Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-3.4011.195.2017.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-27
Teza: w zakresie skutków podatkowych otrzymania odsetek od nieterminowej wypłaty zasiłku
Słowa kluczowe: odsetki; skutki podatkowe; wypłata; zasiłki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2017 r. (data wpływu 30 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania odsetek od nieterminowej wypłaty zasiłku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania odsetek od nieterminowej wypłaty zasiłku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W roku 2014 będąc na zwolnieniu w ciąży ZUS zakwestionował prawo Wnioskodawczyni do zasiłku chorobowego z tytułu choroby i macierzyństwa. Sprawa trafiła do Sądu Okręgowego, a później do Sądu Apelacyjnego wydział pracy i ubezpieczeń społecznych. W dniu 12 lutego 2016 r. Sąd Apelacyjny wydał wyrok zasądzający Wnioskodawczyni wypłatę zasiłku chorobowego i macierzyńskiego wraz z należnymi odsetkami. ZUS w czerwcu 2016 roku wypłacił zaległe zasiłki wraz z odsetkami.

W roku 2017 Wnioskodawczyni zostały listownie dostarczone: PIT-11A dotyczący wypłaty zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz PIT-8C jako odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego. W rozliczeniu rocznym za rok 2016 Wnioskodawczyni wykazała w zeznaniu PIT-37 odsetki wraz z kwotą zasiłku w pozycji 59 inne źródła i zapłaciła stosowny podatek dochodowy wynikający z zeznania. Zgłębiając dalej temat Wnioskodawczyni znalazła wyrok sądu WSA w Gliwicach z dnia 15 października 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1629/13, który wzbudził wątpliwości Wnioskodawczyni o prawidłowość rozliczenia odsetek od nieterminowej wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego jako przychód z „innych źródeł”, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyrokiem sądu w ustnym uzasadnieniu sąd wykazał, że skoro zasiłek chorobowy został wypłacony w czasie trwania stosunku pracy podatnika to odsetki od nieterminowej wypłaty świadczenia chorobowego przez ZUS nie podlegają opodatkowaniu, lecz korzystają ze zwolnienia na podstawie zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od nieterminowej wypłaty zasiłków, należy traktować jako odsetki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy jako przychody z innych źródeł określanych w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odsetki od nieterminowej wypłaty zasiłków, należy traktować jako odsetki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są:

*   pkt 1 – stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,

*   pkt 9 – inne źródła.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95 powołanej ustawy wolne od podatku są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, tj. stosunku służbowego, stosunku pracy, w tym spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracy nakładczej, emerytury lub renty.

W świetle powołanego przepisu o zastosowaniu przedmiotowego zwolnienia decyduje spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

*   dotyczącej źródła przychodu, do którego kwalifikowane jest świadczenie,

*   dotyczące nieterminowości jego zapłaty.

Zgodnie z art. 92 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 1666, z późn. zm.) za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną – trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia – trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego – pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu. Natomiast zgodnie z art. 92 § 1 pkt 2 za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży – w okresie wskazanym w pkt 1 – pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.

Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy (art. 92 § 2 ww. ustawy).

W myśl art. 92 § 3 cyt. ustawy wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 nie ulega obniżeniu w przypadku ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego oraz nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego.

Natomiast z art. 92 § 4 ww. ustawy wynika, że za czas niezdolności do pracy, o której mowa w § 1, trwającej łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej jest ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 372, z późn. zm.) o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Z powyższego wynika, że jeżeli pracodawca wypłaca pracownikom odsetki od nieterminowej wypłaty wynagrodzenia za czas choroby, należnego na mocy powołanego powyżej art. 92 ustawy Kodeks pracy, to wówczas jako, że to wynagrodzenie należy kwalifikować do przychodu ze stosunku pracy – odsetki z tego tytułu podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie ww. art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odmienna sytuacja zachodzi w przypadku, gdy okres niezdolności do pracy trwa łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, ponieważ po tym terminie pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie, lecz zasiłek chorobowy. Świadczenie to nie zalicza się do przychodów ze stosunku pracy, lecz stanowi przychód z innych źródeł.

Na powyższą kwalifikację nie ma znaczenia fakt, że świadczenie jest wypłacane w trakcie trwania stosunku pracy.

Z wniosku wynika, że w roku 2014 będąc na zwolnieniu w ciąży ZUS zakwestionował prawo Wnioskodawczyni do zasiłku chorobowego z tytułu choroby i macierzyństwa. Sprawa trafiła do sądu okręgowego, a później do sądu apelacyjnego wydział pracy i ubezpieczeń społecznych. W dniu 12 lutego 2016 r. sąd apelacyjny wydał wyrok zasądzający Wnioskodawczyni wypłatę zasiłku chorobowego i macierzyńskiego wraz z należnymi odsetkami. ZUS w czerwcu 2016 roku wypłacił zaległe zasiłki wraz z odsetkami.

W roku 2017 Wnioskodawczyni zostały listownie dostarczone: PIT-11A dotyczący wypłaty zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz PIT-8C jako odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego.

Zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Podkreślić jednakże należy, że wyliczenie zawarte w art. 20 ust. 1 ww. ustawy jest jedynie wyliczeniem przykładowym. Katalog przychodów z innych źródeł jest bowiem katalogiem otwartym, o czym przesądza użycie przez ustawodawcę sformułowania „w szczególności”. Tym samym zakres art. 20 ust. 1 ww. ustawy obejmować będzie oprócz przychodów literalnie w nim wskazanych także innego rodzaju przychody, gdzie indziej w ustawie nie wymienione.

W myśl art. 20 ust. 2 ww. ustawy za zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1, uważa się kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych, wyrównawczych, macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.

Do wskazanych powyżej świadczeń zaliczyć należy zatem – jak literalnie wynika to z przepisu – zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, czyli m.in. zasiłek chorobowy i zasiłek macierzyński. Do tego rodzaju źródła zalicza się także różnego rodzaju odsetki jako wprost nie wymienione w innych kategoriach źródeł przychodu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że Wnioskodawczyni wypłacono zasiłek chorobowy i zasiłek macierzyński. Zatem kwoty wypłacone tytułem ww. zasiłków należy zakwalifikować do źródła przychodu jakim są przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, w zw. z art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jako, że wskazany zasiłek chorobowy i macierzyński zaliczone są przez ustawodawcę do tzw. innych źródeł przychodu, to otrzymane odsetki nie mogą korzystać ze zwolnienia, bowiem nie zostały wymienione w katalogu zwolnień określonym w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności nie mogą one być objęte zwolnieniem zawartym w uregulowaniach art. 21 ust. 1 pkt 95 cyt. ustawy, gdyż nie zostały otrzymane z tytułu nieterminowych świadczeń, o których mowa w tym przepisie.

Wskazane odsetki zostały wypłacone z tytułu świadczenia naliczonego tytułem zasiłku chorobowego i macierzyńskiego, a nie świadczenia należnego za czas choroby, o którym mowa w art. 92 Kodeksu pracy. Wskazane świadczenia zaliczone są na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych do różnych źródeł przychodów – mimo, że zarówno jedno jak i drugie świadczenie wypłacane jest za czas niezdolności do pracy – i tym samym odsetki od nich otrzymane nie mogą być na gruncie ustawy podatkowej tak samo traktowane.

Odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego (tu zasiłku chorobowego i zasiłku macierzyńskiego) jako niewymienione w art. 21 ust. 1 powołanej ustawy, podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jako płatnik odsetek od zasiłku chorobowego i macierzyńskiego zobowiązany był do sporządzenia informacji PIT-8C, zgodnie z art. 42a ww. ustawy.

W myśl tegoż przepisu osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W związku z powyższym na Wnioskodawczyni spoczywał obowiązek wykazania kwoty otrzymanych zasiłków i odsetek jako przychodu z innych źródeł w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym Wnioskodawczyni otrzymała ww. przychód.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Wnioskodawczynię wyroku sądu należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego interpretację. Orzeczenia sądów administracyjnych nie stanowią wiążącej wykładni źródła prawa powszechnie obowiązującego, tym samym nie stanowią podstawy wydania interpretacji indywidualnej.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.