Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.156.2021.1.NK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-04
Teza: Brak prawa do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; powiat; projekt; samochód-samochód specjalistyczny; wyposażenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2021 r. (data wpływu 7 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu pn. „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu pn. „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Powiat X (dalej również Wnioskodawca) jako jednostka samorządu terytorialnego posiadająca osobowość prawną, działa na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920).

W ramach obowiązków statutowych Powiat X prowadzi politykę rozwoju, na którą składa się m.in. pozyskiwanie publicznych środków finansowych, w tym środków z Unii Europejskiej w celu realizacji zadań z zakresu porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli.

Zgodnie z zapisami Ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1856), do zadań Starosty w sprawach zarządzania kryzysowego należy m.in. kierowanie działaniami związanymi z monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i usuwaniem skutków zagrożeń na terenie powiatu.

W ramach wykonywanych obowiązków opracowany został projekt pn. „(…)”, planowany do realizacji ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Y na lata 2014-2020.

Projekt będzie realizowany przez Województwo Y (lidera Projektu) oraz powiaty województwa Y, w tym również miasto na prawach powiatu (Powiat Z), które podpiszą porozumienie partnerskie z liderem w sprawie wspólnej realizacji zadania.

Głównym przedmiotem projektu jest zakup 11 pojazdów ciężarowych (typu (…)) wraz z wyposażeniem na potrzeby powiatowych służb zarządzania kryzysowego w województwie Y.

Pojazdy zostaną wyposażone w sprzęt niezbędny do przeprowadzenia akcji szybkiego reagowania, w celu zapobiegania sytuacjom kryzysowym, przejmowania nad nimi kontroli, usuwania ich skutków m.in. taki jak: wyciągarka, hak, dodatkowe oświetlenie, opony do jazdy w terenie. Elementem wyposażenia będzie również namiot pneumatyczny wraz z agregatem prądotwórczym oraz z ekwipunkiem umożliwiającym utworzenie mobilnego punktu sanitarnego. W związku z panującą sytuacją epidemiologiczną zakupiony sprzęt umożliwi skuteczną i zarazem bezpieczną walkę z pandemią COVID-19. Mobilne punkty sanitarne ułatwią dostęp do badania lub w razie potrzeby transport do punktu szczepień.

W ramach projektu zadaniem Powiatu X będzie zakup pojazdu oraz wyposażenia.

W wyniku realizacji projektu Powiat X nie będzie osiągał jakichkolwiek przychodów, ani w trakcie jego realizacji, ani po jego zakończeniu, a jego efekty nie będą wykorzystywane przez Powiat X do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nabywane w celu realizacji projektu towary i usługi nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Powiat X prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu, uchwalanego na rok kalendarzowy i jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Faktury związane z realizacją projektu dotyczące zadań Powiatu będą wystawiane na: Powiat X, (…).

W związku z warunkami przyznawania pomocy ze środków unijnych, Powiat X jako beneficjent zobowiązany jest dołączyć indywidualną interpretację, „czy w odniesieniu do realizowanego przez powiat projektu istnieje możliwość odzyskania podatku VAT”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Powiat X będzie miał prawo do odliczenia w całości lub w części kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu pn. „(…)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2020 poz. 106) – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zgodnie z przywołanymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunek uprawniający do odliczenia w powyższym przypadku nie zostanie spełniony, gdyż towary i usługi zakupione w ramach realizacji projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem, Powiat X nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem. Tym samym nie będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast w myśl przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U z 2020 r., poz. 920), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Powiat ma osobowość prawną (art. 2 ust. 2 cyt. ustawy).

Natomiast na mocy art. 4 ust. 1 pkt 15 i 16 ww. ustawy, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania powiatowego magazynu przeciwpowodziowego, przeciwpożarowej i zapobiegania innym nadzwyczajnym zagrożeniom życia i zdrowia ludzi oraz środowiska.

W myśl art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1856 ze zm.), do zadań starosty w sprawach zarządzania kryzysowego należy kierowanie monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i usuwaniem skutków zagrożeń na terenie powiatu.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Powiat X jako jednostka samorządu terytorialnego posiadająca osobowość prawną, działa na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym. W ramach obowiązków statutowych Powiat X prowadzi politykę rozwoju, na którą składa się m.in. pozyskiwanie publicznych środków finansowych, w tym środków z Unii Europejskiej w celu realizacji zadań z zakresu porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli.

W ramach wykonywanych obowiązków opracowany został projekt pn. „(…)”, planowany do realizacji ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Y na lata 2014-2020.

Projekt będzie realizowany przez Województwo Y (lidera Projektu) oraz powiaty województwa Y, w tym również miasto na prawach powiatu (Powiat Z), które podpiszą porozumienie partnerskie z liderem w sprawie wspólnej realizacji zadania.

Głównym przedmiotem projektu jest zakup 11 pojazdów ciężarowych (typu (…)) wraz z wyposażeniem na potrzeby powiatowych służb zarządzania kryzysowego w województwie Y.

Pojazdy zostaną wyposażone w sprzęt niezbędny do przeprowadzenia akcji szybkiego reagowania, w celu zapobiegania sytuacjom kryzysowym, przejmowania nad nimi kontroli, usuwania ich skutków m.in. taki jak: wyciągarka, hak, dodatkowe oświetlenie, opony do jazdy w terenie. Elementem wyposażenia będzie również namiot pneumatyczny wraz z agregatem prądotwórczym oraz z ekwipunkiem umożliwiającym utworzenie mobilnego punktu sanitarnego. W związku z panującą sytuacją epidemiologiczną zakupiony sprzęt umożliwi skuteczną i zarazem bezpieczną walkę z pandemią COVID-19. Mobilne punkty sanitarne ułatwią dostęp do badania lub w razie potrzeby transport do punktu szczepień.

W ramach projektu zadaniem Powiatu X będzie zakup pojazdu oraz wyposażenia.

W wyniku realizacji projektu Powiat X nie będzie osiągał jakichkolwiek przychodów, ani w trakcie jego realizacji, ani po jego zakończeniu, a jego efekty nie będą wykorzystywane przez Powiat X do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nabywane w celu realizacji projektu towary i usługi nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Powiat X prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu, uchwalanego na rok kalendarzowy i jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Faktury związane z realizacją projektu dotyczące zadań Powiatu będą wystawiane na: Powiat X, (…).

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą prawa do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu pn. „(…)”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Jak wskazał Wnioskodawca, w wyniku realizacji projektu Powiat X nie będzie osiągał jakichkolwiek przychodów, ani w trakcie jego realizacji, ani po jego zakończeniu, a jego efekty nie będą wykorzystywane przez Powiat X do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ponadto, nabywane w celu realizacji projektu towary i usługi nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Zatem w analizowanej sprawie podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego nie będzie spełniony. Tym samym Wnioskodawca nie będzie miał – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją opisanego projektu.

Podsumowując, Powiat X nie będzie miał prawa do odliczenia, ani w całości, ani w części kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu pn. „(…)”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.