Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.150.2025.4.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Brak uznania, że koszty zakupu, najmu lub użytkowania na
podstawie innych umów Urządzeń ładujących, koszty audytu
energetycznego, koszty montażu/demontażu Urządzeń
ładujących, nie stanowią wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o
VAT i do ww. wydatków nie znajduje zastosowania art. 86a ust.
1 ustawy o VAT ustanawiający ograniczenie w odliczeniu
podatku naliczonego do 50% kwoty podatku oraz uznanie, że
nieodpłatne udostępnienie Urządzeń ładujących
Pracownikom, nie stanowi czynności podlegających
opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie z art. 5 ust. 1 pkt
1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz 2 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
samochód
udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie braku uznania, że koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych
    umów Urządzeń ładujących, koszty audytu energetycznego, koszty montażu/demontażu
    Urządzeń ładujących, nie stanowią wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o
    których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT i do ww. wydatków nie znajduje

    zastosowania art. 86a ust. 1 ustawy o VAT ustanawiający ograniczenie w odliczeniu
    podatku naliczonego do 50% kwoty podatku oraz zakresie uznania, że nieodpłatne
    udostępnienie Urządzeń ładujących Pracownikom, nie stanowi czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz
    2 ustawy o VAT.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 18 kwietnia 2025 r. (wpływ 18 kwietnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o. o. (dalej: „A”, „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność finansową,
    polegającą przede wszystkim na zawieraniu umów leasingu. Spółka jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT w Polsce.
    A. posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest polskim rezydentem
    podatkowym, tj. podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich
    osiągania.
    Spółka zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę (dalej: „Pracownicy”).
    Pracownicy pracują w systemie hybrydowym, tj. zarówno z biura, jak i zdalnie.
    Spółka jest zakładem pracy, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, w związku z
    czym jako płatnik oblicza i pobiera w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych od Pracowników, którzy uzyskują od Spółki przychody ze stosunku pracy.
    Wnioskodawca udostępnia Pracownikom samochody służbowe będące co do zasady,
    pojazdami spalinowymi. W tym zakresie w Spółce obowiązują wewnętrzne regulacje, tj.
    wewnętrzna instrukcja w sprawie samochodów służbowych, która reguluje w
    szczególności zasady nabywania, użytkowania, rozliczania oraz sprzedaży samochodów
    służbowych Spółki.
    Samochody służbowe są udostępniane z przeznaczeniem zarówno do użytku służbowego,
    jak i prywatnego Pracowników.
    Mając na względzie zasady społecznej odpowiedzialności biznesu A. rozwija program floty
    samochodowej opartej o pojazdy nisko i zero emisyjne. Spółka planuje udostępniać
    Pracownikom jako samochody służbowe także samochody elektryczne (w rozumieniu art.
    2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych,
    tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1289; dalej: „ustawa o elektromobilności”) lub samochody z
    napędem hybrydowym (w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o elektromobilności) (dalej
    łącznie: „Pojazdy”).
    Pojazdy w zależności od typu, dysponują dwoma źródłami napędu, tj. są zasilane
    „tandemem” złożonym z jednostki spalinowej (benzynowej) oraz jednostki elektrycznej
    bądź jednym źródłem napędu, tj. wyłącznie jednostką elektryczną. Oznacza to, że dany
    Pojazd można tankować benzyną oraz ładować prądem elektrycznym lub też można
    wyłącznie ładować prądem elektrycznym.
    Wnioskodawca zakłada, że Pojazdy mają być (analogicznie jak dotychczas udostępniane
    służbowe samochody spalinowe) przeznaczane zarówno do użytku służbowego, jak i
    prywatnego Pracowników.
    Spółka dla celów prowadzenia działalności gospodarczej wynajmuje powierzchnię
    biurową, na której zostały zainstalowane stacje ładowania, które będą służyć do
    ładowania Pojazdów.
    Niemniej, Pracownicy Spółki wykorzystujący Pojazdy nie zawsze mają możliwość
    naładowania samochodu za pomocą ładowarki zamontowanej w biurze Spółki lub też na
    publicznie dostępnej stacji ładowania.

    Pracownicy, którzy nie będą mieli możliwości naładowania samochodu na terenie biura
    lub na publicznej stacji ładowania, będą ładować Pojazdy w miejscu ich zamieszkania. W
    związku z tym, Spółka będzie dokonywać na rzecz Pracowników zwrotu kosztów
    ładowania samochodów służbowych w miejscach zamieszkania Pracowników.
    Ustalenie wysokości kosztów podlegających zwrotowi na rzecz Pracowników następować
    będzie poprzez pomiar zużycia energii wykorzystywanej do ładowania Pojazdów z
    zastosowaniem właściwej taryfy (ceny energii), której wysokość będzie podawał Pracownik
    w oświadczeniu składanym Spółce. Co do zasady takie oświadczenie Pracownik będzie
    składał jednorazowo, chyba że nastąpi zmiana wysokości jego taryfy. W takim wypadku
    jest zobligowany do skorygowania swojego oświadczenia, żeby wartość w nim wyrażona
    odzwierciedlała faktycznie ponoszone koszty opłat za energię. Rozliczenie poniesionych
    wydatków będzie następować w uzgodnionych pomiędzy Spółką i Pracownikami
    interwałach czasowych (mogą to być okresy miesięczne, kwartalne lub roczne).
    W celu umożliwienia ładowania Pojazdów służbowych w miejscach zamieszkania
    Pracowników, Wnioskodawca będzie udostępniać Pracownikom urządzenia ładujące,
    którymi będą przewody umożliwiające ładowanie lub wallboxy, tj. urządzenia montowane
    w budynku (dalej łącznie: „Urządzenia ładujące”).
    Spółka będzie udostępniać Urządzenia ładujące do ładowania Pojazdów służbowych przez
    Pracowników.
    Urządzenia ładujące będą połączone z Internetem oraz panelem obsługi i będą
    umożliwiać pomiar i odczyt zużytej energii elektrycznej z określeniem, czy ładowanie
    następuje na cele służbowe, czy cele prywatne. Ładowanie Pojazdów na cele służbowe
    przez Pracowników ma być możliwe również w weekendy oraz dni wolne od świadczenia
    pracy (poza okresami urlopów) co wynika ze specyfiki pojazdów, tj. czasu niezbędnego na
    ich ładowanie. Pracownicy będą wyposażeni także w karty, które umożliwiać będą
    ładowanie i odczyt zużycia energii wykorzystywanej na ładowanie Pojazdów służbowych
    dla celów służbowych oraz dla celów prywatnych.
    Urządzenia ładujące będą udostępniane Pracownikom wyłącznie na czas użytkowania
    Pojazdów. Co do zasady, Pracownicy będą obowiązani do zwrotu urządzeń, (np. w sytuacji
    rozwiązania stosunku pracy ze Spółką lub zmiany samochodu służbowego, np. na pojazd
    spalinowy). W wyjątkowych przypadkach, w których Pracownicy nie dokonają zwrotu
    udostępnianych urządzeń, (np. nie udostępnią Spółce możliwości przeprowadzenia
    demontażu urządzenia), Spółka będzie obciążać Pracowników kosztami urządzenia
    ustalanymi według jego aktualnej wartości rynkowej.
    Dostęp do danych zapisywanych na Urządzeniach ładujących będzie miał dostawca
    /operator urządzeń. Dane na temat zużytej energii elektrycznej będą służyły do
    skalkulowania wysokości faktycznie ponoszonych przez Pracowników kosztów ładowania
    Pojazdów służbowych, którego zwrotu na ich rzecz będzie dokonywał Wnioskodawca.
    W celu dostarczenia Urządzeń ładujących, Wnioskodawca zamierza podpisać ramową
    umowę współpracy z dostawcą Urządzeń ładujących. Zasady współpracy pomiędzy Spółką
    a dostawcą Urządzeń ładujących będą przewidywać m.in., że:
        A. będzie wskazywać Pracownikom dostawcę Urządzeń ładujących,
        Urządzenia ładujące będą przez Spółkę nabywane na własność od producenta,
        bądź też Spółka będzie nabywać prawo do ich użytkowania na podstawie umów
        najmu lub innych umów uprawniających do ich użytkowania,
        Wnioskodawca będzie pokrywać Pracownikom koszty audytu energetycznego
        poprzedzającego montaż Urządzeń ładujących w nieruchomości wskazywanej przez
        Pracownika (będącej jego własnością lub nieruchomością wynajmowaną), który jest

        niezbędny do bezpiecznego dokonania montażu Urządzeń ładujących na
        nieruchomościach Pracowników. Zakłada się, że na rzecz danego Pracownika koszt
        kolejnego audytu energetycznego (w przypadku zmiany nieruchomości, w której
        pracownik mieszka i ładuje Pojazd) może być pokrywany przez Spółkę dopiero po
        upływie zakładanego okresu udostępnienia Urządzeń ładujących,
        koszty audytu energetycznego nieruchomości Pracowników będą uzgadniane
        pomiędzy Spółką a dostawcą przeprowadzającym audyty energetyczne. Dostawca
        Urządzeń ładujących będzie wystawiał faktury na rzecz Wnioskodawcy jedynie na
        wartość uzgadnianych kosztów audytu energetycznego,
        Wnioskodawca będzie pokrywać także koszty montażu i demontażu Urządzeń
        ładujących w nieruchomościach Pracowników do ustalonego limitu kwotowego
        (limit ma zostać określony w taki sposób, aby pokrywał koszty standardowo
        ponoszone dla montażu/demontażu Urządzeń ładujących i nie obejmował żadnych
        ponadnormatywnych prac w nieruchomości Pracownika). Jeżeli w wyniku audytu
        przeprowadzanego przez dostawcę Urządzeń ładujących okaże się, że dla
        możliwości zainstalowania Urządzenia ładującego wymaga się dodatkowych
        nakładów na instalację elektryczną w nieruchomości Pracownika, to koszt taki może
        być rozliczony bezpośrednio pomiędzy Pracownikiem spółki a dostawcą Urządzeń
        ładujących przeprowadzającym audyt energetyczny nieruchomości.
    W związku z planowanymi działaniami w zakresie udostępniania Pracownikom Pojazdów
    służbowych po stronie Wnioskodawcy powstały wątpliwości w zakresie oceny skutków
    podatkowych poszczególnych aspektów rozliczeń związanych z tymi działaniami.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytanie:
    1. Do jakich czynności będą wykorzystywane pojazdy, o których mowa we wniosku:
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od podatku od towarów
      i usług, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2. Jeśli pojazdy, będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od
      towarów i usług/zwolnionych od podatku od towarów i usług/niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to czy będą Państwo w stanie dokonać
      odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT oraz czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu
      i/lub zwolnionymi od podatku VAT?
    3. W jaki konkretnie sposób pojazdy będą wykorzystywane w prowadzonej przez Państwa
      działalności? Na czym będzie polegał związek pomiędzy wykorzystywaniem pojazdów
      a wykonywaniem przez Państwa działalności gospodarczej?
    4. Czy pojazdy, o których mowa we wniosku będą pojazdami samochodowymi w
      rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej
      nieprzekraczającej 3,5 tony?
    5. W jaki sposób będą dokumentowane wydatki dotyczące ww. pojazdów? Czy wydatki
      będą udokumentowane fakturami wystawianymi na Państwa?
    6. Czy pojazdy, o których mowa we wniosku będą pojazdami konstrukcyjnie
      przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą? Czy z
      dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie
      przeznaczenie?

    7. Czy pojazdy, o których mowa we wniosku będą pojazdami samochodowymi, o których
      mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
    8. Czy pojazdy będą przeznaczone i wykorzystywane wyłącznie do sprzedaży,
      odsprzedaży bądź wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy
      najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze?
    9. Jeśli samochody będą przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży, wynajmu, dzierżawy,
      leasingu, to czy odsprzedaż, oddanie w odpłatne używanie pojazdów jest/będzie
      przedmiotem prowadzonej przez Państwa działalności?
    10. Czy będą zawierane umowy na udostępnianie pracownikom urządzeń ładujących, jeśli
      tak to jakie, kto będzie ich stroną (czy umowy będą zawierane z pracownikami) oraz do
      czego będą zobowiązane poszczególne strony umowy?
    11. Czy nabycie urządzeń ładujących od producenta, bądź nabycie prawa do ich
      użytkowania na podstawie umowy najmu lub innych umów (jakich) uprawniających do
      ich użytkowania będzie opodatkowane podatkiem VAT?
    Wskazali Państwo:
    Ad 1
    Samochody służbowe są udostępniane z przeznaczeniem zarówno do użytku służbowego,
    jak i prywatnego Pracowników, zgodnie z obowiązującą wewnętrzną instrukcją w sprawie
    samochodów służbowych.
    Przedmiotem działalności Spółki jest działalność finansowa, polegająca przede wszystkim
    na zawieraniu umów leasingu, które stanowią czynności podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Ponadto, w ramach prowadzonej działalności mogą
    wystąpić także czynności zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Co do zasady, Pojazdy wykorzystywane przez Pracowników do wykonywania obowiązków
    służbowych w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności będą więc związane z całą
    prowadzoną przez Spółkę działalnością obejmującą głównie czynności opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług, ale także mogące wystąpić czynności zwolnione z
    opodatkowania.
    Ad 2
    Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 1 powyżej, Pojazdy wykorzystywane przez
    Pracowników do wykonywania obowiązków służbowych w ramach prowadzonej przez
    Spółkę działalności będą związane z całą prowadzoną przez Spółkę działalnością
    obejmującą głównie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, ale także
    mogące wystąpić czynności zwolnione z opodatkowania.
    Spółka ustalać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej
    jako: ustawa o VAT) z uwzględnieniem odpowiednich przepisów, tj. art. 90 ustawy o VAT.
    Zatem Spółka będzie dokonywać przyporządkowania kwot podatku naliczonego do całej
    działalności i w związku z tym dokonywać odliczenia zgodnie z ww. przepisem.
    W przypadku, gdy Spółka będzie w stanie dokonać odrębnego przyporządkowania kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz
    czynnościami zwolnionymi od podatku VAT, zastosowanie znajdzie art. 90 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Jednocześnie, jeśli nie będzie możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz
    czynnościami zwolnionymi od podatku VAT, to zastosowanie znajdzie art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy o VAT.

    Równocześnie, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, samochody służbowe są
    udostępniane przez Spółkę z przeznaczeniem zarówno do użytku służbowego, jak i
    prywatnego Pracowników, zgodnie z obowiązującą wewnętrzną instrukcją w sprawie
    samochodów służbowych. Z tego względu dla celów ustalania kwot podatku naliczonego
    zastosowanie znajdował będzie także art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.
    W powyższym kontekście Spółka nadmienia, że przedmiotem zapytania w złożonym
    wniosku (pytanie nr 4) nie jest ustalenie prawa do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z kosztami zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów
    Urządzeń ładujących oraz ponoszenia ustalonych kosztów audytu energetycznego na
    nieruchomościach Pracowników, a także ponoszenia kosztów montażu/demontażu
    Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników lecz zapytanie dotyczy tego, czy
    ww. kategorie wydatków nie stanowią wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym do ww.
    wydatków nie znajduje zastosowania art. 86a ust. 1 ustanawiający ograniczenie w
    odliczeniu podatku naliczonego do 50% kwoty podatku.
    Ad 3
    W zakresie odpowiedzi na niniejsze pytanie Spółka wskazuje analogicznie jak w przypadku
    odpowiedzi na pytanie nr 1 dotyczące uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego w treści wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, samochody służbowe są udostępniane z przeznaczeniem zarówno do
    użytku służbowego, jak i prywatnego Pracowników, zgodnie z obowiązującą wewnętrzną
    instrukcją w sprawie samochodów służbowych.
    Wykorzystanie Pojazdów, (tj. jak zdefiniowano w treści wniosku, samochodów służbowych
    stanowiących samochody elektryczne w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia
    2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1289, lub
    samochody z napędem hybrydowym w rozumieniu art. 2 pkt 13 ww. ustawy) na cele
    prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej przejawia się w ich wykorzystaniu
    przez Pracowników A. do realizacji ich zadań służbowych.
    Pojazdy wykorzystywane są do realizacji zadań służbowych Pracowników, w tym m.in. w
    następujących aspektach dotyczących działalności A.:
        dojazdy na spotkania z klientami Spółki, oraz
        dojazdy na spotkania z partnerami biznesowymi A., w tym w szczególności
        importerem pojazdów Grupy A, czy przedstawicielami sieci dealerskiej.
    Z uwagi na charakter prowadzonej przez Spółkę działalności, która wymaga kontaktu
    zarówno z klientami Spółki, jak i partnerami biznesowymi, jak również podejmowania na
    bieżąco określonych działań, istotne jest wykorzystywanie w Spółce narzędzi, które
    zapewniają elastyczność i mobilność w wykonywaniu przez jej Pracowników obowiązków
    służbowych.
    Pojazdy, jako samochody służbowe wykorzystywane przez Pracowników umożliwiają
    zatem szybkie reagowanie na potrzeby klientów i efektywne zarządzanie czasem
    Pracowników wykonujących zadania służbowe na rzecz Spółki. W szczególności stanowią
    one optymalny środek transportu wykorzystywany do odbywania podróży służbowych
    przez Pracowników, który zapewnia elastyczność i zwiększa mobilność Pracowników, np.
    w porównaniu z koniecznością wykorzystywania przez nich środków transportu
    publicznego do odbywania podróży służbowych, w szczególności w miejsca, w których
    takie możliwości są ograniczone lub kiedy wykorzystanie transportu publicznego byłoby
    nieefektywne pod kątem ilości czasu koniecznego do wykonywania przejazdów w takiej
    formie przez Pracowników wykonujących zadania służbowe. Będzie zatem istniał związek

    pomiędzy wykorzystaniem Pojazdów przez Pracowników a prowadzoną przez Spółkę
    działalnością gospodarczą.
    Ad 4
    Pojazdy, o których mowa we wniosku będą pojazdami samochodowymi w rozumieniu
    przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5
    tony.
    Ad 5
    Wydatki dotyczące Pojazdów będą dokumentowane, co do zasady, fakturami
    wystawianymi na Spółkę.
    Równocześnie jak wskazano, w treści wniosku Wnioskodawca będzie pokrywać
    Pracownikom koszty audytu energetycznego poprzedzającego montaż Urządzeń
    ładujących w nieruchomości wskazywanej przez Pracownika (będącej jego własnością lub
    nieruchomością wynajmowaną), który jest niezbędny do bezpiecznego dokonania
    montażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników. Koszty audytu
    energetycznego nieruchomości Pracowników będą uzgadniane pomiędzy Spółką a
    dostawcą przeprowadzającym audyty energetyczne. Dostawca Urządzeń ładujących
    będzie wystawiał faktury na rzecz Wnioskodawcy jedynie na wartość uzgadnianych
    kosztów audytu energetycznego.
    Spółka wskazuje ponadto, że także koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie
    innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone koszty montażu/demontażu Urządzeń
    ładujących na nieruchomościach Pracowników będą stanowiły wydatki dokumentowane,
    co do zasady, fakturami wystawianymi na Spółkę.
    Równocześnie jak wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca będzie pokrywać także
    koszty montażu i demontażu Urządzeń ładujących w nieruchomościach Pracowników do
    ustalonego limitu kwotowego (limit ma zostać określony w taki sposób, aby pokrywał
    koszty standardowo ponoszone dla montażu/demontażu Urządzeń ładujących i nie
    obejmował żadnych ponadnormatywnych prac w nieruchomości Pracownika). Jeżeli w
    wyniku audytu przeprowadzanego przez dostawcę Urządzeń ładujących okaże się, że dla
    możliwości zainstalowania Urządzenia ładującego wymaga się dodatkowych nakładów na
    instalację elektryczną w nieruchomości Pracownika, to koszt taki może być rozliczony
    bezpośrednio pomiędzy Pracownikiem spółki a dostawcą Urządzeń ładujących
    przeprowadzającym audyt energetyczny nieruchomości.
    Ad 6
    Pojazdy, o których mowa we wniosku nie będą pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi
    do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, a tym samym z dokumentów
    dotyczących Pojazdów nie wynika takie ich przeznaczenie.
    Ad 7
    Pojazdy, o których mowa we wniosku nie będą pojazdami samochodowymi, o których
    mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), tj. nie będą to:
        pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
        który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
        trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
        wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

        pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
        kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
        ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.
    Ad 8
    Pojazdy stanowią samochody służbowe udostępniane z przeznaczeniem zarówno do
    użytku służbowego, jak i prywatnego Pracowników, zgodnie z obowiązującą wewnętrzną
    instrukcją w sprawie samochodów służbowych.
    W związku z powyższym Pojazdy nie będą przeznaczone i wykorzystywane wyłącznie do
    sprzedaży, odsprzedaży bądź wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie
    umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Ad 9
    Zgodnie z odpowiedzią na pytanie sformułowane w punkcie 8, Pojazdy nie będą
    przeznaczone i wykorzystywane wyłącznie do sprzedaży, odsprzedaży bądź wyłącznie do
    oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
    umowy o podobnym charakterze.
    Ad 10
    W zakresie odpowiedzi na niniejsze pytanie Spółka wskazuje analogicznie jak w przypadku
    odpowiedzi na pytanie nr 2 dotyczące uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zakłada się, że Urządzenia ładujące (rozumiane zgodnie z określeniem w treści wniosku
    jako przewody umożliwiające ładowanie lub wallboxy, tj. urządzenia montowane w
    budynku) będą udostępnianie Pracownikom na podstawie protokołów.
    Ponadto zakłada się, że zasady korzystania z Urządzeń ładujących udostępnianym
    Pracownikom będzie regulowała wewnętrzna instrukcja w sprawie samochodów
    służbowych. W tym zakresie zakłada się, że Spółka będzie w szczególności zobowiązana do
    udostępniania Pracownikom Urządzeń ładujących we wskazanych przez nich miejscach
    zamieszkania. Pracownicy będą natomiast zobowiązani w szczególności do korzystania z
    Urządzeń ładujących w sposób zgodny z zasadami przewidzianymi w instrukcji, z
    zachowaniem należytej ostrożności i dbałości o mienie Pracodawcy, do utrzymywania
    Urządzeń ładujących w należytym stanie technicznym, czy też niezwłocznego zgłaszania
    zidentyfikowanych nieprawidłowości w działaniu Urządzeń ładujących oraz do zwrotu tych
    Urządzeń po okresie, na który zostały udostępnione.
    Ad 11
    Urządzenia ładujące będą przez Spółkę nabywane na własność od producenta, bądź też
    Spółka będzie nabywać prawo do ich użytkowania na podstawie umów najmu lub innych
    umów uprawniających do ich użytkowania.
    Nabycie lub przejęcie do używania Urządzeń ładujących od producenta przez Spółkę
    będzie stanowić czynności podlegające opodatkowaniu VAT, tj. w przypadku nabycia
    Urządzeń na własność będzie to odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu
    VAT, a w przypadku nabycia praw do ich użytkowania na podstawie umowy najmu lub
    innych umów, będzie to odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT.
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym koszty zakupu,
      najmu lub użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz
      ponoszone ustalone koszty audytu energetycznego na nieruchomościach
      Pracowników, a także ponoszone koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących na
      nieruchomościach Pracowników, nie stanowią wydatków związanych z pojazdami
      samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym do

      ww. wydatków nie znajduje zastosowania art. 86a ust. 1 ustanawiający ograniczenie w
      odliczeniu podatku naliczonego do 50% kwoty podatku?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nieodpłatne
      udostępnienie Urządzeń ładujących Pracownikom, nie stanowi czynności
      podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw.
      z art. 8 ust. 1 oraz 2 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Państwa zdaniem, koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów
    Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu energetycznego na
    nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu/demontażu
    Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników, nie stanowią wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT,
    a tym samym do ww. wydatków nie znajduje zastosowania art. 86a ust. 1 ustanawiający
    ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego do 50% kwoty podatku.
    Ad 2
    Państwa zdaniem, nieodpłatne udostępnienie Urządzeń ładujących Pracownikom nie
    stanowi czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz 2 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a
    ustawy o VAT.
    Z powołanych wyżej regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i
    usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony są lub będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Jednocześnie, przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i
    usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli
    w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Z kolei kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.
    I tak, w art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wskazano, że w przypadku wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w
    art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej
    przez podatnika.

    Przez pojazdy samochodowe - stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy o VAT - rozumie się
    pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej
    masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    W świetle art. 86a ust. 2 ustawy o VAT - do wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
    1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części
      składowych;
    2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
    3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do
      napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych
      towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
    Stosownie natomiast do art. 86a ust. 3 ustawy - przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
    1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
        jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
        takie przeznaczenie;
    2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
      towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów
      wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika.
    Zatem, zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”. Dla celów stosowania tego
    ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do
    pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia
    również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych.
    W odniesieniu do analizowanego zdarzenia przyszłego można rozważać, czy wydatki
    stanowiące koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń
    ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu energetycznego na nieruchomościach
    Pracowników, a także ponoszone koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących na
    nieruchomościach Pracowników należy uznać za wydatki związane z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT.
    Należy wskazać, że za wydatki związane z pojazdami samochodowymi, zgodnie z art. 86a
    ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT rozumie się wydatki dotyczące nabycia lub importu paliw
    silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług
    naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z
    eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
    Przedstawiony przez Wnioskodawcę katalog wydatków nie stanowi z pewnością wydatków
    z tytułu nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
    wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
    pojazdów. Rozważając natomiast czy ww. katalog kosztów jakie ponosić będzie
    Wnioskodawca może stanowić wydatki na nabycie „innych towarów i usług związanych z
    eksploatacją lub używaniem tych pojazdów” należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie
    definiują pojęcia „wydatków związanych z eksploatacją lub używaniem pojazdów”.
    Odwołując się do dyrektyw wykładni językowej należy wskazać, że pojęcie „eksploatować”
    w kontekście eksploatacji pojazdu, czy drogi oznacza „użytkowanie maszyn, urządzeń itp.”
    (wg. Słownika Języka Polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl).

    Z kolei „używać” to „posługiwać się, stosować coś, korzystać, brać, przyjmować, robić z
    czegoś użytek, wykorzystywać” (wg „Uniwersalnego słownika języka polskiego” pod
    redakcją S. Dubisza (Warszawa 2008, tom IV, s. 322-323).
    Tym samym, wydatki związane z używaniem samochodu osobowego to wydatki na
    posługiwanie się tym samochodem, wykorzystywanie go. Do wydatków związanych z
    używaniem samochodu osobowego (wydatków eksploatacyjnych) można zaliczyć w
    szczególności wydatki ponoszone na: nabycie paliw silnikowych, serwis samochodu,
    wymianę opon, myjnię, naprawy i części zamienne, wymianę płynu hamulcowego oraz
    płynu do spryskiwaczy, opłaty parkingowe, opłaty za przejazd autostradą, opłaty
    rejestracyjne, badania diagnostyczne oraz opłaty abonamentowe za używanie odbiornika
    radiofonicznego, który jest zamontowany w samochodzie.
    Wobec powyższego, Państwa zdaniem, za wydatki związane z pojazdami samochodowymi,
    zgodnie z art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT stanowiące „inne wydatki związane z
    eksploatacją lub używaniem pojazdów” należy uznawać tylko te wydatki, które łączą się
    ściśle z użytkowaniem samochodu jako środka transportu lub są następstwem takiego
    użytkowania. Oznacza to, że limit wynikający z treści ww. art. 86a ust. 2 ustawy o VAT,
    obejmuje wydatki ściśle związane z użytkowaniem pojazdów samochodowych, a nie
    wszelkie wydatków pośrednio tylko związanych z ich wykorzystywaniem przez podatnika.
    W ocenie Spółki, koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów
    Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu energetycznego na
    nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu/demontażu
    Urządzeń ładujących na nieruchomościach nie stanowią wydatków eksploatacyjnych
    związanymi z używaniem samochodów.
    Należy bowiem podkreślić, że Urządzenia ładujące stanowią element infrastruktury
    wspierającej użytkowanie samochodów elektrycznych. Tego rodzaju urządzenia oferują w
    szczególności znacznie szybsze ładowanie niż standardowe gniazda domowe, co jest
    kluczowe dla efektywnego użytkowania pojazdu elektrycznego poprzez chociażby
    możliwość naładowania pojazdów w znacznie krótszym czasie, co jest istotne dla
    możliwości efektywnego wykorzystywania Pojazdów służbowych przez Pracowników.
    Dodatkowo, Urządzenia ładujące poprzez możliwość monitorowania zużycia energii
    elektrycznej wykorzystywanej do ładowania Pojazdów służbowych zwiększają wygodę
    użytkowania Pojazdów, jak również ułatwiają proces rozliczania pomiędzy Wnioskodawcą
    a Pracownikami dokonywanych zwrotów kosztów ładowania Pojazdów służbowych.
    Zatem choć widoczny jest sam związek Urządzeń ładujących z użytkowaniem
    samochodów elektrycznych, to nie jest to wydatek niezbędny dla możliwości eksploatacji
    samochodu elektrycznego. Ponadto, jak wskazano instalacja Urządzeń ładujących to
    przedsięwzięcie, które wymaga weryfikacji (audytu) czy ewentualnego dostosowania
    instalacji elektrycznej na nieruchomości, jak również pewnych prac montażowych w
    miejscu instalacji. Tego rodzaju wydatki, jakie będzie ponosił Wnioskodawca, będą więc
    niezbędne dla udostępnienia Pracownikom Urządzeń ładujących wyłącznie na czas
    użytkowania Pojazdów. Ponadto, w związku z tym, że Pracownicy będą co do zasady
    obowiązani do zwrotu urządzeń (np. w sytuacji rozwiązania stosunku pracy ze Spółką lub
    zmiany samochodu służbowego, np. na pojazd spalinowy), to konieczne będzie także
    ponoszenie przez Wnioskodawcę kosztów demontażu Urządzeń ładujących z
    nieruchomości Pracowników.
    Tym samym, w ocenie Spółki ww. kategorie kosztów nie stanowią kosztów używania
    Pojazdów służbowych lecz są to wydatki mające na celu przekazanie (zamontowanie), jak
    również powrotne przejęcie (czy też przemieszczenie) Urządzeń ładujących
    zamontowanych czasowo w miejscach zamieszkania Pracowników.

    W niniejszych okolicznościach w Państwa ocenie nie można zatem uznać, że ponoszone
    koszty należy uznać za wydatki związane z pojazdami samochodowymi, zgodnie z art. 86a
    ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT stanowiące „inne wydatki związane z eksploatacją lub
    używaniem pojazdów”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy koszty zakupu, najmu lub użytkowania na
    podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu
    energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu
    /demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników nie stanowią
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2
    ustawy o VAT, a tym samym do ww. wydatków nie znajduje zastosowania art. 86a ust. 1
    ustanawiający ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego do 50% kwoty podatku.
    Ad 2
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez
    dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania
      czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
    2) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się,
    również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
    niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub
    w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Natomiast według art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje
    się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego
    pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
    członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,

    członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
    innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika,
    że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi
    istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za
    wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym, przepisy ustawy
    o VAT nie określają postaci wynagrodzenia.
    W wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden, TSUE wskazał że: „czynność podlega opodatkowaniu
    wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w
    ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane
    przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone
    na rzecz usługobiorcy”.
    Wobec powyższej analizy, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz
    gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą)
    istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane
    są świadczenia wzajemne.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę,
    udostępnienie Urządzeń ładujących Pracownikom będzie miało charakter nieodpłatny,
    zatem w ocenie Wnioskodawcy nie będzie ono stanowiło odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatnego świadczenia usług dla celów VAT.
    Odnosząc się także do treści ww. przytoczonego art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o VAT należy
    wskazać, że opodatkowaniu VAT (jako odpłatne świadczenie usług) podlega także użycie
    na cele osobiste towarów podatnika m.in. przez pracowników tego podatnika (jeśli
    podatnikowi przysługiwało prawo, w tym częściowe, do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów) lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, m.in.
    pracowników tego podatnika oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
    innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Tym samym, jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT nie jest spełniona.
    Wnioskodawca wskazuje, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym nieodpłatne
    udostępnianie Pracownikom Urządzeń ładujących ma na celu umożliwienie efektywnego
    ładowania Pojazdów służących do działalności gospodarczej Spółki. Innymi słowy,
    beneficjentem udostępnienia Urządzeń ładujących jest Spółka, gdyż w ten sposób
    Pracownicy Spółki mogą efektywniej korzystać z Pojazdów, których właścicielem jest
    Spółka, a których wykorzystanie przez Pracowników przekłada się na efektywność
    Pracowników i w konsekwencji na efektywność samej Spółki.
    Ponadto, udostępnianie Urządzeń ładujących dokonywane jest z zamiarem
    wykorzystywania ich przez Pracowników dla celów ładowania Pojazdów służbowych. W
    związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, udostępnianie Pracownikom Urządzeń ładujących
    nie stanowi świadczeń realizowanych na cele osobiste Pracowników Spółki, a tym samym
    nie może stanowić odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT
    zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy o VAT.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy nieodpłatne udostępnienie Urządzeń ładujących
    Pracownikom nie stanowi czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz 2 ustawy o VAT.

    W świetle przywołanych argumentów, zwracam się z prośbą o potwierdzenie, że
    przedstawione przeze mnie stanowiska i rozumienie treści przepisów prawa podatkowego
    jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        nieprawidłowe - w zakresie braku uznania, że koszty zakupu, najmu lub
        użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących, koszty audytu
        energetycznego, koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących, nie stanowią
        wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a
        ust. 2 ustawy o VAT i do ww. wydatków nie znajduje zastosowania art. 86a ust. 1
        ustawy o VAT ustanawiający ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego do 50%
        kwoty podatku,
        prawidłowe – w zakresie uznania, że nieodpłatne udostępnienie Urządzeń
        ładujących Pracownikom, nie stanowi czynności podlegających opodatkowaniu
        podatkiem VAT na podstawie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz 2 ustawy
        o VAT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej
    zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia
    przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Ponadto w przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z
    czynnościami w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

    należnego, jak i z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
    zastosowanie znajdą przepisy art. 90 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy:
      jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W myśl art. 90 ust. 3 ustawy:
      proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy:
      proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.
    W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
      w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:
      do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
        pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem
        tych pojazdów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy:

      przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
      3,5 tony.
    Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:
      przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
        jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym
        wynika takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.
    W świetle art. 86a ust. 4 ustawy:
      pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej
    masie całkowitej do 3,5 tony - ze względu na swoje cechy konstrukcyjne - służy co do
    zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają
    ograniczeniu w odliczaniu do 50%.
    W świetle powyższego, w sytuacji gdy ponoszone wydatki nie stanowią wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem
    spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Wyrazili Państwo wątpliwość, czy koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie
    innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu
    energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu
    /demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników, nie stanowią
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2

    ustawy o VAT, a tym samym do ww. wydatków nie znajduje zastosowania art. 86a ust. 1
    ustanawiający ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego do 50% kwoty podatku.
    Odnosząc się do powyższego należy zatem ustalić, czy wydatki które planują Państwo
    ponosić stanowić będą wydatki związane z pojazdami samochodowymi, o których mowa
    w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT.
    Z treści art. 86a ust. 2 pkt 1-3 ustawy wynika, że do wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi zalicza się wydatki dotyczące:
    1. nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów;
    2. używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową; oraz
    3. nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych
      do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych
      towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że koszty zakupu, najmu lub użytkowania na
    podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu
    energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu
    /demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników, będą stanowiły
    wydatki związane z używaniem pojazdów.
    Przepisy podatkowe nie definiują przy tym pojęcia „wydatki związane z eksploatacją lub
    używaniem pojazdów” użytego przez ustawodawcę w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. W tym
    przypadku należy zatem posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą: „używać”
    oznacza „posługiwać się, stosować coś, korzystać, brać, przyjmować, robić z czegoś użytek,
    wykorzystywać”. Natomiast pojęcie „eksploatować” oznacza „użytkowanie maszyn,
    urządzeń itp.” (wg Słownika Języka Polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl).
    A zatem za wydatki związane z pojazdami samochodowymi, zgodnie z art. 86a ust. 2 pkt 3
    ustawy stanowiące „inne wydatki związane z eksploatacją lub używaniem pojazdów”
    należy uznać te wydatki, które łączą się ściśle z użytkowaniem samochodu jako środka
    transportu lub są następstwem takiego użytkowania. Są to więc wydatki ściśle związane z
    eksploatacją lub używaniem pojazdów samochodowych. Prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje podatnikowi w przypadku nabycia towarów i usług związanych z
    eksploatacją lub używaniem wskazanych i ściśle określonych przez ustawodawcę
    pojazdów. Nabywane towary i usługi muszą być więc ściśle związane z eksploatacją i
    używaniem pojazdów wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Należy uznać, że wymienione przez Państwa w opisie sprawy koszty zakupu, najmu lub
    użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz koszty audytu
    energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także koszty montażu/demontażu
    Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników, są zaliczane do katalogu
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi uregulowanych w art. 86a ustawy,
    jako inne wydatki związane z eksploatacją lub używaniem pojazdów.
    Ustawodawca do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zalicza również
    inne towary i usługi związane z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów, jest to katalog
    otwarty. Do tych wydatków należy zaliczyć m.in.: opłaty za przejazdy autostradami, usługi
    parkingowe, usługi myjni. A zatem będą to wydatki, które są związane ściśle z eksploatacją
    lub używaniem środków transportu, czyli takie, których poniesienie umożliwia
    posługiwanie się pojazdami, ich używanie, korzystanie.
    W analizowanej sprawie koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych
    umów Urządzeń ładujących oraz ustalone koszty audytu energetycznego na
    nieruchomościach Pracowników, a także koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących
    na nieruchomościach Pracowników stanowić będą wydatki związane z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT. Ponoszone

    wydatki będą łączyć się ściśle z użytkowaniem samochodów jako środków transportu, a
    więc będą umożliwiały posługiwanie się pojazdami, ich używanie, korzystanie.
    Okoliczności sprawy wskazują, że wydatki jakie będą ponosić Państwo w postaci kosztów
    zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących, kosztów
    audytu energetycznego na nieruchomościach Pracowników, kosztów montażu/demontażu
    Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników, będą umożliwiały posługiwanie
    się, używanie oraz korzystanie z pojazdów elektrycznych lub samochodów z napędem
    hybrydowym. Podali Państwo, że pracownicy, którzy nie będą mieli możliwości
    naładowania samochodu na terenie biura lub na publicznej stacji ładowania, będą
    ładować Pojazdy w miejscu ich zamieszkania. W celu umożliwienia ładowania Pojazdów
    służbowych w miejscach zamieszkania Pracowników, będą Państwo udostępniać
    Pracownikom urządzenia ładujące, którymi będą przewody umożliwiające ładowanie lub
    wallboxy, tj. urządzenia montowane w budynku („Urządzenia ładujące”). Ponadto będą
    Państwo pokrywać Pracownikom koszty audytu energetycznego poprzedzającego montaż
    Urządzeń ładujących, który jest niezbędny do bezpiecznego dokonania montażu Urządzeń
    ładujących na nieruchomościach Pracowników. Będą Państwo także pokrywać koszty
    montażu i demontażu Urządzeń ładujących.
    Zatem nie można zgodzić się z Państwa twierdzeniem, że ponoszone wydatki wymienione
    we wniosku nie będą stanowić wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o
    których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. Jak wskazano powyżej, katalog wydatków
    wskazanych w tym przepisie ma charakter otwarty i nie ogranicza się wyłącznie do
    wydatków eksploatacyjnych, gdyż ustawodawca objął dyspozycją tego przepisu także
    wydatki związane z używaniem pojazdów samochodowych, a za takie bezspornie należy
    uznać wydatki związane z zapewnieniem Pracownikowi stacji ładowania pojazdu
    udostępnianego o napędzie hybrydowym lub elektrycznym. Jak wskazali Państwo we
    wniosku, Pojazdy w zależności od typu, dysponują dwoma źródłami napędu, tj. są zasilane
    „tandemem” złożonym z jednostki spalinowej (benzynowej) oraz jednostki elektrycznej
    bądź jednym źródłem napędu, tj. wyłącznie jednostką elektryczną. Oznacza to, że dany
    Pojazd można tankować benzyną oraz ładować prądem elektrycznym lub też można
    wyłącznie ładować prądem elektrycznym. Pracownicy, którzy nie będą mieli możliwości
    naładowania samochodu na terenie biura lub na publicznej stacji ładowania, będą
    ładować Pojazdy w miejscu ich zamieszkania. W związku z tym, Spółka będzie dokonywać
    na rzecz Pracowników zwrotu kosztów ładowania samochodów służbowych w miejscach
    zamieszkania Pracowników.
    Zatem ponoszone wydatki, związane z zapewnieniem Pracownikowi Urządzenia
    ładującego do samochodów wymagających regularnego zasilania poprzez dedykowane do
    tego urządzenia, będą uznane za wydatki związane z pojazdami samochodowymi, o
    których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy, skoro zapewnienie przez Państwa
    pracownikom stacji ładujących będzie w istocie umożliwiało korzystanie przez tych
    Pracowników z udostępnionych im pojazdów. Za ścisłym związkiem tych wydatków z
    przekazanym Pojazdem świadczy także fakt, że np. w przypadku zmiany samochodu
    służbowego na samochód spalinowy, Pracownik będzie zobowiązanym do zwrotu
    udostępnionego mu urządzenia. Ponadto, jak wskazano we wniosku, ładowanie Pojazdów
    na cele służbowe przez Pracowników ma być możliwe również w weekendy oraz dni wolne
    od świadczenia pracy (poza okresami urlopów) co wynika ze specyfiki pojazdów, tj. czasu
    niezbędnego na ich ładowanie. Tym samym trudno się zgodzić z Państwa twierdzeniem,
    że choć widoczny jest sam związek Urządzeń ładujących z użytkowaniem samochodów
    elektrycznych, to nie jest to wydatek niezbędny dla możliwości eksploatacji samochodu
    elektrycznego, skoro stacje ładujące zamontowane na prywatnych posesjach
    pracowników użytkujących samochody umożliwiają korzystanie z nich w ogóle. W
    konsekwencji, skoro instalacja Urządzeń ładujących to przedsięwzięcie, które wymaga
    weryfikacji (audytu) czy ewentualnego dostosowania instalacji elektrycznej na
    nieruchomości, jak również pewnych prac montażowych w miejscu instalacji, to wydatki,
    jakie będą Państwo ponosić, będą niezbędne dla udostępnienia Pracownikom Urządzeń

    ładujących wyłącznie na czas użytkowania Pojazdów. Ponadto, w związku z tym, że
    Pracownicy będą co do zasady obowiązani do zwrotu urządzeń (np. w sytuacji rozwiązania
    stosunku pracy ze Spółką lub zmiany samochodu służbowego, np. na pojazd spalinowy),
    to konieczne będzie także ponoszenie przez Wnioskodawcę kosztów demontażu Urządzeń
    ładujących z nieruchomości Pracowników.
    W świetle przedstawionych przez Państwa okoliczności sprawy należy uznać, że wydatki,
    jakie zamierzają Państwo ponosić w związku z udostępnieniem Pracownikowi Urządzeń
    ładujących, tj. koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów
    Urządzeń ładujących oraz ustalone koszty audytu energetycznego na nieruchomościach
    Pracowników, a także koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących na
    nieruchomościach Pracowników będą stanowić wydatki związanych z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, i do ww. wydatków
    znajdzie zastosowanie art. 86a ust. 1 ustawy, ustanawiający ograniczenie w odliczeniu
    podatku naliczonego do 50% kwoty podatku naliczonego.
    Przy czym, skoro dokonują Państwo zakupów związanych zarówno z czynnościami w
    związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z
    czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, będą mieli Państwo prawo
    do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesienia ww. wydatków, na podstawie art.
    90 ustawy z uwzględnieniem treści art. 86a ust. 1 ustawy, ustanawiającego ograniczenie w
    odliczeniu podatku naliczonego do 50% kwoty podatku.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    nieprawidłowe.
    Wyrazili Państwo również wątpliwość, czy nieodpłatne udostępnienie Urządzeń ładujących
    Pracownikom, nie stanowi czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na
    podstawie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że świadczenie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone

    wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i
    przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian
    świadczenie przynoszące mu korzyść.
    Podkreślić jednak należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług,
    które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie art. 8 ust. 2 ustawy:
      za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W analizowanej sprawie, nieodpłatne udostępnienie przez Państwa Urządzeń ładujących
    Pracownikom, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy.
    Dla stwierdzenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia.

    Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością.
    Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy
    rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami
    prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Powyższe zagadnienie było także przedmiotem orzeczenia TSUE z 16 października 1997 r.,
    sygn. C-258/95. W przedmiotowym stanie faktycznym Trybunał rozważał, czy bezpłatny
    przewóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za
    wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) VI Dyrektywy (opodatkowane VAT).
    Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie
    na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu. Jednak zdarza się, że usługi
    transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników
    do miejsca pracy i wówczas takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę
    działalności gospodarczej. Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników
    mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych, zaś artykuł 6(2)(b)
    nie ma zastosowania.
    Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z
    danej czynności ma charakter dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika, to
    do tej czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie
    art. 8 ust. 2 ustawy.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród usług
    nieodpłatnych, które nie spełniają warunku w nim wymienionego, tj. dotyczy tych usług
    nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww.
    warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej
    nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że będą Państwo nieodpłatnie udostępniać samochody służbowe z
    przeznaczeniem zarówno do użytku służbowego, jak i prywatnego Pracowników.
    Pracownicy, którzy nie będą mieli możliwości naładowania samochodu na terenie biura
    lub na publicznej stacji ładowania, będą ładować Pojazdy w miejscu ich zamieszkania. W
    celu umożliwienia ładowania Pojazdów służbowych w miejscach zamieszkania
    Pracowników, będą Państwo udostępniać Pracownikom urządzenia ładujące, którymi
    będą przewody umożliwiające ładowanie lub wallboxy, tj. urządzenia montowane w
    budynku (Urządzenia ładujące). Urządzenia ładujące będą udostępniane Pracownikom
    wyłącznie na czas użytkowania Pojazdów. Samochody służbowe będą przeznaczone
    zarówno do użytku służbowego, jak i prywatnego Pracowników, zgodnie z obowiązującą
    wewnętrzną instrukcją w sprawie samochodów służbowych. Wykorzystanie Pojazdów, na
    cele prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej przejawia się w ich
    wykorzystaniu przez Pracowników do realizacji ich zadań służbowych. Pojazdy
    wykorzystywane są do realizacji zadań służbowych Pracowników, w tym m.in. w
    następujących aspektach dotyczących Państwa działalności:

        dojazdy na spotkania z klientami Spółki, oraz
        dojazdy na spotkania z partnerami biznesowymi, w tym w szczególności
        importerem pojazdów Grupy A., czy przedstawicielami sieci dealerskiej.
    Pojazdy, jako samochody służbowe wykorzystywane przez Pracowników umożliwiają
    zatem szybkie reagowanie na potrzeby klientów i efektywne zarządzanie czasem
    Pracowników wykonujących zadania służbowe na rzecz Spółki. W szczególności stanowią
    one optymalny środek transportu wykorzystywany do odbywania podróży służbowych
    przez Pracowników, który zapewnia elastyczność i zwiększa mobilność Pracowników, np.
    w porównaniu z koniecznością wykorzystywania przez nich środków transportu
    publicznego do odbywania podróży służbowych, w szczególności w miejsca, w których
    takie możliwości są ograniczone lub kiedy wykorzystanie transportu publicznego byłoby
    nieefektywne pod kątem ilości czasu koniecznego do wykonywania przejazdów w takiej
    formie przez Pracowników wykonujących zadania służbowe. Będzie zatem istniał związek
    pomiędzy wykorzystaniem Pojazdów przez Pracowników a prowadzoną przez Spółkę
    działalnością gospodarczą. Urządzenia ładujące będą udostępnianie Pracownikom na
    podstawie protokołów. Zasady korzystania z Urządzeń ładujących udostępnianym
    Pracownikom będzie regulowała wewnętrzna instrukcja w sprawie samochodów
    służbowych. Będą Państwo zobowiązani do udostępniania Pracownikom Urządzeń
    ładujących we wskazanych przez nich miejscach zamieszkania. Pracownicy będą
    zobowiązani do korzystania z Urządzeń ładujących w sposób zgodny z zasadami
    przewidzianymi w instrukcji, z zachowaniem należytej ostrożności i dbałości o mienie
    Pracodawcy, do utrzymywania Urządzeń ładujących w należytym stanie technicznym, czy
    też niezwłocznego zgłaszania zidentyfikowanych nieprawidłowości w działaniu Urządzeń
    ładujących oraz do zwrotu tych Urządzeń po okresie, na który zostały udostępnione.
    Analizując wskazane wyżej informacje w kontekście przywołanych przepisów oraz
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzić należy, że nieodpłatne
    udostępnianie przez Państwa Urządzeń ładujących, stanowi nieodpłatne świadczenie
    usług.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy, w analizowanym przypadku czynność ta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ w takich specyficznych
    okolicznościach nadrzędnym celem świadczonych usług jest realizacja Państwa celów
    gospodarczych, a korzyść osobista uzyskiwana przez Pracownika z takiego bezpłatnego
    świadczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przez
    Spółkę przedsiębiorstwa.
    Podsumowując zatem, nieodpłatne udostępnienie przez Państwa Urządzeń ładujących
    stanowi nieodpłatne świadczenie usług związane z Państwa działalnością gospodarczą,
    które na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych, wydane zostały odrębnie
    rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k - 14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.