następne tej ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby (\`(...)\`) objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715. W konsekwencji, wyrobami energetycznymi, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy akcyzowej są wyłącznie te wyroby, które zostały wymienione przez ustawodawcę w załączniku nr 1.

Tym samym, koksik sklasyfikowany pod kodem CN 2704 00 zużywany do celów innych niż opałowe, nie stanowi na gruncie przepisów ustawy akcyzowej zarówno wyrobu energetycznego, jak i wyrobu akcyzowego, a więc w konsekwencji nie podlega przepisom ustawy akcyzowej.

Powyższe rozumienie przytoczonych przepisów ustawy akcyzowej pozwala na osiągnięcie celu wyznaczonego przez Dyrektywę Energetyczną i objęcie zakresem krajowych regulacji akcyzowych wyłącznie wyrobów węglowych zużywanych do celów opałowych.

Brak celu opałowego przy zużyciu koksiku do produkcji koksu.

W świetle przytoczonych powyżej regulacji unijnych oraz przepisów ustawy akcyzowej, w celu ustalenia czy koksik zużywany przez Spółkę do produkcji koksu, stanowi wyrób akcyzowy podlegający ustawie akcyzowej, konieczne jest ustalenie czy w trakcie procesu koksowania zużywany jest on do celów opałowych.

Spółka pragnie wskazać, że ustawa o podatku akcyzowym, ani prawo unijne nie definiują pojęcia celu opałowego, dlatego też w celu dokonania prawidłowej wykładni tego terminu należy sięgnąć do jego potocznego rozumienia. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (red. M. Szymczak, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 1998, s. 501) słowo opał oznacza „to czym się pali (np. w piecu), materiał służący do ogrzewania”, zaś opałowy „dotyczący opału (\`(...)\`), służący do palenia”.

Zatem w potocznym znaczeniu cel opałowy oznacza wytworzenie ciepła w określony sposób, tj. przez spalanie różnego rodzaju materiałów (stałych, ciekłych lub gazowych) celem ogrzania np. pomieszczenia lub osoby.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, z celem opałowym będziemy mieć do czynienia, gdy wytworzenie ciepła (ogrzewanie) stanowić będzie ostateczny cel zużycia (np. spalenia) danego wyrobu.

Biorąc pod uwagę powyższe, wykładnia językowa zwrotu przeznaczone do celów opałowych wskazuje na to, że opodatkowany jest to taki węgiel koksowy, który przeznaczony jest do spalenia lub ogrzania - czy też szerzej - do celów wytworzenia wysokiej temperatury.

Celem zużycia koksiku nie jest uzyskanie wysokiej temperatury (nawet ubocznie), ale celem jest wyprodukowanie z niego koksu. Dla ilustracji można podkreślić, że do celów opałowych jest używane drewno w piecu (po to aby ogrzać ludzi, pomieszczenie albo przygotować posiłek), ale do celów opałowych nie jest używane drewno, gdy służy do budowy domu.

Cel opałowy został również zdefiniowany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-240/01 z dnia 30 kwietnia 2004 r.

Zgodnie z uzasadnieniem „cel nakładania na oleje mineralne podatku akcyzowego jako podatku konsumpcyjnego przemawia za interpretowaniem wyrażenia - użycie jako paliwo opałowe - (\`(...)\`), jako wyrażenia odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego”.

Z orzeczenia tego jednoznacznie wynika, że oleje mineralne są wtedy użyte jako paliwo opałowe, gdy (1) ulegają one spalaniu, a w ten sposób (2) wytworzona jest energia cieplna, która (3) używana jest do ogrzewania - nawet jeżeli to ogrzewanie służy np. do przetopu metalu.

W przypadku opisanego zdarzenia przyszłego koksik nie jest spalany w celu wytworzenia energii cieplnej. Spalana jest natomiast inna substancja w celu podgrzania baterii, w której znajduje się mieszanka wsadowa, w skład której wchodzi m.in. koksik. W wyniku zachodzącego w baterii procesu odgazowania węgla koksowego powstaje koks (wyrób węglowy objęty pozycją CN 2704 00).

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy opisany powyżej proces produkcji koksu pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż wchodzący w skład mieszanki wsadowej koksik nie jest w tym procesie przeznaczony do celu opałowego. Koksik nie jest opałem, a jedynie jednym z surowców służących do produkcji koksu. Jego umieszczenie w baterii koksowniczej nie ma na celu produkcji ciepła, a jedynie wytworzenie produktu finalnego jakim jest koks. Koksik (klasyfikowany pod kodem CN 2704 00) należałoby zatem uznać za surowiec służący do produkcji wyrobu akcyzowego - koksu (klasyfikowanego pod kodem CN 2704 00).

Tym samym, w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2012 r. koksik przeznaczony do zużycia jako surowiec do produkcji koksu, nie stanowi wyrobu akcyzowego podlegającego przepisom ustawy akcyzowej.

Wnioskodawca wskazał, iż podobne stanowisko zostało zawarte w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego wydawanych przez upoważnionych dyrektorów izb skarbowych, np. indywidualnej interpretacji wydanej 15 czerwca 2012 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPP4/443-162/12/PH), w której organ stwierdził: „W sytuacji opisanej przez Spółkę, tj. nabycia węgla w celu zużycia go do produkcji koksu, które to zużycie nie ma celu opałowego, gdyż w przedmiotowej sytuacji węgiel nie ulega spalaniu w celu uzyskania energii cieplnej, uznać należy, że zakupiony i zużywany do produkcji koksu węgiel nie jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy, a zatem nie podlega przepisom ustawy o podatku akcyzowym. Dopiero wyprodukowany koks jako wyrób gotowy przeznaczony do celów opałowych będzie wypełniał definicję wyrobu akcyzowego”.

Jednocześnie Zainteresowany zaznaczył, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. wydał indywidualną interpretację prawa podatkowego o sygnaturze ILPP3/443-160/12-2/TW, w której wskazał, że zakupiony i zużywany przez Spółkę węgiel koksowy nie jest wyrobem akcyzowym, w konsekwencji czego nie podlega on przepisom ustawy o podatku akcyzowym.

Podsumowanie

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy w świetle regulacji ustawy akcyzowej koksik zużywany do produkcji koksu nie stanowi wyrobu akcyzowego, gdyż w procesie koksowania nie jest on wykorzystywany dla celów opałowych. W konsekwencji koksik nie podlega przepisom ustawy akcyzowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.) zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 19 ww. załącznika pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, natomiast w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji koksu - wyrobu węglowego objętego poz. CN 2704.

Prowadzony przez Spółkę proces produkcji koksu (proces koksowania) polega na odgazowaniu węgla w wysokiej temperaturze bez dostępu powietrza, w wyniku czego dochodzi do jego rozkładu. Proces ten przeprowadzany jest w wielokomorowych bateriach koksowniczych i rozpoczyna się od ich zasypania odpowiednio przygotowaną mieszanką wsadową. Głównym składnikiem mieszanki wsadowej jest węgiel kamienny o kodzie CN 2701 „węgiel koksowy”. Ponadto w skład mieszanki wsadowej wykorzystywanej w opisanym procesie produkcji wchodzi także m.in. koks sortymentu o średnicy ziaren 0-3 mm objęty kodem CN 2704 00 „koksik”.

Po zasypaniu mieszanką wsadową, baterie podgrzewane są od zewnątrz do pożądanej temperatury ok. 1340°C. W tym celu Spółka wykorzystuje gaz koksowniczy, który spalany jest w specjalnych palnikach, zabudowanych w ścianach grzewczych. Do podgrzania baterii koksowniczych nie jest wykorzystywany koksik. W wyniku zachodzącego w baterii procesu odgazowania (pirolizy) powstaje gorący koks.

Dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, należy zwrócić uwagę, iż jak wskazano powyżej, stosownie do postanowień załącznika nr 1 poz. 21 wyrobem akcyzowym są koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych - CN ex 2704 00.

Przeznaczenie do celów opałowych determinuje zatem możliwość uznania jednego z ww. wyrobów za wyrób akcyzowy. Tym samym w sytuacji opisanej przez Spółkę, tj. wykorzystywania koksiku objętego kodem CN 2704 00 jako jednego z surowców w celu zużycia go do produkcji koksu, które to zużycie nie ma celu opałowego, gdyż w przedmiotowej sytuacji koksik nie ulega spalaniu w celu uzyskania energii cieplnej, uznać należy, że zużywany do produkcji koksu koksik nie jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy. Nie podlega zatem przepisom ustawy o podatku akcyzowym.

Dopiero wyprodukowany koks jako wyrób gotowy przeznaczony do celów opałowych będzie wypełniał definicję wyrobu akcyzowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.