Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1035/09-4/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-11-26
Teza: Czy na czas niezdolności do pracy Wnioskodawczyni firma „xxx” nadal może rozliczać podatek VAT z numerem NIP Zainteresowanej?
Słowa kluczowe: choroby; działalność-działalność gospodarcza-przerwa w działalności gospodarczej; działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie działalności gospodarczej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2009 r. (data wpływu do Urzędu Skarbowego 20 sierpnia 2009 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 2 września 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 października 2009 r. (data wpływu 9 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczania podatku VAT – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczania podatku VAT. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 października 2009 r. o określenie, czy wniosek dotyczy stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego, sformułowanie pytania, doprecyzowanie opisanego zdarzenia oraz o dokonanie wpłaty brakującej opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi wspólnie z mężem firmę. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, zobowiązały małżonków do rozdzielenia wpisu na dwa osobne wpisy, co też Zainteresowana wraz z małżonkiem uczyniła. Wnioskodawczyni z mężem nadal prowadzi firmę bez zawierania umowy spółki, lecz na osobnych wpisach do ewidencji działalności i osobnych regonach. Natomiast podatek VAT rozlicza Wnioskodawczyni (ze swoim numerem NIP).

W chwili obecnej po długiej chorobie Zainteresowana została uznana przez lekarza orzecznika ZUS za całkowicie niezdolną do pracy. z dniem 1 września 2009 r. Wnioskodawczyni czasowo zawiesiła działalność w firmie do 31 października 2010 r., gdzie po podleczeniu choroby Zainteresowana wróci do pracy. Firma nadal działa, ponieważ prowadzi ją mąż Wnioskodawczyni, który od początku jej założenia wspólnie z Zainteresowaną jest jej właścicielem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na czas niezdolności do pracy Wnioskodawczyni firma nadal może rozliczać podatek VAT z numerem NIP Zainteresowanej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, po dokonaniu wspólnego wpisu na dwa oddzielne, prowadzona przez Zainteresowaną wraz z mężem działalność jest taka sama jak przed rozdzieleniem wpisów do ewidencji. Działalność nadal jest prowadzona wspólnie bez zawierania umowy spółki. Prawidłowość tego stanowiska potwierdza Naczelnik Urzędu Skarbowego w postanowieniu z dnia 28 marca 2006 r. znak Z(\`(...)\`). Ponadto, zdaniem Zainteresowanej, na czas niezdolności do pracy działająca firma prowadzona wspólnie przez oboje małżonków, może rozliczać podatek VAT na dotychczasowych zasadach pod numerem NIP Zainteresowanej, ponieważ mąż prowadzi działalność wspólnie z Wnioskodawczynią jako osoba fizyczna i nie zamierza zawierać jakichkolwiek spółek, a dla potrzeb rozliczania firmy z podatku VAT został wybrany NIP Zainteresowanej (bo można rozliczać na numerze NIP jednego z małżonków). Firma jest wspólną własnością małżeńską i wspólnym przedsięwzięciem. Dlatego Wnioskodawczyni wraz z mężem nie chce jej dzielić. Jeżeli jednak będzie taka potrzeba to Zainteresowana przekaże w formie darowizny swoją część firmy mężowi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Natomiast mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, na podstawie art. 99 ust. 2 ustawy o VAT, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Stosownie do art. 99 ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, małżeństwo prowadzące wspólnie działalność gospodarczą, nie mające w związku z prowadzeniem tej działalności formalnie zawiązanej spółki cywilnej lub innej spółki osobowej, nie może być traktowane jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników (t. j. Dz. u. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.). w świetle powołanych wyżej przepisów w sytuacji wspólnego prowadzenia działalności przez obojga małżonków, nie w formie spółki cywilnej lub innej spółki osobowej, podatnikiem podatku od towarów i usług może być tylko jeden z małżonków, mimo że obydwoje uzyskali odrębne NIP-y. w konsekwencji wystawiane faktury lub oferty związane ze wspólnym prowadzeniem działalności gospodarczej powinny posiadać NIP tylko jednego małżonka będącego podatnikiem VAT. Podobnie małżonek ten jest osobą zobowiązaną do składania deklaracji rozliczeniowych dla tego podatku. Drugi małżonek w celu prowadzenia działalności obowiązany jest na mocy art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3 tego artykułu.

W myśl art. 99 ust. 7a ustawy o VAT, w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy. Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, stosownie do ust. 7b nie dotyczy:

1.  podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE zgodnie z art. 97;
2.  podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem;
4.  okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego;
5.  okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego.

Na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

Stosownie do art. 103 ust. 2 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2a-2g, 3 i 4 oraz art. 33.

Natomiast podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 3, inni niż mali podatnicy, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do wpłacania zaliczek na podatek za pierwszy oraz za drugi miesiąc kwartału w wysokości 1/3 kwoty należnego zobowiązania podatkowego wynikającej z deklaracji podatkowej złożonej za poprzedni kwartał - w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym z kolejnych miesięcy, za które jest wpłacana zaliczka (art. 103 ust. 2a ustawy o VAT).

W myśl art. 103 ust. 2b ustawy o VAT, kwotę należnego zobowiązania podatkowego przyjmuje się za zerową, jeżeli w wyniku rozliczenia za dany kwartał, zobowiązanie takie nie wystąpi lub jeżeli z rozliczenia tego będzie wynikała kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1.

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. u. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z zm.) przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej w myśl art. 14a ust. 2, zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników.

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca, stosownie do art. 14a ust. 3 cyt. ustawy, nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, natomiast zgodnie z art. 14a ust. 4 ww. ustawy przedsiębiorca:

1.  ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
2.  ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3.  ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4.  ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
5.  wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6.  ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
7.  może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą.

Z powyższego wynika więc, iż w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej (do 24 miesięcy) podatnik nie ma obowiązku składania deklaracji VAT-7 za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy. Natomiast zawieszenie wykonywania działalności może nastąpić w przypadku niezatrudniania pracowników przez przedsiębiorcę.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni z mężem prowadzi firmę bez zawierania umowy spółki, lecz na osobnych wpisach do ewidencji działalności i osobnych regonach. Zainteresowana rozlicza podatek VAT (ze swoim numerem NIP). w chwili obecnej po długiej chorobie Zainteresowana została uznana przez lekarza orzecznika ZUS za całkowicie niezdolną do pracy i z dniem 1 września 2009 r. czasowo zawiesiła działalność (do 31 października 2010 r.). Firma nadal działa, ponieważ prowadzi ją mąż Wnioskodawczyni, który od początku założenia wspólnie z Zainteresowaną jest jej właścicielem.

Jeżeli Zainteresowana nie zatrudnia pracowników, nie ma obowiązku składania deklaracji VAT-7 za okresy rozliczeniowe, których zawieszenie działalności dotyczy. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy mają one umożliwić zrealizowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami niezbędnymi do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, należy stwierdzić, iż w czasie zawieszenia działalności niedopuszczalne jest osiąganie obrotu poza wymienionym wyżej w art. 14a ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Tym samym mąż Wnioskodawczyni nie może rozliczać własnej działalności w deklaracjach VAT składanych na imię i nazwisko oraz NIP żony.

Tut. Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.