Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.909.2024.3.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Możliwość zaliczenia do k.u.p. wydatków poniesionych przez pilota samolotu przed rozpoczęciem jednoosobowej gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; faktura; koszt-koszty uzyskania przychodów; pilot; szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 17 stycznia 2025 r. oraz pismem z 2 lutego 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą prowadząca działalność gospodarczą na zasadach ogólnych w
    zakresie pilotowania statków powietrznych, podpisał umowę o współpracy z pasażerską
    linią lotniczą. Warunkiem podjęcia współpracy z tą linią było zawarcie umowy szkoleniowej
    i przedpłata 6000 euro na poczet szkolenia na typ samolotu (...). Szkolenie rozpoczęło się
    20.11.2023 r. i trwało do 20.03.2024. Data rozpoczęcia działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy to 02.04.2024 r. Pierwsza faktura za przedmiotowe szkolenie, opiewająca
    na wspomniane 6000 euro, wystawiona została 17.10.2023 r. Z dniem 26.04.2024 r.
    podatnik otrzymał duplikat przedmiotowej faktury.
    Uzupełnienie wniosku
    Umowa została podpisana zaraz po zakończeniu szkolenia liniowego tj. 26 czerwca 2024 r.
    Umowa na szkolenie została podpisana 12 września 2023 r. z (...), spółka ta zleciła
    wykonanie szkolenia podwykonawcy tj. (...).
    Fakturę na przedpłatę wystawił (...). Duplikat faktury został wystawiony ze względu na
    nieotrzymanie pierwotnej faktury.
    W związku ze szkoleniem Wnioskodawca poniósł jeszcze wydatki na zakwaterowanie
    przez trzy miesiące za granicą oraz otrzymał fakturę na 24 tysiące euro po zakończeniu
    szkolenia płatną w ratach, która została ujęta w kosztach uzyskania przychodu.
    Wnioskodawca ukończył szkolenie. Szkolenie lotnicze jest wieloetapowe. Rozpoczęło się
    21 listopada 2023 r. Zakończone zostało uzyskaniem wpisu do licencji na typ (...) dnia 20
    marca 2024 r."type rating".
    Po uzyskaniu wpisu do licencji na typ "type rating" Wnioskodawca rozpoczął szkolenie
    liniowe "line training" 16 kwietnia 2024 r. ukończone egzaminem " line check" dnia 25
    czerwca 2024 r., które zwieńczyło całe szkolenie lotnicze.
    Po zakończeniu szkolenia została podpisana umowa na świadczenie usług pilota z (...).
    Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na szkolenie ma bezpośredni związek z
    osiągnięciem przychodów, ze względu na fakt, że bez poniesienia tych wydatków i
    uzyskania odpowiednich uprawnień pilot nie ma prawa wstępu do statku powietrznego
    oraz świadczenia usług. Podobnie jak poniesienie kosztów w późniejszym terminie na
    odnowienie przedmiotowych uprawnień będzie miało po raz kolejny bezpośredni związek
    z uzyskiwanymi dochodami.
    W związku ze szkoleniem Wnioskodawca poniósł jeszcze wydatki na zakwaterowanie w
    okresie od 21 listopada 2023 r. do 20 marca 2024 r. wydatki na ten cel nie zostały
    poprawnie udokumentowane. Faktura na 24 tysiące euro netto została wystawiona po
    zakończeniu szkolenia i podpisaniu umowy na świadczenie usług pilota tj. 30.06.2024 r.,
    raty są opłacane zgodnie z harmonogramem zawartym w umowie tj. co miesiąc przez
    okres 27 miesięcy w trakcie trwania umowy.

## Pytanie

Czy wydatek na wyżej opisane szkolenie udokumentowany duplikatem faktury będzie
    stanowił koszt uzyskania przychodu w 2024 r.?
    Pana stanowisko

    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Zatem, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów powinien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
        pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem
        przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodu,
        nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania
        przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych,
        być właściwie udokumentowany.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem
    przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem "koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu"
    przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i
    logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie
    odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia
    językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodu" oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł
    określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność
    między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z
    tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku
    przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez
    podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie
    wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do
    osiągnięcia przychodu podatnika.
    Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku
    przyczynowo- skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z
    działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo
    spoczywa na podatniku.
    Wydatek związany z ukończeniem wskazanego we wniosku szkolenia nie został ujęty w
    katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art.
    23 ww. ustawy. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia go do

    kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu, konieczne jest również
    zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a celem jakim jest
    osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca poniósł
    wydatek na szkolenie, które rozpoczęło się 20.11.2023 r. w celu nabycia uprawnień
    niezbędnych do wykonywania usług pilotowania statków powietrznych, a które trwało do
    dnia 20.03.2024 r.
    Natomiast w dniu 02.04.2024 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie pilotowania statków powietrznych. Podkreślić przy tym należy, że bez poniesienia
    wydatku na przedmiotowe szkolenie zagraniczna linia lotnicza w ogóle nie podjęłaby
    współpracy z Wnioskodawcą. Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że
    Wnioskodawca może do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej od 02.04.2024 r.
    działalności gospodarczej zaliczyć wydatek na szkolenie w zakresie pilotowania statków
    powietrznych poniesiony sprzed rozpoczęcia działalności gospodarczej. Przedmiotowy
    wydatek spełnia bowiem przesłanki, o których mowa art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych
      w art. 23.
    Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną
    spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy – dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim
    został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodów istnieje związek przyczynowy (ewentualnie z zachowaniem lub
    zabezpieczeniem źródła przychodów).
    Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),

    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Tym samym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Oceniając charakter ponoszonych wydatków, należy rozstrzygnąć, czy spełniają one
    kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1
    tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań
    art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca
    dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych,
    nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje
    finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja
    wydatków do kosztów podatkowych powinna opierać się na przepisach prawa
    podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem
    podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w
    tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.
    Podkreślam również, że sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji
    kosztów. Brak takiego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje
    automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu”
    przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i
    logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie
    odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia
    językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia ,,koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek,
    który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub
    mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w
    danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu

    trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy
    kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów
    podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego
    celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia
    przychodu podatnika.
    Podkreślić jednak muszę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności,
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na
    podatniku.
    Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych nie zostały wymienione
    w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy. Do stwierdzenia czy wydatki takie mogą zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności
    gospodarczej, istotne jest ustalenie:
        czy mają związek z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i
        umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które
        mają z nią związek,
        czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia
        niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.
    Wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę
    niezbędną w prowadzeniu działalności, a ich poniesienie może przyczynić się do
    osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza należy uznać za
    uzasadnione racjonalnie i gospodarczo. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków
    do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany
    wydatek można przyporządkować.
    Z opisu sprawy wynika, że od 2 kwietnia 2024 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą w zakresie pilotowania statków powietrznych. Przed rozpoczęciem ww.
    działalności gospodarczej podpisał Pan 12 września 2023 r. umowę na szkolenie z (...),
    spółka ta zleciła wykonanie szkolenia podwykonawcy tj. (...). Faktura za przedmiotowe
    szkolenie została wystawiona 17.10.2023 r. na kwotę 6000 euro. W dniu 26.04.2024 r.
    otrzymał Pan duplikat faktury ze względu na nieotrzymanie pierwotnej faktury.
    Odnosząc się zatem do cytowanego uprzednio art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz opisu stanu faktycznego, stwierdzam, że
    wydatek na poczet szkolenia na samolot (...) w kwocie 6000 euro udokumentowany
    duplikatem faktury z 17.10.2023 r., który poniósł Pan przed rokiem podatkowym, w
    którym istnieje źródło przychodów nie może być zaliczony do kosztów uzyskania
    przychodów prowadzonej działalności gospodarczej w 2024 r.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.