Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-97/09/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Czy sprzedaż nieruchomości - działki nie wykorzystywanej w działalności podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: dostawa; grunty; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2009 r. (data wpływu 9 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 21 marca 1994 r. aktem notarialnym, nabył wraz z żoną do majątku wspólnego (ustawowa wspólność majątkowa) nieruchomość rolną o powierzchni 3,04 ha. Przedmiotowe nabycie odbyło się w ramach obrotu cywilno-prawnego (nabywcy występowali jako osoby fizyczne), niepodlegającego podatkowi od towarów i usług. Nieruchomość nie została nabyta z zamiarem jej sprzedaży. Po nabyciu nie była wykorzystywana gospodarczo ze względu na słabe klasy (łąki i nieużytki), które uniemożliwiały założenie planowanej plantacji. Nieruchomość opodatkowana była podatkiem rolnym stosownie do klas i obszaru. W roku 1997 na podstawie gminnej koncepcji uranistycznej pasma usług ponadlokalnych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podzielono ww. nieruchomość na działki. W roku 1999 część tej nieruchomości o pow.0,6529 ha została sprzedana na cele nierolnicze. Od roku 1998 inna część nieruchomości tj. działki nr 168/18 pow. 1106 m2 oraz 168/19 o pow. 2132 m2 zostały zabudowane halami stalowymi. Przy ich budowie nie odliczano podatku VAT. Od 1999 r. hale są wykorzystywane przez Pana na cele prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na ich wynajmie. W związku z tą działalnością zarejestrowany jest Pan jako podatnik podatku VAT. Przedmiotowe hale zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i podlegają amortyzacji, jednak przed dokonaniem czynności sprzedaży terenu hale stalowe wykorzystywane do działalności gospodarczej jednego z małżonków zostaną rozmontowane i przeniesione w inną lokalizację. Natomiast grunty ujęte w księgach wieczystych nie zostały nigdy wprowadzone przez Pana do ewidencji środków trwałych, ale są opodatkowane podatkiem należnym Gminie jako działki użytkowane gospodarczo. Sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, bowiem przedmiot prowadzonej przez Pana działalności nie obejmuje obrotu nieruchomościami, a przedmiotowa czynność sprzedaży nieruchomości gruntowej przez małżonków (wspólność majątkowa) ma charakter incydentalny. Pozostała część nabytej w 1994 r. nieruchomości o pow. 18275 m2 nadal nie jest użytkowana (poza drogą dojazdową) i nie znajduje się w ewidencji środków trwałych. W 2007 r. z Pana inicjatywy dla całej nieruchomości uchwalony został zmieniony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, przewidujący budowę na tym terenie WOH (wielkopowierzchniowy obiekt handlowy). Obecnie zamierza Pan dokonać sprzedaży prawa własności tej całej nieruchomości (działki pod halami oraz działkę nie wykorzystywanej w działalności) w ramach jednej transakcji jednemu nabywcy.

W związku z powyższym zadano pytanie.

Czy sprzedaż nieruchomości - działki nie wykorzystywanej w działalności (o pow. 18275 m2) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy ww. sprzedaż majątku dorobkowego nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i nie będzie opodatkowana tym podatkiem. Czynność ta wykonana zostanie poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy.

Wnioskodawca nabył nieruchomość na własne potrzeby w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej. Będzie to zbycie nieruchomości zakupionej bez zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Zdaniem Wnioskodawcy nawet dwukrotna sprzedaż w okresie 10 lat, nie spełnia warunku transakcji w ramach takiej działalności (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na potwierdzenie własnego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na wyrok NSA z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07 cyt.: "w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działek budowlanych wydzielonych z majątku osobistego osoby fizycznej istotne jest, czy zakupu danej nieruchomości osoba ta dokonała jako handlowiec czy też do celów prywatnych. Nie można zatem uznać za podatnika VAT osoby fizycznej z tytułu sprzedaży jej majątku osobistego, który nabywany był na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową. W działalności handlowej istotny jest zamiar częstotliwego wykonywania ujawniony w momencie nabycia towaru, a nie dopiero w momencie jego sprzedaży. Brak takiego zamiaru podczas nabycia wyklucza możliwość uznania danego podmiotu za podatnika VAT. Błędne jest twierdzenie, że już sam zamiar powtarzania sprzedaży działek ze swojego majątku pozwala na zakwalifikowanie tych czynności jako działalności gospodarczej". W ocenie Wnioskodawcy, na ocenę transakcji nie ma wpływu późniejsze przeznaczenie części nieruchomości na własną działalność gospodarczą ani też uchwalenie dla nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pomimo, że nastąpiło to z jego inicjatywy. W tym przypadku istotne jest, że żadna część nieruchomości gruntowej nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Decyduje natomiast zamiar w chwili nabycia nieruchomości, a zamiarem tym było wykorzystywanie nieruchomości na własne cele rolnicze. Zmiana zamiaru w okresie posiadania nieruchomości nie ma wpływu na kwalifikację transakcji z punktu widzenia przepisów o podatku od towarów i usług. Za ww. interpretacją przemawiają postanowienia ustawy o podatku od towarów i usług – w myśl art. 15 ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. W opisanym przypadku okoliczności nie wskazują na zamiar wykonywania tej czynności w sposób częstotliwy, bowiem Wnioskodawca nie nabył wspomnianej nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży, a wystąpienie o zmianę miejscowego planu zagospodarowania do właściwych władz nastąpiło po zgłoszeniu się potencjalnego nabywcy tejże nieruchomości. Wnioskodawca nie miał wcześniej zamiaru wyzbycia się przysługującego prawa własności, do opisywanej nieruchomości gruntowej zaś zbycie działek nastąpi w jednej transakcji.

Nadmieniam także, że nie można wysnuć wniosku, iż przedmiotowa czynność ma charakter prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług tylko na podstawie złożenia przez stronę wniosku o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż taka czynność wiąże się wyłącznie z możliwością zagospodarowania tejże nieruchomości przez potencjalnego nabywcę i nie ma żadnego wpływu na charakter przeprowadzanej czynności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wynika z art. 2 pkt 6 tejże ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a także grunty.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że prawo podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, nie zawierają definicji pojęcia "zamiar" i w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było prowadzenie działalności gospodarczej. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Zatem istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnością jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując dane czynności.

Ważnym elementem, przesądzającym o prowadzeniu działalności gospodarczej są czynności przygotowawcze, jakich dokonuje podatnik w związku z przygotowaniem do jej rozpoczęcia. Sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami realizowanymi w tym celu nadaje status podatnika VAT, już nawet w fazie dokonywania czynności przygotowawczych. Poczynione nabycie przez Pana przedmiotowej nieruchomości wskazane zostało jako pierwsza czynność wykonana w ramach przygotowań zmierzających do rozpoczęcia działalności. Stanowisko, że za podatnika uznaje się osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i dokonała w tym celu pewnych nakładów, mimo że sama sprzedaż jeszcze się nie rozpoczęła, czy nawet nigdy nie zostanie rozpoczęta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zakupił w 1994 r. wraz z żoną nieruchomość rolną o powierzchni 3,04 ha w celu prowadzenia plantacji, jednak ze względu na słabe klasy gruntu do założenia planowanej plantacji nie doszło.

Zakupioną w 1994 r. nieruchomość rolną w 1997 r. podzielono na mniejsze działki. Jedna z nich w 1999 r. została sprzedana. Dwie działki o nr: 168/18 oraz 168/19 zostały zabudowane halami stalowymi i służyły prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej polegającej na wynajmie tych hal (w sprawie przedmiotowych działek została wydana odrębna interpretacja indywidualna nr ITPP1/443-96/09/MS, w której przesadzono o opodatkowaniu dostawy).

Pozostała część nabytej w 1994 r. nieruchomości o pow. 18275 m2, której dotyczy niniejszy wniosek, nadal nie jest użytkowana, poza drogą dojazdową.

Z tak przedstawionego opisu zdarzenia, pomimo wskazania, iż zakupu nie dokonano w celu odsprzedaży - nie wynika, aby Wnioskodawca zakupioną nieruchomość zamierzał wykorzystać na potrzeby osobiste. Opisana działka , która ma być przedmiotem dostawy nie służyła do zaspakajania osobistych potrzeb Wnioskodawcy, bowiem majątkiem osobistym jest mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych jego właściciela. Z wniosku wynika natomiast, iż zakup nastąpił w celu założenia plantacji, ale z uwagi na niskie klasy gruntu do zrealizowania tego zamiaru nie doszło.

A zatem, w świetle przytoczonych przepisów o podatku od towarów i usług oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż planowana przez Wnioskodawcę dostawa działki o powierzchni 18275 m2 (nieruchomości gruntowej niezabudowanej), zakupionej z zamiarem założenia plantacji, na której znajduje się droga dojazdowa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik podatku VAT jest zobowiązany do opodatkowania tej transakcji.

Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%.

Dla przedmiotowych gruntów w 2007 r. z inicjatywy Wnioskodawcy, uchwalony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, przewidujący budowę na tym terenie WHO (wielkopowierzchniowy obiekt handlowy), są to zatem grunty przeznaczone pod zabudowę.

Wobec tego, dokonujący dostawy nie może w tym przypadku skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.