Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1/14-3/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-28
Teza: opodatkowanie sprzedaży palet drewnianych oraz rozliczenie podatku z tytułu nabycia odpadów drewnianych (zasady ogólne - art. 17 ust. 1 pkt 7 nie ma zastosowania)
Słowa kluczowe: obciążenia; odpady (śmieci); paleta; podatek-podatek od towarów i usług; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2013 r. (data wpływu 2 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży palet drewnianych oraz rozliczenia podatku z tytułu nabycia odpadów drewnianych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży palet drewnianych oraz rozliczenia podatku z tytułu nabycia odpadów drewnianych

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie odzysku, recyklingu odpadów oraz sprzedaży m.in. palet drewnianych. Wnioskodawca posiada od 12 grudnia 2005 r. Zezwolenie na zbieranie odpadów wydane przez Starostę. Ponadto Wnioskodawca posiada od 21 listopada 2007 r. Zezwolenie na prowadzenie odzysku odpadów.

Palety drewniane są jednym z rodzajów opakowań i są produkowane z drewna oraz z gwoździ. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU) 2008 zalicza opakowania drewniane, w tym palety, do grupowania 16.24 – „Opakowania drewniane”. W grupie 16.24.1 Opakowania drewniane znajduje się klasa 16.24.11 – „Palety, palety skrzyniowe i pozostałe płyty załadunkowe, z drewna” oraz podklasa 16.24.11.0 – „Palety, palety skrzyniowe i pozostałe płyty załadunkowe, z drewna”. W podklasie 16.24.13 znajdują się pozostałe opakowania drewniane i ich części.

Natomiast według PKWiU odpady z drewna zaliczane są do kodu o numerze PKWiU 38.11.59.

Zainteresowany będzie czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nie skorzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, a dostawa nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2. Na fakturach dokumentujących sprzedaż Zainteresowany będzie stosował opis - sprzedaż palet drewnianych używanych i sprzedaż palet drewnianych nowych lub sprzedaż palet drewnianych.

Z uwagi na fakt, że zmianie uległ system naliczania i odliczania podatku od towarów i usług w obrocie między innymi odpadami innymi niż niebezpieczne zawierające metal, zgodnie z którym do tego typu transakcji stosuje się procedurę odwrotnego obciążenia, Wnioskodawca powziął wątpliwość co do sposobu rozliczenia transakcji sprzedaży palet drewnianych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo do faktur dokumentujących sprzedaż palet drewnianych Wnioskodawca stosuje podstawowe zasady opodatkowania podatkiem VAT i faktury powinny być wystawiane przez Wnioskodawcę z zastosowaniem podstawowej stawki podatku, czyli 23%, a także nabywane przez Wnioskodawcę odpady drewniane sklasyfikowane według PKWiU w grupie 38.11.59 podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tzn. Wnioskodawca nie jest obowiązany do rozliczenia podatku jako nabywca?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo stosuje podstawową zasadę opodatkowania sprzedaży palet drewnianych a nie zasadę odwrotnego obciążenia.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm., zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy). Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35), w okresie od 1 kwietnia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1 (w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą) jest spełniony, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy. W załączniku nr 11 do ustawy - stanowiącym wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy - ustawodawca wskazał:

1.  ex 24.10.14.0 - Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali - wyłącznie wlewki lub gęsi zwykłe ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu;
2.  ex 24.45.30.0 - Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali - wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych;
3.  38.11.51.0 - Odpady szklane,
4.  38.11.54.0 - Pozostałe odpady gumowe;
5.  38.11.55.0 - Odpady z tworzyw sztucznych;
6.  38.11.58.0 - Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
7.  38.12.27 - Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne;
8.  ex 38.32.29.0 - Surowce wtórne z pozostałych metali - wyłącznie odpady i złom.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, a dostawy nie są objęte zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 2. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawidłowości opodatkowania oraz udokumentowania dokonywanych transakcji sprzedaży palet.

Należy stwierdzić, że podana klasyfikacja statystyczna sprzedawanych towarów (palet drewnianych) o symbolu PKWiU 16.24 – to „Opakowania drewniane”. W grupie 16.24.1 „Opakowania drewniane” znajduje się klasa 16.24.11 – „Palety, palety skrzyniowe i pozostałe płyty załadunkowe, z drewna” oraz podklasa 16.24.11.0 - „Palety, palety skrzyniowe i pozostałe płyty załadunkowe, z drewna”. W podklasie 16.24.13 znajdują się pozostałe opakowania drewniane i ich części.

Jak widać zatem palety drewniane nie mieszczą się wśród klasyfikacji statystycznych towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy, zatem stosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, nie będzie mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1 a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku (art. 106 ust. 1a ustawy).

Wskazać należy, że ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury, zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy. Stosownie do ww. przepisów - fakturę wystawia:

1.  zarejestrowany podatnik VAT czynny;
2.  podatnik, o którym mowa w art. 16 ustawy, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.

Znowelizowane przepisy zawierają katalog danych, które winna zawierać faktura. Zgodnie z tym przepisem, faktura powinna zawierać:

1.  datę jej wystawienia;
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem.

Zatem sprzedaż przez Wnioskodawcę palet drewnianych (sklasyfikowanych wg PKWiU pod symbolem 16.24.11.0) na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy, nie jest objęta mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatników, na rzecz których są dokonywane dostawy ww. towarów. Zainteresowany jest zobowiązany do udokumentowania tych dostaw poprzez wystawienie faktur VAT stosownie do powołanych przepisów rozporządzenia, z zastosowaniem podstawowej stawki VAT.

Także nabywanie towarów w postaci odpadów z drewna zaklasyfikowanych według PKWiU do grupy 38.11.59 nie mieści się w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, tym samym powinno być opodatkowane na zasadach ogólnych.

Reasumując, Wnioskodawca zarówno do faktur dokumentujących sprzedaż palet drewnianych jak i do nabycia odpadów drewnianych nie będzie zobowiązany stosować zasady odwrotnego obciążenia, ponieważ czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT przez Zainteresowanego według 23% stawki podatku.

Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że jeżeli przedmiotowe towary w postaci palet drewnianych nie mieszczą się w PKWiU w grupowaniu 38.11.58.0, a według 16.24.11.0, to przedmiotem dokonywanych dostaw nie będzie towar określony w załączniku nr 11 do ustawy. Tym samym, do dostaw przedmiotowych towarów będących przedmiotem wniosku, w sytuacji, gdy dokonującym ich dostawy jest podatnik (Wnioskodawca), o którym mowa w art. 15 ustawy, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz nabywca (kontrahent Wnioskodawcy) jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy, nie należy stosować metody „odwrotnego obciążenia”. Sprzedaż palet drewnianych będzie podlegać opodatkowaniu według 23% stawki podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Natomiast towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, jako czynny podatnik VAT, niekorzystający ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, zajmuje się m.in. odzyskiem i recyklingiem odpadów z drewna oraz sprzedażą palet drewnianych. Sprzedaż ta nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Wnioskodawca zaklasyfikował sprzedawane towary wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2008) do grupowania: 16.24 - Opakowania drewniane, klasa 16.24.11 - Palety, palety skrzyniowe i pozostałe płyty załadunkowe, z drewna, podklasa 16.24.11.0 - Palety, palety skrzyniowe pozostałe płyty załadunkowe, z drewna. W podklasie 16.24.13 znajdują się pozostałe opakowania drewniane i ich części.

Natomiast według kodu o numerze PKWiU 38.11.59 Wnioskodawca klasyfikuje odpady z drewna.

Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z uznaniem, czy do faktur dokumentujących sprzedaż opisanych palet drewnianych prawidłowo stosuje podstawowe zasady opodatkowania podatkiem VAT i wystawia faktury ze stawką podatku w wysokości 23%, a także - czy nabywane przez Wnioskodawcę odpady drewniane sklasyfikowane według PKWiU w grupie 38.11.59 podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. nie ma do nich zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedanie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2;

Natomiast art. 17 ust. 2 ustawy stanowi, że w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Powołany przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy wprowadza zatem mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy.

Ww. mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  nabywcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
2.  dostawcą ww. towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
3.  dostawca ww. towarów nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy,
4.  dostawa ww. towarów nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W takiej sytuacji nabywca, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu nabycia ww. towarów.

Załącznik nr 11 do ustawy, zmieniony z dniem 1 października 2013 r. przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 1027), zawiera katalog towarów, identyfikowanych przy pomocy klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, których dostawa objęta jest mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Wnioskodawca wskazał, że dokonuje sprzedaży palet drewnianych, które należą do grupowania PKWiU 16.24.11.0, a także nabywa odpady z drewna o symbolu PKWiU 38.11.59.

Analiza powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego opisu sprawy wskazuje, że zarówno sprzedawane jak i nabywane przez Wnioskodawcę produkty, sklasyfikowane pod ww. symbolami PKWiU, nie zostały wymienione w załączniku nr 11 do ustawy zawierającym wykaz towarów, do których stosuje się mechanizm odwrotnego obciążenia.

Zatem, skoro opisane towary nie zostały wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, należy uznać, że norma przewidziana w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy nie znajdzie zastosowania dla dostawy i nabycia tych towarów. Tym samym, w przypadku sprzedaży palet drewnianych przez Wnioskodawcę, to na Nim będzie ciążył obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu tych transakcji na zasadach ogólnych. Natomiast dokonując nabycia odpadów drewnianych, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozliczenia podatku jako nabywca na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku (art. 106 ust. 1a ustawy).

Szczegółowe zasady wystawiania faktur uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. nr 68, poz. 360, z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, faktury wystawiają zarejestrowani podatnicy VAT czynni. Natomiast zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia faktura powinna zawierać:

1.  datę jej wystawienia;
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem.

Z powyższych przepisów wynika, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Stosownie do § 5 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi, faktura powinna zawierać dodatkowo wyrazy "odwrotne obciążenie".

Przy tym, w myśl § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy, jest nabywca towaru lub usługobiorca, faktura nie zawiera danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

Powołane przepisy określają, jakie czynności i jakie zdarzenia gospodarcze podlegają udokumentowaniu fakturą VAT. Sytuacja przedstawiona przez Wnioskodawcę mieści się w zakresie sprzedaży, zatem jest On zobowiązany wystawić fakturę z tytułu dostawy (sprzedaży palet drewnianych) na zasadach ogólnych. Faktura taka powinna zawierać wszystkie elementy, które obowiązkowo powinny znaleźć się na tzw. fakturze typowej, tj. fakturze wystawianej dla udokumentowania opodatkowanej sprzedaży (krajowej) dokonywanej na rzecz innego podatnika.

Tytułem podsumowania, Wnioskodawca prawidłowo stosuje do faktur dokumentujących sprzedaż palet drewnianych o PKWiU 16.24 podstawowe zasady opodatkowania podatkiem VAT, a faktury te powinny być wystawiane z zastosowaniem podstawowej stawki podatku, czyli 23%. Także nabywane przez Wnioskodawcę odpady drewniane sklasyfikowane według PKWiU 38.11.59 podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, co oznacza, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia podatku jako nabywca.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie klasyfikacji statystycznej wskazanej przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego. Organ podatkowy nie jest bowiem uprawniony do klasyfikowania towarów lub usług do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązków zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy).

W zakresie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.