Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.903.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Zwolnienie przedmiotowe; cele mieszkaniowe, zakup lokalu
mieszkalnego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
lokal-lokal mieszkalny
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 26

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia
    przedmiotowego. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (...) planuje sprzedaż lokalu mieszkalnego, który otrzyma od swojego
    rodzica w drodze darowizny. Sprzedaż ta nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości w drodze darowizny.
    Uzyskane środki pieniężne Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na własny cel
    mieszkaniowy – spłatę kredytu (pożyczki) hipotecznego wraz z należnymi odsetkami.
    Kredyt ten został zaciągnięty przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia
    darowanej nieruchomości. Umowa kredytowa została zawarta z bankiem mającym
    siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kredyt został zaciągnięty wspólnie przez
    Wnioskodawcę oraz Jego partnerkę, z którą nie pozostaje w związku małżeńskim. Z tytułu
    umowy kredytu obie strony są solidarnie odpowiedzialne za spłatę zobowiązania wobec
    banku.
    Nieruchomość, której dotyczy kredyt, stanowi lokal mieszkalny, który Wnioskodawca oraz
    Jego partnerka nabyli w udziałach wynoszących po 50% każdy. Na dzień składania wniosku
    Wnioskodawca nie zamieszkuje w lokalu, którego dotyczy kredyt. Nie będzie w nim
    również zamieszkiwał w dniu wykonania darowizny, ponieważ budynek będzie jeszcze w
    budowie. Wnioskodawca planuje jednak rozpocząć zamieszkiwanie w tym lokalu
    mieszkalnym przed sprzedażą nieruchomości otrzymanej w drodze darowizny.
    Oświadczenie Wnioskodawcy: zgodnie z art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej, Wnioskodawca
    oświadcza, że w przedstawionej sprawie:
    - nie toczy się wobec niego postępowanie podatkowe,
    - nie jest prowadzona kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa,
    - sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu
      podatkowego.

## Pytanie

Czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży lokalu mieszkalnego
    otrzymanego w drodze darowizny od rodzica, dokonanej przed upływem 5 lat od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiła darowizna, będzie korzystał ze zwolnienia z
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli środki z tej sprzedaży zostaną
    przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego (wraz z odsetkami), zaciągniętego przed
    sprzedażą, na zakup lokalu mieszkalnego, w którym Wnioskodawca będzie zamieszkiwał
    najpóźniej w dniu poprzedzającym sprzedaż darowanego lokalu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż lokalu mieszkalnego otrzymanego w
    drodze darowizny, dokonana przed upływem 5 lat od nabycia, skutkowałaby co do zasady
    powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy, dochód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości może być zwolniony z opodatkowania, jeżeli w terminie 3 lat od końca
    roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, podatnik przeznaczy całość uzyskanego
    przychodu na własne cele mieszkaniowe, określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Wnioskodawca uważa, że spłata kredytu hipotecznego (wraz z odsetkami), zaciągniętego
    przez Niego - nawet wspólnie z osobą, z którą nie pozostaje w związku małżeńskim - przed
    dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, na zakup lokalu mieszkalnego, w którym
    Wnioskodawca posiada udział i będzie faktycznie zamieszkiwał najpóźniej przed

    dokonaniem sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem darowizny, stanowi
    realizację własnego celu mieszkaniowego w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy.
    W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że uzyskany dochód ze sprzedaży
    darowanego lokalu mieszkalnego – mimo, że sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od
    nabycia - będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania, o ile spełniony zostanie
    warunek przeznaczenia przychodu na wskazany cel mieszkaniowy w przewidzianym
    ustawowo terminie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Zatem zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana nieruchomości nabytej w
    drodze darowizny, która zostanie dokonana przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
    podatkowego, w którym otrzyma Pan darowiznę, będzie stanowiła źródło przychodu w
    myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww.
    odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.

    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości, jaka
    proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele
    mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód
    z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas
    uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
        2) wydatki poniesione na:
        a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
        b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o
          którym mowa w lit. a),
        c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
          (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
          odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę
          kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

    Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki
    poniesione na spłatę kredytu przeznaczonego na nabycie nieruchomości, na własne cele
    mieszkaniowe.
    Jednocześnie wskazać należy, że z art. 366 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:
      § 1. Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może
      żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich
      lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z
      dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
      § 2. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają
      zobowiązani.
    Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia
    wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników
    solidarnych odpowiada więc za całość długu, do pełnej wysokości zobowiązania a nie tylko
    za część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy
    zobowiązanych. W związku z powyższym, bez znaczenia pozostaje fakt, że jest Pan
    współwłaścicielem nieruchomości i posiada określoną wielkość udziału we
    współwłasności. Przy obliczaniu dochodu zwolnionego możne Pan uwzględnić całą kwotę
    jaka zostanie wydatkowana przez Pana na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup
    nieruchomości (lokalu mieszkalnego).
    Tym samym, jeżeli Pan ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z
    zawartej umowy kredytowej, to nie ma przeszkód, aby wydatki poniesione przez Pana
    tytułem spłaty kredytu zaliczyć na poczet wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe, celem zastosowania przedmiotowego zwolnienia wynikającego z art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Do skorzystania z ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z
    art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, wystarczające jest samo nabycie nieruchomości lub prawa
    określonych typów. Oznacza to, że wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest np. spłata
    kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika na nabycie lokalu
    mieszkalnego.
    Jak wynika z treści wniosku, planuje Pan sprzedaż lokalu mieszkalnego, który otrzyma od
    swojego rodzica w drodze darowizny. Sprzedaż ta nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi nabycie nieruchomości w drodze
    darowizny. Uzyskane środki pieniężne zamierza Pan przeznaczyć na własny cel
    mieszkaniowy – spłatę kredytu hipotecznego wraz z należnymi odsetkami zaciągniętego
    na zakup lokalu mieszkalnego, w którym planuje Pan rozpocząć zamieszkiwanie. Kredyt
    ten został zaciągnięty przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia darowanej
    nieruchomości. Umowa kredytowa została zawarta z bankiem mającym siedzibę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kredyt został zaciągnięty wspólnie przez Pana i Pana
    partnerkę. Z tytułu umowy kredytu obie strony są solidarnie odpowiedzialne za spłatę
    zobowiązania wobec banku.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że wydatkowanie przez Pana przychodu ze sprzedaży nieruchomości,
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie nieruchomości otrzymanej w darowiźnie,
    na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie nieruchomości (udziału), w której planuje Pan
    zamieszkać, będzie stanowić wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art.
    21 ust. 25 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, uprawniający Pana do zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia
    ww. nieruchomości na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.