Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.380.2025.2.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Opodatkowanie kwot z ugody dotyczącej kredytu frankowego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt
przychód
przychód-przychody z innych źródeł
ugody
umorzenie
zaniechanie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, uzupełniony pismami z: 23 kwietnia 2025 r. (wpływ 23 kwietnia 2025 r.)
    oraz 28 kwietnia 2025 r. (wpływ 28 kwietnia 2025 r.). Uzupełnił go Pan pismem z 24

    czerwca 2025 r. (wpływ 24 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W roku 2006 Pan oraz żona podpisali umowę o kredyt hipoteczny nominowany we
    frankach na budowę domu. W roku 2024 podpisał Pan z bankiem ugodę dotyczącą
    kredytu hipotecznego przed mediatorem i otrzymał Pan PIT-11, w którym bank wpisał
    przychód jako „świadczenie” mimo że w umowie ugody jest napisane, że ta kwota
    powstała „w związku z rozliczeniem umowy” (kredytowej). Poinformował Pan, że spełnia
    wszystkie warunki zwolnienia z opodatkowania w tej kwestii.
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.
    Z ugody z bankiem wynika, że doszło do nadpłaty z tytułu spłat rat kredytowych i bank
    umorzył pozostałe zadłużenie kredytobiorcy.
    Dodatkowo bank wypłacił kwotę wynikającą z rozliczenia umowy kredytowej i
    jednocześnie uznał, że dla kredytobiorcy kwota ta stanowi przychód podlegający
    opodatkowaniu i wystawił PIT-11.
    Wierzytelność umorzona zgodnie z Ugodą wynika z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej zlokalizowanej w Polsce i
    zabezpieczonego hipotecznie udzielonego przed 15 stycznia 2015 r.
    Kredyt został zaciągnięty na wydatki , o których mowa w art. 21 ust. 25, pkt 1 „c”- zakup
    gruntu pod budowę budynku mieszkalnego i „d”- budowa własnego budynku
    mieszkalnego ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    Całość środków uzyskanych z ww. kredytu została przeznaczona na cele mieszkaniowe.
    Bank, z którym została zawarta umowa kredytowa podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym uprawnionym do udzielania kredytów.
    Nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności
    z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
    Pytania
    1) Czy od wymienionej w PIT-11 kwoty powinien Pan zapłacić podatek dochodowy, jeżeli
      ugoda została podpisana przed mediatorem i dotyczy rozliczenia umowy kredytowej?
    2) Jeżeli tak, to w jakiej wysokości? Płaci Pan podatek liniowy.
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, warunki ugody zostały ustalone przed mediatorem.
    Uważa Pan, że użycie przez bank sformułowania „rozliczenie umowy” (kredytowej) w
    umowie ugody jest równoznaczne z ustaleniem nadpłaty lub niedopłaty, a w związku z
    tym, że bank ustalił kwotę dodatnią należy przyjąć, że jest to nadpłacenie kredytu, a nie
    otrzymanie świadczenia dodatkowego i należy się Panu zwrot środków.
    Jest to wyrównanie stanu majątkowego, a nie przychód. W tym przypadku powinien on
    być nieopodatkowany.
    Istnieje różnica między kwotą nadpłaconą przez Pana (uwzględniając kapitał i odsetki w
    zależności od kursu franka), która jest kosztem uzyskania przychodu a kwotą wypłaconą
    przez bank.
    I tę różnicę powinien Pan wpisać w PIT-cie rocznym i od niej zapłacić podatek, a nie od
    całej kwoty wypłaconej przez bank. Kwota wpisana w PIT-11 jest połową kwoty całkowitej.
    Drugą połowę uwzględniono w PIT-11 w punkcie F 99 u Pana żony.

    Spełnia Pan warunki zwolnienia z opodatkowania zgodnie z rozporządzeniem Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 roku poz. 592).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje

    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca

    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
            a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
              mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
              mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
              realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
            b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
              korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
              wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
              realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo

          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
              a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
              budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość
              lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w
              gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
              takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
              b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
              mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu
              jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim
              prawie,
              c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w
              takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub
              udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową
              budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
              gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim

              prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
              zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
              d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
              budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
              e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele
              mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części,
              własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia
              niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literach odpowiednio c) i d) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych zostały wymienione wydatki na:
        · nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego;
        · budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
    Zatem udzielony Państwu kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt
    mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Pana na
    zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego i budowę własnego budynku
    mieszkalnego, stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,

    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    od uzyskanego przychodu.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych planowanego zwrotu ustalonej w
    ugodzie kwoty dodatkowej wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1,
    wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    – co już wcześniej zauważyłem – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to
    na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że z ugody z bankiem wynika, że doszło do nadpłaty
    z tytułu spłat rat kredytowych i bank umorzył pozostałe zadłużenie kredytobiorcy.
    Dodatkowo bank wypłacił kwotę wynikającą z rozliczenia umowy kredytowej.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pana stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego z tytułu kwoty dodatkowo (oprócz umorzenia) wypłaconej przez bank. W
    związku z zawarciem ugody otrzymał Pan zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na
    mocy umowy przekazał Pan na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego
    kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymał Pan środki będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z Pana własnych środków. Kwota otrzymana na
    podstawie ugody z bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w Pana
    majątku. Wypłata ta jest dla Pana neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, wypłata przez bank kwoty dodatkowej nie stanowi dla Pana przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Pan jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla Pana żony.
    Jednocześnie informuję, że z uwagi na uznanie za prawidłowe Pana stanowiska w zakresie
    niepowstania przychodu oraz zastosowania zaniechania poboru podatku, interpretacja
    nie odnosi się do poruszanych przez Pana w uzasadnieniu stanowiska kosztów uzyskania
    przychodów.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.