Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.15.2025.2.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Nabycie od zagranicznego podmiotu wierzytelności
wykonywanych w Polsce
Słowa kluczowe: podmiot-podmiot zagraniczny
wierzytelność-nabycie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Zasada terytorialności
opodatkowania
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust.4-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia

    wierzytelności. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 28 lutego
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    C. (dalej: „Inwestor”, „Wnioskodawca”) jest osobą prawną posiadającą rezydencję
    podatkową dla celów podatku dochodowego w Czechach i będącą zarejestrowaną w tym
    kraju jako czynny podatnik podatku od wartości dodanej. Wnioskodawca nie posiada
    siedziby na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej ani miejsca faktycznego zarządu. W
    analizowanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, Inwestor nabywa oraz będzie
    nabywał w przyszłości wierzytelności będące pierwotnie własnością podmiotu z siedzibą w
    Polsce (dalej jako: „Dostawca”) i będące wynikiem sprzedaży przez Dostawcę towarów
    /usług wobec podmiotu z siedzibą w Polsce będącego członkiem międzynarodowej grupy
    kapitałowej (dalej: Partner). Z prawnego punktu widzenia, nabycie wierzytelności następuje
    /będzie następować poprzez czeską platformę internetową (...) (dalej jako: „(...)”) od
    podmiotu z siedzibą w Czechach (dalej jako: „I.”), które to wierzytelności zostaną
    uprzednio nabyte przez I. od niezależnego (wobec I.) Dostawcy. Platforma (...) należy do
    spółki P. (dalej jako: „Spółka (...)”). Spółka (...) jest spółką z grupy kapitałowej (...), do której
    należy I., tj. spółką zarejestrowaną w Czechach, działającą jako instytucja płatnicza zgodnie
    z czeskim prawem. Platforma (...) umożliwia inwestorom (w tym Wnioskodawcy)
    nabywanie wierzytelności z dyskontem. W konsekwencji – z punktu widzenia
    nabywającego te wierzytelności inwestora – zysk realizowany jest jako różnica pomiędzy
    ceną nabycia wierzytelności, a jej spływem w wartości nominalnej w terminie płatności.
    Wierzytelności mają charakter wierzytelności pieniężnych, tj. obejmują one należności o
    zapłatę na rzecz Dostawcy określonej kwoty pieniężnej z tytułu świadczenia usług i/lub
    dostaw towarów wykonanych przez Dostawcę na rzecz Partnera. Umowy na świadczenie
    usług i/lub dostaw pomiędzy Dostawcą a Partnerem zostały zawarte w oparciu o prawo
    polskie. Na bazie trójstronnej umowy (dalej jako: „Umowa”) pomiędzy Dostawcą,
    Partnerem oraz I., wierzytelności są w pierwszym etapie nabywane przez I. W ramach
    Umowy Dostawca decyduje się otrzymać przyspieszoną płatność w zamian za prowizję
    należną I. Jednocześnie I. może zaoferować nabytą w ten sposób wierzytelność
    Inwestorowi przy wykorzystaniu platformy obrotu wierzytelnościami (...). W momencie
    nabywania wierzytelności przez I. miejscem spełnienia świadczenia pieniężnego jest
    rachunek bankowy Dostawcy znajdujący się w Polsce (tzn. na ten rachunek Partner jest
    zobowiązany uregulować swój dług wobec Dostawcy z tytułu nabytych usług i/lub
    towarów). Jednakże, w związku z realizacją Umowy oraz zaangażowaniem czeskiej
    „Platformy (...)” skutkującej nabyciem wierzytelności przez I. – Dostawca oraz Partner
    zgadzają się, iż – po nabyciu wierzytelności przez I. – płatność wierzytelności będzie
    dokonana przez Partnera (dla każdej waluty wierzytelności) na rachunek bankowy w
    banku działającym na terytorium Czech. I. nie jest członkiem Grupy ani podmiotem
    powiązanym z Dostawcą, Partnerem oraz Inwestorem. Inwestor może być podmiotem
    powiązanym z Partnerem. Celem ekonomicznym realizowanej umowy poprzez I. jest
    zapewnienie możliwości wcześniejszego finansowania wierzytelności jakie Dostawca
    posiada wobec Partnera, tym samym Partner będzie postrzegany jako atrakcyjny
    kontrahent biznesowy w stosunku do innych kontrahentów Dostawcy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że prawa majątkowe w postaci wierzytelności
    pieniężnych, nabyte w ramach pierwotnej trójstronnej umowy zawartej pomiędzy
    Dostawcą, Partnerem oraz I. (dalej jako: „Umowa (...)”), są lub będą realizowane na
    terytorium Polski.
    Umowa (...) została zawarta w oparciu o prawo czeskie. Umowa (...) stanowi umowę
    ramową, na podstawie której Dostawca składa I. oferty zakupu poszczególnych
    wierzytelności, które przysługują Dostawcy wobec Partnera. Akceptacja takiej oferty przez
    I. jest równoznaczna ze sprzedażą wierzytelności przez Dostawcę.

    Umowa (...) została podpisana elektronicznie. Ostatnią stroną składającą podpis był
    Dostawca. Umowa (...) jest zatem uznana za zawartą w Polsce. Natomiast akceptacja
    poszczególnych ofert sprzedaży wierzytelności (oferowanych przez Dostawcę na
    podstawie Umowy (...)) ma miejsce przez I. w Czechach (również elektronicznie).
    Wierzytelności, które Państwo (jako „Inwestor”) nabywa/zamierza nabyć od czeskiego
    podmiotu I., są/będą wierzytelnościami, które pierwotnie były przedmiotem trójstronnej
    umowy i były wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będąc własnością
    „Dostawcy” podmiotu z siedzibę w Polsce.
    Umowa nabycia wierzytelności pomiędzy Państwem jako Inwestorem a I. została/zostanie
    zawarta na terytorium Czech.
    Nabycie wierzytelności od I. nastąpi na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności
    podlegającej prawu czeskiemu.
    Podali Państwo również dane transgraniczne identyfikujące podmiot sprzedający, który
    ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i będzie uczestnikiem umowy
    nabywania wierzytelności.

## Pytanie

Czy − w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym − czynność
    polegająca na nabyciu wierzytelności przez Inwestora od I. będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, czynność polegająca na nabyciu przez Państwa wierzytelności od I. nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Wskazali Państwo, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają
    następujące czynności cywilnoprawne:
    - umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
    - umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
    - umowy darowizny − w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
      ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    - umowy dożywocia,
    - umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności − w części dotyczącej
      spłat lub dopłat,
    - ustanowienie hipoteki,
    - ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
      służebności,
    - umowy depozytu nieprawidłowego,
    - umowy spółki.
    Stosowanie natomiast do art. 1 ust. 4 ww. ustawy, czynności cywilnoprawne podlegają
    podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:
    1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
      wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
      przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.

    W związku z faktem, iż nabywca (Inwestor) posiada siedzibę poza terytorium RP, Państwa
    zdaniem, ewentualny obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych
    powstałby w przypadku, gdyby nabywane prawo majątkowe (wierzytelność nabywana od
    I.) było wykonywane na terytorium RP. Istotna pozostaje zatem odpowiedź na pytanie, czy
    prawa majątkowe w postaci wierzytelności (będące przedmiotem sprzedaży oraz
    nabywane przez Inwestora od I.) podlegają wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie definiują terminu „miejsce
    wykonywania praw majątkowych”.
    W przedmiotowym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, nabywają Państwo oraz
    będą nabywać (w drodze sprzedaży) wierzytelności, co do których (na moment ich nabycia
    przez Państwa) miejsce spełnienia świadczenia będzie określone na mocy Umowy
    pomiędzy I., Dostawcą a Partnerem jako rachunek bankowy znajdujący się w Czechach (w
    banku w Czechach) – co wynika przede wszystkim z faktu uprzedniego nabycia tejże
    wierzytelności przez I. od Dostawcy – podmiot z siedzibą w Czechach.
    Państwa zdaniem, w świetle powyższego, jako że – już na moment nabycia wierzytelności
    przez Inwestora - świadczenie pieniężne ma być spełnione przez Partnera na rachunek
    bankowy znajdujący się w Czechach, należy uznać, że prawa majątkowe wynikające z
    wierzytelności nabywanych przez Inwestora są prawami wykonywanymi poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Reasumując, stoją Państwo na stanowisku, że czynność polegająca na nabyciu
    wierzytelności od I. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, gdyż w chwili nabycia wierzytelności prawa majątkowe z niej wynikające
    wykonywane są/będą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na poparcie swojego stanowiska, powołali się Państwo na interpretacje indywidualne
    wydane przez organy podatkowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
      Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
      a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
      b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      c) (uchylona),
      d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
        ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
      e) umowy dożywocia,
      f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części
        dotyczącej spłat lub dopłat,
      g) (uchylona),
      h) ustanowienie hipoteki,
      i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
        służebności,
      j) umowy depozytu nieprawidłowego,
      k) umowy spółki.

    W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają:
      - zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy
        opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3
        pkt 4;
      - orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one
        takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.
    Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu określonym w art. 1 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile
    spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 ww. ustawy, zgodnie z którym:
      Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich
      przedmiotem są:
      1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa
        majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
        przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Opisane we wniosku wierzytelności powstały z tytułu umów dostawy/sprzedaży towarów i
    usług zawartych pomiędzy podmiotami mającymi siedziby na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, tj. Dostawcą i Partnerem. Zatem należy sięgnąć do przepisów prawa polskiego.
    Instytucję przelewu (cesji) wierzytelności regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Przelew wierzytelności jest konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych zasadach
    zobowiązań, prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela, podczas gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.
    Dodać należy, że cesja nie ma formy samoistnej umowy, dlatego też dla jej realizacji musi
    być dokonana czynność cywilnoprawna, na podstawie której nastąpi przeniesienie
    wierzytelności.
    Z treści art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Podkreślić należy, że umowa cesji jako niewymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, o ile nie przybierze postaci jednej z umów wymienionych w tym
    przepisie, w szczególności umowy sprzedaży uregulowanej w przepisach Kodeksu
    cywilnego.
    Z kolei, jeśli umowa cesji wierzytelności przybierze postać umowy sprzedaży, to wówczas
    podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    od czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 cyt. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    Art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Przy umowie sprzedaży – podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Stawki podatku wynoszą przy umowie sprzedaży:
      a) nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego,
        własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego
        prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa
        spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym
        domu mieszkalnym – 2%,
      b) innych praw majątkowych – 1%.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia czy nabycie przez Państwa od I. ww. wierzytelności
    powstałych na podstawie umowy sprzedaży pomiędzy Dostawcą a Partnerem podlegało
    /będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Wierzytelności te nabyli/nabędą Państwo również na podstawie umowy sprzedaży, tylko
    uregulowanej wg prawa czeskiego. Umowa, na podstawie której Państwo je nabywają, jest
    /będzie zawarta na terytorium Czech a ostateczna spłata tych wierzytelności (dokonana
    przez Partnera) ma być uregulowana na rachunek bankowy w Czechach.
    Stoją Państwo na stanowisku, że czynność polegająca na nabyciu wierzytelności od I. nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż w chwili
    nabycia wierzytelności prawa majątkowe z niej wynikające wykonywane są/będą poza
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Jak już wyżej wskazano, umowa sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych jeżeli prawa majątkowe będące jej przedmiotem są
    wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie
    została zawarta umowa i gdzie mają miejsca zamieszkania strony umowy. Umowa
    sprzedaży podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych również wtedy, gdy prawo
    majątkowe będące przedmiotem umowy sprzedaży wykonywane jest za granicą pod
    warunkiem, że kupujący ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W kontekście powołanych przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy istotnym jest
    określenie miejsca wykonywania prawa majątkowego.
    W przypadku sprzedaży wierzytelności, jako miejsce wykonania prawa majątkowego
    przyjąć należy miejsce określone w umowie, z której wynika nabywana wierzytelność lub
    ustalić je zgodnie z prawem, któremu ona podlega.
    Zgodnie z prawem polskim - art. 454 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani nie wynika z właściwości
      zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili
      powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę. Jednakże
      świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie

      wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia; jeżeli wierzyciel zmienił miejsce
      zamieszkania lub siedzibę po powstaniu zobowiązania, ponosi spowodowaną przez
      tę zmianę nadwyżkę kosztów przesłania.
      Jeżeli zobowiązanie ma związek z przedsiębiorstwem dłużnika lub wierzyciela, o
      miejscu spełnienia świadczenia rozstrzyga siedziba przedsiębiorstwa.
    Jak wynika z powołanych przepisów – zdanie pierwsze ww. przepisu – miejsce wykonania
    prawa ustala się na moment powstania zobowiązania, a nie zbycia tych wierzytelności.
    Z treści wniosku wynika, że nie posiadają Państwo siedziby na terytorium Rzeczpospolitej
    Polskiej ani miejsca faktycznego zarządu. Nabywają Państwo oraz będą nabywać w
    przyszłości wierzytelności będące pierwotnie własnością podmiotu (Dostawcy) z siedzibą
    w Polsce i będące wynikiem sprzedaży przez Dostawcę towarów/usług wobec podmiotu
    (Partnera) z siedzibą w Polsce. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że prawa
    majątkowe w postaci wierzytelności pieniężnych nabyte w ramach pierwotnej trójstronnej
    umowy zawartej pomiędzy Dostawcą, Partnerem oraz I. są lub będą realizowane na
    terytorium Polski. Umowa dotycząca nabycia przez Państwa tych wierzytelności została
    zawarta w oparciu o prawo czeskie. Umowa ta stanowiła umowę ramową, na podstawie
    której Dostawca składa I. oferty zakupu poszczególnych wierzytelności, które przysługują
    Dostawcy wobec Partnera. Z kolei wierzytelności, które Państwo (jako „Inwestor”) nabywa
    /zamierza nabyć od czeskiego podmiotu I., są/będą wierzytelnościami, które pierwotnie
    były przedmiotem trójstronnej umowy i były wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej oraz były własnością Dostawcy wobec Partnera mającego siedzibę w Polsce.
    Umowa nabycia wierzytelności pomiędzy Państwem jako Inwestorem a I. została/zostanie
    zawarta na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności podlegającej prawu czeskiemu na
    terytorium Czech.
    W wyniku zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności z czeskim podmiotem I. doszło
    /dojdzie do przeniesienia na Państwa rzecz wierzytelności, które jak Państwo wskazali
    pierwotnie były wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz były własnością
    Dostawcy wobec Partnera mającego siedzibę w Polsce.
    W przypadku umów sprzedaży wierzytelności, jako miejsce wykonania praw majątkowych
    przyjąć należy miejsce ich wykonania jakie wynika ze stosunku zobowiązaniowego
    będącego źródłem sprzedawanej wierzytelności. Wierzytelności pieniężne opisane we
    wniosku, obejmują należności o zapłatę na rzecz Dostawcy (podmiotu z Polski) określonej
    kwoty pieniężnej z tytułu świadczenia usług i/lub dostaw towarów wykonanych przez
    Dostawcę na rzecz Partnera (podmiotu z Polski). Umowy na świadczenie usług i/lub
    dostaw pomiędzy Dostawcą a Partnerem zostały zawarte w oparciu o prawo polskie. Na
    bazie trójstronnej umowy pomiędzy Dostawcą, Partnerem oraz I., wierzytelności są w
    pierwszym etapie nabywane przez I. W ramach Umowy Dostawca decyduje się otrzymać
    przyspieszoną płatność w zamian za prowizję należną I. Następnie I. może zaoferować
    nabytą w ten sposób wierzytelność Inwestorowi czyli Państwu.
    Zatem w analizowanej sprawie stosunek zobowiązaniowy będący źródłem sprzedawanej
    wierzytelności mieścił się będzie w Polsce. Jak wynika z powołanych powyżej przepisów,
    opisane wierzytelności – będące przedmiotem opisanego we wniosku obrotu – które
    Państwo nabyli/nabędą był/są więc wykonywane na terytorium Polski. Kwestie związane z
    późniejszą odsprzedażą wierzytelności przez podmioty posiadające siedzibę poza
    granicami Polski (w Czechach) i umową sprzedaży podlegającej prawu czeskiemu zawartą
    na terytorium Czech pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
    Wobec tego, skoro jak Państwo sami wskazali, prawa majątkowe będące przedmiotem
    umowy sprzedaży (tj. wierzytelności pieniężne wynikające z pierwotnej umowy
    trójstronnej) przed zawarciem tej umowy były wykonywane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, to umowa sprzedaży wierzytelności zawarta pomiędzy

    Państwem a I. podlega/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, zgodnie z art. 1 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych. Wierzytelności te są bowiem wykonywane w Polsce.
    Zatem nie mogę potwierdzić Państwa stanowiska, że czynność polegająca na nabyciu
    wierzytelności od I. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, gdyż – wbrew Państwa twierdzeniu – w chwili nabycia wierzytelności
    prawa majątkowe z niej wynikające wykonywane są/będą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji podatkowych wskazać należy, iż
    interpretacje te dotyczą konkretnych spraw osadzonych w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcie w nich zawarte jest wiążące.
    Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania
    ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Aby
      interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo
      zastosować do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
    /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.