Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-367/15-2/AJB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-09-07
Teza: brak opodatkowania otrzymywanych przez Gminę od Powiatu równowartości czynszów dzierżawnych terenów łowieckich, braku opodatkowania czynności w zakresie przekazania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawienia w zamian za uiszczony ekwiwalent
Słowa kluczowe: czynsz; dzierżawa; nadleśnictwo; łowiectwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2015 r. (data wpływu 22 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania:

*   otrzymywanych przez Gminę od Powiatu równowartości czynszów dzierżawnych terenów łowieckich,

*   czynności w zakresie przekazania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawienia w zamian za uiszczony ekwiwalent

**\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania:

*   otrzymywanych przez Gminę od Powiatu równowartości czynszów dzierżawnych terenów łowieckich,

*   czynności w zakresie przekazania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawienia w zamian za uiszczony ekwiwalent.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Gmina \`(...)\` (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Na terenie Gminy znajdują się obwody łowieckie oznaczone numerami 82, 83, 84, 86, 87, 88, 89 oraz 90. Wskazane tereny są odpłatnie udostępniane przez Powiat \`(...)\` (dalej: Powiat) na podstawie umowy dzierżawy zawartej z kołami łowieckimi Polskiego Związku Łowieckiego:

*   \`(...)\`

*   \`(...)\`

*   \`(...)\`

*   \`(...)\`

*   \`(...)\`

*   \`(...)\`

*   \`(...)\`

Równowartość czynszu dzierżawnego z tego tytułu jest przedmiotem podziału między nadleśnictwa i Gminę zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. Nr 147, poz. 713, dalej: Prawo łowieckie). Zgodnie z regulacjami nadleśnictwom przypada równowartość czynszu odpowiadającego powierzchni państwowych gruntów leśnych, a gminom odpowiadającego pozostałej powierzchni obwodu łowieckiego.

Innymi słowy Powiat jest stroną umowy dzierżawy obwodów łowieckich z danym kołem łowieckim, natomiast równowartość pobranego czynszu dzierżawnego przekazuje odpowiednio Gminie i nadleśnictwom. Dotychczas z tytułu dzierżawy terenów łowieckich to Powiat rozliczał podatek VAT.

Z kolei obwód łowiecki zgodnie z decyzją ministra właściwego do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, jest wyłączony z wydzierżawienia i przekazany w zarząd Nadleśnictwu (dalej: zarządca) z przeznaczeniem na ośrodki hodowli zwierzyny. Gmina otrzymuje z tego tytułu część ekwiwalentu uiszczanego przez zarządcę (bezpośrednio od zarządcy), określoną według takich samych zasad jak w przypadku czynszu dzierżawnego (tj. w części odpowiadającej powierzchni obwodu łowieckiego znajdującego się poza terenem państwowych gruntów leśnych). Gmina nie zawiera z zarządcą żadnej umowy. Fakt oddania terenów w zarząd wynika wprost z przepisów Prawa łowieckiego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy z tytułu otrzymywanych przez Gminę od Powiatu równowartości czynszów dzierżawnych terenów łowieckich znajdujących się na jej terenie Gmina powinna rozliczać podatek VAT?
2.  Czy czynności w zakresie przekazania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawienia w zamian za uiszczony ekwiwalent stanowią po stronie Gminy usługi opodatkowane VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Z tytułu otrzymywanych przez Gminę od Powiatu równowartości czynszów dzierżawnych terenów łowieckich Gmina nie powinna rozliczać podatku VAT.
2.  Czynności w zakresie przekazania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawienia w zamian za uiszczony ekwiwalent nie stanowią po stronie Gminy usług opodatkowanych VAT.

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje natomiast, iż świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast w oparciu o art. 15 ust. 6 niniejszej ustawy nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych działań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle natomiast art. 28 ust. 1 Prawa łowieckiego obwody łowieckie wydzierżawia się kołom łowieckim Polskiego Związku Łowieckiego z pewnymi zastrzeżeniami.

Stosownie do art. 29 ust. 1 wymienionej ustawy obwody łowieckie wydzierżawiają, na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz właściwej izby rolniczej:

1.  obwody łowieckie leśne – dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe;
2.  obwody łowieckie polne – starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej;
3.  obwody łowieckie znajdujące się na terenie więcej niż jednego powiatu – starosta powiatu, na terenie którego znajduje się największa część obwodu łowieckiego.

Natomiast zgodnie z zasadą określoną w art. 31 ust 1 przedmiotowej ustawy, wydzierżawiający obowiązany jest rozliczyć otrzymany czynsz dzierżawny między nadleśnictwami i gminami.

Mając na uwadze powyższe, Gmina jest zdania, iż z tytułu otrzymywanych od Powiatu równowartości czynszów dzierżawnych nie powinna rozliczać VAT.

Gmina jeszcze raz podkreśla, iż nie jest stroną umów dzierżawy zawieranych z poszczególnymi kołami łowieckimi. W przedstawionej sytuacji to starosta Powiatu zawiera umowę dzierżawy obwodu łowieckiego i przekazuje równowartość otrzymanego czynszu odpowiednio nadleśnictwom i Gminie. Nie ulega zatem wątpliwości, że stroną stosunku prawnego świadczącą przedmiotowe usługi dzierżawy na rzecz kół łowieckich jest Powiat. Gmina nie świadczy w analizowanym przypadku żadnej usługi na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej. Podatek zdaniem Gminy powinien być rozliczany przez Powiat jako stronę umowy dzierżawy.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, wydawanych w imieniu Ministra Finansów przez dyrektorów izb skarbowych.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 października 2014 r., sygn. IBPP1/443-619/13/LSz: „(\`(...)\`) odnosząc się do wskazanej we wniosku kwestii przekazania Gminie, zgodnie z postanowieniami ustawy Prawo łowieckie przez wydzierżawiających odpowiedniej kwoty czynszu z tytułu świadczonych przez nich usług, dzierżawy, stwierdzić należy; że Gmina nie świadczy przedmiotowych usług dzierżawy tym samym przekazane przez ww. podmioty kwoty czynszu nie stanowią dla Gminy należności za świadczenie usług.

Przekazanie środków pieniężnych (wynikające z rozliczenia przez Starostę Powiatu i Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych czynszów z tytułu świadczonych usług dzierżawy), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż pieniądz jako środek płatniczy nie jest towarem i nie mieści się w zakresie powołanej definicji ustawowej.”

Również w interpretacji z dnia 22 lipca 2013 r., sygn. ITPP1/443-472/13/DM, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy potwierdził, że: „Przekazanie środków pieniężnych (wynikające z rozliczenia przez Starostę Powiatu i Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych czynszów z tytułu świadczonych usług dzierżawy) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Gminy, z tytułu otrzymywanych od Powiatu równowartości czynszów dzierżawnych terenów łowieckich nie jest zobowiązana rozliczać VAT.

Ad. 2

W rozumieniu art. 6 Prawa łowieckiego, naczelnym organem administracji rządowej w zakresie łowiectwa jest minister właściwy do spraw środowiska. Z kolei stosownie do art. 28 ust. 2 wskazanej ustawy minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, może, w drodze decyzji, wyłączać obwody łowieckie z wydzierżawiania i przekazać je na czas nie krótszy niż 10 lat w zarząd z przeznaczeniem na ośrodki hodowli zwierzyny.

Z unormowania w art. 31 ust. 3 Prawa łowieckiego wynika, iż za obwody łowieckie wyłączone z wydzierżawiania zarządcy tych obwodów uiszczają ekwiwalent równy wysokości średniego czynszu za dzierżawę, stosowanego w obwodach łowieckich wydzierżawionych na obszarze danej gminy lub gmin sąsiednich, a należność rozliczają według zasad określonych w ust. 1 i 2. Wspomniane zasady przewidują podział wpływów z tytułu udostępniania obwodów łowieckich między nadleśnictwami i gminami. Ze wskazanych przepisów wynika, że przy obliczaniu wartości ekwiwalentu nadleśnictwom przypada część odpowiadająca powierzchni państwowych gruntów leśnych, zaś gminom odpowiadająca pozostałej powierzchni obwodu łowieckiego (analogicznie do zasad podziału czynszu dzierżawnego).

W konsekwencji, Gmina otrzymuje od zarządcy część ekwiwalentu, jaki jest on zobowiązany uiścić za obwód łowiecki wyłączony z wydzierżawiania.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą., bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicje podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT. Z kolei w przypadku wykonywania zadań nałożonych przepisami prawa, organy władzy publicznej nie są uważane za podatników.

Gmina pragnie wskazać, iż przykładowo w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. IBPP1/443-1126/13/DK, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał: „Organ władzy publicznej, w zakresie w jakim realizuje zadania z zakresu administracji publicznej, nałożone odrębnymi przepisami prawa, objęty jest regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a czynności realizowane w ramach zadań ustawowych nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług”.

Identyczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. IPPP1/443-1173/14-2/KC.

Mając na uwadze przytoczone przepisy, zdaniem Gminy nie ulega wątpliwości, iż czynność przekazania w zarząd obwodów łowieckich następuje po wydaniu decyzji organu władzy publicznej, tj. ministra właściwego do spraw środowiska. Gmina, pobierając ekwiwalent za obwód łowiecki wyłączony z wydzierżawiania, realizuje zadania z zakresu administracji rządowej nałożone na nią przepisami ustawy Prawo łowieckie. Gmina pragnie wskazać, że przedmiotowa czynność nie następuje wskutek zawarcia umowy cywilnoprawnej. W konsekwencji opisane czynności mają charakter publicznoprawny, a nie cywilnoprawny.

Gmina przy tym podkreśla, iż w identycznym stanie faktycznym w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 22 października 2007 r., sygn. ITPP1/443-79/07/AP, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy potwierdził: „Z uwagi na to, iż w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca wyłączenie wskazane w art. 15 ust. 6 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług (nie jest zawierana umowa cywilnoprawna), organ władzy publicznej – minister właściwy ds. środowiska nie jest w tym zakresie podatnikiem tego podatku, a oddanie w zarząd obwodów łowieckich decyzją takiego organu nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług. W konsekwencji ekwiwalent otrzymywany od zarządcy obwodu łowieckiego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Reasumując, Gmina jest zdania, iż czynności w zakresie przekazania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawienia w zamian za uiszczony ekwiwalent nie stanowią po stronie Gminy usług opodatkowanych VAT, lecz zdarzenia spoza zakresu ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym;

*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.