Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-167/11/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-18
Teza: Czy wypłacona na podstawie oświadczenia o wykorzystaniu urlopu na cele rehabilitacji pomoc finansowa osobie niepełnosprawnej, jako świadczenie z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych z przeznaczeniem na sfinansowanie wypoczynku zorganizowanego w innej formie jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dofinansowanie-dofinansowanie wypoczynku; fundusz-fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych; niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych; pomoc-pomoc indywidualna dla osób niepełnosprawnych; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2011r. (data wpływu do tut. Biura – 18 lutego 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2011r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zakładem pracy chronionej. Środki z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, dalej ZFRON, wykorzystuje m.in. na pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych. Wnioskodawca zamierza środki z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych wykorzystywać także na finansowanie wypoczynku zorganizowanego w innych formach jako pomoc indywidualna dla osób niepełnosprawnych. W ramach tego świadczenia wnioskodawca będzie wypłacać pomoc finansową dla osób niepełnosprawnych z przeznaczeniem na sfinansowanie wyjazdu na wypoczynek zorganizowany we własnym zakresie, który zaliczy do wypoczynku zorganizowanego w innych formach. Podstawą do skorzystania z tego świadczenia będzie dokument potwierdzający wykorzystanie urlopu (kopia karty urlopowej) i oświadczenie o wykorzystaniu urlopu na cele rehabilitacji oraz złożenie wniosku o udzielenie pomocy finansowej z ZFRON.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacona, na podstawie wyżej wymienionego oświadczenia o wykorzystaniu urlopu na cele rehabilitacji, pomoc finansowa osobie niepełnosprawnej jako świadczenie z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych z przeznaczeniem na sfinansowanie wypoczynku zorganizowanego w innej formie jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zajmując stanowisko wnioskodawca wskazał, iż jest zakładem pracy chronionej i stosownie do przepisów art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2010r. Nr 214, poz. 1407 ze zm.) tworzy zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Szczegółowe zasady wykorzystania środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, tryb ustalania zakładowego regulaminu, wykorzystania tych środków oraz wysokość i zasady udzielania pomocy określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2007r. Nr 245, poz. 1810 ze zm.).

Wypoczynek kilkudniowy lub kilkunastodniowy zorganizowany we własnym zakresie stanowi również formę wypoczynku, zorganizowanego w innych formach. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN, Warszawa 1981r., wypoczynek to pozbywanie się zmęczenia, nabieranie sił zrobiwszy przerwę w pracy. Zatem z powyższej definicji wynika, że istota wypoczynku różni się w zależności od celów wypoczynku. Czynny wypoczynek zorganizowany we własnym zakresie może mieć także pozytywny wpływ na osiągnięcie celów związanych z rehabilitacją osoby niepełnosprawnej i sfinansowanie go ze środków ZFRON spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej.

Przepis § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810) stanowi, że środki tego funduszu przeznacza się m.in. na:

1.  organizację turnusów rehabilitacyjnych i usprawniających;
2.  działalność sportową, rekreacyjną i turystyczną;
3.  pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych, a w tym m.in. na:

1.  odpłatność za przejazd w obie strony, pobyt i leczenie w szpitalach, sanatoriach, placówkach rehabilitacyjno-szkoleniowych, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych,
2.  odpłatność za przejazd w obie strony i pobyt na:

*   turnusach rehabilitacyjnych wraz z opiekunem - jeśli lekarz zaleci uczestnictwo opiekuna na turnusie rehabilitacyjnym,
*   wczasach lub wypoczynku zorganizowanym w innych formach.

Zdaniem wnioskodawcy, może on sfinansować z ZFŚS wypoczynek zorganizowany w innej formie pracownikom niepełnosprawnym. Sfinansowanie wypoczynku może nastąpić na kilka różnych sposobów – w tym także na zasadzie ryczałtowej, czyli w postaci świadczenia typu „wypoczynek zorganizowany w innej formie”. W związku z art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, z zakładowych funduszy rehabilitacji osób niepełnosprawnych lub zakładowych funduszy aktywności.

Wnioskodawca uważa, iż omawiane świadczenie należy uznać za udzielone w ramach pomocy rehabilitacyjnej i korzystać będzie ono ze zwolnienia podatkowego. Za zaliczeniem omawianego wydatku przemawia także dyspozycja art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, zgodnie z którym środki funduszu rehabilitacji są przeznaczane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej. Sprawia to, że – z definicji – świadczenia z ZFRON należy traktować jako świadczenia na rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych, nawet jeśli jest to dofinansowanie wypoczynku zorganizowanego w innej formie. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m. in. w interpretacji podatkowej z dnia 26 maja 2010r. wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy sygn. ITPB2/415-287/10/ENB.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, z zakładowych funduszy rehabilitacji osób niepełnosprawnych lub zakładowych funduszy aktywności,

Zakres zwolnionych od podatku dochodowego świadczeń, o których mowa w ww. przepisie, określa ustawa z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 214, poz. 1407 ze zm.).

W myśl art. 33 ust. 4 powołanej ustawy, środki funduszu rehabilitacji (zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych) są przeznaczane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej, w tym na indywidualne programy rehabilitacji osób niepełnosprawnych opracowywane przez powołane przez pracodawców komisje rehabilitacyjne oraz ubezpieczenie osób niepełnosprawnych, zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania tych środków.

Definicje rehabilitacji oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej zawarte są w art. 7, 8 i 9 powołanej ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych, edukacyjnych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej.

Stosownie do art. 8 ust. 1 pow. ustawy rehabilitacja zawodowa ma na celu ułatwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia i awansu zawodowego przez umożliwienie jej korzystania z poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego i pośrednictwa pracy.

Natomiast w myśl art. 9 ust. 1 i 2 tej ustawy rehabilitacja społeczna ma na celu umożliwianie osobom niepełnosprawnym uczestnictwa w życiu społecznym.

Rehabilitacja społeczna realizowana jest przede wszystkim przez:

1.  wyrabianie zaradności osobistej i pobudzanie aktywności społecznej osoby niepełnosprawnej;
2.  wyrabianie umiejętności samodzielnego wypełniania ról społecznych;
3.  likwidację barier, w szczególności architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji;
4.  kształtowanie w społeczeństwie właściwych postaw i zachowań sprzyjających integracji z osobami niepełnosprawnymi.

Pod pojęciem rehabilitacji społecznej rozumie się więc różne działania pozwalające osobie niepełnosprawnej możliwie najlepiej uczestniczyć w życiu społeczności lokalnej i poza nią. Służy temu stwarzanie sytuacji umożliwiających udział w różnorodnych wydarzeniach społecznych i kulturalnych w roli odbiorcy i twórcy kultury w bliższym i dalszym środowisku, czy też sprzyjających poznawaniu bliskiego otoczenia, w tym instytucji, urzędów placówek kulturalnych, sklepów, punktów usługowych i innych, z których osoba niepełnosprawna będzie korzystała.

Rehabilitacja społeczna to również nauka współżycia i współdziałania w grupie, wyrabiania nawyków kulturalnego zachowania, kształtowania poczucia obowiązku i odpowiedzialności, przestrzegania dyscypliny, wdrażania do sumiennej i systematycznej pracy.

Szczegółowe zasady przyznawania osobom niepełnosprawnym przedmiotowych świadczeń z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 ze zm.).

W § 2 tegoż rozporządzenia ustawodawca enumeratywnie wymienia jakiego rodzaju wydatki mogą zostać sfinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Katalog tych wydatków jest katalogiem zamkniętym, wobec czego nie można go traktować rozszerzająco.

Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 11 lit. f) rozporządzenia obejmuje on m.in. odpłatność za przejazd w obie strony i pobyt na:

*   turnusach rehabilitacyjnych wraz z opiekunem - jeśli lekarz zaleci uczestnictwo opiekuna na turnusie rehabilitacyjnym,
*   wczasach lub wypoczynku zorganizowanym w innych formach.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca jest zakładem pracy chronionej. Środki z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych wykorzystuje m.in. na pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych. Wnioskodawca zamierza środki z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych wykorzystywać także na finansowanie wypoczynku zorganizowanego w innych formach jako pomoc indywidualna dla osób niepełnosprawnych. W ramach tego świadczenia wnioskodawca będzie wypłacać pomoc finansową dla osób niepełnosprawnych z przeznaczeniem na sfinansowanie wyjazdu na wypoczynek zorganizowany we własnym zakresie, który zaliczy do wypoczynku zorganizowanego w innych formach.

Jeśli zatem pomoc finansowa dla osób niepełnosprawnych wypłacana z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych z przeznaczeniem na sfinansowanie wyjazdu osoby niepełnosprawnej na wypoczynek zorganizowany we własnym zakresie, stanowi w myśl odrębnych przepisów świadczenie na rehabilitację zawodową, społeczną lub leczniczą osób niepełnosprawnych i tym samym stanowi pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, to będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.