Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.397.2020.2.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-13
Teza: w zakresie braku prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w trakcie realizacji projektu
Słowa kluczowe: kościół; parafia; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-obniżenie podatku naliczonego; podatek-zwrot podatku; projekt; remonty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 czerwca 2020 r. (data wpływu – 10 lipca 2020 r.) uzupełnionego pismem z 7 października 2020 r. (data wpływu – 8 października 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w trakcie realizacji projektu pn. ,,(…)”– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w trakcie realizacji projektu pn. ,,(…)”. Ww. wniosek uzupełniono pismem z 7 października 2020 r. (data wpływu – 8 października 2020 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie znak: (…).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny(uzupełniony pismem):

Wnioskodawca – Parafia (…) (dalej jako ,,Wnioskodawca” lub ,,Parafia”) stara się o środki na prace remontowe chodnika przy kościele w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 za pośrednictwem Samorządu Województwa (…). Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zgłoszona jako podatnik VAT. W związku z tym od uzyskanych kwot dofinansowania nie ma możliwości odzyskania podatku VAT. Jest to o tyle ważne, że gdy parafia nie może odzyskać podatku VAT, wówczas staje się on kosztem kwalifikowalnym, który jest zwracany przez Samorząd Województwa (…).

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że Parafia realizowała projekt pod nazwą: ,,(…)”, w ramach podziałania (…) ,,(…)” objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020. Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, prowadzi działalność religijną. Realizacja projektu polegała na wykonaniu: remoncie i zmianie nawierzchni chodnika przy kościele (…) w (…) (…). Elementami realizowanego zadania było: rozebranie krawężników wtopionych i obrzeży trawnikowych, rozebranie chodników, wysepek przystankowych i przejść dla pieszych, wywiezienie gruzu przy mechanicznym załadowaniu i wyładowaniu, wykonywane koryt na całej szerokości jezdni i chodników, profilowanie i zagęszczanie podłoża pod warstwy konstrukcyjne nawierzchni wykonywane mechanicznie, wykonanie nawierzchni z kostki kamiennej. Wnioskodawca jest wskazany na fakturach jako nabywca towarów i usług. Efekty realizacji projektu nie generują i nie będą generować obrotu opodatkowanego podatkiem VAT.

Wszystkie zakupione towary i usługi nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu):

Czy Wnioskodawcy – (…) w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym przysługuje prawo do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w trakcie realizacji projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy (uzupełnionym w piśmie), Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w trakcie realizacji projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm., zwana dalej: „ustawą”) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy – art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl ustawy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, w tym m.in. że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z powyższego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca stara się o środki na prace remontowe chodnika przy kościele w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 za pośrednictwem Samorządu Województwa (…). Parafia realizowała projekt pod nazwą: ,, (…)”, w ramach podziałania (…) ,,(…)” objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020. Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, prowadzi działalność religijną. Realizacja projektu polegała na wykonaniu: remoncie i zmianie nawierzchni chodnika przy kościele. Elementami realizowanego zadania było: rozebranie krawężników wtopionych i obrzeży trawnikowych, rozebranie chodników, wysepek przystankowych i przejść dla pieszych, wywiezienie gruzu przy mechanicznym załadowaniu i wyładowaniu, wykonywane koryt na całej szerokości jezdni i chodników, profilowanie i zagęszczanie podłoża pod warstwy konstrukcyjne nawierzchni wykonywane mechanicznie, wykonanie nawierzchni z kostki kamiennej. Wnioskodawca jest wskazany na fakturach jako nabywca towarów i usług. Efekty realizacji projektu nie generują i nie będą generować obrotu opodatkowanego podatkiem VAT.

Wszystkie zakupione towary i usługi nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w trakcie realizacji ww. projektu.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Efekty realizacji projektu nie generują i nie będą generować obrotu opodatkowanego podatkiem VAT a ponadto wszystkie zakupione towary i usługi nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT. Zatem Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w trakcie realizacji projektu w ramach realizacji projektu pn. ,,(…)”. Oznacza to równocześnie, że Wnioskodawca nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, zagadnienia będącego przedmiotem pytania zawartego we wniosku, inne kwestie (zdarzenie przyszłe), którego nie dotyczyło pytanie Wnioskodawcy nie mogło być przedmiotem interpretacji.

Ponadto należy także zauważyć, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z23października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.