Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.502.2018.3.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-21
Teza: Opodatkowanie transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: elektrownia; nabywca; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 13 września 2018 r. (data wpływu 17 września 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 listopada 2018 r. (data wpływu 13 listopada 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wniosek uzupełniono w dniu 13 listopada 2018 r. o oświadczenie, o którym mowa w art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej, złożone przez pełnomocnika Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania oraz o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku złożonym przez:

*   **Zainteresowanego będącego stroną postępowania: X**
*   **Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Y**

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

X (dalej: „Spółka”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Spółka jest dostawcą usług telekomunikacyjnych: telewizji cyfrowej, Internetu kablowego, w tym również opartego o technologię światłowodową, Internetu bezprzewodowego i mobilnego oraz telefonii stacjonarnej. Spółka prowadzi również działalność gospodarczą w sektorze energii odnawialnej, tj. jest wytwórcą energii elektrycznej pochodzącej z elektrowni wiatrowych (tzw. farm wiatrowych), których jest właścicielem (zgodnie z wymogami prawa energetycznego).

Szerokie spektrum działalności Spółki powoduje utrudnienia w bieżącym prowadzeniu przedsiębiorstwa i uniemożliwia w pełni efektywne zarządzanie. Zgodnie z przyjętymi przez Spółkę założeniami biznesowymi, planowane jest dokonanie reorganizacji działalności i struktury Spółki poprzez rozdzielenie działalności telekomunikacyjnej od działalności farm wiatrowych, mając na uwadze istniejące różnice w funkcjach, zaangażowanych aktywach, ponoszonych kosztach, ryzyku gospodarczym, związanych z każdą z tych działalności.

Spółka planuje przeprowadzenie reorganizacji w drodze sprzedaży zespołu składników materialnych oraz niematerialnych, związanych z prowadzeniem działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych (dalej: „Część Wydzielona”) do odrębnej nowoutworzonej spółki (dalej: „Nabywca”). Z ekonomicznego punktu widzenia wszelkie ryzyka i korzyści związane z działalnością wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych przeniesione zostaną na Nabywcę.

Po przeprowadzeniu reorganizacji, tj. po sprzedaży Części Wydzielonej na rzecz Nabywcy, Spółka będzie nadal prowadziła działalność wyłącznie w zakresie usług telekomunikacyjnych, w oparciu o majątek pozostający w Spółce (dalej: „Część Pozostająca”). W przyszłości Część Pozostająca może być przedmiotem zbycia.

Natomiast, działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych będzie prowadzona (kontynuowana) przez Nabywcę, w oparciu o majątek – Część Wydzieloną – nabyty od Spółki.

Prowadzenie działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych wymaga odpowiednich koncesji wydanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 220, z późn. zm., dalej: Prawo energetyczne). W związku z powyższym planowane jest złożenie odpowiedniego wniosku o wydanie koncesji na rzecz Nabywcy wraz z wnioskiem warunkowym Spółki o uchylenie jej koncesji z momentem przyznania koncesji na rzecz Nabywcy.

Zasadniczo Prezes URE udziela koncesji wnioskodawcy, który m.in. ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności. Koncesja zostanie zatem wydana przez Prezesa URE przy założeniu i z uwagi na fakt, że Część Wydzielona będzie zdolna do prowadzenia działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej jako odrębny podmiot.

Przed dokonaniem sprzedaży Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, w obecnej strukturze Spółki wydzielony zostanie – organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie (w sposób opisany poniżej) – majątek (składniki materialne i niematerialne) związany z prowadzeniem działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych (tj. Część Wydzielona) oraz majątek (składniki materialne i niematerialne) związany z prowadzeniem działalności telekomunikacyjnej (Część Pozostająca). Część Wydzielona i Część Pozostająca stanowić będą w ramach obecnej struktury Spółki odrębne obszary działalności.

Opisane wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne Części Wydzielonej oraz Części Pozostającej w strukturze Spółki jest dodatkowo potwierdzane w uchwale wspólników Spółki w sprawie ustanowienia jednostek organizacyjnych Spółki obejmujących obszary działalności składające się odpowiednio na Część Wydzieloną i Część Pozostającą.

Wyodrębnienie Części Wydzielonej i Części Pozostającej w ramach Spółki:

1.  Wyodrębnienie organizacyjne. Podstawą wyodrębnienia organizacyjnego jest uchwała wspólników Spółki w sprawie utworzenia w ramach jej struktury jednostki obejmującej Część Wydzieloną oraz jednostki obejmującej Część Pozostającą. Podjęta zostanie również uchwała w sprawie wyznaczenia osoby zarządzającej jednostką obejmującą Część Wydzieloną. Mocą powyższych uchwał nadane zostaną nazwy wydzielonym obszarom działalności, jak również wyznaczone zostaną osoby odpowiedzialne za oba wyodrębnione obszary. W celu prowadzenia przedmiotowej działalności przez Część Wydzieloną przypisane są do niej przede wszystkim następujące składniki materialne i niematerialne:
    1.  Majątek rzeczowy obejmujący środki trwałe będące własnością Spółki w postaci:
        1.  turbin wiatrowych A wraz z możliwą do odłączenia od nieruchomości konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe są posadowione na gruncie, niebędącym własnością Spółki, z którego Spółka korzysta na mocy umowy o korzystanie z nieruchomości (umowy dzierżawy); na podstawie umowy z właścicielem gruntu Spółka ma obowiązek usunięcia urządzeń oraz fundamentów po zakończeniu umowy o korzystanie z nieruchomości gruntowej);
        2.  turbin wiatrowych B oraz turbin wiatrowych C wraz z możliwą do odłączenia od nieruchomości konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe są posadowione na gruncie, niebędącym własnością Spółki, z którego Spółka korzysta na mocy umowy o korzystanie z nieruchomości gruntowej (umowy dzierżawy)/umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej należącej do Agencji Nieruchomości Rolnych; na podstawie umowy z właścicielem gruntu/na podstawie umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej należącej do Agencji Nieruchomości Rolnych, Spółka ma obowiązek usunięcia urządzeń oraz fundamentów po zakończeniu danej umowy);
        3.  turbin wiatrowych C wraz z konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe posadowione są na gruncie, będącym własnością Spółki);
        4.  turbin wiatrowych D wraz z możliwą do odłączenia od nieruchomości konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe posadowione na gruncie, niebędącym własnością Spółki, z którego Spółka korzysta na mocy umowy o korzystanie z nieruchomości (umowy dzierżawy); na podstawie umowy z właścicielem gruntu Spółka ma obowiązek usunięcia urządzeń oraz fundamentów po zakończeniu umowy o korzystanie z nieruchomości gruntowej);
        5.  osprzętu technicznego turbin wiatrowych (w tym przewody, urządzenia, komputery, modemy);
        6.  urządzeń przesyłowych, w tym w szczególności w postaci linii kablowych średniego napięcia, elektroenergetycznego przyłącza elektrowni wiatrowej, kontenerowej rozdzielni średniego napięcia, innych urządzeń przesyłowych, trafostacji i linii kablowych związanych z przesyłem energii elektrycznej od urządzeń do wytwarzania energii do punktów odbioru energii oznaczonych w umowach sprzedaży energii;
    2.  Nieruchomości/umowy o korzystanie z nieruchomości (prawa i obowiązki wynikające z umów o korzystanie z nieruchomości), na których posadowione zostały turbiny wiatrowe;
    3.  Ograniczone prawa rzeczowe przysługujące Spółce (jako prawa związane z własnością innych nieruchomości) wykorzystywane do obsługi wybranych turbin, w tym nieodpłatna służebność przejazdu i przechodu przez działkę oraz prawo użytkowania ustanowionego na nieruchomości z przeznaczeniem na plac manewrowy;
    4.  Umowy, oświadczenia i zgody w zakresie korzystania przez Spółkę z nieruchomości osób trzecich w celu utrzymywania urządzeń przesyłowych;
    5.  Prawa z decyzji administracyjnej starosty – pozwolenie wodnoprawne na przekroczenie cieku;
    6.  Umowy (prawa i obowiązki wynikające z umów) z kontrahentami Spółki w zakresie odpowiadającym działalności Części Wydzielonej, tj. w szczególności: umowy dystrybucyjne i sprzedażowe (umowa sprzedaży energii elektrycznej wraz z usługą bilansowania), umowy na świadczenie usług serwisowych dotyczących elektrowni wiatrowych;
    7.  Umowy licencyjne na korzystanie z oprogramowania wykorzystywanego do obsługi elektrowni wiatrowych;
    8.  Wszelkie przysługujące Spółce prawa własności intelektualnej związane z nabyciem, posadowieniem, instalacją, eksploatacją środków trwałych wchodzących w skład Części Wydzielonej;
    9.  Środki pieniężne umożliwiające dokonywanie płatności za bieżące zobowiązania w ramach działalności realizowanej przez Część Wydzieloną. Część Wydzielona zostanie sprzedana przez Spółkę na rzecz Nabywcy. W ramach sprzedawanej Części Wydzielonej na Nabywcę przejdą również prawa i obowiązki z umów przypisanych do Części Wydzielonej dotyczących działalności Części Wydzielonej, tj. w szczególności: umowy dystrybucyjne i sprzedażowe (umowa sprzedaży energii elektrycznej wraz z usługą bilansowania), umowy na świadczenie usług serwisowych dotyczących elektrowni wiatrowych. W przypadku, w którym, Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa (będący obecnie następcą prawnym Agencji Nieruchomości Rolnych) nie wyrazi zgody na zawarcie między Spółką a Nabywcą umowy poddzierżawy nieruchomości, na której posadowione są niektóre turbiny wiatrowe Spółki, w miejsce sprzedaży pod rozwagę może zostać wzięte rozwiązanie polegające na zawarciu między Spółką a Nabywcą umowy sprzedaży lub umowy dzierżawy samej turbiny wiatrowej, tak aby ostatecznie to Nabywca miał możliwość użytkowania elektrowni wiatrowych posadowionych na nieruchomości należącej do Agencji Nieruchomości Rolnych. Po sprzedaży Części Wydzielonej do Nabywcy przewidywane jest ponadto:
        
        *   zawarcie umowy o korzystanie z kanalizacji kablowej Spółki, którą przeprowadzona jest część infrastruktury przesyłowej (kanalizacja kablowa nie będzie podlegać przeniesieniu, gdyż służy i będzie służyła Spółce do zlokalizowania w niej przewodów telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia usług telekomunikacyjnych);
        *   o ile okaże się to niezbędne z punktu widzenia odpowiednich przepisów – wystąpienie Nabywcy o wydanie na jego rzecz odpowiednich decyzji administracyjnych na zajęcie pasa drogowego w zakresie, w jakim infrastruktura przesyłowa została umiejscowiona w pasach drogowych. Część przyłączy i pozostałej infrastruktury kablowej poprowadzona jest bowiem w jednej kanalizacji kablowej z należącą do Spółki infrastrukturą telekomunikacyjną. O ile zatem będzie to możliwe bez uzyskiwania dodatkowych zezwoleń administracyjnych na zajęcie pasa drogowego, Spółka udzieli Nabywcy odpłatnego dostępu do posiadanej kanalizacji kablowej w celu utrzymywania infrastruktury przesyłowej;
        *   zawarcie odpowiednich aneksów do umów dzierżawy gruntów, na których posadowione zostały turbiny wiatrowe – z chwilą nabycia Części Wydzielonej Nabywca wejdzie we wszelkie prawa i obowiązki z tytułu umów dzierżawy gruntów zawartych przez Sprzedawcę z właścicielami gruntów i przypisanych do Części Wydzielonej (tj. umów dzierżawy gruntów, na których posadowione zostały turbiny wiatrowe – z wyłączeniem umowy dzierżawy gruntów zawartej między Spółką a Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa, o której mowa powyżej);
        *   zawarcie umów, na mocy których Spółka upoważni Nabywcę do korzystania z ograniczonych praw rzeczowych mających charakter niezbywalny (wymienione wyżej użytkowanie jednego z gruntów);
        *   ewentualne zawarcie umowy (umów) pożyczki między Spółką (pożyczkodawcą) a Nabywcą (pożyczkobiorcą) w celu przekazania Nabywcy środków pieniężnych niezbędnych na sfinansowanie (w całości lub w części) ceny nabycia Części Wydzielonej, która będzie należna Spółce od Nabywcy;
        *   ewentualne zawarcie umowy (umów) pożyczki między Spółką (pożyczkodawcą) a Nabywcą (pożyczkobiorcą) w celu przekazania Nabywcy środków pieniężnych niezbędnych w celu regulowania bieżących zobowiązań związanych z działalnością gospodarczą Nabywcy, prowadzoną poprzez nabytą od Spółki Część Wydzieloną;
        *   zawarcie umów o świadczenie usług, o których mowa poniżej.
        
        Po sprzedaży Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, Spółka może świadczyć na rzecz Nabywcy usługi – na podstawie umów o świadczenie usług – takie jak np.:
        *   usługi telekomunikacyjne w postaci dostępu do sieci Internet, w tym sieci opartej o technologię światłowodową,
        *   usługi najmu powierzchni biurowej,
        *   usługi dostępu do kanalizacji kablowej Spółki (na podstawie umowy wskazanej powyżej),
        *   ewentualne usługi serwisowe,
        *   usługi obsługi księgowej oraz usługi obsługi rozliczeń,
        *   usługi wsparcia w prowadzeniu negocjacji z głównymi dostawcami, odbiorcami.Z kolei Spółka korzystać będzie z wież elektrowni wiatrowych (po dokonaniu planowanej sprzedaży Części Wydzielonej – należących już do Nabywcy) w celu posadowienia na nich nadajników sieci bezprzewodowej dostępu do Internetu – na podstawie odpowiednich umów o korzystanie zawartych przez Spółkę z Nabywcą.
2.  Wyodrębnienie finansowe. W toku procesu wydzielenia Części Wydzielonej w ramach Spółki, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego Spółki, dokonana została alokacja odpowiednich aktywów i zobowiązań oraz kosztów i przychodów związanych z działalnością wyodrębnianą Spółki. Na tyle na ile było to możliwe, dokonane zostało przypisanie przychodów i kosztów do Części Wydzielonej i Części Pozostającej. W oparciu o dane z systemu finansowo-księgowego Spółki, nastąpiła również identyfikacja środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, należności i zobowiązań związanych z Częścią Wydzieloną oraz z Częścią Pozostającą.
3.  Wyodrębnienie funkcjonalne. Ze względu na odrębność funkcji poszczególnych rodzajów działalności Spółki w strukturze organizacyjnej Spółki wyodrębnić można obszar działalności polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych (Część Pozostająca) oraz obszar działalności wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych (Część Wydzielona). Po nabyciu od Spółki Części Wydzielonej Nabywca będzie zdolny do samodzielnej realizacji (kontynuowania) działalności prowadzonej obecnie przez Spółkę w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych, przy wykorzystaniu nabytych od Spółki w ramach Części Wydzielonej składników materialnych i niematerialnych. W zakresie zasobów ludzkich wskazać należy, że działalność Części Wydzielonej opiera się w głównej mierze na usługach podmiotów zewnętrznych, co dotyczy w głównej mierze serwisowania i obsługi urządzeń. Do Części Wydzielonej przypisano zatem jedynie osobę odpowiedzialną za zarządzanie działalnością Części Wydzielonej, a w pozostałym zakresie – planowane jest przeniesienie praw i obowiązków z umów o świadczenie usług zawartych z zewnętrznymi podmiotami, w szczególności usług serwisowych oraz usług obsługi urządzeń. Realizacja (kontynuacja) przez Nabywcę działalności w zakresie wytwarzania energii z farm wiatrowych nie będzie wymagała od Nabywcy poniesienia dodatkowych nakładów czy inwestycji. Dzięki nabyciu od Spółki Części Wydzielonej, Nabywca otrzyma wyodrębniony zespół składników materialnych oraz niematerialnych, w tym zobowiązań, potrzebnych do realizacji (kontynuowania) działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych. Po sprzedaży Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, działalność alokowana do Części Wydzielonej, tj. działalność wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych będzie realizowana (kontynuowana) przez Nabywcę. W odniesieniu do działalności dotyczącej Części Wydzielonej, zarządzanie nią będzie dokonywane bezpośrednio przez Nabywcę. Natomiast działalność przypisana do Części Pozostającej, tj. działalność telekomunikacyjna, będzie realizowana (kontynuowana) przez Spółkę.

W piśmie z dnia 9 listopada 2018 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca wskazał, że:

„Nabywca”, o którym mowa w opisie sprawy to Zainteresowany niebędący stroną postepowania, tj. Y.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone nr 1):

Czy w świetle okoliczności przedstawionych w opisie sprawy, sprzedaż Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy będzie stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku VAT, a w konsekwencji transakcja nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (tj. będzie poza zakresem podatku VAT)?

Zdaniem Zainteresowanych:

Ad 1.

W opinii Wnioskodawcy sprzedaż Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy będzie stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT (tj. będzie poza zakresem podatku VAT).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Ustawodawca przewidział w ustawie o VAT przepisy wyłączające opodatkowanie dla niektórych typów transakcji. I tak, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów tej ustawy nie stosuje się do „transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o VAT – pozostaje poza zakresem podatku VAT.

W celu określenia, jakiego rodzaju czynność może zostać wyłączona spod regulacji ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy, należy przeanalizować użyte w tym przepisie pojęcie „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

Zgodnie z definicją ustawową zawartą w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zatem, na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań (zespół składników majątkowych),
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne),
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zespół składników majątkowych.

Warunkiem zakwalifikowania zespołu składników majątkowych pod pojęcie zorganizowanej część przedsiębiorstwa jest ich odrębność pozwalająca na samodzielne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest zatem jedynie sumą poszczególnych składników, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębną działalność.

Powyższy pogląd jest zbieżny z podejściem organów podatkowych, co potwierdzają interpretacje indywidualne prawa podatkowego, przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 2 czerwca 2017 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.90.2017.1.KC oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 13 stycznia 2017 r., nr 1462-IPPB5.4510.2016.2.AK.

W ocenie Wnioskodawcy, w analizowanej sprawie, powyższy warunek zostanie spełniony. Przedmiotem sprzedaży przez Spółkę na rzecz Nabywcy jest Część Wydzielona – zespół składników majątkowych, przy pomocy których prowadzona jest przez Spółkę odrębna działalność gospodarcza (produkcja energii elektrycznej z farm wiatrowych). Do przedmiotowej Części Wydzielonej przypisane bowiem zostały zarówno składniki materialne (m.in. turbiny wiatrowe wraz z osprzętem technicznym oraz urządzeniami niezbędnymi do przesyłu wytworzonej energii elektrycznej) jak i składniki niematerialne (m.in. prawa i obowiązki z umów o korzystanie z nieruchomości, na których posadowione zostały turbiny wiatrowe, prawa i obowiązki z umów z kontrahentami Spółki w zakresie odpowiadającym działalności Części Wydzielonej). Składnik majątkowe Części Wydzielonej stanowią zatem zespół składników umożliwiający prowadzenie odrębnej działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych (jak samodzielne przedsiębiorstwo).

Wyodrębnienie organizacyjne.

Ustawy podatkowe, w tym ustawa o VAT, nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem wyodrębnienia organizacyjnego. Jednakże zgodnie z praktyką organów podatkowych, wyodrębnienie organizacyjne oznacza zazwyczaj wyodrębnienie części działalności przedsiębiorstwa w strukturze organizacyjnej całego podmiotu, o czym powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia, uchwały lub innego aktu o podobnym charakterze. Z kolei ocena odrębności w tej płaszczyźnie powinna polegać na analizie umiejscowienia zespołu składników majątkowych w ramach struktury przedsiębiorstwa oraz ich zorganizowania z punktu widzenia rodzaju działalności, której wykonywaniu mają służyć. Powyższe potwierdzają interpretacje indywidualne, np. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 lutego 2018 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.877.2017.2.DM oraz z dnia 21 marca 2018 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.91.2018.1.JN, a także z dnia 6 grudnia 2017 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.505.2017.1.AW.

W analizowanej sytuacji, o odrębności organizacyjnej Części Wydzielonej świadczy uchwała wspólników Spółki w sprawie utworzenia w ramach jej struktury jednostki obejmującej Część Wydzieloną oraz jednostki obejmującej Część Pozostającą Podjęta została również uchwała w sprawie wyznaczenia osoby zarządzającej jednostką obejmującą Część Wydzieloną. Mocą powyższych uchwał nadane zostały nazwy wydzielonym obszarom działalności, jak również wyznaczone zostały osoby odpowiedzialne za oba wyodrębnione obszary.

Wyodrębnienie finansowe.

Kolejną przesłanką, której spełnienie jest konieczne, aby Część Wydzielona została uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy VAT, jest jej wyodrębnienie finansowe. Podobnie jak w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego, przepisy podatkowe nie precyzują, co należy rozumieć pod pojęciem wyodrębnienia finansowego. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się natomiast, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionego majątku.

O wyodrębnieniu finansowym można zatem już mówić w przypadku istnienia samej możliwości wyodrębnienia podstawowych informacji o sytuacji finansowej i majątkowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pogląd taki wyraził przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 16 listopada 2017 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.266.2017.3.AW oraz w interpretacji z dnia 19 września 2017 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.154.2017.1.JP.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do Części Wydzielonej ma miejsce wyodrębnienie finansowe. W toku procesu wydzielenia Części Wydzielonej w ramach Spółki, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego Spółki, dokonana została alokacja odpowiednich aktywów i zobowiązań oraz kosztów i przychodów związanych z działalnością wyodrębnianą Spółki (tj. z Częścią Wydzieloną) oraz działalnością pozostającą w Spółce (tj. Częścią Pozostającą). Na tyle na ile było to możliwe, dokonane zostało przypisanie przychodów i kosztów do Części Wydzielonej i Części Pozostającej. W oparciu o dane z systemu finansowo-księgowego Spółki, nastąpiła również identyfikacja środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, należności i zobowiązań związanych z Częścią Wydzieloną oraz z Częścią Pozostającą.

Wyodrębnienie funkcjonalne.

Zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeżeli spełnia także przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego. Pojęcie to, również nie zostało zdefiniowane w prawie podatkowym, niemniej jednak zgodnie z doktryną oraz orzecznictwem i praktyką organów podatkowych, przez wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć przeznaczenie składników do realizacji określonych zadań gospodarczych. Do tego pojęcia odniósł się między innymi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I Sa/Wr 1823/15: „Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych”.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, musi ona posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy.

Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinny zatem umożliwić nabywcy prowadzenie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 19 lutego 2014 r., nr IBPP4/443-581/13/EK uznał, że „w praktyce przyjmuje się, iż chodzi tutaj o rzeczywistą, a nie tylko potencjalną zdolność do wykonywania działalności gospodarczej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. zdolność zespołu wyodrębnionych składników do realizacji określonych zadań gospodarczych, który to zespół zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Zatem kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego zorganizowanej części przedsiębiorstwa sprowadza się w zasadzie do ustalenia, czy jako pewna odrębna całość jest ona w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku już od momentu jej wyodrębnienia. Składniki majątkowe, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy natychmiastowe podjęcie określonej działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.

Podobny pogląd zaprezentował także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 572/14, w którym stwierdził, że „Kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się natomiast do zbadania, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku”.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, Część Wydzielona Spółki jest przeznaczona do prowadzenia samodzielnej działalności z zakresu wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych. W tym celu zostały jej przypisane składniki majątkowe o charakterze materialnym i niematerialnym (w tym prawa i obowiązku wynikające z umów związanych z prowadzeniem działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych) niezbędna do prowadzenia (kontynuacji) tej działalności przez Nabywcę.

Realizacja (kontynuacja) przez Nabywcę działalności w zakresie wytwarzania energii z farm wiatrowych nie będzie wymagała od Nabywcy poniesienia dodatkowych nakładów, inwestycji, innych dodatkowych czynności. Dzięki nabyciu od Spółki Części Wydzielonej, Nabywca otrzyma wyodrębniony zespół składników materialnych oraz niematerialnych, w tym zobowiązań, a także zaplecze ludzkie (osobę zarządzającą majątkiem i działalnością Części Wydzielonej), potrzebne do realizacji (kontynuowania) działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych.

Reasumując, wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie z obecnej struktury Spółki Część Wydzielona stanowi zespół składników majątkowych materialnych oraz niematerialnych, w tym zobowiązań, pozwalających na realizację (kontynuację) działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych, jakby stanowiła odrębne, niezależne przedsiębiorstwo.

Niezależne przedsiębiorstwo realizujące samodzielnie określone zadania gospodarcze.

Organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych podkreślają również, że zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, które realizuje w istniejącym przedsiębiorstwie, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 stycznia 2018 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.843.2017.1.PS.

W opinii Wnioskodawcy, niniejsze kryterium również zostanie spełnione, ponieważ po nabyciu od Spółki Części Wydzielonej Nabywca (nowoutworzona spółka) będzie mógł – wyłącznie przy pomocy nabytej od Spółki Części Wydzielonej, bez dodatkowych nakładów, inwestycji – samodzielnie realizować (kontynuować) działalność gospodarczą prowadzoną obecnie przez Spółkę w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych. Dzięki nabyciu od Spółki Części Wydzielanej, Nabywca otrzyma wyodrębniony zespół składników materialnych oraz niematerialnych, w tym zobowiązań, a także zaplecze ludzkie (osobę odpowiedzialną za zarządzanie majątkiem i działalnością Części Wydzielonej), potrzebne do realizacji (kontynuowania) działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych, jako niezależne przedsiębiorstwo.

Reasumując, w opinii Wnioskodawcy, Część Wydzielona Spółki spełnia łącznie wszystkie przesłanki uznania jest za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Z uwagi natomiast na fakt, że w świetle art. 6 pkt 1 Ustawy VAT do transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku VAT to sprzedaż Części Wydzielonej dokonywana przez Spółkę na rzecz Nabywcy nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT (jako czynność pozostająca poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

W świetle art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb interpretacji przepisu art. 6 pkt 1 ustawy należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem – przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto art. 552 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Natomiast przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – w myśl art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.

Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita-Modes stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka jest dostawcą usług telekomunikacyjnych: telewizji cyfrowej, Internetu kablowego, w tym również opartego o technologię światłowodową, Internetu bezprzewodowego i mobilnego oraz telefonii stacjonarnej. Spółka prowadzi również działalność gospodarczą w sektorze energii odnawialnej, tj. jest wytwórcą energii elektrycznej pochodzącej z elektrowni wiatrowych (tzw. farm wiatrowych), których jest właścicielem (zgodnie z wymogami prawa energetycznego). Szerokie spektrum działalności Spółki powoduje utrudnienia w bieżącym prowadzeniu przedsiębiorstwa i uniemożliwia w pełni efektywne zarządzanie. Zgodnie z przyjętymi przez Spółkę założeniami biznesowymi, planowane jest dokonanie reorganizacji działalności i struktury Spółki poprzez rozdzielenie działalności telekomunikacyjnej od działalności farm wiatrowych, mając na uwadze istniejące różnice w funkcjach, zaangażowanych aktywach, ponoszonych kosztach, ryzyku gospodarczym, związanych z każdą z tych działalności. Spółka planuje przeprowadzenie reorganizacji w drodze sprzedaży zespołu składników materialnych oraz niematerialnych, związanych z prowadzeniem działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych do odrębnej nowoutworzonej spółki. Z ekonomicznego punktu widzenia wszelkie ryzyka i korzyści związane z działalnością wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych przeniesione zostaną na Nabywcę. Po przeprowadzeniu reorganizacji, tj. po sprzedaży Części Wydzielonej na rzecz Nabywcy, Spółka będzie nadal prowadziła działalność wyłącznie w zakresie usług telekomunikacyjnych, w oparciu o majątek pozostający w Spółce. W przyszłości Część Pozostająca może być przedmiotem zbycia. Natomiast, działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych będzie prowadzona (kontynuowana) przez Nabywcę, w oparciu o majątek – Część Wydzieloną – nabyty od Spółki. Prowadzenie działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych wymaga odpowiednich koncesji wydanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. W związku z powyższym planowane jest złożenie odpowiedniego wniosku o wydanie koncesji na rzecz Nabywcy wraz z wnioskiem warunkowym Spółki o uchylenie jej koncesji z momentem przyznania koncesji na rzecz Nabywcy. Zasadniczo Prezes URE udziela koncesji wnioskodawcy, który m.in. ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności. Koncesja zostanie zatem wydana przez Prezesa URE przy założeniu i z uwagi na fakt, że Część Wydzielona będzie zdolna do prowadzenia działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej jako odrębny podmiot. Przed dokonaniem sprzedaży Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, w obecnej strukturze Spółki wydzielony zostanie – organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie – majątek (składniki materialne i niematerialne) związany z prowadzeniem działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych (tj. Część Wydzielona) oraz majątek (składniki materialne i niematerialne) związany z prowadzeniem działalności telekomunikacyjnej (Część Pozostająca). Część Wydzielona i Część Pozostająca stanowić będą w ramach obecnej struktury Spółki odrębne obszary działalności. Opisane wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne Części Wydzielonej oraz Części Pozostającej w strukturze Spółki jest dodatkowo potwierdzane w uchwale wspólników Spółki w sprawie ustanowienia jednostek organizacyjnych Spółki obejmujących obszary działalności składające się odpowiednio na Część Wydzieloną i Część Pozostającą. Podstawą wyodrębnienia organizacyjnego jest uchwała wspólników Spółki w sprawie utworzenia w ramach jej struktury jednostki obejmującej Część Wydzieloną oraz jednostki obejmującej Część Pozostającą. Podjęta zostanie również uchwała w sprawie wyznaczenia osoby zarządzającej jednostką obejmującą Część Wydzieloną. Mocą powyższych uchwał nadane zostaną nazwy wydzielonym obszarom działalności, jak również wyznaczone zostaną osoby odpowiedzialne za oba wyodrębnione obszary. W celu prowadzenia przedmiotowej działalności przez Część Wydzieloną przypisane są do niej przede wszystkim następujące składniki materialne i niematerialne: I. Majątek rzeczowy obejmujący środki trwałe będące własnością Spółki w postaci: turbin wiatrowych A wraz z możliwą do odłączenia od nieruchomości konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe są posadowione na gruncie, niebędącym własnością Spółki, z którego Spółka korzysta na mocy umowy o korzystanie z nieruchomości (umowy dzierżawy); na podstawie umowy z właścicielem gruntu Spółka ma obowiązek usunięcia urządzeń oraz fundamentów po zakończeniu umowy o korzystanie z nieruchomości gruntowej); turbin wiatrowych B oraz turbin wiatrowych C wraz z możliwą do odłączenia od nieruchomości konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe są posadowione na gruncie, niebędącym własnością Spółki, z którego Spółka korzysta na mocy umowy o korzystanie z nieruchomości gruntowej (umowy dzierżawy)/umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej należącej do Agencji Nieruchomości Rolnych; na podstawie umowy z właścicielem gruntu/na podstawie umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej należącej do Agencji Nieruchomości Rolnych, Spółka ma obowiązek usunięcia urządzeń oraz fundamentów po zakończeniu danej umowy); turbin wiatrowych C wraz z konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe posadowione są na gruncie, będącym własnością Spółki); turbin wiatrowych D wraz z możliwą do odłączenia od nieruchomości konstrukcją wieży i osprzętem technicznym (turbiny wiatrowe posadowione na gruncie, niebędącym własnością Spółki, z którego Spółka korzysta na mocy umowy o korzystanie z nieruchomości (umowy dzierżawy); na podstawie umowy z właścicielem gruntu Spółka ma obowiązek usunięcia urządzeń oraz fundamentów po zakończeniu umowy o korzystanie z nieruchomości gruntowej); osprzętu technicznego turbin wiatrowych (w tym przewody, urządzenia, komputery, modemy); urządzeń przesyłowych, w tym w szczególności w postaci linii kablowych średniego napięcia, elektroenergetycznego przyłącza elektrowni wiatrowej, kontenerowej rozdzielni średniego napięcia, innych urządzeń przesyłowych, trafostacji i linii kablowych związanych z przesyłem energii elektrycznej od urządzeń do wytwarzania energii do punktów odbioru energii oznaczonych w umowach sprzedaży energii. II. Nieruchomości/umowy o korzystanie z nieruchomości (prawa i obowiązki wynikające z umów o korzystanie z nieruchomości), na których posadowione zostały turbiny wiatrowe. III. Ograniczone prawa rzeczowe przysługujące Spółce (jako prawa związane z własnością innych nieruchomości) wykorzystywane do obsługi wybranych turbin, w tym nieodpłatna służebność przejazdu i przechodu przez działkę oraz prawo użytkowania ustanowionego na nieruchomości z przeznaczeniem na plac manewrowy. IV. Umowy, oświadczenia i zgody w zakresie korzystania przez Spółkę z nieruchomości osób trzecich w celu utrzymywania urządzeń przesyłowych. V. Prawa z decyzji administracyjnej starosty – pozwolenie wodnoprawne na przekroczenie cieku. VI. Umowy (prawa i obowiązki wynikające z umów) z kontrahentami Spółki w zakresie odpowiadającym działalności Części Wydzielonej, tj. w szczególności: umowy dystrybucyjne i sprzedażowe (umowa sprzedaży energii elektrycznej wraz z usługą bilansowania), umowy na świadczenie usług serwisowych dotyczących elektrowni wiatrowych. VII. Umowy licencyjne na korzystanie z oprogramowania wykorzystywanego do obsługi elektrowni wiatrowych. VIII. Wszelkie przysługujące Spółce prawa własności intelektualnej związane z nabyciem, posadowieniem, instalacją, eksploatacją środków trwałych wchodzących w skład Części Wydzielonej. IX. Środki pieniężne umożliwiające dokonywanie płatności za bieżące zobowiązania w ramach działalności realizowanej przez Część Wydzieloną. Część Wydzielona zostanie sprzedana przez Spółkę na rzecz Nabywcy. W ramach sprzedawanej Części Wydzielonej na Nabywcę przejdą również prawa i obowiązki z umów przypisanych do Części Wydzielonej dotyczących działalności Części Wydzielonej, tj. w szczególności: umowy dystrybucyjne i sprzedażowe (umowa sprzedaży energii elektrycznej wraz z usługą bilansowania), umowy na świadczenie usług serwisowych dotyczących elektrowni wiatrowych. W przypadku, w którym Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa (będący obecnie następcą prawnym Agencji Nieruchomości Rolnych) nie wyrazi zgody na zawarcie między Spółką a Nabywcą umowy poddzierżawy nieruchomości, na której posadowione są niektóre turbiny wiatrowe Spółki, w miejsce sprzedaży pod rozwagę może zostać wzięte rozwiązanie polegające na zawarciu między Spółką a Nabywcą umowy sprzedaży lub umowy dzierżawy samej turbiny wiatrowej, tak aby ostatecznie to Nabywca miał możliwość użytkowania elektrowni wiatrowych posadowionych na nieruchomości należącej do Agencji Nieruchomości Rolnych. Po sprzedaży Części Wydzielonej do Nabywcy przewidywane jest ponadto: zawarcie umowy o korzystanie z kanalizacji kablowej Spółki, którą przeprowadzona jest część infrastruktury przesyłowej (kanalizacja kablowa nie będzie podlegać przeniesieniu, gdyż służy i będzie służyła Spółce do zlokalizowania w niej przewodów telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia usług telekomunikacyjnych); o ile okaże się to niezbędne z punktu widzenia odpowiednich przepisów – wystąpienie Nabywcy o wydanie na jego rzecz odpowiednich decyzji administracyjnych na zajęcie pasa drogowego w zakresie, w jakim infrastruktura przesyłowa została umiejscowiona w pasach drogowych. Część przyłączy i pozostałej infrastruktury kablowej poprowadzona jest bowiem w jednej kanalizacji kablowej z należącą do Spółki infrastrukturą telekomunikacyjną. O ile zatem będzie to możliwe bez uzyskiwania dodatkowych zezwoleń administracyjnych na zajęcie pasa drogowego, Spółka udzieli Nabywcy odpłatnego dostępu do posiadanej kanalizacji kablowej w celu utrzymywania infrastruktury przesyłowej; zawarcie odpowiednich aneksów do umów dzierżawy gruntów, na których posadowione zostały turbiny wiatrowe – z chwilą nabycia Części Wydzielonej Nabywca wejdzie we wszelkie prawa i obowiązki z tytułu umów dzierżawy gruntów zawartych przez Sprzedawcę z właścicielami gruntów i przypisanych do Części Wydzielonej (tj. umów dzierżawy gruntów, na których posadowione zostały turbiny wiatrowe – z wyłączeniem umowy dzierżawy gruntów zawartej między Spółką a Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa, o której mowa powyżej); zawarcie umów, na mocy których Spółka upoważni Nabywcę do korzystania z ograniczonych praw rzeczowych mających charakter niezbywalny (wymienione wyżej użytkowanie jednego z gruntów): ewentualne zawarcie umowy (umów) pożyczki między Spółką (pożyczkodawcą) a Nabywcą (pożyczkobiorcą) w celu przekazania Nabywcy środków pieniężnych niezbędnych na sfinansowanie (w całości lub w części) ceny nabycia Części Wydzielonej, która będzie należna Spółce od Nabywcy; ewentualne zawarcie umowy (umów) pożyczki między Spółką (pożyczkodawcą) a Nabywcą (pożyczkobiorcą) w celu przekazania Nabywcy środków pieniężnych niezbędnych w celu regulowania bieżących zobowiązań związanych z działalnością gospodarczą Nabywcy, prowadzoną poprzez nabytą od Spółki Część Wydzieloną; zawarcie umów o świadczenie usług. Po sprzedaży Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, Spółka może świadczyć na rzecz Nabywcy usługi – na podstawie umów o świadczenie usług – takie jak np.: usługi telekomunikacyjne w postaci dostępu do sieci Internet, w tym sieci opartej o technologię światłowodową, usługi najmu powierzchni biurowej, usługi dostępu do kanalizacji kablowej Spółki, ewentualne usługi serwisowe, usługi obsługi księgowej oraz usługi obsługi rozliczeń, usługi wsparcia w prowadzeniu negocjacji z głównymi dostawcami, odbiorcami. Z kolei Spółka korzystać będzie z wież elektrowni wiatrowych (po dokonaniu planowanej sprzedaży Części Wydzielonej – należących już do Nabywcy) w celu posadowienia na nich nadajników sieci bezprzewodowej dostępu do Internetu – na podstawie odpowiednich umów o korzystanie zawartych przez Spółkę z Nabywcą. W toku procesu wydzielenia Części Wydzielonej w ramach Spółki, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego Spółki, dokonana została alokacja odpowiednich aktywów i zobowiązań oraz kosztów i przychodów związanych z działalnością wyodrębnianą Spółki. Na tyle na ile było to możliwe, dokonane zostało przypisanie przychodów i kosztów do Części Wydzielonej i Części Pozostającej. W oparciu o dane z systemu finansowo-księgowego Spółki, nastąpiła również identyfikacja środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, należności i zobowiązań związanych z Częścią Wydzieloną oraz z Częścią Pozostającą. Ze względu na odrębność funkcji poszczególnych rodzajów działalności Spółki, w strukturze organizacyjnej Spółki wyodrębnić można obszar działalności polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych (Część Pozostająca) oraz obszar działalności wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych (Część Wydzielona). Po nabyciu od Spółki Części Wydzielonej Nabywca będzie zdolny do samodzielnej realizacji (kontynuowania) działalności prowadzonej obecnie przez Spółkę w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych, przy wykorzystaniu nabytych od Spółki w ramach Części Wydzielonej składników materialnych i niematerialnych. W zakresie zasobów ludzkich wskazać należy, że działalność Części Wydzielonej opiera się w głównej mierze na usługach podmiotów zewnętrznych, co dotyczy w głównej mierze serwisowania i obsługi urządzeń. Do Części Wydzielonej przypisano zatem jedynie osobę odpowiedzialną za zarządzanie działalnością Części Wydzielonej, a w pozostałym zakresie – planowane jest przeniesienie praw i obowiązków z umów o świadczenie usług zawartych z zewnętrznymi podmiotami, w szczególności usług serwisowych oraz usług obsługi urządzeń. Realizacja (kontynuacja) przez Nabywcę działalności w zakresie wytwarzania energii z farm wiatrowych nie będzie wymagała od Nabywcy poniesienia dodatkowych nakładów czy inwestycji. Dzięki nabyciu od Spółki Części Wydzielonej, Nabywca otrzyma wyodrębniony zespół składników materialnych oraz niematerialnych, w tym zobowiązań, potrzebnych do realizacji (kontynuowania) działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych. Po sprzedaży Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, działalność alokowana do Części Wydzielonej, tj. działalność wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych będzie realizowana (kontynuowana) przez Nabywcę. W odniesieniu do działalności dotyczącej Części Wydzielonej, zarządzanie nią będzie dokonywane bezpośrednio przez Nabywcę. Natomiast działalność przypisana do Części Pozostającej, tj. działalność telekomunikacyjna, będzie realizowana (kontynuowana) przez Spółkę.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości, czy sprzedaż Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy będzie stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji transakcja nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (tj. będzie poza zakresem podatku VAT).

Jak wskazano powyżej, aby czynność była wyłączona spod zakresu przepisów ustawy, przedmiotem zbycia musi być przedsiębiorstwo jako całość lub jego zorganizowana część (art. 6 pkt 1 ustawy).

Kryterium uznania za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa przenoszonych składników, jest ich zorganizowany charakter, dzięki któremu mogą one realizować zadania gospodarcze. Kluczowa zatem jest ich wzajemna funkcjonalność oraz organizacyjna odrębność. Wskazać także należy, że muszą być to składniki zarówno materialne jak i niematerialne ściśle związane z przedsiębiorstwem. Przy czym, sama czynność przeniesienia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa dotyczy głównie kompletnego objęcia fizycznych elementów umożliwiających określone działanie, a jeśli z taką działalnością związane są także składniki niematerialne wówczas także i one powinny zostać przeniesione na nowego nabywcę.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro jak wskazał we wniosku Zainteresowany:

*   w toku procesu wydzielenia Części Wydzielonej w ramach Spółki, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego Spółki, dokonana została alokacja odpowiednich aktywów i zobowiązań oraz kosztów i przychodów związanych z działalnością wyodrębnianą Spółki;
*   w oparciu o dane z systemu finansowo-księgowego Spółki, nastąpiła również identyfikacja środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, należności i zobowiązań związanych z Częścią Wydzieloną oraz z Częścią Pozostającą;
*   przed dokonaniem sprzedaży Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, w obecnej strukturze Spółki wydzielony zostanie – organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie – majątek (składniki materialne i niematerialne) związany z prowadzeniem działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych (tj. Część Wydzielona) oraz majątek (składniki materialne i niematerialne) związany z prowadzeniem działalności telekomunikacyjnej (Część Pozostająca). Część Wydzielona i Część Pozostająca stanowić będą w ramach obecnej struktury Spółki odrębne obszary działalności, co zostanie potwierdzone stosowną uchwałą wspólników spółki;
*   w celu prowadzenia przedmiotowej działalności przez Część Wydzieloną przypisane są do niej przede wszystkim następujące składniki materialne i niematerialne:
    *   majątek rzeczowy obejmujący środki trwałe będące własnością Spółki,
    *   nieruchomości/umowy o korzystanie z nieruchomości,
    *   ograniczone prawa rzeczowe przysługujące Spółce,
    *   umowy, oświadczenia i zgody w zakresie korzystania przez Spółkę z nieruchomości osób trzecich w celu utrzymywania urządzeń przesyłowych,
    *   prawa z decyzji administracyjnej starosty,
    *   umowy (prawa i obowiązki wynikające z umów),
    *   umowy licencyjne na korzystanie z oprogramowania wykorzystywanego do obsługi elektrowni wiatrowych,
    *   wszelkie przysługujące Spółce prawa własności intelektualnej związane z nabyciem, posadowieniem, instalacją, eksploatacją środków trwałych wchodzących w skład Części Wydzielonej,
    *   środki pieniężne umożliwiające dokonywanie płatności za bieżące zobowiązania w ramach działalności realizowanej przez Część Wydzieloną;
*   w ramach sprzedawanej Części Wydzielonej na Nabywcę przejdą również prawa i obowiązki z umów przypisanych do Części Wydzielonej dotyczących działalności Części Wydzielonej, tj. w szczególności: umowy dystrybucyjne i sprzedażowe (umowa sprzedaży energii elektrycznej wraz z usługą bilansowania), umowy na świadczenie usług serwisowych dotyczących elektrowni wiatrowych;
*   po nabyciu od Spółki Części Wydzielonej Nabywca będzie zdolny do samodzielnej realizacji (kontynuowania) działalności prowadzonej obecnie przez Spółkę w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych, przy wykorzystaniu nabytych od Spółki w ramach Części Wydzielonej składników materialnych i niematerialnych;
*   realizacja (kontynuacja) przez Nabywcę działalności w zakresie wytwarzania energii z farm wiatrowych nie będzie wymagała od Nabywcy poniesienia dodatkowych nakładów czy inwestycji. Dzięki nabyciu od Spółki Części Wydzielonej, Nabywca otrzyma wyodrębniony zespół składników materialnych oraz niematerialnych, w tym zobowiązań, potrzebnych do realizacji (kontynuowania) działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z farm wiatrowych;

to uznać należy, że majątek składający się na Część Wydzieloną stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji transakcja sprzedaży Części Wydzielonej – na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – będzie czynnością wyłączoną od opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, sprzedaż Części Wydzielonej przez Spółkę na rzecz Nabywcy będzie stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku VAT, a w konsekwencji transakcja nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (tj. będzie poza zakresem podatku VAT).

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Wniosek w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie załatwiony odrębnym pismem.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego co do zasady wydawane są w indywidualnych sprawach, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.