Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.530.2021.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-01-28
Teza: czy wystawiona nota dokumentująca udzielenie rabatu pośredniego stanowić będzie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: bonus; koszt-koszty uzyskania przychodów; rabaty
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

**Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczącego ustalenia, czy wystawiona nota dokumentująca udzielenie rabatu pośredniego stanowić będzie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

29 października 2021 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy wystawiona nota dokumentująca udzielenie rabatu pośredniego stanowić będzie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) zajmuje się produkcją sałatek majonezowych: warzywnych, mięsnych i śledziowych oraz przetworów rybnych: konserw, galaret, ryb w zalewach i w sosach greckich, a także past kanapkowych - rybnych i warzywnych.

Producent podpisuje umowy z podmiotami pełniącymi rolę dystrybutorów (hurtowniami) jego produktów. Dystrybutorzy nabywają od przedsiębiorstwa produkty, a następnie odsprzedają je do sklepów - sieci lokalnych lub klientów własnych (dalej: „detaliści”). Hurtownia dokonując odsprzedaży produktów określa własne warunki transakcyjne.

Spółka będąca producentem dba o promocję swoich wyrobów. Spółka rozważa wprowadzenie następującego mechanizmu mającego zachęcić sklepy do zakupu konkretnych wyrobów poprzez udzielanie tzw. rabatów pośrednich.

Spółka dla zachęcenia sklepu do nabywania jej produktów i towarów, na podstawie zawartego porozumienia, udzielałaby detaliście rabatu kwotowego lub procentowego w stosunku do wielkości dokonanej przez detalistę zakupu produktów spółki dokonanych od dystrybutora. Zakupy objęte rabatem mogą w szczególności dotyczyć wybranych grup asortymentowych określonych w porozumieniu zawartym pomiędzy Spółką a detalistą. Takie działania pozwoliłyby Spółce na bezpośrednie motywowanie sprzedawców - detalistów (przykładowo tych, którzy w ocenie Spółki mają większy potencjał do sprzedaży większego wolumenu towarów Spółki) do zwiększania wolumenu zakupów.

W tym miejscu trzeba zaznaczyć, iż producent nie sprzedaje bezpośrednio produktów do sklepów, nie wystawia faktur dokumentujących sprzedaż produktów. Sklepy nie dokonują również nabycia żadnych usług od producenta. Spółka nie dokonuje także nabycia żadnych usług od sklepów.

Podsumowując, Spółka dokonuje jedynie transakcji z dystrybutorami, którym wystawia faktury sprzedaży. Rabat pośredni dla detalistów byłby udzielany w ten sposób, że po przyznaniu rabatu przez Spółkę jego kwota byłaby przelewana na rachunek bankowy detalisty. Dla ustalenia wysokości rabatu Spółka otrzyma od detalisty lub dystrybutora informację o zrealizowanym wolumenie sprzedaży. Przyznawanie powyższych rabatów pośrednich byłoby dokumentowane notą księgową (notą uznaniową wystawianą przez Spółkę), gdyż w opisanych powyżej przypadkach Spółka nie ma możliwości wystawiania na rzecz detalistów faktur korygujących, aby udokumentować udzielony rabat. Noty zawierać będą odpowiednie elementy dokumentu księgowego w myśl ustawy o rachunkowości w tym m.in. dane identyfikujące Spółkę i detalistę, określenie „udzielony rabat pośredni za okres \`(...)\`”, a także kwotę udzielonego rabatu pośredniego. Dodatkowo na wszystkich notach Spółka będzie wykazywać kwotę brutto (równą wypłaconej kwocie rabatu), kwotę netto rabatu (wyliczoną metodą „w stu”) i kwotę podatku VAT.

**Pytanie**

Czy wystawiona nota dokumentująca udzielenie rabatu pośredniego stanowić będzie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę powyższą konstrukcję przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje ona podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych; Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.; dalej „PDOP”), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatników musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 PDOP.

W przypadku udzielenia rabatu pośredniego sklepom przez producenta stanowi on instrument pozytywnie wpływający na intensyfikację sprzedaży towarów oraz ma na celu zachętę do maksymalizacji zakupów. Mając powyższe na uwadze, wydatki, które Spółka ponosić będzie w związku z udzieleniem rabatów sklepom, może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wartość udzielonego rabatu po stronie udzielającego stanowi koszty uzyskania przychodów (w wysokości odpowiadającej wartości netto udzielonego rabatu). Wynika to ze stanowiska prezentowanego przez organy podatkowe, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 lipca 2016 r., Znak: IPPB6/4510-347/16-2/AP. Podobnie uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 7 września 2016 r., Znak: IBPB-1-1/4510-175/16-2/NL. W interpretacji tej czytamy: ,,(\`(...)\`) Udzielone rabaty bez wątpienia stanowią instrument pozytywnie wpływający na intensyfikację sprzedaży towarów oraz mają na celu zachętę do maksymalizacji zakupów. Mając powyższe na uwadze, wydatki, które Spółka ponosić będzie w związku z udzieleniem rabatów aptekom, może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. (\`(...)\`)”

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4d PDOP, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku, stanowią one koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych, jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e PDOP). Uznać należy, że brak jest bezpośredniej zależności pomiędzy udzielanymi rabatami pośrednimi a konkretnymi przychodami realizowanymi przez spółkę je udzielającą.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że wydatki ponoszone przez Spółkę na wypłatę rabatów pośrednich sklepom związane są niewątpliwie z uzyskaniem przez Spółkę przychodów. W tym miejscu Spółka zwraca uwagę, że nie wystawia na rzecz sklepów żadnych faktur sprzedażowych, gdyż sklepy otrzymują faktury zakupowe od dystrybutorów. Tym samym wypłacane przez Spółkę rabaty nie można powiązać w sposób bezpośredni z przychodami. Biorąc pod uwagę powyższe, wydatki ponoszone przez Spółkę na wypłatę rabatów pośrednich sklepom, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów. Mając na uwadze fakt, że przedmiotowe rabaty pośrednie stanowić będą koszty inne niż bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami, należy wskazać, że kwalifikacja tych rabatów do kosztów uzyskania przychodów powinna następować zgodnie z regulacją art. 15 ust. 4d i 4e PDOP.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 4d PDOP, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Dla celów podatkowych momentem poniesienia kosztów pośrednich, będzie moment ujęcia przedmiotowych wydatków w księgach jako kosztu na podstawie odpowiedniego dowodu księgowego.

Bardzo ważne jest także prawidłowe udokumentowanie rabatów pośrednich. W przypadku Spółki nie wystawia ona żadnych faktur na rzecz sklepów nie ma więc możliwości udokumentowania udzielonego rabatu fakturą korygującą. W takim przypadku pomimo, iż dochodzi do obniżenia ceny po transakcji Spółka może wystawić jedynie notę uznaniową.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych pojęcia „bonifikata” i „skonto” nie są zdefiniowane. Zgodnie z „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303) „bonifikata” – to „zniżka, odstępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę albo w celach reklamowych: opust, rabat”. Przez bonifikatę należy więc rozumieć pomniejszenie ustalonej uprzednio ceny towaru lub usługi. Bonifikata jest udzielana wówczas, gdy wystąpią okoliczności uzasadniające obniżenie ustalonej wcześniej ceny, których nie można było przewidzieć w momencie zawierania umowy sprzedaży (np. udzielenie długoletnim kontrahentom bonifikaty wyrażonej procentowo lub kwotowo w stosunku do określonej wartości zakupów w przeciągu jakiegoś ustalonego okresu czasu). Natomiast w przypadku, jeżeli okoliczności wpływające na zmniejszenie ceny są znane stronom przed zawarciem umowy sprzedaży, to powinny znaleźć odzwierciedlenie w cenie określonej w tej umowie.

Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru. Natomiast „bonus” to „dodatkowe wynagrodzenie; nagroda; premia”.

Stosownie do art. 12 ust. 3j ustawy o CIT;

Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

W myśl art. 12 ust. 3k ustawy o CIT:

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 3j, podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone przychody.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy wystawiona nota dokumentująca udzielenie rabatu pośredniego stanowić będzie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle powołanej wyżej definicji „rabatu” należy uznać, że w opisanym przypadku będziemy mieć do czynienia z pomniejszeniem, czyli odstępstwem od ustalonej ceny produktów oferowanych przez Państwo, które co prawda nie będziecie Państwo sprzedawać bezpośrednio na rzecz detalistów, ale na podstawie odpowiednich indywidualnych ustaleń będziecie przyznawali im rabaty. Spowoduje to w istocie obniżenie części ceny sprzedawanych produktów.

W momencie, kiedy przyznacie Państwo rabat pośredni detaliście, to po Waszej stronie nastąpi obniżenie ceny sprzedawanych produktów, a po stronie detalisty nastąpi zwrot części ceny nabywanych produktów. Udzielenie przez Państwa rabatu pośredniego stanowi zatem obniżkę ceny po jakiej sprzedajecie swoje produkty.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że sprzedając swoje towary i udzielając na nie rabatu pośredniego, powinniście Państwo obniżyć przychód należny, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy wskazać, że udzielany przez Spółkę rabat pośredni stanowiący obniżkę ceny nie jest spowodowany błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką. Zatem uprawnieni będziecie Państwo do dokonania korekty przychodów w związku z udzielanymi rabatami pośrednimi związanymi z obniżką cen - na bieżąco, tj. w okresie, w którym wystawicie Państwo dokument potwierdzający przyczynę korekty - przyznanie rabatu pośredniego.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\` . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).