Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.773.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kapitał
koszt-koszty procesowe
kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-spłata kredytu
kredyt-zaciągnięcie kredytu
kwota
ugody
umorzenie
wierzytelność
zaniechanie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot-zwrot należności
zwrot-zwrot wydatków
świadczenie-świadczenie nienależne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 sierpnia 2025 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 września 2025 r. (wpływ
    23 września 2025 r.) oraz pismem z 24 października 2025 r. Treść wniosku wspólnego jest
    następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        W.X.
        (...)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        Z.X.
        (...)
    Opis stanu faktycznego (zaprezentowany w uzupełnieniu wniosku)
    W dniu (...) sierpnia 2008 r. zawarli Państwo umowę o kredyt hipoteczny nr (...) z (...)
    Oddział w Polsce z siedzibą w (...), wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego przez Sąd
    Rejonowy (...) Wydział (...).
    Kredyt został zaciągnięty na kwotę (...) zł i był indeksowany do waluty obcej CHF.
    Kredyt był przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego w innym banku,
    modernizację. Nadmieniają Państwo, że kredyt zaciągnięty w innym banku, spłata tego
    kredytu oraz modernizacja domu dotyczyła tej samej, jednej nieruchomości znajdującej
    się pod adresem: (...), nr działek A, B, C, D, F Sąd Rejonowy (...) Wydział (...). Część kwoty
    kredytu przeznaczyli Państwo na spłatę zaciągniętego na cele remontowo-budowlane
    kredytu w innym banku i była to kwota (...) zł. Pozostałą kwotę kredytu tj. (...) zł

    przeznaczyli Państwo na cele mieszkaniowe, czyli modernizację Państwa domu,
    docieplenie, wykonanie elewacji adaptację poddasza, wymianę okien, tynki wewnętrzne,
    podłogi, instalację sanitarną i grzewczą.
    Kredyt ten dotyczył tej samej nieruchomości, na którą zaciągnęli Państwo kredyt
    hipoteczny w dniu (...) sierpnia 2008 r.
    Kwotę kredytu przeznaczyli Państwo na cel mieszkaniowy, na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, która jest jedynym mieszkaniem, które Państwo posiadają, w którym
    Państwo mieszkają i które zaspakaja Państwa potrzeby mieszkaniowe.
    Zgodnie z zapisami umowy o kredyt z dnia (...) sierpnia 2008 r. zabezpieczeniem kredytu
    była hipoteka kaucyjna do kwoty (...) zł na nieruchomość pod adresem (...) nr działek A, B,
    C, D, F oraz cesja praw na rzecz Banku z polisy ubezpieczenia ww. nieruchomości.
    Zaciągnęli Państwo wspólnie kredyt i solidarnie odpowiadali Państwo za spłatę kredytu.
    Razem prowadzą Państwo gospodarstwo domowe, nie mają Państwo rozdzielności
    majątkowej. Przez cały czas systematycznie spłacali Państwo kredyt. Bank wymieniony w
    umowie kredytu hipotecznego połączył się z (...) Bank (...) i Państwa bankiem został (...)
    oddział w Polsce, siedziba w (...) KRS: (...).
    W dniu (...) listopada 2020 r. podpisali Państwo z Kancelarią Adwokacką umowę zlecenia
    obsługi prawnej do prowadzenia sprawy przeciwko ww. bankowi. W dniu (...) marca 2021
    r. został złożony pozew przeciwko (...) z siedzibą w (...), pozew do Sądu Okręgowego.
    Informują Państwo, że nie toczyły się żadne sprawy w sądzie.
    W grudniu 2024 r. bank wystosował do Państwa pismo z propozycją ugody. Po
    negocjacjach została sporządzona ugoda w dniu 4 sierpnia 2025 r. do umowy nr (...)
    zawarta między (...) Bank (...) z siedzibą w (...)., oddział w Polsce z siedzibą w (...).
    Ugoda została podpisana 8 sierpnia 2025 r., a jej skutkiem było zwolnienie Państwa z
    długu (umorzenie zadłużenia), co zostało wskazane w § 2 pkt 9 umowy ugody § 2 pkt 8
    „Strony zgodnie ustalają, że po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN pozostałe do
    spłaty zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy względem banku z tytułu Umowy, na dzień ugody
    wynosi (...) PLN. Strony zgodnie postanawiają o zmianie kwoty i Bank dokona zwrotu na
    dzień sporządzenia Ugody (...) PLN. Ponadto, Strony zgodnie postanawiają o zwrocie na
    rzecz Kredytobiorców kosztów procesowych w wysokości (...) PLN. Skutkiem czego Bank
    zwrócił Państwu kwotę (...) PLN.
    Nie korzystali Państwo dotychczas z zaniechania poboru podatku dochodowego,
    uregulowanego Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz. U. z 2024,
    poz. 102).
    Jednocześnie wskazują Państwo, że coroczne ubezpieczenie Państwa nieruchomości było
    pokrywane z własnych pieniędzy, nie z kwoty kredytu.
    W odpowiedzi na wezwanie udzielili Państwo odpowiedzi na pytania.
    Czy kredyt hipoteczny zaciągnięty w 2008 r. został udzielony przez podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów?
    Odpowiedź: Kredyt zaciągnięty w 2008 r. zgodnie z Państwa wiedzą został udzielony przez
    podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad

    rynkiem finansowym, uprawniony do udzielenia kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Czy „inny bank”, z którym zawarła Pani umowę o kredyt mieszkaniowy jest podmiotem,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów?
    Odpowiedź: Tak „inny Bank” tzn. Bank (...) zgodnie z Państwa wiedzą jest podmiotem,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawniony do udzielenia kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Czy kredyt mieszkaniowy zaciągnięty w „innym banku” został zabezpieczony w postaci
    hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie
    wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym
    własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do
    domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie?
    Odpowiedź: Prawnym zabezpieczeniem spłaty kredytu udzielonego przez „inny Bank” była
    hipoteka zwykła na posiadanej nieruchomości objętej księgą wieczystą i poręczenie
    cywilne.
    Kto był Stroną/Stronami umowy zawartej z „innym bankiem” (tj. bankiem na spłatę
    którego przeznaczone zostały środki pieniężne w kwocie (...) zł), prosiłem, aby wymienić
    wszystkich uczestników tej czynności?
    Odpowiedź: Stronami umowy zawartej z „innym bankiem” byli: W.X., Z.X., Bank (...).
    Czy w wyniku zawarcia ugody Bank zwrócił Pani i Pani małżonkowi środki pieniężne w
    kwocie uprzednio spłaconej przez Państwa (z uwzględnieniem wartości udostępnionego
    kredytu)?
    Odpowiedź: W wyniku ugody Bank zwrócił Pani i Pani małżonkowi środki pieniężne w
    kwocie uprzednio przez Państwa spłaconej (z uwzględnieniem wartości udostępnionego
    kredytu). Z treści ugody wynika, że po zmianie waluty kredytu na PLN Bank dokonał
    zwrotu środków w wysokości (...) zł.
    Czy kwota (...) zł stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone przez Panią i Pani męża
    do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat
    związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań
    kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi
    (stały się nadpłatą)?
    Odpowiedź: Tak, kwota (...) zł stanowi zwrot środków, które zostały uprzednio wpłacone
    przez Panią i Pani męża do Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych
    opłat związanych z kredytem, a które - w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązania
    kredytowego według kursu waluty przyjętego w ugodzie - okazały się nienależne Bankowi i
    tym samym stanowiły nadpłatę.
    Czy kwota (...) zł, stanowiąca zwrot kosztów procesowych, które Bank zwróci Pani oraz
    Pani mężowi, jest równa kwocie poniesionych opłat i nie przewyższa faktycznie
    poniesionych przez Państwa wydatków z tego tytułu?
    Odpowiedź: Nie, kwota (...) zł stanowiąca zwrot kosztów procesowych, którą Bank zwrócił
    Pani oraz Pani małżonkowi, nie pokryła w pełni faktycznie poniesionych przez Państwa
    wydatków z tego tytułu. W ramach prowadzenia sprawy ponieśli Państwo koszty, które

    obejmowały m.in.: opłaty sądowe, opłaty administracyjne, wynagrodzenie kancelarii
    prawnej reprezentującej Państwa w postępowaniu sądowym, inne niezbędne wydatki
    związane z procesem.
    Kwota zwrócona przez Bank została określona w ugodzie i odpowiadała ustalonej między
    stronami wysokości zwrotu kosztów procesu, jednak była niższa niż faktycznie poniesione
    przez Państwa koszty, w szczególności z tytułu wynagrodzenia profesjonalnego
    pełnomocnika-kancelarii prawnej.
    Pytania (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
      1. Czy kwota zwrócona przez bank w wyniku zawarcia umowy (ugody) stanowi dla
        Państwa przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
        fizycznych?
      2. Czy w zaistniałej sytuacji istnieje obowiązek wykazania w rocznym zeznaniu
        podatkowym przychodu wynikającego z umorzenia zadłużenia (zwolnienia
        Państwa z długu) oraz zwrotu przez bank kwoty wskazanej w ugodzie, tj. (...) zł?
      3. Czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie
        Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
        zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
        (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
        mieszkaniowe?
    Państwa stanowisko w sprawie (zaprezentowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Państwa ocenie, kwota zwrócona przez Bank nie stanowi dla Państwa przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uważają Państwo, że biorąc pod uwagę zaistniałą sytuację czyli, że była to jedynie
    inwestycja na Państwa własne cele mieszkaniowe, nie muszą Państwo w rocznym
    zeznaniu podatkowym wykazać kwoty zwróconej przez bank w ramach ugody tj. kwoty
    – (...) zł.
    Państwa zdaniem przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    roku mają zastosowanie do Państwa sytuacji i tym samym zwalniają Państwa z
    konieczności płacenia podatku, gdyż kwota przyznanego kredytu hipotecznego była
    wykorzystana w całości na własne cele mieszkaniowe i dotyczyła jednej nieruchomości,
    która była w Państwa posiadaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności
    stanowiącej pozostały do spłaty kapitał dotyczący zaciągniętego przez Państwa kredytu,
    wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
            a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
            mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
            realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
            b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
            realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej

            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy
            z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r.
            poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału

        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
    kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w przypadku
    umorzenia kredytu refinansowego - aby został on zaciągnięty na refinansowanie
    (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2008 r. zaciągnęli Państwo kredyt hipoteczny w kwocie (...) zł.
    Część ww. kredytu w kwocie (...) zł została przeznaczona na spłatę innego kredytu
    zaciągniętego wcześniej na cele remontowo-budowlane Państwa domu. Natomiast
    pozostała kwota z kredytu zaciągniętego w 2008 r. w wysokości (...) zł została
    przeznaczona na modernizację tego domu, a mianowicie jego docieplenie, wykonanie
    elewacji, adaptację poddasza, wymianę okien, tynki wewnętrzne, podłogi, instalację
    sanitarną i grzewczą.
    Wskazali Państwo, że w ramach zawartej z bankiem 8 sierpnia 2025 r. ugody doszło m.in.
    do zwolnienia Państwa z długu poprzez umorzenie kapitału pozostałego do spłaty w
    kwocie (...) zł.
    Z powołanych w tej sprawie przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie
    może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został

    on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    te wydatki.
    Zatem, główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest
    przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z tym co wcześniej wskazano, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy są m.
    in. cele remontowo-budowlane oraz modernizacja domu (tj. docieplenie, wykonanie
    elewacji adaptację poddasza, wymianę okien, tynki wewnętrzne, podłogi, instalację
    sanitarną i grzewczą).
    Jak już wyżej wskazano, celem kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r. była spłata
    kredytu, zaciągniętego w Banku (...) na cele remontowo-budowlane domu oraz
    modernizacja tego domu.
    Kredyt zaciągnięty w 2008 r. został więc przeznaczony na cele mieszkaniowe, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w
    części na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w Banku (...). na cele remontowo-
    budowlane domu, a w części na modernizację tego domu.
    Mając na względzie to co wywiedziono wcześniej umorzenie przez bank kwoty stanowiącej
    pozostały do spłaty kapitał z tytułu kredytu zaciągniętego przez Państwa w 2008 r.,
    stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednak, w analizowanym przypadku w związku z uzyskaniem przez Państwa ww.
    przychodu wynikającego z umorzenia wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2008 r.
    kredytu hipotecznego, znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Spełniają Państwo bowiem przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Dlatego nie będziecie zobowiązani Państwo do wykazywania w zeznaniu rocznym,
    składanym do urzędu skarbowego za 2025 rok podatkowy, dochodu od którego
    zaniechano poboru podatku.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych otrzymania zwrotu ustalonej w ugodzie
    kwoty (...) zł wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze
    źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że kwota (...) zł stanowi zwrot środków, które
    zostały uprzednio wpłacone przez Państwa do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych oraz innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego

    przeliczenia zobowiązania kredytowego według kursu waluty przyjętego w ugodzie -
    okazały się nienależne bankowi i tym samym stanowiły nadpłatę.
    Wobec powyższego, skoro kwota, którą bank wypłacił Państwu okazała się kwotą środków
    pieniężnych, które wcześniej przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych, a które to środki okazały się nienależnych bankowi i tym samym
    stanowią nadpłatę, to stwierdzam, że kwota ta nie stanowi dla Państwa przychodu.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego,
    wzrostu Państwa majątku.
    Zatem, uzyskana w ramach ugody kwota (...) zł nie stanowi Państwa przychodu w
    rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym
    do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie
    mają Państwo obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów podatkowych.
    Przechodząc do kwestii zwrotu na Państwa rzecz kosztów procesowych, wskazuję, że
    stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez stronę.
    Zwrot przez bank na Państwa rzecz kosztów procesowych, w ramach zawartej ugody - nie
    spowoduje powstania po Państwa stronie przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w
    związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
    Zatem, zwrócone Państwu koszty procesowe, o których mowa we wniosku nie stanowią
    dla Państwa przysporzenia i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów procesowych
    nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te stanowią jedynie zwrot
    poniesionych wcześniej przez Państwa wydatków - nie są więc dochodem podlegającym
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymane kwoty tytułem kosztów procesowych
    są obojętne podatkowo.

    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot na Państwa rzecz kosztów procesowych
    w kwocie (...) zł w ramach zawartej z bankiem ugody, nie spowodował powstania po
    Państwa stronie przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Podsumowując, nie są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu
    otrzymania od banku w ramach ugody kwoty (...) zł, stanowiącej środki pieniężne
    nienależne bankowi oraz z tytułu otrzymania kwoty (...) zł stanowiącej zwrot poniesionych
    przez Państwa kosztów procesowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani W.X. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.