Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.640.2024.3.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-10-04
Teza: Obowiązki płatnika w związku z finansowaniem Szkoleń dla członków Rady Nadzorczej.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rady nadzorczej; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-powstanie przychodu; szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Pozostali płatnicy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej działalności.-Przychody osób należących do organów stanowiących osób prawnych.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13-pkt 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

2 sierpnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 sierpnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z finansowaniem Szkoleń dla członków Rady Nadzorczej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 października 2024 r. (wpływ 1 października 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Są Państwo bankiem (\`(...)\`). Zasady Państwa działania określają w szczególności przepisy ustawy (\`(...)\`). Zgodnie z przepisami ww. ustaw, jednym z Państwa organów jest Rada Nadzorcza (dalej „RN”). Pokrywają Państwo koszty szkoleń członków RN. Pokrywanie tych kosztów przez Państwa oraz udział w szkoleniach przez członków RN stanowi realizację obowiązków wynikających z przepisów omówionych szczegółowo poniżej w uzasadnieniu niniejszego wniosku.

Szkolenia dla członków RN finansowane przez Państwa, których dotyczy niniejszy wniosek, mogą odbywać się w następujący sposób:

1) Szkolenie dla członków RN odbywa się w Państwa siedzibie. W trakcie szkolenia uczestnicy mają możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch).

2) Szkolenie wyjazdowe dla członków RN odbywa się poza Państwa siedzibą (szkolenie krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy mają możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a w niektórych przypadkach także z wyżywienia poza czasem szkolenia. Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz nocleg. W trakcie wyjazdu uczestnikom nie jest oferowana możliwość korzystania z atrakcji o charakterze integracyjnym.

3) Szkolenie wyjazdowe dla członków RN odbywa się poza Państwa siedzibą (szkolenie krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy mają możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a także z wyżywienia poza czasem szkolenia. Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz nocleg. Program wyjazdu obejmuje, poza szkoleniem, atrakcje o charakterze integracyjnym (np. impreza integracyjna, wizyta na koncercie lub w teatrze, zwiedzanie zabytków lub muzeów).

4) Członek RN uczestniczy indywidualnie w szkoleniu zorganizowanym przez podmiot zewnętrzny (np. firmę szkoleniową, związek rewizyjny). W szkoleniu uczestniczą osoby z różnych banków (\`(...)\`) lub innych podmiotów. Szkolenie prowadzone jest zdalnie (online) lub stacjonarnie. W trakcie szkoleń stacjonarnych uczestnicy mają możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch).

Wyżej opisane szkolenia określane są dalej łącznie jako „Szkolenia".

W poszczególnych Szkoleniach, w zależności od potrzeb, uczestniczą wszyscy członkowie RN lub tylko niektórzy z nich. W niektórych przypadkach w Szkoleniach mogą uczestniczyć, oprócz członków RN, także inne osoby, w szczególności Państwa pracownicy, których zakres obowiązków pracowniczych obejmuje zagadnienia objęte programem szkolenia.

Jako płatnik PDOF dotychczas rozpoznawali Państwo przychód u członków RN z tytułu finansowania Szkoleń i pobierali Państwo oraz odprowadzali z tego tytułu zaliczki na PDOF. Jako podatnik PDOP dotychczas nie zaliczali Państwo kosztów Szkoleń do kosztów uzyskania przychodów (KUP).

### Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Obowiązek posiadania przez członków RN odpowiedniej wiedzy, której wobec zmieniających się bardzo dynamicznie regulacji prawnych dotyczących branży bankowej nie da się uzyskać bez regularnego udziału w szkoleniach, wynika z przepisów Prawa bankowego oraz innych regulacji przytoczonych przez Państwa w uzasadnieniu wniosku. Dodatkowo chcieliby Państwo wskazać, że:

1) Zgodnie z Rekomendacją Z Komisji Nadzoru Finansowego dot. zasad ładu wewnętrznego w bankach – Rekomendacją 7: Członkowie rady nadzorczej i zarządu oraz osoby pełniące kluczowe funkcje w banku powinni zawsze spełniać warunek odpowiedniości, tj. posiadać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, niezbędne do pełnienia powierzonych im funkcji lub stanowisk i obowiązków oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych obowiązków.

a. Dodatkowo Rekomendacja 7.1 uszczegóławia: „Członkowie rady nadzorczej i zarządu banku oraz osoby pełniące kluczowe funkcje w banku powinni posiadać, pozyskiwać i pogłębiać wiedzę oraz umiejętności do wykonywania swoich obowiązków. Banki powinny zapewniać tym osobom możliwość podnoszenia kwalifikacji, np. w formie – dostosowanych do indywidualnych potrzeb – szkoleń. Szkolenia nie powinny ograniczać się do obszarów działalności, za które poszczególne osoby są bezpośrednio odpowiedzialne. Szkolenia, zwłaszcza w przypadku nowo powoływanych lub zatrudnianych osób, powinny również służyć zrozumieniu ładu wewnętrznego banku, w tym jego organizacji, modelu biznesowego i profilu ryzyka oraz roli danej osoby w tych obszarach. Bank powinien przeznaczać na szkolenia wystarczający czas, budżet i inne zasoby.

2) Zasady ładu korporacyjnego dla instytucji nadzorowanych wydane przez Komisję Nadzoru Finansowego – Rozdział 4 Organ Nadzorujący. § 19 pkt 1 określa: „Członek organu nadzorującego powinien posiadać kompetencje do należytego wykonywania obowiązków nadzorowania instytucji nadzorowanej wynikające z: 1) wiedzy (posiadanej z racji zdobytego wykształcenia, odbytych szkoleń, uzyskanych tytułów zawodowych lub stopni naukowych oraz nabytej w inny sposób w toku kariery zawodowej)”.

3) Metodyka oceny odpowiedniości członków organów banków, jednostek zarządzających systemami ochrony, zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, towarzystw emerytalnych – zapisy punktu 3.2.1.1. Wiedza, umiejętności i doświadczenie zawodowe. Opis do punktu 3.2.1.1.1.wskazuje, że kompetencje powinny wynikać z: a) wiedzy (wynikającej z wykształcenia, szkoleń, tytułów i uprawnień zawodowych lub stopni zawodowych oraz nabytej w inny sposób w trakcie kariery zawodowej). Opis zaś do punktu 3.2.1.1.4.1. wskazuje, że w ramach oceny bieżącej należy uwzględniać także ciągłą dbałość o rozwój zawodowy i podnoszenie kwalifikacji oraz aktualizowanie i pogłębianie wiedzy i umiejętności koniecznych do wypełniania obowiązków.

Obowiązek posiadania „aktualnej wiedzy” przez cały czas pełnienia funkcji członka RN wynika z (…) obowiązującego u Państwa „Regulaminu (…)”.

Państwa wniosek dotyczy wyłącznie szkoleń, których tematyka jest związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji członka Rady Nadzorczej.

### Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Czy przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że członkowie RN w związku ze sfinansowaniem przez Państwa ich udziału w Szkoleniach nie będą uzyskiwać przychodu podatkowego, w związku z czym na Państwu nie będą ciążyć obowiązki płatnika (wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PDOF, tj. obliczenie, pobranie i odprowadzenie zaliczek) z tytułu sfinansowania Szkoleń?

### Państwa stanowisko w sprawie (wynikające z wniosku i jego uzupełnienia)

W Państwa ocenie, przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że członkowie RN w związku ze sfinansowaniem przez Państwa ich udziału w Szkoleniach nie będą uzyskiwać przychodu podatkowego, w związku z czym na Państwu nie będą ciążyć obowiązki płatnika (wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PDOF, tj. obliczenie, pobranie i odprowadzenie zaliczek) z tytułu sfinansowania Szkoleń.

### Uzasadnienie stanowiska

(1) Obowiązkowy charakter Szkoleń

Finansowanie przez Państwo Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach stanowi dla Państwa i członków RN realizację obowiązków wynikających z następujących przepisów Prawa bankowego:

Zgodnie z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego: „1. Członkowie \[\`(...)\`\] rady nadzorczej banku \[\`(...)\`\] powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych obowiązków \[\`(...)\`\]”.

Zgodnie z art. 22aa ust. 8 Prawa bankowego: „8. Bank \[\`(...)\`\] zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków \[\`(...)\`\] rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia”.

Zgodnie z art. 22ca Prawa bankowego: „Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny, czy członkowie \[\`(...)\`\] rady nadzorczej spełniają wymogi określone w art. 22aa”.

Zgodnie z art. 22d ust. 1 Prawa bankowego: „W przypadku, gdy członek rady nadzorczej \[\`(...)\`\] banku \[\`(...)\`\] nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić do właściwego organu banku \[\`(...)\`\] z wnioskiem o jego odwołanie lub w drodze decyzji, odwołać członka rady nadzorczej \[\`(...)\`\]”.

Finansowanie przez Państwo Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach stanowi dla Państwa i członków RN realizację obowiązków wynikających również z następujących regulacji:

1) Rekomendacji Z wydanej przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) dotyczącej zasad ładu wewnętrznego w bankach (dalej „Rekomendacja Z”), zgodnie z którą osoby pełniące funkcję członka rady nadzorczej w bankach powinny spełniać warunek odpowiedniości, tj. posiadać, pozyskiwać i pogłębiać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, niezbędne do wykonywania pełnionej funkcji, przy czym banki powinny zapewniać tym osobom możliwość podnoszenia kwalifikacji, w tym w formie szkoleń.

2) Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i Papierów Wartościowych z 21 marca 2018 r. (EBA/GL/2017/12) w sprawie oceny odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje (dalej „Wytyczne”).

Ponadto obowiązek pozyskiwania i pogłębiania wiedzy i umiejętności przez członków rad nadzorczych banków poprzez m.in. uczestnictwo w szkoleniach określony został w wydanych przez KNF „Zasadach ładu korporacyjnego dla instytucji nadzorowanych wydane przez Komisję Nadzoru Finansowego” oraz „Metodyce oceny odpowiedniości członków organów podmiotów nadzorowanych przez KNF”. Obowiązek aktualizowania wiedzy nakłada na członków RN także Regulamin działania RN.

Specyfiką branży bankowej są ciągle zmiany i wysoki poziom skomplikowania regulacji określających zasady jej funkcjonowania. Powoduje to konieczność ciągłej aktualizacji wiedzy i umiejętności członków RN, przede wszystkim poprzez udział w Szkoleniach. Bez udziału w Szkoleniach członkowie RN nie byliby w stanie spełnić wymogów nakładanych na nich przez wyżej opisane przepisy. Wiedza i umiejętności zdobyte w trakcie Szkoleń są przydatne, ze względu na ich branżową specyfikę a także częste zmiany, w praktyce jedynie do pełnienia funkcji członka RN.

(2) Brak przychodu w PDOF

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF, do przychodów zalicza się m. in. przychody z otrzymanych nieodpłatnych świadczeń.

Stosując ten przepis należy uwzględniać jego wykładnię dokonaną przez Trybunał Konstytucyjny (TK) w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13. Wyrok ten dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera uniwersalne wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć pojęcie „nieodpłatnych świadczeń”. Wskazówki te znajdują zastosowanie także w odniesieniu do członków RN.

TK definiując pojęcie „nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF, wskazał, że za przychód mogą być uznane wyłącznie świadczenia spełniające łącznie następujące trzy warunki:

1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Powyższe warunki nie są spełnione w przypadku świadczeń polegających na sfinansowaniu przez Państwo Szkoleń dla członków RN. Członkowie RN nie korzystają bowiem ze Szkoleń dobrowolnie – udział w Szkoleniach ma charakter obowiązkowy, ponieważ jest niezbędny dla spełnienia przez członków RN wymogów wynikających z wyżej opisanych regulacji. Zapewnienie członkom RN udziału w Szkoleniach leży przede wszystkim w Państwa interesie, a nie członków RN. Gdyby Państwo nie zapewnili członkom RN udziału w Szkoleniach, członkowie RN nie spełnialiby wymogów odpowiedniości w zakresie posiadanej wiedzy i umiejętności i w konsekwencji kluczowy dla Państwa organ jakim jest RN nie funkcjonowałby w sposób prawidłowy. Mogłoby to doprowadzić nawet do odwołania członków RN przez KNF, co w oczywisty sposób uderzałoby w Państwa interesy.

Państwa stanowisko w powyższej kwestii jest zgodne z aktualnym stanowiskiem tutejszego organu (Dyrektora KIS) wyrażonym w:

1) indywidualnej interpretacji z 25 maja 2022 r. nr 0115-KDIT2.4011.76.2022.1.KC oraz

2) indywidualnej interpretacji z 30 kwietnia 2024r. nr 0112-KDIL2-1.4011.254.2024.1.MKA.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w ramach niektórych Szkoleń członkowie RN mają zapewnione, poza częścią szkoleniową, atrakcje o charakterze integracyjnym (np. impreza integracyjna, wizyta na koncercie lub w teatrze, zwiedzanie zabytków lub muzeów). Udział w części integracyjnej tych Szkoleń, w świetle wyżej opisanego wyroku TK, również nie powoduje powstania przychodu dla członków RN.

Stanowisko to jest zgodne z aktualnym stanowiskiem tutejszego organu (Dyrektora KIS) wyrażonym w:

1) indywidualnej interpretacji z 23 grudnia 2022r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.807.2022.1.GG oraz

2) indywidualnej interpretacji z 13 czerwca 2023r. nr 0115-KDIT3.4011.324.2023.2.JS.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Na mocy art. 11 ust. 2b ww. ustawy:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.

Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

\- po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

\- po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

\- po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Jak wynika z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.):

Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.

W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:

Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.

Powyższe przepisy wskazują, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środków niezbędnych do ich szkolenia.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że członkowie Rady Nadzorczej zobowiązani są do posiadania odpowiedniej wiedzy, której wobec zmieniających się bardzo dynamicznie regulacji prawnych dotyczących branży bankowej nie da się uzyskać bez regularnego udziału w Szkoleniach. W związku z tym pokrywają Państwo koszty Szkoleń członków Rady Nadzorczej. Obowiązek pokrycia kosztów szkoleń organizowanych dla członków Rady Nadzorczej wynika wprost z przepisów ustawy Prawo bankowe oraz innych regulacji przytoczonych przez Państwa we wniosku. Państwa wniosek dotyczy wyłącznie Szkoleń, których tematyka jest związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji członka Rady Nadzorczej.

**Uwzględniając okoliczności faktyczne przedstawione w opisie sprawy, należy zatem stwierdzić, że pokrycie przez Państwa na rzecz członków Rady Nadzorczej kosztów Szkoleń związanych z pełnieniem funkcji członka Rady Nadzorczej nie będzie stanowić dla nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym – z tytułu ww. świadczeń – nie będzie ciążył na Państwu obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.**

W odniesieniu do powołanych przez Państwo interpretacji indywidualnych informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na Państwa pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).