Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.779.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Odliczenie podatku naliczonego od wydatków związanych z
gospodarką wodno; kanalizacyjną za pomocą
prewspółczynnika metrażowego.
Słowa kluczowe: gmina
kanalizacja
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 6 października 2025 r. (data
    wpływu 7 października 2025 r.), pismem z 6 października 2025 r. (data wpływu 10
    października 2025 r.), pismem z 28 listopada 2025 r. (data wpływu 28 listopada 2025 r.)
    oraz – w odpowiedzi na wezwanie – dwoma pismami z 4 grudnia 2025 r. (data wpływu 4
    grudnia 2025 r. i 9 grudnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (uzupełniony pismami z 27 listopada oraz z 4 grudnia 2025 r.)
    Gmina X (zwana dalej Gminą) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (zwanym dalej VAT) od dnia 6 kwietnia 2005 r. Gmina posiada osobowość
    prawną oraz zdolność do czynności prawnych. Gmina jako jednostka samorządu
    terytorialnego prowadzi działalność niepodlegającą podatkowi od towarów i usług,
    działalność gospodarczą opodatkowaną i zwolnioną. Niektóre, wybrane czynności Gmina
    wykonuje na podstawie umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom
    VAT. Transakcje te Gmina wykazuje w rejestrach sprzedaży i plikach JPK_V7M.
    Zdecydowana większość zadań Gminy jest realizowana w reżimie administracyjnym,
    publicznoprawnym. Są to zadania własne nałożone na Gminę odrębnymi przepisami.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r., poz. 1153 z późn. zm.) do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, a
    w myśl postanowień art. 7 ust. 1 do zadań własnych gminy należy między innymi
    zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, obejmujące między innymi sprawy:
    wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych. Na mocy
    ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i
    usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację
    projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej
    lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez
    jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 280), doszło do scentralizowania
    rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek organizacyjnych. W wyniku centralizacji Gmina
    prowadzi skonsolidowane rozliczenia VAT, obejmujące czynności przeprowadzane przez
    podległe jednostki budżetowe oraz zakład budżetowy.
    W strukturze organizacyjnej Gminy funkcjonuje m.in. nieposiadający osobowości prawnej
    samorządowy zakład budżetowy o nazwie Gminny Zakład Gospodarki Komunalnej (zwany
    dalej GZGK). GZGK wykonuje zadania polegające między innymi na zaspokajaniu
    zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji,
    usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych oraz urządzeń sanitarnych. GZGK prowadzi
    opodatkowaną i niepodlegającą opodatkowaniu VAT sprzedaż w zakresie zaopatrzenia w
    wodę i odprowadzanie ścieków. Sprzedaż opodatkowana (dokumentowana fakturą)
    dotyczy zaopatrzenia w wodę i odprowadzanie ścieków – dla gospodarstw domowych,
    jednostek organizacyjnych Gminy posiadających osobowość prawną oraz przedsiębiorców

    prowadzących działalność gospodarczą. Sprzedaż niepodlegająca opodatkowaniu VAT
    (dokumentowana notą księgową) dotyczy zaopatrzenia w wodę na rzecz jednostek
    budżetowych Gminy X, budynków komunalnych Gminy.
    W latach (...) Gmina X przystąpiła do opracowania dokumentacji projektowej inwestycji pn.
    „(...)”. Realizację inwestycji rozpoczęto w (...) r., a zakończono w (...) r. Wartość wykonanych
    prac wyniosła (...) zł, w tym z budżetu Gminy wydatkowano kwotę (...) zł, pozostałe nakłady
    w kwocie (...) zł. zostały sfinansowane z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych.
    Inwestycja służy realizacji zadań własnych Gminy w zakresie zbiorowego odprowadzania
    ścieków.
    Zadanie polegało na budowie sieci kanalizacyjnej na odcinku (...) m. Jej celem jest (...). W
    ramach inwestycji (...).
    Wydatki poniesione na realizację zadania zostały udokumentowane przez dostawców
    /wykonawców fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego
    wystawionymi na Gminę. Powstała inwestycja została przekazana w dniu (...) r.
    nieodpłatnie do GZGK i jest wykorzystywana w prowadzonej przez GZGK działalności w
    zakresie usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Wydatki poniesione na realizację inwestycji pn. „(...)”, a także efekty tej inwestycji Gmina X
    wykorzystuje do czynności opodatkowanych, a także niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Gmina nie wykorzystuje ww. inwestycji do czynności zwolnionych.
    Wydatki poniesione na realizację inwestycji są wykorzystywane zarówno do działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Gmina nie ma możliwości przyporządkowania
    w całości poniesionych wydatków do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Wydatki poniesione na realizację inwestycji były i są wykorzystywane w ramach
    działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT jak i
    będących poza podatkiem VAT. Najbardziej obiektywną możliwością przyporządkowania
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi i z czynnościami
    niepodlegającymi jest zastosowanie rzeczywistej proporcji wyliczonej według udziału
    liczby metrów sześciennych wody i odprowadzania ścieków, dostarczanych i
    odprowadzanych do/od mieszkańców, przedsiębiorców i z budynku komunalnego.
    Prewspółczynnik metrażowy najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Zakład
    budżetowy działalności, a także jest najbardziej reprezentatywny. Wydatki poniesione na
    realizację inwestycji nie są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT.
    Pierwsze wydatki w ramach realizację inwestycji pn. „(...)” Gmina X poniosła w (...) roku.
    Faktura z dnia (...) r., zapłacona w dniu (...) r.
    Faktury dokumentujące wydatki poniesione na realizację inwestycji zostały wystawione w
    latach (...). W załączniku nr 1 zestawienie faktur:
    Lp.Data wystawienia faktury  Nr faktury
    1  (...)  (...)
    2  (...)  (...)
    3  (...)  (...)
    4  (...)  (...)
          (...)  (...)5
    6  (...)  (...)

    7  (...)(...)
    8  (...)  (...)
    9  (...)  (...)
    10  (...)  (...)
    11  (...)  (...)
    12  (...)  (...)
          (...)13  (...)
    14  (...)  (...)
          (...)15  (...)
          (...)16  (...)
          (...)17  (...)
    18  (...)  (...)
          (...)  (...)19
    20  (...)  (...)
          (...)21  (...)
          (...)22  (...)
          (...)23  (...)
    24  (...)  (...)
    25  (...)  (...)
    26  (...)  (...)
    27  (...)  (...)
    28  (...)  (...)
    29  (...)  (...)
    30  (...)  (...)
    31  (...)  (...)
    32  (...)  (...)
    33  (...)  (...)
    34  (...)  (...)
    35  (...)  (...)
                      (...)36  (...)
                      (...)37  (...)
    38  (...)  (...)
    Gmina X dokonała częściowego odliczenia podatku od towarów i usług VAT wynikającego z
    faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją opisanego we wniosku projektu pn.
    „(...)”. Odliczenie podatku VAT nastąpiło w latach (...). Podatek VAT wynikający z faktur z
    roku (...) i (...) został odliczony w roku (...). Pozostałe faktury zostały odliczone w latach (...).
    Łączna kwota odliczonego podatku VAT wyniosła (...) zł. W celu odliczenia części podatku
    VAT Gmina zastosowała proporcję Zakładu budżetowego wyliczoną w oparciu o
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Gmina nie odliczała podatku VAT od
    faktur, które zostały sfinansowane ze środków otrzymanych w ramach wsparcia z
    Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych. Takie stanowisko wynikało z braku przepisów
    regulujących prawo do obniżenia podatku w przypadku dofinansowania inwestycji. Z
    uwagi jednak ugruntowaną praktykę występującą w indywidualnych interpretacjach

    podatkowych w zakresie odliczenia podatku VAT w przypadku otrzymanego
    dofinansowania Gmina X postanowiła potwierdzić swoje stanowisko w drodze
    indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Wydatki poniesione w związku realizacją inwestycji były związane tylko i wyłącznie z
    działalnością kanalizacyjną Zakładu, nie dotyczyły innych obszarów działalności Zakładu.
    Gmina X posiada indywidualną interpretację podatkową potwierdzającą możliwość
    stosowania indywidualnego prewspółczynnika w zakresie działalności wodno-
    kanalizacyjnej sygnatura pisma: (...) z dnia (...) r. Zgodnie z tą interpretacją Gmina ma
    prawo zastosować bardziej reprezentatywny i odpowiadający specyfice wykonywanej
    działalności i dokonywanych nabyć, indywidualny prewspółczynnik wyliczony według
    udziału liczby metrów sześciennych dostarczonej wody i odebranych ścieków od
    podmiotów zewnętrznych w liczbie ich metrów sześciennych dostarczonej wody i
    odebranych ścieków ogółem.
    Uzyskane dofinansowanie z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych zgodnie z uchwałą
    nr 102 Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2020r. w sprawie wsparcia na realizację zadań
    inwestycyjnych przez jednostki samorządu terytorialnego mogło zostać przeznaczone
    jedynie na wydatki majątkowe. Ww. uchwała opublikowana w Monitorze Polskim Dziennik
    Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej poz. 662 z dnia 24 lipca 2020r. nie określała
    konkretnych zadań inwestycyjnych. Zawierała jedynie nazwę jednostki samorządu
    terytorialnego i maksymalną kwotę wsparcia.
    Realizacja inwestycji w dużym stopniu była uzależniona od tego czy Gmina otrzyma
    dofinansowanie czy nie. Gdyby Gmina X nie otrzymała dofinansowania byłaby zmuszona
    do realizacji ww. zadania ze środków własnych. Zakres wykonanych prac byłby podobny
    do zakresu prac jakie zostały wykonane.
    Otrzymane dofinansowanie nie będzie stanowić dopłaty do ceny świadczonych usług.
    Pytania
    1. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT wynikające z faktur
      dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania pn. „(...)”, podczas gdy
      inwestycja częściowo była współfinansowana z Rządowego Funduszu Inwestycji
      Lokalnych?
    2. Czy otrzymane dofinansowanie z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych na
      pokrycie wydatków dotyczących zadania pn. „(...)”, podlega opodatkowaniu podatkiem
      VAT?
    3. Czy w związku z realizacją zadania pn. „(...)”, Gminie przysługiwać będzie prawo do
      częściowego odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której
      mowa w art. 86 ust. 2a Zakładu potwierdzonej interpretacją podatkową?
    Państwa stanowisko w sprawie (uzupełnione pismem z 27 listopada 2025 r.)
    Ad. 1.
    Zdaniem Gminy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art.
    15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy zakupione towary
    i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Gmina X jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wybudowany odcinek sieci kanalizacyjnej służy do odprowadzania ścieków z budynków
    mieszkalnych i gospodarczych osób fizycznych, dla których są wystawiane faktury VAT jak

    również służy do odprowadzania ścieków z budynku komunalnego, będącego własnością
    Gminy.
    Częściowe odliczenie podatku VAT przysługuje Gminie niezależnie od źródła
    współfinansowania inwestycji z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych.
    W ocenie Gminy przesłanką skutkującą brakiem prawa do odliczenia podatku VAT nie jest
    otrzymane dofinansowanie z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych.
    Ustawodawca dał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem
    spełnienia zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o
    podatku VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o
    VAT. Zgodnie z art. 88 ustawy o VAT podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w
    odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany
    na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
    podatku. Prawo takie nie przysługuje podatnikowi również gdy na fakturze podano kwoty
    niezgodne z rzeczywistością lub faktura potwierdza czynności, które nie zostały dokonane
    lub, co do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego. Ponadto z
    prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są
    zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Gmina realizując wymienioną inwestycję otrzymała faktury VAT od podatników
    wyłonionych w postępowaniu przetargowym. Wystawione faktury dokumentują czynności
    opodatkowane podatkiem VAT, a podane kwoty na fakturach są zgodne z rzeczywistością.
    Z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych finansowane były inwestycje w kwocie brutto
    niezależnie czy podatek VAT zostanie przez Gminę odliczony, czy nie. Zdaniem Gminy,
    przepisy ustawy o podatku VAT nie ograniczają możliwości pozyskania dofinansowania od
    podmiotu trzeciego lub zewnętrznego funduszu o kwotę VAT – niezależnie od kwestii, czy
    podatnikowi (w tym przypadku jednostce samorządu terytorialnego) przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu dokonanych zakupów, czy też prawo to nie
    przysługuje.)
    Stanowisko to potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej
    z dnia 25 czerwca 2021 r. syg.0113-KDIPT1-2.4012.394.2021.1.JS, czy też interpretacja
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 grudnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.445.2023.2.MKA, interpretacja z dnia 28 marca 2025 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej sygn. 0111-KDIB3-2.4012.70.2025.1.ASZ. Z punktu widzenia ustawy o
    VAT, odliczenie VAT nie jest obowiązkiem podatnika lecz jego uprawnieniem i tym samym
    na podatniku ciąży odpowiedzialność karno-skarbowa. Zaniechanie odliczenia nie
    powinno powodować negatywnych konsekwencji, jednak nieodliczenie VAT może
    świadczyć o niegospodarności, gdyż Gmina rezygnuje z dodatkowych środków z
    odliczonego podatku. Do wymienionej sytuacji Gmina nie chce dopuścić, dlatego zwraca
    się z wnioskiem o interpretację podatkową. Dokonane odliczenie będzie uzyskaniem
    podwójnej korzyści, ze środków budżetu państwa, tj. VAT odliczony i uzyskany w kwocie
    brutto. Ze względu na brak wytycznych dotyczących sposobu traktowania podatku VAT w
    ramach udzielonego dofinansowania pojawiają się wątpliwości. W tej sytuacji Gmina prosi
    o zajęcie jednoznacznego stanowiska w ww. sprawie.
    Gmina X uważa, że przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT z faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania pn. „(...)”, podczas gdy
    inwestycja częściowo była współfinansowana z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych.
    Ad. 2.
    Otrzymane przez Gminę dofinansowanie z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych na
    realizację zadnia nie będzie stanowić dopłaty do ceny świadczonych usług, w związku z
    czym nie zwiększy ono podstawy opodatkowania i nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Otrzymane dofinansowanie nie spowodowało, iż podmioty, dla których Gmina

    świadczy usługi odbioru ścieków, uiszczają niższe ceny. Stanowisko to potwierdza m.in.
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 grudnia 2023
    r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.449.2023.1.RK.
    Ad. 3.
    Gmina – na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 2a ustawy o VAT – będzie miała prawo do
    częściowego odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji. Gmina nie jest
    w stanie przyporządkować poniesionych na realizację inwestycji wydatków do czynności
    opodatkowanych wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i
    niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zdaniem Gminy, będące przedmiotem
    wniosku wydatki na realizację zadania będą mieć związek z działalnością opodatkowaną
    (np. odprowadzanie ścieków od osób fizycznych, przedsiębiorców dla których są
    wystawiane faktury VAT), a także wykorzystywane na potrzeby wewnętrzne (np. zebrania
    wiejskie, posiedzenia rady sołeckiej), pozostające poza sferą podatku VAT. Zatem Gminie
    będzie przysługiwało prawo do odliczenia części podatku VAT, przy zastosowaniu
    proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku VAT stosowanej przez Zakład.
    Wobec otrzymanej interpretacji indywidualnej sygn. (...) Gmina może od odliczeń stosować
    rzeczywisty prewspółczynnik wyliczony według udziału liczby metrów sześciennych wody i
    odprowadzanych ścieków dostarczanych i odprowadzanych od mieszkańców,
    przedsiębiorców oraz innych instytucji spoza scentralizowanej dla celów VAT struktury
    organizacyjnej Gminy dla których wystawiane są z tego tytułu faktury VAT i jednostek
    organizacyjnych (np. szkół) oraz budynków komunalnych, gdzie odprowadzanie ścieków
    jest dokumentowane notą księgową. Poniesione przez Gminę wydatki na ww. inwestycję
    zostały udokumentowane wystawionymi na Wnioskodawcę przez wykonawców fakturami
    VAT, z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego – na fakturach zostały wykazane
    dane Gminy, w tym numer NIP Gminy.
    Gmina może od odliczeń stosować rzeczywistą proporcję wyliczoną według udziału liczby
    metrów sześciennych wody i odprowadzanych ścieków, dostarczanych i odprowadzanych
    do/od mieszkańców, przedsiębiorców oraz innych instytucji spoza scentralizowanej dla
    celów VAT struktury organizacyjnej Gminy, dla których wystawiane są z tego tytułu faktury
    VAT i jednostek organizacyjnych (np. szkół) oraz budynków komunalnych, gdzie
    odprowadzanie ścieków jest dokumentowane notą księgową.
    Sposób wyliczenia proporcji został potwierdzony indywidualną interpretacją sygn. (...).
    Gmina X uważa, że przysługuje jej prawo do częściowego odliczenia podatku VAT
    naliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. .86 ust. 2a Zakładu. Gmina
    może zastosować prewspółczynnik metrażowy z uwagi na to, że prewspółczynnik
    metrażowy najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Zakład działalności i
    dokonywanych przez Zakład nabyć a także jest bardziej reprezentatywny niż ten
    przewidziany w rozporządzeniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 2 i nieprawidłowe w zakresie pytań oznaczonych we wniosku
    nr 1 i 3.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl tego przepisu:

    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
    - odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz
    - towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który umożliwi podatnikowi odliczenie podatku naliczonego, jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod
    warunkiem spełnienia zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1
    ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten
    ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ustawy:
    1. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
    nabywanych przez podatnika:
        4) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
        b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
        świadczących usługi przewozu osób,
        c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
        podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    1a. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
    wydatków, o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.
    3a. Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
    podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
        1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
        a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
        2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
        4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

        a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych
        czynności,
        b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
        c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
        Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
        5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
        7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
        fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
    3b. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do duplikatów faktur oraz kolejnych
    egzemplarzy faktur.
    4. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    6. Nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego
    kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c, w przypadku
    opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 25
    ust. 2, na terytorium kraju z powodu podania numeru, o którym mowa w art. 97 ust.
    10, w sytuacji gdy towary w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu znajdują
    się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Zatem mają Państwo obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
    W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
    art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
    którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
    działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
    której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz

        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
          2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
          tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
    przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
    górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
    się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
    W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
    wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
    może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
    określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
    najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i
    dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
    obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia
    proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
    podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie wskazanej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na podstawie § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
    Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji”;
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
          wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,

        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
    W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
    się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
    terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Na mocy § 3 ust. 4 rozporządzenia:
    Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego sposób
    ustalony według wzoru:
    X = A x 100/P
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Zauważyć należy, że powołany art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę
    podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno
    do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych
    niż ta działalność. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić również
    przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:

    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
    - inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
    - mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153):
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. W strukturze
    organizacyjnej Gminy funkcjonuje m.in. nieposiadający osobowości prawnej samorządowy
    zakład budżetowy o nazwie Gminny Zakład Gospodarki Komunalnej. GZGK wykonuje
    zadania polegające między innymi na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty w
    zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych oraz urządzeń sanitarnych. GZGK prowadzi opodatkowaną i niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT sprzedaż w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzanie ścieków.
    W latach (...) Gmina X przystąpiła do opracowania dokumentacji projektowej inwestycji pn.
    „(...)”. Realizację inwestycji rozpoczęto w (...) r., a zakończono w (...) r.
    Zadanie polegało na budowie sieci kanalizacyjnej na odcinku (...) m. Jej celem jest (...). W
    ramach inwestycji (...).
    Wydatki poniesione na realizację zadania zostały udokumentowane przez dostawców
    /wykonawców fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego
    wystawionymi na Gminę. Powstała inwestycja została przekazana w dniu (...) r.
    nieodpłatnie do GZGK i jest wykorzystywana w prowadzonej przez GZGK działalności w
    zakresie usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego,
    podczas gdy inwestycja częściowo jest współfinansowana z Rządowego Funduszu Polski
    Ład w ramach Programu Inwestycji Strategicznych, przy zastosowaniu proporcji, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a dla Zakładu potwierdzonej interpretacją podatkową.
    W celu odliczenia podatku naliczonego w pierwszej kolejności podatnik winien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki

    służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Wskazali Państwo, że wydatki poniesione w związku realizacją inwestycji były związane
    tylko i wyłącznie z działalnością kanalizacyjną Zakładu, nie dotyczyły innych obszarów
    działalności Zakładu, a także że efekty Inwestycji wykorzystują Państwo do czynności
    opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Oznacza to, że nabywane towary i usługi będą wykorzystywane zarówno do celów
    wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza.
    Podatnik ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji
    podatku. W sytuacji gdy przyporządkowanie konkretnych kwot do konkretnego rodzaju
    działalności nie będzie możliwe, zastosowanie znajdują przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Przy czym dla jednostek samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji, uznany za
    najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych przez nie
    nabyć określa rozporządzenie.
    Jednocześnie w myśl ww. art. 86 ust. 2h ustawy, podatnik, dla którego sposób określenia
    proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22 (a więc Państwo - jst) uzna, że
    wskazany zgodnie z przepisami rozporządzenia sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
    przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji.
    Taka sytuacja zachodzi w Państwa przypadku. Jak bowiem Państwo wskazali, korzystają
    Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących działalności wodno-
    kanalizacyjnej przy zastosowaniu indywidualnego prewspółczynnika. Możliwość tę
    potwierdza wydana dla Państwa interpretacja indywidualna nr (...) z (...) r.
    Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi zatem
    do stwierdzenia, że w Państwa przypadku są spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy
    w zw. z art. 86 ust. 2a ustawy - przesłanki warunkujące prawo do częściowego odliczenia
    podatku naliczonego. Z przepisów ustawy o VAT nie wynika ograniczenie prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z uwagi na sposób finansowania dokonywanych przez
    podatnika zakupów. Przywołane przepisy dotyczące prawa do odliczenia podatku
    naliczonego nie uzależniają tego prawa od tego, kto finansuje wydatki – odliczenie
    przysługuje więc niezależnie od tego, z jakich źródeł pochodzą środki finansowe.
    Przy czym należy wskazać, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust.
    10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
    w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż
    w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 11 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2020 r.:

    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
    określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
    podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Według z art. 86 ust. 11 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r.:
    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
    określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
    podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
    podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z
    dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 30 września
    2021 r.:
    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
    kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w
    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż
    w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.
    Natomiast w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r., art. 86 ust. 13 ustawy
    stanowi, że:
    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
    kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o
        którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
    – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Przy czym, zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    od towarów i usług oraz ustawy – Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r., poz. 1626 ze zm.):
    W przypadku gdy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis
    art. 86 ust. 13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
    Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
    importowanych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż
    w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    W sytuacji gdy podatnik nie zrealizował prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy), obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego można dokonać zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy (w brzmieniu
    obowiązującym w stosownym okresie), w jednym z dwóch lub w jednym z trzech kolejnych
    okresów rozliczeniowych (z wyjątkiem przypadku dotyczącego tzw. małego podatnika).
    Natomiast gdy podatnik nie dokona odliczenia, to ma prawo dokonania takiej czynności
    (zgodnie z odpowiednio obowiązującą treścią art. 86 ust. 13 ustawy), poprzez
    skorygowanie deklaracji za okres, w którym to prawo powstało albo za ten okres i za jeden

    z trzech następnych okresów rozliczeniowych (z wyłączeniem dotyczącym podatnika
    wymienionego w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy), jednak nie później niż w ciągu 5 lat licząc od
    początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jednocześnie jak stanowi art. 86 ust. 15 ustawy:
    Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji
    podatkowej.
    Na podstawie art. 81b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
    Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
        1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
          podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
        2) przysługuje nadal po zakończeniu:
        a) kontroli podatkowej,
        b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą
          wysokość zobowiązania podatkowego.
    W rozpatrywanej sprawie zastosowania nie będzie miał art. 81b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, gdyż nie wystąpiły u Państwa okoliczności, o których mowa w tym przepisie.
    Wynika to z faktu, iż w złożonym wniosku podpisali Państwo oświadczenie o następującej
    treści: „Oświadczam, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie
    interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie
    sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu
    podatkowego”.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że pierwsze wydatki w ramach realizację inwestycji pn.
    „(...)” Gmina poniosła w (...) roku. Gmina dokonała częściowego odliczenia podatku od
    towarów i usług VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją
    opisanego we wniosku projektu pn. „(...)”. Odliczenie podatku VAT nastąpiło w latach (...).
    Podatek VAT wynikający z faktur z roku (...) i (...) został odliczony w roku (...). Pozostałe
    faktury zostały odliczone w latach (...).
    Gmina nie odliczała natomiast podatku VAT od faktur, które zostały sfinansowane ze
    środków otrzymanych w ramach wsparcia z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych.
    Zatem w sytuacji, gdy nie dokonali Państwo odliczenia podatku naliczonego z wszystkich
    faktur otrzymanych w latach (...), dokumentujących wydatki związane z realizacją ww.
    zadania, to obecnie nie będzie Państwu przysługiwało prawo do dokonania odliczenia
    podatku naliczonego wynikającego z ww. faktur, gdyż minęło już 5 lat od początku roku, w
    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, na podstawie art. 86 ust.
    13 ustawy.
    Natomiast będą mieli Państwo prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych w latach (...),
    dokumentujących wydatki związane z realizacją ww. zadania, przy zastosowaniu
    wskazanego we wniosku indywidualnego prewspółczynnika. Z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego będą mogli Państwo skorzystać poprzez
    dokonanie korekty deklaracji podatkowej wyłącznie za okres, w którym powstało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego (w stanie prawnym obowiązującym do 30
    września 2021 r.) lub za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych (w stanie prawnym
    obowiązującym od 1 października 2021 r.) jednak nie później niż w ciągu 5 lat licząc od

    początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, zgodnie
    z art. 86 ust. 10, ust. 10b pkt 1, ust. 11 i ust. 13 ustawy, przy zachowaniu pozostałych
    warunków wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.
    Zatem, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 3, należy je uznać
    za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy otrzymane dofinansowanie z Rządowego
    Funduszu Inwestycji Lokalnych na pokrycie wydatków dotyczących zadania pn. „(...)”,
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Według art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
    oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
    innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
    towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
        1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
          podatku;
        2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
          ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
          nabywcy lub usługobiorcy.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które
    dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo
    świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która
    ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania
    dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja
    dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezwzględnie i bezpośrednio
    z ceną dostarczonych towarów lub świadczonych usług. W przypadku, gdy podatnik
    otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako
    pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania
    określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do
    podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Nie jest więc podstawą
    opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze)
    uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Jeżeli
    taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów
    działalności – nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega
    opodatkowaniu.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy jest wyjaśnienie pojęcia
    „subwencja bezpośrednio związana z ceną”.

    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des produits wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Jeżeli otrzymana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub
    świadczeniobiorca otrzymuje je za darmo), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej,
    ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowe dofinansowanie nie stanowiło (w całości ani w
    części) dopłaty do ceny konkretnych świadczonych przez Państwa usług. Pozyskane w

    ramach Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych dofinansowanie miało wyłącznie
    charakter „zakupowy” tzn. zostało przeznaczone na częściowe pokrycie wydatków
    ponoszonych w związku z realizacją Inwestycji. Otrzymane środki mogły zostać
    przeznaczone wyłącznie na tę konkretną inwestycję.
    Skoro otrzymane przez Państwa środki zostały przekazane na pokrycie części wydatków
    konkretnej inwestycji oraz nie mają wpływu na cenę świadczonych przez Państwa usług, to
    nie stanowią one dla Państwa wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu
    VAT.
    Zatem otrzymane przez Państwa dofinansowanie z Rządowego Funduszu Inwestycji
    Lokalnych na pokrycie wydatków inwestycyjnych dotyczących inwestycji pn. „(...)” nie
    stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy a tym samym nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności sprawy
    przedstawionej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z 2 października 2025 r.
    i jego uzupełnieniach z 4 grudnia 2025 r. W związku z tym uznałem jako element opisu
    sprawy wskazaną przez Państwa interpretację indywidualną nr (...) z (...) r., z której wynika,
    że mogą Państwo stosować indywidualny prewspółczynnik wyliczony według udziału liczby
    metrów sześciennych dostarczonej wody i odebranych ścieków od podmiotów
    zewnętrznych w liczbie ich metrów sześciennych dostarczonej wody i odebranych ścieków
    ogółem. Jednakże ww. interpretacja nie podlegała analizie.
    Wskazuję, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu
    faktycznego i to Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku gdy
    w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.