Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.374.2021.1.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-12
Teza: brak możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków, w tym udzielonych grantów, poniesionych w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 maja 2021 r. (data wpływu 28 maja 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków, w tym udzielonych grantów, poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

25 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków, w tym udzielonych grantów, poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina \`(...)\` (dalej; „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Małe OZE

W … roku Gmina \`(...)\` złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. „\`(...)\`” ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020, działanie 4.1.3. 4.1.3. Odnawialne źródła energii - konkurs.

Umowa o dofinansowanie z Zarządem Województwa \`(...)\` została podpisana w \`(...)\` 2021 r. Projekt jest realizowany w formule grantowej, co oznacza, że Gmina \`(...)\` będzie udzielać dofinansowania mieszkańcom Gminy, a mieszkańcy indywidualnie będą wykonywać we własnych domach (lub na posesjach) instalacje odnawialnych źródeł energii, w tym instalacje fotowoltaiczne, instalacje kolektorów słonecznych, pompy ciepła i kotły na biomasę. Łącznie będzie to nie więcej niż \`(...)\` instalacji. Każdy mieszkaniec może otrzymać do 95% dofinansowania. W dofinansowaniu instalacji dla mieszańców będzie partycypować także Gmina \`(...)\`.

Gmina \`(...)\` będzie przekazywać mieszkańcom dofinansowanie na podstawie umowy o powierzenie grantu. Metodologia realizacji projektu jest następująca: mieszkańcy we własnym zakresie wykonają instalacje, poniosą wszystkie koszty wykonawstwa (nabywcą oraz odbiorcą faktury lub innego dokumentu potwierdzającego zakup każdorazowo będzie mieszkaniec), a następnie przedstawią Gminie wniosek o refundację poniesionych kosztów. Na podstawie wniosku, po spełnieniu warunków umownych, Gmina wypłaci mieszańcom grant (dofinansowanie).

Warunkiem udziału mieszkańców w projekcie jest, żeby instalacje były wykorzystywane na własne potrzeby użytkowe (mieszańcy mają być prosumentami w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii), a w szczególności, żeby instalacje nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.

Tym samym, Gmina \`(...)\` nie będzie ponosić kosztów zakupu instalacji, a zatem po stronie Gminy \`(...)\` nie będzie powstawał podatek naliczony z tego tytułu. Należy podkreślić, że Gmina nigdy nie będzie właścicielem wykonanych instalacji i nie będzie dokonywała ich sprzedaży mieszkańcom.

Celem projektu jest ograniczenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery, spadek wykorzystania ograniczonych, nieodnawialnych źródeł energii i korzystanie z niekonwencjonalnych źródeł energii. Przedmiotowa inwestycja należy do sfery zadań własnych (publicznych) Gminy. Zadania te obejmują ochronę środowiska i przyrody.

Wszystkie zakupione instalacje będą stanowiły własność mieszkańców. Koszty użytkowania tych instalacji także będą ponosić mieszkańcy.

W zakresie projektu Gmina \`(...)\` będzie ponosiła dodatkowo koszty wykonywania usługi operatora projektu (tj. zarządzania projektem, nadzoru, rozliczenia itp.). Z tytułu wykonywania przedmiotowej usługi Gmina będzie ponosiła koszty, które zostaną udokumentowane fakturami VAT. Nabywcą usługi operatora projektu będzie Gmina \`(...)\`, co będzie jedynym przypadkiem ponoszenia kosztów przez Gminę.

Gmina \`(...)\` jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem.

Efekty projektu nie będą służyły osiąganiu przychodów. Przede wszystkim Gmina w ramach projektu nie pozyska żadnego majątku.

W związku z powyższym Gmina \`(...)\` nie będzie dokonywać żadnych czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina \`(...)\` będąc podatnikiem posiadającym osobowość prawną, niewykonującym działalności gospodarczej, posiada możliwość odliczenia podatku VAT od wydatków, w tym udzielonych grantów poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest również niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane. W myśl tego przepisu Gmina \`(...)\` realizując projekt, który należy do zadań własnych gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie będzie występować w charakterze podatnika.

Gmina \`(...)\` w ramach projektu będzie ponosiła wyłącznie wydatki dotyczące udzielenia grantów (dotacji), przy czym podkreślić należy, że nie będą to wydatki na bezpośredni zakup instalacji. W konsekwencji Gmina \`(...)\` nie poniesie wydatków, które będą obejmowały podatek VAT naliczony. Jedynym kosztem w rozumieniu ustawy o VAT związanym z nabyciem towarów i usług w ramach projektu będzie dla Gminy usługa operatora projektu. Tylko z tytułu wykonania tej usługi Gmina zapłaci podatek naliczony.

Ponadto Gmina w związku z realizacją projektu nie będzie prowadziła sprzedaży i nie będzie osiągać przychodów.

Brak wytworzonego majątku po stronie Gminy poprzez brak nabycia przez Gminę instalacji OZE oraz brak przychodów i powstawania podatku należnego wyłącza prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W zaistniałej sytuacji Gmina \`(...)\` stoi na stanowisku, że nie będzie posiadać możliwości do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją przedmiotowego projektu, w tym udzielonych grantów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W świetle art. 7 ust. 1 tej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, że w ramach projektu pn. „\`(...)\`” Gmina \`(...)\` będzie przekazywać mieszkańcom dofinansowanie na podstawie umowy o powierzenie grantu. Gmina \`(...)\` nie będzie ponosić kosztów zakupu instalacji, a zatem po stronie Gminy \`(...)\` nie będzie powstawał podatek naliczony z tego tytułu. Wszystkie zakupione instalacje będą stanowiły własność mieszkańców. Koszty użytkowania tych instalacji także będą ponosić mieszkańcy. W zakresie projektu Gmina \`(...)\` będzie ponosiła dodatkowo koszty wykonywania usługi operatora projektu (tj. zarządzania projektem, nadzoru, rozliczenia itp.). Z tytułu wykonywania przedmiotowej usługi Gmina będzie ponosiła koszty, które zostaną udokumentowane fakturami VAT. Nabywcą usługi operatora projektu będzie Gmina \`(...)\`, co będzie jedynym przypadkiem ponoszenia kosztów przez Gminę.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – w ramach przedmiotowego projektu Gmina nie będzie dokonywać żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług związanych z przedmiotowym projektem. Tym samym, Wnioskodawca z tego tytułu nie będzie miał prawa do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków, w tym udzielonych grantów, poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”, ponieważ w ramach realizacji projektu Gmina nie będzie dokonywać żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.