Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4512-237/15-4/UNR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-10-02
Teza: określenie podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów z rabatem, prawidłowość rejestrowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; rabaty; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) ) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2015 r. (data wpływu 22 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 września 2015 r. (data wpływu 21 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   określenia podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów z rabatem,

*   prawidłowości rejestrowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej,

*   **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów z rabatem oraz prawidłowości rejestrowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 września 2015 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego oraz opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca jest uczestnikiem, organizatorem i administratorem grantu lojalnościowego. Wnioskodawca, jako uczestnik będzie dokonał sprzedaży swoich usług w ramach programu lojalnościowego.

Uczestnicy programu dokonując zakupów u przedsiębiorców uczestniczących w programie lojalnościowym otrzymują, punkty w tzw. walucie lokalnej (\`(...)\`), gdzie jeden przyznany punkt jest równy wartości jednego polskiego złotego. \`(...)\` przekazywane są w momencie zakupu towaru lub usługi na indywidualne konto lojalnościowe kupującego. Posiadane \`(...)\` można wykorzystać w całej sieci uczestniczących w programie lojalnościowym (współpracujących) firm, poprzez zakup towarów lub usług. Punkty można wykorzystać u przedsiębiorcy, u którego punkty otrzymano lub u innych uczestniczących w programie przedsiębiorców.

W ramach programu, przedsiębiorca godzi się akceptować walutę lokalną - \`(...)\`, w transakcjach z innymi przedsiębiorcami, nie rezygnując jednocześnie z transakcji realizowanych w złotych polskich. Obecnie planowane jest poszerzenie formy współpracy, poprzez umożliwienie przystąpienia do systemu lojalnościowego klientom indywidualnym.

Zasada działania systemu opiera się na następującej konstrukcji: Konsument, będący odbiorcą indywidualnym, dokonując zakupów w firmie, będącej uczestnikiem programu, w zamian za dokonanie zapłaty za nabyty towar lub usługę, otrzymywał będzie dodatkowo od sprzedającego rabat kwotowy, sprzedawca kwotę rabatu w postaci punktów, przyzna na indywidualne konto lojalnościowe kupującego. Przykładowa transakcja będzie wyglądała w następujący sposób: jeśli sprzedawca przyjmuje, że kupującemu udzieli rabatu w wysokości 10%, a kwota zakupu towaru lub usługi przed rabatem wyniesie 200 zł to transakcja w polskich złotych będzie zrealizowana w kwocie 180 zł., a przyznany rabat w wysokości 20 zł., konsument otrzyma w postaci punktów na indywidualne konto, utrzymując zasadę, że 1 złoty równać się będzie 1 punktowi.

Konsument po otrzymaniu rabatu w postaci \`(...)\` punktów może je wykorzystać w dowolnym momencie, jako formę zapłaty u tego samego lub innego sprzedawcy (partnera biznesowego), biorącego udział w programie.

Rozliczenie polega na możliwości zakupu przez konsumenta, towaru lub usługi w zamian za \`(...)\`punkty, jeśli wartość zebranych punktów, odpowiadać będzie wartości towaru lub usługi wyrażonej w złotych. Dopuszczalna jest również konstrukcja, gdzie konsument dokonuje zakupu towaru lub usługi, za które reguluje należność częściowo \`(...)\`, a pozostałą kwotę dopłaca polskimi złotymi. Partner biznesowy, u którego konsument zapłaci za towar lub usługę \`(...)\` punktami, potraktuje sprzedaż, w każdym przypadku, jako odpłatną, dostawę towaru lub odpłatne świadczenie usługi i tym samym opodatkuje ją w całości podatkiem VAT.

Tym samym ewidencja fiskalna towarów lub usług i ustalenie podstawy opodatkowania dla potrzeb podatku VAT dla odbiorców indywidualnych tj. podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej przedstawiać się będzie następująco: dostawca towarów lub usług, będzie przyjmował nominalną wartość sprzedanego towaru lub usługi, przy czym rejestrując na kasie fiskalnej sprzedaż, jako podstawę opodatkowania przyjmie wartość towaru lub usługi po udzielonym rabacie, a kwotę udzielonego rabatu zarejestruje jako wydanie punktów, co nie będzie stanowić podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Sprzedający, jako kwotę nominalną, przyjmuje należność za towar przed udzieleniem rabatu.

Z kolei partner biznesowy, u którego konsument dokona zakupu z wykorzystaniem punktów, zaewidencjonuje sprzedaż na kasie fiskalnej, tak jakby ta transakcja została uregulowana w złotówkach. Podstawą opodatkowania VAT, będzie wtedy cała wartość towaru lub usługi wyrażona w złotych, z pominięciem faktu, iż uregulowana ona zastanie \`(...)\` punktami. Dopiero, więc transakcja, którą indywidualny konsument zrealizuje za uzyskane punkty, będzie stanowić podstawę opodatkowania podatkiem VAT.

W piśmie z dnia 17 września 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca obecnie nie dokonuje sprzedaży towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Wnioskodawca planuje dokonywanie sprzedaży towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Określenie: „sprzedawca” - oznacza wnioskodawcę występującego w roli sprzedawcy towarów i usług na rzecz konsumentów, „partner biznesowy” - oznacza uczestnika systemu lojalnościowego, uczestnikiem tym jest także Wnioskodawca, "przedsiębiorca" - oznacza uczestnika systemu lojalnościowego, przedsiębiorcą jest także Wnioskodawca. Wnioskodawca, ma zamiar występować zarówno w charakterze podmiotu który dokonywał będzie sprzedaży towarów i usług za które przyznawane będą punkty w postaci waluty lokalnej - \`(...)\`, jak również podmiotu u którego będzie można zakupić towary lub usługi za które płatność będzie realizowana częściowo lub całkowicie z użyciem waluty lokalnej - \`(...)\`. Zapłata za punkty nie będzie stanowiła zapłaty na rzecz dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług dokonywanych przez Wnioskodawcę. Zapłata za punkty nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przedpłaty/zaliczki na poczet dostaw konkretnych towarów, świadczenia konkretnych usług dokonywanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca będzie otrzymywał zapłatę za dostawę towarów i świadczenie usług po zakończeniu dostawy towarów lub zakończeniu świadczenia usług. Zapłata za punkty nie będzie dotyczyła sprzedaży konkretnych towarów. Zapłata za punkty nie będzie dotyczyła zapłaty za świadczenie konkretnych usług.

Zapłata za punkty nie będzie dotyczyła sprzedaży konkretnych towarów, świadczenia konkretnych usług.

Zakresem pytania postanowionego we wniosku jest dostawa towarów i świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych.

Przy zakupie waluty lokalnej, nie występuje dostawa towarów i świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Wnioskodawca jednak zwraca uwagę, że dostawa towarów i świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych może być dokonana punktami – walutą lokalną \`(...)\`.

Wnioskodawca w roku 2014, nie dokonywał dostawy towarów i świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Nie wystąpił więc u Wnioskodawcy obrót z tego tytułu w roku 2014.

Wnioskodawca nie rozpoczął w trakcie 2014 r. dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Wnioskodawca od 31 grudnia 2014 r. do chwili obecnej nie rozpoczął dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Wnioskodawca planuje jednak rozpoczęcie w 2015 r. dostawy towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu w 2015 r. może przekroczyć, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwotę 20.000 zł. U Wnioskodawcy, może więc powstać w 2015 r. obowiązek instalacji kasy fiskalnej.

Wnioskodawca nie był obowiązany do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej w 2014 r.

Wnioskodawca nie przestał spełniać w 2014 r. warunków do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedawca, uczestnik programu lojalnościowego, udzielający rabatu, prawidłowo uzna, jako podstawę opodatkowania wartość towaru lub usługi pomniejszoną o rabat, przyjmując od konsumenta kwotę nominalną za towar lub usługę, gdyż przyznane punkty (rabat) będą stanowiły opust, o którym mowa w art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku VAT, a tym samym sposób rejestrowania takiej transakcji na kasie fiskalnej jest prawidłowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania podatkiem VAT, dla sprzedającego, jest kwota należna z tytułu sprzedaży, która to kwota nie obejmuje równowartości przyznanych, przeliczonych na złotówki \`(...)\` punktów, pomimo tego, że kwotę za te punkty przyjmuje.

Z kolei u partnera biznesowego, u którego realizowana jest transakcja za punkty, podstawą opodatkowania VAT, będzie wartość towaru lub usługi wyrażona w złotych, mimo tego, że należność uregulowana zostanie całkowicie lub częściowo \`(...)\` punktami.

Zgodnie z art. 29a pkt 1 ustawy z dn. 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą o podatku VAT, podstawą opodatkowania z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Natomiast w myśl art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku VAT, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych nabywcy lub usługobiorcy, opustów lub obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży.

Według Wnioskodawcy, kwota odpowiadająca wartości punktów przydzielonych przez niego, jako sprzedawcę, na rzecz konsumenta, za którą to następnie konsument może nabyć u tego lub innego sprzedawcy towar lub usługę, stanowi opust (rabat), o którym mowa w powołanym art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku VAT. Poprzez opust należy, więc w tym przypadku rozumieć kwotę, jaką sprzedający przyznaje konsumentowi w postaci \`(...)\` punktów, które to punkty konsument może wykorzystać, jako płatność za kolejne zakupy. Wartość otrzymanych przez konsumenta punktów, stanowi dla sprzedawcy udzielenie rabatu. Tym samym sprzedający, przyznając konsumentowi rabat (punkty), pomniejsza podstawę opodatkowania podatkiem VAT o udzielony w ten sposób opust, odpowiadający wartości nominalnej punktów przeliczonych na złotówki.

W przypadku opisanego programu lojalnościowego, konsument kupując towar o określonej wartości, otrzymuje prawo do wykorzystania kwoty rabatu przy kolejnych zakupach. Prawo to zostaje przyznane już w momencie zakupu towarów lub usług. Pomimo tego, że nabywca uiszcza płatność w wysokości nominalnej ceny towaru, to równocześnie nabywa prawo do zwrotu określonej kwoty w postaci wymiany \`(...)\` punktów na inny towar lub usługę. Dlatego też równowartość naliczonych punktów stanowi formę udzielonego przez sprzedawcę opustu, o którym mowa w art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku VAT. Tym samym Wnioskodawca uważa, że powinien zaewidencjonować na kasie fiskalnej całą otrzymaną kwotę za towar lub usługę od konsumenta, przy równoczesnym ujęciu w tym dokumencie (paragonie) wydanie konsumentowi rabatu w postaci \`(...)\` punktów, który to rabat nie będzie stanowił podstawy opodatkowania.

Podstawa opodatkowania podatkiem VAT, dla sprzedającego zostanie obniżona o kwotę udzielonego w ten sposób opustu, odpowiadającego wartości przyznanych \`(...)\` punktów przeliczonych na złotówki.

Jeśli konsument postanowi dokonać transakcji za zgromadzone punkty w programie lojalnościowym, to partner biznesowy, który dokonuje sprzedaży towarów lub usług, za które to otrzymuje płatność w całości lub w części (z dopłatą w złotówkach) wyrażoną w \`(...)\` punktach, traktuje taką sprzedaż, jako odpłatną, dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, a tym samym w całości stanowić ona będzie podstawę opodatkowania i w całości zaewidencjonuje transakcję na kasie fiskalnej, bez względu na formę zapłaty. Jako podstawę opodatkowania podatkiem VAT wykazuje, więc całą kwotę należną z tytułu sprzedaży, niezależnie od tego czy pokryta ona została \`(...)\` punktami czy też złotówkami. Bez znaczenia w tym przypadku, jest fakt, że konsument za zakupiony towar zapłaci w całości lub w części \`(...)\`punktami, bowiem punkty te stanowią odpowiednik waluty płatniczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy, w myśl którego, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1.  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2.  wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
3.  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4.  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Z punktu widzenia podstawy opodatkowania, można wyróżnić następujące rodzaje rabatów:

*   rabaty przyznane przed ustaleniem ceny i dokonaniem sprzedaży – niemające wpływu na podstawę opodatkowania,

*   rabaty przyznane po dokonaniu sprzedaży – bonifikaty, opusty, uznane reklamacje i skonta – wpływające na obniżenie wcześniej ustalonej kwoty osiągniętego obrotu.

Przepisy ustawy nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość danych towarów lub usług. Nie ma znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje ten towar, bądź usługę za cenę znacznie niższą.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014 r., poz. 915) użyte w ustawie określenie cena oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę.

W myśl ust. 2 powołanego wyżej artykułu w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym. Przez cenę rozumie się również stawkę taryfową.

W myśl art. 32 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1.  niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku naliczonego;
2.  niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku;
3.  wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

\- organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Jak stanowi ust. 2 ww. przepisu, związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

Według art. 32 ust. 3 ustawy, przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

Przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2 – w świetle art. 32 ust. 4 ustawy – rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, jest uczestnikiem, organizatorem i administratorem grantu lojalnościowego. Wnioskodawca, jako uczestnik będzie dokonywał sprzedaży swoich usług w ramach programu lojalnościowego. Uczestnicy programu dokonując zakupów u przedsiębiorców uczestniczących w programie lojalnościowym otrzymują, punkty w tzw. walucie lokalnej (\`(...)\`), gdzie jeden wyznany punkt jest równy wartości jednego polskiego złotego. \`(...)\` przekazywane są w momencie zakupu towaru lub usługi na indywidualne konto lojalnościowe kupującego. Posiadane \`(...)\` można wykorzystać w całej sieci uczestniczących w programie lojalnościowym (współpracujących) firm, poprzez zakup towarów lub usług. Punkty można wykorzystać u przedsiębiorcy, u którego punkty otrzymano lub u innych uczestniczących w programie przedsiębiorców. W ramach programu, przedsiębiorca godzi się akceptować walutę lokalną -\`(...)\`, w transakcjach z innymi przedsiębiorcami, nie rezygnując jednocześnie z transakcji realizowanych w złotych polskich. Obecnie planowane jest poszerzenie formy współpracy, poprzez umożliwienie przystąpienia do systemu lojalnościowego klientom indywidualnym. Zasada działania systemu opiera się na następującej konstrukcji: Konsument, będący odbiorcą indywidualnym, dokonując zakupów w firmie, będącej uczestnikiem programu, w zamian za dokonanie zapłaty za nabyty towar lub usługę, otrzymywał będzie dodatkowo od sprzedającego rabat kwotowy, sprzedawca kwotę rabatu w postaci punktów, przyzna na indywidualne konto lojalnościowe kupującego. Przykładowa transakcja będzie wyglądała w następujący sposób:, jeśli sprzedawca przyjmuje, że kupującemu udzieli rabatu w wysokości 10%, a kwota zakupu towaru lub usługi przed rabatem wyniesie 200 zł to transakcja w polskich złotych będzie zrealizowana w kwocie 180 zł., a przyznany rabat w wysokości 20 zł., konsument otrzyma w postaci punktów na indywidualne konto, utrzymując zasadę, że 1 złoty równać się będzie 1 punktowi. Konsument po otrzymaniu rabatu w postaci \`(...)\`punktów może je wykorzystać w dowolnym momencie, jako formę zapłaty u tego samego lub innego sprzedawcy (partnera biznesowego), biorącego udział w programie. Rozliczenie polega na możliwości zakupu przez konsumenta, towaru lub usługi w zamian za \`(...)\` punkty, jeśli wartość zebranych punktów, odpowiadać będzie wartości towaru lub usługi wyrażonej w złotych. Dopuszczalna jest również konstrukcja, gdzie konsument dokonuje zakupu towaru lub usługi, za które reguluje należność częściowo \`(...)\`, a pozostałą kwotę dopłaca polskimi złotymi. Partner biznesowy, u którego konsument zapłaci za towar lub usługę \`(...)\` punktami, potraktuje sprzedaż, w każdym przypadku, jako odpłatną, dostawę towaru lub odpłatne świadczenie usługi i tym samym opodatkuje ją w całości podatkiem VAT. Ewidencja fiskalna towarów lub usług i ustalenie podstawy opodatkowania dla potrzeb podatku VAT dla odbiorców indywidualnych tj. podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej przedstawiać się będzie następująco: dostawca towarów lub usług, będzie przyjmował nominalną wartość sprzedanego towaru lub usługi, przy czym rejestrując na kasie fiskalnej sprzedaż, jako podstawę opodatkowania przyjmie wartość towaru lub usługi po udzielonym rabacie, a kwotę udzielonego rabatu zarejestruje, jako wydanie punktów, co nie będzie stanowić podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Sprzedający, jako kwotę nominalną, przyjmuje należność za towar przed udzieleniem rabatu. Z kolei partner biznesowy, u którego konsument dokona zakupu z wykorzystaniem punktów, zaewidencjonuje sprzedaż na kasie fiskalnej, tak jakby ta transakcja została uregulowana w złotówkach. Podstawą opodatkowania VAT, będzie wtedy cała wartość towaru lub usługi wyrażona w złotych, z pominięciem faktu, iż uregulowana ona zastanie \`(...)\` punktami. Zapłata za punkty nie będzie stanowiła zapłaty na rzecz dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług dokonywanych przez Wnioskodawcę. Zapłata za punkty nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przedpłaty/zaliczki na poczet dostaw konkretnych towarów, świadczenia konkretnych usług dokonywanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca będzie otrzymywał zapłatę za dostawę towarów i świadczenie usług po zakończeniu dostawy towarów lub zakończeniu świadczenia usług.

Wnioskodawca w roku 2014 jak również obecnie nie dokonuje sprzedaży towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, ale w 2015 r. planuje dokonywanie sprzedaży towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu w 2015 r. może przekroczyć, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwotę 20.000 zł., u Wnioskodawcy może więc powstać w 2015 r. obowiązek instalacji kasy fiskalnej.

W tym miejscu należy zauważyć, że w świetle przywołanego wcześniej przepisu art. 2 pkt 6 ustawy punkty, nazwane w omawianej sprawie przez Wnioskodawcę „walutą lokalną”, nie mieszczą się w definicji towaru w rozumieniu ww. przepisu ustawy, gdyż nie są towarem, lecz jedynie środkami uprawniającymi do odbioru towarów. Sprzedaż (przekazanie) tych punktów następuje w zamian za dokonanie wpłaty środków pieniężnych przez klienta na rzecz Wnioskodawcy. Konsekwentnie zatem, czynności sprzedaży ww. punktów klientom nie można utożsamiać z dostawą towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dokonania wpłaty środków pieniężnych przez nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, a w konsekwencji przyznanie określonej ilości punktów nie można również uznać za świadczenie usług za odpłatnością.

Z wniosku nie wynika aby Wnioskodawca stawiał jakiekolwiek ograniczenia lub warunki jakie klient musiałby spełnić aby nabyć punkty. W konsekwencji w przedmiotowej sytuacji nie mamy również do czynienia ze świadczeniem usług na rzecz klientów Wnioskodawcy.

A zatem, czynność odpłatnego przyznania punktów nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto dokonana przez klientów Wnioskodawcy wpłata środków pieniężnych w związku z otrzymaniem punktów nie będzie stanowiła zaliczki ani przedpłaty w rozumieniu art. 19a ust. 8 ustawy.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego PWN”, zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet należności. Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie.

Stosownie do powyższego, zaliczka jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją. Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego dokonana przez klientów Wnioskodawcy zapłata za punkty nie będzie związana z nabyciem konkretnego towaru/usługi bowiem punkty, będzie można wymienić w systemie na różnego rodzaju usługi np.: wyróżnienie ogłoszenia, pogrubienie ogłoszenia, możliwość dodania dodatkowych zdjęć do ogłoszenia itp.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że otrzymywana przez Wnioskodawcę zapłata za punkty nie będzie formą przedpłaty lub zaliczki, gdyż klienci nabywając przedmiotowe punkty nie wpłacają odpowiedniej kwoty za z góry ustalony towar/usługę lub z góry ustaloną ilość tego towaru. Tym samym dokonana zapłata nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy, w momencie przyznania punktów.

W omawianej sprawie zapłata, która ma miejsce przed dostawą towaru/wykonaniem usługi nie będzie spełniała w całej rozciągłości definicji przedpłaty. Przyszła dostawa/świadczenie nie są jeszcze w momencie zapłaty szczegółowo określone – nieznany jest przedmiot sprzedaży, ilość towaru oraz cena towaru/usługi. Dopiero z chwilą dokonania dostawy towarów/wykonania usługi, a więc w momencie realizacji transakcji sprzedaży towaru/usługi powstaje obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że czynność sprzedaży przez Wnioskodawcę punktów, o których mowa we wniosku, nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast środki pieniężne, które otrzymuje Wnioskodawca w związku z odpłatnym przyznaniem tych punktów swoim klientom nie będą stanowiły zaliczki ani przedpłaty w rozumieniu obowiązującego art. 19a ust. 8 ustawy.

Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że podatnik ma prawo swobodnie układać swoje interesy tak, aby działalność gospodarcza była dla niego opłacalna pod względem ekonomicznym, w tym stosując rabaty cenowe, jeśli jest to w jego uznaniu zasadne dla osiągnięcia tego celu. Trzeba przy tym wyraźnie zaznaczyć, że stosowanie rabatów jest niedopuszczalne w zakresie, w jakim ma ono służyć tzw. obejściu przepisów prawa i uniknięciu opodatkowania danej czynności. Tak więc każdy zastosowany rabat winien być uzasadniony ekonomicznie i prowadzić w końcowym efekcie do osiągnięcia celu jaki został wytyczony dla działalności gospodarczej, tj. zarobku. Jednocześnie należy nadmienić, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Tym samym, tut. Organ nie jest uprawniony do weryfikacji opisanego zdarzenia przyszłego.

Jak już zaznaczono powyżej, przepisy ustawy nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny (udzielenia rabatu), czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość danego towaru czy usługi. Jedynie w sytuacji, gdy między podmiotami (kontrahentami) istnieją powiązania rodzinne, kapitałowe, majątkowe lub wynikające ze stosunku pracy, o których mowa w art. 32 ustawy, organ podatkowy może określić wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej tych towarów lub usług ale tylko w sytuacji, gdyby związki te miały wpływ na ustalenie ceny.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży swoich usług w ramach programu lojalnościowego. Zasada działania systemu opiera się na następującej konstrukcji: Konsument, będący odbiorcą indywidualnym, dokonując zakupów w firmie, będącej uczestnikiem programu, w zamian za dokonanie zapłaty za nabyty towar lub usługę, otrzymywał będzie dodatkowo od sprzedającego rabat kwotowy, sprzedawca kwotę rabatu w postaci punktów, przyzna na indywidualne konto lojalnościowe kupującego. Wnioskodawca wskazał, że przykładowa transakcja będzie wyglądała w następujący sposób: jeśli sprzedawca przyjmuje, że kupującemu udzieli rabatu w wysokości 10%, a kwota zakupu towaru lub usługi przed rabatem wyniesie 200 zł to transakcja w polskich złotych będzie zrealizowana w kwocie 180 zł., a przyznany rabat w wysokości 20 zł., konsument otrzyma w postaci punktów na indywidualne konto, utrzymując zasadę, że 1 złoty równać się będzie 1 punktowi. Dostawca towarów lub usług, będzie przyjmował nominalną wartość sprzedanego towaru lub usługi. Sprzedający, jako kwotę nominalną, przyjmuje należność za towar przed udzieleniem rabatu.

Dokonując zatem analizy treści złożonego wniosku w kontekście obowiązujących i wyżej powołanych przepisów stwierdzić należy, iż w przypadku, gdy – jak wyżej wskazano - czynność sprzedaży przez Wnioskodawcę punktów, o których mowa we wniosku, nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast środki pieniężne, które otrzymuje Wnioskodawca w związku z odpłatnym przyznaniem tych punktów swoim klientom nie będą stanowiły zaliczki ani przedpłaty w rozumieniu obowiązującego art. 19a ust. 8 ustawy, to w tej sytuacji nie wystąpi w momencie przekazania klientowi punktów obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług, a tym samym Wnioskodawca postąpi prawidłowo przyjmując za podstawę opodatkowania wartość nominalną towaru/usługi po udzielonym rabacie.

Odnośnie kwestii ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, należy wskazać że zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących poszczególnych czynności i podatników zawarte są obecnie w § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r., poz. 1544).

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe) oraz wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe). Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł;

Zgodnie z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł.

Jak wynika z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, paragon fiskalny zawiera co najmniej:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych – adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika;
2.  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP);
3.  numer kolejny wydruku;
4.  datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
5.  oznaczenie „PARAGON FISKALNY”;
6.  nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi;
8.  ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku;
9.  wartość rabatów lub narzutów, o ile występują;
10.  wartość sprzedaży brutto i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku po uwzględnieniu rabatów lub narzutów;
11.  wartość sprzedaży zwolnionej od podatku;
12.  łączną kwotę podatku;
13.  łączną kwotę sprzedaży brutto;
14.  oznaczenie waluty, w której rejestrowana jest sprzedaż, przynajmniej przy łącznej kwocie sprzedaży brutto;
15.  kolejny numer paragonu fiskalnego;
16.  numer kasy i oznaczenie kasjera – przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
17.  numer identyfikacji podatkowej nabywcy (NIP nabywcy) – na żądanie nabywcy;
18.  logo fiskalne i numer unikatowy kasy.

Ewidencja obrotu i kwot podatku należnego prowadzona z zastosowaniem kas rejestrujących stanowi dowód, co do wysokości obrotu oraz kwot podatku należnego od dokonanych przez podatnika transakcji sprzedaży.

Jeśli zatem w momencie sprzedaży strony transakcji znają cenę sprzedaży, to cena powinna znaleźć odzwierciedlenie w dokumencie potwierdzającym dokonanie transakcji sprzedaży. W świetle powyższego paragony fiskalne muszą odzwierciedlać wartość sprzedaży i potwierdzać faktyczny przebieg operacji gospodarczej.

Ze względu na fakt, że obrót pomniejszają udzielone rabaty w chwili sprzedaży powinny one mieć odzwierciedlenie w paragonie fiskalnym dokumentującym tę sprzedaż w taki sposób, aby zachować postanowienia zawarte w wyżej cytowanym § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia. Kwoty udzielonego rabatu, czyli zniżki od ustalonej ceny towaru, winny być uwidocznione z wyszczególnieniem podatku VAT oraz wartości sprzedaży, o jakie zmniejszane są wartości sprzedaży towarów lub usług. Obrót pomniejszony o kwoty udzielonych rabatów winien być uwidoczniony zarówno w paragonach jak i w okresowych raportach fiskalnych.

Należy zaznaczyć, iż ewidencja prowadzona w kasie rejestrującej jest niezależna od ewidencji, której prowadzenia wymagają inne przepisy, a w szczególności art. 109 ust. 3 ustawy. Ewidencja prowadzona na podstawie art. 111 ustawy dotyczy bowiem części sprzedaży podatnika. Jest to przede wszystkim sprzedaż niedokumentowana fakturami. Ewidencja sprzedaży prowadzona przy zastosowaniu kasy rejestrującej spełnia wymogi zawarte w art. 109 ust. 3 ustawy wyłącznie w przypadku, gdy zawiera dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, tj. dane odzwierciedlające rzeczywisty przebieg transakcji.

W świetle powyższego, rabat, aby mógł pomniejszyć obrót powinien zostać właściwie udokumentowany.

Należy bowiem podkreślić, że to na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, tak by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg.

Wnioskodawca wskazał, że ewidencja fiskalna towarów lub usług i ustalenie podstawy opodatkowania dla potrzeb podatku VAT dla odbiorców indywidualnych tj. podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej przedstawiać się będzie następująco: dostawca towarów lub usług, będzie przyjmował nominalną wartość sprzedanego towaru lub usługi, przy czym rejestrując na kasie fiskalnej sprzedaż, jako podstawę opodatkowania przyjmie wartość towaru lub usługi po \`(...)\` rabacie, a kwotę udzielonego rabatu zarejestruje, jako wydanie punktów, co nie będzie stanowić podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż Wnioskodawca ewidencjonując na kasie rejestrującej sprzedaż towarów i usług będzie postępował prawidłowo przyjmując za podstawę opodatkowania wartość nominalną towaru/usługi po udzielonym rabacie.

Odnosząc się natomiast do kwestii ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania punktów, bowiem Wnioskodawca wskazał, że kwotę udzielonego rabatu zarejestruje, jako wydanie punktów, wskazać należy, iż czynność sprzedaży przez Wnioskodawcę punktów, o których mowa we wniosku, nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym nie podlega obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Należy również zauważyć, iż przepisy prawne, regulujące zasady stosowania kas rejestrujących, nie dotyczą czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również powołane przepisy w zakresie stosowania kas rejestrujących, odnoszą się do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Stąd też, w ocenie tutejszego organu, należności z tytułu przekazania punktów, jako niestanowiące – w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – sprzedaży, Wnioskodawca nie powinien ewidencjonować przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Niemniej jednak należy wskazać, iż przy założeniu, że Wnioskodawca prowadzi odrębne urządzenia księgowe, umożliwiające prawidłowe ustalenie faktycznego przebiegu dokonywanych transakcji podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bądź zwolnionych od tego podatku, dobrowolne ewidencjonowanie przy zastosowaniu kasy rejestrującej czynności przekazania punktów, jako nieobjętej opodatkowaniem, można uznać za dopuszczalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.