Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1162/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-10
Teza: Czy sprzedaż działki opisanej we wniosku w pkt 4 będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-przychód z działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2013 r. (data wpływu 13 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości gruntowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2013 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości gruntowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca dokonał w ciągu ostatnich kilkunastu lat zakupu poniższych nieruchomości gruntowych:

1.  w 1993 r. nieruchomość o powierzchni 6,66 ha; wnioskodawca wskazuje, że jest to grunt rolny, ale przez Niego nie wykorzystywany.
2.  w 2000 r. nieruchomość o powierzchni 0,038 ha; jest to grunt rekreacyjny użytkowany na cele wypoczynkowe; następnie działka ta była dwukrotnie (w 2000 r. i 2001 r.) zwiększana poprzez dokupienie gruntu i ostatecznie obejmuje 0,1901 ha. Zakupu gruntu Wnioskodawca dokonał wraz z bratem.
3.  w 2006 r. grunt rolny o powierzchni 0,338 ha; nie wykorzystywany przez Wnioskodawcę.
4.  w 2007 r. nieruchomość o powierzchni 1,3065 ha; zakupu Wnioskodawca dokonał wspólnie z bratem i jeszcze jednym podmiotem – każdy po 1/3 nieruchomości; były to grunty rolnicze. W 2010 r. trzeci współwłaściciel sprzedał swoją 1/3 część nieruchomości deweloperowi, który chce odkupić 2/3 współwłasności od Wnioskodawcy i jego brata. Z tej działki sprzedano gminie za symboliczną kwotę jej część (0.4495 ha) pod budowę drogi publicznej. Wnioskodawca nadmienia, że grunt ten był wykorzystywany początkowo jako pastwisko. Od 2 lat nie jest wykorzystywany w ogóle. Poza wydzieleniem działki (0.4495 ha) pod sprzedaż dla Gminy na drogę nic z przedmiotową działką nie zrobiono, tj. nie uzbrojono jej, nie podzielono jej na mniejsze działki (z wyjątkiem części działki na rzecz Gminy pod przyszłą budowę trasy, aczkolwiek do chwili obecnej nie sprzedano tej części działki), nie wydzielono dróg wewnętrznych, ani też nie wykonano żadnych innych czynności w tym zakresie. Wydzielenia działki na dwie opisane części dla Gminy dokonał trzeci wspólnik (inny niż brat) na własny koszt. Wnioskodawca nadmienia, że dla przedmiotowego gruntu istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony w 2004 r. Z planu tego wynika, iż przeznaczeniem tego gruntu jest: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna o wielorodzinna niska wraz z usługami z zakresu: handlu, usług bytowych i publicznych.
5.  w 2008 r. nieruchomość o powierzchni 0,6043 ha; grunt rolny ale nie wykorzystywany przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca zakupu tego dokonał wspólnie z żoną, między małżonkami istnieje rozdzielność majątkowa.
6.  w 2010 r. nieruchomość o powierzchni 0,9043 ha; grunt rolny ale nie wykorzystywany przez Wnioskodawcę.
7.  w latach 2007–2011 – sąsiadujące ze sobą działki o powierzchni 4,1175 ha, są to grunty rolnicze, ale nie wykorzystywane przez Wnioskodawcę. Grunt ten został zakupiony wspólnie z bratem Wnioskodawcy trzema aktami notarialnymi.
8.  w 2013 r. nieruchomość o powierzchni 0,7578 ha wraz z położoną tam stodołą; jest to grunt rolniczy. Grunt ten został zakupiony wspólnie z bratem Wnioskodawcy. Nie jest on wykorzystywany na żadne potrzeby.
9.  w 2013 r. grunt rolniczy o powierzchni 0,3628 ha. Grunt ten został zakupiony wspólnie z bratem. Nie jest on wykorzystywany na żadne potrzeby przez Wnioskodawcę.

Powyższe zakupy gruntów Wnioskodawca traktuje jako lokatę kapitału, gdyż kupuje je jeżeli posiada wolne środki pieniężne i nie chce, aby straciły one na wartości przez inflację. Wnioskodawca nie wie czy je sprzeda (tym bardziej nie wie kiedy, by je sprzedał), czy też zostawi spadkobiercom.

Wnioskodawca utrzymuje się z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej, prowadzonej wspólnie z bratem, gdzie ma prawo do udziału w zyskach na poziomie 50%. Trwa to od 1991 r., jest to jedyne źródło utrzymania Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2).

Czy sprzedaż działki opisanej we wniosku w pkt 4 będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż rozpatrywanego gruntu (wskazanego w pkt 4) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego sprzedaż majątku prywatnego (bo to będzie sprzedaż nieruchomości stanowiącej majątek prywatny Wnioskodawcy a nie sprzedaż w wykonywaniu działalności gospodarczej) po upływie 5 lat liczonych od końca roku, w którym nieruchomość nabyto, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Sprzedaż gruntu zakupionego w 2007 r. – ponieważ już minęło 5 lat od końca roku w którym go zakupiono – nie będzie więc podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

\- pkt 3 - pozarolnicza działalność gospodarcza,

\- pkt 8 - odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że źródłem przychodu podatnika jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Zatem przychód z tego źródła nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

1.  odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
2.  zostało dokonane po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

W kwestii przesłanki braku związku odpłatnego zbycia nieruchomości z wykonywaniem działalności gospodarczej, należy wskazać, iż zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w cytowanym wyżej przepisie art. 5a pkt 6 ustawy wymaga, aby był to jeden z wymienionych w lit. a)-c) rodzajów działalności oraz opiera się na następujących przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,
*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany" przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r. I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z kolei przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej jest również odpłatne zbycie składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie zalicza się jednak, stosownie do treści art. 14 ust. 2 c ww. ustawy, przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Zatem przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej, (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy) są przychodami z działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należało ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonał w ciągu ostatnich kilkunastu lat zakupu nieruchomości gruntowych. Nieruchomość opisana w pkt 4, (której dotyczy wniosek) została zakupiona w 2007 r. o powierzchni 1,3065 ha, zakupu Wnioskodawca dokonał wspólnie z bratem i jeszcze jednym podmiotem – każdy po 1/3 nieruchomości; były to grunty rolnicze. W 2010 r. trzeci współwłaściciel sprzedał swoją 1/3 część nieruchomości deweloperowi, który chce odkupić 2/3 współwłasności od Wnioskodawcy i jego brata. Początkowo grunt był wykorzystywany jako pastwisko, od dwóch lat nie jest wykorzystywany.

W roku 2004 uchwalony został nowy plan zagospodarowania przestrzennego, który zmienił kwalifikację będącego w posiadaniu Wnioskodawcy gruntu na tereny przeznaczone pod budownictwo mieszkalne: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna o wielorodzinna niska wraz z usługami z zakresu: handlu, usług bytowych i publicznych.

Wnioskodawca nadmienia, że zakup przedmiotowych nieruchomości traktuje jako lokatę kapitału, gdyż nieruchomości kupuje jeśli posiada wolne środki pieniężne.

Tak przedstawiony opis zdarzenia przyszłego pozwala przyjąć, że nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, jej sprzedaż nie następuje w wykonywaniu działalności w tym zakresie jak również, że nie była i nie jest wykorzystywana w ramach prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej.

Na podstawie treści wniosku nie można również stwierdzić, by sprzedaż udziału w nieruchomości nastąpiła w ramach działalności handlowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Treść wniosku przemawia więc za tym, że opisana sprzedaż nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zaś sprzedaż udziału w nieruchomości będzie miała miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, to nie należy jej również kwalifikować do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy i kwota uzyskana z tego tytułu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze współwłaścicieli przedmiotowych nieruchomości, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.