Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-681/15-2/MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-09
Teza: Stawka podatku VAT dla sprzedażny usług najmu apartamentów w celu krótkotrwałego zakwaterowania
Słowa kluczowe: najem; stawka; zakwaterowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony  przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2015 r. (data wpływu 16 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla sprzedażny usług najmu apartamentów w celu krótkotrwałego zakwaterowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla sprzedażny usług najmu apartamentów w celu krótkotrwałego zakwaterowania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wśród przedmiotów działalności Wnioskodawcy znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem umieszczone w dziale 55 PKWiU. Wnioskodawca zakupił w Warszawie dwa lokale mieszkalne (apartamenty) wraz z miejscami parkingowymi. Lokale te znajdują się w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, gdzie przeważającą część powierzchni zajmują apartamenty przeznaczone na cele mieszkalne. Są to samodzielne lokale mieszkalne z doprowadzonymi przyłączami wszystkich mediów, które w pełni zaspokajają potrzeby mieszkaniowe. Lokale te są również umeblowane i w pełni przystosowane do udostępniania Klientom zamierzającym skorzystać z usług krótkoterminowego zakwaterowania (są wyposażone w pościel, ręczniki, podstawowe naczynia kuchenne).

Przedmiotowe apartamenty zostały nabyte z przeznaczeniem na prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność gospodarczą. Są one przeznaczone do świadczenia usług najmu krótkoterminowego polegającego na oddaniu lokalu mieszkalnego do krótkotrwałego zakwaterowania, nie połączonego ze świadczeniem innych usług (PKWiU 55.2).

Przedmiotowe lokale mieszkalne zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca nawiązał współpracę z profesjonalną firmą zajmującą się obsługą wynajmu apartamentów (dalej: „Pośrednik”). Dokumentem regulującym zasady współpracy jest umowa cywilnoprawna określona jako „Umowa najmu w celu krótkotrwałego zakwaterowania”. W ramach podjętej współpracy Pośrednikowi zostało przyznane prawo najmu lokali wyłącznie w celu organizacji wynajmu tychże lokali na krótkotrwałe pobyty dla Klientów. Pośrednik został upoważniony do obsługi oraz organizacji wynajmu apartamentów Wnioskodawcy w celu krótkotrwałego zakwaterowania.

W ramach udzielonego pełnomocnictwa Pośrednik zawiera z Klientami we własnym imieniu umowy na usługę krótkoterminowego zakwaterowania, świadczy obsługę Klientów, przekazuje im klucze, sprawdza stan lokalu w momencie odbioru kluczy, dokonuje rozliczeń wynagrodzenia za wynajem lokali na swoje konto bankowe lub do swojej kasy, wystawia paragony lub faktury w których występuje jako sprzedawca, przygotowuje apartamenty po wyjeździe Klientów do kolejnego wynajmu, dokonuje napraw, świadczy usługi mające na celu pozyskanie nowych Klientów. Ceny wynajmu kształtowane przez Pośrednika ustalane są w stawkach dobowych, w ramach przedziałów tych stawek ustalonych z Wnioskodawcą.

Za świadczone usługi Pośrednik pobiera prowizję wyliczoną jako procent kwot uzyskanych od Klientów za wynajem lokalu w danym okresie rozliczeniowym, a wzajemne rozliczenia będą się odbywać po zakończeniu tego okresu (okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy).

Podstawą do wystawienia faktury sprzedaży usług krótkotrwałego zakwaterowania przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika w okresie rozliczeniowym jest całkowita suma przychodów uzyskanych przez Pośrednika z tytułu świadczonych usług krótkoterminowego zakwaterowania w apartamentach Wnioskodawcy, wyliczona na podstawie przedstawionego przez Pośrednika zestawienia. Zestawienie to zawiera informacje na temat każdego wynajmu krótkoterminowego w okresie (takie jak daty pobytu, pobrane od Klientów kwoty, potrącone koszty, wyliczone prowizje). Zestawienie nie zawiera danych Klientów faktycznie korzystających z apartamentów Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy właściwe jest stosowanie stawki 8% podatku VAT dla sprzedaży usług najmu lokalu mieszkalnego w celu krótkotrwałego zakwaterowania w fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa podlega opodatkowaniu stawką 8% podatku VAT.

Oba apartamenty zostały nabyte w celu świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania. Zawarta z Pośrednikiem umowa wyraźnie wskazuje cel, w jakim Pośrednik może wykorzystywać te lokale, tj. wyłącznie w celu krótkoterminowego zakwaterowania Klientów. Ponadto zarówno Pośrednik jak i Wnioskodawca, mogą jedynie otrzymać wynagrodzenie w przypadku faktycznie pozyskanych, dzięki staraniom Pośrednika, przychodów od Klientów. Zatem w trakcie trwania umowy, w przypadku braku w danym okresie. rozliczeniowym świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania w apartamentach Wnioskodawcy, nie może on (Wnioskodawca) dochodzić jakichkolwiek kwot od Pośrednika. W takim przypadku nie można mówić o oddaniu lokalu mieszkalnego Pośrednikowi w celu osiągania przez niego korzyści ekonomicznych na jego rzecz i w jego imieniu. Gdyby bowiem taki był zamiar stron, Wnioskodawca miałby prawo żądania wynagrodzenia od Pośrednika bez względu na to, czy Pośrednik uzyskał jakiekolwiek przychody z tytułu wynajmu tego lokalu, czy też nie.

Zdaniem Wnioskodawcy zawarcie umowy z Pośrednikiem nie pozbawia Wnioskodawcy możliwości korzystania z uprawnień do stosowania obniżonej stawki podatku VAT (8%). Zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług dla usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku VAT wynosi 8%. Pośrednik działa w imieniu i na rzecz właściciela apartamentu zaś świadczone przez Wnioskodawcę usługi będą stanowiły usługi zakwaterowania krótkoterminowego, o których mowa w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy. W wydawanych interpretacjach indywidualnych, organy podatkowe utrzymują stanowisko, że liczy się cel ostateczny usługi i właściwe jest zastosowanie stawki VAT z uwzględnieniem tego właśnie celu.

W podobnej sprawie wypowiedział się działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w Interpretacji Indywidualnej IPPP2/443-1023/14-2/MT z dnia 23 grudnia 2014 r. oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w Interpretacji Indywidualnej ILPP2/443-156/14-4/EN z dnia 23 maja 2014 r. uznając, że stanowisko wnioskodawców w zakresie stosowania 8%-owej stawki VAT w analogicznym stanie faktycznym, jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT świadczeniem usług jest natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na mocy art. 5a ustawy o VAT towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia niejednokrotnie odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od 1 stycznia 2011 r., jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Jednakże stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

W załączniku Nr 3 do ustawy o VAT stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 163 wymieniono „usługi związane z zakwaterowaniem” (PKWiU 55).

Jednocześnie z objaśnienia 1) do ww. załącznika Nr 3 do ustawy o VAT wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Zatem, jeżeli dany towar (lub usługa) wymieniony w załączniku Nr 3, na podstawie innych regulacji podlega opodatkowaniu niższą stawką podatku VAT lub zwolnieniu od podatku - zastosowanie ma ta niższa stawka podatku lub zwolnienie od podatku.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wśród przedmiotów działalności Wnioskodawcy znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem umieszczone w dziale 55 PKWiU.

Wnioskodawca zakupił dwa lokale mieszkalne (apartamenty) wraz z miejscami parkingowymi. Lokale te znajdują się w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, gdzie przeważającą część powierzchni zajmują apartamenty przeznaczone na cele mieszkalne. Są to samodzielne lokale mieszkalne z doprowadzonymi przyłączami wszystkich mediów, które w pełni zaspokajają potrzeby mieszkaniowe. Lokale te są również umeblowane i w pełni przystosowane do udostępniania klientom zamierzającym skorzystać z usług krótkoterminowego zakwaterowania (są wyposażone w pościel, ręczniki, podstawowe naczynia kuchenne).

Apartamenty zostały nabyte z przeznaczeniem na prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność gospodarczą. Są one przeznaczone do świadczenia usług najmu krótkoterminowego polegającego na oddaniu lokalu mieszkalnego do krótkotrwałego zakwaterowania, nie połączonego ze świadczeniem innych usług (PKWiU 55.2).

Apartamenty te (lokale mieszkalne) zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca nawiązał współpracę z profesjonalną firmą zajmującą się obsługą wynajmu apartamentów. Dokumentem regulującym zasady współpracy jest umowa cywilnoprawna określona jako „Umowa najmu w celu krótkotrwałego zakwaterowania”. W ramach podjętej współpracy Pośrednikowi zostało przyznane prawo najmu lokali wyłącznie w celu organizacji wynajmu tychże lokali na krótkotrwałe pobyty dla Klientów. Pośrednik został upoważniony do obsługi oraz organizacji wynajmu apartamentów Wnioskodawcy w celu krótkotrwałego zakwaterowania.

W ramach udzielonego pełnomocnictwa Pośrednik zawiera z klientami we własnym imieniu umowy na usługę krótkoterminowego zakwaterowania, świadczy obsługę klientów, przekazuje im klucze, sprawdza stan lokalu w momencie odbioru kluczy, dokonuje rozliczeń wynagrodzenia za wynajem lokali na swoje konto bankowe lub do swojej kasy, wystawia paragony lub faktury w których występuje jako sprzedawca, przygotowuje apartamenty po wyjeździe klientów do kolejnego wynajmu, dokonuje napraw, świadczy usługi mające na celu pozyskanie nowych klientów. Ceny wynajmu kształtowane przez Pośrednika ustalane są w stawkach dobowych, w ramach przedziałów tych stawek ustalonych z Wnioskodawcą..

Za świadczone usługi Pośrednik pobiera prowizję wyliczoną jako procent kwot uzyskanych od klientów za wynajem lokalu w danym okresie rozliczeniowym, a wzajemne rozliczenia będą się odbywać po zakończeniu tego okresu (okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy).

Podstawą do wystawienia faktury sprzedaży usług krótkotrwałego zakwaterowania przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika w okresie rozliczeniowym jest całkowita suma przychodów uzyskanych przez Pośrednika z tytułu świadczonych usług krótkoterminowego zakwaterowania w apartamentach Wnioskodawcy, wyliczona na podstawie przedstawionego przez Pośrednika zestawienia. Zestawienie to zawiera informacje na temat każdego wynajmu krótkoterminowego w okresie (takie jak daty pobytu, pobrane od klientów kwoty, potrącone koszty, wyliczone prowizje). Zestawienie nie zawiera danych klientów faktycznie korzystających z apartamentów Wnioskodawcy.

Wątpliwości Wnioskodawca dotyczą stosowania stawki 8% podatku VAT dla sprzedaży usług najmu lokalu mieszkalnego w celu krótkotrwałego zakwaterowania w fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę na rzecz pośrednika w wynajmie nieruchomości, z którym jest związany „umową współpracy w celu krótkotrwałego zakwaterowania”.

W świetle przywołanych przepisów oraz przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy, w szczególności zaklasyfikowania przez Wnioskodawcę ww. usług do grupowania PKWiU 55.2 „usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania” należy stwierdzić, że tak zaklasyfikowane usługi powinny być opodatkowane stawką podatku w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Jak wynika z wniosku, apartamenty zostały nabyte z przeznaczeniem na prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność gospodarczą. Wnioskodawca nawiązał współpracę z Pośrednikiem, który został upoważniony do obsługi i organizacji wynajmu apartamentów. Za świadczone usługi Pośrednik pobiera wynagrodzenie w postaci prowizji procentowej wyliczanej od uzyskanych kwot od klientów. Należy stwierdzić, że obecność pośrednika została podyktowana względami organizacyjnymi i jego rola ogranicza się jedynie do zastąpienia właściciela apartamentów w czynnościach związanych z ww. wynajmem krótkoterminowym. Oznacza to, że wynajmowane apartamenty nie są oddane Pośrednikowi w celu osiągnięcia przez niego jakichkolwiek korzyści w jego własnym imieniu, gdyż to Wnioskodawca jest jedynym podmiotem, który nabywa korzyści z prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży usług najmu lokali w celu krótkotrwałego zakwaterowania i faktura wystawiona przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika nie pozbawia Zainteresowanego możliwości stosowania obniżonej stawki podatku VAT.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że właściwe jest stosowanie stawki 8% podatku VAT dla sprzedaży usług najmu apartamentów w celu krótkotrwałego zakwaterowania w fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania przedmiotowych usług według PKWiU. Tut. Organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania usług według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz.Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania sprzedawanego towaru.

Tut. organ zauważa również, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14 b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego tj. nie przeprowadza dowodów oraz nie analizuje załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ w niniejszej interpretacji odniósł się wyłącznie do kwestii stawki podatku VAT dla sprzedaży usług najmu apartamentów w celu krótkotrwałego zakwaterowania. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym oraz w własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem i nie dotyczą stosowania prawa podatkowego - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.