Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.507.2025.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Dochody z tytułu świadczenia usług seksualnych we Włoszech
nie stanowią dochodów (przychodów) uzyskanych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 3
ust. 2b w/w ustawy, podlegających opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą
obowiązek-obowiązek podatkowy
usługi-usługi seksualne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 30 czerwca 2025 r. (data
    wpływu 30 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Mieszka Pani na stałe we Włoszech i tylko sporadycznie bywa w Polsce. Posiada Pani
    oszczędności - środki pieniężne pochodzące z prostytucji z zagranicy (Włochy).
    W 2005 roku wyjechała Pani na stałe do (...) (Włochy) do swojej siostry i zaczęła Pani
    pracować jako prostytutka poprzez ogłoszenia na portalach internetowych. Pani siostra
    jest pierwszym świadkiem Pani działalności.
    Czynności, które Pani wykonuje, nie są wykonywane w warunkach określonych w art. 202
    ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2024 r. poz. 17 z późn. zm.).
    Nie są one bowiem:
        Związane z wykorzystaniem przymusu lub groźby bezprawnej
        Dokonywane na szkodę osoby małoletniej
        Dokonywane z wykorzystaniem stosunku zależności.
    Uzyskane przez Panią oszczędności przez ostatnich 20 lat z tytułu świadczenia usług
    seksualnych we Włoszech przechowuje Pani na terenie Polski, w bankach funkcjonujących
    w Polsce ponieważ wspierała Pani rodzinę: mamę, siostrę i brata i miała Pani plany na
    inwestycje na terenie Polski. Co roku natomiast dokonuje Pani przelewów bankowych z
    tych oszczędności na swoje konto we Włoszech gdyż potrzebne są Pani środki na życie i
    wydatki.
    W 2018 roku o Pani działalności został powiadomiony Urząd Skarbowy, który
    przeprowadził w tej sprawie czynności sprawdzające. Urząd Skarbowy po weryfikacji
    dowodów prowadzonej przez Panią działalności stwierdził, że uzyskiwane dochody z tego
    tytułu nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, tym bardziej że wykonuje Pani tę pracę i
    uzyskuje z tego dochody za granicą. Niestety urząd skarbowy nie jest w stanie wydać
    żadnego zaświadczenia ani w sprawie tych czynności sprawdzających ani w sprawie nie
    podlegania Pani dochodów opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Takiego zaświadczenia żąda od Pani bank, który prowadzi Pani rachunek bankowy w
    Polsce powołując się na przepisy ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
    finansowaniu terroryzmu z dnia 1 marca 2018 r.
    Przepis art. 2 ust.1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że
    przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą
    być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.
    Prawo podatkowe nie zawiera definicji użytych w przywołanym wyżej przepisie pojęć,
    należy więc w tym względzie odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, czynność prawna
    sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy
    przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych
    postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.
    W myśl natomiast art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego, nieważna jest czynność prawna
    sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    W związku z powyższym, przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2
    ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania,
    które ze swej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia
    społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i

    wywołującej zamierzone skutki umowy. Są to czynności, które w żadnych okolicznościach i
    warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie
    mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie. Przychody
    wynikające z zachowań, które w żadnych okolicznościach nie mogą być zaakceptowane
    przez obowiązujący porządek prawny, zostały wyłączone przez ustawodawcę spod
    działania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1
    pkt 4 tej ustawy.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Nie posiada Pani nieograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium Polski w myśl
    art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od 2005 roku mieszka
    Pani na stałe we Włoszech i tam znajduje się Pani centrum interesów osobistych i
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). W Polsce przebywa Pani jedynie
    sporadycznie, krótkoterminowo.
    Przez użyte w treści wniosku "usługi seksualne" rozumie Pani świadczenie usług o
    charakterze seksualnym, polegające zwykle na odbywaniu stosunku płciowego w zamian
    za pieniądze lub inne korzyści. Usługi te świadczy Pani w formie prostytucji indywidualnej -
    pracuje samodzielnie. W latach 2005 - 2012 mieszkała i pracowała Pani z siostrą, o której
    wspomniała w piśmie ORD-IN. Od 2005 do 2020 roku posługiwała się Pani ogłoszeniami
    na internecie. Umawiała się Pani przez telefon na określoną liczbę godzin, kolacje, cala
    noc, a nawet na kilka dni czy na podróż. Pani cennik był oparty na stawkach godzinowych
    lub pakietowych (np. “2h - 2000 zł”. Od 2020 roku z przyczyny pandemii i długiego okresu
    restrykcji we Włoszech nie pracuje już Pani przez internet, spotyka Pani znajomych -
    klientów co zna przez lata, na tych samych zasadach.
    Nie osiąga Pani przychodów z innych źródeł.
    Pytania
    Czy dochody uzyskiwane przez Panią z tytułu świadczenia usług seksualnych podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że ww. przychody nie podlegają opodatkowaniu na podstawie przepisu art. 2
    ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:

      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
      stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
      uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia
    jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie
    jest to wyliczenie wyczerpujące.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:

      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej
    osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym
    przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. W Pani sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania, sporządzonej w Rzymie dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. nr 62
    poz. 374, dalej „umowa polsko - włoska”).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o
      podobnym charakterze. Jednakże niniejsze określenie nie obejmuje osoby, która
      podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł
      położonych w tym Państwie.

    W myśl art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie
      określony według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce
      zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce
      zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania
      osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
      interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
      żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
      w tym Umawiającym się Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie
      przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce
      zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z
      postanowieniami liter a)-c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną
      tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
    Rozstrzygające znaczenie w kwestii opodatkowania dochodów uzyskiwanych ze źródeł
    położonych na terytorium danego państwa ma zatem ustalenie miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z opisu sprawy wynika, że mieszka Pani na stałe we Włoszech i tylko sporadycznie bywa w
    Polsce. Posiada Pani oszczędności - środki pieniężne pochodzące z prostytucji z zagranicy
    (Włochy). W 2005 roku wyjechała Pani na stałe do (...) (Włochy) do swojej siostry i zaczęła
    Pani pracować jako prostytutka poprzez ogłoszenia na portalach internetowych. Uzyskane
    przez Panią oszczędności przez ostatnich 20 lat z tytułu świadczenia usług seksualnych we
    Włoszech przechowuje Pani na terenie Polski, w bankach funkcjonujących w Polsce
    ponieważ wspierała Pani rodzinę: mamę, siostrę i brata i miała Pani plany na inwestycje
    na terenie Polski. Co roku natomiast dokonuje Pani przelewów bankowych z tych
    oszczędności na swoje konto we Włoszech gdyż potrzebne są Pani środki na życie i
    wydatki. Nie posiada Pani nieograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium Polski
    w myśl art. 3 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od 2005 roku
    mieszka Pani na stałe we Włoszech i tam znajduje się Pani centrum interesów osobistych i
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). W Polsce przebywa Pani jedynie
    sporadycznie, krótkoterminowo.
    Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego
    stwierdzić należy, że mieszka Pani na stałe we Włoszech i nie posiada Pani
    nieograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium Polski. Pani miejscem
    zamieszkania dla celów podatkowych są Włochy. W związku z powyższym będzie Pani
    podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowi, o którym mowa w art. 3 ust.
    2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów
    (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie spełnia Pani
    bowiem przesłanek pozwalających na uznanie Pani za osobę mającą miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej.
    Dochody (przychody) z tytułu świadczenia usług seksualnych we Włoszech nie stanowią
    dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których
    mowa w art. 3 ust. 2b w/w ustawy, podlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie ma zastosowania powołany przez Panią
    art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne
    skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu
    (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku
    ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od
    zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie
    Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za

    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.