Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.674.2024.1.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Ustalenie: 1) czy powierzchnię udostępnioną nieodpłatnie w
ramach umowy dzierżawy lokalu gastronomicznego (salę
jadalną do konsumpcji, i przestrzeń przy kawiarni) do
wspólnego korzystania przez pracowników, czytelników i
innych użytkowników X nie należy uznać za powierzchnię
oddaną do używania i uwzględnić dla celów obliczania
przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT, 2) czy w
przypadku wynajęcia części budynku (np. sali konferencyjnej)
na kilka godzin lub na kilka dni w miesiącu, jeżeli powierzchnia
ta nie jest objęta umową wynajmu na pierwszy dzień tego
miesiąca, Wnioskodawca jest obowiązany uwzględniać tę
powierzchnię dla celów obliczania przychodu na podstawie
art. 24b ust. 6 ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do udziału
powierzchni użytkowej oddanej do używania w całkowitej
powierzchni użytkowej tego budynku na dzień określony w
ust. 3 tego artykułu, 3) czy w przypadku kilkukrotnego
wynajęcia w danym miesiącu tej samej części budynku (np.
danej sali konferencyjnej) na podstawie odrębnych umów
najmu krótkoterminowego, do ustalenia przychodu, zgodnie z
art. 24b ust. 6 ustawy o CIT należy uwzględnić powierzchnię
użytkową tej powierzchni tylko jednokrotnie; czy w takim
przypadku ma znaczenie czy powierzchnia jest wynajęta dla
jednego najemcy czy różnych najemców.
Słowa kluczowe: dzierżawa
najem
podatek-podatek od przychodów z budynków
udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Podatki-
Podatek od przychodów z budynków
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24b-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24b-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24b-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 roku wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2024 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X (zwana dalej także „X”) jest (...). X jest podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych o nieograniczonym obowiązku podatkowym na terytorium RP. X jest także
    podatnikiem podatku od przychodów z budynków.
    X jest właścicielem zespołu budynków zlokalizowanych w (...) przy (...).
    Budynki te zakwalifikowane są do środków trwałych ujętych w ewidencji środków trwałych.
    (...)
    X ma zawarte długoterminowe umowy najmu/dzierżawy powierzchni użytkowych w
    budynkach: A, B i F.
    W ramach jednej z umów długoterminowych X oddaje w dzierżawę lokal gastronomiczny o
    łącznej powierzchni 437,72 m.kw. Oprócz powierzchni oddanej w dzierżawę X również
    udostępnia dzierżawcy nieodpłatnie dodatkową powierzchnię (salę jadalną do konsumpcji
    wraz z wyposażeniem o powierzchni 133,68 m.kw., i przestrzeń przy kawiarni wraz z
    wyposażeniem - nie ograniczona ścianami, bez określenia powierzchni) do wspólnego
    korzystania przez pracowników, czytelników i innych klientów. Powierzchnia udostępniona
    nieodpłatnie nie jest wliczona do powierzchni dzierżawy, za którą płacony jest czynsz. W
    ramach tej umowy X udostępnia dzierżawcy nieodpłatnie również ogólnodostępne toalety
    i ciągi komunikacyjne prowadzące do dzierżawionych pomieszczeń, czy dróg
    ewakuacyjnych.
    X zawiera także umowy krótkoterminowego najmu powierzchni użytkowych w budynkach
    A i B w celu organizacji m.in.: konferencji, różnych imprez, jako sceneria do filmu. Taki
    krótkoterminowy najem nie występuje w każdym miesiącu i trwa zazwyczaj kilka dni w
    miesiącu w określonych godzinach i dotyczy konkretnych sal konferencyjnych czy holi
    przed tymi salami. W ramach tych umów najemcy mogą korzystać nieodpłatnie z
    ogólnodostępnych toalet, szatni, czy ciągów komunikacyjnych. Umowy najmu
    krótkoterminowego zawierane są przed terminem najmu i udostępnieniem tych
    pomieszczeń.
    Biorąc pod uwagę najem długo i krótkoterminowy, do dnia złożenia wniosku nie zaistniała
    konieczność zapłaty przez X podatku od przychodów ze środków trwałych będących
    budynkami, o którym mowa w art. 24b ustawy o CIT.
    Pytania
    1. Czy powierzchnię udostępnioną nieodpłatnie w ramach umowy dzierżawy lokalu
      gastronomicznego (salę jadalną do konsumpcji, i przestrzeń przy kawiarni) do
      wspólnego korzystania przez pracowników, czytelników i innych użytkowników X
      należy uznać za powierzchnię oddaną do używania i uwzględnić dla celów obliczania
      przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT ?
    2. Czy w przypadku wynajęcia części budynku (np. sali konferencyjnej) na kilka godzin lub
      na kilka dni w miesiącu, jeżeli powierzchnia ta nie jest objęta umową wynajmu na
      pierwszy dzień tego miesiąca, Wnioskodawca jest obowiązany uwzględniać tę
      powierzchnię dla celów obliczania przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o
      CIT, tj. proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w
      całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku na dzień określony w ust. 3 tego
      artykułu?
    3. Czy w przypadku kilkukrotnego wynajęcia w danym miesiącu tej samej części budynku
      (np. danej sali konferencyjnej) na podstawie odrębnych umów najmu

      krótkoterminowego, do ustalenia przychodu, zgodnie z art. 24b ust. 6 ustawy o CIT
      należy uwzględnić powierzchnię użytkową tej powierzchni tylko jednokrotnie? Czy w
      takim przypadku ma znaczenie czy powierzchnia jest wynajęta dla jednego najemcy
      czy różnych najemców?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy powierzchni udostępnionej nieodpłatnie w ramach umowy
    dzierżawy lokalu gastronomicznego (sala jadalna do konsumpcji i przestrzeń przy
    kawiarni) nie należy uwzględniać dla celów obliczania przychodu na podstawie art. 24b
    ust. 6 ustawy o CIT.
    Sala jadalna i przestrzeń przy kawiarni nie są oddane dzierżawcy do wyłącznego
    korzystania oraz nie są wliczone do metrażu dzierżawy, za który dzierżawca uiszcza
    comiesięczny czynsz. Ich udostępnienie jest niezbędne jednak, aby umowa i działalność
    prowadzona przez dzierżawcę na terenie X mogły być realizowane.
    Z przestrzeni tych mogą bez przeszkód korzystać pracownicy, czytelnicy oraz inni
    użytkownicy X, bez względu na to, czy są w danym momencie klientami lokalu
    gastronomicznego, czy też nie. Każdy może na tej przestrzeni spożywać swój posiłek, pić
    swój napój, może nawet odgrzać przyniesiony posiłek w dostępnej w sali jadalnej
    mikrofalówce. W ramach tej umowy dzierżawca ma także udostępnione nieodpłatnie ciągi
    komunikacyjne, prowadzące do dzierżawionych pomieszczeń, ciągi komunikacyjne będące
    drogami ewakuacyjnymi, drogi umożliwiające wynoszenie odpadów i nieczystości, czy
    toalety. Te powierzchnie, będące częściami wspólnymi także są użytkowane przez
    pracowników, czytelników czy innych użytkowników X. Są i muszą być udostępnione
    dzierżawcy, aby umowa mogła być realizowana zgodnie z przepisami np. bhp.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, powierzchni udostępnionych nieodpłatnie które
    muszą być udostępnione, aby umowa mogła być realizowana (nawet jeśli jest znany
    metraż np. sali jadalnej), nie należy uwzględniać dla celów obliczania przychodu na
    podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do udziału powierzchni
    użytkowej oddanej do używania w całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku na
    dzień określony w ust. 3 tego artykułu.
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku wynajęcia części budynku (np. sali konferencyjnej)
    na kilka godzin lub na kilka dni w miesiącu, jeżeli powierzchnia ta nie jest objęta umową
    wynajmu na pierwszy dzień tego miesiąca, Wnioskodawca nie jest obowiązany ustalać
    przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do udziału
    powierzchni użytkowej oddanej do używania w całkowitej powierzchni użytkowej tego
    budynku na dzień określony w ust. 3 tego artykułu.
    Zgodnie z art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od przychodu ze środka
    trwałego będącego budynkiem, który:
    1) stanowi własność albo współwłasność podatnika,
    2) został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
    3) jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    - zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków", wynosi 0,035% podstawy
    opodatkowania za każdy miesiąc.
    W myśl art. 24b ust. 3 ustawy o CIT, przychód, o którym mowa w ust. 1, stanowi ustalona
    na pierwszy dzień każdego miesiąca wartość początkowa podlegającego opodatkowaniu
    środka trwałego wynikająca z prowadzonej ewidencji, a w miesiącu, w którym środek
    trwały został wprowadzony do ewidencji - wartość początkowa ustalona na dzień

    wprowadzenia środka trwałego do ewidencji. Zgodnie z art. 24b ust. 6 ustawy o CIT, w
    przypadku gdy budynek został oddany do używania w części, przychód ustala się
    proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w całkowitej
    powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję, o której mowa w zdaniu pierwszym,
    ustala się na dzień określony w ust. 3.
    W myśl art. 24b ust. 7 ustawy o CIT, nie ustala się przychodu, o którym mowa w ust. 1, w
    przypadku, gdy ustalony na dzień określony w ust. 3, łączny udział oddanej do używania
    powierzchni użytkowej budynku nie przekracza 5% całkowitej powierzchni użytkowej tego
    budynku.
    Zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma
    przychodów, o których mowa w ust. 1, z poszczególnych budynków, pomniejszona o
    kwotę 10 000 000 zł.
    W zakresie pytania nr 2 istotne są przepisy art. 24b ust. 6 oraz art. 24b ust. 3 ustawy o CIT.
    Powołane powyżej przepisy dotyczą sytuacji oddania części budynku do używania. W
    takim przypadku przychód ustala się proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej
    oddanej do używania w całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję tę
    należy ustalić na pierwszy dzień każdego miesiąca (ewentualnie na dzień wprowadzenia
    środka trwałego do ewidencji - dotyczy przypadku wprowadzenia środka trwałego do
    ewidencji w miesiącu).
    Jednym z warunków wystąpienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku od
    przychodów z budynków jest oddanie go w całości albo w części do używania na
    podstawie umowy najmu. Tak stanowi art. 24b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, skoro proporcję, o której mowa w art. 24b ust. 6 ustawy o CIT
    należy ustalić na podstawie art. 24b ust. 3 tej ustawy, tj. (w analizowanym stanie
    faktycznym) na pierwszy dzień każdego miesiąca, to w tym pierwszym dniu miesiąca (w
    pierwszym dniu każdego miesiąca) część budynku musi być oddana do używania na
    podstawie umowy najmu.
    Pogląd zbieżny z powyższym wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia 26 kwietnia 2019 r. (0111-KDIB1-2.4010.37.2019.1.MS):
    „Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że warunkiem kwalifikującym budynek do
    objęcia podatkiem na podstawie art. 24b ustawy o CIT, poza warunkiem własności lub
    współwłasności, położenia na terytorium RP, jest jego oddanie w całości albo w części do
    używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
    charakterze.
    Wobec powyższego należy wskazać, że w przypadku gdy budynek został oddany w najem
    (dzierżawę) w części, przychód ustala się proporcjonalnie do udziału powierzchni
    wynajętej (dzierżawionej) w całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję
    ustala się na pierwszy dzień każdego miesiąca, a w miesiącu, w którym środek trwały
    został wprowadzony do ewidencji - na dzień wprowadzenia środka trwałego do ewidencji.
    Czas, na jaki zawarto umowę najmu jest we wskazanym kontekście pozbawiony znaczenia.
    Zatem w kalkulacji ujmuje się nawet powierzchnię wynajętą na kilka godzin lub dni w
    danym miesiącu, jeżeli powierzchnia ta objęta jest umową najmu (dzierżawy) na pierwszy
    dzień miesiąca.
    Skutkować to powinno tym, że wynajmowane przez Spółkę budynki, w których
    pomieszczenia wynajmowane są na kilka godzin lub dni w danym miesiącu powinny
    zostać objęte podatkiem wynikającym z art. 24b ustawy o CIT.
    Sposób obliczenia podatku ze środka trwałego będącego budynkiem został przedstawiony
    w art. 24b ust. 3 z uwzględnieniem art. 24b ust. 1, ust. 6 i ust. 9 ustawy o CIT. Dokonując
    obliczenia podatku na podstawie wyżej wymienionych przepisów Spółka powinna wziąć
    pod uwagę przychód ustalony proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej
    do używania w całości powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję, o której mowa w

    zdaniu pierwszym ustala się na dzień określony w ust. 3 (art. 24b ust. 6). Z kolei w art. 24b
    ust. 3 mowa jest o pierwszym dniu każdego miesiąca, a w miesiącu w którym środek
    trwały został wprowadzony do ewidencji o dniu wprowadzenia środka trwałego do
    ewidencji. Zatem ustalając przychód ze środka trwałego Spółka powinna wziąć pod uwagę
    proporcję powierzchni oddanej do używania w proporcji całkowitej budynku ustaloną na
    pierwszy dzień każdego miesiąca."
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku wynajęcia części budynku (np. sali
    konferencyjnej) na kilka godzin lub na kilka dni w miesiącu, jeżeli powierzchnia ta nie jest
    objęta umową wynajmu na pierwszy dzień tego miesiąca, Wnioskodawca nie jest
    obowiązany uwzględniać tej powierzchni dla celów obliczania przychodu na podstawie art.
    24b ust. 6 ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do
    używania w całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku na dzień określony w ust. 3
    tego artykułu.
    Ad. 3
    Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2 jest nieprawidłowe i należy ustalać
    przychód na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT tj. proporcjonalnie do udziału
    powierzchni użytkowej oddanej do używania w całkowitej powierzchni użytkowej danego
    budynku niezależnie od tego, czy najem krótkoterminowy obejmuje pierwszy dzień
    danego miesiąca czy nie, to w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku kilkukrotnego
    wynajęcia w danym miesiącu części budynku np. danej sali konferencyjnej na podstawie
    zawartych odrębnych umów wynajmu krótkoterminowego, do ustalenia przychodu należy
    uwzględnić powierzchnię użytkową tej wynajętej części budynku jednokrotnie. Dla
    ustalenia przychodu nie ma znaczenie fakt, że część budynku np. dana sala konferencyjna
    jest wynajęta w ramach wynajmu krótkoterminowego kilka razy w miesiącu dla jednego
    najemcy (na podstawie kilku różnych umów najmu) lub kilka razy w ciągu miesiąca dla
    różnych najemców.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie ma znaczenia, ile razy w ciągu jednego miesiąca zostanie
    wynajęta konkretna powierzchnia (np. dana sala konferencyjna). Do obliczenia wskaźnika
    procentowego wynajmowanej powierzchni w danym miesiącu należy uwzględnić ją tylko
    raz, ponieważ jest to cały czas ten sam metraż, tylko wynajęty kilka razy.
    Powołane przepisy ustawy o CIT nie regulują wprost tego zagadnienia. Obowiązek
    obliczania podatku od przychodów z budynków dotyczy każdego miesiąca (art. 24b ust. 11
    zdanie pierwsze ustawy o CIT). Jednym z warunków powstania obowiązku podatkowego w
    zakresie tego podatku jest oddanie do używania na podstawie umowy najmu części
    budynku. Ustawodawca w art. 24b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT odnosi się do części budynku.
    Kilkukrotne wynajęcie tej samej części budynku w danym, jednym miesiącu, nie może więc
    skutkować inną wysokością przychodu od jednokrotnego wynajęcia w danym miesiącu tej
    części budynku.
    Proporcja ustalania przychodu, o której mowa w art. 24b ust. 6 ustawy o CIT, odnosi się
    wyłącznie do powierzchni użytkowej bez względu na to czy będzie ona oddana do
    używania w danym miesiącu raz czy też wiele razy.
    Stanowisko Wnioskodawcy wynika dodatkowo z wykładni celowościowej art. 24b ustawy o
    CIT oraz domniemania racjonalności Ustawodawcy. Zgodnie z nimi na wysokość
    opodatkowania podatkiem od przychodów z budynków nie powinno wpływać wielość
    zawartych w danym miesiącu umów wynajmu krótkoterminowego danej (tej samej)
    powierzchni użytkowej części budynku.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku kilkukrotnego wynajęcia w danym
    miesiącu części budynku np. danej sali konferencyjnej na podstawie zawartych odrębnych
    umów wynajmu krótkoterminowego, do ustalenia przychodu należy uwzględnić
    powierzchnię użytkową tej sali konferencyjnej jednokrotnie. Dla ustalenia przychodu nie

    ma znaczenie fakt, że część budynku np. dana sala konferencyjna jest wynajęta w ramach
    wynajmu krótkoterminowego kilka razy w miesiącu dla jednego najemcy (na podstawie
    kilku różnych umów najmu) lub kilka razy w ciągu miesiąca dla różnych najemców.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia:
        czy powierzchnię udostępnioną nieodpłatnie w ramach umowy dzierżawy lokalu
        gastronomicznego (salę jadalną do konsumpcji, i przestrzeń przy kawiarni) do
        wspólnego korzystania przez pracowników, czytelników i innych użytkowników X
        nie należy uznać za powierzchnię oddaną do używania i uwzględnić dla celów
        obliczania przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT – jest prawidłowe,
        czy w przypadku wynajęcia części budynku (np. sali konferencyjnej) na kilka godzin
        lub na kilka dni w miesiącu, jeżeli powierzchnia ta nie jest objęta umową wynajmu
        na pierwszy dzień tego miesiąca, Wnioskodawca jest obowiązany uwzględniać tę
        powierzchnię dla celów obliczania przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o
        CIT, tj. proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w
        całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku na dzień określony w ust. 3 tego
        artykułu – jest nieprawidłowe,
        czy w przypadku kilkukrotnego wynajęcia w danym miesiącu tej samej części
        budynku (np. danej sali konferencyjnej) na podstawie odrębnych umów najmu
        krótkoterminowego, do ustalenia przychodu, zgodnie z art. 24b ust. 6 ustawy o CIT
        należy uwzględnić powierzchnię użytkową tej powierzchni tylko jednokrotnie; czy w
        takim przypadku ma znaczenie czy powierzchnia jest wynajęta dla jednego najemcy
        czy różnych najemców – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej są
    wyłącznie kwestie będące przedmiotem Państwa pytań.
    Zgodnie z art. 24b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatek dochodowy od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który:
      1) stanowi własność albo współwłasność podatnika,
      2) został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu,
        dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
      3) jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      - zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy
      opodatkowania za każdy miesiąc.
    W myśl art. 24b ust. 2 ustawy o CIT:
      Zwalnia się od podatku od przychodów z budynków przychód ze środka trwałego
      będącego budynkiem mieszkalnym oddanym do używania w ramach realizacji
      programów rządowych i samorządowych dotyczących budownictwa społecznego,
      jeżeli zwolnienie to stanowi rekompensatę spełniającą warunki określone w decyzji
      Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o
      funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z
      tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom

      zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie
      gospodarczym (Dz. Urz. UE L 7 z 11.01.2012, str. 3).
    Stosownie do art. 24b ust. 3 ustawy o CIT:
      Przychód, o którym mowa w ust. 1, stanowi ustalona na pierwszy dzień każdego
      miesiąca wartość początkowa podlegającego opodatkowaniu środka trwałego
      wynikająca z prowadzonej ewidencji, a w miesiącu, w którym środek trwały został
      wprowadzony do ewidencji - wartość początkowa ustalona na dzień wprowadzenia
      środka trwałego do ewidencji.
    W brzmieniu art. 24b ust. 6 - 9 ustawy o CIT:
      6. W przypadku gdy budynek został oddany do używania w części, przychód ustala
      się proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w
      całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję, o której mowa w zdaniu
      pierwszym, ustala się na dzień określony w ust. 3.
      7. Nie ustala się przychodu, o którym mowa w ust. 1, w przypadku, gdy ustalony na
      dzień określony w ust. 3, łączny udział oddanej do używania powierzchni użytkowej
      budynku nie przekracza 5% całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku.
      8. W przypadku gdy w budynku znajdują się lokale mieszkalne oddane do używania
      w ramach realizacji programów rządowych i samorządowych dotyczących
      budownictwa społecznego, o których mowa w ust. 2, przychód pomniejsza się
      proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej tych lokali mieszkalnych w
      całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję, o której mowa w zdaniu
      pierwszym, ustala się na dzień określony w ust. 3.
      9. Podstawę opodatkowania stanowi suma przychodów, o których mowa w ust. 1, z
      poszczególnych budynków, pomniejszona o kwotę 10 000 000 zł.
    W myśl art. 24b ust. 11–15 ustawy o CIT:
      11. Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać podatek od przychodów z
      budynków i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, za który płacony jest podatek. Jeżeli podatnik
      przed upływem terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, złoży zeznanie, o
      którym mowa w art. 27 ust. 1, podatek od przychodów z budynków za ostatni
      miesiąc roku podatkowego wpłaca nie później niż w terminie złożenia tego zeznania.
      12. Kwotę zapłaconego za dany miesiąc podatku od przychodów z budynków
      podatnicy odliczają od zaliczki na podatek, o której mowa w art. 25. W przypadku
      gdy podatnicy wpłacają zaliczki kwartalne, odliczeniu podlega podatek od
      przychodów z budynków zapłacony za miesiące przypadające na dany kwartał.
      13. Podatnicy mogą nie wpłacać podatku od przychodów z budynków, jeżeli jest on
      niższy od kwoty zaliczki na podatek, o której mowa w art. 25, za dany miesiąc.
      14. Kwotę zapłaconego i nieodliczonego w roku podatkowym podatku od
      przychodów z budynków odlicza się od podatku obliczonego zgodnie z art. 19 za rok
      podatkowy. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1.
      15. Kwota podatku od przychodów z budynków nieodliczona na podstawie ust. 14
      podlega zwrotowi na wniosek podatnika bez wydawania decyzji o zwrocie podatku,
      jeżeli wniosek nie budzi wątpliwości.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że X jest właścicielem
    zespołu budynków (Budynki: A, B, C, D, E i F). Jest także podatnikiem podatku od
    przychodów z budynków. X ma zawarte długoterminowe umowy najmu/dzierżawy
    powierzchni użytkowych w budynkach: A, B i F. W ramach jednej z umów
    długoterminowych X oddaje w dzierżawę lokal gastronomiczny. Oprócz powierzchni
    oddanej w dzierżawę X udostępnia również dzierżawcy nieodpłatnie dodatkową

    powierzchnię (salę jadalną do konsumpcji wraz z wyposażeniem oraz przestrzeń przy
    kawiarni wraz z wyposażeniem - nie ograniczona ścianami, bez określenia powierzchni) do
    wspólnego korzystania przez pracowników, czytelników i innych klientów. Powierzchnia
    udostępniona nieodpłatnie nie jest wliczona do powierzchni dzierżawy, za którą płacony
    jest czynsz. W ramach tej umowy X udostępnia dzierżawcy nieodpłatnie również
    ogólnodostępne toalety i ciągi komunikacyjne prowadzące do dzierżawionych
    pomieszczeń, czy dróg ewakuacyjnych. X zawiera także umowy krótkoterminowego najmu
    powierzchni użytkowych w budynkach A i B w celu organizacji m.in.: konferencji, różnych
    imprez lub jako scenerię do filmu. Taki krótkoterminowy najem nie występuje w każdym
    miesiącu i trwa zazwyczaj kilka dni w miesiącu w określonych godzinach i dotyczy
    konkretnych sal konferencyjnych czy holi przed tymi salami. W ramach tych umów
    najemcy mogą korzystać nieodpłatnie z ogólnodostępnych toalet, szatni, czy ciągów
    komunikacyjnych. Umowy najmu krótkoterminowego zawierane są przed terminem
    najmu i udostępnieniem tych pomieszczeń. Ponadto X wskazuje również, że biorąc pod
    uwagę najem długo i krótkoterminowy, do dnia złożenia wniosku nie zaistniała
    konieczność zapłaty przez X podatku od przychodów ze środków trwałych będących
    budynkami, o którym mowa w art. 24b ustawy o CIT.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie:
        czy powierzchnię udostępnioną nieodpłatnie w ramach umowy dzierżawy lokalu
        gastronomicznego (salę jadalną do konsumpcji, i przestrzeń przy kawiarni) do
        wspólnego korzystania przez pracowników, czytelników i innych użytkowników X
        należy uznać za powierzchnię oddaną do używania i uwzględnić dla celów
        obliczania przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT,
        czy w przypadku wynajęcia części budynku (np. sali konferencyjnej) na kilka godzin
        lub na kilka dni w miesiącu, jeżeli powierzchnia ta nie jest objęta umową wynajmu
        na pierwszy dzień tego miesiąca, Wnioskodawca jest obowiązany uwzględniać tę
        powierzchnię dla celów obliczania przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o
        CIT, tj. proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w
        całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku na dzień określony w ust. 3 tego
        artykułu,
        czy w przypadku kilkukrotnego wynajęcia w danym miesiącu tej samej części
        budynku (np. danej sali konferencyjnej) na podstawie odrębnych umów najmu
        krótkoterminowego, do ustalenia przychodu, zgodnie z art. 24b ust. 6 ustawy o CIT
        należy uwzględnić powierzchnię użytkową tej powierzchni tylko jednokrotnie; czy w
        takim przypadku ma znaczenie czy powierzchnia jest wynajęta dla jednego najemcy
        czy różnych najemców.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz opis stanu faktycznego wskazać należy, że w
    wyniku nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od dnia 1 stycznia
    2019 r., minimalnym podatkiem dochodowym zostały objęte wszystkie nieruchomości –
    budynki, niezależnie od ich klasyfikacji (m.in. mieszkalne, niemieszkalne, przemysłowe,
    magazynowe) położone na terytorium Polski, jeżeli generują przychody z najmu,
    dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Z zakresu tego podatku zostały
    wyłączone jedynie przychody z budynków mieszkalnych, jeżeli zostały oddane do
    używania w ramach rządowych (samorządowych) programów dotyczących budownictwa
    społecznego, przy spełnieniu warunków określonych w ustawie. Ponadto ustawodawca
    wskazał, że nie ustala się przychodu od środka trwałego będącego budynkiem, który
    stanowi własność albo współwłasność podatnika oraz został oddany w całości albo w

    części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
    charakterze, w przypadku, gdy łączny udział oddanej do używania powierzchni użytkowej
    budynku nie przekracza 5% całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku.
    Za powyższym rozumowaniem przemawia również treść uzasadnienia do projektu ustawy
    nowelizującej [druk sejmowy 2291-A], zgodnie z którym: „Na podstawie ustawy z dnia 27
    października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U.
    poz. 2175) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „ustawa PIT”) oraz
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej „ustawa CIT”) zostały
    wprowadzone regulacje dotyczące tzw. minimalnego podatku dochodowego. Rozwiązanie
    to skierowane jest do podatników posiadających określone nieruchomości komercyjne w
    postaci budynków biurowych oraz budynków handlowo-usługowych, których wartość
    początkowa przekracza 10 mln zł. Przepisy te zaczęły obowiązywać od dnia 1 stycznia
    2018 r. Regulacje dotyczące minimalnego podatku dochodowego są przedmiotem
    postępowania przed Komisją Europejską (KE) w przedmiocie badania, czy nie stanowią
    niedozwolonej pomocy publicznej.
    Zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez stronę polską z KE obowiązujące w Polsce
    przepisy wymagają zmian w kierunku:
    1) objęcia minimalnym podatkiem dochodowym wszystkich nieruchomości – budynków,
      z wyłączeniem budynków mieszkalnych, jeżeli zostały oddane do używania w ramach
      rządowych (samorządowych) programów dotyczących budownictwa społecznego i
      takie zwolnienie jest zgodne z zasadami pomocy publicznej;
    2) stosowania minimalnego podatku dochodowego w odniesieniu do tych nieruchomości
      (ich części), które są wynajmowane;
    3) zmiany progu 10 mln zł, poniżej którego nieruchomość nie podlega opodatkowaniu
      minimalnym podatkiem dochodowym z nieruchomości na podatnika;
    4) możliwości uniknięcia obciążenia (zwrot) podatkiem od przychodów z budynków w
      przypadku potwierdzenia przez organ podatkowy zapłaty podatku PIT lub CIT we
      właściwej wysokości, jeżeli podatnik wystąpi z wnioskiem o zwrot tego podatku.
    Proponowane w autopoprawce zmiany wychodzą naprzeciw ww. oczekiwaniom KE. W
    wyniku proponowanych zmian minimalnym podatkiem dochodowym (w projekcie
    proponuje się, aby podatek ten został określony jako „podatek od przychodów z
    budynków”), zostaną, co do zasady, objęte wszystkie budynki (mieszkalne i niemieszkalne)
    położone na terytorium Polski. Podkreślić należy, iż podatek od przychodów z budynków
    będzie płacony od tych środków trwałych w postaci budynków, które generują przychody
    z ich najmu (dzierżawy itp.). W przypadku podatników podatku PIT podatek minimalny nie
    będzie dotyczył umów najmu zawieranych poza działalnością gospodarczą (tzw. najem
    prywatny). Jeżeli tylko część budynku będzie oddana do używania na podstawie umowy
    najmu, wówczas podatnik będzie obowiązany do zapłaty podatku od przychodów z
    budynków od tej części, która została wynajęta. Z zakresu tego podatku zostaną
    wyłączone te budynki mieszkalne, które zostaną oddane do używania w ramach realizacji
    programów rządowych i samorządowych dotyczących budownictwa społecznego, pod
    warunkiem iż takie zwolnienie będzie stanowiło rekompensatę spełniającą warunki
    określone w decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania
    art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie
    rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom
    zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.
    Zmianie ulega również sposób stosowania limitu (kwoty) 10 mln zł, poniżej którego
    nieruchomości nie były objęte podatkiem od przychodów z budynków i która to wartość

    stanowiła swoistą kwotę wolną (na nieruchomość). Proponuje się, aby taka kwota
    przypadała na podatnika bez względu na ilość i wartość posiadanych przez niego
    budynków”.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia czy nieodpłatne
    udostępnienie w ramach umowy dzierżawy lokalu gastronomicznego (sali jadalnej do
    konsumpcji i przestrzeni przy kawiarni) do wspólnego korzystania przez pracowników,
    czytelników i innych użytkowników X.
    Jak już wyżej wskazano, zgodnie z art. 24b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podatek dochodowy
    od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który został oddany w całości
    albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze, zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi
    0,035% podstawy opodatkowania za każdy miesiąc. Z brzmienia powyższego przepisu
    wynika, że nie każde oddanie całości lub części budynku do używania podlega
    opodatkowaniu podatkiem od przychodów z budynków, ale tylko takie, które jest
    wynikiem umowy najmu, umowy dzierżawy, czy umowy o podobnym charakterze do
    umowy najmu lub dzierżawy. Aby uznać umowę za umowę o podobnym charakterze do
    danej umowy, powinna ona mieć istotne cechy tej umowy. Istotną cechą umowy najmu i
    dzierżawy jest odpłatność.
    Stosownie do art. 659 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r., poz. 1061 ze zm.; zwanej dalej: „KC”):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Z kolei jak stanowi art. 693 § 1 i § 2 KC:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
      Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju.
      Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.
    Umowa dzierżawy jest więc umową o analogicznym charakterze do umowy najmu z tą
    różnicą, że dzierżawca w zamian za czynsz udostępnia wydzierżawiającemu rzecz nie tylko
    do jej używania, lecz również do pobierania pożytków, jak stanowi art. 693 § 1 KC.
    Biorąc zatem pod uwagę brak odpłatności za udostępnienie w ramach umowy dzierżawy
    lokalu gastronomicznego (sali jadalnej do konsumpcji, i przestrzeń przy kawiarni) do
    wspólnego korzystania przez pracowników, czytelników i innych użytkowników X można
    stwierdzić, że używanie tych części budynku nie odbywa się na podstawie umów o
    podobnym charakterze do umów najmu czy dzierżawy.
    Za brakiem zastosowania opodatkowania podatkiem określonym w art. 24b ustawy o CIT
    przemawia również fragment uzasadnienia do projektu ustawy nowelizującej
    (Autopoprawka druk sejmowy 2291-A), z którego wynika, że: „(...) W wyniku
    proponowanych zmian minimalnym podatkiem dochodowym (w projekcie proponuje się,
    aby podatek ten został określony jako „podatek od przychodów z budynków”), zostaną, co
    do zasady, objęte wszystkie budynki (mieszkalne i niemieszkalne) położone na terytorium
    Polski. Podkreślić należy, iż podatek od przychodów z budynków będzie płacony od tych
    środków trwałych w postaci budynków, które generują przychody z ich najmu (dzierżawy
    itp.). W przypadku podatników podatku PIT podatek minimalny nie będzie dotyczył umów
    najmu zawieranych poza działalnością gospodarczą (tzw. najem prywatny).

    Jeżeli tylko część budynku będzie oddana do używania na podstawie umowy najmu,
    wówczas podatnik będzie obowiązany do zapłaty podatku od przychodów z budynków od
    tej części, która została wynajęta.
    Zatem powierzchni udostępnionej nieodpłatnie w ramach umowy dzierżawy lokalu
    gastronomicznego (sali jadalnej do konsumpcji i przestrzeni przy kawiarni) nie należy
    uwzględniać dla celów obliczania przychodu na podstawie art. 24b ust. 6 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2, należy stwierdzić, że
    warunkiem kwalifikującym budynek do objęcia podatkiem na podstawie art. 24b ustawy o
    CIT, poza warunkiem własności lub współwłasności, położenia na terytorium RP, jest jego
    oddanie w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
    innej umowy o podobnym charakterze.
    Ustawodawca z zakresu tego podatku nie wyłączył przychodów z budynków, w których
    pomieszczenia wynajmowane są na godziny lub poszczególne dni w danym miesiącu.
    Gdyby wolą ustawodawcy było dokonanie takich wyłączeń z podatku od przychodów z
    budynków, dałby temu wyraz w przepisie, jak to uczynił w wyż. cyt. art. 24b ust. 2 ustawy o
    CIT bądź w przepisie art. 24b ust. 7 ustawy o CIT.
    Przychód stanowi ustalona na pierwszy dzień każdego miesiąca wartość początkowa
    podlegającego opodatkowaniu środka trwałego wynikająca z prowadzonej ewidencji, a w
    miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji - wartość początkowa
    ustalona na dzień wprowadzenia środka trwałego do ewidencji.
    W przypadku gdy budynek został oddany do używania w części na podstawie umowy
    najmu/dzierżawy, przychód ustala się proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej
    oddanej do używania na podstawie umowy najmu/dzierżawy w całkowitej powierzchni
    użytkowej tego budynku. Proporcję ustala się na pierwszy dzień każdego miesiąca, a w
    miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji - na dzień
    wprowadzenia środka trwałego do ewidencji. Czas, na jaki zawarto umowę najmu
    /dzierżawy jest we wskazanym kontekście pozbawiony znaczenia.
    Z całokształtu regulacji obejmującej podatek od przychodów z budynków wynika
    jednoznacznie, że ma on charakter miesięczny. W związku z tym, w przypadku najmu na
    kilka godzin lub dni w danym miesiącu, na podstawie obecnych regulacji nie można
    przyjąć, iż w takich sytuacjach podatnicy nie są zobowiązani do rozliczenia podatku. W
    świetle obowiązujących przepisów, nie można uznać, iż brak wynajęcia powierzchni
    budynku na pierwszy dzień danego miesiąca, bądź też wynajęcie w inne dni tego miesiąca
    nie powoduje u podatnika obowiązku ustalenia przychodu z budynków.
    Zatem wynajmowane przez Spółkę budynki, w których pomieszczenia wynajmowane są na
    kilka godzin lub dni w danym miesiącu powinny zostać objęte podatkiem wynikającym z
    art. 24b ustawy o CIT. A wynajęcie części budynku np. sali konferencyjnej na kilka godzin
    lub kilka dni w danym miesiącu powinno skutkować opodatkowaniem tych części budynku
    w proporcji, w jakiej ich powierzchnia pozostaje do całkowitej powierzchni użytkowej tego
    budynku.
    Należy również zauważyć, że termin na wpłatę podatku upływa w 20. dniu miesiąca
    następującego po miesiącu, za który obliczany jest podatek. W związku z tym w momencie
    wpłaty zaliczki podatnik powinien wiedzieć, czy w danym miesiącu wynajmował budynek
    lub jego część czy też nie.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.
    Z kolei przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 jest ustalenie czy w
    przypadku kilkukrotnego wynajęcia w danym miesiącu tej samej części budynku (np. danej
    sali konferencyjnej) na podstawie odrębnych umów najmu krótkoterminowego, do
    ustalenia przychodu, zgodnie z art. 24b ust. 6 ustawy o CIT należy uwzględnić

    powierzchnię użytkową tej powierzchni tylko jednokrotnie oraz czy w takim przypadku ma
    znaczenie czy powierzchnia jest wynajęta dla jednego najemcy czy różnych najemców.
    Jak już wyżej wskazano w myśl art. 24b ust. 3 ustawy o CIT, przychód, o którym mowa w
    ust. 1, stanowi ustalona na pierwszy dzień każdego miesiąca wartość początkowa
    podlegającego opodatkowaniu środka trwałego wynikająca z prowadzonej ewidencji, a w
    miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji - wartość początkowa
    ustalona na dzień wprowadzenia środka trwałego do ewidencji. Zgodnie z art. 24b ust. 6
    ustawy o CIT, w przypadku gdy budynek został oddany do używania w części, przychód
    ustala się proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w
    całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję, o której mowa w zdaniu
    pierwszym, ustala się na dzień określony w ust. 3.
    Zatem dla ustalenia przychodu z budynków nie ma znaczenie fakt, że budynek lub jego
    część została wynajęta w ramach umowy najmu kilka razy w miesiącu dla jednego
    najemcy (na podstawie kilku różnych umów najmu) lub kilka razy w ciągu miesiąca dla
    różnych najemców.
    Tak więc do obliczenia wskaźnika procentowego wynajmowanej powierzchni w danym
    miesiącu należy uwzględnić ją tylko raz, ponieważ jest to cały czas ten sam metraż, tylko
    wynajęty kilka razy, np. w przypadku hotelu i wynajmowania w nim pokoi. Ten sam pokój,
    czyli jakaś część budynku może być wynajmowany kilkukrotnie lub kilkanaście razy w
    ciągu miesiąca. Nie powoduje to jednak tego, że kilka razy metraż wynajmowanego pokoju
    będzie podlegać uwzględnieniu przy ustaleniu przychodu z budynków.
    Tym samym należy zgodzić się z Państwem, że w przypadku kilkukrotnego wynajęcia w
    danym miesiącu części budynku np. danej sali konferencyjnej na podstawie zawartych
    odrębnych umów wynajmu krótkoterminowego, do ustalenia przychodu należy
    uwzględnić powierzchnię użytkową tej wynajętej części budynku jednokrotnie.
    Państwa stanowisko odnośnie pytania nr 3 jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy tylko problematyki
    będącej ściśle przedmiotem pytań w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych postawionych przez Państwa we wniosku. Treść pytań wyznacza bowiem
    granice tematyczne wydawanej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis sprawy
    przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę.

    Końcowo odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej
    wskazać należy, że dotyczy ona konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika. Została
    ona wydana w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej
    zawarte jest wiążące. Nie może ona zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.