Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.587.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
opodatkowanie
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych

    Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, ani nie prowadzi żadnej
    działalności gospodarczej zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji Działalności
    Gospodarczej.
    Wnioskodawca jest właścicielem na zasadzie współwłasności małżeńskiej (razem ze swoją
    małżonką) następujących nieruchomości zlokalizowanych w:
    · A (1 nieruchomość) nabyta w 1984 r. (Akt Notarialny z czerwca 1984 r.) obejmująca
      działki ewidencyjne nr 1; 2; 3; 4. Nieruchomość jest zabudowana budynkiem
      jednorodzinnym. W tej nieruchomości Wnioskodawca zamieszkuje wraz z małżonką;
    · B (3 nieruchomości):
      a) lokal mieszkalny – B, ul. a– pierwotnie zakup spółdzielczego własnościowego prawa
        do lokalu mieszkalnego przy ulicy a w 2003 r. Aktem Notarialnym z kwietnia 2022 r.
                                                  14została ustanowiona i przeniesiona odrębna własność lokalu (w trybie art. 17
        ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych). W związku z
        nabyciem odrębnej własności lokalu w księdze wieczystej zapisano udział w gruncie
        (...) części związanej z prawem własności lokalu, zapisanej w księdze wieczystej;
      b) nieruchomość – B, ul. b – nabyta w 2006 r. (Akt Notarialny z maja 2006 r.
        obejmująca zabudowaną działkę ewidencyjną nr 5). Na tej działce znajduje się
        budynek jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej;
      c) nieruchomość – B, ul. c – nabyta w 2010 r. (Akt Notarialny z grudnia 2010 r.
        obejmująca działki ewidencyjne nr 5; 6; 7). Nieruchomość jest zabudowana
        budynkiem biurowo-magazynowym wzniesionym przez dzierżawcę;
    · C (1 nieruchomość) nabyta w 2008 r. obejmująca działkę ewidencyjną nr 8. Działka
      zabudowana budynkiem magazynowo-produkcyjnym z częścią biurową, wzniesionym
      przez dzierżawcę;
    · D – lokal mieszkalny zakupiony (...) lipca 2025 r. Nieruchomość zakupiona z zamiarem
      wykorzystywania na własne cele wakacyjne. Wnioskodawca nie posiada (...) licencji
      turystycznej umożliwiającej najem/dzierżawę lokalu do podmiotów trzecich.
    Na moment złożenia wniosku przedmiotem dzierżawy do spółki X sp. z o.o. (udziałowcami
    tego podmiotu są Wnioskodawca i Żona Wnioskodawcy), która z kolei wydzierżawiała te
    obiekty do dalszych Dzierżawców są następujące obiekty zlokalizowane w:
                                  2· A – stosunek dzierżawy w zakresie części domu ((...) m) trwa od lipca 2007 r.;
    · całej nieruchomości w B, ul. a – stosunek dzierżawy trwa od czerwca 2015 r.;
    · całej nieruchomości w B, ul. c – stosunek dzierżawy trwa od maja 2011 r.;
    · C – stosunek dzierżawy trwa od marca 2012 r. (całość nieruchomości).
    Umowa dzierżawy dla nieruchomości B, ul. a zostanie zakończona (...) listopada 2025 r. Po
    tym terminie ta nieruchomość (B, ul. a) nie będzie dalej wynajmowana z uwagi na
    planowaną sprzedaż. Nieruchomość zlokalizowana w B przy ul. b nie jest wynajmowana
    /wydzierżawiana do jakiegokolwiek podmiotu od (...) września 2024 r.
    Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT. Małżonka Wnioskodawcy jest
    opodatkowana od całości przychodów z dzierżawy wskazanych nieruchomości według
    zasad ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tzw. najem prywatny).
    (...) kwietnia 2024 r. Wnioskodawca (razem z żoną) dokonali sprzedaży nieruchomości
    zlokalizowanych w E oraz F. Kupującym była X sp. z o.o. (dotychczasowy dzierżawca tych
    nieruchomości zlokalizowanych w E oraz F).
    Przedmiotowa sprzedaż podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie
    uzyskanej interpretacji z lutego 2024 r.

    Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – na podstawie
    uzyskanych interpretacji ze stycznia 2024 r. – sprzedaż nieruchomości zlokalizowanych w
    E oraz F nie stanowiła dla Wnioskodawcy i jego małżonki przychodu ze źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    związku z upływem okresu pięciu lat, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie tych nieruchomości. Tym samym, na Wnioskodawcy ani na jego żonie
    nie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu, gdyż
    w wyniku sprzedaży przedmiotowych nieruchomości nie powstał w ogóle przychód, o
    którym mowa w tym przepisie.
    Obecnie Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży następujących Nieruchomości
    zlokalizowanych w B:
    1) nieruchomość – B, ul. a;
    2) nieruchomość – B, ul. b (dalej oznaczone jako: Nieruchomości).
    Wnioskodawca wspólnie z małżonką planuje dokonać przedmiotowych sprzedaży
    Nieruchomości w 2026 r. lub później w zależności od zainteresowania potencjalnych
    kupujących. Sprzedaż każdej z opisanych w pkt 1 i pkt 2 powyżej Nieruchomości może
    zostać dokonana do tego samego kupującego, jak i do różnych kupujących w zależności
    od ich zainteresowania. Przy planowanych transakcjach sprzedaży Wnioskodawca – celem
    ułatwienia transakcji – będzie korzystał z pośrednika w obrocie nieruchomościami.
    W zakresie przeznaczenia środków uzyskanych ze sprzedaży opisanych Nieruchomości
    Wnioskodawca wspólnie z małżonką rozważa przeznaczenie uzyskanych środków na
    następujące cele:
    a) spłatę kredytu mieszkaniowego (na dzień (...) października 2025 r. pozostała kwota
      nominalna do spłaty to (...) zł wraz z odsetkami),
    b) spłatę kredytu gotówkowego (na dzień (...) października 2025 r. kwota nominalna
      pozostała do spłaty to (...) zł wraz z odsetkami),
    c) remont domu jednorodzinnego w A, ul. d, gdzie obecnie zamieszkuje Wnioskodawca
      wraz z żoną,
    d) zakup zabudowanej/niezabudowanej działki gruntu.
    Niemniej jednak na moment złożenia wniosku Wnioskodawca nie jest w stanie określić,
    który ze wskazanych powyżej celów i w jakim zakresie zostanie zrealizowany ze środków
    uzyskanych ze sprzedaży wskazanych nieruchomości zlokalizowanych w B.
    Wnioskodawca informuje, iż analogiczny wniosek został złożony przez jego małżonkę w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Pytania
    1. Czy transakcja sprzedaży przez Wnioskodawcę Nieruchomości zlokalizowanych w B
      przy ul. a oraz ul. b, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych?
    2. Czy w przypadku uznania, iż Wnioskodawca działa jako podatnik dla transakcji
      sprzedaży Nieruchomości zlokalizowanych w B (ul. a oraz ul. b) to Wnioskodawca
      będzie zobowiązany do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży tych
      nieruchomości stanowiącej majątek wspólny małżeński?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W opinii Wnioskodawcy, transakcje sprzedaży Nieruchomości zlokalizowanych w B (ul. a
    oraz ul. b), nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, bowiem w odniesieniu do tych Nieruchomości upłynął okres 5 lat liczony od
    końca roku kalendarzowego ich nabycia przez Wnioskodawcę.

    Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.
    Co do zasady, źródłem przychodu – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT – jest
    odpłatne zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie i nie
    zostaje dokonane w wyniku działalności gospodarczej, to taka transakcja nie stanowi
    źródła przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT.
    Podsumowując należy wskazać, iż przychody osiągnięte z tytułu sprzedaży nieruchomości
    zaliczone być mogą do jednego z dwóch źródeł przychodów, tj. przychodów z:
    1) odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy PIT) lub
    2) działalności gospodarczej (art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy PIT)
    - przy czym należy dodać, że klasyfikacja wskazana powyżej w pkt 2, tj. przychód z
      działalności gospodarczej, stanowi w tym zakresie jedynie uzupełnienie klasyfikacji
      (zasady) podstawowej wskazanej w pkt 1 (klasyfikacja jako przychód z odpłatnego
      zbycia nieruchomości).
    Na gruncie ustawy PIT, zgodnie z art. 5a pkt 6, przez działalność gospodarczą rozumie się
    „działalność zarobkową”:
    1) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    2) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    3) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Podkreślić należy, iż o tym, czy transakcja przeprowadzana jest w ramach działalności
    gospodarczej, czy też jest tylko odpłatnym zbyciem nieruchomości, decyduje całokształt
    okoliczności poprzedzających i towarzyszących zbyciu nieruchomości.
    W orzecznictwie sądowym podkreślono, iż definicja działalności gospodarczej dotyczy
    stanu faktycznego a nie prawnego, stanowi ona bowiem zjawisko obiektywnie istniejące w
    danym czasie. Zamiar jej prowadzenia uzewnętrznia się poprzez faktyczne podejmowanie
    czynności o określonym charakterze. Rzeczywisty charakter tych czynności, a nie
    subiektywne przekonanie podatnika (czy organu podatkowego) decyduje o tym, czy
    wykonywane przez daną osobę działania stanowią pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Działalność podatnika, niezależnie od jego zamiaru, woli lub przekonania, ma charakter

    gospodarczy, jeśli odpowiada przesłankom przewidzianym w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Nie ma przy tym znaczenia, czy podmiot prowadzący działalność gospodarczą dopełnia
    ciążących na nim obowiązków formalnych, gdyż o kwalifikacji danej działalności przesądza
    kryterium obiektywne, tj. ustalenie, że dana osoba faktycznie prowadzi działalność, która
    obiektywnie może przynieść dochód (tak w wyroku WSA w Łodzi z 30 kwietnia 2019 r.
    sygn. I SA/Łd 6/19).
    Z tych względów, o tym, czy określone działania podatnika mieszczą się w ramach
    działalności gospodarczej czy też nie (wyprzedaż majątku prywatnego w ramach
    zarządzania jego aktywami) nie decyduje ani fakt rejestracji działalności gospodarczej (czy
    jej brak), ani nawet wewnętrzne przekonanie podatnika, że podejmowane przez niego
    działania nie są przejawem takiej działalności (tak w wyroku WSA w Łodzi z 11 kwietnia
    2019 r. sygn. I SA/Łd 348/18).
    W orzecznictwie sądowym podkreślone zostało, iż lokowanie kapitału w nieruchomości i
    ich późniejsza sprzedaż po dłuższym okresie czasu stanowi w praktyce zarząd majątkiem
    prywatnym. Tak wskazano m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gdańsku z 15 września 2020 r. sygn. I SA/Gd 273/20 cyt.: „Lokowanie kapitału w nabywane
    nieruchomości, które mają stanowić formę zabezpieczenia finansowego, zakłada raczej
    zachowywanie takiego składnika majątkowego przez dłuższy okres czasu niż szybkie jego
    zbycie. Obserwacja zjawisk gospodarczych pozwala bowiem dojść do przekonania, że poza
    okresowymi spadkami cen nieruchomości, ich wartość zwykle rośnie wraz z upływem
    czasu. Ta cecha czyni z nich korzystny instrument do długoterminowego lokowania
    środków pieniężnych. Ponadto, nabywanie nieruchomości jako lokata kapitału, nie
    wymaga raczej podejmowania aktywności, która ma służyć uzyskaniu efektu szybkiego
    wzrostu wartości gruntu. Oczywiście nie można wykluczyć, że działania takie jak podział
    gruntu na mniejsze działki czy uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy mogą być
    podejmowane także przez właściciela nieruchomości, który w ten sposób chce zwiększyć
    jej potencjalną atrakcyjność handlową. Niemniej jednak wydaje się uzasadnione
    postawienie tezy, że w przypadku, gdy rzeczywistym zamiarem właściciela nieruchomości
    było stworzenie bezpieczeństwa finansowego, to tego rodzaju działania podejmowane są
    wówczas, gdy po dłuższym okresie posiadania właściciel zamierza spieniężyć swój majątek
    nieruchomy”.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w wyroku z 19 września 2023 r. o
    sygn. akt I SA/Gd 311/23 cyt.: „Prowadzenie działalności gospodarczej oznacza
    podejmowanie w sposób zorganizowany i ciągły szeregu następujących po sobie w
    oznaczonym czasie i terminie, czynności faktycznych zmierzających do określonego celu w
    postaci zarobku mogącego przybrać formę zysku lub przychodu. Działalność
    zorganizowana to takie ułożenie i wyodrębnienie aktualnych i przyszłych działań danego
    podmiotu, które umożliwią jego racjonalne i prawidłowe funkcjonowanie w określonej
    dziedzinie. Do prowadzenia działalności w sposób zorganizowany nie jest konieczne
    ustanowienie określonych struktur organizacyjnych czy majątkowych. Sposób
    zorganizowania danej działalności wynika z jej przedmiotu, wymogów rynku oraz potrzeb
    prowadzącego taką działalność. Definicja działalności gospodarczej dotyczy stanu
    faktycznego, a nie prawnego, jej legalności lub nielegalności”.
    Warto także odwołać się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 maja 2023 r.
    (sygn. II FSK 21/23) gdzie wskazano: „Podzielić należy także wyrażone w orzecznictwie
    poglądy, że brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika czynności
    mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu
    prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z
    zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy z
    gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą (por. cyt. wyroki NSA w sprawach II FSK 855
    /14, II FSK 1423/14, II FSK 379/14 oraz wyrok z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 1931/18,
    publ. CBOSA). W efekcie działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność

    składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i
    ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności,
    związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie
    odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych
    uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania”.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K.
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca podkreśla, iż sprzedaż Nieruchomości
    stanowi element zarządzania majątkiem prywatnym. Przemawia za tym okres czasu
    ponad 15 lat pomiędzy zakupem Nieruchomości zlokalizowanych w B a ich sprzedażą, jak
    również brak aktywnego uczestnictwa Wnioskodawcy w ramach transakcji sprzedaży.
    Wnioskodawca nie prowadzi bowiem działalności gospodarczej, ani nie wprowadził
    zbywanych Nieruchomości do jakiejkolwiek ewidencji środków trwałych.
    Planowana sprzedaż dwóch Nieruchomości ma charakter sporadyczny. Środki pozyskane
    ze sprzedaży mają zostać wykorzystane na potrzeby osobiste Wnioskodawcy takich jak –
    spłata kredytów, remont domu, ewentualnie zakup innej nieruchomości. Ponadto, o
    pasywnym charakterze zarządzania przeznaczonymi do sprzedaży nieruchomościami
    wskazuje fakt, iż obecnie nieruchomość zlokalizowana w B przy ul. b nie jest wynajmowana
    /wydzierżawiana do jakiegokolwiek podmiotu od września 2024 r. Jest to argument, iż
    Wnioskodawca nie dokonuje maksymalizacji swojego zysku, co miałoby miejsce w ramach
    działalności gospodarczej.
    Należy zatem wskazać, iż aktywność Wnioskodawcy nie wykracza poza zwykłe
    wykonywanie prawa własności i zarządzanie swoim majątkiem. Zatem, planowana
    sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    W odniesieniu do planowanego zbycia lokalu mieszkalnego położonego w B przy ul. a
    należy także podkreślić, iż ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu powoduje, że
    osoba, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo, uzyskuje pełnię uprawnień
    właścicielskich do mieszkania. Wobec tego samo przekształcenie spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu w odrębną własność (co dla tego lokalu zostało
    dokonane w 2022 r.) oznacza tylko zmianę formy prawnej tego mieszkania i nie stanowi
    nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Datą nabycia takiego mieszkania, jest chwila pierwotnego nabycia, tj. nabycia
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, co miało miejsce w 2003 r.
    Taka argumentacja znalazła też potwierdzenie, m.in. w interpretacji z 24 maja 2024 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0112-KDSL1-1.4011.167.2024.2.AK.
    Ad 2.
    Wnioskodawca jest zdania, iż w sytuacji uznania, iż będzie on działał jako podatnik dla
    transakcji sprzedaży Nieruchomości zlokalizowanych w B, to Wnioskodawca będzie
    zobowiązany do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży tych
    nieruchomości, stanowiących majątek wspólny małżeński.
    W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw nie
    znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ustawy PIT, ponieważ dochody z tego tytułu zostały
    wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania.

    Zgodnie z art. 8 ustawy PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze
    wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego
    użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się
    proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a,
    łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
    według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku
    (udziału) są równe. Oznacza to, że podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych
    z tego tytułu jest odrębnie każdy z małżonków, a nie małżonkowie łącznie.
    Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z małżonków z osobna.
    Skoro każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem podatku dochodowego od
    przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to każdy z nich zobowiązany
    jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej
    majątek wspólny małżeński i wyliczenia należnego podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub
    praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego
    zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
      działalności gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
      mieszkalnych).
    Według art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww.
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
    - zarobkowym celu działalności,
    - wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    - prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.

    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r.
    sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
    sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
    zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy zdarzenia przyszłego.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.
    10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego
    zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy). Zakwalifikowanie do źródła
    przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób
    opodatkowania, możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu, możliwość
    skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest
    występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego
    rodzaju przychód. Przy czym, jeden przychód stanowić może przychód wyłącznie z
    jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np.
    zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna – sprzedając nieruchomości – działa
    w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem

    jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną np. nabycie nieruchomości,
    podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług
    podmiotów w zakresie pośrednictwa nieruchomościami, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności.
    Ze złożonego przez Pana wniosku wynika, że jest Pan właścicielem na zasadzie
    współwłasności małżeńskiej m.in. nieruchomości zlokalizowanych w B: lokalu
    mieszkalnego (ul. a) – pierwotnie zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego przy ulicy a w 2003 r., a następnie aktem Notarialnym z kwietnia 2022 r.
    została ustanowiona i przeniesiona odrębna własność lokalu oraz nieruchomości (ul. b)
    nabytej w 2006 r. Na moment złożenia wniosku Nieruchomość (B, ul. a) jest przedmiotem
    dzierżawy do spółki X sp. z o.o. Umowa dzierżawy dla nieruchomości B, ul. a zostanie
    zakończona (...) listopada 2025 r. Po tym terminie ta nieruchomość (B, ul. a) nie będzie
    dalej wynajmowana z uwagi na planowaną sprzedaż. Nieruchomość zlokalizowana w B
    przy ul. b nie jest wynajmowana/wydzierżawiana do jakiegokolwiek podmiotu od (...)
    września 2024 r. Pana małżonka jest opodatkowana od całości przychodów z dzierżawy
    wskazanych nieruchomości według ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tzw. najem prywatny). Planuje
    Pan dokonać sprzedaży Nieruchomości zlokalizowanych w B przy ul. a oraz przy ul. b w
    2026 r. lub później w zależności od zainteresowania potencjalnych kupujących. Sprzedaż
    każdej z Nieruchomości może zostać dokonana do tego samego kupującego, jak i do
    różnych kupujących w zależności od ich zainteresowania. Przy planowanych transakcjach
    sprzedaży – celem ułatwienia transakcji – będzie Pan korzystał z pośrednika w obrocie
    nieruchomościami. W zakresie przeznaczenia środków uzyskanych ze sprzedaży
    opisanych Nieruchomości, wspólnie z małżonką rozważa Pan przeznaczenie uzyskanych
    środków na następujące cele: spłatę kredytu mieszkaniowego, spłatę kredytu
    gotówkowego, remont domu jednorodzinnego w A, gdzie obecnie zamieszkuje Pan wraz z
    żoną, zakup zabudowanej/niezabudowanej działki gruntu. Jednak na moment złożenia
    wniosku nie jest Pan w stanie określić, który ze wskazanych powyżej celów i w jakim
    zakresie zostanie zrealizowany ze środków uzyskanych ze sprzedaży wskazanych
    nieruchomości zlokalizowanych w B.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia, czy
    planowana sprzedaż Nieruchomości zlokalizowanych w B przy ul. a oraz ul. b, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu planowanej sprzedaży ww.
    Nieruchomości należy rozważyć, czy czynność ich sprzedaży zawiera znamiona
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Pana do właściwego
    źródła przychodów należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z
    odpłatnym zbyciem Nieruchomości, o których mowa we wniosku.
    Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany
    całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,
    uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku. Są to czynności
    polegające na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

    Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się
    w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, przedmiotów z
    majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą
    oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przedstawionym opisie sprawy nie sposób przyjąć, że przyszła sprzedaż Nieruchomości
    w B przy ul. a oraz ul. b, wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tej sprawie czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one charakteru
    profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych
    działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie jest Pan
    podatnikiem podatku od towarów i usług, ani nie prowadzi Pan żadnej działalności
    gospodarczej zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Nie nabył
    Pan przedmiotowych nieruchomości w celu sprzedaży. Nie podjął Pan i nie zamierza
    podejmować takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami na gruncie
    przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych, które świadczyłyby o angażowaniu
    środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Sprzedaż
    Nieruchomości nastąpi po upływie długiego okresu od ich nabycia. W konsekwencji, istotą
    Pana działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej lecz zarząd własnymi
    sprawami majątkowymi. Tym samym w realiach analizowanej sprawy działania
    podejmowane przez Pana nie pozwalają na zakwalifikowanie planowanej sprzedaży
    Nieruchomości do kategorii przychodu z działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowych Nieruchomości, nie
    będzie stanowiła przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, skutki podatkowe planowanej sprzedaży Nieruchomości zlokalizowanych
    w B przy ul. a oraz ul. b należy oceniać w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu,
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie planowana sprzedaż przez Pana
    Nieruchomości zlokalizowanych w B przy ul. a oraz ul. b podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy ich odpłatne zbycie
    nastąpił po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tych Nieruchomości.
    Wskazał Pan, że lokal mieszkalny w B, przy ul. a, nabył Pan w 2003 r. – pierwotnie zakup
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, a następnie w 2022 r.
    została ustanowiona i przeniesiona odrębna własność lokalu.
    Wyjaśnić należy, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest
    ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców
    i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem,
    na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej ustawy
    Kodeks cywilny – „Własność i inne prawa rzeczowe”.
            14W myśl art. 17 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.):
      Na pisemne żądanie członka lub osoby niebędącej członkiem spółdzielni, którym
      przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa
      jest obowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez
      niego:
      1) spłaty przypadających na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z
        budową, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego
        spółdzielni wraz z odsetkami;
      2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.
            17Zgodnie z art. 17 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Jeżeli spółdzielnia, na mocy jednostronnej czynności prawnej, ustanowiła dla siebie
      odrębną własność lokalu, przeniesienie własności lokalu może nastąpić wyłącznie na
      rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu,
      albo osoby niebędącej członkiem spółdzielni, której przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do tego lokalu.
    Wobec tego, ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego powoduje, że
    osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu
    mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej
    i części wspólnych budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny. Ustanowienie
    odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz przeniesienie prawa własności nie jest
    zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustanowienie
    odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest tylko inną formą własności, a nie nowym
    nabyciem. Tym samym, przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego w odrębną własność jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania
    lokalem mieszkalnym.

    Z powyższego wynika, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, datę nabycia lokalu mieszkalnego przekształconego w trybie ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych ze spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w
    odrębną własność (wraz z udziałem w gruncie) należy utożsamiać z chwilą pierwotnego
    nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego.
    Mając na uwadze powyższe, skoro nabycie, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy,
    następuje w momencie ustanowienia (nabycia) spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu, a więc w analizowanej sprawie termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla lokalu mieszkalnego przy ul.
    a, należy liczyć od końca 2003 r.
    Z opisu sprawy wynika także, że nabycie Nieruchomości zlokalizowanej w B przy ul. b,
    którą zamierza Pan również sprzedać, nastąpiło w 2006 r.
    Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zarówno w przypadku nieruchomości zlokalizowanej w
    B przy ul. a, jak i przy ul. b w analizowanej sprawie niewątpliwie minął.
    W konsekwencji planowana sprzedaż ww. Nieruchomości nastąpi po upływie 5-letniego
    terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy. Tym samym, sprzedaż
    przedmiotowych Nieruchomości nie będzie stanowić dla Pana źródła przychodu w
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w
    tym przepisie i dochód z tego tytułu nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, planowana sprzedaż Nieruchomości zlokalizowanych w B przy ul. a oraz
    ul. b, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu ich
    sprzedaży.
    Wobec takiego rozstrzygnięcia, nie udzielam odpowiedzi na pytanie nr 2, gdyż odpowiedź
    na to pytanie byłaby możliwa wyłącznie w przypadku uznania, że sprzedaż
    przedmiotowych Nieruchomości stanowi dla Pana źródło przychodu w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    zdarzeń przyszłych. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniami przyszłymi podanymi przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazuję, że zapadła
    ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego niniejszą
    interpretację.
    Ponadto w odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądów wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.