Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-329/10-5/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-22
Teza: Czy prawidłowo wykazano w deklaracji CIT-8, CIT-8/0 jako przychód ze źródeł położonych poza terytorium RP (wolnych, zwolnionych) kwot obciążających Zakład z tytułu „refakturowania” notami obciążeniowymi kosztów wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału oraz niezrealizowane dodatnie różnice kursowe, a jako koszty poniesione przez ww. Zakład koszty związane z tymi przychodami i niezrealizowane ujemne różnice kursowe na przelewach wewnętrznych?
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; koszt-koszty uzyskania przychodów; Niemcy; noty-nota obciążająca; przychód; refakturowanie; rozliczanie (rozliczenia); różnica-różnice kursowe; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia; zakład; zakład-zakłady osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentowanej przez Pełnomocnika przedstawione we wniosku z dnia 07 kwietnia 2010 r. (data wpływu 12 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 08 lipca 2010 r. (data wpływu 12 lipca 2010 r.) oraz z dnia 19 lipca 2010 r. (data wpływu 19 lipca 2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka posiada oddział samobilansujący w Niemczech wpisany do rejestru handlowego. Spółka przyjęła zasady refakturowania kosztów i wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału: wystawiane są noty obciążeniowe w PLN i EURO, dotyczące kosztów związanych z opłacanymi składkami ZUS, kosztami wynagrodzeń, kosztami podróży służbowych, opłat PFRON, odpisów na fundusz socjalny, ubrań roboczych i 10% narzutem koszów administracyjnych. Na podstawie not, oddział przelewa kwoty w EURO. Między oddziałem i Spółką nie ma świadczenia usług.

Koszty ewidencjonowane są w układzie rodzajowym i układzie kalkulacyjnym – MPK. Koszty oddziału ewidencjonowane są na MPK 5910 i 6311.

Spółka przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jako dochody zwolnione wykazała różnicę między:

*   przychody z tytułu not od oddziału,

*   koszty związane z notami, dotyczące oddziału ewidencjonowane na MPK 5910 i 6311: składki PFRON, odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, koszty podróży oddelegowanych, składki ZUS, koszty ubrań roboczych, wynagrodzenia poniesione w Polsce, koszty badań lekarskich.

Nadwyżka przychodów wynikająca ze zwrotu 10% narzutu kosztów ogólnych administracyjnych także została wykazana jako dochód zwolniony.

Różnice kursowe powstałe przy realizacji zapłat not obciążeniowych nie są kosztami uzyskania przychodu ani przychodami podatkowymi, ponieważ nie są zrealizowane. Transakcja zapłaty dokonana jest jako przelew wewnętrzny.

Na podstawie sprawozdania finansowego z Niemiec oddziału zostanie sporządzone sprawozdanie łączne i zostaną wykazane przychody i koszty osiągnięte poza terytorium kraju.

Pismem uzupełniającym z dnia 08 lipca 2010 r. (data wpływu 12 lipca 2010 r.) Spółka wyjaśniła, co następuje.

Spółka posiada oddział samobilansujący w Niemczech wpisany do rejestru handlowego. Spółka przyjęła zasady refakturowania kosztów i wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału: wystawiane są noty obciążeniowe w PLN i EURO, a dotyczące: kosztów składek ZUS, kosztów wynagrodzeń, kosztów podróży służbowych, wpłat PFRON, odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, ubrań roboczych i 10% narzutu kosztów administracyjnych. Na podstawie not, oddział dokonuje przelewów na rachunek bankowy w EURO. Między oddziałem a Spółką nie występuje świadczenie usług. Koszty ewidencjonowane są w układzie rodzajowym i kalkulacyjnym (MPK). Koszty oddziału gromadzone są na MPK 5910 oraz 6311.

Spółka przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jako dochody zwolnione wykazała różnicę między:

*   przychodami z tytułu not obciążających oddział i kosztami związanymi z notami, a ujętymi na MPK 5910 i 6311: wpłaty PFRON, odpisy na fundusz socjalny, koszty podróży oddelegowanych, składki ZUS, wynagrodzenia poniesione w Polsce, koszty badań lekarskich,

*   dodatnimi różnicami kursowymi i ujemnymi różnicami kursowymi powstałymi przy zapłacie not obciążeniowych przez oddział.

Nadwyżka przychodów wynikająca ze zwrotu 10% narzutu kosztów ogólnych, administracyjnych także została wykazana jako dochód zwolniony.

Różnice kursowe powstałe przy realizacji zapłat not obciążeniowych nie są kosztami uzyskania przychodu ani przychodami podatkowymi, ponieważ nie są zrealizowane. Transakcja zapłaty jest dokonana jako przelew wewnętrzny. Na podstawie sprawozdania finansowego z Niemiec oddziału zostanie sporządzone sprawozdanie łączne z wykazaniem przychodów i kosztów oddziału jako osiągnięte poza terytorium kraju - pozycje 29, 33 deklaracji CIT-8, a strata w pozycji 37 deklaracji CIT-8.

Oddział Spółki w Niemczech stanowi zakład w rozumieniu art. 5 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisaną w Berlinie dnia 14.05.2003 r. W decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia … nr … określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1.1.2004 do 31.12.2004 r. zostało to potwierdzone przez organ podatkowy.

Wskazane we wniosku koszty ponoszone są przez Spółkę, a następnie na podstawie noty obciążeniowej, zwracane przez oddział. Co miesiąc wystawiane są noty obciążeniowe z tytułu składek ZUS ponoszonych za pracowników oddelegowanych za dany miesiąc na podstawie zarachowanych i zaksięgowanych kwot. Zapłata noty następuje w kolejnych miesiącach. Co kwartał wystawiane są noty obciążeniowe z tytułu ponoszonych kosztów. Zapłata za notę kwartalną następuje w następnych miesiącach po wystawieniu noty.

Wynagrodzenia wypłacane są w PLN.

Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W wyżej wymienionej decyzji organu podatkowego z 10.10.2008 r. zagadnienie ustalania różnic kursowych było rozstrzygnięte według przepisów obowiązujących w roku 2004, a obecnie nie mających już zastosowania dotyczyło kompensat.

Koszty administracyjne są ponoszone przez Spółkę w całości, a następnie 10% tych kosztów, na podstawie noty obciążeniowej kwartalnej zwracanych jest przez oddział.

Składki PFRON stanowią wpłaty, o których mowa w art. 21 ust. 1 i art. 23 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

W notach obciążeniowych nie występuje pozycja różnic kursowych związanych z transakcjami wewnętrznymi a dotyczącymi przelewów za noty obciążeniowe. Różnice kursowe jako niezrealizowane nie są ani przychodem, ani kosztem podatkowym i wykazane jako zwolnione od podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowo wykazano w deklaracji CIT-8, CIT-8/0 jako przychód ze źródeł położonych poza terytorium RP (wolnych, zwolnionych) kwot obciążających Zakład z tytułu „refakturowania” notami obciążeniowymi kosztów i wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału oraz niezrealizowane dodatnie różnice kursowe, a jako koszty poniesione przez ww. Zakład koszty związane z tymi przychodami i niezrealizowane ujemne różnice kursowe na przelewach wewnętrznych?

Jednocześnie zaznacza się, iż treść powyższego pytania wynika z pisma będącego odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku, w którym tut. Organ zwrócił się o doprecyzowanie pytania przyporządkowanego do stanu faktycznego, tj. czy pytanie dotyczy wykazania w zeznaniu CIT-8, CIT-8/0 jako przychód ze źródeł położonych poza terytorium RP kwot obciążających Zakład z tyt. „refakturowania kosztów i wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału”, a jako koszty poniesione przez ww. Zakład koszty związane z tymi przychodami.

Zdaniem Wnioskodawcy, wykazał On noty obciążeniowe jako przychody wolne od podatku dochodowego, a koszty jako koszty związane z przychodami wolnymi od podatku dochodowego. Nadwyżka kwot z not nad kosztami dotyczy 10% zryczałtowanego zwrotu kosztów ogólnych i administracyjnych i także jest do przychodów wolnych zaliczona. Koszty i przychody powstałe z zapłaty not w walucie obcej są różnicami kursowymi zrealizowanymi w wyniku przepływów pieniężnych, ale nie są ani przychodami, ani kosztami podatkowymi.

Oddział w Niemczech zwraca jednostce macierzystej koszty związane z pracownikami oddelegowanymi.

Pismem uzupełniającym z dnia 08 lipca 2010 r. (data wpływu 12 lipca 2010 r.) Spółka wyjaśniła, co następuje.

Wnioskodawca wykazał noty obciążeniowe jako przychody wolne od podatku dochodowego, a koszty jako koszty związane z przychodami wolnymi od podatku dochodowego. Nadwyżka kwot z not nad kosztami dotyczy 10% zryczałtowanego zwrotu kosztów ogólnych, administracyjnych i także jest zaliczona do przychodów wolnych. Koszty i przychody powstałe z zapłaty not w walucie obcej są różnicami kursowymi zrealizowanymi w wyniku przepływów pieniężnych, ale nie są ani przychodem ani kosztem podatkowym.

Podlegają one, tak jak i przychody i koszty z not obciążeniowych wykazaniu jako przychód ze źródeł przychodów położonych poza terytorium RP i jako koszty poniesione w związku z tymi przychodami.

W deklaracji CIT-8 będą to pozycje: 29 (przychody), 33 (koszty), dochody wolne 41 (przeniesione z pozycji 20 załącznika CIT-8/0).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Jednakże, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi.

Z powyższego wynika, że aby podatnicy objęci nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, mogli skorzystać z omawianego zwolnienia muszą jednocześnie zostać spełnione następujące warunki:

1.  osiągnąć dochód za granicą,
2.  umowa międzynarodowa, której Polska jest stroną, zwalnia ten dochód od opodatkowania w Polsce.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, oparte na modelu OECD, zwalniają z opodatkowania w kraju siedziby podatnika niektóre dochody na rzecz ich opodatkowania za granicą, w kraju źródła. Umowy jednocześnie wskazują zastosowanie odpowiedniej metody unikania podwójnego opodatkowania wobec uzyskanych dochodów.

Następujące dochody podatnika o nieograniczonym obowiązku podatkowym w danym kraju, będą opodatkowane za granicą:

*   z zakładu znajdującego się za granicą,

*   z przeniesienia własności majątku nieruchomego za granicą,

*   z najmu lub dzierżawy nieruchomości położonej za granicą,

*   z odsetek,

*   z należności licencyjnych,

*   z udziału w zyskach zagranicznych podmiotów,

*   z przeniesienia własności majątku ruchomego, jeżeli należy on do zakładu posiadanego w państwie źródła,

*   z eksploatacji zasobów naturalnych umiejscowionych za granicą.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka posiada oddział samobilansujący w Niemczech stanowiący zakład w rozumieniu art. 5 Umowy między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisaną w Berlinie dnia 14.05.2003 r.

Zgodnie z art. 7 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90), zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. umowy, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Postanowienie to określa zasadę rozgraniczenia zysków pomiędzy poszczególne części przedsiębiorstwa osoby zagranicznej to jest centralę i zakład oraz formułuje normę, że w państwie źródła (położenia zakładu) opodatkowaniu podlegają wyłącznie zyski powstałe w związku z działalnością wykonywaną poprzez zakład. Podział ten opiera się na zasadach stosowanych przez podmioty niezależne, w warunkach wolnego rynku. Z przyjęcia tej zasady wynika, że zakładowi należy przypisać czynności (świadczenia), które mógłby wykonywać i wykonywałby podmiot niezależny, oraz część zysków, którą w porównywalnych warunkach osiągnąłby podmiot niezależny.

Innymi słowy, zakładowi należy przypisać takie zyski, które osiągnąłby gdyby zamiast prowadzenia działalności na rzecz siedziby głównej swojego przedsiębiorstwa, prowadził transakcje z całkowicie odrębnym przedsiębiorstwem na normalnych warunkach i według cen przeważających na wolnym rynku. Zazwyczaj ustalone w ten sposób zyski, co do zasady będą odpowiadać zyskom, jakie można ustalić na podstawie właściwie prowadzonej księgowości handlowej. Zasada cen rynkowych rozciąga się również na przypisywanie zysków, jakie zakład może osiągać z transakcji z innymi zakładami przedsiębiorstwa.

W myśl art. 24 ust. 2 lit. a umowy polsko - niemieckiej, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Pomimo możliwości bezpośredniego stosowania przepisów umów międzynarodowych, wynikających z zapisów art. 87 i 91 Konstytucji RP, do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został wprowadzony ww. art. 17 ust.1 pkt 3, potwierdzający uregulowania zawarte w umowach międzynarodowych o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu. Na jego podstawie dochody opodatkowane za granicą oraz zwolnione od opodatkowania w Polsce według umów międzynarodowych, podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (…). Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ( art. 7 ust. 2).

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

*   przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,

*   kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Zatem, na mocy art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy, dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1 – jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną tak stanowi – są wolne od podatku.

Jednocześnie dodaje się, iż należy na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych ustalić faktyczny dochód zakładu, z uwzględnieniem wydatków ponoszonych w Polsce na jego rzecz oraz przypadającą na ten zakład część ogólnych kosztów zarządzania i kosztów administracyjnych. Jeżeli księgi nie umożliwiają identyfikacji kosztów odnoszących się do zakładu, koszty te ustala się przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w przepisie art. 15 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z przedmiotowego wniosku wynika, iż Spółka przyjęła zasady refakturowania kosztów i wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału: wystawiane są noty obciążeniowe wystawiane w PLN i euro, dotyczące kosztów związanych z opłacanymi składkami ZUS, kosztami wynagrodzeń, kosztami podróży służbowych, opłat PFRON, odpisów na fundusz socjalny, ubrań roboczych i 10 % narzutem koszów administracyjnych. Na podstawie not oddział przelewa kwoty w euro.

Należy podkreślić, iż niemiecki oddział (zakład) nie jest odrębnym od Spółki macierzystej podmiotem, stanowi jedynie wyodrębnioną organizacyjnie i majątkowo część tej Spółki. Zatem, wzajemne rozliczenia pomiędzy Spółką a Jej oddziałem dokonywane są w ramach jednego podmiotu.

Mając na uwadze powyższe, dokonywane rozliczenia, tj. refakturowanie kosztów i wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału (poprzez wystawianie not obciążeniowych w PLN i EUR) między oddziałem w Niemczech, a jednostką macierzystą (Spółką) mającą siedzibę w Polsce mają charakter wyłącznie wewnętrznych przepływów środków finansowych, i nie powodują w Spółce powstania przychodów i kosztów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, Spółka nieprawidłowo wykazała w deklaracji CIT-8, CIT-8/0 jako przychód ze źródeł położonych poza terytorium RP (wolnych, zwolnionych) kwot obciążających zakład z tytułu „refakturowania” notami obciążeniowymi kosztów wydatków związanych z pracownikami oddelegowanymi do oddziału oraz niezrealizowane dodatnie różnice kursowe, a jako koszty poniesione przez ww. zakład koszty związane z tymi przychodami i niezrealizowane ujemne różnice kursowe na przelewach wewnętrznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.