Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.738.2024.1.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-02
Teza: Opodatkowanie kwalifikowanych praw własności intelektualnych, tzw. IP BOX.
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie; przychód; twórcy; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). Wnioskodawca do celów
    podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach
    programistycznych, których dotyczy wniosek od ... 2025 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi On również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku. Wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się rozwijaniem
    innowacyjnych metod i oprogramowania do nieinwazyjnej diagnostyki chorób układu
    krążenia na podstawie obrazów tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego. W
    szczególności koncentruje się na tworzeniu nowych funkcjonalności opartych na
    zaawansowanych technikach sztucznej inteligencji i wizji komputerowej, które umożliwiają
    automatyczną analizę obrazów oraz autonomiczne wnioskowanie. Dzięki badaniom i
    rozwojowi nowych metod i oprogramowania Wnioskodawca tworzy innowacyjne
    rozwiązania objęte prawami własności intelektualnej, które służą do uzyskania patentów i
    praw do rejestracji wzorów przemysłowych.
    Nowo opracowywane funkcje oprogramowania w dziedzinie nieinwazyjnej diagnostyki
    chorób układu krążenia realizują następujące zadania:
    1) segmentacja wolumetryczna serca i układu naczyniowego: tworzenie trójwymiarowych
      modeli serca i naczyń krwionośnych pacjenta na podstawie danych z tomografii
      komputerowej tętnic wieńcowych (CCTA), co umożliwia precyzyjną analizę
      anatomiczną;
    2) automatyczna detekcja zmian miażdżycowych i ocena ich stopnia: wykorzystanie
      zaawansowanych algorytmów sztucznej inteligencji do identyfikacji zmian
      miażdżycowych w tętnicach wieńcowych oraz kwantyfikacji ich nasilenia, co jest
      kluczowe dla oceny ryzyka choroby wieńcowej;
    3) symulacja przepływu krwi i płynów: przeprowadzanie spersonalizowanych symulacji
      hemodynamicznych w trójwymiarowych modelach naczyń, bazując na nieinwazyjnych,
      ciągłych pomiarach ciśnienia krwi (CNBP). Pozwala to na funkcjonalną ocenę tętnic
      wieńcowych bez konieczności inwazyjnych procedur;
    4) obliczanie wirtualnego wskaźnika rezerwy przepływu wieńcowego (FFR-CT):
      dostarczenie interaktywnych, wielopunktowych pomiarów FFR-CT dla głównych tętnic
      wieńcowych, co umożliwia precyzyjną ocenę fizjologicznego znaczenia zwężeń i
      planowanie odpowiedniej terapii;
    5) integracja danych z różnych metod diagnostycznych: połączenie informacji z CCTA i
      CNBP w celu uzyskania kompleksowego obrazu stanu układu krążenia pacjenta, co
      zwiększa dokładność diagnostyczną;
    6) personalizacja diagnostyki: adaptacja analiz i symulacji do indywidualnych
      parametrów pacjenta, co poprawia skuteczność wykrywania i monitorowania chorób
      układu krążenia.
    Powyższe funkcje mają na celu usprawnienie procesu diagnostycznego i zniwelowanie
    obciążeń dla pacjenta poprzez dostarczenie nieinwazyjnych, precyzyjnych narzędzi do
    oceny zarówno anatomicznej, jak i funkcjonalnej tętnic wieńcowych. W efekcie wspierają
    lekarzy w podejmowaniu decyzji klinicznych i przyczyniają się do poprawy opieki nad
    pacjentem. Rozwijane przez Wnioskodawcę aplikacje oferują zaawansowane,
    nieinwazyjne narzędzia diagnostyczne dla chorób układu krążenia, skupiając się
    szczególnie na chorobie wieńcowej. Oprogramowanie integruje najnowsze osiągnięcia w
    dziedzinie sztucznej inteligencji, wizji komputerowej oraz symulacji przepływu krwi, żeby
    dostarczyć precyzyjną ocenę anatomiczną i czynnościową układu krążenia i tętnic
    wieńcowych pacjenta.
    Szczegółowy opis oprogramowania i jego funkcjonalności:
    1. Segmentacja wolumetryczna serca i układu naczyniowego:
    Opis: oprogramowanie automatycznie przetwarza dane z tomografii komputerowej
      tętnic wieńcowych (CCTA), tworząc trójwymiarowe modele serca i naczyń
      krwionośnych z dokładnością do dziesiątych milimetra.

    Innowacyjność: wykorzystanie zaawansowanych algorytmów wizji komputerowej
      umożliwia szybkie i dokładne odwzorowanie struktury anatomicznej bez manualnej
      interwencji.
    Przykład: Radiolog i lekarz może wizualizować precyzyjny model serca pacjenta,
      identyfikując potencjalne anomalie strukturalne.
    2. Automatyczna detekcja zmian miażdżycowych i ocena ich stopnia:
    Opis: System identyfikuje obecność blaszek miażdżycowych w tętnicach wieńcowych i
      ocenia stopień ich zwężenia.
    Innowacyjność: Algorytmy sztucznej inteligencji uczą się na podstawie dużych zbiorów
      danych, co zwiększa szybkość oceny radiologicznej i jej dokładność oraz redukuje
      ryzyko błędów diagnostycznych.
    Przykład: Automatyczne raporty wskazują miejsca krytycznych zwężeń, pomagając w
      szybkiej diagnozie i planowaniu leczenia.
    3. Symulacja przepływu krwi i płynów:
    Opis: Aplikacja przeprowadza spersonalizowane symulacje hemodynamiczne, bazując na
      modelach 3D i danych z nieinwazyjnego, ciągłego pomiaru ciśnienia krwi (CNBP).
    Innowacyjność: integracja CNBP umożliwia dokładne odzwierciedlenie warunków
      fizjologicznych pacjenta bez konieczności inwazyjnych procedur.
    Przykład: Symulacje pokazują, jak krew przepływa przez zwężone segmenty tętnic, co
      pomaga ocenić ryzyko niedokrwienia i zawału serca.
    4. Obliczanie wirtualnego wskaźnika rezerwy przepływu wieńcowego (FFR-CT):
    Opis: Narzędzie dostarcza interaktywne pomiary FFR- CT w wielu punktach tętnic
      wieńcowych, oceniając fizjologiczne znaczenie wykrytych zwężeń.
    Innowacyjność: Pozwala na nieinwazyjną ocenę, która wcześniej wymagała inwazyjnych
      badań z użyciem cewników i sond wszczepianych przez udo pacjenta.
    Przykład: Lekarz może „kliknąć” na dowolny punkt tętnicy w modelu 3D i uzyskać wartość
      FFR-CT, ułatwiając decyzję o potrzebie interwencji chirurgicznej.
    5. Integracja danych z różnych metod diagnostycznych:
    Opis: System łączy informacje z CCTA i CNBP, tworząc kompleksowy profil diagnostyczny
      pacjenta.
    Innowacyjność: Holistyczne podejście zwiększa precyzję diagnostyczną i może wykryć
      subtelne anomalie niewidoczne przy użyciu pojedynczej metody.
    Przykład: Połączenie danych anatomicznych i hemodynamicznych pozwala na
      identyfikację obszarów wysokiego ryzyka z większą dokładnością pozwalając na
      wszczepienie w odpowiednich miejscach protez naczyniowych (stent) lub
      przeprowadzenie ściśle celowej operacji.
    6. Personalizacja diagnostyki:
    Opis: Aplikacja dostosowuje analizy i symulacje do indywidualnych parametrów pacjenta,
      takich jak ciśnienie krwi, tętno czy specyficzne cechy anatomiczne.
    Innowacyjność: Personalizowane modele zwiększają skuteczność wykrywania i
      monitorowania chorób, dostarczając spersonalizowanych planów leczenia.
    Przykład: Dla pacjentów z nietypową anatomią serca oprogramowanie może dostosować
      symulacje, aby dokładnie odzwierciedlić ich unikalne warunki.
    Innowacyjność oprogramowania:

    - nieinwazyjność: eliminacja potrzeby inwazyjnych procedur diagnostycznych, takich jak
      cewnikowanie serca, zmniejsza ryzyko dla pacjenta i obniża koszty opieki zdrowotnej;
    - wykorzystanie sztucznej inteligencji: implementacja uczenia maszynowego i głębokich
      sieci neuronowych zwiększa dokładność i efektywność diagnostyki;
    - integracja wielu źródeł danych: unikalne połączenie różnych metod diagnostycznych
      dostarcza pełniejszego obrazu stanu zdrowia pacjenta;
    - interaktywność i użyteczność: przyjazny dla użytkownika interfejs umożliwia lekarzom i
      radiologom łatwe korzystanie z zaawansowanych funkcji aplikacji.
    Rozwijane aplikacje stanowią przełom w dziedzinie nieinwazyjnej diagnostyki chorób
    układu krążenia. Dzięki zaawansowanym funkcjonalnościom, takim jak: automatyczna
    segmentacja, detekcja zmian miażdżycowych, symulacje przepływu krwi i obliczanie FFR-
    CT, oprogramowanie dostarcza lekarzom narzędzi do szybkiej, dokładnej i
    spersonalizowanej oceny stanu pacjenta. Innowacyjność tych rozwiązań polega na
    integracji najnowszych technologii z praktycznymi zastosowaniami klinicznymi, co
    przyczynia się do poprawy jakości opieki medycznej i wyników leczenia pacjentów z
    chorobami sercowo-naczyniowymi.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1) faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
      ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć, jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) faza planowania – proces planowania prac, na który składa się np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).

    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.) bądź
    poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę
    (opracowanie) istniejącego programu komputerowego. Wnioskodawca wytwarza
    programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego
    cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą,a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spełnienie powyższych
    warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny, systematyczny, jak i w
    sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac Wnioskodawcy wynikających z
    podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca
    wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Mu uzyskanie
    przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych
    rozwiązań – Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z
    różnych materiałów multimedialnych dostępnych w internecie (m.in. kursy, nagrania
    wideo, fora o technologii).
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego

    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez Niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego.
    Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga
    przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we
    wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia
    lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego
    efektem jest program komputerowy napisany w języku programistycznym.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i Jego Zleceniodawcy. Oprogramowanie
    nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie „techniczną”, ale twórczą
    realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po
    stronie Wnioskodawcy.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w Jego przedsiębiorstwie, jak również
    są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych
    z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji.Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze
    sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2025 oraz lata kolejne.
    Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach
    dotychczasowych.

    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4) użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje, jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje,
      pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podatkiem liniowym. Poprzez pozostały dochód Wnioskodawca rozumie
    zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub
    rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca
    nie zamierza obejmować preferencyjną stawką opodatkowania. Jak zostało już
    wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania),
    spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2025 r.

    Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami. Rodzaj i
    funkcjonalności tworzonego Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak
    zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności pozostanie niezmieniony; nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło
    uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pani wniosek?
    Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
    a) W jakich okresach prowadziła Pani lub od kiedy prowadzi Pani prace rozwojowe?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził i prowadzi je od 1 stycznia 2025 r.
    b) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
      prace?
    Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania.
    Prace można podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
    1) faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego np. poprzez rozmowę ze
      Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć, jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) faza planowania – proces planowania prac, na który składa się np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    c) Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
      tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych
      mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
      wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pani działalności?
    Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną
      zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one
      zawsze formę programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku
      programistycznym. Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
      gospodarczej Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    d) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektowała Pani i stworzyła nowy, zmieniony lub
      ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
      produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pani lub będzie Pani oferowała
      produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
      gospodarczej?
    Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy,
      zmieniony lub ulepszony produkt - oprogramowanie i dokona tego również w

      przyszłości. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we wniosku.
      Wnioskodawca oferuje i będzie oferował produkty, które są wynikiem prac
      rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
    e) Czy w stosunku do Pani dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
      mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter?Jeśli tak, czy nowy, ulepszony
      charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej
      wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub
      usług?
    Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają
      nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter
      produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
      okresowych zmian do tych produktów.
    f) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pani
      przychodami, których dotyczy wniosek?
    Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
      Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Panią, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane
      pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te
      czynności?
    Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
      wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez
      zlecającego te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pani ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością?
    Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
      prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
      przez Panią oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie
      czynów niedozwolonych, ponosi Pani, czy zlecający wykonanie tych czynności?
    Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności
      podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pani nowe, rozwija oraz ulepsza
      produkty, niewystępujące dotychczas w Pani praktyce gospodarczej lub na tyle
      innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u
      Pani funkcjonujących?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
      rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
      Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
      produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pani pracy, które nazywa Pani „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,tj.: zawsze
      odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
      nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która
      wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych
      i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
      powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez Zleceniodawcę?

    Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadziła Pani albo prowadzi Pani
      prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to
      działania i kiedy je Pani prowadziła lub od kiedy je Pani prowadzi?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
      gospodarczej wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a
      mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich
      prowadzenia nie zamierza obejmować preferencyjną stawką podatkową. Usługi takie
      (wskazane powyżej) są wykonywane od początku prowadzenia działalności
      gospodarczej opisanej we wniosku, tj. od dnia 1 stycznia 2025 r. Jeśli odnosi się do
      działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje On innych czynności w jej
      obrębie aniżeli wskazane we wniosku.
    Podkreślenia wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone
      w ramach działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca
      nie domaga się ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
      ulepszania oraz rozwijania oprogramowania - efekty Pani prac są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez
      Wnioskodawcę „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez
      Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym
      i nauce. Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Jego
      pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Panią
      „oprogramowania" wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Panią prac
      rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
        Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie
        „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez
        Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    11. Czy prowadziła Pani albo prowadzi Pani odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pani
      pracy?
        Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla
        celów wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest
        efektem Jego pracy.

    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pani wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pani wynagrodzenie: a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę
      praw do „oprogramowania”; b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę
      wskazać jakich?).
        Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie,
        Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na
        Zleceniodawcę praw do „programu komputerowego”, wypłacane Wnioskodawcy
        przez Zleceniodawcę wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności
        związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne
        czynności niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa -
        poboczne usługi informatyczne a mianowicie spotkania i szkolenia
        poimplementacyjne. Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza
        objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
      przeniesieniem przez Panią na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pani pracy
      a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
      wartością tego wynagrodzenia?
        Odpowiedź: W raz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca
        przenosi na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie
        oprogramowania za co otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z
        umowy oraz prowadzonych rejestrów realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pani na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
      z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pani
      prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
        Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
        autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach
        gospodarczych z Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
      (trybu, zasad) przenoszenia przez Panią na Zleceniodawcę praw do konkretnych
                            ”stworzonych przez Panią „oprogramowań? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pani pracy na
      Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pani i Zleceniodawca)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
        Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z
        nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy
        tworzony przez Wnioskodawcę wersjonowany był przez Niego w odpowiednim
        systemie, który następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją
        przenoszoną na Zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie
        następowało z momentem zapłaty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia.
        Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który podlega ochronie na
        gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę)
        umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie
        praw potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
      faktury, to czy prowadzi Pani ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie
      kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
        Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
        realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez

        comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym
        miesiącu. Prowadzona ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie
        kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości
      w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów, prosimy o
      wskazanie, czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów zagranicznych, będzie
      Pani wykonywał działalność za pomocą zakładu, placówki w państwie Zleceniodawcy w
      rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a
      tymi państwami?
        Odpowiedź: Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać: - czy
      ewidencja prowadzona jest na bieżąco, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP? - czy prowadzona ewidencja
      pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
        Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2025 r. Ewidencja
        prowadzona jest „na bieżąco", tj. od początku realizacji działalności zmierzającej
        do wytworzenia kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić
        koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza Pani tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych)?
        Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:
        (a + b) x 1,3/a + b + c + d,
        w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
        podatnika na:
    a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c) nabycie wyników prac badawczo- rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
      programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
      tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
      oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków,
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane we
      wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania, spełniają
      definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca
      ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych we wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika nexus?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Niego polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
      badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub

    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania.
    Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową - w ocenie
    Wnioskodawcy - przemawia:
    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych,w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia
      oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
      nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane we wniosku i będące efektem tworzenia lub rozwijania
    programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT, ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub

    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    We wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw Jego działań prowadzonych w ramach
    działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie z art.
    4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija”
    Oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać Jego prace za prace
    rozwojowe. Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi
    IP Box (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować
    szeroko.
    W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w
    rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz
    Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być
    uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania (Koszty IP Box).
    W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik nexus dla tworzonych Praw IP
    Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy
    komputerowe (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są
    chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw. W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje,
    że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych we wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny), telefonu komórkowego,
      smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia komunikację mailową
      ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera, otrzymywanie
      komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w takiej
      sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4) użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje, jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje,
      pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wyżej opisane koszty

    uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać
    zaliczona przy obliczaniu wskaźników nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne
    wskaźniki nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
    - został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc działalności,
      która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
    - jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej” należy odnieść się do:
    - art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
    - art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane za
      dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
    - art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1) patent,
    2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
    8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,

      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
    - jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił w
      art. 30ca ust. 2;
    - podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
    - jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani też
    nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku powszechnym
    program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów.
    Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która pozwala użytkownikowi
    komputera na realizację określonych działań.
    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24). Stosownie do tego przepisu:
    Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, p
    rogramy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału 7
    ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i zasady będące
    podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74 ust. 2 ww. ustawy).
    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy tak
    rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest napisany z
    wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało wiedzy i
    umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań twórczych o
    indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może być
    uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:

      prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce
      skorzystać z tej preferencji;
      wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony
      autorskim prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności
      badawczo -rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 38
    ustawy – jest to:
    Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.), a więc:
    Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej
      wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
    Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
      i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
      zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,

      nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
      wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;

      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      planowaniu produkcji oraz
      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      w sposób systematyczny,
      w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
      tworzenia nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej

    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
    zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik nie
    ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ww. ustawy. Przy ustalaniu przychodów
    należy mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób
    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy mieć
    również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 powyższej ustawy jest jednym z elementów,
    które służą ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania
    5%, tj. ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ww. ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
      podatkowym i
      wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką 5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego IP, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 7 ww. ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ww. ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3/a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pani działalności
    W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest
    tworzenie i rozwój oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczyła Pani, że:
      Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
      (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
      harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
      indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy).
      Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
      systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia
      oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
      (...) w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność
      twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane
      są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku.
      Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca wskazuje, że
      brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Mu uzyskanie przychodu.
      Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy,

      kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
      narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
      zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
      Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy polega na tworzeniu
      nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez
      Niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego
      Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że
      cecha twórczości jest spełniona.
      Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Jego
      pracy.
    A zatem wskazała Pani, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pani pierwsze pytanie:
      polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności,
      służą tworzeniu nowych produktów,
      mają twórczy charakter,
      są podejmowane systematycznie,
      nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
      produktów.
    Opisała więc Pani działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdza to Pani wskazując:
      W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę
      prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pani poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pani zaznaczyła w opisie sprawy:
      (...) utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są
      chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych.
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy
      umowy o świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz
      Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na
      podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki
      zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wobec powyższego, przysługujące Pani majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Podsumowując, Pani dochód w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest dochodem z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Jest więc to rodzaj dochodu, który – przy
    zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania określonych w art. 30ca ust. 3-5
    ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z art. 30cb – może podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.
    Odnosząc się do Pani dalszych wątpliwości należy wskazać, że celem ustalenia podstawy
    opodatkowania musi Pani m.in. ustalić wskaźniki nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP. Przy ustalaniu wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze
    swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Jak Pani zaznaczyła w opisie okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do wydatków
    wskazanych we wniosku:
      Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków,
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus
    Wobec tego, wskazane we wniosku wydatki, w zakresie w jakim są/będą przeznaczone na
    Pani poszczególne prace rozwojowe – ustalone z zachowaniem metody
    przyporządkowania, która najlepiej odzwierciedla związek poszczególnych wydatków z
    danymi pracami rozwojowymi i wytworzonym kwalifikowanym IP – można uwzględnić przy
    ustalaniu poszczególnych wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Suma
    ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP będzie
    podstawą opodatkowania preferencyjną stawką podatku – 5%.
    W konsekwencji, ponoszone przez Panią wydatki, do których odnosi się pytanie czwarte,
    które są związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP, należy
    uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z
    zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 powołanej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we
    wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacja
    podatkowa.