Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.389.2025.3.MGR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków związanych z leasingiem operacyjnym drugiego
samochodu i wydatków eksploatacyjnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
leasing-leasing operacyjny
leasing-raty leasingowe-część odsetkowa raty leasingowej
leasing-raty leasingowe-wstępna rata leasingowa
umowa-umowa leasingu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Opodatkowanie stron umowy leasingu.-Leasing
operacyjny.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 46a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4a-art. 23b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z leasingiem operacyjnym drugiego
    samochodu i wydatków eksploatacyjnych oraz w zakresie podatku od towarów i usług.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ 23
    czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni od października 2023 r. prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą w zakresie działalności prawniczej (PKD 69.10.Z) - kancelarię radcy
    prawnego. Prócz działalności prawniczej świadczy usługi szkoleniowe. Wnioskodawczyni
    świadczy usługi bez ograniczeń terytorialnych, m.in. podjęła współpracę z firmą
    szkoleniową organizującą szkolenia na terenie całej Polski. Z uwagi na specyfikę
    działalności wymagającą częstego przemieszczania się niezbędnym narzędziem,
    umożliwiającym jej prowadzenie jest samochód. Wnioskodawczyni porusza się
    samochodem w celach związanych z prowadzoną działalnością zarówno na terenie
    miejscowości, w której pracuje, jak również w dłuższych trasach, na terenie całej Polski. Co
    warte wskazania, właściwy Sąd Rejonowy Wydział ... znajduje się w .... w odległości ponad
    30 km od siedziby kancelarii (w jedną stronę), właściwy Sąd Rejonowy Wydział ... i Sąd
    ...znajdują się w ... - ponad 50 km od siedziby kancelarii (w jedną stronę), Sąd Apelacyjny ...
    - prawie 180 km od kancelarii (w jedną stronę).
    Wnioskodawczyni aktualnie posiada jeden samochód zakupiony na firmę na podstawie
    wystawionej faktury VAT. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i
    jest używany wyłącznie do prowadzenia działalności, w związku z czym Wnioskodawczyni
    korzysta z możliwości odliczenia 100% VAT z wydatków związanych z pojazdem.
    Wnioskodawczyni planuje wziąć w leasing operacyjny jeszcze jeden samochód, który
    będzie również wykorzystywać (zamiennie) dla celów działalności, w tym m.in. do
    dojazdów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na spotkania z klientami, do
    sądów i urzędów oraz na szkolenia i inne wydarzenia biznesowe.
    Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi fakt, że dla jednoosobowej działalności chciałaby
    posiadać dwa samochody, jednakże specyfika prowadzonej działalności (kancelaria
    radcowska/podmiot szkolący) uzasadnia konieczność odbywania spotkań na terenie
    całego kraju, a tym samym posiadanie drugiego samochodu, ze względu na następujące
    przypadki:
      · w przypadku awarii, serwisowania jednego z samochodów lub złych warunków
        pogodowych, choć oba samochody byłyby samochodami osobowymi, to jeden
        większy, o większym silniku, pozwalałby na pewniejsze przemieszczanie się na
        dłuższych trasach, po całym kraju (Wnioskodawczyni zamierza udawać się w
        podróże służbowe w różne miejsca kraju),

      · natomiast drugi, mniejszy o mniejszym silniku, pozwalałby na ograniczenie kosztów
        eksploatacji, takich jak koszty zakupu paliwa w ramach przemieszczania się po
        mieście w którym kancelaria ma swoją siedzibę.
    Przychody z działalności pozwalają Wnioskodawczyni na zakup drugiego samochodu,
    który w razie potrzeby (w ww. przypadkach) uchroni i zabezpieczy przed utratą
    przychodów obecne źródło przychodów.
    Jeśli Wnioskodawczyni uzyska pozytywną interpretację organu podatkowego w
    przedmiotowej sprawie, to w zakresie pierwszego z samochodów, który wprowadzony jest
    do ewidencji środków trwałych i wykorzystywany jest aktualnie wyłącznie na cele
    działalności, Wnioskodawczyni planuje zmienić sposób przeznaczenia pojazdu i wejdzie w
    tzw. system mieszany, dokonując korekty odliczonego podatku VAT w sposób stosunkowy
    (60 miesięcy - liczba miesięcy, podczas których korzystano z ulgi przez 60 miesięcy).
    Zmiana zostanie dokonana z ostrożności - z uwagi na możliwość korzystania z
    dodatkowego auta.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że:
      · dochody uzyskiwane z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są
        podatkiem liniowym;
      · prowadzona jest podatkowa księga przychodów i rozchodów;
      · jest czynnym podatnikiem VAT.
    Drugi samochód wykorzystywany w działalności w ramach leasingu operacyjnego będzie
    samochodem osobowym, o którym mowa w art. 5a pkt 19a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Drugi z samochodów wykorzystywany będzie w
    działalności także w sposób tzw. mieszany (ograniczenie wydatków z tytułu kosztów
    używania samochodu osobowego zgodnie z art. 46a ww. ustawy). Umowa na drugi
    samochód będzie spełniać warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie będzie prowadziła ewidencji, o której mowa w
    art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Wartość drugiego samochodu
    według założeń nie będzie przekraczać 150 000 zł, a w przypadku niewielkiego
    przekroczenia ww. limitu, zgodnie z przepisami odliczeniu będzie podlegać ww. kwota.
    Zgodnie z przepisami i ograniczeniami wynikającymi z ustawy, Wnioskodawczyni zamierza
    zaliczać do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej w
    związku z leasingiem operacyjnym (umowa zostanie zawarta, jeśli interpretacja
    podatkowa na to pozwoli):
      · opłaty leasingowe;
      · część raty kapitałowej każdej faktury - w części dotyczącej spłaty wartości początkowej
        samochodu. Część odsetkowa każdej faktury zaliczana będzie w całości;
      · koszty związane z utrzymaniem i eksploatacją (paliwo, zakup i serwis opon,
        dodatkowe wyposażenie samochodu (dywaniki samochodowe, bagażnik itp.),
        materiały eksploatacyjne, serwis i konserwacja); samochód wykorzystywany w
        sposób tzw. mieszany - 50% wydatków.
      · koszty ubezpieczenia - 100%, koszty polisy AC i GAP.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani, że planowana data zawarcia umowy
    leasingu to ... 2026 r., planowany okres leasingu: 36 miesięcy, rok produkcji samochodu:...,
    marka ..., model ..., moc silnika:...
    Uzasadnieniem wyboru ww. samochodu jest mocniejszy silnik w stosunku do samochodu
    dotąd użytkowanego (w pierwszym samochodzie - silnik 1,5) oraz zaufanie do marki, co
    czyniłoby ten samochód bardziej komfortowymi i ekonomicznym w dłuższe trasy
    (pierwszy samochód ma bardziej miejski charakter).

    Dodatkowo wyjaśniła Pani, że będzie ponosiła następujące wydatki dotyczące obu
    samochodów:
      · wydatki eksploatacyjne pojazdu poniesione na bieżące wykorzystanie samochodu, np.
        zakup paliwa, koszty myjni, chemii samochodowej, przeglądów, zakup płynu do
        spryskiwaczy, zakup części zamiennych i wyposażenia dodatkowego, naprawa,
        wymiana opon, serwis;
      · inne wydatki: opłaty związane z używaniem samochodu osobowego w ramach
        umowy leasingu operacyjnego (tj. opłata wstępna i raty leasingowe);
      · ubezpieczenie GAP (na wypadek płatności ratalnych).
    Przedmiotowe samochody będą wykorzystywane do prowadzenia działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług polegającej na świadczeniu na terytorium
    kraju usług prawniczych i szkoleniowych. Posiadane aktualnie auto jest zasilane benzyną,
    ma mały silnik (1,5) i wykorzystywane będzie jako samochód miejski na dojazdy na
    krótszych trasach (siedziba kancelarii, pobliskie sądy rejonowe, okoliczni klienci i biura –
    komornik, notariusz, poczta, okoliczne urzędy). Auto planowane do wzięcia w leasing
    będzie wykorzystywane w dłuższe trasy (przez wzgląd na większy silnik oraz zasilanie
    olejem napędowym) – dalsze trasy związane są z koniecznością dojazdów do sądów
    wyższej instancji – okręgowych, apelacyjnych, a także na szkolenia realizowane na terenie
    całego kraju oraz do klientów, których siedziby są oddalone od siedziby kancelarii.
    Faktury będą wystawiane na firmę Kancelaria Radcy Prawnego....
    W związku ze zmianą sposobu użytkowania obecnie posiadanego pojazdu – z uwagi na
    przejście na tryb mieszany, nie będzie Pani prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu.
    Pytania (ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku)
      1. Czy w przedstawionym opisie sprawy można zaliczyć do kosztów uzyskania
        przychodów wszystkie koszty związane z zakupem drugiego samochodu
        osobowego w ramach leasingu operacyjnego, a także koszty związane z
        korzystaniem i eksploatacją obu samochodów i w jakiej wysokości?
      2. Czy i w jakiej części w przedstawionym opisie można dokonywać odliczeń podatku
        VAT w związku z wydatkami na pojazdy, przy dodatkowym założeniu, że w stosunku
        do obu pojazdów podatnik wybierze tzw. mieszany sposób rozliczania?
    Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie Nr 1 dotyczące
    podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania Nr 2
    dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, nie istnieje przepis, który zabroniłby ujmować w kosztach
    podatkowych ponoszonych wydatków na dwa samochody osobowe. Warunkiem jest
    wykorzystanie ich na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności, a skoro ten warunek
    byłby spełniony przez Wnioskodawczynię z uwagi na specyfikę działalności, to nie ma
    przeszkód w ujęciu dwóch samochodów w kosztach podatkowych.
    Zgodne to jest ze stanowiskiem organów podatkowych wyrażanym w podobnych
    sprawach (np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Nr 0113-KDIPT2-
    1.4011.982.2020.2.MGR oraz interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Nr
    0112-KDIL3-3.4011.249.2019.2.TW).
    Zakupiony drugi samochód w ramach leasingu operacyjnego jest niezbędny do
    prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na specyfikę działalności
    Wnioskodawcy, a zatem koszty ponoszone przez Wnioskodawczynię w związku z tym
    samochodem stanowić będą koszt uzyskania poniesiony bezpośrednio w celu osiągnięcia

    przyszłych przychodów. Wydatek na przedmiotowy samochód, co do zasady, nie został
    wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem jego
    nabycie mieści się w hipotezie art. 22 ust. 1 tej ustawy.
    Przepisy prawa podatkowego nie ingerują w kwestię ilości i rodzaju składników majątku,
    jakie podatnik prowadzący działalność gospodarczą posiada - decyzję w tym zakresie
    podejmuje sam podatnik, który jest najlepiej zorientowany, jakie rzeczy ruchome, bądź
    nieruchomości potrzebne są do wykonywania czynności związanych z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Fakt, że działalność prowadzi jedna osoba, nie oznacza, że w
    takim przypadku może być wykorzystywany maksymalnie jeden pojazd. Istotne jest
    bowiem, aby na potrzeby prowadzonej działalności pojazdy były faktycznie w niej
    wykorzystywane.
    Ponadto, wydatków na eksploatację drugiego (i kolejnych) samochodów, nawet w sytuacji
    ich zakupu w ramach leasingu w przypadku prowadzenia jednoosobowej działalności nie
    znajdziemy w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty. Przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie zawierają żadnych ograniczeń w odniesieniu do
    liczby samochodów osobowych, z których przedsiębiorca może korzystać w
    jednoosobowej działalności gospodarczej. Decyzję w tej kwestii ustawodawca pozostawił
    wyłącznie w gestii przedsiębiorcy. Tym samym należy uznać, że nie istnieją ograniczenia co
    do liczby lub rodzajów posiadanych w przedsiębiorstwie pojazdów, z wyjątkiem
    ograniczeń wynikających z ogólnych warunków, jakie musi spełniać dany wydatek, by mógł
    zostać uznany za koszt działalności gospodarczej.
    Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym powyżej przepisie
    oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem
    przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy
    opodatkowania. Należy zauważyć, że przez sformułowanie „w cel” należy rozumieć
    dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma
    przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-
    skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane
    następstwo (przychód).
    W związku z powyższym, kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których
    poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z tego
    źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są
    wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu do działalności gospodarczej kosztami uzyskania przychodów są racjonalne
    i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z
    oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek
    obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów z danego źródła.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien - w myśl
    powołanego przepisu - spełniać łącznie następujące warunki:
      · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem
        przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodu;
      · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
        wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      · być właściwie udokumentowany.

    Należy również podkreślić to, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej
    działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ
    podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych
    kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na
    wysokość osiągniętych przychodów.
    Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje natomiast rozdział 4a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 ww. ustawy, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu -
    rozumie się przez to umowę nazwaną w Kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę,
    na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego
    używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie
    drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub
    wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania
    gruntów.
    Z kolei art. 23a pkt 2 ww. ustawy stanowi, że ilekroć w rozdziale jest mowa o
    podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki
    została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub
    skrócona, w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy
    uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie.
    W myśl art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłaty ustalone
    w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z
    tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią
    przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt
    uzyskania przychodów korzystającego.
    Tym samym, korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie
    poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu, w tym także wydatek
    związany z uiszczeniem wstępnej opłaty leasingowej.
    Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b) tej
    ustawy), odpisy z tytułu zużycia samochodu osobowego od wartości samochodu
    przewyższającej równowartość 150 000 zł, który nie jest pojazdem elektrycznym w
    rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach
    alternatywnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 875, 1394, 1506 i 1681) oraz samochodem
    osobowym będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej
    ustawy - nie mogą być kosztem uzyskania przychodu.
    Na wypadek więc, gdyby wartość drugiego samochodu przekroczyła ww. limit, to kosztem
    podatkowym będą odpisy tylko do kwoty 150 000 zł - pozostała część nie może stanowić
    kosztu firmowego. Wydatki związane z leasingiem będą więc kosztem uzyskania
    przychodu tylko do tej wysokości. Limit o wartości powyżej 150 000 zł dotyczy również
    dobrowolnych ubezpieczeń pojazdu, m.in. ubezpieczenia AC (natomiast OC i NNW będą
    już ujęte w kosztach uzyskania przychodu w pełnej wysokości).
    Ograniczenie 150 000 zł w księgowaniu kosztów związanych z samochodem osobowym
    nabytym w ramach leasingu nie obejmuje wydatków związanych z jego eksploatacją, tj.
    zakupu paliwa, czy pozostałych wydatków eksploatacyjnych (np. koszt bieżących napraw,
    myjnia, zakup akcesoriów samochodowych itp.). W tym przypadku wydatki, które zostały
    poniesione na cele związane z działalnością będą księgowane do kosztów w 75% ich
    wartości (pojazdy będą użytkowane na cele mieszane, czyli zarówno firmowe, jak i
    prywatne).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      został właściwie udokumentowany,
      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    Pani wątpliwość budzi kwestia, czy do kosztów uzyskania przychodów może Pani zaliczyć
    koszty związane z zakupem drugiego samochodu osobowego w ramach leasingu
    operacyjnego, a także koszty związane z korzystaniem i eksploatacją obu samochodów.
    W kontekście tych wątpliwości wyjaśniam, że decydującym czynnikiem pozwalającym
    zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu
    osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie,
    wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i
    racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych
    wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia

    się wydatku do osiągnięcia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich
    adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz
    konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości
    wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu, w
    tym także samochodów osobowych oraz ilości zakupionych środków transportu.
    Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określony składnik
    majątku, w tym przypadku samochodu osobowego, za koszt uzyskania przychodów jest
    jego wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podkreślam, że wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem
    samochodu a osiągniętym przychodem spoczywa na Pani. To Pani będzie osiągać korzyści
    polegające na możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z opłatami
    leasingowymi dotyczącymi drugiego samochodu osobowego do kosztów uzyskania
    przychodów i tym samym obniżeniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Brak jest przeszkód prawnych, aby w prowadzonej działalności gospodarczej
    wykorzystywała Pani kilka samochodów osobowych, o ile jest to uzasadnione rodzajem
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter prowadzonej
    przez Panią działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania usług)
    uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej dwóch środków transportu
    (samochodów), to (co do zasady) wydatki związane z tymi pojazdami - w ustawowych
    granicach - mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
    Należy zatem zgodzić się z Panią, że w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie występują ograniczenia co do liczby lub rodzajów posiadanych w
    przedsiębiorstwie pojazdów, z wyjątkiem ograniczeń wynikających z ogólnych warunków,
    jakie musi spełniać dany wydatek, by mógł zostać uznany za koszt działalności
    gospodarczej.
    Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu – rozumie się przez to umowę
      nazwaną w Kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze
      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i
      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania
      gruntów;
    Jak stanowi art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w
      podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w
      przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
      1. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt
        2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
        normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
        podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości
        niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej
        przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
      2. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;

      3. suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
        pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
        wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
        a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
        trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem
        takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
        następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że - co do zasady - jeżeli umowa leasingu spełnia
    określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki, to
    wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego - prowadzącego pozarolniczą
    działalność gospodarczą) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu
    używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu
      kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność
      gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym
      mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te
      wydatki i składki w wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów
      pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów
      związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Przepis ten, jak wprost wynika z jego treści, dotyczy wydatków z tytułu eksploatacji
    samochodu osobowego wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej
    stanowiącego własność podatnika.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż
      określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności
      gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodu osobowego służącego
    podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą zaliczeniu
    do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego
      opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu
      składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich
      część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Oznacza to, że w przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu
    osobowego składki te stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od
    wartości samochodu nieprzekraczającej równowartości 150 000 zł z dnia zawarcia
    umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Z tym,
    że przewidziane ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu
    osobowego, które mogą zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów dotyczy
    wyłącznie składek, których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu (np. AC,
    GAP).
    Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy
      leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt
      47a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
      osobowego.
    Przepis ten rozciąga limit rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu
    osobowego na umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub inne
    umowy o podobnym charakterze. Limit ten koresponduje z (podwyższanym) limitem
    stosowanym przy dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od nabytego samochodu i
    ustalany jest proporcją wartości samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu i
    kwoty 150 000 zł.
    Z przepisu tego wynika zatem, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów
    dotyczące samochodu osobowego opłaty wynikające z umów leasingu w wysokości
    przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje
    do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Limit ten ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
    osobowego - części kapitałowej raty leasingowej.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a
      ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest
      wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o
      podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z
      wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a)
      ustawy o podatku od towarów i usług.
    Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków z tytułu używania
    samochodu osobowego dotyczy zatem wykorzystywania samochodu osobowego
    wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym podatnik jest zobowiązany
    prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i
    usług, potwierdzającą wykorzystywanie samochodu osobowego wyłącznie do działalności
    gospodarczej. W przypadku nieprowadzenia przez podatnika tej ewidencji, uznaje się, że
    samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika. Zasady tej jednak nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest zobowiązany do prowadzenia
    takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5
    pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz
    obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że jeżeli samochód będący przedmiotem
    leasingu stanowić będzie samochód osobowy wykorzystywany do celów mieszanych, to
    ponoszone wydatki na opłaty leasingowe będą stanowić koszty uzyskania przychodów
    prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, o ile będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i zostaną prawidłowo
    udokumentowane.
    Należy jednak mieć na uwadze ograniczenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 - 47a
    oraz art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarcie zatem umowy
    leasingu operacyjnego skutkuje tym, że do kosztów uzyskania przychodów będzie Pani
    mogła zaliczyć tę część opłat leasingowych (w części dotyczącej spłaty wartości
    samochodu), która proporcjonalnie do ceny samochodu nie przekracza 150 000 zł. Wobec

    tego, jeżeli wartość samochodu będącego przedmiotem leasingu przekraczać będzie 150
    000 zł (we wniosku wskazała Pani, że wartość drugiego samochodu według założeń nie
    będzie przekraczać 150 000 zł, a w przypadku niewielkiego przekroczenia ww. limitu,
    zgodnie z przepisami odliczeniu będzie podlegać ww. kwota), to wydatki te nie będą
    kosztem w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota
    150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego, będącego przedmiotem tej
    umowy. Limit ten dotyczy także części raty kapitałowej każdej faktury. W odniesieniu do
    części odsetkowej raty leasingu operacyjnego podkreślić należy, że jest to koszt, jaki
    ponosi Pani w związku z użytkowaniem przedmiotu leasingu. Odsetki nie mają związku z
    wartością pojazdu, ani nie są kosztem związanym z jego eksploatacją, a co za tym idzie
    część odsetkowa leasingu operacyjnego będzie kosztem działalności, a nie kosztem
    pojazdu. Oznacza to, że część odsetkowa będzie stanowić w całości koszt uzyskania
    przychodu.
    W przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, składki te
    stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości samochodu
    nieprzekraczającej równowartości 150 000 zł z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w
    wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Z tym że przewidziane
    ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, które mogą
    zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów, dotyczy wyłącznie składek, których
    wysokość jest uzależniona od wartości samochodu. Zatem wydatki na ubezpieczenie AC i
    GAP samochodu osobowego, który używany jest na podstawie umowy leasingu
    operacyjnego, stanowią koszt uzyskania przychodów w takiej proporcji, w jakiej kwota 150
    000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego przyjętej dla celów ubezpieczenia.
    Natomiast koszty ubezpieczenia OC i NNW będzie Pani mogła zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów w wysokości 100% poniesionych wydatków.
    Natomiast odnośnie wydatków eksploatacyjnych (poniesionych na bieżące wykorzystanie
    samochodów, np. zakup paliwa, koszty myjni, chemii samochodowej, przeglądów, zakup
    płynu do spryskiwaczy, zakup części zamiennych i wyposażenia dodatkowego, naprawa,
    wymiana opon, serwis) obu samochodów, w przypadku gdy wydatki te będą rozliczane
    zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to
    będzie Pani mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków
    poniesionych na używanie samochodów osobowych . Nie uważa się za koszt uzyskania
    przychodu 25% poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania samochodu
    osobowego (wydatków eksploatacyjnych), wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest
    wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez podatnika (w odniesieniu do pierwszego z samochodów, który
    wprowadzony jest do środków trwałych i wykorzystywany jest aktualnie wyłącznie na cele
    działalności, wskazała Pani, że planuje zmienić sposób przeznaczenia pojazdu i wejdzie w
    tzw. system mieszany).
    Reasumując, do kosztów uzyskania przychodów może Pani zaliczyć wydatki związane z
    leasingiem operacyjnym drugiego samochodu (opłaty leasingowe oraz wydatki
    eksploatacyjne) oraz wydatki eksploatacyjne związane z pierwszym samochodem z
    zastosowaniem ograniczeń wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pani stanowisko uznałem za prawidłowe, pomimo wskazania w opisie sprawy, że koszty
    związane z utrzymaniem i eksploatacją zamierza Pani zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów w wysokości 50% poniesionych wydatków. We własnym stanowisku, które
    podlegało mojej ocenie, zawarła Pani bowiem informację, że wydatki, które zostaną
    poniesione na cele związane z działalnością będą księgowane do kosztów w 75% ich
    wartości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym.
    W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu
    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Ponadto należy zauważyć, że wskazanie w opisie zdarzenia przyszłego, że „Drugi z
    samochodów wykorzystywany będzie w działalności także w sposób tzw. mieszany
    (ograniczenie wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego zgodnie z
    art. 46a ww. ustawy), tutejszy Organ potraktował jako oczywistą omyłkę pisarską,
    niemającą wpływu na rozstrzygnięcie, a Pani intencją było wskazanie art. 23 ust. 1 pkt
    46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu sprawy i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej, które nie były
    przedmiotem zapytania.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące w Pani sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).