Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1208/13/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-26
Teza: w zakresie skutków podatkowych otrzymania dofinansowania z powiatowego urzędu pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: dotacja; wyposażenie; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z 2 grudnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 9 grudnia 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania dofinansowania z powiatowego urzędu pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie skutków podatkowych otrzymania dofinansowania z powiatowego urzędu pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przed rozpoczęciem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni otrzymała dofinansowanie z Powiatowego Urzędu Pracy. Było to jednorazowe dofinansowanie na rozpoczęcie działalności gospodarczej w wysokości 20.000 zł. Po otrzymaniu dotacji Wnioskodawczyni założyła działalność gospodarczą w postaci kancelarii adwokackiej. Po założeniu działalności gospodarczej wydatkowała środki z dofinansowania na zakup mebli, laptopa, urządzenia wielofunkcyjnego, niszczarki, zakup materiałów biurowych, tablic informacyjnych, telefonu komórkowego oraz na zakup licencji na program komputerowy (wartość niematerialna i prawna). Wnioskodawczyni dobrowolnie zrezygnowała z odzyskania podatku VAT od Urzędu Skarbowego, a tym samym zrezygnowała z oddania tego podatku Urzędowi Pracy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy kwota uzyskanej dotacji stanowi przychód?

Czy środki zakupione z otrzymanej dotacji stanowią koszt uzyskania przychodu i jako takie mogą być wpisane do podatkowej księgi przychodów i rozchodów?

Czy ewentualne zakupy należy wpisywać do ww. księgi w wartości netto (bez podatku VAT), czy brutto?

Zdaniem Wnioskodawczyni, kwota uzyskanej dotacji jest neutralna podatkowo i nie należy ujmować jej w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Kwoty wydane na zakup wyposażenia potrzebnego do prowadzenia działalności gospodarczej stanowią koszty uzyskania przychodów, za wyjątkiem odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, czy wartości niematerialnych i prawnych. Kwoty wydatków powinny być wpisywane do podatkowej księgi przychodów i rozchodów w kwocie netto.

Uzasadniając powyższe stanowisko Wnioskodawczyni wskazała, że źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wszelkie przychody, jakie podatnik otrzymuje w związku z prowadzoną przez siebie działalnością powinien więc zaliczyć do przychodów. Do przychodów z działalności gospodarczej zalicza się m.in. dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Z powyższego wynika, że dofinansowanie, w części nieprzeznaczonej na zakup środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych powinno być zaliczone do przychodów z działalności gospodarczej. Jednakże ustawodawca wskazał, że jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, są zwolnione z podatku. Z powyższego wynika, że kwota dotacji (zarówno w części przeznaczonej na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak i w pozostałej części) jest neutralna podatkowo i nie należy jej wpisywać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W opinii Wnioskodawczyni, kwotę tę można jedynie wpisać w rubryce „Uwagi”, jako informację o uzyskanym dofinansowaniu.

Zdaniem Wnioskodawczyni, kosztem uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.). Z powyższego wynika, że wydatki poniesione na zakup wyposażenia, materiałów biurowych, czy informacyjnych stanowią koszt uzyskania przychodu. Wydatki te były poniesione w celu osiągnięcia przychodów oraz nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Należy je zatem ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, jako koszt niezależnie od źródła finansowania. Inaczej rzecz się ma w przypadku zakupu z dofinansowania środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Z powyższego wynika, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych zakupionych z dotacji nie stanowią kosztu uzyskania przychodu i nie mogą być ujmowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Cenę nabycia tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej można ująć jedynie w rubryce Uwagi, jako informację. Należy natomiast wprowadzić taki środek trwały, czy wartość niematerialną i prawną do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz sporządzić plan amortyzacji dla danego środka trwałego, czy wartości niematerialnej i prawnej, aby wiedzieć kiedy zostanie on całkowicie zamortyzowany.

Wydatki poniesione na zakup wyposażenia, czy materiałów należy wpisać w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kwocie netto. Podatnik może ująć kwote VAT jako koszt tylko i wyłącznie w sytuacji, kiedy nie przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego albo podatnik zwolniony jest od podatku VAT lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odsprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT. Jeżeli jednak podatnik dobrowolnie rezygnuje z prawa do odliczenia VAT, kwota podatku nie może być zaliczona do kosztów podatkowych. Z powyższych względów, również wartość środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych należy wpisać w ewidencji w kwocie nabycia netto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.