Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.500.2024.8.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Opodatkowanie renty wdowiej.
Słowa kluczowe: renta
renta-renta zagraniczna
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Świadczenia dla emerytów i rencistów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 czerwca 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty
    wdowiej z Irlandii. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 września
    2024 r. (wpływ 3 września 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (wraz z uzupełnieniem wniosku)

    ... (dalej: „Wnioskodawczyni”) jest rezydentem polskim i na stałe mieszka w Polsce. Mąż
    Wnioskodawczyni pracował w Irlandii i zmarł w kwietniu 2011 r. Z tego tytułu irlandzki
    organ Social Welfare Services, Departament of Social Protection przyznał
    Wnioskodawczyni tzw. rentę wdowią (dalej jako: „renta”). Jest to świadczenie rodzinne
    otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w
    Irlandii. Renta ta jest zwolniona z podatku dochodowego w Irlandii. Renta wpływa w euro
    na konto Wnioskodawczyni w Polsce. Wnioskodawczyni płaciła podatek począwszy od
    renty otrzymanej za rok 2013.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że renta wdowia z Irlandii jest
    świadczeniem z tytułu wdowieństwa, które Wnioskodawczyni otrzymuje po zmarłym
    małżonku ze względu na jego pracę w Irlandii. Jest to świadczenie stałe.
    Na pytanie Organu o treści: „Czy jest to świadczenie składkowe (z zabezpieczenia
    społecznego) wypłacane w zależności od liczby składek PRSI (Pay-Related Social Insurance)
    wniesionych w danym okresie przez Pani męża?”, Wnioskodawczyni odpowiedziała: tak.
    Na pytanie Organu o treści: „Czy wysokość świadczenia, które Pani otrzymuje, jest
    zróżnicowana w zależności od wieku współmałżonka pozostałego przy życiu?”,
    Wnioskodawczyni odpowiedziała, że tak, po przekroczeniu określonego progu wiekowego
    przez Wnioskodawczynię, świadczenie nieznacznie wzrasta. Ponadto, jak wskazuje
    dokument: „Twoje uprawnienia do zabezpieczenia społecznego w Irlandii” przygotowany
    przez Komisję Europejską:
    „Renta wdowia i renta dla pozostałych przy życiu zarejestrowanych partnerów (składkowa)
    jest wypłacana, o ile beneficjent pozostaje wdową/wdowcem i nie mieszka z nowym
    partnerem.
    Wysokość renty jest zróżnicowana w zależności od wieku współmałżonka pozostałego
    przy życiu lub małżonka po rozwodzie:
    - poniżej 66 lat: 193,50 EUR tygodniowo;
    - powyżej 66 lat: 230,30 EUR tygodniowo.”
    (Patrz: ... ).
    Na pytanie Organu o treści: „Czy świadczenie, które otrzymuje Pani z Irlandii, obejmuje:
    - zasiłek na dzieci, tj. zasiłek, który nie jest zależny od ubezpieczenia ani zasobów
      finansowych i jest wypłacany na każde dziecko w wieku poniżej 16 lat lub do 17 lat,
      jeżeli dziecko pobiera naukę w trybie dziennym lub jest niepełnosprawne i na stałe
      zamieszkuje w Irlandii;
    - zasiłek dla rodzin o niskich dochodach (FIS), tj. świadczenie pieniężne wolne od podatku,
      przyznawane rodzinom, w tym rodzinom niepełnym, uzyskującym niskie
      wynagrodzenie;
    - dodatek dla rodzin niepełnych, tj. zasiłek m.in. dla wdowy spełniającej warunek
      zamieszkania w Irlandii na stałe?”,
    Wnioskodawczyni odpowiedziała: nie, świadczenie nie obejmuje takich zasiłków i
    dodatków.
    Na pytanie Organu o treści: „Czy w okresie obejmującym przedmiotowy wniosek poza
    wskazaną rentą wdowią uzyskiwała/uzyskuje Pani inne dochody (z jakiego tytułu, w jakim
    kraju)?”, Wnioskodawczyni odpowiedziała: tak, od 20 marca 2017 r. - dochody z tytułu
    emerytury wypłacane w Polsce.
    Pytania
    1. Czy renta, którą Wnioskodawczyni otrzymuje po mężu, podlega opodatkowaniu w
      Polsce i czy Wnioskodawczyni powinna płacić podatek dochodowy od otrzymywanej
      renty?

    2. Jeśli podatek od otrzymywanej renty wdowiej był odprowadzany niesłusznie, to czy
      Wnioskodawczyni może dochodzić zwrotu zapłaconego podatku?
    3. Czy dochody z Irlandii dotyczące renty Wnioskodawczyni musi wykazywać w zeznaniu
      rocznym składanym w Urzędzie Skarbowym?
    Pani stanowisko w sprawie
    1) Renta, którą Wnioskodawczyni otrzymuje po mężu podlega opodatkowaniu w Polsce,
      ale jednocześnie jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym na
      podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
      Dz. U. z 2024 r. poz. 226; dalej: „ustawa o PIT”).
    2) Z uwagi na fakt, że podatek od otrzymywanej renty był odprowadzany niesłusznie, to
      Wnioskodawczyni może dochodzić zwrotu zapłaconego podatku. Prawo do zwrotu jest
      ograniczone 5-letnim terminem przedawnienia, licząc od końca roku kalendarzowego,
      w którym upłynął termin płatności podatku. Wnioskodawczyni ma więc prawo
      dochodzić zwrotu za lata: 2018, 2019, 2020, 2021, 2022 i 2023.
    3) Dochody z Irlandii dotyczące renty nie muszą być wykazywane w zeznaniu rocznym
      składanym w Urzędzie Skarbowym, gdyż podlegają zwolnieniu z opodatkowania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni
    Ad 1.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 4a ustawy o PIT, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Z uwagi na okoliczność, że świadczenie wypłacane jest z Irlandii, w niniejszej sprawie
    znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a
    Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu
    się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia
    13 listopada 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 29, poz. 129).
    Zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 ww. Umowy, z uwzględnieniem postanowień artykułu
    19 ustęp 2, emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce
    zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu wcześniejszego zatrudnienia oraz
    każda renta wypłacana takiej osobie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. Umowy, określenie „renta” oznacza określoną kwotę
    wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez konkretny lub dający
    się wymierzyć okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania płatności w zamian za
    uprzednio w pełni wykonane świadczenie pieniężne lub w równoważniku pieniężnym.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. Umowy, części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania
    lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd są one osiągane, a
    które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy,
    podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania stwierdzić należy, że otrzymywana przez
    Wnioskodawczynię renta z Irlandii podlega opodatkowaniu w miejscu zamieszkania
    Wnioskodawczyni, tj. w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o PIT.
    Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Jednocześnie jednak zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, wolne od podatku
    dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o
    świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów
    otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów,
    świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów,
    zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie
    wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu
    dzieci.
    Oznacza to, że w sytuacji, gdy renta jest świadczeniem rodzinnym otrzymywanym na
    podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Irlandii, to jest ona
    zwolniona od podatku na podstawie art. 21 ust 1 pkt 8 ustawy o PIT.
    W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do płacenia z tytułu
    otrzymywania ww. świadczenia podatku dochodowego od osób fizycznych. Takie
    stanowisko zaprezentowano w szeregu interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej:
    - z dnia 19 grudnia 2023 r., nr 0115-KDIT2.4011.503.2023.2.ENB;
    - z dnia 7 grudnia 2022 r., nr 0115-KDIT2.4011.723.2022.1.ENB;
    - z dnia 24 listopada 2023 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.795.2023.1.AK;
    - z dnia 16 czerwca 2023 r., nr 0112-KDIL1 -3.4011.308.2023.2.AKR;
    - z dnia 7 lutego 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.902.2023.1.TR.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 75 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2383; dalej: „OP”), jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika
    podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty
    podatku.
    W myśl natomiast art. 75 § 2 OP, uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie
    nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były
    wspólnikami spółki cywilnej w momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki.
    Płatnik lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli
    wpłacony podatek nie został pobrany od podatnika.
    Na podstawie art. 75 § 3 OP, jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek
    złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem
    o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
    Z uwagi na fakt, że podatek od otrzymywanej renty był odprowadzany niesłusznie, to
    Wnioskodawczyni może dochodzić zwrotu zapłaconego podatku.
    Celem zwrotu niezasadnie pobranego podatku Wnioskodawczyni ma prawo do
    sporządzenia korekty zeznań podatkowych za lata, za które opłacono podatek dochodowy
    od otrzymanej renty i wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. W korektach
    złożonych zeznań za te lata Wnioskodawczyni nie powinna wykazać kwoty przychodów z
    tytułu renty.
    Takie stanowisko np. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej:
    - z dnia 19 grudnia 2023 r., nr 0115-KDIT2.4011.503.2023.2.ENB;
    - z dnia 16 czerwca 2023 r., nr 0112-KDIL1-3.4011.308.2023.2.AKR.
    Prawo do zwrotu jest ograniczone 5 letnim terminem przedawnienia licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Wnioskodawczyni ma więc
    prawo dochodzić zwrotu za lata 2018, 2019, 2020, 2021, 2022 i 2023.

    Stosownie bowiem do art. 70 § 1 OP, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem
    5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Termin płatności podatku za 2018 rok przypadał 30 kwietnia 2019 r. Podatek za ten rok
    przedawni się więc z upływem 5 lat od końca 2019 r., a więc 1 stycznia 2025 r.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 16 czerwca 2023 r., nr 0112-KDIL1-3.4011.308.2023.2.AKR:
    „Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym - poprawnym już -
    wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość
    zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres
    przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął
    termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku (art. 70 § 1 ww. ustawy). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem
    biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.”
    Ad 3.
    Z uwagi na fakt, że dochody z Irlandii dotyczące renty podlegają zwolnieniu z
    opodatkowania to nie muszą być wykazywane w zeznaniu rocznym składanym w Urzędzie
    Skarbowym.
    Takie stanowisko np. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej:
    - z 19 grudnia 2023 r. nr 0115-KDIT2.4011.503.2023.2.ENB: „W korektach złożonych
      zeznań za lata 2021-2022 nie powinna Pani wykazać kwoty przychodów z tytułu
      świadczenia wdowiego”;
    - z 7 grudnia 2022 r., nr 0115-KDIT2.4011.723.2022.1.ENB: „Nie jest Pani zobowiązana do
      opłacania z tytułu otrzymywania ww. świadczenia podatku dochodowego od osób
      fizycznych, jak również nie jest Pani zobowiązana do wykazywania tego świadczenia w
      zeznaniach podatkowych.”;
    - z 16 czerwca 2023 r., nr 0112-KDIL1-3.4011.308.2023.2.AKR: „Nie powinna Pani wykazać
      w tych zeznaniach przychodu z tytułu ww. świadczeń gdyż - jak wyżej wskazano –
      zwolniony jest on z opodatkowania.”;
    - z 7 lutego 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.902.2023.1.TR: „W konsekwencji, nie jest Pani
      zobowiązana do płacenia z tytułu otrzymywania ww. świadczenia podatku
      dochodowego od osób fizycznych, jak również nie jest Pani zobowiązana do
      wykazywania tego świadczenia w zeznaniach podatkowych.”.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 17 września 2024 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT2-2.4011.500.2024.2.MK, w której uznałem Pani stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Pani 17 września 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    6 października 2024 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie.
    Wniosła Pani o uchylenie przedmiotowej Interpretacji, zasądzenie kosztów postępowania
    sądowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy podczas rozprawy zdalnej.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił interpretację w całości – wyrokiem z
    20 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 840/24.
    13 maja 2025 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął prawomocny wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr
    840/24.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 20 marca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie;
    • ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z wniosku wynika, że jest Pani osobą fizyczną, obywatelką Rzeczypospolitej Polskiej,
    posiadającą miejsce zamieszkania do celów podatkowych na terenie Rzeczypospolitej
    Polskiej. 11 stycznia 2023 r. Urząd ds. Usług w zakresie Zabezpieczenia Społecznego w
    Irlandii (Social Welfare Services Office) wydał decyzję o przyznaniu Pani renty wdowiej po
    zmarłym mężu. Renta wdowia jest należna Pani od 22 stycznia 2021 r. Renta wdowia jest
    świadczeniem rodzinnym przysługującym pozostającym przy życiu, m.in. wdowom. Renta
    będzie wypłacana Pani w walucie euro na Pani rachunek bankowy w polskim banku
    mającym siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Świadczenie - określane jako „renta
    wdowia" - stanowi świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o
    świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Irlandii.
    Z uwagi na okoliczność, że świadczenie wypłacane jest z Irlandii, w niniejszej sprawie
    znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a

    Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu
    się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia
    13 listopada 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 29 poz. 129 ze zm.), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę i Irlandię w dniu 7 czerwca 2017 r. („Konwencja MLI”).
    Zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 ww. Umowy:
      Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i inne podobne
      świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie z tytułu wcześniejszego zatrudnienia oraz każda renta wypłacana takiej
      osobie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. Umowy:
      Określenie „renta” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych
      terminach dożywotnio lub przez konkretny lub dający się wymierzyć okres, jako
      spełnienie zobowiązania dokonywania płatności w zamian za uprzednio w pełni
      wykonane świadczenie pieniężne lub w równoważniku pieniężnym.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. Umowy:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie, bez względu na to, skąd są one osiągane, a które nie zostały objęte
      postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają
      opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania stwierdzić należy, że renta wdowia, którą będzie
    Pani otrzymywać z Irlandii będzie podlegała opodatkowaniu w miejscu Pani zamieszkania,
    tj. w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jednocześnie jednak zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Zatem, zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a
    Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu
    się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, otrzymywana przez Panią renta
    wdowia z Irlandii podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. Jednocześnie jednak, skoro
    otrzymywana renta wdowia - jak Pani wskazała - jest świadczeniem rodzinnym
    przyznanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w
    Irlandii, to jest ona zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W konsekwencji, nie była Pani zobowiązana do płacenia z tytułu otrzymywania ww.
    świadczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, jak również nie była Pani

    zobowiązana do wykazywania tego świadczenia w zeznaniach podatkowych. Powyższe
    oznacza również, że bank w Polsce nie powinien od tego świadczenia pobierać zaliczek na
    podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Ponadto, wskazuję, że na mocy art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku
    Zatem, jak wskazała Pani we wniosku, termin płatności podatku za 2018 r. przypadał 30
    kwietnia 2019 r. Podatek za ten rok przedawni się więc z upływem 5 lat od końca 2019 r., a
    więc 1 stycznia 2025 r.
    Zgodnie z art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo
      wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty
      podatku.
    W myśl natomiast art. 75 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom,
      płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w
      momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki. Płatnik lub inkasent jest
      uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek
      nie został pobrany od podatnika.
    Zgodnie z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania
      (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o
      stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
    Na mocy art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym - poprawnym już -
    wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość
    zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres
    przedawnienia wynosi 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął
    termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres 5 lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70
    § 1 ww. ustawy). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu
    przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ustawy Ordynacja podatkowa.
    Podsumowując, w odniesieniu do lat 2019-2023, jeśli w złożonych za te lata zeznaniach
    podatkowych wykazała Pani przychody uzyskane tytułem świadczenia wdowiego z Irlandii
    i pobrane zaliczki, to celem zwrotu niezasadnie pobranego podatku ma Pani prawo do
    sporządzenia korekt zeznań podatkowych za te lata i wystąpienia z wnioskiem o
    stwierdzenie nadpłaty. W korektach złożonych zeznań za lata 2019-2023 nie powinna Pani
    wykazać kwoty przychodów z tytułu świadczenia wdowiego, a jedynie pobrane przez
    płatnika z tego tytułu zaliczki. Takie postępowanie umożliwi zwrot pobranych przez
    płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.