Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.62.2025.2.END
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Ustalenie, czy w przedstawionym stanie faktycznym przychód
podatkowy z tytułu rocznej subskrypcji SaaS powinien być
rozpoznany na koniec okresu rozliczeniowego.
Słowa kluczowe: okres-okres rozliczeniowy
przychód-przychód nienależny
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przychody ze sprzedaży rzeczy i
praw majątkowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 marca 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”),
    prowadząca działalność gospodarczą w zakresie (...). Model sprzedaży usług Spółka
    oferuje swoim klientom dostęp do oprogramowania na podstawie umowy subskrypcyjnej,
    w ramach której klienci wykupują prawo do korzystania z systemu na określony czas.
    Płatność za usługę dokonywana jest z góry, na początku okresu subskrypcji.
    W szczególności, Spółka oferuje roczne subskrypcje, gdzie: Umowa precyzuje okres
    subskrypcji – np. od lutego 2025 r. do lutego 2026 r. Faktura zawiera wskazanie okresu
    subskrypcji, np. „(...) za okres: Luty 2025 – Luty 2026”. Płatność następuje jednorazowo na
    początku okresu subskrypcji, np. w lutym 2025 r.
    Zgodnie z zawartą umową: Usługa świadczona jest w sposób ciągły przez okres
    subskrypcji. Billing za usługi następuje rocznie, na początku okresu subskrypcji („Billing for
    the services will occur on an annual basis upon the commencement of the contract”).
    Spółka rozważa zastosowanie art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, który stanowi, że jeżeli strony
    ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu
    uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na fakturze,
    nie rzadziej niż raz w roku. W związku z tym Spółka zwraca się z wnioskiem o
    potwierdzenie, że w przedstawionym modelu sprzedaży przychód podatkowy powinien
    być rozpoznany na koniec okresu subskrypcji, tj. w lutym 2026 r., a nie w momencie
    wystawienia faktury czy otrzymania płatności.
    Jednocześnie, Spółka rozważa także alternatywne podejście, w którym przychód
    podatkowy byłby rozpoznawany proporcjonalnie w każdym miesiącu okresu subskrypcji,
    tj. 1/12 całkowitej wartości subskrypcji w każdym kolejnym miesiącu jej trwania. W związku
    z powyższym, Spółka wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej, która potwierdzi
    prawidłowy moment rozpoznania przychodu podatkowego w opisanym modelu
    subskrypcyjnym.
    W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytania organu, wskazali Państwo:
    1) Czy z zawartej umowy subskrypcyjnej, w ramach której klienci wykupują prawo do
      korzystania z systemu (wystawionej faktury) wynika, że usługi subskrypcji, o których
      mowa we wniosku są rozliczane w okresach rozliczeniowych? Jeśli tak proszę
      wskazać jakich, rocznych, kwartalnych miesięcznych?
    W umowach subskrypcyjnych zawieranych przez Wnioskodawcę znajduje się zapis:
    „Billing for the services will occur on an annual basis upon the commencement of the
    contract”. Okres subskrypcji jest wyraźnie wskazany zarówno w umowie, jak i na
    fakturze (np. „(...) za okres: Luty 2025 – Luty 2026”).
    2) Czy jeśli umowa subskrypcyjna przewiduje roczny okres rozliczeniowy, jest jeden
      roczny okres rozliczeniowy czy więcej?
    W ramach umowy rocznej subskrypcji występuje jeden okres rozliczeniowy, który
    pokrywa się z okresem subskrypcji (12 miesięcy).
    Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

      1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym przychód podatkowy z tytułu rocznej
        subskrypcji SaaS powinien być rozpoznany na koniec okresu rozliczeniowego (tj. na
        koniec okresu subskrypcji, np. w lutym 2026 r.)?
      2) Czy alternatywnie, przychód podatkowy może być rozpoznawany proporcjonalnie w
        każdym miesiącu okresu subskrypcji, tj. 1/12 wartości subskrypcji w każdym
        kolejnym miesiącu jej trwania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu sprzedaży subskrypcyjnej, w którym:
    umowa jasno określa okres świadczenia usługi (np. luty 2025-luty 2026), faktura również
    wskazuje okres subskrypcji, płatność następuje z góry, na początku okresu, usługa jest
    świadczona w sposób ciągły w ustalonym okresie należy uznać, że usługa podlega
    rozliczeniu w okresach rozliczeniowych, a moment powstania przychodu powinien być
    określony zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, czyli na koniec okresu subskrypcji (np. w
    lutym 2026 r.). Powyższe wynika z faktu, że: Wnioskodawca i jego klienci ustalili w umowie,
    że usługa podlega rocznemu cyklowi rozliczeniowemu („Billing for the services will occur
    on an annual basis upon the commencement of the contract”). Usługa jest świadczona w
    sposób ciągły w określonym okresie.
    Przepis art. 12 ust. 3c CIT wskazuje, że w przypadku usług rozliczanych w okresach
    rozliczeniowych, przychód podatkowy powstaje na koniec okresu rozliczeniowego. W
    związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w jego przypadku przychód
    podatkowy z tytułu rocznej subskrypcji powinien być rozpoznawany na koniec okresu
    subskrypcji, tj. w lutym 2026 r., a nie w momencie wystawienia faktury lub otrzymania
    płatności.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli organ podatkowy uzna, że przychód nie może być
    rozpoznany wyłącznie na koniec okresu subskrypcji, wówczas zasadnym podejściem
    byłoby jego proporcjonalne rozpoznawanie w każdym miesiącu trwania subskrypcji (tj. 1
    /12 całkowitej wartości subskrypcji miesięcznie). Takie podejście wynikałoby z: Zasady
    memoriału i współmierności przychodów i kosztów, zgodnie z którą przychody powinny
    być rozpoznawane w okresach, których dotyczą. Charakteru świadczonej usługi, która jest
    wykonywana w sposób ciągły i rozliczana w okresach (rocznych, ale potencjalnie również
    miesięcznych).
    Jednakże, Wnioskodawca podkreśla, że podstawowym i preferowanym podejściem jest
    rozpoznanie przychodu dopiero na koniec okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 12 ust.
    3c ustawy o CIT. Rozpoznawanie przychodu miesięcznie (1/12 wartości) mogłoby być
    stosowane jedynie jako alternatywa, jeśli organ podatkowy uzna, że miesięczne okresy
    rozliczeniowe są bardziej właściwe niż roczne.
    Podsumowanie stanowiska Wnioskodawcy.
      - Podstawowe stanowisko:
    Przychód podatkowy powinien być rozpoznany na koniec okresu subskrypcji (np. luty
    2026 r.), zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, ponieważ usługa jest rozliczana w okresach
    rozliczeniowych.
      - Alternatywne stanowisko:
    Jeśli organ podatkowy nie uzna podejścia rocznego, przychód powinien być rozpoznawany
    proporcjonalnie co miesiąc (1/12 wartości), zgodnie z zasadą memoriału i współmierności
    przychodów. Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej potwierdzającej
    prawidłowe podejście do rozpoznawania przychodów podatkowych w modelu
    subskrypcyjnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Przepis ten wskazuje, że przychód podatkowy u podatnika rozpoznawany jest wg zasady
    kasowej, tj. w momencie faktycznego otrzymania.
    Wyjątek od tej zasady wprowadza do art. 12 ust. 3 ustawy CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Regulacja ta nakazuje ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie
    zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot
    wymagalnych świadczeń. Świadczenie należne podatnikowi musi być przy tym
    skonkretyzowane i wynikać z treści zobowiązania, którego jest on stroną. O jego
    wymagalności można natomiast mówić od momentu, gdy podatnik jako wierzyciel ma
    prawo dochodzenia spełnienia tego świadczenia, a dłużnik obowiązek jego realizacji.
    Przepis art. 12 ust. 3a ustawy CIT, który stanowi, że:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Tak więc, regułą jest, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydanie
    rzeczy, zbycie prawa majątkowego lub wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi,
    nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Zasadą jest, że
    opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy zadeklarować przychód dla
    celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.
    Przychód osiągany przez podatnika, co do zasady, powstaje w dacie zajścia
    najwcześniejszej z ww. okoliczności.
    Wyjątki od reguły określonej w art. 12 ust. 3a zostały unormowane w art. 12 ust. 3c-3g
    oraz 3j-3m ustawy o CIT. Dotyczą one:
    - przychodów ze świadczenia usług w przypadku, gdy strony ustalą, że usługa jest
      rozliczana w okresach rozliczeniowych (art. 12 ust. 3c);
    - przychodów z tytułu dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego
      (art. 12 ust. 3d);

    - przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f (art. 12
      ust. 3e), gdzie za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty,
    - przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
      finansowych, gdzie za datę powstania przychodu uważa się moment realizacji tych
      praw (art. 12 ust. 3f).
    Natomiast art. 12 ust. 3g ustawy o CIT dotyczy sytuacji, gdy:
      W przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną
      wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających
      zarejestrowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o
      podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu podatnik może uznać
      dzień pobrania wpłaty. W przypadku wyboru takiego sposobu ustalania daty
      powstania przychodu podatnik jest obowiązany stosować go przez cały rok
      podatkowy. Podatnik informuje o tym wyborze w zeznaniu, o którym mowa w art. 27
      ust. 1, składanym za rok podatkowy, w którym stosował ten sposób.
    Wyjątki o których mowa w art. 12 ust. 3j-3m ustawy o CIT, dotyczą natomiast korekt
    przychodów.
    Z powyższego wynika zatem, że z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie o
    CIT, pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania
    czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej
    częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności
    jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto dodać
    należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia wystąpią po dniu wystawienia faktury, czy po
    dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a
    nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:
      Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    W świetle powyższego przepis art. 12 ust. 3c ustawy o CIT ma zastosowanie w przypadku
    usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności
    i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy
    świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.
    Analizując ten przepis, należy zauważyć, że:
      - dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w żaden
        sposób nie zawęził katalogu tych usług;
      - strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;
      - wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów,
        nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;
      - okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT;
      - okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;
      - w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu
        jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia,
        ani data wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.
    W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług ciągłych
    należy sprecyzować zakres tego pojęcia.
    Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś
    faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.

    Zgodnie z definicją słownikową (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe
    PWN):
      - „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie
        powtarza się jego przebieg”,
      - „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych należności”,
      - „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między
        przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i
        pracownikami itp.”.
    Tym samym pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny
    przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez
    dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok. Skutkiem
    tego o usługach ciągłych nie można mówić w przypadku stosunków umownych, które co
    prawda dotyczą oznaczonego przedziału czasowego, jednakże finansowe rozliczenie
    całości usługi następuje jednorazowo – nie dochodzi bowiem do periodycznych rozliczeń
    będących istotą stosowania regulacji art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
    Zauważyć należy, że ustawodawca w analizowanym przepisie posługuje się pojęciem
    „okresów rozliczeniowych” w liczbie mnogiej, co oznacza, że aby dana regulacja znalazła
    zastosowanie musi wystąpić więcej niż jeden okres rozliczeniowy.
    Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym
    (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze
    zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego
    wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i
    powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią
    umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.
    Zatem w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) – co
    powinno wynikać z ustaleń między stronami – za datę powstania przychodu uznaje się
    ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.
    Jak zostało już wyżej wyjaśnione, okres rozliczeniowy obejmuje okres, w którym następuje
    cykliczne wykonanie usługi, jednocześnie usługa ta rozliczana jest za ten okres. Innymi
    słowy rozliczenie między stronami umowy dotyczy okresu, w którym ma miejsce
    świadczenie usługi. Zatem okresem rozliczeniowym przykładowo może być kalendarzowy
    miesiąc, kwartał lub rok bądź inny okres trwający 30/31 dni (np. od 21 dnia danego
    miesiąca do 20 następnego miesiąca), 90 dni lub 365 dni.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka oferuje swoim klientom dostęp do oprogramowania na
    podstawie umowy subskrypcyjnej, w ramach której klienci wykupują prawo do korzystania
    z systemu na określony czas. W ramach umowy rocznej subskrypcji występuje jeden okres
    rozliczeniowy, który pokrywa się z okresem subskrypcji (12 miesięcy). Płatność za usługę
    dokonywana jest z góry, na początku okresu subskrypcji.
    Odnosząc powyższe do przytoczonych wcześniej przepisów ustawy o CIT zauważyć należy,
    że przepis art. 12 ust. 3c jasno formułuje zasadę, z której jednoznacznie wynika, że jeżeli
    strony ustalą, iż dana usługa rozliczana jest w okresach rozliczeniowych, to za datę
    powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego, określonego w
    umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej jednak niż raz w roku.
    W Państwa sprawie zawierane z klientami umowy obejmują jeden roczny okres
    subskrypcji pozwalający na dostęp do oprogramowania przez tak określony czas. Płatność
    za usługę dokonywana jest jednorazowo z góry, na początku okresu subskrypcji na
    podstawie wystawionej faktury. Faktura zawiera wskazanie okresu subskrypcji. W
    przedstawionych okolicznościach nie sposób więc uznać, że usługa jest rozliczana w
    okresach rozliczeniowych, skoro strony umowy przewidziały tylko jeden okres
    pokrywający się z okresem w jakim usługa jest świadczona, a należność za tą usługę

    uiszczana jest z góry za cały okres jej świadczenia. Jak wskazano wyżej, okres rozliczeniowy
    oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny przedział czasowy, którego upłynięcie
    pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez dane podmioty wzajemnych zobowiązań
    finansowych.
    W umowach subskrypcyjnych zawieranych przez Spółkę, jak i na fakturze zamieszczany
    jest jedynie okres subskrypcji (np. „Subskrypcja SaaS za okres: Luty 2025 – Luty 2026”)
    oraz zapis dotyczący dokonywania płatności za usługę z góry, na początku okresu
    subskrypcji. Zatem ani z umowy zawartej kontrahentami ani z faktury nie wynika, że
    usługa subskrypcji jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. A jak wspomniano wyżej to
    z ustaleń między stronami powinno wynikać, że usługa rozliczana jest okresowo (w
    okresach rozliczeniowych).
    Zatem, Państwa stanowisko, zgodnie z którym przychód podatkowy powinien być
    rozpoznany na koniec okresu subskrypcji (np. luty 2026 r.), zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy
    o CIT, ponieważ usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych – jest nieprawidłowe.
    Stwierdzić należy, że w Państwa sprawie zgodnie z powołanymi przepisami, przychód
    podatkowy powstaje w dacie zajścia najwcześniejszego ze zdarzeń określonych w art. 12
    ust. 3a ustawy o CIT. W sytuacji opisanej we wniosku najwcześniejszą zaistniałą
    okolicznością jest dzień wystawienia faktury.
    W konsekwencji, nie można zgodzić się również z Państwa stanowiskiem, że przychód z
    tytułu świadczonych usług powinien być rozpoznawany proporcjonalnie co miesiąc (1/12
    wartości).
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.