Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1097/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-02
Teza: Brak utraty ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z dostawą używanego samochodu osobowego.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; samochód-samochód osobowy; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku utraty ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z dostawą używanego samochodu osobowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie utraty ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Działalność gospodarczą rozpoczął Pan w dniu 16 listopada 2011 r. w zakresie usług geodezyjnych – PKD 71.12.Z z wyłączeniem doradztwa w tym zakresie. Działalność prowadzi Pan jednoosobowo. Od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej do dnia 30 sierpnia 2012 r. korzystał Pan ze zwolnienia od podatku VAT z uwagi na osiąganie niskich obrotów.

W dniu 2 stycznia 2012 r. kupił Pan używany samochód osobowy, który wprowadził do ewidencji środków trwałych. Samochód w momencie zakupu opodatkowany był przez osobę sprzedającą „ze stawką VAT – zwolnioną”. Pod koniec czerwca 2012 r. podjął Pan decyzję o sprzedaży samochodu, który sprzedał w dniu 30 sierpnia 2012 r.

W oparciu o obowiązujące przepisy i posiadane interpretacje indywidualne w zakresie zwolnienia podmiotowego, wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 listopada 2011 r. znak ITPP1/443-661/11-2/IG oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 stycznia 2012r. znak ILPP2/443-1412/11-2/EN, po sprzedaży samochodu osobowego nadal korzystał Pan ze zwolnienia podmiotowego. Słuszność Pana stanowiska potwierdził również doradca podatkowy, z którego usług Pan korzysta od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej. Doradca podatkowy nie miał żadnych wątpliwości, że sprzedając środek trwały, jakim był samochód osobowy, zachowuje Pan dalsze zwolnienie. Argumentował to posiadaną wiedzą, nabytą w trakcie szkoleń z zakresu prawa podatkowego, organizowanych przez Krajową Izbę Doradców Podatkowych oraz korzystnymi stanowiskami organów podatkowych dla innych podatników.

Na koniec 2012 r. przychód ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 159.750 zł w tym kwota 10.800 zł stanowiła przychód z tytułu sprzedaży środka trwałego, jakim był samochód osobowy. Osiągnięty przychód nie spowodował utraty zwolnienia w VAT, ponieważ do limitu 150.000 zł nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów zwolnionych od podatku oraz tych, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Ponadto transakcja sprzedaży samochodu nie podlegała opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, ponieważ nie wystąpił żaden z przypadków określonych w art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

W dniu 5 listopada 2013 r. otrzymał Pan wezwanie od Naczelnika Urzędu Skarbowego, dotyczące przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie prowadzonej działalności. Czynności zakończyły się podpisaniem protokołu w dniu 30 stycznia 2014 r. Ustalenia w nich zawarte wskazywały na konieczność złożenia deklaracji VAT-7 od miesiąca września 2012 i rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług. Urząd Skarbowy powołał się na „ art. 113 § 13 pkt 1a ” ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054), zgodnie z którym zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9 nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. l7 ust. l pkt 8 podatnikiem jest usługobiorca, oraz podatników dokonujących dostaw towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym. Biorąc pod uwagę wskazany przepis powołał się na interpretacje: Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 25 kwietnia 2013 r. znak ITPP1/443-137/13/MN, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r. znak ITPP3/443-1247/12-2/RD, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 lipca 2012 r. znak IPPP2/443-544/12-2/DG, Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 14 czerwca 2012 r. znak IPTPP1/443-226/12-2/ING, w których stwierdzono, iż sprzedając samochód osobowy podatnik utracił prawo do zwolnienia podatkowego podmiotowego od podatku od towarów i usług o którym mowa w art. 113 ust. 1, 9 ww. wstawy. Zaistniały stan faktyczny, w świetle obowiązującego tego samego stanu prawnego, rozpatrywany przez różne organy podatkowe w sposób odmienny, doprowadził w moim przypadku do niepewności, co do losów dalszego prowadzenia działalności gospodarczej i narażenie mnie i mojej rodziny na ponoszenie konsekwencji finansowych, za które w żaden sposób nie czułem się odpowiedzialny. Z uwagi na powyższe wystąpił Pan w dniu 17 marca 2014 r., z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, do Izby Skarbowej w Bydgoszczy. We wniosku zadał Pan pytanie, czy w związku ze sprzedażą w dniu 30 sierpnia 2012 r. samochodu osobowego, który stanowił środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej utracił Pan zwolnienie w podatku VAT i był zobowiązany do rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług. W dniu 24 czerwca 2014 r. otrzymał Pan odpowiedź, która była dla Pana niekorzystna. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w związku ze sprzedażą samochodu osobowego, który stanowi towar opodatkowany podatkiem akcyzowym, utracił Pan prawo do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. Zgodnie z powyższym uzasadnieniem, złożyłem zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług od dnia 31 sierpnia 2014 r. Fakt ten spowodował powstanie zaległości podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedając w dniu 30 czerwca 2014 r. używany samochód osobowy, stanowiący środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej utracił Pan zwolnienie podmiotowe w podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż środka trwałego, jakim był samochód osobowy, który uprzednio nabył jako towar używany, a następnie sprzedał po 8 miesiącach użytkowania nie spowodował utraty prawa do zwolnienia w VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1 nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

A zatem uzyskany przychód za rok 2012 w wysokości 159.750 zł, w tym 10.800 zł ze sprzedaży środka trwałego nie spowodował utraty prawa do zwolnienia od podatku.

Odnosząc się do art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, w którym jest zapis, że ze zwolnienia podatkowego nie mogą korzystać podatnicy dokonujący sprzedaży między innymi towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym i nowych środków transportu stwierdza Pan, że sprzedany samochód nie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. A więc jeżeli transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, to sprzedaż taka nie spowodowała utraty prawa do zwolnienia ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. W załączniku nr 1 nie wymienia samochodu osobowego jako towaru akcyzowego. W art. 100 ust. 1 ustawy wskazano, że w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
3.  pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezrejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

\- wyprodukowanego na terytorium kraju,

*   od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.
    
    Żadna z powyższych sytuacji nie dotyczy Pana transakcji, a więc nie ma zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    
    Słuszność tego stanowiska poparta jest wyrokiem Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 666/13. NSA uznał, że dla utraty prawa do zwolnienia podmiotowego z VAT nie jest wystarczający sam fakt dokonywania dostaw towarów akcyzowych, lecz okoliczność, że to na jednostkowo określonym podatniku ciąży obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. Ustawodawca począwszy od 1 stycznia 2014 r. doprecyzował brzmienie art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiącego o grupie podatników, do których nie stosuje się zwolnień przewidzianych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Nowe brzmienie art. 113 ust. 13 nie budzi już wątpliwości, że podatnik korzystający ze zwolnienia od VAT nie traci prawa do zwolnienia w przypadku sprzedaży samochodu osobowego, stanowiącego u niego środek trwały podlegający amortyzacji. Również ta poprawka – w Pana ocenie – świadczy o słuszności ww. stanowiska. Jeżeli w obecnym stanie prawnym nie ma żadnych wątpliwości, co do dalszego korzystania z prawa do zwolnienia z VAT przy sprzedaży samochodu osobowego, to należy rozumować, że ustawodawca nie zmienił przepisu lecz go uściślił. Inne rozumowanie prowadziłoby do nadmiernego fiskalizmu, niepopartego wprost przepisami podatkowymi. Również Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyroku stwierdza, że zamierzeniem ustawodawcy było doprecyzowanie art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b, w sposób umożliwiający skorzystanie ze zwolnienia od podatku dla dostawy używanych samochodów osobowych, zaliczanych przez podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji.
    
    Ukazanie się wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 666/13 spowodowało, że ma Pan wątpliwości, co do właściwej wykładni art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy. Jako przeciętny obywatel chce Pan mieć pewność, że wszystkie działania prowadzone w ramach działalności gospodarczej wynikają z prawidłowej interpretacji przepisów podatkowych. Nie może się Pan zgodzić z sytuacją, w której jeden podatnik może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, przy sprzedaży samochodu osobowego – środka trwałego, a drugi traci zwolnienie, na podstawie tego samego zapisu w ustawie o podatku od towarów i usług.
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.
    
    Z uwagi na fakt, że wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w 2012 r., oceny prawnej stanowiska dokonuje się na podstawie przepisów obowiązujących w 2012 r.
    
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
    
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    
    Zgodnie z ww. przepisami, samochód spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    
    Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku (art. 29 ust. 1 ustawy).
    
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    
    Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    
    Należy również wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    
    Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie ust. 2 tego artykułu – rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    
    W myśl art. 96 ust. 1 podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    
    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    
    W myśl ust. 2 tego artykułu, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    
    Jak stanowi ust. 5 tego artykułu, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).
    
    Na mocy art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:
    
    1.  dokonujących dostaw:
    
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
    
    3.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
    4.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    
    Mając na uwadze art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy, stwierdzić należy, że podatnicy dokonujący dostawy towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, niezależnie od wielkości obrotów. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, nawet w przypadku obrotów nieprzekraczających kwoty limitu określonej w art. 113 ust. 1 ustawy, są podatnikami tego podatku i stosownie do zapisu art. 96 ust. 1 ustawy, obowiązani są przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług.
    
    Z treści wniosku wynika, że w dniu 16 listopada 2011 r. rozpoczął Pan prowadzić działalność gospodarczą w zakresie usług geodezyjnych – PKD 71.12.Z, z wyłączeniem doradztwa w tym zakresie, korzystając ze zwolnienia od VAT z uwagi na osiąganie niskich obrotów. W dniu 2 stycznia 2012 r. zakupił Pan używany samochód osobowy, który wprowadził do ewidencji środków trwałych. Samochód w momencie zakupu opodatkowany był przez osobę sprzedającą ze stawką VAT zwolnioną. Pod koniec czerwca 2012 r. podjął Pan decyzję o sprzedaży samochodu, który sprzedał w dniu 30 sierpnia 2012 r. Na koniec 2012 r. Pana przychód ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 159.750 zł, w tym kwota 10.800 zł stanowiła przychód z tytułu sprzedaży środka trwałego, jakim był samochód osobowy. Transakcja sprzedaży samochodu nie podlegała opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
    
    W przedmiotowej sprawie należy mieć na względzie art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług w powiązaniu z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.), zgodnie z którym ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    
    Sprzedał Pan samochód osobowy, który to towar - mając na uwadze literalne brzmienie art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym - podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, pomimo nieprzekroczenia kwoty obrotu, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, tj. kwoty 150.000 zł, nie mógł Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego z uwagi na brzmienie ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b) ustawy. Tym samym, z uwagi na przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że w związku ze sprzedażą samochodu osobowego, który stanowi towar opodatkowany podatkiem akcyzowym w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, utracił Pan prawo do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    
    Na powyższą ocenę nie ma wpływu fakt, że na etapie przedmiotowej sprzedaży nie wystąpił obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym.
    
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży samochodu osobowego, która stanowiła czynność określoną w art. 5 ustawy, zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, powinien Pan złożyć do naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług i zarejestrować się jako podatnik VAT czynny.
    
    W kontekście powyższego uzasadnienia, stanowiska organu nie może zmienić argumentacja zawarta w powołanym przez wyroku Wnioskodawcę wyroku NSA z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 666/13. Stwierdzić bowiem należy, że wyrok ten stanowi rozstrzygnięcie w konkretnej sprawie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów sądowych).
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.