Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.389.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Brak prawa do rozliczenia się jako osoba samotnie
wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan 8 kwietnia 2025 r. (data wpływu 8 kwietnia 2025 r.) oraz w odpowiedzi na

    wezwanie pismami z 30 kwietnia 2025 r. (data wpływu 30 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis i uzupełnienie stanu faktycznego
    W dniu 24 czerwca 2021 roku w wyroku rozwodowym Sąd powierzył władzę rodzicielską
    nad małoletnimi dziećmi obojgu rodzicom i ustala, że strony będą sprawować pieczę
    naprzemienną nad dziećmi. Nie ustalił kontaktów z małoletnimi. Obciążył kosztami
    utrzymania małoletnich po połowie podczas pobytu u danego rodzica. Od początku 2024
    r. z uwagi na fakt, iż matka małoletnich zmieniła pracę i nie przebywa w (...), to dzieci
    mieszkają wyłącznie z Panem, więc nie istnieje opieka naprzemienna. Koszty utrzymania
    ponosi wyłącznie Pan. Robi Pan zakupy dla dzieci (ubrania, jedzenie, artykuły szkolne).
    Zaprowadza Pan dzieci na zajęcia dodatkowe, chodzi Pan na wizyty do lekarza. Małoletni
    uczęszczają do szkoły w pobliskim (...). Ze względu na dobro dzieci, aby nie zmieniać im
    szkoły, to mieszkają z Panem. Matka nie bierze udziału w ich wychowaniu. Kontaktuje się z
    dziećmi doraźnie, dwa razy w miesiącu.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że chciałby Pan skorzystać z prawa do rozliczenia się jako
    osoba samotnie wychowująca dzieci za rok 2024, kiedy to faktycznie nastąpiła przyczyna.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), w okresie będącym przedmiotem
    Pana zapytania posiadał i posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Wyrok rozwodowy zapadł Wyrokiem Sądu (...) z dnia 24 czerwca 2021 r. Pana stan cywilny
    po orzeczeniu rozwodu nie uległ zmianie. Nie została wyeliminowana z obiegu prawnego
    opieka naprzemienna, ponieważ nie składał Pan takiego wniosku. Bezpośrednio po
    rozwodzie matka dzieci zamieszkiwała w (...). Opieka naprzemienna początkowo
    realizowana była w sposób prawidłowy. Jednak w roku 2024 Pana była żona zmieniła
    miejsce zamieszkania na (...), zaczęła też intensywnie pracować, a jej praca wiąże się z
    częstymi dalekimi, kilkudniowymi wyjazdami. Małoletnie dzieci aktualnie są w wieku
    szkolnym. Uczęszczają do szkoły w (...). Zmiana miejsca zamieszkania matki i charakter jej
    pracy nie pozwalają na dalsze realizowanie postanowień związanych z opieką
    naprzemienną. Matka co do zasady widuje się z dziećmi w poniedziałki i to nie zawsze z
    uwagi na wyjazdy. Zatem faktyczną pieczę nad dziećmi sprawuje Pan. Realizacja
    porozumienia rodzicielskiego w zakresie opieki naprzemiennej jest niemożliwa wobec
    zmian życiowych matki. Już nie tylko fakt częstych wyjazdów, nie zawsze dających się z
    wyprzedzeniem przewidzieć (co uniemożliwia budowanie harmonogramu zmian pobytów
    dzieci u rodziców), ale też sam fakt zmiany miejsca zamieszkania stanowi przeszkodę dla
    dalszego funkcjonowania opieki naprzemiennej. Z uwagi na powyższe, na początku maja
    br. planuje Pan złożyć wniosek o zmianę sposobu wykonywania pieczy nad dziećmi.
    W okresie będącym przedmiotem zapytania uzyskiwał Pan dochody opodatkowane
    podatkiem dochodowym ze stosunku pracy.
    W roku 2024 dzieci mieszkały i będą mieszkały z Panem nieprzerwanie. Miejsce
    zamieszkania dzieci było, jest i będzie takie samo jak Pana miejsce zamieszkania w
    rozumieniu art. 26 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061).
    W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do Pana i w
    stosunku do Pana dzieci nie miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z
    wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
    przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia
    do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
    zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Pan i Pana
    dzieci nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
    2006 r. o podatku tonażowym (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 985) lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o

    aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 1704).
    W okresie będącym przedmiotem zapytania wykonywanie władzy rodzicielskiej odbywało
    się przez Pana w całości. Troszczył się Pan o uczestnictwo dzieci w zajęciach dodatkowych,
    jak również wspierał Pan realizacje ich hobby. Ponadto zawoził Pan i odbierał Pan dzieci ze
    szkoły. Dokonywał Pan zakupów jedzenia, ubrań, zabawek, przyborów szkolnych.
    Wyjeżdżał Pan z dziećmi na wakacje i ferie zimowe i w większości ponosił Pan związane z
    tym wydatki. Dbał Pan o wizyty u lekarza. W niektóre poniedziałki matka odbierała dzieci
    ze szkoły i na zajęcia dodatkowe wypadające w poniedziałek woziła ich matka.
    W okresie będącym przedmiotem zapytania o świadczenie wychowawcze wnioskowała
    wyłącznie matka (tzw. 500+/800+). Świadczenie wychowawcze było przelewane na jej
    osobiste konto, a następnie przelewane na konto wspólne z przeznaczeniem wyłącznie dla
    dzieci i z tych pieniędzy były opłacane m.in. zajęcia dodatkowe (emisja głosu, tańce,
    szachy, lekcje języka angielskiego) lub wakacje.

## Pytanie

Czy w związku z zaistniałą sytuacją przysługuje Panu prawo do rozliczenia się jako osoba
    wychowująca samotnie dziecko?
    Pana stanowisko w sprawie
    Sam bez udziału matki zajmuje się Pan wychowywaniem dzieci i stale troszczy się o ich byt
    materialny oraz rozwój emocjonalny. Z uwagi na fakt przebywania dzieci pod stałą i
    codzienną opieką tylko jednego rodzica, nie można uznać za zasadne opieki
    naprzemiennej. W tym przypadku uważa Pan za zasadne rozlicznie się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej zwanej
    ustawą, jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1
    tej ustawy. Zgodnie z treścią ww. artykułu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na mocy art. 6 ust. 4c cytowanej ustawy:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    W świetle art. 6 ust. 4d powołanej ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Według art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r.
        poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).
    Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od
    spełnienia łącznie następujących warunków:
        posiadania przez rodzica statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko),
        wychowywania przez rodzica samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecko),

        nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których
        zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu
        prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów,
        poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
        zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
        zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
        niepodlegania przez rodzica i dzieci (dziecko) opodatkowaniu na zasadach
        wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy
        z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych.
    Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):
      Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w
      wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
    W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      Świadczenie wychowawcze przysługuje:
      1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu
        matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
      2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje
        na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
      3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
      4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
      5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi
        placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki
        opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka
        preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu
        rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743 i 858).
    Natomiast stosownie do art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
      W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką
      naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub
      żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się
      okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w
      wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia
      wychowawczego.
    Co do zasady, świadczenie wychowawcze na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy
    przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na
    utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a cyt. ustawy ustawodawca zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki
    naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia wychowawczego ustala się w
    wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc. Zatem stosownie do tego
    przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę
    naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone
    w sposób wskazany w tym przepisie.

    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do
    skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci od spełnienia łącznie kilku warunków.
    W szczególności, osoba chcąca skorzystać z tej preferencji podatkowej, musi posiadać
    określony status. Przy czym przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie
    wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby
    wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak
    również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.
    Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    Samotne wychowywanie oznacza zatem wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego
    udziału drugiego rodzica.
    Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że
    każdy z rodziców zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym
    czasie drugi rodzic nie uczestniczy w wychowaniu tego dziecka, nie oznacza że mamy do
    czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.
    W rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze
    bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania
    opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców stanu
    wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w szczególnych
    sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko matka, innym razem

    tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym wychowywaniu dziecka
    przez któregokolwiek z rodziców.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan ojcem małoletnich dzieci. Wyrok rozwodowy
    zapadł 24 czerwca 2021 r. Sąd ustalił, że rodzice będą sprawować pieczę naprzemienną
    nad dziećmi. Sąd nie ustalił kontaktów z małoletnimi. Sąd obciążył kosztami utrzymania
    dziecka po połowie podczas pobytu u danego rodzica. Na początku 2024 r. Pana była żona
    zmieniła pracę i wyprowadziła się z (...). Dzieci mieszkają wyłącznie z Panem, więc nie
    istnieje opieka naprzemienna. Koszty utrzymania ponosi wyłącznie Pan. Robi Pan zakupy
    dla dzieci (ubrania, jedzenie, artykuły szkolne). Zaprowadza Pan dzieci na zajęcia
    dodatkowe, chodzi Pan na wizyty do lekarza. Małoletni uczęszczają do szkoły w pobliskim
    (...). Matka nie bierze udziału w ich wychowaniu. Kontaktuje się z dziećmi doraźnie, dwa
    razy w miesiącu. Pana stan cywilny po orzeczeniu rozwodu nie uległ zmianie. Nie została
    wyeliminowana z obiegu prawnego opieka naprzemienna, ponieważ nie składał Pan
    takiego wniosku. Bezpośrednio po rozwodzie matka dzieci zamieszkiwała w (...). Opieka
    naprzemienna początkowo realizowana była w sposób prawidłowy. Matka co do zasady
    widuje się z dziećmi w poniedziałki i to nie zawsze z uwagi na wyjazdy służbowe. W roku
    2024 dzieci mieszkały z Panem nieprzerwanie. W okresie będącym przedmiotem
    zapytania wykonywanie władzy rodzicielskiej odbywało się przez Pana w całości. W okresie
    będącym przedmiotem zapytania o świadczenie wychowawcze wnioskowała wyłącznie
    matka (tzw. 800+).
    W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w
    orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom
    od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego
    podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane
    bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa
    podatkowego. Nadto, przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i
    próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede
    wszystkim wykładnią językową.
    W konsekwencji, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art.
    6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od
    spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Zauważyć należy, że od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się na zmianę
    normatywną, która zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie przyznaje preferencji osobie, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem
    albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko. Dotyczy to również sytuacji, gdy
    dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało
    ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci.
    I tak, co do zasady, świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci – przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko
    wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ustawodawca zastrzegł
    natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia
    wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc
    świadczenia. Zatem na mocy tego przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy
    orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje
    świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.
    Skoro ustanowienie opieki naprzemiennej powoduje podział świadczenia wychowawczego
    pomiędzy oboje rodziców, to niezależnie od ustaleń pomiędzy rodzicami (że świadczenie

    będzie pobierał jeden z nich) lub braku takich ustaleń (jeden z rodziców nie zajmuje się
    dzieckiem i to drugi pobiera świadczenie) – prawo do preferencyjnego rozliczenia nie
    przysługuje.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – nie kwestionując Pana zaangażowania
    w proces wychowawczy dzieci – nie można uznać, że w Pana przypadku spełnione zostały
    wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca
    dziecko. Wprawdzie – jak wskazał Pan we wniosku – faktyczną opiekę nad małoletnimi
    dziećmi sprawował Pan od początku 2024 r., to jednak wobec tego, że po rozwodzie
    została orzeczona w stosunku do dzieci opieka naprzemienna, w związku z którą
    świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) było pobierane przez Pana byłą żonę –
    wystąpiła określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    negatywna przesłanka uniemożliwiająca Panu skorzystanie z tej preferencji.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że nie została wyeliminowana z obrotu prawnego
    opieka naprzemienna, zatem bez znaczenia pozostaje fakt, że matka dzieci nie korzystała
    w 2024 r. z orzeczonej przez sąd w dniu 24 czerwca 2021 r. opieki naprzemiennej.
    W konsekwencji, za 2024 r. nie może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący
    dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zatem, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA)albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.