Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.577.2016.2.KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-09-30
Teza: Ustalenie wartości początkowej praw do wzorów przemysłowych nabytych w formie darowizny oraz możliwości ich amortyzacji.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2016 r. (data wpływu 25 czerwca 2016 r. - identyfikator poświadczenia ePUAP – …), uzupełnionym pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. (data wpływu 29 czerwca 2016 r.) oraz pismem z dnia 26 sierpnia 2016 r. (data wpływu 26 sierpnia 2016 r. - identyfikator poświadczenia ePUAP – ….), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej praw do wzorów przemysłowych nabytych w formie darowizny oraz możliwości ich amortyzacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej praw do wzorów przemysłowych nabytych w formie darowizny oraz możliwości ich amortyzacji.

W piśmie uzupełniającym z dnia 27 czerwca 2016 r. Wnioskodawczyni przesłała pełnomocnictwo szczególne oraz potwierdzenie dowodu wpłaty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i opłaty od wniosku za wydanie interpretacji indywidualnej.

Ww. wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.577.2016.1.KO, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 12 sierpnia 2016 r. (data odbioru 25 sierpnia 2016 r. - identyfikator poświadczenia ePUAP – ….). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 26 sierpnia 2016 r. (data wpływu 26 sierpnia 2016 r. - identyfikator poświadczenia ePUAP – ….).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na zasadzie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Działalność polega na produkcji i sprzedaży urządzeń sygnalizacyjnych i innych akcesoriów wędkarskich. Urządzenia są produkowane między innymi na podstawie wzorów przemysłowych zarejestrowanych w Urzędzie Patentowym. Autorem wzorów przemysłowych oraz osobą, która uzyskała prawa z rejestracji wzorów jest mąż Wnioskodawczyni. Strony zawarły umowę majątkową małżeńską, którą wyłączyły wspólność majątkową (intercyza). Wnioskodawczyni wraz z mężem zamierzają zawrzeć umowę darowizny w celu przeniesienia zarejestrowanych majątkowych praw do wzorów przemysłowych na rzecz Wnioskodawczyni. W związku z faktem, że mąż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, prawo do wzoru przemysłowego nie zostało ujęte jako wartość niematerialna i prawna dla celów podatkowych. Prawo do wzorów przemysłowych będzie używane w firmie Wnioskodawczyni na cele prowadzonej działalności gospodarczej, tj. do produkcji zgodnie ze wzorami urządzeń oraz do ich sprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 26 sierpnia 2016 r. Wnioskodawczyni wskazała, że dochody uzyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej są opodatkowane na zasadach ogólnych, liniową stawką podatkową 19%, a dochód ustalony jest na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawczyni ewidencjonuje koszty podatkowe, zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej. PdofU), ust. 8 PdofU, a dochód ustala się w oparciu o art. 24 ust. 2 PdofU, inaczej mówiąc Wnioskodawczyni nie rozpoznaje kosztów w czasie. Wnioskodawczyni dla celów ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Umowa darowizny będzie miała formę aktu notarialnego. Prawa objęte umową darowizny będą prawami określonymi w przepisach ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej, będą to prawa zarejestrowane. W umowie darowizny nie będzie wskazana wartość praw, bowiem tę musi wycenić biegły, określając jaka jest wartość rynkowa poszczególnych praw. Wartość każdego z praw, wedle wstępnego rozeznania, będzie wyższa od kwoty 3 500 zł. Prawa do wzorów Wnioskodawczyni ma zamiar wykorzystywać w okresie znacznie przekraczającym jeden rok kalendarzowy. Wartość początkowa poszczególnych praw zostanie ustalona jako ich wartość rynkowa na dzień darowizny, wedle opinii sporządzonej przez biegłego w zakresie wyceny tego typu praw. Wnioskodawczyni nie wyklucza zawarcia tego typu umów, jednakże obecnie nie prowadzi rozmów w tym zakresie. Prawa będą wykorzystane do produkcji towarów i ich sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni ma możliwość amortyzacji praw do wzorów przemysłowych zarejestrowanych w Urzędzie Patentowym dla celów podatkowych oraz w jaki sposób winna dokonać ustalenia wartości początkowej wzorów przemysłowych nabytych w drodze umowy darowizny przez Wnioskodawczynię (osobę fizyczną) od męża (osoba fizyczna)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, po nabyciu na podstawie umowy darowizny każdy ze wzorów przemysłowych będzie podlegał amortyzacji podatkowej, a wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych w postaci każdego prawa do wzoru przemysłowego nabytego w drodze umowy darowizny należy ustalić wedle wartości rynkowej, i od takiej wartości będą ustalane odpisy amortyzacyjne stanowiące koszt podatkowy u podatnika - osoby fizycznej, chyba że wartość określona w umowie darowizny będzie niższa od wartości rynkowej, wtedy ta wartość (jako wartość początkowa) będzie podstawą do naliczania odpisów amortyzacyjnych. W przypadku umowy darowizny dochodzi do nabycia określonego prawa pod tytułem nieodpłatnym, a sama czynność prawna darowizny jest umową dwustronną, ale nieodpłatną, a tym samym nieekwiwalentną. Czynność taka podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca ustanowił, że prawa stanowią wartości niematerialne i prawne pod warunkiem, że zostały nabyte, stąd przekazanie w drodze darowizny prawa do wzorów przemysłowych jest nabyciem tych praw, a nie wytworzeniem we własnym zakresie. W konsekwencji, spełniony jest warunek „nabycia prawa”, określony w art. 22b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku przeniesienia określonego prawa na osobę fizyczną.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny, spadku czy inny nieodpłatny sposób ustala się wedle ich wartości rynkowej, chyba że w umowie określono inną, niższą wartość przekazywanych rzeczy lub praw. Stąd ustalając wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej nabytej w drodze darowizny należy odnieść się do wartości rynkowej, za wyjątkiem przypadku, gdy umowa przenosząca te prawa określa niższą wartość. Jeśli w umowie darowizny nie określono żadnej wartości przedmiotu darowizny, bądź w przypadku, gdy wartość ta została określona w umowie darowizny w wartości równej (lub wyższej), od rynkowej za wartość początkową każdej wartości niematerialnej i prawnej przyjmuje wartość rynkową ustaloną przez podatnika w oparciu o art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 23 ust. 1 pkt 45a ww. ustawy, ustawodawca wyłączył z kosztów podatkowych wartość odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych i wartości niematerialnych nabytych nieodpłatnie. W pkt 45a ustawodawca wyłącza z kosztów podatkowych odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, za wyjątkiem nabytych nieodpłatnie środków trwałych łub wartości niematerialnych i prawnych w formie umowy darowizny bądź w drodze spadku. Stąd dalsza analiza przypadków opisanych w przepisie nie ma znaczenia, bowiem dotyczy on innych sposobów nieodpłatnego nabycia niż darowizna i spadek. Konkludując, prawa do wzorów przemysłowych spełniających kryteria wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny przez osobę fizyczną, przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą, będzie podlegać odpisom amortyzacyjnym odnoszonym do kosztów podatkowych. Bez znaczenia dla odniesienia odpisów amortyzacyjnych do kosztów podatkowych będzie okoliczność, czy z tego tytułu powstał przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń czy nie, bowiem warunek ten nie dotyczy nabycia w formie darowizny i spadku.

Analogicznie orzekł Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2012 r., Nr IPPB1/415-1020/11-2/EC.

Podsumowując, Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych w postaci wzorów przemysłowych otrzymanych w darowiźnie od męża, a wartością początkową każdego ze wzorów będzie jego wartość rynkowa, o ile w umowie darowizny nie zostanie ta wartość określona w niższej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Kosztami uzyskania przychodu są jednak odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

Ponadto, stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub

*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub

*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera zamknięty katalog składników majątku, które mogą stanowić wartości niematerialne i prawne w rozumieniu tej ustawy, podlegające amortyzacji podatkowej. Katalog wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji podatkowej zawarty został w art. 22b ww. ustawy.

Zgodnie z art. 22b ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Przy czym prawa, które mogą stanowić wartości niematerialne i prawne na podstawie art. 22b ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, to prawa określone w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, z późn. zm.), tj. m.in. prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.

Wzorem przemysłowym, w myśl art. 102 ust. 1 i 2 ww. ustawy, jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, fakturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych. Zgodnie z art. 105 ust. 1 ww. ustawy, na wzór przemysłowy udziela się prawa z rejestracji. Art. 111 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu prawa z rejestracji po stwierdzeniu, z zastrzeżeniem art. 110 ust. 3, że zgłoszenie wzoru przemysłowego zostało sporządzone prawidłowo. Udzielone prawa z rejestracji wzorów przemysłowych podlegają wpisowi do rejestru wzorów przemysłowych (art. 112 ww. ustawy). Udzielenie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego stwierdza się przez wydanie świadectwa rejestracji. Częścią składową świadectwa rejestracji jest opis ochronny wzoru przemysłowego obejmujący opis tego wzoru, rysunek oraz zawarte w zgłoszeniu fotografie i próbki materiału włókienniczego. Opis ochronny wzoru przemysłowego jest udostępniany osobom trzecim i podlega rozpowszechnianiu przez Urząd Patentowy (art. 114 ust. 1 i 2 ww. ustawy).

Jak wynika z powyższych przepisów, aby ww. prawa określone w ustawie Prawo własności przemysłowej mogły zostać uznane przez podatnika za podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne muszą spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   muszą zostać nabyte przez podatnika,

*   muszą nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

*   muszą być wykorzystywane w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 (umowy leasingu),

*   przewidywany okres ich wykorzystywania w ww. sposób powinien być dłuższy niż rok.

Oznacza to, że za wartość niematerialną i prawną, o której mowa w art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może zostać uznane wyłącznie udzielone prawo ochronne na znak towarowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, nabyte przez podatnika na cele prowadzonej działalności gospodarczej od podmiotu trzeciego. Jak wynika z cyt. przepisów, prawo to powstaje wskutek wydania prawokształtującej decyzji Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) (w przypadku unijnych znaków towarowych/wzorów wspólnotowych). Prawo to nie istnieje zatem przed wydaniem takiej decyzji. Amortyzacji może podlegać wyłącznie istniejące, już w momencie jego nabycia przez podatnika, prawo ochronne na znak towarowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na produkcji i sprzedaży urządzeń sygnalizacyjnych i innych akcesoriów wędkarskich. Urządzenia są produkowane między innymi na podstawie wzorów przemysłowych zarejestrowanych w Urzędzie Patentowym. Autorem wzorów przemysłowych oraz osobą, która uzyskała prawa z rejestracji wzorów jest mąż Wnioskodawczyni. Strony zawarły umowę majątkową małżeńską, którą wyłączyły wspólność majątkową (intercyza). Wnioskodawczyni wraz z mężem zamierzają zawrzeć umowę darowizny w celu przeniesienia zarejestrowanych majątkowych praw do wzorów przemysłowych na rzecz Wnioskodawczyni. W związku z faktem, że mąż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, prawo do wzoru przemysłowego nie zostało ujęte jako wartość niematerialna i prawna dla celów podatkowych. Prawo do wzorów przemysłowych będzie używane w firmie Wnioskodawczyni na cele prowadzonej działalności gospodarczej, tj. do produkcji zgodnie ze wzorami urządzeń oraz do ich sprzedaży. Umowa darowizny będzie miała formę aktu notarialnego. Prawa objęte umową darowizny będą prawami określonymi w przepisach ustawy Prawo własności przemysłowej, będą to prawa zarejestrowane. W umowie darowizny nie będzie wskazana wartość praw, bowiem tę musi wycenić biegły, określając jaka jest wartość rynkowa poszczególnych praw. Wartość każdego z praw, wedle wstępnego rozeznania, będzie wyższa od kwoty 3 500 zł. Prawa do wzorów Wnioskodawczyni ma zamiar wykorzystywać w okresie znacznie przekraczającym jeden rok kalendarzowy. Wartość początkowa poszczególnych praw zostanie ustalona jako ich wartość rynkowa na dzień darowizny, wedle opinii sporządzonej przez biegłego w zakresie wyceny tego typu praw.

W związku z powyższym, skoro Wnioskodawczyni nabędzie na podstawie umowy darowizny wzory przemysłowe, na które zostało udzielone przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) prawo ochronne przed ich nabyciem przez Wnioskodawczynię (przed otrzymaniem darowizny), a nabycie to w świetle odrębnych przepisów niebędących przedmiotem niniejszej interpretacji będzie prawnie dopuszczalne (skuteczne) i w dniu przyjęcia ww. praw do używania, będą nadawały się do gospodarczego wykorzystania a ich przewidywany okres używania w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej będzie dłuższy niż rok, to prawa te mogą zostać uznane za podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne, na podstawie art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do kwestii sposobu ustalenia wartości początkowej ww. wartości niematerialnych i prawnych, wskazać należy, że zgodnie z art. 22f ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Sposób ustalenia tej wartości początkowej uzależniony jest m.in. od sposobu nabycia danego składnika majątku i został określony w art. 22g ww. ustawy. W myśl art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio (art. 22g ust. 16 ustawy).

W myśl art. 19 ust. 3 ww. ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

W konsekwencji, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość początkowa nie może być wyższa niż wartość rynkowa tego składnika.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni będzie uprawniona do ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych - prawa z rejestracji wzorów przemysłowych w wysokości określonej w umowie darowizny (w wartości nie wyższej niż ich wartość rynkowa w dniu otrzymania darowizny). Odpisy amortyzacyjne od tak ustalonej wartości początkowej Wnioskodawczyni będzie mogła zaliczać do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Przy czym, Wnioskodawczyni będzie mogła rozpocząć amortyzację ww. wartości niematerialnych i prawnych od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym wprowadzi ww. wartości niematerialne i prawne do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co powinno nastąpić najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Zgodnie bowiem z art. 22d ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (art. 22h ust. 1 pkt 1ww. ustawy).

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718).. Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.