Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.642.2019.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-11
Teza: w zakresie prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „….”
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2019 r. (data wpływu 8 października 2019 r.) uzupełniony pismem z 22 listopada 2019 r. (data wpływu 22 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „….” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 22 listopada 2019 r. (data wpływu 22 listopada 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 18 listopada 2019 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.642.2019.1.AR.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 22 listopada 2019 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Miasto jest czynnym podatnikiem VAT.

Miasto wystąpiło z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu pn. „….” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Poddziałanie 4.1.1. Odnawialne źródła energii – ZIT.

Miasto jest miastem na prawach powiatu. Zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r o samorządzie powiatowym (t. j. – Dz. U. z 2019 r., poz. 511, ze zm.) miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 usg, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 usg), a w szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

Przedmiotem projektu jest zmiana źródła ciepła z kotła węglowego na powietrzną pompę ciepła, w celu wyeliminowania emisji zanieczyszczeń przez kotłownię węglową oraz obniżenie kosztów całkowitych ogrzewania budynku. Projekt obejmuje budynek, w którym znajdują się dwa mieszkania komunalne oraz filia biblioteki publicznej. Lokal przeznaczony na bibliotekę jest oddany w bezpłatne użytkowanie na podstawie umowy użyczenia.

Budynek obejmuje:

*   2 lokale mieszkalne,
*   1 lokal użyteczności publicznej, w którym mieści się Miejska Biblioteka Publiczna. Powierzchnia budynku na podstawie umowy użyczenia została oddana w bezpłatne użytkowanie.

W przypadku lokali mieszkalnych Miasto zawiera cywilnoprawne umowy najmu i staje się dla tych czynności podatnikiem podatku od towarów i usług (zarówno w zakresie czynszów jak i dostawy mediów). Czynność polegająca na odpłatnym świadczeniu usług na terenie kraju mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o VAT, co zostało zapisane w jej art. 5 ust. 1 pkt 1. Zauważyć należy, że usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe (w tym usługi świadczone w fazie eksploatacyjnej) korzystają ze zwolnienia od podatku, co wprost wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

W przypadku lokalu pełniącego funkcje użyteczności publicznej nie występuje sprzedaż opodatkowana w zakresie czynszu, gdyż jest to lokal oddany w bezpłatne użytkowanie na podstawie umowy użyczenia instytucji kultury – Miejskiej Bibliotece Publicznej. Jednakże w fazie eksploatacji X sp. z o.o. w imieniu Miasta obciąża Miejską Bibliotekę Publiczną kosztami za wodę i kanalizację, wystawiając faktury VAT.

Beneficjentem projektu jest wnioskodawca – miasto, który na podstawie pełnomocnictwa z dnia 24 lipca 2018 r. powierzył spółce miejskiej, w której posiada 100% udziałów (X sp. z o.o.) realizację określonych czynności w ramach przedmiotowego projektu.

X Sp. z o.o. w 2018 roku na podstawie udzielonego pełnomocnictwa SP.077.2.647.2018 z dnia 24 lipca 2018 r. przygotowała projekt do realizacji poprzez opracowanie projektu technicznego oraz studium wykonalności dla projektu. Koszt opracowań został poniesiony przez miasto na podstawie faktur wystawionych na cały budynek bez podziału na rodzaje powierzchni (cała powierzchnia budynku stanowi koszt kwalifikowany).

Nieruchomość będąca przedmiotem projektu jest i będzie wykorzystywana do wykonywania w niej czynności zwolnionych, niepodlegających opodatkowaniu oraz opodatkowanych podatkiem VAT.

Po zmodernizowaniu przedmiotowej nieruchomości w ramach projektu, przeznaczenie infrastruktury nie ulegnie zmianie.

Do realizacji projektu wnioskodawca zakupi towary i usługi niezbędne do osiągnięcia zamierzonego w projekcie celu, a wszystkie faktury dokumentujące ponoszenie wyżej wymienionych wydatków będą wystawione na Miasto.

Modernizowany obiekt stanowi własność Wnioskodawcy.

Wydatki inwestycyjne realizowane w ramach projektu stanowią „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

Realizacja projektu pn. „….” Okres nastąpi w okresie 15 października 2018 r. – 31 grudnia 2020 r.

Data początkowa to termin zawarcia pierwszej umowy obejmującej koszty kwalifikowane w projekcie (projekt techniczny).

Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży zakupionych mediów dla Miejskiej Biblioteki Publicznej (użytkującej lokal na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia) według stawek podatku VAT takich samych jak na fakturach dokumentujących nabycie tych mediów od ich dostawców oraz nie stosuje żadnej marży przy odsprzedaży.

Czynności opodatkowane prowadzone w budynku będącym przedmiotem wskazanego wyżej projektu polegają na odsprzedaży mediów na rzecz Miejskiej Biblioteki Publicznej.

Towary i usługi zakupione w ramach realizacji przedmiotowego projektu będą wykorzystywane do czynności:

*   opodatkowanych – polegających na odsprzedaży mediów na rzecz Miejskiej Biblioteki Publicznej;
*   zwolnionych od podatku – w zakresie umów cywilnoprawnych zawieranych z najemcami lokali mieszkalnych (pobieranie opłat za czynsze i media z lokali mieszkalnych);
*   niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – polegających na oddaniu Miejskiej Bibliotece Publicznej lokalu w bezpłatne użytkowanie na podstawie umowy użyczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Miastu przysługuje prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu opisanego w części G niniejszego wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Miastu przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu opisanego w części G niniejszego wniosku, jednakże jest to prawo częściowe – tzn. dotyczące wyłącznie wydatków poczynionych na części nieruchomości użyczanej Miejskiej Bibliotece Publicznej.

W odniesieniu do wydatków poniesionych w 2018 r. na:

*   opracowanie projektu – wydatek związany ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania, niepodlegającą opodatkowaniu i opodatkowaną podatkiem VAT – Wnioskodawcy, Miastu przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, obliczonego w oparciu o prewspołczynnik (art. 86 ust. 2a-2h i 22 ustawy o VAT), a następnie w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży ( art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT) obliczone dla jednostki Urząd Miasta,
*   studium wykonalności – wydatek związany ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania, niepodlegającą opodatkowaniu i opodatkowaną podatkiem VAT – Wnioskodawcy, Miastu przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, obliczonego w oparciu o prewspołczynnik (art. 86 ust. 2a-2h i 22 ustawy o VAT), a następnie w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży (art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT) obliczone dla jednostki Urząd Miasta.

W odniesieniu do wydatków, które będą ponoszone w przyszłości:

*   w przypadku braku wyszczególnienia na fakturze jaka część wydatku przypada na powierzchnię bezpłatnie użyczaną a jaka na powierzchnię mieszkalną – wydatek związany ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania, niepodlegającą opodatkowaniu i opodatkowaną podatkiem VAT – wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego obliczonego w oparciu o prewspołczynnik (art. 86 ust. 2a-2h i 22 ustawy o VAT), a następnie w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży (art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT) obliczone dla jednostki Urząd Miasta.
*   w przypadku faktur, które będą zawierać wyszczególnienie wartości wydatków inwestycyjnych przypadających odpowiednio na: powierzchnie bezpłatnie użyczaną (wydatek związany ze sprzedażą opodatkowaną i niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT) i mieszkalną ( wydatek związany ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT), wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w oparciu o prewspółczynnik (art. 86 ust. 2a-2h i 22 ustawy o VAT) od wydatków dotyczących powierzchni bezpłatnie użyczanej, a od wydatków dotyczących powierzchni mieszkalnej nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193).

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.), w miastach powyżej 100 000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta. Dotyczy to również miast, w których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy prezydent miasta był organem wykonawczo-zarządzającym.

Natomiast stosownie do treści art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 511 ze zm.), prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia 1998 r. liczyły więcej niż 100 000 mieszkańców, a także miastom, które z tym dniem przestały być siedzibami wojewodów, chyba że na wniosek właściwej rady miejskiej odstąpiono od nadania miastu praw powiatu, oraz tym, którym nadano status miasta na prawach powiatu, przy dokonywaniu pierwszego podziału administracyjnego kraju na powiaty.

Na podstawie art. 92 ust. 2 cyt. ustawy, miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.

Należy nadmienić, że gmina, w świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Miasto realizuje projekt pn. „….”.

Projekt obejmuje budynek, w którym znajdują się dwa mieszkania komunalne oraz filia biblioteki publicznej. Lokal przeznaczony na bibliotekę jest oddany w bezpłatne użytkowanie na podstawie umowy użyczenia.

Budynek obejmuje:

*   2 lokale mieszkalne,
*   1 lokal użyteczności publicznej, w którym mieści się Miejska Biblioteka Publiczna. Powierzchnia budynku na podstawie umowy użyczenia została oddana w bezpłatne użytkowanie.

W przypadku lokali mieszkalnych Miasto zawiera cywilnoprawne umowy najmu i staje się dla tych czynności podatnikiem podatku od towarów i usług (zarówno w zakresie czynszów jak i dostawy mediów). Czynność polegająca na odpłatnym świadczeniu usług na terenie kraju mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o VAT, co zostało zapisane w jej art. 5 ust. 1

pkt 1. Zauważyć należy, że usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe (w tym usługi świadczone w fazie eksploatacyjnej) korzystają ze zwolnienia od podatku, co wprost wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

W przypadku lokalu pełniącego funkcje użyteczności publicznej nie występuje sprzedaż opodatkowana w zakresie czynszu, gdyż jest to lokal oddany w bezpłatne użytkowanie na podstawie umowy użyczenia instytucji kultury – Miejskiej Bibliotece Publicznej. Jednakże w fazie eksploatacji X sp. z o. o. w imieniu Miasta obciąża Miejską Bibliotekę Publiczną kosztami za wodę i kanalizację, wystawiając faktury VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją opisanego projektu.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny. Jak wskazano wyżej, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Jak wskazał Wnioskodawca towary i usługi zakupione w ramach realizacji przedmiotowego projektu będą wykorzystywane do czynności:

*   opodatkowanych – polegających na odsprzedaży mediów na rzecz Miejskiej Biblioteki Publicznej;
*   zwolnionych od podatku – w zakresie umów cywilnoprawnych zawieranych z najemcami lokali mieszkalnych (pobieranie opłat za czynsze i media z lokali mieszkalnych);
*   niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – polegających na oddaniu Miejskiej Bibliotece Publicznej lokalu w bezpłatne użytkowanie na podstawie umowy użyczenia.

W odniesieniu do lokalu użyteczności publicznej udostępnianego na podstawie umowy użyczenia na rzecz instytucji kultury – Miejskiej Biblioteki Publicznej, Wnioskodawca podał, że towary i usługi zakupione w ramach realizacji przedmiotowego projektu będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych – polegających na odsprzedaży mediów na rzecz Miejskiej Biblioteki Publicznej oraz do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – polegających na oddaniu Miejskiej Bibliotece Publicznej lokalu w bezpłatne użytkowanie na podstawie umowy użyczenia.

Natomiast w odniesieniu do wynajmowanych dwóch lokali mieszkalnych, których także dotyczy przedmiotowa inwestycja polegająca na zabudowie pompy ciepła, Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy, że towary i usługi zakupione w związku z realizacją projektu będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku do których Wnioskodawca zaliczył czynsz i media.

Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „…”, jednakże jest to prawo częściowe – tzn. dotyczące wyłącznie wydatków poczynionych na części nieruchomości użyczanej Miejskiej Bibliotece Publicznej.

Należy jednak zauważyć, że Wnioskodawca prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w 2018 r. w związku z realizacją projektu upatruje wyłącznie w ich związku z obrotem opodatkowanym uzyskanym z tytułu refakturowania mediów na rzecz Miejskiej Biblioteki Publicznej.

W niniejszej sytuacji nie można zgodzić się z Wnioskodawcą i w odniesieniu do wydatków poniesionych w ramach realizacji ww. projektu należy wyjaśnić, że nie występuje związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z ponoszonymi wydatkami na inwestycję polegającą na zabudowie pompy ciepła na budynku. Należy wskazać, że refakturowane na rzecz instytucji kultury koszty, dotyczą tylko faktu zużycia przez ten podmiot mediów. Opisana we wniosku inwestycja polegająca na zabudowie pompy ciepła na budynku, dotyczy m. in. lokalu użyteczności publicznej, który jest nieodpłatnie użyczany, a nie jest związany ze zużyciem wody lub ścieków.

Tym samym fakt, że Gmina będzie przenosić koszty mediów na instytucję kultury nie oznacza, że nieruchomość będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Samo przenoszenie kosztów zużytych mediów należy traktować jako odrębne świadczenie, które nie ma wpływu na prawo do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego w związku z inwestycją przeprowadzaną w budynku.

W związku z powyższym, skoro jak jednoznacznie wynika z opisu sprawy budynek, w którym mieszczą się dwa lokale mieszkalne i 1 lokal użyteczności publicznej nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT generujących podatek należny, to stwierdzić należy, że nie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem w odniesieniu do wydatków poniesionych w ramach realizacji projektu pn. „….” Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od ww. wydatków gdyż nie będą one związane z opodatkowaną działalnością gospodarczą Miasta. Jak zostało wskazane powyżej lokal użyteczności publicznej wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych.

W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu pn. „….”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zaznaczyć, że w niniejszej interpretacji w ślad za Wnioskodawcą przyjęto, że opłaty za czynsz i media pobierane z tytułu najmu lokali mieszkalnych są zwolnione od podatku. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości zastosowanego w tym zakresie zwolnienia, stwierdzenie to przyjęto jako element stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w….., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.