Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-923/09-4/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-11
Teza: zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu zapłaconych odsetek od kredytu.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny-usługowy budynek mieszkalny; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; odsetki-odsetki od kredytu; rata; wynajem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 09.11.2009 r. (data wpływu 04.12.2009 r.) oraz piśmie (data nadania 17.02.2010 r., data wpływu 22.02.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 05.02.2010 r. (data nadania 08.02.2010 r., data doręczenia 11.02.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu zapłaconych odsetek od kredytu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.12.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu zapłaconych odsetek od kredytu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni, wraz z Katarzyną W, jest współwłaścicielką nieruchomości znajdującej się przy uI. W. Wnioskodawczyni zamieszkuje w Hamburgu w Niemczech. Posiada również adres zameldowania w Polsce. Wnioskodawczyni została współwłaścicielką nieruchomości w dniu 31.12.2007 r. kiedy to otrzymała w darowiźnie od swego męża 50% udziałów w nieruchomości. W dniu 24.12.2007 r., to jest przed dokonaniem darowizny, mąż Wnioskodawczyni Piotr W posiadający w tym czasie 50% udziałów w nieruchomości, mąż drugiej współwłaścicielki Leszek W posiadający w tym czasie 25% udziałów w nieruchomości oraz Katarzyna W jako współwłaścicielka nieruchomości posiadająca w tym czasie 25% udziałów w nieruchomości, zawarli umowę kredytu mieszkaniowego „Własny kąt hipoteczny” z Bankiem P na kwotę 464.964,90 CHF. W umowie kredytowej nie określono udziałów żadnej z osób będących Kredytobiorcą, natomiast określono cel kredytu i nieruchomość. Z tytułu tego kredytu nieruchomość została obciążona hipoteką zwykłą na kwotę 464.964,90 CHF oraz hipoteką kaucyjną na kwotę 21.000,00 CHF.

W oparciu o ww. kredyt na nieruchomości został wybudowany budynek mieszkalno-usługowy posiadający 2 lokale użytkowe, 5 lokali mieszkalnych oraz 3 bilbordy - wszystkie lokale i bilbordy przewidziane są do wynajęcia. Wnioskodawczyni i druga współwłaścicielka chciałyby wynajmować lokale i bilbordy jako osoby fizyczne. Każda z nich prowadząc odrębną księgę przychodów i rozchodów będzie dokumentować swoje przychody (tj. po połowie przychodów wynikających z wystawionych faktur i rachunków za czynsze z lokali i bilbordów oraz rozliczanych kosztów mediów) oraz koszty wynikające, z zakupionych dla celów utrzymania nieruchomości, materiałów i usług jak również amortyzacji i odsetek od kredytów .Przychody z najmu Wnioskodawczyni wraz z drugą współwłaścicielką przekazywać będą przede wszystkim na pokrycie rat kredytu i odsetek od kredytu.

Jednocześnie pismem z dnia 16.02.2010 r. (data wpływu 22.02.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie organu z dnia 05.02.2010 r. Wnioskodawczyni doprecyzowała stan faktyczny sprawy a mianowicie wskazała, iż:

1.  Wynajem lokali mieszkalnych, usługowych i tablic reklamowych, stanowiących elementy nieruchomości wskazanej we wniosku, prowadzony jest jako najem prywatny.
2.  Przedmiotowa nieruchomość ujęta jest w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonywane są od nich odpisy amortyzacyjne.
3.  Nie została zawarta dodatkowa umowa ani aneks do umowy kredytowej z bankiem finansującym budowę nieruchomości. Wnioskodawczyni sporządziła jedynie, w dniu 03.01.2008 r. tj. 3 dni po przyjęciu darowizny, oświadczenie o ustanowieniu hipoteki zwykłej (w kwocie 464.964,90 CHF) i kaucyjnej (w kwocie 121.000,00 CHF) na przedmiotowej nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta , na rzecz Banku P kredytującego budowę.
4.  Zobowiązani do spłaty kredytu z odsetkami, z tytułu zawartej umowy z bankiem, są mąż Wnioskodawczyni Piotr W, współwłaścicielka przedmiotowej nieruchomości Katarzyna W i jej mąż Leszek W. Spłaty kredytu z odsetkami dokonuje Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielką nieruchomości Katarzyną W. Raty kredytu wraz z odsetkami są przelewane z konta prowadzonego dla przedmiotowej nieruchomości na konto kredytobiorców wyżej wymienionych, z którego bank pobiera należne kwoty.
5.  Pomiędzy Wnioskodawczynią i jej mężem Piotrem W istnieje rozdzielność majątkowa od dnia 29.03.2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy zasadnym jest zaliczanie, w poszczególnych miesiącach, jako koszt pozyskania przychodów po ½ dla każdej współwłaścicielki, wartości zapłaconych odsetek od kredytu, który stanowił podstawę realizacji na przedmiotowej nieruchomości budynku mieszkalno-usługowego wraz z bilbordami, w którym wszystkie powierzchnie podlegają wynajmowi?

Zdaniem Wnioskodawczyni, mając na uwadze treść art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o brzmieniu: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienianych w art. 23.”, w powiązaniu z art. 23 ust. 1 pkt 8a ustawy o brzmieniu: ”… z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów)”, który zalicza do kosztów również odsetki od kredytów tym bardziej, że niespłacenie kredytów i odsetek będzie skutkowało przejęciem nieruchomości przez Bank co uniemożliwi osiąganie przychodów z tego źródła. Wnioskodawczyni uważa, że zasadnym jest zaliczanie, w poszczególnych miesiącach, jako koszt pozyskania przychodów dla każdej współwłaścicielki po ½ wartości zapłaconych odsetek od kredytu, który stanowił podstawę realizacji, na przedmiotowej nieruchomości, budynku mieszkalno-usługowego wraz z bilbordami, tym bardziej, że przychody z najmu przekazywane będą na pokrycie rat kredytu i odsetek od kredytu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Artykuł 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.) wymienia najem (który nie stanowi działalności gospodarczej) jako odrębne źródło przychodu. W odniesieniu do przychodów z najmu ma zastosowanie ogólna definicja kosztu podatkowego zawarta w art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

Zgodnie z ogólną zasadą, wyrażoną w art. 22 ust. 1 powołanej ustawy, dla kwalifikacji prawnej wydatków na zapłatę odsetek, stanowiących koszty uzyskania kredytu, istotne znaczenie ma cel ich poniesienia, czyli przeznaczenie środków finansowych uzyskanych w drodze tego kredytu. Kwestią wstępną dla oceny możliwości uznania uregulowanych odsetek za koszty podatkowe jest zatem ustalenie związku przyczynowo - skutkowego, jak i gospodarczego pomiędzy ich zapłatą, a przychodami, jakie podatnik osiąga lub ma szansę osiągnąć, wydatkując środki pieniężne pochodzące z kredytu na dany cel.

Kwalifikacja przedmiotowych wydatków wymaga również uwzględnienia regulacji art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pkt 8 powołanego unormowania, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Ponadto, przepis art. 23 ust. 1 pkt 32 tej ustawy wyłącza z kategorii kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Oznacza to, że odsetki stanowią koszt uzyskania przychodów podatnika w momencie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji, rozumianej jako dopisanie zobowiązania z tytułu spłaty odsetek do zobowiązania głównego, czyli przekształcenie go w zobowiązanie z tytułu spłaty części kapitałowej kredytu.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że odsetki od kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego spełnienia następujących warunków:

*   zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę,

*   odsetki zostały zapłacone,

*   odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

Przepisy prawa podatkowego nie uzależniają bowiem możliwości dokonywania pomniejszenia przychodów podatkowych o wydatki poniesione na spłatę odsetek od pożyczek (kredytów) przeznaczonych na sfinansowanie określonej inwestycji, od klasyfikacji czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe.

Z przedstawionego stanu sprawy wnika, iż Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką nieruchomości w której udział otrzymała w darowiźnie od swojego męża.

Przed dokonaniem darowizny, mąż Wnioskodawczyni Piotr W posiadający w tym czasie 50% udziałów w nieruchomości, mąż drugiej współwłaścicielki Leszek W posiadający w tym czasie 25% udziałów w nieruchomości oraz Katarzyna W jako współwłaścicielka nieruchomości posiadająca w tym czasie 25% udziałów w nieruchomości, zawarli umowę kredytu mieszkaniowego z Bankiem. W umowie kredytowej nie określono udziałów żadnej z osób będących Kredytobiorcą, natomiast określono cel kredytu i nieruchomość.

W oparciu o ww. kredyt na nieruchomości został wybudowany budynek mieszkalno-usługowy posiadający 2 lokale użytkowe, 5 lokali mieszkalnych oraz 3 bilbordy - wszystkie lokale i bilbordy przewidziane są do wynajęcia. Zmiana współwłaścicieli nieruchomości nie spowodowała zawarcia dodatkowej umowa ani aneksu do umowy kredytowej z bankiem finansującym przedmiotową nieruchomości. Natomiast zobowiązanymi do spłaty kredytu z odsetkami, z tytułu zawartej umowy z bankiem, jest mąż Wnioskodawczyni Piotr W, współwłaścicielka przedmiotowej nieruchomości Katarzyna W i jej mąż Leszek W. Jednak spłaty kredytu z odsetkami dokonuje Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielką nieruchomości Katarzyną W. Raty kredytu wraz z odsetkami są przelewane z konta prowadzonego dla przedmiotowej nieruchomości na konto kredytobiorców wyżej wymienionych, z którego bank pobiera należne kwoty.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż prawa i obowiązki w zakresie spłaty przez pożyczkobiorcę długu i związanego z nim oprocentowania, należą do obszaru prawa cywilnego.

Zagadnienie możliwości zaliczenia tych kategorii wydatków do kosztów uzyskania przychodów odnosi się natomiast do praw i obowiązków prawa podatkowego.

Aby zatem odsetki od kredytu stanowiącego zobowiązanie innych osób fizycznych mogły być podatkowymi kosztami Wnioskodawczyni - warunkiem sine qua non jest, by to Wnioskodawczyni była stroną umowy kredytu i spłacała zobowiązanie na rzecz banku a koszty te ponoszone były w celu uzyskania przychodu.

Oznacza to, że Wnioskodawczyni jako współwłaścicielka wynajmowanej nieruchomości musiałaby wstąpić w miejsce pierwotnego kredytobiorcy, a następnie musiałaby wykazać zasadność podatkową (związek z przychodem) takich wydatków.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, iż Wnioskodawczyni nie jest stroną umowy kredytowej natomiast zobowiązanie na rzecz banku tj. raty kredytu wraz z odsetkami są przelewane z konta prowadzonego dla przedmiotowej nieruchomości na konto kredytobiorców z którego bank pobiera należne kwoty.

W istocie spłata zobowiązania na rzecz banku jest dokonywana z konta kredytobiorców a nie Wnioskodawczyni. Wpłaty na konto kredytobiorców w celu uregulowania zaciągniętego kredytu i odsetek mają charakter dobrowolny. Wnioskodawczyni mimo twierdzenia, iż to ona spłaca kredyt i odsetki związane z nieruchomością będącą przedmiotem najmu to de facto spłaca cudzy dług.

Nie sposób tym samym twierdzić, iż ponoszenie przez Wnioskodawczynię wydatków związanych ze spłatą przedmiotowego kredytu bankowego związane jest z osiąganiem przychodów z najmu nieruchomości czy też, ma na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. W zaistniałym stanie faktycznym nieistotnym dla możliwości zaliczenia do kosztów spłaconych odsetek jest również fakt, iż umowa kredytowa została zabezpieczona hipoteką obciążającą przedmiotową nieruchomość.

Reasumując należy stwierdzić, iż stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe gdyż, odsetki od kredytu udzielonego innym podmiotom nie stanowią kosztu uzyskania przychodu osiąganego przez Panią z tytułu najmu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.