Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.307.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Własne cele mieszkaniowe – spłata kredytu – jeżeli
kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za
zobowiązania wynikające z umowy kredytowej.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
nieruchomości-zbycie nieruchomości
odpowiedzialność-odpowiedzialność solidarna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 8 czerwca 2025 r. (wpływ 8 czerwca 2025 r.)
    oraz z 10 czerwca 2025 r. (wpływ 10 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) grudnia 1998 r. zakupił Pan wraz z żoną L nieruchomość gruntową w miejscowości S.
    Środki na zakup nieruchomości pochodziły z majątku wspólnego wspólności majątkowej
    małżeńskiej. Wtedy już posiadaliście Państwo jedyne dziecko, syna B.
    Na nieruchomości rozpoczęliście Państwo budowę domu jednorodzinnego, zgodnie z
    pozwoleniem na budowę z 18 maja 2009 r., którego budowa zakończyła się 18 lipca 2012 r.
    (...) czerwca 2020 r. rozwiódł się Pan z żoną. Nie dokonaliście Państwo podziału majątku. Z
    domu się Pan wyprowadził. W domu tym, od czasu Pana wyprowadzki, została była żona i
    syn B, którzy wspólnie w tym domu mieszkali.
    (...) listopada 2021 r., na podstawie aktu notarialnego umowy darowizny, darował Pan
    synowi B cały swój udział w przedmiotowej nieruchomości wynoszący 1/2 udziału w
    nieruchomości i od tego czasu stał on się współwłaścicielem tej nieruchomości z Pana byłą
    żoną.
    (...) sierpnia 2023 r. syn B zmarł (to Państwa jedyne dziecko) i zgodnie z zasadami
    dziedziczenia stał się Pan na powrót współwłaścicielem tej nieruchomości. Jego część
    odziedziczył Pan z byłą żoną w częściach równych po 1/2 udziału. W związku z powyższym,
    udziały byłej żony w nieruchomości stanowiły 3/4, a Pana 1/4.
    Od czasu rozwodu w 2020 r. nie zawarł Pan sformalizowanego związku małżeńskiego,
    jednakże wspólnie żyje Pan w związku partnerskim z partnerką – Panią J.
    Z partnerką zakupił Pan (...) grudnia 2020 r. dom jednorodzinny w miejscowości C i tam
    Państwo zamieszkaliście. Dom został zakupiony częściowo ze środków własnych Pana i
    Pana partnerki, a częściowo z kredytu hipotecznego, o który wystąpiliście Państwo
    wspólnie i który zgodnie z umową kredytu hipotecznego otrzymaliście Państwo razem.
    Dom kupowaliście Państwo w udziałach: Pana udział 3/10 a Pana partnerki 7/10 części.
    Kredyt bankowy został udzielony Państwu wspólnie w wysokości (...) tys. zł (w akcie
    notarialnym zakupu domu wskazano udziały kredytowe 7/10 dla Pana partnerki w
    wysokości (...) zł i Pana udział 3/10 w wysokości (...) zł).
    W umowie kredytowej z (...) grudnia 2020 r. zaznaczono, że kredytobiorcami jesteście
    Państwo razem co do całości kredytu, bez wskazywania udziałów, zatem, jak Pan
    domniemywa i potwierdziła to Pana rozmowa z bankiem, zobowiązania do spłaty kredytu
    są solidarne. Zatem każde z Państwa odpowiada za spłatę całości kredytu. Na poczet
    spłaty kredytu w banku (...) założyliście Państwo wspólne konto bankowe, z którego
    dokonywana jest spłata kredytu hipotecznego.
    Pana pytanie dotyczy sposobu wydatkowania środków finansowych otrzymanych tytułem
    sprzedaży nieruchomości w S, Pana udziału 1/4 w kwocie (...) zł i kwestii podatku
    dochodowego od tej sprzedaży.

    Informował się Pan telefonicznie w Krajowej Informacji Skarbowej, czy fakt posiadania
    przez Pana nieruchomości w S od 1998 r. jest terminem, od którego należy liczyć ciągłość
    posiadania. Otrzymał Pan informację, że fakt, iż darował Pan synowi, który później zmarł,
    swoją część nieruchomości ową ciągłość posiadania przerwał, pomimo że odziedziczył Pan
    na powrót nieruchomość, której wcześniej był Pan współwłaścicielem. Zatem ciągłość ta
    liczona być powinna od dnia kiedy darował Pan synowi nieruchomość, czyli od (...)
    listopada 2021 r. W takim układzie okres zwolnienia z podatku dochodowego od
    sprzedawanej nieruchomości wynoszący 5 lat jeszcze nie upłyną, więc powinien Pan
    zapłacić podatek dochodowy w wysokości 19%, rozliczając się w zeznaniu podatkowym za
    2025 r. deklaracją składaną w 2026 r. w PIT 39.
    Jeżeli jednak przeznaczy Pan środki ze sprzedaży tej nieruchomości na cel mieszkaniowy,
    będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia podatkowego i tego podatku nie płacić.
    Okresem wydatkowania środków na cel mieszkaniowy jest 36 miesięcy liczone od roku
    następującego po roku sprzedaży nieruchomości, powiększonego o miesiące w 2025 r.,
    czyli sprzedaż nieruchomości w maju 2025 r., a więc może Pan liczyć miesiące od czerwca
    do grudnia 2025 r., czyli 7 miesięcy (razem 43 miesiące).
    Celem mieszkaniowym jest spłata kredytu hipotecznego i odsetek od tego kredytu. Kredyt
    hipoteczny, który zaciągnął Pan z Pana partnerką w 2020 r. był zaciągnięty przed datą
    darowania i spadkobrania nieruchomości w S. Aktualna wysokość do spłaty kredytu
    hipotecznego to (...) tys. zł. Chciałby Pan jednakże wykorzystać wydatkowanie środków ze
    sprzedaży na cele mieszkaniowe, które byłyby ratami kredytowymi spłacanymi przez Pana
    co miesiąc. Aktualna rata miesięczna kredytu hipotecznego wraz z odsetkami to (...) zł ((...)
    zł rata kapitałowa, (...) zł kwota odsetek). Zatem wysokość spłaty przez okres 36 miesięcy
    (3 lata) + 7 miesięcy za 2025 r., to (...) zł.
    Zastanawiał się Pan, czy jako cel mieszkaniowy może Pan policzyć całość miesięcznej raty
    (...) zł, czy tylko Pana udział w domu jednorodzinnym w C wynoszący 3/10 części, czyli (...)
    zł.
    Na infolinii Krajowej Informacji Skarbowej otrzymał Pan informację, że jako cel
    mieszkaniowy może Pan przeznaczyć całość spłacanej raty kredytowej wraz z odsetkami i
    wysokość Pana udziałów w domu jednorodzinnym w C nie ma tu znaczenia, jeżeli w
    kredycie hipotecznym nie zostały zaznaczone jakiekolwiek ograniczenia spłaty kredytu do
    wysokości udziałów, a takiego zapisu w Pana umowie kredytowej nie ma. Aktualnie spłata
    kredytu odbywa się tak, że na konto wspólne (Pana i Pana partnerki – J) w (...), dokonuje
    Pan comiesięczne wpłaty wysokości raty kredytowej z Pana konta osobistego.
    W związku z powyższym Pana obliczenia wyglądają tak, że wydatkowanie środków na cel
    mieszkaniowy, licząc raty kredytowe 43 miesiące x (...) zł to kwota (...) zł. Zatem do
    opodatkowania pozostała by kwota (...) zł. Gdyby nie chciał Pan tej kwoty wydać na cel
    mieszkaniowy to musi Pan od tej kwoty zapłacić podatek 19%, tj. (...) zł, chyba że owe (...) zł
    przeznaczy Pan na cel mieszkaniowy np. nadpłatę zaciągniętego kredytu hipotecznego.
    Zdaje sobie Pan też sprawę, że jako koszt uzyskania przychodu może Pan uznać zapłatę
    (faktura) za czynności pośrednictwa biura obrotu nieruchomościami, które
    przeprowadziło transakcję.
    Zdaje sobie Pan sprawę z tego, że sposób wydatkowania środków ze sprzedaży
    nieruchomości i kwoty przeznaczone na wydatkowanie na cel mieszkaniowy musi Pan
    zadeklarować przy rozliczeniu rocznym PIT w 2026 r. za 2025 r.
    Rozważa Pan z Pana partnerką zawarcie związku małżeńskiego w 2025 r., czy w jakikolwiek
    sposób miałoby to związek z opisywaną sytuacją podatkową?
    W piśmie, które wpłynęło 10 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił
    Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak – ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    2. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych? W przypadku odpowiedzi twierdzącej
      proszę wyjaśnić:
      - w jakim dokładnie zakresie i od kiedy prowadzi Pan taką działalność (np. w zakresie
        obrotu nieruchomościami)?
      - czy odpłatne zbycie nieruchomości położonej w miejscowości S nastąpiło w ramach
        wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie – nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
    3. W odniesieniu do kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości w
      miejscowości C, proszę wskazać:
      a) czy w umowie kredytowej został określony cel, na jaki został on zaciągnięty, jeżeli
        tak to jaki cel wynika z tej umowy?
      b) czy z umowy kredytowej wynika, że wszyscy kredytobiorcy (czyli Pan wraz z Pana
        partnerką) odpowiadają solidarnie za wynikające z niej zadłużenie?
        Innymi słowy, czy w związku z zawartą umową kredytową ponosi Pan solidarną
        odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z ww. umowy kredytowej?
    Odpowiedź: Tak, w umowie kredytowej został określony cel na jaki został zaciągnięty
    kredyt hipoteczny: przeznaczenie kredytu – nabycie domu jednorodzinnego.
    Tak, z umowy kredytowej wynika, że wszyscy kredytobiorcy (Pan i Pana partnerka)
    odpowiadają solidarnie za wynikające z niej zadłużenie. W związku z zawartą umową
    kredytową ponosi Pan solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z ww.
    umowy kredytowej.
    4. Czy przychód uzyskany przez Pana ze sprzedaży udziału w nieruchomości położonej
      w miejscowości S, zostanie wydatkowany przez Pana, w okresie nie później niż
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na Pana
      własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21
      ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na spłatę kredytu
      hipotecznego zaciągniętego na nabycie (zakup) nieruchomości w miejscowości C?
    Odpowiedź: Tak, będzie to suma rat kredytu z odsetkami spłaconymi do końca 2028 r.,
    a od pozostałej kwoty zapłaci Pan podatek dochodowy.

## Pytanie

Czy spłacane przez Pana raty kredytu hipotecznego, zaciągniętego wspólnie z Pana
    partnerką, na zakup domu jednorodzinnego (raty + odsetki) może Pan w całości uznać
    jako wydatki z przeznaczeniem na cel mieszkaniowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana stanowisko oparte na informacjach uzyskanych z Krajowej Informacji Skarbowej jest
    takie, że może Pan całość miesięcznych rat kredytu hipotecznego (rata kapitałowa i
    odsetki) uznać jako cel mieszkaniowy, bez względu na posiadane przez Pana udziały w
    domu jednorodzinnym w C, na który razem z partnerką zaciągnął Pan kredyt hipoteczny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze

    spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z
      chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Art. 932 § 1 i § 3 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      W braku zstępnych spadkodawcy powołani są do spadku z ustawy jego małżonek i
      rodzice.
      W braku zstępnych i małżonka spadkodawcy cały spadek przypada jego rodzicom w
      częściach równych.
    Stosownie do art. 1025 § 1 cytowanej ustawy:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż części nieruchomości nabytej w
    spadku po Pana zmarłym synu, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie miało miejsce po upływie
    5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości
    przez Pana spadkodawcę, tj. Pana zmarłego syna.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Z treści wniosku wynika, że (...) listopada 2021 r. na podstawie aktu notarialnego umowy
    darowizny darował Pan synowi – B – cały swój udział w nieruchomości położonej w
    miejscowości S, wynoszący 1/2 udziału i od tego czasu stał on się współwłaścicielem tej
    nieruchomości. (...) sierpnia 2023 r. Pana syn B zmarł i zgodnie z zasadami dziedziczenia
    stał się Pan na powrót współwłaścicielem tej nieruchomości. Jego część odziedziczył Pan
    wraz z byłą żoną w częściach równych po 1/2 udziału. W związku z powyższym udziały
    Pana byłej żony w nieruchomości stanowiły 3/4, a Pana 1/4.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zbycia w maju 2025 r. przez Pana udziału (1
    /4) nieruchomości położonej w miejscowości S zauważyć należy, że do nabycia przez Pana
    ww. udziału nieruchomości doszło w drodze spadku po zmarłym synu. Zatem datą
    nabycia przez Pana ww. udziału nieruchomości jest data nabycia tej nieruchomości przez
    Pana syna, czyli 2021 r. Wobec powyższego, pięcioletni termin przewidziany w art. 10 ust.
    1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    liczyć od końca roku, w którym nastąpiło nabycie udziału nieruchomości położonej w
    miejscowości S przez Pana syna, tj. od końca 2021 r.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie przez Pana w maju 2025 r. przedmiotowego udziału w
    nieruchomości, nienastępujące w ramach działalności gospodarczej, stanowi dla Pana
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, bowiem zostało dokonane przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie sprzedaży ww. udziału w
    nieruchomości należy wskazać, co następuje:
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.

    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Według art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Z kolei art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45

      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na
      własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele
      uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W
    sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa
    majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas
    uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na

    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
        w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
        zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

    W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 29 ww. ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    W myśl art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są
    wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej
    preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo
    do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy

    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących
    „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie enumeratywne.
    Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał
    realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne
    cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy
    realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a
    nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad
    głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele
    mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru zamieszkiwania związanego z
    różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu w
    znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jasno
    wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które
    zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy. Celem ustawodawcy było bowiem
    premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony
    kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle
    określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie
    z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1.
    Istotne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania
    przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
    Zgodnie z wyżej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy, za wydatki poniesione
    na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
    zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na nabycie
    budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie
    gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
    takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ww.
    ustawy).
    Z powyższych przepisów wprost wynika, że aby kredyt mógł być uznany za kredyt na
    własny cel mieszkaniowy, to musi być kredytem określonego rodzaju – czyli zaciągniętym
    przez podatnika na nabycie/budowę m.in. budynku mieszkalnego, stanowiącego własność
    lub współwłasność tego podatnika. Zatem, wskutek zaciągnięcia kredytu i jego
    wykorzystania zgodnie z celem udzielenia kredytu podatnik musi nabyć prawo własności
    lub współwłasności do tej nieruchomości. Tylko wówczas uznać można, że kredyt spełnia
    ustawowe warunki, a więc jest kredytem zaciągniętym na nabycie budynku mieszkalnego.
    Jeżeli kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z
    umowy kredytowej, czyli zgodnie z umową kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za
    kredyt, to podatnik jako kredytobiorca solidarny za zadłużenie wynikające z tej umowy

    również odpowiada solidarnie, a więc do pełnej wysokości. W takiej sytuacji bez znaczenia
    pozostaje fakt, iż podatnik jest współwłaścicielem nieruchomości i posiada % udziału we
    współwłasności. Przy obliczaniu dochodu zwolnionego można uwzględnić całą kwotę jaka
    została wydatkowana na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) grudnia 2020 r. wraz z partnerką zakupił Pan dom
    jednorodzinny w miejscowości C, w którym Państwo zamieszkaliście. Dom został
    zakupiony częściowo ze środków własnych Pana i Pana partnerki, a częściowo z kredytu
    hipotecznego, o który wystąpiliście Państwo wspólnie i który zgodnie z umową kredytu
    hipotecznego otrzymaliście Państwo razem. Dom kupowaliście Państwo w udziałach: Pana
    udział 3/10, a Pana partnerki 7/10 części. W umowie kredytowej z (...) grudnia 2020 r.
    zaznaczono, że kredytobiorcami jesteście Państwo razem co do całości kredytu, bez
    wskazywania udziałów. W umowie kredytowej został określony cel na jaki został
    zaciągnięty kredyt hipoteczny: przeznaczenie kredytu – nabycie domu jednorodzinnego. Z
    umowy kredytowej wynika, że wszyscy kredytobiorcy (Pan i Pana partnerka) odpowiadają
    solidarnie za wynikające z niej zadłużenie. W związku z zawartą umową kredytową ponosi
    Pan solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z ww. umowy kredytowej.
    Kredyt hipoteczny, który zaciągnął Pan z wraz z partnerką w 2020 r. był zaciągnięty przed
    datą darowania i spadkobrania nieruchomości położonej w miejscowości S. Przychód
    uzyskany przez Pana ze sprzedaży udziału w nieruchomości położonej w miejscowości S,
    zostanie wydatkowany przez Pana na raty kredytu z odsetkami spłacanymi do końca 2028
    r., a od pozostałej kwoty zapłaci Pan podatek dochodowy.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że wydatki poniesione przez Pana – w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie udziału w
    nieruchomości położonej w miejscowości S – na spłatę kredytu zaciągniętego uprzednio
    na zakup domu jednorodzinnego wraz z Pana partnerką, gdzie za zadłużenie wynikające z
    zawartej umowy ponosi Pan wraz z partnerką odpowiedzialność solidarną, i w którym to
    domu jednorodzinnym realizuje Pan własne cele mieszkaniowe, mogą stanowić wydatki
    na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegać rozliczeniu przy ustalaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia pozostaje dla skorzystania z
    ulgi, czy dokona Pan spłaty kredytu jednorazowo, czy będzie go Pan spłacać zgodnie z
    harmonogramem rat. Istotne jest jedynie żeby przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w
    nieruchomości został wydatkowany przez Pana w okresie 3 lat licząc od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie udziału nieruchomości położonej w
    miejscowości S.
    Zaznaczyć jednak należy, że ww. zwolnienie obejmie taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi
    tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
    przychodzie osiągniętym z odpłatnego zbycia ww. nieruchomości.
    Zatem tylko ta część przychodu z odpłatnego zbycia w 2025 r. udziału w nieruchomości,
    którą przeznaczy Pan, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie, na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2020 r.
    na zakup domu jednorodzinnego, obecnie zamieszkiwanego przez Pana i Pana partnerkę,
    może skorzystać z omawianego zwolnienia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Zwracam uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pana wniosku (zapytania) w oparciu o przedstawiony opis. Inne kwestie, które nie zostały
    objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej
    interpretacji rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.