Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.438.2025.4.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT wycofania znaków
towarowych ze spółki cywilnej na rzecz wspólników oraz
określenie podstawy opodatkowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 1 października 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest A spółka cywilna, (...) (dalej jako: „Spółka cywilna”, „Spółka
    przekształcana”). Głównym przedmiotem działalności prezentowanym w bazie
    internetowej REGON prowadzonej przez Główny Urząd Statystyczny jest: produkcja
    wyrobów kosmetycznych i toaletowych (20.42.Z) – jako działalność przeważająca wg PKD
    oraz sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet
    (74.91.Z) oraz pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową,
    straganami i targowiskami – jako działalność pozostała wg PKD. Powyżej wskazane kody
    PKD pozostają w zgodzie z rzeczywistą działalnością Spółki. Spółka pozostaje czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka cywilna jest uprawnionym i zgłaszającym dla czterech znaków towarowych:
    1. znaku słowno-graficznego, numer prawa wyłącznego (...),
    2. znaku słowno-graficznego, numer prawa wyłącznego (...),
    3. znaku słowno-graficznego, numer prawa wyłącznego (...),
    4. znaku słownego, numer prawa wyłącznego (...).
    Każdy z nich powyżej nazywany dalej jako „Znak Towarowy”.
    Spółka cywilna w przyszłości planuje dokonać przekształcenia w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej jako: spółka przekształcona). Przekształcenie będzie miało tryb
    uproszczony wynikający z art. 572 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
    handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm.) – (dalej jako: „KSH”) z uwagi na
    prowadzenie spraw spółki cywilnej przez wszystkich wspólników. Wszyscy dotychczasowi
    wspólnicy Spółki cywilnej pozostaną wspólnikami Spółki przekształconej.
    Każdy z dwóch wspólników Spółki cywilnej prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą wyłącznie w celu prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej/ spółek
    cywilnych. Jednak przed przekształceniem, planują rozszerzyć własne jednoosobowe
    działalności do innej działalności gospodarczej, oprócz dotychczas wskazanych. W
    momencie przekształcenia, zostaną zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT.
    Wspólnicy Spółki cywilnej przed dokonaniem przekształcenia planują wycofać znak
    towarowy ze wspólnego majątku wspólników w częściach łącznych i przenieść go do
    majątku prywatnego wspólników (w częściach ułamkowych) jako składnik prowadzonych
    jednoosobowych działalności gospodarczych. Znak towarowy nie jest środkiem trwałym
    Spółki cywilnej, nie podlega amortyzacji oraz nie stanowi kosztów uzyskania przychodu.
    Spółka dotychczas wykorzystywała ww. składnik w działalności.

    Wspólnicy po przeniesieniu znaku do ich majątku prywatnego, planują w ramach
    własnych jednoosobowych działalności gospodarczych oddać do użytkowania omawiany
    znak towarowy dla Spółki przekształconej zawierając ze Spółką przekształconą umowę
    dzierżawy, pobierając w jej ramach wynagrodzenie w formie czynszu (dalej jako: „umowa
    dzierżawy”, „umowa”). Czynsz będzie płacony przez Spółkę przekształconą na podstawie
    faktur wystawianych przez wspólników w ramach ich jednoosobowych działalności
    gospodarczych.
    Aktywność jednoosobowych działalności wspólników ograniczy się do zawarcia umowy
    dzierżawy ze Spółką przekształconą, złożenia oświadczenia o wyborze opodatkowania w
    formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z tytułu dzierżawy znaku
    towarowego, pobierania czynszu, wpłacania zaliczek na podatek oraz składania zeznań
    rocznych. Wspólnicy nie wykluczają jednak poszerzenia działalności własnych firm ponad
    ww. zakres.
    Umowa dzierżawy zostanie zawarta na podstawie art. 162 § 1 ustawy - Prawo własności
    przemysłowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 286 z późn. zm.), który stanowi: „Prawo
    ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu (...)” w zw. z art. 709
    ustawy - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 z późn. zm., dalej: „k.c.”),
    który stanowi, że przepisy ustawy dotyczące dzierżawy stosuje się odpowiednio do
    dzierżawy praw.
    Istotą umowy dzierżawy ma być oddanie Spółce Przekształconej prawa do używania znaku
    towarowego i prawa do pobierania z tego używania pożytków, w zamian za co dzierżawca
    (tj. Spółka przekształcona) będzie zobowiązany do wypłaty Wspólnikom umówionego
    czynszu.
    Zgodnie z umową dzierżawy, Spółka Przekształcona nie będzie mogła skutecznie
    występować z roszczeniami z tytułu naruszenia prawa ochronnego, natomiast Wspólnicy
    zostaną zobowiązani do powstrzymania się od korzystania ze znaku towarowego
    będącego przedmiotem umowy w okresie jej trwania. Czynsz będzie wypłacany
    Wspólnikom w pieniądzach (miesięcznie, kwartalnie lub rocznie).
    Powyższe postanowienia będą decydowały o tym, że zawarta Umowa nie będzie umową
    licencji, ale będzie kształtowała stosunek dzierżawy.
    Umowa dzierżawy będzie miała charakter służący celom zarobkowym oraz zabezpieczeniu
    majątku prywatnego wspólników. Podkreślenia wymaga także, że nie dojdzie do likwidacji
    przedsiębiorstwa Spółki cywilnej, bowiem w rozumieniu przepisów dotyczących podatku
    dochodowego zostanie ona przekształcona w Spółkę z o. o. i będzie kontynuowała
    działalność gospodarczą na podstawie art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Wśród znaków towarowych wskazanych we wniosku znajdują się zarówno takie, których
    nabycie lub wytworzenie uprawniało do odliczenia podatku VAT naliczonego, jak i takie,
    które zostały wytworzone bez ponoszenia kosztów, a tym samym bez prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Pytania
    1. Czy przeniesienie własności prawa majątkowego w postaci zarejestrowanego znaku
      towarowego z majątku spółki cywilnej (tj. majątku wspólników we współwłasności
      łącznej) do majątku prywatnego wspólników (we współwłasności ułamkowej) jako
      składnik prowadzonych jednoosobowych działalności stanowi nieodpłatne
      świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT i będzie wywoływać
      skutki podatkowe w aspekcie podatku od towarów i usług? (pytanie nr 2
      przedstawione we wniosku)
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 2 będzie nieprawidłowa, to czy podstawą
      opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na przeniesieniu

      prawa własności prawa majątkowego w postaci zarejestrowanego znaku towarowego
      z majątku spółki cywilnej (tj. majątku wspólników we współwłasności łącznej) do
      majątku prywatnego wspólników (we współwłasności ułamkowej) jako składnik
      prowadzonych jednoosobowych działalności będzie wartość faktycznie poniesionych
      kosztów związanych z wytworzeniem znaku towarowego? (pytanie nr 3 przedstawione
      we wniosku)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Do pytania nr 1 (nr 2 przedstawionego we wniosku):
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym przez Wnioskodawcę stanie przyszłym nie znajdzie
    zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) - (dalej jako: „uVAT”) - czynność nieodpłatnego
    wycofania praw własności do znaków towarowego nie będzie zrównana z odpłatnym
    świadczeniem usług i nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć
    na względzie, że ustawa o VAT zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące
    dostawą towarów. Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu VAT, zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy o VAT i wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika,
    że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Ustawodawca, jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w
    przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 oraz - w przypadku świadczenia usług - w art.
    8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Jednocześnie należy zauważyć, że wartość znaku towarowego mieści się w kategorii
    „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Wynika z tego, że przeniesienie wartości ww. znaku zalicza się do świadczenia usług.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle
    określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za
    spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    podlega opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    · użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o

      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    · nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    Zgodnie z powyższym należy wskazać, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało
    opodatkowaniu VAT muszą być spełnione określone warunki:
    · w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do
      odliczenia – w całości lub w części - podatku naliczonego m.in. przy nabyciu tych
      towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),
    · w przypadku świadczenia usług - świadczenie ich do celów innych niż działalność
      gospodarcza podatnika.
    W konsekwencji, ustalając czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu na mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, ważne jest ustalenie w jakim celu
    realizowane jest dane świadczenie. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w
    cel prowadzonej działalności, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Opodatkowaniu będą podlegały tego rodzaju usługi, których cel nie jest związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Są to usługi, które nie mają żadnego wpływu na
    przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów
    obecnych lub potencjalnych. Dotyczyć to będzie więc takich czynności, które zostały
    wykonane w ramach działalności gospodarczej, lecz nie na jej potrzeby.
    W konsekwencji oznacza to, że aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne
    świadczenie usług, czyli za podlegające opodatkowaniu VAT, musi być ono świadczone na
    cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.
    Pojęcie działalności gospodarczej, zostało zdefiniowane w treści ustawy o VAT w art. 15.
    Zgodnie z przywołanym przepisem pod pojęciem działalności gospodarczej, należy
    rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana
    jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w
    sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że z tytułu tej czynności występuje w charakterze
    podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy, gdyż przedmiotem przekazania jest
    znak towarowy, którego charakter wyklucza wykorzystywanie go na potrzeby osobiste,
    prywatne.
    Zdaniem Wnioskodawcy umowa dzierżawy na korzystanie ze znaku towarowego w
    przywołanym powyżej pojęciu działalności gospodarczej – polega bowiem na
    wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Wynika to z faktu, iż umowy tego rodzaju z reguły zawierane są na
    dłuższy okres za wynagrodzeniem.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przywołane powyżej przepisy oraz opis
    sprawy należy stwierdzić, że wycofanie składników majątku jakimi są prawa własności do
    znaku towarowego z spółki cywilnej do majątku prywatnego jako składnik jednoosobowej
    działalności gospodarczej, w przypadku, gdy znak ten będzie w przyszłości przedmiotem

    ww. czynności, skutkuje brakiem konieczności objęcia tej czynności opodatkowaniem VAT,
    gdyż czynności tej nie można uznać za dokonywaną na cele osobiste (prywatne) podatnika.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie m.in. w treści interpretacji Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 14 lutego 2022 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.784.2021.4.
    MKA.
    Do pytania nr 2 (nr 3 przedstawionego we wniosku):
    Z ostrożności, na wypadek uznania stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego w
    uzasadnieniu do pytania nr 2. Wnioskodawca twierdzi, że podstawą opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na przeniesieniu prawa własności
    prawa majątkowego w postaci zarejestrowanego znaku towarowego z majątku spółki
    cywilnej (tj. majątku wspólników we współwłasności łącznej) do majątku prywatnego
    wspólników (we współwłasności ułamkowej) jako składnik prowadzonych
    jednoosobowych działalności będzie wartość faktycznie poniesionych kosztów związanych
    z wytworzeniem znaku towarowego.
    W zakresie podstawy opodatkowania należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 5 ustawy o
    VAT, w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT (czyli
    świadczenia usług nieodpłatnych), podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych
    usług poniesiony przez podatnika. Kosztem tym są wszystkie wydatki poniesione przez
    podatnika w celu zrealizowania usługi. Uściślając, będą nim wszelkie faktyczne koszty
    świadczenia tych usług poniesione przez podatnika, które stanowić będzie całkowita
    kwota wydatków przez niego poniesionych.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie m.in. w interpretacjach indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 maja 2021 r. 0111-
    KDIB3-1.4012.35.2021.4.ICZ oraz z dnia 29 maja 2025 r. 0114-KDIP4-2.4012.255.2025.2.MC.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one

    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Ustawodawca, jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w
    przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 oraz – w przypadku świadczenia usług – w
    art. 8 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle
    określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za
    spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Interpretując ww. art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, stwierdzić należy, że opodatkowaniu podlegać
    powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część
    przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w
    szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało
    mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu
    tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT
    usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, to
    wówczas takie świadczenie usług będzie nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności, wtedy
    przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Za usługi niezwiązane z
    prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło
    się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej.
    Opodatkowaniu podlegają natomiast te usługi, których cel nie wiąże się z prowadzonym
    przedsiębiorstwem. Chodzi tu o świadczenie takich usług, które nie mają żadnego wpływu
    na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów
    obecnych lub potencjalnych. Dotyczyć to będzie więc takich czynności, które zostały
    wykonane w ramach działalności gospodarczej, lecz nie na jej potrzeby. Stwierdzenie takie
    uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

    Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, czyli za podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Ponadto należy wskazać, że istotną kwestią dla zastosowania przepisu art. 8 ust. 2 pkt 2
    ustawy jest ustalenie, czy występuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Takie
    podejście znajduje potwierdzenie w opinii Rzecznika Generalnego z dnia 23 października
    2008 r. w sprawie C-371/07, który stwierdził, że:
      „(...) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie
      dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a, jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2
      lit. b ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru
      wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług
      świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia)
      nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku, gdy kompleksowa dostawa
      winna być sklasyfikowana, jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą
      podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawą opodatkowania w odniesieniu
      do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi „suma wydatków
      poniesionych przez podatnika na wykonanie usług” (art. 11 część A ust. 1 lit. c).
      Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony
      nie podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6
      ust. 2 w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla
      podatników” – vide pkt 40 opinii.
    Zatem na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Brak prawa do odliczenia z uwagi na związek wydatków z czynnościami innymi niż
    działalność gospodarcza podatnika powoduje, że nie występuje obowiązek
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego świadczenia usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo uprawnionym i zgłaszającym dla czterech znaków
    towarowych. W przyszłości planują Państwo dokonać przekształcenia spółki cywilnej w
    spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wszyscy dotychczasowi wspólnicy Spółki
    cywilnej pozostaną wspólnikami Spółki przekształconej. Każdy z dwóch wspólników Spółki
    cywilnej prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wyłącznie w celu prowadzenia
    działalności w formie spółki cywilnej/spółek cywilnych. Jednak przed przekształceniem,
    planują rozszerzyć własne jednoosobowe działalności do innej działalności gospodarczej,
    oprócz dotychczas wskazanych. W momencie przekształcenia, zostaną zarejestrowani jako
    czynni podatnicy VAT.
    Wspólnicy Spółki cywilnej przed dokonaniem przekształcenia planują wycofać znak
    towarowy ze wspólnego majątku wspólników w częściach łącznych i przenieść go do
    majątku prywatnego wspólników (w częściach ułamkowych) jako składnik prowadzonych
    jednoosobowych działalności gospodarczych. Znak towarowy nie jest środkiem trwałym
    Spółki cywilnej, nie podlega amortyzacji oraz nie stanowi kosztów uzyskania przychodu.
    Spółka dotychczas wykorzystywała ww. składnik w działalności. Wśród znaków

    towarowych wskazanych we wniosku znajdują się zarówno takie, których nabycie lub
    wytworzenie uprawniało do odliczenia podatku VAT naliczonego, jak i takie, które zostały
    wytworzone bez ponoszenia kosztów, a tym samym bez prawa do odliczenia podatku VAT.
    Wspólnicy po przeniesieniu znaku do ich majątku prywatnego, planują w ramach
    własnych jednoosobowych działalności gospodarczych oddać do użytkowania omawiany
    znak towarowy dla Spółki przekształconej zawierając ze Spółką przekształconą umowę
    dzierżawy, pobierając w jej ramach wynagrodzenie w formie czynszu. Czynsz będzie
    płacony przez Spółkę przekształconą na podstawie faktur wystawianych przez wspólników
    w ramach ich jednoosobowych działalności gospodarczych. Aktywność jednoosobowych
    działalności wspólników ograniczy się do zawarcia umowy dzierżawy ze Spółką
    przekształconą, złożenia oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych z tytułu dzierżawy znaku towarowego, pobierania
    czynszu, wpłacania zaliczek na podatek oraz składania zeznań rocznych. Wspólnicy nie
    wykluczają jednak poszerzenia działalności własnych firm ponad ww. zakres.
    Zgodnie z umową dzierżawy, Spółka Przekształcona nie będzie mogła skutecznie
    występować z roszczeniami z tytułu naruszenia prawa ochronnego, natomiast Wspólnicy
    zostaną zobowiązani do powstrzymania się od korzystania ze znaku towarowego
    będącego przedmiotem umowy w okresie jej trwania. Czynsz będzie wypłacany
    Wspólnikom w pieniądzach (miesięcznie, kwartalnie lub rocznie).
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przeniesienie własności prawa majątkowego w
    postaci zarejestrowanego znaku towarowego z majątku spółki cywilnej (tj. majątku
    wspólników we współwłasności łącznej) do majątku prywatnego wspólników (we
    współwłasności ułamkowej) jako składnik prowadzonych jednoosobowych działalności
    stanowi nieodpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że definicję znaku towarowego
    zawiera art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.
    j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170), zwanej dalej ustawą Prawo własności przemysłowej. Zgodnie
    z tym przepisem:
      Znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie
      towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz
      możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający
      na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony.
    Art. 120 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Znakiem towarowym, w rozumieniu ust. 1, może być w szczególności wyraz, włącznie
      z nazwiskiem, rysunek, litera, cyfra, kolor, forma przestrzenna, w tym kształt towaru
      lub opakowania, a także dźwięk.
    Art. 121 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne.
    Art. 153 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku
      towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    W rozumieniu ww. przepisów prawo ochronne na znak towarowy jest bezwzględnym
    prawem podmiotowym o określonej przepisami ustawy Prawo własności przemysłowej
    czasowej i terytorialnej skuteczności. Znakiem towarowym są wszelkie znaki, oznaczenia,
    symbole, których zadaniem jest indywidualizowanie towarów lub usług na rynku.
    Jednocześnie należy zauważyć, że wartość znaku towarowego mieści się w kategorii
    „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wynika z tego, że przeniesienie wartości ww. znaku zalicza się do świadczenia usług.

    Z uwagi na przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy
    prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku wycofanie części
    znaków towarowych ze spółki do majątku prywatnego wspólników będzie stanowiło
    nieodpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. W rozpatrywanej
    sprawie czynność nieodpłatnego przekazania części znaków towarowych na rzecz
    wspólników zostanie dokonana do celów innych niż Państwa działalność gospodarcza. Z
    wniosku wynika, że wspólnicy planują wycofać znaki towarowe ze wspólnego majątku
    wspólników w częściach łącznych i przenieść je do majątku prywatnego wspólników (w
    częściach ułamkowych) jako składnik prowadzonych jednoosobowych działalności
    gospodarczych. Zatem przekazanie części znaków towarowych do majątku prywatnego
    wspólników nie będzie wiązało się z Państwa działalnością gospodarczą. Czynność ta nie
    będzie miała wpływu na przyszłą Państwa sprzedaż, generowanie zysków czy też odbiór
    od kontrahentów. Z okoliczności sprawy wynika, że z tytułu nabycia lub wytworzenia
    części znaków towarowych byli Państwo uprawnieni do odliczenia podatku VAT
    naliczonego.
    W konsekwencji, skoro czynność wycofania części znaków towarowych ze spółki cywilnej
    do majątku prywatnego wspólników zostanie dokonana do celów innych niż Państwa
    działalność gospodarcza i przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego VAT z tytułu nabycia lub wytworzenia części znaków towarowych to na
    podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy będzie zrównana z odpłatnym świadczeniem usług i
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie odnosząc się do kwestii przekazania znaków towarowych do majątku
    prywatnego wspólników spółki celem dzierżawy znaków towarowych przez wspólników
    zaznaczyć należy, że dzierżawa znaków towarowych będzie związana z działalnością
    gospodarczą wspólników spółki, a nie samej spółki. Zatem, na opodatkowanie
    nieodpłatnego przekazania znaków towarowych przez spółkę na rzecz jej wspólników nie
    wpływa sposób wykorzystywania znaków towarowych przez wspólników (w tym
    dzierżawa).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 (pytanie nr 2 we wniosku) w zakresie braku
    opodatkowania wycofania części znaków towarowych ze spółki cywilnej do majątku
    prywatnego wspólników jest nieprawidłowe.
    Z okoliczności sprawy wynika także, że będą Państwo dokonywali wycofania części znaków
    towarowych ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników, z tytułu nabycia lub
    wytworzenia części znaków towarowych nie byli Państwo uprawnieni do odliczenia
    podatku VAT naliczonego.
    Jak już zostało wskazane powyżej, w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług na cele
    osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
    udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
    stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkiego innego
    nieodpłatnego świadczenia usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika,
    jeżeli podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, wówczas zastosowanie znajdzie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    W analizowanym przypadku w zakresie wycofania części znaków towarowych ze spółki
    cywilnej do majątku prywatnego wspólników nie zostaną spełnione wszystkie przesłanki
    warunkujące zastosowanie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie czynność nieodpłatnego przekazania części znaków towarowych
    na rzecz wspólników zostanie dokonana do celów innych niż Państwa działalność
    gospodarcza. Z wniosku wynika, że wspólnicy planują wycofać znaki towarowe ze
    wspólnego majątku wspólników w częściach łącznych i przenieść je do majątku
    prywatnego wspólników (w częściach ułamkowych) jako składnik prowadzonych
    jednoosobowych działalności gospodarczych. Zatem przekazanie części znaków
    towarowych do majątku prywatnego wspólników nie będzie wiązało się z Państwa

    działalnością gospodarczą. Czynność ta nie będzie miała wpływu na przyszłą Państwa
    sprzedaż, generowanie zysków czy też odbiór od kontrahentów. Zatem pierwszy warunek
    do skorzystania z przepisu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy zostanie spełniony.
    Jednakże, skoro nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu nabycia lub wytworzenia części znaków towarowych, nie zostanie spełniony kolejny
    warunek uznający nieodpłatne przeniesienie części znaków towarowych ze spółki cywilnej
    na rzecz wspólników za czynność zrównaną z odpłatnym świadczeniem usług.
    W konsekwencji nieodpłatne wycofanie części znaków towarowych ze spółki cywilnej do
    majątku prywatnego wspólników nie będzie stanowić odpłatnego świadczenia usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Pomimo, że wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny dla opisanej sytuacji poprzez
    wskazanie, że dla części wycofanych znaków towarowych ze spółki cywilnej do majątku
    prywatnego wspólników nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże
    na podstawie odmiennej argumentacji, uznałem Państwa stanowisko w tej części za
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy podstawą opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług czynności polegającej na przeniesieniu prawa własności prawa
    majątkowego w postaci zarejestrowanego znaku towarowego z majątku spółki cywilnej (tj.
    majątku wspólników we współwłasności łącznej) do majątku prywatnego wspólników (we
    współwłasności ułamkowej) jako składnik prowadzonych jednoosobowych działalności
    będzie wartość faktycznie poniesionych kosztów związanych z wytworzeniem znaku
    towarowego.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 5 ustawy:
      W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą
      opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo uprawnionym i zgłaszającym dla czterech
    znaków towarowych. Znak towarowy nie jest środkiem trwałym Spółki cywilnej, nie
    podlega amortyzacji oraz nie stanowi kosztów uzyskania przychodu. Spółka dotychczas
    wykorzystywała ww. składnik w działalności. Wśród znaków towarowych wskazanych we
    wniosku znajdują się zarówno takie, których nabycie lub wytworzenie uprawniało do
    odliczenia podatku VAT naliczonego, jak i takie, które zostały wytworzone bez ponoszenia
    kosztów, a tym samym bez prawa do odliczenia podatku VAT. W przyszłości planują
    Państwo dokonać przekształcenia spółki cywilnej w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Wszyscy dotychczasowi wspólnicy Spółki cywilnej pozostaną

    wspólnikami Spółki przekształconej. Wspólnicy Spółki cywilnej przed dokonaniem
    przekształcenia planują wycofać znak towarowy ze wspólnego majątku wspólników w
    częściach łącznych i przenieść go do majątku prywatnego wspólników (w częściach
    ułamkowych) jako składnik prowadzonych jednoosobowych działalności gospodarczych.
    Ustawodawca nie określił w sposób precyzyjny, jakiego rodzaju koszty mogą zostać
    uznane za poniesione przez podatnika w związku ze świadczeniem nieodpłatnie usług. Nie
    ulega jednak wątpliwości, że chodzi tu o koszty rzeczywiście poniesione w związku ze
    świadczoną usługą, tzn. takiego rodzaju koszty, bez poniesienia których wykonanie usługi
    byłoby niemożliwe. Przy czym, należy przyjąć, że podstawa opodatkowania nieodpłatnego
    świadczenia usług powinna być jak najbliższa rzeczywistemu kosztowi jej wyświadczenia.
    Zatem w analizowanym przypadku jako podstawę opodatkowania z tytułu wycofania
    części znaków towarowych ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników – która
    to czynność jak wykazano powyżej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT -
    należy przyjąć – zgodnie z art. 29a ust. 5 ustawy – poniesiony przez Państwa faktyczny
    koszt świadczenia usług, a więc wartość faktycznie poniesionych kosztów związanych z
    wytworzeniem części znaków towarowych, tj. wydatki na wytworzenie (nabycie) części
    znaków towarowych.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (pytanie nr 3 we wniosku) odnoszące się do
    określenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT w zakresie wycofanie części znaków
    towarowych ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników (podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT) jest prawidłowe.
    Natomiast w zakresie określenia podstawy opodatkowania do wycofania części znaków
    towarowych ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników (niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT), należy wskazać, że jest to pytanie warunkowe, na które
    odpowiedzi oczekiwali Państwo w przypadku uznania stanowiska przedstawionego w
    zakresie pytania nr 1 (pytanie nr 2 przedstawione we wniosku) za nieprawidłowe. Jak
    wskazano powyżej, w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do podatku od towarów i usług,
    odnoszącego się do braku opodatkowania podatkiem VAT wycofania części znaków
    towarowych ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników, uznałem Państwa
    stanowisko w tej części za prawidłowe, zatem bezprzedmiotowa stała się odpowiedź na
    pytanie dotyczące określenia podstawy opodatkowania do wycofania części znaków
    towarowych ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników (niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej należy zauważyć,
    że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o
    aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony
    przez danego podatnika. Interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego
    prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost
    przenosić na grunt innej sprawy. Interpretacja wskazana przez Państwa jest
    rozstrzygnięciem odnoszącym się do indywidualnej sprawy przedstawionej przez
    wnioskodawcę i nie rozciąga swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne
    sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.