Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-232/07-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-09-28
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko uznające, że w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu autobusu?
Słowa kluczowe: autobus; gmina; odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-zwrot podatku; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 17.09.2007r. (data wpływu 24.09.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów w zakresie odliczenia podatku naliczonego -**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.09.2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów w zakresie odliczenia podatku naliczonego.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Gmina X w ramach realizacji programu prowadzonego przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych „Program wyrównywania różnic między regionami” zakupiła autobus przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych. Podatek naliczony z tytułu nabycia pojazdu nie został przez Urząd Gminy X odliczony. Z samochodu nieodpłatnie korzystają uczniowie uczestniczący do Miejskiego Zespołu Szkół w X, który jest szkołą publiczną oraz jednostką organizacyjną Gminy X Autobus może być wykorzystywany jedynie w celu dowozu osób niepełnosprawnych z terenu miasta X do właściwej placówki oświatowej znajdującej się na terenie miasta X. Dowóz osób niepełnosprawnych jest obowiązkowym zadaniem własnym gminy. Miasto X nie prowadzi działalności zarobkowej przy wykorzystaniu przedmiotowego autobusu.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy prawidłowe jest stanowisko uznające, że w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu autobusu?

Zdaniem wnioskodawcy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, podatnikowi, którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi VAT do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W związku z tym z uwagi na fakt, że zakup autobusu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych nie był i nie jest związany z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie jest możliwe skorzystanie z prawa do obliczenia podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy od towarów i usług.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego zawartego w towarach i usługach, które zostały przez niego zakupione, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów a podatkiem należnym z tytułu wykonywanej przez podatnika działalności opodatkowanej, przy czym związek ten powinien mieć charakter bezpośredni i bezsporny. Zatem, w przypadku braku związku nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną, podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż zakupiony przez Miasto autobus nie będzie wykorzystywany do działalności zarobkowej, czyli nabycie autobusu nie będzie służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. W związku z tym Wnioskodawca nie może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy.

Ponadto w myśl § 8 ust. 1 pkt 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 97, poz. 970) czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Omawiane działania gminy mieszczą się w zakresie działania i zadaniach własnych tego organu, Określone zostały w ustawie z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591) w art. 7 ust. 1 - zadania własne gminy obejmują w szczególności sprawy oświaty, w tym szkół podstawowych, przedszkoli i innych placówek oświatowo – wychowawczych. Z ust. 2 ww. artykułu wynika, że ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy. Ponadto art. 8. ust. 1 ww. ustawy reguluje, iż ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. I tak ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t. j. z 2004r. Dz. U. Nr 256, poz. 2572) w art. 17 ust. 3a pkt 1-3 nakłada na gminę obowiązek zapewnienie uczniom niepełnosprawnym, których kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie art. 71b, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej i gimnazjum, a uczniom z niepełnosprawnością ruchową, upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym - także do najbliższej szkoły ponadgimnazjalnej oraz zapewnienie dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom i młodzieży z upośledzeniem umysłowym ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do ośrodka umożliwiającego tym dzieciom i młodzieży realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, a także zwrot kosztów przejazdu ucznia oraz jego opiekuna do szkoły lub ośrodka, jeżeli dowożenie i opiekę zapewniają rodzice, opiekunowie lub opiekunowie prawni.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że dowóz dzieci niepełnosprawnych do szkół jest zadaniem własnym Gminy. Nabyty autobus służy realizacji zadań własnych Gminy. W tym zakresie Gmina nie ma statusu podatnika podatku od towarów i usług. Tym bardziej nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie przedmiotowego autobusu na zasadach określonych w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.