Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-247/07/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-12-24
Teza: Czy przed dniem rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, dniem uzyskania pierwszego przychodu a także dniem zarejestrowania firmy jako podatnika VAT czynnego Spółka nabyła prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi wcześniej na poczet przyszłej działalności opodatkowanej ?
Słowa kluczowe: odliczenia; rejestracja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej E przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2007r. (data wpływu 25 września 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 grudnia 2007r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na poczet przyszłej działalności opodatkowanej - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2007r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na poczet przyszłej działalności opodatkowanej. Wniosek ten został uzupełniony pismem z dnia 20 grudnia 2007r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 1 lipca 2007r. Wspólnicy spółki cywilnej E rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w formie dwuosobowej spółki cywilnej. Wspólnicy są małżeństwem i nie mają ustanowionej rozdzielności majątkowej. Przedmiotem ich działalności gospodarczej jest świadczenie usług restauracyjnych. Dnia 1 lipca 2007r. została otwarta restauracja, uzyskano pierwszy przychód, jak również zarejestrowano firmę jako podatnika VAT czynnego. Z uwagi na to, iż Wspólnicy zajmują się min. sprzedażą alkoholu rejestracja do VAT była obowiązkowa. Budynek, w którym mieści się restauracja został wybudowany przez Wspólników wcześniej (21 stycznia 2004r. otrzymano pozwolenie na budowę lokalu gastronomicznego) ze środków własnych. Wyposażenie restauracji, jak również artykuły spożywcze potrzebne do jej uruchomienia zostały zakupione ze środków pochodzących z własnych oszczędności przed dniem 1 lipca 2007r. Ponieważ w ww. okresie Wspólnicy nie mieli zarejestrowanej działalności gospodarczej ww. wydatki i koszty całej inwestycji udokumentowane są fakturami VAT, gdzie jako nabywcy figurują jako osoby prywatne nie prowadzące działalności gospodarczej. Wspólnicy podkreślają jednak fakt, iż od samego początku projektem ich przedsięwzięcia była budowa lokalu gastronomicznego z przeznaczeniem na restaurację. Wynika to z dokumentacji jaką posiadają: projekt budynku, pozwolenie na budowę, dziennik budowy itp. Inwestorem budowy lokalu gastronomicznego byli Jolanta i Marian G, wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonano 21 maja 2007r. pod nazwą „E” Jolanta i Marian G”, decyzja – pozwolenie na użytkowanie lokalu gastronomicznego została wydana 11 czerwca 2007r. przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w R, a inwestycja została sfinansowana z majątku wspólnego. Faktury zakupu zostały wystawione na Mariana G lub Jolantę i Mariana G, P, ul. L.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w dniu 1 lipca 2007r., który był dniem otwarcia restauracji, rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, dniem uzyskania pierwszego przychodu a także dniem zarejestrowania firmy jako podatnika VAT czynnego Spółka nabyła prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi wcześniej na poczet przyszłej działalności opodatkowanej (wydatki poniesione w związku z budową, wyposażeniem restauracji a także zakup artykułów spożywczych przed dniem otwarcia)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-268/83 stwierdził, że celem odliczenia VAT jest zwolnienie podatnika w całości od obciążeń VAT naliczonym lub zapłaconym w toku całej jego działalności gospodarczej. Uzasadniał, że zasada neutralności VAT wymaga, aby wydatki poniesione w celu i z zamiarem rozpoczęcia działalności gospodarczej były traktowane na równi z działalnością gospodarczą. W orzeczeniu C-147/98 w uzasadnieniu stwierdził, że osoba, która może potwierdzić obiektywnymi dowodami zamiar rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI dyrektywy i która ponosi wydatki inwestycyjne na te cele musi być traktowana jako podatnik. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że inwestycje dokonane przez niego przed rozpoczęciem właściwego wykorzystania firmy powinny być uznane za działalność gospodarczą, już wtedy można uznać, że poczynił je podatnik VAT. Rejestracja przedsiębiorstwa do celów VAT, jak i oficjalne rozpoczęcie działalności gospodarczej jest jedynie uzupełnieniem wymogów formalnych. Powołując się również na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006r., sygn. akt IFSK 378/06 można uznać, że prawo do odliczenia powstaje w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzymał fakturę. Realizuje je składając deklaracje VAT. Do tego momentu musi usunąć wszelkie negatywne przesłanki, w tym brak rejestracji. Ponieważ w chwili obecnej Wnioskodawca ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, jak również jest podatnikiem VAT, a inwestycja od początku zakładała prowadzenie działalności gospodarczej uważa on, iż ma prawo dokonać odliczenia VAT naliczonego w związku z wydatkami poczynionymi na rzecz firmy przed 1 lipca 2007r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.) przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

Umowa spółki cywilnej jest zawierana w formie pisemnej pomiędzy wspólnikami na zasadach określonych w art. 860 – 875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Warunkiem funkcjonowania spółki cywilnej jest uzyskanie statusu przedsiębiorcy przez każdego ze wspólników (uzyskanie odrębnych wpisów do ewidencji działalności gospodarczej) oraz zawarcie zgodnie z kodeksem cywilnym umowy spółki cywilnej (zgodnie z art. 860 § 2 Kodeksu cywilnego, umowa spółki powinna być stwierdzona pismem). Spółka cywilna jest zatem jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, nie została bowiem wymieniona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.).

Zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zatem podmiotem w podatku VAT jest spółka cywilna, a nie wspólnicy spółki cywilnej (w przeciwieństwie do przepisów ustawy o podatku dochodowym).

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a) cyt. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ww. ustawy o VAT Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) określił m. in. szczegółowe zasady wystawiania faktur. Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

*   imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
*   numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
*   dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
*   nazwę towaru lub usługi;
*   jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
*   cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
*   wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
*   stawki podatku;
*   sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
*   kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
*   wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
*   kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

Jak z powyższego wynika faktura dokumentująca nabywane towary i usługi zawiera m.in. dane nabywcy.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że nabywane towary i usługi były dokumentowane fakturami wystawianymi na Mariana G oraz Mariana i Jolantę G, natomiast podmiotem prowadzącym działalność i dokonującym sprzedaży opodatkowanej jest spółka cywilna E, Marian i Jolanta G. Na mocy regulacji zawartej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego zostało przyznane podatnikom gdy nabyte towary lub usługi wykorzystywane są do celów działalności opodatkowanej podatnika. Ponadto aby móc skorzystać z prawa do odliczenia podatnik zobowiązany jest posiadać fakturę, zgodną z wymogami formalnymi wyszczególnionymi w art. 106 ust. 1 ustawy o VAT oraz § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, dokumentującą nabycie przez niego towarów lub usług. Co do zasady, nie posiadając odpowiedniego dokumentu podatnik nie może dokonać odliczenia podatku naliczonego.

Zatem aby podatek naliczony związany z zakupami mógł zostać odliczony musi wynikać z faktur wystawianych na podmiot, który jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Należy podkreślić, iż posiadanie statusu „podatnika” determinuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. W przedmiotowej sytuacji to Wnioskodawca (czyli spółka cywilna) powinien zadeklarować zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i on powinien posiadać status podatnika bowiem to właśnie spółka cywilna (jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej) na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jest podmiotem biorącym udział w obrocie gospodarczym, a w konsekwencji to spółka jako podatnik będzie dysponować prawem do odliczenia podatku naliczonego. W oparciu o przedstawiony stan faktyczny nie można stwierdzić iż Wnioskodawca w okresie otrzymywania faktur był podmiotem istniejącym posiadającym status podatnika.

Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika aby spółka cywilna (umowa spółki cywilnej) powstała w 2004r., ponadto wpis do ewidencji działalności gospodarczej został dokonany w dniu 21 maja 2007r. Przedstawiony stan faktyczny dowodzi, że Spółka (Wnioskodawca) w okresie pobierania faktur nie istniała, nie mogła zatem być podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem spółce cywilnej E, Marian i Jolanta G nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi wcześniej na poczet przyszłej działalności opodatkowanej (wydatki poniesione w związku z budową, wyposażeniem restauracji a także zakup artykułów spożywczych przed dniem 21 maja 2007r. – wpis do ewidencji działalności gospodarczej), wynikającymi z faktur VAT wystawianych na Mariana G lub Jolantę i Mariana G (tj. inne podmioty niż Wnioskodawca).

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006r., sygn. akt IFSK 378/06 oraz orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawach C-268/83 i C-147/98, stwierdzić należy, iż wyroki te pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w niniejszej interpretacji, bowiem wyroki te wiążą jedynie w konkretnych stanach faktycznych i w danych sprawach, które były przedmiotem rozstrzygania przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**