Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-330/10/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-29
Teza: możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakup środka trwałego, sprzętu komputerowego, oprogramowania, drukarki i wyposażenia biura, sfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego na podjęcie działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura-faktura VAT; odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2010r. (data wpływu 12 kwietnia 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 czerwca 2010r. (data wpływu 17 czerwca 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakup środka trwałego, sprzętu komputerowego, oprogramowania, drukarki i wyposażenia biura, sfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego na podjęcie działalności gospodarczej - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2010r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 8 czerwca 2010r. (data wpływu 17 czerwca 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakup środka trwałego, sprzętu komputerowego, oprogramowania, drukarki i wyposażenia biura, sfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego na podjęcie działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, będąc zarejestrowany jako bezrobotny otrzymał - na podstawie umowy zawartej z Powiatowym Urzędem Pracy o przyznanie środków z Europejskiego Funduszu Społecznego - środki na podjęcie działalności gospodarczej w zakresie oprogramowania. Środki zostały przelane na konto Wnioskodawcy w dniu 16 czerwca 2009r.

Po otrzymaniu ww. środków stosownie do postanowień umowy Wnioskodawca zakupił za nie środek trwały, sprzęt komputerowy, oprogramowanie, drukarkę i wyposażenie biura. Następnie w dniu 1 lipca 2009r. Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą, dokonał niezbędnych zgłoszeń, w tym w urzędzie skarbowym w zakresie podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług.

Wymienione wyposażenie oraz środek trwały wykorzystywane są w całości do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wszystkie wydatki zostały udokumentowane fakturami VAT.

Umowa z PUP była realizowana w ramach projektu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach "Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Działanie 6.1 Projekt gotowi do pracy, Poddziałanie 6.1.3.

Pomoc ta, zgodnie z ww. umową, stanowi pomoc de minimis w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379/5) i jest udzielana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia. Do przedmiotowej umowy stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 listopada 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonywania refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków (Dz. U. Nr 236, poz. 2002 ze zm.) oraz ww. rozporządzenia Komisji (WE). Wydatki zrealizowane ze środków otrzymanych z PUP związane były ze sprzedażą opodatkowaną.

Wszystkie zakupy sfinansowane dotacją udokumentowane imiennymi fakturami VAT zostały zrealizowane w czerwcu 2009r., natomiast działalność gospodarczą Wnioskodawca rozpoczął w dniu 1 lipca 2009r., jak również w tym dniu przystąpił do podatku VAT.

Pierwsza deklaracja VAT-7 została złożona za lipiec 2009r.

Wyposażenie oraz środki trwałe sfinansowane z dotacji PUP nie zostały ujęte w ewidencji zakupów VAT a kwota podatku należnego nie została obniżona o podatek naliczony z tych zakupów ani w deklaracji VAT-7 za lipiec 2009r. ani w miesiącach następnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy możliwe jest obniżenie kwoty należnego podatku od towarów i usług o kwotę podatku naliczonego od zakupionych - wyposażenia i środka trwałego - poprzez skorygowanie deklaracji VAT za lipiec 2009r. w sytuacji gdy:

1.  środki na ich nabycie pochodziły ze środków otrzymanych na rozpoczęcie działalności gospodarczej,
2.  wyposażenie i środki trwałe zostały zakupione jeden miesiąc przed rozpoczęciem działalności gospodarczej i przed rejestracją jako podatnika VAT,
3.  faktury zakupu są imienne - wystawione na osobę fizyczną - nie na wszystkich jest numer NIP?

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupionych towarów stanowiących środki trwałe i wyposażenie - stosownie do przepisu art. 86 ust. 2 pkt 1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawową cechą podatku od towarów i usług (VAT). Zapewnia ono bowiem neutralność tego podatku dla podatników VAT, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Ma ono zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego kosztu (obciążenia finansowego). Stąd też możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest jego fundamentalnym i podstawowym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej.

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostało zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3–7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 tej ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Treść tego przepisu wskazuje, iż:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT czynnym,
*   prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.”

Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o VAT. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 cytowanej ustawy).

W oparciu o art. 86 ust. 13 powołanej ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10,11,12,16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Reasumując, otrzymanie faktury przez podatnika oznacza zarówno powstanie prawa do odliczenia podatku, jak również wyznacza moment, począwszy, od którego możliwe jest zrealizowanie tego prawa przez Podatnika.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl art. 88 ust. 4 ww. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Zgodnie z art. 96 ust 1 ww. ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 12 ustawy o VAT Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.)

Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym stosownie do art. 86 ust. 10 do ust. 15 ustawy. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 ustawy – jest otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego. Art. 96 ust. 1 ustawy, stanowiący o obowiązku rejestracji, ani żaden inny przepis nie przewidują sankcji w postaci pozbawienia podatnika prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony w przypadku późniejszej rejestracji lub braku rejestracji.

Do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu.

Z zasady neutralności podatku VAT wynikającej z art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady z dnia 11 kwietnia 1967r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/277/EEC) oraz z konstrukcji Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) należy wynosić, iż brak rejestracji jako podatnika VAT czynnego w okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego nie uniemożliwia podatnikowi skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy bezspornie związane z prowadzeniem działalności.

Jednakże należy zauważyć, że powołane wyżej Dyrektywy Pierwsza i Szósta zostały uchylone Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007r. W nowej Dyrektywie 2006/112/WE powtórzono zasadę neutralności podatku VAT, o której mowa powyżej.

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u podatnika, o ile wykaże, że zakupy były związane z działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia podatku, od momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja tego prawa, następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, iż zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz spełniają inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnika VAT czynnego.

Jednakże z treści art. 88 ust. 4 nie wynika, w którym momencie podatnik musi uzyskać status podatnika czynnego VAT, by móc skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Status zarejestrowanego podatnika jako „podatnika VAT czynnego” jest istotny z uwagi na jego wpływ na realizację podstawowego uprawnienia, tj. prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Wnioskodawca, będąc zarejestrowany jako bezrobotny, otrzymał - na podstawie umowy zawartej z Powiatowym Urzędem Pracy o przyznanie środków z Europejskiego Funduszu Społecznego - środki na podjęcie działalności gospodarczej w zakresie oprogramowania. Środki zostały przelane na konto Wnioskodawcy w dniu 16 czerwca 2009r. Wnioskodawca zakupił za nie środek trwały, sprzęt komputerowy, oprogramowanie, drukarkę i wyposażenie biura. Następnie w dniu 1 lipca 2009r. Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą, dokonał niezbędnych zgłoszeń, w tym w urzędzie skarbowym w zakresie podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług.

Wymienione wyposażenie oraz środek trwały wykorzystywane są w całości do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wszystkie wydatki zostały udokumentowane fakturami VAT. Wydatki zrealizowane ze środków otrzymanych z PUP związane były ze sprzedażą opodatkowaną.

Wszystkie zakupy sfinansowane dotacją udokumentowane imiennymi fakturami VAT zostały zrealizowane w czerwcu 2009r., natomiast działalność gospodarczą Wnioskodawca rozpoczął w dniu 1 lipca 2009r., jak również w tym dniu przystąpił do podatku VAT.

Pierwsza deklaracja VAT-7 została złożona za lipiec 2009r.

Wyposażenie oraz środki trwałe sfinansowane z dotacji PUP nie zostały ujęte w ewidencji zakupów VAT a kwota podatku należnego nie została obniżona o podatek naliczony z tych zakupów ani w deklaracji VAT-7 za lipiec 2009r. ani w miesiącach następnych.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o VAT Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze. zm.) określił m. in. szczegółowe zasady wystawiania faktur.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

W sytuacji przedstawionej we wniosku, Wnioskodawca nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT w czerwcu 2009r., kiedy to zrealizował zakupy sfinansowane dotacją udokumentowane imiennymi fakturami VAT. Stał się podatnikiem podatku VAT dopiero w dniu 1 lipca 2009r. Jednakże udokumentowane tymi fakturami zakupy dokonane w tym okresie można uznać za bezspornie związane z działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy .

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny należy uznać, iż Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT z faktur zakupowych wystawionych na jego rzecz i otrzymanych przed dokonaniem rejestracji dla celów VAT, jako podatnika VAT czynnego. Wnioskodawca miał prawo wykazać podatek VAT naliczony wynikający z przedmiotowych faktur w deklaracji VAT-7 za miesiąc otrzymania tych faktur lub w deklaracji za jeden z dwóch następnych miesięcy (zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11 ww. ustawy o VAT) lub w korekcie deklaracji VAT-7 za jeden z tych miesięcy, dokonanej nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13 ww. ustawy).

W świetle powyższego, prawo to również przysługuje Wnioskodawcy w stosunku do zakupów związanych z działalnością opodatkowaną realizowaną w przyszłości poczynionych w okresie gdy nie był on zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, tj. przed dniem 1 lipca 2009r.

Wprawdzie jak wykazano powyżej, faktury VAT wymagają oznaczenia numeru NIP nabywcy dlatego też powinny być sygnowane numerem NIP tej osoby.

Jednakże bogate orzecznictwo ETS, jak i również art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, wskazuje na to, że decydującym o prawie podatnika do skorzystania z obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jest powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do podatku podlegającego odliczeniu oraz związek zakupu z działalnością opodatkowaną, przy spełnieniu warunków formalnych związanych z realizacją tego prawa. Natomiast brak numeru NIP na fakturze jest brakiem formalnym, który można poprawić w drodze noty lub faktury korygującej po otrzymaniu decyzji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej. Istotnym jest bowiem, iż Wnioskodawca posiada numer NIP w momencie skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług przed dniem 1 lipca 2009r.

Tak więc Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur VAT, otrzymanych przed dokonaniem rejestracji dla celów VAT, dokumentujących nabycie ww. środków trwałych i wyposażenia, wykorzystywanych wyłącznie do dokonywania czynności opodatkowanych, pod warunkiem, że faktury te są wystawione zgodnie z cyt. § 5 ust. 1, rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. tj. jeśli na fakturze wskazane są dane Wnioskodawcy jako osoby fizycznej tj. imię i nazwisko, adres, numer identyfikacji podatkowej nabywcy (w przypadku jego braku faktura taka, aby była podstawą do odliczenia, musi zostać poprawiona w drodze wystawienia noty lub faktury korygującej).

Ponadto należy zauważyć, że dla prawa do odliczenia podatku naliczonego nie ma znaczenia źródło finansowania wydatków na nabycie towarów i usług. Także pokrycie tych wydatków (w tym podatku naliczonego) nie z własnych środków podatnika nie pozbawia go prawa do odliczenia podatku.

W celu zrealizowania przez Wnioskodawcę nabytego prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem ww. środków trwałych i wyposażenia służących do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych (udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi zgodnie z ww. przepisami, otrzymanymi w czerwcu 2009r.), Wnioskodawca może wykazać podatek naliczony z tych faktur w deklaracji podatkowej za okres, w którym otrzymał fakturę (w takim jednak przypadku odpowiedniego skorygowania wymagałoby zgłoszenie rejestracyjne VAT-R) lub w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych zgodnie z art. 86 ust 10 i 11 ustawy o VAT ww. przepisami.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, że przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty należnego podatku od towarów i usług o kwotę podatku naliczonego z tyt. zakupu wyposażenia i środków trwałych, należało uznać za prawidłowe i może tego dokonać poprzez skorygowanie deklaracji VAT za lipiec 2009r., zgodnie z przepisami art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.

Dokonując odliczenia należy mieć na uwadze ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy zauważyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności gdyby zakupiony środek trwały, sprzęt komputerowy, oprogramowanie, drukarki i wyposażenia biura zostały wykorzystane do czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.