Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-434/13-2/PK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-04-10
Teza: W związku z powyższym, w przypadku gdy rok podatkowy ulegnie przedłużeniu, spółka powinna dokonywać odpisów amortyzacyjnych z wykorzystaniem wcześniej ustalonej miesięcznej stawki amortyzacyjnej. Przy czym stawka dla całego roku podatkowego będzie iloczynem dotychczasowej miesięcznej stawki amortyzacyjnej a liczbą miesięcy składającą się na przedłużony rok podatkowy?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; rok-rok podatkowy; stawka-stawka amortyzacyjna; zmiana
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2013 r. (data wpływu 19 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych po zmianie roku podatkowego, w sytuacji gdy pierwszy rok podatkowy po zmianie trwa dłużej niż 12 miesięcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych po zmianie roku podatkowego, w sytuacji gdy pierwszy rok podatkowy po zmianie trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą świadcząc usługi na rzecz podatników podatku od towarów i usług. W celu prowadzenia działalności gospodarczej Spółka nabyła środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, które amortyzuje metodą liniową kalkulując miesięczną wysokość odpisu amortyzacyjnego jako iloraz stawki rocznej podanej w załączniku numer 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych” i liczby miesięcy w roku tj. 12 miesięcy.

Spółka zmieniła rok podatkowy, z roku kalendarzowego, na rok rozpoczynający się 1 października i kończący się 30 września roku następnego. Aktualny rok podatkowy Spółki (pierwszy rok po zmianie) rozpoczął się 1 stycznia 2013 r. i zakończy się 30 września 2014 r. Dlatego też pierwszy po zmianie rok podatkowy będzie trwał 21 miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W związku z powyższym, w przypadku gdy rok podatkowy ulegnie przedłużeniu, spółka powinna dokonywać odpisów amortyzacyjnych z wykorzystaniem wcześniej ustalonej miesięcznej stawki amortyzacyjnej. Przy czym stawka dla całego roku podatkowego będzie iloczynem dotychczasowej miesięcznej stawki amortyzacyjnej a liczbą miesięcy składającą się na przedłużony rok podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się, w myśl art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Jako, że Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych metodą liniową art. 16k ww. ustawy dotyczący metody degresywnej nie znajduje tu zastosowania.

Zapis art. 16h ust. 4 ww. ustawy wskazuje, że podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem art. 16i. Z tym zastrzeżeniem, że suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.

Zgodnie z art. 16i odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Dodatkowo na podstawie art. 16 m ww. ustawy z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych nie może być krótszy niż:

1.  od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące;
2.  od licencji na wyświetlenie filmów oraz emisję programów radiowych i telewizyjnych - 24 miesiące;
3.  od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;
4.  od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy;

W tym, że podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem odpisów amortyzacyjnych. A więc wysokość miesięcznej stawki amortyzacyjnej dla wartości niematerialnych i prawnych zostaje ustalona przed rozpoczęciem amortyzacji niezależnie od tego jak długo będzie trwał rok podatkowy.

Mając powyższe na uwadze Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc, stąd miesięczny odpis amortyzacyjny (rata miesięczna) w całym okresie amortyzacji należy wyliczyć używając następującej formuły: (wartość początkowa pomnożona przez roczną stawkę amortyzacyjna z Wykazu) a następnie podzielona przez liczbę 12 miesięcy w roku. W ten sposób Spółka otrzymuje wysokość miesięcznego odpisu amortyzacyjnego, który to przekłada się na koszt uzyskania przychodu w każdym miesiącu roku podatkowego niezależnie od długości roku podatkowego (tj. jeżeli rok podatkowy trwa 21 miesięcy Spółka dokona 21 odpisów amortyzacyjnych w wysokości opisanej w formule powyżej (przy założeniu, że nie nastąpi zrównanie wartości początkowej z sumą dokonanych dotychczas odpisów amortyzacyjnych)).

Podobne stanowisko potwierdził w interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku dnia 4 marca 2005 r. (sygn. BI/005/0904/04) „Ten sposób wyliczania miesięcznego odpisu amortyzacyjnego stosuje się bez względu na fakt, czy dany rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, czy jest to pierwszy rok podatkowy, który może trwać krócej niż 12 miesięcy, czy też jest to pierwszy po zmianie rok podatkowy, który może trwać do 23 miesięcy kalendarzowych.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.