Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.90.2017.1.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-09
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy w wyniku połączenia ze Spółkami.
Słowa kluczowe: połączenie; przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2017 r. (data wpływu 28 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy w wyniku połączenia ze Spółkami **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy w wyniku połączenia ze Spółkami.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

a)

… „…” Sp. z o.o. (dalej Wnioskodawca) jest spółką kapitałową utworzoną zgodnie z przepisami prawa polskiego, mającą siedzibę na terytorium Polski i będącą polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest jedynym udziałowcem spółek … Sp. z o.o., … Sp. z o.o. oraz … „…” Spółka z o.o. (dalej: Spółki Przejmowane) które również są spółkami kapitałowymi utworzonymi zgodnie z przepisami polskiego prawa, mającymi siedzibę na terytorium Polski i będącymi polskimi rezydentami podatkowymi. Wnioskodawca i Spółki przejmowane są czynnymi podatnikami VAT.

Wnioskodawca należy do Grupy … - międzynarodowej grupy zajmującej się produkcją produktów walcowanych i kutych, natomiast Spółki Przejmowane działają w branży złomowej, a przedmiot ich działalności stanowi uzupełnienie działalności Wnioskodawcy.

Rok obrotowy i podatkowy Wnioskodawcy oraz Spółek Przejmowanych (dalej łącznie Spółki) to rok kalendarzowy wobec czego obecny rok obrotowy i podatkowy Spółek trwa od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. Wnioskodawca prowadzi księgi i przygotowuje sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF). Natomiast Spółki Przejmowane prowadzą księgi i przygotowują sprawozdania finansowe na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości.

b)

Wnioskodawca planuje przeprowadzenie połączenia ze Spółkami Przejmowanymi poprzez przejęcie w ramach którego Wnioskodawca przejmie Spółki Przejmowane. Wnioskodawca będzie zatem spółką przejmującą.

Celem połączenia jest w szczególności uproszczenie struktury organizacyjnej, ograniczenie zatrudnienia i kosztów z tym związanych, redukcja kosztów związanych z obsługą łączących się Spółek, w tym kosztów zakupów oraz wyeliminowanie wzajemnych transakcji pomiędzy Spółkami. Połączenie zostanie przeprowadzone bez zamykania ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy i Spółek Przejmowanych.

Do połączenia dojdzie w trybie określonym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, dalej KSH), tj. poprzez przejęcie całego majątku Spółek Przejmowanych przez Wnioskodawcę. Planowane połączenie pozostanie bez wpływu na strukturę udziałowców u Wnioskodawcy. Połączenie Spółek zostanie przeprowadzone bez podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowane połączenie Wnioskodawcy ze Spółkami Przejmowanymi będzie wiązało się z powstaniem po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług (dalej VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, połączenie Wnioskodawcy ze Spółkami Przejmowanymi nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, ponieważ czynność polegająca na połączeniu przez przejęcie jest wyłączona z zakresu ustawy o VAT.

UZASADNIENIE STANOWISKA

a)

Jak stanowi norma wynikająca z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - ustawa o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2016 r., poz, 710, dalej ustawa o VAT) opodatkowaniu VAT podlegają:

*   odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,

*   eksport towarów,

*   import towarów na terytorium kraju,

*   wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,

*   wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W związku z tym, że do transakcji opisanej w zdarzeniu przyszłym tj. połączenia przez przejęcie dochodzi na terytorium kraju pomiędzy spółkami mającymi siedzibę na terytorium kraju, potencjalnie w opisanym zdarzeniu przyszłym znaleźć mogą zastosowanie wyłącznie przepisy dotyczące transakcji krajowych, tj. odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się. zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Dodatkowo, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Niemniej jednak, zgodnie z art. 6 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do:

1.  transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
2.  czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Oznacza to, że wskazane czynności są poza systemem VAT, tj. nie powstaje z ich tytułu obowiązek podatkowy w VAT, nawet jeśli stanowią odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Do czynności wyłączonych z zakresu VAT należą więc m.in. transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

b)

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia przedsiębiorstwa wobec czego zdaniem Wnioskodawcy należy posłużyć się definicją, którą zawiera ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks Cywilny (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 459 (dalej KC)). Według tej definicji (art. 551 KC) przedsiębiorstwo to „zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Z kolei zgodnie z art. 552 KC czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Połączenie przez przejęcie spółki kapitałowej mieści się zatem - zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie hipotezy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, tj. stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa wskutek połączenia przez przejęcie, co wynika wprost z art. 492 § 1 pkt 1 KSH. Następuje bowiem przeniesienie na spółkę przejmującą całego majątku spółki przejmowanej (przedsiębiorstwa), w szczególności wszystkich aktywów, pasywów, jak również praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa (w tym z przepisów prawa podatkowego).

Pojęcie „transakcja zbycia” należy natomiast rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”. W ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu), itp.

c)

Odnosząc powyższe do opisanego zdarzenia przyszłego, przejęcie przez Wnioskodawcę Spółek Przejmowanych stanowi transakcję, która na gruncie przepisów ustawy o VAT powinna być traktowana jak transakcja zbycia przedsiębiorstwa, istotą połączenia Spółek jest bowiem przejęcie przez Wnioskodawcę zorganizowanych zespołów składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółki Przejmowane.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy połączenie Spółek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż będzie mieściło się w pojęciu „zbycia przedsiębiorstwa”, do którego zastosowanie będzie miał art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z którym przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa

d)

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego.

Jak wynika ze stanowiska przedstawionego w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, który w rozstrzygnięciu z dnia 7 lutego 2017 r. (sygn. 3063-ILPP1-1 4512.207.2016.1.MW), stwierdził że: „Mając na uwadze przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana transakcja połączenie Spółek przez przejęcie, dokonana na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych skutkująca przeniesieniem majątku Spółek przejmowanych do Wnioskodawcy, będzie mieściła się w pojęciu „zbycia przedsiębiorstwa”. W konsekwencji powyższego, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy planowana przez Wnioskodawcę transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

Powyższe potwierdza również stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 września 2015 r. (sygn. ITPP2/4512-584/15/AP: „(\`(...)\`) planowana transakcja połączenia spółek (w trybie łączenia przez przejęcie), skutkująca przeniesieniem całego majątku spółki przejmowanej do Wnioskodawcy dokonana na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 KSH, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług gdyż będzie stanowiła czynność zbycia przedsiębiorstwa, do której zastosowanie ma przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.”

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że połączenie Spółek Przejmowanych z Wnioskodawcą, które na gruncie przepisów ustawy o VAT powinno być traktowane jak zbycie przedsiębiorstwa, będzie wyłączone spod opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji połączenie Spółek nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów na terytorium kraju,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Towarami są natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 6 ustawy, z zakresu opodatkowania wyłączono pewne określone czynności. Do czynności tych – z uwagi na treść pkt 1 powołanego przepisu – należą transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu), itp.

W tym miejscu należy wskazać na instytucję łączenia spółek, wynikającą z przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 491 § 1 ww. ustawy, spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

W myśl art. 492 § 1 pkt 1 tej ustawy, połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Według dalszych regulacji Kodeksu spółek handlowych, spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507 (art. 493 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych).

Z kolei art. 494 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych, jako główny skutek połączenia spółek, co dotyczy również łączenia przez przejęcie, wskazuje zasadę sukcesji generalnej, ustanawiając spółkę przejmującą następcą prawnym spółki przejmowanej. W myśl tych przepisów, spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki (art. 494 § 1 ww. ustawy). Na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej – 494 § 2 Kodeksu spółek handlowych.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.). W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

W myśl art. 93 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Stosownie do treści art. 93 § 2 pkt 1 ww. ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych).

Z opisu sprawy wynika, że … „…” Sp. z o.o. jest spółką kapitałową utworzoną zgodnie z przepisami prawa polskiego, mającą siedzibę na terytorium Polski i będącą polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest jedynym udziałowcem spółek … Sp. z o.o., …Sp. z o.o. oraz … „…” Spółka z o.o., które również są spółkami kapitałowymi utworzonymi zgodnie z przepisami polskiego prawa, mającymi siedzibę na terytorium Polski i będącymi polskimi rezydentami podatkowymi. Wnioskodawca i Spółki przejmowane są czynnymi podatnikami VAT.

Wnioskodawca planuje przeprowadzenie połączenia ze Spółkami Przejmowanymi poprzez przejęcie w ramach którego Wnioskodawca przejmie Spółki Przejmowane. Wnioskodawca będzie zatem spółką przejmującą.

Do połączenia dojdzie w trybie określonym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, dalej KSH), tj. poprzez przejęcie całego majątku Spółek Przejmowanych przez Wnioskodawcę. Planowane połączenie pozostanie bez wpływu na strukturę udziałowców u Wnioskodawcy. Połączenie Spółek zostanie przeprowadzone bez podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy połączenie Wnioskodawcy ze Spółkami Przejmowanymi będzie wiązało się z powstaniem po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

W przypadku łączenia się osób prawnych – co do zasady – mamy do czynienia z czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Jednakże, transakcje, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo – z uwagi na wyłączenie przewidziane w art. 6 pkt 1 ustawy – nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny, dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),

*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,

*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,

*   koncesje, licencje i zezwolenia,

*   patenty i inne prawa własności przemysłowej,

*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

*   tajemnice przedsiębiorstwa,

*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tytko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

W myśl ww. przepisów, jeżeli zostaną spełnione warunki określone w art. 551 ustawy Kodeks cywilny, dotyczące definicji przedsiębiorstwa, to zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, połączenie spółek będzie czynnością, która nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca zamierza połączyć się z trzema Spółkami w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych. W związku z powyższym Zainteresowany przejmie majątek należący do Spółek przejmowanych, w efekcie czego Spółki te zostaną wykreślone z KRS. W analizowanym przypadku nastąpi zatem zbycie przedsiębiorstw Spółek przejmowanych do Wnioskodawcy.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana transakcja połączenia trzech Spółek przez przejęcie (inkorporację) dokonana na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych i skutkująca przeniesieniem majątku Spółek przejmowanych do Wnioskodawcy będzie mieściła się w pojęciu „zbycia przedsiębiorstwa”. W konsekwencji powyższego, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, planowana przez Wnioskodawcę transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.