Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/4510-1097/15-4/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-23
Teza: Czy nieodpłatne wycofanie z majątku Spółki Znaku towarowego i przekazanie udziałów w nim do majątku Nowej Spółki, w części odpowiadającej jej udziałowi w zysku Spółki, spowoduje powstanie po stronie Nowej Spółki przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: spółki-spółka osobowa; znak-znak towarowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2015 r. (data wpływu 24 grudnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 lutego 2016 r. (data wpływu 24 lutego 2016 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 lutego 2016 r. nr IPPB3/4510-1097/15-2/DP (doręczone 15 lutego 2016 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych uzyskania praw do znaku towarowego przekazanego przez spółkę osobową do majątku swoich wspólników – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych uzyskania praw do znaku towarowego przekazanego przez spółkę osobową do majątku swoich wspólników.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca planuje założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej "Nowa Spółka"), która będzie polskim rezydentem podatkowym. Nowa Spółka zostanie wspólnikiem spółki komandytowej (dalej: „Spółka”), któremu przysługiwać będzie udział w zyskach i stratach Spółki. Pozostałymi wspólnikami Spółki będą osoby fizyczne, a działalność samej Spółki będzie miała charakter firmy rodzinnej.

Do majątku Spółki należeć będzie znak towarowy, wytworzony przez Spółkę i podlegający ochronie jako krajowy znak towarowy, wynikającej z rejestracji znaku w Urzędzie Patentowym RP (dalej łącznie „Znak towarowy”). Wspólnicy celem zabezpieczenia rodzinnego przedsiębiorstwa planują podjąć działania restrukturyzacyjne. Jeden z etapów obejmuje wycofanie Znaku towarowego z majątku Spółki do majątków wspólników. Przeniesienie Znaku towarowego do majątku wspólników nastąpi na podstawie uchwały wspólników (w formie aktu notarialnego).

Wykonanie uchwały nastąpi przez zawarcie umowy (w formie aktu notarialnego) o nieodpłatne przekazanie wspólnikom udziałów w Znaku towarowym, proporcjonalnie do udziału każdego ze wspólników w zysku Spółki. Powyższa umowa nie będzie stanowiła umowy darowizny w rozumieniu przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm., dalej: „KC”), będzie natomiast umową nienazwaną, zawierającą oświadczenia: Spółki o przeniesieniu nieodpłatnie na wspólników prawa własności Znaku towarowego w części proporcjonalnej do udziału każdego wspólnika w zyskach Spółki oraz wspólników o jego przyjęciu. Przeniesienie na wspólników prawa własności Znaku towarowego nastąpi na potrzeby własne wspólników, Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania czynności przeniesienia Znaku towarowego. Przekazanie Znaku towarowego nie będzie stanowiło wycofania wkładu w rozumieniu ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: „KSH”). Wspólnicy nie przewidują likwidacji Spółki – będzie ona nadal prowadziła swoją działalność w oparciu o pozostały majątek.

W uzupełnieniu do wniosku pełnomocnik Spółki dodatkowo wyjaśnił, że przekazanie znaku towarowego przez Spółkę komandytową na rzecz wspólników nie będzie zastępować wypłaty zysku. Zysk spółki komandytowej zostanie opodatkowany, co do zasady, zgodnie z zasadą memoriałową przez wspólników tej spółki. Z kolei przekazanie znaku towarowego przez Spółkę komandytową do wspólników, zostanie dokonane nieodpłatnie na rzecz wspólników, przy czym przekazanie to nie będzie mieć wpływu na opodatkowanie przez wspólników Spółki komandytowej samego zysku osiągniętego przez Spółkę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne wycofanie z majątku Spółki Znaku towarowego i przekazanie udziałów w nim do majątku Nowej Spółki, w części odpowiadającej jej udziałowi w zysku Spółki, spowoduje powstanie po stronie Nowej Spółki przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT?

Zdaniem Spółki, nieodpłatne wycofanie z majątku Spółki Znaku towarowego i przekazanie udziałów w nim do majątku Nowej Spółki, w części odpowiadającej jej udziałowi w zysku Spółki, nie spowoduje powstania po jej stronie przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 ustawy o CIT, jest w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń. Powołany wyżej przepis stanowi ogólną definicję przychodu rozpoznawanego na zasadzie kasowej. Zasada ta nie znajduje zastosowania w odniesieniu do każdego przychodu uzyskiwanego przez podatnika. Do wyjątków zalicza się przychody z tytułu udziału w spółce niemającej osobowości prawnej.

Zgodnie z przepisami, przysporzenia majątkowe, które uzyskiwane są w związku z uczestnictwem w spółce niemającej osobowości prawnej są co do zasady opodatkowane na zasadzie memoriałowej, w trakcie prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej. Stąd też przekazanie majątku spółki niemającej osobowości prawnej przez tę spółkę do jej wspólników dotyczy majątku uzyskanego w zamian za dochody, które podlegały opodatkowaniu na poziomie wspólników w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej przez tę spółkę. Wszelkie odstępstwa od tej zasady, przewidujące opodatkowanie na zasadzie kasowej, przewidziane są w przepisach ustawy o CIT (por. wyrok NSA z 22 maja 2014 r. sygn. II FSK 1471/12, wyrok WSA w Łodzi z 13 lutego 2015 r. sygn. 1377/14).

W przedmiotowej sprawie wspólnicy Spółki mają zamiar przenieść nieodpłatnie Znak towarowy do swoich majątków. Dochody uzyskiwane przez Spółkę z tytułu jej działalności, również te wydatkowane na nabycie środków trwałych czy wytworzenie innych składników majątku, stanowiły przedmiot opodatkowania na zasadzie memoriałowej u wspólników. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, Nowa Spółka jako wspólnik Spółki może uzyskać przychód jedynie z tytułu zbycia Składników majątku przez Spółkę.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o CIT, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Przychód podatnika ze zbycia rzeczy lub praw majątkowych może więc powstać jedynie pod warunkiem, że zbycie jest odpłatne. Przez odpłatne zbycie należy rozumieć zbycie, które jest dokonywane w zamian za korzyść majątkową.

Co więcej, ustawa o CIT nie zawiera przepisów, które bezpośrednio wskazywałaby, że przekazanie majątku pomiędzy spółką niemającą osobowości prawnej a jej wspólnikiem na podstawie umowy nieodpłatnego przekazania stanowi dla wspólnika tej spółki przychód,

W przedmiotowej sprawie przekazanie wspólnikom przez Spółkę Znaku towarowego stanowić będzie jego zbycie. W wyniku takich czynności dojdzie bowiem do przeniesienia prawa własności Znaku towarowego ze Spółki na wspólników. Spółka w zamian za przeniesienia prawa własności nie otrzyma żadnego przysporzenia, czy też rekompensaty majątkowej w innej formie. Tym samym należy uznać, że zbycie Znaku towarowego będzie nieodpłatne.

W konsekwencji, w analizowanym zdarzeniu przyszłym, nie dojdzie do odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych. Tym samym, nieodpłatne wycofanie z majątku Spółki Znaku towarowego i przekazanie udziałów w nim do prywatnego majątku Nowej Spółki, w części odpowiadającej jej udziałowi w zysku Spółki, nie spowoduje powstania po stronie Nowej Spółki przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę jest uznawane za prawidłowe w interpretacjach wydawanych z upoważnienia Ministra Finansów na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: „PIT”), dotyczących analogicznych stanów faktycznych. Przykładowo:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 13 stycznia 2015 r. nr IPTPB1/415-553/14-4/MD;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 4 grudnia 2014 r. nr ITPB1/415- 911/14/AD;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 8 maja 2014 r. (nr IBPBI/1/415-130/14/ESZ).

W przedmiotowej sprawie wspólnicy planują wycofanie z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Znaku towarowego, wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Po wycofaniu jego współwłaścicielami, w częściach odpowiadających udziałowi w zysku Spółki, zostaną współwłaściciele Spółki. Przedmiotowy Znak towarowy zostanie nieodpłatnie przekazany na potrzeby własne wspólników Spółki, w tym Nowej Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, zaprezentowane powyżej stanowisko jest również aktualne na gruncie przepisów ustawy o CIT. W świetle obowiązujących przepisów, nie ma bowiem podstaw, aby różnicować sytuację podatkową wspólników będących osobami fizycznymi i wspólników będących osobami prawnymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W zakresie uczestnictwa osób prawnych w spółkach osobowych wskazać należy na treść przepisu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm. - dalej „updop”), zgodnie z którym przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Art. 5 ust. 2 tej ustawy stanowi, iż zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Ponadto z przepisów szczególnych dotyczących uzyskania majątku od spółki osobowej wynika, że do przychodów podatkowych nie zalicza się:

„ Art. 12 ust. 4:(\`(...)\`)1.  a) środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu:
    1.  likwidacji takiej spółki,
    2.  wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 5, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów;
2.  b) wartości innych niż wymienione w pkt 3a składników majątku, w tym wierzytelności, otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki lub z tytułu jej likwidacji; przychodem jest jednak w przypadku:
    1.  odpłatnego zbycia tych składników majątku - ich wartość wyrażona w cenie, za którą wspólnik je zbywa; przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio,
    2.  spłaty otrzymanej wierzytelności - przychód uzyskany z tej spłaty;”

W sprawie niniejszej Wnioskodawca wyjaśnił, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (którą planuje on utworzyć; dalej: Nowa Spółka) będzie wspólnikiem spółki komandytowej. Spółka komandytowa przekaże na rzecz swoich wspólników wytworzony przez siebie znak towarowy. Przekazanie to będzie miało charakter nieodpłatny, tzn. wspólnicy nabędą znak towarowy na współwłasność bez obowiązku jakiegokolwiek świadczenia na rzecz spółki komandytowej. Z wyjaśnień Wnioskodawcy wynika ponadto, że omawiana operacja gospodarcza nie będzie zastępowała wypłaty zysku wypracowanego przez spółkę komandytową, jak też nie będzie miała wpływu na opodatkowanie zysku spółki komandytowej u wspólników. Zdaniem Wnioskodawcy po stronie Nowej Spółki nie zaistnieje w tej sytuacji obowiązek rozpoznania przychodu podatkowego, gdyż spółka komandytowa nie otrzyma z tego tytułu żadnego wynagrodzenia. Powyższe Wnioskodawca wywodzi m.in. z analizy szczególnych przepisów regulujących opodatkowanie wspólników spółek osobowych, jak też powołując się na konieczność zrównania sytuacji wspólników będących osobami prawnymi i osobami fizycznymi.

Powyższe stanowisko należy uznać za nieprawidłowe ze względu na przepis odnoszący się bezpośrednio do nieodpłatnego otrzymania majątku. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, przychodem jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem „nieodpłatnego świadczenia”. „Świadczenie” jest pojęciem prawa cywilnego, przez które należy rozumieć zachowanie się dłużnika zgodnie z treścią zobowiązania i polegające na zadośćuczynieniu godnemu ochrony interesowi wierzyciela. Może ono polegać na zachowaniu się czynnym, tj. działaniu lub na zachowaniu się biernym, tj. zaniechaniu, czyli powstrzymaniu się od podjęcia jakiegoś działania (zob. W. Czachórski - „Zobowiązania”, PWN Warszawa 1994, s. 34 i n.). Zgodne z art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić (§ 1); świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu (§ 2). W doktrynie prawa podatkowego i w orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcie „nieodpłatne świadczenie”, użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym i obejmuje nie tylko świadczenie w ww. znaczeniu cywilistycznym, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy (por. wyrok NSA z 10 maja 2006 r. sygn. akt II FSK 313/06). W opinii organu podatkowego – mając na uwadze przytoczone przepisy – z faktu uczestnictwa podatnika podatku CIT w spółce osobowej nie można wywodzić zasady, że wszystkie transakcje dokonywane pomiędzy wspólnikiem, a spółką osobową nie podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych ze względu na szczególne przepisy dotyczące opodatkowania zysku spółki transparentnej podatkowo. Jak już wskazano wyżej zysk ten powinien być opodatkowany u wspólnika tej spółki w części odpowiadającej jego udziałowi w zysku. Ustalanie wyniku podatkowego odbywa się u wspólnika na bieżąco, w momencie zaistnienia zdarzeń generujących obowiązek rozpoznania przychodów lub kosztów podatkowych. Sama wypłata z zysku jest neutralna podatkowo. Na podstawie wymienionych wyżej przepisów szczególnych \[ art. 12 ust. 4 pkt 3a) oraz pkt 3b) updop\] do przychodów podatkowych nie zalicza się środków pieniężnych oraz składników majątkowych uzyskanych w związku z likwidacją lub wystąpieniem ze spółki osobowej.

W opinii organu podatkowego opisane we wniosku przeniesienie własności składnika majątku spółki komandytowej (w postaci znaku towarowego) na rzecz wspólników nie jest objęte działaniem przepisów art. 5 oraz art. 12 ust. 3 pkt 3a) i 3b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sam Wnioskodawca wskazuje, że nieodpłatne przekazanie znaku towarowego nie jest związane z wypłatą zysku spółki komandytowej, jak też nie wiąże się w żaden sposób z opodatkowaniem wspólników. Przekazanie to, skoro jest nieodpłatne, z pewnością nie wiąże się z wygenerowaniem przez spółkę komandytową zysku, który powinien być opodatkowany u wspólników. Nie jest to więc zdarzenie objęte normą art. 5 ust. 1 updop. Nie można jednak pomijać faktu, że wspólnicy, w tym Nowa Spółka, otrzymują nieodpłatnie na współwłasność składnik majątkowy o wymiernej wartości. Jest to ich przysporzenie majątkowe wynikające, co prawda z czynności prawnej dokonanej zarówno przez spółkę komandytową (przeniesienie własności) oraz jej wspólników (przejęcie własności znaku towarowego), ale mające wpływ na osiągnięcie dodatkowego przychodu poza przychodem wykazanym z działalności spółki komandytowej. Nie są oni przy tym zobowiązani do świadczenia wzajemnego. A zatem nie ma przeszkód do uznania, że w związku przekazaniem znaku towarowego po stronie Nowej Spółki powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 updop. Jak już bowiem wskazano powyżej, powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń należy rozważyć zawsze wtedy, gdy podatnik podatku dochodowego od osób prawnych otrzymuje bez obowiązku świadczenia wzajemnego rzeczy lub prawa (inne świadczenia) lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw (w szczególności ze środków pieniężnych) (zob. A. Artowicz - „Świadczenia nieodpłatne oraz częściowo odpłatne jako przychód. Koszty uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia nieodpłatnie nabytych rzeczy lub praw”, Dor. Podat. 2006/2/24 - t.1). Ustawa nie przewiduje w tym zakresie wyłączenia z opodatkowania świadczenia otrzymanego od spółki osobowej, w której podatnik jest wspólnikiem.

W rozpoznawanej sprawie nie znajdą ponadto zastosowania przepisy wyłączające z przychodów majątek otrzymany od spółki osobowej \[ art. 12 ust. 4 pkt 3a) oraz pkt 3b) updop\]. Przepisy te dotyczą bowiem sytuacji wystąpienia ze spółki osobowej bądź jej likwidacji. W omawianej sprawie nie mamy do czynienia, ani z wystąpieniem ze spółki komandytowej, ani z jej likwidacją. Sam Wnioskodawca wskazuje, że wspólnicy nie przewidują likwidacji spółki komandytowej, a nieodpłatne przekazanie znaku towarowego nastąpi w drodze wykonania uchwały wspólników zawierającej takie rozporządzenie majątkiem spółki. Podsumowując i porządkując powyższe wywody, stwierdzić należy, że Nowa Spółka uzyska przychód podatkowy w związku z faktem otrzymania współwłasności składnika majątku bez obowiązku świadczenia wzajemnego. Nie jest to jednak przychód związany z uczestnictwem w spółce osobowej w rozumieniu art. 5 ust. 1 updop, gdyż spółka ta nie otrzymuje wynagrodzenia za przekazany majątek.

Wobec powyższego, w niniejszej sprawie należy uznać, że w wyniku nieodpłatnego otrzymania współwłasności znaku towarowego, Nowa Spółka uzyska nieodpłatne przysporzenie majątkowe, co w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, skutkuje powstaniem po stronie Spółki przychodu.

Nietrafne jest przy tym stanowisko Wnioskodawcy, który wskazał, że nie ma podstaw do różnicowania sytuacji podatkowej wspólników będących osobami prawnymi oraz osobami fizycznymi. Argument ten nie może mieć pełnego zastosowania do tych grup podatników chociażby ze względu na fakt, że ich status podatkowy regulują dwie odrębne ustawy. Organ analizując sytuację Nowej Spółki może dokonać interpretacji wyłącznie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Niniejsza interpretacja nie zawiera analizy przepisów obwiązujących osoby fizyczne i nie odnosi się w żadnej mierze do ich obowiązków podatkowych. Ponadto stwierdzić należy, że ocena właściwych przepisów regulujących opodatkowanie osób fizycznych może prowadzić do stwierdzenia, że są one również objęte opodatkowaniem na podobnej zasadzie jak Nowa Spółka. Wówczas argument odwołujący się do złamania zasady równości w ogóle nie będzie miał zastosowania w sprawie.

Jednocześnie organ podatkowy pragnie wyjaśnić, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych wnioskodawców i nie mogą stanowić źródła praw i obowiązków dla innych podatników. Organ podatkowy, wydając każdą kolejną interpretację indywidualną, musi respektować natomiast zasadę wyrażoną w art. 120 Ordynacji podatkowej tj. działania na podstawie przepisów prawa. Organ podatkowy nie może wydawać interpretacji indywidualnych tylko w oparciu o wyniki rozstrzygnięć wydanych w podobnych sprawach. Ponadto należy wyjaśnić, że powołane rozstrzygnięcia odnoszą się do ustalenia wąsko pojmowanych obowiązków podatnika jako wspólnika spółki osobowej, która to spółka nie osiąga przychodu ze zbycia swojej własności. Wydane interpretacje potwierdzają jedynie fakt, że nie powstaje wówczas przychód związany z obowiązkiem rozpoznawania przychodów generowanych przez spółki osobowe. Powyższe nie jest sprzeczne z ogólnymi tezami zawartymi w niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.