Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-743/09-2/PD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-12-31
Teza: Czy za okres od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r. w którym Spółka nie opłaca czynszu, należy naliczyć do przychodów podatkowych przychody z tytułu otrzymania nieodpłatnych usług (jeżeli tak to w jakiej wysokości i na jakiej podstawie w sytuacji nie otrzymywania faktur) oraz czy od przychodów takich należy naliczyć VAT? Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w 2010 r. fakturę za wynajem dotyczącą okresu sierpień 2009 r. - styczeń 2010 r. otrzymaną w styczniu 2010 r.
Słowa kluczowe: czynsz; faktura; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; usługi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2009 r. (data wpływu 6 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów oraz kosztów podatkowych pozostających w związku z rozliczaniem usług najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób w zakresie przychodów oraz kosztów podatkowych pozostających w związku z rozliczaniem usług najmu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. ( dalej Spółka ) świadczy usługi doradcze na rzecz M - GmbH (dalej M Austria). Do kosztów będących podstawą naliczenia wynagrodzenia za świadczone usługi zaliczane są koszty wynajmu powierzchni biurowej wykorzystywanej do obsługi M Austria.

Spółka jest najemcą powierzchni biurowej. Według pięcioletniej umowy zawartej pomiędzy Wynajmującym powierzchnię a Spółką za okres od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r. Spółka zapłaci jednorazową opłatę równą jednomiesięcznej stawce czynszu za wynajmowaną powierzchnię.

Faktura za tę jednorazową opłatę zostanie wystawiona na koniec całego okresu to jest w styczniu 2010 r. Spółka w wymienionym wyżej okresie będzie ponosić opłaty eksploatacyjne w pełnej wysokości. Zgodnie z umową pomiędzy Wynajmującym a Spółką do sierpnia 2009 r. jak również od lutego 2010 r. Spółka będzie dokonywać comiesięcznych płatności w wysokości równej uzgodnionej uprzednio stawce czynszu miesięcznego, na podstawie otrzymywanych w każdym miesiącu faktur od Wynajmującego.

Spółka planuje do kalkulacji kosztów stanowiących podstawę do wystawienia faktury sprzedaży w miesiącach zredukowanego czynszu to jest od sierpnia do grudnia 2009 r. nie księgować kosztu wynajmu biura z powodu nie otrzymywania (zgodnie z umową z Wynajmującym) faktur od Wynajmującego. Ponadto zdaniem Spółki:

1.  nie powinna ona naliczać sobie przychodu z tytułu nieodpłatnie otrzymanych usług w okresie sierpień - grudzień 2009 r.
2.  fakturę otrzymaną w styczniu 2010 r. i dotyczącą wynajmu sierpień 2009 r. - styczeń 2010 r. należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 2010 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy za okres od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r. w którym Spółka nie opłaca czynszu, należy naliczyć do przychodów podatkowych przychody z tytułu otrzymania nieodpłatnych usług (jeżeli tak to w jakiej wysokości i na jakiej podstawie w sytuacji nie otrzymywania faktur) oraz czy od przychodów takich należy naliczyć VAT?
2.  Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w 2010 r. fakturę za wynajem dotyczącą okresu sierpień 2009 r. - styczeń 2010 r. otrzymaną w styczniu 2010 r.

Stanowisko Wnioskodawcy.

Spółka uważa, że zakwalifikowanie wykorzystywania powierzchni biurowej w okresie, za który nie otrzymuje ona faktur od Wynajmującego, jako świadczenia nieodpłatnego jest nieuzasadnione.

Usługa najmu jest świadczeniem o charakterze ciągłym. Umowa najmu została zawarta na okres 5 lat i jest świadczeniem o charakterze odpłatnym. Wykorzystywanie przez Spółkę przez okres 6 miesięcy przy obniżonych opłatach czynszu jest formą rabatu udzielonego przez Wynajmującego w stosunku do łącznej ceny za usługę.

Zdaniem Spółki koszty wynajmu biura są kosztami bezpośrednimi, ponieważ stanowią one podstawę do wystawienia faktury sprzedaży. Ponieważ Spółka uwzględnia te koszty przy wyliczeniu faktury sprzedaży w momencie otrzymania faktury kosztowej, co w tym przypadku nastąpi w styczniu 2010 r. koszt dotyczący tej faktury sprzedaży również powinien zostać poniesiony w styczniu 2010 r.

Na gruncie obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego w zakresie pytania pierwszego uznaje się za prawidłowe.

Stanowisko organu podatkowego przedstawione poniżej oparte jest na założeniu, że stan faktyczny odpowiada opisowi przedstawionemu przez Wnioskodawcę w poz. 54 w sekcji F. przedłożonego formularza ORD-IN, a nie tak jak w pytaniu podatnika sformułowanym w poz. 55 niniejszego formularza, tj. że za okres od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r. Spółka zapłaci jednorazową opłatę równa jednomiesięcznej stawce czynszu za wynajmowaną powierzchnię.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654) – dalej ustawa o PDOP - nie zawiera definicji przychodu. W art. 12 ust. 1 ustawodawca wymienił jedynie przykładowe kategorie pożytków, których otrzymanie kreuje u podatnika przychód podatkowy.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Ustawodawca zaliczył do przychodów podatkowych również wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie - art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP.

Jak zostało to przedstawione w przedmiotowym wniosku, Spółka nabywa usługę najmu powierzchni biurowej. W ramach pięcioletniej umowy zawartej między Spółką a Wynajmującym, Spółka zobowiązała się do opłaty comiesięcznego czynszu z tytułu najmu. Umowa najmu zawiera jednak klauzulę, zgodnie z którą za okres od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r. Spółka zapłaci Wynajmującemu na koniec tego sześciomiesięcznego okresu czynsz w wysokości równej czynszowi za jeden miesiąc. Wobec okoliczności zawarcia umowy na okres pięcioletni można przyjąć, że powyższa klauzula stanowi formę zachęty do podpisania przez Spółkę długoterminowej umowy najmu. Okres wynajmu z obniżoną stawką czynszu jest uzasadniony gospodarczo, jeżeli jest on wkalkulowany w przyszłe przychody wynajmującego w przypadku długookresowych umów najmu.

Powyższe założenie będzie prawdziwe, jeżeli proporcjonalne miesięczne obciążenie Spółki czynszem, odpowiadające proporcji całkowitej kwoty czynszu należnego za pięć lat, wliczając w to okres bezczynszowy, do każdego miesiąca obowiązywania przedmiotowej umowy najmu, nie odbiega od cen rynkowych.

W związku z powyższym, Spółka nie jest zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP za okres od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r.

Na gruncie obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego w zakresie pytania drugiego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o PDOP koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Natomiast koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są zgodnie z art. 12 ust. 4d ww. ustawy potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Co do zasady, koszty najmu są uważane za koszty pośrednio związane z uzyskanym przez najemcę przychodem, i potrącane w dacie ich poniesienia. Jednakże inaczej należy potraktować koszty najmu, jeśli w dalszej kolejności stanowią one podstawę do kalkulacji wynagrodzenia Spółki należnego od MM Austria. W takim wypadku możliwe jest bowiem ustalenie przychodów, z którymi bezpośrednio związane są dane koszty podatkowe najemcy.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, Spółka jest najemcą powierzchni biurowej. Spółka alokuje koszty z tytułu wynajmu powierzchni do MM Austria, podmiot na rzecz którego Spółka świadczy usługi doradcze. Zakładając, że Spółka jest uprawniona do alokacji kosztów najmu do MM Austria, wówczas Spółka powinna rozliczyć koszt uzyskania przychodu w okresie rozliczeniowym, w którym uzyskała odpowiadający tym kosztom przychód.

W związku z powyższym, w przedmiotowym stanie faktycznym Spółka osiąga przychód w dacie wystawienia faktury sprzedażowej na rzecz MM Austria. Zatem koszt najmu wkalkulowany do wynagrodzenia Spółki należnego od MM Austria powinien zostać każdorazowo ujęty w tym okresie rozliczeniowym, w którym Spółką uzyskała odpowiadający im przychód. Jeżeli Spółka wystawi w styczniu 2010 r. na rzecz MM Austria fakturę sprzedaży obejmującą usługi najmu za okres od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r., to odpowiadający tej fakturze koszt udokumentowany przez wystawioną wcześniej fakturę zakupową powinien zostać potrącony również w styczniu 2010 r.

Na gruncie obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego w zakresie obu pytań uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.