Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.550.2024.2.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-12-19
Teza: Możliwości zaliczenia składek ubezpieczeniowych do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: leasingobiorca; polisa ubezpieczeniowa; samochód-samochód osobowy; umowa-umowa leasingu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Wydatki dotyczące samochodów 
-Składki na ubezpieczenie samochodów osobowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 49

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

24 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 października 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na składki ubezpieczeniowe leasingowanego auta. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 grudnia 2024 r. (wpływ 3 grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawca podpisał umowę leasingu auta, które wykorzystuje w prowadzonym przedsiębiorstwie do celów handlowych. Spółka prowadzona przez wnioskodawcę zajmuje się dystrybucją kotłów i urządzeń grzewczych oraz pozostałej infrastruktury związanej z tym tematem.

W umowie leasingu zawarte jest, że wykup polisy ubezpieczeniowej leży po stronie leasingodawcy. Leasingodawca nie wywiązał się z umowy i obowiązek ubezpieczenia auta przerzucił na leasingobiorcę (wnioskodawcę). Aby móc korzystać z auta nie naruszając przepisów kodeksu drogowego wnioskodawca był zmuszony wykupić polisę ubezpieczeniową oraz opłacić z własnych środków pieniężnych. Polisa ubezpieczeniowa leasingowanego auta została zawarta poza umową z leasingodawcą.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Rodzaj polisy ubezpieczeniowej, który został wykupiony to: OC, AC, NNW, OC Car Assistance.

Wartość ubezpieczonego pojazdu przekracza kwotę 150 000 zł.

W zapisach umowy leasingowej w kwestii ubezpieczenia pojazdu jest ujęte, że umowa leasingowa zawiera ubezpieczenie OC, AC + pozostałe (NNW, AC Car Assistance). Koszt tego ubezpieczenia jest ujęty w czynszu miesięcznym za leasingowany samochód, według podpisanej umowy z leasingodawcą.

**Pytania**

1\. Czy wykupiona i opłacona przez wnioskodawcę polisa ubezpieczeniowa auta jest kosztem uzyskania przychodu w prowadzonej działalności w świetle przedstawionych zapisów umowy leasingu?

2\. Czy zawarta umowa z leasingodawcą, że on jest stroną do zawarcia polisy ubezpieczeniowej uniemożliwia zaliczenie polisy ubezpieczeniowej w koszty uzyskania przychodu?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Ad.1 W umowie leasingu samochodu został zawarty zapis, iż to leasingodawca jest odpowiedzialny za zawarcie polisy ubezpieczeniowej, z którego końcowo nie wywiązał się. Wnioskodawca, aby móc zapewnić swoim pracownikom korzystanie z samochodu w celach realizacji projektów i doboru kotłów dla klientów firmy oraz aby wywiązać się z obowiązków przepisów kodeksu drogowego i uniknąć sankcji karnych z tytułu braku obowiązkowego ubezpieczenia samochodów osobowych, wykupił polisę ubezpieczeniową oraz za nią zapłacił z własnych środków pieniężnych. W związku z tym stoi na stanowisku, iż koszty wykupionej polisy będą dla spółki kosztem uzyskania przychodu.

Ad. 2 Wnioskodawca uważa, że pomimo zapisów umowy z leasingodawcą nie ma przesłanek, aby opłacona z własnych środków pieniężnych polisa ubezpieczeniowa auta, nie mogła zostać zaliczona w koszty uzyskania przychodu spółki.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)

Z powyższego wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Podsumowując, kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z wniosku wynika, że podpisali Państwo umowę leasingu auta, które wykorzystują Państwo w działalności gospodarczej. Leasingodawca nie wywiązał się z umowy i nie zawarł umowy ubezpieczenia samochodu, tylko obowiązek ten przerzucił na Spółkę. Jednocześnie w uzupełnieniu wskazali Państwo, że będą Państwo ponosić koszty ubezpieczenia OC, AC, NNW i OC Car Assistance, a wartość samochodu przekracza 150 000 zł. Koszty ubezpieczeń są ujęte w czynszu miesięcznym za leasingowany samochód, według podpisanej umowy z leasingodawcą.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na ww. ubezpieczenie samochodu.

W Państwa ocenie, będą mieli Państwo możliwość zaliczenia wydatków na składki ubezpieczeniowe do kosztów uzyskania przychodów, aby zapewnić swoim pracownikom korzystanie z samochodu w celach realizacji projektów i doboru kotłów dla klientów firmy oraz aby wywiązać się z obowiązków nałożonych przez przepisy kodeksu drogowego.

Mają Państwo rację, że wydatki na składki ubezpieczeniowe samochodu wykorzystywanego w działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Z wniosku wynika, że ponoszą Państwo ciężar ekonomiczny składek ubezpieczeniowych samochodu (niezależnie od tego, kto faktycznie zawarł umowę ubezpieczenia – faktyczny koszt składek ponoszą Państwo), który jest wykorzystywany przez pracowników w celach realizacji projektów i doboru kotłów dla klientów firmy. Należy więc uznać, że wydatki te są ponoszone w celu uzyskania przychodów, ponieważ ich poniesienie umożliwi pracownikom wykonywanie swoich obowiązków, co przyczyni się do zwiększenia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów Spółki.

Należy mieć jednak na względzie ograniczenia zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT.

W myśl ww. przepisu:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Wskazali Państwo, że wartość samochodu, o którym mowa we wniosku, przekracza 150 000 zł, zatem należy ocenić, czy wydatki na ubezpieczenie samochodu będą w Państwa przypadku limitowane.

Z uwagi na treść art. 16 ust. 1 pkt 49 należy uznać, że przepis ten limituje **tylko takie składki na ubezpieczenie, których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.** Taka sytuacja ma miejsce w przypadku składek na ubezpieczenie AC.

Aby ustalić limit kosztów podatkowych, należy podzielić kwotę 150 000 zł przez kwotę stanowiącą wartość samochodu. Tak ustaloną proporcję należy zastosować do kwoty składki ubezpieczeniowej.

Dla pozostałych ubezpieczeń wartość samochodu nie jest istotna, w związku z czym przedmiotowe ograniczenie nie znajdzie do nich zastosowania.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Państwa stanu faktycznego, do kosztów uzyskania przychodów będą mogli Państwo zaliczyć:

*   koszty ubezpieczenia OC, NNW, assistance – w pełnej wysokości;
*   koszty ubezpieczenia AC – z uwzględnieniem limitu wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT, z wykorzystaniem proporcji opisanej wyżej.

Podsumowując, mają Państwo prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na składki ubezpieczeniowe samochodu, zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe. Muszą jednak mieć Państwo na względzie – w przypadku składek na ubezpieczenie AC – limit wynikający z art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
    

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w A. (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.