Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-190/08-2/CS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-05
Teza: Preferencyjną stawkę w wysokości 7% stosować można tylko do usług, polegających na wykonywaniu, remontowaniu lub konserwacji instalacji elektrycznych, telekomunikacyjnych, kanalizacyjnych, wodociągowych, znajdujących się wewnątrz budynku, stanowiących jego integralną część. Natomiast roboty budowlane związane z infrastrukturą towarzyszącą, polegające na wykonywaniu, remontowaniu lub konserwacji tych instalacji, przeprowadzane poza bryłą budynku, objęte są podstawową stawką podatku VAT tj. 22%.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; budynek; infrastruktura-infrastruktura towarzysząca; podatek-podatek od towarów i usług; roboty-roboty budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21.11.2008 r. (data wpływu 24.11.2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania odpowiedniej stawki podatku VAT w stosunku do robót budowlano-montażowych związanych z obiektami budownictwa mieszkaniowego i infrastrukturą towarzyszącą - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.11.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania odpowiedniej stawki podatku VAT w stosunku do robót budowlano-montażowych związanych z obiektami budownictwa mieszkaniowego i infrastrukturą towarzyszącą.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka świadczy usługi i wystawia faktury m.in. na wykonanie instalacji elektrycznych, budowę przyłączy energetycznych, prace prewencyjne na sieci światłowodowej, wymiana kabla optotelekomunikacyjnego, budowę rurarzu niepalnego, wykonanie kanalizacji pierwotnej i przyłącza teletechnicznego, montaż więźby dachowej. Podstawowa działalność Spółki zakwalifikowana jest wg PKD 43.21z.

Część tych usług jest wykonywana w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym a część dotyczy lokali niemieszkalnych, użytkowych. W pierwszym przypadku Spółka stosuje obniżoną stawkę VAT 7% przy infrastrukturze towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, a w pozostałych przypadkach 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zastosowanie stawki VAT 7% jest prawidłowe przy usługach związanych typowo z budownictwem mieszkaniowym tzn. przy budowie przyłączy i instalacji w budynkach mieszkalnych. Kiedy Spółka powinna stosować stawkę VAT 7% a kiedy 22% w związku z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu i czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi można zaliczyć do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu uwzględniając zakres prowadzonych robót?

Zdaniem Wnioskodawcy, Powołując się na Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. jak i na przepisy ustawy od towarów i usług Spółka uważa, że dla celów podatku od towarów i usług zastosowanie stawek VAT jest prawidłowe. Obniżenie stawki do wysokości 7% w odniesieniu do robót związanych z wykonaniem przyłączy do budynku mieszkalnego jest prawidłowe, gdyż zgodnie z prawem budowlanym obiekt budowlany definiuje się jako budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podlega między innymi odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone do wysokości 7%, 3% i 0%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, 7% stawkę podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2008 r. stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W myśl art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych z zastrzeżeniem ust. 12b. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy o VAT nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300m² oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m². Stosownie do treści art. 41 ust. 12c ustawy o VAT, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Zgodnie z § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r., przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Dla właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego a co za tym idzie stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, należy uwzględniać regulacje wynikające z ww. art. 2 pkt 12. Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast w myśl art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Z powołanych przepisów wynika, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Tak więc 7% stawka podatku nie znajduje już zastosowania do budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

Na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT, w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r. obniżoną do 7% stawką VAT objęte były:

1.  roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,
2.  obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych.

Infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu, stosownie do zapisu art. 146 ust. 3 cyt. ustawy obejmowała:

1.  sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
2.  urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
3.  urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

*   jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Od dnia 1 stycznia 2008r. prawo do stosowania obniżonej stawki podatku na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) w związku z art. 146 ust. 3 ustawy o VAT, nie jest już możliwe. Od tego dnia ustawodawca przewidział stosowanie 7% stawki podatku tylko w odniesieniu do:

1.  dostaw, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT,
2.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy – zgodnie z § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).
3.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, w zakresie, w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy – zgodnie z § 5 ust. 1a pkt 2 ww. rozporządzenia.

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, że podstawowa działalność Spółki zakwalifikowana jest wg PKD 43.21z – czyli wykonywanie instalacji elektrycznych (oświetleniowych, alarmowych, przeciwpożarowych, przeciwwłamaniowych, telekomunikacyjnych, sieci komputerowych – wykonywanych wewnątrz i na zewnątrz budynku.

Ponadto Spółka świadczy również usługi związane z wykonaniem kanalizacji pierwotnej oraz montażu więźby dachowej.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz stan faktyczny należy stwierdzić, iż preferencyjną stawkę w wysokości 7% stosować można tylko do usług, polegających na wykonywaniu, remontowaniu lub konserwacji instalacji elektrycznych, telekomunikacyjnych, kanalizacyjnych, wodociągowych, znajdujących się wewnątrz budynku, stanowiących jego integralną część. Natomiast roboty budowlane związane z infrastrukturą towarzyszącą, polegające na wykonywaniu, remontowaniu lub konserwacji tych instalacji, przeprowadzane poza bryłą budynku, objęte są podstawową stawką podatku VAT tj. 22%.

W przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę powyższych robót budowlano–montażowych w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, w których znajdują się lokale użytkowe, zastosowanie będzie miała obniżona stawka podatku VAT w wysokości 7%, ale tylko w odniesieniu do prac wykonywanych w ramach całego zadania inwestycyjnego, jakim będzie budowa przedmiotowego obiektu. Jeżeli będą podejmowane odrębne roboty budowlano-montażowe w lokalach użytkowych (na podstawie odrębnej umowy) – zlokalizowanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, to ich świadczenie będzie opodatkowane według stawki 22%.

W przedmiotowej interpretacji uznano stanowisko Spółki za nieprawidłowe z tego względu, iż Wnioskodawca niewłaściwie wskazał stawkę podatku VAT w odniesieniu do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.