Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.463.2025.2.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nabytego w spadku i
dziale spadku.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
spadek
spadek-dział spadku
spłata
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 26 maja 2025 r. (wpływ 28 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego wraz z jego uzupełnieniem
    Pani opiekun prawny na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w ... z dnia 22 września
    2022 r., sygn. akt ..., zwrócił się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku, związanej ze sprzedażą nieruchomości przy ul. ....
    ... zmarła 18 stycznia 2018 r. Była Pani matką. ... stała się właścicielką nieruchomości
    położonej przy ul. ... na mocy aktu notarialnego, którego przedmiotem było ustanowienie
    odrębnej własności lokalu oraz jego sprzedaż (w trybie przetargowym na rzecz
    dotychczasowego najemcy ...) wraz z udziałem w prawie własności nieruchomości
    gruntowej oraz prawie własności wspólnych części budynku i urządzeń od Gminy ...
    (zgodnie z wyceną rzeczoznawcy majątkowego wartość rynkowa przedmiotu umowy
    została ustalona na kwotę 130 634,21 zł przy udzielonej przez Gminę ... 90% bonifikacie i ...
    tę kwotę zapłaciła – 13 063,42 zł) - akt notarialny podpisany w dniu 28 lutego 2014 r. w
    kancelarii notarialnej ..., Rep. A nr ....
    Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w ..., sygn. akt ..., z dnia 27 marca 2018 r. o
    stwierdzenie nabycia praw do spadku po ..., nabyła go Pani w 1/2 części, ... (Pani siostra)
    również w 1/2 części. W skład masy spadkowej wchodziło prawo odrębnej własności
    lokalu mieszkalnego nr ... położonego w budynku nr ... przy ... w ... wraz z udziałem w
    prawie własności nieruchomości gruntowej. Nie było innych składników majątkowych w
    dziale spadku. Przedmiotem działu spadku była tylko nieruchomość opisana powyżej.
    Na mocy ugody zawartej w dniu 11 października 2021 r. dokonano działu spadku po ... w
    ten sposób, że przyznano Pani wyłączne prawo do lokalu mieszkalnego wraz z prawem do
    gruntu. W związku z dokonanym działem spadku zapłaciła Pani siostrze ... kwotę 83 000 zł.
    Wartość lokalu została wyceniona na 185 094 zł. Spłata ... (jej 1/2 części) pomniejszona
    została o współmierne koszty poniesione przez Panią na rzecz utrzymania nieruchomości
    w latach 2018-2021 (postanowienie Sądu Rejonowego ..., sygn. akt ..., z dnia 21
    października 2021 r. - wyceny lokalu dokonał wówczas rzeczoznawca majątkowy
    wyznaczony przez Sąd). W skutek działu spadku nie uzyskała Pani przysporzenia
    majątkowego ponad wartość rynkową nabytego w spadku udziału w majątku spadkowym.
    Ww. mieszkanie zostało sprzedane w dniu 24 kwietnia 2024 r., akt notarialny Rep. A nr ...,
    kancelaria notarialna ..., ul. ..., za kwotę 240 000 zł. W dniu sprzedaży przysługiwało Pani
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wraz z prawem do gruntu.
    Mieszkanie nigdy nie było przedmiotem prowadzenia działalności gospodarczej. Jest Pani
    osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Instytucje podatkowe, z którymi się Pani kontaktowała (...Urząd Skarbowy w ..., ... Urząd
    Skarbowy w ..., informacja telefoniczna), wydały ustną, rozbieżną informację dotyczącą
    ww. kwestii dotyczącej uiszczeniu podatku i ewentualnej jego wysokości, czy zwolnienia z
    podatku (art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i
    zaleciły Pani zwrócenie się pisemnie do Krajowej Informacji Skarbowej. W związku z tym
    zwróciła się Pani o wydanie interpretacji.

## Pytanie

Czy jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu sprzedaży wskazanej we wniosku
    nieruchomości stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku z tytułu sprzedaży wskazanej we
    wniosku nieruchomości stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w wyniku działu spadku nie
    uzyskała Pani przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego w spadku
    udziału w majątku spadkowym po swojej zmarłej matce. Swoje stanowisko opiera Pani na
    art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz interpretacji
    indywidualnej z dnia 4 marca 2025 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.870.2024.4.ST.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem
    przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym

      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i
    ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich
    odpłatnego zbycia.
    Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego
      podatnikowi udziału w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku
      powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
    Na podstawie art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:

      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.
    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli, jeśli:
    - podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    - wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego
      dotychczas udziału.
    Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości
    lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub
    dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie
    nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku.
    Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w
    kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego
    władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie
    otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku
    o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych
    spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu
    spadku.
    Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc co
    do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej

    czynności prawnej podatnik otrzymuje rzecz lub prawo, którego wartość po dokonanym
    podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w dzielonej
    masie spadkowej.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości lub
    prawa, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez
    daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności
    mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz
    dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    Organ podkreśla, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi
    spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością
    wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością
    co zniesienie współwłasności.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że Pani matka ... zmarła 18 stycznia 2018 r. ... była
    właścicielką lokalu mieszkalnego od dnia 28 lutego 2014 r. Na mocy postanowienia Sądu
    Rejonowego w ... z dnia 27 marca 2018 r. o stwierdzenie nabycia praw do spadku po ...,
    nabyła Pani go w 1/2 części, ... (Pani siostra) również w 1/2 części. W skład masy spadkowej
    wchodził ww. lokal. Nie było innych składników majątkowych w dziale spadku. Na mocy
    ugody zawartej w dniu 11 października 2021 r. dokonano działu spadku po ... w ten
    sposób, że przyznano Pani wyłączne prawo do lokalu mieszkalnego. W związku z
    dokonanym działem spadku zapłaciła Pani siostrze ... kwotę 83 000 zł. Przedmiotowe
    mieszkanie zostało sprzedane w dniu 24 kwietnia 2024 r.
    Odnosząc się do sprzedaży udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym, który nabyła Pani w spadku
    po swojej matce, stwierdzić należy, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego lokalu przez Pani
    matkę. Skoro Pani matka nabyła ten lokal w 2014 r., to pięcioletni okres, o którym mowa
    wyżej, upłynął z dniem 31 grudnia 2019 r.
    Zatem, odpłatne zbycie w 2024 r. przez Panią ww. udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym, nie
    stanowi źródła przychodu w rozumieniu ww. przepisu, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości lub
    prawa majątkowe, udział w nich zwiększa się, tj. przekracza wartość udziału dotychczas
    posiadanego, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału, o który
    uległ powiększeniu udział w nich po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w
    wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców
    (współwłaścicieli), należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział
    w spadku, należy przyjąć datę dokonania działu spadku (tj. dzień zawarcia umowy bądź
    uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze
    postępowania sądowego).
    Wobec powyższego, odpłatne zbycie w 2024 r. udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym, który
    nabyła Pani w drodze dokonanego w październiku 2021 r. działu spadku ponad pierwotny
    udział w spadku, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem
    sprzedaż w 2024 r. tego udziału w lokalu mieszkalnym została dokonana przed upływem
    pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano działu spadku. Tym
    samym, dochód z odpłatnego zbycia udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym nabytego w dziale
    spadku ponad udział nabyty przez Panią w wyniku spadkobrania, podlega – zgodnie z art.
    30e ust. 1 ww. ustawy – opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym.

    Wskazać należy, że w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

    Zatem, w odniesieniu do udziału w przedmiotowym lokalu mieszkalnym nabytego przez
    Panią w dziale spadku po Pani matce w części przekraczającej wartość Pani udziału w
    majątku spadkowym, kosztem uzyskania przychodu może być udokumentowana
    (faktyczna) kwota spłaty na rzecz drugiego spadkobiercy po Pani matce, ponieważ mieści
    się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Kwestią bezsporną jest, że w momencie
    przeprowadzenia działu spadku po Pani matce nabyła Pani udział w ww. lokalu
    mieszkalnym, które wcześniej należał do drugiego spadkobiercy (Pani siostry). Pani siostra
    utraciła udział 1/2 w ww. lokalu mieszkalnym za odpłatnością. Sąd przyznał jej bowiem
    spłatę od Pani, w zamian za utracony udział w ww. lokalu mieszkalnym. Spłata na rzecz
    drugiego spadkobiercy jest zatem dla Pani niejako ceną nabycia udziału 1/2 w ww. lokalu
    mieszkalnym, który należał do Pani siostry. Zatem wypłacona faktycznie kwota zasądzona
    przez Sąd tytułem spłaty na rzecz Pani siostry przypadająca na nabyty w dziale spadku po
    Pani matce udział 1/2 w ww. lokalu mieszkalnym - może być uznana jako koszt uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia przedmiotowego udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego)
    lub prawa określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną
    o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22
    ust. 6c lub art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak
    obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zatem, dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży w 2024 r. udziału 1/2 w lokalu
    mieszkalnym, nabytego w spadku po Pani matce, należy stwierdzić, że sprzedaż ww.
    udziału, nie stanowi źródła przychodu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-b) w zw. z art. 10
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww. sprzedaż
    nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie ww. lokalu przez spadkodawcę, tj. Pani matkę. Tym samym nie jest Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu uzyskanego
    przychodu ze sprzedaży w odniesieniu do tego udziału w lokalu mieszkalnym.
    Natomiast, sprzedaż w 2024 r. udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym, nabytego przez Panią w
    dziale spadku w 2021 r., ponad pierwotny udział w spadku, stanowi dla Pani źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-b) w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 ww. ustawy, ponieważ sprzedaż
    tego udziału nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jego nabycie w dziale spadku. Tym samym jest Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży tego udziału w
    lokalu mieszkalnym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ
    nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Odnosząc się do powołanej przez Panią we własnym stanowisku interpretacji
    indywidualnej, wskazać należy, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy konkretnej,
    indywidualnej sprawy podjętej w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i
    jest wiążące tylko w tej sprawie, w której zostało wydane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.