Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-39c/07/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-11-13
Teza: Obliczanie marży
Słowa kluczowe: marża; usługi-usługi turystyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o. o., przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2007r. (data wpływu 8 sierpnia 2007r.), uzupełnionym pismem z 11 września 2007r. (data wpływu 18 września 2007r.) oraz pismem (faxem) z dnia 7 listopada 2007r. (data wpływu 7 listopada 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie uznania, czy w przypadku stwierdzenia, że opisane we wniosku usługi turystyczne winny być opodatkowane według szczególnej procedury (określonej w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług) – wartość usług nabywanych od podatników zwolnionych z podatku od towarów i usług (podmiotowo lub przedmiotowo) uwzględnia się jako koszt świadczonych przez podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, pomniejszający podstawę opodatkowania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług turystycznych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismami:

*   z dnia 11 września 2007r.(data wpływu 18 września 2007r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 września 2007r., znak: IBPP2/443-39/07/BW oraz
*   z dnia 7 listopada 2007r. (fax z dnia 7.listopada 2007r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 6 listopada 2007r., znak: IBPP2/443-39/07/BW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zajmuje się organizacją pobytu i zapewnieniem atrakcji turystycznych dla podróżnych zza zagranicy odwiedzających Polskę. Usługi te wykonywane są na rzecz przedsiębiorstwa branży turystycznej z siedzibą w A. w ramach zawartej umowy. Jej świadczenia obejmują między innymi zapewnienie noclegów, wyżywienia, transportu, wycieczek, przewodników turystycznych, biletów wstępu na imprezy kulturalne, biletów wstępu do muzeów. Spółka wskazała, że nie sprzedaje jednak pakietów usług turystycznych, lecz w odniesieniu do poszczególnych grup turystów jej usługi są świadczone w różnym zakresie, na przykład mogą one obejmować wyłącznie pobyt w restauracji lub wizytę w muzeum, a czasem kilka rodzajów usług.

Spółka wyjaśniła że przy wykonywaniu ww. usług nie świadczy usług własnych. Za dany miesiąc rozlicza się z usługobiorcą – organizatorem wycieczek - jednorazowo, a jej wynagrodzenie obejmuje koszty nabytych usług, rozliczonych w danym miesiącu, powiększone o marżę zysku określoną w umowie.

Zakupione dla bezpośredniej korzyści turysty usługi są opodatkowane podatkiem od towarów i usług na różnych zasadach:

*   usługi hoteli i restauracji, za wyjątkiem napojów – 7%,
*   usługi w zakresie kultury – zwolnione od podatku,
*   usługi transportowe – 22%,

a ponadto usługi przewodników nabywane są także od przewodników zwolnionych podmiotowo z podatku od towarów i usług z uwagi na wielkość ich obrotów.

Spółka również poinformowała, że ewidencja księgowa zapewnia wyodrębnienie kosztów na nabycie poszczególnych rodzajów usług nabytych dla bezpośredniej korzyści podróżnych.

W uzupełnieniu wniosku (pismo – fax z dnia 7 listopada 2007r.) Spółka dodatkowo wyjaśniła, że przy świadczeniu usług na rzecz austriackiego przedsiębiorstwa działa we własnym imieniu i na własny rachunek. Wskazała również, że Jej działalność w ramach świadczonych usług została sklasyfikowana w systemie REGON jako pozostała działalność turystyczna (PKD 5330D), co odpowiada w Klasyfikacji PKWiU kodowi 63.30 „Usługi biur podróży, pilotów, wycieczek i przewodników turystycznych: obsługa ruchu turystycznego, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

Spółka przy świadczeniu usług na rzecz austriackiego kontrahenta dokonuje odsprzedaży między innymi następujących rodzajów usług:

*   hotelarskich – PKWiU 55.10
*   gastronomicznych – PKWiU 55.30
*   świadczonych przez pilotów wycieczek i przewodników turystycznych – PkWiU 63.30.14
*   rozrywkowych świadczonych przez zespoły teatralne, zespoły pieśni i tańca, zespoły muzyczne i orkiestry – PKWiU 92.31.21.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jeśli odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku jako 1 będzie pozytywna (tzn. w przypadku uznania, że opisane we wniosku usługi turystyczne winny być opodatkowane według procedury przewidzianej w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług), to czy w przypadku nabycia usług od podatników zwolnionych z podatku od towarów i usług (podmiotowo lub przedmiotowo) wartość tych usług uwzględnia się jako koszt usług świadczonych przez podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, pomniejszający podstawę opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy w procedurze marży podstawą opodatkowania jest kwota należności pomniejszona o nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turystów usługi. Ponieważ podatnikami podatku od towarów i usług są także podatnicy zwolnieni przedmiotowo lub podmiotowo od podatku od towarów i usług Wnioskodawca uważa, że zarówno w przypadku nabycia usług zwolnionych (na przykład bilety wstępu) jak i nabycia usług od przewodników zwolnionych podmiotowo od podatku od towarów i usług (ze względu na wartość osiąganych obrotów), koszty tych usług pomniejszają podstawę opodatkowania na zasadach marży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wyjaśnia na wstępie, iż odpowiadając – pismem z dnia 13 listopada 2007r. znak: IBPP2/443-39a/07/BW – na zapytanie Wnioskodawcy (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 1), czy świadczenie, wskazanych we wniosku usług należy rozliczać w oparciu o szczególną procedurę określoną w art. 119 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, uznał stanowisko Wnioskodawcy, przyjmujące, że winien on w przedstawionym stanie faktycznym dokonywać rozliczenia według procedury przewidzianej w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług, za prawidłowe. Zatem koniecznym jest odniesienie się do kwestii będącej przedmiotem ww. zapytania Wnioskodawcy.

Istotą szczególnej procedury opodatkowania przy wykonywaniu usług turystycznych, określonej w art. 119 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) jest to, że podstawą opodatkowania jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Należy podkreślić, iż z ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług nie wynika wprost, że wyliczenie marży ma być dokonane tylko i wyłącznie na podstawie wydatków udokumentowanych fakturami VAT. W przepisie art. 119 ust.2 ustawy mowa jest o „cenie nabycia przez podatnika (świadczącego usługę turystyczną) towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty”, co nie oznacza w odniesieniu do sformułowania – innych podatników, wyłącznie zarejestrowanych podatników VAT czynnych. Pomocna w tym zakresie może być definicja podatnika zawarta w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, zgodnie z którą podatnikami, co do zasady są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Według ust. 2. działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jednakże należy pamiętać, że nie uznaje się za samodzielną działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy czynności wymienionych w art. 15 ust. 3 pkt 1 – 3 ustawy o VAT. Podatnicy jak wiadomo mogą korzystać z regulacji ustawowych dotyczących zwolnień od podatku podmiotowych oraz przedmiotowych.

Podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16 (art. 106 ust. 1).

Należy także zauważyć, iż zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) za fakturę uznaje się również:

1.  bilety jednorazowe wydawane przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, jeżeli zawierają następujące dane: a) nazwę i numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy, b) numer i datę wystawienia biletu, c) odległość taryfową nie mniejszą niż 50 km, d) kwotę należności wraz z podatkiem, e) kwotę podatku;
2.  dowody zapłaty za usługi radiokomunikacji przywoławczej, jeżeli zawierają następujące dane: a) nazwy i numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, b) kwotę należności wraz z podatkiem, c) kwotę podatku;
3.  dokumenty dotyczące usług bankowych i ubezpieczeniowych zwolnionych od podatku, jeżeli zawierają co najmniej następujące dane: a) określenie usługodawcy i usługobiorcy, b) numer kolejny i datę ich wystawienia, c) nazwę usługi, d) kwotę, której dotyczy dokument,
4.  dowody zapłaty za przejazdy autostradami płatnymi, jeżeli zawierają następujące dane: a) nazwę i numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy, b) numer kolejny i datę wystawienia, c) nazwę autostrady, za przejazd którą pobierana jest opłata, d) nazwę należności wraz z podatkiem, e) kwotę podatku,
5.  rachunki, o których nowa w art. 87 – 90 - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa, wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur według zasad określonych w § 8, 9, 11 – 17, 19 – 22 i 24.

Dlatego też zdaniem tut. organu podatkowego, przy obliczaniu marży należy brać pod uwagę wszystkie wydatki związane z daną usługą turystyczna, tj. te udokumentowane fakturami VAT oraz udokumentowane innymi dowodami księgowymi, takimi jak: rachunek, bilety przewozowe, bilety parkingowe czy inne dowody opłat, pochodzące od podatników prowadzących działalność gospodarczą (zwolnionych od podatku VAT podmiotowo lub przedmiotowo), stanowiące składnik świadczonej usługi. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie należało uznać za **prawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, że poruszone w przedmiotowym wniosku kwestie:

*   możliwości rozliczania w oparciu o szczególną procedurę określoną w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług przy świadczeniu wymienionych we wniosku usług,
*   opodatkowania marży naliczonej od poszczególnych rodzajów odsprzedawanych usług,
*   sposobu opodatkowania usług świadczonych na rzecz kontrahenta austriackiego będą przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.