Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.718.2024.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Zastosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt
54a Ustawy CIT w związku z otrzymanym odszkodowaniem.
Słowa kluczowe: odszkodowania
pożar
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Inne zwolnienia
przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 54a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, dotyczący ustalenia,
    czy:
    - Spółka jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1
      pkt 54a Ustawy CIT, w stosunku do kwot odszkodowań otrzymanych (dotychczas i w
      przyszłości) na rachunek bankowy Spółki z tytułu zniszczonych środków trwałych

      (według kategorii: maszyny i urządzenia) i wydatkowanych na odtworzenie
      zniszczonych mocy produkcyjnych (sfinansowanie zakupu lub wytworzenia we
      własnym zakresie środków trwałych - maszyn i urządzeń);
    - wolna od opodatkowania na podstawie w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, jest również
      kwota odszkodowania (według kategorii: maszyny i urządzenia), która pomniejszyła
      (oraz pomniejszy w przyszłości) zobowiązania Spółki wobec banku powstałe w wyniku
      pierwotnego sfinansowania odtworzenia zniszczonych mocy produkcyjnych (zakupu
      lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych - maszyn i urządzeń) za
      pomocą środków pochodzących z kredytu na rachunku bieżącym,
    - zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT ma również zastosowanie
      do kwoty odszkodowania z tytułu utraconych zysków w zakresie, w jakim była oraz
      będzie ona wydatkowana na odtworzenie zniszczonych mocy produkcyjnych, tj.
      sfinansowanie zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
      zaliczanych zgodnie z KŚT do tego samego rodzaju co środki trwałe, z którymi
      związana była szkoda.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie
    produkcji (...). Produkcja ta odbywała się w dwóch kompleksach zlokalizowanych w (1) i (2).
    Spółka jest polskim rezydentem podatkowym. W ... roku doszło do pożaru kompleksu
    produkcyjnego w (1), w wyniku którego zniszczeniu uległy środki trwałe należące do
    Spółki, w tym m.in. budynki, budowle, maszyny oraz linie produkcyjne.
    W związku z pożarem Spółka dokonała likwidacji (...) środków trwałych zaliczanych -
    według Klasyfikacji Środków Trwałych (regulowanej Rozporządzeniem Rady Ministrów z
    dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych, Dz. U. z 2016 r. poz.
    1864, z późn. zm.; dalej: „KŚT”) - do szeregu kategorii, m.in.: budynek produkcyjny (KŚT
    101), hala ... (KŚT 102) oraz maszyny i urządzenia zgrupowane w szczególności pod
    symbolami KŚT 437, 438, 568, 579, czy 643.
    Spółka posiadała polisę ubezpieczeniową na okoliczność ewentualnych zdarzeń losowych,
    w tym od skutków pożaru. Polisa obejmowała następujące kategorie: budynki i budowle,
    maszyny i urządzenia, serwerownia, wyposażenie, nakłady adaptacyjne, gotówka, środki
    obrotowe oraz ubezpieczenie od utraty zysku. Ubezpieczyciel uznał szkodę Spółki w
    związku z zaistniałym zdarzeniem i dotychczas wypłacił kilka transz odszkodowania
    (zgodnie z kategoriami polisy):
    Data otrzymania  Kategoria  Wartość wypłaty (PLN)
    10.07.2024  Budynki i budowle  ...
    10.07.2024  Środki obrotowe  ...
    11.09.2024  Maszyny i urządzenia  ...
    29.10.2024  Maszyny i urządzenia  ...
    Proces wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela nie został zakończony - Spółka
    spodziewa się, że w przyszłości może również otrzymać dalsze transze odszkodowania.
    Polisa Spółki obejmowała również ubezpieczenie od utraty zysku w związku z przerwą w
    prowadzeniu działalności gospodarczej na skutek zdarzenia losowego. Tego rodzaju
    odszkodowanie, oprócz utraconych zysków, ma również na celu pokrycie stałych kosztów
    operacyjnych, które przedsiębiorstwo nadal ponosi, mimo że nie może normalnie
    funkcjonować. Ostateczna wartość odszkodowania z tytułu utraconych zysków nie jest
    jeszcze znana, ponieważ jest uzależniona od momentu, kiedy Spółka wznowi produkcję w
    poprzedniej skali. Ubezpieczyciel wypłacił Spółce dotychczas dwie transze odszkodowania
    z tego tytułu:
    Data otrzymania  Wartość wypłaty (PLN)

    10.07.2024  ...
    16.10.2024  ...
    Zniszczony kompleks w (1) odpowiadał za 40% mocy produkcyjnych Spółki. Działalność
    jest obecnie kontynuowana w lokalizacji (2) - głównym zakładzie produkcyjnym Spółki.
    Spółka podjęła decyzję, iż kompleks w (1) nie będzie odbudowywany, a zniszczone moce
    produkcyjne zostaną odtworzone w kompleksie (2). W związku z tym przedsięwzięciem
    Spółka nie planuje rozbudowy tego kompleksu o nowe budynki (nowe środki trwałe) lub
    rozbudowę/modernizację budynków już istniejących (ulepszenie istniejących środków
    trwałych). Odszkodowanie z tytułu zniszczonych środków trwałych (według kategorii:
    budynki i budowle) nie zostanie zatem przeznaczone na zakup lub na wytworzenie we
    własnym zakresie środków trwałych (budynków i budowli), zaliczanych zgodnie z KŚT do
    tego samego rodzaju co środki trwałe, z którymi związana była szkoda (tj. tych, które
    uległy zniszczeniu wskutek pożaru).
    Odtworzenie zniszczonych mocy produkcyjnych nastąpi natomiast poprzez zakup lub
    wytworzenie środków trwałych (maszyn i urządzeń) i umieszczenie ich w kompleksie (2)
    (np. poprzez dodanie nowych linii produkcyjnych w istniejących już budynkach). Z uwagi,
    że otrzymane odszkodowanie z tytułu zniszczonych środków trwałych (według kategorii:
    maszyny i urządzenia) nie będzie wystarczające z punktu widzenia całkowitego
    odtworzenia zniszczonych mocy produkcyjnych, Spółka wykorzysta w tym celu również
    środki uzyskane z tytułu ubezpieczenia od utraty zysków. Całość kwoty otrzymanej z tytułu
    obu kategorii odszkodowań Spółka przeznacza oraz planuje przeznaczać na zakup lub na
    wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych (maszyn i urządzeń), zaliczanych
    zgodnie z KŚT do tego samego rodzaju co środki trwałe, z którymi związana była szkoda (tj.
    tych, które uległy zniszczeniu wskutek pożaru).
    Odtwarzanie zniszczonych mocy produkcyjnych w kompleksie (2) rozpoczęło się
    natychmiast po pożarze. Spółka, nie czekając na wypłatę odszkodowania, częściowo
    sfinansowała koszty tej operacji z kredytu na rachunku bieżącym. W momencie wpływu
    poszczególnych transz odszkodowania na rachunek bankowy Spółki, automatycznie
    zmniejszają się jej zobowiązania wobec banku. Środki z tytułu odszkodowania służą zatem
    sfinansowaniu odtworzenia mocy produkcyjnych (zakup lub wytworzenie środków
    trwałych - maszyn i urządzeń).
    Spółka planuje, aby otrzymane (dotychczas i w przyszłości) transze obu kategorii
    odszkodowań (z tytułu zniszczonych środków trwałych - maszyn i urządzeń oraz
    utraconych zysków) były w całości wydatkowane na odtworzenie mocy produkcyjnych w
    tym samym lub w następnym roku od momentu ich otrzymania (w przypadku transz
    otrzymanych w 2024 r. ich wydatkowanie nastąpi do końca 2025 r.). Spółka nie zamierza
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych z tytułu środków trwałych wprowadzonych do
    ewidencji środków trwałych Spółki w związku z odtwarzaniem zniszczonych mocy
    produkcyjnych.
    Pytania
    1. Czy Spółka jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17
      ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, w stosunku do kwot odszkodowań otrzymanych (dotychczas
      i w przyszłości) na rachunek bankowy Spółki z tytułu zniszczonych środków trwałych
      (według kategorii: maszyny i urządzenia) i wydatkowanych na odtworzenie
      zniszczonych mocy produkcyjnych (sfinansowanie zakupu lub wytworzenia we
      własnym zakresie środków trwałych - maszyn i urządzeń)?
    2. Czy wolna od opodatkowania na podstawie w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, jest
      również kwota odszkodowania (według kategorii: maszyny i urządzenia), która
      pomniejszyła (oraz pomniejszy w przyszłości) zobowiązania Spółki wobec banku
      powstałe w wyniku pierwotnego sfinansowania odtworzenia zniszczonych mocy

      produkcyjnych (zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych -
      maszyn i urządzeń) za pomocą środków pochodzących z kredytu na rachunku
      bieżącym?
    3. Czy zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT ma również
      zastosowanie do kwoty odszkodowania z tytułu utraconych zysków w zakresie, w
      jakim była oraz będzie ona wydatkowana na odtworzenie zniszczonych mocy
      produkcyjnych, tj. sfinansowanie zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie
      środków trwałych, zaliczanych zgodnie z KŚT do tego samego rodzaju co środki trwałe,
      z którymi związana była szkoda?
    Ad 1.
    Spółka może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT,
    w stosunku do kwot odszkodowań otrzymanych (dotychczas i w przyszłości) na rachunek
    bankowy Spółki z tytułu zniszczonych środków trwałych (według kategorii: maszyny i
    urządzenia) i wydatkowanych na odtworzenie zniszczonych mocy produkcyjnych
    (sfinansowanie zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych - maszyn i
    urządzeń).
    Ad 2.
    Spółka ma prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 54a
    Ustawy CIT, w stosunku do otrzymanej kwoty odszkodowania (według kategorii: maszyny i
    urządzenia), która pomniejszyła (oraz pomniejszy w przyszłości) zobowiązania Spółki
    wobec banku powstałe w wyniku pierwotnego sfinansowania odtworzenia zniszczonych
    mocy produkcyjnych (zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych -
    maszyn i urządzeń) za pomocą środków pochodzących z kredytu na rachunku bieżącym.
    Ad 3.
    Zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT ma również zastosowanie do
    kwoty odszkodowania z tytułu utraconych zysków w zakresie, w jakim była oraz będzie
    ona wydatkowana na odtworzenie zniszczonych mocy produkcyjnych, tj. sfinansowanie
    zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, zaliczanych zgodnie z
    KŚT do tego samego rodzaju co środki trwałe, z którymi związana była szkoda.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    W świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT przychodami są w szczególności otrzymane
    pieniądze, a zatem i otrzymane odszkodowania. W art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT
    ustawodawca przewidział jednak zwolnienie odnoszące się do szczególnego rodzaju
    odszkodowań. Stosownie do tego przepisu, wolne od podatku są odszkodowania za
    szkody w środku trwałym, z wyłączeniem samochodu osobowego, w części wydatkowanej
    w roku podatkowym lub w roku bezpośrednio po nim następującym na remont tego
    środka trwałego albo na zakup lub na wytworzenie we własnym zakresie środka trwałego
    zaliczonego zgodnie z KŚT do tego samego rodzaju co środek trwały, z którym związana
    była taka szkoda, przy czym przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 stosuje się odpowiednio. Zgodnie
    z art. 16 ust. 1 pkt 48 Ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z
    tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych,
    według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada
    poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy
    opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconych podatnikowi w jakiejkolwiek
    formie.

    W rezultacie, aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy
    CIT, spełnione muszą być następujące warunki (wymienione również przez Dyrektora KIS
    w interpretacji indywidualnej z dnia 19 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.280.2023.2.
    AN):
    1. odszkodowanie musi dotyczyć szkody w środku trwałym (z wyłączeniem samochodu
      osobowego),
    2. odszkodowanie musi być wydatkowane na ściśle określone w art. 17 ust. 1 pkt 54a
      Ustawy CIT cele tj. na remont tego środka trwałego albo na zakup lub na wytworzenie
      we własnym zakresie środka trwałego zaliczonego zgodnie z KŚT do tego samego
      rodzaju co środek trwały, z którym związana była taka szkoda,
    3. w ściśle określonym okresie, w części wydatkowanej w roku podatkowym lub w roku
      bezpośrednio po nim następującym,
    4. wydatki pokryte odszkodowaniem nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
      przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym [i zdarzeniu przyszłym –
    przypis organu] są spełnione wszystkie przesłanki do zastosowania ww. zwolnienia w
    stosunku do otrzymanej (dotychczas i w przyszłości) przez Spółkę kwoty odszkodowania z
    tytułu zniszczonych środków trwałych (z tytułu polisy obejmującej kategorie: maszyny i
    urządzenia).
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że środki trwałe zniszczone w związku z pożarem
    kompleksu w (1) były objęte polisą ubezpieczeniową na podstawie której, uznając
    poniesioną szkodę, ubezpieczyciel wypłacił Spółce odszkodowanie. Otrzymane
    odszkodowania dotyczą zniszczonych środków trwałych, które zostały objęte polisą
    według kategorii: maszyny i urządzenia. W skład zniszczonych środków trwałych nie
    wchodziły samochody osobowe.
    Kolejno, kwota uzyskana z odszkodowania wydatkowana jest aktualnie i będzie w
    przyszłości na remont zniszczonych środków trwałych albo na zakup lub na wytworzenie
    we własnym zakresie środków trwałych, które będą środkami trwałymi tego samego
    rodzaju (zgodnie z KŚT), co środki trwałe z którymi związana była szkoda (maszyny i
    urządzenia). Zniszczone moce produkcyjne, które były uprzednio wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę zostaną odtworzone w kompleksie produkcyjnym Spółki w (2).
    Ponadto, wydatkowanie środków uzyskanym tytułem odszkodowania nastąpi w roku
    podatkowym, w którym uzyskano odszkodowanie lub w roku bezpośrednio po nim
    następującym. W przypadku Spółki wypłacone dotychczas w 2024 r. odszkodowanie z
    tytułu polisy (obejmującej kategorie: maszyny i urządzenia) w kwocie (...) PLN były na
    bieżąco wydatkowane w 2024 r. oraz będą wydatkowane w całości do końca 2025 r. Także
    kwoty nieotrzymanego dotychczas przez Spółkę odszkodowania będą wydatkowane w taki
    sam sposób, tj. w tym samym roku podatkowym lub w roku bezpośrednio po nim
    następującym.
    Ostatecznie, w rezultacie skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt
    54a Ustawy CIT, Spółka nie zaliczy do kosztów uzyskania przychodów odpisów z tytułu
    zużycia środków trwałych, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym
    wydatkom na ich nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków trwałych, w
    tej części w której wydatki te zostały sfinansowane otrzymanym odszkodowaniem.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do skorzystania ze
    zwolnienia wynikającego z przepisów art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, w zakresie w jakim
    przeznaczy otrzymane (dotychczas i w przyszłości) odszkodowanie z tytułu zniszczonych
    środków trwałych (według kategorii: maszyny i urządzenia) na zakup lub na wytworzenie
    środków trwałych we własnym zakresie środków trwałych zaliczonych zgodnie z KŚT do
    tego samego rodzaju co środek trwały, z którym związana była taka szkoda, o ile

    wydatkowanie na ten cel nastąpi w roku podatkowym, w którym Spółka uzyska
    odszkodowanie lub w roku bezpośrednio po nim następującym.
    Ad 2.
    W ocenie Wnioskodawcy wolna od opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 54a
    Ustawy CIT, jest również kwota odszkodowania, która pomniejsza wartość zobowiązania
    Spółki wobec banku, powstałego w wyniku pierwotnego sfinansowania odtworzenia
    zniszczonych mocy produkcyjnych za pomocą środków pochodzących z kredytu na
    rachunku bieżącym.
    Swoje stanowisko Wnioskodawca uzasadnia treścią art. 17 ust. 10a Ustawy CIT. Wedle
    tego przepisu zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 54a, stosuje się także do
    otrzymanego odszkodowania w części odpowiadającej wartości wydatków poniesionych
    przez podatnika na cele określone w tym przepisie od dnia powstania szkody do dnia
    otrzymania odszkodowania, w części niezaliczonej do kosztów uzyskania przychodów, w
    tym poprzez odpisy amortyzacyjne.
    Przedmiotowe zwolnienie, zdaniem Wnioskodawcy, ma zatem odpowiednie zastosowanie,
    także wówczas jeżeli podatnik najpierw z własnych środków pokryje wydatki na remont
    zniszczonego środka trwałego albo zakup lub wytworzenie nowego środka trwałego
    (klasyfikowanych tożsamo jak zniszczony środek trwały), a dopiero później otrzyma
    odszkodowanie. Bez znaczenia pozostaje zatem, czy wydatki zostały pokryte bezpośrednio
    kwotami z odszkodowania, czy też kwotami odpowiadającymi w całości czy też w części
    kwocie uzyskanego odszkodowania. Takie podejście potwierdził również Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 12 lutego 2021 r. (sygn.
    0111-KDIB2-1.4010.507.2020.1.AR).
    Powyższe oznacza, że zwolnieniu podlega nie tylko wyłącznie kwota odszkodowania
    bezpośrednio wydatkowana na remont środków trwałych albo na zakup lub na
    wytworzenie we własnym zakresie środka trwałego zaliczonego zgodnie z KŚT do tego
    samego rodzaju co środek trwały, z którym związana była taka szkoda (tj. sytuacja, gdy
    podatnik najpierw otrzymuje odszkodowanie, a dopiero w kolejnym kroku przeznacza je
    na wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT cele). Zwolnieniu podlega również
    równowartość kwoty odszkodowania, w sytuacji, gdy podatnik najpierw z własnych lub
    pożyczonych środków finansuje remont, zakup lub wytworzenie zniszczonego środka
    trwałego, a dopiero następczo otrzymuje równowartość wydatku (lub jego części) od
    ubezpieczyciela w drodze odszkodowania. Takie podejście potwierdza również
    uzasadnienie do ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu
    wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym
    (Dz. U. z 2018 r. poz. 2244), wprowadzającej do Ustawy CIT art. 17 ust. 1 pkt 54a i ust. 10a:
    „Zmiana zakłada dodanie w art. 17 ust. 1 nowego punktu 54a wprowadzającego nowe
    zwolnienie podatkowe dla kwot odszkodowań uzyskiwanych przez podatnika od
    ubezpieczyciela z tytułu zniszczenia lub uszkodzenia posiadanego przez podatnika środka
    trwałego (z wyjątkiem samochodu osobowego). Warunkiem zastosowania tego zwolnienia
    będzie wydatkowanie przez podatnika – w okresie nie późniejszym niż do upływu
    kolejnego roku podatkowego - równowartości otrzymanego odszkodowania na remont
    uszkodzonego środka trwałego bądź na zakup lub wytworzenie analogicznego środka
    trwałego, mogącego zastąpić środek trwały uprzednio zniszczony lub uszkodzony. Brak
    konieczności odprowadzania podatku dochodowego od dochodu stanowiącego
    równowartość otrzymanego odszkodowania wpłynie na poprawę płynności finansowej
    poszkodowanego podatnika i ułatwi sfinansowanie przez takiego podatnika wydatków
    mających na celu przywrócenie uszkodzonego środka trwałego do stanu jego używalności
    bądź wydatków na zakup środka trwałego, który mógłby zastąpić uszkodzony (zniszczony)
    środek trwały. Powyższe rozwiązanie polepsza więc otoczenie prawno-podatkowe
    przedsiębiorców w sposób, który ułatwia inwestowanie w środki trwałe.”
    W rezultacie, zdaniem Wnioskodawcy, kwota uzyskanego odszkodowania (według
    kategorii: maszyny i urządzenia), która wpłynie na rachunek bieżący i obniży zobowiązanie

    Spółki wobec banku, nie będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie zwolnienia, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, jeżeli wydatki (na zakup lub na
    wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych zaliczonych zgodnie z KŚT do tego
    samego rodzaju co środki trwałe, z którymi związana była szkoda) sfinansowane z kredytu
    na rachunku bieżącym Spółki, nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w
    formie odpisów z tytułu zużycia środków trwałych.
    Ad 3.
    Jednym z warunków skorzystania ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, jest to,
    aby odszkodowanie dotyczyło szkody w środku trwałym (z wyłączeniem samochodu
    osobowego). W rezultacie, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe zwolnienie należy
    zastosować w każdym przypadku odszkodowania uzyskanego z uwagi na wystąpienie
    szkody w składnikach majątkowych, które są środkami trwałymi. Za takie odszkodowanie,
    kwalifikujące się do ww. zwolnienia należy zatem uznać również odszkodowanie z tytułu
    utraconych zysków w związku z wystąpieniem szkody w środku trwałym. Pomiędzy
    uzyskaniem odszkodowania z tytułu utraconych zysków a szkodą w środku trwałym
    występuje bowiem bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.
    Za takim podejściem przemawia również aspekt funkcjonalny przedmiotowego
    zwolnienia. Zgodnie z przytoczonym fragmentem uzasadnienia do ustawy wprowadzającej
    art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, celem tego przepisu jest poprawa płynności finansowej
    poszkodowanego podatnika i ułatwienie mu sfinansowania wydatków zmierzających do
    przywrócenia uszkodzonego środka trwałego do stanu jego używalności bądź wydatków
    na zakup środka trwałego, który mógłby zastąpić uszkodzony (zniszczony) środek trwały.
    Takie rozwiązanie ma również ułatwiać inwestowanie w środki trwałe.
    W przypadku Spółki, odszkodowanie otrzymane z tytułu zniszczonych środków trwałych
    (transze otrzymane dotychczas i w przyszłości) nie będzie wystarczające dla realizacji celu
    w postaci odtworzenia zniszczonych mocy produkcyjnych. W rezultacie, również kwoty
    wypłacane z ubezpieczenia z tytułu utraconych zysków są oraz będą przeznaczane
    bezpośrednio na ten cel. W ocenie Spółki nie ulega zatem wątpliwości, że w aspekcie
    funkcjonalnym zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT
    powinno objąć również odszkodowanie z tytułu utraconych zysków, ponieważ wpłynie to
    pozytywnie na możliwości Spółki w zakresie możliwości sfinansowania wydatków
    zmierzających do odtworzenia zniszczonych mocy produkcyjnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego

      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się:
      1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
      3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
      przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność
      poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład
      uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli
      przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu
      przypadającego na zagraniczny zakład.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Z dniem 1 stycznia 2019 r. ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w
    celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i
    gospodarczym (Dz.U. z 2018 r. poz. 2244, dalej: „ustawa nowelizująca”) zostały dodane do
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dwie nowe regulacje zamieszczone w
    art. 17 ust. 1 pkt 54a oraz art. 17 ust. 10a ustawy o CIT.
    Zgodnie z pierwszą z nich ujętą w art. 17 ust. 1 pkt 54a ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są odszkodowania za szkody w środku trwałym, z wyłączeniem
      samochodu osobowego, w części wydatkowanej w roku podatkowym lub w roku
      bezpośrednio po nim następującym na remont tego środka trwałego albo na zakup
      lub na wytworzenie we własnym zakresie środka trwałego zaliczonego zgodnie z
      Klasyfikacją do tego samego rodzaju co środek trwały, z którym związana była taka
      szkoda, przy czym przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad
      określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym
      wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub
      wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy podkreślić, że przedmiotowe zwolnienie obejmuje odszkodowanie za szkody w
    środkach trwałych powstałe po dniu 31 grudnia 2018 r., co wynika z art. 39 pkt 1 ustawy z
    dnia 9 listopada 2018 r. (ww. ustawy nowelizującej).
    Stosownie natomiast do art. 17 ust. 10a ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 54a, stosuje się także do otrzymanego
      odszkodowania w części odpowiadającej wartości wydatków poniesionych przez
      podatnika na cele określone w tym przepisie od dnia powstania szkody do dnia
      otrzymania odszkodowania, w części niezaliczonej do kosztów uzyskania
      przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne.
    Z powyższych regulacji wynika, że od 1 stycznia 2019 r. podatnicy nie muszą rozpoznawać
    przychodu tytułem otrzymanego odszkodowania za szkody powstałe w środkach trwałych
    z pominięciem samochodów osobowych. Pierwszym warunkiem skorzystania ze

    zwolnienia jest spożytkowanie otrzymanego odszkodowania na remont środka trwałego,
    który był przedmiotem szkody lub zakup albo wytworzenie środka trwałego zaliczonego
    do tego samego rodzaju klasyfikacji środków trwałych co środek trwały, który był
    przedmiotem szkody. Jeżeli odszkodowanie zostało wydane w części na ww. cele, wówczas
    ze zwolnienia korzysta tylko ta część. Drugim warunkiem jest wydatkowanie środków w
    określonym terminie, tj. w danym lub bezpośrednio po nim następującym roku
    podatkowym.
    Zgodnie z uzasadnieniem do rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w
    celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i
    gospodarczym (druk nr 2862): „Zmiana zakłada dodanie w art. 17 ust. 1 nowego punktu
    54a wprowadzającego nowe zwolnienie podatkowe dla kwot odszkodowań uzyskiwanych
    przez podatnika od ubezpieczyciela z tytułu zniszczenia lub uszkodzenia posiadanego
    przez podatnika środka trwałego (z wyjątkiem samochodu osobowego). Warunkiem
    zastosowania tego zwolnienia będzie wydatkowanie przez podatnika – w okresie nie
    późniejszym niż do upływu kolejnego roku podatkowego – równowartości otrzymanego
    odszkodowania na remont uszkodzonego środka trwałego bądź na zakup lub
    wytworzenie analogicznego środka trwałego, mogącego zastąpić środek trwały uprzednio
    zniszczony lub uszkodzony. Brak konieczności odprowadzania podatku dochodowego od
    dochodu stanowiącego równowartość otrzymanego odszkodowania wpłynie na poprawę
    płynności finansowej poszkodowanego podatnika i ułatwi sfinansowanie przez takiego
    podatnika wydatków mających na celu przywrócenie uszkodzonego środka trwałego do
    stanu jego używalności bądź wydatków na zakup środka trwałego, który mógłby zastąpić
    uszkodzony (zniszczony) środek trwały.
    Powyższe rozwiązanie polepsza więc otoczenie prawno-podatkowe przedsiębiorców w
    sposób, który ułatwia inwestowanie w środki trwałe”.
    Jak wynika z powyższego, celem wprowadzonego przepisu jest zwolnienie z
    opodatkowania odszkodowania za szkody w środku trwałym, przeznaczonego na
    przywrócenie uszkodzonego środka trwałego do stanu jego używalności bądź na zakup
    środka trwałego, który mógłby zastąpić uszkodzony (zniszczony) środek trwały.
    Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy
    interpretować ściśle, zgodnie z wykładnią językową danej regulacji. Zasada ścisłej
    interpretacji przepisów dotyczących ulg i zwolnień podatkowych wskazuje, że nie należy
    rozszerzać rozumienia pojęć użytych w ustawie.
    Wprowadzony od 1 stycznia 2019 r. przepis przewiduje zwolnienie dla kwot odszkodowań
    uzyskiwanych przez podatnika od ubezpieczyciela z tytułu zniszczenia lub uszkodzenia
    posiadanego przez niego środka trwałego.
    Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN (wydanie internetowe,
    https://sip.pwn.pl/) „szkoda” to „1. strata, uszczerbek”.
    Słowo „strata” jest definiowana jako: „1. w rozliczeniach: wielkość, o którą zmniejszyły się
    fundusze; 2. coś co się przestało posiadać; 3. fakt, że się przestało coś posiadać”.
    Natomiast „uszczerbek” to: „poniesiona szkoda”.
    Wskazania wymaga, że przepis art. 17 ust. 1 pkt 54a ustawy o CIT, wyraźnie określa datę
    graniczną, po upływie której następuje utrata prawa do wydatkowania kwoty
    odszkodowania i tym samym skorzystania ze zwolnienia od podatku. Przedmiotowe
    wydatkowanie powinno zatem nastąpić alternatywnie w roku podatkowym bądź
    (najpóźniej) do końca roku bezpośrednio po nim następującego.
    W tym miejscu należy ponadto odwołać się do treści art. 25 ust. 4 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym:
      Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że
      przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na

      inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich
      określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym
      upłynął termin do dokonania wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów
      za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych
      latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 5a.
    W świetle wymienionego przepisu skorelowanego z treścią analizowanego art. 17 ust. 1
    pkt 54a ustawy o CIT, w przypadku niespełnienia ustawowego warunku (tj. wydatkowania,
    w stosownym terminie, otrzymanego odszkodowania na remont środka trwałego albo
    zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środka trwałego zaliczonego zgodnie z KŚT
    do tego samego rodzaju co środek trwały, z którym związana była szkoda), dokonanie
    opodatkowania otrzymanego odszkodowania powinno nastąpić w dacie upływu terminu
    określonego w przepisie (tj. z końcem następnego roku podatkowego) lub we
    wcześniejszym terminie, jeżeli podatnik przed upływem terminu dokonał wydatku
    odszkodowania na inne cele.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) roku doszło do pożaru kompleksu produkcyjnego, w wyniku
    którego zniszczeniu uległy środki trwałe należące do Spółki, w tym m.in. maszyny. W
    związku z pożarem Spółka dokonała likwidacji m.in. maszyn i urządzeń zgrupowanych KŚT
    437, 438, 568, 579, czy 643. Spółka posiadała polisę ubezpieczeniową na okoliczność
    ewentualnych zdarzeń losowych, w tym od skutków pożaru. Polisa obejmowała m.in.
    kategorię: maszyny i urządzenia. Ubezpieczyciel uznał szkodę Spółki w związku z
    zaistniałym zdarzeniem i wypłacił w 2024 r. dwie transze odszkodowania za kategorię
    Maszyny i urządzenia. Proces wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela nie został
    zakończony - Spółka spodziewa się, że w przyszłości może również otrzymać dalsze
    transze odszkodowania.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy Spółka jest uprawniona
    do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, w
    stosunku do kwot odszkodowań otrzymanych (dotychczas i w przyszłości) na rachunek
    bankowy Spółki z tytułu zniszczonych środków trwałych (według kategorii: maszyny i
    urządzenia) i wydatkowanych na odtworzenie zniszczonych mocy produkcyjnych
    (sfinansowanie zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych - maszyn i
    urządzeń).
    Odnosząc powyższe uregulowania prawne do przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    stwierdzić należy, że aby skorzystać z omawianego zwolnienia spełnione muszą być
    następujące warunki:
    - odszkodowanie musi dotyczyć szkody w środku trwałym (z wyłączeniem samochodu
      osobowego),
    - odszkodowanie musi być wydatkowane na ściśle określone w art. 17 ust. 1 pkt 54a
      ustawy o CIT cele, tj. na remont tego środka trwałego albo na zakup lub na
      wytworzenie we własnym zakresie środka trwałego zaliczonego zgodnie z Klasyfikacją
      do tego samego rodzaju co środek trwały, z którym związana była taka szkoda,
    - w ściśle określonym terminie, w części wydatkowanej w roku podatkowym lub w roku
      bezpośrednio po nim następującym,
    - wydatki pokryte odszkodowaniem nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
      przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 54a ustawy o CIT, wskazuje na remont tego środka trwałego albo
    na zakup lub na wytworzenie we własnym zakresie środka trwałego zaliczonego zgodnie z
    Klasyfikacją Środków Trwałych do tego samego rodzaju co środek trwały, z którym
    związana była taka szkoda.
    Zatem skoro, jak wynika z opisu sprawy, odszkodowanie z kategorii maszyny i urządzenia,
    o którym mowa w pytaniu nr 1:

    - dotyczy szkody w środkach trwałych, które w wyniku pożaru uległy likwidacji a zaliczane
      były do KŚT 437, 438, 568, 579, czy 643;
    - zostanie wydatkowane poprzez zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków
      trwałych zaliczanych zgodnie z Klasyfikacją do tego samego rodzaju co środki trwałe, z
      którym związana była taka szkoda tj. odpowiednio: KŚT 437, 438, 568, 579, czy 643;
    - zostanie wydatkowane w ściśle określonym terminie, w części wydatkowanej w roku
      podatkowym lub w roku bezpośrednio po nim następującym,
    - wydatki pokryte odszkodowaniem nie będą zaliczone do kosztów uzyskania
      przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne
    - to Spółka jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 54a Ustawy CIT, w stosunku do kwot odszkodowań otrzymanych (dotychczas i w
    przyszłości) na rachunek bankowy Spółki z tytułu zniszczonych środków trwałych (według
    kategorii: maszyny i urządzenia) i wydatkowanych na odtworzenie zniszczonych mocy
    produkcyjnych tj. sfinansowanie zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków
    trwałych - maszyn i urządzeń.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało zatem uznać za prawidłowe.
    Przedmiotem wątpliwości we zakresie pytania nr 2 jest kwestia ustalenia, czy wolna od
    opodatkowania na podstawie w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT, jest również kwota
    odszkodowania (według kategorii: maszyny i urządzenia), która pomniejszyła (oraz
    pomniejszy w przyszłości) zobowiązania Spółki wobec banku powstałe w wyniku
    pierwotnego sfinansowania odtworzenia zniszczonych mocy produkcyjnych (zakupu lub
    wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych - maszyn i urządzeń) za pomocą
    środków pochodzących z kredytu na rachunku bieżącym.
    Zdaniem Organu, opisane zwolnienie, ma odpowiednie zastosowanie, także wówczas
    jeżeli podatnik najpierw z własnych środków pokryje wydatki na zakup lub wytworzenie
    zniszczonego środka trwałego, a dopiero później otrzyma odszkodowanie. Uwzględniając
    powyższe celem ww. przepisów jest zwolnienie kwot uzyskanych z odszkodowania, jeżeli
    odpowiednie kwoty zostały przeznaczone na odbudowę czy zakup środka trwałego po
    szkodzie z uwzględnieniem pozostałych warunków określonych w art. 17 ust. 1 pkt 54a
    ustawy o CIT a omówionych powyżej.
    Jak słusznie wskazali Państwo w tej kwestii istotna jest także treść przepisu art. 17 ust. 10a
    ustawy o CIT, który brzmi: zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 54a, stosuje się także
    do otrzymanego odszkodowania w części odpowiadającej wartości wydatków
    poniesionych przez podatnika na cele określone w tym przepisie od dnia powstania
    szkody do dnia otrzymania odszkodowania, (...), czyli aby skorzystać ze zwolnienia, należy
    ponieść wydatki na nowe środki trwałe, zaliczone do tej samej Klasyfikacji, natomiast bez
    znaczenie pozostaje fakt czy wydatki zostały pokryte bezpośrednio kwotami z
    odszkodowania czy też kwotami odpowiadającymi w całości czy też w części kwocie
    uzyskanego odszkodowania.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości we zakresie pytania nr 3 jest kwestia ustalenia, czy
    zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT ma również zastosowanie do
    kwoty odszkodowania z tytułu utraconych zysków w zakresie, w jakim była oraz będzie
    ona wydatkowana na odtworzenie zniszczonych mocy produkcyjnych, tj. sfinansowanie
    zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, zaliczanych zgodnie z
    KŚT do tego samego rodzaju co środki trwałe, z którymi związana była szkoda.
    W tej kwestii z opisu sprawy wynika że polisa Spółki obejmowała również ubezpieczenie
    od utraty zysku w związku z przerwą w prowadzeniu działalności gospodarczej na skutek
    zdarzenia losowego. Tego rodzaju odszkodowanie, oprócz utraconych zysków, ma
    również na celu pokrycie stałych kosztów operacyjnych, które przedsiębiorstwo nadal

    ponosi, mimo że nie może normalnie funkcjonować. Ostateczna wartość odszkodowania z
    tytułu utraconych zysków nie jest jeszcze znana, ponieważ jest uzależniona od momentu,
    kiedy Spółka wznowi produkcję w poprzedniej skali. Spółka planuje, aby otrzymane
    (dotychczas i w przyszłości) transze z tytułu utraconych zysków były w całości
    wydatkowane na odtworzenie mocy produkcyjnych w tym samym lub w następnym roku
    od momentu ich otrzymania.
    W związku z tym, że odszkodowanie dotyczy utraconych zysków a nie szkody w środku
    trwałym a więc innej kategorii niż wskazana w treści art. 17 ust. 1 pkt 54a ustawy o CIT nie
    może być objęte zwolnieniem o którym mowa w tym przepisie. Jak już wskazano przepisy
    dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, nie należy rozszerzać rozumienia
    pojęć użytych w ustawie.
    Reasumując, zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 54a Ustawy CIT nie będzie miało
    zastosowania do kwoty odszkodowania z tytułu utraconych zysków, nawet jeżeli będzie
    wydatkowana na odtworzenie zniszczonych mocy produkcyjnych, tj. sfinansowanie
    zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.