Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-332/15/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-12-10
Teza: Gdy przedmiotem umowy depozytu nieprawidłowego są pieniądze znajdujące się w chwili zawierania umowy poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i sama umowa została zawarta także poza jej granicami, to taka umowa nie jest objęta zakresem ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: depozyt-depozyt nieprawidłowy; Turcja; umowa-zawarcie umowy; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 23 września 2015 r. (data wpływu do Biura – 29 września 2015 r.), uzupełnionym 4 listopada 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 22 października 2015 r. znak: IBPB-2-1/4514-332/15/DP wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 4 listopada 2015 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Obywatel Stanów Zjednoczonych wpłacił na konto Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii dużą sumę (kwotę) dolarów. Pieniądze zostały zasądzone przez sąd za granicą na rzecz Obywatela Stanów Zjednoczonych, cyt.: „dla wartości akcji mojego zmarłego taty”. Obywatel Stanów Zjednoczonych posiada dokumenty, które przekazał do banku w Wielkiej Brytanii.

Wnioskodawczyni ma przechowywać te pieniądze na swoim koncie w Polsce; może tymi pieniędzmi dysponować.

Aby założyć konto w banku w Londynie Wnioskodawczyni musiała zapłacić za założenie rachunku. Wnioskodawczyni wskazała, że nie ma podpisanej umowy. Z Obywatelem Stanów Zjednoczonych prowadziła tylko korespondencję e-mailową.

W uzupełnieniu z 4 listopada 2015 r. (data wpływu do Biura) Wnioskodawczyni wskazała, że:

*   Otrzymane pieniądze na rachunek Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii stanowią depozyt nieprawidłowy w rozumieniu Kodeksu cywilnego art. 845. Wnioskodawczyni będzie mogła rozporządzać tymi pieniędzmi pokrywając swoje wydatki.
*   Obywatel Stanów Zjednoczonych planuje przyjazd do Polski i na potrzeby swojego pobytu i planów inwestycyjnych w Polsce dokonał wpłaty na rachunek Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii. Umowa pisemna nie była sporządzona. Pierwsze oświadczenie woli o przekazaniu pieniędzy nastąpiło drogą mailową z Turcji w miesiącu lipcu. Data wpływu pieniędzy na rachunek Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii – lipiec 2015 r.
*   Umowa mailowa została zawarta za granicą – Turcja.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni musi płacić podatek w Polsce, jeśli tak to jaki i w jakiej wysokości?

Jaki jest termin do zapłacenia tego podatku? Czy od wydatkowanych pieniędzy Wnioskodawczyni będzie dodatkowo płaciła podatek?

Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymany depozyt nieprawidłowy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawczyni wskazała, że środki pieniężne znajdowały się na rachunku bankowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i umowa przekazania tych środków został zawarta również poza terytorium Polski.

Na potwierdzenie swego stanowiska Wnioskodawczyni powołała kilka interpretacji indywidualnych dotyczących poruszonego we wniosku zagadnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 200 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 626, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. ustawy).

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 ww. ustawy.

Stosownie do art. 1 ust. 4 cyt. ustawy czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Obywatel Stanów Zjednoczonych wpłacił w lipcu 2015 r. na konto Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii dużą sumę (kwotę) dolarów. Wnioskodawczyni ma przechowywać te pieniądze na swoim koncie w Polsce. Wnioskodawczyni wskazała, że nie ma podpisanej umowy, z Obywatelem Stanów Zjednoczonych prowadziła tylko korespondencję e-mailową. Pierwsze oświadczenie woli o przekazaniu pieniędzy nastąpiło drogą mailową z Turcji w miesiącu lipcu. Umowa mailowa została zawarta za granicą – w Turcji.

Otrzymane pieniądze na rachunek Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii stanowią depozyt nieprawidłowy w rozumieniu Kodeksu cywilnego art. 845. Wnioskodawczyni będzie mogła rozporządzać tymi pieniędzmi pokrywając swoje wydatki. Obywatel Stanów Zjednoczonych planuje przyjazd do Polski i na potrzeby swojego pobytu i planów inwestycyjnych w Polsce dokonał wpłaty na rachunek Wnioskodawczyni w Wielkiej Brytanii.

Zgodnie z art. 845 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.) jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy).

Z przywołanych powyżej przepisów art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że umowa depozytu nieprawidłowego podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie została zawarta umowa i gdzie mają miejsca zamieszkania strony umowy.

Depozyt nieprawidłowy podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych również wtedy, gdy pieniądze będące przedmiotem umowy depozytu nieprawidłowego w chwili zawarcia umowy znajdują się za granicą pod warunkiem, że nabywca ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż w chwili zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego pieniądze znajdowały się za granicą oraz czynność zawarcia umowy również nastąpiła – jak wskazała Wnioskodawczyni – poza granicami Polski, tj. w Turcji, należy stwierdzić, że przedstawiona we wniosku umowa depozytu nieprawidłowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W przypadku, gdy przedmiotem umowy depozytu nieprawidłowego są pieniądze znajdujące się w chwili zawierania umowy poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i sama umowa nie została zawarta na terytorium Rzeczypospolitej, to taka umowa nie jest objęta zakresem ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.