Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.482.2025.2.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
na realizację inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina
inwestycje-wydatki inwestycyjne
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 4
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
    na realizację inwestycji pn. „(...)” w Budynku Użyteczności Publicznej w (...), Budynku
    remizy OSP w (...) oraz Budynku (...) w (...). Uzupełnili go Państwo pismem z 19 września
    2025 r. (wpływ 22 września 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (zwana dalej: „Gminą” lub “Wnioskodawcą”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Gmina realizuje projekt pn. „(...)” (dalej jako: „Projekt”, „Zadanie”, „Inwestycja”) w ramach
    dofinansowania Funduszu Europejskiego dla (...) 2021-2027 r. (Europejski Fundusz
    Rozwoju Regionalnego).
    Projekt zakłada termomodernizację trzech budynków użyteczności publicznej w Gminie:

    1. Budynek Użyteczności Publicznej w (...), (...):
      - (...)
    2. Budynek remizy OSP w (...):
      - (...).
    3. Budynek (...) w (...):
      - (...).
    Powyższe zestawienie obejmuje wyłącznie prace kwalifikowane w projekcie. Projektu ma
    na celu poprawę warunków termicznych obiektów, podniesienie komfortu użytkowania
    budynków, jak również zmniejszenie zapotrzebowania na energię cieplną.
    Koszt realizacji Projektu wyniesie (...) zł, z czego kwota dofinansowania stanowi (...) zł.
    Realizacja Projektu ma się zakończyć (...) 2026 r.
    Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją Inwestycji wystawiane będą na
    Gminę. Gmina jest w stanie przyporządkować na podstawie posiadanej dokumentacji
    (faktury, protokoły prac itd.) wydatki poniesione na realizację prac z wyodrębnieniem
    wartości wydatków w podziale na poszczególne budynki tj. oddzielnie na Budynek
    Użyteczności Publicznej w (...), Budynek remizy OSP w (...), Budynek (...) w (...).
    Parter modernizowanego budynku w (...) jest dzierżawiony przez Praktykę Grupową
    Lekarzy i z tego tytułu Gmina wystawia fakturę VAT za dzierżawę, która jest opodatkowana
    podstawową stawką podatku VAT 23%. Pozostała część budynku w (...)stanowi mieszkania
    socjalne, które są wynajmowane na cele mieszkaniowe, najem w tym zakresie podlega
    zwolnieniu z VAT - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
    Zatem Budynek Użyteczności Publicznej w (...) służy Gminie do realizacji działalności
    zarówno podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jak i zwolnionej z VAT.
    Gmina pragnie wskazać, iż zasadniczo nie jest w stanie dokonać bezpośredniej alokacji
    poniesionych Wydatków inwestycyjnych w zakresie wydatków dotyczących budynku w (...)
    do poszczególnych rodzajów działalności tj. czynności zwolnionych z VAT oraz
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Reszta modernizowanych budynków tj. Budynek remizy OSP w (...) oraz Budynek(...) w (...)
    będą służyć wyłącznie działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, nie
    będą wykorzystywane do działalności gospodarczej Gminy, a Gmina nie będzie czerpać
    żadnych dochodów w związku z wykorzystywaniem tych budynków. Modernizowana
    infrastruktura w zakresie tych dwóch budynków ma za zadanie zaspokojenie potrzeb
    ludności, będzie ogólnodostępna i udostępniana nieodpłatnie - czyli będzie
    wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej w ramach inwestycji pn. „(...)” w Budynku
    Użyteczności Publicznej w (...) oraz w Budynku remizy OSP w (...) Gmina będzie
    prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego
    2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).
    Instalacje w Budynku Użyteczności Publicznej w (...)oraz w Budynku remizy OSP w (...)
    będą stanowiły mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii o mocy 6 kW.
    Nadwyżki energii z instalacji w Budynku Użyteczności Publicznej w (...) oraz w Budynku
    remizy OSP w (...) będą wprowadzone do sieci.
    Gmina zamierza zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem energetycznym. Na obecnym
    etapie inwestycji Gmina nie jest jednak w stanie wskazać jak będzie wyglądać umowa.

    Gmina wskazuje, że w odniesieniu do obu instalacji fotowoltaicznych zamierza korzystać z
    rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art.
    4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Jednocześnie zaznacza, że umowa nie
    została jeszcze zawarta i sposób rozliczenia nie jest zależny od Gminy.
    Gmina wskazuje, że w odniesieniu do obu instalacji nie będzie otrzymywała
    wynagrodzenia.
    W przypadku instalacji, o których mowa we wniosku, Gmina nie będzie korzystać z
    rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o
    art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Ww. instalacje fotowoltaiczne nie będą się mieścić w przepisach określonych w art. 4d ust.
    2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Na pytanie Organu: „Do jakich czynności jest/będzie wykorzystywana przez Państwa
    instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego projektu, tj. czy do czynności:
    a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to
      czynności),
    b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie
      to czynności),
    c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać,
      jakie to czynności)?”
    Odpowiedzieli Państwo, że:
    „W odniesieniu do Budynku Użyteczności Publicznej w (...):
    a) do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług - część pomieszczeń
      jest wynajmowanych przez Praktyka Grupowa Lekarzy POZ S.C. (...); jest wystawiana
      faktura VAT przez Gminę (...);
    b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług - w budynku trwają
      prace, w wyniku których powstaną mieszkania socjalne, najem mieszkań zwolniony z
      VAT;
    c) na ten moment Gmina nie planuje wykorzystywania do czynności niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    Instalacja w Budynku remizy OSP w (...) będzie wykorzystywana na cele statutowe
    Ochotniczej Straży Pożarnej - na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług”.
    Instalacja w Budynku Użyteczności Publicznej w (...) wykorzystywana będzie przez Gminę
    do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - Do
    powstałej instalacji fotowoltaicznej będą podłączone mieszkania socjalne.
    Instalacja w Budynku remizy OSP w (...) będzie wykorzystywana do celów innych niż
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Na pytanie organu: „W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez Państwa
    wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, to czy istnieje/będzie istniała możliwość przyporządkowania
    ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Instalacja w Budynku Użyteczności Publicznej w (...) - do
    powstałej instalacji fotowoltaicznej będą podłączone mieszkania socjalne, każde

    mieszkanie będzie miało osobny licznik energii. Instalacja w Budynku remizy OSP w (...) -
    pytanie bezprzedmiotowe”.
    Instalacja w Budynku Użyteczności Publicznej w (...)będzie wykorzystywana do czynności
    zwolnionych od podatku VAT.
    Instalacja w Budynku remizy OSP w (...) nie będzie wykorzystywana do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT i nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych
    od podatku VAT.
    Na pytanie organu: „W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez Państwa
    wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to należy
    wskazać, czy mają/będą Państwo mieli obiektywną możliwość odrębnego
    przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?”
    Odpowiedzieli Państwo, że „Instalacja w Budynku Użyteczności Publicznej w (...) - będzie
    możliwość, będą zainstalowane osobne liczniki. Instalacja w Budynku remizy OSP w (...) -
    pytanie bezprzedmiotowe”.
    Na pytanie organu: „Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
    a. mogą/będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to
      należy wskazać, w jakim terminie?
    b. niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
    Odpowiedzieli Państwo, że: „W odniesieniu do obu instalacji fotowoltaicznych - nadwyżkę
    energii elektrycznej można wykorzystać w ciągu następnego roku a później nadwyżka
    „przepada”.
    W odniesieniu do obu instalacji fotowoltaicznych - Gmina jest w stanie wyodrębnić z
    wydatków ponoszonych na realizację ww. projektu wydatki związane z instalacją
    fotowoltaiczną oraz pozostałe wydatki.
    Prewspółczynnik, ustalony dla urzędu obsługującego Gminę, zgodnie z art. 86 ust. 2a
    ustawy na 2025 rok wynosi 3%.
    Proporcja ustalona dla Gminy zgodnie z art. 90 ust. 2-ust. 9a ustawy na 2025 r. wynosi
    95%.

## Pytanie

Czy Gmina ma możliwość odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację
    inwestycji pn. „(...)” tj. w zakresie wydatków dotyczących Budynku Użyteczności Publicznej
    w (...), Budynku remizy OSP w (...), Budynku (...) w (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, nie ma ona możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” w zakresie wydatków dotyczących Budynku
    remizy OSP w (...) i Budynku (...) w (...), ale ma prawo do częściowego odliczenia podatku
    VAT od wydatków dotyczących Budynku Użyteczności Publicznej w (...), z wykorzystaniem
    współczynnika, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
    2024 poz. 361 t. j. z dnia 9 lutego 2024 r.; dalej jako „ustawa o VAT”) w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą
    do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 90 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT: W stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy o VAT jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub
    części kwot, o których mowa w ust. 1, Podatnik może pomniejszyć kwotę podatku
    należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie
    przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    W myśl art. 90 ust. 3 ustawy o VAT proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział
    rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku
    z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo).
    Artykuł 90 ust. 4 ustawy o VAT stanowi, że proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się
    procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku
    poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja.
    Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

    Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy o VAT przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu
    nie wlicza się kwoty podatku.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy o
    VAT, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy również, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem
    towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie
    go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W tym miejscu należy również wskazać na uregulowania wynikające z ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2024 poz. 1465, tj. z dnia 18 września 2024
    r.).

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym gmina wykonuje zadania publiczne
    w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na
    rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 i 14 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania
    własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego i porządku publicznego
    i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym
    wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.
    Z kolei stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym do
    zadań własnych Gminy należą w szczególności sprawy utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej.
    Budynek OSP i Budynek (...) w (...) są związane wyłącznie z czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT
    od wydatków na realizację projektu: „(...)” w zakresie wydatków poniesionych na 2
    budynki, które są przeznaczone wyłącznie do wykonywania zadań własnych Gminy tj.
    Budynek OSP i Budynek (...) w (...).
    Z kolei w przypadku Budynku użyteczności publicznej w (...) na piętrze budynku znajdują
    się lokale mieszkalne wynajmowane mieszkańcom na cele mieszkaniowe (najem
    zwolniony z VAT), natomiast parter budynku jest dzierżawiony przez Grupową Praktykę
    Lekarzy na Ośrodek Zdrowia (dzierżawa podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT 23%).
    W tym zakresie (dzierżawy parteru budynku) Gmina dokonuje opodatkowania podatkiem
    VAT odpłatnych usług dzierżawy, podatek VAT jest odprowadzany do urzędu skarbowego.
    Budynek ten służy zatem do działalności mieszanej tj. zwolnionej z VAT oraz
    opodatkowanej podstawową stawką podatku VAT. Gmina jest w stanie przyporządkować
    na podstawie posiadanej dokumentacji (faktury, protokoły prac itd.) wydatki poniesione
    na realizację prac z wyodrębnieniem wartości wydatków w podziale na poszczególne
    budynki. Gmina nie jest jednak w stanie dokonać bezpośredniej alokacji poniesionych
    Wydatków inwestycyjnych w zakresie wydatków dotyczących budynku w (...) do
    poszczególnych rodzajów działalności tj. czynności zwolnionych z VAT oraz podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, Gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od
    wydatków na realizację projektu pn. „(...)” w zakresie wydatków poniesionych na Budynek
    użyteczności publicznej w (...), który jest wynajmowany na cele mieszkalne w ramach
    czynności zwolnionych z VAT oraz w części dzierżawiony pod Ośrodek Zdrowia, w ramach
    czynności opodatkowanych podstawową stawką podatku VAT, z wykorzystaniem
    współczynnika, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Zatem, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia
    czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z
    zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej
    części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są
    wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazano wyżej, z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji
    art. 86 ww. ustawy.
    I tak zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,

      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W myśl art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
        1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
          budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
        2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem, dotyczą czynności
    podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie

    nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej opodatkowanej, jak i do działalności zwolnionej, podatnik
    winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t .j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwana dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
    Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
    warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
    energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.

    W świetle art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
    Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
    odnawialnej - dokonuje
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
        a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
          elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
          zbiorowego -energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
          instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
        b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
        a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
          energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej,
        b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
          elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez
          podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji
          odnawialnego źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego
          energii elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego
          elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego, o którym mowa w
          ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej przez
          prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła
          energii ustala się jako iloczyn:
          - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
            odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w
            umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
          - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z
            tej instalacji odnawialnego źródła energii
          - w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca
            energii mają różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe,
            albo
          - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi
            zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w
            instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a#7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:

      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Przepis art. 4 ust. 10 ustawy o OZE wskazuje, że:
    Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest
    zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
          - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
          akcyzowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 143, z późn. zm.).
    Na mocy art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:
      W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w
      ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:
        1) art. 52 ust. 1;
        2) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z
        2021 r. poz. 2166).
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
    W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
        nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu

        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    Na mocy art. 4d ustawy o OZE:
    1. Prosument energii odnawialnej dotychczas korzystający z rozliczeń, o których mowa
      w art. 4 ust. 1, który skorzysta z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, nie
      może ponownie skorzystać z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1.
    2. Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
        1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
          tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
          zastrzeżeniem ust. 3;
        2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
          po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
        3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
          którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
          terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do
          31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
          mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
          który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca
          2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
          finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz.
          818), dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o
          którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U.
    2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie,

    stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile
    są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Zatem, w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy - Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    Opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna
    wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu
    wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o odnawialnych
    źródłach energii systemu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii tzw. „net meteringu” należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w
    takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci,
    nad energią przez niego z sieci pobraną.

    Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego
    wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych
    terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT.
    W związku z powyższym, w okolicznościach niniejszej sprawy, w przypadku rozliczenia
    energii w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii („net metering”),
    w sytuacji, gdy Państwo za nadwyżki energii elektrycznej wprowadzanej do sieci nie będą
    otrzymywali wynagrodzenia i nadwyżki te w okresie 12 miesięcy (365 dni) od
    wprowadzenia jej do sieci przepadną, a wyprodukowana energia wykorzystywana będzie
    wyłącznie na potrzeby własne wskazać należy, że wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci w ramach ww. instalacji nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych na wstępie przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn.
    - odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
    - towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
      określenie podatku należnego.
    Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do
    czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających podatkowi.
    Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa
    do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze
    sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą
    podatek należny.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Realizują Państwo projekt pn. „(...)”. Projekt zakłada termomodernizację trzech
    budynków użyteczności publicznej tj. Budynku Użyteczności Publicznej w (...), którego
    piętro zajmują mieszkania socjalne, a parter Ośrodek Zdrowia, Budynek remizy OSP w (...)
    oraz Budynek (...) w (...).
    Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją Inwestycji wystawiane będą na
    Państwa. Są Państwo w stanie przyporządkować na podstawie posiadanej dokumentacji
    (faktury, protokoły prac itd.) wydatki poniesione na realizację prac z wyodrębnieniem
    wartości wydatków w podziale na poszczególne budynki tj. oddzielnie na Budynek
    Użyteczności Publicznej w (...), Budynek remizy OSP w (...), Budynek (...) w (...).
    Ponadto jak Państwo wskazali parter modernizowanego budynku w (...) jest dzierżawiony
    przez Praktykę Grupową Lekarzy i z tego tytułu Gmina wystawia fakturę VAT za dzierżawę,
    która jest opodatkowana podstawową stawką podatku VAT 23%. Pozostała część budynku
    w (...)stanowi mieszkania socjalne, które są wynajmowane na cele mieszkaniowe, najem w
    tym zakresie podlega zwolnieniu z VAT - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
    Zatem jak Państwo wskazali Budynek Użyteczności Publicznej w (...)służy Państwu do
    realizacji działalności zarówno podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jak i
    zwolnionej z VAT. Jednocześnie podali Państwo, że są Państwo w stanie dokonać
    bezpośredniej alokacji poniesionych Wydatków inwestycyjnych w zakresie wydatków
    dotyczących budynku w (...)do poszczególnych rodzajów działalności tj. czynności
    zwolnionych z VAT oraz podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Natomiast Budynek remizy OSP w (...) oraz Budynek (...) w (...) zgodnie z Państwa
    wskazaniem będą służyć wyłącznie działalności niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem VAT, nie będą wykorzystywane do Państwa działalności gospodarczej, nie będą
    Państwo również czerpać żadnych dochodów w związku z wykorzystywaniem tych
    budynków.
    W ramach ww. inwestycji dokonają Państwo montażu instalacji fotowoltaicznej w Budynku
    Użyteczności Publicznej w (...)oraz w Budynku remizy OSP w (...). Wskazali Państwo
    również, że będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    Instalacje w Budynku Użyteczności Publicznej w (...)oraz w Budynku remizy OSP w (...)
    będą stanowiły mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii o mocy 6 kW.
    Nadwyżki energii z instalacji w Budynku Użyteczności Publicznej w (...)oraz w Budynku
    remizy OSP w (...) będą wprowadzone do sieci. Zamierzają Państwo zawrzeć umowę z
    przedsiębiorstwem energetycznym. Na obecnym etapie inwestycji nie są Państwo jednak
    w stanie wskazać jak będzie wyglądać umowa. W odniesieniu do obu instalacji
    fotowoltaicznych zamierzają Państwo korzystać z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach
    energii. Wskazali Państwo również, że w odniesieniu do obu instalacji nie będą Państwo
    otrzymywali wynagrodzenia.
    W przypadku instalacji, o których mowa we wniosku, nie będą Państwo korzystać z
    rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o
    art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Ww. instalacje fotowoltaiczne
    nie będą się mieścić w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii.
    Podali Państwo, że powstała w ramach realizowanego projektu instalacja fotowoltaiczna w
    Budynku Użyteczności Publicznej w (...) będzie wykorzystywana przez Państwa:
    a) do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług - część pomieszczeń
      jest wynajmowanych przez (...) S.C. (...); jest wystawiana faktura VAT przez Gminę (...);
    b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług - w budynku trwają
      prace, w wyniku których powstaną mieszkania socjalne, najem mieszkań zwolniony z
      VAT;
    c) na ten moment Gmina nie planuje wykorzystywania do czynności niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    Natomiast Instalacja w Budynku remizy OSP w (...) będzie wykorzystywana na cele
    statutowe Ochotniczej Straży Pożarnej - na cele działalności niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wskazali Państwo również, że Instalacja w Budynku Użyteczności Publicznej w (...)
    wykorzystywana będzie przez Gminę do celów prowadzonej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - do powstałej instalacji fotowoltaicznej będą podłączone
    mieszkania socjalne. Instalacja w Budynku remizy OSP w (...) będzie wykorzystywana do
    celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o
    podatku od towarów i usług.

    Podali Państwo, że w Budynku Użyteczności Publicznej w (...)- do powstałej instalacji
    fotowoltaicznej będą podłączone mieszkania socjalne, każde mieszkanie będzie miało
    osobny licznik energii. Instalacja w Budynku Użyteczności Publicznej w (...)będzie
    wykorzystywana do czynności zwolnionych od podatku VAT. Natomiast instalacja w
    Budynku remizy OSP w (...) nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT i nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych od podatku VAT.
    W odniesieniu do obu instalacji fotowoltaicznych wskazali Państwo, że nadwyżkę energii
    elektrycznej można wykorzystać w ciągu następnego roku, a później nadwyżka „przepada”.
    W odniesieniu do obu instalacji fotowoltaicznych - Gmina jest w stanie wyodrębnić z
    wydatków ponoszonych na realizację ww. projektu wydatki związane z instalacją
    fotowoltaiczną oraz pozostałe wydatki.
    Prewspółczynnik, ustalony dla urzędu obsługującego Gminę, zgodnie z art. 86 ust. 2a
    ustawy na 2025 rok wynosi 3%. Proporcja ustalona dla Gminy zgodnie z art. 90 ust. 2-ust.
    9a ustawy na 2025 r. wynosi 95%.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację ww. inwestycji w Budynku Użyteczności Publicznej w (...),
    Budynku remizy OSP w (...), Budynku (...) w (...).
    Należy przypomnieć, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie
    podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest
    tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego,
    czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W okolicznościach niniejszej sprawy, w przypadku rozliczenia energii w oparciu o art. 4
    ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii („net metering”), w sytuacji, gdy Państwo za
    nadwyżki energii elektrycznej wprowadzanej do sieci faktycznie nie będą otrzymywali
    wynagrodzenia i nadwyżki te w okresie 12 miesięcy (365 dni) od wprowadzenia jej do sieci
    przepadną, a wyprodukowana energia wykorzystywana będzie wyłącznie na potrzeby
    własne wskazać należy, że wprowadzanie energii elektrycznej do sieci w ramach ww.
    instalacji nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W omawianej sprawie w przypadku nabywania towarów i usług związanych z
    termomodernizacją Budynku remizy OSP w (...) orz Budynku (...) w (...) warunek
    uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie
    będzie spełniony, ponieważ towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie
    będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Jak Państwo wskazali
    modernizowana infrastruktura w zakresie tych dwóch budynków ma za zadanie
    zaspokojenie potrzeb ludności, będzie ogólnodostępna i udostępniana nieodpłatnie - czyli
    będzie wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki,
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, nie będą
    Państwo mieli prawa do odliczenia podatku VAT w trybie art. 86 ust. 1 ustawy w związku z
    termomodernizacją Budynku remizy OSP w (...) oraz Budynku (...) w (...).
    Natomiast w odniesieniu do wydatków związanych z termomodernizacją Budynku
    Użyteczności Publicznej w (...) w przypadku gdy towary i usługi nabywane w związku z

    realizacją Inwestycji, będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również zwolnionych od
    tego podatku, w sytuacji gdy nie mają Państwo możliwości przyporządkowania całości lub
    części kwot podatku naliczonego związanego z ww. Inwestycją do poszczególnych
    rodzajów czynności, są Państwo zobowiązani w odniesieniu do tych zakupów do
    proporcjonalnego rozliczenia podatku zgodnie z art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    Reasumując, w odniesieniu do wydatków poniesionych z tytułu realizacji projektu w
    Budynku remizy OSP w (...) oraz Budynku (...) w (...) nie przysługuje Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego natomiast w zakresie wydatków dotyczących Budynku
    Użyteczności Publicznej w (...) przysługuję Państwu częściowe prawo do odliczenia na
    podstawie przepisów art. 90 ust. 2 i nast. ustawy. Przy czym, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o podatek naliczony, przysługuje pod warunkiem niewystąpienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Tym samym prawidłowe jest Państwa stanowisko, że Gmina:
    - nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków na realizację projektu: „(...)” w
      zakresie wydatków poniesionych na 2 budynki, które są przeznaczone wyłącznie do
      wykonywania zadań własnych Gminy tj. Budynek OSP i Budynek (...) w (...),
    - ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków na realizację projektu
      pn. „(...)” w zakresie wydatków poniesionych na Budynek użyteczności publicznej w (...),
      który jest wynajmowany na cele mieszkalne w ramach czynności zwolnionych z VAT
      oraz w części dzierżawiony pod Ośrodek Zdrowia, w ramach czynności
      opodatkowanych podstawową stawką podatku VAT, z wykorzystaniem współczynnika,
      o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa oraz stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazać należy, że przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości
    zakwalifikowania przez Państwa wykonywanych czynności do działalności niepodlegającej
    opodatkowaniu, opodatkowanej oraz zwolnionej od podatku. Niniejsze przyjęto jako
    element opisu stanu faktycznego i nie było to przedmiotem oceny.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Interpretację wydano przyjmując Państwa wyjaśnienia, że: „Gmina (...) w odniesieniu do
    obu instalacji nie będzie otrzymywała wynagrodzenia”, „w odniesieniu do obu instalacji
    fotowoltaicznych - nadwyżkę energii elektrycznej można wykorzystać w ciągu następnego
    roku a później nadwyżka „przepada” oraz, że „w przypadku instalacji, o których mowa we
    wniosku, Gmina nie będzie korzystać z rozliczenia wartości energii elektrycznej

    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii”, za elementy zdarzenia przyszłego.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych, a Państwo ponoszą wszelkie negatywne konsekwencje przedstawienia
    zdarzenia przyszłego niezgodnego ze stanem rzeczywistym. Interpretacja nie wywoła
    skutków podatkowoprawnych w postaci ochrony, o której mowa w art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.