Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1027.2024.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Uznanie, iż świadczenie TOP w związku, z którym Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie od kontrahenta stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz uznanie, iż obowiązek podatkowy w związku z wynagrodzeniem za usługę TOP powstaje w momencie otrzymania informacji o należnym Wnioskodawcy wynagrodzeniu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; informacja; jednostka; kontrahent; operator; usługi; wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, iż świadczenie TOP w związku, z którym otrzymują
    Państwo wynagrodzenie od kontrahenta stanowi odpłatne świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz uznania, iż obowiązek podatkowy w związku z
    wynagrodzeniem za usługę TOP powstaje w momencie otrzymania informacji o należnym
    Państwu wynagrodzeniu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Kopalnie (...) Sp. z o.o. (dalej „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych, opodatkowanym w Polsce od całości swoich dochodów.
    Spółka jest także czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę jest
    wydobycie i sprzedaż ..., które są wykorzystywane przede wszystkim w ramach przemysłu
    ....oraz chemii budowlanej.
    Wnioskodawca jest uczestnikiem rynku mocy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia
    8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (tj. Dz. U. z 2023 poz. 2131 z późn. zm. – dalej „u.r.m.”), w
    ramach którego pełni funkcję jednostki fizycznej, tj. wyodrębnionego zespołu urządzeń
    technicznych wraz z przyporządkowanymi im punktami pomiarowymi w systemie.
    W związku z uczestnictwem w rynku mocy Wnioskodawca zawarł umowę z kontrahentem,
    który w ramach rynku mocy pełni funkcję dostawcy mocy, o którym mowa w art. 2 pkt 4 u.
    r.m., a to właściciela jednostki rynku mocy, będącego właścicielem jednostek fizycznych
    tworzących jednostkę rynku mocy lub podmiotem upoważnionym przez właścicieli tych
    jednostek fizycznych do dysponowania nimi na rynku mocy.
    Wnioskodawca nie ma zawartej umowy bezpośrednio z operatorem rynku mocy w
    rozumieniu art. 2 pkt 27 u.r.m., to jest operatorem systemu przesyłowego
    elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego, o którym mowa
    w art. 3 pkt 24 lub 28 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne. Umowę z
    operatorem zawarł natomiast kontrahent Wnioskodawcy będący dostawcą mocy.

    W ramach umowy zawartej z kontrahentem Wnioskodawca zobowiązany jest m.in. do
    realizacji obowiązku w postaci zobowiązania się Spółki do pozostawania w okresie
    obowiązywania umowy w gotowości do dostarczania mocy elektrycznej, nie mniejszej niż
    Mocy Akceptowana, poprzez czasowe ograniczenie poboru energii elektrycznej z sieci
    elektroenergetycznej (redukcja zapotrzebowania). W związku z tym obowiązkiem
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie rozliczane w okresach kwartalnych.
    Odrębnym zobowiązaniem Wnioskodawcy oraz odrębną instytucją rynku mocy, w której
    udział bierze Spółka jest testowy okres przywołania (dalej: „TOP”), o którym mowa w art.
    67 u.r.m. TOP odbywa się nie częściej niż raz na kwartał i zgodnie z art. 67 ust. 5 u.r.m.,
    ogłaszany jest przez operatora w stosunku do podległych mu jednostek rynku mocy, w
    tym w stosunku do kontrahenta Wnioskodawcy.
    Celem TOP jest weryfikacja możliwości zapewnienia przez jednostki rynku mocy
    określonego poziomu redukcji mocy. Faktycznie redukcja poziomu mocy spoczywa na
    poszczególnych jednostkach fizycznych (m.in. Wnioskodawca), z którym jednostki rynku
    mocy mają zawarte umowy (m.in. kontrahent Wnioskodawcy).
    Zgodnie z art. 67 ust. 5 u.r.m., w przypadku pozytywnego wyniku testowego okresu
    przywołania na rynku mocy operator pokrywa na wniosek dostawcy mocy uzasadnione
    koszty związane z jego wykonaniem dla jednostki rynku mocy, przy czym wysokość
    rekompensaty:
    1) nie może być wyższa niż równowartość tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy w
      odniesieniu do tej jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy
      wytwórczej albo
    2) jest równa wartości tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy w odniesieniu do tej
      jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania.
    Jednocześnie, zgodnie z umową zawartą przez Wnioskodawcę z kontrahentem, także
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w TOP. Zgodnie z
    postanowieniami umowy, klientowi (tu: Wnioskodawca) przysługuje prawo do otrzymania
    zwrotu uzasadnionych kosztów związanych z przeprowadzonym Testowym Okresem
    Przywołania tylko w przypadku, w którym wykona redukcję w trakcie Testowego Okresu
    Przywołania w wielkości co najmniej równej Mocy Akceptowanej pomniejszonej o
    zgłoszone Niedyspozycyjności. Wysokość kwoty zwróconej PSE Usługodawcy jest zależna
    od sumarycznej wartości Obowiązku Mocowego Jednostki Rynku Mocy Usługodawcy, w
    której skład wchodzi Jednostka Fizyczna Klienta, dla tygodnia w którym miał miejsce
    Testowy Okres Przywołania, a jej wysokość stanowi iloczyn:
    1. ilorazu Mocy Akceptowanej Klienta pomniejszonej o Niedyspozycyjności odniesionej do
      sumy Mocy Akceptowalnych pomniejszonych o Niedyspozycyjności wszystkich
      Jednostek Fizycznych wchodzących w skład Jednostki Rynku Mocy, do której należy
      Jednostka Fizyczna Klienta w godzinie Testowego Okresu Przywołania oraz
    2. wielkości 95% kwoty zwrotu otrzymanej od PSE opisanej powyżej.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że należne mu wynagrodzenie, choć wskazuje na
    uwzględnienie zwrotu poniesionych kosztów związanych z TOP, faktycznie oderwane jest
    od jakichkolwiek kosztów ponoszonych przez jednostki fizyczne, w tym Wnioskodawcę.
    Informację o wysokości wynagrodzenia Wnioskodawca otrzymuje od kontrahenta, co
    następuje po upływie kilku tygodni lub kilku miesięcy. Informacja o wysokości
    wynagrodzenia otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do wystawienia faktury
    przez Wnioskodawcę. Tytułem przykładu Wnioskodawca wskazuje, że ostatni TOP miał
    miejsce 24 maja 2024 r. Informację o wysokości wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy
    od kontrahenta Spółka otrzymała drogą mailową w dniu 19 lipca 2024 r., tj. prawie 2
    miesiące po terminie, w którym faktycznie realizowany był TOP.
    Wnioskodawca podkreśla, że nie posiada danych ani informacji, które pozwoliłyby mu na
    samodzielne obliczenie wynagrodzenia z tytułu TOP w terminie faktycznego wystąpienia

    TOP, w szczególności Wnioskodawca nie dysponuje dostępem do portalu internetowego
    operatora, a portal prowadzony przez kontrahenta nie udostępnia takowych informacji
    poszczególnym jednostkom fizycznym, w tym Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że sekwencja zdarzeń w ramach TOP jest następująca:
    1) Wnioskodawca otrzymuje informację od kontrahenta o planowanym terminie TOP;
    2) wykonanie TOP przez Wnioskodawcę oraz inne jednostki fizyczne;
    3) informacja od kontrahenta o wynikach TOP oraz o wysokości należnego wynagrodzenia.
    Pytania
    1. Czy świadczenie TOP polegające na sprawdzeniu możliwości zapewnienia
      odpowiedniego poziomu redukcji zapotrzebowania na energię elektryczną, w związku,
      z którym kontrahent wypłaca Wnioskodawcy wynagrodzenie stanowi odpłatne
      świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT?
    2. W przypadku gdy stanowisko Wnioskodawcy na pytanie nr 1 jest prawidłowe – czy
      obowiązek podatkowy z tytułu usługi TOP po stronie Wnioskodawcy powstaje w
      momencie otrzymania informacji od kontrahenta o wysokości należnego
      wynagrodzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie TOP w związku, z którym Wnioskodawca
      otrzymuje wynagrodzenie od kontrahenta stanowi odpłatne świadczenie usług w
      rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    2. W przypadku gdy stanowisko Wnioskodawcy na pytanie nr 1 jest prawidłowe - w ocenie
      Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w związku z wynagrodzeniem za usługę TOP
      powstaje w momencie otrzymania informacji o należnym Wnioskodawcy
      wynagrodzeniu.
    Uzasadnienie:
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. W art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przyjęto, że przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Co do
    zasady, towarem, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, jest m.in. energia elektryczna w
    każdej postaci.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku w ramach TOP nie dochodzi jednakże
    do dostawy energii elektrycznej na rzecz kontrahenta, Wnioskodawca w ramach TOP nie
    wytwarza bowiem energii elektrycznej, którą następnie oddaje do sieci przesyłowej
    kontrahenta, a tym samym nie dochodzi do przeniesienia własności energii elektrycznej
    jako towaru. Wobec tego, świadczenie Wnioskodawcy w ramach TOP nie stanowi
    odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    W ramach TOP Wnioskodawca wykonuje określone świadczenie, którego odbiorcą jest
    kontrahent, a które to świadczenie wynika z zawartej przez strony umowy. Świadczenie to,
    jak już wskazano, polega na zweryfikowaniu przez kontrahenta czy poszczególne jednostki
    fizyczne (w tym Wnioskodawca) są w stanie zagwarantować określony poziom redukcji
    mocy. Świadczenie takie, zdaniem Wnioskodawcy, stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Aby przyjąć, że dane świadczenie stanowi odpłatne świadczenie usług należy wykazać, że
    istnieje podmiot stanowiący odbiorcę tego świadczenia. W orzecznictwie sądów
    administracyjnych przyjmuje się, że elementem koniecznym do uznania, że umowa
    obejmowała świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. jest wyodrębnienie
    podmiotu będącego odbiorcą świadczenia. Dopóki nie ma kogoś, kto odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne (wymierne) korzyści o charakterze majątkowym wiążące się z
    danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą. Nie ma tutaj bowiem
    żadnej konsumpcji. Skoro świadczenie nie jest konsumowane, to nie stanowi ono usługi.
    Musi pozostać poza sferą objętą opodatkowaniem VAT, podatek ten bowiem obciąża
    konsumpcję (tak m.in. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt. I SA/Po
    515/17).
    Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku odbiorcą świadczenia jest kontrahent,
    co wynika m.in. z zawartej przez strony umowy, jak również z obowiązujących przepisów.
    Kontrahent bowiem jako dostawca mocy, zobowiązany jest do zapewnienia wobec
    operatora określonego poziomu redukcji mocy, za co przysługuje mu wynagrodzenie od
    operatora. Obowiązek ten kontrahent realizuje za pośrednictwem jednostek fizycznych, z
    którymi zawarł w tym zakresie umowę (m.in. z Wnioskodawcą).
    Weryfikacja możliwości realizacji obowiązku mocowego przez kontrahenta w stosunku do
    operatora następuje w ramach TOP, za co kontrahent otrzymuje wynagrodzenie,
    stanowiące zwrot poniesionych kosztów. Jednocześnie, w praktyce, możliwość otrzymania
    wynagrodzenia przez kontrahenta uzależniona jest od zapewnienia odpowiedniej redukcji
    mocy przez jednostki fizyczne, takie jak Wnioskodawca, z którymi jako dostawca mocy
    zawarł umowy.
    Zapewnienie odpowiedniego poziomu redukcji mocy w ramach TOP przez Wnioskodawcę
    wiąże się z realną i rzeczywistą korzyścią po stronie kontrahenta, która przejawia się w
    otrzymaniu przez niego wynagrodzenia od operatora, co wynika z art. 67 ust. 5 u.r.m. Tym
    samym w ocenie Wnioskodawcy występuje oczywisty i bezpośredni związek przyczynowo
    – skutkowy pomiędzy świadczeniem realizowanym przez Wnioskodawcę (zapewnienie
    określonego poziomu redukcji mocy w ramach TOP) a otrzymywanym przez
    Wnioskodawcę wynagrodzeniem (zwrot kosztów). Spełniona jest więc przesłanka do
    uznania świadczenia Wnioskodawcy za odpłatne świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT, gdyż kontrahent jest odbiorcą tego świadczenia i w związku z jego
    otrzymaniem od Wnioskodawcy uzyskuje z tego realną korzyść w postaci wynagrodzenia
    od operatora.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w ramach TOP Wnioskodawca świadczy
    na rzecz kontrahenta odpłatną usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Stanowisko
    Wnioskodawcy w tym zakresie znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 29 listopada 2023 r., nr: 0111-KDIB3-1.4012.654.2023.1.IK, w której
    tut. Organ wskazał, że testowy okres przywoływania „TOP” jest narzędziem
    sprawdzającym czy jego kontrahent (w przedmiotowej sprawie Państwo) jest zdolny do
    należytego wykonania umowy czyli wykonania obowiązku mocowego polegającego na
    pozostawaniu w gotowości do dostarczania przez jednostkę rynku mocy określonej w
    umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz dostarczeniu określonej mocy
    elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku mocy. W przypadku
    pozytywnego wyniku otrzymują Państwo wynagrodzenie. Zatem otrzymują Państwo
    wynagrodzenie w związku ze świadczeniem wykonanym przez Spółkę na rzecz Operatora.
    W konsekwencji wykonanie obowiązku mocowego w zakresie wykonania TOP dla
    jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania, w związku, z którym Operator wypłaca na

    rzecz Państwa Środki w związku z pozytywnym wynikiem TOP należy uznać za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT.
    Interpretacja to dotyczyła co prawda relacji operator – dostawca mocy, nie zaś dostawca
    mocy – jednostka fizyczna jak w niniejszym przypadku, niemniej jednak, zdaniem
    Wnioskodawcy, przesłanki wskazane przez Organ występują także w ramach relacji
    Wnioskodawcy i kontrahenta.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11,
    art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku, w zakresie momentu powstania
    obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy nie będzie miał zastosowania żaden
    przepis szczególny, w szczególności art. 19a ust. 5 pkt 4 lit a (dostawa energii elektrycznej,
    cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego) jak również art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b
    tiret 6 ustawy o VAT (dystrybucja energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu
    przewodowego), gdyż świadczenie TOP nie obejmuje żadnej z ww. czynności.
    Wnioskodawca wskazuje więc, że zastosowanie będzie miała ogólna reguła wskazana w
    art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym obowiązek podatkowy po stronie
    Wnioskodawcy powstanie w dacie wykonania usługi testowego okresu przywołania.
    Podkreślić należy jednak, że regulacje wynikające z przepisów ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług jak również z przepisów ustawy z dnia 8 grudnia
    2017 r. o rynku mocy nie wskazują na moment, który określałby faktyczne wykonanie
    usługi TOP świadczonej przez Spółkę w ramach relacji pomiędzy dostawcą mocy
    (kontrahent) a jednostką fizyczną (Wnioskodawca).
    Zdaniem Wnioskodawcy, co wynika pośrednio z odpowiedzi na pytanie nr 1, o fakcie
    wykonania przez niego usługi TOP można mówić wyłącznie w przypadku, w którym
    spełnione zostaną przesłanki umożliwiające otrzymanie przez niego wynagrodzenia z tego
    tytułu. Sam fakt wystąpienia TOP i wzięcia w nim udziału przez Wnioskodawcę nie ma w
    tym przypadku znaczenia. Samo uczestnictwo w TOP przez Wnioskodawcę nie wiąże się
    bowiem z jakąkolwiek korzyścią po stronie kontrahenta, a tym samym nie wystąpiłaby
    jedna z cech niezbędna do uznania, że świadczenie stanowi usługę w myśl art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Tym samym sam fakt wystąpienia TOP i wzięcia w nim udziału przez Wykonawcę nie
    stanowi wykonania usługi i powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego
    w ramach podatku od towarów i usług. Reguła ta ma zastosowanie także w przypadku,
    gdy TOP zakończony został pozytywnym wynikiem i Wnioskodawcy przysługuje
    wynagrodzenie od kontrahenta, dopiero pozytywna weryfikacja TOP pozwala przyjąć, że
    usługa została wykonana zgodnie z umową zawartą przez strony.
    Wnioskodawca podkreśla w tym miejscu ponownie, że nie posiada niezbędnych informacji
    pozwalających określić wysokość należnego mu wynagrodzenia. Informacja o wysokości
    wynagrodzenia pochodzi od kontrahenta, który udostępnia te informacje Wnioskodawcy z
    pewnym opóźnieniem, co może nastąpić po upływie kilku tygodni lub miesięcy.
    Fakt ten ma istotne znaczenie, gdyż zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą
    opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120
    ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.

    Należne podatnikowi wynagrodzenie stanowi podstawę opodatkowania, która ma
    niezwykle istotne znaczenie z punktu widzenia obowiązków ciążących na podatnikach
    podatku od towarów i usług. Podstawa opodatkowania sama w sobie stanowi
    obligatoryjny element faktury VAT, do wystawienia której zobowiązany jest podatnik z
    tytułu świadczonych przez siebie usług, jak również stanowi podstawę do obliczenia kwoty
    podatku od towarów i usług oraz kwoty łącznej należności, które to kwoty także stanowią
    niezbędne elementy faktury VAT wystawianej przez podatnika.
    W związku z powyższym, obiektywny brak informacji o wysokości należnego
    wynagrodzenia po stronie Wnioskodawcy czyni w praktyce niemożliwym wystawienie
    faktury, który to obowiązek ciąży na Wnioskodawcy w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT. Tym samym, samo zrealizowanie się warunków TOP po stronie Wnioskodawcy, które
    umożliwia mu uzyskanie wynagrodzenia nie świadczy w niniejszym przypadku o tym, że
    usługa została wykonana, a tym samym, że powstał po stronie Wnioskodawcy obowiązek
    podatkowy zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dopiero w momencie, w którym uzyska on informację od
    kontrahenta o wysokości należnego wynagrodzenia można stwierdzić, że po stronie
    Wnioskodawcy zmaterializuje się obowiązek podatkowy. Dopiero bowiem ten moment
    powoduje obiektywną możliwość określenia podstawy opodatkowania, kwoty podatku od
    towarów i usług należnego oraz kwoty łącznej należności, będących elementami
    konstytutywnymi faktury VAT w myśl art. 106e ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy jako datę wykonania usługi (a więc również datę
    sprzedaży w treści faktury) Wnioskodawca powinien przyjąć dzień, w którym uzyskał
    informację o wysokości należnego mu wynagrodzenia. W opisanym powyżej przypadku
    sam fakt odbycia się TOP w dniu 24 maja 2024 r. nie przesądza o fakcie wykonania usługi
    przez Spółkę, gdyż nie posiadała ona informacji o pozytywnym zaliczeniu TOP ani o
    wysokości należnego wynagrodzenia. Dopiero w dniu 19 lipca 2024 r., gdy Spółka
    otrzymała drogą mailową informację o wysokości należnego wynagrodzenia od
    kontrahenta, powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w ramach usługi TOP.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy zbieżne jest z poglądem tut. Organu
    przedstawionym w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 14 grudnia 2022 r., nr:
    0111-KDIB3- 1.4012.404.2022.3.IK, w której przedmiotem rozstrzygnięcia była kwestia
    momentu rozpoznania obowiązku podatkowego w związku z uczestnictwem w rynku
    mocy w przypadku, w którym podatnik, analogicznie jak Wnioskodawca, nie posiadał
    informacji o należnym mu wynagrodzeniu przed otrzymaniem stosownej informacji od
    kontrahenta. Stan faktyczny opisany we wniosku dotyczy więc sytuacji podobnej do
    przedmiotu niniejszego wniosku, stąd zasadne jest, w ocenie Wnioskodawcy, odwołanie
    się do stanowiska przyjętego przez Organ.
    W uzasadnieniu tut. Organ wskazał, że biorąc pod uwagę opis sprawy, nie jesteście
    Państwo w stanie wystawić faktury, dopóki P. nie wskaże kwoty wynagrodzenia za
    obowiązek mocowy. Jak wynika wprost z przepisów prawa sposób wynagradzania na
    rynku mocy następuje po wystawieniu faktury, która może być wystawiona dopiero po
    otrzymaniu od P. informacji zawierającej wartość należnego wynagrodzenia. Momentem
    powstania obowiązku podatkowego, jest dzień, w którym P. poinformuje Państwa o
    przysługującym wynagrodzeniu. W tym bowiem momencie - na gruncie VAT - można
    mówić o wykonaniu tejże usługi. Równocześnie datą sprzedaży (datą wykonania usługi) w
    treści faktury wystawianej tytułem wykonania obowiązku mocowego przejętego na rynku
    wtórnym jest data, w której jesteście Państwo poinformowani przez Operatora o
    wysokości przysługującego wynagrodzenia z tego tytułu. Podsumowując, analiza
    wskazanych okoliczności oraz regulacji prawnych pozwala w tym konkretnym przypadku
    uznać za prawidłowe Państwa stanowisko zgodnie, z którym w przypadku opisanego przez

    Państwa świadczenia obowiązek podatkowy powstaje w momencie (dacie), w którym
    Operator poinformuje Państwa o wysokości przysługującego im wynagrodzenia z ww.
    tytułu.
    Podobne rozstrzygnięcie tut. Organu było przedmiotem interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 29 listopada 2023 r., nr: 0111-KDIB3-1.4012.654.2023.1.IK dotyczącej
    TOP, przy czym w ramach relacji operator – dostawca mocy, nie zaś tak jak w niniejszym
    przypadku dostawca mocy – jednostka fizyczna. We wniosku o wydanie interpretacji
    podatnik wskazał, że dopiero złożenie przez niego wniosku i rozpoznanie go przez
    operatora w systemie prowadzonym przez niego powoduje, że podatnik posiada
    informację o wysokości należnego mu wynagrodzenia. Wcześniej, to jest w momencie
    faktycznego wystąpienia TOP, podatnik nie posiada informacji pozwalających na
    określenie podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego.
    Również w najnowszej interpretacji Dyrektora KIS z dnia 15 października 2024 r., nr: 0111-
    KDIB3-1.4012.414.2024.1.IK tut, Organ uznał, że w przypadku, w którym w sposób
    obiektywny podatnik nie jest w stanie samodzielnie określić, czy wynagrodzenie będzie
    mu należne i w jakiej wysokości, obowiązek podatkowy powstaje w dacie otrzymania
    stosownej informacji od kontrahenta. W stanie faktycznym podatnik wskazał, że spółka w
    momencie ograniczenia produkcji energii oraz w momencie składania wniosku o
    Rekompensatę nie zna wysokości ewentualnej Rekompensaty. Ponadto, Spółka wskazuje,
    że w niektórych sytuacjach nie ma pewności czy wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie
    (np. powyżej opisana sytuacja, w której najpierw Y. odmówiło Spółce wypłaty
    Rekompensaty i dopiero po złożeniu reklamacji uznano prawo Spółki do Rekompensaty za
    zasadne). Spółka nie oblicza kwot Rekompensaty i nie może tych kwot z dokładnością
    obliczyć z uwagi na fakt, że nie posiada wszystkich niezbędnych danych.
    Dyrektor KIS uzasadniając swoje stanowisko w zakresie powstania obowiązku
    podatkowego w momencie otrzymania od kontrahenta informacji rozliczeniowej przez
    podatnika przyjął, że w momencie ograniczenia produkcji energii nie znają Państwo
    wysokości przyznanej Rekompensaty i nie są Państwo w stanie tych kwot dokładnie
    obliczyć. Ponadto, w niektórych sytuacjach nie mają Państwo pewności czy Rekompensata
    w ogóle zostanie przyznana. Mając powyższe na uwadze, momentem faktycznego
    wykonania, a więc i momentem powstania obowiązku podatkowego, jest dzień, w którym
    Y. poinformuje Państwa o przysługującej Państwu Rekompensacie, a więc dzień
    otrzymania Informacji Rozliczeniowej. Wskazać również należy, że taki jak wynika z opisu
    sprawy, sposób świadczenia usługi i mechanizmy wynagradzania za nią wynikają z umów
    cywilnoprawnych. Sposób postępowania w przypadku ograniczenia produkcji energii jest
    sprecyzowany przez przepisy prawa. Skoro dopiero w momencie pozyskania informacji od
    Y. o wysokości Rekompensaty mogą Państwo ustalić podstawę opodatkowania, to
    momentem powstania obowiązku podatkowego będzie ta data.
    Wnioskodawca podkreśla również, że obiektywny brak możliwości określenia wysokości
    wynagrodzenia stanowiącego podstawę opodatkowania także przez orzecznictwo sądów
    administracyjnych wskazywany jest jako okoliczność uniemożliwiająca powstanie
    obowiązku podatkowego. W wyroku NSA z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt: I FSK 1386/15
    przyjęte zostało przez ten sąd, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może
    być zaakceptowana wykładnia przepisów prawa podatkowego, której rezultatem jest
    uznanie, że obowiązki podatnika w omawianym zakresie mogą powstać w sytuacji, gdy ze
    względu na okoliczności od siebie niezależne nie może on tym obowiązkom sprostać.
    Tymczasem z takim właśnie przypadkiem będziemy mieli do czynienia w sytuacji, gdy
    podatnik, z uwagi na niemożność obliczenia podstawy opodatkowania (zależnej od
    wysokości należnej zapłaty - por. art. 29a u.p.t.u.), nie będzie mógł stwierdzić, w jakiej
    wysokości zobowiązanie podatkowe go obciąża, a tym samym jaki podatek należny
    powinien uwzględnić w składanej przez siebie deklaracji i jakiej wpłaty na rzecz organu
    podatkowego powinien dokonać.

    Uzasadniając swoje stanowisko NSA przyjął, że w przypadku podatku od towarów i usług
    obowiązek i zobowiązanie podatkowe powstają, co do zasady, w tym samym momencie.
    Wobec tego, gdy podatnik nie posiada informacji o wysokości wynagrodzenia
    stanowiącego po jego stronie podstawę opodatkowania, co następuje z obiektywnych
    przyczyn nie zaś z uwagi na działanie podatnika, nie może powstać zobowiązanie
    podatkowe, którym zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (tj. Dz. U. z 2023 poz. 2383 z późn. zm. – dalej: „OP”) jest wynikające z
    obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa,
    województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
    określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Przyjmując zaś wykładnię NSA w ww. orzeczeniu, zgodnie z którą obowiązek i
    zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstaje w tym samym
    momencie, w związku z brakiem możliwości powstania zobowiązania podatkowego, nie
    może również wystąpić obowiązek podatkowy po stronie podatnika.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić także, że na dzień wykonania TOP także organy
    podatkowe nie mogłyby określić Wnioskodawcy wysokości należnego wynagrodzenia, a
    tym samym kwoty podatku VAT należnego. W związku z powyższym, także po stronie
    organów podatkowych wystąpiłaby obiektywna niemożność wydania decyzji w tym
    zakresie i ustalenia kwoty zobowiązania po stronie podatnika.
    W związku z powyższym uznanie, że na podatniku ciążyłby obowiązek wystawienia faktury
    i wykazania w niej podstawy opodatkowania, kwoty podatku należnego oraz łącznej
    należności w przypadku, gdy należne podatnikowi wynagrodzenie nie zostało jeszcze
    skonkretyzowane stanowiłoby niemożliwy do spełnienia przez podatnika obowiązek.
    Nałożenie zaś takiego obowiązku na podatnika, wbrew przyjęciu, że nikt nie może być
    zobowiązany do rzeczy niemożliwych (impossibilium nulla obligatio est) stałoby w
    oczywistej sprzeczności z podstawowymi zasadami i regułami demokratycznego państwa
    prawnego.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy z obiektywnych i
    niezależnych od Wnioskodawcy okoliczności nie jest on w stanie samodzielnie określić
    wysokości należnego mu wynagrodzenia, obowiązek podatkowy w związku ze
    świadczeniem TOP powstaje dopiero w momencie, w którym Spółka uzyska od
    kontrahenta informację o wysokości należnego mu wynagrodzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawa o VAT,
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na
      cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
      wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
      członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz
      wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
      gospodarcza podatnika.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i

    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną
    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie:
      po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
      po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
      wykonaniem działa jako podatnik VAT.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww.
    regulacją Dyrektywy 2006/112/WE Rady, podatnikiem jest każda osoba wykonująca

    samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu
    na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Powyższe przepisy wskazują, że czynność podlega opodatkowaniu, jeśli podmiot
    wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem Państwa działalności
    gospodarczej jest wydobycie i sprzedaż ...., które są wykorzystywane przede wszystkim w
    ramach przemysłu ....oraz chemii budowlanej. Są Państwo uczestnikiem rynku mocy, o
    którym mowa w przepisach ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy, w ramach
    którego pełnią Państwo funkcję jednostki fizycznej, tj. wyodrębnionego zespołu urządzeń
    technicznych wraz z przyporządkowanymi im punktami pomiarowymi w systemie. W
    związku z uczestnictwem w rynku mocy zawarli Państwo umowę z kontrahentem, który w
    ramach rynku mocy pełni funkcję dostawcy mocy, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o
    rynku mocy, tj. właściciela jednostki rynku mocy, będącego właścicielem jednostek
    fizycznych tworzących jednostkę rynku mocy lub podmiotem upoważnionym przez
    właścicieli tych jednostek fizycznych do dysponowania nimi na rynku mocy.
    Nie zawarli Państwo umowy bezpośrednio z operatorem rynku mocy w rozumieniu art. 2
    pkt 27 ustawy o rynku mocy. Umowę z operatorem zawarł Państwa kontrahent będący
    dostawcą mocy. W ramach umowy zawartej z kontrahentem zobowiązani są Państwo m.
    in. do realizacji obowiązku w postaci zobowiązania się do pozostawania w okresie
    obowiązywania umowy w gotowości do dostarczania mocy elektrycznej, nie mniejszej niż
    Mocy Akceptowana, poprzez czasowe ograniczenie poboru energii elektrycznej z sieci
    elektroenergetycznej (redukcja zapotrzebowania). W związku z tym obowiązkiem
    przysługuje Państwu wynagrodzenie rozliczane w okresach kwartalnych. Odrębnym
    Państwa zobowiązaniem oraz odrębną instytucją rynku mocy, w której biorą Państwo
    udział jest testowy okres przywołania (TOP), o którym mowa w art. 67 ustawy o rynku
    mocy. TOP odbywa się nie częściej niż raz na kwartał i ogłaszany jest przez operatora w
    stosunku do podległych mu jednostek rynku mocy, w tym w stosunku do Państwa
    kontrahenta. Celem TOP jest weryfikacja możliwości zapewnienia przez jednostki rynku
    mocy określonego poziomu redukcji mocy. Faktycznie redukcja poziomu mocy spoczywa
    na Państwu, którzy jako jednostka rynku mocy zawarła umowę z kontrahentem. W
    przypadku pozytywnego wyniku testowego okresu przywołania na rynku mocy operator
    pokrywa na wniosek dostawcy mocy uzasadnione koszty związane z jego wykonaniem dla
    jednostki rynku mocy. Zgodnie z umową zawartą z kontrahentem, przysługuje Państwu
    wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w TOP. Zgodnie z postanowieniami umowy
    przysługuje Państwu prawo do otrzymania zwrotu uzasadnionych kosztów związanych z
    przeprowadzonym Testowym Okresem Przywołania tylko w przypadku, w którym
    wykonacie redukcję w trakcie Testowego Okresu Przywołania w wielkości co najmniej
    równej Mocy Akceptowanej pomniejszonej o zgłoszone Niedyspozycyjności. Należne
    Państwu wynagrodzenie, choć wskazuje na uwzględnienie zwrotu poniesionych kosztów
    związanych z TOP, faktycznie oderwane jest od jakichkolwiek kosztów ponoszonych przez
    jednostki fizyczne, w tym Państwa. Informację o wysokości wynagrodzenia otrzymują
    Państwo od kontrahenta, co następuje po upływie kilku tygodni lub kilku miesięcy.
    Informacja o wysokości wynagrodzenia otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do
    wystawienia przez Państwa faktury.
    Rynek mocy to nowe, szczególne rozwiązanie regulacyjne, wprowadzone przepisami
    ustawy z 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2131).
    Jest to mechanizm, zachęcający właścicieli elektrowni konwencjonalnych do utrzymywania
    bloków energetycznych w „gotowości” do produkcji i dostarczania energii elektrycznej.

    Takie bloki – jednostki rynku mocy będą dostawać pieniądze właśnie za „gotowość” –
    odpowiednią ilość PLN za każdy megawat zainstalowanej mocy w gotowej do pracy
    instalacji. Usługa ta nazwana jest obowiązkiem mocowym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 23 ww. ustawy o rynku mocy:
      Obowiązek mocowy to zobowiązanie dostawcy mocy do pozostawania w okresie
      dostaw w gotowości do dostarczania określonej mocy elektrycznej do systemu przez
      jednostkę rynku mocy oraz do dostawy określonej mocy elektrycznej w okresach
      przywołania na rynku mocy.
    Stosownie do art. 57 ust. 1 ustawy o rynku mocy:
      Wykonywanie obowiązku mocowego polega na:
      1) pozostawaniu w gotowości do dostarczania przez jednostkę rynku mocy
        określonej w umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz
      2) dostarczeniu mocy elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku
        mocy w wielkości równej skorygowanemu obowiązkowi mocowemu, o którym
        mowa w art. 58 ust. 1 - w przypadku jednostki rynku mocy składającej się z
        jednostek fizycznych zlokalizowanych w systemie oraz jednostki rynku mocy
        składającej się z jednostek fizycznych połączenia międzysystemowego, lub
      3) dostarczeniu mocy elektrycznej do systemu przesyłowego państwa
        członkowskiego Unii Europejskiej, bezpośrednio połączonego z systemem, lub
        pozostawanie w gotowości do dostarczenia mocy, w okresach przywołania na
        rynku mocy w wielkości równej skorygowanemu obowiązkowi mocowemu, o
        którym mowa w art. 58 ust. 1 - w przypadku jednostki rynku mocy składającej się
        z jednostek fizycznych zagranicznych zlokalizowanych w tym systemie.
    Zgodnie z art. 58 ust. 6 ww. ustawy:
      Operator informuje dostawcę mocy oraz zarządcę rozliczeń o należnym za dany
      miesiąc wynagrodzeniu za wykonywanie obowiązku mocowego, w terminie 7 dni po
      zakończeniu każdego miesiąca.
    W myśl art. 67 ust. 5 ustawy o rynku mocy:
      Niezależnie od obowiązków określonych w ust. 1-3, operator może ogłosić testowy
      okres przywołania na rynku mocy dla wybranych jednostek rynku mocy objętych
      obowiązkiem mocowym. W przypadku pozytywnego wyniku testowego okresu
      przywołania na rynku mocy operator pokrywa na wniosek dostawcy mocy
      uzasadnione koszty związane z jego wykonaniem dla jednostki rynku mocy, przy
      czym wysokość rekompensaty:
      1) nie może być wyższa niż równowartość tygodniowego wynagrodzenia dostawcy
        mocy w odniesieniu do tej jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku
        mocy wytwórczej albo
      2) jest równa wartości tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy w odniesieniu
        do tej jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy redukcji
        zapotrzebowania.
    Zgodnie z art. 67 ust. 6 ww. ustawy o rynku mocy:
      Wynik testowego okresu przywołania na rynku mocy dla dostawcy mocy, wobec
      którego operator ogłosił testowy okres przywołania na rynku mocy, jest:
      1) pozytywny, jeżeli dostarczona moc przez jednostkę rynku mocy jest nie mniejsza
        od pełnej wielkości obowiązku mocowego tej jednostki w testowym okresie
        przywołania na rynku mocy, z uwzględnieniem art. 58 ust. 4a, albo
      2) negatywny, w przypadku innym niż określony w pkt 1.
    Stosownie do art. 67 ust. 7 ustawy o rynku mocy:

      Operator może ogłosić testowy okres przywołania na rynku mocy w odniesieniu do
      jednej jednostki rynku mocy nie częściej niż raz na kwartał. Jeżeli wynik testowego
      okresu przywołania na rynku mocy jest negatywny, operator może ogłaszać kolejne
      testowe okresy przywołania na rynku mocy w tym samym kwartale, po zgłoszeniu
      gotowości przez dostawcę mocy, aż do uzyskania jego pozytywnego wyniku.
    W myśli art. 67 ust. 8 ustawy o rynku mocy:
      W przypadku negatywnego wyniku testowego okresu przywołania na rynku mocy,
      dostawca mocy każdorazowo uiszcza karę za niewykonanie obowiązku mocowego.
      Przepisy art. 59 ust. 2 i 4–7 stosuje się odpowiednio.
    Z powyższych przepisów wynika, że operator ma prawo do wyrywkowego sprawdzania,
    czy jego kontrahenci są zdolni do wykonania świadczeń z zawartych umów – może ogłosić
    testowy okres zagrożenia, czyli nakazać dostawcy mocy wykonanie obowiązku mocowego
    poprzez wskazaną jednostkę, za pokryciem uzasadnionych kosztów.
    Obowiązek mocowy jest specyficznym świadczeniem – jego komponent polegający na
    dostarczeniu mocy do systemu może teoretycznie nigdy nie podlegać wykonaniu w trakcie
    obowiązywania umowy, jeśli nie wystąpi w tym czasie okres zagrożenia. Gdyby nie
    instytucje demonstracji oraz testowego okresu zagrożenia, operator nie miałby w istocie
    narzędzi do sprawdzenia, czy jego kontrahent jest zdolny do należytego wykonania
    umowy.
    W pkt 40 wyroku Kennemer Golf (C#174/00, EU:C:2002:200) i w pkt 36 wyroku Le Rayon d’
    Or (C#151/13, EU:C:2014:185) Trybunał orzekł zasadniczo, że w przypadku gdy
    rozpatrywane świadczenie usług charakteryzuje się w szczególności ciągłą gotowością
    usługodawcy do udzielenia w odpowiednim momencie świadczeń wymaganych przez
    usługobiorcę, to aby uznać, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy wspomnianym
    świadczeniem oraz otrzymywanym w zamian świadczeniem wzajemnym, nie jest
    konieczne ustalenie, że zapłata odnosi się do zindywidualizowanego i ściśle określonego
    świadczenia udzielonego na żądanie usługobiorcy. W obydwu sprawach zakończonych
    tymi wyrokami występowało świadczenie usług podlegających opodatkowaniu, z którym
    to świadczeniem wiązała się zryczałtowana kwota, niezależnie od liczby wykonanych i
    uzyskanych świadczeń, a konkretnie, odpowiednio, przypadków korzystania z pola
    golfowego lub liczby świadczeń zdrowotnych.
    Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście obowiązujących przepisów prawa
    stwierdzić należy, że są spełnione warunki niezbędne do uznania świadczenia
    polegającego na pozostawaniu w gotowości do świadczenia obowiązku mocowego za
    usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Mianowicie istnieje
    konsument świadczenia (Kontrahent), istnieje stosunek prawny między świadczącym
    usługę a usługobiorcą (umowa między Państwem - a Kontrahentem), w ramach którego
    świadczenia stron uznawane są za ekwiwalentne oraz między świadczeniem usługodawcy
    a wzajemnym świadczeniem usługobiorcy (wynagrodzeniem) istnieje bezpośredni związek
    o charakterze przyczynowym. Tym samym pozostawanie w gotowości do świadczenia
    usług obowiązku mocowego stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Natomiast testowy okres przywoływania „TOP” jest narzędziem sprawdzającym czy jego
    kontrahent jest zdolny do należytego wykonania umowy czyli wykonania obowiązku
    mocowego polegającego na pozostawaniu w gotowości do dostarczania przez jednostkę
    rynku mocy określonej w umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz
    dostarczeniu określonej mocy elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku
    mocy.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z umową zawartą z kontrahentem, przysługuje Państwu
    wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w TOP. Zgodnie z postanowieniami umowy
    przysługuje Państwu prawo do otrzymania zwrotu uzasadnionych kosztów związanych z
    przeprowadzonym Testowym Okresem Przywołania tylko w przypadku, w którym

    wykonacie redukcję w trakcie Testowego Okresu Przywołania w wielkości co najmniej
    równej Mocy Akceptowanej pomniejszonej o zgłoszone Niedyspozycyjności. Informację o
    wysokości wynagrodzenia otrzymują Państwo od kontrahenta, co następuje po upływie
    kilku tygodni lub kilku miesięcy. Informacja o wysokości wynagrodzenia otrzymana od
    kontrahenta stanowi podstawę do wystawienia przez Państwa faktury.
    Zatem w związku ze świadczeniem wykonanym przez Państwa otrzymują Państwo
    wynagrodzenie.
    W konsekwencji wykonanie obowiązku mocowego w zakresie wykonania TOP dla
    jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania, w związku z którym Kontrahent wypłaca
    na Państwa rzecz środki w związku z pozytywnym wynikiem TOP należy uznać za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT.
    Podkreślić również należy, że testowy okres przywołania (TOP) jest narzędziem Operatora
    do sprawdzenia, czy jego kontrahent jest zdolny do należytego wykonania umowy czyli
    usługi polegającej na pozostawianiu w gotowości do dostarczenia przez jednostkę rynku
    mocy określonej w umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz dostarczeniu
    określonej mocy elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku mocy.
    Z powyższego zatem wynika, że TOP jest niezbędny do świadczenia obowiązku
    mocowego. Wykonanie przez Państwa w ramach umowy zawartej z Kontrahentem
    obowiązku mocowego w zakresie TOP dla jednostki rynku mocy redukcji
    zapotrzebowania, w związku z którym otrzymują Państwo wynagrodzenie od kontrahenta
    w związku z pozytywnym wynikiem TOP, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując, świadczenie TOP w związku, z którym otrzymują Państwo wynagrodzenie
    od kontrahenta stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o
    VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    uznałem za prawidłowe.
    Przechodząc z kolei do obowiązku podatkowego z tytułu wykonania TOP należy wskazać,
    że:
    Zgodnie z przepisem art. 19a ust. 1 ustawy o VAT,
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis art. 19a ust.
    1 formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się
    wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź
    świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Z brzmienia przepisów art. 19a ustawy o VAT nie wynika, by dla transakcji na rynku
    wtórnym, można było zastosować inny moment powstania obowiązku podatkowego, niż
    wykonanie usługi.
    Jak wynika z opisu sprawy, nie posiadają Państwo danych ani informacji, które pozwoliłyby
    Państwu na samodzielne obliczenie wynagrodzenia z tytułu TOP w terminie faktycznego
    wystąpienia TOP, w szczególności nie dysponują Państwo dostępem do portalu
    internetowego operatora, a portal prowadzony przez kontrahenta nie udostępnia
    takowych informacji poszczególnym jednostkom fizycznym, w tym Państwu. Sekwencja
    zdarzeń w ramach TOP jest następująca: otrzymują Państwo informację od kontrahenta o
    planowanym terminie TOP, wykonanie TOP przez Państwa oraz inne jednostki fizyczne;
    informacja od kontrahenta o wynikach TOP oraz o wysokości należnego wynagrodzenia.

    Informację o wysokości wynagrodzenia otrzymują Państwo od kontrahenta, co następuje
    po upływie kilku tygodni lub kilku miesięcy. Informacja o wysokości wynagrodzenia
    otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do wystawienia przez Państwa faktury.
    Zauważyć należy, że wynagrodzenie z tytułu wykonania TOP jest uzależnione od
    pozytywnego wyniku TOP.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy, nie jesteście Państwo w stanie wystawić faktury, dopóki
    nie otrzymają Państwo informacji od kontrahenta o wynikach TOP oraz o wysokości
    należnego wynagrodzenia. Skoro dopiero w momencie pozyskania informacji od
    Kontrahenta o wysokości wynagrodzenia mogą Państwo ustalić podstawę opodatkowania,
    to momentem powstania obowiązku podatkowego będzie ta data, tj. jest dzień, w którym
    kontrahent poinformuje Państwa o wynikach TOP i wysokości należnego wynagrodzenia.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że przedmiotowa usługa wykonana w ramach
    TOP przez Państwa nabiera cech odpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu
    VAT z chwilą uzyskania od Kontrahenta informacji o wysokości wynagrodzenia w związku z
    pozytywnym wynikiem TOP – i to właśnie w tym momencie usługę tę należy uznać za
    wykonaną w rozumieniu przepisów VAT.
    W konsekwencji obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wykonania przez Państwa
    obowiązku mocowego w zakresie wykonania TOP dla jednostki rynku mocy redukcji
    zapotrzebowania, w związku z którym Kontrahent wypłaca na Państwa rzecz
    wynagrodzenie w związku z pozytywnym wynikiem TOP, powstaje z chwilą wykonania
    przedmiotowej usługi na rzecz Kontrahenta, tj. z chwilą, w której uzyskają Państwo od
    kontrahenta informację o wynikach TOP i wysokości należnego Państwu wynagrodzenia.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji, wyjaśnić należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.