Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.399.2023.11.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji
sprzedaży nieruchomości oraz brak prawa do odliczenia
podatku naliczonego związanego z nabyciem ww.
nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 23 maja 2023 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości
        oraz
      - braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww.
        nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lipca 2023 r. (wpływ 7
    sierpnia 2023 r.).
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
      2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        (...) SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCI
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany będący stroną postępowania – A.A. na podstawie umowy darowizny nabył
    do majątku odrębnego od osoby fizycznej w 2010 r. nieruchomość o numerze KW (...).
    Wchodzące w skład nieruchomości dwie działki nie są zabudowane. Nieruchomość ma
    wpisany w KW sposób korzystania: nieruchomość rolna. Zgodnie z planem
    zagospodarowania obowiązującego od 2005 r. nieruchomość ma przypisaną możliwość
    prowadzenia usług uciążliwych. Nieruchomość nigdy nie była związana z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, nie była też wydzierżawiana, czy też w inny sposób
    udostępniana odpłatnie osobom trzecim. Od nieruchomości opłacany jest podatek rolny.

    Od 2010 r. Zainteresowany nie podejmował żadnych czynności dotyczących
    nieruchomości – nie dokonywał podziału na działki, nie występował o zmianę
    przeznaczenia nieruchomości, nie udostępniał jej odpłatnie osobom trzecim.
    Zainteresowany nigdy też nie oferował nieruchomości do sprzedaży – nie zamieszczał
    ogłoszeń, ofert, nie zawierał umów z pośrednikami nieruchomości. Zainteresowanemu w
    związku z nabyciem i władaniem nieruchomością nigdy nie przysługiwało prawo odliczenia
    podatku naliczonego VAT.
    Zainteresowany aktualnie zamierza zbyć nieruchomość. Nabywca – podmiot
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania – (...) sp. z o.o. – samodzielnie odnalazł
    kontakt do Zainteresowanego, zaproponował nabycie nieruchomości, na co
    Zainteresowany po wynegocjowaniu warunków sprzedaży przystał, zawierając umowę
    przedwstępną. Kwotę uzyskaną ze sprzedaży Zainteresowany zamierza przeznaczyć na
    cele osobiste.
    Od 2008 r. Zainteresowany nabył także inne nieruchomości:
      · 2008 r. – dom otrzymany w darowiźnie, zbyty w 2013 r.,
      · 2018 r. – nieruchomość rolna (zakup w postępowaniu egzekucyjnym),
      · 2018 r. – nieruchomość rolna (zakup w postępowaniu egzekucyjnym),
      · 2021 r. – nieruchomość rolna (zakup),
      · 07.2022 r. – garaż – nabycie ½ udziału od osoby fizycznej,
      · 10.2022 r. – nabycie drugiego udziału od syndyka masy upadłości osoby fizycznej.
        Zbycie miejsca postojowego w hali garażowej.
    Nieruchomości nabywane były jako lokowanie oszczędności, nie były wykorzystywane na
    potrzeby działalności gospodarczej. Zakup i sprzedaż garażu okazał się nieprzydatny dla
    celów życiowych Zainteresowanego. Poza zbyciem garażu Zainteresowany nie zbywał
    innych nieruchomości. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami, nie jest podatnikiem VAT.
    W uzupełnieniu Zainteresowany podał następujące informacje:
      1. Numery geodezyjne działek – działka nr (...) i działka nr (...) objęta księgą wieczystą
        (...) i będące jedną nieruchomością, którą zamierza nabyć ten sam podmiot.
        Niestety na chwilę obecną brak jest zgody zarządcy drogi na zjazd z drogi krajowej
        do wskazanej nieruchomości.
      2. Zainteresowany będący stroną postępowania nie jest czynnym, zarejestrowanym
        podatnikiem podatku VAT.
      3. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest zarejestrowanym czynnym
        podatnikiem podatku VAT.
      4. Spółka – z tego co udało się zorientować Zainteresowanemu będącemu stroną
        postępowania – zamierza wybudować na wskazanej nieruchomości obiekt
        handlowy, jednak nie chce ujawnić swoich tajemnic handlowych, co wskazuje, że
        będzie wykorzystywała nieruchomość objętą wskazanymi działkami gruntu do
        działalności opodatkowanych podatkiem VAT.
      5. Nieruchomość obejmująca wskazane działki od momentu ich nabycia są
        wykorzystywane wyłącznie do celów rolniczych.
      6. Zawarta została jedna umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości obejmującej
        działki gruntu numer (...) i numer (...), w której są zawarte następujące warunki co
        do stron, i tak:
        - sprzedający zobowiązuje się do przedłożenia do umowy przyrzeczonej zezwoleń
          wszystkich wierzycieli hipotecznych na wykreślenie z działu IV księgi wieczystej
          ujawnionych w niej hipotek;

        - sprzedający zobowiązany jest do przedłożenia do dnia zawarcia umowy
          przyrzeczonej zaświadczenia dotyczącego planu zagospodarowania
          przestrzennego, zaświadczenia dotyczącego planu urządzania lasu, wypisu z
          rejestru gruntów, zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzające
          brak zaległości podatkowych, zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
          o braku zaległości;
        - sprzedający wyraził zgodę na – wejście na nieruchomość przez osoby
          reprezentujące Nabywcę, celem przeprowadzenia badań geologicznych, z
          wyjątkiem prac poszukiwawczych i wydobywczych bursztynu; - na
          dysponowanie przez Nabywcę nieruchomością, opisaną w par. 1 umowy, na
          cele budowlane w rozumieniu art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku
          Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na
          budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Nabywcy nieruchomość,
          będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu;
          - ponadto na przeniesienie przez Nabywcę praw z niniejszej umowy
          przedwstępnej na osobę trzecią, która wstąpi w jej prawa i obowiązki z niej
          wynikające – przy czym prac i czynności, o których mowa Nabywca dokonywać
          będzie na swój koszt i swoim staraniem;
        - warunki, które muszą zostać spełnione są opisane powyżej i są to jednocześnie
          obowiązki stron;
        - pełnomocnictwo dla Nabywcy zostało opisane powyżej – wszelkie działania
          będzie on prowadził na własny koszt i ryzyko;
        - nie było szczególnego pełnomocnictwa do poszczególnych czynności i
          występowania w imieniu Zainteresowanego;
        - Nabywca będzie we własnym imieniu i na własny koszt dokonywał czynności,
          które są mu niezbędne do oceny możliwości zrealizowania jego założeń, które
          nie są znane Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania, a które
          pozwolą mu ocenić ryzyko związane z nabyciem nieruchomości obejmującej
          wskazane działki gruntu.
    Powyższe odpowiedzi dotyczą wszystkich działek objętych wspólną księgą wieczystą i
    dotyczącej jednej umowy przedwstępnej sprzedaży.
    Pytania (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    1) Czy czynność sprzedaży nieruchomości będzie podlegała podatkowi VAT?
    2) Czy nabycie od A.A (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) opisanej we
    wniosku nieruchomości składającej się z działek nr (...) i nr (...), będzie nabyciem od
    osoby niebędącej podatnikiem podatku VAT z tytułu tej czynności i w konsekwencji
    Spółce jako kupującemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Zdaniem Zainteresowanych:
    Stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1: czynność sprzedaży nieruchomości nie
    będzie podlegała podatkowi VAT.
    Nieruchomość od 2010 r. do dzisiaj wchodzi w skład majątku osobistego
    Zainteresowanego. Nie była nigdy związana z działalnością gospodarczą
    Zainteresowanego ani osoby trzeciej. Nie została nabyta w celu odsprzedaży, ale pochodzi
    z darowizny od członka najbliższej rodziny.
    Zainteresowany nigdy nie podejmował w stosunku do nieruchomości czynności, które
    kojarzone są z działaniami przedsiębiorców, w szczególności nie dokonywał zmian

    prowadzących do podwyższenia atrakcyjności bądź wartości nieruchomości (podział na
    działki, uzbrajanie, wytyczanie dróg itp.) ani też nigdy nie podejmował prób zbycia
    nieruchomości (nie zamieszczał ogłoszeń, ofert, nie zawierał umów z pośrednikami
    nieruchomości itp.). Nieruchomość przez cały czas własności Zainteresowanego nie
    zmieniła swego podstawowego przeznaczenia (nieruchomość rolna), przeznaczenie to nie
    było też nawet w niewielkim stopniu uzupełniane innymi funkcjami kojarzonymi z
    aktywnością przedsiębiorcy. Nie doszło także do zmiany planu zagospodarowania od 2005
    r. Zainteresowanemu w związku z nabyciem i władaniem nieruchomością nigdy nie
    przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego VAT.
    Zdaniem Zainteresowanego nie spełnia on kryteriów podatnika wynikających z art. 15 ust.
    1 i 2 ustawy VAT tzn. że sprzedaż nieruchomości nie spełnia kryteriów czynności
    wykonanej w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT.
    W szczególności Zainteresowany wskazuje, że nie prowadził na nieruchomości zarobkowej
    działalności w formie gospodarstwa rolnego.
    Swoje stanowisko opiera m.in. na treści interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 4 marca 2019 roku, 0111-KDIB3-2.4012.791.2018.2.MGO: „... jeśli osoba
    fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest
    okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w
    przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie nieruchomości nie stanowi
    działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz
    mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym”.
    Analizując orzecznictwo sądów administracyjnych i interpretacje KIS Zainteresowany
    oświadcza, że nie wykonywał w stosunku do nieruchomości czynności, które wskazywane
    są jako charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, tj.:
      - uzbrojenia terenu,
      - wytyczenia i utwardzenia dróg wewnętrznych,
      - ewentualnej zmiany sytuacji prawnej gruntów,
      - stosowania profesjonalnego marketingu nakierowanego na jak najkorzystniejsze
        zbycie nieruchomości,
      - zorganizowanego i powtarzalnego charakteru dokonywanych transakcji
        nakierowanego na zarobek, gdzie zysk nie jest zasadniczo przeznaczany na cele
        osobiste sprzedającego.
    Nawet jednak przy dokonaniu podziału nieruchomości na działki (co nie miało miejsca w
    przypadku Wnioskodawcy – nieruchomość w 2010 r. składała się już z dwóch działek) KIS
    w interpretacji indywidualnej z 3 stycznia 2023 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.766.2022.3.KW
    stwierdził, że sprzedający nieruchomość nie działa jako podatnik VAT: „Pojęcie „majątku
    prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy. Jednakże jak
    wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści
    orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. (...) Zatem

    należy uznać, że sprzedaż przez Pana działek budowlanych o numerach A1, A2, A3, A4, A5,
    A6, A7, wydzielonych z działki nr A, nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek
    świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia działek o numerach A1, A2,
    A3, A4, A5, A6, A7, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych działek wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmował
    Pan i nie będzie podejmował aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców.” – co warto podkreślić w stanie faktycznym tej sprawy Wnioskodawca
    podał, że jest czynnym podatnikiem VAT, świadczy usługi transportowe i sprzedaje
    drewno; otrzymaną w drodze darowizny nieruchomość Wnioskodawca podzielił na sześć
    działek budowlanych i wytyczył drogę dojazdową. Pomimo tych okoliczności organ KIS
    uznał, że zbycie działek nie podlega podatkowi VAT.
    Także orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. sprawy C-180/10 i C-181
    /10) wskazują, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie
    może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można
    dokonywać również jako czynności osobiste. Kryterium decydującym o zaliczeniu
    transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest
    podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców – a takich czynności Zainteresowany nie
    podejmował.
    Dodatkowo, w przypadku ewentualnych wątpliwości związanych z brakiem spełnienia
    przesłanek do uznania Zainteresowanego za podatnika VAT, zdaniem Zainteresowanego
    sprzedaż nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż
    tereny budowlane.
    Tym samym, skoro nieruchomość ma status gruntów rolnych, nie stanowi terenów
    budowlanych, jej sprzedaż nie podlega podatkowi VAT. Ewentualne zamiary nabywcy co
    do uzyskania w przyszłości pozwolenia na budowę i uzależnienie zawarcia przyrzeczonej
    umowy sprzedaży od uzyskania tego pozwolenia, nie wpłynie na zmianę klasyfikacji
    gruntu. Jak wskazuje m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca
    2022 r. I FSK 395/22 „Uzasadnione jest zapatrywanie, że decydujące znaczenie dla
    określenia przeznaczenia gruntu pod zabudowę względnie w innym celu (nie pod
    zabudowę), ma określenie w planie zagospodarowania przestrzennego - przeznaczenia
    podstawowego terenu. Natomiast funkcje dodatkowe wynikające z jego przeznaczenia
    dopuszczalnego (o charakterze pomocniczym), służą jedynie uzupełnieniu zasadniczego
    sposobu zagospodarowania danego terenu, ale go nie zmieniają.”
    Zatem jeżeli – jak postanowiono w umowie przedwstępnej – do sprzedaży dojdzie po
    uzyskaniu przez nabywcę pozwolenia na budowę, widniejący w rejestrach charakter rolny
    gruntu będzie decydujący dla zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Stanowisko odnośnie pytania oznaczonego nr 2: ponieważ jak wynika z opisu stanu
    sprawy A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania) nie jest zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT, a zbywana nieruchomość nie będzie stanowiła zbycia w
    ramach działalności gospodarczej, po stronie Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania nie powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku VAT z tytułu opisanej
    sprzedaży. W konsekwencji dla Spółki jako kupującego nie powstanie uprawnienie do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu opisanej transakcji.
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 25 sierpnia 2023 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT1-2.4012.399.2023.2.KW, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji
    sprzedaży nieruchomości oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z nabyciem ww. nieruchomości.
    Interpretację doręczono Państwu 5 września 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    25 września 2023 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku. Skarga wpłynęła do mnie 29 września 2023 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie na rzecz
    Skarżącego kosztów postępowania.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną wyrokiem z 10 stycznia 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 940/23.
    Pismem z 26 lutego 2024 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego
    Sądu Administracyjnego.
    W związku z pismem pełnomocnika Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 czerwca
    2025 r. o wycofanie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Gdańsku z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 940/23 Naczelny Sąd Administracyjny
    postanowieniem z 25 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 625/24 umorzył postępowanie
    kasacyjne.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd
    940/23, uchylający zaskarżoną interpretację indywidualną wpłynął do Organu 6
    października 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      · uwzględniam rozważania prawne, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w
        Gdańsku w ww. wyroku;
      · ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą
    z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu dostawy działek o nr (...) i nr (...) istotne jest,
    czy w celu dokonania ich sprzedaży podejmie Pan (Zainteresowany będący stroną
    postępowania) aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana
    (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią

    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie
    podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA
    /Gd 940/23 podkreślił, że:
      (...) działania zarówno Skarżącego jako sprzedawcy jak i działania nabywcy mieszczą
      się w pojęciu normalnego, racjonalnego gospodarowania swoim mieniem. Zwłaszcza
      sytuacja Skarżącego nie wykracza poza racjonalne gospodarowanie mieniem
      prywatnym. Skarżący, zainteresowany zbyciem nieruchomości, w skutek negocjacji
      co do treści umowy przedwstępnej i rozumiejąc interesy nabywcy, zezwolił nabywcy
      na sprawdzenie przed zawarciem umowy sprzedaży, możliwości zagospodarowania
      działek. Nabywca, ryzykując przecież poniesienie znaczącego wydatku – logicznie i
      racjonalnie zabezpieczył swoje interesy zapisami umowy przedwstępnej o
      możliwości sprawdzenia stanu nieruchomości i ewentualnego przyspieszenia
      procesu inwestycyjnego.
    Ponadto jak wskazał WSA:
      Skarżący trafnie zauważa, że działania podjęte przez Skarżącego nie są działaniami
      sprzedawcy, który stara się uatrakcyjnić przedmiot sprzedaży. W przedmiotowej
      sprawie nabywca już się zgłosił, właściciel gruntu nie musiał już podejmować działań,
      aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych
      przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela
      gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Starania pełnomocnika nie są staraniami
      właściciela podejmowanymi aby pozyskać kupującego czy zwiększyć jego wartość.
      Cena została uzgodniona w umowie przedwstępnej. Sukces działań przedsięwziętych
      przez pełnomocnika (tj. kupującego) stanowi zaś – w świetle umowy przedwstępnej,
      opisanej we wniosku o wydanie interpretacji - warunek, że przyrzeczona umowa
      sprzedaży dojdzie do skutku. Gdyby się bowiem okazało, że uzyskanie pewnych
      decyzji, pozwoleń, warunków technicznych itd. nie nastąpi — grunt w ogóle nie
      zostanie przez nabywcę kupiony, gdyż będzie dla niego nieużyteczny, nie będzie
      spełniał jego potrzeb. Zatem rację ma Skarżący twierdząc, że czynności wskazane w
      pełnomocnictwie stanowiły własne starania nabywcy do osiągnięcia konkretnego
      celu w postaci wybudowania obiektu handlowo - usługowego.

    W ocenie WSA:
      Skarżący nie dokonywał ulepszeń działki, nie występował z wnioskiem o wydanie
      decyzji o warunkach zabudowy, nie występował o pozwolenie na budowę wjazdu do
      ww. nieruchomości, nie podejmował działań marketingowych mających na celu
      sprzedaż nieruchomości. A zatem nie podejmował tych działań, które mogłyby
      świadczyć o aktywności wykraczającej poza standardowe działania zarządu
      majątkiem prywatnym, w celu poszukiwania chętnego do zakupu nieruchomości.
    Jak wskazał WSA:
      (...) jeżeli konkretny podmiot zainteresowany nabyciem nieruchomości za określoną
      cenę, zawiera umowę przedwstępną, z której wynika, że otrzyma pełnomocnictwa
      do dokonania określonych czynności dla upewnienia się czy nieruchomość spełnia
      jego wymogi, to - zdaniem Sądu - nie można tego utożsamiać z podjęciem przez
      dotychczasowego właściciela nieruchomości prowadzenia działalności gospodarczej,
      o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Działania skarżącego nie noszą
      znamion działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, co
      wyklucza zastosowanie względem niego art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Tożsamy
      pogląd wyraził WSA w Gorzowie Wielkopolskim w prawomocnym wyroku z dnia 30
      marca 2023 r. sygn. akt I SA/Go 11/23 (dostępny w CBOSA).
    WSA podkreślił, że:
      (...) trafnie Skarżący stwierdza, że prawidłowa wykładnia przepisów wskazanych w
      skardze prowadzi do wniosku, że okoliczność umożliwienia nabywcy na podstawie
      umowy przedwstępnej dokonywania określonych czynności sprawdzających
      możliwość prowadzenia zamierzonej inwestycji, nie prowadzą do wniosku, że
      planowana sprzedaż nieruchomości stanowić będzie dostawę towaru w rozumieniu
      ustawy VAT i będzie czynnością dokonaną przez podatnika VAT. Ewentualne
      działania nabywcy nie dają bowiem możliwości uznania, że są w istocie wykonywane
      na rachunek sprzedającego (Skarżącego) i stanowią czynności Skarżącego właściwe
      dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się zbywaniem nieruchomości, a w
      konsekwencji prowadzą do zwiększenia atrakcyjności nieruchomości zbywanej w
      rozumieniu działań podmiotów profesjonalnych (podatników VAT).
      W świetle powyższego, stwierdzić należy, że jeżeli konkretny podmiot
      zainteresowany nabyciem nieruchomości za określoną cenę, zawiera umowę
      przedwstępną, z której wynika, że otrzyma pełnomocnictwa do dokonania
      określonych czynności dla upewnienia się czy nieruchomość spełnia jego wymogi, to
      - zdaniem Sądu - nie można tego utożsamiać z podjęciem przez dotychczasowego
      właściciela nieruchomości prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w
      art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Działania Skarżącego nie noszą znamion działalności
      gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, co wyklucza zastosowanie
      względem niego art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
      Należy zwrócić uwagę, że m.in. w wyroku z dnia 24 czerwca 2020 r. sygn. akt I FSK
      1758/17 (CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przyjęcie, że dana osoba
      fizyczna sprzedając działki przeznaczone pod zabudowę działa w charakterze
      podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec),
      wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
      (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
      nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
      zorganizowaną, przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi
      ciąg ustalonych okoliczności.
      Ocena działalności osoby zbywającej nieruchomość powinna zatem uwzględniać
      wszystkie etapy jej aktywności, a nie ograniczać się jedynie do wybranych aspektów.
      Przy czym, wbrew twierdzeniom organu, nie można oceniać działalności Skarżącego
      łącznie z czynnościami podejmowanymi przez Kupującego.

    Uwzględniając powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia
    2024 r., sygn. akt I SA/Gd 940/23 w przedmiotowej sprawie z przedstawionego opisu
    zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmie Pan
    (Zainteresowany będący stroną postępowania) bowiem ciągu działań, które wskazywałyby
    na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy w związku ze sprzedażą ww. działek
    nie będzie przejawiał Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania) aktywności,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podejmie Pan bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w
    zakresie obrotu nieruchomościami.
    Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek o nr (...) i nr (...) będzie
    czynnością związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy
    działek będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy o VAT i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług w stosunku
    do tej transakcji. Skutkiem powyższego transakcja sprzedaży działki o nr 36 i nr 37 nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Odnośnie kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działek nr (...) i
    (...) należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku
    zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że
    z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT, regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania
    przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Wynika to z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.
    Jak wskazano wyżej, sprzedaż przez Pana (Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania) działek nr (...) i nr (...) nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi zatem do stwierdzenia,
    że Nabywcy (Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania) nie będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem ww.
    działek. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku nie wystąpi podatek, który
    mógłby podlegać odliczeniu przez Nabywcę.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji z 25 sierpnia 2023 r. znak 0113-
    KDIPT1-2.4012.399.2023.2.KW.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa w tym wniosku wyroków sądów, wyjaśnić
    należy, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych
    w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we
    wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie.
    W odniesieniu natomiast do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 ustawy Ordynacja
    podatkowa) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy Ordynacji podatkowej.