Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.292.2025.1.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Brak obowiązku podatkowego od dochodów uzyskanych w
Austrii przez osobę mając swoje centrum interesów oboistach
na terytorium Austrii.
Słowa kluczowe: Austria
dochód-dochody uzyskiwane za granicą
rezydencja-certyfikat rezydencji
rezydencja-rezydencja podatkowa
rezydent podatkowy
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Do marca 2011 r. pracowała Pani w Polsce. Następnie we wrześniu 2011 r. wyjechała Pani
    do pracy do Austrii, gdzie od 2003 r. pracował Pani mąż. Od tego czasu, do dnia
    dzisiejszego, na stałe mieszka Pani z mężem w Austrii.
    Od 2011 r. do kwietnia 2025 r. była Pani zatrudniona w Austrii na podstawie umowy o
    pracę, płaciła tam podatki, zamieszkiwała wraz z mężem w mieszkaniu pracodawcy
    (nieodpłatnie). W momentach, kiedy miała Pani krótkie przerwy w zatrudnieniu,
    przebywała Pani na zasiłku dla bezrobotnych w Austrii.
    Ponadto, 14 lutego 2013 r. został Pani wydany austriacki certyfikat rezydencji podatkowej,
    a od 2011 r. do dnia dzisiejszego, jest Pani zameldowana w Austrii.
    Z uwagi na fakt, że mieszka Pani wraz z mężem w Austrii, tam znajduje się Pani centrum
    interesów osobistych i życiowych, są to powiązania towarzyskie, społeczne czy kulturalne.
    W Austrii Pani żyje i nieprzerwanie mieszka na co dzień.
    Do Polski jeździ Pani wraz z mężem około raz na kwartał oraz na święta na krótkie,
    kilkudniowe (głównie weekendowe) urlopy, aby odwiedzić pełnoletnią córkę (ur. 1993 r.)
    oraz rodziców męża, a także załatwić sprawy urzędowe.
    Rodzice męża mieszkają w należącym do męża domu, a pod nieobecność Pani i Pani męża
    wraz z ich córką zajmują się nieodpłatnie prowadzeniem należącego do Pani męża
    gospodarstwa rolnego. W Polsce posiada Pani wraz z mężem na zasadzie wspólności
    majątkowej małżeńskiej grunty rolne, ale dopłaty bezpośrednie do tych gruntów pobiera
    mąż. Pani nie wykonuje w tym gospodarstwie żadnych prac, odkąd mieszka na stałe w
    Austrii. Oboje z mężem nie odprowadzają składek na KRUS od 2018 r. z powodu
    zatrudnienia w Austrii.
    W Austrii prowadzi Pani wraz z mężem gospodarstwo domowe i w tym państwie
    uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym i politycznym. Tu ma Pani ścisłe powiązania
    ekonomiczne. W Austrii do kwietnia 2025 r. wykonywała Pani pracę zarobkową, która była
    Pani głównym źródłem dochodów, tu miała odprowadzane składki ubezpieczenia
    społecznego, opłacała bieżące koszty utrzymania, telefon, abonament RTV itp., posiadała
    majątek ruchomy, rachunki bankowe. Austria jest miejscem, z którego zarządza Pani
    swoim mieniem.

    Z powyższego wynika, że w Austrii posiada Pani centrum interesów osobistych i
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), czyli miejsce zamieszkania. W Polsce w
    okresie od 2011 r. do kwietnia 2025 r. nie osiągnęła Pani żadnych dochodów.
    W związku z opisanym stanem faktycznym powzięła Pani wątpliwość czy postąpiła Pani
    prawidłowo rozliczając się za okres od 2019 r. do 2024 r. tylko w Austrii.

## Pytanie

Czy była Pani zobowiązana do rozliczenia się również w Polsce z dochodów uzyskanych w
    Austrii?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, skoro od 2011 r. Austria była Pani ośrodkiem interesów życiowych,
    miejscem zamieszkania, to w Polsce posiadała Pani ograniczony obowiązek podatkowy,
    gdyż nie przebywała w Polsce przez więcej niż 183 dni w roku podatkowym i nie osiągnęła
    w Polsce żadnych dochodów. W związku z tym, nie była Pani zobowiązana do rozliczenia
    się w Polsce, z dochodów uzyskanych w latach 2019-2024 w Austrii.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne,
    jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby, jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce.
    Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że
    wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce
    zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów

    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten
    stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów,
    niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów
    życiowych.
    Na podstawie art. 4a ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawne unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w
    Wiedniu 13 stycznia 2004 r. dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w
    jednym lub w obu Umawiających się Państwach.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy w rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca
    miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę,
    która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
    zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym
    charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
    Określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie
    w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku
    położonego w tym Państwie.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Umowy jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba
    fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status
    określa się według następujących zasad:
    a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona
      stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
      Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w
      tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
      interesów życiowych),
    b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych,
      albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się
      ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle
      przebywa,
    c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym
      z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest
      obywatelem,
    d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich,
    to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego
    porozumienia.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w latach 2019-
    2024 podlegała Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że
    w Polsce podlegały opodatkowaniu tylko dochody osiągnięte na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z uwzględnieniem polsko-austriackiej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. Dochody uzyskane w latach 2019-2024 na terytorium Austrii nie
    podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
        1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
        4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
        5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
        5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem

        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r.);
        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej lub z
        tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu
        praw i obowiązków lub tytułów uczestnictwa - jeżeli co najmniej 50% wartości
        aktywów takiej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, funduszu inwestycyjnego,
        instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub
        pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub prawa do takich nieruchomości (w brzmieniu obowiązującym przed 1
        stycznia 2021 r.);
        6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
        tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
        nieruchomościowej (dodany z dniem 1 stycznia 2021 r.);
        7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
        lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
        organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
        miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
        8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia
    jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie
    jest to wyliczenie wyczerpujące.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.

    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Mając na uwadze opisane zdarzenie oraz przedstawiony stan prawny stwierdzam, że
    skoro:
    · w latach 2019-2024 do Polski przyjeżdżała Pani wraz z mężem około raz na kwartał oraz
      na święta, na krótkie, kilkudniowe (głównie weekendowe) urlopy, w szczególności żeby
      odwiedzić pełnoletnią córkę i rodziców Pani męża;
    · w Polsce od 2011 r. nie osiągnęła Pani żadnych dochodów, posiada Pani wraz z mężem
      na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej grunty rolne;
    · w Austrii posiada Pani ośrodek interesów życiowych (centrum interesów osobistych i
      gospodarczych), mieszka tam Pani wraz z mężem nieprzerwanie od 2011 r., prowadzi
      Pani wraz z mężem gospodarstwo domowe, w tym państwie uczestniczy w życiu
      towarzyskim, kulturalnym i politycznym, a ponadto ma Pani ścisłe powiązania
      ekonomiczne (w Austrii od 2011 r. wykonuje Pani pracę zarobkową, która jest Pani

      jedynym źródłem dochodów, odprowadzała składki na ubezpieczenie społeczne,
      płaciła podatki i bieżące koszty utrzymania, posiadała majątek ruchomy, rachunki
      bankowe, Austria jest miejscem, z którego zarządza Pani swoim mieniem);
    to uznać należy, że brak jest przesłanek uprawniających do uznania Pani za osobę mającą
    w latach 2019-2024 miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, w latach 2019-2024 w Polsce podlegała Pani ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Oznacza to, że dochody osiągnięte przez Panią w latach 2019-2024 z pracy wykonywanej
    w Austrii nie podlegały opodatkowaniu w Polsce i nie była Pani zobowiązana do rozliczenia
    się w Polsce z dochodów uzyskanych w Austrii.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.