Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.523.2025.2.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Zastosowanie marży jako podstawy opodatkowania przy
sprzedaży towarów używanych.
Słowa kluczowe: VAT marża
faktura-faktura VAT marża
marża
metoda-metoda marżowa
nabycie-nabycie własności rzeczy
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności
gospodarczej
towar-towar używany
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 2. Ewidencje-Ewidencja
sprzedaży -Ewidencja sprzedaży - sprzedaż zwolniona
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 4. Szczególne procedury
w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki,
przedmiotów kolekcjonerskich i antyków-Możliwość
stosowania ogólnych zasad opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 4. Szczególne procedury
w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki,
przedmiotów kolekcjonerskich i antyków-Podstawa
opodatkowania - marża
2
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 19 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    zastosowania marży jako podstawy opodatkowania przy sprzedaży towarów używanych,
    wpłynął 23 sierpnia 2025 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem
    z 24 września 2025 r. (wpłynęło 24 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) będąca czynnym podatnikiem VAT
    planuje rozszerzyć swoją działalność o prowadzenie sprzedaży sprzętu elektronicznego,
    obejmującego w szczególności smartfony, tablety, laptopy, smartwatche, słuchawki, drony
    i tym podobne urządzenia. Sprzedaż będzie prowadzona zarówno w formie stacjonarnej
    (w należącym do spółki sklepie) oraz on-line (za pośrednictwem własnego sklepu
    internetowego, portali ogłoszeniowych i aukcyjnych). Wskazane towary handlowe
    podatnik planuje pozyskiwać:
    - od osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT, które to osoby zgłoszą się z
      posiadanymi przez nie urządzeniami do sklepu stacjonarnego Spółki, z zamiarem ich
      sprzedaży lub oddania w komis,
    - od osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT, z którymi podatnik
      skontaktuje się w odpowiedzi na ogłoszenia dotyczące sprzedaży tego typu
      produktów, zamieszczane w popularnych serwisach ogłoszeniowych (np. (...) itp.), na
      stronach lokalnych oraz w mediach społecznościowych,
    - od podmiotów gospodarczych dokonujących sprzedaży towarów w procedurze VAT-
      marża.
    Wskazać w tym miejscu należy, że przedmiotem zainteresowania Spółki są przede
    wszystkim towary używane, które nie noszą żadnych widocznych śladów użytkowania lub
    ewentualnie posiadają jedynie drobne, nieliczne ślady, jednak mimo tego sprawiać będą
    wrażenie sprzętu nowego, bądź też niezwykle zadbanego.
    Tego rodzaju towary najczęściej oferowane są do sprzedaży przez osoby fizyczne, które
    zakupiły te produkty jako nowe, jednak nie spełniły one ich oczekiwań. W przypadku
    telefonów komórkowych są to zazwyczaj urządzenia nabyte od operatorów
    telekomunikacyjnych, np. w warunkach przedłużenia abonamentu, odsprzedawane po
    okresie krótkotrwałego użytkowania. Inne urządzenia elektroniczne tego rodzaju to
    częstokroć nietrafione prezenty (urodzinowe, świąteczne, komunijne itp.). Selekcja
    dokonywana przez spółkę będzie polegała na wyszukiwaniu ofert oraz nabywaniu
    urządzeń nienoszących widocznych śladów użytkowania, bądź jedynie posiadających
    kosmetyczne mankamenty, których czas użytkowania przez sprzedających był możliwie
    krótki. Dzięki temu wiele urządzeń posiadać będzie jeszcze oryginalne folie ochronne,
    wyglądem nie różniąc się od urządzeń nowych. Większość sprzętu objęta będzie również
    gwarancją producenta, co czyni tego rodzaju sprzęt szczególnie atrakcyjnym przy wtórnej
    odsprzedaży.
    Dokładna selekcja urządzeń nabywanych przez Spółkę pozwoli na zbudowanie
    ekskluzywnej oferty produktów, nieodbiegających istotnie standardem od urządzeń

    nowych, sprzedawanych w procedurze VAT-marża, które finalnie powinny być w dość
    atrakcyjnych cenach dla kupujących. Wygląd fizyczny towaru oferowanego do sprzedaży
    przez podatnika nie powinien różnić się od urządzenia nowego. Większość urządzeń
    będzie znajdować się w oryginalnych opakowaniach (na co Spółka będzie zwracać
    szczególną uwagę podczas selekcji poprzedzającej ich nabycie) bądź stosowane będą
    opakowania zastępcze. Wzorem produktów nowych Spółka zamierza też foliować
    opakowania, w których oferuje produkty do sprzedaży.
    Możliwe oznaki wcześniejszego użytkowania urządzenia będą usuwane przez podatnika.
    W szczególności telefony i inne urządzenia wyposażone w pamięć wewnętrzną, jeśli
    zostały zapisane danymi przez poprzedniego użytkownika, będą formatowane i
    przywracane do ustawień fabrycznych. Wszystkie te zabiegi sprawią, że przedmiotem
    oferty będą towary w stanie niemal idealnym, na pierwszy rzut oka wyglądem nieróżniące
    się od urządzeń nowych, o właściwościach porównywalnych do urządzeń nowych i nigdy
    wcześniej nieużywanych. Osiągnięcie takiego efektu jest możliwe w przypadku sprzętu
    elektronicznego, ponieważ pierwotni nabywcy zazwyczaj pieczołowicie dbają o urządzenia
    podczas użytkowania, zwłaszcza jeżeli noszą się z zamiarem odsprzedaży sprzętu, który
    po nabyciu nie spełnia ich oczekiwań. Jednocześnie ślady użytkowania na poziomie
    oprogramowania mogą być w łatwy sposób usuwane (poprzez przywrócenia urządzenia
    do ustawień fabrycznych), przez co kluczową kwestią podczas selekcji dokonywanej przez
    spółkę będzie odgrywał ich stan wizualny oraz kompletność oryginalnych elementów i
    opakowań.
    W rezultacie podatnik będzie dysponował bardzo atrakcyjnymi towarami, które zamierza
    umieścić w szklanych gablotach („na wystawie”) w swoim sklepie stacjonarnym, dbającym
    przy tym o estetykę całego lokalu i jakość obsługi, dążąc w ten sposób do osiągnięcia
    wrażenia klientów sprzedaży w standardzie butikowym. Niezależnie od tego dla każdego
    towaru zostanie utworzona oferta w należącym do spółki sklepie internetowym. Niektóre
    oferty zamieszczane będą także na popularnych portalach ogłoszeniowych i aukcyjnych.
    Przy czym eksport ofert na portale aukcyjne i ogłoszeniowe najczęściej wiąże się z
    koniecznością określenia cech produktu poprzez wybór pola: „nowe” albo „używane”, przy
    jednoczesnym braku innych opcji (np. „w stanie jak nowy”, „odnowiony”). Z uwagi na taką
    prostą dychotomię ogłoszeń, biorąc pod uwagę niemal idealny stan oferowanych
    produktów, Spółka zamierza oznaczać je jako „nowe”. Określenie to będzie konsekwentnie
    stosowane we wszystkich ofertach dostępnych na stronie sklepu internetowego, portalach
    aukcyjnych i ogłoszeniowych. Zdaniem podatnika tego rodzaju opis lepiej będzie oddawał
    rzeczywisty stan urządzenia, choć formalnie mamy do czynienia z towarem używanym.
    Jednocześnie w treści ogłoszenia lub w regulaminie sklepu internetowego zaznaczone
    zostanie, że oferowane produkty sprzedawane są w procedurze VAT-marża, przez co
    potencjalni kupujący będą mieli świadomość zasad opodatkowania sprzedaży.
    Określenie przez podatnika produktów jako „nowe” w treści ofert internetowych, przy
    jednoczesnym zastrzeżeniu, że są to produkty sprzedawane w procedurze VAT-marża,
    będzie stanowiło przede wszystkim zabieg marketingowy. W architekturze stron
    internetowych z portalami aukcyjnymi i ogłoszeniowymi jest to podstawowe kryterium
    wyszukiwania produktów ( „nowe”/„używane”), zaś Spółce zależy przede wszystkim na
    tym, żeby jej oferty trafiały do osób poszukujących urządzeń nowych, ponieważ
    oferowane przez nią produkty, mimo że są to towary używane, będą stanowiły doskonałą
    alternatywę jakościową i cenową dla nabycia produktu stricte nowego.
    Oferowane przez Spółkę do sprzedaży towary nabywane będą:
    - na podstawie umów sprzedaży, bądź
    - przyjmowany przez nią w komis w oparciu o umowy komisu (Spółka będzie wówczas
      dokonywała sprzedaży jako komisant z obowiązkiem rozliczenia się z komitentem).
    Umowy komisu zawierane będą w formie pisemnej. W komparycji umowy podane zostaną
    pełne dane Spółki (komisanta) oraz imię i nazwisko komitenta będącego osobą fizyczną.

    Pozostałe dane komitentów (dane adresowe, numer telefonu) gromadzone będą w
    odrębnej ewidencji. W treści umowy komisu komitent będzie składał zapewnienie o
    przysługującym mu prawie własności urządzenia, mającego być przedmiotem sprzedaży.
    Nadto strony ustalą wysokość ceny minimalnej, za którą Spółka (komisant) zobowiąże się
    sprzedać przyjęty w komis towar i prowizji (marży) przysługującej komisantowi z tytułu
    dokonanej transakcji. Zawarcie umowy sprzedaży powyżej ceny minimalnej będzie wiązało
    się z osiągnięciem przez Spółkę dodatkowej marży, równej kwocie różnicy pomiędzy
    ostateczną ceną sprzedaży towaru a ustaloną z komitentem ceną minimalną. Fakt
    zawarcia umowy strony potwierdzać będą złożonymi przez siebie podpisami.
    Nadmienić należy, że Spółka będzie gromadzić dane komitentów (inne niż imię i nazwisko)
    w odrębnej ewidencji, prowadzonej w formie elektronicznej. Dane te obejmować będą w
    szczególności numer telefonu, a przypadku wyrażenia zgody przez komitenta, także adres
    jego zamieszkania. Spółka przyjmie jednak, że odmowa podania przez komitenta danych
    w postaci adresu zamieszkania, nie będzie przekreślała możliwości zawarcia z nim umowy
    komisu, ponieważ dla ważności umowy z punktu widzenia przepisów prawa cywilnego (tj.
    art. 765 i następne ustawy Kodeks cywilny) nie ma takiej konieczności.
    Rozdzielenie ewidencji z danymi adresowymi i kontaktowymi klientów od danych klienta
    (imienia i nazwiska), zamieszczanych w komparycji umowy komisu, podyktowane jest
    względami ochrony danych osobowych klientów. Realnie w działalności Spółki dostęp do
    treści umów komisu będą mieli wszyscy pracownicy Spółki obsługujący sprzedaż, a także
    inne podmioty (np. biuro rachunkowe na potrzeby prowadzonej księgowości), podczas
    gdy ewidencja zawierająca szczegółowe dane klienta dostępna powinna być wyłącznie dla
    osoby odpowiedzialnej za rozliczenia z komitentami, dlatego też będzie prowadzona,
    przechowywana i chroniona w systemie informatycznym (na zabezpieczonym urządzeniu).
    Tak nabyte towary używane (zakupione przez Spółkę albo powierzone jej przez
    komitentów na podstawie umów komisu) podatnik planuje zbywać stosując przy tym
    procedurę VAT-marża, o której mowa w art. 120 i następnych ustawy o podatku od
    towarów i usług. Prowadzona sprzedaż będzie dokumentowana poprzez wystawienie
    faktur VAT-marża albo – w przypadku osób fizycznych – ewidencjonowana na kasie
    fiskalnej, przy czym:
    - w przypadku sprzedaży sprzętu, uprzednio nabytego przez Spółkę na podstawie umowy
      sprzedaży, przy jego odsprzedaży podstawą opodatkowania będzie marża, stanowiąca
      różnicę między ceną sprzedaży a kwotą nabycia towaru, pomniejszona o kwotę
      podatku,
    - w przypadku sprzedaży sprzętu, który zostanie spółce powierzony w oparciu o umowę
      komisu, transakcje będą ewidencjonowane w ten sam sposób, przyjmując jednak, iż
      kwotą nabycia, którą należy uwzględnić przy obliczaniu marży, będzie cena minimalna
      określona przez strony w umowie komisu, pomniejszona o prowizję przysługującą
      komisantowi z tytułu sfinalizowania transakcji.
    W uzupełnieniu wniosku z 24 września 2025 r. Spółka, odpowiadając na pytania Organu,
    podała następujące informacje:
    1. Przedmiotem dostawy będą towary używane, spełniające zdaniem podatnika definicję
      towaru używanego w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Zgodnie z
      wnioskiem będą to:
      - „towary, które nie noszą żadnych widocznych śladów użytkowania lub ewentualnie
        posiadają jedynie drobne, nieliczne ślady, jednak mimo tego sprawiać będą
        wrażenie sprzętu nowego, bądź też niezwykle zadbanego” (s. 3 wniosku),
      - „Selekcja dokonywana przez Spółkę będzie polegała na wyszukiwaniu ofert oraz
        nabywaniu urządzeń nienoszących widocznych śladów użytkowania, bądź jedynie
        posiadających kosmetyczne mankamenty, których czas użytkowania przez
        sprzedających był możliwie krótki”. (s. 4 wniosku),

      - „Możliwe oznaki wcześniejszego użytkowania urządzenia będą usuwane przez
        podatnika”. (s. 4 wniosku),
      - „przedmiotem oferty będą towary w stanie niemal idealnym, na pierwszy rzut oka
        wyglądem nieróżniące się od urządzeń nowych, o właściwościach porównywalnych
        do urządzeń nowych i nigdy wcześniej nieużywanych”.
      Pod względem wizualnym towary te nie powinny więc praktycznie różnić się od
      towarów nowych, jednak w ujęciu prawnym będą to towary używane, ponieważ będą
      pochodziły z rynku wtórnego.
    2. Spółka będzie nabywać towary z dwóch źródeł:
      1) od osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT (podatku od wartości
        dodanej) na podstawie umów komisu,
      2) od innych podmiotów, mogących być podatnikami podatku VAT (podatku od
        wartości dodanej), jednak dostawa tych towarów opodatkowana będzie w
        procedurze VAT marża; w takich przypadkach Spółka będzie gromadziła
        dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach
        (faktury VAT-marża zakupu).
    3. Spółka będzie prowadziła wymaganą ewidencję sprzedaży zgodnie z art. 109 ust. 3
      ustawy o VAT zawierającą niezbędne dane.
    Pytania (pytanie nr 2 zmodyfikowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w świetle art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług umowy komisu
      zawierające elementy wymienione w opisie [stanu faktycznego i] zdarzenia przyszłego
      – w tym w przypadku określenia komitenta, ograniczającego się do wskazania w
      komparycji umowy jedynie jego imienia i nazwiska, przy jednoczesnym prowadzeniu
      przez podatnika odrębnej ewidencji w formie elektronicznej, obejmującej inne dane
      komitenta, takie jak dane kontaktowe (a w przypadku wyrażenia zgody przez
      komitenta, również adres jego zamieszkania) – będą stanowić wystarczający dowód
      pochodzenia i nabycia towarów używanych dla stosowania procedury marży?
    2. Czy prawidłowe jest stosowanie procedury marży w przypadku sprzedaży używanego
      sprzętu elektronicznego, jednak nienoszącego widocznych śladów użytkowania (tj.
      wizualnie wyglądającego niczym nowy) bądź posiadającego jedynie drobne,
      kosmetyczne ślady użytkowania – powierzonego jej na podstawie umów komisu przez
      podmioty wskazane w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (tj.
      od osób fizycznych niebędących podatnikiem podatku VAT), bądź nabytego przez
      Spółkę na podstawie faktur VAT-marża od podmiotów wskazanych w art. 120 ust. 10
      pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie pytania nr 2 zmodyfikowane w uzupełnieniu
    wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, na wszystkie postawione wyżej pytania należy odpowiedzieć
    twierdząco.
    Odnośnie pytania nr 1
    W ocenie Wnioskodawcy zawieranie przez Spółkę umów komisu z osobami fizycznymi,
    zawierających elementy szczegółowo wymienione w opisie zdarzenia przyszłego, w
    sposób wystarczający udokumentuje nabycie towarów używanych od podmiotów
    wskazanych w art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 120 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku dostawy towarów używanych nabytych
    uprzednio przez podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odsprzedaży
    podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą
    sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku, przy czym warunkiem jest
    nabycie tychże towarów przez podatnika od podmiotów wskazanych w art. 120 ust. 10

    ustawy, tj. m.in.: od osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15
    ustawy oraz posiadanie przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających
    nabycie towarów od wskazanej w przepisie grupy podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, przez dostawę towarów dla celów podatku VAT
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym
    również wydanie towarów na podstawie umowy komisu między komitentem a
    komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej.
    Z kolei treść umowy komisu uregulowana jest w przepisach art. 765 i następne Kodeksu
    cywilnego. Przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za
    wynagrodzeniem (prowizja) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub
    sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu
    własnym. Żaden przepis nie precyzuje jednak zakresu danych stron umowy komisu, które
    powinny zostać ujawnione w komparycji lub treści umowy.
    W tym względzie należy więc stosować ogólne przepisy prawa cywilnego, przyjmując za
    wystarczające podanie danych umożliwiających dostateczne zidentyfikowanie stron
    umowy. W przypadku podatnika (komisanta), będącego spółką prawa handlowego, zakres
    tych danych określa ustawa w art. 206 Kodeksu spółek handlowych. Względem jednak
    osób fizycznych (komitentów), wobec braku analogicznej normy prawnej, za dostateczne
    (wystarczające) należy uznać zamieszczenie samego imienia i nazwiska w pisemnej
    umowie komisu. Zaś dodatkowe dane mogą być przechowywane w odrębnej ewidencji.
    Tym bardziej, że w myśl obowiązujących przepisów prawa, umowa komisu nie musi mieć
    nawet formy pisemnej i mogłaby zostać zawarta przez strony w dowolnej innej formie,
    także ustnie albo w sposób dorozumiany.
    Jednocześnie podatnik, jako przedsiębiorca, zobowiązany jest do przestrzegania
    przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27
    kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
    osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95
    /46/WE (Dz.Urz. UE L 119/1 z 4.5.2016), potocznie zwanego RODO, w tym wynikających z
    tego aktu zasady minimalizacji zbieranych (przetwarzanych) danych osobowych oraz
    obowiązku zapewnienia im poufności oraz należytej ochrony.
    Z tego też powodu zamiar zbierania przez Spółkę ograniczonej liczby informacji,
    stanowiących dane osobowe klientów, jest zgodny z zasadą minimalizacji danych,
    natomiast prowadzenie oddzielnej ewidencji dla danych kontaktowych i adresowych,
    zawierającej ewentualnie także inne dane podlegające ochronie, przechowywanej w
    systemie informatycznym na zabezpieczonym urządzeniu, stanowi adekwatny środek
    ochrony danych o charakterze organizacyjnym, informatycznym i technicznym –
    wymagany przepisami RODO.
    Uwzględnienie wymogów dotyczących ochrony danych osobowych jest kluczowe
    zwłaszcza w fazie projektowania planowanej działalności (zasada privacy by design), w
    związku z czym stanowisko organu uzyskane przez podatnika w odpowiedzi na niniejszy
    wniosek dotyczyć będzie wprost tego procesu ochrony danych osobowych. Zdaniem
    jednak podatnika przepisy ustawy podatkowej nie wprowadzają w tym zakresie żadnych
    dodatkowych obostrzeń, które musiałyby mieć zresztą wyraźną postać podatkową, a tym
    samym zastosowanie będą miały ogólne przepisy prawa cywilnego dotyczące formy i
    treści umowy komisu.
    Reasumując, pisemna umowa komisu, w której podane zostanie samo imię i nazwisko
    komitenta w celu należytego zidentyfikowania drugiej strony umowy komisu, zawieranej
    przez podatnika, stanowić będzie dostateczny dowód na potrzeby udokumentowania
    transakcji nabycia towaru przy stosowaniu procedury marży.
    Odnośnie pytania nr 2

    Definicję legalną towarów używanych na potrzeby dopuszczalności stosowania procedury
    marży zawiera art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT (przez towary używane rozumie się
    ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po
    naprawie, inne niż określone w pkt 1–3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie
    szlachetne [CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112]).
    W indywidualnych interpretacjach podatkowych wydawanych przez Dyrektora KIS oraz
    orzecznictwie sądów administracyjnych dość jednolicie przyjmuje się, że: „Definicja
    „towarów używanych” wykorzystywana przy procedurze opodatkowania marży obejmuje
    towary używane w powszechnym tych słów znaczeniu. Zatem o tym, czy dany towar jest
    towarem używanym w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT stanowi jego stan,
    faktyczne korzystanie z niego, powodujące mniejsze lub większe zużycie. Pojęcie „towary
    używane” oznacza wszystkie towary, które nie są fabrycznie nowe”. A także: „Nazwa towar
    „używany” wskazuje, że nie dotyczy towarów nowych, lecz takich, które już wcześniej
    choćby raz zostały użyte. Również zawarte w ww. przepisie określenie „nadające się do
    dalszego użytku” może wskazywać, że towary te przed dokonaniem dostawy były
    wcześniej używane”. (por. wyrok WSA w Gdańsku z 24.10.2020 r., sygn. I SA/Gd 786/20;
    wyrok NSA z 11.01.2019 r., sygn. I FSK 305/17; wyrok NSA z 11.01.2019 r., sygn. I FSK 313
    /17; wyrok NSA z 11.01.2019 r., sygn. I FSK 312/17; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z
    7.12.2016 r., sygn. I SA/Go 260/16; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 6.07.2016 r., sygn. I SA
    /Go 124/16; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 17.03.2016 r., sygn. I SA/Go 510/15; wyrok
    NSA z 10.07.2015 r., sygn. I FSK 432/14).
    Sprzęt elektroniczny, którym zamierza handlować podatnik spełnia wymienione wyżej
    kryteria towarów używanych. Towary te nie będą bowiem fabrycznie nowe, skoro były
    wcześniej używane przez ich zbywców, w tym komitentów. Długość oraz zakres tego
    użytku pozostają przy tym irrelewantne. Zatem nawet już sam krótkotrwały użytek
    urządzenia po jego nabyciu, podczas którego użytkownik zapoznaje się z jego cechami i
    testuje funkcjonalności, powoduje że produkt taki staje się towarem używanym w
    rozumieniu przepisów regulujących procedurę marży. W skrajnym przypadku użycie
    towaru może mieć postać nawet jednorazową, jeżeli polega na rzeczywistym użyciu
    sprzętu (np. osoba fizyczna dokonuje zakupu drona w celu nagrania jednego filmu z
    powietrza, po czym od razu dokonuje jego odsprzedaży).
    Bez wątpienia decydujące znaczenie należy przypisać faktycznemu użyciu towaru (które
    skutkuje tym, że sprzęt przestaje być fabrycznie nowy), a nie widocznym śladom
    użytkowania. Dlatego nawet jeżeli sprzęt elektroniczny nie będzie nosił żadnych oznak
    użytkowania – widocznych rys, uszkodzeń, wytarć, odkształceń, itp. – oraz zostanie
    zachowany w stanie wręcz idealnym, to i tak będzie stanowił towar używany w myśl
    omawianych przepisów, jeśli tylko po jego zakupie został użyty.
    Podobnie za pozbawiony większego znaczenia na gruncie kwalifikowania towarów do
    procedury marży należy uznać opis handlowy oferowanego do sprzedaży urządzenia,
    jakim posługiwać się będzie podatnik na stronie sklepu internetowego oraz w treści
    ogłoszeń na portalach aukcyjnych i ogłoszeniowych. Zaznaczenie przez podatnika pola
    wyboru: „towar nowy” lub zamieszczenie tego rodzaju adnotacji w treści publicznej oferty,
    nie przesądza o faktycznym charakterze rzeczy. Tym bardziej, że podatnik jednocześnie
    informuje, że transakcja objęta będzie procedurą marży odnoszącą się do towarów
    używanych. Nawet więc jeśli taka praktyka podatnika mogłaby zostać oceniona jako
    dyskusyjna i mogąca stanowić źródło roszczeń cywilnych klientów wobec podatnika, to
    pozostaje ona poza oceną organów skarbowych i pozbawiona jest znaczenia dla
    możliwości stosowania procedury marży (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 13.06.2024
    r., sygn. I SA/Go 68/24; wyrok WSA w Krakowie z 15.02.2023 r., sygn. I SA/Kr 1294/22).
    Tym samym, w przypadku towarów, których dotyczy wniosek, rozstrzygające znaczenie
    będzie miało ich pochodzenie z rynku wtórnego (głównie od osób fizycznych niebędących

    czynnymi podatnikami VAT). Pozbawiony natomiast znaczenia będzie wygląd tych
    urządzeń (brak albo minimalne tylko ślady użytkowania) oraz opis handlowy zamieszczany
    w treści publikowanych ogłoszeń.
    Na koniec wyjaśnić należy, że podatnik zamierza postępować uczciwie w stosunkach
    kupieckich. Zadane pytania dotyczą jednak różnych wątpliwości występujących w handlu
    elektroniką używaną, stanowiącą specyficzne produkty, które podczas odsprzedaży mogą
    pozostawać wizualnie w niemal stanie idealnym, nieodróżnialnym od produktów nowych.
    Uzupełniając stanowisko własne przedstawione na stronach 10-12 wniosku (w odpowiedzi
    na pytanie numer 2), Spółka wskazuje, że bez względu na źródło nabycia towarów, tj. od
    osób fizycznych, o których mowa w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT (towary nabywane
    na podstawie umów komisu), bądź podmiotów, o których mowa w art. 120 ust. 10 pkt 3
    ustawy o VAT (towary nabywane na podstawie faktur VAT-marża), w jednym i drugim
    przypadku będziemy mieli do czynienia z towarami używanymi, o tej samej
    charakterystyce, szczegółowo omówionej we wniosku.
    W związku z tym, że oba typy podmiotów mieszczą się w katalogu podmiotów, o którym
    mowa w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT, stosowanie procedury VAT-marża w jednym i
    drugim przypadku będzie dopuszczalne. Tym samym na postawione przez Spółkę

## Pytanie

(w brzmieniu określonym w niniejszym piśmie) należy odpowiedzieć twierdząco.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
        kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
        Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
        terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].

    Jak wskazano w art. 29a ust. 1 ustawy:
        Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art.
        119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący
        dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży
        od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami,
        subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni
        wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Stosownie do art. 120 ust. 1 pkt 4-8 ustawy o VAT:
        Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
        4) przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do
        dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt
        1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106,
        7108, 7110, 7112);
        5) przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał
        lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej,
        wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio
        związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym
        charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania,
        transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem
        kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7;
        6) przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których
        mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika;
        7) przez łączną wartość dostaw rozumie się sumę poszczególnych kwot sprzedaży;
        8) przez łączną wartość nabyć rozumie się sumę poszczególnych kwot nabycia.
    Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy:
        W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki,
        przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego
        podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą
        opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży
        a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.
    Zgodnie z art. 120 ust. 10 ustawy:
        Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów
        kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:
        1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
        osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub
        niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
        2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była
        zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
        3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i
        5;
        4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była
        zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art.
        43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
        5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była
        opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających
        regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie
        potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

    Jak wynika z art. 120 ust. 15 ustawy:
        Jeżeli podatnik oprócz zasad, o których mowa w ust. 4 i 5, stosuje również ogólne
        zasady opodatkowania, to jest on obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art.
        109 ust. 3, z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania; w
        odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w
        szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o
        której mowa w tych przepisach.
    W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:
        Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione
        od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art.
        82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
        podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić
        ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i
        sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
        1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
        2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym
        korekty podatku naliczonego;
        3) kontrahentów;
        4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują stosowanie szczególnej
    procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na
    opodatkowaniu marży. W tym wypadku podstawą opodatkowania jest marża, stanowiąca
    różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka
    procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów
    używanych, nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności, w
    celu odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych
    w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą
    procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury
    wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w przywołanym
    wyżej art. 120 ust. 10 ustawy.
    Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących
    zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot
    sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
    przy jego nabyciu. Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem
    niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar został jednak nabyty
    w celu odsprzedaży.
    Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 1 dotyczy rozstrzygnięcia, czy umowy komisu
    zawierające wyłącznie imię i nazwisko komitenta, gdy pozostałe dane będą się znajdowały
    w odrębnej ewidencji prowadzonej przez Spółkę, będą stanowić wystarczający dowód
    pochodzenia i nabycia towarów, używanych dla stosowania procedury marży.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że szczególna procedura dotyczy
    tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii
    podmiotów i w celu ich odsprzedaży. Definicja towarów używanych zawarta jest w art. 120
    ust. 1 pkt 4 ustawy i wskazuje, że są to ruchome dobra materialne nadające się do
    dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie. Przy tym przepis ten zawiera
    pewne wyłączenia, które w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowania z uwagi na
    wskazanie w opisie sprawy, że przedmiotem zainteresowania Spółki będą towary
    sprawiające wrażenie sprzętu nowego lub niezwykle zadbanego.

    W art. 120 ust. 10 ustawy zawarty został katalog podmiotów, od których nabycie towarów
    używanych daje podstawy do przyjęcia marży jako podstawy opodatkowania. Jednym z
    podmiotów – wskazanych w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy – jest osoba fizyczna, niebędąca
    podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędąca podatnikiem podatku od wartości
    dodanej.
    Wnioskodawca wskazał, że towary, spełniające definicję towaru używanego w rozumieniu
    art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy – planuje nabywać m.in. od osób fizycznych niebędących
    podatnikami VAT, na podstawie umów sprzedaży lub przyjmować w komis w oparciu o
    pisemne umowy. W komparycji umowy podawane będą imię i nazwisko komitenta
    będącego osobą fizyczną. Pozostałe dane komitenta Spółka będzie ewidencjonować
    odrębnie. Strony umowy ustalą wysokość ceny minimalnej sprzedaży towaru przyjętego w
    komis i prowizji (marży) przysługującej Spółce (komisantowi).
    Z okoliczności sprawy wynika więc, że zawierając umowę komisu z osobą fizyczną
    niebędąca podatnikiem VAT, znane będzie pochodzenie towarów używanych,
    sprzedawanych przez Spółkę. Przy tym należy zauważyć, że ustawa o VAT nie wskazuje
    jakie dane osoby fizycznej należy gromadzić dla potwierdzenia od jakiego podmiotu
    towary używane zostają nabyte. Z kolei w przypadku sprzedaży tych towarów – opierając
    się na zapisach umowy komisu co do ceny minimalnej sprzedaży, wysokości marży
    (prowizji) należnej Wnioskodawcy oraz znając cenę za jaką Wnioskodawca sprzeda towary
    – Spółka będzie mogła ustalić wysokość marży jako podstawy opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług. W takim przypadku jak przedstawiony we wniosku, stosowane zapisy
    umowy komisu będą stanowiły wystarczający dowód pochodzenia i nabycia towarów
    używanych od osób fizycznych niebędących podatnikami VAT, dla stosowania procedury
    określania marży jako podstawy opodatkowania.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 2 dotyczy stosowania procedury marży w
    przypadku sprzedaży używanego sprzętu elektronicznego, nienoszącego widocznych
    śladów użytkowania lub posiadającego jedynie drobne, kosmetyczne ślady użytkowania –
    powierzonego jej na podstawie umów komisu przez podmioty wskazane w art. 120 ust. 10
    pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. od osób fizycznych niebędących
    podatnikami podatku VAT), lub nabytego przez Spółkę na podstawie faktur VAT-marża od
    podmiotów wskazanych w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Definicja towarów używanych, zawarta w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, nie zawiera
    odniesienia do kwestii, czy takie towary powinny nosić ślady użytkowania. Towary
    używane muszą natomiast nadawać się do dalszego użytku w aktualnym stanie lub po
    naprawie. Zatem kwestia wyglądu towarów, które Spółka przyjmuje w komis lub nabywa w
    celu sprzedaży, nie ma znaczenia w sytuacji, gdy Wnioskodawca oświadczył, że będą to
    towary używane w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Zastosowanie marży jako podstawy opodatkowania ma natomiast zastosowanie w
    przypadku towarów używanych, nabywanych od osób fizycznych niebędących
    podatnikami VAT, wskazanych w art. 120 ust. 10 pkt 1 oraz od podmiotów wskazanych w
    art. 120 ust. 10 pkt 3, gdy dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie m.in. z art.
    120 ust. 4 ustawy. Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że sprzedaż używanego
    sprzętu elektronicznego będzie następowała w wyniku realizacji umowy komisu,
    zawieranej z osobami fizycznymi niebędącymi podatnikami VAT (podatku od wartości
    dodanej). Spółka będzie również sprzedawała sprzęt elektroniczny nabyty od podmiotów
    mogących być podatnikami podatku VAT (podatku od wartości dodanej), a Spółka będzie
    gromadziła dokumenty potwierdzające nabycie w procedurze VAT-marża (faktury zakupu
    VAT-marża). Do tego Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję sprzedaży zgodnie z art.
    109 ust. 3 ustawy, zawierająca niezbędne dane.

    Jak z powyższego wynika, Spółka będzie uprawniona do zastosowania marży jako
    podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów używanych w postaci
    używanego sprzętu elektronicznego, przyjętego w komis od osób fizycznych niebędących
    podatnikami podatku od towarów i usług lub nabytego na podstawie faktur VAT-marża od
    podatników wskazanych w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści
    składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie
    zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z
    art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Organ zastrzega, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi będzie dysponować
    podatnik, rzeczywiście potwierdzają nabycie towarów na zasadach wskazanych w art. 120
    ust. 4 ustawy oraz uprawnienia podatnika do przyjęcia marży jako podstawy
    opodatkowania dokonanej dostawy towarów używanych, może być stwierdzone
    ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w
    postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym;
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
      obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.