Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-523/09/11-S/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-13
Teza: Czy uzyskanie przez Wnioskodawcę premii pieniężnej z tytułu przekroczenia określonej wartości zakupów od kontrahenta podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i czy Spółka jest zobowiązana do wystawienia faktury VAT?
Słowa kluczowe: bonus; faktura-faktura VAT; obrót; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; premia-premia pieniężna; rabaty; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Go 476/11 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 630/10 – stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2009 r. (data wpływu 23 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 czerwca 2009 r. (data wpływu 29 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Wniosek Spółki z o.o. z dnia 15 kwietnia 2009 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczy opodatkowania premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca podpisał szereg umów z poszczególnymi kontrahentami, których przedmiotem jest zakup przez Spółkę produktów niezbędnych do prowadzenia działalności produkcyjnej. Na mocy uzgodnień z kontrahentami po przekroczeniu określonego limitu wartości zakupów Spółka ma prawo do uzyskania premii pieniężnej, którą będzie stanowić określona kwota pieniężna.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany dodał, że uzyskanych premii pieniężnych nie można powiązać z konkretnymi dostawami, odnoszącymi się do określonych towarów lub ich grup. W zamian za udzielenie premii nie ma miejsca świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym itp. Są one przyznawane za okres roczny, a warunkiem ich uzyskania jest wyłącznie osiągnięcie określonego poziomu zakupów. Wysokość premii jest różnicowana ze względu na wielkość obrotów i kształtowana jako ustalony procent wielkości obrotów. Zasady wypłaty wynikają z uzgodnień z dostawcami. W sytuacji, gdy Wnioskodawca w danym okresie nie podejmie żadnych działań na rzecz dostawców premie pieniężne nie będą wypłacane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy uzyskanie przez Wnioskodawcę premii pieniężnej z tytułu przekroczenia określonej wartości zakupów od kontrahenta podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i czy Zainteresowany jest zobowiązany do wystawienia faktury VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne świadczenie usług ma miejsce wówczas, gdy między stronami danej transakcji istnieje stosunek zobowiązaniowy, czyli strony muszą zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności. W omawianym przypadku nie doszło do rzeczywistego i odrębnego od stosunku prawnego sprzedaży świadczenia nabywcy na rzecz sprzedającego towary. Nie można zatem przyjąć, że wypłacana nabywcy towarów przez sprzedawcę premia pieniężna stanowi wynagrodzenie za dokonaną jednocześnie przez tego nabywcę usługę. Tym samym czynność ta nie podlega VAT.

Na tle przedstawionego opisu sprawy oraz własnego stanowiska Zainteresowanego, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 9 lipca 2009 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/443-523/09-4/AD, w której stanowisko Wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe.

W ocenie tut. Organu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przedmiotowa premia pieniężna stanowi w istocie rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem uzyskanie przedmiotowej premii pieniężnej podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i na podstawie przepisu § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r., należy w takiej sytuacji wystawić fakturę korygującą uwzględniającą wymogi wynikające z § 13 ust. 2 tego rozporządzenia.

Pismem z dnia 27 lipca 2009 r. Spółka z o.o. reprezentowana przez Pełnomocnika, wezwała Organ podatkowy, do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 26 sierpnia 2009 r. nr ILPP2/443/W-70/09-2/SJ Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, Spółka z o.o., reprezentowana przez Pełnomocnika, wniosła w dniu 2 października 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.

Po rozpoznaniu sprawy Sąd wydał wyrok w dniu 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Go 526/09, w którym oddalił skargę.

Spółka złożyła skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku WSA.

Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 630/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Go 476/11 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 630/10 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Go 476/11 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Mocą art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powyższy przepis jednoznacznie stanowi, iż usługą jest świadczenie niebędące dostawą towaru i tym samym wyklucza on sytuacje, aby dana czynność jednocześnie stanowiła dostawę towaru i świadczenie usługi. Przy tym istotne jest również, żeby dana usługa miała charakter odpłatny.

Należy również podkreślić, że obecnie w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest jednolity pogląd, że premie pieniężne, czy też bonusy otrzymywane przez nabywcę od dostawcy za dokonanie nabycia określonej ilości czy wartości towaru nie są wynagrodzeniem za świadczenie usługi, a wypłacenie takiej premii nie kreuje odrębnej od dostawy towaru czynności objętej podatkiem od towarów i usług. Nie może bowiem wystąpić taka sytuacja faktyczna, która stanowiłaby jednocześnie dostawę towaru i świadczenie usług. Jest to niedopuszczalne w świetle regulacji zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy.

Powodowałoby to bowiem podwójne opodatkowanie tej samej czynności. Pierwszy raz – jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi – jako zakupu (świadczenia usługi) przez nabywcę tego samego towaru, w ramach tej samej transakcji. Tymczasem podwójne opodatkowanie stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP.

Powyższe uzasadnia ocenę, że wypłacana nabywcy przez dostawcę premia pieniężna jedynie z tytułu osiągnięcia przez niego satysfakcjonującej dostawcę wielkości obrotów, nie odnosząca się do konkretnych transakcji, stanowi nagrodę za osiągnięcie tego rezultatu, a nie odpłatność (wynagrodzenie) za świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Czynności nabycia (dostawy) towarów przez nabywcę tylko poprzez fakt ich zsumowania nie stają się jednocześnie jego usługą na rzecz dostawcy.

Jak stanowi z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast na mocy art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W przedmiotowej sprawie, sam fakt, iż obrót uprawniający do wypłaty premii pieniężnej jest ustalany wyłącznie na podstawie zakupów realizowanych w określonym przedziale czasowym (okres roczny) nie daje podstaw do twierdzenia, iż premia ta związana jest z konkretnym obrotem i dlatego należy ją traktować jako rabat. Pomimo bowiem zakreślenia pewnego przedziału czasowego udzielana premia nadal związana jest z całym obrotem osiągniętym w tym czasie, a nie z poszczególnymi, odrębnymi dostawami towarów.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że uzyskana przez Wnioskodawcę premia pieniężna nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na fakt, iż nie stanowi ona ani odpłatności za świadczenie usług ani rabatu, wystarczające jest dokumentowanie jej wypłaty notą księgową.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwszej interpretacji, tj. w dniu 9 lipca 2009 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.