Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.519.2025.3.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Prowadzone przez Spółkę prace, przedstawione w opisie
stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, polegające na
wytwarzaniu oraz ulepszaniu oprogramowania; Y; stanowią
działalność badawczo; rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26
ustawy o CIT, co uprawnia Spółkę do dokonania odliczenia, o
którym mowa w art. 18d ustawy o CIT. Autorskie prawo do
programu komputerowego Y, wytworzonej, rozwijanej i
ulepszanej przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności
badawczo; rozwojowej stanowi kwalifikowane prawo własności
intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP Box)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 2-pkt 8
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 7-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10
    października 2025 r., które wpłynęło 16 października 2025 r. oraz pismem z 18 listopada
    2025 r., które wpłynęło w tym samym dniu. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X S.A. z siedzibą (...), wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez (...)
    (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”), posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy
    w podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum
    badawczo-rozwojowego. Ponadto, Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza prowadzić
    działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub na podstawie decyzji, o której
    mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania, wytwarzania i
    sprzedaży dostępu do oprogramowania – Y - dalej: „Oprogramowanie”; w ramach

    udzielanej licencji oferowanej w modelu odnawialnej subskrypcji. Licencja może zostać
    zakupiona za pośrednictwem (...) i może się odnawiać co miesiąc lub raz do roku.
    Klientami Spółki są zarówno osoby fizyczne jak i osoby prawne.
    Spółka systematycznie prowadzi działania mające na celu ulepszenie Oprogramowania, a
    przez to zapewnienie swoim klientom produktu wysokiej jakości wraz z jednoczesnym
    zachowaniem przewagi konkurencyjnej. W tym celu Spółka stale wprowadza zmiany i
    nowe funkcjonalności do Oprogramowania również z wykorzystaniem uczenia
    maszynowego, przy uwzględnieniu zmieniających się warunków rynkowych oraz
    preferencji klientów, co sprawia, że prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej (dalej:
    „B+R”) jest nieodzownym elementem prowadzenia działalności Wnioskodawcy. Prace te
    polegają na poszukiwaniu na rynku, nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu, testowaniu
    nowych technologii i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w
    zakresie programowania do projektowania i tworzenia zamienionych, ulepszonych lub
    nowych rozwiązań informatycznych oraz tworzeniu oprogramowania prototypowego, a w
    konsekwencji wprowadzeniu nowego/nowych lub udoskonalonego/udoskonalonych
    wersji Oprogramowania na rynek.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem nowych i
    rozwijaniem istniejących systemów sztucznej inteligencji/uczenia maszynowego. W
    rezultacie tych działań, pracownicy tworzą nowe prototypy produktów lub ulepszają
    rozwiązania już istniejące. Wnioskodawca buduje od podstaw modele, systemy, na co
    składa się szereg różnych technicznych, programistycznych zadań. Jest to praca na dużych
    zbiorach danych i ich programistycznym przetwarzaniu oraz tworzeniu systemów, które z
    tych danych mogą zbudować model uczenia maszynowego. W wyniku takich procesów
    operacyjnych, opisana powyżej Y nieustannie ewoluuje i podlega pracom rozwojowym.
    Działanie Y ulepszane jest poprzez nowe algorytmy, skrypty i kody informatyczne oraz
    kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne. W związku z tym, produkt
    dostarczany przez Spółkę (Y) wykonywany jest przy użyciu najnowszej wiedzy
    programistycznej, nie tylko dotyczącej sztucznej inteligencji, (...). Należy więc zauważyć, że
    cały cykl działań podejmowanych przez Spółkę, od momentu rozpoczęcia myślenia o
    nowym Projekcie B+R, stanowi nierozerwalny ciąg prac. Albowiem pomiędzy
    poszczególnymi fazami działań Wnioskodawcy istnieje wyraźny związek. Tworzą one
    bowiem spójny, systematyczny proces pozwalający na wytworzenie od podstaw
    innowacyjnych rozwiązań, które następnie są implementowane i dają wymierny efekt w
    postaci nowej wersji Oprogramowania lub jego ulepszenia (np. dodania do niej nowych
    funkcjonalności).
    Opisana wyżej działalność jest realizowana przez wyspecjalizowanych pracowników i
    charakteryzuje się twórczością, a także prowadzi do wykorzystywania elementów wiedzy
    istniejącej do tworzenia nowych zastosowań. Działalność ta jest podejmowana w sposób
    usystematyzowany. Oznacza to w praktyce, że w celu opracowania konkretnego produktu
    czy innowacji dotyczącej procesu produkcji tworzony jest projekt oraz wyznaczany jest
    pracownik/pracownicy, których zadaniem jest realizacja tego projektu, tj. opracowanie
    danego produktu czy zmian/zmiany cech i/lub funkcjonalności Y, mające na celu poprawę
    jej efektywności, ulepszenie jej lub poprawę doświadczeń użytkownika w trakcie
    korzystania z niej. Kierownictwo Spółki określa cele jakie mają zostać osiągnięte oraz
    ustala ramy czasowe projektu oraz/lub harmonogram prac. W wyniku prowadzonych
    przez Spółkę prac nie powstaje nowa wiedza w sensie naukowym, tj. wiedza będąca
    nowym odkryciem w ramach określonej dziedziny lub dyscypliny nauki.
    Działalność Spółki koncentruje się nabywaniu, a następnie łączeniu i wykorzystaniu
    istniejącej wiedzy i dostępnych technologii w sposób twórczy, prowadzący do
    opracowania nowych, unikatowych i dostosowanych do potrzeb klientów zastosowań oraz
    rozwiązań technologicznych. Spółka, realizując swoje projekty, łączy i kształtuje wiedzę z
    zakresu dostępnych technologii, narzędzi oraz praktyk związanych z tworzeniem,
    modyfikacją i zarządzaniem programami komputerowymi. W szczególności wykorzystuje

    znajomość istniejących algorytmów, języków programowania, środowisk deweloperskich,
    metod projektowania i testowania oprogramowania oraz technik integracji systemów
    informatycznych.
    Spółka w związku z realizowanymi Projektami ponosi koszty wynagrodzeń Pracowników.
    W tym celu prowadzi ewidencję czasu pracy pozwalającą na przypisanie czasu
    przeznaczonego na realizację działalności rozwojowej w ogólnym czasie pracy. Pracownicy
    Spółki posiadają zarówno wiedzę teoretyczną, jak i praktyczną, która umożliwia im
    tworzenie innowacyjnych i twórczych rozwiązań programistycznych. Pracownicy Spółki są
    zaangażowani w pracę o charakterze konwencjonalnym i rutynowym, jak również w pracę
    o charakterze twórczym. W tym przypadku praca rutynowa rozumiana jest jako
    naprawianie błędów w tworzonych programach lub prowadzenie czynności mających na
    celu utrzymanie Y. Nie jest ona zaliczana do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast
    praca kreatywna rozumiana jest jako tworzenie nowych funkcjonalności programów i ich
    testowanie. Jednocześnie należy podkreślić, że Spółka jest w stanie na podstawie
    stosownej ewidencji czasu pracy pracowników wyszczególnić w jakiej proporcji pracownicy
    realizowali prace o charakterze konwencjonalnym i twórczym. Identyfikowana przez
    Spółkę działalność o charakterze badawczo-rozwojowym jest przez nią prowadzona w
    sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Sposób dojścia do określonych celów
    nie jest jednak określony z góry i pracownicy mają w tym zakresie dowolność co sprawia,
    że ich praca charakteryzuje się kreatywnością.
    Dzięki prowadzonym badaniom B+R Y (...). Spółka oferuje innowacyjny produkt, który (...).
    (...). Należy wspomnieć, że oprogramowanie ma również duży potencjał rozwoju. W
    najbliższej perspektywie planowane jest wprowadzenie kolejnych ulepszeń,
    funkcjonalności, (...) oraz zastosowanie nowych technologii uczenia maszynowego. W
    przypadku prowadzenia opisanych we wniosku prac, niezależnie od ich ostatecznego
    wyniku, uzyskana lub wykorzystywana przy prowadzeniu projektów wiedza i wszelkie
    nakłady związane z jej uzyskaniem lub wykorzystaniem są analizowane, a następnie
    informacje o nich są wykorzystywane w kolejnych projektach lub mogą zostać
    wykorzystane w przyszłości (...). Oznacza to, że w wyniku realizacji projektu Spółka nabywa
    nową wiedzę, która jest potem wykorzystywana w działalności badawczo-rozwojowej.
    Na zakończenie warto wspomnieć, że osoby pracujące w Spółce przy opisanych wcześniej
    pracach tworzą jeden zespół. Ich dział nie jest podzielony na mniejsze poddziały bądź
    piony. Osoby wykonujące prace administracyjno-prawne i marketingowe uzupełniają cały
    zespół Spółki, jednakże pracownicy tych działów nie realizują prac o charakterze
    twórczym, o których mowa powyżej. Prace prowadzone w ramach działalności badawczo-
    rozwojowej Spółki mają być docelowo kontynuowane również w latach kolejnych.
    W odniesieniu do prowadzonej działalności B+R Wnioskodawca zamierza dokonać
    odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych, tj. dokonać odliczenia od podstawy opodatkowania
    kosztów kwalifikowanych (dalej: „ulga B+R”) za 2025 r. oraz w kolejnych latach
    podatkowych.
    Wnioskodawca ponosi także szereg kosztów bezpośrednio związanych z tworzeniem i
    rozwojem Oprogramowania - (...), takich jak:
    - wynagrodzenie pracowników;
    - wynajęcie serwerów - w ramach prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej oraz w
      celu utrzymania Y Spółka wynajmuje serwery. Serwery wykorzystywane są w
      szczególności do: gromadzenia danych używanych do uczenia maszynowego,
      przechowywania wyników prac B+R, trenowania modeli sztucznej inteligencji,
      przeprowadzania eksperymentów, testowania nowych rozwiązań;
    - zakup sprzętu komputerowego, oprogramowania i urządzeń peryferyjnych (komputery,
      laptopy, klawiatury, myszki, słuchawki, drukarka/skaner, sprzęt sieciowy i inne) -
      niezbędne do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów, drukowania

      dokumentacji projektowej, tj. dla sprawnego tworzenia Oprogramowania przy pomocy
      nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. Z tego powodu
      Wnioskodawca stale usprawnia posiadany sprzęt komputerowy przez wymianę jego
      podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń peryferyjnych. Na szybko
      zmieniającym się rynku technologii, korzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych
      rozwiązań technologicznych jest koniecznością. Tym samym, poniesione koszty
      zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych są niezbędne dla
      tworzenia Oprogramowania;
    - urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) - dla
      tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
      zaplecze techniczne i biurowe.
    W piśmie z 10 października 2025 r., które wpłynęło 16 października 2025 r. wskazali
    Państwo co następuje:
    1. Spółka X Spółka Akcyjna posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
      (zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
    2. Odpowiadając na pytanie dot. narzędzi, nowych koncepcji oraz nowatorskich
      rozwiązań, wskazuję, że w wyniku prowadzonych procesów operacyjnych, flagowy
      produkt Spółki - Y nieustannie ewoluuje i podlega pracom rozwojowym. Działanie Y
      ulepszane jest poprzez prowadzenie prac badawczo-rozwojowych wyrażających się w
      tworzeniu nowych algorytmów, skryptów i kodów informatycznych oraz
      kompleksowych i zaawansowanych rozwiązań informatycznych. Jako przykłady takich
      projektów można wskazać m.in.:
        a) zaawansowany system (...);
        b) badania nad trenowaniem modelu Sztucznej Inteligencji (...);
        c) Optymalizacja mechanizmu (...).
        d) Prace nad opracowaniem i wdrażaniem nowych koncepcji (...).
    3. Twórczy charakter prowadzonych przez Spółkę prac w zakresie tworzenia i ulepszania
      oprogramowania przejawia się przede wszystkim w autorskim, nieszablonowym
      podejściu do opracowywania nowych funkcjonalności, algorytmów oraz architektury
      systemów informatycznych, które powstają w ramach realizowanych projektów
      badawczo-rozwojowych. Każdy projekt wymaga od zespołu opracowania
      dedykowanych koncepcji i rozwiązań technologicznych, które nie są gotowymi,
      powszechnie dostępnymi schematami, lecz stanowią wynik pracy koncepcyjnej i
      eksperymentalnej. Spółka tworzy lub modyfikuje komponenty oprogramowania w
      sposób prowadzący do powstania nowych metod przetwarzania danych, integracji
      systemów, optymalizacji działania algorytmów lub zwiększenia wydajności
      wyszukiwania informacji, w tym np. poprzez zastosowanie nowych modeli uczenia
      maszynowego, metod przetwarzania czy usprawnionych mechanizmów indeksowania.
      Działania te mają charakter twórczy co najmniej w skali przedsiębiorstwa, gdyż
      prowadzą do powstania oryginalnych rozwiązań, wcześniej niewystępujących w
      praktyce gospodarczej Spółki. Proces ich opracowania wiąże się z ciągłym
      testowaniem hipotez, prowadzeniem eksperymentów, analizą skuteczności
      wdrażanych rozwiązań oraz iteracyjnym ulepszaniem kodu, co wymaga
      specjalistycznej wiedzy, kreatywności i umiejętności analitycznych zespołu. Twórczość
      przejawia się także w tym, że Spółka, w toku prowadzonych prac, łączy i rozwija
      dostępne technologie w nowy sposób, nadając im unikatowe zastosowania
      odpowiadające specyficznym potrzebom klientów lub własnym celom biznesowym.
      Wprowadzane ulepszenia są efektem intelektualnego i technologicznego wysiłku
      zespołu, który nie działa według z góry ustalonego, powtarzalnego wzorca, lecz
      opracowuje indywidualne rozwiązania w odpowiedzi na zidentyfikowane problemy
      badawcze i technologiczne.

    4. Przed rozpoczęciem działalności badawczo-rozwojowej Spółka dysponowała zasobami
      wiedzy technicznej, programistycznej i analitycznej, obejmującymi przede wszystkim
      znajomość języków programowania (Python, JavaScript), technik uczenia
      maszynowego, środowisk deweloperskich, frameworków do tworzenia aplikacji
      webowych i mobilnych, narzędzi do zarządzania bazami danych oraz infrastruktury
      chmurowej. Zespół posiadał również doświadczenie w zakresie projektowania
      architektury oprogramowania, integracji API, tworzenia i wdrażania aplikacji
      komercyjnych oraz podstawowych metod przetwarzania danych i obrazów. Wiedza ta
      stanowiła punkt wyjścia do dalszych prac rozwojowych, jednak nie obejmowała
      zaawansowanych aspektów sztucznej inteligencji, analizy semantycznej danych
      wizualnych czy systemów wyszukiwania wektorowego. W toku realizacji działalności
      B+R Spółka znacząco poszerzyła swoje zasoby wiedzy w kilku kluczowych obszarach:
        a) Sztuczna inteligencja i uczenie maszynowe - Spółka zdobyła nową wiedzę w
        zakresie projektowania, trenowania i optymalizacji modeli wykorzystywanych (...).
        b) Przetwarzanie i analiza - w trakcie prac badawczych Spółka opracowała know-
        how dotyczące zaawansowanych metod (...).
        c) Bazy danych (...).
        d) Zarządzanie projektami badawczo-rozwojowymi - Spółka rozwinęła kompetencje
        w zakresie prowadzenia iteracyjnych eksperymentów, walidacji wyników,
        dokumentacji projektów B+R oraz oceny ryzyka technologicznego i biznesowego.
    5. W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Spółka wykorzystuje,
      rozwija oraz zdobywa wiedzę i umiejętności z pogranicza informatyki, inżynierii
      oprogramowania, sztucznej inteligencji oraz analizy danych. Działania Spółki
      koncentrują się na tworzeniu i doskonaleniu rozwiązań technologicznych (...), dlatego
      wymagają łączenia kompetencji z wielu dziedzin nauki i techniki. Spółka korzysta z
      dorobku naukowego oraz praktycznego w następujących obszarach:
          a) Uczenie maszynowe (machine learning) i sztuczna inteligencja (Al) - (...).
          b) (...).
          c) Matematyka stosowana i analiza danych - zespół wykorzystuje i rozwija
            wiedzę z zakresu statystyki, rachunku prawdopodobieństwa, analizy
            wielowymiarowej i metod optymalizacji. (...).
          d) Inżynieria oprogramowania i architektura systemowa - Spółka rozwija
            kompetencje w zakresie projektowania skalowalnych, rozproszonych
            systemów informatycznych, integracji usług poprzez API, wdrażania
            mikroserwisów oraz utrzymania infrastruktury w środowisku chmurowym
            (m.in. AWS).
          e) Bazy danych (...).
    6. W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Spółka osiągnęła kluczowy
      cel, jakim było ulepszenie autorskiego systemu Y, poprzez rozwój jego komponentów
      technologicznych, zwiększenie precyzji działania, optymalizację wydajności oraz
      wdrożenie nowych funkcjonalności opartych o sztuczną inteligencję i wyszukiwanie
      wektorowe. Osiągnięcia zespołu zostały również opisane pośrednio w pkt 2 pisma z 10
      października 2025 r. Podjęte działania miały na celu podniesienie jakości i
      efektywności istniejącego rozwiązania, a także dostosowanie go do rosnących potrzeb
      użytkowników oraz wymogów w zakresie bezpieczeństwa danych. Należy zaznaczyć,
      że cele te będą również rozwijane w przyszłości. Cele osiągnięte w ramach projektu:
          a) Udoskonalenie modelu sztucznej inteligencji (...).
          b) Optymalizacja mechanizmu (...).

          c) Modernizacja architektury systemowej - zwiększenie skalowalności,
            wprowadzenie mikroserwisowej struktury oraz automatycznego
            zarządzania zasobami w środowisku chmurowym.
          d) Udoskonalenie interfejsu użytkownika oraz API, umożliwiając bardziej
            intuicyjną integrację technologii Y z systemami zewnętrznymi.
      W prace nad ulepszeniem systemu zaangażowany został zespół trzech specjalistów,
      reprezentujących różne, uzupełniające się obszary kompetencji:
        a) Machine Learning Engineer - odpowiedzialny za rozwój i trenowanie modeli
        sztucznej inteligencji, tworzenie metod embeddingu wektorowego oraz
        optymalizację działania algorytmów wyszukiwania.
        b) Front-End Developer - zajmujący się implementacją nowych funkcjonalności
        interfejsu użytkownika, integracją API oraz optymalizacją wydajności i
        responsywności platformy.
        c) Marketing/UI Specialist - odpowiedzialna za projektowanie intuicyjnych
        interfejsów, analizę zachowań użytkowników, testy użyteczności oraz
        komunikację produktu z rynkiem.
      W procesie ulepszania rozwiązania Spółka wykorzystała:
        d) Serwery GPU do trenowania modeli sztucznej inteligencji,
        e) Biblioteki open-source (m.in. PyTorch, PIL) połączone z własnymi autorskimi
        komponentami,
        f) Zbiory danych wizualnych stworzone i przetworzone przez Spółkę.
      Projekt ulepszania Y finansowany był ze środków własnych Spółki. Nakłady
      obejmowały wynagrodzenia członków zespołu, koszty infrastruktury chmurowej i
      obliczeniowej, opłaty licencyjne za oprogramowanie, a także wydatki związane z
      walidacją efektów prac.
    7. W odpowiedzi na pytanie numer 7 wskazuję, że wszyscy pracownicy Spółki są
      zatrudnieni na podstawie umów o pracę.
    8. Koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    9. Przedmiotem pytania nr 2 jest również wynagrodzenie za czas choroby, urlopu lub
      innej nieobecności pracownika, w tym: z tytułu sprawowania opieki, zwolnienie na
      badania lekarskie, czy dni wolne wynikające z przepisów kodeksu pracy, w tej samej
      proporcji, w jakiej pracownik wykonuje prace badawczo-rozwojowe w stosunku do
      całego czasu pracy.
    10. Na dzień złożenia wniosku Spółka nie posiada sprzętu komputerowego, który mógłby
      zostać zaliczony do środków trwałych w rozumieniu przepisów podatkowych. Nie
      wyklucza się jednak, że w przyszłości, wraz z rozwojem działalności badawczo-
      rozwojowej, Spółka nabędzie sprzęt komputerowy, który spełni kryteria zaliczenia go
      do środków trwałych. W takiej sytuacji kosztami uzyskania przychodów będą odpisy
      amortyzacyjne od tej wartości.
    11. Nabyte do tej pory przez Spółkę oprogramowanie (...) nie stanowi wartości
      niematerialnej i prawnej dla Spółki, lecz Spółka nie wyklucza nabycia takiego
      oprogramowania w przyszłości. W przypadku nabycia w przyszłości oprogramowania,
      kosztami uzyskania przychodów dla Spółki będą odpisy amortyzacyjne od wartości ich
      nabycia.
    12. Na dzień złożenia wniosku Spółka nie posiada urządzeń, które zostałyby zaliczone do
      środków trwałych w rozumieniu przepisów podatkowych. Nie wyklucza się jednak, że
      w przyszłości, wraz z rozwojem działalności badawczo-rozwojowej, Spółka nabędzie

      urządzenia, które spełnią kryteria środków trwałych, w szczególności: sprzęt
      komputerowy o podwyższonej mocy obliczeniowej (np. serwery, stacje robocze do
      trenowania modeli Al, macierze dyskowe), urządzenia sieciowe i magazyny danych
      (NAS, routery, switche), specjalistyczny sprzęt testowy i urządzenia pomiarowe
      wykorzystywane przy weryfikacji algorytmów, inne środki techniczne niezbędne do
      rozwoju i utrzymania infrastruktury badawczo-rozwojowej. Wydatki na tego rodzaju
      urządzenia, po ich nabyciu i przyjęciu do używania, zostaną ujęte w ewidencji środków
      trwałych Spółki, a koszty uzyskania przychodów będą stanowiły odpisy amortyzacyjne
      od ich wartości początkowej. Aktualnie do tej kategorii kosztów Spółka zalicza m.in.:
      artykuły eksploatacyjne (tonery, papier, tusze, kable, nośniki danych), akcesoria
      organizacyjne wykorzystywane przy planowaniu projektów B+R (tablice, markery,
      notesy, segregatory), drobne materiały pomocnicze, które umożliwiają bieżące
      funkcjonowanie zespołu badawczo-rozwojowego.
    13. Spółka nie uzyskała jeszcze przychodów z zysków kapitałowych. Jeżeli takie zyski
      pojawią się w przyszłości, w stosunku do tych przychodów Spółka nie zamierza
      korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi B+R.
    14. Spółka zamierza dokonywać odliczeń z tytułu ulgi B+R zgodnie z limitami wskazanymi
      w art. 18d ust. 7 ustawy o CIT.
    15. Wszystkie wydatki, które Spółka ma zamiar odliczyć w ramach ulgi B+R stanowią dla
      Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych.
    16. Koszty realizacji prowadzonych prac badawczo-rozwojowych Spółka pokrywa ze
      środków własnych, nie są one zwracane w jakiejkolwiek formie i nie zostały odliczone
      od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    17. Spółka nie wyodrębnia kosztów kwalifikowanych w odrębnej ewidencji rachunkowej
      określonej w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, jednakże - w przypadku uzyskania od
      tutejszego organu interpretacji podatkowej potwierdzającej możliwość zastosowania
      Ulgi B+R do działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, taka ewidencja będzie
      prowadzona, zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.
    18. Spółka nie będzie ujmować dwukrotnie tych samych kosztów uzyskania przychodów w
      ramach ulgi badawczo-rozwojowej oraz preferencji IP Box. Koszty kwalifikowane, które
      zostaną odliczone w ramach ulgi badawczo-rozwojowej (ulga B+R), nie będą ponownie
      uwzględniane przy kalkulacji dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w ramach preferencji IP Box.
    19. Spółka nie zamierza uwzględniać tych samych kosztów, które zostały uznane za koszty
      kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej (B+R), przy obliczaniu podstawy
      opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (IP Box).
    20. Oprogramowanie tworzone przez Spółkę, będące przedmiotem wniosku, podlega
      odrębnej ochronie prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworzone przez Spółkę oprogramowanie (w
      tym jego kod źródłowy, struktura, moduły, algorytmy, architektura systemu oraz
      interfejsy) stanowi rezultat działalności twórczej o indywidualnym charakterze i jako
      takie jest utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych. W konsekwencji, oprogramowanie opracowywane przez Spółkę -
      zarówno w całości, jak i w postaci poszczególnych elementów składowych - korzysta z
      ochrony przewidzianej w art. 74 ustawy o prawie autorskim, a Spółce przysługują do
      niego autorskie prawa majątkowe.
    21. Pierwszym dochodem, od którego Spółka zamierza zastosować preferencyjną 5%
      stawkę podatku, będzie dochód uzyskany po otrzymaniu indywidualnej interpretacji
      przepisów prawa podatkowego, wydanej na skutek złożonego przez Wnioskodawcę
      wniosku o wydanie takiej interpretacji, potwierdzającej, że Spółka rzeczywiście jest

      uprawniona do zastosowania wskazanej stawki w odniesieniu do dochodów
      uzyskiwanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazanych we
      wniosku.
    22. Informacja zawarta w stanowisku, że Spółka uzyskuje dochód ze sprzedaży swoich
      praw autorskich - dostępu do Y, stanowi oczywistą omyłkę pisarską. W rzeczywistości
      Spółka nie sprzedaje praw autorskich do oprogramowania, lecz uzyskuje dochód z
      tytułu udzielania licencji na korzystanie z Y, oferowanej w modelu odnawialnej
      subskrypcji. W związku z powyższym, kwalifikowanymi dochodami, o których mowa w
      art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, jakie Spółka uzyskuje i zamierza opodatkować
      preferencyjną stawką 5%, są dochody z opłat lub należności wynikających z umowy
      licencyjnej dotyczącej kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. udzielonej
      licencji na korzystanie z oprogramowania Y w modelu subskrypcyjnym.
    23. Spółka X na podstawie regulaminu (...), udziela klientom licencji na korzystanie z
      oprogramowania – Y. Regulamin precyzuje zasady i tryb korzystania z
      oprogramowania, w tym zakres udzielonych praw licencyjnych, warunki subskrypcji
      oraz obowiązki obu stron. Klienci końcowi uzyskują prawo do korzystania z
      oprogramowania na określonych w regulaminie warunkach, jednak prawa autorskie
      do Y pozostają własnością Spółki. Wyodrębnienie konkretnego oprogramowania
      odbywa się na poziomie technicznym poprzez przyznanie dostępu do dedykowanego
      konta oraz odpowiednich funkcjonalności w ramach platformy Y. W zakresie czynności
      realizowanych przez Spółkę oraz klientów końcowych, Spółka przygotowuje, rozwija i
      udostępnia oprogramowanie, zarządza infrastrukturą techniczną oraz udziela licencji
      na korzystanie z oprogramowania w oparciu o regulamin, natomiast klienci końcowi
      akceptują regulamin, rejestrują się na platformie i korzystają z oprogramowania
      zgodnie z warunkami licencji określonymi w regulaminie. Podsumowując,
      przeniesienie praw do oprogramowania nie następuje w formie odrębnej umowy
      przenoszącej prawa autorskie, lecz w formie udzielenia licencji na korzystanie z
      oprogramowania regulowanej przez regulamin dostępny na stronie internetowej
      Spółki.
    24. Większość płatności dokonywanych przez klientów końcowych odbywają się za
      pośrednictwem platformy (...), która pełni funkcję pośrednika płatności. (...) obsługuje
      transakcje sprzedaży, wystawiając faktury w swoim imieniu na rzecz klientów
      końcowych, a następnie przekazuje należne kwoty Spółce. Spółka z kolei wystawia
      fakturę na rzecz (...), dokumentującą wynagrodzenie należne za udzielenie licencji na
      korzystanie z oprogramowania. Faktury wystawiane przez Spółkę nie wyodrębniają
      wynagrodzenia z tytułu opłat licencyjnych w odrębnych pozycjach, ponieważ
      udzielenie licencji na korzystanie z oprogramowania stanowi istotę (jedyny przedmiot)
      świadczonej przez Spółkę usługi. W związku z tym faktura obejmuje jedną pozycję,
      odpowiadającą całości wynagrodzenia należnego za dostęp do oprogramowania, a
      opłaty te mają charakter cyklicznych należności licencyjnych. Istnieje również część
      faktur wystawianych bezpośrednio przez Spółkę, która również zawiera jedynie jedną
      pozycję na fakturze dot. udzielenia dostępu do oprogramowania.
    25. Z zawartych umów licencyjnych oraz regulaminu korzystania z oprogramowania
      wynika, że klient ma prawo do korzystania z oprogramowania na wskazanych polach
      eksploatacji, obejmujących w szczególności korzystanie z Y za pośrednictwem
      przeglądarki internetowej w zakresie funkcjonalności przewidzianych dla danego
      planu subskrypcyjnego. Licencja ma charakter niewyłączny, nieprzenoszalny i czasowy,
      a jej zakres jest każdorazowo określony w regulaminie dostępnym na stronie
      internetowej Spółki lub umowie zawartej z klientem. W ramach udzielanych licencji
      Spółka nie jest zobowiązana do świadczenia na rzecz klientów żadnych dodatkowych
      usług. Opłata subskrypcyjna dotyczy wyłącznie prawa do korzystania z

      oprogramowania, nie obejmuje natomiast usług doradczych, wsparcia technicznego
      wykraczającego poza bieżące utrzymanie systemu, ani indywidualnych modyfikacji
      oprogramowania.
    26. Spółka nie prowadzi odrębnej ewidencji rachunkowej, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy
      o CIT, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu
      złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy, jednakże - w
      przypadku uzyskania od tutejszego organu interpretacji podatkowej potwierdzającej
      możliwość korzystania przez Spółkę z podatku od dochodu z kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej.
    W piśmie z 18 października 2025 r., które wpłynęło w tym samym dniu wskazali Państwo
    m.in., że Spółka nie prowadzi odrębnej ewidencji rachunkowej, zgodnie z art. 24e ust. 1
    ustawy o CIT, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu
    złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy, jednakże - w
    przypadku uzyskania od tutejszego organu interpretacji podatkowej potwierdzającej
    możliwość korzystania przez Spółkę z podatku od dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, taka ewidencja rachunkowa będzie prowadzona zgodnie z art.
    24e ust. 1 ustawy o CIT.
    Pytania
    1. Czy prowadzone przez Spółkę prace, przedstawione w opisie stanu faktycznego i
      zdarzenia przyszłego, polegające na wytwarzaniu oraz ulepszaniu oprogramowania - Y
      - stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT,
      co uprawnia Spółkę do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ustawy o CIT?
      (przeformułowane w piśmie z 10 października 2025 r.)
    2. Czy kosztem kwalifikowanym do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d
      ustawy o CIT są opisane w stanie faktycznym koszty wynagrodzenia pracowników,
      wynajęcia serwerów, sprzętu komputerowego oraz urządzeń i materiałów biurowych?
      (część pytania z wyłączeniem kosztów wynagrodzeń za czas choroby, urlopu lub innej
      nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę)
    3. Czy autorskie prawo do programu komputerowego Y, wytworzonej, rozwijanej i
      ulepszanej przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej
      stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt
      8 ustawy o CIT? (przeformułowane w piśmie z 10 października 2025 r.)
    4. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku
      dochodowego na podstawie art. 24d-e ustawy o CIT w stosunku do dochodów
      uzyskanych z opłat z Oprogramowania (udzielania dostępu do Y poprzez sprzedaż
      planów subskrypcyjnych) (winno być: z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Y)?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przeformułowane w piśmie z 10 października
    2025 r. oraz uzupełnione pismem z 18 listopada 2025 r.):
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzone przez Spółkę prace, przedstawione w opisie
      stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, polegające na wytwarzaniu oraz ulepszaniu
      oprogramowania: Y - stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a
      pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia Spółkę do dokonania odliczenia, o którym mowa w
      art. 18d ustawy o CIT.
    2. Wskazane w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty są kosztem
      kwalifikowanym do odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o CIT.
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, autorskie prawo do programu komputerowego Y, stanowi
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8
      ustawy o CIT.

    4. Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego
      na podstawie art. 24d ustawy o CIT w stosunku do dochodów uzyskanych z tytułu
      udzielenia licencji na korzystanie z Y.
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzone przez Spółkę prace polegające na wytwarzaniu oraz
    ulepszaniu oprogramowania, Y, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT).
    Działalność ta ma charakter twórczy, obejmuje systematyczne prace koncepcyjne,
    projektowe i programistyczne prowadzone w celu opracowania i wdrożenia
    innowacyjnych rozwiązań technologicznych w zakresie (...).
    Realizowane projekty polegają m.in. na tworzeniu nowych funkcjonalności Y, optymalizacji
    modeli uczenia maszynowego, rozwoju architektury systemu i poprawie skuteczności
    algorytmów (...).
    Każdy z tych etapów wymaga od zespołu specjalistycznej wiedzy, eksperymentowania i
    testowania wielu koncepcji, a uzyskane rezultaty stanowią nowy zasób wiedzy
    technologicznej Spółki.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa to działalność
    twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Analiza charakteru prowadzonej przez Spółkę działalności wskazuje, że spełnia ona
    przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu powyższego
    przepisu.
    Działalność Spółki ma charakter twórczy, ponieważ obejmuje opracowywanie nowych
    koncepcji i rozwiązań technicznych w zakresie oprogramowania opartego na sztucznej
    inteligencji - Y. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowego ani odtwórczego, lecz
    wymagają znacznego nakładu intelektualnego, eksperymentowania i tworzenia nowych
    funkcjonalności oraz ulepszeń w stosunku do dotychczasowych rozwiązań. Każdy projekt
    realizowany przez Spółkę wymaga opracowania indywidualnych koncepcji i zastosowania
    dedykowanych metod, co potwierdza twórczy charakter podejmowanych działań.
    Prowadzone prace przyczyniają się do zwiększania i wykorzystywania zasobów wiedzy w
    dziedzinie informatyki, uczenia maszynowego oraz przetwarzania danych. W toku
    realizacji projektów pracownicy Spółki nabywają i rozwijają nową wiedzę, która następnie
    jest wykorzystywana przy kolejnych etapach rozwoju Y. Nawet w przypadkach, gdy
    określone rozwiązania nie są ostatecznie wdrażane, uzyskane doświadczenia stanowią
    istotny zasób wiedzy, który znajduje zastosowanie w dalszych pracach badawczo-
    rozwojowych.
    Działalność ta prowadzona jest w sposób systematyczny i planowy, według określonego
    harmonogramu i z wykorzystaniem przypisanych zasobów osobowych oraz technicznych.
    Poszczególne etapy projektów są realizowane w sposób uporządkowany i
    dokumentowany, co pozwala na zapewnienie ciągłości i kontroli nad procesem badawczo-
    rozwojowym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe
    obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy, w tym
    w zakresie narzędzi informatycznych, w celu projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Spółki w pełni
    wpisuje się w tę definicję, gdyż polega na wykorzystywaniu wiedzy informatycznej i
    technologicznej do opracowywania nowych oraz udoskonalonych rozwiązań w zakresie
    oprogramowania.

    W świetle powyższego należy uznać, że prowadzone przez Spółkę prace związane z
    tworzeniem i ulepszaniem Y stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art.
    4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia Spółkę do skorzystania z odliczenia, o którym mowa
    w art. 18d tej ustawy.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę wydatki związane z realizacją
    działalności badawczo-rozwojowej w zakresie tworzenia i ulepszania oprogramowania: Y,
    stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2-3 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze
    zm.), uprawniające do zastosowania ulgi B+R.
    W szczególności, Spółka ponosi następujące kategorie kosztów:
    - wynagrodzenia pracowników - stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2
      pkt 1 ustawy o CIT, tj. koszty ponoszone z tytułu wynagrodzeń pracowników
      zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, w zakresie w jakim czas ich pracy jest
      przeznaczony na działalność badawczo-rozwojową, wraz ze składkami na
      ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika składek;
    - wydatki na sprzęt komputerowy, urządzenia peryferyjne oraz oprogramowanie -
      stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jako
      nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową, a w przypadku środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych - poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 18d ust. 3
      ustawy o CIT;
    - koszty wynajmu i utrzymania serwerów wykorzystywanych do działalności badawczo-
      rozwojowej - stanowią koszty kwalifikowane, jako wydatki bezpośrednio związane z
      prowadzeniem prac B+R, obejmujące m.in. gromadzenie danych do uczenia
      maszynowego, trenowanie modeli sztucznej inteligencji, testowanie rozwiązań oraz
      przeprowadzanie eksperymentów technicznych. Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy
      o CIT, wydatki te mieszczą się w kategorii kosztów nabycia materiałów i surowców
      niezbędnych do realizacji prac rozwojowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatnik uzyskujący
    przychody inne niż z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania
    koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, określone
    jako koszty kwalifikowane. W art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT wskazano zamknięty katalog
    wydatków, które mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane. Zdaniem Wnioskodawcy,
    ponoszone przez Spółkę wydatki związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej
    w zakresie tworzenia i ulepszania oprogramowania Y, mieszczą się w tym katalogu.
    Koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę stanowią
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Do kosztów
    tych zalicza się zarówno wynagrodzenia zasadnicze, premie i dodatki, jak również składki
    na ubezpieczenia społeczne finansowane przez płatnika składek - w części, w jakiej czas
    pracy pracowników jest faktycznie przeznaczony na realizację działalności badawczo-
    rozwojowej. Pracownicy Spółki zaangażowani w prace B+R wykonują m.in. czynności
    programistyczne, testowe, analityczne i projektowe, bezpośrednio związane z
    opracowywaniem, rozwojem i ulepszaniem oprogramowania Y.
    Wydatki ponoszone na zakup sprzętu komputerowego, urządzeń peryferyjnych oraz
    niezbędnego oprogramowania stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt
    2 ustawy o CIT - jako wydatki na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych
    z działalnością badawczo-rozwojową.

    W sytuacji, gdy sprzęt komputerowy lub oprogramowanie spełnia definicję środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, kosztem kwalifikowanym będą odpisy
    amortyzacyjne dokonywane - w zakresie, w jakim dany składnik majątku jest
    wykorzystywany w działalności B+R.
    Sprzęt komputerowy i oprogramowanie są niezbędne do prowadzenia badań i testów nad
    modelami uczenia maszynowego, przetwarzania danych oraz implementacji nowych
    funkcjonalności w ramach Y, a zatem pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Wydatki związane z wynajmem i utrzymaniem serwerów wykorzystywanych w działalności
    badawczo-rozwojowej również stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust.
    2 pkt 2 ustawy o CIT, jako koszty nabycia materiałów i surowców niezbędnych do realizacji
    prac rozwojowych.
    Serwery są nieodzownym elementem infrastruktury technicznej, wykorzystywanej przez
    Spółkę do gromadzenia danych niezbędnych do uczenia modeli sztucznej inteligencji,
    przeprowadzania eksperymentów, testowania nowych rozwiązań oraz przetwarzania
    dużych zbiorów informacji. Wydatki te mają zatem charakter bezpośredni i funkcjonalny
    wobec działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę.
    Wydatki na urządzenia i materiały biurowe - takie jak elementy niezbędne do obsługi
    projektów B+R (np. drukarki, skanery, akcesoria komputerowe, materiały eksploatacyjne) -
    mogą stanowić koszty kwalifikowane, w zakresie w jakim są bezpośrednio związane z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Wszystkie wymienione wydatki są ponoszone w bezpośrednim związku z realizacją
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT i mieszczą się
    w kategoriach kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2-3 tej ustawy. W
    konsekwencji, Spółka jest uprawniona do uwzględnienia ich przy obliczaniu podstawy
    odliczenia w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie
    prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw, którego przedmiot został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2509 ze zm.), programy komputerowe podlegają
    ochronie jak utwory literackie, niezależnie od ich formy wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    wszystkie formy programu, w tym kod źródłowy, kod wynikowy oraz dokumentację
    towarzyszącą.
    Program komputerowy Y jest zatem utworem w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim, a tym samym stanowi prawo własności intelektualnej chronione ustawowo.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że Y została wytworzona, rozwijana i ulepszana w
    ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę.
    Prace te obejmują m.in. opracowywanie i implementację nowych algorytmów analizy,
    rozwój modeli uczenia maszynowego, testowanie efektywności rozwiązań oraz
    projektowanie innowacyjnych funkcjonalności (...). Działania te są prowadzone w sposób
    metodyczny, planowy i twórczy, z wykorzystaniem specjalistycznej wiedzy z zakresu
    informatyki i sztucznej inteligencji.
    W rezultacie, wytworzone autorskie prawo do Y jest efektem działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

    Tym samym, autorskie prawo do Y stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.
    Spółka uzyskuje przychody z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Y. Dochody te
    pozostają w bezpośrednim związku z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    którym jest autorskie prawo do programu komputerowego. W konsekwencji, spełnione są
    warunki określone w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, umożliwiające Spółce w przyszłości
    zastosowanie preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego (IP Box) do dochodów
    uzyskiwanych z kwalifikowanego IP, tj. z oprogramowania Y.
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatnik uzyskujący
    dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (kwalifikowanych IP) może
    zastosować wobec tych dochodów preferencyjną 5% stawkę podatku dochodowego.
    W art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT wskazano, że autorskie prawo do programu
    komputerowego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o ile podlega
    ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów oraz zostało wytworzone,
    rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 3, Spółka wytworzyła, rozwija i ulepsza program
    komputerowy Y, który stanowi utwór chroniony na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. W konsekwencji, oprogramowanie to stanowi
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu przepisów ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, kwalifikowanymi dochodami z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej są w szczególności:
    - opłaty lub należności wynikające z umowy licencyjnej dotyczącej kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    - dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi,
    - odszkodowania za naruszenie praw z kwalifikowanego IP, uzyskane w postępowaniu
      spornym.
    Spółka uzyskuje przychody z tytułu udzielania licencji na korzystanie z oprogramowania Y
    w modelu subskrypcyjnym. Klienci końcowi, poprzez stronę internetową Spółki, nabywają
    czasowy dostęp do Y w zamian za opłatę subskrypcyjną. Płatności dokonywane są za
    pośrednictwem pośrednika płatności – (...).
    Dochód Spółki z tego tytułu stanowi zatem dochód z opłat licencyjnych za korzystanie z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 1
    ustawy o CIT.
    Całość przychodów generowanych przez Spółkę w ramach udzielania dostępu do Y
    pozostaje w bezpośrednim związku z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj.
    autorskim prawem do programu komputerowego. Model subskrypcyjny, w którym Spółka
    udostępnia swoje oprogramowanie użytkownikom, nie obejmuje świadczenia usług
    dodatkowych - przedmiotem transakcji jest jedynie prawo do korzystania z programu
    komputerowego w określonym zakresie (na wskazanych polach eksploatacji).
    W konsekwencji, całość wynagrodzenia uzyskiwanego przez Spółkę z tytułu udzielania
    licencji stanowi przychód z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 24d ustawy o CIT.
    Spółka będzie prowadzić ewidencję pozwalającą na wyodrębnienie przychodów, kosztów i
    dochodów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

    zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT. Ewidencja ta będzie umożliwiała obliczenie dochodu
    z kwalifikowanego IP, określającego proporcję kosztów faktycznie poniesionych na
    działalność badawczo-rozwojową w stosunku do całkowitych kosztów wytworzenia
    kwalifikowanego prawa.
    Z uwagi na to, że wszystkie przesłanki określone w przepisach art. 24d-24e ustawy o CIT
    zostaną spełnione, Spółka będzie uprawniona do zastosowania wobec dochodów
    uzyskiwanych z tytułu udzielania licencji do oprogramowania Y preferencyjnej 5% stawki
    podatku dochodowego (tzw. IP Box).
    Mając na uwadze powyższe, dochody uzyskiwane przez Spółkę z tytułu udzielania dostępu
    do Y w modelu subskrypcyjnym stanowią dochody z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT. W konsekwencji, Spółka
    będzie uprawniona do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego w
    odniesieniu do tych dochodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1 i 2.
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
      dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza:
    (i) robiący coś regularnie i starannie,
    (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
    (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też:
      o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

    W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc
    odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń, co oznacza, że
    aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych
    rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru),
    związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.

    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwróciłem już uwagę powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Odnosząc się do powołanych przepisów, stwierdzam, że prowadzone przez Państwa
    Spółkę prace, przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    polegające na wytwarzaniu oraz ulepszaniu oprogramowania - Y - stanowią działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia Spółkę do
    dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Państwa wątpliwości objęte pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2 dotyczą ustalenia, czy
    ponoszone przez Spółkę wydatki związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej
    w zakresie tworzenia i ulepszania oprogramowania: Y, stanowią koszty kwalifikowane, o
    których mowa w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT uprawniające do zastosowania ulgi B+R.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2 updop.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 updop:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się:

      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    Art. 18d ust. 3 updop, stanowi, że:
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 updop,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16f ust. 3 ustawy o CIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Stosownie do art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Jak stanowi art. 18d ust. 7 updop,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
        2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa
        w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
        pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop,

      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu updop,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
      przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      updop,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że ponoszą Państwo koszty na wynagrodzenia
    pracowników - stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,
    tj. koszty ponoszone z tytułu wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie
    umowy o pracę, w zakresie w jakim czas ich pracy jest przeznaczony na działalność
    badawczo-rozwojową, wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi
    przez płatnika składek.

    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty
    świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm., dalej: „updof”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Zatem, zgadzam się z Państwem, że wskazane we wniosku wynagrodzenia pracowników
    stanowią/będą stanowić koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej, o
    których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, ponoszą Państwo również
    koszty na:

    - sprzęt komputerowy, urządzenia peryferyjne oraz oprogramowanie - stanowią koszty
      kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jako nabycie
      materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową, a w przypadku środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych, poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 18d ust. 3
      ustawy o CIT;
    - wynajem i utrzymanie serwerów wykorzystywanych do działalności badawczo-
      rozwojowej - stanowią koszty kwalifikowane, jako wydatki bezpośrednio związane z
      prowadzeniem prac B+R, obejmujące m.in. gromadzenie danych do uczenia
      maszynowego, trenowanie modeli sztucznej inteligencji, testowanie rozwiązań oraz
      przeprowadzanie eksperymentów technicznych. Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy
      o CIT, wydatki te mieszczą się w kategorii kosztów nabycia materiałów i surowców
      niezbędnych do realizacji prac rozwojowych;
    - urządzenia i materiały biurowe (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) - dla
      tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
      zaplecze techniczne i biurowe.
    Zgodnie z cytowanym już art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, warunkiem uznania wydatków na
    nabycie materiałów za koszty kwalifikowane jest ich bezpośredni związek z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów. Zatem, przyjmuje się, że materiały, w przypadku których istnieje możliwość
    ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane
    w ramach ww. działalności.
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to ”składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą
    być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów, które podatnik zaliczył do kosztów
    uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez niego
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Stosownie do treści art. 18d ust. 2 pkt 2a updop,

      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
      specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz
      urządzeń pomiarowych.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Z przywołanego art. 18d ust. 2 pkt 2a updop wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt
    specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:
    - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
    - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, mogą stanowić wyłącznie
    wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka trwałego.
    Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 updop, w części w jakiej sprzęt jest
    wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.
    Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
    mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków
    wskazanych w art. 18d ustawy o CIT.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d
    ust. 3 ustawy o CIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania
    „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą
    uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej.

    Wydatki poniesione na zakup sprzętu specjalistycznego niebędącego środkiem trwałym,
    wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej przez Spółkę działalności opisanej we
    wniosku stanowią koszt kwalifikowany o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o
    CIT.
    Zatem, zgadzam się z Państwem, że wskazane we wniosku wydatki na sprzęt
    komputerowy, urządzenia peryferyjne oraz oprogramowanie, koszty wynajmu i
    utrzymania serwerów, urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i
    eksploatacyjne) wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej stanowią/będą
    stanowić koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art.
    18d ust. 2 pkt 2 i 2a ustawy o CIT.
    Natomiast, w przypadku gdy sprzęt komputerowy, urządzenia peryferyjne oraz
    oprogramowanie będą stanowić środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne będą
    stanowić koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art.
    18d ust. 3 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę
    wydatki związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej w zakresie tworzenia i
    ulepszania oprogramowania: Y, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d
    ust. 2-3 ustawy o CIT uprawniające do zastosowania ulgi B+R, jest prawidłowe.
    Ad. 3 i 4.
    Odnosząc się do pytań oznaczonych nr 3 i 4 wskazać należy, że regulacje dotyczące
    stosowania preferencji IP Box zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e updop.
    Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop:
      podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 24d ust. 2 updop:
      kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1. patent,
      2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
      8. autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:
      podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

    Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w
    takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-
    rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest
    możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do
    preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
    Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego
    przepisu:
      wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b)*1,3/(a+b+c+d),
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
      c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
      d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:
      do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1,
    przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).
    Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop:
      dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty
      przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:
      1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi,
      4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop,
    zostały określone w art. 24e updop.
    W myśl art. 24e ust. 1 updop:
      podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

      1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej
      ewidencji rachunkowej;
      2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji
      rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług -
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe
      spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:
      w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie
      dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest
      obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
    Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d
    ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa
    Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje
    pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego
    określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka
    stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój
    nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da
    się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności
    (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus
    Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4
    czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997)
    FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”):
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
      przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:
      w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem,
      symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:
      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi
    on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie
    od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej
    nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców
    programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa
    autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do
    programu komputerowego” które wskazują, że część chronioną prawem jest w
    szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu
    źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do
    programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii
    informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra
    niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego
    rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego
    przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego
    zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu.
    Reasumując, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz
    szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie
    jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego
    Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem
    autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się
    w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD
    wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy
    patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo
    wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której
    prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie
    wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu
    podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast
    polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem
    autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również,
    że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji
    nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji
    IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww.
    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2
    pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac
    badawczo-rozwojowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:
    1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;
    3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Z analizy sprawy wynika, że Y, stanowiąca efekt działalności badawczo-rozwojowej,
    stworzona, rozwijana i ulepszana przez Państwa, podlegająca ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych będzie stanowiła kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 updop.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 4 wskazuję, że dochodem
    kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest m.in. dochód uzyskany z tytułu opłat lub
    należności wynikających z umowy, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4
      ustawy o CIT.
    Zatem, dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX: „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w
    dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia
    końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie
    związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie
    przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do
    tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i
    pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z
    kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP
    nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Również zatem cytowane objaśnienia nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości
    zaprezentowanej wykładni art. 24d ust. 1, art. 24d ust. 7 pkt 1 updop.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej
    z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że, podatnik prowadzący
    księgi rachunkowe, uzyskujący dochody z kwalifikowanych IP, powinien poprzez
    odpowiednie zmiany w dokumentacji przyjętych zasad (polityce) rachunkowości dokonać
    wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących każdego
    kwalifikowanego IP, umożliwiającego uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie
    rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu lub straty. Wymóg
    zapewnienia ww. wyodrębnionej ewidencji nie oznacza prowadzenia odrębnych ksiąg
    rachunkowych, lecz wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych,
    przykładowo na kontach ksiąg pomocniczych. Przed poniesieniem kosztów uzyskania
    przychodów związanych z danym kwalifikowanym IP podatnik powinien zaplanować i
    wprowadzić odpowiednią wyodrębnioną ewidencję księgową w obszarze ksiąg
    rachunkowych. Wymagana jest wyodrębniona ewidencja zarówno dla kont przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów, dochodów (strat) z kwalifikowanych IP, kont dotyczących
    środków trwałych, jak i rozrachunków.
    Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić
    szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy
    opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z
    osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Z opisu sprawy wynika, że pierwszym dochodem, do którego zamierzają Państwo
    zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku, będzie dochód uzyskany po otrzymaniu
    indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydanej na skutek złożonego
    przez Państwa wniosku o wydanie takiej interpretacji, potwierdzającej, że Spółka
    rzeczywiście jest uprawniona do zastosowania wskazanej stawki w odniesieniu do
    dochodów uzyskiwanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazanych we
    wniosku. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo również, że od tego momentu
    zamierzają Państwo prowadzić ewidencję w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego
    prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodów (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    zgodnie z art. 24e updop.
    W odniesieniu do powyższego wyjaśniam, że w celu skorzystania z preferencji, o której
    mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, są Państwo zobowiązani do prowadzenia odrębnej
    ewidencji w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu
    złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy.
    Reasumując, zgadzam się z Państwem, że przysługuje Państwu prawo do zastosowania
    5% stawki podatku na podstawie art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, w stosunku do dochodów
    uzyskiwanych z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.
    Przy czym, przysługiwać będzie Państwu prawo do skorzystania z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów uzyskanych w latach kolejnych, jeżeli będą Państwo prowadzić
    ewidencję rachunkową w myśl art. 24e ustawy o CIT oraz nie zmieni się stan faktyczny lub
    nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W zakresie części pytania, oznaczonego we wniosku nr 2, tj. w zakresie kosztów
    wynagrodzeń za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników zatrudnionych
    na postawie umowy o pracę, zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W

    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z przedstawionego stanu faktycznego i z własnego
    stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji Podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
      się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.