Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1231/11/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-11-03
Teza: otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe na pokrycie ogólnych kosztów związanych z realizacją zadań w ramach ww. projektu stanowi zwrot poniesionych kosztów. Tym samym dotacja ta, nie będzie stanowić obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: dotacja; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2011r. (data wpływu 8 sierpnia 2011r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 października 2011r. (data wpływu 21 października 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy otrzymana dotacja będzie stanowić obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy otrzymana dotacja będzie stanowić obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 października 2011r. (data wpływu 21 października 2011r.), będący odpowiedzią na wezwanie nr: IBPP4/443-1231/11/MN z dnia 4 października 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (ostatecznie doprecyzowany w piśmie z dnia 17 października 2011r.):

W 2010 roku Wnioskodawca, jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, zawarł jako jeden z konsorcjantów umowę z Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej: „Minister”) o wykonanie projektu rozwojowego (dalej: „Umowa”). W myśl jej postanowień konsorcjum zobowiązało się wykonać projekt rozwojowy pt. „…” (dalej: „Projekt”).

W imieniu, na rzecz i na rachunek konsorcjum działa lider projektu (nie jest nim Wnioskodawca). Do wykonywania projektu w zakresie praw, obowiązków i współdziałania stron umowy, przebiegu realizacji prac, sporządzania raportów odbioru i rozliczeń zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 8 października 2004 roku o zasadach finansowania nauki oraz rozporządzenia z dnia 18 lutego 2008 roku w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę przeznaczonych na finansowanie projektów rozwojowych oraz artykuł 296 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

Każdy z partnerów konsorcjum wykonuje zadania określone w umowie zawartej między nim jako członkiem konsorcjum i liderem. Niemniej wszyscy partnerzy konsorcjum są odpowiedzialni solidarnie za wykonanie umowy, w tym za prawidłowe wydatkowanie otrzymanych środków finansowych. Środki finansowe na realizację projektu nie mogą być wydatkowane na inne cele niż określone w Umowie. Poniesienie przez Konsorcjum kosztu w kwotach wyższych niż nakłady przewidziane w Umowie na realizację projektu rozwojowego nie stanowi podstawy do zwiększenia przyznanej kwoty finansowania. Środki finansowe niewykorzystane na realizację projektu oraz wydatkowane niezgodnie z Umową podlegają zwrotowi.

W trakcie prac nad projektem Komitet (w skład którego wchodzą przedstawiciele wszystkich partnerów oraz kierownik projektu) na podstawie przedkładanych kalkulacji poszczególnych zadań przez partnerów konsorcjum dokonuje podziału środków między partnerami.

Nakłady na realizację projektu rozwojowego objętego Umową Ministerstwo ustaliło w kwocie 12.000.000 zł płatnych w latach 2010-2012.

Środki te Minister przekaże w ratach kwartalnych na rachunek bankowy lidera. Zgodnie z Umową warunkiem przekazania kolejnej raty środków jest przyjęcie przez Ministerstwo rozliczenia, nie mniej niż 80% poprzednich rat na podstawie not obciążeniowych wystawionych przez lidera stwierdzających wykonanie zadań. Nota obciążeniowa może obejmować koszty zadań zrealizowanych w całości lub części. Do każdej noty obciążeniowej lider załącza zbiorcze rozliczenie poniesionych kosztów.

Aktualnie Wnioskodawca jest na etapie otrzymania jednej z transz takiego wynagrodzenia. Do noty obciążeniowej, zgodnie z Umową, został dołączony załącznik ze zbiorczym rozliczeniem poniesionych kosztów. Wykazane są tam wynagrodzenia pracowników/zleceniobiorców Wnioskodawcy wraz z pochodnymi. Część z otrzymanych środków stanowi wynagrodzenie związane z wykonywaniem pracy przez samego Wnioskodawcę (zakres prac znajduje się w specyfikacji przesyłanej liderowi projektu).

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe nie stanowią dopłaty do ceny świadczonych usług/dostarczanych towarów, co oznacza, ze dotacja ma charakter wyłącznie zakupowy – środki uzyskane przez Wnioskodawcę mają za cel „pokrycie” wydatków jakie poniósł Wnioskodawca, w tym jego wynagrodzenie za pracę własną w ramach zadań przydzielonych Wnioskodawcy jako jednemu z konsorcjantów.

Otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe będą przeznaczone na pokrycie kosztów własnych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Zgodnie z brzmieniem umowy nr „(…)” podpisanej pomiędzy Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego a partnerami tworzącymi konsorcjum naukowo-przemysłowe, w skład którego wchodzi Wnioskodawca, „konsorcjum otrzyma środki na refundację kosztów przez nie poniesionych bezpośrednio”. W tym celu zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 9 ww. umowy „partnerzy zobowiązują się prowadzić, każdy w swoim zakresie, wyodrębnioną ewidencję księgową projektu w układzie rodzajowym z podziałem analitycznym, umożliwiającą pełną identyfikację środków otrzymanych i wydatkowanych według rodzajów kosztów poniesionych na poszczególne zadania”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu taktycznego otrzymana przez podatnika będącego partnerem Konsorcjum dotacja stanowi obrót opodatkowany VAT w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Otrzymane dofinansowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, Wnioskodawca nie jest tym samym zobowiązany do wystawienia faktury VAT zarówno na rzecz lidera projektu, jak również na rzecz Ministra Finansów.

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskane świadczenie nie stanowi dopłaty do ceny świadczonych przez Wnioskodawcę usług lub dostarczanych towarów. Jest to bowiem finansowanie projektu rozwojowego, przyjętego na podstawie konkursu ogłoszonego przez Ministra Nauki, finansowanego ze środków na naukę. Otrzymane przez Wnioskodawcę środki, przeznaczone są na pokrycie własnych kosztów, ponoszonych w związku z realizacją projektu rozwojowego.

Jak stanowi zaś art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Przepis ten oznacza zatem, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi.

Podstawą zatem oceny zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, jest stwierdzenie czy są one dokonywane w celu sfinansowania czy też dofinansowania konkretnej dostawy lub usługi. Innymi słowy z powyższych unormowań wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje od innego podmiotu jakiekolwiek dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, jako np. pokrycie części ceny lub rekompensata z powodu obniżenia ceny, tego rodzaju dofinansowanie stanowi również, obok ceny, uzupełniający je element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Aby jednak tak było, dofinansowanie musi być bezpośrednio związane z dostawą konkretnego towaru lub świadczeniem konkretnej usługi.

Natomiast w przypadku braku takiego związku bezpośredniego, dofinansowanie ogólne na pokrycie niezdefiniowanych wprost kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu VAT (a tak jest w przedmiotowej sprawie).

Do podobnej konstatacji doszedł Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (pismo z dnia 12 lutego 2010 roku, sygn. IBPP1/443-1096/09/AW).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Cytowany powyżej przepis art. 29 ust. 1 ustawy o VAT stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, poz. 1 ze zm.) z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Reasumując – podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, zawarł jako jeden z konsorcjantów umowę z Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego o wykonanie projektu rozwojowego. W myśl jej postanowień konsorcjum zobowiązało się wykonać projekt rozwojowy pt. „…”.

W imieniu, na rzecz i na rachunek konsorcjum działa lider projektu (nie jest nim Wnioskodawca).

Każdy z partnerów konsorcjum wykonuje zadania określone w umowie zawartej między nim jako członkiem konsorcjum i liderem.

W trakcie prac nad projektem Komitet (w skład którego wchodzą przedstawiciele wszystkich partnerów oraz kierownik projektu) na podstawie przedkładanych kalkulacji poszczególnych zadań przez partnerów konsorcjum dokonuje podziału środków między partnerami.

Środki te Minister przekaże w ratach kwartalnych na rachunek bankowy lidera na podstawie not obciążeniowych wystawionych przez lidera stwierdzających wykonanie zadań. Nota obciążeniowa może obejmować koszty zadań zrealizowanych w całości lub części. Do każdej noty obciążeniowej lider załącza zbiorcze rozliczenie poniesionych kosztów.

Aktualnie Wnioskodawca jest na etapie otrzymania jednej z transz takiego wynagrodzenia.

Otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe nie stanowią dopłaty do ceny świadczonych usług/dostarczanych towarów, co oznacza, ze dotacja ma charakter wyłącznie zakupowy – środki uzyskane przez Wnioskodawcę mają za cel „pokrycie” wydatków jakie poniósł Wnioskodawca, w tym jego wynagrodzenie za pracę własną w ramach zadań przydzielonych Wnioskodawcy jako jednemu z konsorcjantów.

Otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe będą przeznaczone na pokrycie kosztów własnych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Reasumując, w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę w tej kwestii opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymana dotacja, która ma na celu sfinansowanie kosztów własnych Wnioskodawcy w związku z realizacja projektu pt. „…”, w tym kwotę wynagrodzenia dla pracowników i zleceniobiorców Wnioskodawcy oraz kwotę wynagrodzenia za osobiście wykonana pracę, nie stanowi dopłaty do ceny towaru lub usługi, stanowi zaś dofinansowanie ogólne na pokrycie kosztów projektu.

W świetle powyższego otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe na pokrycie ogólnych kosztów związanych z realizacją zadań w ramach ww. projektu stanowi zwrot poniesionych kosztów. Tym samym dotacja ta, nie będzie stanowić obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem otrzymana dotacja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku wystawienia z tytułu jej otrzymania faktury VAT na mocy art. 106 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy, iż otrzymane dofinansowanie nie podlega opodatkowaniu, a tym samym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wystawienia faktury VAT należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Wnioskodawcy i nie odnosi się do partnerów, bowiem każdą czynność, z którą mogą być związane skutki podatkowo-prawne należy rozstrzygać indywidualnie.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślić wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo zaznacza się, że niniejsza interpretacja stanowi ocenę przedstawionego we wniosku stanowiska prawnego Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.