Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.92.2025.3.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Skutki podatkowe nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
Słowa kluczowe: spadek
współwłasność
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
nieodpłatnego zniesienia współwłasności
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 lipca 2025 r. (data wpływu 7 sierpnia 2025 r.)
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

        A;
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B;
    3) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      C;
    4) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      D;
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowani (A, B, C, D) są osobami fizycznymi podlegającymi nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.
    W 2007 r. zmarła Pani E, będąca członkiem rodziny Zainteresowanych. W 2013 r. ustalono,
    że spadek po zmarłej Pani E nabyli:
      - mąż F (w 1/2 części),
      - siostra G (1/6),
      - zstępny rodzeństwa D (1/12),
      - zstępny rodzeństwa C (1/12),
      - zstępna rodzeństwa H (1/12),
      - zstępny rodzeństwa I (1/12).
    W 2013 r. H notarialnie sprzedała swój udział (1/12) G. Wszystkie opłaty oraz zobowiązania
    podatkowe z tytułu tej transakcji zostały uregulowane.
    W 2013 r. I notarialnie sprzedał 1/24 swojego udziału G, a drugą 1/24 D. Wszystkie opłaty
    oraz zobowiązania podatkowe z tytułu tej transakcji zostały uregulowane.
    W 2020 r. zmarł mąż Pani E (F). Wszystkie opłaty oraz podatek od spadków i darowizn
    zostały uregulowane przez spadkobierców zmarłego.
    Następnie aktem notarialnym z dnia 24 sierpnia 2022 r. G dokonała darowizny na rzecz A 3
    /5 swojego udziału w spadku po zmarłej E, oraz 2/5 swego udziału w spadku na rzecz B
    (wnuczki Pani G). Wszystkie opłaty zobowiązania podatkowe z tego tytułu zostały
    uregulowane.
    Zainicjowana w okresie wcześniejszym sprawa o dział spadku po zmarłej E została
    umorzona z powodu zawarcia przed Sądem ... w dniu 7 października 2024 r. umowy
    ugody pomiędzy osobami posiadającymi prawa do udziału w spadku po zmarłych Pani E
    oraz Panu F w skład, których wchodzili Zainteresowani, a także inne osoby (pozostali
    spadkobiercy).
    Strony ugody zgodnie oświadczyły, że w skład majątku wspólnego Pani E oraz Pana F
    wchodziły:
      - nieruchomość położona w ... przy ul. 1,
      - nieruchomość położona w ... przy ul. 2,
      - nieruchomość położona w ... przy ul. 3,
      - nieruchomość położona w ... przy ul. 4,
      - nieruchomość położona w miejscowości 5 (działki nr ...),
      - nieruchomość położona w miejscowości 6 (działki nr ...),
      - nieruchomość położona w miejscowości 7 (działki ...,

      - nieruchomość położona w miejscowości 7 (udział 8/10 w działce nr ...),
      - nieruchomość położona w 8 (działki nr ...) w obrębie ...,
    Strony ugody zgodnie oświadczyły, że w skład spadku po Pani E wchodził udział wynoszący
    1/2 nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego Pani E oraz Pana F,
    dokonany został zgodny podział majątku wspólnego Pani E oraz Pana F oraz dział spadku
    po Pani E i zniesienie współwłasności poprzez wydzielenie przedmiotów należących do
    spadku w częściach ułamkowych,
    Strony ugody zgodnie oświadczyły, że dokonują podziału majątku wspólnego Pani E oraz
    Pana F oraz działu spadku po Pani E i zniesienia współwłasności w ten sposób, że
    poszczególnym osobom nie będzie przysługiwał udział w niektórych nieruchomościach
    (pierwszej części nieruchomości spośród wskazanych powyżej nieruchomości) natomiast
    osobom tym będzie przysługiwał większy niż pierwotnie udział w innych
    nieruchomościach (drugiej części nieruchomości spośród wskazanych powyżej
    nieruchomości),
    Strony ugody zgodnie oświadczyły, że wskazane powyżej czynności stanowiące przedmiot
    ugody następują bez żadnych spłat lub dopłat,
    Strony ugody zgodnie oświadczyły, że zawarta ugoda wyczerpuje wszelkie ich roszczenia
    wynikające z postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym.
    Przed zawarciem ugody Zainteresowani rozliczyli się z urzędem skarbowym z tytułu
    podatku od spadków i darowizn.
    Ponadto w treści ugody wskazana została wartość poszczególnych nieruchomości.
    Wartości te odpowiadają wartościom rynkowym tych nieruchomości.
    Wskutek realizacji postanowień ugody (zmiany udziałów przysługujących
    Zainteresowanym w poszczególnych nieruchomościach) łączna wartość nieruchomości
    przysługująca poszczególnym Zainteresowanym uległa powiększeniu. Jednocześnie jak
    zostało już powyżej wskazane Zainteresowani nie dokonali oraz nie dokonają w
    przyszłości żadnych spłat lub dopłat na rzecz, którejkolwiek ze Stron ugody.
    Zainteresowani planują dokonać sprzedaży udziałów w nieruchomościach, których są
    właścicielami wskutek realizacji postanowień wynikających z ugody (zniesienia
    współwłasności). Zainteresowani nie są w stanie obecnie stwierdzić czy zamierzają
    dokonać zbycia wszystkich udziałów w nieruchomościach, które posiadają, czy też jedynie
    części z nich.
    Pozostały opis stanu faktycznego, który został przedstawiony przez Państwa w treści
    uzupełnienia wniosku jako, że dotyczy zagadnienia objętego podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych przedstawiony zostanie w rozstrzygnięciu obejmującym swym zakresem
    ocenę Państwa stanowiska w zakresie ww. podatku.

## Pytanie

Czy w związku ze zwiększeniem łącznej wartości nieruchomości jakie posiadają
    poszczególni Zainteresowani w związku z realizacją postanowień zawartej ugody
    (zniesieniem współwłasności), po stronie poszczególnych Zainteresowanych powstanie
    obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych, w związku ze zwiększeniem łącznej wartości nieruchomości
    jakie posiadają poszczególni Zainteresowani w związku z realizacją postanowień zawartej
    ugody, po stronie poszczególnych Zainteresowanych powstanie obowiązek zapłaty
    podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (Dz.U z 2024 r., poz. 1837 t.j., ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega

    nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7) ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy
    powstaje, przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności - z chwilą
    zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem
    jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.
    Stosownie do art. 7 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn przy nabyciu w drodze
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość
    rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we
    współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy.
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wartość nabytych rzeczy
    i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli
    odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów
    oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
    Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn podlega jedynie wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej
    wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem (w analizowanym
    przypadku - przed zawarciem ugody, na skutek której nastąpiło zniesienie współwłasności
    nieruchomości) przysługiwał nabywcy. Należy zatem uznać, że opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn podlega jedynie nadwyżka łącznej wartości udziałów w
    nieruchomościach jakie dany Zainteresowany uzyskał wskutek realizacji postanowień
    ugody (zniesieniem współwłasności), nad wartością tych udziałów w nieruchomościach
    jakie pierwotnie (przed zawarciem ugody) przysługiwał temu Zainteresowanemu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
    Na podstawie art. 1a ww. ustawy:
      Przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio
      do nieodpłatnego:
        1) nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej
          części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą
          współwłasność;
        2) wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich
          współwłaścicieli.
    Jako, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia
    „współwłasność”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w
    ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).

    Zgodnie z art. 210 § 1 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i 212 Kodeksu
    cywilnego. W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może
    nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między
    współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.
    W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia
    współwłasności:
    1) odział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych
      (tzw. podział fizyczny),
    2) przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
    3) sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że dział spadku jako czynność niewymieniona
    w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn. Natomiast zniesienie współwłasności mające charakter
    nieodpłatny, tj. bez spłat i dopłat podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Na podstawie art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia
      współwłasności – z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się
      orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Natomiast w myśl art. 7 ust. 6 ww. ustawy:
      Przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę
      opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części
      przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem
      przysługiwał nabywcy.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z

      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku
      podatkowego.
    Ustalenie podstawy opodatkowania składa się więc z dwóch etapów. W pierwszym należy
    określić wartość rzeczy lub praw majątkowych, których dotyczy zniesienie współwłasności,
    według zasady generalnej wyrażonej w art. 7 ust. 1 ustawy (czysta wartość, ustalona
    według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania
    obowiązku podatkowego). W drugim etapie ustala się udział, jaki przysługiwał dotychczas
    współwłaścicielowi i jego wartość. Podatkowi podlega bowiem nadwyżka wartości udziału
    jaki dotychczas przysługiwał nabywcy.
    Podkreślić trzeba, że wartość nieruchomości przy zniesieniu współwłasności przyjmuje się
    z dnia powstania obowiązku podatkowego, tzn. z chwili zawarcia umowy albo ugody lub
    uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie
    współwłasności.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
        1) 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
        2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
        3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
    Art. 14 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. ustawy:
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
        1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
          rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
        2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i
          małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków,
          małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
        3) do grupy III – innych nabywców.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2007 r. zmarła Pani E.
    Spadek po ww. zmarłej nabyli m.in. Pan D i Pan C (Zainteresowani niebędący stroną
    postępowania) w udziale po 1/12. Dodatkowo Pan D kupił od innego spadkobiercy udział 1
    /24. Spadkobiercą Pani E była również Pani G, która tytułem darowizny przekazała na
    rzecz Pani B (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) 2/5 swojego udziału oraz
    na rzecz Pana A (Zainteresowany będący stroną postępowania) 3/5 swojego udziału.
    W 2020 r. zmarł mąż Pani E. W skład majątku wspólnego Pani E i Pana F wchodziły
    nieruchomości położone w ... przy ul. 1, przy ul. 2, przy ul. 3, przy ul. 4, w miejscowości 5
    (działki nr ...), w miejscowości 6 (działki nr ...), w miejscowości 7 (działki ..., udział 8/10 w
    działce nr ..) oraz w 8 (działki nr ...) w obrębie ... .
    Na mocy ugody sądowej zawartej 7 października 2024 r. ze spadkobiercami Pana F znieśli
    Państwo współwłasność bez spłat i dopłat w ten sposób, że poszczególnym osobom nie

    będzie przysługiwał udział w niektórych nieruchomościach (pierwszej części
    nieruchomości spośród wskazanych powyżej nieruchomości) natomiast osobom tym
    będzie przysługiwał większy niż pierwotnie udział w innych nieruchomościach (drugiej
    części nieruchomości spośród wskazanych powyżej nieruchomości). W treści ugody
    wskazano wartości rynkowe nieruchomości. Wskutek realizacji postanowień ugody
    (zmiany udziałów przysługujących Państwu w poszczególnych nieruchomościach) łączna
    wartość nieruchomości przysługująca poszczególnym z Państwa uległa powiększeniu.
    Jednocześnie nie dokonali Państwo oraz nie dokonają w przyszłości żadnych spłat lub
    dopłat na rzecz, którejkolwiek ze stron ugody.
    W świetle takiego opisu sprawy należy stwierdzić, że w wyniku nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności nabyli Państwo udział w poszczególnych nieruchomościach o wartości
    większej niż wartość udziału jaki pierwotnie posiadali Państwo we wszystkich
    nieruchomościach.
    Jak wynika z przywołanego powyżej art. 1a pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    przepisy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się do nieodpłatnego nabycia
    własności rzeczy wspólnej. Zatem w przypadku nabycia własności rzeczy wspólnej albo jej
    części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność
    opodatkowanie będzie miało miejsce jeżeli nabywca uzyska majątek o wartości wyższej niż
    wartość udziału, który mu przysługiwał przed nabyciem.
    Mając na uwadze treść wniosku oraz powołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że
    nieodpłatne zniesienie współwłasności nieruchomości podlega przepisom ustawy o
    podatku od spadków i darowizn (art. 1 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 1a ustawy o podatku
    od spadków i darowizn). Tym samym zgodnie z ww. art. 7 ust. 6 ww. ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega przyrost
    wartości majątku jaki nastąpił po stronie każdego z Państwa w wyniku nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie
    podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od
    czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych, zostaną
    wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    ... (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.