Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1793/10-5/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-08
Teza: Czy będąc osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą nie będącą w VAT, może na paragonie z kasy fiskalnej używać tylko nazwy bez nazwiska, czy musi używać nazwę firmy oraz nazwisko i imię?
Słowa kluczowe: firma; osoba-osoby fizyczne; paragon-paragon fiskalny; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2010 r. (data wpływu do Biura KIP w Płocku 28 października 2010 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 3 listopada 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. (data wpływu 24 stycznia 2011 r.) oraz pismem z dnia 31 stycznia 2011 r.(data wpływu 4 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawiania paragonów fiskalnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawiania paragonów fiskalnych. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem dnia 17 stycznia 2011 r. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego, pytanie, własne stanowisko w sprawie, a także pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. precyzującym charakter uzupełnienia z dnia 17 stycznia 2011 r. Ponadto w dniu 17 stycznia 2011 r. została wniesiona opłata za wydanie interpretacji indywidualnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni dokonała (w ustawowym terminie) instalacji kas fiskalnych w siedzibie firmy oraz w jej filiach, w których prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. usług kosmetyczno-fryzjerskich. W trakcie zgłoszenia tego faktu do Urzędu Skarbowego zwrócono jej uwagę, że paragony powinny posiadać w „nagłówku” imię i nazwisko, a nie tylko nazwę firmy „X”.

W opinii Wnioskodawczyni uwagi urzędników są niezrozumiałe i niezgodne z brzmieniem rozporządzenia Ministra Finansów, które reguluje zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, tj. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338), zwanego dalej rozporządzeniem, które wyraźnie wskazuje, iż w nagłówku drukowanych paragonów może być nazwa „lub” nazwisko. Ustawodawca w ww. przepisie wyraźnie dokonał zapisu „lub”, skoro więc, Zainteresowana umieściła nazwę firmy zamiast danych osobowych (które niekoniecznie chce ujawniać wszystkim klientom z uwagi o swoje bezpieczeństwo), nie rozumie ona wielokrotnych wezwań ze strony ww. organu do dokonania zmiany w nagłówkach wydawanych paragonów oraz podstaw prawnych zasadności tej zmiany.

Wnioskodawczyni wskazała, iż zdarzają się sytuacje, że z kasą (z danego punktu gdzie kasa jest zgłoszona z miejsca instalacji) przemieszcza się pracownik firmy do wybranych klientek (w celu świadczenia usługi u wybranych klientek np: zabiegi domowe na ciało, twarz, opalanie natryskowe itp., bądź np. targi) i są to „niestałe” punkty świadczenia tych usług.

Strona wnosi o ustosunkowanie się do tej wątpliwej kwestii, ponieważ nie zgadza się z urzędnikiem państwowym.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, iż występując o powyższą informację działa ona jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nie będąca w VAT. Ponadto podała, że na paragonie kasowym używa nazwy „X” (…).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni będąc osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą nie będącą w VAT, może na paragonie z kasy fiskalnej używać tylko nazwy bez nazwiska, czy musi używać nazwę firmy oraz nazwisko i imię?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie zgadza się ona ze stanowiskiem Urzędu Skarbowego, który zwrócił jej uwagę, że musi także dopisać swoje nazwisko i imię, bowiem zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338) w nagłówku drukowanych paragonów może być nazwa „lub” nazwisko.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne (…).

Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Z przepisów powyższych wynika, iż podatnikiem jest także osoba fizyczna wymieniona z imienia i nazwiska, a nie firma prowadzona przez tę osobę.

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących (art. 111 ust. 1 ustawy).

Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

W myśl § 2 pkt 11 rozporządzenia, przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać następujące informacje:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych – adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika,
2.  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP),
3.  numer kolejny wydruku,
4.  datę i czas ( godzinę i minutę) sprzedaży,
5.  nazwę towaru lub usługi i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy,
6.  cenę jednostkową towaru lub usługi,
7.  ilość i wartość sprzedaży,
8.  wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku,
9.  wartość sprzedaży zwolnionej od podatku,
10.  łączną kwotę podatku,
11.  łączną kwotę należności, l
12.  kolejny numer paragonu fiskalnego,
13.  kolejny numer kasy i oznaczenie kasjera – przy więcej niż jednym stanowisku kasowym,
14.  logo fiskalne, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, oraz numer unikatowy kasy,
15.  oznaczenie waluty przynajmniej przy łącznej kwocie należności, o której mowa w lit. k, w której dokonywana jest rejestracja sprzedaży.

Ponadto, stosownie do § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, są obowiązani spełniać następujące warunki przy prowadzeniu ewidencji przy zastosowaniu kas – dokonywać ewidencji każdej sprzedaży oraz wydruku paragonu fiskalnego lub faktury VAT z każdej sprzedaży, jak również wydawać oryginał wydrukowanego dokumentu nabywcy.

Zatem dokonując analizy powołanych przepisów należy stwierdzić, iż paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać m.in. następujące informacje: imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych – adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika, numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą nieopodatkowaną VAT. Dokonała ona (w ustawowym terminie) instalacji kas fiskalnych w siedzibie firmy oraz w jej filiach, w których prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. usług kosmetyczno-fryzjerskich. W trakcie zgłoszenia tego faktu do Urzędu Skarbowego zwrócono jej uwagę, że paragony powinny posiadać w „nagłówku” imię i nazwisko, a nie tylko nazwę firmy „X”.

Wnioskodawczyni wskazała, iż zdarzają się sytuacje, że z kasą (z danego punktu gdzie kasa jest zgłoszona z miejsca instalacji) przemieszcza się pracownik firmy do wybranych klientek (w celu świadczenia usługi u wybranych klientek np: zabiegi domowe na ciało, twarz, opalanie natryskowe itp., bądź np. targi) i są to „niestałe” punkty świadczenia tych usług.

W ocenie Wnioskodawczyni, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania, w nagłówku drukowanych paragonów może być nazwa „lub” nazwisko.

W myśl art. 431 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.

Art. 432 § 1 ww. ustawy stanowi, iż przedsiębiorca działa pod firmą.

Stosownie natomiast do art. 434 cyt. ustawy, firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. Dodatki, które mogą zostać dołączone do imienia i nazwiska, mają służyć lepszej identyfikacji przedsiębiorcy posługującego się firmą.

Ponadto, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447), przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 tej ustawy, przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Stosownie do art. 14 ust. 2 cyt. ustawy, wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi.

Natomiast, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), podatnicy obowiązani są do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego; zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

Zgłoszenie indentyfikacyjne osób fizycznych zawiera nazwisko, imiona, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, płeć, nazwisko rodowe, obywatelstwo lub obywatelstwa, adres zamieszkania, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, rodzaj i numer dowodu tożsamości oraz numer ewidencyjny PESEL (art. 5 ust. 2 cyt. ustawy).

Zatem, w przypadku osoby fizycznej prowadzącej indywidualną działalność gospodarczą, podatnikiem i przedsiębiorcą jest osoba fizyczna wskazana z imienia i nazwiska, posługująca się nadanym jej numerem identyfikacji podatkowej NIP, a nie firma prowadzona przez tą osobę.

Biorąc pod wagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż dane umieszczane na paragonie fiskalnym muszą być odzwierciedleniem odpowiednich wpisów w Ewidencji Działalności Gospodarczej oraz powinny być zgodne ze zgłoszeniem identyfikacyjnym osoby fizycznej, zatem Wnioskodawczyni będąca osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, na drukowanych paragonach fiskalnych winna umieszczać przede wszystkim swoje imię i nazwisko.

Natomiast używanie pozostałych określeń włączonych do nazwy firmy Zainteresowanej jest dozwolone i pozostaje bez wpływu na rozliczenia podatkowe. Jednak zawsze w takim przypadku, o prawidłowości dokumentów wystawionych przez Wnioskodawczynię decydować będzie opatrzenie ich imieniem i nazwiskiem Zainteresowanej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.