Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-948/14/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-11-26
Teza: 1. Czy świadczenie usług transportowych (transport towarów) z wykorzystaniem środków transportu o ładowności powyżej 2 ton podlega opodatkowaniu ryczałtem w wysokości 5,5%? 2. Czy do pozostałych usług świadczonych w zakresie pomocy drogowej właściwa jest stawka 8,5%?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; pomoc-pomoc drogowa; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; transport-transport drogowy; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art.4; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2014 r. (data wpływu 18 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 7 października 2013 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: 49.41.Z - transport drogowy towarów (przeważający rodzaj działalności) oraz 45.20.Z - konserwacja i naprawa pojazdów.

W ramach działalności 49.41.Z Wnioskodawca świadczy usługi transportowe w zakresie przewozu towarów klasyfikowane 49.41.19.0 - pozostały transport drogowy towarów, transport drogowy cieczy. Usługi transportowe Wnioskodawca świadczy z wykorzystaniem własnych środków transportowych o ładowności powyżej 2 ton i zatrudnionych kierowców. Posiada również licencję na przewóz towarów.

W ramach działalności 45.20.Z - konserwacja i naprawa pojazdów Wnioskodawca świadczy usługi pomocy drogowej. W ramach pomocy drogowej wykonuje następujące czynności: wyciąganie pojazdu z miejsca wypadku na pas jezdny drogi, zabezpieczenie pojazdu przed wyciekiem paliwa, rozładunek i załadunek towarów, jeśli jest to konieczne do wykonania pozostałych czynności, holowanie pojazdu lub transport na lawecie itp. Usługi te wg PKWiU (2008 r.) klasyfikowane są jako:

*   52.21.25.0 - usługi holowania,
*   52.24.19.0 - pozostałe usługi przeładunku towarów,
*   52.21.29.0 - pozostałe usługi wspomagające transport drogowy.

Jako formę opodatkowania Wnioskodawca wybrał zryczałtowany podatek dochodowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy świadczenie usług transportowych (transport towarów) z wykorzystaniem środków transportu o ładowności powyżej 2 ton podlega opodatkowaniu ryczałtem w wysokości 5,5%?
2.  Czy do pozostałych usług świadczonych w zakresie pomocy drogowej właściwa jest stawka 8,5%?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktycznie świadczone usługi transportowe - przewóz towarów środkami transportu o ładowności powyżej 2 ton, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a podlega opodatkowaniu stawką ryczałtu w wysokości 5,5%. Pozostałe usługi świadczone w ramach pomocy drogowej, zgodnie z art. 12 ust.1 pkt 3 lit. b podlegają opodatkowaniu stawką ryczałtu w wysokości 8,5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Przy czym, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy, przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do art. 5b ust. 1 ww. ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Ustawodawca przyjął uniwersalną definicję pozarolniczej działalności gospodarczej. Dla uzyskiwania przychodów z tego źródła, istotne jest, dla aktywności zarobkowej podatnika - mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ww. ustawy - nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ustawy. Aby dana aktywność została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.

Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:

1.  w roku poprzedzającym rok podatkowy:

1.  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 150.000 euro, lub
2.  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 150.000 euro,

3.  rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej - bez względu na wysokość przychodów.

Kwoty wyrażone w euro przelicza się na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu 1 października roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 4 ust. 2 ww. ustawy).

Podkreślić jednak należy, że możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ww. ustawy.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e) tej ustawy, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, t.j. w „Wykazie usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług”.

Ponadto opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie stosuje się do podatników rozpoczynających działalność samodzielnie lub w formie spółki, jeżeli podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników, przed rozpoczęciem działalności w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym rok podatkowy, wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres działalności podatnika lub spółki (art. 8 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy).

W treści przedmiotowego wniosku nie wskazano, by zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne uniemożliwiające opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, „działalność usługowa” to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczane do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439 ze zm.), z zastrzeżeniem pkt 2 (definicja działalności gastronomicznej) i pkt 3 (definicja działalności usługowej w zakresie handlu).

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

Wyjaśnić jednak należy, że odpowiedzialność za prawidłowe sklasyfikowanie wykonywanych czynności ponosi podatnik świadczący tę usługę, bowiem Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji usług. W tym zakresie właściwymi są urzędy statystyczne. Urząd statystyczny nadaje nr identyfikacyjny na podstawie wniosku podatnika, w którym to wniosku zawarte są informacje dotyczące zakresu i charakteru planowanej działalności gospodarczej. Informacje te wskazuje sam podatnik.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. b i pkt 4 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

*   8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1, 2, 4 i 5 oraz załącznika nr 2 do ustawy (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. b ww. ustawy),
*   5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton (art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy).

Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie definiują pojęcia „tabor samochodowy o ładowności powyżej 2 ton”. Zgodnie z definicją słownikową pod pojęciem „tabor” należy rozumieć ogół środków transportu danego rodzaju jakiegoś przedsiębiorstwa, miasta, państwa itp.: tabor samochodowy, tramwajowy, kolejowy (zob. Współczesny Słownik Języka Polskiego, red. Bogusław Dunaj, Warszawa 2007).

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że dla zastosowania właściwej stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, do przychodów uzyskanych z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego towarów, istotna jest techniczna możliwość przewiezienia ładunku o określonym tonażu (powyżej 2 ton), a nie kwestia własności taboru samochodowego, którym Wnioskodawca świadczy zlecone usługi przewozu ładunków, czy też posiadania stosownej licencji.

Usługi transportowe, sklasyfikowane wg PKWiU pod symbolem 49.41.19.0 – pozostały transport drogowy towarów nie zostały wymienione wykazie usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W związku z tym uzyskane z ich świadczenia przychody, mogą być opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 5,5%.

W odniesieniu natomiast do świadczonych przez Wnioskodawcę usług sklasyfikowanych wg PKWiU pod symbolami 52.21.25.0 - usługi holowania, 52.24.19.0 - pozostałe usługi przeładunku towarów, 52.21.29.0 - pozostałe usługi wspomagające transport drogowy, należy stwierdzić, że one również nie zostały ujęte w wykazie usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 17% przychodów ze świadczenia m. in. usług obsługi centrali wzywania radio-taxi (PKWiU ex 52.21.29.0). Wskazać jednak należy, że ilekroć w ww. ustawie używa się oznaczenia „ex” przy symbolu danego grupowania PKWiU, oznacza to, że zakres wyrobów lub usług jest węższy niż określony w tym grupowaniu (art. 4 ust. 4 ww. ustawy).

W związku z powyższym, o ile w ramach usług sklasyfikowanych pod symbolem 52.21.29.0 Wnioskodawca nie świadczy usług obsługi centrali wzywania radio-taxi, przychody ze świadczenia usług pomocy drogowej wskazanych we wniosku będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8,5%.

Reasumując, jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi transportowe w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton, stanowiących własność Wnioskodawcy, to przychód uzyskany w związku ze świadczeniem tych usług, podlegał będzie opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Natomiast w odniesieniu do przychodów ze świadczenia wskazanych we wniosku usług w ramach pomocy drogowej należy zastosować stawkę 8,5% właściwą dla przychodów z działalności usługowej.

Końcowo należy jednak podkreślić, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zależą wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług. Ponadto przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia nie jest kwestia, czy nie zachodzą okoliczności wyrażone w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skutkujące tym, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku w kontekście zadanego pytania. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem istniejący stan faktyczny różni się od opisu przedstawionego we wniosku, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.