Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.918.2022.9.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-09
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatami
komplementariuszom będącym osobami fizycznymi zaliczek
na poczet zysku.
Słowa kluczowe: komplementariusz
płatnik
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 października 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 października 2022 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jesteście Państwo spółką komandytową (dalej również: Spółka). W Spółce znajdować się
    będzie co najmniej jeden komplementariusz będący osobą fizyczną. Spółka jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: podatek CIT) i rozlicza się
    uiszczając do urzędu skarbowego zaliczki na poczet podatku. Jednocześnie, na podstawie
    art. 41 ust. 4e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm., dalej: ustawa o PIT) Spółka będzie płatnikiem podatku
    dochodowego od osób fizycznych (dalej: podatek PIT) należnego od komplementariusza z
    tytułu wypłaty zysku na jego rzecz. W trakcie trwania roku, w ramach uzyskiwanego zysku
    oraz możliwości płynnościowych, Spółka wypłacać będzie wspólnikom zaliczki na poczet
    zysku. Spółka nie będzie zaciągać zobowiązań w celu wypłaty wspólnikom ww. zaliczek.
    Będą one zatem wypłacane z bieżących środków obrotowych należących do Spółki.

## Pytanie

Czy Spółka, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, wypłacając
    komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, zobowiązana
    będzie do pobierania zaliczek na ten podatek lub podatku dochodowego od faktycznie
    wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, Spółka będąca płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych,
    nie będzie zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek ani podatku PIT od
    faktycznie wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku zaliczek na poczet zysku.
    Podatek może zostać pobrany przez płatnika dopiero po złożeniu przez Spółkę zeznania
    CIT-8 oraz podjęciu uchwały wspólników o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i
    podziale zysku za dany rok.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4e w zw. z ust. 1 ustawy o PIT, płatnicy zobowiązani są pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych
    do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z różnych tytułów.
    Wśród wymienionych tytułów otrzymywanych wypłat znajduje się także art. 30a ust. 1 pkt
    4 ustawy o PIT, zgodnie z którym od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i
    innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19%
    zryczałtowany podatek dochodowy.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o PIT,
    zryczałtowany podatek od przychodów komplementariusza uzyskanych z tytułu udziału w
    zyskach spółki komandytowej, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
    dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z
    którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Powyższe oznacza zatem, że podatek PIT, pobierany przez płatnika od komplementariusza
    z tytułu jego udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejszany jest o odpowiednią
    część podatku CIT zapłaconego przez spółkę zgodnie z art. 19 ustawy o CIT.

    Z treści ww. przepisów wynika zatem dosłownie, że podatek PIT płacony jest z
    uwzględnieniem zapłaconego podatku CIT, który to podatek znany jest dopiero po
    zakończeniu roku obrotowego i złożeniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu
    (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (zeznanie
    CIT-8). Z kolei wysokość osiągniętego dochodu, a co za tym idzie podatku CIT, nie jest
    znana przed ukończeniem tego roku.
    Skoro przesłanki konieczne do obliczenia podatku PIT zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw.
    z ust. 6a ustawy o PIT powstają dopiero w związku ze złożeniem zeznania CIT-8, to nie
    sposób uznać, aby Spółka jako płatnik była zobowiązana do pobierania zaliczek na ten
    podatek albo podatku w trakcie roku w związku z wypłatą komplementariuszowi zaliczek
    na zysk. Przed tą chwilą nie jest bowiem znana wartość o jaką zostanie pomniejszony
    zryczałtowany podatek, zgodnie z dyspozycją art. 30a ust. 6a ustawy o PIT.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2020
    r. (sygn. akt: II FSK 2048/18), tyle że w odniesieniu do spółki komandytowo-akcyjnej:
    Problem jednak w tym, że żaden z tych przepisów nie nakłada obowiązku pobrania przez
    płatnika zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wypłaty części zysku spółki
    komandytowo-akcyjnej komplementariuszowi. Co więcej Sąd pierwszej instancji nie
    powołał jakichkolwiek przepisów, które nakładałyby na Spółkę obowiązek pobrania nie
    tylko zaliczek na podatek dochodowy, lecz także zryczałtowanego podatku dochodowego
    z tytułu udziału komplementariusza w zyskach S.K.A. (...) Jednym z warunków
    przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest to, że podatnik
    jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia tego elementu
    nie można zasadnie twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe, prowadzące do
    konieczności zapłaty podatku. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania
    podatku powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego
    wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy
    obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez takiego
    przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego obowiązku,
    gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który powinien pobrać od
    podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu. (...) Jeżeli do obliczenia
    wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., konieczne
    jest poznanie wysokości podatku należnego S.K.A., to obowiązek podatkowy
    komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach,
    przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na
    podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty
    przez komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł
    zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
    pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik
    zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek pobrania podatku z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.u.p.d.o.f. Wypłacając
    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka
    komandytowo-akcyjna nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie
    tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie
    wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.
    d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki
    komandytowo-akcyjnej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
    został uzyskany.
    Powyższe stanowisko powtórzone zostało również przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
    w Krakowie w wyroku z dnia 13 lipca 2021 r. (sygn. akt: I SA/Kr 793/21), tym razem już w
    odniesieniu do spółki komandytowej: Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku
    podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.
    Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek

    przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu
    podatku należnego spółki komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu
    udziału w zysku został uzyskany.
    Ponadto można tu wspomnieć o wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 23 czerwca 2022 r.
    (sygn. akt: I SA/Rz 256/22), wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2022 r. (sygn. akt: I SA
    /Wr 203/22) oraz o wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 czerwca 2022 r. (sygn. akt: I SA/Kr 409
    /22).
    Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r.
    poz. 1540 z późn. zm., dalej: o.p.), obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw
    podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w
    związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Z kolei jak stanowi art. 5 o.
    p., zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie
    podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy
    podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa
    podatkowego. Tym samym, zobowiązanie podatkowe powstaje dopiero w momencie, w
    którym można precyzyjnie określić jego wysokość. Natomiast dopiero z przekształceniem
    obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe powstaje konieczność uiszczenia
    należnego podatku i możliwość jego poboru przez płatnika.
    Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, Spółka nie będzie mogła pobrać
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od zysku komplementariusza
    lub zaliczek na ten podatek, jeśli nie będzie znała wysokości tego podatku. Do
    precyzyjnego określenia wysokości tego podatku konieczne będzie bowiem poznanie
    najpierw wysokości podatku CIT dla Spółki, który znany będzie dopiero wskutek złożenia
    zeznania CIT-8 po zakończonym roku podatkowym. Biorąc zatem powyższe pod uwagę,
    nie sposób uznać, aby Spółka była zobowiązana do pobierania podatku albo zaliczek na
    podatek PIT od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszowi. Zgodnie
    bowiem z regulacją z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, wysokość podatku podlegającego
    poborowi znana jest dopiero po określeniu wysokości podatku CIT spółki komandytowej, z
    której zysk jest wypłacany. Co więcej, dopiero z podjęciem przez spółkę uchwały o
    zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku za dany rok przeznaczonego do
    wypłaty wspólnikom znany będzie przychód należny komplementariuszowi z tytułu
    udziału w zyskach spółki. Do tego momentu, wypłacane na rzecz komplementariusza
    środki mają bowiem wyłącznie charakter zaliczek na poczet zysku. Z chwilą podjęcia przez
    wspólników uchwały o podziale zysku, zysk ten staje się definitywny, natomiast do tego
    momentu jego wysokość może się zmieniać. Obliczenie podatku będzie zatem możliwe
    dopiero po uprzednim poznaniu wysokości zarówno podatku CIT, o który zostanie
    pomniejszony podatek PIT, zgodnie z brzmieniem art. 30a ust. 6a, jak i wysokości zysku
    przysługującego komplementariuszowi. Zatem dopiero po złożeniu deklaracji CIT-8 oraz
    podjęciu uchwały o podziale zysku wypracowanego przez spółkę można poznać wysokość
    zobowiązania podatkowego podlegającego poborowi. Żaden z przepisów ustawy o PIT nie
    nakłada natomiast obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wypłaty
    części zysku komplementariuszowi spółki komandytowej. Pobór takich zaliczek byłby
    sprzeczny z zasadą nullum tributum sine lege z art. 217 Konstytucji RP, zgodnie z którą
    nakładanie podatków i innych danin może następować wyłącznie w drodze ustawy.
    Oznacza to więc, że Spółka nie będzie miała obowiązku poboru podatku PIT albo zaliczek
    na podatek z tytułu wypłat częściowych, które będzie dokonywać na poczet zysku
    komplementariusza. Dopiero po zakończonym roku podatkowym i złożeniu zeznania CIT-8
    oraz podziale zysku w drodze uchwały powstanie po jej stronie obowiązek poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego, z uwzględnieniem pomniejszenia podatku o
    odpowiednią część podatku CIT.
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 27 października 2022 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak 0114-KDIP3-1.4011.918.2022.1.MG, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 31 października 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    21 listopada 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu.
    Wnieśli Państwo o:
    1) uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości;
    2) zasądzenie na rzecz Strony Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów
    zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił skarżoną interpretację w całości –
    wyrokiem z 10 października 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 959/22
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 6 czerwca 2024 r. sygn. akt II FSK
    100/24 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 6 czerwca 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 1467 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec

      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność
      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z 28 listopada
    2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 2123), (dalej: Ustawa Zmieniająca), spółki komandytowe uzyskały status
    podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1
    maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został
    zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwszy ustawy zmieniającej).
    Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką
    transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę
    komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Zaś
    wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych
    spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
      emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
      ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 24 ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.

    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a cytowanej ustawy:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ww. ustawy:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.

    Jak wskazał WSA we Wrocławiu w wyroku z 10 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 959
    /22:
      Momentem uzyskania przychodu jest faktyczne uzyskanie dochodu (przychodu) z
      tego udziału. Zatem w momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku po stronie
      komplementariusza powstaje obowiązek podatkowy. Samo jednak powstanie
      obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze obowiązku zapłaty podatku, bowiem
      następuje to dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w
      zobowiązanie podatkowe. Zgodnie z art. 4 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem
      podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność
      przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia
      określonego w tych ustawach. Natomiast stosownie do art. 5 Ordynacji podatkowej,
      zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego. Zatem jednym z warunków
      przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest możliwość
      określenia wysokości należnego podatku do zapłaty. W konsekwencji, jeżeli płatnik
      ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane niezbędne do jego
      wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość.
    Wobec powyższego – jak wyjaśnił Sąd –
      spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi udziału
      w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 41 ust.
      4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem,
      spółki, o których mowa w art. 5a pkt. 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e, czyli z zastosowaniem
      pomniejszenia o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
      komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
      obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
      dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu
      udziału w zysku został uzyskany. Wobec powyższego bowiązek wynikający z
      powyższych uregulowań zostaje skonkretyzowany i przekształca się w zobowiązanie
      podatkowe dopiero z chwilą złożenia przez spółkę komandytową, jako płatnika,
      zeznania CIT-8. Dopiero w tym dniu określona zostaje ostatecznie wysokość zysku
      spółki komandytowej i możliwe jest ustalenie przypadającego na wspólnika
      przychodu z tytułu udziału w tym zysku, uwzględniającego pomniejszenie, o którym
      mowa w art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem
      dopiero po złożeniu zeznania CIT-8 płatnik ma obowiązek pobrać zryczałtowany
      podatek z powyższego tytułu.
    Skoro spółka ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek od wypłat
    komplementariuszowi udziału w zysku, to powinna – zdaniem Sądu –
      go wyliczyć z uwzględnieniem art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, a więc o czym mowa wprost w tym przepisie – z uwzględnieniem zasad
      określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, czyli z zastosowaniem pomniejszenia o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku należnego od jej
      dochodu, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany (ust. 6a). Skoro do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza,
      zgodnie z art. 30a ust 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      niezbędne jest rozpoznanie wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek
      podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet
      udziału z zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie

      obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o podatku dochodowym
      od osób prawnych. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty
      przez komplementariusza.
    W uzasadnieniu wyroku z 10 października 2023 r. WSA powołał się na wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2020 r. sygn. akt II FSK 2048/18, w którym Sąd
    stwierdził, że:
      art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. nie tylko zawiera sformułowanie „podatku należnego”, ale
      także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w odniesieniu do roku
      podatkowego oznacza, ze ustawodawca przyjął, iż odliczenie od zryczałtowanego
      podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku
      podatku należnego zapłaconego przez Spółkę odnosi się do roku podatkowego, z
      którego przychód z tytułu udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób
      prawnych mającego odzwierciedlenie/wynikające z zeznania rocznego spółki (CIT-8).
      Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza zgodnie z art. 30a ust.
      6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest poznanie
      wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek podatkowy komplementariusza
      powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształca się w
      zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu tej spółki na
      podstawie art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wówczas
      znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza i
      równocześnie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia
      podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi
      podatkowemu.
    Mając na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 10
    października 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 959/22 zgodnie z którym:
      wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
      zysku, spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego,
      o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., ani zaliczek na podatek.
      Przedstawiony sposób rozumienia między art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz
      6a-6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiada zakazowi
      podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza spółki komandytowej.
      Wspólnicy spółki komandytowej zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego
      przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W przypadku jednak
      wypłaty zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostanie mu prawo do
      odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku zapłaconego
      przez spółkę komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony
      przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk
      tej spółki. Ani spółka, ani komplementariusz nie będą opodatkowani na bieżąco z
      tytułu prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej.
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia
    przyszłego jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji, tj. 27 października 2022 r., bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 10 października 2023
    r., sygn. akt I SA/Wr 959/22.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.