Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.345.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Ugoda z bankiem; umorzenie kredytu zaciągniętego na zakup
lokalu mieszkalnego z miejscem postojowym oraz wypłata
kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt
kwota-kwota dodatkowa
lokal-lokal mieszkalny
miejsce-miejsce postojowe
ugody
umorzenie
zaniechanie
zwrot
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zwrot nienależnie pobranych świadczeń.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 23 kwietnia 2025 r. (wpływ 23 kwietnia 2025 r.) - w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

9 stycznia 2009 r. zawarła Pani wraz z mężem (dalej „kredytobiorcy”) z Bankiem (...) S.A.
    (dalej Bank) umowę nr (...) o kredyt mieszkaniowy w kwocie 190.998,08 CHF.
    Kredyt był przeznaczony na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od (...) Spółdzielni
    Mieszkaniowej z siedzibą w (...) na własne potrzeby lokalu mieszkalnego oznaczonego nr
    (...) wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w (...)
    przy ulicy (...).
    Fakt ten potwierdzili Państwo 20 stycznia 2016 r. przesyłając Oświadczenie o zaciągnięciu
    kredytu na własne cele mieszkaniowe w związku z pismami Banku z 12 stycznia 2016 r. Nr
    (...) i (...) (w załączeniu pisma Banku).
    Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 22 maja 2015 r., wprowadzona została
    preferencja podatkowa polegająca na zaniechaniu poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych od osiągniętych przez kredytobiorców przychodów z tytułu zastosowania
    przez Bank ujemnego oprocentowania kredytu w sytuacji, gdy spełnione zostały
    przesłanki określone w ww. rozporządzeniu MF.
    22 stycznia 2016 r. Bank potwierdził przyjęcie Państwa oświadczeń.
    Kwota uruchomionego kredytu to 502.350,48 PLN (180.377,00 CHF).
    Reasumując, w wyniku ww. umowy kredytowej otrzymali Państwo z Banku kwotę
    502.350,48 PLN.
    W związku z uznaniem, że umowa kredytowa zawiera niedozwolone klauzule umowne i
    jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, 31 października 2024 r. działając przy

    udziale pełnomocnika złożyła Pani w Sądzie Okręgowym (...) pozew przeciwko Bankowi, o
    ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę.
    Pełnomocnik Banku zaproponował ugodę, informując, że Bank jest skłonny zakończyć
    spór, zawierając ugodę zakładającą zmianę waluty zadłużenia na PLN na poniższych
    warunkach:
    1. umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu (38.707,55 CHF);
    2. wypłata na rzecz Powódki kwoty 69.700 zł.
    W ww. drafcie Ugody (dalej Ugoda) znajduje się zapis, w którym Bank informuje o
    sporządzeniu informacji PIT-11.
        (...) „§ 1 ust. 9 Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie
        Kredytobiorcy) w kwocie (...) złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia
        wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca
        dokonane zwolnienie z długu przyjmuje (...).
        § 4.1. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części
        długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na
        Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-
        11).
        I zapis w brzmieniu: § 5.1. Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody,
        wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości (69 700) PLN (słownie:
        (sześćdziesiąt dziewięć tysięcy siedemset złotych i 00/100) na rachunek należący do
        (...) prowadzony przez (...) S.A. o numerze (...).)”.
    Z powyższego nie wynika jednoznacznie, czy kwota, o której mowa w § 5.1 Ugody
    określona jako „dodatkowa” podlega opodatkowaniu. W Ugodzie Bank nie wskazał
    podstawy wypłacenia ww. zwrotu. Wzór Ugody został stworzony przez Bank i nie podlega
    negocjacji. W Ugodzie nie ma informacji dotyczącej sumy wpłat dokonanych przez
    kredytobiorcę.
    W związku z powyższym przedstawia Pani poniżej te kwoty, obliczeń dokonała Pani na
    podstawie innych dokumentów otrzymanych z Banku:
        zaświadczenia z 5 września 2018 (nr pisma: (...));
        zaświadczenia z 21 czerwca 2023 (nr pisma: (...));
        zestawienia transakcji spłaty kredytu dla wpłat dokonanych po terminie 21 czerwca
        2023 r.
    We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawia Pani obliczenia
    potwierdzające, że suma wpłat, których dokonała Pani na rzecz Banku z tytułu umowy
    kredytu mieszkaniowego pomniejszona o kwotę proponowaną przez Bank (na podstawie
    Ugody, o której mowa § 5.1 powyżej) jest większa o (17.060) PLN niż kwota proponowana
    jako „dodatkowa z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego zaciągniętego 9 stycznia 2009 r.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Kredyt został udzielony przez (...) S.A. z siedzibą w (...), którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i podmiot ten jest
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów.

    Kredyt jest zabezpieczony na nieruchomości położonej w (...) przy ulicy (...). Dla ww.
    nieruchomości Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr
    (...).
    Przewalutowanie kredytu będzie polegało wyłącznie na zmianie sposobu wykonania
    zobowiązania. Dotychczas sposób wykonania zobowiązania polegał na wskazaniu przez
    Bank w harmonogramie spłaty kredytu raty kapitałowo-odsetkowej we frankach
    szwajcarskich (CHF), zaś środki pieniężne na spłatę były pobierane z rachunku ROR w
    walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość kwoty kredytu, przy zastosowaniu
    kursu sprzedaży dewiz obowiązującego w (...) SA w dniu spłaty kredytu.
    Poniżej prezentuje Pani przykładowy harmonogram spłaty przekazywany w cyklach
    kwartalnych przez Bank, kwoty podane są w walucie kredytu (CHF)
    Dzień spłaty Kapitał Odsetki Spłata razem Stan zadłużenia
    2019/01/15 774,15 102 775,17 92 898,05
    2019/02/15 774,15 101 775,16 92 123,90
    2019/03/15 774,15 0,90 77505 91 349,75
    Stan zadłużenia z tytułu kredytu/pożyczki na dzień 17 grudnia 2018 wynosi 93 672,20 CHF
    (...).
    Po przewalutowaniu rata kapitałowo-odsetkowa byłaby podawana w harmonogramie w
    walucie polskiej i w walucie polskiej byłaby pobierana kwota z rachunku ROR.
    Przewalutowanie będzie w ramach Umowy Ugody.
    Zgodnie z draftem Umowy Ugody:
    (...) W księgach rachunkowych Banku na dzień <<ZAWARCIA UGODY>> wysokość
    zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła <<KWOTA>> CHF:
        kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): <<KWOTA>> CHF
        odsetki skapitalizowane: <<KWOTA>> CHF,
        odsetki zapadłe niespłacone: <<KWOTA>> CHF,
        odsetki od zadłużenia przeterminowanego: <<KWOTA>> CHF,
        odsetki zawieszone: <<KWOTA>> CHF,
        odsetki bieżące: <<KWOTA>> CHF,
    co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku
    Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody, zadłużenie Kredytobiorcy na
    dzień zawarcia Ugody wynosi <<KWOTA>> złotych:
        kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): <<KWOTA>> złotych,
        odsetki skapitalizowane: <<KWOTA>> złotych,
        odsetki zapadłe niespłacone: <<KWOTA>> złotych,
        odsetki od zadłużenia przeterminowanego: <<KWOTA>> złotych,
        odsetki zawieszone: <<KWOTA>> złotych,
        odsetki bieżące: << KWOTA >> złotych,
    a zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z Umową
    wynosi <<KWOTA>> złotych (...).
    Pełnomocnik Banku poinformował, że kwoty zakreślone kolorem żółtym są uzupełniane
    przez Bank przed samym zawarciem ugody.

    Zgodnie z umową kredytową i informacją dostępną na koncie kredytobiorcy, pozostała
    kwota do spłaty to 38.707,55 CHF.
    Zgodnie z zawartą umową kredytową odpowiadała Pani wraz z mężem za spłatę kredytu
    solidarnie, mieli Państwo ustawową wspólność majątkową (wspólność ustawowa).
    Jak wynika z draftu Umowy Ugody umorzenie będzie dotyczyło kwoty kapitału i odsetek,
    przewidziano również zapis w brzmieniu:
    „Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w
    kwocie <<kwota>> PLN stanowiącej wysokość kosztów i opłat, o których mowa w ust. 3, a
    Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje”.
    Mając na uwadze fakt, iż kredyt mieszkaniowy (...) Nr (...) był obsługiwany prawidłowo
    (terminowo) i skoro do dnia zastosowania przez Bank postanowienia Sądu o udzieleniu
    zabezpieczenia roszczenia nie było żadnego zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu
    niezapłaconych kosztów i opłat związanych z przedmiotową Umową, to umorzenie będzie
    dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek.
    23 kwietnia br. Bank potwierdził, że umorzenie będzie dotyczyć kapitału i odsetek.
    W Pani ocenie w skład umorzenia nie będą wchodziły kwoty odsetek karnych (odsetek od
    zadłużenia przeterminowanego), ponieważ jak wskazuje draft Umowy Ugody umorzenie
    dotyczy kapitału (pozostała do spłaty kwota kredytu).
    Jednocześnie oświadcza Pani, że kredyt był przez Państwa obsługiwany terminowo, w
    całym tym okresie Bank wykazał odsetki karne w łącznej kwocie 3,17 PLN, co było efektem
    tego, że rata kapitałowo-odsetkowa była podana w CHF (w walucie kredytu), a środki
    pieniężne na spłatę były pobierane z rachunku ROR w walucie polskiej w wysokości
    stanowiącej równowartość kwoty kredytu, przy zastosowaniu kursu sprzedaży dewiz
    obowiązującego w (...) SA w dniu spłaty kredytu (czyli po przeliczeniu raty wyrażonej w CHF
    na PLN). W całym okresie trzykrotnie miała miejsce taka sytuacja. Środki pieniężne na ROR
    zostały niezwłocznie uzupełnione jeszcze w tym samym dniu, tj. wymaganym dniu spłaty
    kredytu i jak wskazuje historia spłaty kredytu, Bank (system) następnego dnia pobrał
    należne środki wraz z kwotą odsetek karnych, w całym okresie kredytowania w łącznej
    kwocie 3,17 PLN (odpowiednio w kwocie 0,87 PLN; 1,09 PLN i 1,21 PLN). Poniżej szczegóły
    dotyczące spłaty kredytu:
    Spłata kredytu poprzez obciążenie Pani rachunku - łączna kwota 577.461,34 zł, w tym:
        kapitał - 540.175,34 zł łącznie
        odsetki umowne - 37.282,83 zł łącznie
        odsetki karne - 3,17 zł łącznie,
    w tym za poszczególne okresy:
    13 stycznia 2009 r. - 4 września 2018 r. - wg zaświadczenia Banku z 5 września 2018 r.:
        kapitał - 299.294,45 zł
        odsetki umowne - 28.960,49 zł
        odsetki karne - 0,87 zł
    5 września 2018 r. - 20 czerwca 2023 r. - wg zaświadczenia Banku z 21 czerwca 2023 r.:
        kapitał - 191.240,77 zł
        odsetki umowne - 2.439,91 zł
        odsetki karne - 2,30 zł

    17 lipca 2023 r. - 16 sierpnia 2024 r. - wg wydruku z rachunku bankowego kredytobiorcy:
        kapitał - 49.640,12 zł
        odsetki umowne - 5.882,43 zł
    17 sierpnia 2024 r. - 10 grudnia 2024 r. - wg wydruku z rachunku bankowego
    kredytobiorcy:
        kapitał - 10.686,30 zł
        odsetki umowne - 966,01 zł.
    Aktualnie zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego (...) z 10 grudnia 2024 r., kiedy to
    Sąd udzielił zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności zawartej przez strony
    umowy kredytu nr (...) z 9 stycznia 2009 r., na czas trwania postępowania, poprzez
    wstrzymanie obowiązku spłaty kredytu (rat kapitałowo-odsetkowych) w wysokości i w
    terminach określonych ww. umową, w okresie od dnia wydania postanowienia do dnia
    uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie
    [sygnatura (...)], od tego momentu Bank nie pobiera rat kapitałowo-odsetkowych.
    Mając na uwadze łączną kwotę odsetek karnych w wysokości 3,17 PLN w całym okresie
    kredytowania, poniżej przywołuje Pani zapisy z umowy:
    § 34 umowy kredytowej określa m.in.:
    1. Za każdy dzień kalendarzowy w okresie utrzymania się zadłużenia przeterminowanego
    z tytułu kredytu, (...) SA pobiera odsetki według obowiązującego w tym okresie zmiennej
    stopy procentowej dl kredytów przeterminowanych i kredytów postawionych, po upływie
    terminu wypowiedzenia, w stan natychmiastowej wymagalności, zwanej dalej „stopą
    procentową dla kredytów przeterminowanych.
    2. Stopa procentowa dla kredytów przeterminowanych w stosunku rocznym jest równa
    czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego.
    Zmiana stopy procentowej jest uzależniona od zmiany stopy kredytu lombardowego
    Narodowego Banku Polskiego.
    Nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Mieszkanie i miejsce postojowe mają oddzielne księgi wieczyste, pomimo że były
    zakupione jednocześnie na mocy umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu
    notarialnego tj. jednym aktem notarialnym Repertorium A nr (...) z 12 sierpnia 2010 r.
    Sposób, w jaki jest to wykazywane w Księgach Wieczystych prawdopodobnie został
    określony na etapie aktu notarialnego, na kształt którego nie mieli Państwo wpływu
    (warunki nie podlegały negocjacji), było to po stronie sprzedającego.
    Strona sprzedająca, (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa z siedzibą w (...), zbyła lokal mieszkalny
    poprzez ustanowienie odrębnej własności, natomiast miejsce postojowe zbyła jako udział
    we współwłasności lokalu niemieszkalnego - garażu. Z uwagi na powyższe, mają one
    oddzielne księgi wieczyste.
    Bank nie przedstawił kalkulacji z czego wynika wartości „kwoty dodatkowej”. W Pani
    ocenie będzie to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy
    finansowania hipotecznego walutowego zostały przekazane na rzecz Banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo - odsetkowych.
    Mając na uwadze fakt, iż Umowa kredytu mieszkaniowego (...) Nr (...) zawierała
    niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 385 (1) § 1 k.c.) i była sprzeczna z
    zasadami współżycia społecznego, wniosła Pani o ustalenie nieważności umowy. W
    przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank

    byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako
    nienależnie zapłaconych przez kredytobiorcę ww. Umowy jako świadczeń nienależnie
    uiszczonych na rzecz pozwanego Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych (na
    podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c.) za okres od dnia uruchomienia kredytu tj.
    od 13 stycznia 2009 r. do 16 sierpnia 2024 r., tj.: kwoty 577.461,34 zł (słownie złotych:
    pięćset siedemdziesiąt siedem tysięcy czterysta sześćdziesiąt jeden złotych 34 /100), w
    tym:
        spłacony kapitał w wysokości 540.175,34 zł, (słownie złotych: pięćset czterdzieści
        tysięcy sto siedemdziesiąt pięć złotych 34/100),
        spłacone odsetki umowne w wysokości 37.282,83 zł (słownie złotych: trzydzieści
        siedem tysięcy dwieście osiemdziesiąt dwa złote 83/100) oraz
        zapłacone naliczone przez pozwany Bank odsetki karne w wysokości 3,17 zł
        (słownie złotych trzy złote 17/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie
        liczonymi od kwoty 577.461,34 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
    Rozliczenie tego kredytu przez strony postępowania sądowego polega na tym, że strony
    oddają sobie otrzymane wzajemnie świadczenia. Czyli kredytobiorca zwraca Bankowi
    kwotę wypłaconego kredytu (kapitał w kwocie 502.350,48 PLN) a Bank zwraca
    kredytobiorcy całkowitą kwotę dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu (do 10
    grudnia 2024 r.) - 589.110,48 PLN.
    Jak przedstawiła Pani to na etapie wniosku, w Pani ocenie, jest to część kwoty, którą
    wcześniej przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu
    mieszkaniowego (...) Nr (...).
    Reasumując, kwota 69.700 PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej i
    jest niższa o 17.060 PLN niż kwota wniesionych na rzecz Banku wpłat.
    Poniżej szczegóły:
    Całkowita suma wpłat na dzień 31 sierpnia 2024 r.: 577.458,17 PLN;
    Wpłaty po terminie 31 sierpnia 2024 r.: 11.652,31 PLN;
    Całkowita kwota wpłat do dnia 10 grudnia 2024 r.: 589.110,48 PLN;
    Kwota otrzymanego kredytu: 502.350,48 PLN;
    Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: 86.760 PLN.
    Powyższa interpretacja jest istotna i niezbędna dla Pani do podjęcia decyzji o zawarciu
    Umowy Ugody, mając na uwadze ewentualne skutki podatkowe.
    Pytania
    1. Czy kwota w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9 Ugody
      jest dla Pani przychodem podlegający opodatkowaniu?
    2. Czy kwota wymieniona w § 5.1. Ugody podlega opodatkowaniu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    W Pani ocenie, spełnia Pani wymagania zapisane w rozporządzeniu Ministra Finansów z
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (Dz. U. z 2022r., poz. 592 ze zm.) pozwalające na zaniechanie poboru
    podatku od kwoty zapisanej w § 1 ust. 9 ugody. (m.in.: kredyt sfinansował w całości
    nabycie lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym,
    zabezpieczony hipotecznie).

    Zgodnie z aneksem nr 2 do umowy kredytu jest Pani jedynym kredytobiorcą i właścicielem
    ww. nieruchomości (przedmiotem aneksu jest zmiana oznaczenia strony umowy w
    związku ze śmiercią kredytobiorcy - męża). Nie korzystała Pani też z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b)
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. ze zm.
    Ad. 2.
    W Pani ocenie, otrzymane pieniądze nie stanowią przysporzenia majątkowego, ponieważ
    jest to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz Banku w
    ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem otrzymana kwota (69.700,00)
    PLN nie jest przychodem w rozumieniu ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Świadczenie to nie jest przychodem, ponieważ ma charakter zwrotny.
    Takie stanowisko zostało również zawarte przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    innych interpretacjach podatkowych, przykładowo interpretacje indywidualne: z 28
    kwietnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN, z 28 sierpnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-
    2.4011.607.2023.2.MN, z 29 lipca 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ, z 1 sierpnia
    2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ.
    Kwota 69.700 PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej, którą
    zakwestionowała Pani jako nienależną ze względu na fakt, że umowa kredytowa zawierała
    niedozwolone klauzule umowne i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. W
    przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank
    byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako
    nienależnie zapłaconych przez kredytobiorcę. Zgodnie ze stanem na dzień 10 grudnia
    2024 r., kiedy to Sąd Okręgowy (...) udzielił zabezpieczenia na czas trwania postępowania
    poprzez wstrzymanie obowiązku spłaty kredytu (rat kapitałowo-odsetkowych) w okresie
    od dnia wydania postanowienia do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego
    postępowanie w niniejszej sprawie, wpłaciła Pani na poczet umowy kredytowej kwotę o
    17.060 PLN wyższą niż kwota, którą proponuje wypłacić Bank.
    Poniżej przedstawia Pani obliczenia potwierdzające fakt, że jest to zwrot wcześniej
    wpłaconej kwoty:
    Całkowita suma wpłat na dzień 31 sierpnia 2024 r.: 577.458,17 PLN;
    Wpłaty po terminie 31 sierpnia 2024 r.: 11.652,31 PLN;
    Całkowita kwota wpłat do 10 grudnia 2024 r.: 589.110,48 PLN;
    Kwota otrzymanego kredytu: 502.350,48 PLN;
    Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: 86.760 PLN.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazała Pani, że na podstawie proponowanej ugody bank umorzy Pani zadłużenie i
    wypłaci „kwotę dodatkową”.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Wypłata kwoty dodatkowej
    Ugoda - jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.

    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank

    Jak wynika z opisu sprawy, Bank proponuje Pani wypłatę kwoty dodatkowej, której
    stanowi zwrot środków pieniężnych, które wcześniej zostały przekazane na rzecz Banku w
    ramach spłaty rat kapitałowo - odsetkowych.
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo - po
    jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro więc otrzyma Pani od banku zwrot dokonanych wpłat i poniesionych kosztów
    kredytu, to otrzymana przez Panią kwota nie będzie stanowiła przychodu. Tym samym -
    nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z
    tego tytułu.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest więc prawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz

        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
          rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
          określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
        własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego
        lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:

    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego
    wraz z miejscem postojowym.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy
    jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach
      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami
      przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że miejsce postojowe - chociaż związane jest
    z zakupionym lokalem mieszkalnym - to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą
    odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia
    przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym.
    Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie
    służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wobec powyższego - wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności,
    która została zaciągnięta i przeznaczona na zakup lokalu mieszkalnego i w związku z tym
    tylko w tej części umorzona wierzytelność może podlegać zaniechaniu. Od tej części
    umorzenia nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    W tej kwestii w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest prawidłowe.

    Natomiast umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup miejsca
    postojowego nie będzie korzystało z zaniechania poboru podatku i od tej części
    umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    W tej części w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydając interpretacje indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, nie odniosłem się do kwot wskazanych we
    wniosku.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.

    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.