Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.355.2021.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-05
Teza: Wydatkowanie kwoty przychodu na: 1. zakup drugiego lokalu mieszkalnego, z którego Wnioskodawca będzie osobiście korzystał oraz 2. na spłatę kredytu hipotecznego, przyznanego w 2020 roku na zakup mieszkania, zaciągniętego wspólnie z poślubioną w 2017 roku małżonką (związek małżeński Wnioskodawca zawarł po zakupie pierwszej nieruchomości
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt-kredyt hipoteczny; kredyt-kredyt mieszkaniowy; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości-zbycie nieruchomości; ulga-ulga mieszkaniowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 29 marca 2021 r. (data wpływu 29 marca 2021 r.), uzupełnionym pismami z 18 czerwca 2021 r. (data wpływu 18 czerwca 2021 r.) oraz z 18 czerwca 2021 r. (data wpływu 22 czerwca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w ww. zakresie. Wniosek uzupełniono pismami z 18 czerwca 2021 r. (data wpływu 18 czerwca 2021 r.) oraz z 18 czerwca 2021 r. (data wpływu 22 czerwca 2021 r.).

W ww. wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 2017 roku, przed zawarciem związku małżeńskiego Wnioskodawca nabył nieruchomość - lokal mieszkalny stanowiący jego osobisty majątek.

W tym samym roku Wnioskodawca zawarł związek małżeński. Zakupiony wcześniej lokal mieszkalny nie został wniesiony do majątku wspólnego małżonków.

W roku 2020 Wnioskodawca wraz z małżonką dokonali zakupu kolejnego lokalu mieszkalnego, który stanowi majątek wspólny małżonków i w którym oboje obecnie zamieszkują. Zakup został sfinansowany uzyskanym kredytem hipotecznym.

W 2021 roku Wnioskodawca dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego zakupionego w roku 2017, a więc dokonał jego zbycia przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Uzyskane środki pieniężne zostały wniesione na zasadzie surogacji do majątku osobistego Wnioskodawcy. Kupno i sprzedaż żadnego z wyżej opisanych lokali nie nastąpiły w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamierza składnik majątku osobistego w postaci środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży lokalu przeznaczyć na dwa cele:

1.  zakup lokalu mieszkalnego w niedalekiej lokalizacji, który zrealizuje nie później niż przed końcem 2024 roku, tj. przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym doszło do sprzedaży mieszkania,
2.  pozostałą kwotę planuje przeznaczyć na spłatę kredytu hipotecznego uzyskanego w 2020 roku na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego majątek wspólny.

W chwili obecnej Wnioskodawca realizuje własny cel mieszkaniowy w lokalu mieszkalnym zakupionym w 2020 roku, w którym koncentruje się jego życie rodzinne. We wskazanym miejscu małżonka Wnioskodawcy prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą głównie na doradztwie technicznym. Prowadzona działalność wiąże się z częstymi wizytami kontrahentów również w godzinach wieczornych i w weekendy. Między innymi z tego względu Wnioskodawca planuje przeznaczyć kwotę pochodzącą ze sprzedaży nieruchomości na zakup lokalu mieszkalnego w niedalekiej lokalizacji, który zrealizuje nie później niż przed końcem 2024 roku, tj. przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym doszło do sprzedaży mieszkania.

W zakupionym lokalu mieszkalnym Wnioskodawca również będzie realizował własny cel mieszkaniowy. Lokal ten według Wnioskodawcy ma spełniać rolę zastępczą, np. w przypadku chęci odpoczynku Wnioskodawcy lub małżonki, konieczności opieki nad dziećmi podczas służbowych spotkań małżonki czy podczas konieczności ewentualnej izolacji ze względu m.in. na panującą pandemię COVID-19, zwłaszcza, że trudno przewidzieć moment jej zakończenia lub możliwy rozwój. Wnioskodawca nie wyklucza okazjonalnego przebywania w lokalu członków rodziny (np. odwiedziny krewnych).

Wnioskodawca nie planuje wynajmu lokalu osobom trzecim. Przeznaczeniem nieruchomości nie są cele rekreacyjne.

Pozostałe środki (kwotę ze sprzedaży nieruchomości pomniejszoną o kwotę zakupu nowego lokalu mieszkalnego) Wnioskodawca planuje przeznaczyć na spłatę kredytu hipotecznego uzyskanego w 2020 roku na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego majątek wspólny - obecne miejsce zamieszkania małżonków. Jak wcześniej wspomniano w tym lokalu Wnioskodawca obecnie realizuje swój cel mieszkaniowy i tu koncentruje się jego życie rodzinne.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 18 czerwca 2021 r. (data wpływu 18 czerwca 2021 r.) oraz z dnia 18 czerwca 2021 r. (data wpływu 22czerwca 2021 r.) – tożsama treść - wskazano, że:

1.  odnośnie zakupu lokalu mieszkalnego:
    1.  Wnioskodawca zamierza dokonać zakupu nowego lokalu mieszkalnego nie później niż przed końcem 2024 roku, tj. przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym doszło do sprzedaży mieszkania. Podatnik planuje ww. zakup sfinalizować do końca 2021 roku, niemniej termin ten może ulec wydłużeniu w zależności od daty otrzymania wnioskowanej interpretacji podatkowej;
    2.  Wnioskodawca planuje nabycie nowego lokalu mieszkalnego w niedalekiej lokalizacji. Obecnym miejscem zamieszkania podatnika jest G. i tu planuje kolejny zakup nieruchomości;
    3.  w zakupionym lokalu mieszkalnym Wnioskodawca również będzie realizował własny cel mieszkaniowy (o którym mowa w art. 21 ust 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Lokal ten według Wnioskodawcy ma spełniać rolę zastępczą, np. w przypadku chęci odpoczynku Wnioskodawcy lub małżonki, konieczności opieki nad dziećmi podczas służbowych spotkań małżonki czy podczas konieczności ewentualnej izolacji ze względu m.in. na panującą pandemię COVID-19, zwłaszcza, że trudno przewidzieć moment jej zakończenia lub możliwy rozwój. Wnioskodawca nie wyklucza okazjonalnego przebywania w lokalu członków rodziny (np. odwiedziny krewnych), czy organizowania w nim czasu wolnego wśród znajomych i przyjaciół. Wnioskodawca nie planuje wynajmu lokalu osobom trzecim, a przeznaczeniem nieruchomości nie są cele rekreacyjne. Wnioskodawca wraz z małżonką posiadają dwójkę małych dzieci. Opiekę nad nimi starają się pogodzić m.in. z prowadzoną działalnością gospodarczą małżonki. Dodatkowe mieszkanie zapewniłoby miejsce do opieki nad dziećmi w trakcie spotkań służbowych małżonki oraz stanowiłoby zapewnienie możliwości izolacji w przypadku zakażenia COVID-19. Ze względu na wskazane czynniki nowy lokal mieszkalny będzie znajdować się w niedalekiej odległości od obecnego miejsca zamieszkania - będzie w tej samej miejscowości, w G.;
2.  odnośnie spłaty kredytu hipotecznego:
    1.  zgodnie z § 2 ust. 2 punkt 1) i 2) umowy kredytowej nr X jest: Przeznaczenie kredytu:
        1.  Na potrzeby mieszkaniowe,
        2.  Cel: Nabycie - lokal mieszkalny Umowa kredytowa została udzielona na nabycie lokalu mieszkalnego na potrzeby mieszkaniowe. Taki też był cel wniosku kredytowego złożonego w banku.
    2.  kredytobiorcy – Wnioskodawca oraz jego małżonka;
    3.  kredyt został zaciągnięty w banku mającym siedzibę w Polsce - w \`(...)\`;
    4.  Wnioskodawca zamierza w 2021 roku dokonać spłaty kredytu;
3.  Wnioskodawca obecnie realizuje własne cele mieszkaniowe w lokalu mieszkalnym położonym w G. - to jest mieszkaniu zakupionym na kredyt hipoteczny zaciągnięty w \`(...)\`;
4.  Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, których jest właścicielem lub współwłaścicielem;
5.  zdaniem Wnioskodawcy centrum jego interesów życiowych będzie się znajdowało w obu lokalach mieszkalnych - obecnym i nowym. Wnioskodawca poprzez „centrum interesów życiowych” rozumie powiązania osobiste i ekonomiczne, m.in. miejsce przebywania najbliższej rodziny, znajomych, miejsce położenia majątku.
6.  Wnioskodawca nabył wcześniej nieruchomość w K. Wnioskodawca nie jest właścicielem nieruchomości w K. w wyniku umowy o podział majątku dokonanym aktem notarialnym repetytorium A nr x z stycznia 2016 r. pomiędzy Wnioskodawcą, a X spowodowanym prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego o rozwiązaniu związku małżeńskiego przez rozwód;
7.  Wnioskodawca w chwili obecnej nie planuje dokonywać transakcji nabycia lub zbycia innych (niewymienionych wcześniej) nieruchomości lub udziałów w nieruchomościach.

W związku z powyższym opisem Wnioskodawca sformułował następujące pytanie:

Czy dochód, jaki Wnioskodawca uzyskał w bieżącym roku podatkowym ze sprzedaży mieszkania zakupionego w 2017 r. (pozostając wówczas stanu wolnego) będzie wolny od podatku dochodowego, jeżeli cały przychód ze sprzedaży tej nieruchomości zostanie wydatkowany najpóźniej do końca 2024 roku na:

1.  zakup drugiego lokalu mieszkalnego, z którego Wnioskodawca będzie osobiście korzystał oraz
2.  na spłatę kredytu hipotecznego, przyznanego w 2020 roku na zakup mieszkania, zaciągniętego wspólnie z poślubioną w 2017 roku małżonką (związek małżeński Wnioskodawca zawarł po zakupie pierwszej nieruchomości)?

**Zdaniem Wnioskodawcy** dochód ze sprzedaży w opisanej sytuacji będzie wolny od podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (\`(...)\`) jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Zgodnie z art. 21 ust 25 pkt 1 lit. a) za wydatki poniesione na cele, o których mowa powyżej uważa się wydatki poniesione m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, natomiast art. 21 ust 25 pkt 2 lit. a) wskazuje, że wydatkami poniesionymi na własne cele mieszkaniowe są również te poniesione na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia. Przy czym w obowiązującym stanie prawnym ustawodawca nie zastrzegł, że wydatki na własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą tylko do jednego celu wymienionego w art. 21 ust. 25 ustawy, co zostało również wskazane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Interpretacja indywidualna, 0112-KDIL3-3.4011.397.2018.1.MW z dnia 21 grudnia 2018).

Wnioskodawca zauważa również treść wyroku II FSK 3126/14 - Wyrok NSA w którym czytamy: „Nie stoi na przeszkodzie skorzystania z analizowanej ulgi okoliczność, że podatnik nabywa kilka lokali mieszkalnych, jak i to, że aktualnie posiada inny lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje. Niemniej jednak od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy będzie zależało, czy rzeczywiście takie zakupy realizują ustawowy warunek uznania własnych celów mieszkaniowych.”

Wnioskodawca zwraca uwagę na cel przedmiotowego zwolnienia, którym miało być wspieranie różnych form budownictwa mieszkaniowego poprzez zwolnienie od opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, wydatkowanego na własne cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust 25 pkt 1-3 na co wskazano podczas prac legislacyjnych: „Dodawane zwolnienie mieszkaniowe może pozytywnie wpłynąć na rynek mieszkaniowy oraz zachęcić do lokowania dochodu uzyskanego z omawianego tytułu w nowe inwestycje mieszkaniowe’ (uzasadnienie do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Sejm RP VI Kadencji, druk sejmowy nr 1075).

Wnioskodawca uważa, że cel regulacji prawnej powinien być brany pod uwagę i interpretowany razem z wykładnią językową co jego zdaniem wskazane zostało w uzasadnieniu do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2014 r. sygn. akt II FPS 3/14 (ONSAiWSA 2015, nr 3 poz. 19): „Jednocześnie za dostatecznie utrwalony w orzecznictwie sądowym należy uznać pogląd, że w procesie wykładni prawa interpretatorowi nie wolno całkowicie ignorować wykładni systemowej lub funkcjonalnej przez ograniczenie się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Może się bowiem okazać, że sens przepisu, który wydaje się językowo jasny, jest wątpliwy, gdy go skonfrontujemy z innymi przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej (por. uchwały składu siedmiu sędziów NSA z: 14 marca 2011 r., II FPS 8/10; 2 kwietnia 2012 r., II FPS 3/11; CBOSA).

Dodatkowo Wnioskodawca zauważa, że Ustawodawca w odniesieniu do omawianego zwolnienia posługuje się zwrotem niedookreślonym „własnych celów mieszkaniowych”. W ocenie Wnioskodawcy zwrotu tego nie można zawężać. Ustawodawca w żaden sposób nie limituje lokali, które podatnik może nabyć. To zaś, czy podatnik w drodze nabytych lokali realizuje własne cele mieszkaniowe wymaga indywidualnej oceny w konkretnym stanie faktycznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca w 2021 r. dokonał sprzedaży nieruchomości zakupionej w 2017 r., czyli przed upływem 5 lat od dna nabycia, to czynność ta stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do ust. 2 ww. przepisu, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do art. 30e ust. 5 tej ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Zgodnie z art. 30e ust. 7 ww. ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Norma ta stanowi, że wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b) - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Stosownie do art. 21 ust. 25a omawianej ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Zgodnie z art. 21 ust. 26 tej ustawy, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

W myśl ust. 28 ww. przepisu, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

*   nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
*   budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

–przeznaczonych na cele rekreacyjne.

W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) (art. 21 ust. 29).

Stosownie do art. 21 ust. 30 ustawy przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Nie mniej, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro Wnioskodawca zamierza skorzystać ze zwolnienia powinien liczyć się z koniecznością wykazania faktu wydatkowania środków ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe. Organ podatkowy dla celów podatkowych, weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego, uprawniony jest żądać od podatników udokumentowania poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, czyli np. czy środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego faktycznie wydatkowane zostały przez podatnika na własne cele mieszkaniowe.

Należy zauważyć, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(…) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (…), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (…)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.

Ponadto treść ww. art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został wydatkowany. Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.

Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcanie podatników do nabywania w miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. U podstaw omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego. Powyższe wnioski wynikają wprost z brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca przed zawarciem związku małżeńskiego nabył w 2017 r. nieruchomość. Następnie w 2021 r. dokonał jej sprzedaży. Kwotę przychodu zamierza wydatkować na zakup drugiego lokalu mieszkalnego, z którego Wnioskodawca będzie osobiście korzystał oraz na spłatę kredytu hipotecznego, przyznanego w 2020 roku na zakup mieszkania, zaciągniętego wspólnie z poślubioną w 2017 roku małżonką (związek małżeński Wnioskodawca zawarł po zakupie pierwszej nieruchomości).

Odnosząc się do możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w sytuacji zakupu drugiego lokalu mieszkalnego wskazać należy raz jeszcze, że wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy. Wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych.

W świetle takiego wyjaśnienia nie zaspokaja swoich własnych potrzeb mieszkaniowych osoba, która posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu w celu późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób, np. dzieci czy innych członków rodziny.

Należy również zauważyć, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do jednego z wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy, ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania przez Wnioskodawcę tylko jednego lokalu mieszkalnego (nieruchomości). W świetle takiego wyjaśnienia osoba, która posiada miejsce zamieszkania może nabyć kolejny lokal mieszkalny w celu zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych. Zatem, podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości lub praw może przeznaczyć go na zakup nieruchomości lub wymienionych praw, pomimo że jest właścicielem lub współwłaścicielem innych nieruchomości (lokali mieszkalnych), zachowując przy tym prawo do ww. zwolnienia, jednakże zakup ma służyć faktycznemu zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych tego podatnika (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II FSK 3126/14 czy też wyrok z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II FSK 546/15).

Ponadto, wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu, np. kilku miesięcy lub w lokalu tym po nabyciu będzie mieszkał tylko przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez kilka miesięcy lokal będzie wynajmowany. Prawa do zwolnienia nie traci również podatnik, który nabył lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe, mieszkał w nabytym lokalu mieszkalnym, np. przez kilka miesięcy, a następnie przedmiotowy lokal zbył w drodze darowizny lub sprzedaży. Co istotne, nie jest przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi – i to zarówno przed realizacja własnego celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie późniejszym.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wprost wskazał, że w zakupionym lokalu mieszkalnym będzie również realizował własny cel mieszkaniowy (o którym mowa w art. 21 ust 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Lokal ten według Wnioskodawcy ma spełniać rolę zastępczą, np. w przypadku chęci odpoczynku Wnioskodawcy lub małżonki, konieczności opieki nad dziećmi podczas służbowych spotkań małżonki czy podczas konieczności ewentualnej izolacji ze względu m.in. na panującą pandemię COVID-19, zwłaszcza, że trudno przewidzieć moment jej zakończenia lub możliwy rozwój. Wnioskodawca nie wyklucza okazjonalnego przebywania w lokalu członków rodziny (np. odwiedziny krewnych), czy organizowania w nim czasu wolnego wśród znajomych i przyjaciół. Wnioskodawca nie planuje wynajmu lokalu osobom trzecim, a przeznaczeniem nieruchomości nie są cele rekreacyjne. Wnioskodawca wraz z małżonką posiadają dwójkę małych dzieci. Opiekę nad nimi starają się pogodzić m.in. z prowadzoną działalnością gospodarczą małżonki. Dodatkowe mieszkanie zapewniłoby miejsce do opieki nad dziećmi w trakcie spotkań służbowych małżonki oraz stanowiłoby zapewnienie możliwości izolacji w przypadku zakażenia COVID-19. Ze względu na wskazane czynniki nowy lokal mieszkalny będzie znajdować się w niedalekiej odległości od obecnego miejsca zamieszkania - będzie w tej samej miejscowości.

W takim stanie sprawy należy stwierdzić, że lokal mieszkalny zostanie przez Wnioskodawcę nabyty na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do drugiej wątpliwości Wnioskodawcy, czyli możliwości wydatkowania części przychodu ze sprzedaży nieruchomości będącej własnością wyłącznie Wnioskodawcy na spłatę kredytu hipotecznego, przyznanego w 2020 roku na zakup mieszkania, zaciągniętego wspólnie z poślubioną w 2017 roku małżonką (związek małżeński Wnioskodawca zawarł po zakupie pierwszej nieruchomości).

W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Jak wskazano powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym uzależnia skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego. Przy czym cele, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Do wydatków tych zalicza się m. in. określone w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1, czyli zgodnie z ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego.

Uwzględniając zatem powyższe stwierdzić należy, że wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawcę i jego małżonkę, z którą pozostaje we wspólności majątkowej, na zakup lokalu mieszkalnego, w którym realizuje własne cele mieszkaniowe, mogą być uznane za wydatki na własny cel mieszkaniowy Wnioskodawcy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego i odpowiadając wprost na zadane przez Pana pytanie stwierdzić należy, że dochód, jaki Wnioskodawca uzyskał w bieżącym roku podatkowym ze sprzedaży mieszkania zakupionego w 2017 r. (pozostając wówczas stanu wolnego) będzie wolny od podatku dochodowego, jeżeli cały przychód ze sprzedaży tej nieruchomości zostanie wydatkowany najpóźniej do końca 2024 roku na zakup drugiego lokalu mieszkalnego, z którego Wnioskodawca będzie osobiście korzystał oraz na spłatę kredytu hipotecznego, przyznanego w 2020 roku na zakup mieszkania, zaciągniętego wspólnie z poślubioną w 2017 roku małżonką.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest/będzie zgodny/zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w wyniku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego organy podatkowe ustalą, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe różni się od rzeczywistego wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że nie są one wiążące dla organu podatkowego. Orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko w tych sprawach wydane rozstrzygnięcia są wiążące. W związku z tym, organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

W nawiązaniu do powołanej interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że interpretacje przepisów prawa podatkowego co do zasady wydawane są w indywidualnych sprawach, w związku z czym nie można nadać im waloru uniwersalnego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.