Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.92.2025.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-07
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
inwestycyjnych związanych z przeprowadzeniem remontu
lokali mieszkalnych
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
modernizacja
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do
    odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z przeprowadzeniem
    remontu lokali mieszkalnych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - (...) na prawach powiatu (dalej: Miasto) - jednostka samorządu
    terytorialnego - jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia 01.01.1994 r. i
    składa miesięczne deklaracje JPK_V7M. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT z tytułu
    wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych oraz innych
    czynności uznawanych za prowadzenie działalności gospodarczej, w zakresie których
    Wnioskodawca spełnia definicję podatnika zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy o VAT.
    Miasto zleca zadania remontu pomieszczeń komunalnych wyłącznie na cele mieszkaniowe
    (w tym instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej i centralnego ogrzewania)
    swojej jednostce budżetowej w skrócie MZN. MZN jest jednostką powołaną na podstawie
    Uchwały Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2006 r. w sprawie przekształcenia w drodze
    likwidacji zakładu budżetowego pod nazwą Miejski Zarząd Nieruchomości w (...) w
    jednostkę budżetową. Zgodnie z brzmieniem art. 11 ust. 1 Ustawy o finansach publicznych
    MZN pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadza na
    rachunek dochodów jednostki samorządu terytorialnego. Od dnia 01.01.2017 r. MZN
    podlega centralizacji rozliczeń podatkowych w zakresie VAT z Miastem. Wszelkie faktury
    zakupowe wystawiane są w następujący sposób: Nabywca: (...) na prawach powiatu, (...),
    NIP(...), Odbiorca: (...).
    W ramach realizacji inwestycji w lokalach mieszkalnych przeznaczonych wyłącznie na cele
    mieszkaniowe (w tym instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej i centralnego
    ogrzewania), stanowiących mieszkaniowy zasób gminy wykonane zostaną prace
    polegające m.in. na rozebraniu posadzek, wykonaniu nowych posadzek, demontażu i
    montażu stolarki okiennej i drzwiowej, wymianie parapetów wewnętrznych i
    zewnętrznych, naprawie tynków wewnętrznych, gładzi gipsowej, malowaniu ścian i
    sufitów, ułożeniu płytek ściennych w łazience i kuchni, wymianie instalacji wod-kan,
    elektrycznej i co. Do wydatków będą zaliczane również zakupy materiałów remontowych.
    W ramach powyższego po wyremontowaniu lokali mieszkalnych i udostępnieniu ich na
    cele mieszkaniowe zostaną zawarte umowy najmu (umowy cywilnoprawne) między
    Miastem (...), a najemcami lokali mieszkalnych. Najemcy obciążani będą czynszem
    mieszkalnym ze stawką zwolnioną, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT,
    dodatkowymi kosztami związanymi z eksploatacją pomieszczenia np.: opróżnienie lokalu
    mieszkalnego przy eksmisjach, remont lokalu po dewastacji, plombowanie wodomierza,
    dezynsekcja lokalu (obciążenia według stawki właściwej dla danego składnika tj. 23%, 8%)
    oraz mediami (m.in. zimna woda, odprowadzenie ścieków, przyłącze wodne, opłata stała i
    zmienna CO, opłata za odpady komunalne) według stawki właściwej dla danego składnika,
    tj. 23% oraz 8%. Gmina odpłatnie będzie udostępniać mieszkania wyłącznie na cele
    mieszkaniowe. Gmina nie będzie pobierała dodatkowych opłat za mieszkania, a
    wynajmujący będą zobowiązani jedynie do pokrycia opłat czynszowych w wysokości
    zgodnej ze stawką określoną Zarządzeniem Prezydenta Miasta, w tym kosztów utrzymania
    lokalu oraz kosztów zużycia mediów takich jak woda, ścieki, centralne ogrzewanie, śmieci
    itp. W związku z powyższym, na obiekcie funkcjonować będą dwa rodzaje sprzedaży:
    sprzedaż opodatkowana oraz sprzedaż zwolniona.
    W umowach najmu pomiędzy Gminą, a najemcami lokali mieszkalnych kwestie mediów
    uregulowano odrębnie tj. niezależnie od czynszu. Media i czynsz nie stanowią usługi

    kompleksowej. Najemca zobowiązany jest uiszczać opłaty w stosunku miesięcznym.
    Stroną umów z dostawcami mediów jest Wnioskodawca, który przenosi koszty świadczeń
    na lokatorów bez naliczania marży. Najemcy ponoszą koszty zużycia mediów zaliczkowo.
    Rozliczenie odbywa się raz w roku (w przypadku centralnego ogrzewania oraz przyłącza
    wodnego) oraz w okresach półrocznych (w przypadku wody i ścieków) i następuje w
    oparciu o dostarczone przez dostawców mediów faktury. Najemcy lokali nie mają
    możliwości wyboru świadczeniodawcy usług dotyczących dostawy mediów. Jedynym
    wyjątkiem jest energia elektryczna, gdzie najemcy zawierają indywidualne umowy z
    dostawcą mediów o dostarczenie energii elektrycznej do zajmowanego lokalu. Najemcy
    mogą decydować o swoim zużyciu odnośnie wody i ścieków oraz centralnego ogrzewania
    (część nieruchomości stanowiących mienie Gminy) poprzez założone podliczniki (liczniki
    indywidualne). W nieruchomościach, w których nie ma zamontowanych liczników CO,
    rozliczenie odbywa się proporcjonalnie do udziału powierzchni grzewczej zajmowanego
    lokalu do powierzchni grzewczej całego budynku. Natomiast przyłącze wodne rozliczane
    jest proporcjonalnie do ilości mieszkań posiadających przyłącze w całym budynku.
    Poniesione przez Gminę wydatki związane z remontem mieszkań (w tym instalacji wodno-
    kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej i centralnego ogrzewania) nie będą przeniesione na
    najemców lokali mieszkalnych.

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na
    fakturach dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją zadania
    inwestycyjnego remonty lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na
    fakturach dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją zadania remonty
    lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w niniejszej
    sprawie. Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia istotne jest ustalenie,
    czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT zostały nabyte przez podatnika
    tego podatku (przesłanka podmiotowa) oraz pozostają w związku z wykonywanymi przez
    niego czynnościami opodatkowanymi (przesłanka przedmiotowa). Przedstawiona powyżej
    zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności zwolnionych od podatku VAT (w tej sprawie najem lokali mieszkalnych na
    cele wyłącznie mieszkaniowe) oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Przesłanka podmiotowa. Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez
    podatnika, należy wskazać, że kwestia ta została uregulowana w art. 15 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i

    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Natomiast w myśl art. 15 ust. 6 Ustawy
    o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
    te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kolejno, stosownie do art. 2 ust. 1 Ustawy
    o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 Ustawy o samorządzie
    gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych
    gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym. W
    konsekwencji, kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT
    jest charakter wykonywanych przez nią czynności, tj. dokonywanie czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłącza, co do zasady, te podmioty z kategorii
    podatników VAT, natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych skutkuje zasadniczo
    uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT. Gmina dokonując
    świadczenia usług najmu lokali mieszkalnych, będzie działać jako podatnik VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT. W konsekwencji Gmina zawierając umowy najmu z
    mieszkańcami oraz nabywając towary/usługi celem realizacji zadania remonty lokali
    mieszkalnych stanowiących zasób mieszkaniowy Gminy, będzie nabywać je w związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT i tym
    samym będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Przesłanka przedmiotowa. Drugim warunkiem wynikającym z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT,
    niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, jest związek
    ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Z art. 86 ust. 1
    Ustawy o VAT bezpośrednio wynika, że odliczyć można podatek naliczony związany z
    transakcjami, których następstwem jest określenie podatku należnego. Tym samym,
    zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z
    towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi. Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi
    towarami i usługami, a transakcjami opodatkowanymi jest traktowane jako niezbędny
    wymóg powstania prawa do odliczenia podatku. Jak wskazano mieszkania będą przez
    Gminę odpłatnie wynajmowane na cele mieszkaniowe, a do wskazanych czynności
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z podatku VAT z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
    Wydatki związane z zakupem towarów/usług na realizację zadania remonty lokali
    mieszkalnych wyłącznie na cele mieszkaniowe są bezpośrednio związane z usługą najmu
    świadczoną przez Gminę. Wobec powyższego, w omawianych okolicznościach, nie będzie
    występować związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia
    podatku związanego z wydatkami dotyczącymi realizacji zadania remontu lokali
    mieszkalnych.
    Ponadto przyjęty przez Gminę sposób rozliczania pozostałych kosztów eksploatacyjnych
    remontowanych lokali mieszkalnych, zgodnie z którym umowy zawierane są bezpośrednio
    z dostawcą lub następuje refaktura ponoszonych kosztów, nie daje również prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów związanych z prowadzoną inwestycją.
    Nie dochodzi bowiem do przeniesienia na mieszkańca (w drodze refakturowania) kosztów
    prowadzonej przez Miasto inwestycji, ponieważ refakturowane na rzecz mieszkańca
    koszty dotyczą wyłącznie faktu zużycia przez te podmioty mediów, tj. wody i
    odprowadzania ścieków. W konsekwencji, nie występuje związek przyczynowo-skutkowy,
    który decydowałby o prawie do odliczenia podatku VAT związanego z nakładami
    ponoszonymi podczas realizacji inwestycji. Zatem refakturowanie kosztów wymienionych
    mediów nie ma również wpływu na prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
    ponoszonych w związku z prowadzoną inwestycją.

    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz wskazane przepisy, Gmina nie ma
    prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów towarów i usług wykorzystanych do
    remontu lokali mieszkalnych wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe,
    ponieważ nie został spełniony drugi warunek określony w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, tj.
    związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego
    podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie
    z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują
    lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności, zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnego budownictwa
      mieszkaniowego (...).
    Przepis art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

    Na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi
    były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Zlecają Państwo zadania remontu pomieszczeń komunalnych wyłącznie na cele
    mieszkaniowe (w tym instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej i centralnego
    ogrzewania) swojej jednostce budżetowej. W ramach realizacji inwestycji w lokalach
    mieszkalnych przeznaczonych wyłącznie na cele mieszkaniowe (w tym instalacji wodno-
    kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej i centralnego ogrzewania), stanowiących
    mieszkaniowy zasób gminy wykonane zostaną prace polegające m.in. na rozebraniu
    posadzek, wykonaniu nowych posadzek, demontażu i montażu stolarki okiennej i
    drzwiowej, wymianie parapetów wewnętrznych i zewnętrznych, naprawie tynków
    wewnętrznych, gładzi gipsowej, malowaniu ścian i sufitów, ułożeniu płytek ściennych w
    łazience i kuchni, wymianie instalacji wod-kan, elektrycznej i co. Do wydatków będą
    zaliczane również zakupy materiałów remontowych. W ramach powyższego po
    wyremontowaniu lokali mieszkalnych i udostępnieniu ich na cele mieszkaniowe zostaną
    zawarte umowy najmu (umowy cywilnoprawne) między Państwem, a najemcami lokali
    mieszkalnych. Najemcy obciążani będą czynszem mieszkalnym ze stawką zwolnioną,
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT, dodatkowymi kosztami związanymi z
    eksploatacją pomieszczenia np.: opróżnienie lokalu mieszkalnego przy eksmisjach,
    remont lokalu po dewastacji, plombowanie wodomierza, dezynsekcja lokalu oraz
    mediami. Będą Państwo odpłatnie udostępniać mieszkania wyłącznie na cele
    mieszkaniowe. Państwo nie będą pobierać dodatkowych opłat za mieszkania, a
    wynajmujący będą zobowiązani jedynie do pokrycia opłat czynszowych w wysokości
    zgodnej ze stawką określoną Zarządzeniem Prezydenta, w tym kosztów utrzymania lokalu
    oraz kosztów zużycia mediów takich jak woda, ścieki, centralne ogrzewanie, śmieci itp. W
    związku z powyższym, na obiekcie funkcjonować będą dwa rodzaje sprzedaży: sprzedaż
    opodatkowana oraz sprzedaż zwolniona. W umowach najmu pomiędzy Państwem, a
    najemcami lokali mieszkalnych kwestie mediów uregulowano odrębnie tj. niezależnie od
    czynszu. Media i czynsz nie stanowią usługi kompleksowej. Najemca zobowiązany jest
    uiszczać opłaty w stosunku miesięcznym. Poniesione przez Państwa wydatki związane z
    remontem mieszkań (w tym instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej i
    centralnego ogrzewania) nie będą przeniesione na najemców lokali mieszkalnych.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą prawa do
    odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z przeprowadzeniem
    remontu lokali mieszkalnych.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy przypomnieć, że odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art.
    86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez czynnego podatnika podatku od towarów i usług do
    wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie jak wynika z jej opisu
    warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie zostanie spełniony.

    Należy zauważyć, że sposób rozliczania pozostałych kosztów eksploatacyjnych
    remontowanych mieszkań, zgodnie z którym umowy dotyczące mediów zawierane są
    bezpośrednio z dostawcą (energia elektryczna) lub następuje refaktura ponoszonych
    kosztów, nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów
    związanych z prowadzoną inwestycją. Nie dochodzi bowiem do przeniesienia na
    mieszkańca kosztów prowadzonej przez Państwa inwestycji, ponieważ refakturowane
    na rzecz mieszkańca koszty dotyczą wyłącznie faktu zużycia przez te podmioty mediów.
    Natomiast inwestycja w zakresie przeprowadzenia remontu lokali mieszkaniowych, nie
    będzie wiązała się ze zużyciem mediów przez poszczególnych najemców. W opisanych
    okolicznościach sprawy nie dochodzi do przeniesienia na najemców kosztów inwestycji
    w zakresie przeprowadzenia remontu lokali mieszkaniowych.
    Wyjaśnić bowiem należy, że wydatki dotyczące poniesionych kosztów mediów nie
    wpływają na odliczenie podatku VAT z tytułu innych zakupów, tj. w tym przypadku
    zakupów inwestycyjnych związanych z przeprowadzeniem remontu lokali mieszkalnych.
    W zaistniałych okolicznościach nie dojdzie bowiem do sytuacji, w której będzie miało
    miejsce przeniesienie na najemców kosztów inwestycji. Sama inwestycja polegająca na
    przeprowadzeniu remontu lokali mieszkalnych będzie służyła wyłącznie do celów
    mieszkalnych, a w lokalach mieszkalnych nie będzie prowadzona działalność
    gospodarcza (najem lokali mieszkalnych będzie traktowany – jak wynika z opisu sprawy
    – jako sprzedaż zwolniona od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy) i nie będzie miała związku z faktycznym zużyciem mediów.
    W związku z powyższym, skoro jak jednoznacznie wynika z opisu sprawy lokale
    mieszkalne, które są wynajmowane osobom fizycznym, nie będą wykorzystywany do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT generujących podatek
    należny, to stwierdzić należy, że nie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 86
    ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, w odniesieniu do zakupów
    dokonanych w ramach realizacji opisanego we wniosku projektu dotyczącego remontu
    lokali mieszkalnych nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z
    przeprowadzaną inwestycją.
    Podsumowując, nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT od
    wydatków inwestycyjnych związanych z przeprowadzeniem remontu lokali
    mieszkalnych.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna

    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.