Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-764/14-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-28
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie przychodów.
Słowa kluczowe: bonifikaty; rabaty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2014 r. (data wpływu 28 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (dalej jako Spółka). Wspólnikiem Wnioskodawcy jest osoba fizyczna. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m. in. świadczenia usług reklamowych w systemie „a” oraz działalność handlową.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza nabywać towary handlowe na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz odsprzedawać je kontrahentowi mającemu siedzibę na terytorium Wielkiej Brytanii. Towar będzie przedmiotem importu przez brytyjskiego kontrahenta bezpośrednio na terytorium Wielkiej Brytanii (towar w ogóle będzie sprowadzany na terytorium Polski).

Z uwagi na to, iż Spółka świadczy również innego rodzaju usługi z terytorium Polski na rzecz wskazanego powyżej kontrahenta brytyjskiego, a także sprzedaje temu kontrahentowi towary handlowe w obrębie Unii Europejskiej, Spółka zamierza wprowadzić rabaty na sprzedaż towarów handlowych pochodzących z terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej dla brytyjskiego kontrahenta, w ten sposób, że jednostkowa cena sprzedaży z uwzględnieniem ustalonego między stronami rabatu będzie niższa od jednostkowej ceny nabycia. Na tym obszarze działalności Wnioskodawca będzie ponosić stratę. Ustalone rabaty będą funkcjonować do ich odwołania przez Spółkę jako sprzedającego. W ostatecznym rozrachunku z kontrahentem brytyjskim bilans będzie dodatni i Spółka (a w konsekwencji również Wnioskodawca) będzie generować dochód podatkowy.

Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, iż pomiędzy nim, jego wspólnikiem i/lub Spółką a kontrahentem brytyjskim nie zachodzą jakiekolwiek powiązania, o których mowa w art. 25 uPIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychodem podatkowym dla Spółki (a w konsekwencji dla wspólnika według udziału w zyskach określonego w umowie Spółki) z tytułu sprzedaży towarów nabywanych przez Spółkę na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej na rzecz kontrahenta brytyjskiego jest kwota należna z uwzględnieniem wartości udzielonego rabatu?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem podatkowym dla Spółki (a w konsekwencji dla wspólnika według udziału w zyskach określonego w umowie Spółki) z tytułu sprzedaży przedmiotowych towarów na rzecz kontrahenta brytyjskiego jest kwota należna z uwzględnieniem wartości udzielonego rabatu.

Uzasadnienie.

Stosownie do art. 14 ust. 1 uPIT za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (tj. pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W literaturze przedmiotu wskazuje się, iż bonifikatą jest obniżka ceny (opust, rabat) udzielana nabywcy z różnych powodów (por. Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 2014, pod red. prof. zw. dra hab. Włodzimierza Nykiela oraz prof. dra hab. Adama Mariańskiego, ODDK). Bonifikata to zmniejszenie pierwotnej ceny towaru lub usługi ze względu na określone okoliczności: przewidywaną lub faktyczną stratę kontrahenta lub stałe powiązania pomiędzy stronami, wielkość zakupu itp. (Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz 2014 pod red. J. Marciniuka, CH BECK Legalis).

Przepisy uPIT nie przewidują konkretnych przyczyn udzielania rabatów. Udzielanie rabatów między stronami transakcji handlowych może być wynikiem ich stałej współpracy gospodarczej na różnych obszarach.

Wobec powyższego Spółka (a w konsekwencji Wnioskodawca będąc jej wspólnikiem), rozpoznaje przychód podatkowy w wysokości kwoty należnej ze sprzedaży przedmiotowych towarów handlowych z uwzględnieniem udzielonego rabatu, nawet w sytuacji gdy ten obszar aktywności gospodarczej między stronami transakcji nie jest dochodowy tj. uzyskany przychód jest mniejszy od poniesionych kosztów związanych z nabyciem towarów handlowych.

W świetle powyższego oraz obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać się za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Dodać należy, że w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Wskazać także należy, że w myśl uregulowań art. 25 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:

1.  podatnik podatku dochodowego mający siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2.  osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę (zarząd) za granicą, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
3.  te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale tych podmiotów

– i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały – dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika m.in., że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. świadczenia usług reklamowych oraz działalność handlową. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza nabywać towary handlowe na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz odsprzedawać je kontrahentowi mającemu siedzibę na terytorium Wielkiej Brytanii. Z uwagi na to, że Spółka świadczy również innego rodzaju usługi z terytorium Polski na rzecz wskazanego powyżej kontrahenta brytyjskiego, a także sprzedaje temu kontrahentowi towary handlowe w obrębie Unii Europejskiej, Spółka zamierza wprowadzić rabaty na sprzedaż towarów handlowych pochodzących z terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej dla brytyjskiego kontrahenta, w ten sposób, że jednostkowa cena sprzedaży z uwzględnieniem ustalonego między stronami rabatu będzie niższa od jednostkowej ceny nabycia. Na tym obszarze działalności Wnioskodawca będzie ponosić stratę. W ostatecznym rozrachunku z kontrahentem brytyjskim bilans będzie dodatni i Spółka (a w konsekwencji również Wnioskodawca) będzie generować dochód podatkowy.

Wnioskodawca jednocześnie wskazał, że pomiędzy nim, jego wspólnikiem i/lub Spółką a kontrahentem brytyjskim nie zachodzą jakiekolwiek powiązania, o których mowa w art. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „rabat”, ani też regulacji dotyczących momentu jego udzielenia; przyjmuje się więc, za wykładnią językową, że rabat to zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi, zniżka od ustalonej ceny towaru, opust, bonifikata. Zwykle stanowi on zachętę do dalszych zakupów, albo formę rekompensaty z powodu faktycznie poniesionej lub przewidywanej straty klienta (kontrahenta).

W rozpatrywanej sprawie, przychodem dla Wnioskodawcy (wspólnika spółki cywilnej) z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej będą kwoty należne z tytułu sprzedaży nabywanych towarów, po wyłączeniu wartości udzielonych rabatów.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy uznać należy, że przychodem podatkowym dla Spółki (a w konsekwencji dla wspólnika według udziału w zyskach określonego w umowie Spółki) z tytułu sprzedaży towarów nabywanych przez Spółkę na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej na rzecz kontrahenta brytyjskiego jest kwota należna z uwzględnieniem wartości udzielonego rabatu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.