Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-416/14/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-08
Teza: 1. Czy takie wyodrębnienie (opisane w stanie faktycznym – winno być zdarzeniu przyszłym), pozwala na uznanie NZOZ-u, jako odrębnego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, a zatem pozwala na zastosowanie zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie dochodu uzyskiwanego przez NZOZ z tytułu świadczenia usług ochrony zdrowia, w związku z przeznaczeniem go na cele ochrony zdrowia? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) 2. Czy takie wyodrębnienie na potrzeby zwolnienia określonego w art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wymaga odrębnego numeru NIP dla NZOZ? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) 3. Czy takie wyodrębnienie wymaga odrębnego zeznania rocznego składanego dla NZOZ? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
Słowa kluczowe: opieka-opieka zdrowotna-niepubliczny zakład opieki zdrowotnej; podatnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 31 marca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 8 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   ustalenia, czy niepubliczny zakład opieki zdrowotnej może być uznany za podatnika podatku dochodowego, a w konsekwencji korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - **jest nieprawidłowe.**
*   obowiązku dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego przez wyodrębniony niepubliczny zakład opieki zdrowotnej - **jest prawidłowe**, (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
*   obowiązku złożenia zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym przez wyodrębniony niepubliczny zakład opieki zdrowotnej - **jest prawidłowe**. (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   ustalenia, czy niepubliczny zakład opieki zdrowotnej może być uznany za podatnika podatku dochodowego, a w konsekwencji korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   obowiązku dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego przez wyodrębniony niepubliczny zakład opieki zdrowotnej,
*   obowiązku złożenia zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym przez wyodrębniony niepubliczny zakład opieki zdrowotnej.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z o. o. (dalej: „Spółka”). W najbliższej przyszłości Spółka zamierza wyodrębnić ze swojej struktury Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej (dalej: „NZOZ”) w sposób pełny. Wyodrębnienie będzie polegało na:

*   wyposażeniu NZOZ w odrębny majątek, do którego na mocy uchwały wspólników zostaną zaliczone konkretne aktywa,
*   nadaniu NZOZ-owi odrębnego statutu określającego m.in. jego strukturę organizacyjną,
*   NZOZ będzie miał własnego kierownika,
*   NZOZ będzie posiadał własna nazwę i szczególny przedmiot działania, tj. świadczenie usług z zakresu ochrony zdrowia,
*   NZOZ będzie podlegał wyodrębnieniu finansowo-księgowemu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy takie wyodrębnienie (opisane w stanie faktycznym – winno być zdarzeniu przyszłym), pozwala na uznanie NZOZ-u, jako odrębnego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, a zatem pozwala na zastosowanie zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie dochodu uzyskiwanego przez NZOZ z tytułu świadczenia usług ochrony zdrowia, w związku z przeznaczeniem go na cele ochrony zdrowia? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
2.  Czy takie wyodrębnienie na potrzeby zwolnienia określonego w art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wymaga odrębnego numeru NIP dla NZOZ? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
3.  Czy takie wyodrębnienie wymaga odrębnego zeznania rocznego składanego dla NZOZ? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Spółki, NZOZ, który będzie przez nią utworzony będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., określana dalej skrótem „updop”) skoro, zgodnie z art. 1 ust. 2 updop, przysługuje mu status odrębnego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

Zdaniem Spółki, NZOZ nie będzie musiał posiadać osobnego nr NIP oraz nie będzie musiał składać osobnego zeznania rocznego. Wystarczy aby NZOZ był księgowany na osobnych kontach oraz, aby struktura jego finansów była osobno ujęta w sprawozdaniu finansowym.

W tym miejscu należy wskazać, że stanowisko Spółki jest zbieżne z aktualną linią orzeczniczą, co znajduje odzwierciedlenie w następujących orzeczeniach:

*   wyrok NSA z 26 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 1937/10,
*   wyrok NSA z 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 1828/10,
*   wyrok NSA z 26 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 1770/11,
*   wyrok WSA w Warszawie z 31 stycznia 2012 r. sygn.. akt I SA/Bd 1048/11,
*   wyrok WSA w Warszawie z 10 czerwca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 282/10,
*   wyrok WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 113/13.

Zdaniem Spółki, zaznaczyć trzeba, że zagadnieniem kluczowym odpowiedzi na postawione pytania jest stwierdzenie, czy utworzony przez nią NZOZ będzie jednostką organizacyjną, gdyż jeśli stwierdzi się że tak to dla tak ustanowionego NZOZ-u stosować się będzie w całej rozciągłości updop.

Zgodnie z doktryną atrybutami jednostek organizacyjnych są:

*   posiadanie struktury organizacyjnej,
*   działalność za pośrednictwem organów,
*   zdolność prawna w zakresie prawa materialnego,
*   zdolność procesowa,
*   zdolność upadłościowa,
*   posiadanie własnego majątku,
*   odpowiedzialność własnym majątkiem

\-przy czym wystarczające jest posiadanie przez dany podmiot przynajmniej jednej z wyżej wymienionych cech. Tak też doktryna (S. Janczewski, Spółka jawna w nowym kodeksie handlowym. PPH 1934, s. 50; S. Włodyka (w:) S. Włodyka, Prawo spółek (praca zbiorowa pod red. S. Włodyki) Kraków 1991, s. 198- 200; W. Pyzioł (w:) S. Włodyka, Prawo spółek (praca zbiorowo pod red, S. Włodyki) Kraków 1991, s. 313; również S. Sołtysiński (w:) S. Sołtysiński, A. Szajkowski, J. Szwaja, Kodeks Handlowy. Komentarz. 11. Warszawa 1997, s. 44- 46).

Biorąc powyższe pod uwagę utworzony przez Spółkę podmiot będzie jednostką organizacyjną odrębną od niej ze wszystkimi tego konsekwencjami na gruncie updop.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., określana dalej skrótem „updop”), regulują opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji, zwanych dalej „podatnikami” (art. 1 ust. 1 tej ustawy). Z ustępu 2 tego artykułu wynika ponadto, że przepisy ustawy mają zastosowanie również do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.

Analiza posiadania przez niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej przymiotu podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych wymaga odniesienia się do przepisów regulujących ich status, a mianowicie do przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 217).

Zgodnie z art. 1 ustawy o działalności leczniczej, ustawa określa:

1.  zasady wykonywania działalności leczniczej,
2.  zasady funkcjonowania podmiotów wykonujących działalność leczniczą niebędących przedsiębiorcami,
3.  zasady prowadzenia rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą,
4.  normy czasu pracy pracowników podmiotów leczniczych,
5.  zasady sprawowania nadzoru nad wykonywaniem działalności leczniczej oraz podmiotami wykonującymi działalność leczniczą.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, podmiotami leczniczymi są:

1.przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 r., poz. 672) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,

2.samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,

3.jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

4.instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. Nr 96, poz. 618 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 185, poz. 1092),

5.fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej,

5a.posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których mowa w pkt 5,

6.osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania

\-w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.

Jednocześnie, stosownie do ust. 2 tego artykułu, określone ustawą prawa i obowiązki podmiotu leczniczego dotyczą wyłącznie wykonywanej przez ten podmiot działalności leczniczej i są wykonywane przez kierownika tego podmiotu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Natomiast z art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej wynika, że określenie „kierownik” oznacza zarząd spółki kapitałowej, a w przypadku innych podmiotów wykonujących działalność leczniczą osobę uprawnioną do kierowania tymi podmiotami i ich reprezentowania na zewnątrz, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Z art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, wynika, że działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. W myśl art. 3 ust. 2 tej ustawy, działalność lecznicza może również polegać na:

1.  promocji zdrowia lub
2.  realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii medycznych oraz metod leczenia.

Należy przy tym podkreślić, że w słowniczku (art. 2 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej) zostały zdefiniowane m.in. następujące pojęcia:

*   podmiot leczniczy niebędący przedsiębiorcą – podmiot leczniczy wymieniony w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3 (pkt 4),
*   podmiot wykonujący działalność leczniczą – podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarz lub pielęgniarka wykonujący zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5 (pkt 5),
*   przedsiębiorstwo - zespół składników majątkowych, za pomocą którego podmiot leczniczy wykonuje określony rodzaj działalności leczniczej (pkt 8).

W art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121), zdefiniowano przedsiębiorstwo, jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Przepis ten zawiera ponadto przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa.

Ponadto, celem uregulowania statusu niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej w art. 205 ustawy o działalności leczniczej wskazano, że z dniem wejścia w życie ustawy niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej stają się przedsiębiorstwami podmiotów leczniczych.

Powyższe oznacza, że z dniem wejścia w życie ustawy o działalności leczniczej dotychczasowe NZOZ-y utraciły przypisywaną im odrębność organizacyjną od podmiotów je tworzących, bowiem z mocy prawa stają się przedsiębiorstwami podmiotów leczniczych, zaś pracownicy zatrudnieni w tych zakładach stają się pracownikami odpowiednich podmiotów leczniczych (art. 210 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej). Ustawa o działalności leczniczej nie posługuje się pojęciem „zakład opieki zdrowotnej”. Firmę podmiotu wykonującego działalność leczniczą, jak i strukturę organizacyjną jego przedsiębiorstwa określa regulamin organizacyjny, co wynika z art. 24 ustawy o działalności leczniczej. Ustawodawca zastrzega ponadto, że w przypadku gdy przepisy odrębne nakładają obowiązek na zakład opieki zdrowotnej albo przyznają takiemu zakładowi prawo, te obowiązki albo prawa dotyczą podmiotu leczniczego, zaś ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o zakładzie opieki zdrowotnej, rozumie się przez to przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego (art. 218 ustawy o działalności leczniczej).

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 672), przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że w niniejszej sprawie podmiotem leczniczym będzie Spółka, która będzie przedsiębiorcą wykonującym działalność leczniczą poprzez zespół składników majątkowych służących do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Niniejsze wskazuje, że – w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2011 r. – działalność lecznicza będzie prowadzona przez Spółkę (osobę prawną), a nie przez niepubliczny zakład opieki zdrowotnej.

W konsekwencji, skoro NZOZ utworzony przez Spółkę nie może zostać uznany za samodzielnego podatnika odrębnego od Spółki, to na gruncie przepisów updop nie może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, z którego wynika, że wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Reasumując, NZOZ, utworzony przez Spółkę, nie może być jednostką odrębną, czyli jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą. W świetle powyższego, NZOZ nie będzie uznany za samodzielnego podatnika na gruncie przepisów updop. Będzie on tylko wyodrębnioną organizacyjnie formą działalności podmiotu, który go utworzył, a w związku z tym, nie spełnia przesłanek, aby korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 updop.

Odpowiadając na pytanie nr 2 wskazać należy na uregulowania zawarte w ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1314). Ustawa ta określa m.in. zasady ewidencji podatników, zasady i tryb nadawania numeru identyfikacji podatkowej, zwanego dalej „NIP” oraz zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym (art. 1 tej ustawy). Z kolei art. 2 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu. Natomiast zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek wewnętrznych będących podatnikami – NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej.

Powyższa regulacja nakazuje podmiotowi, będącemu podatnikiem na mocy odrębnych przepisów (tj. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Jednakże, jak wskazano powyżej w odpowiedzi na pytanie nr 1, NZOZ nie będzie odrębnym od Spółki z o.o. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych; tym samym zgodnie z art. 5 ww. ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników nie ma obowiązku dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego.

Z kolei, w kwestii czy wskazane w opisie zdarzenia przyszłego wyodrębnienie NZOZ wymaga odrębnego zeznania rocznego składanego dla NZOZ (pytanie nr 3) należy zwrócić uwagę na art. 27 ust. 1 updop. W myśl powołanego przepisu, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Zgodnie z przedstawionym wyżej stanowiskiem tut. Organu zawartym w odpowiedzi na pytanie nr 1, NZOZ nie jest niezależnym od Spółki podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a zatem – na podstawie przytoczonego powyżej przepisu – nie jest zobowiązany do składania odrębnego zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Spółki w zakresie:

*   ustalenia, czy niepubliczny zakład opieki zdrowotnej może być uznany za podatnika podatku dochodowego, a w konsekwencji korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest nieprawidłowe.
*   obowiązku dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego przez wyodrębniony niepubliczny zakład opieki zdrowotnej - jest prawidłowe,
*   obowiązku złożenia zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym przez wyodrębniony niepubliczny zakład opieki zdrowotnej - jest prawidłowe.

Odnośnie przywołanych przez Spółkę wyroków sądów administracyjnych należy zauważyć, że zapadły one w odmiennym stanie prawnym, tj. na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 z późn. zm.), która przestała obowiązywać z dniem 30 czerwca 2011 r., a zatem nie mogą stanowić odniesienia na gruncie przedmiotowej sprawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.