Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-269/08-3/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-07-18
Teza: Czy kancelaria jako płatnik miała obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych mimo, iż biegły rewident nie wystawił rachunków i nie dokonał wpłaty gotówki, którą biegły rewident pobrał od badanych podmiotów i przywłaszczył?
Słowa kluczowe: biegły; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód; umowa-umowa o dzieło
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2008 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie: 21 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2008 r. do Biura KIP w Lesznie został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu wykonania badań sprawozdań finansowych przez biegłego rewidenta, obowiązków płatnika, oraz oceny postępowania biegłego rewidenta wykonującego badania sprawozdań finansowych.

Tożsamy wniosek wpłynął w dniu 18 kwietnia 2008 r. do Urzędu Skarbowego Wrocław-Fabryczna. Wniosek ten pismem z dnia 15 maja 2008 r. nr PD II/412-999/WSP/1/08 74615/2008 Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław-Fabryczna – działając na podstawie art. 15 i art. 16 oraz art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) – przekazał do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu. Wniosek wpłynął do tut. Organu w dniu 20 maja 2008 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Biegły rewident wykonując badania sprawozdań finansowych w ramach umów o dzieło, będąc równocześnie zatrudnionym na umowę o pracę i pełniąc funkcję członka Zarządu Spółki, pobierał od badanych podmiotów gotówkę za wykonane przez siebie badania. Pobranych należności nie wpłacał do kasy Kancelarii, do czego był zobowiązany.

Wnioskodawca wskazał, że biegły rewident pobrał od badanych podmiotów gotówkę w wysokości 96.560,00 zł, natomiast wystawił rachunki na kwotę 55.800,00 zł. Wnioskodawca, jako płatnik odprowadził od tej kwoty podatek do urzędu skarbowego. Na pozostałą kwotę, tj. 40.760,00 zł biegły rewident, wykonawca badań nie wystawił rachunków za wykonane dzieła i pobranej gotówki nie wpłacił do kasy Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie toczy się wieloletni spór w sądzie powszechnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie obowiązków płatnika.

Czy Kancelaria jako płatnik miała obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych mimo, iż biegły rewident nie wystawił rachunków i nie dokonał wpłaty gotówki, którą biegły rewident pobrał od badanych podmiotów i przywłaszczył?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie mając rachunków za wykonanie dzieła i gotówki, którą biegły rewident przywłaszczył, na kancelarii, jako płatniku nie ciążył obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Natomiast w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W przedstawionej sprawie problem dotyczy ustalenia kwoty, stanowiącej podstawę do pobrania należnej zaliczki na podatek dochodowy. Z przedstawionych informacji wynika, iż zleceniobiorca wykonał pracę, będącą przedmiotem zawartej umowy o dzieło i z tego tytułu pobrał należność od podmiotów, u których wykonał zlecone zadanie. Taki stan faktyczny wskazuje, że zleceniobiorca wszedł w posiadanie wynagrodzenia za wykonane zadanie, które automatyczne – w myśl ww. art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stało się jego przychodem podlegającym opodatkowaniu.

W związku z tym podstawą do naliczenia należnej zaliczki na podatek dochodowy jest – w przedmiotowej sprawie – kwota 96.560,00 zł, otrzymana za wykonanie czynności wynikających z zawartej umowy o dzieło.

Jednocześnie tut. Organ podkreśla, że kwestie dotyczące wzajemnych rozliczeń pomiędzy stronami umów cywilnoprawnych nie są przedmiotem interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Rozstrzygnięcie przedstawionego we wniosku pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu wykonania badań sprawozdań finansowych przez biegłego rewidenta, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2008 r. nr ILPB1/415-269/08-2/AMN, natomiast w zakresie prawidłowości postępowania biegłego rewidenta, wniosek rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 r. nr ILPB1/415-269/08-4/AMN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.