Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.201.2025.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Uznanie realizowanej przez Wnioskodawcę transakcji za
dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy oraz
ustalenie, że miejscem opodatkowania dostawy dokonanej
przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta będzie terytorium poza
UE, tj. Chiny.
Słowa kluczowe: Chiny
dropshipping
internet-sklep internetowy
internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie:
        uznania realizowanej przez Wnioskodawcę transakcji za dostawę towarów w
        rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
        ustalenia, że miejscem opodatkowania dostawy dokonanej przez Pana na rzecz
        Klienta będzie terytorium poza UE, tj. Chiny.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów oraz miejsca
    opodatkowania tego świadczenia. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem
    z 6 maja 2025 r. przesłanym za pośrednictwem ePUAP (wpływ 7 maja 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z PKD jest Sprzedaż detaliczna
    prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet.
    W ramach prowadzonej działalność gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się handlem
    towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping. W swojej
    ofercie Wnioskodawca posiada różny asortyment, obecnie jest to głównie elektronika.
    Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty również o inne
    produkty.
    W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony
    internetowej sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin.
    Klientami Wnioskodawcy są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej (dalej jako: Klienci). Klientami mogą być również podmioty prowadzące
    działalność gospodarczą zarówno w formie spółek jak również jednoosobowych
    działalności gospodarczych. Niemniej jednak przedmiotem wniosku jest sprzedaż
    wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej
    (konsumenci) zamieszkałych w Polsce. Działalność Wnioskodawcy polega na zbieraniu
    zamówień od Klientów poprzez utworzoną stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu
    umów kupna-sprzedaży ze sprzedawcą, obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do
    podmiotu zagranicznego, będącego sprzedawcą danego towaru wraz z opłatą za
    zamówienie po wcześniejszym potrąceniu prowizji oraz w razie potrzeby pomoc klientom
    w przypadku zapytań dotyczących produktu / produktów lub w postępowaniu
    reklamacyjnym z zagranicznym sprzedawcą. Zatem, działalność skupia się na zamawianiu
    towarów oferowanych przez sprzedawców z krajów trzecich (przeważnie krajów
    azjatyckich; dalej jako: Sprzedawcy) w zagranicznych serwisach sprzedażowych.
    Po otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje jego wysyłkę
    bezpośrednio do klienta i dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem
    wysyłki. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako pośrednika w
    łańcuchu dostawy, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do klienta. W żadnym
    momencie Wnioskodawca nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie pośredniczy w
    sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, którzy są

    sprzedawcami. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na
    dostawcę i jest prowadzona w formie pośrednictwa handlowego na stronie internetowej
    stworzonej przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie
    internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone są
    opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć
    towarów - celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Jeżeli
    kupujący złoży zamówienie na stronie internetowej Wnioskodawcy i wpłaci mu z góry
    pieniądze za dany produkt. Wnioskodawca zamawia go i opłaca u sprzedawcy z Chin,
    podaje szczegółowe dane kupującego do wysyłki i sprzedawca z Chin wysyła produkt
    bezpośrednio do klienta. Klient po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na konto
    Wnioskodawcy, a Wnioskodawca zamawia dla Klienta produkt i opłaca go u chińskiego
    sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach.
    Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji,
    rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do
    sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar. Wnioskodawca
    nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Od chińskiego sprzedawcy
    otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych transakcji.
    Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej
    Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania
    regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane
    sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia.
    Wnioskodawca korzysta z usług pośredników płatności takich jak m.in. (...). Klienci
    wpłacają pieniądze za zamówienie na konto pośrednika płatności, skąd później po
    potrąceniu prowizji pośrednika są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.
    Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Dostawy do klientów są realizowane z terytorium
    państw trzecich (terytorium poza UE), głównie Chiny. Klientami są wyłączenie osoby
    fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Aktualnie Klientami nie będą podmioty z innych państw członkowskich
    Unii Europejskiej. Być może w przyszłości się to zmieni, natomiast wniosek dotyczy
    wyłączenie sprzedaży na rzecz konsumentów w Polsce. Wnioskodawca nie ma/nie będzie
    miał fizycznego kontaktu z produktem, który będzie wysłany prosto do klienta w Polsce.
    Po złożeniu zamówienia i opłaceniu przez klienta Wnioskodawca zamawia towar u
    sprzedawcy. Po otrzymaniu płatności za towar Sprzedawca zrealizuje jego wysyłkę
    bezpośrednio do Klienta. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafi do Wnioskodawcy
    jako pośrednika, lecz zawsze bezpośrednio do klienta. Zapłata obejmuje cenę samego
    towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca
    dokonuje płatności za towar zamówiony przez Klienta środkami pieniężnymi wpłaconymi
    przez Klienta za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Zamawiając towar u
    sprzedawcy Wnioskodawca wpisuje dane bezpośrednio klienta, a nie swoje, które są
    danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. Wnioskodawca nie zawiera
    pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i
    zakres świadczeń jest wynikiem zawiązania stosunku prawnego z klientem (elementy
    stosunku prawnego określone są przez regulamin strony internetowej).
    Klient nabywa prawo do rozporządzenia towarem w momencie złożenia przez
    Wnioskodawcę zamówienia u sprzedawcy. Wartość towarów nabywanych przez klientów
    nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro.
    Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następująco następującym schematem:
    1. Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców w serwisach
      sprzedażowych takich jak np. (...), kierując się m.in. jakością oferowanych towarów
      oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).

    2. Informacje dotyczące towarów oferowanych w serwisie sprzedażowym (inaczej: treść
      ofert sprzedawców) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej
      przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ofert sprzedawców polega m.
      in. na ich tłumaczeniu na język polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji
      graficznej zdjęć produktowych - celem dostosowania do potrzeb odbiorcy.
    3. Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar.
      Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności
      za zakupiony towar.
    4. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia
      towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do
      wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji.
      Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą
      otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.
    5. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w
      imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
      Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do
      ostatecznego Klienta.
    Klient informowany jest przez Wnioskodawcę o czasie dostawy towarów przed zakupem.
    Informacja ta jest zawarta w regulaminie sprzedaży na stronie. Klient dostaje również taką
    informację w e-mailu potwierdzającym złożone zamówienie. Klient otrzymuje również kod
    i link śledzący do swojej paczki, gdzie może w każdym momencie zweryfikować, gdzie
    znajduje się jego przesyłka. W razie pytań i wątpliwości może skontaktować się również z
    Wnioskodawcą, który udziela odpowiedzi na pytania związane z dostawą. Wnioskodawca
    na bieżąco ma stały kontakt ze sprzedawcą z Chin i dostęp do informacji co dzieje się z
    zamówioną paczką. Wnioskodawca na bieżąco kontaktuje się z klientami i odpisuje na e-
    maile w tym zakresie, gdy zachodzi taka konieczność.
    Wnioskodawca przyjmuje również zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli klient po
    zakupie decyduje się zwrócić towar z różnej przyczyny. Wówczas Wnioskodawca zwraca
    całą kwotę jaką Klient zapłacił za zamówienie. Gwarancja na towar wynosi 2 lata. Jeżeli coś
    stanie się z produktem i minie czas na zwrot, jest on wymieniamy na nowy bez żadnego
    problemu.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że towary są wysłane bezpośrednio od kontrahenta z
    Chin do Klienta w Polsce. Sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za przygotowanie
    zamówienia, wysyłkę i transport. Pakowaniem towarów i ich dostarczeniem do
    przewoźnika zajmuje się sprzedawca, to sprzedawca z Chin jest organizatorem transportu.
    Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, towary są importowane w Polsce. Zatem,
    państwem importu jest Polska. Zatem, towar idzie bezpośrednio z Chin do Polski.
    Wnioskodawca jeszcze raz pragnie zaznaczyć, że towar nigdy do niego nie trafia fizycznie,
    tylko od razu do Klienta. W związku z tym, że przesyłka będzie nadawana przez
    sprzedawcę bezpośrednio na adres ostatecznego klienta to on będzie importerem.
    Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru.
    Zatem, to ostateczny klient jest importerem tego towaru na terytorium Polski.
    Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel
    klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z
    importem towaru nie będzie spoczywać na Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca sam nie jest i nie zamierza się zarejestrować w procedurze importu One-
    Stop Shop (IOSS).
    W ramach informacji uzyskanych przez Wnioskodawcę z platform sprzedażowych na
    których szuka produktów są one zarejestrowane w systemie IOSS. Wnioskodawca opiera
    się wyłącznie na informacjach umieszczonych na platformach sprzedażowych. To czy
    podatek VAT jest rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez sprzedawcę, czy też inny

    podmiot i od jakich wartości jest poza jego gestią. Wnioskodawca nie wyklucza, że klient
    (ewentualnie sprzedawca/platforma sprzedażowa) może korzystać z usług
    przedstawiciela, własnej agencji celnej lub współpracuje z agencją celną. Nie wyklucza
    również, że import towarów może podlegać zwolnieniu od podatku VAT. Zakupiony towar
    nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z przekazanymi do
    sprzedawcy informacjami.
    Wnioskodawca powziął w wątpliwość czy w przedstawionym modelu jego sprzedaż
    faktycznie polega opodatkowaniu w Polsce czy powinna stanowić dostawę towarów
    opodatkowanych poza terytorium RP.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: chińscy
    sprzedawcy, platforma sprzedażowa/serwis aukcyjny np. (...), Pana firma oraz ostateczni
    klienci, jeśli nie to należało wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką
    rolę pełnią;
    W transakcji biorą udział 3 podmioty:
    1. Sprzedawca z Chin
    2. Wnioskodawca
    3. Klient (konsument)
    Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej oferuje produkty
    sprzedawane przez Chińskich sprzedawców, które wyszukuje na platformach
    sprzedażowych np. (...). Model sprzedaży jest następujący:
    1. Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar.
      Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności
      za zakupiony towar.
    2. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia
      towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do
      wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji.
      Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą
      otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.
    3. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w
      imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
      Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do
      ostatecznego Klienta.
    Zatem, sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który
    Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego klienta. Sprzedawca z Chin
    przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do
    ostatecznego klienta. Chiński sprzedawca jest dostawcą towaru.
    Z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych przez Klientów, pobranie
    płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u dostawcy z Chin z podaniem
    adresu do wysyłki bezpośrednio do klienta ostatecznego, przekazanie środków do
    sprzedawcy (po potrącaniu swojej prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją
    Wnioskodawcy jest różnica między kwotą otrzymaną od klienta a kwotą płaconą do
    chińskiego sprzedawcy.
    Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest
    ostatnim odbiorcą w łańcuchu.
        2. w jakim celu platforma sprzedażowa, jeśli bierze udział w transakcji o której
        mowa we wniosku, jest zarejestrowana w systemie IOSS, czy platforma ta w
        związku z rejestracją w systemie IOSS zobowiązana jest do dokonania
        określonych rozliczeń, jeśli tak to jakich, należało wyjaśnić okoliczności zdarzenia;

    Wnioskodawca wyszukuje towary na platformie sprzedażowej, na której chińscy
    sprzedawcy oferują swoje produkty. To w jakim celu platforma sprzedażowa jest
    zarejestrowana w systemie IOSS oraz jakie konkretne obowiązki rozliczeniowe ciążą na tej
    platformie w związku z taką rejestracją, to okoliczności, które pozostają poza wiedzą i
    kompetencją Wnioskodawcy, jako że dotyczą wewnętrznych działań oraz decyzji
    podejmowanych przez daną platformę sprzedażową, a nie przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca zakłada jednak, że skoro zamawia towar podając dane swojego klienta, to
    platforma sprzedażowa traktując taką sprzedaż jako sprzedaż na rzecz osoby fizycznej
    nieprowadzącej działalności gospodarczej (konsumenta) nalicza podatek VAT w związku z
    rejestracją do systemu IOSS, co to jest standardowym działaniem tego typu platform po
    zmianach jakie zaszły na gruncie podatku VAT począwszy od 1 lipca 2021 r.
        3. co oznacza/jak należy rozumieć, że „Wnioskodawca nie wyklucza, że klient
        (ewentualnie sprzedawca/platforma sprzedażowa) może korzystać z usług
        przedstawiciela, własnej agencji celnej lub współpracuje z agencją celną”,
            należy jednoznacznie wskazać który konkretnie podmiot występuje w
            opisanej transakcji jako importer towarów, kto rozlicza podatek z tego
            tytułu, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
            importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało
            zawieszone, w części lub w całości, należało wyjaśnić;
    Według wiedzy posiadanej przez Wnioskodawcę, importerem towaru w przedstawionych
    okolicznościach jest ostateczny klient (konsument).
    Natomiast stwierdzenie, że „Wnioskodawca nie wyklucza, że klient (ewentualnie
    sprzedawca / platforma sprzedażowa) może korzystać z usług przedstawiciela, własnej
    agencji celnej lub współpracuje z agencją celną” - miało na celu jednoznaczne wskazanie i
    podkreślenie, iż Wnioskodawca nie pełni roli importera w danej transakcji. Towar jak
    wskazano we wniosku nigdy nie trafia do Wnioskodawcy. Sam podatek VAT z tytułu
    importu z informacji, które posiada Wnioskodawca jest oprowadzany przez samą
    platformę sprzedażową w ramach wspomnianego wcześniej systemu IOSS. Jednocześnie
    Wnioskodawca nie wyklucza, że w sytuacji w której podatek VAT nie zostaje oprowadzony
    przez platformę sprzedażową to klient jako importer jest zobowiązany do jego zapłaty
    przy odprawie celnej tego towaru i w tym zakresie Wnioskodawca wskazał, iż nie wyklucza,
    że klient może korzystać z usług przedstawiciela czy agencji celnej.
    Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że to czy podatek jest faktycznie odprowadzany
    przez platformę sprzedażową w ramach wskazanej wcześniej procedury IOSS czy też przez
    samego konsumenta jako importera jest poza gestią Wnioskodawcy.
        4. czy składając zamówienie u sprzedawcy chińskiego posługuje się Pan swoimi
        danymi, a oprócz tego wskazuje dane adresowe klienta do wysyłki towaru;
    Składając zamówienie Wnioskodawca posługuje się danymi ostatecznego Klienta,
    wskazując jego dane do samego zamówienia (imię i nazwisko) jak również jego adres
    bezpośrednio już do wysyłki.
        5. czy chińscy sprzedawcy mają świadomość, że Pana firma nie jest ostatecznym
        nabywcą towarów, należało wyjaśnić;
    Tak, mają taką świadomość. Wnioskodawca składając zamówienie u sprzedawcy z Chin
    podaje dane ostatecznego klienta z jego adresem do wysyłki. Trudno byłoby w tym
    przypadku stwierdzić, że chińscy sprzedawcy nie mają takiej wiedzy skoro Wnioskodawca
    wskazuje każdorazowo inne dane do zamówienia niż swoje (dane ostatecznych klientów).
        6. czy w którymkolwiek momencie opisywanej we wniosku transakcji ma Pan prawo
        do rozporządzania towarem jak właściciel (nie chodzi tutaj o fizyczne posiadanie

        towaru lub aspekt prawny lecz o rozporządzanie nim, np. prawo do jego
        sprzedaży);
    Zdaniem Wnioskodawcy nie ma praw związanych z jego rozporządzaniem, gdyż towar
    nigdy nie jest w jego posiadaniu i nie trafia do niego. Towar jest wysyłany przez chińskiego
    sprzedawcę bezpośrednio do klienta.
        7. czy klienci zlecają Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci
        mogą zakupić towar który został już zamieszczony na Pana stronie internetowej;
    Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie Wnioskodawcy.
    Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.
        8. czy chińscy sprzedawcy mają prawo dokonywania zmian w opisie towarów
        zamieszczonych na Pana stronie internetowej lub do jakiejkolwiek ingerencji po
        umieszczeniu towaru na stronie internetowej;
    Nie, sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy, ani nie
    dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada wyłącznie
    Wnioskodawca.
        9. kto decyduje jakie towary i za jaką cenę są oferowane przez Pana na stronie
        internetowej;
    Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary umieszczane są na stronie.
      10. czy wysokość wynagrodzenia dla Pana wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi
        sprzedawcami, czy chińscy sprzedawcy mają jakiś wpływ na wysokość
        wynagrodzenia Pana firmy, należało opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie;
    Nie, wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie wynika z uzgodnień zawartych z
    chińskimi sprzedawcami. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jak wcześniej wskazano stanowi
    prowizja między kwota, która wpłaca klient tytułem zamówienia a kwotą przekazywaną do
    chińskiego sprzedawcy.
      11. w jaki sposób dokumentuje Pan sprzedaż dokonaną na rzecz klientów
        ostatecznych w Polsce, jaki rodzaj świadczenia wykazywany jest na dokumencie
        sprzedaży;
    W związku z tym, że sprzedaż przez Wnioskodawcą obywa się w systemie wysyłkowym za
    które płatności otrzymuje wyłącznie w formie bezgotówkowej, Wnioskodawca nie ma
    obowiązku posiadania kasy fiskalnej, więc nie wystawia paragonów z tego tytułu. Korzysta
    w tym zakresie ze zwolnienia przewidzianego w Rozporządzeniu w sprawie zwolnień z
    obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W związku z tym,
    że klientami są głównie osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej,
    Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia faktury, z wyjątkiem sytuacji w której
    nabywca zgłasza takie żądanie. Jeżeli klient zgłasza żądanie wystawienia faktury
    Wnioskodawca wystawią fakturę z tytułu sprzedaży na całą otrzymaną od klienta kwotę, a
    nie tylko kwotę prowizji.
    Jednocześnie, niezależnie od powyższego po złożeniu zamówienia, klient natychmiastowo
    otrzymuje na maila potwierdzenie złożonego zamówienia ze wszystkimi danymi i
    niezbędnymi informacjami odnośnie zamówienia, które jest generowane automatycznie.
      12. w jaki sposób Pana klienci reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa
        się rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do
        Pana? - należało krótko opisać ten proces.
    Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta jest Wnioskodawca. Jeżeli klient chce
    dokonać zwrotu lub reklamację to Wnioskodawca zwraca pieniądze lub wymienia towar
    na nowy oraz kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin o zwrot środków lub wysyłkę nowego
    towaru.
    Pytania

    1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę
      na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne
      świadczenie usług?
    2) W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
      dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania takiej dostawy na rzecz Klienta będzie
      terytorium poza UE, tj. Chiny?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełnianą zmamiona
    handlu towarem.
    Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci
    produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany
    bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy).
    Czynności podejmowane Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią
    dla klientów celu samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego
    produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione
    prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w
    przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów,
    dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę
    towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku
    VAT dojdzie do dwóch dostaw:
    1. Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;
    2. Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
    lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który
    dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
    przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy
    wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

    2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
    wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
    członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport
    przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
    pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
    samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
    w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
    1. pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2. ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
      do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
    1. poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2. następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych
    towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw
    towarów.
    Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na
    terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca,

    Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest
    bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu). W opisanym przypadku
    mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego
    (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą
    dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja
    B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca
    dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez
    Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek
    z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana
    przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza
    terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny
    Klient, to dostawa między Wnioskodawca a Klientem (B2C) jest dostawą niepodlegającą
    opodatkowaniu w państwie członkowskim UE, ani tym bardziej w Polsce, gdyż jest
    dostawą następującą przed importem.
    W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz polskiego klienta, będącego
    jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy -
    za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa
    trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych
    z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, a miejscem
    opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym
    przypadku Chin.
    Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w
    Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775) - zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).

    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zajmuje się handlem towarem w modelu
    biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping. W swojej ofercie Wnioskodawca
    posiada różny asortyment, obecnie jest to głównie elektronika. Model sprzedażowy
    można przedstawić następująco:
        Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców w serwisach
        sprzedażowych takich jak np. (...), kierując się m.in. jakością oferowanych towarów
        oraz oceną ogólną sprzedawcy.

        Informacje dotyczące towarów oferowanych w serwisie sprzedażowym (inaczej:
        treść ofert sprzedawców) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na
        prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej.
        Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go
        towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje
        płatności za zakupiony towar.
        Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca
        zamawia towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne
        dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po
        potrąceniu prowizji. Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca
        z różnicy między kwotą otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.
        Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w
        imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
        Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do
        ostatecznego Klienta.
    Przy czym należy wskazać, że Sprzedawcami są kontrahenci z Chin i dostawy do klientów
    są realizowane z terytorium państw trzecich (głównie z Chiny). Klientami są natomiast
    wyłączenie osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości dotyczą ustalenia czy w
    przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz
    Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie
    usług (pytanie nr 1).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący
    pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też
    przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa
    własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz
    ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na
    gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za
    dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we
    władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności
    wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez
    klientów są konkretne towary oferowane na Pana stronie internetowej, zatem posiada
    Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania
    nimi jak właściciel. Bowiem to Pan wyszukuje i samodzielnie decyduje jakie towary zostaną
    zaoferowane do sprzedaży na Pana stronie internetowej. Klienci mogą zakupić jedynie
    towar, który został już zamieszczony na Pana stronie. Klient nie zleca zamówienia towaru,
    który nie znajduje się na stronie. Dodatkowo Sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy
    towarów na Pana stronie, ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony

    na stronie odpowiada wyłącznie Pan. Co także istotne, Klient po zakupie wpłaca pieniądze
    bezpośrednio na Pana konto. Ponadto wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie
    wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi sprzedawcami. Nie ma Pan również podpisanej
    umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Od chińskiego sprzedawcy otrzymuje Pan
    faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych transakcji. Dodatkowo udziela Pan
    również odpowiedzi Klientom na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów
    bezpośrednio do siebie, jeżeli klient po zakupie decyduje się zwrócić towar z różnej
    przyczyny. W takiej sytuacji zwraca Pan całą kwotę jaką Klient zapłacił za zamówienie.
    Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan
    ekonomiczne władztwo nad sprzedawanymi na swojej stronie internetowej towarami.
    Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych
    czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego
    na Pana stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio
    klientom (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na klienta prawo
    do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od
    towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu
    zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest
    zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie
    internetowej.
    Jak już powyżej wskazałem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie
    prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności,
    zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako
    „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje
    jakie towary są oferowane na stronie internetowej, tworzy Pan ofertę poprzez modyfikację
    ofert sprzedawców chińskich, decyduje za jaką cenę towary zostaną zaoferowane do
    sprzedaży na stronie internetowej i zapłata za towar trafia na Pana konto bankowe oraz w
    przypadku odstąpienia klienta od umowy zwraca Pan pieniądze lub wymienia towar na
    nowy, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z
    dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie to realizowane świadczenie
    należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz klientów. Z opisu sprawy
    wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z
    towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do rozporządzania towarem jak
    właściciel) na rzecz klientów końcowych.
    W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Natomiast przedmiotem Pana wątpliwości przedstawionych w pytaniu nr 2 jest ustalenie
    czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta będzie terytorium poza UE, tj.
    Chiny.
    Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanej przez Pana
    transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w
      kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
      2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
      2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
      niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium
      jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
      1. pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2. ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1. poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2. następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia

    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy klienci (osoby fizyczne z Polski) zamawiają towar od
    Wnioskodawcy. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i
    zamawia go u sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego
    sprzedawcy i zleca też temu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres klienta.
    Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński
    sprzedawca sprzedający towary przez serwis internetowy (...), Pan jako podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni klienci (konsumenci). Zamawia Pan
    towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową (np. (...)), a towar wysyłany jest
    bezpośrednio z kraju trzeciego od chińskiego sprzedawcy do Polski (ostatecznego klienta)
    w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której
    można mówić o relacji chińskiego sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na
    rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Spółką dokonującą sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta
    (relacja B2C). W takiej sytuacji nie można traktować platformy (...) jako podmiotu
    zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT w procedurze IOSS. IOSS (Import One Stop
    Shop) to system elektroniczny umożliwiający podatnikom dokonującym dostawy towarów
    wysyłanych z państw trzecich na rzecz konsumentów (co do zasady osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej) zadeklarowanie i zapłacenie podatku VAT. W
    opisanym we wniosku zdarzeniu Pan, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą,
    a nie jako konsument, nabywa towary od podmiotów chińskich, celem ich odsprzedaży na
    rzecz konsumentów, a zatem dla rozliczenia podatku VAT nie ma znaczenia, że dostawcy
    chińscy sprzedają towar poprzez platformę (...).
    Ponadto wskazał Pan we wniosku, że nie będzie pełnił Pan roli importera i według wiedzy
    posiadanej przez Pana importerem towaru może być ostateczny klient (konsument). A
    zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu
    importu towarów, jak sam Pan wskazał, będzie ostateczny odbiorca nabywający od Pana
    towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego
    klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj. terytorium
    kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz klientów
    nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    W konsekwencji Pana stanowisko, że w sytuacji gdy podatnikiem z tytułu importu będzie
    Klient, miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta będzie terytorium poza UE jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.