Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.1005.2016.1.JŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-12-19
Teza: Czy spółka ma prawo do kontynuowania i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych stanowiących elementy aportów, które przez Wnioskodawczynię nie zostały w pełni zamortyzowane?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; przedsiębiorstwa; spółki-spółka jawna; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2016 roku (data wpływu 23 września 2016 roku), uzupełnionym w dniu 1 grudnia 2016 roku, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kontynuowania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych stanowiących elementy aportu przedsiębiorstwa do powstałej spółki osobowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2016 roku został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kontynuowania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych stanowiących elementy aportu przedsiębiorstwa do powstałej spółki osobowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na części nieruchomości gruntowej położonej przy ul. L. w miejscowości X, zabudowanej budynkiem handlowym z zapleczem magazynowym. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości. Jej firma wykorzystuje do prowadzonej działalności gospodarczej w części budynek znajdujący się na działce przy ul. L. prowadząc tam działalność handlową i usługową w zakresie armatury sanitarno-instalacyjnej.

Zakres działalności gospodarczej podatnika zawiera się w następujących kodach PKD:

*   47.52.Z – sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach,
*   43.22.Z – wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych,
*   46.73.Z – sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego
*   46.74.Z – sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego
*   47.78.Z – sprzedaż detaliczna pozostałych nowych wyrobów prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach,
*   47.99.Z – pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami.

Wnioskodawczyni posiada status czynnego podatnika VAT oraz prowadzi ewidencję księgową w postaci PKPIR.

Wnioskodawczyni zamierza kontynuować prowadzoną działalność gospodarczą jednak w zmienionej formie prawnej. Jej zamiarem jest utworzenie spółki jawnej wraz z Panią A. K. (matką), oraz z Panią B. P. i Panią M. S., Jej siostrami. W ramach utworzonej Spółki Wnioskodawczyni będzie kontynuowała prowadzenie działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas jednoosobowo. Spółka będzie prowadziła działalność tożsamą co Wnioskodawczyni dodatkowo rozszerzoną o działalność Pani A. K., która zamierza wnieść do niej aportem zorganizowaną część swojego przedsiębiorstwa zajmującego się działalnością handlową i usługową w zakresie armatury grzewczej, kotłów, grzejników itp. Spółka zostanie utworzona z końcem 2016 roku, przy czym Wnioskodawczyni przystąpi do spółki jako wspólnik i wniesie aportem do niej prowadzone obecnie przedsiębiorstwo przed dokonaniem pierwszej operacji gospodarczej w ramach swojej działalności gospodarczej w roku 2017.

Utworzona Spółka od pierwszego dnia prowadzenia działalności gospodarczej będzie zgłoszona jako czynny podatnik podatku VAT. Przedmiotem aportu będzie zestaw składników majątkowych materialnych i niematerialnych służących do obecnie prowadzonej działalności gospodarczej. Aport zapewni utworzonej spółce możliwość natychmiastowego prowadzenia tożsamej przedmiotowo działalności. Na aport obejmujący składniki majątkowe dotyczące I rodzaju działalności składać będą się w szczególności:

1.  Prawo własności do nieruchomości na której prowadzony jest dany rodzaj działalności,
2.  Środki trwałe oraz niskocenne składniki majątkowe,
3.  Towary handlowe,
4.  Materiały i narzędzia,
5.  Wierzytelności i środki pieniężne,
6.  Księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto dokonane zostaną również cesje obowiązujących umów zawartych przez Wnioskodawczynię powodujących powstanie konieczności zapłaty. Z uwagi na powyższe przed dokonaniem aportu Wnioskodawczyni wystąpi do wierzycieli o wyrażenie zgody na przejęcie zobowiązań przez powstałe spółki.

Pracownicy zatrudnieni w przedsiębiorstwie Wnioskodawczyni będą kontynuować pracę w utworzonej spółce.

Po wniesieniu aportem przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni kontynuowała będzie działalność gospodarczą w dotychczasowym zakresie dodatkowo rozszerzonym o działalność prowadzoną przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa Pani A. K., która przystąpi również z początkiem roku 2017 jako wspólnik do spółki. Wnioskodawczyni po wniesieniu aportu nie pozostaną żadne składniki majątkowe wykorzystywane do obecnie prowadzonej działalności gospodarczej.

Po wniesieniu aportu Wnioskodawczyni dokona formalno-prawnej czynności wykreślenia działalności prowadzonej dotychczas indywidualnie z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej.

Dodatkowo Wnioskodawczyni w kolejnych latach prowadzenia działalności gospodarczych w formie spółki jawnej planuje w przypadku rezygnacji ze wspólnego prowadzenia działalności objęcie w formie darowizny całości lub części praw i obowiązków, w tym wkładów kapitałowych, wniesionych przez swoją matkę – A. K. oraz przez swoje siostry, tj. przez Panią M. S. i Panią B. P.

W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego sformułowano następujące pytania:

1.  Czy wartość wniesionych w ramach aportu przedsiębiorstwa towarów handlowych i materiałów stanowić będzie koszt podatkowy wpływający na dochód z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej?
2.  Czy transakcja wniesienia opisanych we wniosku aportu przedsiębiorstwa do spółek jest opodatkowana podatkiem VAT?
3.  Czy podatnik lub spółki będą miały obowiązek dokonać jakichkolwiek korekt VAT w związku z wniesionym aportem oraz czy wystąpi konieczność zapłaty podatku VAT wynikająca z remanentu likwidacyjnego?
4.  Czy wniesienie aportu obejmującego przedsiębiorstwo Wnioskodawczyni do spółki stanowi przychód opodatkowany podatkiem dochodowym po stronie Wnioskodawczyni?
5.  Czy ewentualna późniejsza darowizna całości lub części praw i obowiązków, w tym wkładu kapitałowego dokonana przez jednego ze wspólników powstałych spółek, tj. przez Panią A. K., (matkę) lub Panie M. S. i B. P. (rodzeństwo), na rzecz Wnioskodawczyni podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy wspólnik jako „obdarowany” jest zwolniony z podatku od spadków i darowizn?
6.  Czy spółka ma prawo do kontynuowania i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych stanowiących elementy aportów, które przez Wnioskodawczynię nie zostały w pełni zamortyzowane?
7.  Czy w przypadku wniesienia przez Wnioskodawczynię aportu przedsiębiorstwa w trakcie roku wystąpi obowiązek sporządzenia spisu z natury, ustalenia dochodu oraz sporządzenia wykazu składników majątku na dzień dokonania aportów w sposób przewidziany dla likwidacji działalności?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy pytania oznaczonego nr 6. W zakresie pytań oznaczonych nr 1, 2, 3, 4, 5 i 7 oraz w zakresie podatku od spadków i darowizn wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, składniki majątkowe stanowiące części aportu, a będące środkami trwałymi, które do czasu wniesienia przedsiębiorstwa nie zostały w pełni zamortyzowane mogą być dalej amortyzowane przez wspólników powstałej spółki jawnej, natomiast odpisy amortyzacyjne mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Jak wynika z treści art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z brzmieniem art. 22h ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.

Ponadto w ust. 3a cytowanego wyżej art. wskazano, że przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Zgodnie z art. 8 § 1 ww. ustawy, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Przepis art. 8 § 2 tej ustawy stanowi, że spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.

W myśl art. 28 powyższej ustawy, majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Przychody z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej oraz koszty uzyskania przychodów z tej działalności winny być ustalane z zastosowaniem zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do treści art. 22a ust. 1 cyt. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie natomiast z art. 22b ust. 1 powoływanej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Według art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2–18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną:

1.  wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne – jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
2.  wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie – jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
3.  wartość określoną zgodnie z art. 19 – jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie.

Stosownie do art. 22g ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów − wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi.

Zgodnie z art. 22g ust. 14a cyt. ustawy, przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego.

Przepis art. 22h ust. 3 powoływanej ustawy stanowi, że podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.

W myśl art. 22h ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład.

Zgodnie z art. 22h ust. 3d ww. ustawy w przypadku określonym w art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. a odpisów amortyzacyjnych dokonuje się stosując odpowiednio przepis ust. 3.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą. Zamierza Ona na początku 2017 roku wnieść prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo aportem do spółki jawnej założonej przez siostry Wnioskodawczyni pod koniec 2016 roku. Wnioskodawczyni zamierza kontynuować prowadzoną do tej pory działalność gospodarczą w założonej spółce. Nie pozostaną Jej żadne składniki majątkowe wykorzystywane obecnie do prowadzonej działalności gospodarczej. Po dokonaniu aportów Wnioskodawczyni wykreśli jednoosobową działalność gospodarczą prowadzoną do tej pory z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy przedmiotem wkładu do spółki jawnej będzie przedsiębiorstwo, wówczas będzie możliwa kontynuacja amortyzacji środków trwałych, wniesionych do spółki w ramach przedsiębiorstwa, z uwzględnieniem już dokonanych odpisów.

W związku z tym, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych będą stanowić dla Wnioskodawczyni koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do posiadanych przez Nią udziałów w spółkach jawnych.

Jeżeli w wyniku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego organy podatkowe ustalą, że przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od rzeczywistego, to Wnioskodawca nie będzie mógł powołać się na wydaną niniejszą interpretację indywidualną.

Ponadto, zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja 2016 roku o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 846), przepis art. 14na ustawy zmienianej w art. 1 ma zastosowanie do interpretacji indywidualnych wydanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Należy wyraźnie zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Końcowo tut. organ wskazuje, że zgodnie z treścią art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. Zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawczyni i nie wywołuje skutków prawnych oraz nie ma zastosowania do pozostałych wspólników powstałych spółek jawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.