Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.483.2021.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-18
Teza: W zakresie skutków podatkowych zbycia lokalu mieszkalnego, który był używany w prowadzonej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal-lokal mieszkalny; skutki podatkowe; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 26 maja 2021 r. (data wpływu 1 czerwca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia lokalu mieszkalnego, który był używany w prowadzonej działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2021 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia lokalu mieszkalnego, który był używany w prowadzonej działalności gospodarczej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, będącą polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Wnioskodawczyni dokonała zakupu lokalu mieszkalnego 14.12.2016 roku. Lokal mieszkalny jest wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej i jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawczyni planuje w przyszłości, jednakże nie wcześniej niż w 2022 roku wycofać lokal mieszkalny z prowadzonej działalności gospodarczej i przekazać go do własnego majątku prywatnego, a następnie sprzedać i środki przekazać dorastającym dzieciom.

Transfer lokalu mieszkalnego z majątku prowadzonej jednoosobowo działalności gospodarczej do majątku osobistego podatnika nie łączy się z żadnym przysporzeniem majątkowym na rzecz Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni po dokonanym wycofaniu lokalu mieszkalnego z działalności gospodarczej zamierza go sprzedać. Z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego podatnik uzyska przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości. Sprzedaż lokalu mieszkalnego nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym lokal mieszkalny został nabyty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego (wycofanego uprzednio z działalności gospodarczej i przekazanego do majątku osobistego Wnioskodawczyni) po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, powoduje powstanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega odpłatne zbycie nieruchomości, jeśli zostało dokonane w ciągu pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, o ile nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni podkreśla, że stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasady wyrażonej w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącej odpłatnego zbycia nieruchomości nie stosuje się do składników majątku będących środkami trwałymi, wykorzystywanymi na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, nawet jeśli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, chyba, że odpłatne zbycie dotyczy lokalu mieszkalnego.

Stosownie do art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasadę wyrażoną w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stosować także do czynności odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przepisy dotyczące opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, uprzednio wycofanego z działalności gospodarczej, wskazują, że podatnik, który wykorzystywał lokal mieszkalny w działalności gospodarczej, a następnie przekazał ten lokal mieszkalny do swojego majątku prywatnego, w przypadku uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tego lokalu mieszkalnego, stosuje zasadę wyrażoną w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie). Do odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w tym przypadku nie będzie miała zastosowania ogólna zasada dotycząca opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości będących środkami trwałymi wykorzystywanymi w działalności gospodarczej, nawet jeśli zostały wycofane z działalności gospodarczej, wyrażona w art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opinii Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu mieszkalnego (wycofanego uprzednio z działalności gospodarczej i przekazanego do majątku osobistego podatnika) w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, powoduje powstanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni dodała również, że jeśli upłynęło pięć lat, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego, to przychód z odpłatnego zbycia tego lokalu nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego dla podatnika dokonującego odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego istotne jest ustalenie daty nabycia lokalu mieszkalnego, które nastąpiło 14.12.2016 r.

Wnioskodawczyni w tym przypadku, zastosuje zasadę wyrażoną w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, gdyż od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie upłynie pięć lat. W tej sprawie nie powstanie przychód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, więc Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży.

Wnioskodawczyni podkreśliła, że powyższe stanowisko potwierdza:

1.  interpretacja indywidualna z dnia 14 lipca 2017 r. znak 0112-KDIL3-3.4011.82.2017.1.MC, wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
2.  interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2019 r. Znak 0114-KDIP3-1.4011.254.2019.2.MT wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
3.  interpretacji indywidualnej z dnia 18.05.2020 r. znak nr 0115- DIT3.4011.176.2020.1.AW0 wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
4.  interpretacja indywidualna z dnia 19.06.2020 r. znak nr 0115-KDIT3.4011.87.2020.3.AWO wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
5.  interpretacja indywidualna z dnia 31.03.2020 r. znak nr 0115-KDIT3.4011.255.2020.1.AD wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
6.  interpretacja indywidualna z dnia 19.05.2021 r. znak nr 0115-KDIT3.4011.211.2021.1.KR wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z kolei w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednak zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 2c omawianej ustawy).

Z treści powołanych regulacji jednoznacznie wynika, że do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy) nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą m.in. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. W takim przypadku odpowiednie zastosowanie znajdzie przepis art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa sposób opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni dokonała zakupu lokalu mieszkalnego 14.12.2016 roku. Lokal mieszkalny jest wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej i jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawczyni planuje w przyszłości, jednakże nie wcześniej niż w 2022 roku wycofać lokal mieszkalny z prowadzonej działalności gospodarczej i przekazać go do własnego majątku prywatnego, a następnie sprzedać i środki przekazać dorastającym dzieciom.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skutki podatkowe tej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w przypadku sprzedaży nieruchomości o charakterze mieszkalnym przychód ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) powołanej ustawy powstaje wtedy, gdy jej odpłatne zbycie następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją nabyto. Zatem sprzedaż mieszkania w 2022 r. lub później - nabytego w 2016 r. nie będzie stanowiła w niniejszej sprawie źródła przychodu podatkowego, ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W nawiązaniu do podanych przez Wnioskodawcę sygnatur interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, tutejszy organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i tylko w nich znajdują zastosowanie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.