Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.600.2019.1.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-16
Teza: Sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2019 r. (data wpływu 15 października 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2019 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółdzielnia Mieszkaniowa (…) przydzieliła Oddziałowi w (…) lokal użytkowy o powierzchni 126 m2 przy ul. (…) na warunkach spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego własnościowego (przydział lokalu użytkowego z dnia 11 marca 1992 r.). Oddział użytkował ww. lokal na cele biurowe związane z działalnością statutową (…).

Następnie 6 maja 1992 r. Wnioskodawca (…) kupił od Spółdzielni (…) w likwidacji lokal użytkowy o powierzchni 234 m2 w budynku przy ul. (…) na warunkach spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego własnościowego (akt notarialny z 6 maja 1992 r. rep. (…)). Wnioskodawca (…) użytkował ww. lokal również na cele biurowe związane z działalnością statutową (…).

Aktualnie Wnioskodawcy (…) przysługuje własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego o łącznej powierzchni 360 m2 (…) i potwierdza to wydruk z księgi wieczystej nr (…) prowadzonej przez Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych. W księdze wieczystej brak jest wpisów w dziale III dotyczącym praw, roszczeń i ograniczeń oraz w dziale IV dotyczącym hipotek.

W okresie od 1 września 1999 r. do dnia 31 marca 2004 r. Oddział pobierał pożytki z tytułu najmu ww. lokalu. W tym okresie Oddział w (…) był zarejestrowany jako odrębny podatnik podatku VAT pod nr (…) w Urzędzie Skarbowym (…). Oddział posiada z tego okresu umowy najmu (bez aneksów), z których wynika, że w okresie najmu Oddział wystawiał najemcy rachunki oraz faktury z należnym podatkiem VAT. W zakresie usług najmu tego lokalu Oddział nie odliczał podatku naliczonego od podatku należnego.

Od 1 kwietnia 2004 r. Oddział w (…)użytkuje ww. lokal wyłącznie na potrzeby własne służące działalności statutowej z przeznaczeniem na składnicę akt (archiwum zakładowe oddziału).

Wnioskodawca (…) zamierza sprzedać wyżej wymienione prawo do nieruchomości.

Wartość początkowa ww. prawa do lokalu użytkowego (360 m2) wynosiła łącznie z kosztami adaptacji 58.100,24 zł. W wyniku nakładów inwestycyjnych w 2014 r. nastąpiło zwiększenie wartości prawa o kwotę 37.583,66 zł i wynosi obecnie 95.683,90 zł, dotychczasowe umorzenie 40.412,22 zł, a wartość księgowa netto 55.271,68 zł.

Wnioskodawca (…) nigdy nie odliczał podatku naliczonego od podatku należnego dotyczącego tego lokalu użytkowego tj. w zakresie zakupu i użytkowania lokalu, nakładów inwestycyjnych oraz najmu.

Działalność operacyjna Wnioskodawcy (…) zwolniona jest z podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 6 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm. poz.1629, 2024, 2193, 2215, 2244, 2392, 2433, 2354; z 2019 r. poz. 675, 1018, 1520).

„Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych".

Od 1 maja 2004 r. Oddział w (…)na podstawie art. 160 ust. 3 ww. ustawy przestał być wyodrębnionym podatnikiem podatku VAT pod nr NIP (…). Od tej daty podatek VAT od zakupu i sprzedaży za wszystkie oddziały (…) rozlicza (…) Wnioskodawcy pod nr NIP (…) i sporządza jedną deklarację VAT.

Wnioskodawca z siedzibą w (…), zarejestrowany jest jako podatnik VAT czynny pod nr NIP (…) w (…) Urzędzie Skarbowym (…).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego położonego w (…) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm. poz. 1629, 2024, 2193, 2215, 2244, 2392, 2433, 2354; z 2019 r. poz.675, 1018, 1520)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego w (…) będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm. poz.1629, 2024, 2193, 2215, 2244, 2392, 2433, 2354; z 2019 r. poz.675 ,1018, 1520.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 2 pkt 22 ustawy stanowi, że ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunt, jak i budynki i budowle a także lokale spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), który stwierdza, że krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Wnioskodawca, jako organ administracji publicznej działając na podstawie ustawy (…) w tym zakresie nie jest podatnikiem.

Zatem w kontekście powołanych wyżej przepisów Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez niego realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez Wnioskodawcę czynności w sferze aktywności cywilnoprawnej, tylko w tym zakresie czynności Wnioskodawcy mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem z tytułu analizowanej transakcji Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, wykonującym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 tej ustawy. W konsekwencji planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku (podmiotowe lub przedmiotowe).

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r.), rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa przydzieliła Oddzialowi1 lokal użytkowy o powierzchni 126 m2 na warunkach spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego własnościowego. Oddział użytkował ww. lokal na cele biurowe związane z działalnością statutową (…).

Wnioskodawca kupił od Spółdzielni ( \`(...)\`) w likwidacji lokal użytkowy o powierzchni 234 m2 w tym samym budynku na warunkach spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego własnościowego. Wnioskodawca użytkował ww. lokal również na cele biurowe związane z działalnością statutową (…).

Aktualnie Wnioskodawcy przysługuje własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego o łącznej powierzchni 360 m2 i potwierdza to wydruk z księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy. W księdze wieczystej brak jest wpisów w dziale III dotyczącym praw, roszczeń i ograniczeń oraz w dziale IV dotyczącym hipotek.

W okresie od 1 września 1999 r. do dnia 31 marca 2004 r. Oddział w (…) pobierał pożytki z tytułu najmu ww. lokalu. W tym okresie Oddział w (…) był zarejestrowany jako odrębny podatnik podatku VAT. Oddział posiada z tego okresu umowy najmu bez aneksów, z których wynika, że w okresie najmu Oddział wystawiał najemcy rachunki oraz faktury z należnym podatkiem VAT. W zakresie usług najmu tego lokalu Oddział nie odliczał podatku naliczonego od podatku należnego.

Od 1 kwietnia 2004 r. Oddział w (…) użytkuje ww. lokal wyłącznie na potrzeby własne służące działalności statutowej z przeznaczeniem na składnicę akt - archiwum zakładowe oddziału.

Wnioskodawca zamierza sprzedać wyżej wymienione prawo do nieruchomości.

Wartość początkowa ww. prawa do lokalu użytkowego wynosiła łącznie z kosztami adaptacji 58.100,24 zł. W wyniku nakładów inwestycyjnych w 2014 r. nastąpiło zwiększenie wartości prawa o kwotę 37.583,66 zł i wynosi obecnie 95.683,90 zł, dotychczasowe umorzenie 40.412,22 zł, a wartość księgowa netto 55.271,68 zł.

Wnioskodawca nigdy nie odliczał podatku naliczonego od podatku należnego dotyczącego tego lokalu użytkowego tj. w zakresie zakupu i użytkowania lokalu, nakładów inwestycyjnych oraz najmu.

Działalność operacyjna Wnioskodawcy zwolniona jest z podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Od 1 maja 2004 r. Oddział na podstawie art. 160 ust. 3 ww. ustawy przestał być wyodrębnionym podatnikiem podatku VAT. Od tej daty podatek VAT od zakupu i sprzedaży za wszystkie oddziały (…) rozlicza (…) i sporządza jedną deklarację VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do ww. lokalu użytkowego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a Ustawy o VAT.

W celu ustalenia czy w odniesieniu do przedmiotowej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem ww. lokalu doszło do pierwszego zasiedlenia i kiedy ewentualnie doszło do ostatniego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy stwierdzić, że transakcja sprzedaży ww. prawa do lokalu użytkowego nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia. W stosunku do przedmiotowego prawa do lokalu użytkowego doszło już bowiem do jego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT i od tego momentu do chwili sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jak wynika z wniosku w 1992 r. Wnioskodawca zaczął użytkować cały lokal na własne potrzeby biurowe związane z działalnością statutową (…).

Wartość początkowa prawa do lokalu wynosiła 58.100,24 zł. Jednakże Wnioskodawca w 2014 r. ponosił nakłady inwestycyjne zwiększające wartość tego prawa do lokalu. Wartość tych nakładów przekroczyła 30% wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zatem należy uznać, że w stosunku do prawa do lokalu użytkowego mającego być przedmiotem sprzedaży, doszło w 2014 roku do ponownego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b) ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r.

Od momentu ponownego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisów, upłynął okres co najmniej 2 lat.

Zatem w opisanej sytuacji są spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tak więc skoro dostawa ww. prawa do lokalu użytkowego może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (dostawa nie jest dokonywana w ramach ponownego pierwszego zasiedlenia i od ponownego pierwszego zasiedlenia upłynął okres co najmniej 2 lat), to tym samym bezzasadnym stało się badanie przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Podsumowując sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Dodatkowo, należy zauważyć, że podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części po spełnieniu warunków, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 7 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.