Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.337.2018.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-05
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; rolnik; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2018 r. (data wpływu 26 czerwca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 sierpnia 2018 r. (data wpływu 7 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki. Wniosek uzupełniono w dniu 7 sierpnia 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, sformułowanie pytania przyporządkowanego do opisu sprawy oraz o własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1994 r. Wnioskodawca nabył niezabudowaną działkę rolną nr 270 o powierzchni 4,71 ha w celu powiększenia gospodarstwa rolnego.

Obecnie zamierza sprzedać wymieniony grunt dowolnemu kupcowi z przeznaczeniem na dowolny cel. W 2007 r. uchwałą Rady Gminy działka nr 270 została zakwalifikowana jako teren produkcyjno-usługowy (1.2 P/U).

W piśmie z dnia 3 sierpnia 2018 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, NIP nadanym przez Urząd Skarbowy osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „A” w postaci spedycji i transportu towarów. Wnioskodawca jest rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne w miejscu zamieszkania i posiada REGON nadany przez GUS dla gospodarstwa rolnego J. gdzie liczba 00038 jest liczbą porządkową jednostki lokalnej a wg PKD – 0130z – są to uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana). Powyższa działalność rolnicza była i jest zwolniona od podatku VAT.
2.  Działka nr 270, o powierzchni 4,7100 ha, zakupiona w dniu 7 lipca 1994 r., przez małżeństwo J. i T. od Pani Z., rolnika prowadzącego gospodarstwo rolne, jako niezabudowana działka rolna położona w jednym kawałku przy drodze krajowej 8 – była i jest wykorzystana rolniczo jako część gospodarstwa rolnego prowadzonego przez J. Wymieniona niezabudowana działka nie była i nie jest wykorzystana do działalności gospodarczej ani nie jest wykorzystywana w działalności rolniczej określonej w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT to jest – nie dokonuje produkcji szkółkarskiej, produkcji warzywniczej‚ roślin ozdobnych, hodowli ryb, chowu drobiu a także nie świadczy usług rolniczych.
3.  Przedmiotowa działka nr 270 była i jest wykorzystywana tylko rolniczo do uprawy rolnej zbóż zwolnionej od podatku VAT.
4.  Wobec działki nr 270 obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sporządzony przez Urząd Gminy i zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy w dniu 29 listopada 2007 r. jako środkowo-północna część obrębu. Plan zagospodarowania przestrzennego dotyczy także co najmniej działek od nr 266 do nr 272 zlokalizowanych na jednym kawałku przy drodze krajowej a położonych w bezpośredniej bliskości dużego zakładu przemysłowego, naprzeciwko którego zlokalizowane są inne zakłady produkcyjne. Sąsiedztwo tych zakładów utrudnia, ale nie umożliwia, produkcję rolniczą. Jak Wnioskodawcy wiadomo, ani on, ani inny właściciel działek rolnych nie występował o objęcie tych nieruchomości planem zagospodarowania przestrzennego, ani Wnioskodawca nie występował o jego zmianę.
5.  Wobec działki nr 270 nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ani Wnioskodawca nie występował o wydanie takiej decyzji.
6.  Wnioskodawca nie dokonał ani nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności i nie poniósł żadnych nakładów w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży.
7.  Wnioskodawca nie ogłaszał i nie będzie ogłaszał sprzedaży działki w środkach masowego przekazu i nie podejmował innych działań marketingowych w tym zakresie.
8.  Wnioskodawca nie udostępniał przedmiotowej działki nr 270 innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia.

Wnioskodawca dokonał zakupu działki nr 270 od rolnika na powiększenie swojego gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca, jako rolnik posiadający Regon wykorzystywał i wykorzystuje działkę rolną na cele rolnicze zwolnione z podatku VAT, a także nie występował o sporządzenie przez Gminę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani nie występował o jego zmianę, a działka nie posiada żadnej decyzji o warunkach zabudowy. Działka nie była udostępniana innym osobom na podstawie umów.

Jako rolnik prowadzący gospodarstwo rolne Zainteresowany nie dokonywał i nie zamierza dokonywać czynności w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży, ani nie poniósł żadnych kosztów na zwiększenie jej wartości, a także nie ogłaszał sprzedaży działki w środkach masowego przekazu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w piśmie z dnia 3 sierpnia 2018 r.).

Czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej działki nr 270, sprzedaż ta będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług i czy rolnik, sprzedawca działki rolnej, będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (sformułowanym w piśmie z dnia 3 sierpnia 2018 r.), w świetle przepisów ustawy o VAT, sprzedaż działki rolnej innej osobie jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

1.  po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
2.  po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje zatem, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z dnia 11.12.2006, Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w 1994 r. nabył niezabudowaną działkę rolną nr 270 o powierzchni 4,71 ha w celu powiększenia gospodarstwa rolnego. Obecnie zamierza sprzedać wymieniony grunt. W 2007 r. uchwałą Rady Gminy działka nr 270 została zakwalifikowana jako teren produkcyjno-usługowy. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w postaci spedycji i transportu towarów. Wnioskodawca jest rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne w miejscu zamieszkania – są to uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana). Powyższa działalność rolnicza była i jest zwolniona od podatku VAT. Przedmiotowa działka była i jest wykorzystana rolniczo jako część gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Wnioskodawcę. Wymieniona niezabudowana działka nie była i nie jest wykorzystana do działalności gospodarczej ani nie jest wykorzystywana w działalności rolniczej, tj. Wnioskodawca nie dokonuje produkcji szkółkarskiej, produkcji warzywniczej‚ roślin ozdobnych, hodowli ryb, chowu drobiu a także nie świadczy usług rolniczych. Przedmiotowa działka była i jest wykorzystywana tylko rolniczo do uprawy rolnej zbóż zwolnionej od podatku VAT. Wobec działki obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sporządzony w dniu 29 listopada 2007 r. Jak Wnioskodawcy wiadomo, ani on, ani inny właściciel działek rolnych (sąsiednich) nie występował o objęcie tych nieruchomości planem zagospodarowania przestrzennego, ani Wnioskodawca nie występował o jego zmianę. Wobec przedmiotowej działki nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ani Wnioskodawca nie występował o wydanie takiej decyzji. Wnioskodawca nie dokonał ani nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności i nie poniósł żadnych nakładów w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży. Wnioskodawca nie ogłaszał i nie będzie ogłaszał sprzedaży działki w środkach masowego przekazu i nie podejmował innych działań marketingowych w tym zakresie. Wnioskodawca nie udostępniał przedmiotowej działki innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia.

Na tle powyższego wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy sprzedaż przedmiotowej działki będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego, aby wyjaśnić wątpliwości Wnioskodawcy należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy, tj. w związku ze sprzedażą opisanej działki, Zainteresowany będzie działał w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy – w związku

planowaną sprzedażą nieruchomości – za podatnika podatku od towarów i usług. Z informacji przedstawionych we wniosku nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie spedycji i transportu towarów, jednak opisana działka nie była wykorzystywana w tej działalności Wnioskodawcy. Zainteresowany jest także rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne i nabył przedmiotową działkę w celu powiększenia gospodarstwa rolnego. Działka była i jest wykorzystana rolniczo do uprawy rolnej zbóż, jako część gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Zainteresowanego. Prowadzona przez Zainteresowanego działalność rolnicza była i jest zwolniona od podatku VAT. W analizowanym przypadku wobec przedmiotowej działki obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jednak – jak wskazał Zainteresowany – nie występował on o objęcie nieruchomości planem zagospodarowania przestrzennego. Wobec działki nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Co istotne, Wnioskodawca nie poczynił i nie zamierza poczynić żadnych działań związanych z przygotowaniem przedmiotowej nieruchomości do sprzedaży. Z informacji przedstawionych we wniosku nie wynika zatem taka aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działki nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia tejże nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru takiej działalności).

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży opisanej we wniosku działki, Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.

Podsumowując, sprzedaż działki nr 270 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ Wnioskodawca w związku z opisaną transakcją nie będzie działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Konsekwentnie, w związku z ww. transakcją, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako nieprawidłowe, ponieważ zdaniem Wnioskodawcy planowana transakcja korzystać będzie ze zwolnienia od VAT. Tymczasem wyjaśnić należy, że pomimo identycznego skutku podatkowego, tj. brak konieczności wykazania podatku należnego – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolnione od podatku” nie są tożsame. W pierwszym przypadku bowiem dana czynność w ogóle nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, w drugim natomiast przepisy ustawy mają zastosowanie i czynność podlega opodatkowaniu VAT, jednak na mocy szczególnego przepisu ustawy lub rozporządzenia do niej, korzysta ze zwolnienia od podatku.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.