Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-448/12-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-18
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT, wycofanie Nieruchomości 1, 2, 3, 4 ze Spółki Komandytowej, prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą do majątku osobistego (tj. majątku nie związanego z działalnością gospodarczą) Wnioskodawcy (wspólnika Spółki Komandytowej), nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku PIT?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; składnik-składnik majątkowy; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2012 r. (data wpływu 27 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania składników majątku związanych z działalnością gospodarczą na cele osobiste – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania składników majątku związanych z działalnością gospodarczą na cele osobiste.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Osoba fizyczna zamieszkała na terytorium Polski („Wnioskodawca”) jest komandytariuszem („Wspólnikiem”) spółki komandytowej, która prowadzi - na terenie Polski - pozarolniczą działalność gospodarczą („Spółka Komandytowa”). Pozostałymi komandytariuszami („Wspólnikami”) Spółki Komandytowej są osoby fizyczne, zamieszkałe na terytorium Polski. Osobami tymi są brat i ojciec Wnioskodawcy.

Spółka Komandytowa powstała w wyniku przekształcenia Spółki jawnej na podstawie uchwały o przekształceniu Spółki jawnej w Spółkę Komandytową, podjętej przez zebranie wspólników Spółki jawnej, zaprotokołowanej w formie aktu notarialnego w listopadzie 2011 roku.

Spółka jawna, przed przekształceniem w Spółkę Komandytową, w toku swojej działalności gospodarczej, nabyła:

1.  Nieruchomość 1 - od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, niezabudowaną, oznaczoną w ewidencji gruntów jako grunty orne na moment nabycia (maj 2007 roku), dla której w grudniu 2007 roku właściwy burmistrz wydał decyzję o warunkach zabudowy,
2.  Nieruchomość 2 - od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niezabudowaną, oznaczoną w ewidencji gruntów jako grunty orne na moment nabycia (listopad 2007 rok), dla której nie ustalono warunków zabudowy i zagospodarowania terenu,
3.  Nieruchomość 3 - od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, rolną oznaczoną w ewidencji gruntów jako grunty orne na moment nabycia (kwiecień 2008 rok), dla której nie ustalono warunków zabudowy i zagospodarowania terenu,
4.  Nieruchomość 4 - od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niezabudowaną oznaczaną w ewidencji gruntów jako grunty orne na moment nabycia (czerwiec 2011 rok), dla której nie ustalono warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Obecnie Wnioskodawca i pozostali Wspólnicy Spółki Komandytowej planują wycofanie Nieruchomości 1, 2, 3, 4 ze Spółki Komandytowej do majątku osobistego Wnioskodawcy i Wspólników (na zasadzie współwłasności ułamkowej), przy czym wielkość udziałów Wnioskodawcy oraz Wspólników we własności Nieruchomości 1, 2, 3, 4 będzie odpowiadała udziałami wkładom Wnioskodawcy oraz Wspólników w Spółce Komandytowej.

Po wycofaniu Nieruchomości 1, 2, 3, 4 ze Spółki Komandytowej do majątku osobistego, Wnioskodawca, pozostali Wspólnicy planują utworzenie spółki osobowej („Spółka Osobowa”), którą może być spółka jawna, komandytowa lub komandytowo-akcyjna.

Po utworzeniu Spółki Osobowej, Wnioskodawca i Wspólnicy zamierzają wnieść aportem Nieruchomość 1, 2, 3, 4 na rzecz Spółki Osobowej (jawnej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT, wycofanie Nieruchomości 1, 2, 3, 4 ze Spółki Komandytowej, prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą do majątku osobistego (tj. majątku nie związanego z działalnością gospodarczą) Wnioskodawcy (wspólnika Spółki Komandytowej), nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT - wycofanie Nieruchomości 1, 2, 3, 4 ze Spółki Komandytowej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą do majątku osobistego (tj. majątku nie związanego z działalnością gospodarczą) Wnioskodawcy (wspólnika Spółki Komandytowej), nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku PIT.

Art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT stanowi, iż „przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

– ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c przy określaniu wysokości przychodów przepisy (art. 14) ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio”.

W sytuacji wycofania Nieruchomości 1, 2, 3, 4 z majątku Spółki Komandytowej do majątku osobistego Wnioskodawcy dochodzi, co prawda, do utraty przez Spółkę Komandytową własności Nieruchomości 1, 2, 3, 4 na rzecz majątku osobistego (tj. majątku nie związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą) Wnioskodawcy i pozostałych Wspólników, jednakże w świetle braku podmiotowości podatkowej Spółki Komandytowej w podatku dochodowym (art. 1 ustawy o PIT oraz art. 1 ustawy o CIT), czynność taka nie powoduje przesunięcia majątkowego pomiędzy „podatnikami” w rozumieniu art. 1 ustawy o PIT. Brak jest również odpłatności takiego przesunięcia majątkowego (ewentualne zbycie nie ma charakteru odpłatnego). Dodatkowo należy wskazać, iż wielkość udziałów Wnioskodawcy i Wspólników we własności Nieruchomości 1, 2, 3, 4 będzie odpowiadała udziałowi Wnioskodawcy i Wspólników w Spółce Komandytowej.

Art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT stanowi, iż „przepisów (art. 10) ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat”.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, za „odpłatne zbycie”, które skutkuje powstaniem przychodu w podatku PIT - należy uznać wyłącznie odpłatne zbycie składników majątku, które zostały wycofane z działalności gospodarczej (Nieruchomości 1, 2, 3, 4), dokonane przed upływem 6 lat pomiędzy: (i) pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności oraz (ii) dniem ich odpłatnego zbycia. Natomiast, w przedmiotowym stanie faktycznym planowana operacja nie nosi cech zbycia, jak również pozbawiona jest ona przymiotu „odpłatności”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółka komandytowa jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Spółka komandytowa, co wynika z art. 8 § 1 Kodeksu, może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

W myśl art. 123 § 1 Kodeksu, komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

W sprawach nieuregulowanych w Dziale III Kodeksu do spółki komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 103 Kodeksu).

Z kolei art. 28 Kodeksu precyzuje, że majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

W świetle powyższych regulacji majątek spółki komandytowej jest prawnie wydzielony.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż Zainteresowany jest komandytariuszem spółki komandytowej, powstałej z przekształcenia spółki jawnej. Wspólnicy spółki jawnej dokonali nabycia nieruchomości określonych we wniosku numerami od 1 do 4.

Obecnie Wnioskodawca i pozostali wspólnicy spółki komandytowej planują wycofanie nieruchomości 1, 2, 3, 4 ze spółki do majątku osobistego Wnioskodawcy i wspólników (na zasadzie współwłasności ułamkowej), przy czym wielkość udziałów Wnioskodawcy oraz wspólników we własności nieruchomości 1, 2, 3, 4 będzie odpowiadała udziałami wkładom Wnioskodawcy oraz wspólników w spółce komandytowej.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 powołanej ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, w wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przy czym, stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3 (odnoszącym się co do zasady do odpłatnego zbycia wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku i nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

– ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W świetle ww. przepisów, samo wycofanie wskazanych we wniosku składników majątku (nieruchomości 1, 2, 3, 4), związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą do majątku osobistego, tj. majątku nie związanego z działalnością gospodarczą, nie powoduje powstania przychodu. W takiej bowiem sytuacji dochodzi, co prawda, do przekazania ww. składników majątku, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą do majątku osobistego, nie następuje jednak zbycie tych składników majątku a także brak jest odpłatności takiego przesunięcia majątkowego.

Skoro zatem, ze złożonego wniosku wynika, iż planowana operacja wycofania składników majątku z działalności gospodarczej i przesunięcia, przeznaczenia ich na potrzeby osobiste wspólników spółki komandytowej nie nosi cech odpłatnego zbycia, jak również pozbawiona jest przymiotu odpłatności, to wycofanie to nie spowoduje u Wnioskodawcy powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, że wycofanie nieruchomości 1, 2, 3, 4 ze spółki komandytowej, prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą do majątku osobistego (tj. majątku nie związanego z działalnością gospodarczą) Wnioskodawcy (wspólnika spółki komandytowej), nie spowoduje powstania u Zainteresowanego obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niemniej jednak wskazać należy, iż ewentualny przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej powstałby w sytuacji zbycia wycofanych z tej działalności nieruchomości, gdyby odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem okresu 6 lat licząc między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.