Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.600.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Miejsce opodatkowania usług świadczonych przez Spółkę na
rzecz kontrahenta ze Szwajcarii, prawo do zwrotu podatku
VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów (serwerów) w
Polsce oraz brak prawa do zwrotu podatku VAT naliczonego z
tytułu nabycia usług kolokacji.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce opodatkowania
podatek-zwrot podatku
spółki-spółka zagraniczna
usługi-usługi informatyczne
usługi-usługi związane z nieruchomościami
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot podatku dla
szczególnych podmiotów -Zwrot podatku podmiotom
uprawnionym z państw UE i z państw trzecich
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -Zwrot
podatku podatnikom dokonującym dostawy towarów lub
świadczenia usług poza terytorium kraju i
niedokonującym sprzedaży opodatkowanej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 89-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 89-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 89-ust. 1c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    opodatkowania usług informatycznych świadczonych na rzecz kontrahenta ze Szwajcarii
    oraz prawa do zwrotu podatku VAT. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą prawną prawa szwajcarskiego, posiada siedzibę w (...) i
    prowadzi działalność na terytorium Szwajcarii. Przedmiotem działalności Spółki jest rozwój
    oprogramowania i doradztwo, rozwój, administracja i zarządzanie bazami danych,
    elektroniczne przetwarzanie danych, doradztwo w zakresie serwerów i sprzętu oraz
    handel urządzeniami elektronicznymi. Spółka może posiadać i zarządzać znakami
    towarowymi i licencjami.
    Spółka nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu ani nie prowadzi na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej. Spółka nie jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Rzeczpospolitej Polsce ani nie
    jest zarejestrowana jako podatnik czynny podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Spółka
    nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Spółka jest podatnikiem podatku o podobnym charakterze do podatku od wartości
    dodanej w kraju siedziby (Szwajcaria) w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia
    Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 20 października 2021 r. w
    sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (tj. Dz. U. z 2021 r.,
    poz. 931 ze zm.).
    Spółka nabywa w Polsce usługi i towary, które są opodatkowywane VAT w Polsce. Obecnie
    Spółka nabywa wyłącznie serwery oraz usługi kolokacji tych serwerów. Nabywane w
    Polsce towary (serwery) i usługi są wykorzystywane do świadczenia usług na rzecz
    szwajcarskiego kontrahenta. Nabywane w Polsce towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym Spółka rozlicza podatek o
    podobnym charakterze do podatku od wartości dodanej (tj. Szwajcarii) i są one
    wykorzystywane w całości do wykonywania tych czynności.
    Spółka nie jest właścicielem, najemcą ani dzierżawcą żadnych nieruchomości
    zlokalizowanych w Polsce. Spółka nie korzysta z nieruchomości w Polsce. Spółka korzysta z
    tzw. usługi kolokacji nabywanej od jej polskiego kontrahenta będącego podatnikiem
    czynnym VAT. Usługa kolokacji polega na dzierżawie szaf typu „rack” (szafa
    teleinformatyczna), w których zostały zainstalowane urządzenia teleinformatyczne (IT)
    należące do Spółki, wraz z udostępnieniem systemów infrastruktury technicznej dla
    urządzeń IT Spółki przy zapewnieniu bezpieczeństwa i właściwych parametrów
    środowiskowych gwarantujących poprawną pracę urządzeń IT. Rzeczone szafy „rack” oraz
    urządzenia towarzyszące znajdują się w nieruchomości wykorzystywanej przez polskiego
    kontrahenta Spółki do świadczenia m.in. na rzecz Spółki usług kolokacji. Spółka na
    podstawie wskazanej umowy usług kolokacji nie nabyła prawa do wyłącznego i
    nieograniczonego korzystania z nieruchomości zlokalizowanych w Polsce ani z ich części.
    Każdorazowy wstęp osoby reprezentującej Spółkę do pomieszczenia, gdzie znajdują się
    wydzierżawione szafy typu „rack” wymaga uzasadnienia i zgody kontrahenta
    świadczącego usługę kolokacji, a także odbywa się pod nadzorem osoby reprezentującej
    kontrahenta albo jego podwykonawcy. Umowa usług kolokacji precyzuje także, że
    wydzierżawione szafy „rack” mogą być wykorzystywane tylko w celu zainstalowania w nich
    urządzeń IT Spółki. W celu zapewnienia ciągłości w świadczeniu usług kolokacji polski
    kontrahent Spółki jest zobowiązany do usuwania awarii wszystkich urządzeń

    uniemożliwiających korzystanie przez Spółkę z jej urządzeń IT znajdujących się w
    nieruchomości administrowanej przez kontrahenta. Ponadto, w ramach usługi kolokacji
    polski kontrahent Spółki zapewnia tzw. usługę „zdalnej ręki”, która polega na możliwości
    zlecenia przez Spółkę kontrahentowi wykonania czynności związanych z prawidłową
    konserwacją i naprawą urządzeń IT Spółki, znajdujących się w szafach „rack”
    wydzierżawionych od polskiego kontrahenta.
    Spółka świadczy swoje usługi na rzecz kontrahenta będącego podmiotem powiązanym ze
    Spółką i mającego siedzibę w Konfederacji Szwajcarskiej. Spółka nie świadczy usług na
    rzecz kontrahentów z Rzeczpospolitej Polski.
    Zgodnie z wyżej wspomnianą umową zawartą między Spółką a jej szwajcarskim
    kontrahentem zakres usług świadczonych przez Spółkę obejmuje następujące kategorie
    określone w załączniku do umowy nazwanym „Services Catalogue”:
    1. Usługa (...) - usługa zapewnia konfigurację komputera osobistego o standardowej
      konfiguracji ze standardowym zestawem zainstalowanych programów, a także
      zapewnia dostęp do sieci lokalnej ((...) = komputer + telefon + standardowe
      oprogramowanie). Każdy przedstawiciel, w zależności od wykonywanych obowiązków,
      otrzymuje komputer stacjonarny lub przenośny. Na komputerze zainstalowane jest
      standardowe oprogramowanie i pakiet aplikacji;
    2. Usługa oprogramowania serwerowego i systemowego - usługa zapewnia możliwość
      pracy ze skoordynowanym oprogramowaniem klienckim przy obecności
      zainstalowanego oprogramowania na serwerach roboczych biura przedstawiciela,
      przy obecności certyfikatu dla oprogramowania, braku ograniczeń o charakterze
      technicznym;
    3. Usługa zapewnienia dostępu do zasobów sieciowych - usługa zapewnia pracę
      użytkowników w sieci lokalnej, a także możliwość uzyskania przez użytkownika
      dostępu do usług sieciowych i zasobów sieciowych (w przypadku ich zdolności do
      pracy), z uwzględnieniem wykorzystania usługi katalogowej (...) po stronie organizacji
      klienta. Dostawca jest zobowiązany do zapewnienia ciągłej pracy niezbędnego sprzętu
      sieciowego (aktywnego, pasywnego);
    4. Usługa e-mail - usługa zapewnia możliwość akceptowania i przesyłania wiadomości e-
      mail;
    5. Usługa dostępu do Internetu - usługa zapewnia dostęp do Internetu użytkowników
      systemu według wymogów klienta. Dostawca zapewnia ciągłą pracę urządzeń
      sieciowych, bram dostępowych do Internetu;
    6. Usługa komunikacji telefonicznej - usługa daje możliwość korzystania z wewnętrznej i
      zewnętrznej komunikacji telefonicznej. Dostawca zapewnia ciągłą pracę
      specjalistycznego sprzętu, stacji telefonicznych, urządzeń przyjętych do eksploatacji;
    7. Usługa wydruku dokumentów - usługa zapewnia możliwość drukowania informacji na
      drukarkach sieciowych;
    8. Usługa administracji technicznej nazwami domen i serwerami (...) - usługa zapewnia
      utrzymywanie serwerów (...), nazw domen należących do klienta;
    9. Usługa (...) - usługa daje użytkownikom możliwość pracy z głównym oprogramowaniem
      międzynarodowym z uwzględnieniem odpowiednich praw dostępu. Obejmuje również
      administrację bazą, ustawianie praw dostępu, kontrolę wydajności serwera;
    10. Usługa udoskonalenia oprogramowania (...) - usługa polega na przygotowaniu i
      rozwoju dodatkowej funkcjonalności (...) zgodnie z zapytaniami o modyfikacje;
    11. Usługa pracy z bazami (...) - usługa zapewnia możliwość pracy z poszczególnymi
      bazami (...);

    12. Usługa systemu bank-klient - usługa polega na zapewnieniu dostępu i zabezpieczenie
      pracy systemu bank-klient w miejscu pracy użytkowników;
    13. Usługa zdalnego dostępu do zasobów firmy - usługa polega na zapewnieniu zdalnego
      dostępu do zasobów spółki;
    14. Usługa współdzielenia informacji (na nośnikach zewnętrznych) - usługa polega na
      przekazywaniu informacji na nośniki zewnętrzne (z nośników zewnętrznych) przy
      braku możliwości klienta;
    15. Usługa odzyskiwania informacji z kopii zapasowych - usługa polega na
      przeprowadzeniu procedury odzyskiwania informacji z kopii zapasowych w razie
      potrzeby;
    16. (...) - usługa zapewnia możliwość współpracy z oprogramowaniem (...);
    17. (...) - usługa zapewnia możliwość pracy z oprogramowaniem (...);
    18. (...) - usługa zapewnia możliwość pracy z pakietem (...).
    Wyżej wymienione usługi świadczone przez Spółkę są typowymi usługami IT, z zakresu
    wsparcia informatycznego. Wartość tych usług nie jest uzależniona od miejsca położenia,
    charakteru czy też kondycji jakiejkolwiek nieruchomości.
    Pytania
    1) Czy opisane usługi informatyczne świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz
      kontrahenta ze Szwajcarii nie podlegają w Polsce opodatkowaniu VAT?
    2) Czy Wnioskodawca ma prawo dochodzić zwrotu podatku VAT naliczonego z tytułu
      nabycia towarów i usług opodatkowanych VAT w Polsce w procedurze przewidzianej w
      Rozporządzeniu, tj. na podstawie § 3 ust. 1 w zw. z § 7 ust. 1 Rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1) na pytanie nr 1 należy odpowiedzieć twierdząco - tzn., że opisane usługi informatyczne
      świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta ze Szwajcarii nie podlegają w
      Polsce opodatkowaniu VAT;
    2) na pytanie nr 2 należy odpowiedzieć twierdząco - tzn., że Wnioskodawca ma prawo
      dochodzić zwrotu podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług
      opodatkowanych VAT w Polsce w procedurze przewidzianej w Rozporządzeniu, tj. na
      podstawie § 3 ust. 1 w zw. z § 7 ust. 1 Rozporządzenia.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Pytanie nr 1.
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art.
    28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Zgodnie z art. 28e ustawy o VAT miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w
    obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej
    funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi,
    użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
    budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia
    nieruchomości.
    Wyżej wskazany przepis jest implementacją art. 47 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z
    którym miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług

    rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim
    lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w miejsca
    przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości
    oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak
    usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana
    nieruchomość.
    Wyżej wskazany przepis art. 47 Dyrektywy 112 jest z kolei sprecyzowany w art. 31a ust. 1
    obowiązującego w Polsce bezpośrednio Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282
    /2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112
    /WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z tym
    przepisem usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 Dyrektywy 112,
    obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną
    nieruchomością. Zgodnie z tym przepisem usługi uważa się za mające wystarczająco
    bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
    a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
      usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych
      usług;
    b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają
      na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Usługi informatyczne świadczone przez Spółkę nie zostały przy tym wymienione w art. 31a
    ust. 2 Rozporządzenia wykonawczego do Dyrektywy 112.
    W orzecznictwie wskazuje się, że za usługi związanie z nieruchomościami można uznać
    takie świadczenia, które odnoszą się do konkretnie określonej nieruchomości,
    przedmiotem usługi powinna być skonkretyzowana nieruchomość lub usługa powinna być
    świadczona wobec konkretnej nieruchomości. Oznacza to, że konkretna nieruchomość
    powinna być wpisana w istotę świadczonej usługi, być jej centralnym elementem, nadając
    główny sens usłudze (wyr. WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2023 r. sygn. I SA/Gd 428/23). W
    wyroku z dnia 26 lipca 2023 r. sygn. I SA/Gd 428/23 WSA w Gdańsku oceniając, czy usługa
    pozyskiwania danych, które dotyczą położenia, prędkości i innych cech uzgodnionych
    przez strony obiektów znajdujących się na orbicie Ziemi, jest związana z nieruchomością
    wskazał, że:
        W ocenie Sądu, w świetle stanu faktycznego zaprezentowanego we wniosku
        interpretacyjnym, prawidłowe jest stanowisko organu, co do braku podstaw by
        twierdzić, że usługa wykonywana przez ukraiński podmiot jest ściśle związana z
        nieruchomością. Skarżąca nabywa usługę, jednak lokalizacja tejże usługi nie jest
        bezpośrednio związana z nieruchomością, a jej przedmiotem jest dostarczanie
        danych SST pobieranych z przestrzeni kosmicznej. Sam fakt zainstalowania
        sensorów koniecznych do przesyłania danych na nieruchomości nie świadczy o
        faktycznym korzystaniu z tej nieruchomości, bowiem to nie nieruchomość stanowi
        przedmiot nabywanej przez stronę usługi, a lokalizacja dotycząca obiektów
        znajdujących się w przestrzeni kosmicznej. (...)
        Podzielając w pełni poglądy wyrażone w powołanym wyroku Naczelnego Sądu
        Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FSK 1576/13, Sąd orzekający w niniejszej
        sprawie zauważa, że w przypadku usługi opisanej we wniosku, występujący związek
        uzyskanych danych SST z konkretnymi nieruchomościami należy uznać za
        nieistotny.

    Art. 28e ustawy o VAT jest wyjątkiem od zasady, według której uznaje się, że miejscem
    świadczenia usług wykonywanych na rzecz podatników jest miejsce siedziby/prowadzenia
    działalności przez tych podatników. Oznacza to, że przepis ten - jako wprowadzający
    wyjątek od zasady - powinien być wykładany ściśle, bez rozszerzania jego zastosowania.
    Wobec przedstawionej powyżej prawidłowej wykładni art. 28e ustawy o VAT, osadzonej w
    przepisach Dyrektywy 112 i Rozporządzenia wykonawczego do Dyrektywy 112 nie można
    zatem przyjąć, że usługi informatyczne świadczone przez Spółkę na rzecz jej
    szwajcarskiego kontrahenta miały związek z nieruchomościami. Wskazuje na to charakter
    tych usług. Usługi te były bowiem klasycznymi usługami informatycznymi, nie mającymi
    żadnego związku z nieruchomościami. Wartość i użyteczność tych usług w żaden sposób
    nie jest uzależniona od charakteru, miejsca położenia, czy kondycji jakiejkolwiek
    nieruchomości. Nie można przy tym przyjąć, że centralnym elementem opisanych usług IT
    świadczonych przez Wnioskodawcę jest nieruchomość. Sam fakt umieszczenia urządzeń
    IT wykorzystywanych do świadczenia opisanych usług w nieruchomości nie może
    wskazywać na zastosowanie wyjątku z art. 28e ustawy o VAT, gdyż (jak wskazuje się w
    orzecznictwie) żadna nieruchomość nie stanowi przedmiotu nabywanej przez
    szwajcarskiego kontrahenta usługi. Związek między opisanymi usługami IT świadczonymi
    przez Spółkę, a znajdującą się w Polsce nieruchomością, w której zlokalizowane są
    wydzierżawione szafy typu „rack” jest tak odległy, że uznanie zastosowania w tych
    okolicznościach normy szczególnej z art. 28e ustawy o VAT i opodatkowanie VAT tych
    usług w Polsce, wskazywałoby na stosowalność tej normy praktycznie do większości usług,
    do świadczenia których na pewnym etapie konieczne jest wykorzystanie nieruchomości,
    np. (tak jak w opisanych okolicznościach) do umieszczenia w nieruchomości urządzeń,
    przy zastosowaniu których dana usługa jest świadczona.
    W powyższym kontekście należy podkreślić, że opisane usługi świadczone przez Spółkę na
    rzecz jej kontrahenta są świadczone przez szwajcarski podmiot, na rzecz innego
    szwajcarskiego podmiotu na terytorium Szwajcarii. Zatem żaden związek tych usług z
    Polską nie występuje. Dlatego też nie istnieją podstawy prawne do opodatkowania VAT
    tych usług w Polsce. W szczególności podstawa ta nie wynika z art. 28e ustawy o VAT.
    Pytanie nr 2.
    Wobec przedstawionej powyżej oceny, że usługi IT świadczone przez Wnioskodawcę na
    rzecz jego szwajcarskiego kontrahenta nie są opodatkowane VAT w Polsce i podstawa do
    takiego opodatkowania nie może wynikać z art. 28e ustawy o VAT, należy uznać, że
    Wnioskodawca ma prawo dochodzić zwrotu podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia
    towarów i usług opodatkowanych VAT w Polsce w procedurze przewidzianej w
    Rozporządzeniu, tj. na podstawie § 3 ust. 1 w zw. z § 7 ust. 1 Rozporządzenia.
    Rzeczone przepisy przewidują bowiem prawo podmiotów z państw trzecich (w tym ze
    Szwajcarii), zarejestrowanych jako podatnicy VAT albo podatku o podobnym charakterze i
    nie wykonujących na terytorium Polski sprzedaży opodatkowanej VAT (w rozumieniu art. 2
    pkt 22 ustawy o VAT), do otrzymania na ich wniosek zwrotu podatku naliczonego VAT.
    Zatem w świetle opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki
    do ubiegania się o zwrot podatku naliczonego VAT w Polsce, w oparciu o ww. procedurę.
    W tym nie ma podstaw do uznania, że Wnioskodawca wykonuje na terytorium Polski
    sprzedaż, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę w (...) i prowadzi działalność na
    terytorium Szwajcarii. Przedmiotem działalności Spółki jest rozwój oprogramowania i
    doradztwo, rozwój, administracja i zarządzanie bazami danych, elektroniczne

    przetwarzanie danych, doradztwo w zakresie serwerów i sprzętu oraz handel
    urządzeniami elektronicznymi. Spółka może posiadać i zarządzać znakami towarowymi i
    licencjami. W kraju siedziby (Szwajcaria) Wnioskodawca jest podatnikiem podatku o
    podobnym charakterze do podatku od wartości dodanej.
    Spółka nie prowadzi na terytorium Polski działalności gospodarczej, nie posiada na
    terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest
    zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    Spółka nabywa w Polsce usługi i towary, które są opodatkowywane VAT w Polsce. Obecnie
    Spółka nabywa wyłącznie serwery oraz usługi kolokacji tych serwerów. Nabywane w
    Polsce towary (serwery) i usługi są wykorzystywane do świadczenia usług na rzecz
    szwajcarskiego kontrahenta. Nabywane w Polsce towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego na terytorium Szwajcarii i są przez Spółkę wykorzystywane w całości
    do wykonywania tych czynności.
    Od polskiego kontrahenta, będącego podatnikiem czynnym VAT, Spółka nabywa usługi
    kolokacji, która polega na dzierżawie szaf typu „rack” (szafa teleinformatyczna), w których
    zostały zainstalowane urządzenia teleinformatyczne (IT) należące do Spółki, wraz z
    udostępnieniem systemów infrastruktury technicznej dla urządzeń IT Spółki przy
    zapewnieniu bezpieczeństwa i właściwych parametrów środowiskowych gwarantujących
    poprawną pracę urządzeń IT. Rzeczone szafy „rack” oraz urządzenia towarzyszące
    znajdują się w nieruchomości wykorzystywanej przez polskiego kontrahenta Spółki do
    świadczenia m.in. na rzecz Spółki usług kolokacji. Spółka na podstawie wskazanej umowy
    usług kolokacji nie nabyła prawa do wyłącznego i nieograniczonego korzystania z
    nieruchomości zlokalizowanych w Polsce ani z ich części. Każdorazowy wstęp osoby
    reprezentującej Spółkę do pomieszczenia, gdzie znajdują się wydzierżawione szafy typu
    „rack” wymaga uzasadnienia i zgody kontrahenta świadczącego usługę kolokacji, a także
    odbywa się pod nadzorem osoby reprezentującej kontrahenta albo jego podwykonawcy.
    Umowa usług kolokacji precyzuje także, że wydzierżawione szafy „rack” mogą być
    wykorzystywane tylko w celu zainstalowania w nich urządzeń IT Spółki. W celu
    zapewnienia ciągłości w świadczeniu usług kolokacji polski kontrahent Spółki jest
    zobowiązany do usuwania awarii wszystkich urządzeń uniemożliwiających korzystanie
    przez Spółkę z jej urządzeń IT znajdujących się w nieruchomości administrowanej przez
    kontrahenta. Ponadto, w ramach usługi kolokacji polski kontrahent Spółki zapewnia tzw.
    usługę „zdalnej ręki”, która polega na możliwości zlecenia przez Spółkę kontrahentowi
    wykonania czynności związanych z prawidłową konserwacją i naprawą urządzeń IT Spółki,
    znajdujących się w szafach „rack” wydzierżawionych od polskiego kontrahenta.
    Spółka nie świadczy usług na rzecz polskich kontrahentów. Spółka świadczy typowe usługi
    IT z zakresu wsparcia informatycznego na rzecz kontrahenta będącego podmiotem
    powiązanym ze Spółką i mającego siedzibę w Szwajcarii.
    Na tle przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w
    związku z nabyciem przez Spółkę towarów i usług podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski Wnioskodawcy będzie przysługiwało
    prawo do zwrotu podatku naliczonego oraz wskazania czy świadczone przez Spółkę na
    rzecz kontrahenta ze Szwajcarii usługi IT są opodatkowane w Polsce.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących możliwości ubiegania się o zwrot
    podatku naliczonego od nabywanych na terytorium Polski towarów i usług należy
    wskazać, że w art. 89 ustawy ustawodawca wprowadził instytucję zwrotu podatku
    zapłaconego w Polsce, gdzie w myśl art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      W odniesieniu do podmiotów nieposiadających siedziby działalności gospodarczej,
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywano
      transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu
      na terytorium kraju, niedokonujących sprzedaży na terytorium kraju

      - mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w ust. 1a-1g
      oraz w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5.
    Zgodnie z art. 89 ust. 1a ustawy:
      Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogą ubiegać się o zwrot podatku w
      odniesieniu do nabytych przez nie na terytorium kraju towarów i usług lub w
      odniesieniu do towarów, które były przedmiotem importu na terytorium kraju, jeżeli
      te towary i usługi były przez te podmioty wykorzystywane do wykonywania czynności
      dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego na terytorium państwa, w którym rozliczają one podatek od wartości
      dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym niż terytorium kraju.
    Przy czym, na podstawie art. 89 ust. 1c ustawy:
      Podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie przysługuje zwrot podatku w
      odniesieniu do kwot podatku:
      1) zafakturowanych niezgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami wykonawczymi
      wydanymi na jej podstawie;
      2) dotyczących czynności, o których mowa w art. 2 pkt 8 lit. b i art. 13;
      3) w odniesieniu do których, zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami
      wykonawczymi wydanymi na jej podstawie, nie przysługuje podatnikom, o których
      mowa w art. 15, prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.
    Realizując delegację ustawową zawartą w art. 89 ust. 5 ustawy, Minister Finansów,
    Funduszy i Polityki regionalnej w rozporządzeniu z 20 października 2021 r. w sprawie
    zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. z 2021 r., poz. 1982)
    dalej zwanym: „rozporządzeniem”, określił m.in. warunki, terminy i tryb zwrotu podatku
    podmiotom, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy.
    Zgodnie z § 2 pkt 1, 3 i 5 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
      - zwrocie podatku - rozumie się przez to zwrot podatku od towarów i usług
      naliczanego przy nabyciu towarów lub usług lub imporcie towarów przez podmiot
      uprawniony z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub przez podmiot
      uprawniony z państwa trzeciego,
      - podmiocie uprawnionym z państwa trzeciego - rozumie się przez to osobę fizyczną,
      osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, które w
      okresie, za który występują o zwrot podatku, nie posiadały siedziby działalności
      gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego
      dokonywano transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego
      miejsca pobytu na terytorium kraju, oraz podmioty zagraniczne, o których mowa w
      art. 131 pkt 2 ustawy, ubiegające się o zwrot podatku - nieposiadające siedziby
      działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju;
      - kraju siedziby - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzącego w skład
      terytorium Unii Europejskiej, na którym podmiot uprawniony z państwa trzeciego
      posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    Z kolei przepis § 3 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że:
      Zwrot podatku przysługuje podmiotowi uprawnionemu z państwa członkowskiego
      Unii Europejskiej lub podmiotowi uprawnionemu z państwa trzeciego, w przypadku
      gdy podmiot ten:

      1) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, o którym mowa
      w art. 2 pkt 11 ustawy, w państwie członkowskim siedziby lub podatnikiem podatku
      od wartości dodanej albo podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby;
      2) nie wykonuje na terytorium kraju, w okresie, za który występuje o zwrot podatku,
      sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy z wyjątkiem:
      a) usług transportowych i usług pomocniczych związanych bezpośrednio z importem
      towarów, w przypadku gdy wartość tych usług została włączona do podstawy
      opodatkowania,
      b) usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz
      przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie
      międzynarodowym,
      c) usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i
      ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz
      przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie
      międzynarodowym,
      d) usług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze
      środków transportu morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich
      ładunków,
      e) usług świadczonych na obszarze portów morskich, związanych z transportem
      międzynarodowym, polegających na obsłudze środków transportu lądowego oraz
      żeglugi śródlądowej lub służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków,
      f) usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i
      śródlądowej oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem
      akwenów portowych i torów podejściowych,
      g) usług związanych z obsługą jednostek pływających wymienionych w art. 83 ust. 1
      pkt 1 ustawy, należących do armatorów morskich, z wyjątkiem usług świadczonych
      na cele osobiste załogi,
      h) usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji jednostek
      pływających wymienionych w art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy oraz ich części składowych,
      i) usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu
      lotniczego oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych przez
      przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie
      międzynarodowym,
      j) pozostałych usług świadczonych na rzecz armatorów morskich lub innych
      podmiotów wykonujących przewozy środkami transportu morskiego służących
      bezpośrednim potrzebom jednostek pływających, o których mowa w art. 83 ust. 1
      pkt 1 ustawy, lub ich ładunków,
      k) usług, w stosunku do których podatnikami rozliczającymi podatek od towarów i
      usług są nabywcy tych usług, o których mowa w art. 17 ustawy,
      l) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ustawy podatnikiem jest ich nabywca,
      m) usług świadczonych na rzecz osób niebędących podatnikami, o których mowa w
      art. 28a ustawy, przez podatników lub podmioty zagraniczne zidentyfikowanych na
      potrzeby procedury szczególnej rozliczania VAT, o której mowa w dziale XII
      rozdziałach 6a i 7 ustawy,
      n) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość dokonywanej przez
      podatników zidentyfikowanych na potrzeby procedury szczególnej rozliczania VAT, o
      której mowa w dziale XII rozdziale 6a ustawy,

      o) dostaw towarów dokonywanych przez podatników ułatwiających takie dostawy
      zgodnie z art. 7a ust. 2 ustawy, zidentyfikowanych na potrzeby procedury
      szczególnej rozliczania VAT, o której mowa w dziale XII rozdziale 6a ustawy,
      p) sprzedaży na odległość towarów importowanych dokonywanej przez podatników
      zidentyfikowanych na potrzeby procedury szczególnej rozliczania VAT, o której
      mowa w dziale XII rozdziale 9 ustawy.
    W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia:
      Podmiot uprawniony z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub podmiot
      uprawniony z państwa trzeciego może wystąpić o zwrot podatku za okres nie krótszy
      niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok podatkowy lub za okres krótszy niż ostatnie 3
      miesiące tego roku - w odniesieniu do podatku od nabytych towarów lub usług lub
      importowanych towarów w okresie, za który podmiot uprawniony występuje o zwrot
      podatku.
    Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwrot podatku podmiotowi uprawnionemu z państwa trzeciego następuje na
      wniosek tego podmiotu.
    Należy w tym miejscu zaznaczyć, że dla podmiotów nieposiadających na terytorium Polski
    siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego
    dokonywano transakcji gospodarczych, niedokonujących sprzedaży na terytorium kraju (z
    wyjątkami wymienionymi w rozporządzeniu), mogą być zastosowane zwroty podatku na
    warunkach określonych ww. art. 89 ust. 1a-1g oraz ww. rozporządzeniu z 20 października
    2021 r. Zwrot podatku, o którym mowa powyżej ma zastosowanie w przypadku gdy
    miejscem świadczenia a zarazem opodatkowania danej usługi/towaru jest terytorium
    Polski.
    Mając na uwadze przywołane przepisy prawa należy wskazać, że zwroty podatku na
    warunkach określonych w art. 89 ustawy dotyczą podmiotów: nieposiadających na
    terytorium Polski siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z
    którego dokonywano transakcji gospodarczych oraz niedokonujących sprzedaży na
    terytorium kraju. Dodatkowo podmiot może ubiegać się o zwrot podatku w odniesieniu
    do nabytych na terytorium kraju towarów i usług jeżeli te towary i usługi były przez ten
    podmiot wykorzystywane do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym
    rozlicza podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym niż
    terytorium kraju (art. 89 ust. 1a ustawy). Ponadto rozporządzenie określa, że zwrot
    podatku przysługuje podmiotowi uprawnionemu z państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej lub podmiotowi uprawnionemu z państwa trzeciego w przypadku gdy
    podmiot ten jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej w państwie
    członkowskim siedziby lub podatnikiem podatku od wartości dodanej albo podatku o
    podobnym charakterze w kraju siedziby i nie wykonuje na terytorium kraju, w okresie, za
    który występuje o zwrot podatku, sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy (§ 3 ust.
    1 rozporządzenia). Należy również podkreślić, że zwrot podatku, o którym mowa powyżej
    ma zastosowanie w przypadku gdy miejscem świadczenia a zarazem opodatkowania
    danej usługi/towaru jest terytorium Polski i w związku z tym faktura wystawiona przez
    dostawcę towarów i usług zawiera polski podatek VAT.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy ustalić miejsce opodatkowania
    nabywanych przez Spółkę towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że obecnie Spółka
    nabywa w Polsce od polskiego kontrahenta wyłącznie serwery oraz usługi kolokacji tych
    serwerów. A zatem, w pierwszej kolejności należy ustalić czy miejscem opodatkowania
    zakupionych przez Spółkę serwerów jak i zakupionych usług kolokacji jest terytorium
    Polski.

    W odniesieniu do nabywanych w Polsce serwerów, w kwestii określenia miejsca ich
    opodatkowania zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy. Zgodnie z tym
    przepisem:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Wskazali Państwo, że nabyte w Polsce serwery są zainstalowane w szafach typu „rack”
    (szafa teleinformatyczna) poprzez które polski kontrahent świadczy na Państwa rzecz
    usługi kolokacji. Z wniosku wynika zatem, że nabyte serwery nie były przemieszczane do
    innego kraju. Tym samym miejscem dostawy (opodatkowania) nabywanych przez Spółkę
    serwerów stosownie do ww. art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy jest terytorium Polski.
    W odniesieniu do nabywanych przez Spółkę od polskiego kontrahenta usług kolokacji
    należy wskazać, że kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług
    uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady usługa świadczona na
    rzecz podatnika, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i,
    art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby
    działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu
    niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest
    świadczona.
    Od powyższej zasady ustawodawca przewidział szereg wyjątków, wskazując m.in.
    szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług związanych m.in. z
    nieruchomościami.
    I tak zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Wskazany przepis stanowi implementację przepisu art. 47 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z
    dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1), zgodnie z którym:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze
      hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w
      miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania

      nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest
      miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1)
    zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) -
    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił,
    na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
      a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
      może stać się przedmiotem własności i posiadania;
      b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
      osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób
      zdemontować lub przenieść;
      c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub
      konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna,
      dachy, schody i windy;
      d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
      konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku
      lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z
      daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni
      związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
      a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element
      składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
      świadczonych usług;
      b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
      mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych
    usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem
    stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282
    /2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług
    związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47
    dyrektywy 2006/112/WE.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
    a) opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną działkę,
      bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;
    b) świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;
    c) wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące
      budynku lub jego części;

    d) budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe
      dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych,
      kanalizacyjnych i podobnych;
    e) prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i
      nawożenie;
    f) badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;
    g) szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest
      wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości jako
      zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku sporów;
    h) wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z
      przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości
      przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
    i) świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej
      funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako
      kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na podstawie
      praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i podobnych;
    j) przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania
      nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z części
      nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie, przyznawanie
      dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z infrastruktury, za którą
      pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;
    k) utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami jak
      sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;
    l) utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów
      gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
    m)instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub
      zamontowaniu są uznane za nieruchomość;
    n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad
      maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
    o) zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w
      nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości komercyjnej,
      przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na jego rzecz;
    p) pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz
      ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw
      rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane
      jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d);
    q) usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości, ustanowieniem
      lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych
      dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane tak jak
      rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów kupna lub sprzedaży
      nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której dochodzi do zmiany stanu
      prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.
    W art. 31a ust. 3 Rozporządzenia wykonawczego 282/2011 zdefiniowano katalog
    przesłanek negatywnych tj. usług które nie są uznawane za związane z nieruchomościami:
    a) opracowania planów budynku lub jego części, jeżeli nie są one przeznaczone na
      określoną działkę;
    b) przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część
      nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;

    c) świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem
      nieruchomości;
    d) pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o
      podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku
      jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej;
    e) udostępniania miejsca na stoisko podczas targów lub wystaw, łącznie z innymi
      powiązanymi usługami umożliwiającymi wystawcy przedstawienie towarów, takimi
      jak projekt stoiska, transport i przechowywanie towarów, udostępnianie maszyn,
      okablowanie, ubezpieczenie i reklama;
    f) instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli
      maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są
      lub nie stają się częścią nieruchomości;
    g) zarządzania portfelem inwestycji w nieruchomości;
    h) usług prawnych powiązanych z umowami, innych niż objęte ust. 2 lit. q), łącznie z
      doradztwem dotyczącym warunków umowy dotyczącej przeniesienia nieruchomości
      lub wykonania takiej umowy lub też udowodnienia istnienia takiej umowy, jeżeli takie
      usługi nie dotyczą przeniesienia tytułu do nieruchomości.
    Rozwiązania wprowadzone powyższym rozporządzeniem 282/2011 mają na celu
    doprowadzić w całej Unii Europejskiej do wspólnej wykładni i spójnego stosowania
    przepisu szczególnego, jakim jest art. 47 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
    Spółka wskazała, że korzysta z usługi kolokacji nabywanej od polskiego kontrahenta
    będącego czynnym podatnikiem podatku VAT. Usługa kolokacji polega na dzierżawie szaf
    typu „rack” (szafa teleinformatyczna), w których zostały zainstalowane urządzenia
    teleinformatyczne (IT) należące do Spółki, wraz z udostępnieniem systemów infrastruktury
    technicznej dla urządzeń IT Spółki przy zapewnieniu bezpieczeństwa i właściwych
    parametrów środowiskowych gwarantujących poprawną pracę urządzeń IT. Szafy „rack”
    oraz urządzenia towarzyszące znajdują się w nieruchomości wykorzystywanej przez
    polskiego kontrahenta Spółki do świadczenia m.in. na rzecz Spółki usług kolokacji. Spółka
    na podstawie wskazanej umowy usług kolokacji nie nabyła prawa do wyłącznego i
    nieograniczonego korzystania z nieruchomości zlokalizowanych w Polsce ani z ich części.
    Każdorazowy wstęp osoby reprezentującej Spółkę do pomieszczenia, gdzie znajdują się
    wydzierżawione szafy typu „rack” wymaga uzasadnienia i zgody kontrahenta
    świadczącego usługę kolokacji, a także odbywa się pod nadzorem osoby reprezentującej
    kontrahenta albo jego podwykonawcy. Umowa usług kolokacji precyzuje także, że
    wydzierżawione szafy „rack” mogą być wykorzystywane tylko w celu zainstalowania w nich
    urządzeń IT Spółki. W celu zapewnienia ciągłości w świadczeniu usług kolokacji polski
    kontrahent Spółki jest zobowiązany do usuwania awarii wszystkich urządzeń
    uniemożliwiających korzystanie przez Spółkę z jej urządzeń IT znajdujących się w
    nieruchomości administrowanej przez kontrahenta. Ponadto, w ramach usługi kolokacji
    polski kontrahent Spółki zapewnia tzw. usługę „zdalnej ręki”, która polega na możliwości
    zlecenia przez Spółkę kontrahentowi wykonania czynności związanych z prawidłową
    konserwacją i naprawą urządzeń IT Spółki, znajdujących się w szafach „rack”.
    Odnosząc się do miejsca świadczenia i opodatkowania usług kolokacji nabywanych przez
    Spółkę od polskiego kontrahenta należy zastrzec, że art. 28e ustawy jest przepisem
    szczególnym, którego zakres nie może być interpretowany rozszerzająco. Z orzecznictwa
    Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że aby świadczenie usług mogło zostać
    uznane za związane z nieruchomością w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest, by
    świadczenie to było związane z wyraźnie określoną nieruchomością i by sama
    nieruchomość stanowiła przedmiot owego świadczenia. Tak jest w szczególności wówczas,
    gdy wyraźnie określoną nieruchomość należy uznać za konstytutywny element
    świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia

    (zob. podobnie wyrok z dnia 27 czerwca 2013 r., RR Donnelley Global Turnkey Solutions
    Poland, C-155/12, EU:C:2013:434, pkt 34, 35).
    Zgodnie z przepisami art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia wykonawczego, usługi związane
    z przechowywaniem towarów nie mogą być uznane za usługi związane z nieruchomością,
    jeżeli co do zasady usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do używania części
    nieruchomości, w której przechowuje towar.
    Powyższe potwierdził TSUE w sprawie C-215/19, wskazując, że: „Artykuł 47 dyrektywy 2006
    /112, zmienionej dyrektywą 2008/8, oraz art. 31a rozporządzenia wykonawczego Rady
    (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy
    2006/112, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7
    października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że usługi przechowywania w
    centrum danych, w ramach których świadczący je usługodawca udostępnia swoim
    klientom szafy serwerowe, by mogli oni zainstalować w nich własne serwery, oraz
    dostarcza im dodatkowe towary i świadczy na ich rzecz dodatkowe usługi, takie jak
    energia elektryczna i różne usługi w celu zapewnienia użytkowania tych serwerów w
    optymalnych warunkach, nie stanowią usług związanych z nieruchomością w rozumieniu
    tych przepisów, jeżeli owym klientom nie przysługuje - czego zbadanie należy do sądu
    odsyłającego - wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której zainstalowano
    szafy”.
    Orzecznictwo, jak wskazuje Trybunał w wyroku C-215/19, zostało zasadniczo
    skodyfikowane w art. 31a ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011,
    stanowiącym, że usługi związane z nieruchomością, o których mowa w art. 47 dyrektywy
    VAT, obejmują jedynie te usługi, które wykazują wystarczająco bezpośredni związek z
    nieruchomością, co ma miejsce, po pierwsze, w przypadku, gdy usługi te wywodzą się z
    nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem
    centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług, a po drugie, w
    przypadku, gdy usługi te są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej
    przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    należy stwierdzić, że nabywane przez Spółkę od polskiego kontrahenta usługi kolokacji,
    nie stanowią usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy i art.
    31a rozporządzenia 282/2011. W przypadku przedmiotowych usług, mimo tego, że
    odnoszą się i będą odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości (w której znajdują
    się dzierżawione przez Spółkę szafy „rack”), identyfikowalnej co do jej położenia, to jednak
    celem Spółki jest uzyskanie usługi polegającej na prawidłowym funkcjonowaniu
    powierzonych usługodawcy urządzeń IT Spółki. Ze specyfiki świadczonych usług wynika, że
    nie mają one wpływu na zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości. W
    takim sensie nieruchomość nie jest i nie będzie elementem centralnym świadczonych
    usług, a więc nie można ich kwalifikować jako usług związanych z nieruchomością. Z
    przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka na podstawie wskazanej umowy usług
    kolokacji nie nabyła prawa do wyłącznego i nieograniczonego korzystania z nieruchomości
    zlokalizowanych w Polsce ani z ich części. Każdorazowy wstęp osoby reprezentującej
    Spółkę do pomieszczenia, gdzie znajdują się wydzierżawione szafy typu „rack” wymaga
    uzasadnienia i zgody kontrahenta świadczącego usługę kolokacji, a także odbywa się pod
    nadzorem osoby reprezentującej kontrahenta albo jego podwykonawcy. Umowa usług
    kolokacji precyzuje także, że wydzierżawione szafy „rack” mogą być wykorzystywane tylko
    w celu zainstalowania w nich urządzeń IT Spółki. To, że szafy „rack” polskiego kontrahenta
    zlokalizowane są w danej, konkretnej nieruchomości, nie oznacza, że stają się one
    automatycznie częścią nieruchomości, a więc nie można wywieść wniosku, że usługi
    kolokacji będą wiązały się bezpośrednio z konkretną nieruchomością. Usługa kolokacji
    polega na dzierżawie szaf typu „rack” (szafa teleinformatyczna), w których zostały
    zainstalowane urządzenia teleinformatyczne (IT) należące do Spółki, wraz z
    udostępnieniem systemów infrastruktury technicznej dla urządzeń IT Spółki przy

    zapewnieniu bezpieczeństwa i właściwych parametrów środowiskowych gwarantujących
    poprawną pracę urządzeń IT. W związku z powyższym istotna jest możliwość użytkowania
    urządzeń IT Spółki znajdujących się w szafach teleinformatycznych, a nie sama
    nieruchomość, w której te urządzenia się znajdują. Tym samym należy stwierdzić, że w
    niniejszym przypadku usługi kolokacji nie są związane z nieruchomością. W konsekwencji
    do przedmiotowych usług art. 28e ustawy nie znajduje zastosowania. W tym przypadku,
    miejsce świadczenia, a tym samym miejsce opodatkowania przedmiotowych usług należy
    ustalić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy. Co istotne, wskazali Państwo, że Spółka nie
    posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, a
    zatem miejscem świadczenia, a zarazem opodatkowania usługi kolokacji nie będzie
    terytorium Polski, ale miejsce gdzie Spółka (jako usługobiorca) posiada siedzibę
    działalności gospodarczej, tj. Szwajcaria.
    Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości, w drugiej kolejności należy ustalić czy na
    terytorium Polski Spółka dokonuje sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, Spółka nie prowadzi na terytorium Polski działalności
    gospodarczej, nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej i nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    Spółka nie świadczy usług na rzecz polskich kontrahentów. Nabywane w Polsce towary
    (serwery) i usługi są wykorzystywane do świadczenia typowych usług IT z zakresu wsparcia
    informatycznego na rzecz szwajcarskiego kontrahenta.
    Biorąc pod uwagę charakter świadczonych przez Wnioskodawcę usług oraz fakt, że usługi
    IT Spółka świadczy na rzecz kontrahenta z Szwajcarii, należy stwierdzić, że miejscem ich
    opodatkowania nie jest terytorium Polski. Żaden przepis polskiej ustawy o VAT nie
    wskazuje, że w opisanych we wniosku okolicznościach miejscem opodatkowania usług
    byłoby terytorium kraju. W związku z tym do określenia miejsca świadczenia usług
    wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz szwajcarskiego kontrahenta zastosowanie
    powinny mieć przepisy obowiązujące w kraju siedziby Wnioskodawcy. Tym samym
    świadczone przez Spółkę na rzecz szwajcarskiego kontrahenta usługi IT nie są
    opodatkowane w Polsce.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości związanych ze zwrotem podatku należy zauważyć
    że Spółka posiada siedzibę na terytorium Szwajcarii, gdzie jest podatnikiem podatku o
    podobnym charakterze do podatku od wartości dodanej. Dodatkowo Spółka nie posiada
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i nie jest zarejestrowana
    na terytorium Polski do celów podatku VAT. Jak już ustaliłem świadczone przez Spółkę na
    rzecz szwajcarskiego kontrahenta usługi IT nie są opodatkowane w Polsce, a zatem Spółka
    nie dokonuje na terytorium Polski sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy. Przy
    czym, jak ustaliłem miejscem opodatkowania zakupionych przez Spółkę towarów
    (serwerów) jest terytorium Polski, natomiast miejscem opodatkowania zakupionej usługi
    kolokacji jest terytorium Szwajcarii. Dodatkowo wskazali Państwo, że nabywane w Polsce
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności dających prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa,
    w którym Spółka rozlicza podatek o podobnym charakterze do podatku od wartości
    dodanej (tj. Szwajcarii) i są one wykorzystywane w całości do wykonywania tych czynności.
    Mając na uwadze powyższe informacje należy uznać, że warunki określone w art. 89 ust.
    1a oraz art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy oraz § 3 ust. 1 w zw. z § 7 ust. 1 rozporządzenia
    upoważniające Spółkę do zwrotu podatku naliczonego zostały spełnione w zakresie
    nabywanych przez Spółkę w Polsce towarów (serwerów). W odniesieniu do nabywanych
    usług kolokacji, z uwagi na to, że usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce
    zastosowanie znajduje wyłączenie, o którym mowa w art. 89 ust. 1c pkt 1 ustawy. Zgodnie
    z tym przepisem, podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3 ustawy, nie przysługuje
    zwrot podatku w odniesieniu do kwot podatku zafakturowanych niezgodnie z przepisami
    ustawy oraz przepisami wykonawczymi wydanymi na jej podstawie. A zatem w
    odniesieniu do nabywanych usług kolokacji nie zostały spełnione wszystkie warunki

    upoważniające Spółkę do zwrotu podatku naliczonego i w konsekwencji Spółce nie
    przysługuje prawo do zwrotu podatku naliczonego z tego tytułu. Polski podatnik
    świadczący usługi na rzecz Wnioskodawcy nie powinien wykazywać stawki podatku VAT na
    wystawionej fakturze, lecz „odwrotne obciążenie”.
    Z uwagi na powyższe za prawidłowe uznaję Państwa stanowisko w zakresie ustalenia
    miejsca opodatkowania usług świadczonych przez Spółkę na rzecz kontrahenta ze
    Szwajcarii oraz prawa do zwrotu podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów
    (serwerów) w Polsce oraz za nieprawidłowe w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT
    naliczonego z tytułu nabycia usług kolokacji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego
    stanu faktycznego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem
    się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.