Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.126.2025.3.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
ponoszonych na zakup usług oraz wyposażenia
modernizowanego pojazdu,; Prawo do odliczenia podatku
naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup narzędzi w
zakresie, w jakim narzędzia te będą służyć do wykonywania
przez Pana czynności opodatkowanych podatkiem od
towarów i usług,; Prawo do odliczenia podatku naliczonego
od wydatków ponoszonych na zakup narzędzi w zakresie, w
jakim narzędzia te nie będą służyć do wykonywania przez
Pana czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
usług.
Słowa kluczowe: modernizacja
odliczenia-odliczenie podatku
pojazdy
sprzęt
usługi
wyposażenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
1

samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od
    towarów i usług. Uzupełnił go Pan pismem z 25 kwietnia 2025 r. (wpływ 25 kwietnia 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym – prowadzi w Polsce jednoosobową
    działalność gospodarczą. Wnioskodawca posiada w Polsce nieograniczony obowiązek
    podatkowy. Wnioskodawca uzyskuje przychody, które opodatkowuje w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, jednak rozważa w kolejnych latach zmianę formy
    opodatkowania na skalę podatkową lub podatek liniowy.
    Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę obejmuje działalność związaną z
    oprogramowaniem (PKD.62.01.Z) oraz działalność związaną z doradztwem w zakresie
    informatyki (PKD 62.02.Z). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik
    podatku VAT.
    Wnioskodawca świadczy swoje usługi w sposób zdalny, wykonuje usługi testowania i
    zapewnienia jakości oprogramowania (...) dla różnych podmiotów. Aktualnie
    Wnioskodawca nie posiada stałego biura – może świadczyć swoje usługi z każdego
    miejsca, pod warunkiem, że spełniają one podstawowe wymogi, tj. posiadają miejsce do
    pracy, łącze internetowe itp. Ponadto Wnioskodawca często podróżuje. Wnioskodawca, z
    uwagi na charakter świadczonych usług, świadczy swoje usługi podczas takich podróży.
    Jednakże decydując się na taki wyjazd, Wnioskodawca musi go dobrze zaplanować – musi
    znaleźć odpowiednie miejsce, gdzie będzie posiadał warunki do pracy. Ponadto aktualnie
    świadczenie usług nie jest możliwe w dowolnym momencie podróży. Z tych względów

    Wnioskodawca planuje przeprowadzić inwestycję polegającą na stworzeniu sobie
    „mobilnego biura”, dzięki któremu będzie mógł świadczyć usługi z każdego miejsca –
    nawet w trakcie podróży.
    Wnioskodawca planuje zakup samochodu dostawczego (...) posiadającego dopuszczalną
    masę całkowitą nieprzekraczającą 3,5 tony. Wnioskodawca planuje swoimi siłami (tj.
    własnymi rękami oraz zlecając część prac profesjonalistom) przerobić ww. samochód na
    mobilne biuro. Dzięki temu zabiegowi Wnioskodawca uzyska przestrzeń, z której będzie
    mógł świadczyć usługi niezależnie od aktualnego miejsca przebywania. Ponadto
    Wnioskodawca będzie mógł pojechać do klienta i zawsze będzie miał miejsce nie tylko do
    pracy, ale również do spania i odpoczynku. Mobilne biuro będzie bowiem nie tylko
    miejscem świadczenia usług (niezależnie od miejsca przebywania), ale będzie również
    środkiem transportu i miejscem odpoczynku. Samochód zostanie również dostosowany
    do potrzeb mieszkalnych – tak, aby Wnioskodawca mógł odpocząć po podróży lub po
    świadczonych usługach. Przerobiony samochód (tj. już w postaci mobilnego biura) będzie
    również wykorzystywany częściowo do celów prywatnych. Wnioskodawca planuje
    połączyć prywatne podróże z ułatwieniem sobie świadczenia usług na rzecz
    kontrahentów.
    Dzięki takiemu rozwiązaniu Wnioskodawca będzie mógł się zatrzymać w niemal każdym
    miejscu, aby wykonać np.: pilne i niecierpiące zwłoki zlecenie. Docelowo, Wnioskodawca
    chce uzyskać środek transportu oraz miejsce pracy i odpoczynku, które będzie w zasadzie
    samowystarczalne – będzie posiadało niezbędne media, jak prąd, wodę, gaz, czy łącze
    internetowe.
    Po zakupie ww. samochodu dostawczego Wnioskodawca planuje go w całości dostosować
    do własnych potrzeb. Wnioskodawca planuje zamontowanie wszelkich niezbędnych
    instalacji. Znaczną część prac Wnioskodawca zamierza wykonać samodzielnie, choć część
    z prac będą wykonywać specjaliści – z uwagi na skomplikowany charakter prac.
    W trakcie prac modernizacyjnych Wnioskodawca planuje wyodrębnić w samochodzie kilka
    części, które na ten moment można określić jako:
    (...)
    Wnioskodawca wskazuje, że zakres tych stref może się jeszcze zmienić – w zależności od
    potrzeb, które mogą ujawnić się podczas przeprowadzania prac modernizacyjnych.
    Prace, które Wnioskodawca planuje przeprowadzić polegać będą m.in. na wykonaniu
    termoizolacji, poprowadzeniu instalacji (...). Ponadto, Wnioskodawca planuje montaż (...).
    Natomiast w zakresie wyposażenia, Wnioskodawca planuje zamontować takie urządzenia,
    jak – (...). Wnioskodawca rozważa również zamontowanie innych mebli/urządzeń, które
    okażą się niezbędne do korzystania z samochodu zgodnie z założeniami Wnioskodawcy.
    Warto również nadmienić, że część prac modernizacyjnych Wnioskodawca zamierza
    przeprowadzić nakładem własnych sił. W tym wypadku konieczny będzie zakup
    odpowiedniego sprzętu (narzędzi i urządzeń), które będą niezbędne do przeprowadzenia
    planowanych prac, jednak nie będą one bezpośrednio związane z przedmiotem
    działalności Wnioskodawcy. Przykładem takich narzędzi można wskazać następujące
    urządzenia – (...).
    Po zakupie samochodu dostawczego typu furgon, Wnioskodawca rozważa (na czas
    remontu i przeprowadzenia niezbędnych prac modernizacyjnych) przerejestrować ten
    samochód na samochód osobowy wielozadaniowy. Zatem w momencie ponoszenia
    kosztów związanych z zakupem i modernizacją samochodu będzie on miał charakter
    samochodu osobowego wielozadaniowego.

    Następnie po przeprowadzeniu wszystkich prac, kiedy już Wnioskodawca będzie mógł
    korzystać z pojazdu jako mobilnego biura, Wnioskodawca planuje zarejestrować ten
    pojazd jako samochód specjalny kempingowy. Wnioskodawca zacznie korzystać z pojazdu
    dopiero po przeprowadzeniu wszystkich prac modernizacyjnych. Oczywiście, w trakcie
    przeprowadzania tych prac Wnioskodawca będzie musiał korzystać z samochodu – choćby
    celem sprawdzenia zamontowanych instalacji. Ponadto, chcąc zlecić część prac
    profesjonalistom, Wnioskodawca będzie musiał przetransportować pojazd do siedziby
    firmy, która zajmie się przeprowadzeniem prac. Jednakże faktyczne (tj. zgodne z
    założeniami Wnioskodawcy) użytkowanie samochodu zacznie się dopiero w momencie
    zakończenia wszystkich prac modernizacyjnych.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy
    1. Nabyte narzędzia, usługi oraz wyposażenie (obejmujące modernizację pojazdu) nie
      będą bezpośrednio wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
      gospodarczej. Celem nabycia narzędzi, usług i wyposażenia jest dokonanie modyfikacji
      (przerobienia) nabytego przez Wnioskodawcę pojazdu na „mobilne biuro”.
      Wnioskodawca nabędzie narzędzia, usługi oraz wyposażenie celem zwiększenia
      przydatności przerobionego pojazdu – w tym zwiększenia wygody podczas świadczenia
      usług.
      Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i wykonywane przez niego czynności są
      opodatkowane podatkiem VAT. W związku z powyższym Wnioskodawca będzie w
      „mobilnym biurze” (po zakończeniu prac modernizacyjnych) świadczyć usługi
      opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca świadczy usługi testowania i
      zapewniania jakości oprogramowania jako manualny tester oprogramowania.
      W związku z powyższym nabycie narzędzi, usług oraz wyposażenia modernizowanego
      pojazdu zwiększy użyteczność tego pojazdu (doprowadzi do powstania „mobilnego
      biura”), które będzie następnie przez Wnioskodawcę wykorzystywane do działalności
      opodatkowanej podatkiem VAT.
    2. Samochód stanowiący „mobilne biuro” będzie pojazdem samochodowym w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5
      tony.
      Jednocześnie samochód ten będzie pojazdem specjalnym (jako podkategoria pojazdu
      samochodowego).
      Pojazd ten nie będzie konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób
      łącznie z kierowcą.
      Na pytanie: „czy przedmiotowy pojazd będzie pojazdem, którego konstrukcja wyklucza
      użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego
      użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarcza jest nieistotne (art. 86a ust.
      4 pkt 2 w powiązaniu z art. 86a ust. 9 ustawy)” wskazał Pan:
      „Konstrukcja pojazdu (po przeprowadzeniu planowanych modyfikacji) nie będzie
      wykluczała użycia pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Nie
      będzie także powodowała, że użycie pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą będzie nieistotne. Pojazd zostanie wyposażony w urządzenia sanitarne,
      aneks kuchenny i miejsce do spania, zatem będzie istniała możliwość wykorzystania
      pojazdu na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą”.
      W ocenie Wnioskodawcy, pojazd nie będzie pojazdem samochodowym, o którym
      mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3). Pojazd będzie spełniać definicję pojazdu specjalnego w
      rozumieniu ustawy prawo o ruchu drogowym – będzie to pojazd samochodowy lub

      przyczepa przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje
      konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w
      pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej
      funkcji. Pojazd zostanie zakwalifikowany jako pojazd specjalny „kempingowy”, co
      będzie oznaczać, że pojazd nie jest ani pojazdem osobowym, ani ciężarowym. „Mobilne
      biuro”, nie pasuje jednak do wyliczenia wskazanego w art. 86a ust. 9 pkt. 3).
      Podnieść należy, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 sierpnia 2022 r. w
      sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem
      pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (a dokładniej tabela nr 3
      do tego rozporządzenia) wskazuje znacznie szerszy katalog samochodów specjalnych
      niż ten wskazany w art. 86a ust. 9 pkt 3) ustawy o VAT. W tabeli tej można znaleźć
      szereg innych niż wskazane w ww. przepisie pojazdów specjalnych. Przykładem można
      wskazać, że pod numerem 14 i kodem 514 został wskazany samochód kempingowy,
      którego nie ma w ww. przepisie.
      Zmiana przeznaczenia pojazdu na samochód specjalny kempingowy zostanie
      stwierdzona odpowiednim badaniem technicznym i zostanie wpisana do dowodu
      rejestracyjnego tego pojazdu.
    3. Na pytanie: „czy faktury dokumentujące wydatki związane z nabywaniem narzędzi,
      usług i wyposażenia modernizowanego pojazdu – będących przedmiotem wniosku –
      będą wystawiane na Pana, jako prowadzącego działalność gospodarczą” odpowiedział
      Pan: „Tak, wszelkie faktury będą wystawiane na Wnioskodawcę, jako osobę fizyczną
      prowadzącą działalność gospodarczą”.
    4. Wszelkie usługi oraz wyposażenie będą nabywane w związku z modernizacją pojazdu i
      będą służyć jego wytworzeniu jako „mobilnego biura”, tj. będą stanowiły ulepszenie
      (przerobienie).
    5. W odpowiedzi na pytanie: „na jakie konkretnie narzędzia i urządzenia poniesie Pan
      wydatki – w opisie sprawy wymienił Pan jedynie przykładowo: (...); czy te narzędzia i
      urządzenia zostaną zakupione wyłącznie w celu wytworzenia „mobilnego biura” i w
      całości zużyją się w trakcie wytwarzania tego biura, czy też narzędzia te i urządzenia
      mogą być wykorzystywane także po zakończonej inwestycji, dla innych celów – proszę
      wskazać jakich” wskazał Pan:
    „Na moment składania wniosku o wydanie interpretacji trudno jest wskazać zamknięty
    katalog narzędzi, które nabędzie w trakcie prac modernizacyjnych Wnioskodawca.
    Ostateczny katalog tych narzędzi zależeć będzie od aktualnego zapotrzebowania
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca może jednak wskazać przykładowy katalog narzędzi,
    które już dzisiaj zakłada, że będzie musiał zakupić:
    (...)
    Powyższe narzędzia i urządzenia zostaną zakupione wyłącznie w celu wytworzenia
    „mobilnego biura” – możliwe jest, że część z nich zużyje się w trakcie modernizacji
    pojazdu. Niezużyte narzędzia mogą zostać wykorzystane w przyszłości przez
    Wnioskodawcę do dalszych przeróbek lub ewentualnych, koniecznych w przyszłości
    napraw.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie mógł na bieżąco rozliczać podatek VAT w związku z
    ponoszeniem wydatków związanych z nabywaniem narzędzi, usług i wyposażenia
    modernizowanego pojazdu?

    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 25 kwietnia 2025 r.)
    W ocenie Wnioskodawcy, będzie On mógł na bieżąco rozliczać podatek VAT w związku z
    ponoszeniem wydatków związanych z nabywaniem narzędzi, usług i wyposażenia
    modernizowanego pojazdu, bowiem wszystkie te wydatki będą miały związek z planowaną
    inwestycją.
    Wnioskodawca wskazał, że część prac będzie wykonywać samodzielnie. Do wykonania
    części prac będzie musiał zakupić odpowiednie maszyny i urządzenia, w tym m.in.:
    (...)
    Wydatki te, w ocenie Wnioskodawcy, nie będą zwiększały wartości początkowej środka
    trwałego, bowiem nie będą z nim związane w sposób nierozerwalny. Jednocześnie zakup
    tych urządzeń nie jest bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością związaną z
    oprogramowaniem. Jednakże, z uwagi na planowaną inwestycję oraz cel stworzenia
    mobilnego biura, w którym Wnioskodawca będzie świadczyć swoje usługi, narzędzia te
    będą kosztem uzyskania przychodu. Co prawda w przypadku ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych zakup tych urządzeń nie pomniejszy podatku dochodowego
    Wnioskodawcy, jednak w ocenie Wnioskodawcy, będzie on mógł rozliczyć podatek VAT od
    takich kosztów (tj. rozliczyć VAT naliczony).
    Zgodnie bowiem z art. 86 ustawy o VAT, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wnioskodawca jest
    czynnym podatnikiem VAT, zatem do świadczonych usług dolicza należny podatek VAT.
    Wydatki na ww. urządzenia i narzędzia nie są co prawda bezpośrednio związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, jednak ich zakup będzie prowadził do
    modernizacji środka trwałego, który będzie następnie wykorzystywany do działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT. W takim wypadku związek pośredni jest jasno widoczny.
    Zgodnie z tezą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2015 r. (I FSK 543
    /14), koniecznym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a
    transakcją opodatkowaną. Jednakże nie zawsze związek ten musi być tego rodzaju, by
    można było przypisać bezpośrednio dany wydatek do konkretnej transakcji
    opodatkowanej.
    Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 26
    listopada 2024 r. (I SA/Bd 686/24), gdzie wskazano, że niemniej jednak w judykaturze
    ukształtował się, obecnie powszechnie akceptowany pogląd, zgodnie z którym brak takiej
    konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do
    odliczenia VAT. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych
    wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług a
    sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji gdy stanowią one element cenotwórczy
    produktów podatnika (towarów lub usług) pozostając w ten sposób w pośrednim związku
    z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych
    zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna
    działalność daje prawo do odliczenia VAT.
    Faktem jest, że w przypadku Wnioskodawcy, brak jest bezpośredniego związku między
    zakupem ww. sprzętu a świadczonymi usługami, jednak istniejący (i opisany niniejszym
    wnioskiem) pośredni związek jest wystarczający do stwierdzenia możliwości rozliczenia
    podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu ww. urządzeń.
    Jednocześnie część prac modernizacyjnych Wnioskodawca zamierza zlecić podmiotom
    trzecim (profesjonalistom świadczącym konkretne usługi). Wynika to z faktu, że część prac

    jest czasochłonna i trudna do wykonania dla osób bez odpowiedniego doświadczenia. W
    ocenie Wnioskodawcy, takie wydatki będą już immanentnie związane z modernizacją
    środka trwałego (będą to np.: usługi związane z instalacją (...)), który będzie następnie
    wykorzystywany do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. W zakresie tych kosztów
    kwota netto będzie powiększała wartość początkową środka trwałego, jednak kwota
    podatku VAT od zakupionych usług będzie na bieżąco możliwa do odliczenia.
    Podobnie sytuacja będzie wyglądać z wydatkami na sprzęt, który zostanie zamontowany w
    pojeździe (np.: ...).
    W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie mógł na bieżąco (tj. w momencie
    poniesienia wydatku) odliczać podatek VAT od kosztów związanych z nabywaniem
    narzędzi, usług i wyposażenia modernizowanego pojazdu.
    Uzupełnienie stanowiska
    W ocenie Wnioskodawcy, będzie On posiadał uprawnienie do bieżącego rozliczania
    podatku VAT w związku z ponoszeniem wydatków związanych z nabywaniem narzędzi,
    usług i wyposażenia modernizowanego pojazdu.
    Wszystkie wydatki będą miały bowiem związek z planowaną inwestycją, tj.
    „przerobieniem” samochodu dostawczego w „mobilne biuro”. Wnioskodawca zamierza
    nabyć narzędzia, usługi i wyposażenie w celu wykorzystania ich do stworzenia „mobilnego
    biura”, w którym świadczyć będzie usługi opodatkowane podatkiem VAT. Zakupione
    narzędzia, usługi i wyposażenie nie będą bezpośrednio wykorzystane do działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT – Wnioskodawca świadczy bowiem usługi o charakterze
    informatycznym (jako tester oprogramowania). Jednakże wszystkie te wydatki zostaną
    poniesione w celu stworzenia „mobilnego biura”, w którym Wnioskodawca będzie
    świadczyć usługi opodatkowane podatkiem VAT. „Mobilne biuro”, jako efekt prac, będzie
    zatem wykorzystywane do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT.
    W związku z powyższym istnieje pośredni związek między nabywanymi narzędziami,
    usługami i wyposażeniem, a świadczonymi przez Wnioskodawcę usługami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Podnieść również należy, że narzędzia, usługi i wyposażenie Wnioskodawca nabywać
    będzie na podstawie faktur wystawianych na Wnioskodawcę jako osobę prowadzącą
    działalność gospodarczą.
    Usługi i wyposażenie zostaną w całości zużyte w trakcie tworzenia „mobilnego biura”,
    bowiem zostaną zakupione wyłącznie w celu jego wytworzenia (zmodernizowania).
    Narzędzia zakupione do wytworzenia (zmodernizowania) „mobilnego biura” również w
    dużej mierze zostaną zużyte w celu jego wytworzenia. Pozostała po zakończeniu prac
    część narzędzi będzie jednak służyć Wnioskodawcy do dokonania dalszych modernizacji,
    czy naprawy „mobilnego biura”. W dalszym ciągu będą one wykorzystywane do poprawek
    i napraw „mobilnego biura”.
    Podsumowując, zakup narzędzi, usług i wyposażenia ma pośredni związek ze
    świadczeniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a zatem
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie on posiadał prawo do odliczenia naliczonego
    podatku VAT od zakupionych narzędzi, usług i wyposażenia „mobilnego biura” w procesie
    jego wytwarzania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:

    - prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup usług
      oraz wyposażenia modernizowanego pojazdu jest prawidłowe,
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup narzędzi
      w zakresie, w jakim narzędzia te będą służyć do wykonywania przez Pana czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jest prawidłowe,
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup narzędzi
      w zakresie, w jakim narzędzia te nie będą służyć do wykonywania przez Pana czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl ust. 1 tego artykułu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku
    naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i
    usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych
    zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług,
    będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
    Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami
    samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
      1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
      2) należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
      nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
      3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
      4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
        przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33
        ust. 2 i 3 oraz art. 34.
    W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:
      Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
      3,5 tony.
    Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
        tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
        używaniem tych pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje

    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
        a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
        b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z
        kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu
        drogowym wynika takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.
    Według art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup
    pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika.
    W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których
    konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże
    pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód
    osobowy). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt
    wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w
    kategoriach obiektywnych.
    W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać
    spełnione łącznie dwa warunki:
    - sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów
      prywatnych,
    - wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
      podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności
    gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy
    samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z

    działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
        który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
        trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
        wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
      2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
        kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
        ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
      3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych
        przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
      a) agregat elektryczny/spawalniczy,
      b) do prac wiertniczych,
      c) koparka, koparko-spycharka,
      d) ładowarka,
      e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
      f) żuraw samochodowy
      - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że
      dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
    Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu
      Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:
      1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego
        przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
        zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu
        zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
      2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o
        ruchu drogowym.
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Wskazał Pan, że:
    · jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, świadczy Pan usługi
      opodatkowane podatkiem VAT – wykonuje Pan usługi testowania i zapewnienia jakości
      oprogramowania (jako manualny tester oprogramowania) dla różnych podmiotów;
    · aktualnie nie posiada Pan stałego biura – świadczy Pan usługi zdalnie;
    · często Pan podróżuje i z uwagi na charakter świadczonych usług, świadczy Pan swoje
      usługi podczas takich podróży,

    · planuje Pan zakup samochodu dostawczego (w typie furgonu) posiadającego
      dopuszczalną masę całkowitą nieprzekraczającą 3,5 tony i przerobić ww. samochód na
      mobilne biuro – dzięki temu zabiegowi uzyska Pan przestrzeń, z której będzie mógł
      świadczyć usługi niezależnie od aktualnego miejsca przebywania,
    · mobilne biuro będzie nie tylko miejscem świadczenia usług (niezależnie od miejsca
      przebywania), ale będzie również środkiem transportu i miejscem odpoczynku.
      Samochód zostanie również dostosowany do potrzeb mieszkalnych – tak, aby mógł
      Pan odpocząć po podróży lub po świadczonych usługach. Przerobiony samochód (tj.
      już w postaci mobilnego biura) będzie również wykorzystywany częściowo do celów
      prywatnych. Planuje Pan połączyć prywatne podróże z ułatwieniem sobie świadczenia
      usług na rzecz kontrahentów,
    · chce Pan docelowo uzyskać środek transportu oraz miejsce pracy i odpoczynku, które
      będzie samowystarczalne – będzie posiadało niezbędne media, jak prąd, wodę, gaz,
      czy łącze internetowe,
    · w trakcie prac modernizacyjnych planuje Pan wyodrębnić w samochodzie kilka części,
      które na ten moment można określić jako: (...)
    · prace, które planuje Pan przeprowadzić polegać będą m.in. na wykonaniu (...)
    · w zakresie wyposażenia, planuje Pan zamontować takie urządzenia, jak np. (...)
    · część prac modernizacyjnych zamierza Pan przeprowadzić nakładem własnych sił – w tym
      wypadku konieczny będzie zakup odpowiedniego sprzętu (narzędzi i urządzeń), które
      będą niezbędne do przeprowadzenia planowanych prac, jednak nie będą one
      bezpośrednio związane z przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności (...)
    · w momencie ponoszenia kosztów związanych z zakupem i modernizacją samochodu
      będzie on miał charakter samochodu osobowego wielozadaniowego (zostanie przez
      Pana przerejestrowany), następnie po przeprowadzeniu wszystkich prac, kiedy już Pan
      będzie mógł korzystać z pojazdu jako mobilnego biura, planuje Pan zarejestrować ten
      pojazd jako samochód specjalny kempingowy,
    · zacznie Pan korzystać z pojazdu dopiero po przeprowadzeniu wszystkich prac
      modernizacyjnych,
    · samochód stanowiący „mobilne biuro” będzie pojazdem samochodowym w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5
      tony. Jednocześnie samochód ten będzie pojazdem specjalnym (jako podkategoria
      pojazdu samochodowego),
    · pojazd ten nie będzie konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób
      łącznie z kierowcą,
    · konstrukcja pojazdu (po przeprowadzeniu planowanych modyfikacji) nie będzie
      wykluczała użycia pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Pojazd
      zostanie wyposażony w urządzenia sanitarne, aneks kuchenny i miejsce do spania,
      zatem będzie istniała możliwość wykorzystania pojazdu na cele niezwiązane z
      prowadzoną działalnością gospodarczą,
    · pojazd nie będzie pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3
      ustawy,
    · zmiana przeznaczenia pojazdu na samochód specjalny kempingowy zostanie
      stwierdzona odpowiednim badaniem technicznym i zostanie wpisana do dowodu
      rejestracyjnego tego pojazdu,

    · faktury dokumentujące wydatki związane z nabywaniem narzędzi, usług i wyposażenia
      modernizowanego pojazdu będą wystawiane na Pana, jako prowadzącego działalność,
    · usługi oraz wyposażenie będą nabywane w związku z modernizacją pojazdu i będą służyć
      jego wytworzeniu jako „mobilnego biura”, tj. będą stanowiły ulepszenie (przerobienie),
    · narzędzia i urządzenia zostaną zakupione wyłącznie w celu wytworzenia „mobilnego
      biura” – możliwe jest, że część z nich zużyje się w trakcie modernizacji pojazdu.
      Niezużyte narzędzia mogą zostać wykorzystane w przyszłości przez Pana do dalszych
      przeróbek lub ewentualnych, koniecznych w przyszłości napraw,
    · zakup narzędzi, usług oraz wyposażenia modernizowanego pojazdu zwiększy
      użyteczność tego pojazdu (doprowadzi do powstania „mobilnego biura”), które będzie
      następnie przez Pana wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia na bieżąco podatku VAT od wydatków
    związanych z nabywaniem narzędzi, usług i wyposażenia modernizowanego pojazdu.
    Z powołanego art. 86a ust. 1 ustawy w powiązaniu z art. 2 pkt 34 ustawy wynika, że
    ograniczenia wynikające z art. 86a ustawy dotyczą pojazdów samochodowych w
    rozumieniu ustawy prawo o ruchu drogowym, których dopuszczalna masa całkowita nie
    przekracza 3,5 tony.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że ze względu na autonomiczność prawa podatkowego i
    odrębność uregulowań prawnych w zakresie ustawy Prawo o ruchu drogowym i ustawy o
    podatku od towarów i usług, definicja pojazdu specjalnego wskazana w art. 2 pkt 36
    ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251)
    pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w tym zakresie na gruncie przepisów ustawy o
    podatku VAT.
    W przedmiotowej sprawie pojazd samochodowy tzw. „mobilne biuro” spełnia definicję
    pojazdu samochodowego o której mowa w art. 2 pkt 34 ustawy, zatem należy stosować
    przepisy art. 86a.
    W związku z powyższym odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących
    „mobilnego biura”, czyli pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej
    nieprzekraczającej 3,5 tony nie można dokonywać z pominięciem regulacji zawartych w
    treści art. 86a ustawy.
    Jak wynika z uregulowań art. 86a ustawy, zasadą jest, że w przypadku pojazdów
    samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w ograniczonej wysokości, tj. w wysokości 50%.
    Powtórzyć należy, że podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia
    podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi
    przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, tj. gdy w odniesieniu do pojazdu
    wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do
    celów niezwiązanych z tą działalnością (np. do celów prywatnych). Wystarczy przy tym
    możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że
    pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Zatem, skoro:
    · konstrukcja pojazdu (po przeprowadzeniu planowanych modyfikacji) nie będzie
      wykluczała użycia pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą,
    · samochód stanowiący „mobilne biuro” nie będzie wykorzystywany przez Pana wyłącznie
      w działalności gospodarczej, tj. nie będzie pojazdem samochodowym

      wykorzystywanym wyłącznie w działalności gospodarczej, stosownie do art. 86a ust. 4
      ustawy,
    · opisany przez Pana sposób wykorzystania „mobilnego biura” wskazuje na wykorzystanie
      tego pojazdu zarówno do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
      opodatkowanej, jak również do celów prywatnych,
    · przedmiotowy pojazd nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy,
    · samochód stanowiący „mobilne biuro” będzie pojazdem samochodowym w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5
      tony,
    · faktury dokumentujące wydatki związane z nabywaniem narzędzi, usług i wyposażenia
      modernizowanego pojazdu – będących przedmiotem wniosku – będą wystawiane na
      Pana, jako prowadzącego działalność gospodarczą,
    · usługi oraz wyposażenie będą nabywane w związku z modernizacją pojazdu i będą służyć
      jego wytworzeniu jako „mobilnego biura”, tj. będą stanowiły jego ulepszenie
      (przerobienie),
    – to będzie Panu przysługiwało, na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy, prawo do odliczenia
    50% kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem usług i wyposażenia,
    które będą nabywane w związku z modernizacją pojazdu, pod warunkiem niewystąpienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Natomiast w przypadku wydatków poniesionych na zakup narzędzi, będzie Panu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach
    dokumentujących nabycie ww. narzędzi jedynie w takim zakresie, w jakim narzędzia te
    będą służyć do wykonywania przez Pana działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT). Prawo to będzie Panu przysługiwało pod warunkiem
    nie wystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    W pozostałym zakresie, tj. w przypadku, gdy narzędzia te będą wykorzystywane do
    czynności nieopodatkowanych, nie będzie Pan miał prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od poniesionych wydatków na te narzędzia.
    Tym samym, w przypadku odliczenia podatku naliczonego od wydatków na zakup
    narzędzi, będzie Pan zobowiązany do wyodrębnienia takiej części VAT od ww. wydatków,
    którą będzie można przypisać prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
    (opodatkowanej podatkiem od towarów i usług). Wskazuję, że zastosowane przez Pana
    metody, czy też sposoby, na podstawie których dokona Pan wydzielenia odpowiedniej
    kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym.
    Wyraźnie zaznaczam, że ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część wydatków na zakup
    narzędzi związana będzie z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część
    wykorzystywana będzie dla potrzeb innych niż prowadzona działalność (potrzeb
    prywatnych), będzie spoczywać zawsze na Panu (Wnioskodawcy).
    Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy
    mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od
    ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej. Natomiast – trzeba uwzględniać – że system ten nie daje
    uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności
    gospodarczej. Oznacza to również, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia
    podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

    Sposób w jaki Pan określi część podatku naliczonego, który będzie podlegał odliczeniu w
    odniesieniu do zakupu narzędzi, musi być jak najbardziej wiarygodny i rzetelny, tak aby
    gwarantował odliczenie wyłącznie części podatku związanego z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowanie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego na bieżąco wynikającego z faktur dokumentujących zakup usług i
    wyposażenia modernizowanego pojazdu. Jednak w związku z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy,
    prawo to będzie Panu przysługiwało w wysokości 50% kwoty podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących ww. wydatki.
    Natomiast w odniesieniu do wydatków na zakup narzędzi, prawo do odliczenia VAT będzie
    Panu przysługiwało na bieżąco jedynie w zakresie, w jakim narzędzia te będą służyć do
    wykonywania przez Pana czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Prawo to będzie Panu przysługiwało pod warunkiem nie wystąpienia przesłanek
    negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko, że będzie Pan „posiadał prawo do odliczenia naliczonego
    podatku VAT od zakupionych narzędzi, usług i wyposażenia „mobilnego biura” w procesie
    jego wytwarzania” w zakresie:
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup usług
      oraz wyposażenia modernizowanego pojazdu jest prawidłowe,
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup narzędzi
      w zakresie, w jakim narzędzia te będą służyć do wykonywania przez Pana czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jest prawidłowe,
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup narzędzi
      w zakresie, w jakim narzędzia te nie będą służyć do wykonywania przez Pana czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku – pytania
    sformułowanego przez Państwa we wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy
    oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z
    art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego

    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Informuję, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od
    towarów i usług. Natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych
    wydano odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.