Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1096/11-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-14
Teza: Wnioskodawca winien opodatkować przedmiotowe usługi stawką podstawową zarówno w zakresie wynagrodzenia z tytułu wykonania oprogramowania jako nieobjętego preferencyjną stawką podatku VAT jak i z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
Słowa kluczowe: prawa-prawa autorskie; prawa-prawa majątkowe; projekt; stawka-stawki podatku; usługi-usługi projektowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2011 r. (data wpływu 14 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich oraz za wykonanie oprogramowania komputerowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich oraz za wykonanie oprogramowania komputerowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna Oddział w Polsce (dalej jako „Oddział) prowadzi działalność w zakresie usług związanych z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania komputerowego (PKWIU 62.01.11.0 - zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług). Oddział projektuje oprogramowanie komputerowe i prowadzi projekty informatyczne za pomocą zatrudnionych lub współpracujących programistów i informatyków posiadających odpowiednie kwalifikacje.

Oddział zamierza zawrzeć umowę z jednym z kontrahentów z branży finansowej (dalej jako „Kontrahent”), na mocy której Oddział zobowiąże się do stworzenia Projektu programistycznego (oprogramowania) zaprojektowanego specjalnie na specyficzne potrzeby działalności Kontrahenta oraz do przekazania majątkowych praw autorskich do takiego oprogramowania.

Wynagrodzenie jakie Oddział otrzyma z tytułu świadczonych usług będzie podzielone na:

1.  wynagrodzenie z tytułu zaprojektowania i wykonania oprogramowania oraz
2.  wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do tego oprogramowania.

W konsekwencji faktura VAT będzie wystawiona na usługę wykonania programu komputerowego oraz na przeniesienie praw autorskich do tego programu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W związku z przedstawionym stanem faktycznym, Oddział zadaje pytanie czy na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy VAT usługa wykonania oprogramowania komputerowego będzie opodatkowana podstawową stawką VAT (obecnie 23% na podstawie art., 146a pkt 1 ustawy VAT), natomiast samo przeniesienie majątkowych praw autorskich do tego projektu będzie opodatkowane obniżoną stawką VAT stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z poz. 181 załącznika nr 3 ustawy VAT (obecnie 8% na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy VAT)?

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

W zakresie wysokości opodatkowania VAT należy w pierwszej kolejności odwołać się do przepisów zawartych w art. 41 ustawy VAT regulujących zagadnienie stawek podatkowych.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z tym, że obecnie ze względu na brzmienie art. 146a pkt 1 ustawy VAT stawka ta wynosi 23%.

Poza stawką podstawową, w odniesieniu do wybranych grup towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne, w tym stawkę 7%. Na podstawie art. 41 ust 2 ustawy VAT dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7%. Niemniej, obecnie ze względu na brzmienie art. 146a pkt 2 ustawy VAT stawka ta wynosi 8%.

W poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy VAT, wymienione zostały usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Ustawa VAT nie zawiera informacji, co do tego, jakie usługi mogą być przedmiotem prawa autorskiego, dlatego w tym miejscu należy odwołać się do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm., dalej „ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 1 ust. i ust. 2 pkt 1 ustawy oprawie autorskim przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Jest to tzw. otwarty katalog utworów, a więc przedmiotem prawa autorskiego będzie każdy inny przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze z wyjątkiem jednak rezultatów działalności enumeratywnie wskazanych przez ustawodawcę w art. 4 ustawy o prawie autorskim.

Ten negatywny katalog utworów stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że ustawodawca odmawia statusu utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego za każdym razem jedynie następującym przejawom działalności: (1) aktom normatywnym lub ich urzędowym projektom, (2) urzędowym dokumentom, materiałom, znakom i symbolom, (3) opublikowanym opisom patentowym lub ochronnym, (4) prostym informacjom prasowym.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego powinno spełniać następujące warunki:

1.  mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
2.  stanowić przejaw działalności twórczej,
3.  posiadać indywidualny charakter,
4.  nie należeć do zamkniętego katalogu dziel wymienionych w art. 4 ustawy o prawie autorskim.

Oddział pragnie wskazać, iż przyjmuje się, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim. Użyte w art. 1 tej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta jest spełniona, gdy mamy do czynienia z subiektywnym nowym wytworem intelektu.

Użycie w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim określenia „utwory” wskazuje, że dla zakwalifikowania oprogramowania komputerowego, jako przedmiotu prawa autorskiego konieczne jest spełnienie przesłanek utworu określonych w art. 1 ust. 1 tej ustawy, tzn., aby był on przejawem działalności twórczej oraz miał indywidualny charakter. Tylko w razie spełnienia tych przesłanek przysługują twórcy zarówno autorskie prawa osobiste, jak i autorskie prawa majątkowe, w szczególności zaś wynagrodzenie za korzystanie z utworu. Cecha indywidualności przejawia się w samym procesie twórczym i oznacza oryginalność, niepowtarzalność.

W opinii Oddziału oprogramowanie komputerowe, które wykonuje będzie stanowiło przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, wyrażonej znakami graficznymi i słowami, który należy zakwalifikować, jako utwór przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim.

Należy podkreślić, iż oprogramowanie tworzone przez Oddział musi każdorazowo spełniać indywidualne wymagania i warunki danego zamówienia, dlatego jest przejawem samodzielnej działalności twórczej programistów. Każdorazowo Oddział przygotowuje inny, niepowtarzalny program dostosowany do konkretnych wymagań danego klienta. I w omawianym przypadku program przygotowany będzie stosownie do istniejących wymogów angażując kreacyjny i samodzielny wysiłek twórczy informatyka.

Oddział pragnie wskazać, iż mając na uwadze praktykę jaki orzecznictwo nie ma wątpliwości, że utwory stanowiące oprogramowanie komputerowe podlegają prawu autorskiemu.

W konsekwencji usługi, które Oddział będzie świadczyć dla swojego Kontrahenta polegające na stworzeniu specjalistycznego oprogramowania są usługami twórców, cechującymi się oryginalnością i niepowtarzalnością, a ich rezultatem jest utwór chroniony przepisami ustawy o prawie autorskim.

Powracając do regulacji dotyczących wysokości opodatkowania usług twórców zawartych w ustawie VAT, tj. w tym przypadku do art. 41 ust. 2 w związku z poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy VAT, Oddział pragnie wskazać, iż wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich do projektów informatycznych będzie podlegało opodatkowaniu obniżoną (obecnie 8%) stawką podatku VAT ponieważ:

1.  przedstawione usługi są usługami twórców w rozumieniu ustawy o prawie autorskim, czyli usługami, których przedmiotem jest utwór chroniony przepisami tej ustawy,
2.  dojdzie do przekazania praw autorskich do utworu,
3.  Oddział z tytułu przekazania praw autorskich otrzyma wynagrodzenie w formie honorarium.

Warunki, wskazane w pkt 2 i 3 wynikają z umowy, jaka zostanie zawarta z Kontrahentem, zgodnie z którą dojdzie do przeniesienia autorskich praw majątkowych i Oddział otrzyma z tego tytułu wynagrodzenie w formie honorarium. Należy w tym miejscu podkreślić, iż usługi twórców w rozumieniu ustawy o prawie autorskim wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich zostały wymienione w poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy VAT zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku VAT w wysokości (obecnie) 8% bez względu na symbol PKWiU. A zatem fakt, iż Oddział świadczy usługi mieszczące się w kategorii PKWiU 62.01.11.0 pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania tej stawki.

W tym miejscu Oddział pragnie zauważyć, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 6 października 2009 r. (sygn. IPPP2/443-1005/09-4/KK) wskazał, że w przypadku, gdy spółka cywilna świadczy usługi wykonywania projektów architektonicznych, część wynagrodzenia, która stanowi honorarium za usługi twórcy w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich, powinna zostać opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 7% (obecnie 8%).

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji Dyrektora Izby w Warszawie z dnia 29 maja 2009 r. (sygn.: IPPP2/443-263/09-2/AZ).

Podsumowując, zdaniem Oddziału usługi polegające na tworzeniu specjalistycznego oprogramowania komputerowego (kategoria PKWiU 62.01.11.0 - usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania) są opodatkowane stawką obniżoną (obecnie 8%) jedynie w zakresie przekazania praw autorskich. W związku z tym wskazane w stanie faktycznym usługi będą opodatkowane w następujący sposób:

1.  wynagrodzenie z tytułu wykonania oprogramowania - podstawowa stawka VAT (obecnie 23%)
2.  wynagrodzenie w formie honorarium z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania - obniżona stawka VAT (obecnie 8%).

W związku z powyższym uzasadnieniem Oddział wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska poprzez interpretację indywidualną, o którą występuje niniejszym wnioskiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 111 poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności zdefiniowany został w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy.

I tak, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy również zauważyć, że treść art. 5a ustawy o VAT stanowi, iż towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług czynności, które podlegają opodatkowaniu, tj. dostawa towarów oraz świadczenie usług powinny mieć charakter odpłatny, z tym, że pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonanego świadczenia, a zatem wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl zaś ust. 2 powołanego artykułu, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7 %, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przy czym, w myśl art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ww. ustawy, pod poz. 181 wskazano, iż stawką 8% objęte są, bez względu na symbol PKWiU, usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie usług związanych z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania komputerowego. Oddział projektuje oprogramowanie komputerowe i prowadzi projekty informatyczne za pomocą zatrudnionych lub współpracujących programistów i informatyków posiadających odpowiednie kwalifikacje. Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę z jednym z kontrahentów z branży finansowej, na mocy której zobowiąże się do stworzenia Projektu programistycznego (oprogramowania) zaprojektowanego specjalnie na specyficzne potrzeby działalności Kontrahenta oraz do przekazania majątkowych praw autorskich do takiego oprogramowania.

Wynagrodzenie jakie Wnioskodawca otrzyma z tytułu świadczonych usług będzie podzielone na wynagrodzenie z tytułu zaprojektowania i wykonania oprogramowania oraz wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do tego oprogramowania. W konsekwencji faktura VAT będzie wystawiona na usługę wykonania programu komputerowego oraz na przeniesienie praw autorskich do tego programu.

Wątpliwości Wnioskodawcy powstały w związku z prawidłowością zastosowania podstawowej stawki podatku do usługi wykonania programu komputerowego oraz stawki obniżonej do samego przeniesienia majątkowych praw autorskich do tego projektu.

Wskazać należy, iż co do zasady stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%, jeżeli zatem w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca nie przewidział opodatkowania konkretnej usługi stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku, należy taką usługę opodatkować stawką podstawową. W przypadku usługi wykonania programu komputerowego zarówno ustawa o VAT, jak i przepisy wykonawcze do niej nie przewidują obniżonej stawki podatku bądź zwolnienia, zatem przedmiotowa usługa wykonania programu komputerowego będzie opodatkowana wg stawki podstawowej, na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast z uwagi na ww. poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy przeanalizować możliwość zastosowania przez Wnioskodawcę preferencyjnej stawki opodatkowania dla przeniesienia praw autorskich do programu komputerowego, stworzonego przez Wnioskodawcę. Ustawa o VAT nie zawiera definicji twórcy, ustawodawca w powyższym zakresie odsyła do przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Należy zatem w pierwszej kolejności rozważyć, czy spółka może być uznana za twórcę w rozumieniu powyższych przepisów.

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90 poz. 631 ze zm.), zwana dalej ustawa o prawie autorskim, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o prawie autorskim, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

W prawie autorskim mamy do czynienia z dwoma rodzajami praw: autorskimi prawami osobistymi oraz autorskimi prawami majątkowymi. Zasadą jest, iż z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub – jeżeli z mocy ww. ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca, albo osoba, która je nabyła lub na rzecz której została ustanowiona licencja.

W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 ustawy o prawie autorskim, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

1.  mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
2.  stanowić przejaw działalności twórczej,
3.  posiadać indywidualny charakter.

Zaznaczyć należy, iż twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl ww. art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast użyte w art. 1 analizowanej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta jest spełniona, gdy mamy do czynienia z subiektywnym nowym wytworem intelektu.

Twórcy, zgodnie z przepisem art. 16 ustawy o prawie autorskim przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się do zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem.

Drugi rodzaj praw autorskich – prawa majątkowe mogą przysługiwać w niektórych sytuacjach również osobom innym niż twórca utworu z mocy ustawy lub z mocy stosownej umowy cywilnoprawnej. Dotyczy to np. autorskich praw majątkowych pracodawcy, którego pracownik stworzył utwór.

Wskazać należy, iż rozdział 7 ustawy o prawie autorskim zawiera przepisy szczególne dotyczące programów komputerowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy rozdziału 7 nie stanowią inaczej. Prawa majątkowe do programu stworzonego przez pracownika w wyniku wykonania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej (art. 74 ust. 3 ww. ustawy).

W myśl art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim, autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:

1.  trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego,
2.  tłumaczenia, przystosowania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
3.  rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.

Z powyższego zatem wynika, iż pierwotne nabycie majątkowych praw autorskich w przypadku programów komputerowych może przysługiwać podmiotowi (pracodawcy) innemu niż twórca. Jednakże twórcą, w rozumieniu ustawy o prawie autorskich jest pracownik, lub grupa pracowników, którzy stworzyli program komputerowy.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Spółka z o.o. w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie może być uznana za twórcę, w rozumieniu tych przepisów. Spółka zatrudniając pracowników, którzy tworzą program komputerowy, uznawany na mocy ww. ustawy za utwór, występuje w roli pracodawcy i zgodnie 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim, przysługują jej z mocy ustawy prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika lub grupę pracowników w wyniku obowiązków ze stosunku pracy. Jednakże, nie przysługują jej autorskie prawa osobiste, a w szczególności – prawo do autorstwa utworu. Niespełniona więc zostanie przesłanka do uznania Wnioskodawcy za twórcę, o którym mowa w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dlatego też, mając na uwadze zapis pozycji 181 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, który to wyraźnie określa, iż z preferencyjną stawką podatku VAT opodatkowane są usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do stosowania 8% stawki podatku na wynagrodzenie wypłacane w formie honorarium z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania. Zatem wynagrodzenie za przeniesienie majątkowych praw autorskich do przedmiotowego projektu komputerowego podlegać będzie opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na mocy art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Reasumując, Wnioskodawca winien opodatkować przedmiotowe usługi stawką podstawową zarówno w zakresie wynagrodzenia z tytułu wykonania oprogramowania jako nieobjętego preferencyjną stawką podatku VAT jak i z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie zaś do treści art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach Wnioskodawcy, w związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k do 14m mogą dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną. Stosownie zaś do art. 14e § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.