Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1230/14-2/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-01-29
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych (dobowych, miesięcznych) w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii.
Słowa kluczowe: dane; dokumentacja; dokumenty-przechowywanie dokumentów; ewidencja; ewidencja-ewidencja podatku od towarów i usług; kasa; kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-pamięć kasy rejestrującej; nośnik; paragon; przechowywanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 7 listopada 2014 r. (data wpływu 17 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych (dobowych, miesięcznych) w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych (dobowych, miesięcznych) w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka (Wnioskodawca) prowadzi działalność w zakresie detalicznej sprzedaży towarów handlowych poprzez sieć sklepów na terenie całej Polski. Sprzedaż detaliczna prowadzona jest w około 2500 sklepach Spółki, a każda transakcja sprzedaży dokonywanej na rzecz klientów sklepu rejestrowana jest za pośrednictwem kasy rejestrującej (drukarki fiskalnej) i potwierdzana paragonem fiskalnym. Wnioskodawca prowadzi działalność przy użyciu około 12 tysięcy kas rejestrujących.

Spółka rozlicza podatek należny VAT z tytułu sprzedaży towarów w sklepach na podstawie obrotu ujmowanego w odpowiednich rejestrach, przy czym obrót ten obejmuje w szczególności transakcje zarejestrowane na kasach rejestrujących i ujmowane w ramach raportów dobowych. Kasy rejestrujące posiadane przez Wnioskodawcę są połączone z kompatybilnym systemem komputerowym Spółki. Informacje o transakcjach sprzedażowych w momencie ich realizacji są przesyłane do programu „A”, a po zakończeniu każdego dnia pracy z programu „A”, do systemu finansowo-księgowego.

Spółka posiada kasy z elektronicznym zapisem kopii, tzn. takie, w których kopie paragonów oraz raportów powstających w module fiskalnym są zapisywane bezpośrednio w pamięci kasy rejestrującej w module kopii elektronicznej (w przypadku paragonów oraz raportów dobowych) oraz dodatkowo będą zapisane (w przypadku paragonów, raportów dobowych, miesięcznych lub pozostałych) na informatycznych nośnikach danych. Przechowywanie raportów na ww. nośnikach będzie zapewniało dostęp do danych wynikających z tych dokumentów oraz możliwość odczytu raportów i zweryfikowania ich treści przez pracowników Spółki lub kontrolujących, jednocześnie gwarantując ich autentyczność (tj. pewność, że zostały one wygenerowane przez Spółkę) i integralność treści (tj. pewność, że w raportach nie zostaną zmienione żadne dane) do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Kasy rejestrujące posiadane przez Spółkę spełniają wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące.

Dodatkowo, Spółka zwraca uwagę, że ze względu na skalę prowadzonej działalności przechowywanie raportów fiskalnych wygenerowanych przez kasy rejestrujące przez okres kilku lat, tj. do momentu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, w formie papierowej stwarzałoby dla niej wiele problemów, tj. wiązałoby się z wysokimi kosztami, angażowałoby czas pracowników oraz ze względu na ilości tych dokumentów rodziłoby ryzyko pomyłek w ewidencji i archiwizowaniu dokumentów.

W tym miejscu Spółka nadmienia, że 4 marca 2014 r. wystąpiła już z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w celu potwierdzenia braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym. Niemniej jednak, w odpowiedzi na ten wniosek otrzymała postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 czerwca 2014 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie złożonego wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W przedmiotowym postanowieniu Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, stwierdził, że: „(\`(...)\`) ustawa o rachunkowości, która określa m.in. warunki przechowywania kopii raportów fiskalnych, nie wypełnia przesłanek ustawy podatkowej określonej w art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zatem udzielenie pisemnej interpretacji w żądanym przez Wnioskodawcę zakresie w kwestii rachunkowości nie mieści się w ramach określonych cytowanymi przepisami ustawy Ordynacja podatkowa”.

Spółka zaznacza, że całkowicie nie zgadza się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu zaprezentowanym w ww. postanowieniu, zgodnie z którym przedstawione przez nią w złożonym wniosku o interpretację indywidualną pytanie dotyczyło kwestii regulowanej przepisami ustawy o rachunkowości, które jako przepisy ustawy „niepodatkowej” nie mogą podlegać interpretacji w ramach instytucji interpretacji indywidualnej (wspomniane postanowienie było przedmiotem zażalenia złożonego przez Spółkę). Niemniej jednak, aby wyeliminować powyższy problemowy wątek w kontekście uzyskania pożądanej interpretacji, Spółka wskazuje, że składając przedmiotowy wniosek nie oczekuje od organu interpretacji przepisów ustawy o rachunkowości. Spółka oczekuje jedynie interpretacji przepisów stricte podatkowych, o których mowa poniżej (tj. w stanowisku Spółki), przy czym przedmiotowa interpretacja powinna zostać wydana w oparciu o założenie, że wymogi ustawy o rachunkowości zostaną spełnione w kontekście elektronicznego sposobu przechowywania raportów fiskalnych generowanych przez kasy z elektronicznym zapisem kopii (tj. tak jak wskazano w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym).

W szczególności, aby wykluczyć wątpliwości dotyczące zgodności opisanego we wniosku sposobu przechowywania raportów fiskalnych z przepisami ustawy o rachunkowości Spółka uzyskała opinię na temat możliwości przechowywania raportów fiskalnych w postaci elektronicznej na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości wydaną przez międzynarodową firmę doradczą, która świadczy usługi z zakresu rachunkowości, audytu i doradztwa podatkowego, w tym m.in. zajmuje się badaniem sprawozdań finansowych.

Z przedmiotowej opinii jednoznacznie wnika, że w świetle przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.), w tym w szczególności jej przepisów dotyczących formy i terminów przechowywania dowodów księgowych, tj. art. 71, art. 73 ust. 2 i art. 74 ust. 2, nie ma przeciwwskazań, aby raporty fiskalne, które stanowią dowody księgowe, o których mowa w art. 20 ww. ustawy, były przechowywane jedynie w formie elektronicznej (przy spełnieniu wymogów związanych ze specyfiką przechowywania dowodów księgowych w kontekście m.in. ich ochrony przed niedozwolonymi zmianami, nieupoważnionym rozpowszechnianiem, uszkodzeniem lub zniszczeniem). Tym samym, tak długo jak spełnione są warunki wskazane w przywołanych powyżej przepisach, nie jest konieczne ich przechowywanie w formie papierowych wydruków.

Dodatkowo Spółka podkreśla, że z wydanej dla niej opinii niezależnego biegłego rewidenta dotyczącej sprawozdania Spółki za ostatni rok finansowy (ujętej w raporcie biegłego rewidenta z badania tego sprawozdania), jednoznacznie wynika, że w ramach przeprowadzonego badania biegły rewident dokonał oceny prawidłowości funkcjonowania jej systemu księgowości, w szczególności poddając ocenie:

*   prawidłowość dokumentacji operacji gospodarczych;
*   rzetelność, bezbłędność i sprawdzalność ksiąg rachunkowych, w tym także prowadzonych za pomocą komputera;
*   stosowane metody zabezpieczania dostępu do danych i systemu ich przetwarzania za pomocą komputera;
*   ochronę dokumentacji księgowej, ksiąg rachunkowych i sprawozdania finansowego

i nie stwierdził żadnych uchybień w tym zakresie.

W związku z powyższym, Spółka wnosi o potraktowanie ww. informacji jako elementu przedstawionego przez nią stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), który nie ma być przedmiotem analizy organu podatkowego w ramach interpretacji indywidualnej. Jednocześnie Spółka podkreśla, że przedmiotem interpretacji, o którą wnioskuje mają być wskazane we wniosku przepisy obowiązujące na gruncie VAT.

W tym miejscu Spółka podkreśla, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lutego 2012 r. sygn. akt II FSK 1250/10 Sąd wskazał, że podatnik, który dostał niekorzystną dla siebie interpretację indywidualną, ma prawo ponownie złożyć wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nawet jeśli pytanie dotyczy tej samej sprawy, wskazując, że: „(\`(...)\`) nawet w sytuacji gdy stan faktyczny i prawny objęty wnioskami podatnika jest tożsamy, to w świetle wcześniej przywołanych przepisów art. 14c § 2, art. 14e § 1 oraz 14h ordynacji podatkowej, organ podatkowy miał obowiązek zbadania kolejnego wniosku interpretacyjnego podatnika”. Tym samym, w ocenie Spółki, ww. prawo do wystąpienia z wnioskiem o interpretację podatkową w tej samej sprawie przysługuje również podatnikom, którym organ podatkowy odmówił wydania interpretacji, wydając postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania interpretacyjnego w ramach tej instytucji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan faktyczny / zdarzenie przyszłe, w celu wyeliminowania wątpliwości co do stosowania obowiązujących przepisów, Spółka wnosi o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii (tj. takich jak wskazano w stanie faktycznym) nie jest konieczne dodatkowe przechowywanie dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez te kasy w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane w module fiskalnym w pamięci kasy rejestrującej (raporty dobowe) bądź na innym informatycznym nośniku danych (raporty dobowe, miesięczne i pozostałe), w sposób wskazany w stanie faktycznym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, że posiada wyłącznie kasy z elektronicznym zapisem kopii może zapisywać i przechowywać dobowe, miesięczne oraz pozostałe raporty fiskalne generowane przez te kasy wyłącznie w formie elektronicznej, tj. w module fiskalnym w pamięci kasy rejestrującej (raporty dobowe) bądź na innym informatycznym nośniku danych (raporty dobowe, miesięczne i pozostałe). W ocenie Spółki, w przypadku posiadania kas z elektronicznym zapisem kopii nie jest konieczne dodatkowe przechowywanie dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez te kasy na nośniku papierowym, co wynika wprost z analizy przepisów obowiązujących na gruncie VAT.

Poniżej Spółka przedstawia argumentację uzasadniającą jej stanowisko.

1.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej: ustawa o VAT – podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani przechowywać kopie dokumentów kasowych do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie o rachunkowości. Z kolei, w myśl art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy o VAT, ww. podatnicy są obowiązani dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii.

W § 6 ust. 1 pkt 7-8 wydanego przez Ministra Finansów na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 7a ustawy o VAT rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. poz. 363), zwanego dalej: rozporządzeniem w sprawie kas rejestrujących – Ustawodawca doprecyzował, że podatnicy, prowadząc ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących dokonują wydruku wszystkich emitowanych przez kasę dokumentów i w przypadku kas innych niż z elektronicznym zapisem kopii, kopii tych dokumentów na taśmie papierowej oraz przechowują kopie dokumentów fiskalnych przez okres wymagany w ustawie o VAT oraz w ustawie Ordynacja podatkowa, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie o rachunkowości.

Jak Spółka wskazała w opisie stanie faktycznego / zdarzenia przyszłego, kopie dokumentów fiskalnych będą przez nią przechowywane w sposób zgodny z warunkami określonymi w ustawie o rachunkowości, która dopuszcza możliwość ich przechowywania wyłącznie w formie elektronicznej.

W ocenie Spółki, z literalnego brzmienia ww. przepisów obowiązujących na gruncie VAT wynika zatem wprost, że obowiązek przechowywania dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez kasy w formie papierowej nie odnosi się do tych raportów fiskalnych, które są generowane przez kasy z elektronicznym zapisem kopii. Tym samym, w przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii nie jest konieczne przechowywanie sporządzanych dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez te kasy w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane w module fiskalnym w pamięci kasy rejestrującej bądź na informatycznym nośniku danych, np. dysku, gdzie zapisanie raportów dokonuje się przy użyciu dedykowanej aplikacji.

Spółka podkreśla, że prawidłowość ww. poglądu wynika wprost ze zmian wprowadzonych do ustawy o VAT przepisami ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. W brzmieniu przed nowelizacją art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy o VAT, stanowił, że: „podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii na nośniku papierowym”, natomiast z treści ww. przepisu obowiązującej od momentu wejścia w życie wskazanej nowelizacji Ustawodawca usunął wyrazy „na nośniku papierowym”.

Dodatkowo Spółka wskazuje, że stanowisko, zgodnie z którym w przypadku posiadania kas z elektronicznym zapisem kopii nie jest konieczne dodatkowe przechowywanie raportów fiskalnych na nośniku papierowym potwierdza również odpowiedź udzielona przez podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów na interpelację poselską, 15 lutego 2013 r., w sprawie przechowywania papierowych dokumentów kasowych (nr zapytania 3115), w której wskazał on, że: „Z punktu widzenia zapewnienia kontroli prawidłowości ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego (czy też szerzej – prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług) zasadne jest zatem stosowanie 5-letniego okresu przechowywania ww. dokumentów kasowych, zwłaszcza, że istnieją stosowne rozwiązania techniczne, a podatnicy mieli możliwość poczynić stosowne działania dostosowawcze w tym zakresie (m.in. zapewnić prawidłowe warunki przechowywania kopii papierowych dokumentów kasowych lub zakupić kasy elektroniczne). W świetle powyższego nie widzę potrzeby skracania okresu przechowywania kopii dokumentów kasowych sporządzonych na nośnikach papierowych. W tym względzie należy również mieć na uwadze zasadę równego traktowania podatników, którzy używają kas z kopią na nośniku papierowym, z tymi, którzy używają kas z elektronicznym zapisem kopii, stosując dla obu tych grup jednakowe wymagania co do czasu przechowywania kopii”.

2.

Ponadto, Spółka podkreśla, że na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym musza odpowiadać kasy rejestrujące (Dz. U. poz. 1076), zwanego dalej: rozporządzeniem – przez kasę z elektronicznym zapisem kopii rozumie się kasę konstrukcyjnie dostosowaną do sporządzania kopii drukowanych dokumentów fiskalnych i niefiskalnych w postaci zapisu na informatycznych nośnikach danych. Natomiast, zgodnie z § 19-21 rozporządzenia, kasa z elektronicznym zapisem kopii, oprócz kryteriów i warunków technicznych określonych w § 5 i § 7, musi spełniać również dodatkowe kryteria techniczne.

W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z § 7 pkt 4 rozporządzenia, jednym z warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące jest wymóg, aby kasa sporządzała równocześnie wydruki oryginałów i kopii paragonów fiskalnych z zastrzeżeniem § 19, wydruki raportów fiskalnych oraz może sporządzać faktury i ich kopie.

Tym samym, odwołanie do § 19 rozporządzenia, który reguluje jakim warunkom technicznym musi odpowiadać kasa z elektronicznym zapisem kopii, oprócz kryteriów i warunków technicznych określonych dla kas w § 7 jest, w opinii Spółki, czytelnym wskazaniem, że spełnienie tych warunków (stanowiących dodatkowe warunki w stosunku do warunków dla kas bez elektronicznego zapisu) umożliwia przechowywanie danych oraz raportów generowanych przez kasy wyłącznie w formie elektronicznej.

Dodatkowo Spółka zwraca uwagę na fakt, że kwestia możliwości przechowywania raportów fiskalnych generowanych przez kasy z elektronicznym zapisem kopii jedynie w formie elektronicznej była kilkakrotnie przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej wydanej 19 lipca 2013 r., odpowiadając na pytanie podatnika czy może on przechowywać dowody źródłowe (w tym m.in. raporty fiskalne) wyłącznie w formie elektronicznej pod warunkiem zachowania warunków i zasad ich skanowania i przechowywania, które zostały opisane w składanym wniosku o interpretację indywidualną Dyrektor, po przywołaniu przepisów ustawy o VAT i rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, wskazał, że: „(\`(...)\`) Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz opis sprany, stwierdzić należy, że Wnioskodawca w przypadku posiadania kas fiskalnych bez modułu umożliwiającego zapisywanie danych na nośniku informatycznym, winien przechowywać kopie dokumentów sporządzonych przez kasę na nośniku papierowym, zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy i § 6 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie uznano za nieprawidłowe. Natomiast jeżeli kasy będące w użytku przez Zainteresowanego spełniają wymogi techniczne dotyczące zapisywania dokumentów fiskalnych na elektronicznych nośnikach danych, a Wnioskodawca sporządza raporty fiskalne dobowe po zakończeniu sprzedaży za dany dzień oraz prowadzi bieżącą kontrolę w zakresie prawidłowego i terminowego przekazu danych do archiwizowania w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii możliwe będzie przechowywanie dobowych raportów fiskalnych w formie elektronicznej”.

W podobny sposób Dyrektor wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 30 stycznia 2012 r. nr ILPP2/443-1528/11-2/MR, w której udzielił odpowiedzi na pytanie podatnika czy w przypadku posiadania przez podatnika kas z elektronicznym zapisem kopii konieczne jest przechowywanie raportów fiskalnych dobowych w formie papierowego wydruku. W przedmiotowej interpretacji Dyrektor, po przywołaniu przepisów ustawy o VAT oraz obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania wskazał, że: „(…) Z przepisu § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, wynika obowiązek do sporządzania raportu fiskalnego dobowego po zakończeniu sprzedaży za dany dzień oraz prowadzenia bieżącej kontroli w zakresie prawidłowego i terminowego przekazu danych do archiwizowania w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii. Zatem, jeżeli kasy będące w użytku przez Spółkę spełniają wymogi techniczne dotyczące zapisywania dokumentów fiskalnych na elektronicznych nośnikach danych, a Spółka sporządza raporty fiskalne dobowe po zakończeniu sprzedaży za dany dzień oraz prowadzi bieżącą kontrolę w zakresie prawidłowego i terminowego przekazu danych do archiwizowania w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii możliwe jest przechowywanie dobowych raportów fiskalnych w formie elektronicznej”.

Podsumowując, w świetle przedstawionych powyżej argumentów, Spółka stoi na stanowisku, że może zapisywać i przechowywać raporty generowane przez kasy z elektronicznym zapisem kopii (w tym w szczególności raport dobowe i raporty miesięczne) w formie elektronicznej w module fiskalnym w pamięci kasy rejestrującej (raporty dobowe) lub na innym informatycznym nośniku danych (raporty dobowe, miesięczne i pozostałe) zgodnie z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, bez konieczności archiwizowania papierowych wydruków tych raportów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.