Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-336/08/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-18
Teza: możliwość zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z remontem budynku wykorzystywanego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: budynek; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; remonty; środek-środek trwały; środek-środek trwały-remont środka trwałego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 03 kwietnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 21 kwietnia 2008r.), uzupełnionym w dniu 26 maja 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wydatków związanych z remontem budynku wykorzystywanego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wydatków związanych z remontem budynku wykorzystywanego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 14 maja 2008r. wezwano do jego uzupełnienia.

W dniu 26 maja 2008r. do tut. Biura wpłynął uzupełniony wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jawna zajmuje się wywozem odpadów komunalnych. Do celów prowadzonej działalności gospodarczej posiada nieruchomość, na której znajduje się między innymi hala, którą Spółka remontuje. Remont obejmuje: naprawę dachu, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej, naprawę wylewek, uzupełnienie ubytków tynków zewnętrznych i wewnętrznych, naprawę instalacji elektrycznych, wodnych i kanalizacyjnych. Spółka posiada pełną dokumentację fotograficzną obrazującą stan budynku. Prace, które są wykonywane nie wymagają uzyskania żadnych zezwoleń, gdyż polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego bez ingerencji w strukturę budynku. Przeprowadzenie wyżej wymienionych prac jest niezbędne, gdyż aktualny stan budynku nie pozwala na dalszą eksploatację. Obiekt użytkowany będzie po remoncie do celów prowadzonej działalności gospodarczej zgodnie z jego dotychczasowym przeznaczeniem. Trudno w chwili obecnej oszacować całkowity koszt remontu.

W uzupełnieniu wniosku wskazano m. in., iż:

*   remontowana hala znajduje się na terenie posesji będącej w całości własnością Spółki, jest jednym z kilku budynków na tym terenie,
*   przed rozpoczęciem remontu hala była wykorzystywana do celów prowadzonej działalności gospodarczej a budynek był kompletny i zdatny do użytku
*   właścicielem budynku jest Spółka a nieruchomość ujęta jest w ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle obowiązujących przepisów, remont hali można zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem wnioskodawcy, ma prawo zaliczyć koszty poniesione na remont hali bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu. Zakres prac obejmuje naprawę istniejących elementów obiektu tj.: naprawę dachu, naprawę instalacji, wymianę zużytej stolarki oraz uzupełnienie tynków zewnętrznych i wewnętrznych. Całość prac można potraktować, jako remont, gdyż jest to zgodnie z definicją remontu (art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – Prawo budowlane) przez który rozumieć należy „wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów innych niż zużyto w stanie pierwotnym”. Przeznaczenie hali nie zmieni się w stosunku do poprzedniego jak również hala nie zyska istotnej zmiany cech użytkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;
*   musi być należycie udokumentowany.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

W myśl art. 22g ust. 17 ww. ustawy jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Ulepszenie polega na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji środka trwałego. Wyliczenie zawarte w omawianym przepisie stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że tylko wydatki związane chociaż z jedną z tych prac, które w konsekwencji skutkują wymienionymi efektami, czyli przebudową, rozbudową rekonstrukcją adaptacją lub modernizacją środka trwałego, mogą zostać uznane za wydatki ulepszające ten środek. Przebudową jest rezultat prac budowlanych, którego istotą jest zmiana struktury wewnętrznej obiektu już istniejącego, nie powodująca jednak zwiększenia ani jego powierzchni, ani też kubatury. Rozbudowa polega na zwiększeniu, w wyniku prac budowlanych, powierzchni lub kubatury budynku. Rekonstrukcja to ponowna budowa, w efekcie której nastąpi odtworzenie określonych elementów obiektu w tej przestrzeni, którą dotychczas elementy te zajmowały. Zazwyczaj dotyczy elementów zużytych lub zniszczonych. Adaptacja natomiast polega na przystosowaniu obiektu do nowej funkcji, której dotychczas nie pełnił, a modernizacja to unowocześnienie, tj. wyposażenie obiektu bądź jego elementów składowych w takie urządzenia lub cechy, których wcześniej nie miał, a które są wytworem nowszej myśli technicznej.

Ulepszenie środka trwałego polega zatem na dokonywaniu nakładów na tenże środek, które powodują wzrost wartości użytkowej tego środka.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji remontu. Dlatego też należy w tym przypadku odwołać się do definicji sformułowanej w przepisach prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) remontem jest wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Istotą remontu są zatem wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, w tym również polegające na wymianie zużytych składników technicznych następujące w toku eksploatacji środka trwałego i będące wynikiem tej eksploatacji, niezwiększające jego wartości początkowej. Podkreślenia wymaga fakt, że przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Remont następuje w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia). Wymiana zużytych elementów środka trwałego na nowe ma charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie jego pierwotną wartość użytkową i niezmieniający jego charakteru. Różnica pomiędzy nakładami ponoszonymi na remont a nakładami ponoszonymi na ulepszenie środków trwałych polega na tym, że remont zmierza do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środka trwałego i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów, natomiast w wyniku ulepszenia środek trwały zostaje unowocześniony lub przystosowany do spełniania innych, nowych funkcji, zyskuje istotną zmianę cech użytkowych.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Spółka wskazała, iż przedmiotowy budynek stanowi środek trwały Spółki, w którym do chwili obecnej była i jest prowadzona działalność gospodarcza. Wykonywane prace remontowe mają na celu przywrócenie stanu pierwotnego nieruchomości i ich wykonanie jest niezbędne dla możliwości dalszego eksploatowania ww. budynku. Ponadto Spółka wskazała, iż w wyniku przeprowadzonych robót nie zmieni się przeznaczenie budynku ani nie nastąpi istotna zmiana jego cech użytkowych.

Mając na uwadze treść cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym przeprowadzone prace nie będą stanowiły ulepszenia środka trwałego a Spółka ma prawo zaliczyć poniesione w związku z remontem wydatki bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zważywszy na fakt, iż wnioskodawcą jest Spółka Jawna, niniejsza interpretacja, stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej, jest wiążąca tylko dla tego podmiotu co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.