Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.530.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z
opodatkowania na podstawie otrzymanego zezwolenia
zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop maksymalnie do 31
grudnia 2026 r., czyli do dnia upływu okresu działania strefy.
Słowa kluczowe: deklaracje-złożenie deklaracji
rok-rok kalendarzowy-koniec roku kalendarzowego
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
(SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy
    Spółka zachowa prawo do objęcia zwolnieniem podatkowym na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34 Ustawy CIT dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie SSE od dnia

    1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. w sytuacji, gdy deklaracja CIT za rok
    podatkowy obejmujący ten okres zostanie złożona po tej dacie, tj. w 2027 r. - jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    opodatkowania dochodu uzyskanego w SSE.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. (dalej także jako: "Spółka" lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych. Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Działalność Wnioskodawcy polega na wytwarzaniu (...) i innych elementów (...).
    Opracowane technologie pozwalają Wnioskodawcy na zaopatrywanie rynku w rozwiązania
    (...) stosowane na (...) i w zakładach przemysłowych, w (...) czy w ramach specjalnych
    rozwiązań dedykowanych choćby dla (...). Nacisk kładziony na innowacje produktowe
    powoduje, że coraz większą część asortymentu wytwarzanego przez Wnioskodawcę
    stanowią konstrukcje innowacyjne, w tym te związane ze standardami infrastruktury dla
    (...). Spółka posiada status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów o pomocy
    publicznej.
    W dniu (...) 2016 r. Wnioskodawca uzyskał zezwolenie nr (...)/2016 (dalej: „Zezwolenie”) na
    prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (...)
    (dalej: „SSE”).
    Zezwolenie zostało wydane na prowadzenie działalności na terenie SSE rozumianej jako
    działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów i usług wytworzonych
    na terenie strefy określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w
    sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWIU”) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676):
        Sekcja C, Dział 24, Grupa 24.1, Klasa 24.10, Kategoria 24.10.7, Podkategoria
        24.10.75 - Elementy konstrukcyjne torów kolejowych lub tramwajowych, ze stali;
        Sekcja C, Dział 30, Grupa 30.2, Klasa 30.20, Kategoria 30.20.3, Podkategoria
        30.20.32 - Wagony kolejowe lub tramwajowe pasażerskie, bez własnego napędu;
        wagony bagażowe oraz pozostałe wagony specjalnego przeznaczenia;
    (dalej: „Wyroby strefowe”).
    Zgodnie z § 5 ust. 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie
    pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie Zezwolenia na
    prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych
    (dalej: „Rozporządzenie SSE”) Spółka jest podmiotem, którego przedsiębiorstwo objęto
    granicami strefy w związku z realizacją nowej inwestycji, w związku z czym zwolnienie od
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługuje od miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym poniesione zostały wydatki inwestycyjne i osiągnięty został poziom
    zatrudnienia, określone w Zezwoleniu, w okresie od dnia uzyskania Zezwolenia, aż do
    wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej. Warunki wskazane w Zezwoleniu Spółka
    spełniła w grudniu 2023 r., w związku z czym Spółka zwalnia od podatku dochodowego
    dochód ze sprzedaży Wyrobów strefowych, która nastąpiła od 1 stycznia 2024 r.
    Rada Ministrów dnia 23 lipca 2013 r. przyjęła 14 rozporządzeń wprowadzających regulację
    wydłużającą o 6 lat termin funkcjonowania Specjalnych Stref Ekonomicznych tj. do końca

    2026 roku. Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia (...) 2008 r. w
    sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej (t.j. Dz. U. (...)) strefa działa do dnia 31 grudnia
    2026 r. Tym samym zgodnie z aktualnymi przepisami podatkowymi działalność SSE
    zostanie zakończona w 2026 roku.
    Wnioskodawca posiada rok podatkowy taki sam jak rok kalendarzowy. W związku z tym,
    dochód uzyskany w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE od dnia 1 stycznia
    2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. zostanie wykazany w deklaracji CIT składanej do końca
    trzeciego miesiąca 2027 r.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca zachowa prawo do objęcia zwolnieniem podatkowym na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na
    terenie SSE od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. w sytuacji, gdy deklaracja
    CIT za rok podatkowy obejmujący ten okres zostanie złożona po tej dacie, tj. w 2027 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy zachowa on prawo do objęcia zwolnieniem podatkowym na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT dochodu uzyskanego z działalności
    prowadzonej na terenie SSE od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. w
    sytuacji, gdy deklaracja CIT za rok podatkowy obejmujący ten okres zostanie złożona po
    tej dacie, tj. w 2027 r.
    Jak Wnioskodawca wskazał już wcześniej, Spółka prowadzi działalność zwolnioną z
    opodatkowania na podstawie uzyskanego Zezwolenia. Dochody z tej działalności są
    zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT, który wskazuje,
    że zwolnieniu podlegają „dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
    zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
    specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość
    pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości
    pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do
    uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami”.
    Takie same uprawnienia do zwolnienia z opodatkowania dochodów osiąganych w SSE
    wskazuje art. 12 ust 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach
    ekonomicznych (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, dalej: „Ustawa o SSE”): „Dochody uzyskane z
    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym
    mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach
    określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy
    czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w
    przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.”.
    Powyższe przepisy są zatem podstawą do zwolnienia dochodów Spółki z opodatkowania
    podatkiem CIT. Konstrukcja tych przepisów nie uzależnia prawa do zwolnienia od
    momentu złożenia deklaracji podatkowej, lecz od faktu uzyskania dochodu w ramach
    działalności prowadzonej na podstawie ważnego zezwolenia, w okresie funkcjonowania
    strefy.
    Specjalne strefy ekonomiczne stanowią od lat istotny instrument polityki gospodarczej
    państwa, mający na celu wspieranie rozwoju regionalnego, przyciąganie inwestycji oraz
    tworzenie nowych miejsc pracy. Funkcjonowanie specjalnych stref ekonomicznych opiera
    się na szczególnych regulacjach prawnych, które przewidują szereg preferencji dla
    przedsiębiorców prowadzących działalność na ich terenie, w tym przede wszystkim
    możliwość korzystania ze zwolnień podatkowych. Konstrukcja tych zwolnień oraz warunki
    ich stosowania zostały precyzyjnie określone zarówno w przepisach Ustawy CIT, jak i w

    Ustawie o SSE. Przez lata system ten zapewniał przedsiębiorcom stabilność i
    przewidywalność otoczenia prawnego, umożliwiając planowanie długoterminowych
    inwestycji oraz realizację projektów rozwojowych na preferencyjnych warunkach
    podatkowych.
    Ustawodawca, wprowadzając ustawę z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych
    inwestycji (Dz.U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „Ustawa WNI”), dokonał istotnej zmiany w
    systemie wsparcia inwestycji, poprzez wprowadzenie decyzji o wsparciu w miejsce
    istniejących zezwoleń wydawanych na podstawie Ustawy o SSE. Ustawa WNI w
    szczególności uchyliła przepisy Ustawy o SSE dotyczące uprawnienia do wydawania
    kolejnych zezwoleń. Jednocześnie, mając na względzie ochronę praw nabytych oraz
    zasadę zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa, zgodnie z art. 40
    ust. 1 i 2 Ustawy WNI, do zezwoleń wydanych przed wejściem w życie tej ustawy stosuje
    się przepisy dotychczasowe, a same zezwolenia zachowują ważność w zakresie i przez
    czas w nich określony. Oznacza to, że podatnicy, którzy uzyskali zezwolenia na
    prowadzenie działalności w SSE przed wejściem w życie Ustawy WNI, mogą korzystać ze
    zwolnienia podatkowego na dotychczasowych zasadach, aż do wygaśnięcia tych zezwoleń.
    Ponadto, Rada Ministrów mając na uwadze potrzebę dalszego wspierania rozwoju
    gospodarczego, przyjęła dnia 23 lipca 2013 r. 14 rozporządzeń wprowadzających regulację
    wydłużającą o 6 lat termin funkcjonowania Specjalnych Stref Ekonomicznych tj. do końca
    2026 roku. Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia (...) 2008 r. w
    sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej (t.j. Dz. U. (...)) strefa działa do dnia 31 grudnia
    2026 r.
    Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 1 Ustawy o SSE zezwolenie wygasa z upływem okresu, na
    jaki została ustanowiona strefa.
    Obowiązujące przepisy stanowią, iż datą graniczną obowiązywania systemu specjalnych
    stref ekonomicznych jest 31 grudnia 2026 r. Wobec powyższego Zezwolenie Spółki wygasa
    31 grudnia 2026 r. Tym samym, po 31 grudnia 2026 r. nie będzie już możliwe generowanie
    dochodu objętego zwolnieniem w ramach SSE, a dochód wygenerowany do 31 grudnia
    2026 r. będzie podlegał zwolnieniu.
    Za takim rozumieniem przepisów w ocenie Wnioskodawcy przemawia analogia skutków
    wygaszenia zezwolenia z uwagi na upływ okresu na jaki została ustanowiona strefa do
    wygaszenia na wniosek przedsiębiorcy zgodnie z art. 19 ust. 5 Ustawy SSE. W takim
    przypadku przedsiębiorca rozpoznaje osiągany dochód jako dochód zwolniony do
    momentu złożenia wniosku o wygaszenie zezwolenia. Bez znaczenia pozostaje fakt, kiedy
    wniosek został złożony czy w ciągu roku czy z końcem roku oraz kiedy składana jest
    deklaracja podatkowa za ten okres. Dochód pozostaje zwolniony do momentu złożenia
    wniosku o wygaszenie. Analogicznie należałoby podejść w przypadku wygaszenia
    zezwolenia z uwagi na upływ okresu na jaki została ustanowiona strefa mimo, że
    przedsiębiorca w takim przypadku nie składa wniosku. Moment złożenia wniosku nie
    będzie istotny, natomiast znaczenie będzie miał ostatni dzień istnienia strefy. Oznacza to,
    że przedsiębiorca rozpozna dochód zwolniony wypracowany do dnia 31 grudnia 2026 r.
    włącznie, bez względu na to kiedy dochód ten wykaże w zeznaniu podatkowym.
    Spółka wskazuje, że gdyby przyjąć, że to deklaracja ma zostać złożona w terminie do 31
    grudnia 2026 r. mogłaby zdarzyć się taka sytuacja, że w przypadku osiągnięcia straty na
    działalności strefowej za 2026 r. strata ta stanowiłaby stratę w rozumieniu art. 7 ust. 5
    Ustawy CIT i mogłaby zostać rozliczona w kolejnych latach.
    Według Wnioskodawcy bez wpływu na powyższe pozostaje określony w przepisach
    moment udzielenia pomocy określony w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o
    postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. 2025 r. poz. 468), który
    stanowi przepis o charakterze technicznym, gdyż jego celem jest jedynie precyzyjne
    określenie, na potrzeby sprawozdawcze, momentu udzielenia pomocy publicznej. Przepis
    ten nie wpływa na sytuację podatkową podatnika, nie decyduje o zakresie ani wysokości

    przysługującego zwolnienia podatkowego, lecz służy wyłącznie uporządkowaniu procesu
    raportowania i ewidencjonowania pomocy. Co istotne, zwolnienie podatkowe przysługuje
    za okres w którym prowadzona była działalność zwolniona, a co za tym idzie dzień
    udzielenia pomocy nie ma wpływu na powstanie ani zakres prawa do zwolnienia. W
    związku z tym, określenie momentu udzielenia pomocy w art. 2 pkt 11 ustawy nie wpływa
    na prawa i obowiązki podatnika w zakresie zwolnienia podatkowego, lecz służy wyłącznie
    celom sprawozdawczym i ewidencyjnym.
    W myśl tego przepisu przez dzień udzielenia pomocy należy rozumieć dzień, w którym
    podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy, a w
    przypadku gdy udzielenie pomocy w formie ulgi podatkowej następuje na podstawie aktu
    normatywnego, bez wymogu wydania decyzji:
    a) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia deklaracji albo
    innego dokumentu określającego wartość pomocy, z zastrzeżeniem lit. b,
    b) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania
    rocznego - w przypadku udzielenia pomocy w formie ulgi w podatku dochodowym,
    c) dzień faktycznego przysporzenia korzyści finansowych - w przypadku braku obowiązku
    złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy,
    - chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
    Zgodnie z powyższym przez dzień udzielenia pomocy w przypadku ulg podatkowych
    rozumie się dzień, w którym upływa termin złożenia zeznania rocznego, tj. w przypadku
    Spółki dniem udzielenia pomocy za rok podatkowy 2026 będzie dzień 31 marca 2027 r.
    Według Spółki mimo że deklaracja CIT zostanie złożona po 31 grudnia 2026 r., to prawo do
    zwolnienia podatkowego odnosić się będzie do dochodu faktycznie uzyskanego do dnia
    wygaśnięcia SSE, czyli do 31 grudnia 2026 r.
    W ocenie Wnioskodawcy nie ma znaczenia, że deklaracja zostanie złożona już po
    wygaśnięciu SSE. Decydujący jest bowiem moment uzyskania dochodu, a nie moment
    złożenia deklaracji. Dochód wygenerowany do 31 grudnia 2026 r. - nawet jeśli zostanie
    wykazany w deklaracji złożonej w 2027 r. - podlegać będzie zwolnieniu podatkowemu na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT.
    W tym kontekście należy również zwrócić uwagę na przepisy Ustawy CIT dotyczące roku
    podatkowego i terminu złożenia deklaracji. Jak wskazuje art. 8 ust. 1 Ustawy CIT, rokiem
    podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej. Zgodnie z art.
    27 ust. 1 Ustawy CIT, podatnicy składają zeznanie podatkowe do końca trzeciego miesiąca
    roku następującego po zakończeniu roku podatkowego. W praktyce oznacza to, że
    podatnicy, których rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym, mogą
    generować dochód przykładowo do 31 marca 2027 r., a w konsekwencji termin złożenia
    zeznania podatkowego upływać będzie z końcem trzeciego miesiąca po zakończeniu roku
    podatkowego spółki tj. 30 czerwca 2027 r.
    Zdaniem Wnioskodawcy brak jest jakichkolwiek przepisów, które uzależniałyby możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od daty złożenia deklaracji podatkowej - decydujące znaczenie
    ma wyłącznie data uzyskania dochodu w okresie obowiązywania zezwolenia i
    funkcjonowania SSE. Upływ okresu, na jaki została ustanowiona strefa i w konsekwencji
    wygaśnięcie zezwolenia oznacza niemożność objęcia dochodu zwolnieniem z
    opodatkowania podatkiem dochodowym osób prawnych wygenerowanego w ramach
    zezwolenia po dniu 31 grudnia 2026 r., natomiast wszelkie dochody uzyskane do tego
    dnia - nawet jeśli zostaną wykazane w deklaracji podatkowej złożonej już po tej dacie - w
    ocenie Wnioskodawcy mogą być objęte zwolnieniem na dotychczasowych zasadach. Takie
    stanowisko jest zgodne z zasadą ochrony praw nabytych, pewności prawa oraz z
    literalnym brzmieniem przepisów podatkowych i przepisów o pomocy publicznej.

    Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o potwierdzenie, iż w przypadku
    wygaśnięcia SSE z dniem 31 grudnia 2026 r. Spółka zachowa prawo do objęcia
    zwolnieniem podatkowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT dochodu
    uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie SSE od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia
    31 grudnia 2026 r. w sytuacji, gdy deklaracja CIT za rok podatkowy obejmujący ten okres
    zostanie złożona po tej dacie, tj. w 2027 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”),
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie natomiast do art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawa o CIT:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się:
      1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
      3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
      przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność
      poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład
      uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli
      przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu
      przypadającego na zagraniczny zakład.
    Dochód - ustalony zgodnie z art. 7 albo 7a ust. 1, po odliczeniu (...) - stanowi podstawę
    opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a.
    Jednocześnie należy wskazać, że dochód podatkowy może być przedmiotem zwolnienia z
    opodatkowania w szczególności na podstawie art. 17 ust. 1 updop. Wymieniony przepis
    zawiera katalog dochodów wolnych od podatku. Stwierdzenie, że dochód jest wolny od
    podatku, należy odczytywać jako wyłączenie z podstawy opodatkowania dochodów o
    jakich mowa w tym przepisie. Należy też dodać, że wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe
    zawarte w updop podlegają bardzo ścisłej interpretacji - ich zakres nie może być
    rozszerzany ani zawężany - ze względu na zasadę tzw. powszechności i równości
    opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawa o CIT:

      Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba,
      że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym
      dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników;
      wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy
      kalendarzowych.
    W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o CIT:
      W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się
      okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku
      podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być
      krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
    Stosownie do art. 8 ust. 4 cytowanej ustawy:
      O wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy podatnik informuje w
      zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy
      poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop,
      Wolne od podatku są:
      dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej
      prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o
      którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych
      strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość pomocy
      publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości
      pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących
      się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami;
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy CIT:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      o wsparciu.
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej
      w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom
      skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego
      (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku
      następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że przedsiębiorca, który prowadzi działalność w
    oparciu o otrzymane zezwolenie na prowadzenie działalność na terenie SSE, dochód z tej
    działalności winien wyłączyć z dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania. Elementy
    odpowiednio kształtujące dochód zwolniony (przychody oraz koszty uzyskania tego
    przychodu) nie są elementem podstawy opodatkowania. Prowadzona przez podatnika
    ewidencja księgowa powinna umożliwić ustalenie tych wartości.
    Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie,
    na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych
    warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób

    prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12
    ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz.U. z
    2023 r. poz. 1604, dalej: „ustawa o SSE”).
    Zgodnie z art. 12 tej ustawy:
      dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w
      ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby
      fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku
      dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku
      dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy
      nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych
      na podstawie art. 4 ust. 4.
    W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE:
      podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest
      zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy
      uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej "zezwoleniem".
    Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia
    działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono
    przedmiot i warunki prowadzenia działalności.
    Z wniosku wynika, że w dniu (...) 2016 r. Wnioskodawca uzyskał zezwolenie nr (...)/2016 na
    prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (...).
    Warunki wskazane w Zezwoleniu Spółka spełniła w grudniu 2023 r., w związku z czym
    Spółka zwalnia od podatku dochodowego dochód ze sprzedaży Wyrobów strefowych,
    która nastąpiła od 1 stycznia 2024 r. Wnioskodawca posiada rok podatkowy taki sam jak
    rok kalendarzowy. W związku z tym, dochód uzyskany w ramach działalności prowadzonej
    na terenie SSE od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. zostanie wykazany w
    deklaracji CIT składanej do końca trzeciego miesiąca 2027 r.
    Co do zasady wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje
    przedsiębiorcy aż do wygaśnięcia zezwolenia lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej
    pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.
    Zauważyć należy, że Rozporządzeniem z dnia 23 lipca 2013 r. Rada Ministrów zmieniła
    rozporządzenie w sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej. W § 1 wskazano:
    W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia (...) 2008 r. w sprawie (...) specjalnej strefy
    ekonomicznej (Dz. U. Nr (...)) w § 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
    „3. Strefa działa do dnia 31 grudnia 2026 r.”.
    Zatem, mogą Państwo korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie
    otrzymanego zezwolenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop maksymalnie do 31 grudnia
    2026 r., czyli do dnia upływu okresu działania strefy.
    Ponadto, wskazane wyżej przepisy prawa nie uzależniają prawo do zwolnienia z
    opodatkowania od momentu złożenia deklaracji podatkowej. Zatem, mogą Państwo
    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania dochodów powstałych w okresie od 1 stycznia
    2026 r. do 31 grudnia 2026 r. na podstawie otrzymanego zezwolenia w sytuacji, gdy
    deklaracja CIT za rok podatkowy obejmujący ten okres zostanie złożona po tej dacie tj. w
    2027 r.
    Stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz
    własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b §
    1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.