Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-782/14-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-27
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących rat leasingowych.
Słowa kluczowe: leasing-raty leasingowe; odliczenia-odliczenie podatku; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2014 r. (data wpływu 18 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 października 2014 r. (data wpływu 23 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących rat leasingowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących rat leasingowych. Wniosek uzupełniono w dniu 23 października 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w dniu 9 października 2013 r. stał się leasingobiorcą samochodu osobowego marki X. Raty leasingowe płatne są co miesiąc, do rat leasingodawca dolicza podatek VAT w stawce 23%. Dotychczas ww. samochód wykorzystywany był wyłącznie przez Prezesa Zarządu Spółki w celach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę (podróże służbowe związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę). Prowadzona jest ewidencja przebiegu ww. pojazdu.

Spółka planuje zawrzeć z Prezesem Zarządu umowę na podstawie której ww. pojazd będzie mógł być przez niego wykorzystany na zasadzie odpłatnego najmu, również dla celów innych niż związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę. W tym celu spółka zamierza podpisać z Prezesem Zarządu umowę, na podstawie której pojazd zostanie oddany Prezesowi Zarządu w odpłatny najem na czas, w jakim samochód nie jest wykorzystywany do celów związanych z działalnością gospodarczą Spółki. Prowadzona będzie ewidencja przebiegu ww. pojazdu, w której zaznaczone będą przejazdy związane z działalnością prowadzoną przez Spółkę oraz te przejazdy, które takiego charakteru nie będą miały (np. przejazdy w celach prywatnych Prezesa Zarządu). Za przejazdy niezwiązane z działalnością gospodarczą Spółki naliczany będzie czynsz najmu. Czynsz ten płatny będzie miesięcznie z dołu a jego wysokość uzależniona będzie od ilości przejechanych kilometrów na cele niezwiązane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Strony w umowie ustalą stawkę czynszu za przejechany kilometr. Czynsz obliczany będzie ostatniego dnia miesiąca na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu poprzez przemnożenie przyjętej przez strony stawki czynszu za przejechany kilometr i łącznej wielkości przejazdów (ilości przejechanych kilometrów) w celach niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Na tak wyliczoną wysokość czynszu wystawiana będzie na koniec miesiąca przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu faktura VAT. Do faktury doliczany będzie podatek VAT w wysokości 23%.

W dniu 23 października 2014 r. uzupełniono wniosek o następujące informacje:

1.  Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Zainteresowany wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT.
3.  Istnieją obiektywne przeszkody uniemożliwiające wykorzystanie pojazdu dla celów niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą – każdy przejechany kilometr będzie traktowany albo jako wykonywanie obowiązków służbowych związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością albo jako najem ww. samochodu przez Prezesa od Spółki.
4.  Zainteresowany nie ustalił zasad korzystana z samochodu na cele niezwiązane z działalnością prowadzoną przez Spółkę ponieważ nie zaistnieje taka sytuacja – jak już wskazano wyżej – w okresie w jakim samochód będzie używany na cele niezwiązane z obowiązkami służbowymi związanymi z działalnością Spółki będzie pozostawał w stosunku najmu od Spółki na rzecz Prezesa.
5.  Nadzór nad używaniem samochodu przejawiać się będzie w obowiązku sporządzenia przez korzystającego szczegółowej ewidencji podróży, gdzie będzie konkretnie wskazane który wyjazd odbył się w związku z obowiązkami służbowymi – pozostałe podróże będą traktowane jako najem samochodu przez Prezesa od Spółki.
6.  Nie istnieje nadzór nad używaniem samochodu w trakcie wykonywania obowiązków – nadzór taki prowadzony będzie natomiast na podstawie sporządzonej przez korzystającego ewidencji podróży.
7.  Zainteresowany dołoży należytej staranności aby nadzorować brak możliwości użycia samochodu do celów innych niż związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę – odbywać się to będzie w drodze szczegółowej analizy sporządzonej przez korzystającego ewidencji podróży, która będzie weryfikowana z jego zakresem obowiązków i sprawami bieżącymi; podróże niezwiązane z obowiązkami służbowymi będą kwalifikowane jako najem samochodu od Spółki.
8.  Wnioskodawca prowadzi ewidencję przebiegu samochodu o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy, powyższe wyklucza użycie samochodu dla celów innych niż związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę, ponieważ jak już wskazano wyżej podróże będą traktowane albo jako wykonywanie obowiązków służbowych albo jako najem.
9.  Zainteresowany złożył VAT-26 w stosownym terminie.
10.  Wynajem pojazdu nie stanowi elementu podstawowej działalności Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku podpisania przez Wnioskodawcę i Prezesa Zarządu umowy najmu opisanej w pozycji 68 wniosku i jej realizacji, tj. w przypadku wykorzystywania ww. samochodu przez Prezesa Zarządu, na zasadzie odpłatnej umowy najmu, na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą Spółki, Spółka będzie mogła dokonać obniżenia kwoty należnego podatku VAT o pełną kwotę podatku naliczonego w fakturach obejmujących raty leasingowe wystawiane przez leasingodawcę w związku z leasingiem przez Spółkę samochodu osobowego X?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie mogła dokonać obniżenia kwoty należnego podatku VAT o pełną kwotę podatku naliczonego w fakturach obejmujących raty leasingowe wystawiane przez leasingodawcę w związku z leasingiem przez Spółkę samochodu osobowego X.

Zgodnie z treścią art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Oznacza to, że jeżeli pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do takiej działalności wówczas istnieje możliwość obniżenia kwoty podatku należnego VAT od pełnej kwoty podatku naliczonego. Zgodnie z treścią art. 86a ust. 4 pkt 1 pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W ocenie Wnioskodawcy taka sytuacja będzie mieć miejsce w niniejszej sprawie.

Wobec faktu, że Spółka zawrze z użytkownikiem auta umowę najmu na warunkach opisanych w pozycji 68 wniosku, samochód przez cały czas będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Jak wskazano w pozycji 68 wniosku, będzie on częściowo wykorzystywany na podróże służbowe związane z działalnością gospodarczą Spółki. W pozostałym natomiast czasie będzie on przedmiotem umowy najmu zawartej pomiędzy Spółką a Prezesem Zarządu. Tym samym, w tym okresie samochód ten będzie również wykorzystywany przez Spółkę na potrzeby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej związanej z odpłatnym wynajmowaniem aut. To że taka działalność jest traktowana jako działalność gospodarcza wynika wprost z treści art. 86a ust. 5 pkt 1 lit c) gdzie wskazano, że warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu. W niniejszej sprawie samochód nie będzie wprawdzie przeznaczony wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu (jak już wspomniano wykorzystywany również do podróży służbowych – podróże te nie będą traktowane jako odbywane w ramach najmu) jednak w świetle ww. okoliczności uznać należy, że przez cały czas będzie wykorzystywany na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Zarówno bowiem podróże służbowe, jak i wykorzystywanie samochodu jako przedmiotu odpłatnego najmu, są czynnościami związanymi z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Nadmienić należy, że przez cały czas będzie prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Należy wskazać, iż od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie dotyczące zasad odliczania i rozliczania na gruncie podatku VAT wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy. Z dniem 1 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014, poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą, przepis art. 86a uległ zmianie.

Podstawą wprowadzonych zmian jest przede wszystkim decyzja wykonawcza Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 353 z 28 grudnia 2013 r., str. 51).

Zmiany wynikają również z konieczności dostosowania przepisów o podatku od towarów i usług do tez wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie C-160/11 Bawaria Motors.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie natomiast do art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze\- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

Ponadto art. 86a ust. 7 ustawy stanowi, że ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd - dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem– potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem; liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W myśl art. 86a ust. 12 ustawy, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Natomiast, zgodnie z ust. 13, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Zgodnie z art. 8 ustawy nowelizującej w przypadku pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika, lub używanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:

1.  ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzi się począwszy od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami;
2.  informację, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej, w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W myśl. art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie:

1.  bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
2.  pod warunkiem że:
    1.  pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
    2.  umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 9 października 2013 r. stał się leasingobiorcą samochodu osobowego marki X. Raty leasingowe płatne są co miesiąc, do rat leasingodawca dolicza podatek VAT w stawce 23%. Dotychczas ww. samochód wykorzystywany był wyłącznie przez Prezesa Zarządu Spółki w celach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę (podróże służbowe związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę). Prowadzona jest ewidencja przebiegu ww. pojazdu.

Spółka planuje zawrzeć z Prezesem Zarządu umowę na podstawie której ww. pojazd będzie mógł być przeze niego wykorzystany na zasadzie odpłatnego najmu, również dla celów innych niż związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę. W tym celu spółka zamierza podpisać z Prezesem Zarządu umowę, na podstawie której pojazd zostanie oddany Prezesowi Zarządu w odpłatny najem na czas, w jakim samochód nie jest wykorzystywany do celów związanych z działalnością gospodarczą Spółki. Prowadzona będzie ewidencja przebiegu ww. pojazdu, w której zaznaczone będą przejazdy związane z działalnością prowadzoną przez Spółkę oraz te przejazdy, które takiego charakteru nie będą miały (np. przejazdy w celach prywatnych Prezesa Zarządu). Za przejazdy niezwiązane z działalnością gospodarczą Spółki naliczany będzie czynsz najmu. Czynsz ten płatny będzie miesięcznie z dołu a jego wysokość uzależniona będzie od ilości przejechanych kilometrów na cele niezwiązane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Strony w umowie ustalą stawkę czynszu za przejechany kilometr. Czynsz obliczany będzie ostatniego dnia miesiąca na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu poprzez przemnożenie przyjętej przez strony stawki czynszu za przejechany kilometr i łącznej wielkości przejazdów (ilości przejechanych kilometrów) w celach niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Na tak wyliczoną wysokość czynszu wystawiana będzie na koniec miesiąca przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu faktura VAT. Do faktury doliczany będzie podatek VAT w wysokości 23%.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT. W zakresie użytkowania ww. samochodu istnieją obiektywne przeszkody uniemożliwiające wykorzystanie pojazdu dla celów niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą – każdy przejechany kilometr będzie traktowany albo jako wykonywanie obowiązków służbowych związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością albo jako najem ww. samochodu przez Prezesa od Spółki. Zainteresowany nie ustalił zasad korzystana z samochodu na cele niezwiązane z działalnością prowadzoną przez Spółkę ponieważ nie zaistnieje taka sytuacja – w okresie, w jakim samochód będzie używany na cele niezwiązane z obowiązkami służbowymi związanymi z działalnością Spółki będzie pozostawał w stosunku najmu od Spółki na rzecz Prezesa.

Nadzór nad używaniem samochodu przejawiać się będzie w obowiązku sporządzenia przez korzystającego szczegółowej ewidencji podróży, gdzie będzie konkretnie wskazane który wyjazd odbył się w związku z obowiązkami służbowymi – pozostałe podróże będą traktowane jako najem samochodu przez Prezesa od Spółki. Nie istnieje nadzór nad używaniem samochodu w trakcie wykonywania obowiązków – nadzór taki prowadzony będzie natomiast na podstawie sporządzonej przez korzystającego ewidencji podróży.

Zainteresowany dołoży należytej staranności aby nadzorować brak możliwości użycia samochodu do celów innych niż związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę – odbywać się to będzie w drodze szczegółowej analizy sporządzonej przez korzystającego ewidencji podróży, która będzie weryfikowana z jego zakresem obowiązków i sprawami bieżącymi; podróże niezwiązane z obowiązkami służbowymi będą kwalifikowane jako najem samochodu od Spółki.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję przebiegu samochodu o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy, złożył VAT-26 w stosownym terminie. Wynajem pojazdu nie stanowi elementu podstawowej działalności Spółki.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących rat leasingowych w przypadku podpisania przez Wnioskodawcę i Prezesa Zarządu umowy najmu i jej realizacji, tj. w przypadku wykorzystywania ww. samochodu przez Prezesa Zarządu, na zasadzie odpłatnej umowy najmu, na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą Spółki.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w przypadku samochodów osobowych wykorzystywanych do działalności, przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków dotyczących rat leasingowych. Ograniczenie to nie będzie miało zastosowania w przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Zauważyć należy, że w przypadku, gdy samochód osobowy przeznaczony jest wyłącznie na wynajem, to podatnik nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Natomiast, w sytuacji, gdy samochód osobowy zostaje przeznaczony również do celów innych niż najem (nie jest przeznaczony wyłącznie do wynajmu), ustalenie zasad używania oraz dodatkowo potwierdzone prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu są warunkami, których spełnienie jest wymagane w celu skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe.

Jak wynika z wniosku, Prezes będzie wykorzystywał samochód do celów działalności gospodarczej Spółki (wykonywanie obowiązków służbowych) jak i do celów prywatnych. Ponadto prowadzona będzie ewidencja samochodu, o której mowa w art. 86a ust. 7 oraz ewidencja podróży.

Jednak nie istnieje nadzór nad używaniem samochodu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych. Nie zostanie zatem wypełniony aspekt obiektywny dotyczący niezaistnienia potencjalnych możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych. Istnieje realna możliwość wykorzystania ww. pojazdu przez Prezesa Spółki do jego celów prywatnych, bez ujęcia tej czynności w najmie samochodu. Ponadto wynajem pojazdu nie stanowi elementu podstawowej działalności Spółki.

Zatem mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że w przypadku, gdy ww. samochód będzie wykorzystywany zarówno do czynności opodatkowanych w ramach dotychczasowej działalności gospodarczej Spółki i jednocześnie, w pozostałym czasie, będzie przeznaczony na wynajem dla celów własnych Prezesa Zarządu Spółki (na zasadach określonych w sporządzonej umowie najmu), jednak nie będzie istniał nadzór nad używaniem samochodu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych a ponadto wynajem pojazdu nie stanowi elementu podstawowej działalności Spółki, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących rat leasingowych.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.