Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.778.2020.14.S.KAB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Opodatkowania sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: darowizna
drogi-droga wewnętrzna
działki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 grudnia 2020 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    braku opodatkowania sprzedaży działek otrzymanych w darowiźnie od babci, tj. działki 1 i
    2 wraz z udziałem w działce 3 (droga wewnętrzna) oraz działki otrzymanej w darowiźnie
    od wujka, tj. działki 4 i 1/6 udziału w działce 3 (droga wewnętrzna). Uzupełniła go Pani
    pismem z 3 marca 2021 r. (data wpływu 3 marca 2021 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, nie jest Pani podatnikiem podatku VAT. 3
    listopada 2011 r. otrzymała Pani od babci w darowiźnie:
    1. działkę nr 1 - z zastrzeżeniem prawa do dożywotniego i nieodpłatnego korzystania z
      działki oraz stodoły,
    2. działkę nr 2,
    3. 2/6 udziału w działce nr 3 (droga wewnętrzna).
    Stodoła na działce nr 1 została rozebrana we wrześniu 2015 r. (ze względu na zły stan
    techniczny) na podstawie uzyskanego pozwolenia na rozbiórkę z 8 czerwca 2015 r. (Pani
    babcia zmarła w 2012 r. i jej dożywotnie prawa wygasły). W odniesieniu do tych działek 21
    maja 2018 r. uzyskała Pani warunki zabudowy na działkach nr 1 i 2, a 7 kwietnia 2020 r.
    zostały wykonane przyłącza do sieci elektrycznej dla działek nr 1 i 2.
    5 marca 2019 r. zawarła Pani umowę z biurem nieruchomości w zakresie pośrednictwa w
    sprzedaży nieruchomości, tj. działki 1 i 2 wraz z udziałami w drodze. Natomiast 20
    października 2020 r. otrzymała Pani w darowiźnie od wujka działkę 4 i 1/6 udziału w
    działce 3 - drodze wewnętrznej. Planuje Pani zbyć działki otrzymane w darowiźnie od
    babci i wujka.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Tylko jedna z działek, które otrzymała Pani w darowiźnie, tj. działka 1 była pierwotnie
    zabudowana. Na działce tej, w momencie darowizny na Pani rzecz, znajdowała się
    drewniana stodoła, a zgodnie z umową darowizny darczyńca – Pani babcia - miała prawo
    do dożywotniego użytkowania tejże stodoły. Stodoła była budowlą w rozumieniu
    przepisów „Prawa budowlanego”. Pani babcia zmarła w 2012 r., a w 2015 r. stodoła została
    rozebrana ze względu na zły stan techniczny. Od czasu śmierci Pani babci do momentu
    rozbiórki stodoły, nie była ona przedmiotem najmu, dzierżawy, ani żadnych innych umów
    o podobnym charakterze. Budowla dla Pani nie stanowiła środka trwałego, nie były też
    ponoszone żadne nakłady na tę budowlę, z wyjątkiem kosztów jej rozbiórki.
    W 2018 r. wystąpiła Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla dwóch
    nieruchomości - działki 1 i 2. Sprawa ta była załatwiana przez pełnomocnika, ze względu
    na to, że nieruchomości położone są z dala od miejsca Pani zamieszkania.

    Jedynie działki 1 i 2 mają przyłączony prąd. Prąd został doprowadzony już po otrzymaniu
    darowizny przez Panią.
    Działki nr 1, 2, 4 i udziały w działce nr 3 nie były w ogóle wykorzystywane przez Panią. Ze
    stodoły posadowionej na działce nr 1 do 2012 r. korzystała Pani babcia (darczyńca).
    Poza doprowadzeniem prądu do działek 1 i 2 nie podejmowała i nie zamierza Pani
    podejmować żadnych innych czynności, które mogłyby podnieść wartość nieruchomości.
    Działki nr 1, 2, 4 i udziały w działce nr 3 nie były przedmiotem żadnych czynności
    opodatkowanych VAT (w tym umów ani innego rodzaju transakcji).
    Nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielać nabywcy żadnego pełnomocnictwa do
    dokonywania zmian na posiadanych działkach, ani do występowania o jakiekolwiek
    pozwolenia dotyczące przedmiotowych nieruchomości.
    Działka 2 została sprzedana bez zawierania umowy przedwstępnej. W odniesieniu do
    działki 1 jest zawarta umowa przedwstępna, prawdopodobnie w odniesieniu do działki 4
    również będzie sporządzona umowa przedwstępna. W umowie przedwstępnej zawarte są
    jedynie podstawowe postanowienia - opis nieruchomości, która ma być przedmiotem
    transakcji, cena, warunki płatności, termin zawarcia umowy przyrzeczonej, itp. Umowa
    przedwstępna nie zawiera żadnych zobowiązań żadnej ze stron dotyczących
    ewentualnych zmian w działce, czy podjęcia czynności takich jak: doprowadzenie mediów,
    wystąpienie o warunki zabudowy, pozwolenia na budowę, itp.
    Droga wewnętrzna znajdująca się na działce 3 wynika wyłącznie z podziału geodezyjnego
    nieruchomości. Nie jest ona utwardzona i nie stanowi budowli w rozumieniu przepisów
    Prawo budowlane.
    Nie sprzedawała Pani żadnych nieruchomości innych, niż te wskazane we wniosku o
    wydanie interpretacji.
    Pytania
    1. Czy zbycie działek otrzymanych w darowiźnie od babci, tj. działki 1 i 2 wraz z udziałem
      w działce 3 (droga wewnętrzna) będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług?
    2. Czy zbycie działki otrzymanej w darowiźnie od wujka, tj. działki 4 i 1/6 udziału w działce
      3 (droga wewnętrzna) będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zbycie działki otrzymanej w darowiźnie od babci, tj. działki 1 i 2 wraz z
    udziałem w działce 3 stanowiącej drogę wewnętrzną stanowi sprzedaż majątku własnego i
    w tej transakcji nie występuje Pani jako podatnik VAT, w związku z czym transakcja ta nie
    będzie objęta opodatkowaniem podatkiem VAT.
    Także zbycie działki otrzymanej w darowiźnie od wujka (działka 4 i udziału 1/6 w działce 3
    stanowiącej drogę wewnętrzną) stanowi sprzedaż majątku własnego i w tej transakcji nie
    występuje Pani jako podatnik VAT, w związku z czym transakcja ta nie będzie objęta
    opodatkowaniem podatkiem VAT.
    Nie poczyniła Pani żadnych działań zmierzających do podniesienia wartości tych
    nieruchomości z wyjątkiem przyłącza energetycznego do działki 1 i 2. Działki otrzymane w
    darowiźnie nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym
    charakterze. Nie można zatem uznać, że działania podjęte przez Panią stanowią ciąg
    zdarzeń i czynności podejmowanych przez podmioty profesjonalnie zajmujące się
    obrotem nieruchomościami.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając
    grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą
    (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną).
    Odwołując się do orzeczenia z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180
    /10 i C-181/10, TSUE wskazał, że: „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej (zob. wyrok z 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec.s. I
    3013, pkt 32 (...). Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Wellcome Trust,
    pkt 37).
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu
    albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu
    budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności”.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    VAT, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży majątku osobistego, tj. majątku,
    który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w
    ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować

    okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne,
    które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z
    grona podatników VAT. Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za
    prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego
    działań w całym okresie posiadania.
    W Pani ocenie, w świetle powołanych przepisów prawa w przedmiotowym opisie sprawy
    nie wystąpiły okoliczności, które wskazują, że sprzedaż przez Panią działek otrzymanych w
    darowiźnie od babci i wujka należy uznać za działalność gospodarczą, w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy, która skutkuje uznaniem Pani za podatnika VAT. Znaczenie dla
    przedmiotowej sprawy ma analiza całokształtu działań jakie Pani podjęła w stosunku do
    tych działek przez cały okres ich posiadania.
    Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła
    Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Nie dokonywała Pani czynności w celu uatrakcyjnienia działek,
    wykonała jedynie przyłącze energetyczne do działek otrzymanych w darowiźnie od babci.
    Działki nie były przedmiotem umowy najmu czy też dzierżawy, tym samym nie czerpała
    Pani z nich jakichkolwiek pożytków. Nigdy nie zajmowała się Pani sprzedażą gruntów czy
    też innych nieruchomości. Tak więc, nie wystąpił taki ciąg zdarzeń, który wskazywałby na
    Pani aktywność w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Za taki ciąg
    zdarzeń nie można uznać uzyskanie warunków zabudowy i wykonanie przyłącza
    energetycznego.
    Podsumowując, w Pani ocenie czynności podjęte przez nią nie wykraczają poza zakres
    zarządu majątkiem prywatnym i nie stanowią działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Nie dokonywała Pani ciągu czynności typowych dla handlowców
    zajmujących się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Brak przesłanek takiej
    działalności przesądza o tym, że zbycie tych działek nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 25 marca 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0114-KDIP1-3.4012.778.2020.2.KF, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe w
    zakresie braku opodatkowania sprzedaży działek nr 1 i 2 wraz z udziałem w działce nr 3
    oraz prawidłowe w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działki 4 oraz udziału w
    działce nr 3.
    Interpretację doręczono Pani 25 marca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    26 kwietnia 2021 r. (data wpływu 26 kwietnia 2021 r.) wniosła Pani skargę na interpretację
    do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
    Wniosła Pani o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz zasądzenie zwrotu
    kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm
    przypisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną interpretację wyrokiem z
    3 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 435/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 158/22 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 14 maja 2025 r.
    Jego odpis wpłynął do mnie 21 października 2025 r.

    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie i Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1. określone udziały w nieruchomości,
      2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności
    nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w nieruchomości.

    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający objąć pojęciem „podatnik” wszystkie podmioty, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za

    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty
    został faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 15 września 2011 r., w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1, akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W tym miejscu należy wskazać, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie
    analizowanych przepisów ustawy. Zatem zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2011 r. otrzymała Pani od babci w darowiźnie działkę nr 1, 2
    oraz 2/6 udziału w działce nr 3. W 2018 r. wystąpiła Pani o wydanie decyzji o warunkach

    zabudowy dla działek nr 1 i 2. Sprawa ta była załatwiana przez pełnomocnika, ze względu
    na to, że nieruchomości położone są z dala od miejsca Pani zamieszkania. W 2019 r.
    zawarła Pani umowę z biurem nieruchomości w zakresie pośrednictwa w sprzedaży
    nieruchomości tj. działki 1 i 2 wraz z udziałami w drodze. W 2020 r. zostały wykonane
    przyłącza do sieci elektrycznej dla działek nr 1 i 2. Natomiast 20 października 2020 r.
    otrzymała Pani w darowiźnie od wujka działkę 4 i 1/6 udziału w działce 3 - drodze
    wewnętrznej. Nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielać nabywcy żadnego pełnomocnictwa
    do dokonywania zmian na posiadanych działkach, ani do występowania o jakiekolwiek
    pozwolenia dotyczące przedmiotowych nieruchomości. Działka 2 została sprzedana bez
    zawierania umowy przedwstępnej. W odniesieniu do działki 1 jest zawarta umowa
    przedwstępna, prawdopodobnie w odniesieniu do działki 4również będzie sporządzona
    umowa przedwstępna. W umowie przedwstępnej zawarte są jedynie podstawowe
    postanowienia - opis nieruchomości, która ma być przedmiotem transakcji, cena, warunki
    płatności, termin zawarcia umowy przyrzeczonej, itp.
    W tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym Pani wątpliwości dotyczą opodatkowania
    podatkiem VAT transakcji sprzedaży działek otrzymanych w darowiźnie od babci, tj. działki
    1 i 2 wraz z udziałem w działce 3 (droga wewnętrzna) oraz działki otrzymanej w darowiźnie
    od wujka, tj. działki 4 i 1/6 udziału w działce 3 (droga wewnętrzna).
    W wyroku z 3 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 435/21, Sąd stwierdził, że z
    przedstawionego przez Panią opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która
    wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie
    obrotu nieruchomościami. Nie dokonywała Pani czynności w celu uatrakcyjnienia działek,
    wykonała Pani jedynie przyłącze energetyczne do działek otrzymanych w darowiźnie od
    babci. Działki nie były przedmiotem umowy najmu czy też dzierżawy. Nigdy nie zajmowała
    się Pani sprzedażą gruntów czy też innych nieruchomości. Tak więc, nie wystąpił taki ciąg
    zdarzeń, który wskazywałby na Pani aktywność w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami. Za taki ciąg zdarzeń nie można uznać uzyskania jedynie warunków
    zabudowy i wykonanie przyłącza energetycznego. Fakt powiększania ilości rzeczowych
    dóbr majątkowych nie skutkuje uznaniem Pani za podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą w zakresie obrotu tymi dobrami.
    W opisanej sprawie nie można przyjąć, iż Pani działalność w postaci zbywania działek
    gruntu przybrała stałą formę, bowiem brak jej tak częstotliwości, jak i zamiaru
    powtarzalności dokonywanych czynności.
    W świetle wszystkich przedstawionych okolicznościach opisanego zdarzenia przyszłego,
    zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, należy stwierdzić, że nie jest
    możliwym przypisanie Pani czynnościom cech profesjonalnego obrotu nieruchomościami,
    bowiem brak jest po Pani stronie ciągu aktywnych działań cechujących taki obrót oraz
    brak jest zaangażowania środków podobnych do tych, które angażują podmioty
    zawodowo zajmujące się sprzedażą nieruchomości.
    Zatem, stwierdzić należy, że okoliczności przedstawione we wniosku wskazują na
    traktowanie nieruchomości jako majątku osobistego. W związku z tym brak jest podstaw
    do przyjęcia, że podjęcie działań zmierzających do zbycia nieruchomości stanowi
    automatycznie o podjęciu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu
    nieruchomościami o charakterze zawodowym. Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika,
    aby poza uzyskaniem warunków zabudowy i wykonania przyłącza energetycznego do
    działek, zamierzała Pani podejmować czynności przekraczające czynności standardowe,
    umożliwiające zbycie nieruchomości. Z wniosku nie wynika również, aby planowała Pani
    ponoszenie nakładów, dzięki którym przeznaczone do sprzedaży działki stałyby się
    szczególnie atrakcyjne dla potencjalnych nabywców lub też dokonywała innych
    dodatkowych czynności, które charakterem pokrywałyby się z czynnościami
    podejmowanymi przez osoby zawodowo trudniące się zakupem nieruchomości
    gruntowych, ich przygotowaniem do sprzedaży i późniejszą sprzedażą.

    Zatem nie można dokonywanym przez Panią czynnościom zbycia nieruchomości
    przypisać cech profesjonalnego obrotu. Czynności te bowiem nie posiadają cech
    regularności.
    W efekcie, uwzględniając całokształt okoliczności przedstawionych w opisie zdarzenia
    przyszłego, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, a czynność dostawy działek
    otrzymanych w darowiźnie od babci, tj. działki 1 i 2 wraz z udziałem w działce 3 (droga
    wewnętrzna) oraz działki otrzymanej w darowiźnie od wujka, tj. działki 4 i 1/6 udziału w
    działce 3 (droga wewnętrzna) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.