Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1081/08-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-04
Teza: Czy dopłaty do różnicy czynszu najmu lokalu mieszkalnego dokonywane przez Gminę Miasto X podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 – PKWiU 70.20.11?
Słowa kluczowe: czynsz; dopłata; lokal-lokal mieszkalny; najem; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2008 r. (data wpływu 17 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia od podatku dopłat do różnicy czynszu najmu lokali mieszkalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia od podatku dopłat do różnicy czynszu najmu lokali mieszkalnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką z o.o. ze 100% udziałem Gminy. Jest inwestorem budynków mieszkalnych z przeznaczeniem na wynajem lokali mieszkalnych w oparciu o ustawę z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Finansowanie budowy budynków odbywa się z kredytu ze środków KFM do wysokości 70% oraz partycypacji do 30%. W obecnie budowanych budynkach partycypantem będzie Gmina X. Na podstawie zawartej umowy partycypacji, Gmina nabędzie prawo dysponowania lokalami mieszkalnymi. Do zasiedlenia będą kierowane osoby spełniające wymogi zawarte w ww. ustawie, uprawnione do otrzymania lokalu zastępczego z tytułu wykwaterowania z zajmowanego lokalu oraz te osoby, które przekażą dotychczas zajmowany lokal do dyspozycji Gminy. Najemca wskazany przez Gminę będzie opłacał czynsz najmu do wysokości czynszu komunalnego, natomiast czynsz najmu stanowiący różnicę pomiędzy czynszem obowiązującym w Spółce, a czynszem komunalnym ma opłacać Gmina X. Różnica ta stanowić będzie dopłatę Gminy do czynszu najmu. Rozliczenia finansowe z tytułu dopłat do czynszu odbywać się będą na podstawie faktury VAT, którą Spółka będzie wystawiała dla Gminy za okresy miesięczne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dopłaty do różnicy czynszu najmu lokalu mieszkalnego dokonywane przez Gminę Miasto X, podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 – PKWiU 70.20.11?

Zdaniem Wnioskodawcy, dopłaty dokonywane przez Gminę Miasto X za usługi polegające na wynajmie lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe są zwolnione od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – PKWiU 70.20.11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c , art. 83 , art. 119 ust. 7 , art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Oznacza to, że wymienioną wyżej stawkę należy stosować, jeżeli brak jest przepisu szczególnego określającego obniżoną stawkę podatku lub zwolnienie od podatku, przy czym przepisy takie zawiera zarówno ustawa, jak też akty wykonawcze.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku od towarów i usług usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy obejmującym „Wykaz usług zwolnionych od podatku”. Pod poz. 4 tego załącznika wymieniono „usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe” sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 70.20.11. Według objaśnień zawartych pod ww. załącznikiem „ex” oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych i usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zatem przedmiotem opodatkowania jest skategoryzowana usługa, nie zaś zbiór wyodrębnionych w jej ramach usług. Ponadto, obrotem jest cały czynsz najmu, bez względu z jakiego źródła jest finansowany. Wobec powyższego podstawą opodatkowania w przedmiotowej sprawie jest wartość usługi najmu lokalu.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca, jako spółka z o.o. ze 100% udziałem Gminy jest inwestorem budynków mieszkalnych z przeznaczeniem na wynajem lokali mieszkalnych w oparciu o ustawę z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Na podstawie zawartej umowy partycypacji Gmina nabędzie prawo dysponowania lokalami mieszkalnymi. Najemca wskazany przez Gminę będzie opłacał czynsz najmu do wysokości czynszu komunalnego, natomiast czynsz najmu stanowiący różnicę pomiędzy czynszem obowiązującym w Spółce, a czynszem komunalnym ma opłacała Gmina X. Różnica ta stanowić będzie dopłatę Gminy do czynszu najmu. Rozliczenia finansowe z tytułu dopłat do czynszu odbywać się będą na podstawie faktury VAT, którą Zainteresowany będzie wystawiać dla Gminy za okresy miesięczne. Świadczone przez Spółkę usługi, polegające na wynajmie lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe, Wnioskodawca klasyfikuje pod symbolem PKWiU 70.20.11.

W świetle cytowanych wyżej przepisów oraz przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, stwierdza się, iż przedmiotowe dopłaty są nieodłączną częścią czynszu, a co za tym idzie stanowią obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę usług najmu na rzecz lokatorów. Zatem ww. wydatki są świadczeniem należnym wynajmującego z tytułu umowy najmu lokali. Tym samym dopłaty stanowiące obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę usług najmu będą opodatkowane stawką właściwą dla świadczonych usług najmu.

Reasumując, w odniesieniu do ściśle związanych z usługą najmu dopłat do czynszu ma zastosowanie przepis art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z pozycją 4 załącznika nr 4 do ustawy, zgodnie z którym sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 70.20.11 usługi najmu lokali mieszkalnych na własny rachunek na cele mieszkaniowe korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.