Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.375.2020.2.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-20
Teza: w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca prawidłowo ustawił swój status małego podatnika na 2020 r. zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ze zm. o podatku dochodowym od osób prawnych, przyjmując do obliczenia limitu 2.000.000 Euro przychód z 2019 r. pomniejszony o uzyskane przychody operacyjne /bonus/ z 2019 r.
Słowa kluczowe: definicja; podatnik-mały podatnik; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 sierpnia 2020 r. (data wpływu 11 sierpnia 2020 r.), uzupełnionym 16 października 2020 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca prawidłowo ustawił swój status małego podatnika na 2020 r. zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ze zm. o podatku dochodowym od osób prawnych, przyjmując do obliczenia limitu 2.000.000 Euro przychód z 2019 r. pomniejszony o uzyskane przychody operacyjne /bonus/ z 2019 r. - **jest prawidłowe**.****

****

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca prawidłowo ustawił swój status małego podatnika na 2020 r. zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ze zm. o podatku dochodowym od osób prawnych przyjmując do obliczenia limitu 2.000.000 Euro przychód z 2019 r. pomniejszony o uzyskane przychody operacyjne /bonus/ z 2019 r. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 5 października 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.375.2020.1.IM wezwano do ich uzupełnienia, co też nastąpiło 16 października 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą polegającą między innymi na działaniu w imieniu i na rzecz swoich wspólników poprzez podpisywanie umów współpracy z dostawcami, producentami materiałów budowlanych.

Spółka podatnika skupia kilkanaście firm z terenu całej Polski.

W związku z faktem, że Wspólnicy Spółki kupują duże ilości materiałów budowlanych u producentów tych materiałów to Spółka w imieniu i na rzecz swoich Wspólników, z którymi ma podpisane umowy zlecenia zawiera umowy z producentami towarów na mocy, których przyznają oni Wspólnikom bonusy za dokonany przez nich obrót z ich firmami.

Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Według art. 4a pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych definicja „małego podatnika” oznacza podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży/wraz z kwotą należnego podatku od towaru i usług/ nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej 2 000 000 euro, przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Za rok 2019 r. Wnioskodawca uzyskał:

1.  Przychód netto ze sprzedaży towarów i usług w kwocie: 2.569.156,68 zł opodatkowanej 23% podatkiem Vat
2.  Przychód operacyjny: 6.846.056,56 zł

\-z tytułu bonusów/premie pieniężne/ 6.838.425,00 zł

Wypłacony przez producentów towarów czyli sprzedawców bonus/premia pieniężna nie stanowi wynagrodzenia za usługi dla Spółki Wnioskodawcy. Wysokość bonusu jest zmienna i jest ściśle związana tylko i wyłącznie z wartością towarów zakupionych przez Wspólników Spółki Wnioskodawcy w danym czasie, który jest tzw. okresem rozliczeniowym, za który zgodnie z umową bonus się należy. W zamian za udzielenie bonusu/premii pieniężnej Wspólnikom, nie ma miejsca świadczenie innych usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym przez Spółkę Wnioskodawcy.

W praktyce podział bonusu wygląda tak, że :

1.  całą kwotę bonusu /premii pieniężnej każdy z producentów/sprzedawców/ przelewa na konto Spółki Wnioskodawcy - podatnika za cały obrót dokonany przez wszystkich Wspólników podatnika;
2.  następnie podatnik po ustaleniu w jakim procencie każdy ze Wspólników uczestniczył w dokonanym obrocie dokonuje stosownego do proporcjonalnego udziału w obrocie wypłaty bonusu - na podstawie noty księgowej, która jest księgowana w koszty operacyjne;
3.  cała kwota bonusu /premii pieniężnej jest rozdysponowana na rzecz Wspólników, którzy zakupami przyczynili się do jego naliczenia.

W związku z tym, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawarł definicji przychodu ze sprzedaży zachodzi wątpliwość w świetle powyższych danych za 2019 r., czy Spółka w 2020 r. ma prawo skorzystać ze statusu małego podatnika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wezwania z 5 października 2020 r.):

Czy Wnioskodawca prawidłowo ustawił swój status małego podatnika na 2020 r. zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ze zm. o podatku dochodowym od osób prawnych, przyjmując do obliczenia limitu 2.000.000 Euro przychód z 2019 r. pomniejszony o uzyskane przychody operacyjne /bonus/ z 2019 r., a tym samym ma prawo do 9% stawki CIT zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ze zmianami o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wartość przychodów ze sprzedaży nie zostało w ustawie zdefiniowane. W ocenie Wnioskodawcy, przychodu ze sprzedaży nie należy utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym, należy przy obliczaniu powyższego limitu uwzględnić wszystkie przychody ze sprzedaży, w tym zwolnione z podatku dochodowego, z wyjątkiem przychodów osiągniętych z innego tytułu niż sprzedaż , w tym przychody operacyjne - bonusy. Zdaniem Wnioskodawcy, udzielone bonusy nie stanowią świadczenia usług przez Spółkę na rzecz producentów towarów, które nabywają wspólnicy Spółki – Wnioskodawcy. Zaś kwoty bonusów/premii pieniężnych otrzymane przez Wnioskodawcę na konto bankowe, które następnie w 100% są przekazane dalej, na konta Wspólników, którzy dokonali zakupów towarów od producentów i nie stanowią wynagrodzenia za świadczone usługi przez Wnioskodawcę na rzecz producentów lub dostawców towarów.

Wobec powyższych faktów, wymienionych i opisanych wyżej – przychody operacyjne – nie należy ujmować przy obliczaniu limitu określającego małego podatnika.

W odpowiedzi na wezwanie, Wnioskodawca uzupełnił własne stanowisko wskazując, że zgodnie z art. 19 ust. l pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 1.200 000 Euro, podatek wynosi 9% podstawy opodatkowania od przychodów dochodów innych niż zysków kapitałowych. Stosownie do artykułu 19 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy stosują stawkę 9% CIT jeżeli posiadają status „małego podatnika” .

W ocenie Zarządu Spółki, Wnioskodawca status takiego podatnika posiada, bowiem wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych sformułowanie wartość przychodów ze sprzedaży nie zostało w tej ustawie zdefiniowane, a zdaniem Wnioskodawcy przychodów ze sprzedaży nie należy utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego.

W związku z tym, należy przy obliczaniu powyższego limitu uwzględnić wszystkie przychody ze sprzedaży, w tym zwolnione od podatków dochodowego z wyjątkiem przychodów osiągniętych z innego tytułu niż sprzedaż, w tym przychody operacyjne - bonusy.

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielone bonusy nie stanowią świadczenia usług przez w/w Spółkę, na rzecz producentów towarów, które nabywają wspólnicy tej Spółki - Wnioskodawcy.

Zaś kwotę bonusu-premii pieniężnych otrzymane przez Wnioskodawcę na konto bankowe które następnie w 100% otrzymanej kwoty przez Wnioskodawcę, Spółki są przelewane dalej na konta wspólników tej Spółki, którzy dokonali zakupów towarów od producentów nie stanowią wynagrodzenia za świadczone usługi przez Wnioskodawcę na rzecz producentów lub dostawców towarów.

Reasumując wobec powyższych faktów i okoliczności, zdaniem Wnioskodawcy wymienione opisane wyżej przychody operacyjne, nie należy ujmować przy obliczaniu limitu określającego „małego podatnika”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406, z późn. zm.; dalej: „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 updop, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania;
2.  9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 1.200.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.

Zgodnie z art. 19 ust. 1a updop, podatnik, który został utworzony:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo
5.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14

\-nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Ponadto, z treści art. 19 ust. 1b updop, wynika, że przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

Stosownie natomiast do art. 19 ust. 1c updop, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:

1.  spółki dzielonej,
2.  podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:
    
    1.  uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
    2.  składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników
    
    *   w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d updop, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Powyższe przepisy odwołują się do pojęcia „małego podatnika”. Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 updop. Zgodnie z art. 4a pkt 10 updop w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2020 r. ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na działaniu w imieniu i na rzecz swoich Wspólników poprzez podpisywanie umów współpracy z dostawcami, producentami materiałów budowlanych, na mocy których przyznają oni Wspólnikom bonusy/premie pieniężne za dokonany przez nich obrót. Wypłacane przez producentów towarów budowlanych bonusy/premie pieniężne nie stanowią dla Wnioskodawcy wynagrodzenia za usługi. Wartość bonusów/premii jest zmienna i ściśle powiązana tylko i wyłącznie z wartością towarów zakupionych przez Wspólników Wnioskodawcy w danym czasie (okresie rozliczeniowym), za który zgodnie z umową należy się bonus. W zamian za udzielenie bonusu/premii pieniężnej Wspólnikom nie ma miejsca świadczenie przez Wnioskodawcę innych usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym.

Na konto Wnioskodawcy wpływa kwota bonusu od każdego producenta/sprzedawcy za cały obrót dokonany przez wszystkich Wspólników, którego wartość zostaje ujęta księgowo w przychodach operacyjnych Wnioskodawcy. Następnie, po ustaleniu procentowego udziału poszczególnych Wspólników w dokonanym obrocie (zakupach), Wnioskodawca dzieli całą kwotę bonusu na Wspólników stosownie do proporcjonalnego udziału w obrocie (zakupach), na podstawie noty księgowej, która obciąża koszty operacyjne Wnioskodawcy.

Kluczowym aspektem analizy tego zagadnienia jest rozumienie sformułowania „wartość przychodu ze sprzedaży”, wskazanego w art. 4a pkt 10 updop. W zakresie definiowania sprzedaży dla celów ustalenia limitu małego podatnika, na wskutek braku definicji ustawowej, pojęcie to powinno być odczytywane według jego literalnego znaczenia (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Po 723/18). Przychód ze sprzedaży należy rozumieć zgodnie z jego wykładnią literalną. Ustawodawca odwołał się do węższego pojęcia przychodu ze sprzedaży, a nie ogólnie do przychodu. Jest to zatem ograniczenie uwzględnianych w limicie kwot do określonych czynności. Tą czynnością jest sprzedaż, która według Słownika Języka Polskiego PWN oznacza „odstępowanie czegoś przez sprzedawcę na własność kupującemu za określoną sumę”. Takie znaczenie językowe najbliższe jest definicji użytej w Kodeksie cywilnym w art. 535 § 1, który definiuje pojęcie umowy sprzedaży następująco: przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Cechami umowy sprzedaży będzie występowanie przynajmniej dwóch stron, swoboda zawierania umów, ustalona cena, dokonywanie jej na wolnym rynku, składnie ofert, możliwość wyboru stron umowy”.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca działając w imieniu i na rzecz Wspólników, otrzymuje bonusy/premie pieniężne, które zgodnie z zawartymi umowami z dostawcami (producentami) towarów (materiałów budowlanych) są przyznawane Wspólnikom za dokonane przez nich zakupy u tych dostawców (producentów). Wnioskodawca nie rozporządza otrzymanymi środkami z tytułu bonusów/premii pieniężnych, jest natomiast zobowiązany do ich przekazania wg umownych ustaleń na konta poszczególnych Wspólników. Wnioskodawca nie świadczy usług na rzecz dostawców (producentów towarów), a przyznane przez nich bonusy/premie pieniężne są ściśle powiązane z wartością dokonanych zakupów towarów (materiałów budowlanych) przez współpracujących z Wnioskodawcą Wspólników.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego należy uznać, że opisane we wniosku bonusy/premie pieniężne wynikające z wielkości dokonanych zakupów przez Wspólników, nie mogą zostać zaliczone do przychodu ze sprzedaży, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy updop. Nie powinny być zatem uwzględniane do liczenia limitu przychodu ze sprzedaży dla ustalenia statusu tzw. małego podatnika

Odnosząc się zatem do kwestii ustalenia, czy kwoty uzyskane w związku wypłaconymi przez producentów towarów bonusów/premii pieniężnej, które nie stanowią wynagrodzenia za usługi dla Spółki, Wnioskodawca powinien brać pod uwagę przy określeniu, czy posiada status małego podatnika. W ocenie tut. Organu, wskazać należy, że wartości te nie stanowią przychodu ze sprzedaży, nie są więc uwzględniane w limicie warunkującym status małego podatnika.

W świetle powyższych przepisów zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że kwot bonusu-premii pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę na konto bankowe które następnie w 100% otrzymanej kwoty przez Wnioskodawcę, są przelewane dalej na konta wspólników, którzy dokonali zakupów towarów od producentów, nie należy ujmować przy obliczaniu limitu określającego „małego podatnika”.

Dodatkowo wskazać należy, że mając na uwadze treść art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, że interpretacja indywidualna zawiera m.in. ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny w wydanej i interpretacji Organ odniósł się jedynie do oceny sposobu uwzględnienia, przedstawionych w opisie stanu faktycznego, bonusów/premii pieniężnych w celu ustalenia statusu małego podatnika. Organ nie odniósł się natomiast, do możliwości zastosowania stawki podatku wynikającej z art. 19 ust. 1 pkt 2 updop, której zastosowanie uzależnione jest również od spełnienia innych warunków wynikających z art. 19 ustawy, odwołujących się do wysokości przychodów osiągniętych w danym roku podatkowym, braku możliwości zastosowania obniżonej stawki do podatników utworzonych w wyniku procesów restrukturyzacyjnych wskazanych w art. 19 ust. 1a i ust. 1c ustawy. Wnioskodawca nie zajął bowiem własnego stanowiska w ww. kwestii.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

****