Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.28.2025.1.JPO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Możliwość zastosowania 5,5% stawki zryczałtowanego
podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych.
Słowa kluczowe: roboty-roboty budowlane
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
stawka-stawka ryczałtowa
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-
Stawka 5,5%
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 6-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne w zakresie stawki ryczałtu dla świadczonych usług. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również jako: „Wnioskodawca” lub „Podatnik”) jest osobą fizyczną
    prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą (pod firmą (...)) pod numerem NIP:
    (...).
    Podatnik jest polskim rezydentem podatkowym.
    Podatnik prowadzi działalność gospodarczą od (...) 2020 r.
    Przeważającą działalnością podatnika jest świadczenie robót budowlanych pod kodem
    PKD 42.99, 42.29 oraz 43.99 (dalej również jako „działalność budowlana”).
    Prowadzona działalność sprowadza się głównie do budowy oraz instalacji turbin
    wiatrowych.
    Wnioskodawca jako osoba prowadząca działalność gospodarczą świadczy ww. usługi w
    ramach działalności budowlanej na rzecz niepowiązanych firm.
    Podatnik zajmuje się pracami związanymi bezpośrednio z przygotowaniem elementów
    turbiny wiatrowej do jej instalacji, które na plac budowy przyjeżdżają w częściach, a
    zadaniem Wnioskodawcy jest odpowiednie uzbrojenie przed dokonaniem instalacji. Samo
    przygotowanie do instalacji przez Podatnika wiąże się również z odpowiednim
    skompletowaniem oraz sprawdzeniem elementów potrzebnych do instalacji turbiny.
    Po przygotowaniu elementów turbiny są one odpowiednio instalowane przez Podatnika.
    Każda praca instalacyjna jest wykonywana z poziomu ziemi, bez wchodzenia do wnętrza
    turbiny wiatrowej. Wszelkie usługi instalacyjne i montażowe Podatnika skupiają się
    wyłącznie na częściach budowlanych wiatraka.
    Wnioskodawca podkreśla, że każda instalacja i montaż jest dokonywany z elementów
    powierzonych przez firmę zlecającą konkretne prace budowlane.
    Wnioskodawca informuje, że aktualnie uzyskiwane przychody z działalności budowlanej
    opodatkowane są zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5% – jako
    przychody z działalności usługowej na podstawie „art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. b” ustawy z dnia
    20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne. Podatnik podkreśla, że spełnia wszystkie warunki do
    wyboru tej formy opodatkowania.

## Pytanie

Czy do usług obejmujących roboty związane z budową i instalacją turbin wiatrowych
    obejmujących prace monterskie i instalacyjne, sklasyfikowanych pod numerami 42.99,
    42.29 oraz 43.99 PKWiU i osiągniętych przychodów zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu
    5,5%, tak samo jak dla robót budowlanych sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU w
    sekcji F?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, do usług obejmujących roboty związane z budową i instalacją
    farm wiatrowych stanowiących roboty budowlane klasyfikowane w grupowaniu PKWiU
    42.99, 42.29 oraz 43.99 powinna być zastosowana stawka 5,5% od uzyskiwanych
    przychodów.
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2540 z późn. zm.):

    Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych
    przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą
    działalność gospodarczą.
    Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z
    działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:
    1) w roku poprzedzającym rok podatkowy:
      a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
      wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
      b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
      przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
      euro,
    2) rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z
      opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania, o czym
    stanowi art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    Jednocześnie wskazuje, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy
    opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju
    działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ust. 1 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Ponadto Podatnik podkreśla, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej
    działalności usług. Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych
    czynności do określonego grupowania PKWiU. Przy czym klasyfikacji tej do określonego
    symbolu PKWiU dokonuje sam podatnik.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów
    z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu
    powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.
    Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 5,5% przychodów z działalności
    wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem
    samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.
    Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne nie definiują pojęcia „roboty budowlane”. Dlatego jest
    zasadne powołanie się na przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 682).
    Zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy – Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę,
    a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu
    budowlanego.
    W myśl art. 3 pkt 6 ustawy – Prawo budowlane:

    Ilekroć w ustawie jest mowa o budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu
    budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu
    budowlanego.
    Stosownie do art. 3 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych.
    Na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany,
    który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród
    budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Według art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany
    niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
    mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
    antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
    reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
    wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
    składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
    podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
    pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
    przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
    wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne
    pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – należy przez to rozumieć
    niewielkie obiekty, a w szczególności:
    a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
    b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
    c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
      huśtawki, drabinki, śmietniki.
    Jednocześnie w załączniku do ustawy – Prawo budowlane jako kategorię obiektu
    budowlanego wymieniono części budowlane elektrowni wiatrowych (Kategoria XXIX –
    wolno stojące kominy i maszty oraz części budowlane elektrowni wiatrowych).
    Pojęcie robót budowlanych odnosi się do obiektu budowlanego, którym jest m.in.
    budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami zapewniającymi
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Przepis art. 3 pkt 1
    ustawy – Prawo budowlane definiuje obiekt budowlany przez enumeratywne wymienienie
    trzech typów tych obiektów, definiując każdy z tych obiektów w dalszej swojej części (art. 3
    pkt 2, 3 i 4). Stosując zasady wykładni systemowej wewnętrznej, skoro budowlą (obiektem
    budowlanym) są części budowlane urządzenia technicznego (elektrowni wiatrowej), to ten
    obiekt budowlany nie może składać się z innych obiektów budowlanych. Gdyby
    ustawodawca chciał, aby urządzenia techniczne, a więc i elektrownie wiatrowe, były
    uważane za budowlę (obiekt budowlany), wówczas nie definiowałby jako budowli
    (obiektów budowlanych) ich części budowlanych. Innymi słowy, dla celów podatkowych
    budowla nie musi stanowić całości użytkowej, bo zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo
    budowlane budowlą (obiektem budowlanym) mogą być także same części budowlane
    urządzeń technicznych.

    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni
    wiatrowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 724):
    Użyte w ustawie określenia oznaczają: elektrownia wiatrowa – instalację odnawialnego
    źródła energii, składającą się z części budowlanej stanowiącej budowlę w rozumieniu
    Prawa budowlanego oraz urządzeń technicznych, w tym elementów technicznych, w
    której energia elektryczna jest wytwarzana z energii wiatru, o mocy większej niż moc
    mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610).
    Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o
    odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2412):
    „Zmiana przewidziana w art. 3 pkt 1 projektu dotyczy nadania nowego brzmienia definicji
    elektrowni wiatrowej. Dzięki temu będzie możliwe dokonanie wyraźnego rozgraniczania
    elementów technicznych od budowli, na którą składa się maszt i fundament elektrowni
    wiatrowej. Integralną częścią opisywanej zmiany w obszarze podatku od nieruchomości
    dla elektrowni wiatrowych są zmiany przewidziane w art. 2 pkt 1 i 6 projektu, w zakresie
    zmian definicji budowli i załącznika do ustawy – Prawo budowlane.
    Ponadto wskazuję, że zgodnie ze stanowiskiem Ministra Infrastruktury zawartym w
    pismach z 29 lipca 2005 r. znak RZL/AM/Inn/023/219/05 oraz z 19 września 2005 r. znak
    RZL/AM/Inn/023/219b/05:
    Za budowlę nie można uznać całej elektrowni wiatrowej, a jedynie jej części budowlane,
    jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
    użytkową. Taką też działalność prowadzi Podatnik co było opisane w stanie faktycznym”.
    Uwzględniając fakt, że Wnioskodawca świadczy jedynie usługi dotyczące części
    budowlanych elektrowni wiatrowych, spełnia to definicje robót budowlanych i tym samym
    działalność budowlana opisana w stanie faktycznym nie stanowi usług innych niż
    budowlane.
    Reasumując, w przypadku budowy (montażu) elektrowni wiatrowej usługi związane z jej
    częścią budowlaną, stanowiącą budowlę w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane,
    stanowią roboty budowlane i zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne są
    opodatkowane 5,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych
      przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą
      działalność gospodarczą.
    Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
        pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w
        rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
        działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to
        działalność zarobkową:
          a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
          b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
          c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i
            prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
        działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem
        są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług
        (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015
        r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z
        2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556),
        z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.
      Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z
      działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:
        a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
        wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
        b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
        przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
        euro.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:

      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z
      działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku
      podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez
      względu na wysokość przychodów.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z
      zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
        1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
        rozdziale 3;
        2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
        podatku dochodowego;
        3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
          a) prowadzenia aptek,
          b) (uchylona)
          c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
          d) (uchylona)
          e) (uchylona)
          f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
            mechanicznych;
        4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
        odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z
        odnawialnych źródeł energii;
        5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
        działalności wykonywanej:
          a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
          b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie
            przez jednego lub każdego z małżonków,
          c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
            drugiego małżonka
      – jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
      działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:
      Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał
      opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej
      działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze
      świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających
      czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
        1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
        2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
      roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku
      podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

    Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy
    opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego
      przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju
    działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a oraz art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
        - 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności
        gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej
        1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8;
        - 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie
        przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.
    Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne nie definiują pojęcia „usługi budowlane”, czy „roboty
    budowlane”. Dlatego zasadne jest powołanie się na przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
        1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
        małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
        obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
        budowlanych;
        2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
        związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
        oraz posiada fundamenty i dach;
        3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
        budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty,
        wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
        antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i
        urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
        hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
        techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania
        wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
        uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
        budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni

        jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
        urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
        4) obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w
        szczególności:
          a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
          b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
          c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak:
            piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki;
          (...)
        7) robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace
        polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu
        budowlanego.
    Jednocześnie w załączniku do ustawy Prawo budowlane jako kategorię obiektu
    budowlanego wymieniono części budowlane elektrowni wiatrowych (Kategoria XXIX –
    wolno stojące kominy i maszty oraz części budowlane elektrowni wiatrowych).
    Podkreślić należy, że pojęcie robót budowlanych odnosi się do obiektu budowlanego,
    którym jest m.in. budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami
    zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Przepis
    art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane definiuje obiekt budowlany przez enumeratywne
    wymienienie trzech typów tych obiektów, definiując każdy z tych obiektów w dalszej
    swojej części (art. 3 pkt 2, 3 i 4). Stosując zasady wykładni systemowej wewnętrznej, skoro
    budowlą (obiektem budowlanym) są części budowlane urządzenia technicznego
    (elektrowni wiatrowej), to ten obiekt budowlany nie może składać się z innych obiektów
    budowlanych. Gdyby ustawodawca chciał, aby urządzenia techniczne, a więc i elektrownie
    wiatrowe, były uważane za budowlę (obiekt budowlany), wówczas nie definiowałby jako
    budowli (obiektów budowlanych) ich części budowlanych. Innymi słowy, dla celów
    podatkowych budowla nie musi stanowić całości użytkowej, bo zgodnie z art. 3 pkt 3
    ustawy Prawo budowlane budowlą (obiektem budowlanym) mogą być także same części
    budowlane urządzeń technicznych.
    W myśl art. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie
    elektrowni wiatrowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 317):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
        - elektrownia wiatrowa – instalację odnawialnego źródła energii, składającą się z
        części budowlanej stanowiącej budowlę w rozumieniu prawa budowlanego oraz
        urządzeń technicznych, w tym elementów technicznych, w której energia
        elektryczna jest wytwarzana z energii wiatru, o mocy większej niż moc
        mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
        odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762);
        - elementy techniczne – wirnik z zespołem łopat, zespół przeniesienia napędu,
        generator prądotwórczy, układy sterowania i zespół gondoli wraz z mocowaniem
        i mechanizmem obrotu.
    Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o
    odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2412):
      Zmiana przewidziana w art. 3 pkt 1 projektu dotyczy nadania nowego brzmienia
      definicji elektrowni wiatrowej. Dzięki temu będzie możliwe dokonanie wyraźnego
      rozgraniczania elementów technicznych od budowli, na którą składa się maszt i
      fundament elektrowni wiatrowej. Integralną częścią opisywanej zmiany w obszarze
      podatku od nieruchomości dla elektrowni wiatrowych są zmiany przewidziane w art. 2

      pkt 1 i 6 projektu, w zakresie zmian definicji budowli i załącznika do ustawy – Prawo
      budowlane.
    Ponadto wskazuję, że zgodnie ze stanowiskiem Ministra Infrastruktury zawartym w
    pismach z 29 lipca 2005 r. znak RZL/AM/Inn/023/219/05 oraz z 19 września 2005 r. znak
    RZL/AM/Inn/023/219b/05:
      Za budowlę nie można uznać całej elektrowni wiatrowej, a jedynie jej części
      budowlane (takie jak fundamenty, maszty, słupy), jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Natomiast
      urządzenia i instalacje technologiczne przekształcające energię wiatru w energię
      mechaniczną przekazywaną do generatora, takie jak: wirniki z łopatkami, generator,
      skrzynia biegów, komputer sterujący, transformator, rozdzielnia elektryczna, instalacja
      alarmowa, instalacja zdalnego sterowania – nie są obiektami budowlanymi (tu:
      budowlą) ani urządzeniami budowlanymi w rozumieniu przepisów Prawa
      budowlanego, a jedynie stanowią wyposażenie techniczno-technologiczne elektrowni.
    Zatem w przypadku usług związanych z elektrowniami wiatrowymi, za roboty budowlane
    można uznać jedynie usługi dotyczące części budowlanych elektrowni wiatrowych, takich
    jak: fundamenty, maszty, słupy. Natomiast robót budowlanych nie stanowią usługi
    dotyczące elementów technicznych, takich jak np. wirnik z zespołem łopat, zespół
    przeniesienia napędu, generator prądotwórczy, układy sterowania i zespół gondoli wraz z
    mocowaniem i mechanizmem obrotu.
    Ponadto wskazać należy, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług pod pojęciem usług
    rozumie:
    - wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących
      działalność o charakterze produkcyjnym, nietworzące bezpośrednio nowych dóbr
      materialnych – usługi na rzecz produkcji;
    - wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz
      ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i
      ogólnospołecznej.
    Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając
    półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych
    przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych
    do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje
    wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych
    wykonawcy.
    Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) obiekty budowlane i roboty
    budowlane sklasyfikowane zostały w sekcji F. Sekcja ta obejmuje następujące działy:
    - Dział 41 - budynki i roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków,
    - Dział 42 - budowle i roboty ogólnobudowlane związane z budową obiektów inżynierii
      lądowej i wodnej,
    - Dział 43 - roboty budowlane specjalistyczne.
    Sekcja F - obiekty budowlane i roboty budowlane, obejmuje:
    - budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej i wodnej,
    - roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii
      lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową
      lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów
      prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że przeważającą częścią Pana
    działalności jest świadczenie robót budowlanych. Prowadzi Pan działalność gospodarczą,
    która sprowadza się głównie do budowy oraz instalacji turbin wiatrowych. Zajmuje się Pan

    pracami związanymi bezpośrednio z przygotowaniem elementów turbiny wiatrowej do jej
    instalacji, które na plac budowy przyjeżdżają w częściach, a Pana zadaniem jest
    odpowiednie uzbrojenie przed dokonaniem instalacji. Samo przygotowanie do instalacji
    wiąże się również z odpowiednim skompletowaniem oraz sprawdzeniem elementów
    potrzebnych do instalacji turbiny.
    Po przygotowaniu elementów turbiny są one odpowiednio przez Pana instalowane. Każda
    praca instalacyjna jest wykonywana z poziomu ziemi, bez wchodzenia do wnętrza turbiny
    wiatrowej. Wszelkie Pana usługi instalacyjne i montażowe skupiają się wyłącznie na
    częściach budowlanych wiatraka.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że jeśli faktycznie
    świadczone przez Pana usługi instalacyjne i montażowe dotyczą wyłącznie części
    budowlanych wiatraka (budowli w rozumieniu ustawy Prawo budowlane), to przychody
    uzyskiwane z takiej działalności będą opodatkowane stawką ryczałtu w wysokości 5,5%,
    przewidzianą dla przychodów z robót budowlanych, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a
    ustawy o ryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    Niemniej jednak zastrzec należy, że ww. stawka nie znajdzie zastosowania w przypadku
    świadczenia innych robót, niedotyczących budowlanych części wiatraka.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie objętym
    pytaniem interpretacyjnym, a więc w zakresie ustalenia stawki ryczałtu dla usług
    obejmujących instalację i montaż wyłącznie części budowlanych wiatraka (budowli w
    rozumieniu ustawy Prawo budowlane). A zatem, nie odnosi się do innych kwestii
    zawartych we wniosku, które nie były przedmiotem zapytania.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania
    o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza
    postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.