Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-318/08-4/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-08-14
Teza: Uprzejmie proszę o interpretację przepisów podatkowych w zakresie sposobu kwalifikowania takich kursów – czy stanowią one koszty uzyskania przychodu i czy będą stanowić przychód pracownika, który będzie z takiego kursu korzystał (z jednego kursu może korzystać wiele osób), i od którego to przychodu pracodawca winien odprowadzić podatek oraz składki ubezpieczeniowe? Jeżeli będzie stanowił przychód pracownika, to czy wartość kursu należy podzielić przez osoby z niego korzystające i na tej podstawie odprowadzić podatek i składki na ubezpieczenie?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; nauka-nauka języka; pracownik; szkolenie-szkolenie pracownicze; wydatek; wydatek-wydatki szkoleniowe; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2008 r. (data wpływu do BKIP w Lesznie: 26 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków pracodawcy związanych z kształceniem pracowników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony w dniu 21 lipca 2008 r. (data wpływu) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków pracodawcy związanych z kształceniem pracowników.

Pismem z dnia 21 maja 2008 r. nr PD-I/422-4/08 Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wałbrzychu przesłał do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie ww. wniosek, zgodnie z właściwością, złożony przez Spółkę Akcyjną X w dniu 14 maja 2008 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

X S.A. jest spółką medialną, której podstawową działalność stanowi wydawanie gazet. Jedna z gazet wydawanych przez X S.A., chce zakupić sprzęt i materiały do kursów językowych metodą (…), chcąc je wykorzystać przy dokształcaniu dziennikarzy, pracowników marketingu oraz pracowników administracyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy przedstawione powyżej kursy językowe stanowią koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, kursy języka angielskiego i niemieckiego w znaczącym stopniu podniosą kwalifikacje pracowników firmy, przekładając się jednocześnie na wzrost jakości pracy oraz możliwości zarówno w dziale reklamy, sekretariacie redakcji, jak też wśród dziennikarzy. Zatem należy uznać je za koszty poniesione przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji pracowników, odbywające się w ścisłym związku z programem rozwoju firmy.

Zdaniem podatnika, przeprowadzenie wśród pracowników kursów w zakresie języka angielskiego i niemieckiego w poważnym stopniu wpłynie zarówno na jakość ich pracy, jak też jakość oraz wizerunek gazety, a co za tym idzie – przyczyni się pośrednio do wzrostu sprzedaży.

Wszystkie tytuły wydawane przez X S.A. obejmują swoim zasięgiem duże powiaty, w których funkcjonuje działająca najaktywniej w skali kraju W. Specjalna Strefa Ekonomiczna. Menadżerowie i kadra kierownicza w firmach położonych na terenie strefy to najczęściej obcokrajowcy, z którymi można komunikować się wyłącznie w języku angielskim albo niemieckim. Dziennikarze, pracownicy działu reklamy i sekretarka coraz częściej muszą porozumiewać się z osobami niemówiącymi po polsku. Do tej pory korzystali przy tym z pomocy tłumaczy, co niosło ze sobą niebezpieczeństwo przekłamań, a w przypadku dziennikarzy – także nierzetelności artykułów.

Ponadto X S.A. wydaje kwartalnik „R…”, który jest bezpłatnym dodatkiem do trzech tytułów, a zawiera informacje skierowane do sfery biznesowej. Docelowo magazyn ma być tłumaczony na przynajmniej jeden język obcy, za co redakcja musiałaby ponosić dodatkowo koszty wynajęcia tłumacza. Pracownicy znający języki będą mogli sami tłumaczyć własne artykuły.

Wśród wydawnictw X S.A. jest także I…, który również docelowo ma być tłumaczony przynajmniej na jeden język obcy, bowiem funkcjonowanie strefy ekonomicznej sprawia, że na terenie działalności tytułów wydawanych przez X S.A. zamieszkuje coraz więcej cudzoziemców, do których redakcje chcą trafiać z informacjami o lokalnych imprezach kulturalnych. W związku z tym, mając możliwość zakupu sprzętu i programowania do nauki języków obcych metodą (…), podatnik chciałby z takiej możliwości skorzystać, zwłaszcza dlatego, iż metoda ta jest przez ekspertów uznawana za najszybszą i najskuteczniejszą w nauce języków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…) ww. ustawy.

Przywołana regulacja wskazuje, iż definicja kosztów uzyskania przychodów – dla celów podatku dochodowego – składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną.

Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:

*   konieczność faktycznego – co do zasady – poniesienia wydatku,
*   poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Drugi z tych elementów określić można mianem przesłanki negatywnej, zgodnie z którą ponoszony wydatek nie został ujęty w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów określony w art. 16 ust. 1.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącym ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 tejże ustawy. Zatem, o sposobie klasyfikacji kosztów decyduje sam podatnik i to on ponosi odpowiedzialność za zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów. Uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodów podatnik musi jednoznacznie wykazać, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Skoro zatem, w rozpatrywanej sprawie ponoszone przez Spółkę wydatki na zakup sprzętu i materiałów do kursów językowych metodą (…) dla dziennikarzy, pracowników marketingu oraz pracowników administracyjnych są związane z zachowaniem źródła przychodów i nie ma tu zastosowania żaden przepis z art. 16 ww. ustawy wyłączający omawiane wydatki z kosztów uzyskania przychodów, to należy uznać, że powyższe wydatki poniesione przez Spółkę na naukę języków angielskiego i niemieckiego dla powyżej wymienionych pracowników stanowić będą koszty uzyskania przychodów w oparciu o zapis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego Spółka wskazała związek poniesionych wydatków z możliwością osiągnięcia przychodów.

Mając powyższe na uwadze, w związku z przedstawionym przez Spółkę opisem zdarzenia przyszłego, należy uznać, iż powyższe wydatki poniesione przez Spółkę na naukę języków obcych dla dziennikarzy, pracowników marketingu oraz pracowników administracyjnych są kosztem spełniającym przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Jednocześnie dodaje się, że w zakresie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych została wydana odrębna interpretacja w dniu 14 sierpnia 2008r., nr ILPB1/415-360/08-4/RP oraz postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr ILPB1/415-360/08-5/RP z dnia 14 sierpnia 2008 r. w części dotyczącej obowiązku odprowadzania składek ubezpieczeniowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.