Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.413.2025.2.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Obowiązek pobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku
dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 26 ust. 1
updop, dotyczy wypłat należności z tytułów wymienionych w
art. 21 ust. 1 tej ustawy. W przedstawionym zdarzeniu
przyszłym nie będzie on obejmował Wnioskodawcy, gdyż
należności, które będzie Wnioskodawca wypłacał z tytułu
nabycia oprogramowania dla własnych potrzeb nie będą
stanowić należności licencyjnych o których mowa w ww. art.
21 updop w zw. z art. 12 ust. 3 UPO. Zatem Wnioskodawca nie
będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku
dochodowego od tych płatności.
Słowa kluczowe: Szwecja
kontrahent-kontrahent zagraniczny
nabywca-nabywca końcowy
należność-należności licencyjne
oprogramowanie
pobór-pobór podatku u źródła
podatek-podatek pobierany u źródła
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia, czy Wnioskodawca będzie zobowiązany pobrać oraz wpłacić jako
    płatnik, zryczałtowany podatek dochodowy od wynagrodzenia należnego kontrahentowi, z
    tytułu nabytego prawa, wykorzystywanego we własnej działalności gospodarczej, a co za
    tym idzie czy wynagrodzenie, które Wnioskodawca będzie uiszczał na rzecz dostawcy
    oprogramowania, mieści się w ramach art. 21 ust. 1 pkt 1 updop jako należności
    licencyjne.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 sierpnia 2025 r. (data wpływu
    1 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Na wstępie wskazać należy, że opis sprawy, zadane pytanie oraz własne stanowisko
    ostatecznie sformułowane zostały w ww. piśmie z 1 sierpnia 2025 r.

## Opis zdarzenia przyszłego

Zamierza Pan zakupić licencję roczną programu komputerowego (...) do szeroko pojętych
    obliczeń z zakresu (...), od firmy (...) występującą pod nazwą: X. Prowadzi Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą Y NIP: (...), nie jest Pan płatnikiem VAT, posiada
    Pan zarejestrowany NIP UE.
    W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan działalność inżynieryjną oraz związane
    z nią doradztwo techniczne. Zamierza Pan zakupić licencję na korzystanie ze
    specjalistycznego oprogramowania do (...) o nazwie (...) od (...) firmy pod nazwą X.
    Uprawnienia jakie Pan otrzyma nabywając oprogramowanie, którego dotyczy niniejszy
    wniosek, będzie dotyczyć tylko Pana własnej działalności, nie nabędzie Pan praw do
    modyfikowania oprogramowania, dokonywania w nim istotnych zmian czy
    rozpowszechniania w jakikolwiek sposób. Oprogramowanie zostanie nabyte na zasadzie
    licencji na korzystanie z programu komputerowego przez końcowego użytkownika,
    licencja typu (S) [POJEDYNCZA - instalowana na komputerze lokalnym, do użytku wyłącznie
    na jednym komputerze w siedzibie Licencjobiorcy]. Umowa licencyjna zostanie podpisana
    przez obie strony kontraktu.
    Nabywa Pan bardzo wąski zakres uprawnień, który sprowadza się do użytkowania
    nabytego egzemplarza oprogramowania zgodnie z jego przeznaczeniem tj. wewnętrzny
    własny użytek, do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Firma szwedzka X jest osobą prawną (spółka akcyjna) i nie posiada siedziby gospodarczej
    oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczpospolitej
    Polskiej. Numer identyfikacji podatkowej (...) potwierdzony został certyfikatem rezydencji
    wydanym przez państwo szwedzkie.
    W związku z opisaną wyżej sytuacją, Pana wątpliwości dotyczą fazy płatności za nabyte
    oprogramowanie, a w szczególności poboru zryczałtowanego podatku o którym mowa w
    art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

    Ponadto, w piśmie z 1 sierpnia 2025 r. w odpowiedzi na pytania sformułowane w
    wezwaniu wskazał Pan, że:
        Pana wniosek dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych,
        przepis prawa podatkowego, które mają być przedmiotem interpretacji
        indywidualnej to art. 26 ust. 1 w nawiązaniu do art. 21 ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych,
        posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski w myśl art.
        3 ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych,
        szwedzka firma X jest spółką akcyjną,
        otrzyma Pan fakturę na subskrypcję roczną,
        firma X ma siedzibę w Szwecji, zgodnie z otrzymanym poświadczeniem rezydencji,
        w związku z zakupem licencji nie dojdzie do przeniesienia praw autorskich,
        jest Pan w posiadaniu certyfikatu rezydencji firmy X,
        spółka szwedzka posiada biura S z siedzibą (...) oraz zakup licencji nie będzie wiązać
        się z działalnością tej placówki, fakturę wystawi szwedzka firma, która udostępniła
        Panu certyfikat rezydencji,
        zapłata za zakup licencji nie przekroczy kwoty 2 000 000 zł,
        jest to program komputerowy, który umożliwia (...). Zakup licencji umożliwia
        wykonanie szybkich obliczeń, których wyniki będę wykorzystywał w Pana
        projektach. Nie może Pan zmieniać kodu źródłowego przedmiotowego programu i
        nie ma Pan wpływu na zmianę jego algorytmów,
        do korzystania z przedmiotowego oprogramowania upoważniony jest tylko Pan.
        Pozyskane wyniki są Pana własnością i mogą być użyte w projektach, które Pan
        wytwarza,
        licencja wykorzystywana będzie do wykonywania szeroko pojętych obliczeń
        budowlanych w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, bez możliwości
        modyfikacji czy odsprzedaży programu,
        będzie Pan korzystał z programu wyłącznie we własnej działalności,
        płatność dotyczy subskrypcji rocznej,
        umowa zawarta ze szwedzką formą nie będzie przewidywać prawa do udzielania
        sublicencji na dalsze podmioty.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, w związku z zaistniałym zdarzeniem przyszłym przedstawionym we
    wniosku, będzie zobowiązany pobrać oraz wpłacić jako płatnik, zryczałtowany podatek
    dochodowy od wynagrodzenia należnego kontrahentowi, z tytułu nabytego prawa,
    wykorzystywanego we własnej działalności gospodarczej, a co za tym idzie czy
    wynagrodzenie, które będzie uiszczał na rzecz dostawcy oprogramowania, mieści się w
    ramach art. 21 ust. 1 pkt 1 updop jako należności licencyjne?
    Pana stanowisko w sprawie
    Polska ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje ryczałtowy podatek
    od należności licencyjnych w wysokości 20%. Jest to podatek u źródła, zatem obowiązek
    poboru powstaje w momencie wypłaty należności.

    Powyższe ma zastosowanie wyłącznie w powiązaniu z odpowiednimi umowami o unikaniu
    podwójnego opodatkowania. W myśl art. 12 umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie o unikaniu podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu podpisanej w Sztokholmie dnia 19 listopada 2004 roku (Dz.U. 2006.26.193)
    należności licencyjne powstające w jednym umawiającym się państwie, a wypłacane do
    drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym drugim umawiającym się państwie.
    Sformułowanie takie daje prawo do opodatkowania danego dochodu zarówno przez
    państwo, w którym został on osiągnięty (państwo źródła), jak i państwo, w którym
    podatnik ma obowiązek rozliczyć się ze wszystkich osiągniętych dochodów niezależnie od
    miejsca ich powstania z powodu ciążącego na nim nieograniczonego obowiązku
    podatkowego (państwo rezydencji).Umowa ta przewiduje możliwość poboru podatku u
    źródła w wysokości 5% wypłacanych należności, jednak dla zastosowania obniżonej stawki
    konieczne jest spełnienie dodatkowych warunków jak choćby posiadanie certyfikatu
    rezydencji podatkowej oraz dochowanie należytej staranności w przypadku dokonywania
    wypłaty.
    Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju
    należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich
    do dzieła literackiego artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami, a więc strony tej
    umowy posłużyły się sformułowaniem obejmującymi całość chronionych praw autorskich
    na gruncie polskiej ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz.U.2025.24 t.j). Ponieważ program komputerowy jest utworem
    stanowiącym przedmiot prawa autorskiego, to spełnia przesłanki włączenia
    oprogramowania do definicji należności licencyjnych odnoszących się do wszelkich praw
    autorskich dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego. Fakt ten potwierdza pkt.13,
    Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji OECD, natomiast w pkt 14 do art. 12
    Komentarza Modelowej Konwencji wskazano, że prawa umożliwiające jedynie faktyczne
    korzystanie z programu, nie stanowią tytułu do naliczania opłat licencyjnych, jednakże
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa.
    W oparciu o cytowane wyżej przepisy prawa, posiadany certyfikat rezydencji i kształt
    przedstawionej mi przyszłej umowy licencyjnej zastosowanie winna mieć stawka 5%
    podatek CIT, zaś w oparciu o pkt 14 do art. 12 Komentarza Modelowej Konwencji płatności
    dokonywane na rzecz Dostawcy z siedzibą w Szwecji nie stanowią należności licencyjnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 updop:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
      zakład;

      2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
    Zgodnie z art. 3 ust. 5 updop:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym, wyrażona została zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w
    myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów,
    ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    Tytuły należności których wypłata rodzi po stronie wypłacającego (polskiego rezydenta
    podatkowego) obowiązek poboru podatku (art. 26 ust. 1 updop) zostały wymienione w art.
    21 ust. 1 updop, zgodnie z którym:
      Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
      1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
      przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej
      lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

      2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
      usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
      w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    W myśl natomiast art. 26 ust. 1 updop:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21
      ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik
      jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany
    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie
    i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.
    Stosownie do art. 21 ust. 2 updop:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym
    terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia
    właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym,
    zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby
    podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem
    rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.
    Jak wynika z powołanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 1 updop, podatek dochodowy w
    wysokości 20% ustala się m.in. od przychodów z praw autorskich uzyskanych na terenie

    Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem analizując obowiązek pobrania podatku u źródła od
    licencji użytkownika końcowego, należy odnieść się do przepisów określających zakres
    praw autorskich.
    W celu określenia zakresu praw autorskich wg polskich przepisów, należy odwołać się do
    art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o prawie autorskim”), który stwierdza, że:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ponadto w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim stwierdza się, że:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem,
      symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    W art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, zawarto ogólną normę, opisującą utwór,
    będący przedmiotem prawa autorskiego, natomiast ust. 2 tego artykułu ma charakter
    pomocniczy. Dla uznania danego dzieła za przedmiot prawa autorskiego nie wystarcza
    ustalenie, że mieści się ono w jednej z nazwanych ustawowo kategorii, podanych jako
    katalog otwarty.
    Ustawodawca, wyszczególniając przykładowe kategorie utworów, posłużył się
    porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków wyrazu.
    Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej niż
    jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1 ust. 2
    pkt 1 stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem prawa autorskiego.
    Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez twórcę techniczne środki
    wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi. W grupie tej wyodrębniono podkategorie wg przedmiotu twórczości, czyli
    literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe.
    W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim:
      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
    Ponadto, zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak wskazuje powołany przepis, program komputerowy podlega ochronie niezależnie od
    formy (sposobu) wyrażenia, a więc w postaci „programu źródłowego” i „programu
    maszynowego”, „programu wpisanego do pamięci stałej komputera”, itd. Podlega on
    ochronie również wówczas, gdy jest utrwalony w odręcznie sporządzonych notatkach, w
    dokumentacji projektowej, wytwórczej i użytkowej.
    Stosownie do treści art. 74 ust. 4 tej ustawy:
      Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem
      przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
      1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub
      w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
      wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
      programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
      wymagają zgody uprawnionego;
      2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;

      3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub
      jego kopii.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że w rozumieniu polskich przepisów o prawie
    autorskim, przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory
    naukowe lub literackie. Program komputerowy został wymieniony przez ustawodawcę
    jako przedmiot prawa autorskiego.
    Łączna subsumcja art. 21 ust. 1 pkt 1 updop oraz powołanych przepisów prawa
    autorskiego nie pozostawia wątpliwości, że opłaty z tytułu licencji na oprogramowanie
    komputerowe co do zasady podlegają w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym u źródła.
    W tym stanie rzeczy, w myśl art. 21 ust. 2 updop należy przeanalizować, czy
    postanowienia umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których
    stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie wyłączają lub nie ograniczają prawa Polski do
    opodatkowania przedmiotowych dochodów.
    W związku z powyższym, w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia
    Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Sztokholmie dnia
    19.11.2004 r. (Dz. U. z 2006 r. nr 26 poz. 193, dalej: „UPO”).
    Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 UPO:
      należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie
      uprawnionej mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
      Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Stosownie do postanowień art. 12 ust. 2 UPO:
      jednakże należności licencyjne mogą być również opodatkowane w Umawiającym się
      Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem Państwa, ale jeżeli osoba
      uprawniona do należności licencyjnych posiada miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      drugim Umawiającym się Państwie, podatek w ten sposób ustalony nie może
      przekroczyć 5 % kwoty należności licencyjnych brutto.
    Z kolei w myśl art. 12 ust. 3 UPO:
      Określenie "należności licencyjne" użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju
      należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw
      autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami
      dla kin, albo filmów lub taśm dla radia bądź telewizji, wszelkiego patentu, znaku
      towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu
      produkcyjnego, jak również za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za korzystanie z doświadczenia w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
    Mając powyższe na uwadze oraz odnosząc się do definicji należności licencyjnych zawartej
    w ww. umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, należy podkreślić, że Państwa -
    Strony tej umowy posłużyły się sformułowaniami obejmującymi całość chronionych praw
    autorskich na gruncie polskiej ustawy. Fakt, że program komputerowy jest utworem
    stanowiącym przedmiot prawa autorskiego jest czynnikiem wystarczającym do włączenia
    oprogramowania do definicji należności licencyjnych odnoszących się do wszelkich praw
    autorskich dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego. Intencją Państw-Stron
    Umowy było objęcie zakresem dyspozycji artykułów odnoszących się do pojęcia
    „należności licencyjnych”, wszelkich dochodów uzyskiwanych w związku z korzystaniem z
    jakiegokolwiek dzieła czy utworu chronionego prawem autorskim na gruncie prawa
    krajowego. Dochód z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania programów

    komputerowych należy traktować jako należności licencyjne, albowiem program
    komputerowy stanowi utwór będący przedmiotem prawa autorskiego.
    Interpretując przepisy zawarte w ww. UPO należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej
    Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, stanowiącej wzór umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienia
    Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie
    państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych
    w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem
    powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Zatem obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy
    rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem. I tak, pkt 13.1
    Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji OECD (należności licencyjne), wyraźnie
    stwierdza, że program komputerowy może być traktowany jako utwór literacki,
    artystyczny lub naukowy, przy czym, o ile ustawodawstwo krajowe nie stanowi inaczej,
    najbardziej uzasadnione jest traktowanie programów komputerowych jako dzieła
    naukowego. Zatem, w przypadku braku wymienienia dochodów z tytułu użytkowania lub
    prawa do użytkowania programów komputerowych w definicji „należności licencyjnych”,
    należy uznać program komputerowy za utwór literacki, artystyczny lub naukowy i dochód
    uzyskiwany z tytułu użytkowania takich programów traktować dla celów podatkowych jak
    „należność licencyjną”, której opodatkowanie powinno być rozpatrywane na gruncie
    międzynarodowego prawa podatkowego. Natomiast w pkt 14 do art. 12 Komentarza
    Modelowej Konwencji wskazano, że prawa umożliwiające jedynie faktyczne korzystanie z
    programu, nie stanowią tytułu do naliczania opłat licencyjnych.
    Według Komentarza do transakcji dotyczących wytworów cyfrowych, takich jak obrazy,
    dźwięki lub teksty, należy stosować odpowiednio konstrukcje przewidziane dla
    programów komputerowych. Zgodnie z punktem 14.2 Komentarza wykorzystywanie
    programów komputerowych wyłącznie dla własnych potrzeb, w tym powielanie w celu
    zapewnienia możliwości korzystania z programu, nie stanowi należności licencyjnej.
    Jak wynika z wniosku zamierza Pan nabyć od szwedzkiej spółki licencję na korzystanie ze
    specjalistycznego oprogramowania do projektowania konstrukcji budowlanych.
    Oprogramowanie to będzie Pan wykorzystywał na własny użytek do prowadzenia
    działalności gospodarczej. Oprogramowanie zostanie nabyte na zasadzie licencji na
    korzystanie z programu komputerowego przez końcowego użytkownika. W związku z
    zakupem licencji nie dojdzie do przeniesienia praw autorskich. Nie nabędzie Pan również
    prawa do modyfikowania oprogramowania, dokonywania w nim istotnych zmian czy
    rozpowszechniania w jakikolwiek sposób. Zatem, zgodnie z Komentarzem do Modelowej
    Konwencji, zawartym w pkt 14 do art. 12, prawa umożliwiające jedynie faktyczne
    korzystanie z programu, nie stanowią tytułu do naliczania opłat licencyjnych.
    Wobec powyższego płatności, które dokonywać będzie Pan na rzecz Dostawcy
    oprogramowania z siedzibą w Szwecji nie będą stanowić należności licencyjnych. Oznacza
    to, że dokonując wypłaty takich należności nie będzie Pan zobowiązany do potrącenia od
    nich zryczałtowanego podatku dochodowego.
    Obowiązek pobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od osób
    prawnych, zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, dotyczy wypłat należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 tej ustawy. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie
    będzie on Pana obejmował, gdyż należności, które będzie Pan wypłacał z tytułu nabycia
    oprogramowania dla własnych potrzeb nie będą stanowić należności licencyjnych o
    których mowa w ww. art. 21 updop w zw. z art. 12 ust. 3 UPO. Zatem nie będzie Pan
    zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych płatności.
    Tym samym Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.