Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.119.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Odliczenia od dochodu; wpłata na cele kultu religijnego przy
pomocy ofiaromatu.
Słowa kluczowe: cel-cel kultu religijnego
darowizna
odliczenia-odliczenie od dochodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie darowizn-
Darowizny na cele kultu religijnego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 9-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 13a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 6b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 6f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – na wezwanie organu – pismem z 16 marca 2025 r. (wpływ), 17 marca 2025 r.
    (wpływ) oraz 18 marca 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Będzie Pani wpłacała ofiarę w formie darowizny na cele kultu religijnego w Kościele, w
    formie bezgotówkowej, za pośrednictwem ofiaromatu z terminalem płatniczym.
    Ofiary wpłacane przez wiernych w Kościele przez ofiaromat są przekazywane przez
    operatora płatności na rachunek bankowy Parafii i księgowane przez Parafię jako
    darowizny na cele kultu religijnego.
    Wpłaty wiernych za pośrednictwem ofiaromatu są w całości wykorzystywane przez Parafię
    na cele kultu.
    Dokumentem potwierdzającym dokonanie przez Panią wpłaty darowizny jest obciążenie
    Pani rachunku bankowego, gdzie wskazany jest podmiot, na rzecz którego dokonuje
    wpłaty z informacją: „darowizna dla Parafii w .....”.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia
    W odpowiedzi na pytanie z wezwania dotyczące, w którym roku podatkowym zmierza Pani
    wpłacać ofiarę w formie darowizny na cele kultu religijnego w Kościele, w formie
    bezgotówkowej, za pośrednictwem ofiaromatu z terminalem płatniczym wyjaśniła Pani, że
    od 2025 r. i w latach kolejnych.
    W roku podatkowym, w którym dokona Pani darowizny, osiągnie Pani dochód z tytułu
    umowy o pracę opodatkowany według skali podatkowej. W ww. okresie będzie Pani
    podlegała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Wartości przekazanej darowizny nie zaliczy Pani do kosztów uzyskania przychodów.
    Wartości przekazanej darowizny nie zaliczy Pani do kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wartość przekazanej darowizny nie zostanie odliczona przez Panią od dochodów
    opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wartość przekazanej darowizny nie zostanie odliczona przez Panią od
    przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wartość
    przekazanej darowizny nie zostanie zwrócona Pani w jakiejkolwiek formie.
    Łączna kwota odliczeń na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przekroczy w roku podatkowym, w którym dokona
    Pani darowizny, kwoty stanowiącą 6% Pani dochodu.
    Przekazanie świadczenia pieniężnego na cele kultu religijnego w Kościele, w formie
    bezgotówkowej, za pośrednictwem ofiaromatu z terminalem płatniczym, nie będzie
    wiązało się z uzyskaniem jakiegokolwiek dobra albo innego świadczenia po Pani stronie.
    Wpłata darowizny przez ofiaromat zostaje potwierdzona w formie smsa otrzymanego na
    telefon przez ofiarodawcę od operatora płatności, firmę (...), o treści: „Darowizna na cele
    kultu religijnego z nazwą Parafii”.

    W treści smsa jest także informacja o kwocie darowizny, terminie dokonania wpłaty,
    karcie, której użyto do płatności, powiązanej z rachunkiem bankowym darczyńcy (4
    ostatnie cyfry nr karty). Operator płatności przekazuje zebrane środki na rachunek
    bankowy Parafii, z którym Parafia ma podpisaną stosowną umowę.
    Na rachunku bankowym obdarowującego jest zarejestrowana transakcja płatności, gdzie
    wskazany jest odbiorca środków – nazwa Parafii (bez numeru rachunku bankowego
    Parafii).
    Dokumentami potwierdzającymi wpłatę, jej cel i nazwę obdarowanego są: sms z
    potwierdzeniem dokonania wpłaty darowizny na cele kultu, obciążenie rachunku
    bankowego obdarowującego z kwotą i nazwą obdarowanego (tu Parafii).
    Darowizny przekazywane przez wiernych za pośrednictwem ofiaromatu przeznaczone są
    przez Parafię na cele kultu religijnego związane w szczególności z:
    1) utrzymaniem kościoła, zakupem sprzętu liturgicznego, utrzymaniem organów
      kościelnych,
    2) remontami prowadzonymi w budynku kościoła i w salkach parafialnych, które
      stanowią miejsce spotkań wiernych i realizacji wydarzeń parafialnych, zakupem
      wyposażenia do powyższych miejsc,
    3) utrzymaniem cmentarzy parafialnych,
    4) organizowaniem nabożeństw i uroczystości religijnych,
    5) działalnością duszpasterską - organizacja rekolekcji i wydarzeń religijnych dla dzieci i
      młodzieży, działalność misyjna wśród wiernych tj.: organizacja godzin biblijnych,
      prowadzenie chóru kościelnego, spotkania kobiet, seniorów.

## Pytanie

Czy ofiary na cele kultu religijnego, dokonywane przez ofiaromat, które są przeznaczone
    na działalność kultową parafii, może Pani uznać za darowiznę podlegającą odliczeniu od
    podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy o PIT i odliczyć ją od
    podstawy opodatkowania w rozliczeniu rocznym?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, ofiary wpłacane przez wiernych za pośrednictwem ofiaromatu spełniają
    kryteria darowizny na cele kultu religijnego ponieważ:
     są przekazywane na rachunek bankowy parafii,
     są przeznaczone przez parafię wyłącznie na działalność kultową,
     mają charakter dobrowolny,
     są ewidencjonowane elektronicznie, na rachunku bankowym wpłacającego darowiznę,
      co pozwala na ich właściwe udokumentowanie.
    W związku z powyższym zwraca się Pani z prośbą o potwierdzenie prawidłowości
    powyższego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 2647 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Brzmienie powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie zaś do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Przy czym art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot darowizn
      przekazanych na cele:
        a) określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o
        których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom
        określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego
        obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
        Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań
        publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
        b) kultu religijnego,
        c) krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi na podstawie
        ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, w wysokości iloczynu
        kwoty rekompensaty określonej przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2
        tej ustawy i litrów oddanej krwi lub jej składników,
        d) kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie
        zawodowe, o których mowa w art. 4 pkt 28a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. -
        Prawo oświatowe, oraz publicznym placówkom i centrom, o których mowa w art.
        2 pkt 4 tej ustawy,
        e) określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o przygotowaniu i
        realizacji inwestycji w zakresie odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz
        kamienic przy ulicy Królewskiej w Warszawie (Dz.U. z 2024 r. poz. 578)
      - w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6%
      dochodu.
    W myśl zaś art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu
    drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie
    zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania
    przysporzenia majątkowego. Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy

    druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za
    uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać
    jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej
    dokonywania ani też w przyszłości.
    Stosownie do art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w
      roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają
      darowizny poniesione na rzecz:
        1) osób fizycznych;
        2) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości
        prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu
        wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego,
        winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o
        zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z
        udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
    Zgodnie z art. 26 ust. 6b cytowanej ustawy:
      Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9 oraz
      wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa
      w art. 45 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz
      dane pozwalające na identyfikację obdarowanego.
    Na mocy art. 26 ust. 6c ww. ustawy:
      W przypadku zwrotu dokonanej darowizny, obdarowany jest obowiązany przekazać
      urzędowi skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi darowiźnie, w terminie
      miesiąca od dnia dokonania zwrotu.
    W myśl art. 26 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, nie stosuje się w przypadku, gdy
      podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na
      podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11.
    Jak natomiast stanowi art. 26 ust. 7 pkt 1 komentowanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w
      banku, inny niż rachunek płatniczy – w przypadku darowizny pieniężnej.
    Przy czym, zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Wobec powyższego odliczeniu od dochodu podlegają m.in. darowizny na cele kultu
    religijnego. Dla skorzystania z prawa do takiego odliczenia konieczne jest w szczególności:
    – przekazanie darowizny na cele będące celami kultu religijnego;
    – posiadanie stosownego udokumentowania wysokości wydatków poniesionych na te
      cele.
    Przystępując do oceny możliwości odliczenia od dochodu przekazanej darowizny jako
    darowizny na cele kultu religijnego zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym
    nie zawiera własnej definicji „kult religijny” ani nie odwołuje się w tym zakresie do
    odrębnych przepisów. Wobec braku definicji „kultu religijnego” w ustawie podatkowej, w

    celu ustalenia znaczenia tego pojęcia należy posłużyć się definicją słownikową lub
    encyklopedyczną.
    Według Słownika języka polskiego (PWN Warszawa 1978 r.), kult religijny oznacza –
    zewnętrzny aspekt religii w odróżnieniu od teoretycznej doktryny; ogół obrzędów
    religijnych jakiejś religii, całokształt czynności religijnych. Kult w znaczeniu
    religioznawczym definiuje się jako całokształt praktyk obrzędowych, za których
    pośrednictwem wyznawcy religii manifestują cześć dla sacrum w aktach uwielbienia,
    błagania i dziękczynienia (...). W kulcie można wyodrębnić przedmiot kultu, osoby
    sprawujące kult, obiekty i sprzęty kultowe oraz czynności kultowe (...).
    Przy czym za przekazaną na cel taki nie może zostać uznana każda darowizna tylko
    dlatego, że przekazana została na rzecz odbiorcy, którym jest kościół lub związek
    wyznaniowy. Nie każda bowiem taka darowizna może zostać uznana za przekazaną na
    cele kultu, a tylko jej przeznaczenie na taki właśnie cel stanowi podstawę do dokonania
    odliczenia.
    Za darowiznę na cele kultu może zatem zostać uznana taka darowizna, której adresatem
    są w szczególności: kościoły, związki religijne i kościelne osoby prawne (zakony, parafie,
    itp.) i która służyć będzie sfinansowaniu działań, odnoszących się do praktyk, obrzędów i
    uroczystości religijnych, jak też dotyczących obiektów sakralnych i związanej z nimi
    infrastruktury (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30
    grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1126/13).
    Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 kwietnia 2022 r. sygn. akt II FSK
    706/20 (...): za wskazane w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b) u.p.d.o.f. darowizny nie mogą być
    uznane darowizny, które tylko w założeniu darczyńcy miały cel ten realizować a w
    założeniu osoby działającej w imieniu obdarowanego podmiotu darowane pieniądze miały
    służyć zupełnie innym celom niezwiązanym z kultem religijnym. Zdaniem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego wykładnia celowościowa tego przepisu wyklucza możliwość odliczenia
    na jego podstawie od dochodu darowizn pieniędzy, które po ich otrzymaniu przez
    obdarowanego przeznaczone zostały na inne cele niż cele kultu religijnego. (...)
    Przy czym dla skorzystania z odliczenia, uregulowanego w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b
    kluczowe jest również wykonanie umowy darowizny. Udokumentowanie czynności
    przekazania przedmiotu darowizny pieniężnej na konto obdarowanego ma służyć właśnie
    wykazaniu, że w stanie faktycznym danej sprawy doszło rzeczywiście do wykonania
    umowy, o której mowa w art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.
    Innymi słowy, kluczowe jest również udokumentowanie transferu pieniężnego składnika
    majątku darczyńcy do majątku obdarowanego.
    Dopiero po spełnieniu wszystkich warunków dotyczących charakteru przekazanego
    świadczenia, celu, obdarowanego oraz dokumentowania, podatnik może odliczyć od
    dochodu przekazaną darowiznę, pamiętając, że wysokość odliczenia w podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie może przekroczyć 6% dochodu (dla wszystkich
    darowizn wymienionych w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych).
    Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
    Z treści Pani wniosku wynika, że będzie Pani w 2025 r. oraz w latach następnych wpłacała
    ofiarę w formie darowizny na cele kultu religijnego w Kościele, w formie bezgotówkowej,
    za pośrednictwem ofiaromatu z terminalem płatniczym. Dokumentem potwierdzającym
    dokonanie przez Panią wpłaty darowizny jest obciążenie Pani rachunku bankowego, gdzie
    wskazany jest podmiot, na rzecz którego dokonuje wpłaty z informacją: „darowizna dla
    Parafii w .....”. Wpłata darowizny przez ofiaromat zostaje potwierdzona w formie smsa
    otrzymanego na telefon przez ofiarodawcę od operatora płatności, firmę (...), o treści:
    „Darowizna na cele kultu religijnego z nazwą Parafii”. W treści smsa jest także informacja o
    kwocie darowizny, terminie dokonania wpłaty, karcie, której użyto do płatności,

    powiązanej z rachunkiem bankowym darczyńcy (4 ostatnie cyfry nr karty). Operator
    płatności przekazuje zebrane środki na rachunek bankowy Parafii, z którym Parafia ma
    podpisaną stosowną umowę. Na rachunku bankowym obdarowującego jest
    zarejestrowana transakcja płatności, gdzie wskazany jest odbiorca środków – nazwa
    Parafii (bez numeru rachunku bankowego Parafii). Dokumentami potwierdzającymi
    wpłatę, jej cel i nazwę obdarowanego są: sms z potwierdzeniem dokonania wpłaty
    darowizny na cele kultu, obciążenie rachunku bankowego obdarowującego z kwotą i
    nazwą obdarowanego (tu Parafii).
    Powzięła Pani wątpliwość czy ofiary na cele kultu religijnego, dokonywane przez
    ofiaromat, które są przeznaczone na działalność kultową Parafii, może Pani uznać za
    darowiznę podlegającą odliczeniu od podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 26 ust. 1
    pkt 9 lit. b ustawy o PIT i odliczyć ją od podstawy opodatkowania w rozliczeniu rocznym.
    W konsekwencji, na tle przedstawionego opisu zdarzenia stwierdzam, że przekazywane
    przez Panią w 2025 r. oraz w latach następnych środki pieniężne za pośrednictwem
    ofiaromatu, obsługiwanego przez operatora płatności, nie będą mogły podlegać
    odliczeniu w zeznaniu rocznym, składanym za rok podatkowy w którym dokona Pani
    wpłaty, od Pani dochodu stanowiącego podstawę obliczenia podatku dochodowego,
    zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdzenie dokonania płatności w formie wiadomości SMS, pochodzące od operatora
    płatności, nie jest wystarczającym dowodem na zawarcie i wykonanie umowy darowizny
    między Panią a Parafią, jako obdarowanym. W związku z powyższym, nie przysługuje Pani
    prawo do odliczenia wskazanych wpłat od podstawy opodatkowania w rocznym zeznaniu
    podatkowym.
    Wobec tego Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.