Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.576.2025.3.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Dotyczy ustalenia, czy otrzymane wynagrodzenie za
zobowiązania od kontrahenta stanowi przychód.
Słowa kluczowe: akcesoria
kontrahent
przychód
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
wynagrodzenia
zezwolenie
zobowiązanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
(SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. ustalenia, czy otrzymane przez
    Wnioskodawcę wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu (...) (jak również
    akcesoriów i innych komponentów systemowych niezbędnych do produkcji (...)) wyłącznie
    od Kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży (...) wyłącznie z tych (...) i komponentów
    stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie posiadanego przez
    Wnioskodawcę zezwolenia strefowego. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 24 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, prowadzącym działalność na
    terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Wnioskodawca należy do międzynarodowej
    grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”). Grupa od wielu lat jest (...). Dzięki długoletniemu
    doświadczeniu oraz posiadanym patentom zdobyła zaufanie i uznanie Klientów.
    Działalność Wnioskodawcy polega na produkcji (...).
    W ofercie znajdują się:
    - (...).
    Produkcja (...) oparta jest w całości na (...) producenta (dalej: „Kontrahent”).
    Wnioskodawca posiada zezwolenie strefowe, wydane (...) 2014 r. na prowadzenie
    działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej w zakresie towarów i usług
    wytworzonych na terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej określonych w następujących
    pozycjach PKWiU:
    (...).
    Wnioskodawca w roku 2022 podpisał umowę partnerską (dalej: „Umowa”) z
    Kontrahentem - polskim rezydentem podatkowym należącym do międzynarodowej grupy,
    prowadzącej działalność w zakresie rozwoju i sprzedaży systemów i komponentów do
    produkcji (...). Wnioskodawca od lat nabywał od Kontrahenta komponenty systemowe, z
    których produkowane są (...). Zgodnie z preambułą Umowy, celem jej podpisania było
    uregulowanie przez strony zakresu dalszej współpracy.
    W ramach Umowy Wnioskodawca zobowiązał się przez cały okres jej trwania do zakupu
    (...) (jak również akcesoriów i innych komponentów systemowych niezbędnych do
    produkcji (...) wyłącznie od Kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży (...) wyłącznie z tych
    (...). Z Umowy wynika również zobowiązanie Wnioskodawcy do powstrzymania się od
    nabywania bezpośrednich lub pośrednich udziałów lub praw do wpływania na
    konkurentów Kontrahenta oraz do powstrzymywania się od promocji i wsparcia w inny
    sposób działalności konkurencji, chyba, że Kontrahent wyrazi na to zgodę.
    W zamian za zobowiązanie do wyłącznego zakupu, Kontrahent zadeklarował zapłatę na
    rzecz Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wynagrodzenie to zapłacone zostało w dwóch
    równych transzach (w roku 2023 i 2024), na podstawie wystawionych przez Wnioskodawcę
    faktur. Opis na fakturze: wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu. Umowa
    weszła w życie (...) 2023 r. i obowiązuje do (...), z możliwością jej przedłużenia.

## Pytanie

Czy otrzymane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego
    zakupu (...) (jak również akcesoriów i innych komponentów systemowych niezbędnych do
    produkcji (...) wyłącznie od Kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży (...) wyłącznie z tych

    (...) stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie posiadanego przez
    Wnioskodawcę zezwolenia strefowego? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi w ramach opisanej Umowy
    stanowią przychody ściśle związane z działalnością Spółki w specjalnej strefie
    ekonomicznej, a tym samym są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób prawnych (dalej: „podatek CIT”).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera
    definicji przychodu, lecz jedynie przykładowe przysporzenia uznawane za przychody
    podatkowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Przychód powstaje w momencie faktycznego uzyskania przysporzenia przez podatnika,
    przy czym chodzi o przysporzenie mające definitywny charakter. Jednocześnie w art. 17
    ustawodawca zamieścił katalog przychodów zwolnionych przedmiotowo z
    opodatkowania. Wśród wymienionych w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT przychodów wolnych
    od podatku, w pkt 34 wskazano dochody uzyskane z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie
    zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych
    (dalej: „ustawa o SSE”).
    Przy czym - zgodnie z treścią art. 17 ust. 4 ustawy o CIT - zwolnienia podatkowe, o których
    mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu
    dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w
    zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie
    określonym w decyzji o wsparciu.
    Dokonując oceny na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, czy dana działalność może
    zostać objęta zwolnieniem podatkowym, należy w pierwszej kolejności ustalić czy dochody
    są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy oraz czy
    prowadzona działalność mieści się w uzyskanym zezwoleniu (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o
    SSE). Dodatkowo, zakwalifikowanie danych czynności do działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie SSE może nastąpić wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami, a
    działalnością podstawową określoną w zezwoleniu istnieje ścisły i nierozerwalny,
    funkcjonalny związek, a zatem wówczas, gdy stanowią one integralną część działalności
    strefowej. Tak wypowiedział się m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20
    sierpnia 2020, sygn. II FSK 1319/18.
    Zasadniczo, przez dochody uzyskiwane z prowadzenia działalności gospodarczej na
    terenie SSE rozumieć należy dochody z odpłatnego zbycia towarów, usług, praw
    majątkowych, wytworzonych (świadczonych) przez przedsiębiorcę w zwykłym toku
    prowadzonej na terenie SSE działalności gospodarczej. Każde inne przysporzenie wymaga
    natomiast indywidualnej oceny pod kątem intensywności jego związania z działalnością
    gospodarczą określoną w zezwoleniu przewidzianym w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE.
    Wyrażony w orzecznictwie pogląd wskazuje, że zwolnienie dotyczy wyłącznie przychodów
    z działalności objętej zezwoleniem oraz będących bezpośrednim następstwem tejże
    działalności, a nie dochodów pozostających tylko w bliżej nieokreślonym związku z tą
    działalnością strefową (tak np. wyroki NSA z: 5 maja 2016 r., II FSK 763/14; 23 listopada
    2023 r., II FSK 294/22). Istotne jest zatem rozstrzygnięcie, co jest przychodem (dochodem)
    będącym bezpośrednim następstwem tzw. działalności strefowej. Dane czynności mogą
    być zakwalifikowane do działalności strefowej wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami
    a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a więc -
    jak już wspomniano wcześniej - gdy stanowią one integralną część działalności
    prowadzonej na terenie SSE (tak np. wyroki NSA z: 10 września 2015 r., II FSK 1766/13; 29
    października 2019 r., II FSK 809/18).

    Uwzględniając powyższe, należy przyjąć, że dochód podlegający zwolnieniu na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT to nie tylko dochód bezpośrednio wygenerowany w
    ramach prowadzonej w SSE działalności gospodarczej - dochód uzyskany ze sprzedaży
    wyrobów strefowych czy świadczenia usług, ale także dochód, który podatnik uzyskał w
    związku z innymi czynnościami, jeżeli pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością
    podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny (funkcjonalny) związek. Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 4 czerwca 2025 r., sygn. II FSK 707/22, stwierdził, że także
    przychód taki jak uzyskane odszkodowanie, mimo iż nie jest zdarzeniem wynikającym
    wprost z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu strefowym, to jednak jest z
    nią nierozerwalnie związane i z tego względu może być objęte zwolnieniem na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. W przytoczonym wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny
    stwierdził, że uzyskane przez spółkę odszkodowanie tak z tytułu utraconych zysków, jak i
    za zniszczone w wyniku pożaru składniki majątkowe, stanowi przychód z działalności
    strefowej jeżeli owo zdarzenie (pożar) skutkujące uzyskaniem odszkodowania miało
    miejsce na terenie SSE, dotyczyło składników majątku wykorzystywanych do działalności
    strefowej, zgodnie z wydaną dla spółki decyzją o wsparciu, a także powodowało utratę
    zysków z tejże działalności. Sąd wskazał ponadto na konieczność zastosowania nie tylko
    wykładni językowej, ale też systemowej i celowościowej w odniesieniu do przepisów
    zawartych w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT. W przeciwnym wypadku dojdzie do
    wypaczenia sensu zwolnienia, a podatnicy prowadzący działalność na terenie strefy byliby
    podwójnie stratni, opodatkowując szkodę.
    W opisanym przypadku, do podpisania Umowy w ogóle by nie doszło, gdyby nie
    prowadzona na terenie SSE działalność produkcyjna. Wynikające z Umowy zobowiązanie
    się Wnioskodawcy do nabywania określonych towarów od Kontrahenta, dotyczy tylko i
    wyłącznie towarów wykorzystywanych do prowadzonej produkcji na terenie SSE. Jest to
    zatem zobowiązanie ściśle związane z działalnością strefową, gdyż gdyby Wnioskodawca
    nie prowadził tej konkretnej działalności objętej zwolnieniem, zobowiązanie umowne nie
    powstałoby. Konsekwentnie uzyskane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie wynikające z
    Umowy, powinno być uznane za przychody ściśle związane z działalnością strefową, a tym
    samym powinno być objęte zwolnieniem z opodatkowania przewidzianym w art. 17 ust. 1
    pkt 34 ustawy o CIT.
    Taka kwalifikacja przychodów uzyskiwanych na podstawie Umowy jako objętych
    zwolnieniem podatkowym znajduje uzasadnienie w każdej z podstawowych metod
    wykładni przepisów prawa podatkowego.
    Po pierwsze, wykładnia językowa art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT wskazuje, że zwolnieniu
    podlegają dochody „uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
    specjalnej strefy ekonomicznej”. Ustawodawca nie ograniczył tego zwolnienia wyłącznie do
    dochodów z odpłatnego zbycia wyrobów strefowych, ale posłużył się szerszym pojęciem –
    „dochody z działalności gospodarczej”. Oznacza to, że każda czynność stanowiąca element
    działalności prowadzonej w SSE, bądź będąca jej nieodzownym uzupełnieniem, powinna
    być objęta zwolnieniem.
    Po drugie, wykładnia systemowa nakazuje odczytywać art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT w
    powiązaniu z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o SSE, które określają konieczność powiązania
    przychodu z działalnością ujętą w zezwoleniu strefowym. W judykaturze NSA (np. wyrok z
    20 sierpnia 2020 r., sygn. II FSK 1319/18) podkreślono, że kwalifikacja danej czynności jako
    strefowej wymaga ścisłego, nierozerwalnego i funkcjonalnego związku z działalnością
    podstawową. W analizowanym przypadku taki związek niewątpliwie istnieje - Umowa
    dotyczy nabywania towarów wykorzystywanych w procesie produkcyjnym w SSE. Brak
    działalności strefowej oznaczałby, że ani zobowiązanie kontraktowe, ani wynikające z
    niego przychody nie powstałyby.
    Po trzecie, wykładnia celowościowa wskazuje, że ratio legis zwolnienia przewidzianego w
    art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT polega na wspieraniu przedsiębiorców inwestujących w
    SSE poprzez zapewnienie im realnych preferencji podatkowych. Celem ustawodawcy było

    objęcie zwolnieniem całego spektrum przychodów związanych z działalnością strefową, a
    nie jedynie wybranych, wąsko rozumianych przysporzeń. Potwierdził to m.in. NSA w
    wyroku z 4 czerwca 2025 r., sygn. II FSK 707/22, uznając, że przychód z tytułu
    odszkodowania - mimo że nie wynika wprost z działalności gospodarczej określonej w
    zezwoleniu - podlega zwolnieniu, jeżeli pozostaje w funkcjonalnym związku z działalnością
    strefową. Argumentacja ta ma zastosowanie również do sytuacji Wnioskodawcy - skoro
    wynagrodzenie z Umowy powstaje wyłącznie z uwagi na prowadzoną działalność w SSE, to
    powinno korzystać z tego samego zwolnienia.
    Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że przychody uzyskiwane przez
    Wnioskodawcę z realizacji Umowy pozostają w ścisłym i funkcjonalnym związku z
    działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE, mieszczą się w zakresie objętym
    zezwoleniem i powinny być traktowane jako dochody zwolnione z opodatkowania na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Odmienne podejście prowadziłoby do
    nieuzasadnionego zawężenia zakresu zwolnienia i naruszenia ratio legis przepisów o
    preferencjach podatkowych w specjalnych strefach ekonomicznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”),
      wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
      zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
      specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość
      pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć
      wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
      kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z
      odrębnymi przepisami.
    W myśl art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
      wsparciu.
    Według art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach
    ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1604, dalej: „ustawa o SSE”),
      dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w
      ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby
      fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku
      dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku
      dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (...).
    W myśl art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o SSE,
      podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest
      zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy
      uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”,
      zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w
      szczególności:

      1) zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na
      terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;
      2) dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości
      przewyższającej określoną kwotę;
      3) terminu zakończenia inwestycji;
      4) maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów
      kwalifikowanych pracy;
      5) wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 - w przypadku, gdy inwestycja będzie
      realizowana na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste
      podmiotów innych niż wymienione w art. 5 ust. 1.
    Powyższe regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi
    podatkowej z tytułu prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności
    gospodarczej, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę strefowego podatek dochodowy.
    Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch
    warunków:
    - prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
    - uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.
    Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy
    interpretować ściśle. Przedmiotowe zwolnienie podatkowe przysługuje podatnikowi
    wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej
    fizycznie na terenie strefy. Jeżeli cześć działalności podmiotu prowadzona jest poza strefą,
    dochód z tej części pochodzący nie podlega zwolnieniu. Dochód „uzyskany” z działalności
    to wyłącznie taki dochód, którego źródłem przychodów jest prowadzona działalność
    gospodarcza. Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany
    bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu.
    Zwolnienie podatkowe uregulowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w związku z art.
    12 ustawy o SSE nie jest zwolnieniem podmiotowym w tym sensie, że nie dotyczy
    wszystkich dochodów osiąganych przez podmiot posiadający status przedsiębiorcy
    wyposażonego w zezwolenie umożliwiające prowadzenie działalności na obszarze
    specjalnej strefy ekonomicznej. Jest zwolnieniem, które uzależniono od dziedziny
    stosunków prawnych, w jakie wstępuje przedsiębiorca-adresat zezwolenia na działalność
    strefową. Stosunki te muszą być stosunkami gospodarczymi celowo ukierunkowanymi na
    osiągnięcie dochodu lub stanowiącymi nieodzowne następstwo realizacji tych pierwszych,
    wskutek ich złożonej natury. Ich zakres przedmiotowy ustalono za pomocą dwóch
    kryteriów: przedmiotu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu wydanym na
    podstawie art. 16 ust. 1 cyt. ustawy o SSE oraz miejscem realizacji czynności prawnych
    skutkujących powstaniem dochodu - terenem specjalnej strefy ekonomicznej.
    W tym kontekście należy stwierdzić, że przychody osiągane z związku z zawarciem w 2022
    r. umowy partnerskiej z kontrahentem, nie mogą zostać uznane za przychody mające
    wpływ na dochód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34 ustawy o CIT.
    Wynagrodzenia otrzymanego od Kontrahenta za zobowiązanie do wyłącznego zakupu (...)
    (jak również akcesoriów i innych komponentów systemowych niezbędnych do produkcji
    (...) wyłącznie od Kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży (...) wyłącznie z (...) nie można
    uznać za przychód związany z działalnością generującą bezpośrednio dochód z
    działalności określonej w zezwoleniu udzielonym Spółce. Dochód ten nie jest także
    nieodłącznym następstwem węzłów prawnych, bez których prowadzenie na terenie
    specjalnej strefie ekonomicznej działalności określonej w zezwoleniu, okazałoby się
    niemożliwe.

    Związek przychodu pochodzącego z zawarcia ww. umowy z działalnością gospodarczą
    prowadzoną na podstawie zezwolenia ma charakter pośredni i mimo, że jest korzystny dla
    przedsiębiorcy, to jednak nie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
    dochodowym. Zawarta przez Państwa umowa, stanowi odrębną umowę i jest zawierana z
    kontrahentem dostarczającym Spółce materiały do produkcji wyrobów z których
    sprzedaży dochód podlega zwolnieniu z opodatkowania.
    Natomiast, dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34
    ustawy o CIT są wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie SSE, o ile tytuł ich otrzymania zawiera się w zakresie
    przedmiotowym działalności określonej w zwolnieniu.
    Fakt, iż podmiot prowadzący działalność strefową otrzymuje z tytułu swojej działalności
    dodatkowe wynagrodzenie inne niż cena za wykonane usługi/sprzedawane towary nie
    oznacza, iż takie wynagrodzenie nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.
    Dochód zwolniony (strefowy) to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, albo też stanowi nieodłączne (nie dające
    się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności
    gospodarczej. Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci
    należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów
    czynności objęty jest zakresem zezwolenia.
    W konsekwencji, wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu (...) (jak również
    (...)) wyłącznie od kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży (...) wyłącznie z tych (...), do
    których odnosi się zadane pytanie, nie stanowi wynagrodzenia otrzymywanego od
    podmiotu/podmiotów nabywających Państwa produkty tj. (...), a tylko takie wynagrodzenie
    może stanowić przychód mający wpływ na dochód podlegający zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy otrzymane przez
    Wnioskodawcę wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu (...) (jak również
    (...) wyłącznie od Kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży (...) stanowi przychód
    zwolniony z opodatkowania na podstawie posiadanego przez Wnioskodawcę zezwolenia
    strefowego, należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa orzeczeń sądów administracyjnych należy
    wskazać, że są to rozstrzygnięcia wydane w konkretnych sprawach, osadzone w
    określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym, nie mają
    waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.