Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-370/07/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-10
Teza: usługa wynajmu koparki z operatorem podlega opodatkowaniu stawką 22% VAT.
Słowa kluczowe: koparka; operator; stawka; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana W., przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2007r. (data wpływu 18 grudnia 2007r.), uzupełnionego pismem z dnia 5 marca 2008r. (data wpływu 6 marca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia stawki podatku VAT na usługę wynajmu koparki z operatorem - **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej wysokości stawki podatku VAT na usługę wynajmu koparki z operatorem. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 marca 2008r. (data wpływu 6 marca 2008r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej działalności w okresie od 25 lipca 2006r. do 22 grudnia 2006r. Wnioskodawca świadczył usługę wynajmu koparki wraz z operatorem na podstawie zawartych umów w dniach 25 lipca 2006r. oraz 2 października 2006r. dla firmy B. Sp. z o.o. Rozliczanie za wykonaną usługę odbywało się na podstawie potwierdzonych kart pojazdu, raz w miesiącu zgodnie z zapisami w umowach. W okresie współpracy wystawiono pięć faktur: 99/08/2006 z dnia 31 sierpnia 2006r., nr 108/09/2006 z dnia 30 września 2006r., nr 113/10/2006 z dnia 31 października 2006r., nr 121/11/2006 z dnia 30 listopada 2006r. oraz 135/12/2006 z dnia 29 grudnia 2006r., doliczając do kwoty netto podatek VAT 22% zgodnie z art. 8 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. Zapłata za cztery pierwsze faktury została uiszczona, a stawka VAT nie była przez odbiorcę kwestionowana. Ponieważ kontrahent opóźniał się z zapłatą czwartej faktury Wnioskodawca wysłał wezwania do zapłaty. Po kolejnym wezwaniu kontrahent w piśmie z dnia 15 marca 2007r. zakwestionował wysokość stawki podatku VAT, powołując się na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Kielcach Nr OG-005/182/2006/pp/443-87/97/2007 z dnia 9 stycznia 2007r. i odmówił zapłaty za ostatnią fakturę. Jednocześnie wezwał Wnioskodawcę do korekty stawki podatku VAT dla wystawionych faktur w okresie od dnia 31 sierpnia 2006r. do dnia 29 grudnia 2006r. Wnioskodawca wskazał, że wykonywana przez niego usługa koparką jest sklasyfikowana w PKWiU pod symbolem „45.50.Z” – wynajem sprzętu budowlanego i burzącego z obsługą operatorską”

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawką podatku VAT należy opodatkować wykonaną usługę wynajmu koparko-ładowarki?

Zdaniem Wnioskodawcy nie świadczy on usług budowlanych montażowych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzysząca, które to zostały ujęte w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a tylko wynajmuje sprzęt w postaci koparki. Zawarta z kontrahentem umowa była zwięzła i nie miało dla Wnioskodawcy żadnego znaczenia, gdzie ta koparka będzie pracowała, czy to na wodociągu miejskim, czy na wysypisku śmieci. Dla Wnioskodawcy wynajem koparki z operatorem nie nosi znamion podwykonawstwa, na które powołuje się kontrahent. Podwykonawstwo według Wnioskodawcy zawsze łączy się z określonym zadaniem, na konkretnym odcinku, za który ponosi się odpowiedzialność oraz udziela się na wykonany rodzaj prac gwarancji. W opisanej sytuacji nie ma to miejsca, dlatego zastosowanie stawki podatku VAT było jak najbardziej prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Z kolei w myśl art. 8 ust. 3 ww. ustawy usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 – 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Prawidłowe zaklasyfikowanie towarów lub usług do właściwych grupowań statystycznych jest niezbędne dla celów zastosowania właściwej stawki podatku VAT. Zgodnie z przepisem § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008r.

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę na wynajem koparki z operatorem. Wynajem sprzętu budowlanego z operatorem ujęty został w grupowaniu PKWiU pod symbolem 45.5 – usługi wynajmu sprzętu budowlanego i do wyburzeń wraz z obsługą operatorską. Taki też numer PKWiU wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego sprawy jako właściwy do świadczonych przez niego usług.

Jest to zatem usługa wynajmu sprzętu, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy według stawki 22%.

Usługi tej nie sposób kwalifikować jako usługi podwykonawstwa w zakresie usług budowlano-montażowych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowego, na które powołuje się kontrahent Wnioskodawcy. Wnioskodawca we wniosku wskazał, że zawarta umowa o wynajem koparki nie nosi znamion podwykonawstwa. Wnioskodawca nie wykonuje żadnego konkretnego zadania ustalonego umową w zakresie budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu i nie ponosi odpowiedzialności za żadne czynności wykonane koparką.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****