Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-310/14-2/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-28
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na znak towarowy (pyt. nr 1).
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; wkład-wkłady niepieniężne; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na znak towarowy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, dalej również: Spółka) jest nowo powstałą spółką kapitałową (osobą prawną), podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce. W dniu 4 czerwca 2014 r. została podpisana w formie aktu notarialnego umowa Spółki, do której jeden z dwóch wspólników (dalej: Wspólnik) wniósł w formie aportu zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, stanowiący zgodnie z art. 55(1) Kodeksu cywilnego, zorganizowaną część przedsiębiorstwa obejmującą usługi projektowania, dostawy, sprzedaży, montażu i serwisu systemów wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła (dalej: ZCP). Łączna wartość ZCP wynosiła 7 320 279 zł 92 gr (siedem milionów trzysta dwadzieścia tysięcy dwieście siedemdziesiąt dziewięć 92/100 złotych). W skład ZCP wchodziły m.in. aktywa trwałe (w tym: prawo własności nieruchomości gruntowych, prawo własności pojazdów mechanicznych), wyposażenie budynku, stany magazynowe, prawo do słowno-graficznego znaku towarowego, zarejestrowanego w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, wraz z zobowiązaniem jego przeniesienia przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, baza danych klientów (prawa autorskie do bazy danych klientów), know-how w obszarze technicznym, zespół pracowników, dokumentacja księgowa oraz dokumenty dotyczące działalności, w tym dokumentacja archiwalna związana z prowadzoną działalnością, procedury wewnętrzne, plany marketingowe, majątkowe prawa autorskie, majątkowe prawa pokrewne i inne prawa własności przemysłowej, tajemnica przedsiębiorstwa, związane z prowadzeniem ZCP, prawa i obowiązki, w tym wierzytelności, wynikające z umów towarzyszących i związanych z prowadzeniem działalności ZCP.

Na prawo do słowno-graficznego znaku towarowego zostało udzielone prawo ochronne decyzją Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 listopada 2012 r. W dniu 3 lipca 2014 r. wydana została decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej o zmianie podmiotu uprawnionego (właściciela) prawa ochronnego na Wnioskodawcę.

Od dnia 4 czerwca 2014 r. (data podpisania umowy Spółki oraz wniesienia wkładu) Wnioskodawca wykorzystuje ww. znak towarowy w prowadzonej działalności gospodarczej jako logo – znak rozpoznawczy – m.in. w reklamach prasowych i outdoorowych, w stopkach korespondencji elektronicznej oraz papieru firmowego, ofertach, oznakowaniu wszystkich pojazdów Spółki, ofertach pracy i innych ogłoszeniach prasowych, certyfikatach, dokumentacji powykonawczej, a także na stronie internetowej, wizytówkach, materiałach promocyjnych (np. kubkach, długopisach).

Baza danych klientów obejmuje kompleksowe informacje, dotyczące zarówno aktualnych, jak i potencjalnych klientów ZCP, będącej przedmiotem aportu. Zarówno zestawienie danych, jak i ich układ oraz zastosowane funkcje (moduły, nakładki) zawarte w bazie danych mają charakter oryginalny. Baza danych w wersji początkowej powstała na podstawie dwóch programów zakupionych przez Wspólnika do jego jednoosobowej działalności gospodarczej – ZCP, będącej przedmiotem aportu (programu do fakturowania oraz programu do zarządzania bazą danych). Stworzenie bazy danych w obecnej formie było procesem kilkuletnim. Baza danych była na bieżąco rozbudowywana i modernizowana przez pracowników Wspólnika i samego Wspólnika w celu dostosowania do bieżących wymagań biznesowych. W ramach rozwoju bazy danych, Wspólnik i jego pracownicy wprowadzali do bazy danych nowe funkcje (nieistniejące pierwotnie) albo wprowadzali zmiany do już istniejących funkcji, bądź też zastępowali je innymi. Przejęta w formie aportu baza danych zawiera obecnie m.in. wszelkie dane teleadresowe/biznesowe klientów, w tym dane: kontaktowe oraz dodatkowe adresy (np. dostawy, korespondencji, oddziały, siedziby), poziom rabatów danego klienta, sposób pozyskania klienta, udostępnione formy płatności, informacje o przebiegu relacji z klientem, tzw. „Działania” – wszelkie kontakty od i do klienta w różnej formie (wizyta, telefon, e-mail, zadanie itp.) wraz z dokładną datą, pracownikiem dokonującym kontaktu, treścią rozmowy lub przebiegiem wizyty (np. naprawy awarii, instalacji urządzeń), pozwalającymi określać priorytet tych zadań, rejestrować zdarzenia jak i planować zdarzenia w przyszłości (np. wizyty serwisowe wg harmonogramu) oraz powiązania między poszczególnymi zadaniami. Baza danych rejestruje także historię wprowadzanych zmian w tych zapisach. Baza danych posiada także kalendarz, na którym można wyświetlać poszczególne „działania” wg kryterium osoby odpowiedzialnej za wykonanie oraz opcje sprzężenia go z adresem e-mail i zarówno wysyłania e-maili do klientów jak i zapisywania e-maili od klientów wraz z pozostałą historią relacji (która obecnie nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę). Baza danych posiada możliwość przypisania wskaźnika „szansy sprzedaży” dla poszczególnych zarejestrowanych „działań” i tworzenia podstawowych list lub wyszukiwania klientów wg tych „szans sprzedaży” (która obecnie nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę). Pozwala charakteryzować klienta wg dowolnie określonych cech klientów i wartości takich jak: aktywność (aktywny/nieaktywny), adres dostawy (różny/nieróżny od adresu siedziby) i wszystkie inne według potrzeb Wnioskodawcy w konkretnej sprawie.

Wnioskodawca posiada dwa dodatki do bazy danych klientów, które uzupełniają funkcjonalność programu pod kątem specyfiki Jego pracy. Są to: Plan Działań – moduł, który wyciąga z bazy danych „działania” przypisane do wybranego użytkownika w wybranym czasie tworząc w ten sposób „Plan Działań” dla poszczególnych pracowników w postaci listy zadań na dany dzień z opisem prac do wykonania i danymi teleadresowymi klienta. Dodatek pozwala wydrukować w czytelnej postaci oraz dodatkowo zapisuje w postaci pliku wyciąg z bazy danych oraz Lokalizator, który importuje zapisany na dysku „Plan Działań” i przygotowuje wydruk mapy z naniesionymi adresami klientów i czasem przejazdu. Twórcami bazy danych byli pracownicy działów marketingu, księgowości i informatyki przedsiębiorstwa Wspólnika prowadzonego do dnia 3 czerwca 2014 r., którzy stworzyli ją w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, oraz Wspólnik. Wspólnik nabył autorskie prawa majątkowe w odniesieniu do tej bazy danych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych przed jej wniesieniem w formie aportu do Spółki. Baza danych została przekazana nowo powstałej Spółce w formie elektronicznej w dniu 4 czerwca 2014 r. (dzień podpisania umowy Spółki) i w takiej formie jest wykorzystywana obecnie. Baza danych klientów w dniu przyjęcia do używania przez Wnioskodawcę, nadawała się do gospodarczego wykorzystania dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka wykorzystuje ją do rejestracji i tworzenia historii relacji z klientami wg swoich indywidualnych potrzeb; jako źródło danych uniezależnione od pracownika bezpośrednio wykonującego zadanie oraz operatora bazy; planowania zakresu i terminu prac oraz rozliczania pracowników z ich wykonania; monitoringu wydajności/jakości pracy pracowników poprzez tworzenie statystyk, monitoringu jakości obsługi klienta, przygotowania podstawowych analiz, raportowania okresowego o wykonanych pracach dla zarządu Spółki. Przewidywany okres używania bazy danych jest dłuższy niż rok. Wartość bazy danych wynosi 1 200 000 zł.

W zamian za ZCP Wspólnik objął w Spółce udziały o łącznej wartości nominalnej 3 980 000 zł (trzy miliony dziewięćset osiemdziesiąt tysięcy złotych). Nadwyżka, powstała z objęcia przez Wspólnika udziałów o wartości wyższej od ich wartości nominalnej, w wysokości 3 340 279 zł 92 gr (trzy miliony trzysta czterdzieści tysięcy dwieście siedemdziesiąt dziewięć 92/100 złotych), została przelana w całości do kapitału zapasowego Spółki zgodnie z art. 154 § 3 k.s.h. Wartość ZCP oraz jego poszczególnych składników została przyjęta przez Spółkę na podstawie Raportu z dnia 22 kwietnia 2014 r. z wyceny wartości Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa (ZCP), obejmującej usługi sprzedaży, montażu i serwisu systemów klimatyzacyjnych, w tym wycena zidentyfikowanych składników wartości niematerialnych i prawnych (WNiP), w szczególności praw do znaku towarowego oraz know-how, w ramach działalności firmy … według stanu wiedzy o przedmiocie wyceny na dzień 31 marca 2014 r., według wartości godziwej, do celów aportowych, oraz w oparciu o zaktualizowane na dzień sporządzenia Umowy Spółki: raport o środkach trwałych, uzupełnienie ewidencji wyposażenia według spisu z natury, inwentaryzacja stanów magazynowych.

W oparciu o ww. raport wartość znaku towarowego ustalono na 3 600 000 zł, a wartość bazy danych klientów 1 200 000 zł.

Znak towarowy oraz baza danych klientów nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonych przez Wspólnika wnoszącego wkład (ZCP), w skład którego wchodziły.

Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od prawa ochronnego na znak towarowy w wysokości 54,3695% jego wartości początkowej (3 600 000 zł). Wartość początkową znaku towarowego (prawa ochronnego) 3 600 000 zł Wnioskodawca podzielił przez 5 lat. Uzyskaną kwotę przez 12 miesięcy, a następnie uzyskaną kwotę przez 0,543695 i w takiej wysokości dokonuje począwszy od lipca 2014 r. comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca nie zalicza obecnie do kosztów uzyskania przychodów praw autorskich do bazy danych klientów.

Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest:

*   (PKD 43.22.Z) Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych,

*   (PKD 43.21.Z) Wykonywanie instalacji elektrycznych,

*   (PKD 43.29.Z) Wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych,

*   (PKD 22.23.Z) Produkcja wyrobów dla budownictwa z tworzyw sztucznych,

*   (PKD 41.20.Z) Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych,

*   (PKD 42.21.Z) Roboty związane z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych,

*   (PKD 42.22.Z) Roboty związane z budową linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych,

*   (PKD 42.91.Z) Roboty związane z budową obiektów inżynierii wodnej,

*   (PKD 42.99.Z) Roboty związane z budową pozostałych obiektów inżynierii lądowej i wodnej, gdzie indziej niesklasyfikowane,

*   (PKD 43.11.Z) Rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych,

*   (PKD 43.12.Z) Przygotowanie terenu pod budowę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w postaci odpisów amortyzacyjnych naliczonych od wartości niematerialnej i prawnej w postaci prawa ochronnego na zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej znak towarowy, nabytego w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
2.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w postaci odpisów amortyzacyjnych naliczonych od wartości niematerialnej i prawnej w postaci praw autorskich do bazy danych klientów (bazy danych klientów), nabytej w ramach aportu do Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
3.  Czy w przypadku aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa do Spółki przekazanego w części na kapitał zakładowy i w części nadwyżki na kapitał zapasowy Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od nabywanych w drodze takiego aportu wartości niematerialnych i prawnych (w tym zarejestrowanego prawa do znaku towarowego oraz praw autorskich do bazy danych klientów) stanowią w całości koszty uzyskania przychodu i ich wartość początkowa równa jest wartości przyjętej do ustalenia wartości zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. nie ma zastosowania przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit.d u.p.d.o.p.?
4.  W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 3 powyżej, jaka część odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa i podlegających amortyzacji (w tym prawa ochronnego na znak towarowy oraz praw autorskich do bazy danych klientów) będzie stanowiła koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1, natomiast w pozostałym zakresie wniosek zostanie rozstrzygnięty odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje Mu prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy zarejestrowanego w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: UP RP), nabytego w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; dalej: u.p.d.o.p.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c u.p.d.o.p., nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410; dalej: PWP) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Na znak towarowy, zgodnie z art. 121 ustawy Prawo własności przemysłowej, może być udzielone prawo ochronne.

Ww. znak towarowy został zarejestrowany przez Wspólnika w UP RP przed wniesieniem go w ramach ZCP do Spółki. Decyzja o rejestracji (udzieleniu prawa ochronnego) została wydana na rzecz Wspólnika przez UP RP w dniu 22 listopada 2012 r. Oznacza to, że na ww. znak towarowy zostało udzielone prawo ochronne w rozumieniu ustawy – Prawo własności przemysłowej.

Ww. prawo ochronne spełnia również pozostałe warunki, aby uznać je za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji:

*   zostało nabyte (w ramach aportu ZCP przez Wnioskodawcę);

*   nadawało się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania;

*   zostało zawarte w katalogu wskazanym w art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. w pkt 6 oraz nie zostało objęte wyłączeniem przedmiotowym z art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. oraz art. 16c u.p.d.o.p.;

*   przewidywany okres używania prawa przekracza 1 rok;

*   prawo jest wykorzystywane przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Dla skutecznego przeniesienia prawa ochronnego na znak towarowy w myśl Prawa własności przemysłowej konieczna jest forma pisemna zastrzeżona pod rygorem nieważności (art. 162 PWP w związku z art. 67 PWP oraz art. 127 PWP). Dla skuteczności przejścia prawa ochronnego na znak towarowy bez znaczenia jest kwestia ich rejestracji w UP RP.

W konsekwencji zawarcia umowy Spółki oraz umowy przeniesienia ZCP w formie aktu notarialnego, Spółka nabyła prawa do znaków towarowych z chwilą podpisania aktu notarialnego dokumentującego aport przedsiębiorstwa i umowy przeniesienia aportu na Spółkę, które miały miejsce tego samego dnia. W konsekwencji, prawo ochronne na znak towarowy zostało przez Wnioskodawcę wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dniu 4 czerwca 2014 r. i począwszy od 1 lipca 2014 r. Wnioskodawca zalicza do kosztów podatkowych odpisy amortyzacyjne od ww. prawa.

Według Wnioskodawcy, Jego stanowisko w zakresie uznania prawa ochronnego na zarejestrowany znak towarowy za wartość niematerialną i prawną potwierdzają również organy podatkowe w indywidualnych interpretacjach: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2010 r., ILPB4/423-180/10-2/DS, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 czerwca 2014 r., IPTPB3/423-75/14-4/IR, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 września 2009 r., ILPB3/423-479/09-2/HS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Pojęcie „aport” oznacza wkład niepieniężny wniesiony do spółki w celu pokrycia udziału (w całości lub części). Przedmiotem aportu mogą być wszelkie przedmioty majątkowe (prawa i rzeczy), o ile są zbywalne i mogą jako aktywa wejść do bilansu spółki, przy czym muszą one być wymienione w umowie ze wskazaniem osoby wnoszącej i przeznaczonych za ten aport udziałów. Zatem, przeniesienie praw własności składników majątkowych w drodze aportu do spółek kapitałowych stanowi jedną z form nabycia.

W myśl art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zorganizowana część przedsiębiorstwa – oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania;

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest nowo powstałą spółką kapitałową (osobą prawną), podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce. W dniu 4 czerwca 2014 r. została podpisana w formie aktu notarialnego umowa Spółki, do której jeden z dwóch wspólników wniósł w formie aportu zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, stanowiący zgodnie z art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W skład ZCP wchodziło m.in. prawo do słowno-graficznego znaku towarowego, zarejestrowanego w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej wraz z zobowiązaniem jego przeniesienia przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej. Na prawo do słowno-graficznego znaku towarowego zostało udzielone prawo ochronne decyzją Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 listopada 2012 r. W dniu 3 lipca 2014 r. wydana została decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej o zmianie podmiotu uprawnionego (właściciela) prawa ochronnego na Wnioskodawcę. Od dnia 4 czerwca 2014 r. (data podpisania umowy Spółki oraz wniesienia wkładu) Wnioskodawca wykorzystuje ww. znak towarowy w prowadzonej działalności gospodarczej jako logo – znak rozpoznawczy – m.in. w reklamach prasowych i outdoorowych, w stopkach korespondencji elektronicznej oraz papieru firmowego, ofertach, oznakowaniu wszystkich pojazdów Spółki, ofertach pracy i innych ogłoszeniach prasowych, certyfikatach, dokumentacji powykonawczej, a także na stronie internetowej, wizytówkach, materiałach promocyjnych (np. kubkach, długopisach). W oparciu o ww. raport wartość znaku towarowego ustalono na 3 600 000 zł. Znak towarowy nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Wspólnika wnoszącego wkład (ZCP). Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od prawa ochronnego na znak towarowy w wysokości 54,3695% jego wartości początkowej (3 600 000 zł). Wartość początkową znaku towarowego (prawa ochronnego) 3 600 000 zł Wnioskodawca podzielił przez 5 lat. Uzyskaną kwotę przez 12 miesięcy, a następnie uzyskaną kwotę przez 0,543695 i w takiej wysokości dokonuje począwszy od lipca 2014 r. comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych.

Warunki, jakie muszą spełniać składniki majątku podatnika, aby uznać je za wartości niematerialne i prawne oraz ich katalog zawierają przepisy art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponadto podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych stanowi ich wprowadzenie do stosownej ewidencji oraz określenie ich wartości początkowej.

Przepis art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, na nabycie których wydatki rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z treścią art. 16b ust. 1 ww. ustawy, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są wskazane w jego treści prawa, które spełniają następujące warunki:

*   zostały nabyte,

*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

*   przewidywany okres ich używania przekracza rok,

*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem, w myśl art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, status podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych mogą mieć wyłącznie składniki majątku nabyte, a nie wytworzone przez podatnika.

W myśl art. 16b ust. 1 pkt 6 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa – w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy.

Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 121 powołanej ustawy). Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania tego znaku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Procedurę uzyskania tego prawa rozpoczyna zgłoszenie znaku towarowego w Urzędzie Patentowym. Wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, czy są spełnione ustawowe warunki wymagane dla uzyskania prawa (art. 144 Prawa własności przemysłowej). Podlega ono wpisowi do rejestru znaków towarowych (art. 149 tej ustawy). Udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy stwierdza się przez wydanie świadectwa ochronnego na znak towarowy (art. 150 ww. ustawy).

Wobec powyższego, w przypadku otrzymania w formie wkładu niepieniężnego stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa prawa ochronnego na znak towarowy – dojdzie do nabycia prawa, które może stanowić wartość niematerialną i prawną, o której mowa w art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W takim przypadku Wnioskodawca będzie uprawniony do wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych tego prawa i będzie uprawniony do rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na znak towarowy.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny tutejszy Organ stoi na stanowisku, że prawo ochronne do znaku towarowego, które zostało wniesione w formie wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, stanowi w myśl art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wartość niematerialną i prawną, od której można dokonywać w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Ponadto należy zaznaczyć, że Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów nie odnosi się do kwot przedstawionych w przedmiotowym wniosku z uwagi na fakt, że przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Przepis ten nie uprawnia organu interpretacyjnego do zajęcia stanowiska i oceny prawidłowości przedstawionych kwot/wyliczeń.

Końcowo należy nadmienić, że tutejszy Organ w niniejszej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego zajmuje stanowisko tylko w kwestii, która była przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Organ wydający interpretację indywidualną prawa podatkowego związany jest przedstawionym przez Wnioskodawcę opisem stanu faktycznego zgodnie z art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.