Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-280/12-3/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-12
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2012 r. (data wpływu 12 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 22 maja 2012 r. nr ILPB1/415-280/12-2/AP oraz ILPP1/443-239/12-2/AWa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie wysłano w dniu 22 maja 2012 r. (skutecznie doręczono w dniu 24 maja 2012 r.). Zainteresowany w wyznaczonym terminie uzupełnił ww. wniosek.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W roku 2005 Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami przeznaczonymi na działalność gospodarczą. Budynki były wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i były na bieżąco modernizowane poprzez wykonywanie określonych robót budowlanych, gdzie podatek VAT naliczony od zakupywanych materiałów i usług rozliczany był w deklaracjach VAT-7, zaś wartość netto tych wydatków była odnoszona do wartości poszczególnych budynków jako wartość początkowa do celów późniejszej amortyzacji.

Przez cały miniony czas Wnioskodawca prowadzi na bazie tych gruntów i budynków pozarolniczą działalność gospodarczą.

W listopadzie 2011 r. Zainteresowany nabył od Skarbu Państwa prawo własności ww. nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami użytkowymi. W protokole rokowań napisano, że sprzedaż gruntu (tj. prawa wieczystego użytkowania) nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i dlatego do faktury sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nie był doliczony podatek VAT. Zastosowana była stawka VAT „zw”. Zdaniem Wnioskodawcy, w tym przypadku winna być zastosowana stawka VAT 23%. Wynika to bowiem z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 r., która po dacie wejścia do Unii Europejskiej zaczęła traktować prawo wieczystego użytkowania gruntu jako wartość niematerialną i prawną, zaś przeniesienie jej własności jako usługę objętą podatkiem VAT - bez względu na formę, w jakiej dokonano tej czynności prawnej.

W styczniu 2012 r. Wnioskodawca sprzedał przedmiotową nieruchomość gruntową niezabudowaną, bowiem przed jej sprzedażą budynki użytkowe zostały wyburzone według życzenia nabywcy. Do kwoty netto sprzedaży gruntu została doliczona kwota VAT według stawki 23%. Podatek dochodowy i VAT Zainteresowany rozlicza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej za okresy kwartalne, a zatem opisaną sprzedaż będzie zmuszony rozliczyć w miesiącu kwietniu bieżącego roku za I kwartał 2012 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z powołanym wyżej art. 2 pkt 2, art. 5 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, winien oddać dla właściwego urzędu skarbowego podatek VAT od tej transakcji. Jeżeli chodziłoby natomiast o podatek dochodowy, to mimo, iż grunt był wykorzystywany do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jego sprzedaż korzysta w tym przypadku ze zwolnienia na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Jakie podatki Wnioskodawca winien odprowadzić z tytułu dokonanej transakcji sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej, która była dotychczas wykorzystywana przez Niego do celów związanych z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie podatku dochodowego obowiązuje zwolnienie w myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Odrębnym źródłem przychodów jest – wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 14 ust. 2c ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z treści przytoczonych uprzednio przepisów, kryterium zaliczenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości do przychodów z działalności gospodarczej jest fakt wykorzystywania danej nieruchomości w ramach działalności gospodarczej, a także fakt, czy nieruchomość ta ma charakter mieszkalny czy też nie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2005 roku Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami użytkowymi przeznaczonymi na działalność gospodarczą. Budynki te były wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Wskazane grunty i budynki były przez Wnioskodawcę wykorzystywane w ramach prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej. W listopadzie 2011 r. Zainteresowany nabył od Skarbu Państwa prawo własności ww. nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami użytkowymi. Natomiast w styczniu 2012 roku Wnioskodawca sprzedał przedmiotową nieruchomość gruntową niezabudowaną, bowiem przed jej sprzedażą budynki użytkowe zostały wyburzone według życzenia nabywcy.

Zatem – wbrew twierdzeniu Zainteresowanego – w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten odnosi się bowiem do przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Natomiast w przedmiotowej sprawie sprzedaż dotyczyła wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej nieruchomości gruntowej, na której posadowione były budynki użytkowe. W konsekwencji, do przychodu ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie ma zastosowania wskazany przez Wnioskodawcę art. 14 ust. 2c ww. ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne wskazać należy, że przychód uzyskany ze sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości gruntowej, która była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu zgodnie z wybraną przez Wnioskodawcę formą opodatkowania przychodów z tego źródła.

W związku z powyższym, stanowisko Zainteresowanego należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wniosek Zainteresowanego w części dotyczącej podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.