Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP2.4512.201.2016.3.MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-07-26
Teza: w zakresie braku obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego i uregulowania z tego tytułu podatku VAT
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; remanent-remanent likwidacyjny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2016 r. (data wpływu 12 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. (data wpływu 13 czerwca 2016 r.) oraz z dnia 18 lipca 2016 r. (data wpływu 22 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego i uregulowania z tego tytułu podatku VAT –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku VAT naliczonego od przekazanych budynków, maszyn, materiałów i surowców w ramach darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa, dokonania przez syna Wnioskodawcy korekty podatku naliczonego od otrzymanego majątku oraz braku obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego i uregulowania z tego tytułu podatku VAT.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 9 czerwca 2016 r. oraz 18 lipca 2016 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz wniesienie dodatkowej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadząc gospodarstwo rolne był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, począwszy od dnia 30.06.2005 r. W dniu 30.03.2016 r. gospodarstwo rolne zostało przekazane w formie darowizny synowi i z tymże dniem Wnioskodawca zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, wyrejestrowując się z rejestru podatnika podatku VAT. Na podstawie umowy darowizny na rzecz syna zostały przekazane:

1.  maszyny rolnicze,
2.  „cały inwentarz żywy z wyposażeniem wykorzystywanym do dalszego prowadzenia gospodarstwa rolnego”,
3.  własność niezabudowanej działki gruntu ornego, lasu, łąki, pastwiska,
4.  własność zabudowanej działki użytków rolnych, pastwiska, łąki, grunty orne.

Córce przekazano:

1.  część niezabudowanych działek gruntów ornych, łąki, lasu,
2.  własność zabudowanej działki użytków rolnych, lasu, pastwiska oraz gruntu ornego.

W związku z otrzymanym gospodarstwem rolnym, syn przejął wszelkie zobowiązania wobec Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Przejmując gospodarstwo rolne, syn poświadczył o ustanowieniu nieodpłatnym na rzecz rodziców dożywotniej osobistej służebności, polegającej na prawie zamieszkiwania i korzystania z całego domu według potrzeb uprawnionych. Przedmiotem przekazania na rzecz syna była zorganizowana część gospodarstwa rolnego, w myśl art. 551 KC, odnosząc go odpowiednio do gospodarstwa rolnego - art. 553 KC. Obejmowało ono powierzenie zstępnemu (synowi) składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zespół elementów pozostających w ścisłych relacjach i umożliwiających kontynuowanie prowadzonej działalności rolniczej, co też syn czynił, począwszy od dnia przejęcia gospodarstwa rolnego.

Obdarowany kontynuując prowadzenie działalności rolniczej dokonał jej rejestracji w GUS, wskazując rodzaj prowadzonej działalności wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007) 0146Z - Chów i hodowla świń. GUS nadał obdarowanemu numer REGON ….. Następnie po przekazaniu zorganizowanej części gospodarstwa rolnego, syn Wnioskodawcy zarejestrował się jako czynny podatnik podatku VAT z dniem 12.04.2016 r., prowadząc ten sam kierunek gospodarstwa rolnego, tj. chów trzody chlewnej oraz uprawa własnych plonów rolnych, kontynuując opodatkowanie obrotów uzyskanych z prowadzonego gospodarstwa. W związku z kontynuacją działalności rolniczej, syn Wnioskodawcy z dniem 31.03.2016 r. dokonał pierwszej transakcji sprzedaży zboża, dokumentując ją fakturą VAT i odprowadzając podatek VAT do właściwego miejscowo urzędu skarbowego.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że przekazał córce własność niezabudowanej działki gruntu ornego, łąki, własność zabudowanej działki użytków rolnych, lasu, pastwiska. Przekazany majątek wchodził w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy. Córka po otrzymaniu części gospodarstwa rolnego, tj. ziemi rolnej, przekazała ją na podstawie umowy dzierżawy na okres 10 lat synowi Wnioskodawcy, który jest nabywcą zorganizowanej części gospodarstwa rolnego, tj. całego inwentarza żywego wraz z maszynami, urządzeniami niezbędnymi do kontynuacji hodowli trzody chlewnej oraz części niezabudowanych gruntów ornych, lasu, łąk, pastwisk oraz zabudowanej działki użytków rolnych. Syn Wnioskodawcy na podstawie umowy dzierżawy będzie czerpał wszelkie pożytki z wydzierżawionych gruntów w celu kontynuowania i prowadzenia otrzymanego gospodarstwa rolnego od Wnioskodawcy. Wydzierżawiona ziemia służy do siewu i zbioru zbóż do przerobu na pasze dla hodowanych świń. Córka Wnioskodawcy nie prowadzi gospodarstwa rolnego ani żadnej uprawy czy też hodowli roślinno - zwierzęcej.

Ponadto, syn Wnioskodawcy drogą darowizny otrzymał własność niezabudowanej działki gruntu ornego i użytków ornych, łąki, pastwiska, las, własność zabudowanej działki użytków rolnych, maszyny rolnicze, tj. m.in. ciągnik rolniczy, przyczepę ciężarową rolniczą, cały inwentarz żywy oraz wyposażenie wykorzystywane do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Nadto syn przejął po Wnioskodawcy wszelkie zobowiązania publicznoprawne oraz zobowiązania wobec dostawców (tj. np. podatek rolny, opłaty z tytułu ubezpieczeń maszyn i budynków oraz inne zobowiązania wynikające z bieżącej działalności gospodarstwa). Syn kontynuując działalność rolniczą po Wnioskodawcy, złożył wniosek do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o dopłaty bezpośrednie do uprawianej ziemi, które pozyska w przyszłości, tj. dopłaty za 2016 r. zostaną przyznane w 2017 r. W związku z powyższym powierzone zstępnemu (synowi) składniki materialne i niematerialne, stanowią zespół elementów pozostających w ścisłych relacjach umożliwiających kontynuowanie prowadzonej działalności rolniczej, realizując działalność chowu trzody chlewnej. Syn dysponując przekazanym majątkiem, stanowiącym niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie kontynuuje i realizuje zadania gospodarstwa rolnego. Tak więc przedmiot darowizny stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z dnia 18 lipca 2016 r. wskazał, iż w dniu zaprzestania działalności rolniczej nie posiadał żadnego majątku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy po dokonaniu przekazania w formie darowizny gospodarstwa rolnego w dniu zaprzestania działalności rolniczej, darczyńca jest zobowiązany do sporządzenia remanentu likwidacyjnego i uregulowania z tego tytułu podatku VAT? (oznaczone we wniosku ORD-IN jako pytanie nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy o VAT, podatnicy zobowiązani są sporządzić spis z natury na dzień likwidacji działalności lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. W związku z przekazaniem synowi zorganizowanej części gospodarstwa rolnego, Wnioskodawca złożył w urzędzie skarbowym zgłoszenie VAT-Z, wskazując zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej z dniem przekazania gospodarstwa, tj. z dniem 30.03.2016 r. W związku z czym, w dniu zaprzestania działalności rolniczej, darczyńca nie posiadał żadnego majątku związanego z prowadzeniem ww. działalności. Tym samym sporządzenie remanentu likwidacyjnego nie jest konieczne.

Analogiczne stanowisko było wyrażone przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 1.12.2015 r. poprzez wydaną interpretację IPPP2/4512-963/15-2/MMa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1.  rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;
2.  zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 (art. 14 ust. 2 ustawy).

Na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

W myśl art. 14 ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (art. 14 ust. 5 ustawy).

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że na dzień zaprzestania działalności Wnioskodawca nie posiadał żadnego majątku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zatem na dzień zaprzestania działalności nie wystąpiły towary podlegające opodatkowaniu.

W konsekwencji, w związku z zaprzestaniem działalności, po uprzednim przekazania zorganizowanej części gospodarstwa rolnego, nie wystąpił obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy, a zatem Wnioskodawca nie jest zobowiązany do sporządzenia spisu z natury, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca w świetle ww. przepisów prawa, nie jest zobowiązany do sporządzenia remanentu likwidacyjnego i uregulowania z tego tytułu podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie braku obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego i uregulowania z tego tytułu podatku VAT. Natomiast w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku VAT naliczonego od przekazanych budynków, maszyn, materiałów i surowców w ramach darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz obowiązku dokonania przez syna Wnioskodawcy korekty podatku naliczonego od otrzymanego majątku wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.