Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-515/08-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-03
Teza: czynności związane z emisją spotów społecznych nie są świadczeniem usługi i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
Słowa kluczowe: edukacja; telewizja; twórczość-twórczość artystyczna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 07.03.2008 r. (data wpływu 17.03.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności związanych z emisją spotów społecznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.03.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności związanych z emisją spotów społecznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Txxxxxxx Xxxxxx S.A. została zawiązana jako telewizja publiczna. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane, zwolnione, a także nie podlegające ustawie VAT. Podstawowym zadaniem Txxxxxxxx Xxxxxxxxxx jest wypełnianie misji publicznej. Ustawa o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004r. Nr 254, poz. 2531 ze zm.) wymienia działania, jakie mogą być podejmowane w ramach misji publicznej - art. 1 oraz 21 ww. ustawy. Jedne z bardziej istotnych działań, jakie realizuje telewizja publiczna to dostarczanie informacji, popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej, działalności oświatowej, a także, stosownie do art. 1 ust. 3a upowszechnianie edukacji obywatelskiej.

Zdarzają się sytuacje, kiedy Txx podaje na antenie telewizyjnej komunikaty, informacje edukacyjne o istotnym znaczeniu dla społeczeństwa. Zadania te realizowane są przez Txxxxxxxx Xxxxxx poprzez różne formy działania.

Txx samodzielnie na antenie informuje o przedsięwziętych kampaniach społecznych, ale również otrzymuje zgłoszenia od różnych organizacji, aby wspierać kampanie społeczne.

Zgłoszeń od organizacji jest dużo. W tym celu, w ramach wypełniania tego rodzaju misji publicznej, Zarząd Txx S.A. podjął uchwałę w sprawie powołania Komisji ds. Kampanii Społecznych, która koordynuje kampanie społeczne na antenie telewizyjnej. Spośród nadsyłanych zgłoszeń Komisja wybiera daną kampanię społeczną.

Wybrana instytucja, która jest organizatorem danej kampanii społecznej przekazuje Txx nieodpłatnie, bez wynagrodzenia, niezbędne prawa do wyemitowania spotu telewizyjnego, informacji o danej kampanii społecznej tzw. spotu społecznego dotyczącego danego zagadnienia, na antenie telewizyjnej poza czasem reklamowym.

Spółka upowszechnia edukację obywatelską, współuczestniczy z różnymi instytucjami organizującymi kampanie społeczne w przedsięwzięciach ogólnopolskich o szerokim znaczeniu społecznym mających na celu uświadomienie istnienia danego zjawiska, ale także zmianę świadomości i postaw wobec stawianego problemu poprzez podanie informacji, komunikatu o danym zagadnieniu - emisję spotu społecznego na antenie telewizyjnej poza czasem reklamowym.

Np. dotyczy to kampanii społecznych poruszających problemy AIDS, sprzedaży alkoholu nieletnim, ochrony środowiska (spoty społeczne „Nie daję/nie biorę łapówek”, „Zróbmy dobry klimat”, „Prowadzę jestem trzeźwy”, „Krewniacy”).

Należy podkreślić, że nabycie prawa do emisji oraz wyemitowanie spotu społecznego na antenie telewizyjnej - nie wiąże się z jakimikolwiek przepływami pieniężnymi, ze strony Txx i instytucji będącej organizatorem danej kampanii społecznej. Czynności te są nieodpłatne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż w opisanej sytuacji nie opodatkowuje czynności nieodpłatnych dotyczących emisji spotów społecznych w rozumieniu ustawy VAT?

Zdaniem wnioskodawcy:

Zgodnie z przepisami prawa podatkowego określonymi w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług. Przez świadczenie usług, które zostało zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Aby mówić o czynności opodatkowanej, jaką jest odpłatne świadczenie usług muszą zaistnieć okoliczności:

*   musi być spełnione określone świadczenie na rzecz usługobiorcy (realizowana musi być transakcja),

*   transakcja nie może mieć charakteru rzeczowego (nie jest wydany towar),

*   musi mieć miejsce odpłatność (ekwiwalentność świadczeń).

W doktrynie prawa podatkowego szeroko podkreśla się, że usługa może podlegać opodatkowaniu wyłącznie wówczas, gdy pomiędzy świadczeniem, a uzyskanym wynagrodzeniem istnieje bezpośredni związek. Np. J. Martini, Ł. Karpiesiuk „VAT w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości”, Warszawa 2005, str. 51 zwracają uwagę na fakt, że „usługa podlega opodatkowaniu wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy wynagrodzeniem (kwotą należną), a świadczeniem. Jeśli pobierana jest opłata niezależnie od tego, czy świadczenie zostanie dokonane, brak jest bezpośredniego związku między wynagrodzeniem, a świadczeniem - takie świadczenie nie podlega więc opodatkowaniu”.

Usługa podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy ma charakter odpłatny. Odpłatność oznacza w tym przypadku wykonanie usługi za wynagrodzeniem. ETS w sprawie C-16/93 (R.J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia) stwierdził, że świadczenie usługi za wynagrodzeniem podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą a usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, tzn. że między otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata musi być konsekwencją wykonania świadczenia.

Działania Spółki, opisane w stanie faktycznym, są wypełnianiem misji publicznej w ramach obowiązków określonych w ustawie o radiofonii i telewizji.

Działania, jakie są podejmowane przez Spółkę nie mogą być traktowane jako świadczenia na rzecz instytucji, która m.in. poprzez telewizję publiczną uświadamia społeczeństwo o istnieniu danego zjawiska czy problemu, ale także zmienia świadomość i postawy ludzi wobec stawianego problemu. Emitując program w takich sytuacjach Txx działa również na własną rzecz wypełniając przepisy ustawy o radiofonii i telewizji.

Sytuacja taka ma miejsce również wtedy, gdy Txx relacjonuje różne wydarzenia w programach informacyjnych w „Wxxxxxxxxxxxx”, czy w „Pxxxxxxxx” lub relacjonuje różne wydarzenia kulturalne pełniąc rolę patrona medialnego - interpretacja podatkowa II MUS w Warszawie nr 1472/RPP1/443-14/06/KB z dnia 06.01.2006 r. dotycząca współuczestnictwa w wspieraniu twórczości artystycznej w ramach misji publicznej.

Nie budzi wątpliwości w takich przypadkach, iż Txx nie świadczy jakichkolwiek usług na rzecz podmiotów, z którymi związane są relacjonowane fakty i wydarzenia. Zdaniem Spółki nie spełnione są przesłanki przepisu art. 5 ust. 1 ustawy VAT. Nie dochodzi bowiem w tej sytuacji do jakichkolwiek świadczeń ze strony Spółki na rzecz instytucji, która organizuje daną kampanię społeczną.

Z drugiej strony, działania podejmowane przez organizatora danej kampanii społecznej, przekazanie bez wynagrodzenia prawa do emisji danego spotu społecznego nie mogą być traktowane jako świadczenie usług. Pomiędzy działaniami Spółki, a działaniami organizatora kampanii społecznej brak jest bowiem bezpośredniego związku. Brak jest w takim przypadku także ekwiwalentności tych działań. A co bardzo istotne, o tym czy komunikat o danej kampanii społecznej będzie wyemitowany, czy też nie, decyduje wyłącznie Txx (powołana Komisja ds. Kampanii Społecznych), biorąc pod uwagę istotę problemu bądź zjawiska społecznego, a nie potencjalne korzyści, jakie mogłaby odnieść Txx w związku z emisją spotu społecznego.

Spółka wspiera kampanie o charakterze ogólnospołecznym. Współuczestniczy w tym, informując o przedsięwzięciach ogólnopolskich o szerokim znaczeniu społecznym, których celem jest nie tylko uświadomienie istnienia danego zjawiska, ale także zmiana świadomości i postaw stawianego problemu.

Emisja spotu społecznego nie wiąże się z przepływami pieniężnymi między właścicielem spotu społecznego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Usługą jest zatem w świetle ustawy o VAT świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy jest bowiem szersze od definicji w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Przez świadczenie usługi należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Świadczenie usługi zakłada zatem istnienie podmiotu będącego jej odbiorcą. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że działania podejmowane przez Spółkę, tj. wspieranie kampanii o charakterze ogólnospołecznym, nie może być w tym przypadku traktowane jako świadczenie dokonywane na rzecz instytucji jej organizującej. Spółka współuczestniczy w tym przypadku w przedsięwzięciach, których celem jest nie tylko uświadomienie istnienia danego zjawiska czy problemu, ale także zmiana świadomości i postaw ludzi wobec stawianego problemu.

Tym samym Spółka zgodnie z art. 1 i art. 21 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (t.j. Dz. U. z 2004r., Nr 253, poz. 2531 ze zm.) realizuje misję publiczną poprzez dostarczanie informacji, popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej, działalności oświatowej, a także upowszechnianie edukacji obywatelskiej. Wykonując przedmiotowe zadania Spółka działa zatem również na własną rzecz.

Odbiorcą usługi musi być podmiot inny niż wykonujący usługę. Świadczenie na własną rzecz nie jest usługą, gdyż nie występuje wówczas odbiorca usługi.

Co do zasady, usługa podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy ma charakter odpłatny. Odpłatność oznacza w tym przypadku wykonanie usługi za wynagrodzeniem. Świadczenie usług realizowane za wynagrodzeniem podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, tzn. między otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata musi być konsekwencją wykonania świadczenia.

Między działaniami Spółki a działaniami organizatora kampanii społecznej brak jest bezpośredniego związku prawnego, a tym samym ekwiwalentności i wzajemności świadczeń. Podkreślić należy, że o tym, czy komunikat o danej kampanii społecznej będzie wyemitowany, czy też nie, decyduje wyłącznie Spółka (powołana Komisja ds. Kampanii Społecznych), biorąc pod uwagę istotę problemu bądź zjawiska społecznego, a nie potencjalne korzyści, jakie mogłaby odnieść ona w związku z emisją spotu społecznego.

Uwzględniając powyższe, z uwagi na brak wypełnienia przesłanek wynikających z ww. przepisów – czynności związane z emisją spotów społecznych nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.