Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.817.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem oraz zwrotu
kwoty.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A;
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.A, ul. (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

Zawarli Państwo (...) 2006 r. umowę kredytu hipotecznego z X., która miała finansować
    zakup lokalu mieszkalnego, pokrycie kosztów związanych z udzieleniem kredytu oraz
    refinansowanie kosztów poniesionych na zakup lokalu. Kredyt został udzielony jako kredyt
    waloryzowany kursem franka szwajcarskiego (CHF) – kredyt indeksowany, tj. kwota
    kredytu i raty wyrażone zostały w walucie polskiej (PLN), jednak wysokość salda
    zadłużenia i rata kapitałowo-odsetkowa były przeliczane na podstawie kursu waluty obcej
    CHF, przy spłacie w walucie polskiej.
    Kredyt został przez Państwa spłacony i rozliczony w całości.
    Nieruchomość finansowana ze środków pozyskanych na podstawie ww. umowy kredytu
    nigdy nie była wykorzystywana przez Państwa na cele związane z działalnością
    gospodarczą.
    W roku 2024 złożyli Państwo przeciwko następcy prawnemu banku kredytowego – Y. –
    pozew o zapłatę tytułem zwrotu nienależnego świadczenia – spłaconych rat i kosztów
    kredytowych wraz z odsetkami – w związku z abuzywnością postanowień wzorca umowy
    kredytowej, które czyniły ją nieważną. W ramach procesu o zapłatę w sprawach
    spłaconych wcześniej tzw. „kredytów frankowych” nieważność ustalana jest przesłankowo
    w toku procesu. Bank złożył w sprawie powództwo wzajemne o zapłatę w zakresie zwrotu
    wypłaconego kapitału wraz z odsetkami.
    W wyniku przeprowadzonych już po złożeniu pozwu negocjacji ugodowych Y., jako
    następca prawny X., przedstawia propozycje ugodowe, w ramach których Bank
    zobowiązuje się zwrócić na rzecz Kredytobiorców ustaloną przez Strony kwotę. W treści
    ugody mają być potwierdzone salda spłaconych przez Państwa kwot – spłacanych
    częściowo w walucie polskiej, częściowo we franku szwajcarskim, a także kwota
    wypłaconego zainteresowanym kredytu.
    W przedmiotowej sprawie na kilka lat przed złożeniem pozwu dokonali Państwo spłaty
    wszystkich należności kredytowych, jakich domagał się bank. W treści ugody potwierdzona
    ma zostać spłata kredytu w całości.
    Podstawowy zarzut sporu sądowego i Państwa roszczeń stanowi abuzywność
    postanowień umowy kredytu waloryzowanego kursem franka szwajcarskiego, dotycząca
    właśnie niedopuszczalnych w umowie z konsumentami zapisów dot. sposobu
    przewalutowania zobowiązań kredytobiorców. Kwota wypłacona Państwu zostanie
    wypłacona jako zwrot części kwoty wypłaconej wcześniej bankowi w ramach spłaty
    kredytu przez kredytobiorców, ustalonej w oparciu o kwestionowane klauzule
    przewalutowania w oparciu o tabele kursowe franka szwajcarskiego ustalane przez
    kredytujący bank. Kwota zostanie ustalona między stronami w ramach kwoty, której
    Państwo dochodzą przed sądem, tj. w ramach sumy wypłaconych bankowi w związku z
    umową we franku szwajcarskim kwot – będzie od tej kwoty niższa ze względu na
    konieczność poczynienia ustępstw ugodowych. Celem zawarcia ugody będzie polubowne
    rozstrzygnięcie sporu i uchylenie niepewności co do roszczeń stron umowy, związanych z
    jej zawarciem i wykonywaniem, przez przyjęte w ugodzie rozwiązania.

    W związku z przyszłą ugodą strony zobowiążą się nie występować w przyszłości względem
    siebie z roszczeniami wywodzonymi z treści postanowień ww. umowy kredytowej.
    Ustalone zostanie ponadto, że zarówno Państwo (powództwo główne), jak i pozwany bank
    (powództwo wzajemne) cofną powództwa złożone w sprawie.
    Zgodnie z wolą stron ugody wyrażoną wprost w treści projektowanej ugody, kwota
    wypłacona Państwu stanowić będzie „zwrot” i wyczerpywać wszelkie wzajemne roszczenia
    stron ugody dot. przedmiotowego kredytu. Kwota wypłacona przez bank na podstawie
    ugody będzie zwrotem środków pieniężnych, które wcześniej na mocy kwestionowanej
    umowy przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych
    na podstawie kwestionowanej umowy kredytu.
    Bank w treści ugody zadeklaruje, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do kwoty wskazanej
    w ugodzie, po Państwa stronie nie powstanie przychód podatkowy, w związku z czym na
    banku nie będzie ciążyć obowiązek przygotowania informacji PIT-11 dla kwoty zwrotu.
    Bank oświadczy w treści ugody, że wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o
    wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie stanu faktycznego powstałego
    w wyniku zawartej Ugody co do tego, czy po stronie kredytobiorcy powstaje przychód w
    związku ze zwrotem wskazanym w ugodzie. Bank oświadczy, że z uzyskanej interpretacji
    wynika iż przychód podatkowy nie powstaje, a tym samym na Banku nie ciąży wyżej
    wskazany obowiązek informacyjny.
    Bank poinformował o komunikacie zamieszczonym w tej sprawie na swojej stronie
    internetowej. Nie udostępniono Państwu treści ww. interpretacji, na którą bank się
    powołuje.
    Tytuł należności wypłacanej w ramach ugody został opisany w projektowanej ugodzie w
    sposób następujący: „W celu ugodowego zakończenia sporu Bank zobowiązuje się zwrócić
    na rzecz Kredytobiorców ustaloną przez strony kwotę”.
    Między bankiem a Państwem doszło już wcześniej do zawarcia ugód na analogicznych
    warunkach, dotyczących analogicznego stanu faktycznego w związku z innymi umowami
    kredytowymi zawartymi z tym samym bankiem.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem pomiędzy Państwem a Y. opisanej ugody i wypłatą na Państwa
    rzecz kwoty ustalonej ugodą powstanie po Państwa stronie obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa roszczenia wynikają z wykonania nieważnej umowy kredytowej i obejmują
    oczekiwany zwrot środków zapłaconych bez podstawy prawnej mającej źródło w
    nieważności umowy ze względu na abuzywny charakter istotnych postanowień,
    uznawanych za nieważne. Uzyskana kwota jest efektem porozumienia dotyczącego
    wzajemnych zobowiązań stron, w ramach której dochodzi do zwrotu części wpłaconego
    nienależnie świadczenia Zainteresowanych, który to zwrot kończy spór definitywnie. W
    sprawie nie zachodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego, jak również nie znajdują
    w tym stanie faktycznym zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych („Ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.

    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, który stanowi, że
    przychodami, z zastrzeżeniem art. 14- 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o PIT można więc mówić w sytuacji, gdy
    podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w
    wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania
    dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT
    „inne źródła”. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 Prawa bankowego, przez umowę kredytu
    bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie
    kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca
    zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty
    wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty
    prowizji od udzielonego kredytu.

    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Kwota, którą bank wypłaci na podstawie projektowanej ugody, stanowi zwrot środków i
    jest wynikiem polubownego rozstrzygnięcia sporu między stronami w zakresie wzajemnie
    przysługujących stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego, w których
    rozpatrywane jest powództwo główne Zainteresowanych oraz powództwo wzajemne
    banku.
    Wobec powyższego, skoro kwota, którą Państwo otrzymają od banku w wyniku zawartej
    ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Państwa podczas spłaty kredytu
    hipotecznego, jej otrzymanie nie powoduje po Państwa stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Państwa neutralna podatkowo,
    dlatego wypłacona przez bank w ramach ugody kwota nie będzie stanowiła dla Państwa
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku od tej kwoty.
    Powyższa kwalifikacja kwoty wypłacanej w związku z ugodą powoduje, że do wypłaty
    tytułem ugody nie znajdują zastosowania również przepisy rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe („Rozporządzenie”), ponieważ regulacje Rozporządzenia przewidują
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w sytuacji, gdy istnieje
    podstawa naliczenia i zapłaty podatku. Jak wskazano wyżej, w stanie faktycznym, którego
    dotyczy pytanie, nie doszło do powstania przychodu podatkowego, który obarczony byłby
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Ponadto w analizowanym przyszłym stanie faktycznym nie dochodzi do umorzenia
    osobom fizycznym żadnych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Kwota
    określona w ugodzie uwzględnia interesy zarówno banku, jak i Państwa, zamykając się w
    kwotach rozliczenia należności objętych procesem.
    Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu przez bank będzie stanowić
    jedynie zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy kwestionowanej umowy
    przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych – nie
    będzie więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Kwota wypłacona przez bank na
    mocy ugody stanowić będzie zwrot środków wcześniej wpłaconych na rzecz Bank w
    związku z kwestionowaną umową kredytu, na podstawie kwestionowanych postanowień,
    w których istniały podstawy ustalenia nieważności umowy kredytu i rozliczenia sald
    wpłaconych wzajemnie kwot. Mocą ugody bank zwróci część kwoty wpłaconej przez
    Państwa – wypłata będzie miała w całości charakter zwrotu kwot pobranych wcześniej na
    podstawie kwestionowanej ugody. Otrzymana na mocy ugody kwota stanowić będzie
    zatem zwrot własnych pieniędzy. Wobec powyższego wypłata przez bank takiego zwrotu
    będzie dla Państwa neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo
    bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po
    Państwa stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie będzie ciążyć na Państwu obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    Powyższe stanowisko jest zbieżne z wnioskami organów skarbowych przedstawionymi w
    interpretacji indywidualnej z 27 lutego 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.65.2025.2.MKA
    oraz z 16 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1078.2023.2.AC, w której wskazano
    wprost, że po stronie kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia

    majątkowego z tytułu otrzymanego zwrotu nadpłaconego zobowiązania kredytowego. W
    konsekwencji taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku
    podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów.
    Podobne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z 5 września
    2025 r., 0114-KDIP3-2.4011.561.2025.2.BM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, zostały one
    wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących
    w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia
    przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 w zw. z
    art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej.