Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.324.2025.3.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-05
Teza: Skutki podatkowe otrzymywanie wpłat od widzów.
Słowa kluczowe: darowizna
umowa-umowa darowizny
wpłata
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Kwoty wolne od podatku. Zasada
kumulacji
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 9-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 9-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania
    wpłat od widzów. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
    Tworzy Pan (...) dostępną bezpłatnie na platformie (...). Gra jest dostępna dla każdego
    użytkownika bez opłat, a jej rozwój jest Pana hobby i służy doskonaleniu umiejętności
    programistycznych. Gra jest w ciągłym procesie twórczym i otrzymuje regularne
    aktualizacje niezależnie od tego, czy otrzymuje Pan wsparcie finansowe, czy nie.
    Posiada Pan profile na platformach (...).com ((...) Inc., USA) i (...).com ((...) Inc., USA), które
    umożliwiają użytkownikom dobrowolne wspieranie twórców finansowo. Wsparcie polega
    na wpłatach (pledges /payments/support), które platformy pobierają od użytkowników i
    po potrąceniu prowizji przekazują na konto (...) ((...)) lub bezpośrednio na Pana rachunek
    bankowy ((...)). W przypadku (...) przewalutowanie z USD na PLN następuje automatycznie
    w banku.
    Ustanowił Pan progi wsparcia (10 PLN, 22,50 PLN, 45 PLN oraz 100 PLN miesięcznie lub
    jednorazowo). Na (...) istnieje także możliwość jednorazowego wsparcia w wysokości
    równowartości 12 miesięcznych wpłat (np. 120 PLN zamiast 10 PLN miesięcznie). Patroni
    mają pełną dowolność co do wysokości i czasu trwania wsparcia – mogą je zmieniać lub w
    każdej chwili przerwać.
    W sposób całkowicie uznaniowy i niewiążący, oferuje Pan darczyńcom formy
    wdzięczności, takie jak: wiadomość powitalna z podziękowaniem, dostęp do krótkich
    postów informacyjnych (dev-log), których treść w całości lub w skróconej formie
    publikowana jest publicznie z maksymalnym opóźnieniem 14 dni, przypomnienie o
    kodach aktywujących dodatkowe opcje w grze (np. zwiększenie statystyk postaci), które są
    również publicznie dostępne na forach i w komentarzach na (...). Oferowane formy
    wdzięczności mają charakter całkowicie uznaniowy, nie stanowią świadczenia
    wzajemnego, nie mają gwarantowanego charakteru, są również przyznawane także
    osobom, które nie dokonały wpłaty, oraz nie są wymienialne na świadczenia o wartości
    pieniężnej. Nie jest Pan zobowiązany do ich przekazania, a Patron nie nabywa na ich
    podstawie żadnych praw. Również osoby, które nigdy nie dokonały wpłat, ale wspierają
    projekt w inny sposób (np. pomoc techniczna, testy, recenzje), mogą otrzymać te same
    formy wdzięczności.
    Na platformach (...) i (...) ma Pan dostęp do listy (...) z danymi identyfikacyjnymi: imię i
    nazwisko, adres e-mail oraz unikalny identyfikator użytkownika. Każda wpłata jest
    przypisana do konkretnego konta użytkownika. Dane te pozwalają na przypisanie wpłat
    do konkretnych osób i sumowanie ich w okresie 5 lat. W razie konieczności może Pan
    zwrócić się do operatorów platform o uzupełnienie danych w zakresie dopuszczonym
    przepisami i regulaminami.
    Z żadną z osób wpłacających nie łączą Pana stosunki obligacyjne, które uzasadniałyby
    przekazanie środków pieniężnych. Każda wpłata ma charakter darowizny w rozumieniu
    art. 888 Kodeksu cywilnego, a Pan jako obdarowany każdą darowiznę przyjął.
    Jest Pan świadomy obowiązków wynikających z ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    w szczególności: sumowania wpłat od tej samej osoby w 5-letnich okresach zgodnie z art.
    9 ust. 2 ustawy, kwoty wolnej w wysokości 5.733 zł dla III grupy podatkowej (art. 9 ust. 1
    pkt 3), obowiązku złożenia zeznania SD-3 w terminie miesiąca od dnia przekroczenia
    kwoty wolnej.

## Pytanie

Czy środki finansowe wpłacane przez (...), które Pan otrzymuje za pośrednictwem portali
    (...).com i (...).com, podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, otrzymywane wpłaty stanowią darowizny w rozumieniu art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego; są jednostronnym, nieodpłatnym przysporzeniem majątkowym na
    jego rzecz, dokonanym bez świadczenia wzajemnego i bez istnienia stosunku
    obligacyjnego.

    Umowa darowizny, zgodnie z art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, staje się ważna z chwilą
    spełnienia świadczenia, a więc w momencie wpływu środków. Tym samym wpłaty (...)
    stanowią darowizny, których skutki podatkowe należy oceniać według ustawy z dnia 28
    lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, opodatkowaniu podlega nabycie od jednej osoby
    wartości przekraczającej 5.733 zł (III grupa podatkowa). Sumuje Pan wpłaty od tej samej
    osoby w 5-letnich okresach (art. 9 ust. 2 ustawy). W przypadku przekroczenia progu kwoty
    wolnej, złoży Pan zgłoszenie SD-3 w terminie miesiąca.
    W Pana ocenie nie ma podstaw do kwalifikacji tych wpłat jako przychodu z działalności
    gospodarczej ani z innych źródeł podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż brak
    jest odpłatnego świadczenia usług czy sprzedaży treści.
    Na potwierdzenie stanowiska przywołał Pan interpretację indywidualną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
        Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
        przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
        Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
        Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
        złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
        zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
        przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
        wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
        powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
        Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
        obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
        jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia
        się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
        obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
        organem podatkowym na fakt nabycia.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy:
        Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych
        po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i
        praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
        podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
        spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
        dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
        wlicza się do podstawy wymiaru.
    W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy:

        Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości
        określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i
        praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych
        wkładów.
    Art. 9 ust. 1 oraz 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi natomiast, że:
        Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
        majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
        1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
        2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
        3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
        Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
        następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
        ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
        dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i
        w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej
        wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
        opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
        obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych
        podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym
        wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 tej ustawy:
        Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której
        zaliczony jest nabywca.
        Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy
        do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
        Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
        1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
        rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
        2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i
        małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków,
        małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
        3) do grupy III – innych nabywców.
    Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:
        Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie
        miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych
        według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty
        mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle
    określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów,
    wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko nabycie i to takie, które zostało w nim
    wymienione w sposób wyraźny.
    Jednym z takich tytułów, na podstawie którego dochodzi do nabycia, jest darowizna, do
    której się Pan odwołuje.

    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym
    zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia
        na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna jest zatem dobrowolnym świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem
    darmym, nie wynika z żadnego stosunku zobowiązaniowego czy z ustawy. Jej istotną cechą
    jest to, że powstaje stosunek pomiędzy darczyńcą i obdarowanym.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.
        Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna,
        jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Daną czynność można zatem uznać za darowiznę, jeśli posiada cechy tegoż zobowiązania,
    tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz
    oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
    Stąd decydujące znaczenie dla dokonania oceny prawnopodatkowej w każdym
    indywidualnym przypadku ma treść umowy wiążącej jej strony, w szczególności zaś
    ustalenie:
    - czy czynność prawna ma charakter nieodpłatny,
    - czy występuje obdarowany oraz darczyńca,
    - jaki był charakter przekazanych środków.
    Jednoznaczne określenie powyższych elementów jest niezwykle istotne, ponieważ nie
    każde bezpłatne przysporzenie mieści się w definicji umowy darowizny w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego. Nieodpłatne przekazanie majątku może bowiem wynikać także z
    innego tytułu prawnego (art. 889 Kodeksu cywilnego). Natomiast skutki
    prawnopodatkowe danego nabycia środków pieniężnych przez osoby fizyczne można
    oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku do spadków i darowizn tylko pod
    warunkiem, że stanowi ono nabycie tytułem ujętym w ww. art. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn a więc m.in. tytułem darowizny.
    Z opisu zdarzenia wynika, że nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Tworzy Pan (...)
    dostępną bezpłatnie. Posiada Pan profile na platformach (...).com ((...) Inc., USA) i (...).com
    ((...) Inc., USA), które umożliwiają użytkownikom dobrowolne wspieranie twórców
    finansowo. Wsparcie polega na wpłatach, które platformy pobierają od użytkowników i po
    potrąceniu prowizji przekazują na konto (...) ((...)) lub bezpośrednio na Pana rachunek.
    Oferowane przez Pana formy wdzięczności mają charakter całkowicie uznaniowy, nie
    stanowią świadczenia wzajemnego, nie mają gwarantowanego charakteru, są
    przyznawane także osobom, które nie dokonały wpłaty, oraz nie są wymienialne na
    świadczenia o wartości pieniężnej. Nie jest Pan zobowiązany do ich przekazania, a Patron
    nie nabywa na ich podstawie żadnych praw. Na platformach (...) i (...) ma Pan dostęp do
    listy (...) z danymi identyfikacyjnymi: imię i nazwisko, adres e-mail oraz unikalny
    identyfikator użytkownika. Każda wpłata jest przypisana do konkretnego konta
    użytkownika. Dane te pozwalają na przypisanie wpłat do konkretnych osób i sumowanie

    ich w okresie 5 lat. W razie konieczności może Pan zwrócić się do operatorów platform o
    uzupełnienie danych w zakresie dopuszczonym przepisami i regulaminami. Z żadną z
    osób wpłacających nie łączą Pana stosunki obligacyjne, które uzasadniałyby przekazanie
    środków pieniężnych. Każda wpłata ma charakter darowizny w rozumieniu art. 888
    Kodeksu cywilnego, a Pan jako obdarowany każdą darowiznę przyjął.
    Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do
    opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca (darujący daną kwotę) był możliwy do
    zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też – w przypadku, gdy darczyńcą
    nie jest osoba fizyczna – innych danych szczegółowych, według których można
    zidentyfikować ten podmiot. Ważne tym samym jest, aby można było przypisać, że dana
    kwota (darowizna) została przekazana przez ściśle określoną osobę.
    Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia
    negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących,
    w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia.
    Skoro zatem – jak twierdzi Pan we wniosku – jest Pan w stanie przyporządkować
    otrzymywane wpłaty do konkretnych, możliwych do wskazania co najmniej z imienia i
    nazwiska osób, a wpłaty te nie są związane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym z
    Pana strony oraz przyjął Pan te darowizny, to powinny one być opodatkowane zgodnie z
    zasadami przewidzianymi w ustawie o podatku od spadków i darowizn.
    Jeśli więc dojdzie do przekroczenia kwoty wolnej od podatku dla odpowiedniej grupy
    podatkowej – najczęściej 5733 zł dla III grupy podatkowej – to konieczne będzie złożenie
    zeznania o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-3 w terminie miesiąca od otrzymania
    darowizny, która przekroczy ww. kwotę wolną od jednej osoby w ciągu 5 lat.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.