Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1072/13-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-11-22
Teza: 1. Czy odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową będą stanowiły dla Wnioskodawcy, jako wspólnika Spółki Osobowej, koszty uzyskania przychodów dla celów PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej” 2. Czy odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobowa będą stanowiły dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej?
Słowa kluczowe: koszt; pożyczka; pożyczka-odsetki od pożyczki; przychód-przychód z działalności gospodarczej; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2013 r. (data wpływu 20 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, będący osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (dalej: Wnioskodawca), będzie wspólnikiem w spółce osobowej z siedzibą w Polsce niebędącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: Spółka Osobowa). Wspólnikami Spółki Osobowej będą również trzy inne osoby fizyczne (dalej łącznie: Wspólnicy).

Spółka Osobowa będzie posiadać pożyczki udzielone przez Wnioskodawcę oraz pozostałych Wspólników. Wskazane pożyczki będą spłacane przez Spółkę Osobową na rzecz Wnioskodawcy oraz pozostałych Wspólników wraz z należnymi odsetkami.

Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności w zakresie udzielania pożyczek.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową będą stanowiły dla Wnioskodawcy, jako wspólnika Spółki Osobowej, koszty uzyskania przychodów dla celów PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej?
2.  Czy odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobowa będą stanowiły dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2, tj. w zakresie przychodów. Natomiast w części pytania oznaczonego nr 1, tj. w zakresie kosztów uzyskania, wniosek rozpatrzono w dniu 22 listopada 2013 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-1072/13-2/AG.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 1, w analizowanym zdarzeniu przyszłym, odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową nie będą stanowiły dla Wnioskodawcy, jako wspólnika Spółki Osobowej, kosztów uzyskania przychodów dla celów PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej.

Należy wskazać, że na gruncie przepisów ustaw podatkowych spółki osobowe (niebędące osobami prawnymi) co do zasady nie są traktowane jako podatnicy podatku dochodowego. Jednocześnie zgodnie z właściwymi regulacjami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: Kodeks spółek handlowych lub KSH), spółkami osobowymi są spółki jawne, spółki partnerskie, spółki komandytowe oraz spółki komandytowo-akcyjne.

W przypadku spółek osobowych (niebędących osobami prawnymi) podatnikami są natomiast odpowiednio wspólnicy tych spółek. W związku z powyższym, wszelkie skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółek osobowych należy rozpatrywać w odniesieniu do wspólników tych spółek (w przypadku wspólników będących osobami fizycznymi - w oparciu o przepisy ustawy o PDOF).

Jednocześnie zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy o PDOF, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o PDOF, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF, czyli za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PDOF przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz (z zastrzeżeniem wskazanym w ustawie) łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali podatkowej. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Jednocześnie zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o PDOF wskazane powyżej zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, jak również ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Zgodnie przy tym z art. 23 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, że osobowe spółki prawa handlowego na gruncie ustawy o PDOF są transparentne podatkowo, umowa pożyczki zawarta pomiędzy wspólnikiem spółki osobowej a samą spółką sprowadza się do tego, że wspólnik pożycza sam sobie pieniądze w części, w jakiej posiada udziały w spółce. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, pożyczkę udzieloną spółce osobowej przez jej wspólnika należy uznać za własny kapitał włożony przez podatnika w źródło przychodów. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową będą stanowić odsetki od własnego kapitału włożonego przez Wnioskodawcę w źródło przychodów.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową nie będą stanowiły dla Wnioskodawcy, jako wspólnika Spółki Osobowej, kosztów uzyskania przychodów dla celów PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 2, w analizowanym zdarzeniu przyszłym, odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową nie będą stanowiły dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej.

Jak wskazano powyżej, w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania pierwszego niniejszego wniosku o interpretację, każdy ze wspólników spółki osobowej, przy ustalaniu swojego przychodu uzyskanego w następstwie posiadania udziału w spółce niebędącej osobą prawną oraz poniesionego z tego tytułu kosztu, powinien stosować przepisy właściwej dla tego wspólnika ustawy o podatku dochodowym, tj. w przypadku Wnioskodawcy, będącego osobą fizyczną, będą to przepisy ustawy o PDOF.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF, przychodami są zasadniczo otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jednocześnie zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o PDOF za przychód z działalności gospodarczej uważa się zasadniczo kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, przy czym zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o PDOF do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek. Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów.

W opinii Wnioskodawcy, ze względu na to, że osobowe spółki prawa handlowego na gruncie ustawy o PDOF są transparentne podatkowo, wzajemne świadczenia spółki osobowej i jej wspólnika stanowią zasadniczo świadczenia wykonywane przez tego wspólnika na rzecz samego siebie w zakresie, w jakim uczestniczy on w zyskach takiej spółki. W związku z powyższym, odsetki otrzymane przez Wnioskodawcę od Spółki Osobowej w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej, nie powinny zostać uznane za przychody na gruncie PDOF, ponieważ na gruncie prawa podatkowego odsetki te stanowią świadczenie, które Wnioskodawca otrzymuje od samego siebie.

Zdaniem Wnioskodawcy argumentem na poparcie powyższego stanowiska jest dodatkowo fakt, że zgodnie z przepisami ustawy o PDOF odsetki od pożyczki wypłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji, w celu zachowania neutralnego charakteru omawianej wypłaty należy uznać, że w takim samym zakresie Wnioskodawca nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę Osobową nie będą stanowiły dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu PDOF w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku Spółki Osobowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 – przychody z działalności gospodarczej,
*   pkt 7 – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zainteresowany będzie wspólnikiem w spółce osobowej. Spółka będzie posiadać pożyczki udzielone przez Wnioskodawcę oraz pozostałych jej wspólników. Wskazane pożyczki będą spłacane przez spółkę na rzecz Wnioskodawcy oraz pozostałych wspólników wraz z należnymi odsetkami.

Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności w zakresie udzielania pożyczek.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi, czy odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Zainteresowanego przez spółkę osobową będą stanowiły dla niego, jako wspólnika spółki osobowej, przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w części, w jakiej Wnioskodawca będzie uczestniczył w zysku spółki osobowej.

W tym miejscu należy wskazać, że odsetki od udzielonej pożyczki, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią dla wspólnika spółki osobowej, który udzieli pożyczki, będącego osobą fizyczną w całości przychód z kapitałów pieniężnych, który podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Zryczałtowany podatek dochodowy należy obliczyć od pełnej kwoty odsetek naliczonych od pożyczki udzielonej spółce osobowej przez wspólnika tej spółki.

Na powyższe nie ma wpływu – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – fakt, że dla wspólnika, który pożyczki udzielił, odsetki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Odsetki od udzielonej pożyczki są bowiem dla wspólnika przychodem z innego niż działalność gospodarcza źródła przychodów, tj. z kapitałów pieniężnych, i brak jest podstaw do twierdzenia o neutralnym charakterze wypłaty przez spółkę osobową odsetek od pożyczki udzielonej jej przez Wnioskodawcę.

Tak więc, odsetki od pożyczki zapłacone na rzecz Wnioskodawcy przez spółkę osobową będą stanowiły dla Zainteresowanego, przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za błędne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.