Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-853/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-04
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działki; grunty; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 sierpnia 2013 r. (data wpływu 19 sierpnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania sprzedaży gruntu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2013 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania sprzedaży gruntu.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni 17,3239 ha użytków rolnych, w skład którego wchodzi m.in. działka gruntu oznaczona numerem geodezyjnym 1/15 o powierzchni 9,1982 ha oraz działka gruntu oznaczona numerem geodezyjnym 1/29 o powierzchni 5,05 ha. Wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo rolne od 2002 r., a działkę nr 1/15 nabyła w dniu 19 grudnia 2006 r. od Agencji Nieruchomości Rolnych, w celu powiększenia tego gospodarstwa. Od 18 stycznia 2003 r. działka ta była od Agencji dzierżawiona, i została objęta umową zawartą 16 grudnia 2004 r. pomiędzy Wnioskodawczynią i spółką „E”, w trybie przepisów ustawy o rolnictwie ekologicznym. Od dnia zawarcia tej umowy Wnioskodawczyni został nadany indywidualny numer działalności w rolnictwie ekologicznym. Działalność ta jest do chwili obecnej prowadzona i kontrolowana przez jednostkę certyfikującą. Obecnie całe gospodarstwo rolne zostało objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym teren oznaczony jest na powierzchni 3,14 ha jako teren usług turystyki pobytowej, teren usług innych i na powierzchni 6,77 ha jako teren zabudowy letniskowej i mieszkaniowej jednorodzinnej. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych działań zmierzających do uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego. Informację o planowanym przeznaczeniu gospodarstwa uzyskała na etapie poprzedzającym wyłożenie planu do publicznej wiadomości. Zamierza zrezygnować z prowadzonej działalności rolniczej, pozostawiając sobie na własne potrzeby jedynie grunty o powierzchni ok. 5 ha położone w najbliższym sąsiedztwie siedliska. Chciałaby sprzedać jednorazowo całą działkę nr 1/15, a na wypadek gdyby nie udało się znaleźć nabywcy na całą nieruchomość, bierze pod uwagę sprzedaż oddzielnie części przeznaczonej pod usługi turystyczne i inne oraz oddzielnie części przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, a dopiero w ostatniej kolejności – poszukiwanie nabywców na mniejsze działki wydzielone zgodnie z zasadami wynikającymi z planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawczyni zależy na dokonaniu sprzedaży w całości w jak najkrótszym czasie. Zamierza dać ogłoszenie o sprzedaży w miejscowej gazecie internetowej oraz umieścić tablicę o sprzedaży na sprzedawanym gruncie.

Wnioskodawczyni jest rolnikiem rozliczającym się na zasadach ogólnych, niekorzystającym ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy planowana sprzedaż w każdym z opisanych wyżej wariantów będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż w żadnym z opisanych wariantów nie spowoduje powstania obowiązku zapłaty podatku, gdyż:

*   Dokonując tej sprzedaży nie będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nieruchomość, którą zamierza sprzedać nie jest towarem wykorzystywanym w sposób ciągły dla celów zarobkowych (do chwili obecnej nie sprzedała żadnych nieruchomości z posiadanego gospodarstwa, przeciwnie – było ono powiększane),
*   Planowana sprzedaż mieści się w ramach zarządu posiadanym majątkiem, który gromadziła przez znaczną część życia w celu pozostawienia dzieciom. Zmiana planów wiąże się z faktem, że dzieci zorganizowały sobie życie w inny sposób i zmieniły miejsce zamieszkania.
*   Chciałaby sprzedać jednorazowo całą nieruchomość i dopuszcza możliwość sprzedaży mniejszych części tylko w przypadku, gdyby sprzedaż całości okazała się niemożliwa – nie zakłada więc prowadzenia tej działalności w sposób ciągły. Rozłożenie sprzedaży w czasie może być jedynie wynikiem braku nabywcy, a nie z góry powziętym zamiarem.
*   Zamieszczenie ogłoszeń w prasie lub na terenie sprzedawanej nieruchomości nie jest podejmowaniem takich działań i angażowaniem takich środków, jakie wykorzystują handlowcy, jest powszechnie stosowane także przez osoby niebędące handlowcami i stanowi minimum inicjatywy niezbędnej w celu zbycia czegokolwiek,
*   Przekształcenie gospodarstwa rolnego w tereny budowlane nastąpiło bez żadnej Jej inicjatywy i beż żadnych konsultacji co do charakteru tego przekształcenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe przepisy wskazują, że warunkiem uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą, jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz cytowanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż działki nr 1/15 (lub działek z niej wydzielonych) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z wniosku wynika, że ww. działka została nabyta w celu powiększenia gospodarstwa rolnego – majątku, który gromadziła Pani w celu pozostawienia dzieciom. Nie planowała Pani sprzedaży tego gruntu i nie występowała o zmianę jego przeznaczenia (zmiana ta wynikała z uchwalenia przez gminę planu zagospodarowania przestrzennego). Z wniosku nie wynika, aby dokonywała w przeszłości sprzedaży gruntów. Podziału działki 1/15 dokona jedynie w przypadku, gdy nie znajdzie nabywcy na całą działkę. Ponadto z wniosku nie wynika, aby zamierzała dokonywać czynności mających na celu podniesienie atrakcyjności gruntu, np. wydzielenia drogi, uzbrojenia w sieć elektryczną, wodociągowo-kanalizacyjną.

Powyższe okoliczności wskazują, że sprzedając ww. działkę/działki nie będzie Pani działała w charakterze handlowca. Będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Taka czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że brak jest normatywnych przesłanek, aby w zakresie ww. transakcji uznać Panią za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie zamierza Pani podejmować takich zorganizowanych działań – planowana sprzedaż gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Końcowo zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna wydana została w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.