Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.240.2025.2.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Ustalenie, czy wynagrodzenie, które ma być wypłacone
Wnioskodawcy z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów nie
stanowi dywidendy w rozumieniu art. 10 UPO PL; ESP i w
związku z tym będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od osób prawnych na terytorium Królestwa
Hiszpanii
Słowa kluczowe: Hiszpania
dywidendy
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
udział-umorzenie udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych-Przychody z udziału w
zyskach osób prawnych-Umorzenie udziału (akcji) lub
zmniejszenie ich wartości
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 3-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go
    Państwo pismami z 29 kwietnia 2025 r. (wpływ 23 maja 2025 r.) i 17 czerwca 2025 r.
    (wpływ 23 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka prawa hiszpańskiego (...) (dalej: A, Wnioskodawca, Spółka) z siedzibą w (...) jest
    jedynym wspólnikiem B sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: B), spółki prawa polskiego.
    Przedmiotem działalności podmiotów wchodzących do grupy kapitałowej (...) jest szeroko
    rozumiana produkcja (...).
    W związku z przejęciem przez Wnioskodawcę B planowane jest uporządkowanie i
    dostosowanie struktury (...) do organizacji i koncepcji (...) funkcjonujących w całej grupie
    (...), tj. w nowej grupie kapitałowej, do której należy Spółka (m.in. (...)).
    W związku z powyższym planowane jest umorzenie części udziałów w B będących
    własnością A (dalej: udziały) w trybie dobrowolnego umorzenia udziałów zgodnie z art. 199
    Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18; dalej: KSH). Umorzenie udziałów
    zostanie dokonane w drodze obniżenia kapitału B o kwotę określoną w uchwale o
    umorzeniu. Wskutek umorzenia B wypłaci A wynagrodzenie za umarzane udziały.
    Na dzień wypłaty ww. wynagrodzenia B nie będzie spełniała definicji spółki
    nieruchomościowej, o której mowa art. 4a pkt 35 Ustawy o CIT. Ponadto, na ostatni dzień
    miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dojdzie do wypłaty wynagrodzenia z tytułu
    dobrowolnego umorzenia części udziałów, B nie będzie posiadała na terytorium Polski
    nieruchomości - zarówno bezpośrednio, jak również pośrednio, które mogłyby stanowić
    co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów tego podmiotu.
    W związku z powyższym A powzięła wątpliwości w zakresie miejsca, w którym
    opodatkowaniu CIT będzie podlegało wynagrodzenie wypłacone z tytułu dobrowolnego
    umorzenia udziałów przez B.

## Pytanie

Czy wynagrodzenie, które ma być wypłacone Wnioskodawcy przez B z tytułu
    dobrowolnego umorzenia udziałów nie stanowi dywidendy w rozumieniu art. 10 polsko-
    hiszpańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku z dnia 15 listopada 1979 r. (Dz.U. z 1982 r. nr 17 poz. 127; dalej:
    umowa) i w związku z tym będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych na terytorium Królestwa Hiszpanii?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy.
    W ocenie Wnioskodawcy wynagrodzenie, które ma być mu wypłacone przez B z tytułu
    dobrowolnego umorzenia udziałów nie stanowi dywidendy w rozumieniu umowy w
    związku z czym będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych na terytorium Królestwa Hiszpanii.
    Uzasadnienie.
    Klasyfikacja wynagrodzenia za dobrowolne umorzenie udziałów na gruncie umowy i
    przepisów prawa polskiego.

    A stoi na stanowisku, że wynagrodzenie pieniężne z tytułu dobrowolnego umorzenia
    udziałów nie stanowi dla A dywidendy lub innego przychodu (dochodu) z tytułu udziału w
    zyskach B w rozumieniu art. 10 umowy lecz stanowi inne dochody, o których mowa w art.
    21 umowy.
    Wynagrodzenie, które będzie wypłacone A w związku z umorzeniem udziałów przez B
    będzie bowiem przekazane na zasadach określonych w umowie spółki B oraz
    odpowiednich uchwałach podjętych przez B, określających zakres udziałów objętych
    umorzeniem, a nie w związku z osiągnięciem zysku przez B, co wskazywałoby na
    dywidendowy charakter wynagrodzenia.
    Również w rozumieniu art. 10 umowy, aby dana należność miała charakter dywidendy
    powinna mieć związek z zyskiem osoby prawnej, przez którą jest wypłacana. Jak wskazano
    w art. 10 ust. 3 umowy użyte w niniejszym artykule określenie „dywidendy” oznacza
    wpływy z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach, z wyjątkiem
    wierzytelności, jak również wpływy pochodzące z innych udziałów w spółce, które są
    traktowane w ten sam sposób jak wpływy z akcji, zgodnie z prawem podatkowym
    Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę.
    A contrario, skoro wypłata wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów przez B nie ma
    związku z osiągnięciem przez spółkę zysku, wynagrodzenie to nie może zostać uznane za
    dywidendę dla celów stosowania umowy.
    Nawet gdyby przyjąć, że w świetle przepisów umowy wynagrodzenie z tytułu umorzenia
    udziałów stanowi inne źródło dochodów A niż inne dochody określone w art. 21 umowy,
    każda inna możliwa klasyfikacja tego wynagrodzenia dla celów zastosowania umowy i tak
    wskazywałaby, że miejscem jej opodatkowania powinno być Królestwo Hiszpanii. Dotyczy
    to w szczególności klasyfikacji wypłaty jako zysku kapitałowego, o którym mowa w art. 13
    umowy (opodatkowanie w Polsce możliwe tylko w przypadku, gdyby umarzane udziały
    stanowiły majątek zakładu, który A ma w Polsce co w niniejszej sytuacji nie ma miejsca) lub
    jako dochodu z opodatkowania majątku, o którym mowa w art. 22 umowy (możliwość
    opodatkowania w Polsce majątku ruchomego wyłącznie stanowiącego część majątku
    zakładu A).
    Wniosek ten jest słuszny również z perspektywy przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych z 15 lutego 1992 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 278; dalej:
    ustawa o CIT) i ustaw wprowadzających zmiany do niej. I tak ustawą z dnia 25 listopada
    2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, uchylony został art. 10 ust. 1 pkt
    2 ustawy o CIT, który (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.) stanowił, że
    dochody uzyskane z odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki, w celu umorzenia tych
    udziałów, są traktowane jako dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych. Z
    powyższego w sposób oczywisty wynika, że do końca 2010 r. dochód z tytułu zbycia
    udziałów w celu ich umorzenia stanowił dochód z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych. Począwszy jednak do 2011 r. dochód z tytułu zbycia udziałów w celu ich
    umorzenia nie stanowi już dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych (dochodu
    zrównanego z dywidendą) lecz dochód z rozporządzenia majątkiem - dochód ze zbycia
    udziałów.
    Powyższe stanowisko wielokrotnie potwierdzały sądy administracyjne. Przykładowo
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 maja 2019 r. (sygn. akt II FSK 1488/17)
    uznał, że: „nowelizacja, która weszła w życie 1 stycznia 2011 r., miała na celu zrównanie
    zasad opodatkowania zbycia udziałów (akcji) w spółce w celu umorzenia z każdym innym
    zbyciem udziałów (akcji)”.

    Realizując to zamierzenie ustawodawca wykreślił art. 10 ust. 1 pkt 2 PDOPrU, wyłączając
    przychody ze zbycia udziałów (akcji) spółce w celu umorzenia z kategorii przychodów z
    udziału w zyskach osób prawnych. Tym samym, przesądził, że przychody te podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 listopada
    2018 r. (sygn. akt II FSK 234/17), w którym wskazał, że: „nowelizacja ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, która weszła w życie 1 stycznia 2011 r. miała na celu
    zrównanie zasad opodatkowania zbycia udziałów (akcji) spółce w celu umorzenia z
    każdym innym zbyciem udziałów (akcji)”.
    Realizując to zamierzenie ustawodawca uchylił art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., wyłączając
    przychody ze zbycia udziałów (akcji) spółce w celu umorzenia z kategorii przychodów z
    udziału w zyskach osób prawnych.
    Z kolei w świetle przepisów KSH (art. 192) jednym z warunków wypłaty dywidendy (zaliczki
    na dywidendę) jest wypracowanie zysku przez podmiot ją wypłacający, gdyż kwota
    przeznaczona do podziału między wspólników nie może przekraczać zysku za ostatni rok
    obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz o kwoty przeniesione
    z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, które mogą być
    przeznaczone do podziału.
    Przy braku możliwości zakwalifikowania wynagrodzenia, które będzie wypłacone A przez B
    w związku z umorzeniem udziałów jako dochodu związanego z dywidendą, zyskiem
    kapitałowym, lub zbyciem majątku ruchomego jedyną możliwością pozostaje uznanie go
    za inny dochód, o którym mowa w art. 21 umowy i opodatkowanie go, zgodnie z § 1 tego
    artykułu, na terytorium siedziby osiągającego dochód czyli w Królestwie Hiszpanii.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Umorzenie udziałów zostało uregulowane w przepisach art. 199 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „Ksh”).
    Zgodnie z art. 199 § 1-4 Ksh:
      § 1. Udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w
      przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą
      wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez
      zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego
      umorzenia określa umowa spółki.
      § 2. Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna
      określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia
      przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku
      umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na
      udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok
      obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników.
      W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również
      uzasadnienie.
      § 3. Za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia.

      § 4. Umowa spółki może stanowić, że udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się
      określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników. Stosuje się
      wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym.
    W myśl art. 199 § 6 i 7 Ksh:
      § 6. Umorzenie udziału z czystego zysku nie wymaga obniżenia kapitału zakładowego.
      § 7. W razie umorzenia wymagającego obniżenia kapitału zakładowego, umorzenie
      następuje z chwilą obniżenia kapitału zakładowego.
    Kodeks spółek handlowych przewiduje zatem trzy metody umorzenia udziałów:
    1. umorzenie dobrowolne - polegające na nabyciu przez spółkę od wspólnika własnych
      udziałów celem ich umorzenia i następnym umorzeniu tych udziałów,
    2. umorzenia przymusowe - przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa
      spółki. W przypadku umorzenia przymusowego nie dochodzi do zbycia udziałów przez
      wspólnika na rzecz spółki,
    3. umorzenie automatyczne - udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się określonego
      zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników - stosuje się wówczas
      przepisy o umorzeniu przymusowym.
    Z przywołanego przepisu wynika, że umorzenie udziałów, co do zasady, odbywa się za
    wynagrodzeniem. Jednak w ramach umorzenia dobrowolnego dopuszcza się umorzenie
    nieodpłatne. W przypadku umorzenia dobrowolnego udziałów dochodzi najpierw do
    zbycia tych udziałów przez udziałowca - w takim przypadku następuje nabycie udziałów
    przez spółkę - a dopiero w drugiej kolejności do ich umorzenia przez spółkę. Umorzenie
    nastąpi w przyszłości. Zatem w przypadku umorzenia dobrowolnego dochodzi do nabycia
    udziałów przez spółkę i odrębnie do ich umorzenia - w dwóch etapach działań. Chodzi
    więc o rodzaj transakcji, czynność prawną, która jest podstawą umorzenia dobrowolnego.
    Wobec powyższego podkreślić należy, że z dobrowolnym umorzeniem udziałów mamy do
    czynienia wówczas, gdy wspólnik spółki wyrazi zgodę na umorzenie jego udziałów, a
    ponadto spółka ta nabędzie od wspólnika jego udziały.
    Odnosząc powyższe na grunt przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)
    wskazać należy, że stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przepis ten wyraża tzw. zasadę ograniczonego obowiązku podatkowego. W myśl
    przedmiotowej zasady państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania
    przychodów ma prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami
    podatkowymi w zakresie przychodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    W myśl art. 3 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
      zakład;
      2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

      3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
    Na mocy art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, uregulowano podatek od przychodów z dywidend oraz
    innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
    Na mocy tego przepisu:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Przepis ten odnosi się wprost do art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, stosownie do którego:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt
      4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
      a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez
      uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania
      dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje
      wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo
      wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
      b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
      c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
      następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której
      mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

      e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
      f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
      przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki
      bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz
      równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów
      (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
      g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub
      h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie,
      jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie -
      majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie
      stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
      i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
      j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na
      inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
      przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa
      się na dzień przekształcenia,
      k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
      l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1
      ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od
      osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
      (pożyczka partycypacyjna),
      m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
      podmiotów, w tym:
      - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w
      następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub
      spółki,
      - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
      - przychody spółki dzielonej,
      n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej.
    Należy zatem stwierdzić, że przychody z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów nie
    mieszczą się w dyspozycji art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, do którego nawiązuje art. 22
    ust. 1 tej ustawy. Przychody te uregulowane bowiem zostały w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a
    ustawy o CIT:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się inne, niż określone w pkt 1 i 2,
      przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3,
      w tym przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
      umorzenia.
    Wobec powyższego, wypłacone na rzecz Wspólnika wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego
    umorzenia udziałów Spółki nie będzie stanowiło przychodu (dochodu), o którym mowa w
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wynagrodzenie, które ma być wypłacone
    Wnioskodawcy przez B z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów nie stanowi dywidendy
    w rozumieniu art. 10 polsko-hiszpańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i
    w związku z tym będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych na terytorium Królestwa Hiszpanii.

    Analizy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu z tytułu
    dobrowolnego umorzenia udziałów w związku z przywołanym przez Państwa art. 10 UPO,
    należy zatem dokonywać z uwzględnieniem przepisów Umowy zawartej między Rządem
    Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Madrycie
    dnia 15 listopada 1979 r. (Dz.U. z 1982 r. nr 17, poz. 127, dalej: UPO), zmodyfikowanej
    przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię 7 czerwca 2017 r.
    Należy podkreślić, że z obowiązywaniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
    wiążą się dla podatników korzyści, takie jak m.in. redukcja stawki podatku u źródła. Z
    przywilejów wynikających z umowy mogą korzystać wyłącznie podmioty uprawnione.
    Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, oparte na Konwencji Modelowej OECD,
    dotyczą osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub obu państwach
    będących stronami danej umowy. Oznacza to, że z przywilejów wynikających z umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania korzystają zasadniczo osoby fizyczne, osoby prawne
    oraz inne jednostki organizacyjne (tj. „osoby” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a Konwencji
    Modelowej), podlegające nieograniczonemu obowiązkowi w jednym z państw będących
    stronami danej umowy bilateralnej (tj. „mające miejsce zamieszkania lub siedzibę” w
    rozumieniu art. 4 Konwencji Modelowej). Rezydencja podatkowa powinna być
    potwierdzona certyfikatem rezydencji wystawianym przez właściwy organ podatkowy.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 UPO:
      Dywidendy, które płaci spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie
      mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Jednakże, w myśl art. 10 ust. 2 UPO:
      Dywidendy te mogą być jednak również opodatkowane w tym Umawiającym się
      Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma
      swoją siedzibę; podatek ten nie może jednak przekroczyć:
      a. 5 procent kwoty dywidendy brutto, jeżeli odbiorca jest spółką (inną niż
      współudział) rozporządzającą bezpośrednio co najmniej 25% kapitału spółki
      wypłacającej dywidendy;
      b. 15 procent kwoty dywidendy brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
      Właściwe władze Umawiających się Państw uzgodnią sposób stosowania niniejszego
      ustępu. Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki
      mającego związek z zyskami, z których dywidendy są wypłacane.
    Następujący art. 8 ust. 1 Konwencji MLI ma zastosowanie w odniesieniu do art. 10 ust. 2
    lit. a niniejszej Umowy:
      Art. 10 ust. 2 lit. a) niniejszej Umowy] znajdzie zastosowanie tylko wówczas, jeśli
      warunki własnościowe opisane w tych postanowieniach są spełnione przez cały
      okres 365 dni, który obejmuje dzień wypłaty dywidend (w celu obliczania tego okresu
      nie będą brane pod uwagę zmiany własnościowe bezpośrednio wynikające z
      reorganizacji, takich jak połączenie lub podział spółki, która posiada udziały lub
      akcje bądź spółki, która wypłaca dywidendy).
    W myśl art. 10 ust. 3 UPO:
      Użyte w niniejszym artykule określenie „dywidendy” oznacza wpływy z akcji lub
      innych praw związanych z udziałem w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak

      również wpływy pochodzące z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten
      sam sposób jak wpływy z akcji, zgodnie z prawem podatkowym Państwa, w którym
      spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę.
    Jak wynika z art. 10 ust. 4 UPO:
      Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli odbiorca dywidend, mający miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi działalność
      gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba
      spółki płacącej dywidendy, poprzez położony tam zakład bądź wykonuje w tym
      drugim Państwie wolny zawód przy pomocy tam położonej placówki i jeżeli udział, z
      tytułu którego wypłaca się dywidendy, jest rzeczywiście związany z działalnością
      takiego zakładu lub stałej placówki. W takim wypadku stosuje się odpowiednio
      postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 UPO:
      Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski
      albo dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, wówczas to drugie Państwo nie
      może ani obciążać podatkiem dywidend, które ta spółka płaci osobom nie mającym
      miejsca zamieszkania lub siedziby w tym drugim Państwie, ani też obciążać zysku
      spółki podatkiem od nie wydzielonego zysku, nawet gdy wypłacone dywidendy lub
      nie wydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo dochodów
      osiągniętych w tym drugim Państwie.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, mając na uwadze
    wcześniejszą analizę dotyczącą prawno-podatkowej kwalifikacji na gruncie ustawy o CIT
    dochodów uzyskiwanych z tytułu dobrowolnego umorzenia, tj. okoliczności, iż tego
    rodzaju przychody (dochody) nie są traktowane jako „przychody z dywidend lub inne
    przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych tego rodzaju dochody nie
    stanowią przychodu (dochodu) „dywidendowego”, o którym mowa w art. 10 UPO. Innymi
    słowy taki przychód (dochód) określony w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit a ustawy o CIT na gruncie
    art. 10 UPO nie jest kwalifikowany jako dywidenda.
    Powołane również przez Państwa przepisy art. 21 UPO i art. 22 UPO nie znajdą
    zastosowania w tej sprawie.
    Zgodnie z art. 21 UPO:
      1. Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w
      poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.
      2. Postanowienia ustępu 1 nie będą miały zastosowania do dochodu innego niż
      dochód z nieruchomości, określony w artykule 6 ustęp 2, jeżeli osoba osiągająca
      dochód, mając miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,
      prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie przez
      położony tam zakład lub wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód,
      wykorzystując położoną tam stałą placówkę, a prawa lub majątek, w związku z
      którymi osiągany jest dochód, są rzeczywiście związane z takim zakładem lub stałą
      placówką. W takim wypadku stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub
      artykułu 14.
    W myśl art. 22 UPO:
      1. Majątek nieruchomy określony w artykule 6 ustęp 2 może być opodatkowany w
      tym Umawiającym się Państwie, w którym jest położony.
      2. Majątek ruchomy, stanowiący część majątku zakładu danego przedsiębiorstwa
      albo należący do stałej placówki służącej do wykonywania wolnego zawodu, może
      być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się zakład
      lub stała placówka.

      3. Statki, samoloty i pojazdy szynowe albo drogowe, eksploatowane w komunikacji
      międzynarodowej, jak też majątek ruchomy, służący do eksploatacji takich statków,
      samolotów i pojazdów, będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w
      którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
      4. Wszelkie inne części majątku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie będą opodatkowane tylko w tym Państwie.
    Art. 22 UPO dotyczy opodatkowania majątku nieruchomego i ruchomego, przy czym nie
    dotyczy on dochodów z przeniesienia tytułu własności tego majątku, natomiast art. 21
    UPO obejmuje inne dochody nie wymienione w innych artykułach umowy.
    W rozpatrywanej sprawie należy mieć na uwadze jednak uregulowania zawarte w art. 13
    UPO, zgodnie z którym:
      1. Zyski pochodzące z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego,
      określonego w artykule 6 ustęp 2, dla celów [Umowy], zyski uzyskane przez osobę
      mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium [Umawiającego się Państwa]
      z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich
      jak prawa w spółce osobowej lub truście, mogą być opodatkowane w drugim
      [Umawiającym się Państwie], jeżeli w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni
      poprzedzających przeniesienie własności tych udziałów lub akcji lub
      porównywalnych praw ich wartość pochodziła bezpośrednio lub pośrednio w więcej
      niż 50% z majątku nieruchomego (nieruchomości) położonego na terytorium tego
      drugiego [Umawiającego się Państwa], mogą być opodatkowane w tym
      Umawiającym się Państwie, w którym ten majątek jest położony.
      2. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego, stanowiącego majątek
      zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim
      Umawiającym się Państwie, albo przynależnego do stałej placówki, którą dysponuje
      osoba zamieszkała w jednym z Umawiających się Państw w drugim Umawiającym się
      Państwie, wykonująca wolny zawód, łącznie z zyskami, które zostaną uzyskane przy
      przeniesieniu własności takiego zakładu (odrębnie albo razem z całym
      przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki, mogą być opodatkowane w tym
      drugim Państwie. Jednakże zyski z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego
      wymienionego w artykule 22 ustęp 3 mogą być opodatkowane tylko w tym
      Umawiającym się Państwie, w którym ten majątek ruchomy podlega opodatkowaniu
      na mocy wymienionego artykułu.
      3. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku nie wymienionego w ustępach 1 lub
      2 będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym
      przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Z powyższych przepisów wynika, że dochód z dobrowolnego umorzenia udziałów (zbycia
    udziałów celem umorzenia udziałów) będzie mieścił się w zakresie art. 13 ust. 3 UPO.
    Zatem zyski z przeniesienia tytułu własności majątku będą opodatkowane tylko w tym
    Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce
    zamieszkania lub siedzibę.
    W konsekwencji, wynagrodzenie, które ma być wypłacone Państwa Spółce przez B z tytułu
    zbycia udziałów celem umorzenia nie stanowi dywidendy w rozumieniu UPO, stanowi
    natomiast dochód, o którym mowa w art. 13 ust. 3 UPO, w związku z czym nie będzie
    podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem Państwa stanowisko odnośnie braku możliwości opodatkowania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej wynagrodzenia z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów,
    pomimo wskazania przez Państwa błędnej podstawy prawnej na gruncie UPO, należało
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące
    jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.