Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.824.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Brak obowiązku zwrotu ulgi odsetkowej w związku z zawartą
ugodą z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
odsetki-odsetki od kredytu
ulga-ulga odsetkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga
odsetkowa (kontynuacja praw nabytych)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26b (uchylony)
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 3b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni zawarła z ... z siedzibą w ... (dalej: „Bank”) ugodę dnia 29 lipca 2025 r.
    Bank i Wnioskodawczynię łączyła umowa kredytu mieszkaniowego nr ... z dnia 11
    października 2004 r. (dalej: „Umowa”). Bank stanowi podmiot, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów.
    Pomiędzy Wnioskodawczynią, a Bankiem powstał spór dotyczący skuteczności
    poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności), który zawisł w
    sprawie o sygn. akt ... o ustalenie i zapłatę, toczącej się przed Sądem Okręgowym w ..., z
    powództwa wzajemnego między Wnioskodawczynią i Bankiem. W celu polubownego
    zakończenia sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy,
    Wnioskodawczyni podjęła mediacje z bankiem, w celu podpisania ugody dotyczącej
    umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, denominowanego do franków
    szwajcarskich w kwocie 88 020 CHF. Kredyt został zaciągnięty w 88,82% na wydatki
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Celem kredytu było finansowanie kosztów inwestycji polegającej na budowie lokalu
    mieszkalnego nr ... dla Wnioskodawczyni wraz z miejscem parkingowym na działce przy ul.
    ... w ... . Bank wypłacił Wnioskodawczyni kwotę kredytu przeznaczoną na realizację celu
    kredytu określonego w Umowie. Na przedmiotowej nieruchomości została ustanowiona
    hipoteka na rzecz Banku. Wnioskodawczyni wykorzystała środki pochodzące z kredytu
    zgodnie z celem Umowy. Kredyt zgodnie z Umową był wypłacany w walucie polskiej, jako
    że finansował zobowiązania w kraju. Kredyt był również spłacany przez Wnioskodawczynię
    w walucie polskiej. Bank wypłacił Wnioskodawczyni kwotę kredytu w transzach, łącznie
    240 352,09 zł.
    Wnioskodawczyni spłaciła część rat kapitałowo-odsetkowych. W księgach rachunkowych
    Banku na dzień zawarcia ugody wysokość zadłużenia Wnioskodawczyni z tytułu Umowy
    wynosiła 22 070,30 CHF:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 22 015,56 CHF,
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 CHF,
    - odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 CHF,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 CHF,
    - odsetki zawieszone: 0,00 CHF,
    - odsetki bieżące: 54,84 CHF,
    co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku
    Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody zadłużenie Wnioskodawczyni na
    dzień zawarcia Ugody wynosiło 100 656,47 złotych:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 100 406,36 zł,
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 zł,
    - odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 zł,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 zł,
    - odsetki zawieszone: 0,00 zł,
    - odsetki bieżące: 250,11 zł.
    Zgodnie z założeniami ugody za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia
    Wnioskodawczyni i Bank przyjęli, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został
    rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia 11 października 2004 r., stanowił
    kredyt złotówkowy z poniższymi warunkami:

    - kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła
      240 352,09 PLN; oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało
      ustalone jako suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości 1,78%;
    - w dniu wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło 8,63 %,
      zaś wartość wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej
      transzy kredytu wynosiła 6,85 %;
    - pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M obowiązywał od
      dnia wypłaty lub pierwszej transzy kredytu i mógł być krótszy niż kolejne okresy
      trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności raty kapitału i odsetek;
    - kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego kończyły się w
      ostatnim dniu poprzedzającym dzień, który datą i miesiącem odpowiadał początkowi
      poprzedniego okresu obowiązywania wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem
      zasad liczenia terminów oznaczonych w miesiącach, przewidzianych w przepisach
      Kodeksu cywilnego,
    - wysokość marży odpowiada wysokości marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią
      wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została zawarta Umowa.
    Rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie Umowy
    nastąpiło w ramach ugody w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie
    Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie
    – rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty
    kredytu, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększa kapitał do spłaty,
    od którego naliczane są kolejne odsetki.
    W rozliczeniu nie uwzględnia się czasowego podwyższenia marży kredytu udzielonego na
    podstawie Umowy. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską pozostałe do spłaty
    zadłużenie Wnioskodawczyni wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody
    wynosi 0 zł. Bank umorzył zadłużenie Wnioskodawczyni w kwocie 100 656,47 zł.
    Ponadto na podstawie ugody bank wypłacił Wnioskodawczyni dodatkową kwotę 125 000
    zł. Ugoda nie wskazuje, że wypłata dodatkowej kwoty stanowi zwrot nadpłaconych
    odsetek. W latach 2004-2023 w ramach spłacanego kredytu Wnioskodawczyni korzystała z
    tzw. ulgi odsetkowej, odliczając od dochodu zapłacone w danym roku podatkowym
    odsetki. Reasumując: w zawartej ugodzie strony ustaliły utrzymanie umowy w mocy.
    Doszło do przewalutowania zobowiązania, umorzenia zadłużenia kredytowego i wypłaty
    kwoty dodatkowej. W treści ugody nie wskazano nic ponadto odnośnie tej ostatniej kwoty
    – w szczególności nie wskazano, że dotyczy ona zwrotu uprzednio zapłaconych przez
    Wnioskodawczynię rat odsetkowych.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni w związku z faktem, że korzystała z ulgi odsetkowej, zobowiązana
    jest w rozliczeniu za 2025 r., w którym otrzymała kwotę 125 000 zł od Banku, do doliczenia
    do dochodu odliczonych w latach 2004-2023 odsetek na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Uzasadnienie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w ramach przedstawionego stanu faktycznego nie jest Ona
    zobowiązana do doliczenia dochodu w rozliczeniu za 2025 r. na podstawie art. 45 ust. 3a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci odliczonych odsetek mimo
    korzystania z ulgi odsetkowej. Ze stanu faktycznego wynika, że zarówno kwota umorzenia
    zaproponowanego przez Bank, jak i dodatkowa wypłacona przezeń kwota nie dotyczy
    prowizji, opłat czy odsetek już zapłaconych. Bank nie został według treści ugody
    zobowiązany do zwrotu odsetek rozliczonych do dnia zawarcia ugody. Wypłacona przez
    Bank kwota 125 000 zł tytułem zawartej ugody, w ocenie Wnioskodawczyni, nie obliguje Jej
    do doliczenia do dochodu za 2025 r. (w którym Wnioskodawczyni otrzymała kwotę od

    banku) kwoty odliczonych odsetek w latach 2004-2023 w ramach ulgi odsetkowej. Wynika
    to z faktu, że w treści ugody nie wskazano czy w ogóle, ani tym bardziej jaka część z kwoty
    125 000 zł dotyczy zwrotu uprzednio zapłaconych przez Wnioskodawczynię rat
    odsetkowych.
    W ugodzie nie wskazano na modyfikację konkretnych warunków wynikających z
    pierwotnej Umowy w związku z wypłatą 125 000 zł. Wypłata 125 000 zł może więc
    sprowadzać się tylko do zmian pierwotnej umowy w zakresie zwrotu wyłącznie rat
    kapitałowych po przeliczeniu na PLN, co w takim przypadku oznaczałoby zmianę
    pierwotnych warunków umowy kredytowej w zakresie kursów franka szwajcarskiego (CHF)
    mających zastosowanie przy przeliczeniu wysokości spłat rat kapitału wyrażonych w
    umowie w CHF na PLN - tj. obniżenie tych kursów w stosunku do zastosowanych na
    podstawie zapisów pierwotnej umowy kredytowej (przed zmianami na podstawie ugody).
    Innymi słowy, opierając się na treści ugody, która ma charakter wiążący, przy
    rozstrzygnięciu przedmiotowej kwestii, nie sposób ustalić czy choćby część z kwoty 125
    000 zł dotyczy zwrotu uprzednio zapłaconych i odliczonych w zeznaniach rocznych
    odsetek od kredytu. Mogłoby to stanowić zwrot wyłącznie nadpłaconych rat kapitałowych.
    Wnioskodawczyni do czasu podpisania ugody zapłaciła na rzecz Banku tytułem spłaty
    kapitału kredytu kwotę wyższą od otrzymanych 125 000 zł. Kwota 125 000 zł może więc
    zawierać się w kwocie spłaconego kapitału. Biorąc pod uwagę zapisy ugody, brak jest
    podstaw pozwalających przesądzić, czy na kwotę 125 000 zł składa się kwota rat
    odsetkowych (w jakiejkolwiek części). Powyższa argumentacja dowodzi, iż na tle stanu
    faktycznego przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do wskazania, iż w wyniku wypłaty
    kwoty 125 000 zł w ogóle doszło, a tym bardziej ustalić w jakiej części (wysokości), do
    zwrotu uprzednio zapłaconych odsetek. Z daleko idącej ostrożności należy również
    wskazać, że zgodnie z wyrażoną w Ordynacji podatkowej i funkcjonującą w praktyce
    interpretacyjnej prawa podatkowego zasadą „in dubio pro tributario”, wątpliwości
    dotyczące kwestii zastosowania przepisów (w tym wypadku art. 45 ust. 3a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) należy rozstrzygać na korzyść podatnika.
    Sprzeczne z ww. zasadą byłoby bezpodstawne, a w szczególności niepoparte treścią ugody
    przypisanie związku kwocie uzyskanego przez Wnioskodawczynię zwrotu z odliczonymi w
    ramach ulgi odsetkami.
    Ww. wykładnię potwierdzają m.in.:
    - interpretacja z dnia 19 marca 2025 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, 0115-KDIT1.4011.851.2024.2.ASZ, skutki podatkowe ugody kredytowej,
    - interpretacja z dnia 24 lipca 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, 0113-KDIPT2-2.4011.464.2024.2.AKU, zaniechanie poboru PIT od
      zwolnienia z długu związanego z kredytem hipotecznym,
    - interpretacja z dnia 3 marca 2025 r. wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji
      Skarbowej, 0112-KDIL2-1.4011.934.2024.2.MB, ulga odsetkowa a ugoda dotycząca
      kredytu hipotecznego,
    - interpretacja z dnia 7 października 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, 0115-KDIT1.4011.486.2024.3.AS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu
    udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
    2007 r.
    Jak wynika z art. 26b ust. 1 ww. ustawy:
      Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z
      zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę
      odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb
      mieszkaniowych, związanej z:
      1) budową budynku mieszkalnego albo
      2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni
      mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo
      lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
      3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w
      takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w
      wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
      4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową
      (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia
      niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne
      mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
    W art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ww. ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych
    odliczeń, gdyż są one limitowane.
    Stosownie do treści art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5,
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym
      podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
    Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5,
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym
      bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył
      odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą
      odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w
      roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
    Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
      Odliczenia dotyczą zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie
      podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami
      zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w
      proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.
    Pomimo uchylenia art. 26b ww. ustawy, ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi
    odsetkowej w ramach praw nabytych.
    Jak bowiem wynika z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U.
    Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
      Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o
      którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
      stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania

      wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty
      określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r.,
      nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
    W przypadku zwrotu wartości odsetek, z którymi związane było prawo podatnika do
    korzystania z ulgi odsetkowej, ustawodawca przewidział rozwiązanie dla tego rodzaju
    szczególnych sytuacji. Stosownie bowiem do treści art. 45 ust. 3a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
      obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w
      całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w
      którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
    Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w
    zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do ich zwrotu. Jeśli więc dochodzi do
    zwrotu odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej
    należności trzeba ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu).
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, na podstawie ugody bank wypłacił Pani dodatkową
    kwotę 125 000 zł. Ugoda nie wskazuje, że wypłata dodatkowej kwoty stanowi zwrot
    nadpłaconych odsetek. W latach 2004-2023 w ramach spłacanego kredytu korzystała Pani
    z tzw. ulgi odsetkowej, odliczając od dochodu zapłacone w danym roku podatkowym
    odsetki. W zawartej ugodzie strony ustaliły utrzymanie umowy w mocy. Doszło do
    przewalutowania zobowiązania, umorzenia zadłużenia kredytowego i wypłaty kwoty
    dodatkowej. W treści ugody nie wskazano nic ponadto odnośnie tej ostatniej kwoty – w
    szczególności nie wskazano, że dotyczy ona zwrotu uprzednio zapłaconych przez
    Wnioskodawczynię rat odsetkowych.
    Skoro nie można jednoznacznie określić, że w ramach kwoty rozliczenia umowy otrzymała
    Pani zwrot uwzględnionych we wcześniejszych rozliczeniach podatkowych odsetek (ani w
    jakiej wysokości), nie znajdzie w Pani sprawie zastosowania art. 45 ust. 3a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym zdarzenie to nie powoduje u Pani konsekwencji podatkowych w odliczaniu
    tzw. ulgi odsetkowej zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie
    były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on

    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.