Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.282.2018.9.S.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działek nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2018 r. wpłynął Pani wniosek z 10 maja 2018 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 1987 r. nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego, gospodarstwo rolne o
    powierzchni 2,5 ha. Połowa gospodarstwa została przekazana przez małżonków aktem
    darowizny bratu męża – pozostało 1,2631 ha. W latach 1988-2014 r. (z przerwami
    spowodowanymi chorobą męża – dyskopatia kręgosłupa, tętniak aorty brzusznej) na
    części ziemi prowadziła Pani działy specjalne produkcji rolnej (hodowla lisów), na
    pozostałej części rosła trawa i krzewy, znajdował się stary budynek mieszkalny, obora i
    stodoła (po poprzednim właścicielu).
    Całe gospodarstwo w 1988 r. zostało ogrodzone płotem z siatki. W 1996 r. wybudowali
    Państwo budynek gospodarczo – socjalny. Oboje pracowali Państwo zawodowo, obecnie
    mąż jest na emeryturze (Pani pracuje do 31 maja) i w związku ze złym stanem zdrowia
    zamierzają Państwo dokonać sprzedaży części nieruchomości i przeznaczyć otrzymane
    środki na podratowanie zdrowia oraz na dołożenie do emerytury. Część środków chcą
    Państwo przeznaczyć dla syna i jego rodziny.
    W gospodarstwie nie była prowadzona działalność gospodarcza, ziemia nie była
    wynajmowana ani dzierżawiona, płacicie Państwo podatek rolny do Gminy – są to grunty
    IV i V klasy.
    Dla obszaru, na którym położona jest nieruchomość nie został uchwalony miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego w związku z czym, aby móc dokonać podziału,
    wystąpili Państwo o wydanie warunków zabudowy, które uzyskali w 2006 r. – warunkiem
    uzyskania decyzji było wydzielenie 8 metrowej drogi dojazdowej.

    Zgodnie z decyzją działki są przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną. Nieruchomość
    została w 2010 r. podzielona na 6 działek o numerach: 1 – 0,4417 ha, 2 – 0,1588 ha, 3 –
    0,1478 ha, 4 – 0,16 ha (działka zabudowana), 5 – 0,1568 ha, 6 – 0,1443 ha oraz wydzielono
    drogę dojazdową – działka 7 – co było warunkiem koniecznym do uzyskania zgody na
    podział działek. Dla wszystkich działek założono księgi wieczyste. Jedna działka nr 1 o
    powierzchni 0,4417 ha pozostanie do własnego użytku, nie zamierzacie jej Państwo
    sprzedawać. Do sprzedaży zostały przeznaczone pozostałe działki, w tym jedna
    zabudowana budynkiem gospodarczo-socjalnym oraz cztery działki niezabudowane.
    W związku z tym, że właściciel sąsiedniej działki budował dom i zawierał umowę z
    zakładem energetycznym o wykonanie przyłącza do sieci energetycznej, otrzymali
    Państwo propozycję wykonania przyłącza do własnych działek i w lutym 2013 r. wykonali
    przyłącze do 5 działek, tzn. posadowiono skrzynki. Nie zamierzacie Państwo budować na
    działkach infrastruktury energetycznej, ani sieci kanalizacyjnej (do działek nie
    doprowadzono wody). Ogłoszenia o sprzedaży umieścili Państwo bezpłatnie w internecie.
    Według Pani oceny, sprzedaż działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej na
    gruncie podatku od towarów i usług i nie można jej zakwalifikować jako dostawy towarów,
    gdyż celem zbycia działek jest jedynie spieniężenie nieruchomości, które stanowią majątek
    prywatny, rodzinny, a tym samym czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

## Pytanie

Czy sprzedaż działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej
    na gruncie podatku od towarów i usług i nie można jej zakwalifikować jako dostawy
    towarów opodatkowanej zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż
    celem zbycia działek jest jedynie spieniężenie części nieruchomości, które stanowią
    majątek prywatny, dorobkowy rodzinny, a tym samym czynności te nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie wystąpi Pani w charakterze podatnika
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 3 lipca 2018 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0115-KDIT1-3.4012.282.2018.1.EB, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Pani 6 lipca 2018 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    13 lipca 2018 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku.
    Wniosła Pani o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji na podstawie art. 146 ust. 1
    Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądzenie na Swoją rzecz
    kosztów postępowania według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na interpretację – wyrokiem z
    23 października 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 844/18.
    Wniosła Pani skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 1 października 2024 r. sygn. akt I
    FSK 397/19 uchylił zaskarżony wyrok w całości i uchylił interpretację indywidualną.
    Zwrot akt do Organu nastąpił 22 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z ust. 2 tego artykułu:
      Działalność gospodarcza – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy:
      Działalność rolnicza obejmuje produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również
      produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,
      produkcję warzywniczą, gruntową, szklarnianą i pod folią, produkcję roślin
      ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału
      zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu
      przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów
      żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych,
      uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin: „in vitro”, fermową hodowlę i chów
      drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych
      i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników,
      prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem

      rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna
      okrągłego i drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex
      01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze
    zm.);
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i
      osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również
      wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych
      do celów zarobkowych.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 1 cytowanej Dyrektywy:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    Wskazać należy, że w przedmiocie opodatkowania sprzedaży działek służących do
    działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy
    pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne, wypowiedział się
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181
    /10).
    Udzielając odpowiedzi na postawione w tym temacie pytania prejudycjalne, Trybunał
    wskazał, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Inaczej jest
    natomiast, wyjaśnił Trybunał, w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Dla ustalenia zawodowego profilu działalności istotne będą
    takie okoliczności, jak np.: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, a także uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania
    terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru. Działania takie nie należą do zakresu
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Warunkiem uznania osoby fizycznej za podatnika podatku od towarów i usług – w świetle
    przywołanego orzeczenia TSUE – jest to, czy ta osoba podejmuje aktywne działania w celu
    dokonania sprzedaży gruntu, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców tj. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, a także uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru.
    Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i osoba ta nie podejmuje aktywnych działań w celu
    dokonania sprzedaży, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Zaznaczyć należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie
    analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w
    której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Przedmiotem Pani wątpliwości jest ustalenie, czy planowana przez Panią sprzedaż działek
    nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że z powołanego wyżej orzeczenia TSUE w sprawach C-
    180/10 i C-181/10 wynika, że w celu ustalenia czy podmiot dokonujący sprzedaży działki
    występuje w charakterze podatnika niezbędne jest przeanalizowanie wszystkich
    okoliczności sprawy.
    O opodatkowaniu danej transakcji przesądza ciąg działań podjętych w celu sprzedaży oraz
    angażowanie środków podobnych do podmiotów profesjonalnie zajmujących się
    sprzedażą gruntów.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami, takich jak np. nabycie z zamiarem odsprzedaży, uzbrojenie terenu,
    ogrodzenie działki.
    Nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego, gospodarstwo rolne w 1987 r. połowa
    gospodarstwa została przekazana przez Panią i Pani męża aktem darowizny bratu męża.
    W latach 1988-2014 r. prowadziła Pani na części ziemi, działy specjalne produkcji rolnej
    (hodowla lisów), na pozostałej części rosła trawa i krzewy, znajdował się stary budynek
    mieszkalny, obora i stodoła (po uprzednim właścicielu). W 1988 r. całe gospodarstwo
    zostało ogrodzone siatką. W gospodarstwie nie była prowadzona działalność gospodarcza,
    ziemia nie była wynajmowana ani dzierżawiona. Nie został uchwalony miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego w związku z czym, aby móc dokonać podziału,
    wystąpili Państwo o wydanie warunków zabudowy, które uzyskali w 2006 r. – warunkiem
    uzyskania decyzji było wydzielenie 8 metrowej drogi dojazdowej. W 2010 r. Nieruchomość
    została podzielona na 6 działek, oraz wydzielono drogę dojazdową – co było warunkiem
    koniecznym do uzyskania zgody na podział działek. Jedna z działek pozostanie Państwa
    własnością do użytku własnego. Do sprzedaży zostały przeznaczone pozostałe działki, w
    tym jedna zabudowana budynkiem gospodarczo-socjalnym oraz cztery działki
    niezabudowane. W związku z tym, że właściciel sąsiedniej działki budował dom i zawierał
    umowę z zakładem energetycznym o wykonanie przyłącza do sieci energetycznej,
    otrzymali Państwo propozycję wykonania przyłącza do własnych działek. W lutym 2013 r.
    wykonali Państwo przyłącze do 5 działek, tzn. posadowiono skrzynki. Nie zamierzacie
    Państwo budować na działkach infrastruktury energetycznej, ani sieci kanalizacyjnej (do
    działek nie doprowadzono wody). Ogłoszenia o sprzedaży umieścili Państwo bezpłatnie w
    internecie.
    W przedmiotowej sprawie brak jest jednak przesłanek pozwalających uznać Panią, w
    zakresie sprzedaży działek za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,

    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Za przejaw
    podejmowania aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami nie można uznać
    sprzedaży pięciu działek wyodrębnionych z jednej nieruchomości gruntowej,
    wykorzystywanej przed laty przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej oraz
    umieszczenie bezpłatnie ogłoszenia w internecie jak również wykonanie przyłącza
    energetycznego w postaci tzw. posadowienia skrzynek bez zamieszczenia na działkach
    będących przedmiotem sprzedaży jakiejkolwiek infrastruktury energetycznej, ani sieci
    kanalizacyjnej.
    Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT, nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest
    określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku z tą sprzedażą
    jako podatnika podatku od towarów i usług. Skala zaangażowania przez Panią, w
    odniesieniu do planowanej sprzedaży działek nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Zatem będzie Pani korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    W konsekwencji planowana przez Panią sprzedaż działek na warunkach opisanych w
    niniejszym wniosku, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż w związku z jej sprzedażą nie będzie Pani działać
    jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą stosownie do art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Tym samym planowana przez Panią sprzedaż ww. działek nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania skarżonej interpretacji.
    Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.