Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.809.2025.2.MKA 0111-KDIB2-
3.4015.350.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Skutki podatkowe rozwiązania umów darowizn.
Słowa kluczowe: darowizna
dzieci i młodzież
lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości
pieniądze
podatek-podatek od spadków i darowizn
rodzice
umowa-rozwiązanie umowy
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2015 r. i 2020 r. zawarł Pan z córką następujące umowy darowizn środków pieniężnych:
    - umowa darowizny kwoty (...) zł zawarta xx czerwca 2015 r., wykonana xx czerwca 2015 r.;
    - umowa darowizny kwoty (...) zł zawarta xx lipca 2015 r., wykonana xx lipca 2015 r.;
    - umowa darowizny kwoty (...) zł zawarta xx lipca 2015 r., wykonana xx lipca 2015 r.;
    - umowa darowizny kwoty (...) zł zawarta xx lipca 2015 r., wykonana xx lipca 2015 r.;
    - umowa darowizny kwoty (...) zł zawarta i wykonana xx lutego 2020 r.;
    - umowa darowizny kwoty (...) zł zawarta i wykonana xx kwietnia 2020 r.;
    - umowa darowizny kwoty (...) zł zawarta i wykonana xx kwietnia 2020 r.
    opiewających w sumie na kwotę (...) zł; Pan był Darczyńcą a córka Obdarowaną.
    Umowy zostały zawarte w formie pisemnej, lecz nie w formie aktów notarialnych.
    Darowizny zostały wykonane poprzez przelew bankowy środków a następnie zostały
    zgłoszone przez córkę do właściwego urzędu skarbowego (druk SD-Z2).
    Zamierzają Państwo, działając w oparciu o cywilnoprawną zasadę swobody umów (art. 353
    1 Kodeksu cywilnego), a nie z powodu rażącej niewdzięczności (art. 898 Kodeksu
    cywilnego), rozwiązać ww. umowy darowizn. W rezultacie rozwiązania umów Obdarowany
    (córka) będzie zobowiązana do zwrotu przedmiotu darowizny (tj. kwoty (...) zł) zgodnie z
    przepisami o bezpodstawnym wzbogaceniu się. Córka nie dysponuje kwotą (...) zł, ale
    posiada lokal mieszkalny o wartości (...) zł, którego wartość została określona na
    podstawie operatu szacunkowego z 15 października 2024 r. Powstałe zobowiązanie córka
    ureguluje poprzez przeniesienie własności ww. lokalu mieszkalnego oraz poprzez przelew
    kwoty (...) zł.
    Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i
    darowizn
    1) Czy poprawna jest teza, że rozwiązanie umów darowizn spowoduje dla Pana
      (Darczyńcy) przywrócenie stanu majątku do stanu sprzed zawarcia umów darowizn,
      jest świadczeniem zwrotnym i tym samym nie stanowi przychodu podatkowego, w
      myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy poprawna jest teza, że opisane zdarzenie przyszłe nie podlega pod przepisy
      podatkowe dot. spadków i darowizn – rozwiązanie umowy darowizny i zwrot majątku
      od obdarowanego do darczyńcy nie stanowi nabycia tytułem darowizny w rozumieniu
      ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie:

    TEZA 1: Rozwiązanie umów darowizn spowoduje dla Pana (Darczyńcy) przywrócenie stanu
    majątku do stanu sprzed zawarcia umów darowizn, jest świadczeniem zwrotnym i tym
    samym nie stanowi przychodu podatkowego, w myśl ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    TEZA 2: Opisane zdarzenie przyszłe nie podlega pod przepisy podatkowe dotyczące
    spadków i darowizn – rozwiązanie umowy darowizny i zwrot majątku od obdarowanego
    do darczyńcy nie stanowi nabycia tytułem darowizny w rozumieniu ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.
    Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołałem powyżej tylko tę część Pana stanowiska,
    która odnosi się do zagadnień dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych
    oraz podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna”, o której mowa we wniosku
    należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę.

    Zgodnie z art. 898 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Zwrot przedmiotu odwołanej darowizny powinien nastąpić stosownie do przepisów
      o bezpodstawnym wzbogaceniu. Od chwili zdarzenia uzasadniającego odwołanie
      obdarowany ponosi odpowiedzialność na równi z bezpodstawnie wzbogaconym,
      który powinien się liczyć z obowiązkiem zwrotu.
    Z zacytowanych przepisów wynika uprawnienie darczyńcy do odwołania wykonanej już
    darowizny. Treść przepisu art. 898 § 2 Kodeksu cywilnego daje jasny wyraz temu, że przez
    odwołanie korzyść uzyskana z darowizny staje się od chwili zdarzenia uzasadniającego
    odwołanie bezpodstawna i właśnie dlatego rodzi obowiązek zwrotu. Przyjęta w ww.
    przepisie konstrukcja wiążąca odwołanie z bezpodstawnym wzbogaceniem, wyłącza
    przypisanie skutku rzeczowego, a mianowicie tego skutku, że obdarowany przestaje być
    właścicielem, staje się zaś nim z powrotem darczyńca.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2015 r. i 2020 r. zawarł Pan z córką umowy darowizn środków
    pieniężnych opiewających w sumie na kwotę (...) zł; Pan był darczyńcą a córka
    obdarowaną. Umowy zostały zawarte w formie pisemnej, lecz nie w formie aktów
    notarialnych. Darowizny zostały wykonane poprzez przelew bankowy środków a
    następnie zostały zgłoszone przez córkę do właściwego urzędu skarbowego na druku SD-
    Z2. Zamierzają Państwo, działając w oparciu o cywilnoprawną zasadę swobody umów a
    nie z powodu rażącej niewdzięczności, rozwiązać ww. umowy darowizn. W rezultacie
    rozwiązania umów Obdarowany (córka) będzie zobowiązana do zwrotu przedmiotu
    darowizny (tj. kwoty (...) zł) zgodnie z przepisami o bezpodstawnym wzbogaceniu się.
    Córka nie dysponuje kwotą (...) zł, ale posiada lokal mieszkalny o wartości (...) zł, którego
    wartość została określona na podstawie operatu szacunkowego. Powstałe zobowiązanie
    córka ureguluje poprzez przeniesienie własności ww. lokalu mieszkalnego oraz poprzez
    przelew kwoty (...) zł.
                  1Zgodnie z treścią art. 353 Kodeksu cywilnego, w oparciu o który zamierzają Państwo
    rozwiązać ww. umowy:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Uwzględniając powyższe okoliczności faktyczne i prawne, w przypadku rozwiązania
    umowy darowizny na podstawie umowy o rozwiązaniu, Pan – jako darczyńca zostanie
    właścicielem mieszkania a córka, która nabyła od Pana środki pieniężne tytułem
    darowizny w miejsce ich zwrotu przeniesie na Pana własność należącego do niej
    mieszkania oraz kwotę, która wyrówna całość darowizny.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie tytułem
    umowy darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Natomiast
    nabycie tytułem rozwiązania umowy darowizny nie zostało wymienione w ustawowym
    katalogu nabyć, których dokonanie powodować będzie konieczność zapłaty podatku od
    spadków i darowizn.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skoro zgodnie z art. 1 ww. ustawy o
    podatku od spadków i darowizn opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
    podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej tytułem enumeratywnie wymienionych czynności prawnych, to
    nabycie tytułem rozwiązania umowy darowizny – jako nieobjęte zakresem ustawy – nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zatem, taka czynność (o ile
    rozwiązanie umowy darowizny jest możliwe na podstawie przywołanej przez Pana zasady
    swobody umów uregulowanej przepisami Kodeksu cywilnego i gdy jest dokonane
    skutecznie) nie spowoduje po Pana stronie powstania obowiązku podatkowego w podatku
    od spadków i darowizn.

    Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jednocześnie, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony
    jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych
    zarówno między osobami fizycznymi, jak i osobami prawnymi, a tym samym zawarcie
    między tymi stronami umów o charakterze cywilnoprawnym regulują przepisy ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    Na podstawie art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z powyższego wynika zatem, że nabyciem w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę przechodzi własność, bez względu na to czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny.
    Z opisu wniosku wynika, że Pan jako Darczyńca – umowami darowizn przeniósł na rzecz
    córki jako na Obdarowaną środki pieniężne.
    Obecnie strony tych umów darowizny – działając w oparciu o cywilnoprawną zasadę
                  1swobody umów (art. 353 Kodeksu cywilnego), a nie z powodu rażącej niewdzięczności
    (art. 898 Kodeksu cywilnego) – zamierzają rozwiązać te umowy darowizn.
                1Stosownie do art. 353 Kodeksu cywilnego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Pana wątpliwości związane są z oceną skutków podatkowych zamierzonego „rozwiązania”
    umowy darowizny na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 888 § 1 ww. Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Tym samym, zawarcie umowy darowizny powoduje przejście jej
    własności na obdarowanego z chwilą zawarcia umowy darowizny, w której darczyńca
    daruje przedmiot darowizny obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Z tą
    datą darczyńca traci własność przedmiotu darowizny.
    Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.

    Zgodnie zaś z art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    Powyższe przepisy określają, od strony negatywnej, zakres dopuszczalnej treści czynności
    prawnej. Mają zastosowanie do wszystkich czynności prawnych, zarówno do
    jednostronnych, jak i do umów, w tym umowy darowizny. (Kodeks cywilny. Komentarz do
        10art. 1-449. Tom I red. prof. dr hab. Krzysztof Pietrzykowski, 2013, C.H.Beck, Wydanie 7)
    Czynność prawna jest nieważna od momentu swojego powstania (ab initio). Uznanie
    czynności za nieważną ma wobec tego charakter pierwotny, nie następczy – czynność taka
    nie wywołuje zamierzonych przez strony skutków prawnych tak, jak gdyby nigdy nie
    istniała. Co istotne, nieważność czynności prawnej następuje z mocy samego prawa, bez
    potrzeby zajścia jakichkolwiek dodatkowych zdarzeń. Nie jest wymagane ani oświadczenie
    woli stron czynności, ani konstytutywne orzeczenie sądu.
    W przypadku postępowań w sprawie o unieważnienie umowy darowizny tylko wyrok sądu
    powoduje, że skutki czynności traktuje się jakby nigdy nie nastąpiły. Jedynie prawomocny
    wyrok sądu, który w swej treści orzeka nieważność powoduje, że traktuje się umowę jako
    niezawartą.
    W omawianej sprawie nie dojdzie jednak do unieważnienia umowy darowizny przez sąd, a
    Darczyńca z Obdarowaną skorzystają z cywilnoprawnej zasady swobody umów. Strony
    zobowiążą się do powrotnego przeniesienia na Darczyńcę prawa własności przedmiotu
    darowizny.
    Ponadto, na mocy art. 898 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Darczyńca może odwołać darowiznę nawet już wykonaną, jeżeli obdarowany
      dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności.
    O obowiązku zwrotu przedmiotu odwołanej darowizny stanowi również art. 898 § 2
    Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Zwrot przedmiotu odwołanej darowizny powinien nastąpić stosownie do przepisów
      o bezpodstawnym wzbogaceniu. Od chwili zdarzenia uzasadniającego odwołanie
      obdarowany ponosi odpowiedzialność na równi z bezpodstawnie wzbogaconym,
      który powinien się liczyć z obowiązkiem zwrotu.
    Z powyższego wynika – że nawet samo odwołanie darowizny z powodu rażącej
    niewdzięczności, która w niniejszej sprawie nie zajdzie – nie powodowałoby przejścia
    własności przedmiotu darowizny z obdarowanego na darczyńcę. Odwołanie darowizny nie
    jest stwierdzeniem nieważności darowizny. Darowizna jest skuteczna aż do momentu
    powrotnego przeniesienia prawa własności. Do tej chwili właścicielem przedmiotu
    darowizny w świetle prawa jest obdarowany. Nie można zatem utożsamiać wyroku sądu,
    w którym orzeczono by o nieważności umowy np. darowizny z zawarciem ugody, nawet
    gdy byłaby ona zawierana przed sądem.
    Ponowne przejście własności kwoty uprzednio darowanych środków pieniężnych na
    Darczyńcę nastąpi dopiero w wyniku realizacji zasady swobody umów. Wówczas
    Darczyńca powtórnie stanie się właścicielem wartości darowizn. Bez znaczenia w tej
    sytuacji jest kto dysponował jako właściciel tymi środkami pieniężnymi przed dokonaniem
    opisanych darowizn.
    Bezsporne jest zatem, że ponowne przejście wartości środków pieniężnych na Pana w
    wyniku zawarcia zamierzonej umowy o rozwiązaniu darowizn będzie skutkowało
    powstaniem przychodu w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W świetle powyższego wyjaśnienia, stanie się Pan
    ponownie ich właścicielem. Dlatego nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, że
    rozwiązanie umów darowizn jest świadczeniem zwrotnym i nie stanowi przychodu
    podatkowego.

    Bez znaczenia w odniesieniu do powyższego pozostaje, że zamiast świadczenia
    pieniężnego w wysokości części darowanych środków pieniężnych otrzyma Pan od córki
    lokal mieszkalny. Kwotą przychodu będzie wartość przedmiotu darowizn, które córka
    zobowiąże się zwrócić w ramach planowanej umowy rozwiązania umów darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.