Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.235.2025.2.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Czynność nieodpłatnego przekazanie kontrahentom w postaci
drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych
przeznaczonych do wyeksponowania towaru sprzedawanego
przez Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt
wytworzenia przekracza 100 zł, ze względu na fakt, że
czynność ta jest dokonywana na cele związane z prowadzoną
przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą nie podlega
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
działalność-działalność gospodarcza
przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy nieodpłatne przekazanie
    kontrahentom/nabywcom drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania
    Państwa towaru, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z o.o. (dalej: Spółka albo Wnioskodawca) jest osobą prawną, polskim rezydentem
    podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych i czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (VAT). Spółka należy do grupy kapitałowej (...). Spółka posiada
    siedzibę działalności na terytorium Polski oraz prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie między innymi produkcji oraz zakupu mebli wystawienniczych w celu ich
    przekazywania kontrahentom spółek z grupy (...) w związku ze sprzedażą płytek
    ceramicznych. Z tego tytułu Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi hurtową i detaliczną
    sprzedaż towarów takich jak: płytki i ozdoby ceramiczne. Odbiorcami sprzedawanych
    towarów są głownie podmioty będące dalszymi dystrybutorami branżowymi posiadający
    własne placówki handlowe.
    Rynek na jakim Wnioskodawca prowadzi sprzedaż towarów jest rynkiem konkurencyjnym,
    na którym różni dostawcy oferują zbliżone towary, zarówno wizualnie jak i pod względem
    cech użytkowych. Stąd też Wnioskodawca postanowił podjąć szereg działań w zakresie
    zwiększenia swojej sprzedaży, a tym samym przychodów opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług. Regułą jest, że branżowi dostawcy promują swoją ofertę poprzez
    ekspozycję konkretnych kolekcji, co pozwala zwizualizować i zweryfikować potrzeby
    klientów z ich oczekiwaniami. W sektorze wyrobów ceramicznych praktyką jest darmowe
    wydawanie odbiorcom różnych elementów ekspozycji jednostkowej wyrobów poprzez
    przekazywanie plansz, mebli w formie ekspozytorów szafowych, zabudów stoisk w
    placówkach kontrahentów w postaci boksów, banerów, stojaków 1-no i
    wieloelementowych.
    W ramach tych działań Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom
    specjalne drewniane lub metalowe stojaki wraz z wyklejonymi lub umocowanymi w inny

    sposób płytkami z jego aktualnej oferty. Zadaniem wspomnianych stojaków/ekspozytorów
    w różnej formie ma być eksponowanie dostarczanego przez Wnioskodawcę towaru, tak
    aby podkreślić wszelkie walory sprzedawanych przez niego płytek w zakresie wzornictwa,
    kolorystyki, zadruku graficznego oraz samej jakości. Stojaki z planszami wskazywać
    powinny parametr wyrobu w zakresie wielkości, grubości, klasy ścieralności, nazwy oraz
    rodzaju płytki, jakości w zakresie gatunkowości i samego producenta. Pozwala to
    dodatkowo zweryfikować techniczne dane wyrobu pod kątem ich używalności i potrzeb
    klienta. Dodatkowym celem przekazania odbiorcom ww. stojaków, szaf czy wykonanie
    boksów jest zagwarantowanie jak najbardziej estetycznego zaprezentowania towaru
    potencjalnym dalszym kupującym, a tym samym zwiększenie sprzedaży płytek
    dostarczanych na rynek przez Wnioskodawcę. Płytki ceramiczne są towarem, którego
    właściwe zaprezentowanie potencjalnemu klientowi jest niezbędne - konieczne jest
    zapewnienie odpowiedniego kąta padania światła na płytkę, sposobu i propozycji ułożenia
    /montażu, aby ukazać jej cechy takie jak kolor czy faktura.
    Stojaki czy inne elementy wizualizujące towary Wnioskodawcy powinny być przekazywane
    nieodpłatnie kontrahentom - ale odbiorcami rzeczywistymi są sami kontrahenci bądź ich
    klienci, a otrzymujący je podmioty winni wyeksponować je we własnych placówkach do
    czasu zmiany kolekcji czy oferty, z reguła trwa to kila miesięcy do 1 roku, czasem dłużej.
    Przedmioty te jak wskazuje praktyka innych podmiotów są przekazywane na ograniczony
    czas, bez żadnych umów czy innych sformalizowanych działań, dowodami RW, ale ich ilość
    jest zależna od ilości i rodzaju towaru dostarczanego do danego kontrahenta. Specyfika
    ekspozycji nie pozwala na inne niż wskazane użytkowanie przekazywanych przedmiotów a
    ich wartość użytkowa jest bardzo ograniczona i nie stanowi zdaniem Wnioskodawcy
    wartości konsumpcyjnej. Wartość jednostkowa (nabycia, lub koszt wytworzenia)
    przekazywanych stojaków/ekspozytorów przewyższa wartość 100 zł, czasami sięga nawet
    kilku tysięcy złotych - przy czym pełnią one jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w
    jakim prezentują właściwości towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę. Co więcej, ich
    zastosowanie przez kontrahentów ma na celu dotarcie do potencjalnych klientów i
    przedstawienie im w jak najlepszy sposób oferty sprzedaży towarów, które nadają się do
    konsumpcji w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z perspektywy osoby otrzymującej wspominane stojaki drewniane/metalowe na płytki
    ceramiczne nie mają one żadnej dodatkowej wartości użytkowej poza tą dla jakiej są
    wykonane, nie stanowią także prezentów i nie mogą zostać uznane za próbki, nie mogą
    być dalej odsprzedane, winny być wykorzystane przez kontrahenta, którego dostawca
    zobowiązuje do wymiany ekspozycji wraz z wprowadzaniem nowych towarów do
    sprzedaży i wycofywaniem towarów nie rotujących sprzedaż.
    Kontrahent nie może bowiem w dowolny sposób dysponować stojakami należącymi do
    Wnioskodawcy, a oddanymi kontrahentowi jedynie do używania, nie może także
    zatrzymać dla siebie owych stojaków w razie zgłoszenia przez Wnioskodawcę żądania ich
    zwrotu, ani też wystawić na nich innych towarów, za wyjątkiem normalnego zużycia lub
    montażu innych własnych towarów Wnioskodawcy, jeżeli jest to technicznie i
    ekonomicznie uzasadnione.
    Nadto, w ocenie Wnioskodawcy przekazywane stojaki służące eksponowaniu płytek
    ceramicznych można zaliczyć do materiałów promocyjnych i reklamowych, gdyż ich celem
    jest przekazanie potencjalnym odbiorcom informacji o cechach sprzedawanych towarów
    oraz zaprezentowanie ich wszelkich walorów, w sposób mogący zachęcić odbiorców do
    zakupu.
    Co zatem istotne:
    1) Generalnie Spółka żąda zwrotu towarów takich jak drewniane/stalowe stojaki, plansze,
      szaty ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne od kontrahentów po zakończeniu
      współpracy. Niekiedy powyższe Towary reklamowe są na tyle zniszczone, uszkodzone,
      że nie nadają się do dalszego wykorzystania - wtedy jest sporządzony protokół
      wycofania środków z obrotu. Niekiedy ww. materiały są oddawane do naprawy

      producentowi Towaru i powtórnie wykorzystywane przez tego albo innego
      dystrybutora płytek ceramicznych. Żywotność tegoż towaru jest niska, gdyż w czasie
      przeglądania przez klientów płytek - bardzo często wystawowe elementy ulegają
      uszkodzeniu, poluzowaniu, oderwaniu się od elementów obrotowych i dla
      bezpieczeństwa Klientów są wycofywane albo oddawane do naprawy.
    2) Kontrahent nie ma prawa wykorzystywać materiały reklamowe Wnioskodawcy do
      eksponowania produktów innych producentów. W przypadku, jeśli takowy fakt będzie
      miał miejsce wówczas kontrahent będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz Spółki
      a nadto Spółka będzie mogła dochodzić odszkodowania i rozwiązać umową
      dystrybucyjną z kontrahentem.
    3) Spółka sama wytwarza części Towaru zaś pozostałą cześć Towaru kupuje od innych
      producentów. Od kwoty zakupu ww. Towarów albo części do ich produkcji odlicza
      podatek należy o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia Towaru.
    4) Na przekazywanych towarach reklamowych co do zasady jest logo oraz hasło
      reklamowe podatnika - Spółki - która jest producentem płytek ceramicznych.
    5) Przekazanie Towaru jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż w
      stojakach, meblach, boksach jest wystawiany towar w celach reklamowych i
      marketingowych - dystrybuowany przez Spółkę, gdzie w sklepach znajduje się
      podobny towar, ale innych producentów, często nie okazywany za pomocą ww. mebli
      sklepowych. W punktach handlowych, gdzie ta ekspozycja jest wykonywana sprzedaż
      towarów dystrybuowanych przez Wnioskodawcę wzrasta co najmniej o 200 % wedle
      prowadzonych statystyk przez dział marketingu. Nadto wyposażenie punktu
      handlowego w specjalistyczne meble przez Spółkę powoduje, że punkt handlowy
      ogranicza eksponowanie towarów konkurencji, gdyż nie może eksponować towarów
      konkurencji na meblach wystawowych Spółki. Nadto zmiana kolekcji płytek która
      występuje dość często np. dwa razy do roku powoduje automatycznie konieczność
      wymiany stojaków - ich powrót do zakładu w (...), zmianę eksponowanego towaru,
      który musi być stabilnie przyczepiony do podłoża oraz często ułożony w
      charakterystyczny sposób zgodnie z zaleceniami grafika oraz architekta wnętrz, by
      wykazać kompozycję Towaru jego cechy i oddziaływać na wyobraźnie Klienta i
      następnie ponowne dostarczenie go do punktu handlowego oraz montaż w tym
      punkcie. Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych kosztów. Koszt przekazania ww.
      towaru (mebli, stojaków, banerów, plansz, boksów) pozwala zachować wysoki poziom
      sprzedaży płytek ceramicznych, które są reklamowane w punktach handlowych Klienta.
    6) W sektorze wyrobów ceramicznych praktyką jest darmowe wydawanie odbiorcom
      różnych elementów ekspozycji jednostkowej wyrobów poprzez przekazywanie plansz,
      mebli w formie ekspozytorów szafowych, zabudów stoisk w placówkach kontrahentów
      w postaci boksów, banerów, stojaków 1-no i wieloelementowych. W ramach tych
      działań Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom specjalne
      drewniane lub metalowe stojaki, plansze, meble, zabudowy stoik, boksy, banery. Ww.
      elementy będą i są oznaczone logiem firmy i wedle treści porozumień między
      Wnioskodawcą a Klientem mogą byś eksponowane na ww. rzeczach tylko towar
      Wnioskodawcy, zaś po zakończeniu współpracy co do zasady materiały reklamowe
      powinny być zwracane na rzecz Spółki.
    Wszędzie tam - w treści wniosku - gdzie jest mowa o stojakach, rozumie autor interpretacji
    także inny materiał reklamowy np. meble wystawiennicze, banery, plansze, szafy
    wystawiennicze, boksy wybudowane z towaru Wnioskodawcy np. aranżacje łazienek,
    schodów, tarasów wykonane z płytek dystrybuowanego towaru przez Spółkę, gdzie
    wartość jednostkowa ww. towarów przekracza kwotę 100 zł.
    7) Z uwagi na fakt, że wydatki na zakup/produkcję materiałów reklamowych są
      udokumentowane otrzymaną fakturą, na podstawie której u sprzedawcy powstał
      obowiązek podatkowy, a nabyte towary są przez Spółkę wykorzystywane w związku z

      wykonywaniem czynności opodatkowanych, to zdaniem Wnioskodawcy Spółce
      przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego z faktur dokumentujących zakup materiałów reklamowych będących
      przedmiotem niniejsze interpretacji.
    8) Na podkreślenie zasługuje również fakt, że wydawane materiały reklamowe nie
      stanowią również próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 Ustawy o VAT, w związku z czym
      Spółka nie prowadzi w odniesieniu do omawianych towarów ewidencji, o której mowa
      w art. 7 ust. 4 pkt. 1 ustawy.
    Celem uzupełnienia wskazuję, iż w związku z nieodpłatnym przekazaniem kontrahentom
    towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych,
    banerów, boksów ekspozycyjnych - kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel. Nie mogą ich zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do
    bezpłatnego korzystania). Są zobowiązani rozliczyć się ze Spółką (Dostawcą płytek).
    Ww. meble ekspozycyjne podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta - Spółka posiada
    potwierdzenie stanów i stara się ww. stany uzgadniać. Meble uszkodzone, zniszczone są
    odbierane przez Spółkę od Kontrahenta i utylizowane albo naprawiane.
    Poza tym kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli przez eksponowania towarów
    innych producentów płytek niż towary sprzedawane przez Spółkę.

## Pytanie

Czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym, nieodpłatne przekazanie kontrahentom -
    nabywcom towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z
    działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do
    wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia
    /jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy przedstawione w opisie stanu faktycznego nieodpłatne
    przekazanie kontrahentom - nabywcom towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do
    dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w postaci
    drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów
    ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania towaru sprzedawanego przez
    Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł,
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym w oparciu o art. 2 pkt. 6 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących
    do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,

    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Na mocy art. 7 ust. 3 ustawy przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów
    o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością
    gospodarczą podatnika.
    W myśl art. 7 ust. 4 ustawy przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3,
    rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podarku),
      jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
    2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa
      cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt
      wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł.
    W świetle art. 7 ust. 7 ustawy przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się
    identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają
    na ocenę cech i właściwości towaru i w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie
    (wręczenie) przez podatnika:
    1) ma na celu promocję tego towaru oraz
    2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego
      towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem
      promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.
    W świetle przywołanych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - co
    do zasady - podlega każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do
    przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich
    części składowych. Wyjątek stanowi przekazanie towarów stanowiących zdefiniowane w
    art. 7 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług prezenty o małej wartości lub próbki, o
    których mowa w art. 7 ust. 7 tej ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przedstawione w stanie faktycznym nieodpłatne wydanie
    kontrahentom materiałów reklamowych w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT, pomimo że materiały te nie stanowią prezentów o małej
    wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy VAT i próbek, o których mowa w art. 7 ust. 7 tej
    ustawy ze względu na brak ich konsumpcyjnego charakteru.
    Wydanie przedmiotowych materiałów reklamowych ma na celu odpowiednie
    wyeksponowanie produktów Spółki na terenie obiektów handlowych kontrahentów.
    Wskutek otrzymanych od Wnioskodawcy materiałów reklamowych kontrahent nie
    otrzymuje dodatkowego przysporzenia majątkowego, nie zostaje zaspokojona jakakolwiek
    potrzeba. Wskazane we wniosku materiały reklamowe nie posiadają więc wartości
    konsumpcyjnej, użytkowej. Materiały stanowią dodatkową formę promowania produktu w
    postaci fizycznego nośnika informacji, co w efekcie prowadzi do zwiększenia sprzedaży
    towarów Spółki.
    W opisanych okolicznościach nieodpłatne przekazanie materiałów reklamowych ma na
    celu zachęcenie obecnych lub potencjalnych klientów do kupna produktów
    Wnioskodawcy. Zatem należy uznać, iż czynności te są związane z działalnością
    gospodarczą Spółki, która jest działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. W

    konsekwencji, nieodpłatne przekazywanie wymienionych we wniosku materiałów
    reklamowych przyczynia się do zwiększenia sprzedaży Spółki opodatkowanej podatkiem
    VAT.
    Przy rozstrzygnięciu kwestii opodatkowania podatkiem VAT czynności nieodpłatnego
    przekazania kontrahentom materiałów reklamowych stosownym jest odwołanie się do
    założeń konstrukcyjnych podatku od towarów i usług. Otóż, u podstaw podatku VAT leży
    obciążenie tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny
    nabywanych przez konsumentów dóbr. Faktyczny ciężar podatku jest przerzucany na
    kolejnych nabywców, aby w końcu obciążyć ostatniego nabywcę - konsumenta, który nie
    uczestniczy już w tym systemie i nie ma możliwości dalszego przerzucenia podatku. Zatem
    podatek VAT obciąża konsumpcję danego towaru (lub usługi), przez którą należy rozumieć
    użycie nabytego towaru (lub usługi) w celu zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby
    konsumenta.
    W analizowanych okolicznościach, nieodpłatne wydanie kontrahentom materiałów
    reklamowych wskazanych w treści wniosku (bez względu na cenę nabycia/wytworzenia)
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, pomimo że materiały te nie stanowią
    prezentów o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy VAT i próbek, o których
    mowa w art. 7 ust. 7 tej ustawy.
    Przyczyną pozostawienia poza zakresem podatku VAT tych wydań jest brak ich
    konsumpcyjnego charakteru. Z wniosku wynika, że wydawanie przez Spółkę materiałów
    reklamowych w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych,
    banerów, boksów ekspozycyjnych, następuje w celu ekspozycji i reklamy produktów Spółki
    na terenie obiektów handlowych, w których kontrahenci prowadzą działalność
    gospodarczą. Stojaki reklamowe są elementami wolnostojącymi na przestrzeni sklepu, a
    ich celem jest zwrócenie uwagi Klienta na konkretny produkt. Prawidłowo i oryginalnie
    wyeksponowany towar zwiększa szansę na jego zakup przez potencjalnego Klienta,
    zachęca do zakupu oraz zwiększa rozpoznawalność produktów marki. Przekazywane
    przez Państwa materiały reklamowe nie mogą być wykorzystywane przez kontrahentów
    do innych celów niż promocja produktów Spółki. Oznacza to, że odbiorca wydawanych
    towarów nie konsumuje ich, nie jest też w wyniku dokonanej dostawy zaspokojona
    jakakolwiek potrzeba, ani też nie pojawia, wskutek tego przysporzenie majątkowe.
    Wskazane we wniosku materiały reklamowe nie posiadają więc wartości konsumpcyjnej,
    użytkowej. Materiały te służą zaprezentowaniu produktów klientom, zachęceniu do
    zakupu i zwiększeniu ich rozpoznawalności, co ma prowadzić i prowadzi do zwiększenia
    sprzedaży produktów Wnioskodawcy. W konsekwencji, nieodpłatne wydanie
    kontrahentom przedmiotowych materiałów reklamowych w celu ekspozycji produktów
    Spółki na terenie obiektów handlowych, niemających dla kontrahentów wartości
    konsumpcyjnej ani też użytkowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    De facto wydawanie kontrahentom materiałów reklamowych w postaci drewnianych
    /metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych
    stanowi umowę użyczenia. Aby jednak oddanie w używanie w ramach umowy użyczenia
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT konieczne jest, aby zawarcie umowy użyczenia
    nie było związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. W
    przeciwnym bowiem razie nieodpłatne świadczenie usługi użyczenia następuje na cele
    związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez podatnika, a zatem podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy art. 8 ust. 2 pkt. 2 ustawy. Typowymi zaś
    umowami użyczenia związanymi z działalnością gospodarczą podatników są przypadki,
    gdy dostawcy towarów (producenci, dystrybutorzy) wypożyczają urządzenia niezbędne do
    sprzedaży lub ułatwiające sprzedaż dostarczanych przez nich towarów. Dlatego też nie
    podlega opodatkowaniu przykładowo użyczenie szaf chłodniczych przez producentów
    lodów, automatów do kawy przez producentów kawy czy sprzętu do rozlewania piwa
    przez producentów piwa.

    Przedstawione w stanie faktycznym przekazywanie materiałów reklamowych jest
    popularnym i powszechnie stosowanych instrumentem ich promocji oraz formą
    eksponowania produktów celem zwiększenia ich sprzedaży, czyli jednym z czynników o
    kluczowym znaczeniu dla wyniku z działalności operacyjnej Spółki.
    Potwierdzenie przedstawionego przez Spółkę stanowiska oraz zastosowania
    przedstawionego mechanizmu promocji znajduje odzwierciedlenie w ostatnich
    przykładowych interpretacjach indywidualnych:
        interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
        z 10 listopada 2023 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-3.4012.500.2023.1.MPA/LM;
        interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
        z 19 lipca 2022 r. o sygnaturze 0112-KDIL1-3.4012.229.2022.1.AKS,
    w których organ potwierdza stanowisko, iż brak jest opodatkowania podatkiem od
    towarów nieodpłatnego przekazania na rzecz kontrahentów materiałów reklamowych;
        interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
        z 9 lutego 2024 r. o sygnaturze 0114-KDIP4-3.4012.583.2023.1.KŁ, w których organ
        potwierdza stanowisko, iż wydanie kontrahentom Spółki obrandowanych
        materiałów reklamowych, takich jak standy, stojaki, ekspozytory reklamowe, regały
        ekspozycyjne zawierające logo spółki oraz hasła reklamowe, nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Poza tym w doktrynie prawa podatkowego pojawiło się stanowisko autorstwa Pana
    Tomasza Krywana w artykule Umowa użyczenia a podatek od towarów i usług -
    opublikowanym w LEX/e. 2021.
    Podsumowując nieodpłatne wydanie kontrahentom przedmiotowych materiałów
    reklamowych w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych,
    banerów, boksów ekspozycyjnych, na których znajdują się: m.in. logo Spółki, marka
    produktu Spółki w celu ich odpowiedniego eksponowania niemających dla kontrahentów
    wartości konsumpcyjnej ani też użytkowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. I bez znaczenia pozostaje fakt, iż Spółce przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie
    lub wytworzeniu materiałów reklamowych będących przedmiotem niniejszej interpretacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Z kolei, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      a) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      b) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z art. 7 ust. 3 ustawy wynika, że:
      Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i
      próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Natomiast art. 7 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane
      przez podatnika jednej osobie towary:
      1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez
        podatku), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości
        tych osób;
      2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli
        jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia,
        jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie
        przekraczają 20 zł.
    Zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy:
      Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka
      egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i
      właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie)
      przez podatnika:
      1) ma na celu promocję tego towaru oraz
      2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego
        towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem
        promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.
    Należy podkreślić, że opodatkowane jest przekazanie, w wyniku którego dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Postanowienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT odnoszące się do kwestii nieodpłatnego
    przekazania są uzupełnieniem podstawowej regulacji dotyczącej dostawy towarów, czyli
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, który mówi, że opodatkowaniu podlega każda czynność
    stanowiąca przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to - co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Podkreślić należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie
    usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Nieodpłatne świadczenie usług - co do zasady - nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych m.in. w art. 8 ust. 2 ustawy o
    VAT. Z przywołanego wyżej przepisu wynika, że w przypadku świadczenia usług,
    nieodpłatne świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, kiedy
    wykonywane będzie na cele osobiste podatnika. Opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlegało będzie również wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych
    niż działalność gospodarcza podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie
    usług, podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
    innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.

    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka
    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które
    są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane
    przez dany podmiot.
    Natomiast za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać
    wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art.
    8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega, co do zasady, odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (VAT). Prowadzą Państwo działalność gospodarczą między innymi w zakresie produkcji
    oraz zakupu mebli wystawienniczych w celu ich przekazywania kontrahentom spółek z
    grupy oraz hurtową i detaliczną sprzedaż towarów takich jak płytki i ozdoby ceramiczne.
    Odbiorcami sprzedawanych towarów są głownie podmioty będące dalszymi
    dystrybutorami branżowymi posiadający własne placówki handlowe.
    Planują Państwo przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom specjalne drewniane lub
    metalowe stojaki wraz z wyklejonymi lub umocowanymi w inny sposób płytkami z
    aktualnej oferty. Zadaniem stojaków/ekspozytorów w różnej formie ma być eksponowanie
    dostarczanego przez Państwa towaru, tak aby podkreślić wszelkie walory sprzedawanych
    płytek w zakresie wzornictwa, kolorystyki, zadruku graficznego oraz samej jakości.
    Dodatkowym celem przekazania odbiorcom ww. stojaków, szaf czy wykonanie boksów
    jest zagwarantowanie jak najbardziej estetycznego zaprezentowania towaru potencjalnym
    dalszym kupującym, a tym samym zwiększenie sprzedaży płytek dostarczanych przez
    Państwa na rynek. Wartość jednostkowa (nabycia, lub koszt wytworzenia) przekazywanych
    stojaków/ekspozytorów przewyższa wartość 100 zł, czasami sięga nawet kilku tysięcy
    złotych - przy czym pełnią one jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w jakim prezentują
    właściwości towaru sprzedawanego przez Państwa. Z perspektywy osoby otrzymującej
    stojaki drewniane/metalowe na płytki ceramiczne nie mają żadnej dodatkowej wartości

    użytkowej poza tą dla jakiej są wykonane, nie stanowią także prezentów i nie mogą zostać
    uznane za próbki, nie mogą być dalej odsprzedane. W związku z nieodpłatnym
    przekazaniem kontrahentom towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych - kontrahenci nie mają
    prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Kontrahent nie może w dowolny
    sposób dysponować stojakami należącymi do Państwa, a oddanymi kontrahentowi
    jedynie do używania. Nie może ich zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do
    bezpłatnego korzystania). Jest zobowiązany rozliczyć się Państwem. Ww. meble
    ekspozycyjne podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta - posiadają Państwo
    potwierdzenie stanów i starają się ww. stany uzgadniać. Meble uszkodzone, zniszczone są
    odbierane przez Państwa od kontrahenta i utylizowane albo naprawiane. Kontrahent nie
    ma prawa do używania ww. mebli przez eksponowania towarów innych producentów
    płytek.
    W przypadku, jeśli takowy fakt będzie miał miejsce wówczas kontrahent będzie musiał
    zapłacić karę umowną na rzecz Państwa, ponadto będą mogli Państwo dochodzić
    odszkodowania i rozwiązać umowę dystrybucyjną z kontrahentem. Przekazanie towaru
    jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W punktach handlowych, gdzie
    jest wykonywana ekspozycja sprzedaż towarów dystrybuowanych przez Państwa wzrasta
    co najmniej o 200 %. Zmiana kolekcji płytek powoduje konieczność wymiany stojaków tj.
    zmianę eksponowanego towaru, ułożenie w zgodnie z zaleceniami grafika oraz architekta
    wnętrz, ponowne dostarczenie do punktu handlowego. Klient nie ponosi z tego tytułu
    żadnych kosztów.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom -
    nabywcom Państwa towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z
    Państwa działalnością gospodarczą, w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz,
    szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do
    wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Państwa, których cena nabycia
    /jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Odnosząc przedstawiony powyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy, w
    pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w sprawie nie ma zastosowania art. 7 ust. 2
    ustawy o VAT, bowiem - jak wskazali Państwo we wniosku - Kontrahent nie może w
    dowolny sposób dysponować stojakami należącymi do Państwa, a oddanymi
    kontrahentowi jedynie do używania, nie może także zatrzymać dla siebie owych stojaków
    w razie zgłoszenia przez Państwa żądania ich zwrotu. W związku z nieodpłatnym
    przekazaniem kontrahentom towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych - kontrahenci nie mają
    prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, nie mogą ich zbyć (np. darować,
    sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania), są zobowiązani rozliczyć się
    Państwem. Kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli przez eksponowania
    Towarów innych producentów płytek niż Towary sprzedawane przez Państwa.
    Z powyższego wynika, że przekazując drewniane/metalowe stojaki, plansze, szafy
    ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne kontrahentom, nie przekazują im Państwo
    prawa do rozporządzania nimi jak właściciel a jedynie oddają do używania. W
    konsekwencji w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z nieopłatną usługą
    udostępniania kontrahentom drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych w celach reklamowych towarów
    należących do Państwa. Eksponowane na udostępnianych drewnianych/metalowych
    stojakach, planszach, szafach ekspozycyjnych, banerach, boksach ekspozycyjne płytki
    ceramiczne prezentują wszelkie ich walory w sposób mogący zachęcić odbiorców do
    zakupu. Na przekazywanych towarach reklamowych co do zasady jest logo oraz hasło
    reklamowe podatnika - Spółki - która jest producentem płytek ceramicznych. Tym samym
    opisana powyżej usługa ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą

    przedsiębiorstwa, jego potrzebami i ma na celu przyniesienie korzyści Państwa
    działalności. W punktach handlowych, gdzie jest wykonywana ekspozycja sprzedaż
    towarów dystrybuowanych przez Państwa wzrasta co najmniej o 200 %.
    Żądają Państwo zwrotu towarów takich jak: drewniane/stalowe stojaki, plansze, szaty
    ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne od kontrahentów po zakończeniu współpracy.
    Niekiedy powyższe towary reklamowe są na tyle zniszczone, uszkodzone, że nie nadają się
    do dalszego wykorzystania - wtedy jest sporządzony protokół wycofania środków z obrotu.
    Z uwagi na powyższe okoliczności oraz stan prawny, w niniejszej sprawie, należy uznać, że
    nieodpłatne przekazanie przez Państwa do używania na rzecz kontrahentów drewnianych
    /metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych, na
    których co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe podatnika - Spółki - która jest
    producentem płytek ceramicznych, które po zakończeniu współpracy będą zwracane do
    Państwa, stanowi świadczenie usług, które będzie związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą Spółki tzn. jak Państwo wskazują we wniosku będzie miało wpływ na
    sprzedaż Spółki, jej wizerunek, generowane zyski. Zatem należy uznać, że czynność ta jest
    dokonywana na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki.
    Wobec tego nieodpłatne przekazanie przez Państwa na rzecz kontrahentów ww. towarów,
    które po zakończeniu współpracy będą zwracane, należy traktować jako nieopłatne
    świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Podsumowując, czynność nieodpłatnego przekazanie kontrahentom (nabywcom Państwa
    towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z Państwa działalnością
    gospodarczą) w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych,
    banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania towaru
    sprzedawanego przez Państwa, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia
    przekracza 100 zł, ze względu na fakt, że czynność ta jest dokonywana na cele związane z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, Państwa stanowisko z uwagi na użytą argumentację odnoszącą się do art. 7 ust. 2
    ustawy o VAT, jest nieprawidłowe.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    interpretacje te nie są wiążące dla tutejszego organu, bowiem dotyczą tylko konkretnej
    indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie
    rozstrzygnięcie w nich zawarte jest wiążące. Zatem powołane interpretacje nie mogą
    wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.