Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-423/10-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-29
Teza: Należy stwierdzić, iż przekazanie w formie umowy darowizny udziałów w kapitale zakładowym spółki na rzecz Wnioskodawcy, dokonane bez długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; kapitał-kapitał zakładowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; umowa-umowa darowizny
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 04.11.2010 r. (data wpływu 08.11.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zawarcia umowy darowizny udziałów bez przejęcia długów, ciężarów i zobowiązań darczyńcy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.11.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zawarcia umowy darowizny udziałów bez przejęcia długów, ciężarów i zobowiązań darczyńcy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) mającym miejsce zamieszkania w Polsce. W ciągu najbliższych miesięcy Wnioskodawca spodziewa się otrzymać na podstawie umowy darowizny udziały w kapitale zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającej przepisom ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) – dalej „k.s.h.”, posiadającej siedzibę rejestrową w Polsce.

Umowa darowizny zostanie zawarta z dochowaniem wszelkich warunków formalnych wynikających z przepisów prawa oraz umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W umowie darowizny wartość darowanych udziałów zostanie określona w wartości odpowiadającej wartości rynkowej udziałów na dzień dokonania darowizny (wartość rynkowa udziałów zostanie określona przez darczyńcę).

Udziały jakie Wnioskodawca otrzyma w drodze darowizny są w pełni opłacone, nie są nimi związane żadne zobowiązania do świadczeń osobistych aktualnego udziałowca (darczyńcy), jak również z udziałami nie są związane żadne długi, ciężary lub zobowiązania udziałowca zarówno wobec spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jak też wobec osób trzecich.

Umowa darowizny zostanie dokonana bez przejęcia przez Wnioskodawcę (obdarowanego) jakichkolwiek długów, ciężarów i zobowiązań darczyńcy (aktualnego udziałowca).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zawarcie umowy darowizny udziałów (przyjęcie darowizny) bez przejęcia długów, ciężarów i zobowiązań darczyńcy nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej „podatek PCC”) o którym mowa w ustawie PCC, a umowa darowizny udziałów nie będzie podlegała opodatkowaniu PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy

Umowa darowizny, w wykonaniu której Wnioskodawca nabędzie udziały bez przejęcia długów, ciężarów albo zobowiązań darczyńcy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem PCC.

Ustawa PCC w przepisie art. 1 ust. 1 zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem PCC, stanowiąc, że opodatkowaniu PCC podlegają:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy PCC podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

Odpowiednio do przepisu art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy PCC podstawą opodatkowania w przypadku umowy darowizny stanowi wartość długów i ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego.

Konsekwentnie należy przyjąć, że umowa darowizny będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jedynie w przypadku, gdy w związku z przyjęciem darowizny przez obdarowanego przejmie on długi i ciężary albo zobowiązania darczyńcy.

A contrario umowa darowizny w wykonaniu, której nie następuje przejęcie długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie Ustawy PCC i nie podlega opodatkowaniu podatkiem PCC.

Reasumując wobec tego, że przyjmując darowiznę udziałów Wnioskodawca nie przejmie żadnych długów, ciężarów i zobowiązań darczyńcy (aktualnego udziałowca) umowa darowizny nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem PCC.

Prawidłowość takiego stanowiska znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji prawa podatkowego z dnia 02.06.2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (znak: IPPB2/436-108/10-2/MZ), w której uznano, że:

„(…) należy stwierdzić, iż przekazanie udziałów przez Wnioskodawcę na rzecz spółki kapitałowej jako darowiznę, dokonaną bez długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Stosownie do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny rozumie się zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego osobie obdarowanej (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy podstawę opodatkowania stanowi wartość długów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego.

Obowiązek podatkowy przy umowie darowizny powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnych, tj. w dniu zawarcia umowy darowizny i stosownie do art. 4 pkt 3 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży na obdarowanym.

W przypadku, gdy umowa darowizny, nie wiąże się z przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej, to taka umowa darowizny nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) mającym miejsce zamieszkania w Polsce. W ciągu najbliższych miesięcy Wnioskodawca spodziewa się otrzymać na podstawie umowy darowizny udziały w kapitale zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającej przepisom ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) – dalej „k.s.h.”, posiadającej siedzibę rejestrową w Polsce. Umowa darowizny zostanie dokonana bez przejęcia przez Wnioskodawcę (obdarowanego) jakichkolwiek długów, ciężarów i zobowiązań darczyńcy (aktualnego udziałowca).

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż przekazanie w formie umowy darowizny udziałów w kapitale zakładowym spółki na rzecz Wnioskodawcy, dokonane bez długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.