Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-119/08-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-04-23
Teza: Premie przyznawane dystrybutorom podlegają opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych.
Słowa kluczowe: bonus; podatek-podatek naliczony-obniżenie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; premia-premia pieniężna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2008 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 24 stycznia 2008 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 28 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest handel detaliczny. Aby prowadzić działalność w tym zakresie, Podatnik zawiera z kontrahentami (dostawcami towarów) umowy o współpracę. Umowy te zawierają m. in. element motywacyjny, zachęcający do dalszej współpracy. Mianowicie w umowach tych zawarto postanowienie, że dostawca udzieli Wnioskodawcy rabatu dodatkowego, ustalonego procentowo od obrotu. Wiele małych podmiotów nie mając technicznych możliwości wystawienia faktur korygujących z tytułu udzielonego rabatu, zwracało się do Wnioskodawcy o przejęcie dokumentacji tej operacji i wystawienie faktur VAT na rabat dodatkowy.

Naliczanie rabatu odbywa się miesięcznie, kwartalnie, półrocznie lub rocznie w zależności od warunków umowy. Podstawą jest uzgodniony z dostawcą obrót jego towarami zrealizowany w danym okresie przez Wnioskodawcę. Dotychczas, w wyżej opisanej sytuacji, Zainteresowany wystawiał faktury VAT uznając, że świadczy usługę na rzecz dostawcy, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, mając na względzie interpretację Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2004 r. nr PP3-812-1222/04/AP/4026, interpretację organu skarbowego właściwego dla Wnioskodawcy z dnia 31 stycznia 2005 r. nr PPII/443/1510/22/04 oraz decyzję organów skarbowych z dnia 11 maja 2006 r. nr WB WO/060122/1/VAT wydaną po przeprowadzeniu kontroli skarbowej.

Aktualnie w związku z opisanymi poniżej publikacjami, pojawiły się wątpliwości czy Wnioskodawca postępuje poprawnie. W roku 2007 opublikowano wyrok NSA z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 94/06 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4080/06.

Na stronach Ministerstwa Finansów zamieszczono interpretacje organów skarbowych, które pojawiły się po wydaniu powyższych wyroków: postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Krośnie z dnia 17 sierpnia 2007 r., nr US.PP/443-26/07 i nr US.PP/443-35/07, postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Chrzanowie z dnia 7 września 2007 r., nr OR/415-24/07 oraz decyzja Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 września 2007 r., nr 1401/PH-I/4407/14-46/07/KO.

Ponadto sytuacja skomplikowała się w związku ze zmianą art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT. Kontrahenci Wnioskodawcy odmawiają bowiem przyjęcia faktur VAT dokumentujących należne rabaty i oczekują ich rozliczenia w formie not księgowych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Wnioskodawca powinien swoje działanie uznać jako świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 przedmiotowej ustawy i w przedstawionym stanie faktycznym otrzymanie bonusu (premii pieniężnej) rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku opisanym w stanie faktycznym, rabat dodatkowy od kontrahentów rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Tym samym, właściwym dowodem dokumentującym otrzymany rabat jest faktura VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie natomiast do art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i ust. 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Zgodnie z przepisem art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których udzielane są rabaty lub wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe rabatów i premii pieniężnych uzależnione są od wielu czynników, tj. między innymi od ustalenia za co faktycznie zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia rabatu. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego (Słownik Języka Polskiego PWN pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1992): rabat – to zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie;

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy rabat, o którym mowa w przedmiotowej sprawie jest związany z konkretną dostawą, to powinien być traktowany jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia kwoty należnej z tytułu sprzedaży, czyli obrotu. Rabat pieniężny zatem udzielany z tytułu zrealizowania konkretnej dostawy ma bezpośredni wpływ na wartość tej transakcji, w konsekwencji prowadzi do obniżenia ceny i tym samym obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W tym przypadku zastosowanie ma przepis § 16 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia, nakładający na podmiot udzielający rabatu obowiązek wystawienia faktury korygującej.

Gdyby zatem otrzymany przez Wnioskodawcę rabat miał związek z konkretną dostawą, wówczas prawidłowe byłoby wystawienie przez dostawcę faktury korygującej. W takim przypadku Zainteresowany zobowiązany byłby uwzględnić taką fakturę w rozliczeniu podatku VAT.

W praktyce występują również sytuacje, gdzie premia pieniężna jest przyznawana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą. W takiej sytuacji należy uznać, że przyznawana premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest bowiem także zachowanie, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że dostawcy udzielają Wnioskodawcy premii pieniężnych za ustalone okresy z tytułu osiągnięcia określonego pułapu obrotów przy zakupie jego produktów. W ww. przypadku premia ta nie ma charakteru dobrowolnego, jest bowiem uzależniona od konkretnego zachowania nabywcy. Z treści wniosku nie wynika, aby możliwe było powiązanie premii z konkretną dostawą (lub dostawami), a zatem aby mogła ona być potraktowana jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, mimo użycia takiego określenia w przedmiotowym piśmie.

Premia pieniężna, która nie może być uznana za rabat stanowi rodzaj wynagrodzenia dla nabywcy za świadczone na rzecz dostawcy usługi. Jest to relacja zobowiązaniowa, zależna od określonego zachowania nabywcy, którą na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 cyt. wyżej ustawy.

Dla wypełnienia dyspozycji art. 106 ust. 1 ww. ustawy Wnioskodawca otrzymujący premię pieniężną, będący podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15, powinien udokumentować tę okoliczność poprzez wystawienie faktury VAT spełniającej wymogi, o których mowa w § 9 cyt. rozporządzenia, jako że obowiązek odprowadzenia podatku należnego, w związku ze świadczeniem określonych usług na rzecz dostawcy, ciąży na odbiorcy otrzymującym premię.

W związku z powyższym w przedmiotowej sytuacji premia pieniężna podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych oraz winna być udokumentowana fakturą VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.