Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-40/07-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-09-26
Teza: Wydatki poniesione przez wnioskodawcę związane z zakupem strojów i kosmetyków do charakteryzacji służące realizacji umowy stanowić będą koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; impreza; kosmetyki; koszt-koszty uzyskania przychodów; reklama; strój; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 17.07.2007 r. (data wpływu 27.07.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup strojów i kosmetyków **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.07.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup strojów i kosmetyków.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w ramach której została podpisana umowa, zgodnie z którą jest zobowiązana do wykonywania następujących czynności: udział w zdjęciach do filmów reklamowych, udział w sesji fotograficznej, udział w działaniach PR – wywiady związane z promowaniem marki, konferencje prasowe, spotkania z dziennikarzami, imprezy promocyjne, w tym konferencje handlowe i akcje handlowe oraz promowanie marki klienta w mediach.

Wnioskodawca ma zapewnione kostiumy do filmów reklamowych i sesji zdjęciowych. Kostiumy do pozostałych ww. działań zapewnia sobie we własnym zakresie. Aby należycie wykonać działania objęte umową ponosi koszty na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas konferencji handlowych i występów publicznych, związanych z wykonywaniem niniejszej umowy.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć wydatki na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas sesji zdjęciowych i występów publicznych związanych z wykonywaniem niniejszej umowy?

Zdaniem wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatki na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas sesji zdjęciowych i występów publicznych związanych z wykonywaniem niniejszej umowy.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie konkretne wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Wskazuje jedynie, że aby określony koszt mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu:

*   musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;

*   nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy);

*   musi być udokumentowany w sposób nie budzący wątpliwości, tj. stosownie do postanowień zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zwrot „w celu” użyty w ww. przepisie oznacza, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy - poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Z przedstawionego przez podatniczkę stanu faktycznego wynika, iż aby należycie wykonać działania objęte umową ponosi koszty na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas konferencji handlowych i występów publicznych.

Zatem poniesione w tym celu przez podatniczkę wydatki mogą przyczynić się do osiągnięcia, bądź zwiększenia przychodów.

W przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca wskazał związek poniesionych wydatków z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Jednocześnie wydatki te nie zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe, wydatki poniesione przez wnioskodawcę związane z zakupem strojów i kosmetyków do charakteryzacji służące realizacji umowy stanowić będą koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.