Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1734/11/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-01-25
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2011 r. (data wpływu 29 grudnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją projektu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawione zdarzenie przyszłe.

Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest też podatnikiem podatku VAT. W maju 2011 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu objętego PROW na lata 2007-2013 i uzyskała dofinansowanie. Parafia podpisała z UM wiążącą umowę o dofinansowanie. Zakres realizacji projektu polegający na wykonaniu elewacji zewnętrznej kościoła parafialnego, obejmować będzie m.in.:

*   wykonanie robót rozbiórkowych,
*   przygotowanie podłoża,
*   przemurowanie gzymsów,
*   tynki zewnętrzne, malowanie
*   naprawa ościeży, spadki podokienne i gzymsów,
*   postawienie rusztowań.

W ramach przedsięwzięcia nie będą sfinansowane koszty ogólne, tj. dokumentacja projektowo-kosztorysowa oraz koszt nadzoru inwestorskiego. Przedsięwzięcie zostanie zrealizowane w zakresie takim, jaki został określony w zestawieniu rzeczowo-finansowym (załączniku do umowy o dofinansowanie). Dofinansowanie ma charakter refundacji w wysokości 75% całości poniesionych kosztów kwalifikowanych, realizowanych zgodnie z założonym planem finansowym we wniosku pierwotnym. Planowany termin zakończenia i rozliczenia przedsięwzięcia został określony na grudzień 2012 r. Parafia, w ramach realizowanych wydatków obciążona zostanie przez przyszłych wykonawców zadań m.in. fakturami VAT. Płatności realizowane będą ze środków własnych, jak również ze środków pochodzących z kredytu komercyjnego, jakim posiłkować się będzie Parafia. Wszystkie koszty, jakie zostały zaplanowane do poniesienia przez beneficjenta w ramach realizacji projektu zapłacone zostaną w kwotach netto wraz z kwotami podatku VAT.

Parafia wskazała, iż do rozliczenia dofinansowania niezbędne jest uzyskanie indywidualnej interpretacji, celem zaliczenia podatku VAT do kosztów kwalifikowanych projektu i w konsekwencji uzyskania refundacji poniesionych kosztów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu istnieje możliwość odzyskania w całości, lub w części, podatku VAT przez Parafię, stanowiącego koszt poniesienia faktycznych wydatków, przedstawiony do rozliczenia, jako koszt kwalifikowany do refundacji?

Zdaniem Wnioskodawcy nie wykonuje i nie będzie wykonywać czynności opodatkowanych związanych z realizowanym projektem. Zatem nie ma możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur wystawionych przez wykonawców i sprzedawców towarów i usług, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku towarowi usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 Nr 177 poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy).

Zgodnie z art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W treści rozdziału 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Parafia, niebędąca podatnikiem VAT czynnym zrealizuje projekt w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi” objętego PROW na lata 2007-2013. Jak wskazano, projekt nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych.

Biorąc pod uwagę opis przedstawiony we wniosku oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem treść wniosku nie wskazuje, że wydatki związane z przedmiotową inwestycją mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Parafii nie przysługuje także prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki otrzymane na jego realizację nie są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w powołanym rozporządzeniu.

Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń

**