Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.815.2021.2.WN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-17
Teza: zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, prowizji w postaci części wynagrodzenia, jeżeli wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku obrotowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku 17 września 2021 r. (data wpływu 19 września 2021 r.), uzupełnionym pismem z 6 grudnia 2021 r. (data wpływu z 6 grudnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, prowizji w postaci części wynagrodzenia, jeżeli wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku obrotowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2021 r. został złożony ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, prowizji w postaci części wynagrodzenia, jeżeli wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku obrotowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 6 grudnia 2021 r. (data wpływu 6 grudnia 2021 r.) w związku z wezwaniem organu z 24 listopada 2021 r. 0111-KDIB3-1.4012.815.2021.1.WN.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym od 3 lipca 2020 roku jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznego projektowania (PKD 74.10.Z). Wnioskodawca zajmuje się projektowaniem wnętrz nieruchomości - głównie domów i mieszkań. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług z uwagi na fakt, że wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł. Wnioskodawca zakłada, że w przyszłym roku podatkowym również będzie uprawniony do korzystania z przedmiotowego zwolnienia z uwagi na nieprzekroczenie wartości sprzedaży na poziomie 200 000 zł. Wnioskodawca zamierza rozszerzyć zakres działalności poprzez rozpoczęcie współpracy ze sklepami, w których Klienci Wnioskodawcy mogą nabyć towary, które Wnioskodawca wykorzystuje w projektach wizualizacji wnętrz (np. płytki, parkiet, meble, wszelkiego rodzaju elementy wyposażenia wnętrz) oraz z wykonawcami zajmującymi się realizacją rozwiązań projektowych (np. stolarze, ślusarze, ekipy wykończeniowe).

Współpraca polegałaby na tym, że:

1\. Wnioskodawca podawałby Klientowi korzystającemu z jego usług w zakresie projektowania wnętrz dane identyfikacyjne oraz kontaktowe do sklepu, w którym możliwe jest nabycie towarów, które zostały wykorzystane w projekcie wnętrza lub dane identyfikacyjne oraz kontaktowe do wykonawców zajmujących się realizacją rozwiązań projektowych;

2\. Klient z polecenia Wnioskodawcy dokonywałby zakupów w sklepie, w którym możliwe jest nabycie towarów, które zostały wykorzystane w projekcie wnętrza lub korzystałby z usług wykonawców zajmujących się realizacją rozwiązań projektowych;

3\. Wnioskodawca otrzymywałby określony w umowie ze sklepem procent wynagrodzenia (prowizję) od wartości zakupów dokonanych przez Klienta we wskazanym przez Wnioskodawcę sklepie lub określony w umowie z wykonawcą procent wynagrodzenia (prowizję) od wartości usług realizowanych przez wykonawcę. Wnioskodawca byłby związany ze sklepem oraz wykonawcą pisemną umową określającą zasady współpracy.

Wnioskodawca do pytań tut. Organu, odniósł się w następujący sposób cyt.:

„1) Czy w którymkolwiek momencie dochodzi do przeniesienia na Panią prawa do rozporządzania jak właściciel towarem (artykułem) w zakupie którego Pani pośredniczy?

Nie.

2) Czy świadczone przez Panią usługi mają charakter doradczy tzn. czy udziela Pani porad, wskazuje funkcjonalność artykułów i materiałów, jak również technologiczne rozwiązania, udziela fachowych zaleceń?

Wnioskodawca nie udziela porad. Nie wskazuje funkcjonalności artykułów i materiałów. Nie wskazuje technologicznych rozwiązań. Nie udziela fachowych zaleceń. Usługa projektowania wnętrz obejmuje oględziny pomieszczenia, wykonanie pomiarów i planu pomieszczenia, wysłuchanie potrzeb zleceniodawcy i jego wizji co do wyglądu pomieszczenia oraz wyposażenia, a następnie wykonanie projektu aranżacji wnętrza w programie komputerowym - w tym wizualizacji pomieszczeń oraz dokumentacji technicznej np. łazienki, kuchni, pokoju wraz z umeblowaniem, wyposażeniem i dodatkami. Wykorzystane w wizualizacji i na rysunkach technicznych produkty znajdują się w przesyłanej zleceniodawcy specyfikacji produktowej, która jest zwieńczeniem całego projektu.

Dodatkowo, w związku z planowanym uzyskiwaniem prowizji od produktów (lub usług) zakupionych przez Klienta, rola Wnioskodawcy miałaby polegać na przekazaniu Klientowi korzystającemu z jego usług w zakresie projektowania wnętrz danych identyfikacyjnych oraz kontaktowych do sklepu, w którym możliwe jest nabycie towarów, które zostały wykorzystane w projekcie wnętrza i wskazane zostały w specyfikacji tzw. liście zakupów (np. płytki, parkiet, meble, wszelkiego rodzaju elementy wyposażenia wnętrz) lub danych identyfikacyjnych oraz kontaktowych do wykonawców zajmujących się realizacją rozwiązań projektowych (np. stolarza).

Wskazanie funkcjonalności artykułów i materiałów, technologicznych rozwiązań, udzielanie porad i fachowych zaleceń dotyczących artykułów lub materiałów jest zadaniem odpowiednio sklepu (to sklep w ofercie opisuje szczegółowo parametry i cechy produktu oraz doradza klientowi wybranie produktu, który w sposób najlepszy odpowiadać będzie potrzebom Klienta) lub wykonawców zajmujących się realizacją rozwiązań projektowych (np. stolarzy, ślusarzy, ekip wykończeniowych).

Jeżeli chodzi o stanowisko Wnioskodawcy na temat tego czy zakres jego usług stanowi świadczenie usług w zakresie doradztwa, Wnioskodawca uprzejmie informuje, że podtrzymuje przedstawione stanowisko we fragmencie „własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego” we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej. Skoro ustawodawca nie zdefiniował pojęcia doradztwa, o którym mowa w przepisie ustawy ani nie powołał się na żadne symbole PKD, to Wnioskodawca jako podatnik ma prawo mieć wątpliwości w tym zakresie i wnosić do uprawnionego organu państwowego o dokonanie interpretacji tego przepisu we wskazanym zakresie. Domaganie się od podatnika, aby jednoznacznie określił, czy zamierza świadczyć usługi doradcze, które nie zostały przez ustawodawcę zdefiniowane w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, czyni wniosek o dokonanie interpretacji tego właśnie przepisu ustawy, w tym konkretnym zakresie, całkowicie bezprzedmiotowym i zbędnym.

3) Czy świadczy Pani lub zamierza świadczyć czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.)?

Wnioskodawca nie świadczy ani nie zamierza świadczyć czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 1), pkt 2 lit. a), c), d) oraz pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.). Natomiast w zakresie czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), tj. usług w zakresie doradztwa Wnioskodawca odsyła do odpowiedzi w pkt 2 niniejszego pisma oraz stanu faktycznego i oceny prawnej wskazanych we wniosku, gdzie szerzej przedstawił swoje stanowisko w tym zakresie.

4) Czy osiągane przez Panią przychody z tytułu świadczonych usług i otrzymywanych wynagrodzeń w postaci prowizji osiągną kwotę 200.000 zł?

Nie.”

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy Wnioskodawca uzyskujący prowizję w postaci części wynagrodzenia sklepu lub wykonawcy od transakcji z Klientem, któremu Wnioskodawca przekazał dane identyfikacyjne i dane kontaktowe sklepu lub wykonawcy, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, jeżeli wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku obrotowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca uzyskujący prowizję w postaci części wynagrodzenia sklepu lub wykonawcy od transakcji z Klientem, któremu Wnioskodawca przekazał dane identyfikacyjne i dane kontaktowe sklepu lub wykonawcy, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, jeżeli wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku obrotowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku o towarów i usług, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit a-d, przedmiotowego zwolnienia nie stosuje się do podmiotów świadczących usługi prawnicze, w zakresie doradztwa, jubilerskie oraz ściągania długów (w tym factoringu). Z pewnością Wnioskodawca nie świadczy usług prawniczych, jubilerskich oraz ściągania długów. W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca wykonując czynności opisane w pytaniu nie świadczyłby również usług doradztwa. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Wobec braku definicji słownikowej, należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej słownika, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych (por. pismo Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 marca 2015 roku, IBPP1/443-1187/14/AW). Tymczasem usługa świadczona przez Wnioskodawcę nie polegałaby na doradzaniu Klientowi, lecz jedynie pozwalałaby kojarzyć potrzeby Klienta i zasoby sklepu lub wykonawcy, co świadczy o tym, że Wnioskodawca mógłby korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 13 ust. 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu.

Zatem, jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego w tym związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np. podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne.

Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 3 lipca 2020 r. i zajmuje się projektowaniem wnętrz nieruchomości - głównie domów i mieszkań. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług z uwagi na fakt, że wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł. Wnioskodawca zamierza rozszerzyć zakres działalności poprzez rozpoczęcie współpracy ze sklepami, w których Klienci Wnioskodawcy mogą nabyć towary, które Wnioskodawca wykorzystuje w projektach wizualizacji wnętrz (np. płytki, parkiet, meble, wszelkiego rodzaju elementy wyposażenia wnętrz) oraz z wykonawcami zajmującymi się realizacją rozwiązań projektowych (np. stolarze, ślusarze, ekipy wykończeniowe). Współpraca polegałaby na tym, że: 1. Wnioskodawca podawałby Klientowi korzystającemu z jego usług w zakresie projektowania wnętrz dane identyfikacyjne oraz kontaktowe do sklepu, w którym możliwe jest nabycie towarów, które zostały wykorzystane w projekcie wnętrza lub dane identyfikacyjne oraz kontaktowe do wykonawców zajmujących się realizacją rozwiązań projektowych; 2. Klient z polecenia Wnioskodawcy dokonywałby zakupów w sklepie, w którym możliwe jest nabycie towarów, które zostały wykorzystane w projekcie wnętrza lub korzystałby z usług wykonawców zajmujących się realizacją rozwiązań projektowych; 3. Wnioskodawca otrzymywałby określony w umowie ze sklepem procent wynagrodzenia (prowizję) od wartości zakupów dokonanych przez Klienta we wskazanym przez Wnioskodawcę sklepie lub określony w umowie z wykonawcą procent wynagrodzenia (prowizję) od wartości usług realizowanych przez wykonawcę. Wnioskodawca byłby związany ze sklepem oraz wykonawcą pisemną umową określającą zasady współpracy.

Nie dochodzi do przeniesienia na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania jak właściciel towarem (artykułem) w zakupie którego pośredniczy Wnioskodawca.

Wnioskodawca nie udziela porad. Nie wskazuje funkcjonalności artykułów i materiałów. Nie wskazuje technologicznych rozwiązań. Nie udziela fachowych zaleceń. Usługa projektowania wnętrz obejmuje oględziny pomieszczenia, wykonanie pomiarów i planu pomieszczenia, wysłuchanie potrzeb zleceniodawcy i jego wizji co do wyglądu pomieszczenia oraz wyposażenia, a następnie wykonanie projektu aranżacji wnętrza w programie komputerowym - w tym wizualizacji pomieszczeń oraz dokumentacji technicznej np. łazienki, kuchni, pokoju wraz z umeblowaniem, wyposażeniem i dodatkami.

Dodatkowo, w związku z planowanym uzyskiwaniem prowizji od produktów (lub usług) zakupionych przez Klienta, rola Wnioskodawcy miałaby polegać na przekazaniu Klientowi korzystającemu z usług w zakresie projektowania wnętrz danych identyfikacyjnych oraz kontaktowych do sklepu, w którym możliwe jest nabycie towarów, które zostały wykorzystane w projekcie wnętrza i wskazane zostały w specyfikacji tzw. liście zakupów.

Wnioskodawca nie świadczy ani nie zamierza świadczyć czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 1), pkt 2 lit. a), c), d) oraz pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy uzyskując prowizję w postaci części wynagrodzenia sklepu lub wykonawcy od transakcji z Klientem, któremu Wnioskodawca przekazał dane identyfikacyjne i dane kontaktowe sklepu lub wykonawcy, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, jeżeli wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim roku obrotowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł.

Analiza treści wniosku oraz cytowanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej faktycznie będzie wykonywał wyłącznie czynności w zakresie opisanym we wniosku tj. świadczył usługi projektowania wnętrz nieruchomości oraz usługi, za które będzie otrzymywał określony w umowie (o współpracy ze sklepami, wykonawcami) procent wynagrodzenia (prowizję) od wartości zakupów dokonanych przez klienta we wskazanym przez Wnioskodawcę sklepie lub prowizję od wartości usług realizowanych przez wykonawcę

i jednocześnie w ramach tej działalności Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a przede wszystkim nie będzie udzielać porad, nie będzie wskazywać funkcjonalności artykułów i materiałów, jak również nie będzie wskazywać technologicznych rozwiązań i nie będzie udzielać fachowych zaleceń, to Wnioskodawca będzie miał prawo korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jeżeli w ramach wykonanych w roku 2020 oraz wykonywanych w roku 2021 usług wartość sprzedaży nie przekroczyła odpowiednio w proporcji oraz łącznie kwoty 200.000 zł.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przypisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.