Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.425.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT opłaty z tytułu przedłużenia
prawa do przyznanej ochrony prawnej do używania i
prezentowania znaku towarowego.
Słowa kluczowe: import-import usług
opłata
znak-znak towarowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania
    podatkiem VAT Opłaty uiszczanej na rzecz A z tytułu przedłużenia prawa do przyznanej
    ochrony prawnej do używania i prezentowania Znaku towarowego.
    Uzupełnili je Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lipca 2025 r. (wpływ 4
    sierpnia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą: B (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem VAT, będącym polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    W ramach swojej działalności. Grupa Kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca (dalej:
    „Grupa Kapitałowa”), wypracowała szereg rozwiązań w postaci algorytmów i programów
    służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie (dalej: „(...)”).
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia na rzecz klientów usług
    retargetingu cyfrowego w oparciu o tzw. real-time bidding technology w cyfrowych
    sieciach reklamowych. Ponadto w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się
    na tworzeniu i udostępnianiu oprogramowania dla firm w obszarze social media
    marketingu i obsługi klienta, a także wsparcia działań dot. content marketingu, influencer
    marketingu oraz brandingu. Spółka pełni rolę podmiotu holdingowego. Wnioskodawca
    świadczy ponadto usługi m.in. w zakresie korzystania z Technologii B oraz usługi wsparcia
    dla spółek z Grupy Kapitałowej (dalej: „Usługi”). Ponadto, Grupa Kapitałowa oferuje usługi
    polegające na wykorzystaniu innowacyjnych technologii pozwalających na precyzyjne
    dobieranie odbiorców reklam w celu zwiększenia ilości sprzedaży produktów przez klienta.
    Spółka, w ramach swojej działalności w 2014 r. dokonała rejestracji własnego znaku
    towarowego (dalej: „Znak towarowy”) w A (dalej: „A”) w celu uzyskania międzynarodowej
    ochrony prawnej do jego używania i prezentowania. A jest agencją Organizacji Narodów
    Zjednoczonych, która służy innowatorom i twórcom na całym świecie, poprzez
    zabezpieczenie ich praw m.in. zapewniając usługi, które umożliwiają twórcom,
    innowatorom i przedsiębiorcom ochronę i promocję ich własności intelektualnej (IP) poza
    granicami kraju oraz działając jako forum do rozwiązywania najnowocześniejszych
    problemów IP. Znak towarowy to graficzno-tekstowe oznaczenie, zawierając
    sformułowanie - nazwę Wnioskodawcy oraz znak graficzny składający się z dwóch
    poziomych linii.
    W związku z rejestracją Znaku towarowego, Spółka dokonała w przeszłości odpowiedniej
    opłaty administracyjnej na rzecz A, a obecnie chce dokonać opłaty za przedłużenie prawa
    do przyznanej ochrony prawnej na rzecz A (dalej: „Opłata”). Opłata zostanie uiszczona
    przez Wnioskodawcę jednorazowo, a w ramach Opłaty ochrona prawa do Znaku
    towarowego zostanie przedłużona na kolejne 10 lat (na okres od 17 lutego 2025 r. do 17
    lutego 2035 r.). W związku z tym Opłata jest dokonywana jednorazowo (na podstawie
    otrzymanego od A rachunku), natomiast obejmuje swoim zakresem okres ochrony Znaku
    towarowego przekraczającego rok podatkowy Wnioskodawcy.
    W odpowiedzi na wezwanie, odpowiedzieli Państwo na pytania Organu w następujący
    sposób:
    Na pytanie nr 1: „Jakie korzyści/świadczenia uzyskują Państwo w związku z posiadaniem
    przez Państwa Znaku towarowego zarejestrowanego w A? W szczególności proszę o

    wyjaśnienie, co dokładnie oznacza wskazana w opisie sprawy ochrona prawna do
    używania i prezentowania tego Znaku towarowego.”
    Odpowiedzieli Państwo: „Posiadanie zabezpieczonego Znaku towarowego
    zarejestrowanego w A (Światowej Organizacji Własności Intelektualnej) niesie ze sobą
    szereg korzyści i świadczeń zarówno o charakterze prawnym, jak i biznesowym. Spółka
    uzyskuje wyłączne prawo do używania swojego Znaku towarowego w danym państwie lub
    regionie objętym ochroną. Oznacza to, że Spółka nabywa prawo do jego wykorzystywania
    – w szczególności do umieszczania go na produktach, materiałach promocyjnych, w
    reklamie i komunikacji marketingowej.
    Rejestracja Znaku towarowego jednocześnie zapewnia skuteczny mechanizm
    egzekwowania praw - umożliwia zakazanie osobom trzecim nieuprawnionego używania
    identycznego lub podobnego oznaczenia. W przypadku naruszeń, Spółka ma możliwość
    dochodzenia swoich roszczeń przed sądami lub odpowiednimi urzędami ds. własności
    intelektualnej.
    Dodatkowo, zastrzeżenie Znaku towarowego wzmacnia ochronę marki i pozytywnie
    wpływa na jej rozpoznawalność na rynkach międzynarodowych, co ma znaczenie również
    w kontekście strategii rozwoju działalności Spółki. Zarejestrowany znak towarowy stanowi
    istotny składnik majątku przedsiębiorstwa - wpływa na jego wycenę, może być
    przedmiotem licencji, cesji lub służyć jako zabezpieczenie zobowiązań finansowych.”
    Na pytanie nr 2: „W opisie sprawy wskazali Państwo również: „A jest agencją Organizacji
    Narodów Zjednoczonych, która służy innowatorom i twórcom na całym świecie, poprzez
    zabezpieczenie ich praw m.in. zapewniając usługi, które umożliwiają twórcom,
    innowatorom i przedsiębiorcom ochronę i promocję ich własności intelektualnej (IP) poza
    granicami kraju oraz działając jako forum do rozwiązywania najnowocześniejszych
    problemów IP.” Proszę zatem o wskazanie, jakie dokładnie usługi A świadczy/może
    świadczyć na rzecz Państwa w związku z zarejestrowaniem przez Państwa Znaku
    towarowego w tej organizacji?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Podstawową usługą A jest umożliwienie przeprowadzenia
    międzynarodowej rejestracji znaku towarowego za pomocą jednego wniosku i jednej
    opłaty, co znacząco upraszcza procedurę i ogranicza koszty w porównaniu do
    prowadzenia odrębnych postępowań przed każdym krajowym urzędem ochrony
    własności intelektualnej. W ramach tej procedury Spółka uzyskuje wyłączne prawo do
    używania swojego Znaku towarowego w określonych krajach oraz skorzystać z możliwości
    centralnego zarządzania rejestracją - w tym przedłużania ochrony, aktualizacji danych
    właściciela, rozszerzania lub ograniczania zakresu ochrony oraz dokonywania cesji praw.
    Dokonując rejestracji w A (co bezpośrednio związane jest z uiszczeniem odpowiedniej
    opłaty), Spółka staje się formalnie ujawnionym właścicielem danego znaku towarowego w
    międzynarodowym rejestrze. Dane te są publiczne i dostępne dla osób trzecich, które
    mogą je zweryfikować np. za pośrednictwem C. Zarejestrowany znak towarowy objęty jest
    ochroną w wybranych krajach, o ile nie zostanie zgłoszony sprzeciw lub odmowa przez
    właściwy urząd krajowy. W razie sporu Spółka może powoływać się na swoje prawo
    wyłącznego używania znaku, wynikające z jego rejestracji i ujawnienia w systemie
    prowadzonym przez A.
    A pośredniczy również w komunikacji między zgłaszającym a urzędami krajowymi,
    przekazując m.in. decyzje o przyznaniu lub odmowie ochrony, informacje o sprzeciwach
    oraz ewentualnych brakach formalnych do uzupełnienia. Dzięki temu Spółka posiada
    jeden ujednolicony kanał komunikacji i może w sposób spójny zarządzać
    międzynarodowym portfelem znaków.
    Dodatkowo A udostępnia szereg narzędzi cyfrowych, które wspierają zarządzanie
    prawami własności intelektualnej. Są to m.in.: A (...) (umożliwiająca wyszukiwanie
    podobnych znaków i monitorowanie potencjalnych kolizji), C (narzędzie do śledzenia

    statusu rejestracji i zmian w rejestrze) oraz platforma (...) (umożliwiająca elektroniczne
    składanie wniosków, zarządzanie zgłoszeniami i dokonywanie płatności online). Narzędzia
    te mają duże znaczenie praktyczne dla efektywnego zarządzania portfelem znaków
    towarowych Spółki na poziomie międzynarodowym. Za dostęp do tych narzędzi nie jest
    pobierana żadna dodatkowa opłata na rzecz A.
    Rejestracja znaku w A wzmacnia także pozycję rynkową Spółki - pozwala na posługiwanie
    się uznanym międzynarodowym certyfikatem rejestracji, który może być wykorzystywany
    jako dowód prawa w relacjach z kontrahentami lub inwestorami, stanowi aktywo o
    mierzalnej wartości, może być przedmiotem licencji, cesji lub zabezpieczenia finansowego,
    a także pozytywnie wpływa na rozpoznawalność marki i jej wycenę w kontekście
    komercjalizacji lub transakcji kapitałowych.”
    Na pytanie nr 3: „Ile wynosi i w jaki sposób kalkulowana jest wysokość Opłat uiszczanych
    przez Państwa w związku z:
      - rejestracją Znaku towarowego;
      - przedłużeniem prawa do przyznanej ochrony prawnej na rzecz A?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Wysokość opłat uiszczanych na rzecz A w związku z rejestracją
    Znaku towarowego oraz przedłużeniem prawa ochronnego ustalana jest według
    zunifikowanego systemu opłat obowiązującego w ramach tzw. Systemu (...) Opłaty te
    obejmują: opłatę podstawową, opłaty dodatkowe za klasy towarów lub usług oraz opłaty
    indywidualne za poszczególne wybrane państwa lub organizacje terytorialne, w których
    ochrona ma obowiązywać. W przypadku rejestracji znaku towarowego podstawowa opłata
    wynosi obecnie (...)(CHF) w przypadku znaku czarno-białego lub (...) CHF w przypadku
    znaku kolorowego. Dodatkowo, jeśli rejestracja obejmuje więcej niż jedną klasę towarów
    lub usług, do opłaty podstawowej doliczana jest kwota (...) CHF za każdą kolejną klasę.
    Kolejnym elementem kalkulacji są opłaty indywidualne pobierane przez poszczególne
    kraje lub regiony, do których kierowane jest zgłoszenie. Całkowita opłata rejestracyjna
    może zatem wynosić od kilkuset do kilku tysięcy franków szwajcarskich, w zależności od
    zakresu terytorialnego ochrony i liczby klas.
    W przypadku przedłużenia prawa do ochrony Znaku towarowego po upływie 10 letniego
    okresu ochrony, opłata jest kalkulowana według analogicznych reguł. W przypadku Spółki
    całkowita opłata za przedłużenie prawa ochronnego wyniosła (...)CHF. Kwota ta jest
    opłacana bezpośrednio do A na podstawie wystawionego rachunku we frankach
    szwajcarskich.”
    Na pytanie nr 4: „Czy ww. opłaty stanowią przychód A?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz A tylko częściowo
    stanowią przychód organizacji - dotyczy to opłaty podstawowej i ewentualnych opłat
    dodatkowych, zgodnie z Załącznikiem do Wspólnego Regulaminu (...). Opłaty indywidualne
    przypisane konkretnym państwom ochrony, są przekazywane przez A bezpośrednio do
    odpowiednich urzędów krajowych lub regionalnych i nie powiększają dochodów tej
    organizacji.”
    Na pytanie nr 5: „Gdzie A posiada siedzibę?”
    Odpowiedzieli Państwo: „A na swoją siedzibę w (...).”
    Na pytanie nr 6: „Czy A posiada siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce?”
    Odpowiedzieli Państwo: „A nie posiada stałej siedziby, stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej ani oddziału na terytorium Polski. Organizacja ma swoją
    siedzibę w (...), a na świecie działają jedynie zewnętrzne biura w innych lokalizacjach - nie
    w Polsce.”

    Na pytanie nr 7: „Jeśli A posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w
    Polsce, to czy to miejsce uczestniczy w świadczeniu usług, których dotyczy niniejsza
    sprawa?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Zgodnie z odpowiedzią udzieloną w pytaniu nr 6, A nie posiada
    stałej siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ani oddziału na
    terytorium Polski.”
    Na pytanie nr 8: „Czy A jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów
    podatku lub podatku od wartości dodanej?”
    Odpowiedzieli Państwo: „A nie jest zidentyfikowana ani obowiązana do identyfikacji dla
    celów podatku dochodowego ani podatku od wartości dodanej, ponieważ jest to
    organizacja międzynarodowa. Ponadto nie prowadzi działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów prawa podatkowego, a jej działania mają charakter
    administracyjny, edukacyjny i publicznoprawny, a nie komercyjny. Z tego względu A nie
    jest rejestrowana jako podatnik VAT w Polsce ani w żadnym innym kraju.”
    Na pytanie nr 9: „Jakie są cele statutowe A?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Cele statutowe A zostały określone w art. 3 Konwencji o
    ustanowieniu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie
    dnia 14 lipca 1967 r. (Dz.U.1975.9.49). Zgodnie z tym przepisem, głównym celem
    organizacji jest popieranie ochrony własności intelektualnej na całym świecie przez
    współdziałanie państw we współpracy, w razie potrzeby, z każdą inną organizacją
    międzynarodową. Dodatkowo A ma za zadanie zapewnić współpracę administracyjną i
    prawną pomiędzy dwiema najważniejszymi związkami w dziedzinie własności
    intelektualnej - Związkiem (...).
    A realizuje te cele poprzez działania mające na celu rozwijanie międzynarodowych
    standardów ochrony własności intelektualnej, promowanie efektywnego wykorzystywania
    systemów IP przez państwa członkowskie, zarządzanie międzynarodowymi systemami
    rejestracji, a także poprzez działalność edukacyjną i wspierającą transfer technologii.”
    Na pytanie nr 10: „Na jakiej podstawie A rejestruje Znak towarowy/przedłuża prawa do
    przyznanej ochrony prawnej? Czy jest to np. umowa, umowa międzynarodowa, inny akt
    prawny? Proszę wskazać dokładnie jaki oraz przytoczyć brzmienie konkretnych regulacji.”
    Odpowiedzieli Państwo: „Podstawą prawną, na której A dokonuje rejestracji Znaków
    towarowych oraz przedłuża okresy ochrony prawnej tych znaków, jest międzynarodowa
    umowa - Protokół do Porozumienia (...) o międzynarodowej rejestracji znaków,
    sporządzony w (...) dnia 27 czerwca 1989 r. (Dz.U.2003.13.129, dalej: .Protokół”).
    Zgodnie z artykułem 2 Protokołu, osoba, która dokonała zgłoszenia krajowego lub
    uzyskała rejestrację znaku w urzędzie pochodzenia (czyli w urzędzie krajowym lub
    regionalnym, takim jak Urząd Patentowy RP lub EUIPO), może ubiegać się o
    międzynarodową rejestrację tego znaku za pośrednictwem A. Ochrona przyznana w
    ramach rejestracji międzynarodowej odnosi się do wybranych przez zgłaszającego państw
    - członków Protokołu - i wywołuje w tych państwach skutki prawne zbliżone do skutków
    krajowej rejestracji znaku, o ile w ustawowo określonym terminie nie zostanie zgłoszony
    sprzeciw lub odmowa ochrony.
    Artykuł 2 Protokołu brzmi:
    1. Jeżeli w Urzędzie Umawiającej się Strony dokonane zostało zgłoszenie o rejestrację
    znaku lub w rejestrze Urzędu Umawiającej się Strony został zarejestrowany znak,
    osoba, na rzecz której zgłoszenie to (zwane dalej „zgłoszeniem podstawowym”) lub ta
    rejestracja (zwana dalej "rejestracją podstawową") zostały dokonane, może, z
    zastrzeżeniem przepisów niniejszego protokołu, zapewnić ochronę swojego znaku na
    terytorium Umawiających się Stron, przez uzyskanie rejestracji tego znaku w rejestrze

    Biura Międzynarodowego Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (zwanymi
    dalej odpowiednio „rejestracją międzynarodową”, „Rejestrem Międzynarodowym”,
    „Biurem Międzynarodowym” i „Organizacją”), pod warunkiem że:
      (i) jeżeli w Urzędzie Umawiającego się Państwa zostało dokonane zgłoszenie
        podstawowe lub w takim Urzędzie dokonana została rejestracja podstawowa,
        osoba, na rzecz której zgłoszenie to lub ta rejestracja zostały dokonane, jest
        podmiotem tego Umawiającego się Państwa lub ma we wspomnianym
        Umawiającym się Państwie miejsce zamieszkania lub prowadzi w nim rzeczywiste i
        poważne przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe,
      (ii) jeżeli w Urzędzie Umawiającej się Organizacji zostało dokonane zgłoszenie
        podstawowe lub w takim Urzędzie dokonana została rejestracja podstawowa
        osoba, na rzecz której to zgłoszenie lub ta rejestracja zostały dokonane, jest
        podmiotem Państwa będącego Członkiem tej Umawiającej się Organizacji lub na
        terytorium wspomnianej Umawiającej się Organizacji ma miejsce zamieszkania lub
        prowadzi na nim rzeczywiste i poważne przedsiębiorstwo przemysłowe lub
        handlowe.
    2. Zgłoszenia o rejestrację międzynarodową (zwane dalej „zgłoszeniem
    międzynarodowym”) dokonuje się w Biurze Międzynarodowym za pośrednictwem
    Urzędu, w którym zostało dokonane zgłoszenie podstawowe lub w którym dokonana
    została rejestracja podstawowa (zwanego dalej „Urzędem pochodzenia”), zależnie od
    przypadku.
    3. Każde wskazanie w niniejszym protokole na „Urząd” lub „Urząd Umawiającej się Strony”
      należy rozumieć jako wskazanie na Urząd uprawniony do dokonywania rejestracji
      znaków w imieniu Umawiającej się Strony, a także wskazanie w niniejszym protokole
      na "znaki" należy rozumieć jako wskazanie na znaki towarowe i znaki usługowe.
    4. W rozumieniu niniejszego protokołu „terytorium Umawiającej się Strony” oznacza, w
      przypadku gdy Umawiającą się Stroną jest Państwo - terytorium tego państwa, a w
      przypadku, gdy Umawiającą się Stroną jest organizacja międzyrządowa - terytorium,
      na którym stosowany jest traktat ustanawiający tę organizację międzyrządową.
      Regulacje dotyczące okresu ochrony zarejestrowanego Znaku towarowego oraz jego
      przedłużenia wynikają bezpośrednio wprost z art. 6 i art. 7 Protokołu:
    Art. 6 ust. 1
    Rejestracja znaku w Biurze Międzynarodowym ważna jest przez okres dziesięciu lat, z
    możliwością jej przedłużenia na warunkach określonych w artykule 7.
    Art. 7 ust. 1
    Każda rejestracja międzynarodowa może być przedłużona na okres dziesięciu lat od
    upływu poprzedniego okresu przez samo uiszczenie opłaty podstawowej oraz, z
    zastrzeżeniem artykułu 8 ustęp 7, opłaty dodatkowej i uzupełniającej, przewidzianych w
    artykule 8 ustęp 2.
    Ponadto szczegółowe regulacje w tym zakresie wynikają Regulaminu wykonawczego do
    Protokołu (Common Regulations under the Madrid Agreement Concerning the
    International Registration of Marks and the Protocol Relating to that Agreement).
    Podsumowując, rejestracja znaku towarowego oraz przedłużenie okresu ochrony prawnej
    w systemie A odbywa się na podstawie Protokołu oraz szczegółowych przepisów
    Regulaminu wykonawczego do tego Protokołu.”
    Na pytanie nr 11: „Jaki jest zasięg terytorialny działania A?”
    Odpowiedzieli Państwo: „A posiada zasięg terytorialny o charakterze globalnym,
    obejmującym niemal wszystkie państwa świata. Obecnie zrzesza (...) państwa

    członkowskie, co czyni ją jedną z (...) organizacji międzynarodowych działających w
    systemie Narodów Zjednoczonych.”
    Na pytanie nr 12: „Czy działania A podejmowane w związku z rejestracją Znaku
    towarowego/przedłużenia prawa do przyznanej ochrony prawnej mogą mieć charakter
    komercyjny i mogą być konkurencyjne na rynku?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Działania podejmowane przez A w związku z rejestracją Znaku
    towarowego/przedłużeniem prawa do przyznanej ochrony prawnej nie mają charakteru
    komercyjnego i nie są konkurencyjne na rynku. Opłaty pobierane przez A w związku z
    obsługą zgłoszeń i przedłużeń ochrony znaków towarowych mają charakter opłat
    administracyjnych i są wykorzystywane do finansowania funkcjonowania organizacji, a nie
    jako dochód z działalności komercyjnej. Organizacja nie świadczy usług w warunkach
    rynkowej konkurencji i nie konkuruje z krajowymi urzędami patentowymi ani z
    podmiotami prywatnymi, takimi jak kancelarie prawne czy firmy świadczące usługi
    doradcze w zakresie własności intelektualnej.”
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy wydatek poniesiony przez Spółkę z tytułu Opłaty na rzecz A nie stanowi
    wynagrodzenia za „usługę” w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Wnioskodawcy wydatek poniesiony przez Spółkę z tytułu Opłaty na rzecz A nie
    stanowi wynagrodzenia za „usługę” w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.:
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem powyższa definicja
    oznacza, że wszystko, co nie stanowi dostawy towarów (tj. przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel), może zostać uznane za usługę w rozumieniu
    ustawy o VAT. Przykłady usług obejmują m.in. usługi transportowe, doradcze, reklamowe,
    najmu, leasingu, budowlane, prawne i wiele innych. Usługa musi być wykonywana przez
    jeden podmiot na rzecz innego. Co do zasady, usługa musi być odpłatna, jednak w
    pewnych przypadkach świadczenia nieodpłatne również podlegają opodatkowaniu. Zatem
    definicja usługi na gruncie ustawy o VAT jest bardzo szeroka i obejmuje czynności, które
    nie stanowią dostawy towarów, w tym także działania polegające na zaniechaniu lub
    tolerowaniu pewnych stanów rzeczy.
    Odnosząc powyższą definicję do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    należy zaznaczyć, że Opłata, która ma zostać poniesiona przez Wnioskodawcę na rzecz A
    nie może zostać zakwalifikowana jako „usługa” w rozumieniu ustawy o VAT. Należy
    bowiem wskazać, że dla zakwalifikowania danej transakcji jako „usługa” w rozumieniu
    ustawy o VAT, musi istnieć element świadczenia wzajemnego, czyli transakcja, w której
    jedna strona wykonuje usługę w zamian za wynagrodzenie, bądź inne świadczenie
    uzyskane od drugiej strony. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca w zamian za Opłatę
    nie nabywa żadnego świadczenia w myśl ustawy o VAT, gdyż nabycie prawa do ochrony
    znaku towarowego faktycznie polega na uzyskaniu zarówno formalnego jak i prawnego
    potwierdzenia wyłącznego prawa do korzystania z danego znaku w obrocie
    gospodarczym. Proces ten obejmuje:
    a) zgłoszenie znaku towarowego do odpowiedniego urzędu/organu (rejestracji), np. do A,

    b) uzyskanie decyzji o przyznaniu prawa ochronnego.
    W rzeczywistości jest to uzyskanie określonego dobra niematerialnego (prawa
    wyłącznego), które przysługuje właścicielowi znaku po jego prawidłowej rejestracji. Proces
    nabycia takiego prawa to rezultat wyłącznie jednostronnej czynności organu publicznego i
    nie spełnia definicji świadczenia usługi, ponieważ nie mamy tu do czynienia z klasycznym
    relacją usługodawca-usługobiorca. Opłata, którą poniesie Spółka w związku z uzyskaniem
    prawa ochrony Znaku towarowego, ma charakter opłaty administracyjnej, a nie zapłaty za
    „usługę”.
    Ponadto zgodnie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    A jest podmiotem publicznym, organizacją międzyrządową, której członkami są państwa, a
    nie podmioty prywatne (wyspecjalizowaną organizacją ONZ). Jej zadaniem jest
    koordynacja i harmonizacja prawa własności intelektualnej na poziomie
    międzynarodowym. Żaden inny podmiot komercyjny nie ma i nie może nabyć uprawnień
    do przyznawania prawa do ochrony znaków towarowych. A realizuje swoje zadania w
    ramach międzynarodowych traktatów i przepisów, działając na rzecz ochrony własności
    intelektualnej na poziomie globalnym, w szczególności zajmuje się koordynacją i
    tworzeniem regulacji dotyczących systemu ochrony własności intelektualnej, a także
    świadczeniem pomocy prawnej i technologicznej. W zakresie kompetencji i przedmiocie
    działalności A nie znajduje się zatem jakiekolwiek świadczenie usług na rzecz podmiotów
    zewnętrznych. A nie świadczy usługi komercyjnej ani nie prowadzi działalności
    gospodarczej – wykonuje wyłącznie swoje zadanie w ramach publicznoprawnej procedury.
    W praktyce oznacza to. że A nie spełnia definicji podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, ponieważ jest podmiotem publicznym spełniającym przesłanki z art. 15 ust.
    6 ustawy o VAT i powinna być uznana za organ administracji publicznej, który wypełnia
    nałożone na nią prawem obowiązki.
    Zatem Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie nie nabywa „usługi”, a jedynie korzysta z
    procesu rejestracyjnego prowadzonego przez organ publiczny, co skutkuje przyznaniem
    prawa wyłącznego do ochrony własnego Znaku towarowego. Podkreślenia wymaga fakt,
    że Spółka nie może nabyć prawa do ochrony Znaku towarowego od innego podmiotu,
    który działałby w tym zakresie jako podmiot prywatny (prowadzący działalność
    komercyjną).
    W związku z powyższym:
    1) Prawo ochrony Znaku towarowego nabyte w procesie rejestracji w A nie spełnia
      przesłanek do uznania za „usługę” w rozumieniu art. 8 ust 1 ustawy o VAT, a co za tym
      idzie Opłata nie jest wynagrodzeniem za usługę w rozumieniu ustawy o VAT, a jest to
      jednostronne świadczenie pieniężne, wynikające z przepisów prawa i pobierane przez
      organ administracyjny.
    2) A jako organizacja publiczna nie może być uznana za podatnika VAT w rozumieniu art.
      15 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż wypełnia swoje nałożone prawem zadania (art. 15 ust. 6
      ustawy o VAT), a jednocześnie nie ma prawa do prowadzenia działalności gospodarczej
      w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (nie może prowadzić działalności producenckiej,
      handlowej lub usługowej, nie może wykonywać czynności polegających na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
      celów zarobkowych).
    3) W przypadku Opłaty nie występuje odpłatna dostawa towarów czy odpłatne
      świadczenie usług, gdyż w rozumieniu ustawy o VAT, świadczenie musi mieć charakter
      ekwiwalentny (tj. być usługą odpłatną), a w przypadku opłat urzędowych nie występuje
      klasyczna relacja usługodawca – usługobiorca.

    Reasumując, nabycie prawa do kontynuacji ochrony Znaku towarowego nie stanowi
    „usługi” w rozumieniu ustawy o VAT, ponieważ nie polega na świadczeniu, które
    spełniałoby definicję z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Jest to bowiem proces uzyskania
    określonego prawa wyłącznego poprzez decyzję administracyjną, a nie świadczenie usług
    przez organ rejestrujący - de facto organ publiczny, który nie może być uznany za
    podatnika zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. W związku z tym nabycie prawa do
    ochrony Znaku towarowego znajduje się poza zakresem ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest nieprawidłowe.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      a) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      b) eksport towarów;
      c) import towarów na terytorium kraju;
      d) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      e) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Towarami zaś, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, są:
      Rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą, usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też należy stwierdzić, że
    definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Usługami, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    jest obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone
    przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są
    ujęte w tych klasyfikacjach.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do
    katalogu usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym
    świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności
    gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania
    czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis stanowi natomiast implementację art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), z którego wynika, że:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      w związku z czynnościami, których dokonują jako organy władzy publicznej nawet
      jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami
      lub transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

    Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
      Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    W świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
        art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Natomiast w myśl art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca
    usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od dostawcy spoza terytorium Polski. Przepis ten
    wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu
    usług przez usługobiorcę. Warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących
    usługodawcy jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby wystąpił import usług, miejsce
    świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od podatnika zagranicznego musi
    znajdować się na terytorium Polski.
    Należy przy tym zauważyć, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze
    terytorialnym - opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które
    zostaną uznane za wykonane w tym państwie. Dlatego też, w przypadku świadczenia
    usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie
    miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć
    będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    Polsce, czy też nie.
    Zauważyć należy, że przy ustalaniu miejsca świadczenia usług istotne jest czy usługa jest
    świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy czy też na rzecz podmiotu
    niebędącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy.
    W myśl art. 28a ustawy:

      Na potrzeby stosowania przepisów regulujących miejsce świadczenia przy
      świadczeniu usług:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej.
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 11 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej – rozumie
      się przez to podatek nakładany na terytorium państwa członkowskiego z wyjątkiem
      podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.
    Powołany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o
    podatku od towarów i usług, który ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca
    świadczenia usług. Podatnikiem, według tej regulacji, jest osoba wykonująca samodzielnie
    działalność gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Przy czym,
    ustawodawca wskazując na działalność gospodarczą odnosi się do jej definicji ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy.
    Za podatników, w świetle powołanego wyżej przepisu, uznawane są również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich, bądź osoby prawne niebędące podatnikami prowadzącymi
    działalność gospodarczą, które są zidentyfikowane lub obowiązane do identyfikacji do
    celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Natomiast art. 28b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. W
    ramach swojej działalności w 2014 r. dokonali Państwo rejestracji własnego znaku
    towarowego („Znak towarowy”) w A („A") w celu uzyskania międzynarodowej ochrony
    prawnej do jego używania i prezentowania. A jest agencją Organizacji Narodów
    Zjednoczonych, która służy innowatorom i twórcom na całym świecie, poprzez
    zabezpieczenie ich praw m.in. zapewniając usługi, które umożliwiają twórcom,
    innowatorom i przedsiębiorcom ochronę i promocję ich własności intelektualnej (IP) poza
    granicami kraju oraz działając jako forum do rozwiązywania najnowocześniejszych
    problemów IP. Znak towarowy to graficzno - tekstowe oznaczenie, zawierając
    sformułowanie – Państwa nazwę oraz znak graficzny składający się z dwóch poziomych

    linii. W związku z rejestracją Znaku towarowego, Spółka dokonała w przeszłości
    odpowiedniej opłaty administracyjnej na rzecz A, a obecnie chce dokonać opłaty za
    przedłużenie prawa do przyznanej ochrony prawnej na rzecz A („Opłata”). Opłata zostanie
    uiszczona przez Państwa jednorazowo, a w ramach Opłaty ochrona prawa do Znaku
    towarowego zostanie przedłużona na kolejne 10 lat (na okres od 17 lutego 2025 r. do 17
    lutego 2035 r.). W związku z tym Opłata jest dokonywana jednorazowo (na podstawie
    otrzymanego od A rachunku), natomiast obejmuje swoim zakresem okres ochrony Znaku
    towarowego przekraczającego rok podatkowy Spółki.
    Cele statutowe A zostały określone w art. 3 Konwencji o ustanowieniu Światowej
    Organizacji Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. (Dz.
    U.1975.9.49). Zgodnie z tym przepisem, głównym celem organizacji jest popieranie
    ochrony własności intelektualnej na całym świecie przez współdziałanie państw we
    współpracy, w razie potrzeby, z każdą inną organizacją międzynarodową. Dodatkowo A
    ma za zadanie zapewnić współpracę administracyjną i prawną pomiędzy dwiema
    najważniejszymi związkami w dziedzinie własności intelektualnej - Związkiem (...).
    A realizuje te cele poprzez działania mające na celu rozwijanie międzynarodowych
    standardów ochrony własności intelektualnej, promowanie efektywnego wykorzystywania
    systemów IP przez państwa członkowskie, zarządzanie międzynarodowymi systemami
    rejestracji, a także poprzez działalność edukacyjną i wspierającą transfer technologii.”
    W tak przedstawionych okolicznościach sprawy Państwa wątpliwości w zakresie podatku
    od towarów i usług dotyczą opodatkowania podatkiem VAT Opłaty uiszczanej na rzecz A z
    tytułu przedłużenia prawa do przyznanej ochrony prawnej do używania i prezentowania
    Znaku towarowego.
    Należy tu zauważyć, że obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług przez nabywcę
    usług wynika z ustaleń w zakresie miejsca świadczenia usług. Zatem definicja podatnika, o
    której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, powinna być rozpatrywana w kontekście
    uregulowań dotyczących miejsca świadczenia (art. 28a-28o ustawy).
    Z art. 28a pkt 1 lit. a i b ustawy wynika natomiast, że podatnikami będą podmioty, które
    wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub
    działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat
    takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6 ustawy, a w przypadku osoby prawnej
    niebędącej podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą, podmiot zidentyfikowany
    lub obowiązany do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy wskazać, że na podstawie art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT z zakresu pojęciowego podmiotów uznanych za podatników VAT
    ustawodawca wyłączył organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy w
    zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy przepis stanowi implementację art. 13 ust. 1 Dyrektywy VAT.
    Brzmienie ww. regulacji wskazuje, że z kręgu podatników VAT wyłączono organy publiczne
    i podmioty prawa publicznego, gdy działają one w charakterze organu władzy i w zakresie
    swoich prerogatyw wynikających z prawa publicznego. Wyłączenie tych podmiotów z
    grona podatników podatku VAT dotyczy sfery działań o charakterze władczym (sfera
    imperium).
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE, w świetle celów Dyrektywy VAT, dla
    zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 13 ust. 1 tej Dyrektywy (czyli zasady
    nieopodatkowania), muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki – działalność
    prowadzona jest przez podmiot publiczny, przy czym działalność ta powinna być
    wykonywana w charakterze organu władzy publicznej.

    Pojęcie „działalności wykonywanej w charakterze organu władzy publicznej” zostało
    zdefiniowane przez TSUE w wyroku z 16.09.2008 r. w sprawie C-288/07: „(...) zgodnie z art.
    4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy krajowe, regionalne i lokalne organy władzy i
    inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z
    działalnością, które podejmują i transakcjami, które zawierają jako organy władzy
    publicznej. (...) działalnością wykonywaną w charakterze organu władzy publicznej w
    rozumieniu tego przepisu jest działalność wykonywana przez podmioty prawa
    publicznego w ramach właściwego dla nich reżimu prawnego, z wyłączeniem tej
    działalności, która jest wykonywana przez nich na tych samych warunkach prawnych, co
    prywatni przedsiębiorcy (zob. w szczególności ww. wyrok w sprawie Fazenda Pública, pkt
    17, oraz przywołane tam orzecznictwo).”
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT ma zastosowanie, gdy podmiot mający status organu władzy publicznej
    (urzędu obsługującego ten organ) wykonuje czynności o charakterze władczym, które
    związane są z realizacją zadań nałożonych na ten organ przepisami prawa, do których
    realizacji został on powołany (organ działa w określonym reżimie publiczno-prawnym).
    Samo przyznanie na mocy przepisów prawa podmiotowi publicznemu określonych zadań
    nie przesądza o tym, że mamy do czynienia z czynnościami wyłączonymi z opodatkowania
    VAT.
    Instytucja utworzona na podstawie przepisów prawa międzynarodowego nie mieści się w
    kategorii „organów władzy publicznej”, gdy nie jest w szczególności wyposażona na
    podstawie przepisów prawa krajowego w prerogatywy władztwa publicznego.
    Jak wynika z opisu sprawy, podstawową usługą świadczoną przez A jest umożliwienie
    przeprowadzenia międzynarodowej rejestracji znaku towarowego za pomocą jednego
    wniosku i jednej opłaty, co znacząco upraszcza procedurę i ogranicza koszty w
    porównaniu do prowadzenia odrębnych postępowań przed każdym krajowym urzędem
    ochrony własności intelektualnej. W razie sporu Spółka może powoływać się na swoje
    prawo wyłącznego używania znaku, wynikające z jego rejestracji i ujawnienia w systemie
    prowadzonym przez A. A pośredniczy również w komunikacji między zgłaszającym a
    urzędami krajowymi, przekazując m.in. decyzje o przyznaniu lub odmowie ochrony,
    informacje o sprzeciwach oraz ewentualnych brakach formalnych do uzupełnienia.
    Dodatkowo A udostępnia szereg narzędzi cyfrowych, które wspierają zarządzanie
    prawami własności intelektualnej a za dostęp do tych narzędzi nie jest pobierana żadna
    dodatkowa opłata na rzecz A.
    Stosownie do art. 11 lit. a) Porozumienia (...) o międzynarodowej rejestracji znaków,
    zadania odnoszące się do rejestracji międzynarodowej (oraz inne zadania
    administracyjne) wykonuje Biuro Międzynarodowe - Biuro A ((...)utworzone na podstawie
    Konwencji o ustanowieniu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej, sporządzonej w
    Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. - Dz.U. z 1975 r. poz. 49).
    Istotą systemu międzynarodowej rejestracji znaków towarowych jest ułatwienie procedury
    ubiegania się o rejestrację w krajach członkowskich Związku (...).
    Zgłaszający, w wyniku jednej rejestracji bądź jednego zgłoszenia znaku bazowego w kraju
    pochodzenia, uzyskuje możliwość uzyskania ochrony we wszystkich krajach
    członkowskich, przy czym ochrona ta jest taka sama, jak ta uzyskana bezpośrednio w
    poszczególnych państwach. Administracją Systemu (...) zajmuje się Biuro Międzynarodowe.
    Z opisu sprawy oraz z postanowień zarówno Porozumienia (...) o międzynarodowej
    rejestracji znaków, sporządzonego w (...) dnia 27 czerwca 1989 r. (Dz.U.2003.13.129) jak i
    Protokołu do tego porozumienia nie wynika, aby A została wyposażona w prerogatywy
    władztwa publicznego w związku z wykonywaniem zadań powierzonych tej organizacji
    dotyczących międzynarodowej rejestracji znaków towarowych. Z opisu sprawy nie wynika

    również, aby A posiadała kompetencje władczego kształtowania sytuacji prawnej innych
    podmiotów z możliwością bezpośredniego przymusu w celu dostosowania się do norm
    tego prawa (w razie sporu Spółka może jedynie powoływać się przed odpowiednimi
    instytucjami/organami ds. własności intelektualnej na swoje prawo wyłącznego używania
    znaku, wynikające z jego rejestracji i ujawnienia w systemie prowadzonym przez A a w
    przypadku naruszeń, Spółka ma możliwość dochodzenia swoich roszczeń przed sądami
    lub odpowiednimi urzędami, a nie przed A).
    Działania A podejmowane w zakresie międzynarodowej rejestracji znaków towarowych
    mają zatem charakter organizacyjny, administracyjny i służą usprawnieniu
    międzynarodowej rejestracji znaków towarowych, co pozwala uniknąć zgłaszającym dany
    znak towarowy do ochrony międzynarodowej prowadzenia odrębnych postępowań przed
    każdym krajowym urzędem ochrony własności intelektualnej.
    Jednocześnie należy wskazać, że sfera działań o charakterze władczym w zakresie
    rejestracji znaków towarowych pozostaje domeną krajowych urzędów ochrony własności
    intelektualnej. W Polsce krajowym urzędem ochrony własności intelektualnej jest Urząd
    Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej: „Urzędem Patentowym”. Zadania i
    organizację Urzędu Patentowego, w tym także zadania związane z ochroną
    międzynarodowych znaków towarowych, regulują przepisy ustawy z 30 czerwca 2000 r.
    Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1170 ze zm.).
    Działania Urzędu Patentowego o charakterze władczym w zakresie międzynarodowej
    rejestracji znaków towarowych przejawiają się przede wszystkim w prowadzeniu
    postępowania w sprawie uznawania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony
                                1międzynarodowych znaków towarowych (Rozdział 4 Prawa własności przemysłowej) i
    wydawania decyzji w ramach tego postępowania. Co istotne, roszczeń z tytułu naruszenia
    prawa z rejestracji międzynarodowego znaku towarowego korzystającego z ochrony na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej można dochodzić od dnia ogłoszenia w
                                            16„Wiadomościach Urzędu Patentowego” o uznaniu jego ochrony (art. 152 Prawa
    własności przemysłowej).
    W przypadku Urzędu Patentowego przewidziano opłatę o charakterze administracyjnym
    na rzecz organu władzy publicznej, tj. ww. urzędu. Opłata od wniosku o rejestrację
    międzynarodową znaku towarowego wynika z przepisów prawa krajowego i wynosi 600 zł
    (poz. 21 Tabeli opłat związanych z ochroną znaków towarowych, stanowiącej załącznik nr
    3 do Rozporządzenia Rady Ministrów 29 sierpnia 2001 r. w sprawie opłat związanych z
    ochroną wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych,
    oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych - Dz.U. Nr 90, poz. 1000, ze zm.).
    Opłatę tę należy odróżnić od opłat uiszczanych na rzecz A z tytułu obsługi
    międzynarodowej rejestracji znaków towarowych i stanowiących dochód tej organizacji.
    Należy również podkreślić, iż ani z opisu sprawy ani z regulacji odnoszących się do
    międzynarodowej rejestracji znaków towarowych prowadzonej przez A nie wynika, aby
    międzynarodowa rejestracja znaków towarowych nie mogła odbywać się bezpośrednio w
    poszczególnych państwach (tj. bez skorzystania z usług A).
    W przypadku Polski, stosownie do art. 5 Prawa własności przemysłowej, osoby
    zagraniczne (tj. osoby niemające obywatelstwa polskiego i odpowiednio miejsca
    zamieszkania albo siedziby bądź poważnego przedsiębiorstwa na obszarze
    Rzeczypospolitej Polskiej – zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy)
    korzystają z uprawnień wynikających z ustawy na podstawie umów międzynarodowych.
    Jeżeli nie narusza to postanowień umów międzynarodowych, osoby zagraniczne mogą
    korzystać z uprawnień wynikających z ustawy na zasadzie wzajemności. Przesłanki
    wzajemności, dla celów postępowania przed Urzędem Patentowym, stwierdza - po
    zasięgnięciu opinii właściwego ministra - Prezes Urzędu Patentowego.

    W świetle powyższego A jako instytucja utworzona na podstawie przepisów prawa
    międzynarodowego nie mieści się w kategorii „organów władzy publicznej”. Nie jest w
    szczególności wyposażona na podstawie przepisów prawa krajowego w prerogatywy
    władztwa publicznego i choć pełni pewne funkcje publiczne to nie sposób uznać, aby
    świadcząc odpłatne usługi obsługi międzynarodowej rejestracji znaków towarowych
    działała jako organ władzy publicznej.
    Świadczone przez A usługi obsługi międzynarodowej rejestracji znaków towarowych
    powinny podlegać zatem ocenie w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, tj. w świetle
    przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej. Głównym celem organizacji jest
    popieranie ochrony własności intelektualnej na całym świecie przez współdziałanie
    państw we współpracy, w razie potrzeby, z każdą inną organizacją międzynarodową.
    Dodatkowo A ma za zadanie zapewnić współpracę administracyjną i prawną pomiędzy
    dwoma najważniejszymi związkami w dziedzinie własności intelektualnej - Związkiem (...).
    Takie sformułowanie celów i zadań stanowi przejaw zamiaru realizacji przez A zadań w
    sposób ciągły, zatem nie sposób w rozpatrywanym przypadku przekreślić istnienia
    przesłanki działalności gospodarczej, jaką jest ciągłość świadczenia usług przez A. Tylko
    takie przyjęcie charakteru wykonywanej działalności przemawia za racjonalnością
    przystąpienia przez kraje członkowskie do Systemu (...) działającego w ramach A a
    długookresowa i ciągła realizacja zadań A zapewni osiągnięcie celów, dla jakich
    organizacja ta została utworzona.
    W ocenie Organu, ciągłość działalności A zbliża charakterem usługi obsługi
    międzynarodowej rejestracji znaków towarowych świadczone przez A do usług
    potencjalnie świadczonych przez podmiot świadczący usługi pośrednictwa w dokonywaniu
    czynności w innych państwach czy też inny podmiot świadczący usługi obsługi
    administracyjnej, który w analizowanych realiach rynkowych zostałby potraktowany jako
    podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jak wynika z orzecznictwa TSUE, pojęcie „działalność gospodarcza” ma charakter
    obiektywny i należy ją oceniać niezależnie od jej celów i rezultatów. W konsekwencji nie
    ma znaczenia, czy świadczenie usług ma na celu zaspokojenie interesu ogólnego i wynika
    z przepisów prawa (przykładowo wskazano w wyroku TSUE z dnia 29 października 2009 r.
    w sprawie C-246/08: „W tym kontekście należy zauważyć, że z uwagi na obiektywny
    charakter pojęcia działalności gospodarczej, okoliczność, iż działalność państwowych biur
    polega na pełnieniu funkcji przyznanych i regulowanych przez ustawę w interesie
    powszechnym i bez jakiegokolwiek celu przedsiębiorczego lub handlowego jest w tym
    zakresie bez znaczenia.”), czy też usługi są świadczone w celu udzielania pomocy (wsparcie
    dla określonych podmiotów), a nie zaś w duchu czystej przedsiębiorczości, czy z zamiarem
    osiągnięcia określonych rezultatów. Takie okoliczności same w sobie nie pozwalają na
    uznanie, że sporna działalność nie ma charakteru gospodarczego (tak m.in. wyroki: z 27
    listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 Zita Modes, pkt 38; z 21 lutego 2006 r. w sprawie C-
    223/03 University of Huddersfield, pkt 47; z 26 czerwca 2007 r. w sprawie C-284/04 T-
    Mobile Austria, pkt 35; z 26 czerwca 2007 r. w sprawie C-369/04 Hutchinson 3G pkt 28).
    Wobec tego, na gospodarczy charakter działalności A w związku ze świadczeniem przez
    nią usług (za które otrzymuje stosowne wynagrodzenie) nie wpływa okoliczność, że jest
    ona organizacją międzynarodową, wykonującą działalność publiczną.
    Okoliczność, że A nie jest zidentyfikowana dla celów podatku od wartości dodanej także
    nie oznacza automatycznie, że nie może zostać uznana za podatnika wykonującego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jak bowiem wynika z
    orzecznictwa, status danego podmiotu jako podatnika VAT jest kategorią obiektywną –
    niezależną od dopełnienia obowiązku rejestracji dla potrzeb tego podatku.
    Reasumując, w ocenie Organu, w okolicznościach analizowanej sprawy, A powinna zostać
    uznana za podatnika VAT, zaś świadczone przez nią usługi obsługi międzynarodowej
    rejestracji znaków towarowych – za działalność gospodarczą.

    Wobec powyższego, mając na uwadze niewątpliwie odpłatny charakter ww. usług, Opłata
    uiszczana na rzecz A (tj. z wyłączeniem opłaty indywidualnej przypisanej konkretnym
    państwom ochrony, która jest przekazywana przez A bezpośrednio do odpowiednich
    urzędów krajowych lub regionalnych i nie powiększa dochodów tej organizacji) z tytułu
    przedłużenia prawa do przyznanej ochrony prawnej do używania i prezentowania Znaku
    towarowego stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług i podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT na ogólnych zasadach.
    Z opisu sprawy wprost wynika, że A nie ma siedziby ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski, a jej siedziba mieści się w (...). Skoro tak, to
    stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek rozliczenia podatku VAT z tytułu
    tzw. importu usług będzie ciążył na Państwu – usługobiorcy. Oznacza to, że będą Państwo
    zobowiązani do rozpoznania importu usług i odprowadzenia podatku VAT z tytułu nabycia
    usług obsługi międzynarodowej rejestracji znaków towarowych.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w
    dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazać należy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem
    przyszłym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.