Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-280/12-10/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-08-10
Teza: Jeśli powstanie podatek lub gdy wypłacone należności licencyjne nie będą opodatkowane w Polsce, to jakie deklaracje lub informacje należałoby złożyć i komu ten podatek lub przychód przypisać, w przypadku, gdy umowa zawierana jest w imieniu dwójki autorów amerykańskich (z umowy nie wynika jaki jest udział w przekazywanym wynagrodzeniu poszczególnych autorów, a zapytana agencja zasłania się tajemnicą umów)?
Słowa kluczowe: należność-należności licencyjne; prawa-prawa autorskie; płatnik; rezydent podatkowy; Stany Zjednoczone
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2012 r. (data wpływu 30 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 lipca 2012 r. (data wpływu 16 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą należności z tytułu praw autorskich na rzecz rezydentów Stanów Zjednoczonych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), w związku z czym, pismem z dnia 5 lipca 2012 r., na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 10 lipca 2012 r., natomiast pismem z dnia 11 lipca 2012 r. (data nadania w polskiej placówce operatora publicznego 13 lipca 2012 r., data wpływu 16 kwietnia 2012 r.), uzupełniono ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne i zdarzenia przyszłe:

Stan faktyczny nr 1-3

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (osoba fizyczna) w formie wydawnictwa, polegającą na wydawaniu książek autorów zagranicznych. Cykl wydania książki obejmuje zawarcie umowy licencyjnej, otrzymanie licencji potwierdzonej fakturą, zapłatę za licencję, tłumaczenie, druk i dystrybucję. Rozlicza się na zasadach ogólnych w podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla celów ustalenia podstawy opodatkowania prowadzi książkę przychodów i rozchodów.

W listopadzie 2010 r. Wnioskodawca zawarł dwie umowy licencyjne i otrzymał faktury na przedmiotowe licencje oraz opłacił te licencje w całości i rozpoczął cykl wydawniczy na dwie książki, a w maju 2011 r. zawarł kolejną, trzecią umowę oraz otrzymał potwierdzenie licencji w postaci faktury, którą również opłacił w całości w czerwcu 2011 r. i rozpoczął cykl wydawniczy. Dwie pierwsze licencje zostały opłacone ze środków otrzymanych z MUP w ramach POKL 6.1.3/10 projektu „Ambitni i Przedsiębiorczy” na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Z wszystkich trzech umów wynika, że właściciel praw udziela wydawcy wyłącznej licencji na tłumaczenie, druk, publikację i sprzedaż wszystkich wydań i formatów dzieł, wyszczególnionych w umowach, w języku polskim, na terenie całego świata.

Licencje udzielone zostały na czas określony.

Stan faktyczny nr 1

Pierwsza umowa na wydanie zbioru opowiadań została zawarta pomiędzy wydawnictwem Wnioskodawcy a firmą ze Stanów Zjednoczonych, w imieniu dwojga autorów amerykańskich, posiadającą przedstawicielstwo (c/o - w tłumaczeniu: adres pełnomocnika, adres do doręczeń), w agencji cypryjskiej, współpracującej z agencją z siedzibą w Belgradzie (Serbia), będącą przedstawicielem na Europę środkowo-wschodnią. Fakturę na licencję wystawiła agencja cypryjska i ona też otrzymała kwotę wskazaną na fakturze. W umowie wskazano, że prawa autorskie należą do autorów amerykańskich (Copyright by …).

Stan faktyczny nr 2

Druga umowa na wydanie powieści została zawarta pomiędzy wydawnictwem Wnioskodawcy a firmą amerykańską, posiadającą przedstawicielstwo (c/o) w agencji cypryjskiej, współpracującej z agencją z siedzibą w Belgradzie, będącą przedstawicielem na Europę środkowo-wschodnią. Odmiennie od pierwszej umowy, autor nie został wymieniony jako strona umowy. Natomiast tak jak w poprzedniej umowie stwierdzono, że prawa autorskie należą do autora powieści.

Z rozmowy, którą przeprowadził Wnioskodawca z autorem wynika, że jest on obywatelem Kanady i mieszka na jej terenie.

Pozostałe zagadnienia dotyczące procesu wydawniczego były, jak przy poprzedniej umowie. Opłatę za licencję na podstawie wystawionej faktury, otrzymała w całości agencja cypryjska. W umowie wskazano, że prawa autorskie należą do autora wskazanego powyżej (Copyright by …).

Stan faktyczny nr 3

Trzecia umowa na wydanie powieści, została zawarta pomiędzy wydawnictwem Wnioskodawcy a autorem będącym Kanadyjczykiem i mieszkającym w tym państwie, posiadającym przedstawicielstwo (c/o) w agencji literackiej ze Stanów Zjednoczonych, posiadającej przedstawicielstwo (c/o) w agencji cypryjskiej, współpracującej z agencją z siedzibą w Belgradzie, będącą przedstawicielem na Europę środkowo-wschodnią. Podobnie jak w przypadku poprzednich umów, osobą do której należą prawa autorskie, jest autor powieści (wynika to z zapisów w umowie). Opłatę za licencję na podstawie wystawionej faktury otrzymała w całości agencja cypryjska.

Zdarzenia przyszłe nr 1-3

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (osoba fizyczna) w formie wydawnictwa, polegającą na wydawaniu książek autorów zagranicznych. Dla celów podatku dochodowego rozlicza się na zasadach ogólnych. Dla ustalenia podstawy opodatkowania prowadzi książkę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca zawarł umowy, objęte licencjami opisanymi w stanach faktycznych nr 1-3, które zawierają dodatkowe ustalenia.

Z umów tych wynika, że 31 grudnia każdego roku Wnioskodawca zobowiązany jest, jako wydawca, złożyć oświadczenie o liczbie sprzedanych egzemplarzy każdego dzieła, na podstawie którego zostanie ustalona wysokość tantiem autorskich, płatnych w określonym terminie - 60 dni po wystawieniu faktury. Wnioskodawca przekazał w terminie ustalonym ilość poszczególnych sprzedanych egzemplarzy (wydanych dzieł, objętych umowami wskazanymi w stanach faktycznych nr 1-3) do agencji cypryjskiej, i czeka na wystawienie faktur w tym zakresie. Wnioskodawca będzie dokonywał w 2012 r. płatności należności w tym zakresie po otrzymaniu faktury. Do dnia złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca nie otrzymał przedmiotowych faktur.

Każda z umów przedstawionych w stanach faktycznych nr 1-3 zawiera klauzulę o wypłacie tantiem autorskich (procent ustalony w każdej umowie indywidualnie).

Wypłata tantiem autorskich, zgodnie z umowami wskazanymi w stanach faktycznych nr 1-3, stanowi zdarzenia przyszłe w ilości 3.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Do stanu faktycznego nr 1-3 i zdarzeń przyszłych nr 1-3:

1.  Czy w związku z płatnościami (za licencje) przekazywanymi przez Wnioskodawcę lub które w przyszłości będzie przekazywał (za tantiemy autorskie), na podstawie otrzymywanych faktur, powstaje tzw. „podatek u źródła” od należności licencyjnych? Jeśli tak, to w jakiej wysokości?

Do stanu faktycznego nr 1:

1.  Jeśli powstanie podatek, to jakie deklaracje należałoby złożyć i komu ten podatek przypisać, w przypadku, gdy umowa zawierana jest w imieniu dwójki autorów amerykańskich (z umowy nie wynika jaki jest udział w przekazywanym wynagrodzeniu poszczególnych autorów, a zapytana agencja zasłania się tajemnicą umów?
2.  Gdyby podatek wystąpił, to po jakim kursie miałby być przeliczany, biorąc po uwagę, że w art. 11a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych użyto sformułowania „dzień poniesienia wydatku lub zapłaty podatku”? Czy różnica w dniach zapłaty podatku powodowałaby zmianę kursu w stosunku do kursu zapłaty należności?
3.  Czy w związku z postanowieniami umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego opodatkowania, istnieje możliwość niepobierania tego podatku, i jakie byłyby warunki do spełnienia w przypadku autorów amerykańskich?
4.  Jak długo zachowuje ważność certyfikat rezydencji, biorąc pod uwagę fakt, że Wnioskodawca może otrzymać potwierdzenie od autorów o niezmienności ich miejsca zamieszkania do celów podatkowych? Jaki kształt powinno mieć to potwierdzenie, biorąc po uwagę, że w każdym następnym roku Wnioskodawca będzie miał możliwość współpracy z tymi autorami? Czy Wnioskodawca musi mieć certyfikaty rezydencji na każdy rok wypłaty należności licencyjnych, czy wystarczą inne potwierdzenia o niezmienności stanu faktycznego?

W uzupełnieniu wniosku z dnia 11 lipca 2012 r., Wnioskodawca przeformułował pytanie nr 2:

Jeśli powstanie podatek lub gdy wypłacone należności licencyjne nie będą opodatkowane w Polsce, to jakie deklaracje lub informacje należałoby złożyć i komu ten podatek lub przychód przypisać, w przypadku, gdy umowa zawierana jest w imieniu dwójki autorów amerykańskich (z umowy nie wynika jaki jest udział w przekazywanym wynagrodzeniu poszczególnych autorów, a zapytana agencja zasłania się tajemnicą umów)?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie stanu faktycznego oznaczonego numerem 1 dotyczącego obowiązków płatnika w związku z wypłatą należności licencyjnych rezydentom Stanów Zjednoczonych. Odnośnie pozostałych kwestii, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wypłat należności licencyjnych i zwolnienia z pobierania podatku powinien On złożyć informację IFT-1 dla autorów amerykańskich z ustalonym przychodem dla każdego z nich po 50%, (ww. informacje Wnioskodawca złożył za lata 2010 i 2011 do właściwego urzędu skarbowego).

W uzupełnieniu wniosku z dnia 11 lipca 2012 r., Wnioskodawca dodał, iż jeżeli powstanie podatek od należności licencyjnych autorów amerykańskich, powinien złożyć informację IFT-1 dla poszczególnych autorów, co wynika z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nadmienił, że ponieważ zastosował zwolnienie podatkowe w złożonych deklaracjach, to w przypadku wystąpienia podatku złoży korektę tych deklaracji wskazując ustalony przychód po 50% dla każdego z autorów.

Wnioskodawca dodał również, iż przychodem tym jest kwota wypłaconej należności powiększona o niepobrany podatek dochodowy od osób fizycznych, tj. kwota należności licencyjnej zostałaby „ubruttowiona”, tj. potraktowana tak jakby wypłacona należność licencyjna była w kwocie netto, co byłoby zgodne z art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie natomiast do art. 29 ust. 2 ww. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. Nr 31, poz. 178), należności licencyjne powstałe w jednym Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie będą opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie. W każdym razie takie należności mogą być opodatkowane także w tym Państwie, w którym powstały, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale podatek w ten sposób pobierany nie może przekroczyć 10% kwoty należności brutto.

Na podstawie ust. 4 ww. artykułu, postanowienie ustępu 2 nie będzie stosowane, jeżeli odbiorca należności licencyjnych, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium jednego z Umawiających się Państw, posiada w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne, zakład, a prawa albo wartości majątkowe, z tytułu których wypłacane są należności licencyjne, rzeczywiście należą do tego zakładu. W takim przypadku mają zastosowanie postanowienia artykułu 8 niniejszej Umowy.

W art. 13 ust. 3 ww. Umowy, wyjaśniono, iż określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza:

1.  wszelkiego rodzaju należności, które są płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich z tytułu twórczości literackiej, artystycznej lub prac naukowych, włączając prawa autorskie, związane z filmami i taśmami magnetofonowymi używanymi przez rozgłośnie radiowe i stacje telewizyjne, patentami, znakami towarowymi, wzorami użytkowymi i zdobniczymi, dokumentacją, formułami, technologią produkcyjną, informacjami dotyczącymi doświadczeń przemysłowych, handlowych lub naukowo-badawczych lub umiejętności (know-how), oraz
2.  zyski osiągnięte ze sprzedaży, zamiany lub innej dyspozycji taką wartością majątkową lub prawami w takim zakresie, w jakim kwoty uzyskane z takiej sprzedaży, zamiany lub innej dyspozycji za odpłatnością uzależnione są od produktywności, używania lub dysponowania taką wartością majątkową lub prawami.

Zgodnie z art. 13 ust. 5 cyt. umowy, należności licencyjne będą uważane za powstałe w Umawiającym się Państwie tylko wtedy, kiedy takie należności licencyjne są wypłacane jako zaspokojenie używania lub praw do używania wartości majątkowych lub praw wymienionych w ustępie 3 na terytorium tego Umawiającego się Państwa.

Podkreślić przy tym jednak należy, iż stosownie do art. 13 ust. 6 ww. Umowy, jeżeli między dłużnikiem a wierzycielem lub między nimi obydwoma a osobą trzecią istnieją szczególne stosunki i dlatego zapłacone opłaty licencyjne przekraczają w stosunku do świadczenia podstawowego kwotę, którą dłużnik i wierzyciel umówiliby bez tych stosunków, wówczas artykuł ten stosuje się tylko do tej ostatnio wymienionej kwoty. W tym przypadku nadwyżka ponad tę kwotę może być opodatkowana według prawa każdego Umawiającego się Państwa oraz przy uwzględnieniu innych przepisów niniejszej Umowy.

Z powyższego wynika, że państwu, w którym powstały należności licencyjne (w tym przypadku Rzeczypospolitej Polskiej) – zgodnie z art. 13 ust. 2 ww. Umowy, przysługuje prawo do ich opodatkowania, zgodnie z prawem tego państwa. Wyjaśnić przy tym należy, iż zawarte w tym artykule sformułowanie, że należności „mogą być opodatkowane w drugim Państwie” nie oznacza możliwości wyboru, w którym państwie należności te podlegają opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza, że drugie państwo ma prawo opodatkować takie należności, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa, należności te podlegają w tym państwie opodatkowaniu (umowy są bowiem zawierane pomiędzy państwami a nie z poszczególnymi podatnikami). Używane w umowach bilateralnych słowo „mogą” należy rozumieć jako prawo administracji skarbowej danego państwa do opodatkowania określonych rodzajów dochodów. Postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przyznają więc państwu będącemu stroną umowy prawo do opodatkowania danego rodzaju dochodu, jeżeli ustawodawstwo wewnętrzne nakłada podatek na taki rodzaj dochodu (przychodu) - a taki obowiązek nakłada art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przepis ten (art. 13 ust. 2 cyt. Umowy), przewiduje również ograniczenie tego opodatkowania w państwie źródła, a mianowicie podatek w ten sposób pobierany nie może przekroczyć 10% kwoty należności brutto.

Z umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu nie wynika natomiast, że ograniczenie roszczeń podatkowych państwa źródła ma miejsce jedynie w przypadku, gdy odbiorca należności jest właścicielem (rzeczywistym odbiorcą) tych należności, a ograniczenie takie nie ma zastosowania, np. w sytuacji, gdy między wierzycielem a dłużnikiem występuje pośrednik, nie będący rzeczywistym odbiorcą tych należności (właścicielem praw majątkowych).

W konsekwencji, spełnienie warunku w postaci udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika (właściciela praw majątkowych) uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji umożliwia zastosowanie przez płatnika stawki podatku w wysokości 10% od wypłat dokonywanych tytułem należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania praw autorskich.

W przypadku wypłat przez płatników należności z ww. tytułów na rzecz osób określonych w wyżej cytowanym art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi osiągnięty przez podatnika przychód należny, który podlega opodatkowaniu w momencie faktycznej wypłaty go przez płatnika – zgodnie z postanowieniami zawartej umowy pomiędzy stronami – na rzecz podatnika (właściciela praw autorskich).

W sytuacji przedstawionej we wniosku, kwotę należną właścicielowi praw autorskich Wnioskodawca – zgodnie z umową z właścicielem praw autorskich zawartą za pośrednictwem agencji przekazuje tej agencji na podstawie otrzymanej faktury. W tym momencie Wnioskodawca dokonuje więc wypłaty na rzecz właścicieli praw autorskich (rezydentów amerykańskich) należności tytułem nabycia prawa do użytkowania prawa autorskiego i jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i wpłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 10% (w przypadku posiadania certyfikatów rezydencji), bądź 20% kwoty tej należności, jeśli Wnioskodawca nie dysponuje tymi dowodami.

Zauważyć jednocześnie należy, że w przypadku wspólnego posiadania praw majątkowych, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w tych prawach u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego udziału. Jednak w przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału są równe.

W świetle powyższego, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek podatkowy w Polsce z tytułu wypłaty należności licencyjnych amerykańskim właścicielom praw autorskich, przekazywanych za pośrednictwem agencji pośredniczącej.

Zatem, Wnioskodawca jest obowiązany przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, imienną informację IFT-1R do końca lutego następnego roku podatkowego (w razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed końcem lutego następnego roku, informację IFT-1R należy przesłać do dnia zaprzestania działalności).

Ponadto, na pisemny wniosek podatnika, który nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Polski, Wnioskodawca jest obowiązany przesłać w terminie 14 dni (od dnia złożenia tego wniosku), podatnikowi i urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienną informację IFT-1.

Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Jednocześnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne nie mające w Polsce miejsca zamieszkania, oznaczonej jako IFT-1/IFT-1R.

W myśl tego przepisu, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Stosownie do art. 42 ust. 3 ww. ustawy w razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed końcem lutego roku następującego po roku podatkowym, płatnik przekazuje informacje, o których mowa w ust. 2, w terminie do dnia zaprzestania działalności.

Na podstawie ust. 4 ww. artykułu na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imiennej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2.

Końcowo należy zaznaczyć, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie ma możliwości potwierdzenia prawidłowości metody wyliczeń przychodu do opodatkowania przedstawionego w przedmiotowym wniosku z uwagi na fakt, iż przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Prawidłowość bądź nieprawidłowość wyliczeń podlega weryfikacji przez właściwy organ podatkowy w toku, np. postępowania kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających.

Dodatkowo należy wskazać, że kwestia sposobu korekty deklaracji nie stanowiła pytania Wnioskodawcy, ale została tylko informacyjnie przedstawiona w Jego stanowisku dotyczącym powstania obowiązku podatkowego i konieczności złożenia deklaracji podatkowych, dlatego też nie stanowiła przedmiotu niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.