Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-545/11-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia i opodatkowania usług.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja korygująca; faktura-faktura korygująca; korekta-korekta podatku; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; usługi-usługi związane ze sportem; zwolnienie
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uczniowskiego Klubu Sportowego, przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2011 r. (data wpływu 18 marca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 czerwca 2011 r. (data wpływu 16 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie zwolnienia i opodatkowania usług wymienionych w punktach 3, 4, 11;
*   **nieprawidłowe** – w zakresie zwolnienia i opodatkowania usług wymienionych w punktach 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia i opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę. Wniosek uzupełniono w dniu 14 czerwca 2011 r. o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym, Rejestrze Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Zainteresowany ma status innej osoby prawnej będącej organizacją pożytku publicznego. Wnioskodawca prowadzi działalność określoną w Polskiej Klasyfikacji działalności (PKD2007) – 93.12.Z – pn. Działalność klubów sportowych. Wnioskodawca jest podatnikiem czynnym podatku VAT, zarejestrowanym dnia 1 marca 2007 r. Wykonuje on czynności zarówno podlegające opodatkowaniu, jak i zwolnione od podatku w zakresie prowadzonej przez siebie jako klub sportowy działalności, tj. usługi związane ze sportem, wychowaniem fizycznym:

1.  transfer zawodników;
2.  organizacja imprez sportowych;
3.  organizacja obozów sportowych;
4.  świadczenie usług transportowych;
5.  wynajem sprzętu sportowego;
6.  szkolenie zawodników;
7.  promocja miasta poprzez sport;
8.  organizacja meczów (z wyłączeniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży biletów);
9.  prowadzenie szkoleń trenerskich;
10.  otrzymywanie dotacji;
11.  otrzymywanie składek.

Wnioskodawca jest podatnikiem czynnym, zatem sprzedając swoje usługi, wskazane powyżej wystawia faktury VAT naliczając stawki VAT jako podatnik czynny, a nie zwolniony od podatku VAT. Następnie odprowadza podatek obniżony o podatek naliczony.

Wnioskodawca zatem odprowadza podatek od wszystkich powyżej czynności podejmowanych przez siebie.

Zainteresowany oświadcza, że nie wskazuje klasyfikacji statystycznej świadczonych przez siebie czynności ponieważ art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług uchylony został przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 października 2010 r. (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług z dniem 1 stycznia 2011 r. Jednocześnie nowelizacja ustawy wprowadziła art. 5a, który stanowi, że towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Zgodnie z powyżej przytoczonymi przepisami Wnioskodawca nie ma obowiązku podania numeru klasyfikacji statystycznej prowadzonych przez niego usług.

Nadto, Zainteresowany informuje, że wartość sprzedaży opodatkowanej bez podatku za rok 2009 r. wynosiła 1.457.645.00 złotych, za rok 2010 zaś – 947.538,00 złotych, wobec czego Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada obecnie statusu podatnika zwolnionego podmiotowo od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie informuje on, że nie zamierza dokonać wyboru zwolnienia w myśl art. 113 ust. 11 ustawy.

Z uzupełnienia do wniosku wynika, że:

1.  Imprezy sportowe – są to głównie zawody sportowe mające na celu podniesienie umiejętności w danej dyscyplinie sportowej, naukę zdrowej rywalizacji, działalnie w grupie itp. Klub organizuje zaplanowane wcześniej imprezy:
    
    1.  imprezy własne – klub ponosi koszty w zakresie niezbędnych zakupów towarów i usług np.: sprzęt sportowy z przeznaczeniem na nagrody, puchary, dyplomy, usługi transportowe, usługi wynajmu obiektów sportowych, usługi sędziowskie.
    
    Drużyny biorące udział w zawodach ponoszą koszty zakwaterowania i wyżywienia.
    1.  Imprezy zlecone przez różne podmioty – za organizację zleconych zawodów klub pobiera opłaty na podstawie wcześniejszych uzgodnień i sporządzonych umów, które szczegółowo określają zakres działania i przygotowania imprezy.
2.  Obozy sportowe organizowane są dla poszczególnych sekcji i grup wiekowych, zawodników klubu. Obozy sportowe mają na celu doskonalenie umiejętności w danej dyscyplinie. Organizując obozy sportowe klub poszukuje odpowiedniego ośrodka, który spełniałby wymagania dla danej dyscypliny, w dalszej kolejności podpisywana jest umowa, która określa zakres wzajemnych świadczeń. Na podstawie wystawionej faktury VAT, koszty obozu w części pokrywają uczestnicy obozu a w części klub z pozyskanych środków. Klub pozyskuje środki głównie z dotacji (Kuratorium Oświaty, Urząd Miasta).
3.  Promocja miasta poprzez sport. Corocznie miasto ogłasza konkurs na promocję miasta poprzez sport. Do konkursu zapraszane są kluby sportowe z terenu miasta. Ze złożonych ofert specjalna komisja wybiera najciekawsze oferty i przyznaje odpowiednią kwotę. Następnie podpisywana jest umowa, która określa warunki, sposoby promocji miasta na obiektach sportowych oraz rozgrywanych zawodach. Aby wykonać zadanie klub musi ponieść następujące koszty wykonania:
    *   logo miasta na strojach sportowych zawodników,
    *   logo miasta na obiektach,
    *   wykonanie banerów,
    *   ulotki reklamowe,
    *   sprzęt sportowy.Po wykonaniu zadania klub wystawia fakturę, gdzie uwzględniona jest przyznana kwota. Przyznana kwota zawiera podatek VAT.
4.  Przychody z transportu. Klub jest w posiadaniu trzech samochodów typu:
    *   IVECO,
    *   Mercedes
    *   Mercedes.Wykorzystywane są one do transportu zawodników na rozgrywane zawody. W przypadku, gdy klub z nich nie korzysta, są one wynajmowane obcym podmiotom, tj. klubom sportowym lub innym stowarzyszeniom prowadzącym działalność sportową.
5.  Szkolenia. Szkolenia dotyczą następujących grup:
    *   Trenerzy – podnoszenie kwalifikacji, wprowadzenie nowych kierunków szkolenia,
    *   Sędziowie – dogłębne poznanie przepisów gry poszczególnych dyscyplin,
    *   Zawodnicy – szkolenie sportowe.Klub prowadzi szkolenia na zlecenie A, B, C. Szkolenia prowadzone są w oparciu o ustawę o sporcie, rozporządzeniach Ministra sportu oraz wewnętrzne zarządzenia poszczególnych związków sportowych. Szkolenia są bezpłatne, uczestnicy ponoszą wyłącznie koszty zakwaterowania i wyżywienia. Zdaniem Klubu, odnośnie szkolenia zwolnienie od VAT dotyczy wyłącznie art. 43 pkt 29 ust. 1 ustawy. Nie dotyczy zaś art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług.
6.  Transfery Zawodnicze. Klub szkoli młodzież poczynając od 6 do 19 roku życia. Szkolenie średnio trwa około 10 lat. Następnie wyszkoleni zawodnicy są przekazywania do klubów uprawiających poszczególne dyscypliny sportowe profesjonalnie. Za wyszkolenie zawodnika – Klub na podstawie umowy określającej warunki przekazania pobiera ekwiwalent w wysokości i określonej przez przepisy odpowiednich związków sportowych. Od ekwiwalentu naliczany jest podatek VAT.

Klub wszystkie pozyskane dochody przeznacza na działalność statutową.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca powinien wystąpić do Urzędu Skarbowego o nadanie mu statusu podatnika zwolnionego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie niektórych z czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę?

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjął on prawidłową zasadę naliczania podatku VAT, tj. że Wnioskodawca jako klub sportowy wykonujący wskazane w pkt 54 wniosku czynności, powinien być czynnym podatnikiem VAT i nie jest podmiotem zwolnionym od podatku VAT w zakresie wykonywanych przez niego czynności.

Wnioskodawca powziął jednak wątpliwość w tym zakresie w związku z nowelizacją art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług który stanowi teraz, że zwolnione od podatku są usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone prze kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność n rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1.  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
2.  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
3.  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Usługi związane z rekreacją i sportem mogą co do zasady korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, jako wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług, z tym że zwolnienie dotyczy wyłącznie usług związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczonych przez podmioty, których celem statutowym jest działalność na rzecz upowszechniania rozwoju sportu. Celem Wnioskodawcy jest m.in. właśnie działalność na rzecz upowszechniania i rozwoju sportu.

Dodatkowo ustawa wskazuje, że zwolnione mogą być podmioty które prowadzą określoną powyżej działalność pod warunkiem, że są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków, oraz są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Wnioskodawca wskazuje, że spełnia powyższe przesłanki. Wnioskodawca wykonuje czynności, które wskazał w pkt 54, które są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim.

Ponadto, Wnioskodawca świadczy te usługi nie będąc nastawionym na osiąganie zysków. Ewentualne zyski przeznacza on na utrzymanie lub poprawę świadczonych przez niego usług. Ponadto, wskazane w pkt 54 niniejszego wniosku czynności są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Jednocześnie Wnioskodawca uważa, że zwolnione od podatku (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług) spośród wymienionych w pkt 54 wniosku czynności są tylko dotacje, przychody ze składek członkowskich oraz przychody z organizacji obozów sportowych. Poza tymi trzema rodzajami czynności, pozostałe wskazane w pkt 54 wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę powinny być, w jego ocenie opodatkowane.

Niemniej jednak, wobec wątpliwości Wnioskodawcy co do opodatkowania, a dokładnie co do zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazanych w pkt 54 wniosku czynności wykonawcy Wnioskodawca wnosi o rozstrzygnięcie, czy wymienione czynności podejmowane przez Wnioskodawcę, są zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 i czy w związku z tym, Wnioskodawca powinien wystąpić do Urzędu Skarbowego o nadanie mu statusu podatnika zwolnionego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w zakresie punktu 3, 4, 11 oraz za nieprawidłowe w zakresie punktu 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest stowarzyszeniem zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym, Rejestrze Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Zainteresowany ma status innej osoby prawnej będącej organizacją pożytku publicznego. Wnioskodawca prowadzi działalność określoną w Polskiej Klasyfikacji działalności (PKD2007) – 93.12.Z – pn. Działalność klubów sportowych. Wnioskodawca jest podatnikiem czynnym podatku VAT, zarejestrowanym. Wykonuje on czynności zarówno podlegające opodatkowaniu, jak i zwolnione od podatku w zakresie prowadzonej przez siebie jako klub sportowy działalności, tj. usługi związane ze sportem, wychowaniem fizycznym:

*   transfer zawodników;
*   organizacja imprez sportowych;
*   organizacja obozów sportowych;
*   świadczenie usług transportowych; wynajem sprzętu sportowego; szkolenie zawodników;
*   promocja miasta poprzez sport;
*   organizacja meczów (z wyłączeniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży biletów);
*   prowadzenie szkoleń trenerskich;
*   otrzymywanie dotacji;
*   otrzymywanie składek członkowskich.

Wnioskodawca jest podatnikiem czynnym, zatem sprzedając swoje usługi, wskazane powyżej wystawia faktury VAT naliczając stawki VAT jako podatnik czynny, a nie zwolniony od podatku VAT. Następnie odprowadza podatek obniżony o podatek naliczony.

Wnioskodawca zatem odprowadza podatek od wszystkich powyżej czynności podejmowanych przez siebie.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ponadto ustawodawca przewidział obniżone stawki oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług oraz określił warunki stosowania obniżonych stawek i zwolnień.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie, oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347.1 ze zm.), zwolnione jest świadczenie niektórych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tytuł IX tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, iż usługi ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”. Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa jak i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”.

W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 szóstej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Przechodząc do regulacji krajowych wskazać należy, że na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1.  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
2.  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
3.  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Zauważyć należy, iż zwolnienie usług związanych ściśle ze sportem doznaje pewnego ograniczenia ze względu na status usługodawcy, a mianowicie z cyt. wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia może korzystać podmiot będący klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.

Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.). Stosownie do art. 3 ust. 1 tej ustawy, działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego. Klub sportowy działa jako osoba prawna (art. 3 ust. 2 ustawy o sporcie).

W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy, szczególnym rodzajem klubu sportowego jest uczniowski klub sportowy.

Uczniowski klub sportowy działa na zasadach przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z 2003 r. Nr 96, poz. 874, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055 oraz z 2007 r. Nr 112, poz. 766), z wyłączeniem przepisów dotyczących rejestracji (art. 4 ust. 2 ustawy).

Zatem Zainteresowany będąc uczniowskim klubem sportowym działającym na mocy ustawy o sporcie oraz ustawy Prawo o stowarzyszeniach, spełnia kryterium podmiotowe, niezbędne do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Ponadto, zgodnie z brzmieniem Dyrektywy VAT oraz polskiej ustawy, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym. Zarówno unijne, jak i polskie przepisy o VAT nie zawierają definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym. W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się ETS w wyroku w sprawie C-253/07 (Canterbury Hockey Club). Wyjaśnił, że świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22).

Z powyższego wynika, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi, tj. transfer zawodników, organizację imprez sportowych, organizację obozów sportowych, szkolenia zawodników, organizację meczów (z wyłączeniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży biletów) oraz prowadzenia szkoleń trenerskich mają związek ze sportem.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.), Stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. Ust. 2 stanowi, iż Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności. Stowarzyszenie opiera swoją działalność na pracy społecznej członków; do prowadzenia swych spraw może zatrudniać pracowników (art. 2 ust. 3 ww. ustawy).

Na podstawie art. 34 ustawy - Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Zainteresowany wskazał, iż Klub wszystkie pozyskane dochody przeznacza na działalność statutową. Zatem świadcząc te usługi nie jest nastawiony na osiągnięcie zysków. Wnioskodawca spełnia także warunki przedmiotowe, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Uwzględniając powyższe regulacje oraz opis sprawy stwierdzić należy, że ww. usługi świadczone przez Wnioskodawcę są usługami ściśle związanymi ze sportem, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Reasumując, usługi świadczone przez Zainteresowanego, na które składają się:

*   transfer zawodników;
*   organizacja imprez sportowych;
*   organizacja obozów sportowych;
*   szkolenie zawodników;
*   świadczenie usług transportowych własnych zawodników;
*   organizacja meczów (z wyłączeniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży biletów);
*   prowadzenie szkoleń trenerskich;

– zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy korzystać będą ze zwolnienia od podatku VAT.

Ponadto, z opisu sprawy wynika ż, iż Zainteresowany świadczy również usługi transportowe; wynajem sprzętu sportowego oraz usługi promocji miasta poprzez sport. Klub jest w posiadaniu trzech samochodów typu:

*   IVECO \`(...)\`,
*   Mercedes \`(...)\`,
*   Mercedes \`(...)\`

Wykorzystywane są one do transportu zawodników na rozgrywane zawody. W przypadku, gdy klub z nich nie korzysta, są one wynajmowane obcym podmiotom, tj. klubom sportowym lub innym stowarzyszeniom prowadzącym działalność sportową.

Wnioskodawca świadczy również usługi promocji miasta poprzez sport. Corocznie miasto ogłasza konkurs na promocję miasta poprzez sport. Do konkursu zapraszane są kluby sportowe z terenu miasta. Ze złożonych ofert specjalna komisja wybiera najciekawsze oferty i przyznaje odpowiednią kwotę. Następnie podpisywana jest umowa, która określa warunki, sposoby promocji miasta na obiektach sportowych oraz rozgrywanych zawodach. Aby wykonać zadanie klub musi ponieść następujące koszty wykonania:

*   logo miasta na strojach sportowych zawodników,
*   logo miasta na obiektach,
*   wykonanie banerów,
*   ulotki reklamowe,
*   sprzęt sportowy.

Po wykonaniu zadania klub wystawia fakturę gdzie uwzględniona jest przyznana kwota. Przyznana kwota zawiera podatek VAT.

Biorąc pod uwagę zacytowany wcześniej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 32 i art. 43 ust. 18 ustawy o VAT stwierdzić należy, że ze zwolnienia od podatku na mocy wymienionych przepisów korzystać mogą jedynie usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu. Natomiast podmioty takie jak: kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, świadcząc usługi marketingowe, reklamowo-promocyjne, wstępu na imprezy sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych, nie mogą z ww. zwolnienia korzystać niezależnie od tego, że nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia przeznaczają je w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Z powołanych powyżej przepisów art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy wynika, iż definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zatem opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Zwrócić również należy uwagę, iż pod rządami ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do każdej płatności pieniężnej rozpatrywać należy, czy nie stanowi ona otrzymanego wynagrodzenia za jakieś świadczenia wykonane przez dany podmiot. Jeśli można zidentyfikować takie świadczenia, to wówczas otrzymaną płatność należałoby potraktować jako wynagrodzenie za usługę. W przypadku więc, gdy podmiot płacący uzyskuje korzyść z pewnego rodzaju sytuacji zobowiązanie takie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako świadczenie usługi. W konsekwencji powinno być ono opodatkowane podatkiem VAT.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca zawiera umowy z miastem w zakresie promocji miasta poprzez sport, w ramach których miasto przekazuje Wnioskodawcy przewidzianą w umowie kwotę pieniężną za możliwość promocji siebie. Wnioskodawca, co wynika z umowy, zapewnia umieszczenie logo miasta na strojach sportowych zawodników, logo miasta na obiektach, wykonanie banerów, ulotek reklamowe, sprzętu sportowego. Zatem miasto występuje tu w roli sponsora.

Przepisy podatkowe, w szczególności ustawa o podatku od towarów i usług, nie zawierają ustawowej definicji sponsoringu. Zgodnie ze Słownikiem wyrazów obcych (Wydawnictwo PWN), przez sponsoring rozumie się: „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności”. Celem sponsoringu jest między innymi upowszechnianie znajomości firmy i jej produktów wśród klientów i potencjalnych nabywców produktów i usług. Ponadto, jedną z podstawowych cech sponsoringu jest łączenie w sobie reklamy, aktywizacji sprzedaży lub public relations. Istotnym dla celów podatkowych jest fakt, iż umowa sponsoringu jest oparta na ekwiwalentności świadczeń, ponieważ sponsor ponosi pewne koszty w celu sfinansowania określonych działań sponsorowanego. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż czynności wykonywane na rzecz sponsora wynikające z zawartej z nim umowy są w świetle ustawy o podatku od towarów i usług odpłatnym świadczeniem usług.

Zatem, z uwagi na fakt, że świadczenie przez Wnioskodawcę usługi wynajmu sprzętu sportowego oraz usługi promocji miasta poprzez sport znajdują się w wyłączeniach zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, nie będzie można zastosować zwolnienia od podatku od towarów i usług, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy. Wobec powyższego, w sprawie nie będzie miał również zastosowania powołany powyżej art. 43 ust. 18 ustawy w związku z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy. Czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu stawką 23%.

Natomiast świadczenie usług najmu środków transportu w celu przewiezienia zawodników innych klubów sportowych lub stowarzyszeń nie pozostaje w związku ze świadczonymi przez Wnioskodawcę usługami związanymi ze sportem lub wychowaniem fizycznym. Jest to niezależna usługa najmu pojazdów.

Tym samym, Zainteresowany świadczą usługi transportowe, tj. wynajmując posiadane samochody innym klubom i pobierając za to opłatę nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku i czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 23%.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca pobiera od swoich członków składki członkowskie.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy, zwalnia się od podatku usługi oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, realizowane przez:

1.  kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych,
2.  organizacje powołane do realizacji celów o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym, filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim

– w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych tych podmiotów, pod warunkiem że podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji.

Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Jak stanowi art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Wśród zwolnień dotyczących określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym Dyrektywa w art. 132 ust. 1 lit. l, wymienia świadczenie usług, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, w zakresie zbiorowego interesu swoich członków w zamian za składkę ustaloną zgodnie ze statutem, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysków mające cele natury politycznej, związkowej, religijnej, patriotycznej, filozoficznej, filantropijnej lub obywatelskimi, pod warunkiem że to zwolnienie podatkowe nie spowoduje zakłóceń konkurencji.

A zatem pod wskazanymi warunkami, Dyrektywa dopuszcza zwolnienie usług świadczonych dla członków organizacji, ale jedynie w zamian za składkę członkowską. Inny rodzaj „odpłatności” (ekwiwalent) stanowić będzie zatem o braku podstaw do zwolnienia od podatku.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, iż wykładnia przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1) wskazuje, iż opodatkowaniu, co do zasady, podlegają usługi świadczone odpłatnie, przy czym związek pomiędzy otrzymaną odpłatnością, a świadczeniami na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje za to świadczenie.

Z orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE, m.in. w sprawie G-16/93 Tolsma wynika, że aby określone świadczenie mogło być uznane za opodatkowaną usługę musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem, a należnym wynagrodzeniem. A zatem korzyści wynikające z wykonywanych przez usługodawcę zadań muszą mieć bezpośredni związek z usługobiorcą, w sytuacji zaś, gdy taki związek nie istnieje, nie można uznać takich czynności za usługi opodatkowane podatkiem VAT.

Uwzględniając powyższe, jak również stanowisko Trybunału zaprezentowane w sprawie 102/86 Apple and Pear Development, zgodnie z którym korzyści wynikające z wykonywanych przez usługodawcę zadań muszą mieć bezpośredni związek z usługobiorcą, zaś w sytuacji, gdy taki związek nie istnieje (np. związek ma wyłącznie charakter pośredni, bo usługobiorcą jest cała branża a nie konkretny plantator), nie można uznać takich czynności za usługi opodatkowane podatkiem VAT, stwierdzić należy, że co do zasady nie jest wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług płatność (składka członkowska), która dokonywana jest jedynie w związku z przynależnością do określonej organizacji. Szczególnie gdy, jak w ostatnim z powołanych wyroków, organizacja ma dowolność co do przeznaczenia otrzymanych środków, zaś jej członkowie nie mają bezpośredniego wpływu na ich spożytkowanie. W tym bowiem przypadku nie można uznać, że składka członkowska ma charakter zapłaty za usługę, bowiem brak było bezpośredniego związku pomiędzy płatnością, a korzyściami jakie osiągają poszczególni jej członkowie. W ocenie organu powyższe rozważania nie mogą być jednak, co do zasady, stosowane wobec wszystkiego rodzaju składek członkowskich. Jeżeli bowiem określona organizacja została utworzona także w celu wykonywania na rzecz swoich członków jednego, czy też kilku konkretnych świadczeń, to w tym przypadku składkę na jej rzecz można potraktować jako zapłatę za określone świadczenie (usługę).

Ustosunkowując się do powyższego w pierwszej kolejności zauważyć należy, pobierane opłaty należy podzielić na takie, które są związane z funkcjonowaniem stowarzyszenia jako struktury określonego podmiotu prawnego oraz takie opłaty lub składki, z którymi wiąże się określone świadczenie wzajemne. Przy ustalaniu charakteru pobranej kwoty znaczenie ma także cel, na który zostanie ona przeznaczona przez stowarzyszenie. Jeżeli opłata lub składka nie jest przeznaczona na utrzymanie struktury stowarzyszenia (np. kosztów utrzymania siedziby), lecz nabywa się za to usługi lub towary, z których następnie mogą swobodnie korzystać członkowie stowarzyszenia, to mamy do czynienia ze świadczeniem wzajemnym, jak przy odpłatnej usłudze.

A zatem, o ile Wnioskodawca spełnia warunki podmiotowe zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 31, tj. jest on organizacją powołaną do realizacji celów o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym, filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim, w zakresie, w jakim można składkom członkowskim przypisać cechy wynagrodzenia za uzyskane świadczenie, opisana czynność podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, przy czym w związku z tym, że usługi te będą świadczone na rzecz członków w ramach działalności statutowej Wnioskodawcy, korzystać będą ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy.

Jednakże w sytuacji, gdy wnoszona składka członkowska nie będzie stanowiła wynagrodzenia za uzyskane świadczenie, to nie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca otrzymuje również dotacje.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 kwietnia 2011 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zatem, przepis ten oznacza, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi.

Dla określenia, czy dana dotacja jest, czy też nie jest opodatkowana istotne są szczegółowe warunki jej przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia usług.

Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W efekcie obrót zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni mają wpływ na cenę (kwotę należną).

Natomiast dotacja niedająca się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem, służąca pokryciu ogólnych kosztów działalności podatnika nie stanowi obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy, czyli nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności (czy też kosztów realizacji konkretnego zadania) nie podlega opodatkowaniu.

Jeżeli otrzymywane dotacje pokrywające koszty, nie mają związku ze sprzedażą, nie są przyznawane jako dopłata do ceny usługi, a przeznaczona są na pokrycie poniesionych kosztów w ramach realizowanych celów, oznacza to, że w tej sytuacji występuje dofinansowanie (dotacja) o charakterze zakupowym, a nie dofinansowanie (dotacja) mające na celu sfinansowanie ceny sprzedaży.

Jeżeli zatem otrzymana dotacja, nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług, to nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu jako czynność niewymieniona w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Reasumując, otrzymana przez Zainteresowanego kwota dotacji pokrywająca poniesione koszty, nie stanowi zapłaty ceny z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług, tym samym nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż:

*   transfer zawodników będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko nieprawidłowe;
*   organizacja imprez sportowych będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko nieprawidłowe;
*   organizacja obozów sportowych będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko prawidłowe;
*   świadczenie usług wynajmu środków transportowych nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko prawidłowe;
*   świadczenie usług transportowych własnych zawodników będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko nieprawidłowe;
*   wynajem sprzętu sportowego nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – stanowisko prawidłowe;
*   szkolenie zawodników będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko nieprawidłowe;
*   promocja miasta poprzez sport nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – stanowisko prawidłowe;
*   organizacja meczów (z wyłączeniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży biletów) będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko nieprawidłowe;
*   prowadzenie szkoleń trenerskich będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 w związku z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT – stanowisko nieprawidłowe;
*   otrzymywanie dotacji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – stanowisko nieprawidłowe;
*   otrzymywanie składek będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy – stanowisko prawidłowe.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Art. 96 ust 4 ustawy, stanowi, iż naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Z powyższego rozstrzygnięcia wynika, iż Wnioskodawca będzie wykonywał zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak również czynności zwolnione z opodatkowania i niepodlegające opodatkowaniu.

Zatem Wnioskodawca nie może wystąpić do Urzędu Skarbowego o nadanie mu statusu podatnika zwolnionego w związku ze świadczeniem tylko usług korzystających ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zwolnienia i opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę. Natomiast w kwestii zdarzenia przyszłego dotyczącego korekty deklaracji wydano odrębne rozstrzygnięcie z dnia 20 czerwca 2011 r. nr ILPP2/443-545/11-4/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.