Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-385/13-3/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-24
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23.04.2013 r. (data wpływu 25.04.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu (pytanie nr 1 wniosku) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.04.2013 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów osobowych przeznaczonych do wynajmu (pytanie nr 1 wniosku).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. dalej zwana „Wnioskodawcą” lub „Spółką” prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek. Wnioskodawca zawarł umowy leasingu z leasingodawcą, na podstawie których wziął w leasing (użytkowanie) samochody osobowe z celem ich dalszego wynajmu - przeznaczenie wyłącznie na oddanie w odpłatne używanie na okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Samochody te będą zatem oddane w (pod)najem. Wnioskodawca zawrze z najemcą/najemcami stosowne umowy najmu. Dodatkowo, odrębnie od umów najmu samochodów, Wnioskodawca zamierza świadczyć na rzecz najemcy kompleksową usługę obsługi/zarządzania flotą samochodów obejmującą, w szczególności: bieżące konserwacje, przeglądy serwisowe, zapewnienie napraw samochodów, wymiany opon, płynów, zapewnianie pomocy drogowej w przypadkach awarii samochodów, zawieranie umów ubezpieczeniowych, załatwianie formalności związanych ze zgłaszaniem i likwidacją szkód ubezpieczeniowych, zarządzanie paliwem.

Wnioskodawca będzie także zapewniać najemcy paliwo do wynajmowanych samochodów, przy czym paliwo to będzie zapewniane bądź w ramach umów najmu bądź w ramach umowy o obsługę/zarządzanie flotą.

Jeżeli zapewnienie paliwa odbywałoby się w ramach umów najmu, zawarty byłby w nich wówczas zapis, że koszt paliwa używanego do napędu wynajmowanych pojazdów wliczony zostanie w cenę świadczonej przez Wnioskodawcę usługi najmu. Koszt paliwa stanowiłby zatem integralną składową ceny usługi najmu jako usługi podstawowej/głównej. Konsekwentnie, całkowity koszt wynajmu samochodów, obejmujący również koszt zużytego przez najemcę w danym okresie rozliczeniowym paliwa, stanowiłby dla Wnioskodawcy podstawę opodatkowania usługi wynajmu.

Jeżeli zapewnienie paliwa odbywałoby się w ramach umowy obsługi/zarządzania flotą, faktury za obsługę/zarządzanie flotą opiewałyby na kwotę odpowiadającą sumie kosztów, w tym paliwa, poniesionych przez Wnioskodawcę z tytułu wszystkich wykonanych w ramach przedmiotowej usługi czynności i odpowiedniej stopy zysku. Wynagrodzenie za obsługę/zarządzanie flotą mogłoby także być określone przez strony umowy w sposób ryczałtowy (ryczałt miesięczny).

Za świadczone usługi najmu oraz obsługę/zarządzanie flotą Wnioskodawca będzie wystawiał comiesięczne faktury. Zarówno w przypadku, gdy zapewnienie paliwa odbywałoby się w ramach usługi obsługi/zarządzania flotą lub usługi najmu, Wnioskodawca wydałby najemcy, przypisane do poszczególnych wynajmowanych samochodów, karty flotowe uprawniające do tankowania paliwa na rachunek Wnioskodawcy bądź też najemca uprawniony byłby do otrzymywania, wystawianych na Wnioskodawcę faktur za paliwo, zawierających numery rejestracyjne tankowanych samochodów, będąc jednocześnie zobowiązanym do przekazania tych faktur bezpośrednio do Wnioskodawcy.

Nabycie przez Wnioskodawcę usługi leasingu samochodów, paliwa, jak i innych usług i towarów (niezbędnych do świadczenia usług najmu i obsługi/zarządzania flotą), związane będzie bezpośrednio z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT (usług najmu i obsługi/zarządzania flotą).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy, jako leasingobiorcy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty (100%) podatku naliczonego VAT z tytułu leasingu samochodów osobowych, oddanych następnie w podnajem, w przypadku, gdy samochody te będą przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele (do podnajmu) przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy VAT, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 pkt 7 lit. b) artykułu 3 ustawy zmieniającej, ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Analiza powyższych regulacji wskazuje zatem, że ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest wynajem pojazdów na okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Samochody przez ww. okres muszą być przeznaczone wyłącznie na ten cel.

Zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy zmieniającej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Choć w powyższym przepisie brak jest odniesienia do ust. 2 tegoż artykułu, w świetle wykładni celowościowej art. 3 ustawy zmieniającej należy uznać, iż stwierdzenie w art. 3 ust. 2 ustawy zmieniającej, iż „przepis ust. 1 nie dotyczy” odnosi się nie do podatku naliczonego określonego w tym przepisie, lecz do kategorii pojazdów wymienionych właśnie w tej regulacji (czyli w ustępie 2). Oznacza to, że w przypadku wszystkich pojazdów spełniają warunki z art. 3 ust. 2 ustawy zmieniającej, podatnikowi przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości bez względu na fakt w jaki sposób podmiot odliczający podatek naliczony wszedł w posiadanie tych pojazdów, to jest bez względu na fakt, czy podmiot odliczający podatek naliczony nabył te samochody, czy też użytkuje je na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub umów o podobnym charakterze. W konsekwencji oznacza to, iż art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy zmieniającej będzie miał, co do zasady, zastosowanie również w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy zmieniającej, a więc podmiotów leasingujących (najmujących) samochody w celu ich dalszego podnajmu. Konsekwentnie, w świetle powyższej wykładni celowościowej Wnioskodawca, biorąc w leasing samochody osobowe, które następnie podnajmuje (z przeznaczeniem ich podnajmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy), winien mieć prawo odliczenia 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur za leasing. Taka interpretacja będzie bowiem zgodna z Konstytucją Rzeczpospolitej Polskiej i wyrażoną w niej zasadą równego traktowanie podatników ponieważ będzie w jednakowy sposób traktowała podmioty znajdujące się w takiej samej sytuacji, tj. podmiot będący właścicielem samochodu oddający ten samochód w najem, jak również podmiot najmujący samochód w celu jego dalszego podnajmu, będą miały takie same prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w związku z faktem, iż wzięte przez Wnioskodawcę w leasing samochody są przeznaczone na cele oddania ich w odpłatne używanie przez co najmniej 6 miesięcy i faktycznie będą oddawane najemcy do używania, oraz spełniona będzie przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy VAT (czyli związek z czynnościami opodatkowanymi), w ocenie Wnioskodawcy będzie przysługiwać mu prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów. Powyższe stanowisko potwierdzają przykładowo interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie IPPP1-443-1274/10-2/AS z 25 lutego 2011 r., IPPP1/443-1026/09-2/IG z 11 stycznia 2010 r. Takie stanowisko potwierdził (pośrednio) także Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 19 października 2012 r., nr IPTPP4/443-499/12-7/OS, stwierdzając, że podatnik VAT, który odliczał 100% podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur leasingowych, nie ma obowiązku dokonania korekty podatku odliczonego z tych faktur w sytuacji, gdy po upływie 6-miesięcznego okresu wynajmu samochód będzie wykorzystywany na potrzeby innej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na mocy art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast w art. 1 pkt 12 ustawy nowelizującej dodano m.in.:

\- przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. ustawy nowelizującej z dnia 16 grudnia 2010 r., dodane w ustawie o podatku od towarów i usług, przepisy art. 86a ust. 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów regulują przepisy art. 3 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, zmienionej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 1456) zwanej dalej ustawą zmieniającą.

I tak, w myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej w związku z art. 10 pkt 1 ustawy zmieniającej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6 000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7 ww. ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z wyżej powołanego przepisu art. 3 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony, wykorzystywanych w celach prowadzonej działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości.

Z powołanego przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, wynika że ograniczenie w odliczeniu podatku VAT nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Zauważyć należy, iż sformułowanie zawarte w powyższym zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, dotyczące przedmiotu działalności podatnika nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w sensie zadysponowania konkretnym samochodem w pewien określony sposób.

W związku z tym zaistnienie przesłanki w postaci prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze nie jest wystarczające do nabycia prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów i pojazdów. Do nabycia tego uprawnienia niezbędne jest zaistnienie drugiej przesłanki w postaci przeznaczenia danego samochodu na cele wynajmu.

Zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6 000 zł.

Z brzmienia tego przepisu wynika, iż zawarte w jego treści ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczy samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Powyższe oznacza, że przepis ten nie będzie miał zastosowania w sytuacji wskazanej w art. 3 ust. 2 tej ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek. Wnioskodawca zawarł umowy leasingu z leasingodawcą, na podstawie których wziął w leasing (użytkowanie) samochody osobowe z celem ich dalszego wynajmu - przeznaczenie wyłącznie na oddanie w odpłatne używanie na okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Samochody te będą zatem oddane w (pod)najem. Wnioskodawca zawrze z najemcą/najemcami stosowne umowy najmu.

Nabycie przez Wnioskodawcę usługi leasingu samochodów (niezbędnej do świadczenia usług najmu i obsługi/zarządzania flotą), związane będzie bezpośrednio z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT (usług najmu i obsługi/zarządzania flotą).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zagadnienia czy Wnioskodawcy, jako leasingobiorcy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty (100%) podatku naliczonego VAT z tytułu leasingu samochodów osobowych, oddanych następnie w podnajem, w przypadku, gdy samochody te będą przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele (do podnajmu) przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych na podstawie umowy leasingu pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, tj.:

1.  przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, oraz
2.  samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Jak już wcześniej wskazano, wynikające z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego u usługobiorców użytkujących samochody, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, odnosi się do samochodów i pojazdów samochodowych wskazanych w ust. 1 tego artykułu. Powyższe pozwala zatem na stwierdzenie, iż ograniczenie to nie będzie miało zastosowania w sytuacjach przewidzianych w ust. 3 tego artykułu, a zatem również w sytuacji określonej w art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy, gdy podatnik użytkujący samochód osobowy, na podstawie umowy leasingu, wykorzystuje go, w ramach prowadzonej w zakresie wynajmu działalności gospodarczej, przez okres co najmniej sześciu miesięcy wyłącznie w tym celu.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych a przedmiotowe samochody osobowe, które użytkuje na podstawie umów leasingu, zamierza wykorzystywać w celu ich dalszego wynajmu, przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy wyłącznie w tym celu, zatem ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej nie będzie miało zastosowania.

Podkreślić bowiem należy, iż z treści art. 3 ust. 6 w związku z art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, jednoznacznie wynika, że ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów osobowych nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności jest wynajem samochodów, a samochody osobowe, które będą użytkowane na podstawie umów leasingu, wykorzystywane będą w celu wynajmu, na okres nie krótszy niż sześć miesięcy wyłącznie w tym celu.

Zatem w przedstawionej sytuacji Wnioskodawca będzie miał prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów osobowych, na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku w zakresie pytania nr 1, Wnioskodawcy będzie przysługiwało pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów osobowych, bowiem jak wynika z okoliczności sprawy przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest m.in. wynajem i dzierżawa samochodów osobowych. Ponadto samochody te przez okres co najmniej sześciu miesięcy będą przeznaczone wyłącznie na wynajem na podstawie umowy najmu. Prócz tego, jak wynika z okoliczności sprawy nabycie przez Wnioskodawcę usług leasingu samochodów związane będzie bezpośrednio z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT (usługi najmu oraz obsługi/zarządzania flotą). Odliczenie to przysługuje Wnioskodawcy na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, pod warunkiem, że nie wystąpią żadne przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy o VAT.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Ponadto tut. Organ podatkowy informuje, że w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT od paliwa kupowanego do napędu omawianych samochodów w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie zapewniał paliwo w ramach umów najmu oraz umowy o obsługę/zarządzania flotą tj. pytania nr 2 i 3 wniosku, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.