Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.26.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Opodatkowanie sprzedaży niezabudowanej nieruchomości
składającej się z działki wydzielonej z działek nr 1, 2 i 3.
Słowa kluczowe: dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
pełnomocnictwo
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2024 r.
    o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży
    niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki wydzielonej z działek nr 1, 2 i 3.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 grudnia 2024 r. (wpływ 21
    lutego 2025 r.) oraz pismem z 14 stycznia 2025 r. (wpływ 21 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo współwłasności niezabudowanej nieruchomości w
    udziale wynoszącym (...) części na podstawie aktów sprzedaży sporządzonych przed
    notariuszem w dniu (...) 2010 roku oraz (...) 2021 roku, stanowiącej działki gruntu nr 1, nr
    2, nr 3 o łącznej powierzchni 2,6434 ha (dwa hektary i sześć tysięcy czterysta trzydzieści
    cztery metry kwadratowe), położonej w (...) przy ulicy (...), obręb (...), gmina (...), powiat (...),
    województwo (...), dla których zostanie założona nowa księga wieczysta na podstawie
    wniosku (...) z (...) 2024 r., zawartego w akcie notarialnym – umowie sprzedaży
    sporządzonego przed (...) dnia (...) 2024 roku, za Rep. (...) Nr (...), po ich odłączeniu z księgi
    wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy (...) z siedzibą w (...) Wydziale Ksiąg
    Wieczystych. Zgodnie z powołaną księgą wieczystą jako współwłaściciele wpisani są
    między innymi: B.B., C.C., A.A. oraz D.D.
    Nieruchomość nie jest przedmiotem umowy najmu ani dzierżawy innej niż zawarta z
    Kupującą, wolna jest od roszczeń ewentualnych dawnych właścicieli, w szczególności
    roszczeń reprywatyzacyjnych, nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest aktualnie
    wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
    Działki nr 1, nr 2, nr 3 są niezabudowane, zostały nabyte od osoby fizycznej i posiadają
    bezpośredni dostęp do drogi publicznej, nieruchomość wolna jest od wad fizycznych i
    prawnych. Ze względu na sposób nabycia udziałów w przedmiotowej nieruchomości
    stanowią majątki osobiste B.B., C.C., A.A., D.D., zaś umów majątkowych małżeńskich
    rozszerzających ustawową wspólność majątkową nie zawierali.
    Zgodnie z wypisem gruntów przedmiotowe działki stanowią:
        działka nr 3 – tereny przemysłowe (Ba), użytki kopalne (K), pastwiska trwałe (Ps),
        grunty orne (R),

        działka nr 1 – tereny przemysłowe (Ba), grunty orne (R),
        działka nr 2 – tereny przemysłowe (Ba), grunty orne (R).
    Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    przedmiotowe działki przeznaczone są pod tereny zabudowy usługowej, nie leżą w
    obszarze zdegradowanym lub przeznaczonym do rewitalizacji, dla przedmiotowych
    działek nie wydano decyzji w trybie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o
    lasach. Wnioskodawca oświadcza, że w okresie ostatnich 5 lat nie dokonał wycinki drzew
    na podstawie zgłoszenia na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą, na
    nieruchomości będącej przedmiotem umowy.
    Z przedmiotowych działek zostanie wydzielona działka o powierzchni około 0,2900 ha
    będąca przedmiotem umowy, dla której zostanie wydzielona nowa księga wieczysta.
    Sprzedający oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie przedmiotowych nieruchomości będących przedmiotem umowy,
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Sprzedający oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    przedmiotowymi nieruchomościami na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2
    w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępnia Kupującemu nieruchomości będące przedmiotem umowy sprzedaży celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Sprzedający oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nieruchomości będącej przedmiotem umowy sprzedaży,
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Strony umowy
    oświadczają, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi
    warunkami:
    1. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej
      nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m
      2  2, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m (...) metrów kwadratowych) wraz z
      miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc postojowych,
    2. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
      przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
      przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
      według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
      powyżej (...) ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z

      niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania
      zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
      utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
    3. uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    4. uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
      przez zarządcę drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą odpowiednich
      nasadzeń zamiennych,
    5. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    6. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    7. uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu)
      miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
    8. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    9. uzyskania i okazania się przez Sprzedającego najpóźniej do dnia zawarcia
      przyrzeczonej umowy sprzedaży indywidualną interpretacją podatkową wydaną przez
      właściwego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia
      bądź zwolnieniu z naliczenia podatku VAT.
    Wnioskodawca dzierżawi przedmiotowe działki Kupującej Spółce (Umowa dzierżawy nr (...)
    wraz z Aneksem z dnia (...) 2024 roku zawarta na okres 3 miesięcy). W zakresie zbycia
    nieruchomości objętej niniejszą umową Wnioskodawca nie współpracuje z biurami
    pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie nabywaną
    nieruchomością.
    Wnioskodawca zobowiązuje się, że w przypadku, gdy z otrzymanej indywidualnej
    interpretacji podatkowej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS),
    wynikać będzie konieczność naliczenia podatku VAT, Wnioskodawca na dzień zawarcia
    umowy sprzedaży i wystawienia faktury VAT będzie zarejestrowany jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług VAT oraz, że po zawarciu transakcji nie wyrejestruje się on z
    datą wsteczną.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla wszystkich właścicieli zostanie złożony w tym samym dniu,
    co przedmiotowy wniosek. Czyli wszyscy właściciele złożą wniosek.
    W uzupełnieniu udzielił Pan odpowiedzi na pytania:
    1) Czy przy nabyciu działek nr 1, 2, 3 przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty
      podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego? Jeśli nie, to z jakiego
      powodu?
      Odp. Nie przysługiwało takie prawo. Wszystkie działki nie były opodatkowane
      podatkiem VAT. Brak faktury z podatkiem VAT. Czyli działka nr 1 nie była
      opodatkowana podatkiem VAT, działka nr 2 nie była opodatkowana podatkiem VAT,
      działka nr 3 nie była opodatkowana podatkiem VAT.
    2) Czy nabycie ww. działek było udokumentowane fakturą VAT z naliczonym podatkiem?

      Odp. Nie było udokumentowane fakturą. Zakup działek nie podlegał opodatkowaniu
      podatkiem VAT. Sprzedaż działek dokonano na umowę kupna-sprzedaży jako
      sprzedaż majątku prywatnego (osobistego).

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki o pow. około 0,2900 ha wydzielonej z działek nr 1, nr
    2, nr 3 jest opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT ?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej działki o pow. około 0,2900 ha
    wydzielonej z działek nr 1, nr 2, nr 3 jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą, lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6
    ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W
    przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Stosownie do art. 31 §
    1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz.
    1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
    wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte
    w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno
    ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem
    poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach
    współwłasności łącznej (bez udziałowej). Tym samym oboje małżonkowie muszą dokonać
    sprzedaży nieruchomości. Tym samym Wnioskodawca dokonuje sprzedaży działek.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak
    czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z
    opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w

    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie
    zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą
    opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako
    podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem
    podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje
    czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.

    Przypomnijmy, iż na działkach nr 1, nr 2, nr 3 od momentu nabycia do momentu zbycia
    nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działek
    nr 1, nr 2, nr 3 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W
    myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może
    być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co
    innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej
    wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109
    ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku,
    gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli jak wynika z przepisów art.
    95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby
    (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do
    działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składanie wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonanie
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działek nr 1, nr 2, nr 3 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.

    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się
    jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w
    jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą
    niezabudowanej działki o pow. około 0,2900 ha wydzielonej z działek nr 1, nr 2, nr 3.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są to tereny
    wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Należy
    zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia
    terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów
    zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną o zapisy w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany
    w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej działki o pow. około
    0,2900 ha wydzielonej z działek nr 1, nr 2, nr 3 stanowiącej teren budowlany będzie
    opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taką
    transakcję Wnioskodawca musi udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
        rozumieniu art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to
        odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
        eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
        Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        1. określone udziały w nieruchomości,
        2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
        Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
        (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku

    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
        współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
        wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy
        niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
        własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części
        takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
        gruntu przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
        Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
        pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem (...) części nieruchomości, składającej się z
    niezabudowanych działek o numerach 1, 2 i 3. Wskazane działki nabył Pan na podstawie
    umowy sprzedaży z dnia (...) 2010 r. oraz z dnia (...) 2021 r. Obecnie zamierza Pan
    sprzedać zainteresowanej spółce niezabudowaną działkę o powierzchni 0,2900 ha,
    wydzieloną z działek nr 1, 2 i 3.
    W związku z tym powziął Pan wątpliwości, czy sprzedaż niezabudowanej działki o pow.
    0,2900 ha wydzielonej z działek nr 1, 2 i 3 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż niezabudowanej działki gruntu o pow. 0,2900 ha
    wydzielonej z działek nr 1, 2 i 3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, będzie spełniał Pan przesłanki do
    uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za
    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za

    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło
    opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej
    osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części)
    wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w
    związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga
    każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą
    przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Wskazał Pan, że oddał Pan kupującej spółce w dzierżawę działki nr 1, 2 i 3. Wskazał Pan
    również, że zawarł Pan umowę przedwstępną z kupującą spółką, z której wynika, że

    nabywca nabędzie działkę pod warunkiem uzyskania prawomocnej, ostatecznej i
    wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy
    nabywanej nieruchomości zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, uzyskaniem decyzji
    zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość, uzyskaniem decyzji na
    wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia
    ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością
    rekultywacji, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
    nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    uzyskania warunków technicznych przyłączy (kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
    deszczowej oraz przyłącza energetycznego) oraz warunków technicznych usunięcia kolizji
    infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowo-usługowym. Jednocześnie,
    udzielił Pan kupującej spółce pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania ww. decyzji i pozwoleń.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
        do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
        dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej
    umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Z kolei zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
        Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
        własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
        zapłacić sprzedawcy cenę.
    Według art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna
        umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości
        oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi
        inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    I tak, według art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
        oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne
        postanowienia umowy przyrzeczonej.
        § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
        oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym
        przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie
        strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich
        wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
        wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia
        umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
        przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Z powyższego wynika więc, że umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do
    przeniesienia własności, ale tej własności nie przenosi. Na mocy umowy przedwstępnej

    kupujący nie otrzymuje żadnych uprawnień właścicielskich. Kupujący staje się
    właścicielem dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Zgodnie z powołanymi
    normami prawa cywilnego, umowa przedwstępna jest przyrzeczeniem zawarcia
    właściwej umowy sprzedaży i nawet jeśli została sporządzona w formie aktu
    notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która również
    została uregulowana w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
        właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
        przedstawiciela.
        § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
        pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
        Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
        (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
        (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
        Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu.
        Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest
        pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa
        do poszczególnej czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
        pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
        formie.
        § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
        piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
        Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
        imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że
        ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia
        interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
        pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
        Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
        woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie
    oświadczenia woli innej osoby wykonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem
    bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy
    dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje poprzez
    swoje działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej
    reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie
    trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik
    reprezentuje a osobą trzecią.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, że

    z tytułu planowanej transakcji, będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, działki nr 1, 2 i 3, z których zostanie wydzielona działka o
    pow. 0,2900 ha przeznaczona do sprzedaży, są przedmiotem umowy dzierżawy
    zawartej przez Pana z kupującą spółką, co na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług wypełnia definicję świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a w
    konsekwencji wypełnia definicję działalności gospodarczej, określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy. Tym samym, w związku z oddaniem w dzierżawę działek nr 1, 2 i 3, z których
    zostanie wydzielona działka o pow. 0,2900 ha, będąca przedmiotem planowanej
    sprzedaży, utraciły one charakter majątku prywatnego.
    Przy tym, na podstawie udzielonego przez Pana pełnomocnictwa, spółka kupująca
    podejmie szereg działań, w efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie działek i wzrost ich
    wartości.
    Kupująca spółka dokona szeregu czynności, tj. będzie występować przed organami
    administracji publicznej i podejmować działania faktyczne i prawne niezbędne do
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
    której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości zgodnie z
    planami inwestycyjnymi Spółki, uzyskania warunków technicznych przyłączy (kanalizacji
    sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego) oraz
    warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym
    obiektem handlowo-usługowym.
    Aby ww. czynności mogły być wykonane, faktyczny właściciel nieruchomości może sam
    wystąpić z odpowiednimi wnioskami albo może udzielić stosownych pełnomocnictw
    potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. W
    analizowanej sprawie udzielił Pan pełnomocnictwa kupującej spółce. Fakt, że ww.
    działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, lecz przez przyszłego
    właściciela nie oznacza, że pozostają one bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez kupującą spółkę wywołają skutki
    bezpośrednio w Pana sferze prawnej. Kupująca spółka, podejmując za Pana zgodą
    opisane działania, uatrakcyjni działkę stanowiącą nadal Pana własność.
    Pomimo więc, że jak Pan wskazuje - przed sprzedażą działki nie ponosił Pan
    jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia, ani nie współpracuje Pan z biurem
    pośrednictwa nieruchomościami, to oceniając całokształt przedstawionych okoliczności
    sprawy, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie Pana działanie wykracza poza
    sferę rozporządzania majątkiem osobistym.
    Wskazane okoliczności przesądzają o tym, że Pana zaangażowanie w czynności
    związane z planowaną sprzedażą niezabudowanej działki o pow. 0,2900 ha, wydzielonej
    z działek nr 1, 2 i 3 należy uznać za zbliżone do działań typowych dla profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców oraz powodują, że opisanych czynności nie można interpretować jako
    rozporządzanie majątkiem prywatnym, lecz jako świadome działania, zmierzające do
    osiągnięcia korzyści materialnych z tytułu jego sprzedaży. Rodzaj działań podjętych
    przez Pana (wykonywanych przez pełnomocnika), świadczy o zorganizowanym
    charakterze sprzedaży i powoduje, że planowana sprzedaż niezabudowanej działki
    wydzielonej z działek nr 1, 2 i 3 przybiera formę zawodową (profesjonalną) w zakresie
    obrotu nieruchomościami. Działania te wykraczają poza zakres zarządu majątkiem
    prywatnym i należy je uznać za działalność gospodarczą w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Fakt, że pełnomocnik, działając w oparciu o Pana formalne
    pełnomocnictwo, podejmie działania zmierzające do realizacji planowanej inwestycji na

    zakupionej działce, wydzielonej z działek nr 1, 2 i 3, tj. działania zmierzające do
    uzyskania prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę
    świadczy o wykorzystaniu ww. działki do celów zarobkowych.
    Tym samym, uznać należy, że z tytułu analizowanej transakcji, będzie Pan podatnikiem
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji
    dostawa niezabudowanej działki o pow. 0,2900 ha, wydzielonej z działek o nr 1, 2 i 3
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być
    opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
        budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
        przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
        decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
        przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zatem, zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie
    stanowią one terenów budowlanych, o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zgodnie z obowiązującym miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego działki nr 1, 2 i 3 są przeznaczone pod
    tereny zabudowy usługowej. Ponadto zawarcie docelowej umowy sprzedaży
    uzależnione jest m.in. od uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i
    wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość
    zabudowania przedmiotowej nieruchomości m.in. obiektem handlowo-usługowym
    wraz z miejscami parkingowymi.
    Oznacza to, że na dzień transakcji działka o pow. 0,2900 ha, wydzielona z działek o nr 1,
    2 i 3 będzie stanowić teren budowlany, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, który nie
    korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy dla dostawy towarów, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.

    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wynika z wniosku nabył Pan nieruchomość na podstawie aktów sprzedaży z dnia (...)
    2010 r. oraz z dnia (...) 2021 r. Ponadto wskazał Pan, że nabył Pan działki od osoby
    prywatnej i była to sprzedaż majątku prywatnego, w związku z czym nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Nabycie ww. działek nie było czynnością
    opodatkowaną podatkiem VAT, nie było więc udokumentowane fakturą VAT.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy
    podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
    przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze
    sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
    zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu,
    że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia
    2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać
    dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z
    powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym,
    przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których
    przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia
    z brakiem prawa do odliczenia podatku VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie
    może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży,
    w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Podsumowując, sprzedaż niezabudowanej działki gruntu o pow. 0,2900 ha, wydzielonej
    z działek o nr 1, 2 i 3 nastąpi w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1
    ustawy i będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, która
    nie będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, lecz będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, tj. wystąpi obowiązek naliczenia
    należnego podatku VAT.
    Tym samym, Pana stanowisko, z którego wynika, że sprzedaż niezabudowanej działkio
    pow. 0,2900 ha, wydzielonej z działek o nr 1, 2 i 3 będzie opodatkowana podatkiem VAT
    i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
        jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
        (interpretację indywidualną).

    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku
    prawnego dla współwłaścicieli działek.
    Podkreślamy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie informujemy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii
    dokumentowania transakcji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.