Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-156/10/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-09
Teza: Czy spłaty rat kredytów i odsetek od tychże kredytów bankowych z umów kredytowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik przedsiębiorstwa, aportowany do wnioskodawcy stanowią dywidendę, określoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych po stronie osoby zaciągającej kredyt w momencie gdy prowadziła działalność w formie jednoosobowej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: dywidendy; kredyt; odsetki-odsetki od kredytu; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; udziałowiec
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09 listopada 2009 r. (data wpływu do tut. Biura 16 listopada 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych spłaty odsetek i rat kredytów wymienionych w akcie notarialnym podwyższającym kapitał jako składnik przedsiębiorstwa wnoszonego aportem przez osobę fizyczną (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2009 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych spłaty odsetek i rat kredytów wymienionych w akcie notarialnym podwyższającym kapitał jako składnik przedsiębiorstwa wnoszonego aportem przez osobę fizyczną (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością został dokapitalizowany aportem w formie zorganizowanego przedsiębiorstwa jednoosobowej działalności gospodarczej.

Wniesione zostało całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego - bez żadnych wyłączeń. W skład tegoż przedsiębiorstwa wchodziły między innymi składniki majątku, których nabycie zostało sfinansowane kredytami bankowymi.

W związku z tym, iż w definicji kodeksowej przedsiębiorstwa nie znajdują się zobowiązania, kredyty bankowe i pozostałe zobowiązania nie zostały wniesione aportem do spółki z o.o.

W akcie notarialnym podwyższającym kapitał wnioskodawcy kredyty bankowe i zobowiązania zostały wymienione jako składniki przedsiębiorstwa wnoszonego aportem.

Bank kredytujący zobowiązał wnioskodawcę do przystąpienia do długu wynikającego z umów kredytowych będących składnikami aportowanego przedsiębiorstwa. To przystąpienie do długu wynika z art. 554 kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy spłaty rat kredytów i odsetek od tychże kredytów bankowych z umów kredytowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik przedsiębiorstwa, aportowany do wnioskodawcy stanowią dywidendę, określoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych po stronie osoby zaciągającej kredyt w momencie gdy prowadziła działalność w formie jednoosobowej działalności gospodarczej?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem wnioskodawcy, nie ma obowiązku potrącania podatku dochodowego od dywidendy, gdyż spłacane raty kapitałowe i odsetki od tychże kredytów nie stanowią przysporzenia na rzecz udziałowca w związku z tym iż są spłatą zobowiązań ciążących na spółce, ponieważ spółka została w odpowiednio wyższy, dzięki tym zobowiązaniom majątek wzbogacona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wyłącznie w zakresie skutków podatkowych spłaty przez wnioskodawcę odsetek i rat kredytów wymienionych w akcie notarialnym podwyższającym kapitał jako składnik przedsiębiorstwa wnoszonego aportem przez osobę fizyczną (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Ocena stanowiska w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od kredytów bankowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik aportu do Spółki (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) została zawarta w odrębnej interpretacji.

Zgodnie z art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl art. 55² tego Kodeksu, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Stosownie do treści art. 554 ww. Kodeksu, Nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Odpowiedzialność nabywcy ogranicza się do wartości nabytego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa według stanu w chwili nabycia, a według cen w chwili zaspokojenia wierzyciela. Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została dokapitalizowana aportem w formie przedsiębiorstwa osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.

W skład wniesionego przedsiębiorstwa wchodziły również składniki majątku, których nabycie zostało sfinalizowane kredytami bankowymi. Bank kredytujący zobowiązał wnioskodawcę do przystąpienia do długu na podstawie art. 554 Kodeksu cywilnego.

Wątpliwości wnioskodawcy budzi kwestia, czy spłaty rat kredytów i odsetek od kredytów bankowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności i stanowiących składnik przedsiębiorstwa aportowany do spółki z o.o. stanowią dywidendę określoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), po stronie osoby zaciągającej kredyt.

Jak stanowi art. 1 ust. 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnikami tego podatku są osoby prawne i spółki kapitałowe w organizacji, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej.

Natomiast, jak sam wskazuje wnioskodawca, podmiotem wnoszącym aport w postaci przedsiębiorstwa będzie osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Tym samym odnośnie określenia, czy przedmiotowe odsetki i raty kredytów stanowią dywidendę dla udziałowca wnioskodawcy, który jest osobą fizyczną należy przeanalizować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak wskazuje wnioskodawca przepisy art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

I tak zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe.

Katalog przychodów należących do kapitałów pieniężnych wymieniony został w art. 17 wyżej powołanej ustawy, w myśl którego, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się, m.in. dywidendy i inne przychody z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni (17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy).

Należy zauważyć, że zarówno przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (jaki i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) nie zawierają podatkowej definicji dywidendy. Dlatego do określenia czym jest dywidenda, należy sięgnąć do uregulowań zawartych prawa handlowego.

I tak dywidenda – w świetle przepisów ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), regulującej ustrój polskich spółek - jest jednym z podstawowych praw majątkowych przysługujących udziałowcowi (akcjonariuszowi) z tytułu posiadania przez niego udziałów (akcji) w spółce kapitałowej.

Jako kategoria ekonomiczna, dywidenda oznacza część zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym) spółki kapitałowej, przeznaczoną do podziału pomiędzy udziałowców lub akcjonariuszy.

Wysokość dywidendy wyliczana jest na podstawie rocznego wyniku finansowego spółki. O wysokości dywidendy i terminie jej wypłaty decyduje walne zgromadzenie w przypadku spółki akcyjnej lub zgromadzenie wspólników w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Dywidenda może być wypłacana z: zysku netto, kapitału zapasowego lub niepodzielonych zysków z lat poprzednich. Dywidenda ma zwykle formę pieniężną, ale może być wypłacana także w formie akcji.

Innymi słowy dywidenda jest to dochód wspólnika (akcjonariusza) z posiadanych przez niego udziałów (akcji), który stanowi część zysku spółki kapitałowej przeznaczonego do podziału dla wspólników (akcjonariuszy). Osiąganie przez spółkę w danym roku podatkowym zysku nie rodzi automatycznie uprawnienia do wypłaty dywidendy, a tym samym obowiązku podatkowego. O przeznaczeniu zysku decyduje uchwała zgromadzenia wspólników (akcjonariuszy). Jeśli zysk nie zostanie przeznaczony na inne cele, np. zwiększenie kapitału zakładowego spółki, dopiero w momencie wypłaty dywidendy powstaje obowiązek podatkowy.

Odbiorcami dywidendy mogą być zarówno osoby fizyczne, jak też osoby prawne. Mogą to być osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce lub za granicą.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż spłata przez wnioskodawcę rat kredytów i odsetek nie jest wypłatą dywidendy w rozumieniu zarówno ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jak i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłata powyższych należności wynika z wniesienia przez udziałowca aportu w formie przedsiębiorstwa, co skutkuje także przejęciem przez wnioskodawcę za zgodą wierzyciela zobowiązań ciążących na przedmiotowym przedsiębiorstwie (w tym spłaty przedmiotowych odsetek i rat kredytów zaciągniętych przez udziałowca w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa) i jest - jak sam wnioskodawca wskazuje – spłatą zobowiązań ciążących na wnioskodawcy oraz nie stanowi przysporzenia na rzecz udziałowcy.

Reasumując, stanowisko wnioskodawcy, że nie ma obowiązku potrącania podatku dochodowego od dywidendy, gdyż spłacane raty kapitałowe i odsetki od tychże nie stanowią przysporzenia na rzecz udziałowca należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.