Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-680/11-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-21
Teza: Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktury zaliczkowej od kontrahenta, który wystawił fakturę w grudniu 2010 r. z tytułu zaliczki na dostawę towarów, jednak po wystawieniu faktury w grudniu zmarł i nie rozliczył w deklaracji podatku należnego za grudzień 2010 r. płatnego do 25 stycznia 2011 r.?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2011 r. (data wpływu 15 kwietnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. (data wpływu 4 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz o podpis osoby upoważnionej do reprezentowania Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zapłaciła kontrahentowi zaliczkę na poczet dostaw towarów w wysokości 1.308.545 zł. Kontrahent ten wystawił w dniu 3 grudnia 2010 r. fakturę zaliczkową dokumentującą otrzymaną zaliczkę. Jednak w dniu 15 grudnia 2010 r. zmarł (nie dostarczył towaru) i z uwagi na wygaśnięcie statutu podatnika VAT - z dniem śmierci, zarówno on jak i jego rodzina nie złożyła deklaracji VAT 7 za grudzień 2010 r. i nie odprowadziła do Urzędu Skarbowego należnego podatku VAT z tytułu ww. faktury zaliczkowej.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż towar za który zapłacił zaliczką służyć miał do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT – jako towar handlowy do dalszej odsprzedaży z podstawową stawką podatku. Po śmierci dostawcy transakcja nabycia towaru nie doszła do skutku, Spółka nie weszła w posiadanie towaru – bowiem nie było podmiotu, który mógłby go dostarczyć – podmiot (dostawca) zmarł. Dostawa towaru nie została zrealizowana, zaliczka nie została zwrócona, nie doszło do jej rozliczenia, Spółka ma roszczenie o jej zwrot do rodziny podmiotu, który otrzymał zaliczkę w ramach długów spadkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przysługuje Spółce prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktury zaliczkowej od kontrahenta, który wystawił fakturę w grudniu 2010 r. z tytułu otrzymanej zaliczki na dostawę towarów, jednak po wystawieniu faktury w grudniu zmarł i nie rozliczył w deklaracji podatku należnego za grudzień 2010 r. płatnego do dnia 25 stycznia 2011 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT, bowiem zaliczka została przekazana czynnemu podatnikowi podatku VAT, tj. kontrahentowi. Podatnik ten wystawił fakturę zaliczkową potwierdzającą dokonanie zaliczki. W związku z otrzymaną przez kontrahenta zaliczką i wystawieniu przez niego faktury zaliczkowej powstał u niego obowiązek w podatku VAT. Zatem Spółka ma prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT niezależnie od tego, że kontrahent nie odprowadził należnego podatku VAT z tytułu dostaw towarów do Urzędu Skarbowego z uwagi na śmierć podatnika przed terminem złożenia deklaracji podatkowej za grudzień 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada, wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Tut. Organ podkreśla jednak, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem wypełnienia przesłanek pozytywnych określonych w art. 86 ustawy, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zatem obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

*   importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy;
*   paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3;
*   usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób,
*   towarów i usług, których nabycie zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji z tego zwolnienia, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 113 ust. 5 i 7, bądź nastąpiło w wyniku darowizny lub nieodpłatnego świadczenia usługi.

Nie stanowią także podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka zapłaciła kontrahentowi zaliczkę na poczet dostaw towarów w wysokości 1.308.545 zł. Kontrahent ten wystawił w dniu 3 grudnia 2010 r. fakturę zaliczkową dokumentującą otrzymaną zaliczkę. Jednak w dniu 15 grudnia 2010 r. zmarł (nie dostarczył towaru) i z uwagi na wygaśnięcie statusu podatnika VAT – z dniem śmierci, zarówno on jak i jego rodzina nie złożyli deklaracji VAT 7 za grudzień 2010 r. i nie odprowadzili do Urzędu Skarbowego należnego podatku VAT z tytułu ww. faktury zaliczkowej. Zainteresowany wskazał, iż towar za który zapłacił zaliczką służyć miał do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT – jako towar handlowy do dalszej odsprzedaży z podstawową stawką podatku. Po śmierci dostawcy transakcja nabycia towaru nie doszła do skutku, Spółka nie weszła w posiadanie towaru – bowiem nie było podmiotu, który mógłby go dostarczyć – podmiot (dostawca) zmarł. Dostawa towaru nie została zrealizowana, zaliczka nie została zwrócona, nie doszło do jej rozliczenia, Spółka ma roszczenie o jej zwrot do rodziny podmiotu, który otrzymał zaliczkę w ramach długów spadkowych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia są spełnione, gdyż towar, za który Wnioskodawca wpłacił zaliczkę i otrzymał na nią fakturę od dostawcy służyć miał do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT – jako towar handlowy do dalszej odsprzedaży. Nie mógł on jednak przewidzieć sytuacji, że dostawa nie dojdzie faktycznie do skutku z powodu śmierci dostawcy, zatem zaistniałe zdarzenie nie zmieniło przeznaczenia tego towaru, a tym samym także zaliczki uiszczonej na poczet jego dostawy. W przedmiotowej sprawie jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego nie mają miejsca ponadto przesłanki wskazane w art. 88 ustawy wyłączające stosowanie obniżenia podatku.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że Spółce przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktury zaliczkowej od kontrahenta, który wystawił fakturę z tytułu otrzymanej zaliczki na dostawę towarów, jednak po wystawieniu tej faktury zmarł i nie rozliczył w deklaracji podatku należnego.

Pokreślić jednak należy, iż gdyby Zainteresowany otrzymał zwrot wpłaconej wcześniej zaliczki od spadkobierców dostawcy obowiązany będzie do złożenia korekty deklaracji, w której skorygowana zostanie kwota odliczonego podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.