Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.50.2017.1.JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-14
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z odbywaniem studiów magisterskich.
Słowa kluczowe: dokształcanie; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; nauka; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2017 r. (data wpływu 18 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z odbywaniem studiów magisterskich - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z odbywaniem studiów magisterskich.

We wniosku przedstawiono następujący zaistniały stan faktyczny.

Wnioskodawca od 1 września 2014 r. prowadzi działalność gospodarczą. W ramach działalności świadczy na rzecz Szpitala Powiatowego usługi ratownicze. Wnioskodawca posiada wykształcenie wyższe licencjackie (ratownictwo medyczne).

Podstawowym rodzajem działalności wg PKD 2007 jest działalność pogotowia ratunkowego (PKD 89.90.B).

W celu podwyższenia kwalifikacji zawodowych w październiku 2016 r. Wnioskodawca podjął niestacjonarne studia magisterskie na Uniwersytecie… w …, na wydziale Nauk o Zdrowiu, kierunek Zdrowie Publiczne, specjalizacja Medycyna Ratunkowa i Zarządzanie Kryzysowe.

W związku ze studiami Wnioskodawca ponosi koszty czesnego (5500 zł za rok nauki), dojazdów oraz zakwaterowania w … (noclegi w weekendy zjazdowe). Za powyższe opłaty Wnioskodawca otrzymuje faktury VAT.

Ukończenie studiów II stopnia pozwoli Wnioskodawcy na zwiększenie swojej konkurencyjności na rynku. Umowy ze szpitalem są zawierane na czas określony i każdorazowo należy brać udział w organizowanym przez szpital konkursie ofert. Poza kryterium stawki godzinowej po uwagę brane jest m.in. doświadczenie zawodowe. Z uwagi na niewielki staż (Wnioskodawca prowadzi działalność od czwartego kwartału 2014 r.) „startuje z niższej pozycji” aniżeli bardziej doświadczeni ratownicy. Uzyskanie tytułu magistra pozwoli Wnioskodawcy na zmniejszenie tego dystansu, ponieważ osoby posiadające go otrzymują większą liczbę punktów za kryterium doświadczenia zawodowego.

Należy także zaznaczyć, że posiadanie stopnia zawodowego magistra pozwoli Wnioskodawcy na zwiększenie przychodów z prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej i awansowanie w wyuczonym i wykonywanym zawodzie ratownika medycznego (np. na kierownika). Dodatkowo Wnioskodawca będzie mógł rozszerzyć działalność o prowadzenie szkoleń z zakresu przewidzianego w programie studiów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym o fizycznych (Dz. U. z 2016 r., 2032) opłatę za usługi edukacyjne (czesne) związane z kształceniem na niestacjonarnych studiach drugiego stopnia od dnia 1 października 2016 r. można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności?
2.  Czy zgodnie z art. 22 ust, 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., 2032) opłaty związane z. dojazdem (koszt paliwa) oraz noclegiem w weekendy zjazdowe na niestacjonarnych studiach drugiego stopnia od dnia 1 października 2016 r. można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności?

Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania 1

Zgodnie z art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opłatę za usługi edukacyjne (czesne) związane z kształceniem na niestacjonarnych studiach drugiego stopnia od dnia 1 października 2016 r. można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności.

Wydatek poniesiony w formie opłaty za czesne związane z kształceniem na niestacjonarnych studiach drugiego stopnia związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności z zakresu medycznych czynności ratunkowych, które są niezbędne w codziennej pracy i prowadzonej działalności gospodarczej.

Ukończenie studiów zwiększy w przyszłości szanse Wnioskodawcy na przedłużenie kontraktu ze Szpitalem Powiatowym i zachowanie źródła dochodu a także pozwoli na zdywersyfikowanie źródeł dochodów (np. poprzez rozwinięcie gałęzi szkoleń).

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji - opłaty za usługi edukacyjne związane z kształceniem na niestacjonarnych studiach nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opłaty za czesne są udokumentowane fakturami VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania 2

Zgodnie z art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opłaty związane z dojazdem (koszt paliwa) oraz noclegiem w weekendy zjazdowe na niestacjonarnych studiach drugiego stopnia od dnia 1 października 2016 r. można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności.

Wnioskodawca mieszka i prowadzi działalność gospodarczą ponad 300 km od \`(...)\` - miejscowości, w której podjął studia. W związku z tym ponosi dodatkowe koszty związane z dojazdem i noclegiem w weekendy zjazdowe (ok. 10 w semestrze). Są to wydatki na paliwo i wynajęcie pokoju na dwie doby (zazwyczaj dwie noce z piątku na sobotę i z soboty na niedzielę).

Również te wydatki pozostają w związku przyczynowym ze źródłem przychodu. Wnioskodawca musi je ponosić, aby móc zdobywać wykształcenie. Nie mieszka on w bezpośrednim sąsiedztwie Uniwersytetu, a odległość determinuje konieczność pozostawania na noc (zajęcia rozpoczynają się wcześnie rano - ok. 8, zaś kończą się w godzinach wieczornych - ok. 19) - stąd nieekonomiczne byłoby dojeżdżanie na poszczególne dni zjazdowe.

Wydatki związane z dojazdem na studia i zakwaterowaniem w dni zjazdowe, a związane z kształceniem na niestacjonarnych studiach nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki te są udokumentowane fakturami VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo - skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu powinien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Wydatki na kształcenie na studiach niestacjonarnych nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dla stwierdzenia, czy wydatki poniesione w związku z odbywaniem studiów mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej istotne jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
*   czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie ratownictwa medycznego. W ramach prowadzonej działalności świadczy na rzecz Szpitala Powiatowego usługi ratownicze. W celu podwyższenia kwalifikacji zawodowych Wnioskodawca podjął niestacjonarne studia magisterskie na Uniwersytecie … w …, na wydziale Nauk o Zdrowiu, kierunek Zdrowie Publiczne, specjalizacja Medycyna Ratunkowa i Zarządzanie Kryzysowe. Wskazuje on, że ukończenie studiów II stopnia pozwoli mu na zwiększenie swojej konkrecyjności na rynku pracy, gdyż umowy ze szpitalem są zawierane na czas określony i każdorazowo należy brać udział w konkursie ofert. Poza kryterium stawki godzinowej pod uwagę brane jest m.in. doświadczenie zawodowe. Osoby posiadające tytuł magistra otrzymują większą liczbę punktów za kryterium doświadczenia zawodowego. Dodatkowo, posiadanie tytułu magistra pozwoli Wnioskodawcy na awansowanie w wyuczonym i wykonywanym zawodzie ratownika medycznego a ponadto Wnioskodawca będzie mógł rozszerzyć działalność o prowadzenie szkoleń z zakresu przewidzianego w programie studiów.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego i powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż wydatki poniesione w związku z dokształcaniem (opłaty za czesne, noclegi i dojazdy), choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a w konsekwencji wpływ na powstanie lub zwiększenie, obecnie lub w przyszłości, przychodu. Wobec tego wydatki na ten cel faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wymaga podkreślenia, że wydatki na zakup paliwa będzie można w całości zaliczyć do kosztów podatkowych, o ile samochód osobowy został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. W przeciwnym razie Wnioskodawca zobowiązany jest do uwzględnienia limitu o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Zgodnie bowiem z ww. przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Jednakże zauważyć należy, że to na Wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Końcowo, mając na uwadze treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa zauważyć należy, iż tutejszy organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzania postępowania dowodowego, które wskazywałoby, że poniesiony wydatek spełnia kryteria kosztu podatkowego. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016, poz. 718, z późn zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.