Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.7.2019.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-25
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.
Słowa kluczowe: odliczenia; opieka-opieka zdrowotna; opieka-opieka zdrowotna-niepubliczny zakład opieki zdrowotnej; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2019 r. (data wpływu 9 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w powyższym zakresie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 1 września 2015 r. Posiada status podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy z NFZ.

Wnioskodawca wykonuje usługi oznaczone symbolem PKD: 86.21.Z, 86.22.Z, 86.90.C, 86.90.A, 86.90.B, 86.90.E. Jako podmiot leczniczy świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachorowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług są zwolnione z podatku VAT. Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności gospodarczej, w związku z powyższym nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług. Aktualnie Zainteresowany realizuje projekt z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej pod tytułem (…) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Osi Priorytetowej 13 Infrastruktura społeczna Działania 13.1 Infrastruktura ochrony zdrowia, na podstawie umowy o dofinansowanie, podpisanej z zarządem Województwa. Beneficjent na mocy umowy o dofinansowanie projektu, zobowiązał się do wniesienia wkładu własnego w wysokości 15% wartości projektu, zatem dofinansowanie ze środków europejskich stanowi 85% wartości projektu. Płatności ze środków europejskich będą przekazywane Beneficjentowi przez instytucję zarządzającą za pośrednictwem Banku w formie refundacji poniesionych przez Beneficjenta wydatków kwalifikowanych na realizację projektu w postaci płatności częściowych i płatności końcowej. Przekazanie płatności częściowych oraz końcowej następuje do 90 dni od dnia złożenia przez Beneficjenta do instytucji zarządzającej poprawnego wniosku Beneficjenta o płatność. Z uwagi na duży koszt projektu przedmiotowy projekt prawdopodobnie nie byłby realizowany w sytuacji, gdyby nie przyznano środków ww. środków na jego realizację.

W ramach projektu Wnioskodawca otrzyma dotację z UE na sfinansowanie elementów koniecznych z punktu widzenia zwiększenia dostępu do publicznych świadczeń zdrowotnych, tj. opracowanie studium wykonalności zlecone firmie zewnętrznej, wykonanie prac remontowo-budowlanych, w tym zakresie dostosowania infrastruktury do potrzeb osób starszych i z niepełnosprawnością, zakup niezbędnego z punktu widzenia udzielania świadczeń zdrowotnych sprzętu medycznego, będącego wyrobem medycznym wg ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych oraz jako element projektu – rozwiązań w zakresie IT (oprogramowanie, sprzęt), zarządzanie projektem zlecone firmie zewnętrznej. Celem głównym ww. projektu jest zwiększenie dostępności usług zdrowotnych w podmiocie leczniczym Wnioskodawcy, wykonującym działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej, finansowanych ze środków publicznych (umowa z NFZ) poprzez poprawę jakości infrastruktury ochrony zdrowia. Cel szczegółowy: poprawa dostępności istniejącej ochrony zdrowia, podniesienie jakości, zapewnienie ciągłości i kompleksowości świadczonych usług zdrowotnych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.

Grupą docelową są: aktualni i potencjalni użytkownicy infrastruktury medycznej – pacjenci, kadra medyczna, inni pracownicy Wnioskodawcy, dostawcy, uczestnicy procesu inwestycyjnego – dostawcy, wykonawcy, kadra zarządzająca Wnioskodawcy, korzystający z rezultatów projektu inni mieszkańcy, podmioty gospodarcze i instytucje obszaru oddziaływania Wnioskodawcy.

Ww. podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą udzielając świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy (kontrakt NFZ) w zakresie objętym projektem. Projekt będzie realizowany na terenie woj. w podmiocie leczniczym świadczącym podstawową opiekę zdrowotną. Podmiot leczniczy w czasie realizacji projektu będzie świadczyć podstawową opiekę zdrowotną i działania profilaktyczne dla wszystkich grup wiekowych. Podmiot Beneficjenta wg obwieszczenia Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej realizuje programy, tj.: lekarz POZ –profilaktyka chorób układu krążenia, porada patronażowa, badania bilansowe, w tym przesiewowe; pielęgniarki POZ – profilaktyka gruźlicy, testy przesiewowe, wizyta patronażowa; położna POZ – wizyta patronażowa, wizyta profilaktyczna; pielęgniarka lub higienistka szkolna – profilaktyczna opieka zdrowotna na terenie szkoły np. edukacja w zakresie zdrowia jamy ustnej, edukacja zdrowotna, testy przesiewowe.

Po zakończeniu realizacji ww. projektu Beneficjent zapewni: zachowanie trwałości projektu przez minimum trzy lata od refundacji salda końcowego, przez okres trwałości projektu zmodernizowana infrastruktura i zakupione środki trwałe będą wykorzystywane do działalności leczniczej w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, deklaruje utrzymanie funkcjonowania podmiotu leczniczego, objętego wsparciem i kontraktowania z NFZ udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, finansowanych ze środków publicznych minimum w okresie trwałości projektu. Świadczenie opieki zdrowotnej udzielane z wykorzystaniem zmodernizowanej infrastruktury są i będą świadczone jako nieodpłatne dla pacjentów usługi publicznej. Wnioskodawca nie zamierza sprzedać, ani w inny sposób przenieść własności zmodernizowanej infrastruktury na inny podmiot. Do końca okresu trwałości zarówno infrastruktura, jak i wyposażenie wsparte w ramach realizacji projektu będzie wykorzystywane wyłącznie w ramach usług świadczonych w publicznym systemie ochrony zdrowia.

W celu zaliczenia kosztu podatku od towarów i usług poniesionego na ww. przedmiot projektu do kategorii wydatków kwalifikowanych, podmiot zobowiązany jest do dostarczenia z właściwego organu podatkowego pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego o możliwości odliczenia podatku VAT, dotyczącego realizowanego projektu (interpretacja indywidualna) po rygorem uznania kosztu podatku VAT za niekwalifikowany. Według instytucji przyznającej dotację, brak indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, potwierdzającej brak możliwości odliczenia podatku VAT, dotyczącego realizowanego projektu, uniemożliwi Wnioskodawcy rozliczenie poniesionego kosztu podatku VAT w projekcie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Beneficjentowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na cele realizacji projektu, których koszt zakupu został sfinansowany w ramach projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, firma NZOZ nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu podatku od towarów i usług, którego wysokość została zawarta w budżecie projektu, gdyż nie jestem płatnikiem VAT, ponieważ wszystkie świadczone przez Wnioskodawcę usługi są od roku 2015 ustawowo zwolnione z VAT oraz towary i usługi, których zakup został sfinansowany z otrzymanej dotacji będą służyły wyłącznie działalności z zakresu opieki zdrowotnej, wykonywanej przez podmiot leczniczy zwolniony z podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, VAT od zakupów sfinansowanych z dotacji nie będzie podlegał odliczeniu z uwagi na to, że Wnioskodawca nie będzie pobierał opłat opodatkowanych VAT z tytułu korzystania z dofinansowanej infrastruktury, zaś infrastruktura nie będzie wykorzystywana na działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Wnioskodawca potwierdza, że w niniejszym projekcie podatek VAT jest kwalifikowany, ponieważ nie jest możliwy do odzyskania.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie jest spełniony, gdyż wydatki poniesione w związku z realizacją ww. projektu są związane z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu realizowanego projektu. Tym samym, Wnioskodawca nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Na mocy tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu, albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 1 września 2015 r. Posiada status podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy z NFZ. Wnioskodawca wykonuje usługi oznaczone symbolem PKD: 86.21.Z, 86.22.Z, 86.90.C, 86.90.A, 86.90.B, 86.90.E. Jako podmiot leczniczy świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachorowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług są zwolnione z podatku VAT. Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności gospodarczej, w związku z powyższym nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług. Aktualnie Zainteresowany realizuje projekt z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej pod tytułem (…) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Osi Priorytetowej 13 Infrastruktura społeczna Działania 13.1 Infrastruktura ochrony zdrowia, na podstawie umowy o dofinansowanie, podpisanej z zarządem Województwa. Beneficjent na mocy umowy o dofinansowanie projektu, zobowiązał się do wniesienia wkładu własnego w wysokości 15% wartości projektu, zatem dofinansowanie ze środków europejskich stanowi 85% wartości projektu. Płatności ze środków europejskich będą przekazywane Beneficjentowi przez instytucję zarządzającą za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego w formie refundacji poniesionych przez Beneficjenta wydatków kwalifikowanych na realizację projektu w postaci płatności częściowych i płatności końcowej. Przekazanie płatności częściowych oraz końcowej następuje do 90 dni od dnia złożenia przez Beneficjenta do instytucji zarządzającej poprawnego wniosku Beneficjenta o płatność. W ramach projektu Wnioskodawca otrzyma dotację z UE na sfinansowanie elementów koniecznych z punktu widzenia zwiększenia dostępu do publicznych świadczeń zdrowotnych, tj. opracowanie studium wykonalności zlecone firmie zewnętrznej, wykonanie prac remontowo-budowlanych, w tym zakresie dostosowania infrastruktury do potrzeb osób starszych i z niepełnosprawnością, zakup niezbędnego z punktu widzenia udzielania świadczeń zdrowotnych sprzętu medycznego, będącego wyrobem medycznym wg ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych oraz jako element projektu – rozwiązań w zakresie IT (oprogramowanie, sprzęt), zarządzanie projektem zlecone firmie zewnętrznej. Celem głównym ww. projektu jest zwiększenie dostępności usług zdrowotnych w podmiocie leczniczym Wnioskodawcy, wykonującym działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej, finansowanych ze środków publicznych (umowa z NFZ) poprzez poprawę jakości infrastruktury ochrony zdrowia. Cel szczegółowy: poprawa dostępności istniejącej ochrony zdrowia, podniesienie jakości, zapewnienie ciągłości i kompleksowości świadczonych usług zdrowotnych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.

Grupą docelową są: aktualni i potencjalni użytkownicy infrastruktury medycznej – pacjenci, kadra medyczna, inni pracownicy Wnioskodawcy, dostawcy, uczestnicy procesu inwestycyjnego – dostawcy, wykonawcy, kadra zarządzająca Wnioskodawcy, korzystający z rezultatów projektu inni mieszkańcy, podmioty gospodarcze i instytucje obszaru oddziaływania Wnioskodawcy.

Ww. podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą udzielając świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy (kontrakt NFZ) w zakresie objętym projektem. Projekt będzie realizowany na terenie woj. w podmiocie leczniczym świadczącym podstawową opiekę zdrowotną. Podmiot leczniczy w czasie realizacji projektu będzie świadczyć podstawową opiekę zdrowotną i działania profilaktyczne dla wszystkich grup wiekowych. Po zakończeniu realizacji ww. projektu Beneficjent zapewni: zachowanie trwałości projektu przez minimum trzy lata od refundacji salda końcowego, przez okres trwałości projektu zmodernizowana infrastruktura i zakupione środki trwałe będą wykorzystywane do działalności leczniczej w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, deklaruje utrzymanie funkcjonowania podmiotu leczniczego, objętego wsparciem i kontraktowania z NFZ udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, finansowanych ze środków publicznych minimum w okresie trwałości projektu. Świadczenie opieki zdrowotnej udzielane z wykorzystaniem zmodernizowanej infrastruktury są i będą świadczone jako nieodpłatne dla pacjentów usługi publicznej. Wnioskodawca nie zamierza sprzedać, ani w inny sposób przenieść własności zmodernizowanej infrastruktury na inny podmiot. Do końca okresu trwałości zarówno infrastruktura, jak i wyposażenie wsparte w ramach realizacji projektu będzie wykorzystywane wyłącznie w ramach usług świadczonych w publicznym systemie ochrony zdrowia.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy w związku z realizacją projektu, Zainteresowany będzie miał możliwość odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie zostaną spełnione, bowiem Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wydatki ponoszone przez Zainteresowanego w związku z realizacją projektu – jak wskazał Wnioskodawca – są związane z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.

Zatem, Zainteresowany nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu.

Podsumowując, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na cele realizacji projektu z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, gdyż NZOZ nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a wydatki związane z jego realizacją, nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy nadmienić, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa podatkowego. Określenie zasad kwalifikowalności wydatków, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2018 r., poz. 1307, z późn. zm.), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww. ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego.

W tym miejscu zaznacza się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Nadto, tut. Organ wskazuje, że na podstawie art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis sprawy, w tym w szczególności o informację, że w związku z realizują opisanego projektu, Wnioskodawca będzie świadczył wyłącznie usługi przedmiotowo zwolnione od podatku VAT. Zatem, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.