Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.460.2020.10.S.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działki; dzierżawa; pełnomocnictwo; umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 22 lipca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 sierpnia 2020 r. (wpływ 25 sierpnia 2020 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

8 czerwca 2017 r. Wnioskodawca wraz z żoną, w ramach majątkowej wspólnoty
    małżeńskiej, nabyli od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczych, na
    podstawie aktu notarialnego, niezabudowane działki oznaczone numerami 1 o
                2  2  2powierzchni 2 928 m, 2 o powierzchni 2 931 m, 3 o powierzchni 1 741 m - łącznie 7 600
    2m; położone w (...), powiat (...), z zamiarem wybudowania tam budynku mieszkalnego.
    W toku planowania budowy okazało się, że znaczna większość działek położona jest w
    strefie oddziaływania cmentarza, na której niedopuszczalne jest wybudowanie domu.
    Jedynym obszarem gdzie budynek mógłby być posadowiony to działka 3 i część działki 1,
    tj. teren bardzo blisko drogi wojewódzkiej nr (...) i w bezpośrednim sąsiedztwie z
    zabudowaniami gospodarskimi osób, od których działki zostały kupione.
    Wobec powyższego Wnioskodawca wraz z żoną postanowili, że nie będą realizować planu
    budowy domu na kupionych działkach, wykorzystywali je jedynie w charakterze rolniczym.
    W drugiej połowie 2018 r. z Wnioskodawcą skontaktował się przedstawiciel firmy A. S.A.,
    że jest zainteresowany zakupem części terenu, na potrzeby wybudowania obiektu
    handlowego.
    Wnioskodawca z żoną ustalili, że skoro sami nie będą tam budowali domu i jest
    potencjalny kupiec, to sprzedadzą działki.
    21 grudnia 2018 r. Wnioskodawca wraz z żoną podpisali przedwstępną umowę sprzedaży
    z firmą A. S.A., w której oświadczyli, że w zakresie sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości nie są podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W celu umożliwienia przyszłym nabywcom korzystania z terenu na potrzeby uzyskania
    pozwolenia na budowę (jeden z warunków zawarcia umowy końcowej) w 2019 r.
    Wnioskodawca wraz z żoną zawarli z firmą A. S.A. umowę dzierżawy gruntu będącego
    przedmiotem umowy przedwstępnej. Przychód z tytułu dzierżawy Wnioskodawca wykazał
    w zeznaniu podatkowym za 2019 r.
    W momencie zakupu działek w 2017 r. oraz z chwilą podpisywania przedwstępnej umowy
    sprzedaży w 2018 r. żona Wnioskodawcy prowadziła działalność gospodarczą i była
    czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca cały czas (od 1996 r.) prowadzi działalność
    gospodarczą i od wejścia podatku od towarów i usług jest podatnikiem VAT czynnym.
    Przedmiotowe nieruchomości Wnioskodawca z żoną nabyli poza prowadzonymi
    działalnościami, od transakcji zakupu nie wystąpił podatek VAT, żadna z działek nie służyła
    celom związanym z działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawca wraz z żoną nie podejmowali jakichkolwiek kroków zmierzających do
    znalezienia nabywców na działki, nie umieszczali ogłoszeń, nie poszukiwali (i nadal nie
    poszukują) nabywców w jakikolwiek inny sposób.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

    Kiedy firma A. S.A. kupi działki 3 i działkę 5 wydzieloną z działki 1, pozostałe działki 6
    wydzieloną z działki 1 i 2, jeśli znajdzie się nabywca, także będą sprzedane. Ostatecznie,
    wszystkie działki nabyte w celu budowy domu również będą sprzedane.
    Żadna z działek położonych w (...) nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę, ani przez
    Jego żonę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Przedmiotem
    najmu były wyłącznie działki, których zakupem zainteresowana była firma A. S.A.
    Żona Wnioskodawcy od 1 stycznia 2020 r. nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca z żoną udzielili firmie A. S.A. pełnomocnictwa do działania w Ich imieniu w
    zakresie niezbędnym do uzyskania przez firmę A. S.A. pozwolenia na budowę obiektu
    handlowego. Uzyskanie tego pozwolenia było warunkiem zrealizowana właściwej umowy
    sprzedaży.
    W grudniu 2018 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży, na mocy której firma
    A. S.A. zobowiązała się do zakupu a Wnioskodawca do sprzedaży działki 3 i działki nr 5
    powstałej z podziału działki 1 pod warunkiem uzyskania przez firmę A. S.A.:
        prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu
                                    2handlowego o powierzchni nie mniejszej niż (...) m;
        prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę wjazdu na
        przedmiotową nieruchomość wg koncepcji firmy A. S.A.;
        niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
        skutkującego koniecznością rekultywacji;
        potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych;
        wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki
        1;
        uzyskania przez firmę A. S.A. warunków technicznych przyłączy - kanalizacji
        sanitarnej, wodnej, deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    Przed sprzedażą Wnioskodawca wraz z żoną nie podejmowali jakichkolwiek działań
    marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Wnioskodawca wraz z żoną nie podejmowali żadnych czynności zmierzających do
    podniesienia wartości działek. Wszystkie działki wykorzystywane były w charakterze
    rolniczym.
    Dla działek obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działki
    nr 3 i nr 1 oznaczone są C.04.MU - teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej.
    Pytania
    Czy z tytułu sprzedaży działek wystąpi zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i
    usług? Czy z tytułu sprzedaży przez Wnioskodawcę prywatnego majątku, niezwiązanego z
    działalnością gospodarczą Wnioskodawca powinien rozpoznać podatek VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, fakt że prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna,
    pozostaje bez wpływu na opodatkowanie VAT majątku prywatnego, w żaden sposób
    niezwiązanego z opodatkowaną działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawca uważa, że sprzedaż tych działek nie stanowi działalności gospodarczej i nie
    podlega opodatkowaniu VAT.

    Zarówno żona Wnioskodawcy, jako osoba nie prowadząca działalności gospodarczej, jak i
    Wnioskodawca pomimo występowania w obrocie gospodarczym związanym z
    prowadzoną działalnością jako podatnik VAT czynny, z tytułu sprzedaży prywatnego
    majątku nie występuje w charakterze podatnika VAT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 30 września 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-3.4012.460.2020.2.KF, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 2 października 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    30 października 2020 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Bydgoszczy.
    Wniósł Pan o:
        uwzględnienie skargi oraz uchylenie interpretacji indywidualnej,
        zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił skarżoną interpretację wyrokiem z
    16 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 769/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 6 listopada 2024 r.
    Jego odpis wraz z aktami sprawy wpłynął do mnie 3 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy i Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1. określone udziały w nieruchomości,
      2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195 - 221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.).
    W myśl art. 31 § 1 ustawy:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną.
    Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.

    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych działań podmiotu za
    działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym,
    taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa
    towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    statusu podatnika.
    Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w
    świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu
    dokonania sprzedaży działek nr 3 i nr 5 wydzielonej z działki 1 podjął aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność
    podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
    zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę
    zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września
    2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał orzekł, że liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji
    sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest
    podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na

    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot
    mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. 8
    czerwca 2017 r. Wnioskodawca wraz z żoną, w ramach wspólności majątkowej nabyli na
    podstawie aktu notarialnego niezabudowane działki nr 1, nr 2, nr 3 położone w (...), w celu
    wybudowania budynku mieszkalnego. W toku planowania budowy okazało się, że
    większość działek położona jest w strefie oddziaływania cmentarza, w której nie jest
    dopuszczalne wybudowanie domu. Tereny, na których jest możliwość posadowienia
    budynku to działka nr 3 i część działki nr 1. Wnioskodawca wraz z żoną postanowili, że
    wykorzystają ziemię w charakterze rolniczym. W 2018 r. z Wnioskodawcą skontaktował się
    przedstawiciel firmy A. S.A., który zainteresował się zakupem części terenu tj. działki nr 3
    oraz działki nr 5 wydzielonej z działki nr 1.
    21 grudnia 2018 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną umowę sprzedaży z firmą A. S.
    A., natomiast w 2019 r. zawarto umowę dzierżawy gruntu będącego przedmiotem umowy
    przedwstępnej.
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy sprzedaż działek będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana wątpliwości, należy
    uwzględnić stanowisko zawarte w wyrokach wydanych w przedmiotowej sprawie, tj.
    wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 16 lutego 2021 r. sygn.
    akt I SA/Bd 769/20 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2024 r.
    sygn. akt I FSK 1014/21.
    Jak wskazał WSA w ww. wyroku, to czy dany podmiot działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Zatem w
    kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest, czy sprzedający w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie ze wskazaniem WSA, w niniejszej sprawie, podpisał Pan wraz z żoną
    przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości. Ponadto, udzielił Pan firmie kupującej
    nieruchomość pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w zakresie niezbędnym do
    uzyskania pozwolenia na budowę obiektu handlowego. Uzyskanie tego pozwolenia było
    warunkiem zrealizowana właściwej umowy sprzedaży. Czynności podejmowane przez
    Pana nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy
    sprzedaży.
    Udzielając pełnomocnictwa umożliwił Pan przyszłemu kupującemu podjęcie czynności
    mających na celu dostosowanie gruntu do jego potrzeb (pozwolenia, przyłącza itp.). Zatem
    nie są to starania sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać
    określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców. W przedmiotowej sprawie nabywca już się zgłosił, właściciel
    gruntu nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia.

    Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym
    rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania
    pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać
    kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy,
    aby podnieść jego cenę.
    Sąd zauważa również, że działki zostały udostępnione na rzecz kupującego, na mocy
    umowy dzierżawy zawartej wyłącznie w celu uzyskania przez kupującego niezbędnych
    zgód i pozwoleń. Według Sądu umowa dzierżawy została zawarta po zawarciu
    przedwstępnej umowy sprzedaży i - zgodnie z deklaracją stron - w związku z
    przedwstępną umową sprzedaży, a konkretnie wyłącznie w celu korzystania z terenu na
    potrzeby uzyskania przez kupującego niezbędnych zgód i pozwoleń. Powodem zawarcia
    umowy dzierżawy było umożliwienie kupującemu uzyskiwania potrzebnych zgód i
    pozwoleń. Umowa dzierżawy pełniła zatem funkcję akcesoryjną wobec zawartej już
    umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości, na obie te umowy należy patrzeć jako
    na elementy tego samego przedsięwzięcia. Umowę dzierżawy zawarto, jak wynika z
    wniosku, w celu umożliwienia kupującemu zrealizowanie warunków, od których
    uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    W konsekwencji, z tytułu transakcji sprzedaży działek nr 3 i nr 5 wydzielonej z działki nr 1,
    nie będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy wykonującym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując sprzedaży ww. działek będzie Pan korzystał z przysługującego Mu prawa do
    rozporządzania majątkiem prywatnym.
    Zatem, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Należy zaznaczyć, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Pana, wobec tego, interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    Pana żony (współwłaścicielki nieruchomości).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.