Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.780.2016.2.AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-20
Teza: Czy koszty remontu, odsetek od kredytu, oraz koszty mediów (w szczególności dostaw energii elektrycznej, cieplnej i wody) i opłat ponoszonych na rzecz spółdzielni mieszkaniowej (za zarządzanie i utrzymanie porządku na terenie nieruchomości) stanowić będą koszt uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; media; odsetki-odsetki od kredytu; opłata; remonty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2016 r. (data wpływu 9 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 listopada 2016 r. (data wpływu 5 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania za koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej kosztów remontu lokalu użytkowego, odsetek od kredytu, opłat za media oraz za zarządzanie i utrzymanie porządku na terenie nieruchomości, ponoszonych na rzecz spółdzielni mieszkaniowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2016 r wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Powyższy wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 oraz w art. 14f § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 16 listopada 2016 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.780.2016.1.AG, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 16 listopada 2016 r., a doręczono w dniu 25 listopada 2016 r. Uzupełnienie ww. wniosku wpłynęło do tut. Organu w dniu 5 grudnia 2016 r., nadane zostało w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 1 grudnia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w ramach przedsiębiorstwa pod firmą ….

Wnioskodawczyni dokonała zakupu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, który został sfinansowany w jednej części z Jej majątku prywatnego, a w pozostałej części z kredytu bankowego zawartego w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej, udzielonego w celu nabycia ww. prawa. Przedmiotowy lokal znajduje się w budynku wybudowanym przeszło 30 lat temu. Prawo do ww. lokalu nie zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni, albowiem uznała to za niecelowe. Po przeprowadzeniu remontu ww. lokalu Wnioskodawczyni przeniesie do niego biuro swojego przedsiębiorstwa. Wszelkie umowy z dostawcami mediów (dostawca energii, spółdzielnia mieszkaniowa) do ww. lokalu zostaną zawarte w ramach prowadzonego przez Nią przedsiębiorstwa.

W piśmie z dnia 30 listopada 2016 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że działalność gospodarczą prowadzi od 15 lipca 2004 r., a przeważającym jej zakresem jest organizacja kongresów i konferencji.

Wnioskodawczyni poinformowała, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego nabyła w dniu 4 lipca 2016 r. Przedmiotowy lokal nabyty został w drodze licytacji komorniczej będącej skutkiem postępowania egzekucyjnego. Z treści prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 4 lipca 2016 r., przysądzającego na Jej rzecz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego nie wynika, czy nabycie lokalu nastąpiło na cele prywatne, czy też na inne. Na dzień złożenia uzupełnienia wniosku Wnioskodawczyni wykorzystuje lokal do celów działalności gospodarczej, jednakże nie stanowi on środka trwałego przedsiębiorstwa. Nabyty lokal był kompletny i zdatny do użytku w momencie zakupu, jednakże jego walory estetyczne pozostawiały wiele do życzenia. Po jego nabyciu nie było konieczne przeprowadzenie prac przystosowujących lokal do pełnienia funkcji biura Jej przedsiębiorstwa, niemniej jednak Wnioskodawczyni uznała przeprowadzenie tych prac za celowe ze względów organizacyjnych, estetycznych, jak i funkcjonalnych. Prace remontowe polegały na budowie kompletnie nowej instalacji elektrycznej i teletechnicznej, budowie instalacji wentylacyjnej, remoncie i malowaniu lokalu oraz stworzeniu zaplecza socjalnego niezbędnego dla pracowników. Prace te prowadzone były od września do października 2016 r.

Nabyty lokal był używany, a po raz pierwszy do użytkowania został oddany prawdopodobnie po wybudowaniu budynku, w którym się znajduje, tj. na przełomie lat 70/80 XX wieku. Wcześniej w ww. lokalu prowadzona była działalność handlowa, a przez ostatnich kilka lat był on niezagospodarowany, bowiem toczyło się postępowanie komornicze prowadzące do jego zbycia.

Wnioskodawczyni dodała, że wydatki ponoszone w związku z użytkowaniem ww. lokalu zostały precyzyjnie wskazane w treści pytania nr 1, są to: koszty remontu, odsetki od kredytu, koszty mediów (energia elektryczna, cieplna, prąd), koszty opłat do spółdzielni mieszkaniowej. Prace budowlane o „charakterze inwestycyjnym” to budowa nowej instalacji elektrycznej i teletechnicznej, oraz instalacji wentylacyjnej, jak też części socjalnej, której nie było. Prace budowlane prowadzone były od września do października 2016 r.

Aktualnie Wnioskodawczyni nie planuje przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego w prawo własności ww. lokalu. Jednakże nie jest w stanie wykluczyć, że w przyszłości własność tego lokalu zostanie przez Nią nabyta, tzn. że dokona takiego przekształcenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy koszty remontu, odsetek od kredytu, oraz koszty mediów (w szczególności dostaw energii elektrycznej, cieplnej i wody) i opłat ponoszonych na rzecz spółdzielni mieszkaniowej (za zarządzanie i utrzymanie porządku na terenie nieruchomości) stanowić będą koszt uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej?
2.  Czy w przypadku nabycia w przyszłości prawa własności ww. lokalu użytkowego, lokal ten, po wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni, będzie mógł być amortyzowany przy zastosowaniu indywidualnie ustalanych stawek amortyzacyjnych, tj. według zasad określonych w art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: PDOF)?
3.  Czy poniesione wydatki o charakterze inwestycyjnym w lokalu należącym do Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej (prywatnie), a użytkowanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będą stanowić inwestycję w obcym środku trwałym w świetle art. 22a ust. 2 pkt 1 PDOF i mogą być amortyzowane według zasad określonych art. 22j ust. 1 pkt 4 PDOF?

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała, że:

*   pytanie Nr 1 dotyczy kosztów remontu poniesionych w okresie, w którym został on przeprowadzony, a w przypadku pozostałych kosztów - okresu od momentu nabycia ww. lokalu.

*   wskazane w pytaniu Nr 3 wydatki o charakterze inwestycyjnym poniesione zostały przez Nią po nabyciu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania Nr 1, natomiast w zakresie dotyczącym pytań Nr 2 i Nr 3 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, koszty remontu, odsetek od kredytu oraz koszty mediów (w szczególności dostaw energii elektrycznej, cieplnej i wody) i opłat ponoszonych na rzecz spółdzielni mieszkaniowej (za zarządzanie i utrzymanie porządku na terenie nieruchomości) stanowić będą koszt uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 PDOF, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 PDOF.

Niewątpliwie wydatek ponoszony na remont przyszłego biura przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni, w którym mają przebywać Jej pracownicy oraz, który ma być przeznaczony do obsługiwania klientów i potencjalnych kontrahentów, ma wpływ na osiągnięcie przez Nią przychodów w przyszłości. Podobnie zresztą jak koszty odsetek od kredytu, koszty dostawy mediów do ww. lokalu (w szczególności energii elektrycznej, cieplną i wody) oraz innych opłat ponoszonych na rzecz spółdzielni mieszkaniowej. Poniesienie ww. wydatków umożliwia bowiem Jej i pracownikom wydajną pracę oraz obsługę klientów i potencjalnych kontrahentów, co ma niewątpliwie wpływ nie tylko na osiągnięcie przez Nią przychodów w przyszłości (pozyskanie nowych klientów), ale również na zabezpieczenie obecnych źródeł przychodów (poprzez sprawną realizację już zawartych umów). Ww. koszty nie zostały ponadto wymienione w art. 23 PDOF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 2032), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma, lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania wyróżnia się koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie). W przypadku kosztów pośrednich brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników, koszty promocji i reklamy.

Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu.

Powyższy przepis wskazuje, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem:

*   faktycznego poniesienia wydatku,

*   istnienia związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem a przychodami,

*   braku dokonanego wydatku na liście negatywnej, zawartej w art. 23 ustawy,

*   odpowiedniego udokumentowania poniesionego wydatku.

W świetle powyższego podatnik posiada uprawnienie do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z posiadanym majątkiem (lokalem), w tym utrzymaniem tego majątku. Wydatki te stanowią element kosztów stałych, ich poniesienie wynika z faktu posiadania lub wykorzystywania majątku przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą majątku. Bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć można wydatki poniesione w związku z remontem lokalu.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zdefiniował pojęcia remontu. Zatem w tym zakresie należy wziąć pod uwagę znaczenie, jakie terminy te mają w języku polskim. Termin „remont”, jak wskazuje Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej i Z. Łempickiej, Warszawa 1969, s. 693, to „naprawa czegoś, doprowadzenie do stanu używalności”, a według Słownika języka polskiego pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1979, t. I, s. 43, „przywrócenie wartości użytkowej danego obiektu .., naprawa, odnowienie czegoś”.

W sytuacji natomiast, gdy utrzymywanie lokalu, w związku z którym ponoszone były wydatki, w żaden sposób nie może być powiązane z profilem bieżącej i planowanej działalności podatnika, wydatki związane z tym lokalem podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.

Przy czym obowiązek wskazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności gospodarczej, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa na podatniku.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części (…).

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Powyższe przepisy wskazują, że tylko wydatki poniesione na zakup środków trwałych i ich ulepszenie oraz na zakup wartości niematerialnych i prawnych ujmowane są w kosztach uzyskania przychodów pośrednio, poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych.

W świetle cytowanych przepisów odróżnienie rodzaju, charakteru prac, na które zostały poniesione określone wydatki ma istotne znaczenie, decyduje bowiem o tym, czy wydatki zaliczone zostaną w ciężar kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio, czy też zostaną zrekompensowane tylko poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych.

W przedmiotowym wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie organizacji kongresów i konferencji. W lipcu 2016 r. w drodze licytacji komorniczej nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego. Jego zakup został sfinansowany w jednej części z Jej majątku prywatnego, a w pozostałej części z kredytu bankowego zawartego w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej, udzielonego w celu nabycia ww. prawa. Nabyty lokal był kompletny i zdatny do użytku w momencie zakupu, nie było konieczne przeprowadzenie prac przystosowujących lokal do pełnienia funkcji biura Jej przedsiębiorstwa. Jednakże Wnioskodawczyni uznała przeprowadzenie tych prac za celowe ze względów organizacyjnych, estetycznych, jak i funkcjonalnych. Prace te prowadzone były od września do października 2016 r. i polegały na budowie kompletnie nowej instalacji elektrycznej i teletechnicznej, budowie instalacji wentylacyjnej, remoncie i malowaniu lokalu oraz stworzeniu zaplecza socjalnego niezbędnego dla pracowników. Po ich przeprowadzeniu Wnioskodawczyni przeniesie do tego lokalu biuro swojego przedsiębiorstwa. Wszelkie umowy z dostawcami mediów do ww. lokalu zostaną zawarte w ramach prowadzonego przez Nią przedsiębiorstwa. Wnioskodawczyni dodała ponadto, że na dzień złożenia uzupełnienia wniosku lokal wykorzystywany jest w prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z użytkowaniem ww. lokalu ponoszone są koszty remontu, odsetki od kredytu, koszty mediów (energia elektryczna, cieplna, prąd), koszty opłat do spółdzielni mieszkaniowej.

Wnioskodawczyni zdecydowała nie wprowadzać spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej dla potrzeb działalności gospodarczej, nie stanowi on więc wartości niematerialnej i prawnej Jej przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego nie wprowadziła do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jednakże zaraz po zakupie przeznaczyła i wykorzystuje lokal użytkowy na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, to na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć może wydatki ponoszone w związku z użytkowaniem tego lokalu, takie jak: koszty remontu, odsetki od kredytu, koszty mediów (energia elektryczna, cieplna, prąd), koszty opłat do spółdzielni mieszkaniowej (za zarządzanie i utrzymanie porządku na terenie nieruchomości) do kosztów uzyskania przychodów. Możliwe jest bowiem w tym przypadku przyjęcie, że poniesione one zostały w celu uzyskania przychodów. Są to tzw. koszty pośrednie, których nie można w sposób bezpośredni przypisać do konkretnego przychodu.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo, w niniejszej sprawie zaznaczyć należy, że tut. Organ wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem. Wobec powyższego tut. Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku, zawartych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i odniósł się do przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego w zakresie określonym pytaniem Nr 1. W związku z powyższym pominięto kwestie związane z oceną, czy spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego podlega amortyzacji oraz, czy w świetle art. 22e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych winno być ono wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.