Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-972/09-6/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-11-09
Teza: Stawka podatku VAT dla usług naprawy pojazdów
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; usługi-usługi naprawy i regeneracji-usługi naprawy pojazdów samochodowych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki reprezentowanej przez Doradcę Podatkowego, przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2009 r. (data wpływu 17 sierpnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 października 2009 r. (data wpływu 28 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług naprawy pojazdów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług naprawy pojazdów. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 października 2009 r. (data wpływu 28 października 2009 r.) o podpis, klasyfikację czynności będących przedmiotem wniosku według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dokonuje naprawy samochodów na rzecz osób ubezpieczonych w firmie ubezpieczeniowej X S.A. Pomiędzy Spółką (jako „Zakładem Naprawczym”) a X została podpisana umowa o współpracy. Zgodnie z § 2 Umowy:

„1. Zakład Naprawczy wykonuje naprawę pojazdu na pisemne zlecenie właściciela pojazdu lub jego pełnomocnika. 2. Właściciel pojazdu lub jego pełnomocnik może upoważnić na podstawie art. 6211 KC X do wypłaty odszkodowania na rzecz Zakładu Naprawczego”.

Ponadto, zgodnie z § 2 pkt 6 Umowy:

„W przypadku braku upoważnienia do wypłaty odszkodowania lub odpowiedzialności X za szkodę, Zakład Naprawczy dochodzi swoich roszczeń w zakresie dokonanej naprawy bezpośrednio od właściciela pojazdu”.

Zgodnie zatem z Umową, Zainteresowany dokonuje naprawy powstałej szkody na rzecz i na zlecenie poszkodowanego (zgodnie z Umową może być nim właściciel pojazdu, pełnomocnik właściciela pojazdu, uprawniony użytkownik pojazdu, który zawarł umowę ubezpieczenia z X), który tym samym jest wyłącznym usługobiorcą świadczonych przez Spółkę usług naprawy. Poszkodowany, na specjalnym druku „Upoważnienie” stanowiącym załącznik do Umowy, upoważnia X do wypłaty na rzecz Zainteresowanego należnego mu odszkodowania. Poszkodowany zleca Spółce dokonanie naprawy szkody na specjalnym druku „Zlecenie naprawy” stanowiącym załącznik do Umowy.

W konsekwencji przebieg transakcji dokonywanych pomiędzy Wnioskodawcą, X a osobami poszkodowanymi przebiega następująco:

1.  osoba posiadająca ubezpieczenie komunikacyjne w X (właściciel pojazdu, pełnomocnik właściciela pojazdu, uprawniony użytkownik pojazdu), zwana dalej „poszkodowanym”, zgłasza do X powstałą szkodę,
2.  X, zgodnie z § 3 Umowy, na podstawie dostępnych baz danych (np.: \`(...)\`) sporządza wstępną kalkulację kosztów naprawy pojazdu (w wysokości kwoty netto wykonania usługi), rozumianą jako zestawienie części, materiałów i nakładów robocizny, niezbędnych do naprawienia szkody; kalkulację tę otrzymuje poszkodowany,
3.  poszkodowany na specjalnym druku „Upoważnienie” składa do X dyspozycję wypłaty odszkodowania na rzecz autoryzowanego zakładu naprawczego, tj. Spółki,
4.  poszkodowany przekazuje Zainteresowanemu, na specjalnym druku „Zlecenia naprawy”, zlecenie naprawy zaistniałej szkody,
5.  X, po uzyskaniu od poszkodowanego pisemnego upoważnienia, przelewa na konto Wnioskodawcy kwotę z kalkulacji (X nazywa kwotę przyznaną na naprawę „kwotą bezsporną”) w wysokości kwoty netto wykonania usługi,
6.  Spółka wystawia na poszkodowanego fakturę VAT zaliczkową opiewającą na „kwotę bezsporną”, którą traktuje jako kwotę brutto (tj. obejmującą podatek VAT),
7.  Zainteresowany dokonuje naprawy pojazdu na rzecz poszkodowanego; X, zgodnie z § 3 Umowy, nie ponosi kosztów nie objętych wykonaną przez niego kalkulacją lub protokołem szkody. Jeżeli w trakcie naprawy Wnioskodawca stwierdzi dalsze uszkodzenia pojazdu, nieobjęte kalkulacją wstępną dokonaną przez X, wówczas zgodnie z § 4 Umowy wstrzymuje się z dalszą naprawą oczekując na oględziny uzupełniające, przeprowadzone przez niezależnego rzeczoznawcę powołanego przez X;
8.  po dokonanej naprawie Spółka wystawia na poszkodowanego fakturę końcową na kwotę pozostałą do zapłacenia za usługę (traktując łączną wartość poniesionych przez nią kosztów wykonania usługi jako kwotę netto),
9.  w razie potrzeby X dopłaca Zainteresowanemu resztę kwoty netto za wykonanie naprawy, wynikającej z faktury wystawionej na poszkodowanego,
10.  część wynagrodzenia Wnioskodawcy, odpowiadającą kwocie należnego podatku VAT z tytułu wykonania usługi naprawy, pokrywa w całości poszkodowany, o ile jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT; w przeciwnym wypadku X pokrywa całe wynagrodzenie Spółki za naprawę w kwocie brutto (z VAT).

Zainteresowany wykazuje z tytułu świadczenia na rzecz poszkodowanych opisanych powyżej usług podatek VAT przy zastosowaniu stawki 22%.

Przykład liczbowy.

X wykonała kalkulację wstępną kosztów naprawy, na podstawie której wartość netto wynagrodzenia za usługę naprawy wynosi 10.000 zł. Kwotę tę X uznała za „kwotę bezsporną” przelewając ją na rachunek Wnioskodawcy. Spółka po otrzymaniu ww. „kwoty bezspornej” wystawiła na poszkodowanego fakturę VAT zaliczkową na kwotę 10.000 zł brutto (tj. kwota netto: 8.196,72 zł oraz podatek VAT: 1.803,28 zł). Po dokonaniu przez Zainteresowanego naprawy okazało się, że ostateczna wysokość wynagrodzenia za naprawę wyniosła 15.000 zł (+ 22% VAT). W związku z tym, Spółka wystawiła na poszkodowanego fakturę końcową obejmującą następujące kwoty:

*   wynagrodzenie netto: 15.000 zł,
*   podatek VAT należny: 3.300 zł,
*   wynagrodzenie brutto: 18.300 zł

na której uwzględniono dokonaną wpłatę zaliczki, czyli wykazując:

*   pozostałą do zapłaty kwotę wynagrodzenia netto: 6.803,28 zł.
*   pozostałą do zapłaty kwotę należnego podatku VAT: 1.496,72 zł,
*   łącznie do zapłaty: 8.300 zł.

W konsekwencji X dopłaciłby Wnioskodawcy kwotę 5.000 zł stanowiącą różnicę pomiędzy łączną kwotą wynagrodzenia netto (15.000 zł) a kwotą zapłaconej wcześniej zaliczki (10.000 zł), Poszkodowany zapłaciłby natomiast część wynagrodzenia równą należnemu podatkowi VAT (3.300 zł, o ile jest on zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym).

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że świadczone przez niego usługi naprawy pojazdów są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 50.20 „usługi w zakresie obsługi i napraw pojazdów mechanicznych; pomoc drogowa”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka postępuje prawidłowo stosując do opodatkowania usług naprawy pojazdów opisanych w stanie faktycznym, stawkę podatku VAT 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, postępuje on prawidłowo, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stosując do opodatkowania usług naprawy opisanych w stanie faktycznym stawkę podatku VAT 22%.

Kompleksowa analiza przepisów ustawy o VAT wraz z załącznikami oraz rozporządzeniami wykonawczymi do niej prowadzi do wniosku, iż żaden z przepisów nie pozwala na zastosowanie do usług naprawy świadczonych przez Zainteresowanego w opisanym stanie faktycznym zwolnienia bądź stawki niższej niż 22%.

W szczególności, usługi świadczone przez Spółkę nie mogą zostać uznane za podlegające zwolnieniu od VAT „usługi pośrednictwa finansowego”, o których mowa w załączniku nr 4 do ustawy o VAT. Wnioskodawca nie świadczy bowiem tych usług na rzecz X (zakładu ubezpieczeń), ale bezpośrednio na rzecz poszkodowanych.

Wobec powyższego, usługi naprawy świadczone przez Zainteresowanego podlegają opodatkowaniu wg stawki zasadniczej, która zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). W ust. 3 ww. artykułu wskazano, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 3 tego załącznika wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego, sekcja J ex (65-67), z wyłączeniem między innymi usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń.

Z przedłożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi naprawy pojazdów zaliczone wg PKWiU do grupowania 50.20 „usługi w zakresie obsługi i napraw pojazdów mechanicznych; pomoc drogowa”.

Czynności sklasyfikowane pod wyżej wskazanym symbolem nie zostały wymienione w ustawie, ani też w przepisach wykonawczych jako zwolnione lub korzystające z preferencyjnej stawki podatku VAT, dlatego zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%.

Reasumując, świadczenie usług naprawy pojazdów, sklasyfikowanych według PKWiU z roku 1997 pod symbolem 50.20, podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT.

Ponadto podkreślić należy, iż kwestie dotyczące zaklasyfikowania czynności wskazanych we wniosku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o klasyfikację PKWiU wskazaną przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stawki podatku VAT dla usług naprawy pojazdów w stanie faktycznym. Kwestia dotycząca stawki podatku VAT dla usług naprawy pojazdów w zdarzeniu przyszłym została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 9 listopada 2009 r. nr ILPP1/443-972/09-7/MT.

Ponadto interpretacjami indywidualnymi nr ILPP1/443-972/09-4/MT i nr ILPP1/443-972/09-5/MT z dnia 9 listopada 2009 r. załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego, obowiązku wystawienia faktury zaliczkowej, podstawy opodatkowania oraz wystawienia faktury końcowej w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.