Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-555/09-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-07-28
Teza: Czy sprzedaż Nieruchomości na rzecz kupującego korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, względnie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT), czy też podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tj. według stawki 22%?
Słowa kluczowe: budynek; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2009r. (data wpływu 19 maja 2009r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 lipca 2009r. (data wpływu 15 lipca 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy do sprzedaży budynków wraz z gruntem **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 17 grudnia 2003 r. Przedsiębiorstwo kupiło od Miasta nieruchomość położoną przy ul. R. w Dzielnicy R., składającą się z działki gruntu, zabudowanej dwoma budynkami gospodarczymi w wieku powyżej 40 lat, przeznaczonymi do rozbiórki (dalej jako „Nieruchomość”). Sprzedaż Nieruchomości nastąpiła w trybie przetargu ustnego nieograniczonego. Cena wywoławcza Nieruchomości została ustalona na kwotę X., w tym cena budynków, z uwagi na ich wiek oraz stan, na symboliczną kwotę Y zł. Osiągnięta w przetargu i zapłacona cena Nieruchomości wyniosła Z zł. Kopia: zaproszenia do udziału w przetargu na sprzedaż Nieruchomości, informatora przetargowego, ogłoszenia o przetargu, zgłoszenia udziału w przetargu, szkicu terenu (obejmującego działkę gruntu oraz budynki składające się na Nieruchomość), wypisu z planu, informacji o terminie podpisania umowy sprzedaży oraz protokołu zdawczo-odbiorczego, stanowią załącznik nr 2 do niniejszego wniosku. Sprzedaż Nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług (dalej jako podatek VAT”). Wnioskodawca nie użytkował Nieruchomości ani nie dokonywał żadnych nakładów ulepszających Nieruchomość. Grunt składający się na Nieruchomość został sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako „inne tereny zabudowane –Bi”.

W dniu 3 kwietnia 2009 r. wnioskodawca zawarł umowę sprzedaży Nieruchomości. Umowa sprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego. Kopia umowy sprzedaży z dnia 3 kwietnia 2009r. stanowi załącznik nr 3 do niniejszego wniosku.

Zarówno sprzedający jak i kupujący są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Przed zawarciem umowy sprzedaży strony transakcji nie złożyły właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia o wyborze opodatkowania VAT dokonywanej sprzedaży ( o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT). W akcie notarialnym z dnia 3 kwietnia 2009 sprzedający oświadczył, że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości będzie opodatkowana VAT z uwagi na fakt, iż Nieruchomość jest środkiem trwałym w prowadzonej działalności gospodarczej (3 tiret 11 aktu notarialnego). W związku z powyższym, cena Nieruchomości określona w akcie notarialnym została wskazana jako cena brutto, zawierająca 22% podatek VAT.

W dniu 21 kwietnia 2009 r. Kupujący przedstawił opinię podatkową z dnia 20 kwietnia 2009r., z której wynika, iż sprzedaż Nieruchomości powinna być zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, względnie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w/w ustawy.

W związku z powyższym Sprzedający powziął wątpliwości co do tego, czy sprzedaż Nieruchomości powinna podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych tj. według stawki 22%, czy też korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, względnie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VA T).

Z uzupełnienia do wniosku wynika, iż:

1.  przedmiotem umowy sprzedaży nieruchomości była nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr 72/6, zabudowana dwoma budynkami gopodarczymi w wieku ponad 40 lat. Umowa została załączona do wniosku Podatnika o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja 2009 r. jako załącznik nr 3. Jednocześnie w treści § 3 Umowy wskazano, iż przedstawiciel złożył oświadczenie, że nieruchomość jest zabudowana dwoma budynkami gospodarczymi. Budynki były zrujnowane i niezdatne do użytku, dlatego też zostały przeznaczone do rozbiórki, a ich cena wyniosła 1,00 zł. Powyższe potwierdza również opis nieruchomości zamieszczony w informatorze przetargowym dla uczestników przetargu ustnego nieograniczonego w 2003 roku, którego przedmiotem była działka nr 72/6 (informator przetargowy został załączony do wniosku Podatnika o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja 2009 r. jako załącznik nr 2). Nieruchomość położona jest na teren te osiedla Stary R. w Dzielnicy R. przy ulicy R. (…) Budynki w wieku powyżej 40 lat, mocno zniszczone, przeznaczone do rozbiórki, dlatego ich wartość wyceniona została na symboliczną złotówkę,
2.  dla nieruchomości będącej przedmiotem Umowy brak jest uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu. Oświadczenie o tym zakresie zostało również złożone przez przedstawiciela w § 3 Umowy,
3.  w dniu 9 lipca 2008 r. wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości będącej przedmiotem Umowy sprzedaży z dnia stycznia 2009 r. (kopia tej decyzji stanowi załącznik niniejszego pisma.),
4.  we wniosku o interpretację indywidualną z dnia 15 maja 2009 r. Podatnik wskazał, iż otrzymał kopię opinii podatkowej z dnia 20 kwietnia 2009 r. opracowaną na zlecenie swojego kontrahenta. Kopia w/w opinii stanowi załącznik nr 2 do niniejszego pisma. Jednocześnie Podatnik informuje, iż nie posiada informacji, czy spółka wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej w zakresie zaistniałego stanu faktycznego bądź też czy taką interpretację uzyskała.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż Nieruchomości na rzecz kupującego korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, względnie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT), czy też podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tj. według stawki 22%?

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega w szczególności odpłatna dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, pod pojęciem „towarów” rozumie się w szczególności budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przy czym zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, za pierwsze zasiedlenie uznaje się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Dodatkowo, art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Natomiast w myśl art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zdaniem wnioskodawcy, sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, względnie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolniona z VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa ta jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicja „pierwsze zasiedlenia” zawarta jest w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym pojecie to oznacza oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: (i) wybudowaniu lub (Ii) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Mając na uwadze fakt, że wnioskodawca nie dokonywał żadnych nakładów ulepszających budynki, za pierwsze zasiedlenie w rozumieniu w/w przepisu należy w tym przypadku uznać wyłącznie oddanie budynków do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi. Przy czym z brzmienia art. 2 pkt 14 ustawy o VAT wynika, że warunkiem dokonania pierwszego zasiedlenia jest oddanie obiektu do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi w ramach czynności podlegających opodatkowaniu.

Zdaniem Strony pod zawartym w przepisie sformułowaniem „w ramach czynności podlegających opodatkowaniu” należy rozumieć czynności mieszczące się w zakresie opodatkowania VAT wymienione w art. 2 ustawy z dnia 08 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50, ze zm.; dalej jako „stara ustawa o VAT), tj. między innymi sprzedaż towarów lub odpłatne świadczenie usług bądź też art. 5 ust. 1 ustawy o VAT tj. w szczególności odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, niezależnie od tego, czy w konkretnym przypadku faktycznie nastąpiło opodatkowanie VAT takiej czynności, czy też nie doszło do takiego opodatkowania, gdyż, przykładowo, zastosowanie miało zwolnienie z opodatkowania VAT. O prawidłowości powyższego stanowiska świadczy już sama literalna wykładnia art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Posłużenie się przez ustawodawcę wyrażeniem czynności podlegające opodatkowaniu” oznacza bowiem, że chodzi tu o czynności, które co do zasady mieszczą się w zakresie przedmiotowym ustawy o VAT albo, w przypadku czynności dokonanych przez 01 maja 2004r. - starej ustawy o VAT (niekoniecznie faktycznie opodatkowane tym podatkiem). W przeciwnym razie, gdyby ustawodawcy chodziło wyłącznie o czynności, które faktycznie były opodatkowanie VAT, zapewne inaczej sformułowałby przedmiotowy przepis, wskazując, że chodzi tu o „czynności opodatkowane VAT” lub o „czynności, które podlegały opodatkowaniu VAT”.

W konsekwencji należy dojść do wniosku, że do pierwszego zasiedlenia budynków stanowiących część Nieruchomości (w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT) doszło najpóźniej w chwili ich sprzedaży przez M. na rzecz wnioskodawcy, tj. w dniu 17 grudnia 2003 r. wówczas to bowiem oddano te budynki do użytkowania, przy czym oddanie do użytkowania nastąpiło w ramach czynności opodatkowanych VAT, t.j. w ramach sprzedaży towarów, o której mowa w art. 2 ust. 1 starej ustawy o VAT (na gruncie obecnych przepisów sprzedaż ta stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT). Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, iż sprzedaż przedmiotowych budynków z dnia 17 grudnia 2003 r. faktycznie nie była opodatkowana VAT. Ponadto, od chwili przedmiotowej sprzedaży minęły więcej niż 2 lata (co jest istotne z punktu widzenia art. 43 ust. 1 pkt 10 lit b) ustawy o VAT).

W konsekwencji, sprzedaż budynków stanowiących część Nieruchomości na rzecz Kupującego, z uwagi na fakt, iż nie nastąpiła ani w ramach ich pierwszego zasiedlenia, ani w okresie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, jest zwolniona z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W świetle art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, zwolnienie z opodatkowania VAT dostawy budynków skutkuje zwolnieniem z opodatkowania dostawy całej Nieruchomości, łącznie z gruntem, na którym zostały posadowione te budynki. Przytoczony przepis przewiduje bowiem, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, iż w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy jest budynek wraz z gruntem, na którym się on znajduje, grunt opodatkowany jest wedle tej samej stawki, co budynki. Jeśli zatem budynki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, wówczas także grunt, z którym budynki te są związane będzie objęty takim zwolnieniem (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki Ryszard, komentarz do art. 29 ustawy o VAT \[w:\] A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, Lex, 2009, wyd. III, pkt 53).

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w Jaśle z dnia 7 maja 2007 r. nr PP/443-7107, który stwierdził co następuje: sprzedaż gruntu w tej sytuacji nie ma charakteru samodzielnego lecz związana jest z obiektem, który z tym gruntem jest trwale związany. Ponieważ sprzedaż budynku przez Urząd jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług to w konsekwencji zwolnione z tego podatku jest również zbycie całego gruntu zgodnie z art. 29 ust. 5. Wartość gruntu podwyższa podstawę opodatkowania budynku, przy wykazaniu dostawy zwolnionej od podatku VAT.”

Alternatywnie, przyjmując nawet, że sprzedaż Nieruchomości nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, czynność ta będzie zwolniona z tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Zgodnie z w/w przepisem zwolniona z VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z utrwalonym poglądem organów podatkowych, warunek braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jako przesłanki uprawniającej do zastosowania zwolnienia z VAT dostawy budynków, budowli lub ich części, obejmuje nie tylko sytuacje, w których dokonana dostawa była opodatkowana VAT, ale po stronie nabywcy brak było prawa do odliczenia podatku naliczonego, lecz także przypadki, gdy przy nabyciu obiektu podatek naliczony w ogóle nie wystąpił, gdyż, na przykład, w danych okolicznościach czynność nie była opodatkowana VAT (co miało miejsce w przypadku sprzedaży w dniu 17 grudnia 2003 r.), była z tego podatku zwolniona itp. (por. pismo Ministra Finansów z dnia 25 września 2008 r. nr ITPP1/443-581/08/KM, pismo Ministra Finansów z dnia 5 września 2008 r. nr IP-PP2-443-938/08-2/AS).

Jak wskazano powyżej, wnioskujący nie dokonywał żadnych nakładów ulepszających Nieruchomość, a z uwagi na fakt, że sprzedaż Nieruchomości w dniu 17 grudnia 2003 r. nie podlegała opodatkowaniu VAT, nabywcy nie przysługiwało w stosunku do Nieruchomości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym spełnione zostały oba warunki zwolnienia dostawy takich obiektów z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 ust. 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust.10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Na podstawie art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 10a ustawy, odnosi się wprost do budynków, budowli lub ich części, a nie do ich wartości, czy innych parametrów.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie tego przepisu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów. Zatem co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki posadowione na sprzedawanym gruncie.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W myśl art. 3 pkt 3 ww. ustawy, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury (\`(...)\`).

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć grunt wraz z posadowionymi na nim obiektami budowlanymi. Dostawa budynków nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Strona nie poniosła żadnych wydatków na ich ulepszenie, w związku z którymi miałaby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie sprzedaż budynku posadowionego na ww. gruncie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji powyższego – na postawie art. 29 ust. 5 ww. ustawy – zwolnieniem od podatku zostanie objęta również dostawa gruntu, na którym budynek został posadowiony.

Odnośnie interpretacji przywołanych przez wnioskodawcę w opisie własnego stanowiska, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wyjaśnia, iż wydane interpretacje indywidualne są rozstrzygnięciami w danej konkretnej sytuacji. Nie mogą być źródłem prawa dla sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku. Oczywiście wyrażają one jakiś pogląd i jest on brany pod uwagę przy rozstrzyganiu, ale nie może stanowić podstawy wydanej interpretacji. Dyrektorzy Izb Skarbowych czy Naczelnicy Urzędów Skarbowych oceniali każdą sytuację indywidualnie, podejmowali decyzje w oparciu o zebrany w danej sprawie materiał dowodowy. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie przy wydawaniu interpretacji indywidualnej nie ma kompetencji do prowadzenia postępowania dowodowego czy porównawczego, opiera się tylko i wyłącznie na przedstawionym stanie faktycznym korzystając oczywiście z dorobku orzecznictwa sądów i innych organów podatkowych, ale ostateczna decyzja jest podejmowana o konkretne dane zawarte we wniosku. Zgodnie z opisem stanu faktycznego przedmiotem sprzedaży była nieruchomość zabudowana dwoma budynkami gospodarczymi.

Odnośnie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku, tutejszy organ prawnie w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny przesłanych z wnioskiem załączników.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.