Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.76.2025.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Brak obowiązku rozpoznania importu usług w związku z
dokonaniem opłaty związanej z likwidacją zakładu
produkcyjnego.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
import-import usług
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r., za pośrednictwem ePUAP, wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku rozpoznania importu usług w
    związku z dokonaniem opłaty związanej z likwidacją zakładu produkcyjnego w Niemczech.
    Uzupełnili go Państwo 4 lutego 2025 r. (wpływ poprzez system e-Doręczeń 6 lutego 2025
    r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: „VAT”) z siedzibą w (...). Spółka prowadzi działalność głównie w
    zakresie sprzedaży (...).
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki, zgodnie z treścią wpisu Wnioskodawcy w
    Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, jest sprzedaż hurtowa
    niewyspecjalizowana (46, 90, Z).
    Przedmiotem pozostałej działalności Spółki, zgodnie z przedmiotowym wpisem, są m.in.
    (...).
    Spółka jest częścią międzynarodowej grupy spółek (dalej: „Grupa”), zrzeszającej podmioty
    powiązane organizacyjnie i finansowo. W ramach sprawowanych funkcji organizacyjnych i
    zarządczych, Grupa decyduje o podejmowanych działaniach, które mogą dotyczyć również
    Spółki.
    W ostatnim czasie Grupa podjęła decyzję o likwidacji zakładu produkcyjnego w
    Niemczech. Działanie to niesie za sobą konieczność poniesienia szeregu kosztów
    (przykładowo koszty stałe funkcjonowania zakładu, koszty odpraw dla zwalnianych
    pracowników), które Grupa postanowiła w odpowiednich częściach przenieść na
    poszczególnych członków Grupy, w tym na Spółkę. W związku z tym, z tytułu partycypacji
    Spółki w kosztach likwidacji zakładu produkcyjnego w Niemczech na Wnioskodawcę
    została wystawiona nota księgowa przez spółkę, która prowadzi likwidowany zakład
    produkcyjny (dalej: „Spółka DE”).
    W związku ze wspomnianą płatnością na rzecz Spółki DE, której Spółka dokona w związku
    z poniesieniem kosztów likwidacji zakładu produkcyjnego w Niemczech, Wnioskodawcy
    nie przysługuje żadne świadczenie wzajemne czy też roszczenie. W szczególności, płatność
    ta nie stanowi wynagrodzenia za dostawę towaru czy świadczenie usług na rzecz Spółki
    (dotychczas zrealizowane dostawy towarów zostały rozliczone). Przedmiotowa płatność
    stanowi wyłącznie część rozliczeń wewnątrzgrupowych, związanych z bieżącym
    zarządzaniem aktywami Grupy.

    Dotychczas Spółka nabywała cyklicznie towary produkowane przez Spółkę DE i
    sprzedawała je na rynku polskim. Dodatkowo Spółka ponosiła opłaty roczne na rzecz
    Spółki DE tytułem utrzymania przez Spółkę DE mocy produkcyjnych. Opłaty te były
    ponoszone przez spółki z Grupy, które nabywały towary od Spółki DE.
    Pytania
    1) Czy środki pieniężne przekazane Spółce DE przez Wnioskodawcę, w związku z
      likwidacją zakładu produkcyjnego w Niemczech, stanowią wynagrodzenie za
      świadczenie usług, a w związku z tym Wnioskodawca zobowiązany jest do rozpoznania
      importu usług, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT w zw. z art. 2 pkt 9
      ustawy o VAT?
    2) Jeżeli stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1 będzie nieprawidłowe, to czy Spółce
      będzie przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w
      związku z partycypowaniem w kosztach likwidacji zakładu produkcyjnego w
      Niemczech?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka stoi na stanowisku, że przekazane Spółce DE środki pieniężne nie stanowią
    wynagrodzenia za świadczenie usług, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest
    zobowiązany do rozpoznania importu usług, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    VAT w zw. z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT.
    W opinii Spółki, opisane przekazanie Spółce DE środków pieniężnych nie będzie związane
    ze świadczeniem usług na rzecz Wnioskodawcy, w związku z tym w opisanych
    okolicznościach nie wystąpi czynność opodatkowana podatkiem VAT. Niemniej jednak
    gdyby stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe, to Spółce powinno
    przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu importu
    usług w związku z partycypowaniem w kosztach likwidacji zakładu produkcyjnego w
    Niemczech.
    Ad Pytanie 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej:
    „podatek VAT”) podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze opisany stan faktyczny, stwierdzić należy, że przekazane Spółce DE
    środki pieniężne z całą pewnością nie będą stanowić wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, wobec czego niemożliwe będzie
    uznanie transakcji za dostawę towarów. W konsekwencji, rozważenia wymaga czy
    przekazane Spółce DE środki pieniężne mogą stanowić wynagrodzenie za odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

    Z treści wspomnianego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Obydwa warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Przykładowo w
    wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council (C-89/81)
    TSUE stwierdził, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały
    wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w
    sprawie Apple and Pear Development Council (C-102/86) stwierdził, że czynność można
    uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana
    korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane
    świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która
    miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W konsekwencji należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie jest usługą podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Co więcej, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-
    NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG TSUE wskazał, że „(...) w ramach systemu
    podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami,
    przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem, jeżeli czynność polega jedynie
    na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.
    wyrok z dnia 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb.
    Orz. s. I-10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w
    rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko
    jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego
    następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
    usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
    usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG- Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art.
    2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą
    a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra
    Zeneca UK, Zb. Orz. s. I-7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17¬19).”
    Z kolei w wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko
    Ministre de l’Économie et des Finances TSUE wskazał, że „(...) aby świadczenie usług mogło
    być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie
    wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie
    wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty
    Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Biorąc pod uwagę powyższe, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy danym
    świadczeniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana

    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. W rezultacie wynagrodzenie
    musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Takie rozumienie odpłatnego świadczenia usług potwierdza orzecznictwo polskich sądów
    administracyjnych. Przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 maja 2021
    r., sygn. I FSK 1047/18 stwierdził, że „odpłatne świadczenie usług wymaga istnienia
    stosunku prawnego pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za
    wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a przekazanym za nią
    wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego
    usługę. Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług mogą więc zostać
    opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę a ich
    beneficjentem istnieje jawny lub choćby dorozumiany stosunek prawny, w ramach
    którego spełniane są świadczenia wzajemne. Wobec powyższego należy stwierdzić, że
    każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o
    VAT. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Określone świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu VAT jako usługa wówczas, gdy
    ww. warunki będą spełnione łącznie, bowiem aby usługa podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, musi istnieć związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty
    stanowią wynagrodzenie za wykonaną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego
    lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być
    konsekwencją wykonania świadczenia”.
    Podsumowując, usługą będzie każde zachowanie obejmujące zarówno określone
    działanie, tzn. wykonanie czegoś na rzecz drugiej osoby, jak również powstrzymanie się od
    działania, tzn. nieczynienie, zaniechanie bądź tolerowanie. Co istotne, przy świadczeniu
    usług konieczne jest wystąpienie bezpośredniego konsumenta, odbiorcy świadczenia,
    który w wyniku tego świadczenia odnosi korzyść. Należy również zauważyć, że warunkiem
    uznania świadczenia usług za czynność opodatkowaną podatkiem VAT jest jej odpłatność.
    W tym zakresie konieczne jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy odpłatnością
    za otrzymane świadczenie a czynnością, która miałaby zostać opodatkowana podatkiem
    VAT.
    Powyższe rozważania znajdują swoje odzwierciedlenie w orzeczeniach wydawanych przez
    TSUE i polskie sądy administracyjne. Na ich podstawie w polskim orzecznictwie został
    wypracowany pogląd, zgodnie z którym „za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być sytuacje, w których:
    1) istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    2) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
      w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    3) istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    4) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    5) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.”

    Takie stanowisko wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 sierpnia 2015
    r., sygn. akt I FSK 1373/14 oraz w wyroku z 25 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1072/13.
    Do uznania, że dana czynność stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające
    opodatkowaniu VAT, konieczne jest spełnienie wszystkich powyższych warunków łącznie.
    Przy braku realizacji chociażby jednej przesłanki, czynność powinna być traktowana jako
    niepodlegająca opodatkowaniu VAT (pozostająca poza zakresem opodatkowania).
    W tym miejscu warto poddać analizie każdą z wymienionych przesłanek, w kontekście
    stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, której to analizy
    Wnioskodawca dokonuje poniżej.
    ad 1
    Stosunek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje
    świadczenie wzajemne
    W ocenie Wnioskodawcy, pomiędzy Spółką i Spółką DE istnieje stosunek prawny, związany
    ze wspólnym funkcjonowaniem w ramach jednej struktury organizacyjnej – Grupy. W
    ramach tego stosunku prawnego nie dochodzi jednak do wzajemnych świadczeń, w
    szczególności Spółka DE nie jest zobowiązana do podjęcia jakichkolwiek działań w zamian
    za otrzymane od Spółki środki pieniężne, związane z likwidacją zakładu produkcyjnego w
    Niemczech.
    W związku z tym, w opinii Wnioskodawcy pierwsza przesłanka nie jest spełniona w ramach
    niniejszego stanu faktycznego.
    Dotychczas Spółka i Spółka DE współpracowały ze sobą na płaszczyźnie handlowej
    jednakże rozliczenia z tytułu sprzedaży towarów są całkowicie odrębne i zostały dokonane
    poza kontrybucją z tytułu likwidacji zakładu w Niemczech.
    ad 2
    Przekazanie wynagrodzenia w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy
    Mając na uwadze, że Spółka DE nie dokona żadnego świadczenia na rzecz Spółki, nie
    sposób twierdzić, że przekazane Spółce DE środki pieniężne z tytułu likwidacji zakładu
    produkcyjnego w Niemczech stanowią wynagrodzenia w zamian za usługi świadczone na
    rzecz Spółki.
    Przedmiotowa płatność stanowi wyłącznie część rozliczeń wewnątrzgrupowych,
    związanych z bieżącym zarządzaniem aktywami Grupy i nie można w tym kontekście
    zidentyfikować jakiegokolwiek świadczenia wykonywanego przez Spółkę DE, których
    beneficjentem byłaby Spółka, a które występowałoby w bezpośrednim związku z
    przekazaniem środków pieniężnych z tytułu likwidacji zakładu produkcyjnego.
    W związku z tym, również druga z przesłanek nie zostanie spełniona w opisanym stanie
    faktycznym.
    W ocenie Spółki nie można łączyć tej płatności z dokonywanymi wcześniej płatnościami za
    utrzymywanie mocy produkcyjnych przez Spółkę DE. O ile w tamtej sytuacji można było
    dopatrzeć się świadczenia o charakterze usługowym (utrzymywanie mocy produkcyjnych z
    których pośrednio korzystała też Spółka mogąc cyklicznie nabywać towary) o tyle w tym
    stanie faktycznym jest bezsporne, iż Spółka DE nie wykonuje żadnego świadczenia na
    rzecz Spółki.
    ad 3
    Korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi
    W ramach niniejszego stanu faktycznego, Spółka DE faktycznie uzyska pewną korzyść
    materialną w postaci otrzymanych środków pieniężnych od Spółki, jednak środki te nie
    będą korzyścią należną dostawcy usług, gdyż Spółka DE nie będzie podmiotem
    świadczącym jakiejkolwiek usługi na rzecz Spółki w zamian za przekazanie tych środków.

    W konsekwencji, w opinii Spółki, komentowana przesłanka również nie zostanie spełniona
    w ramach niniejszego stanu faktycznego.
    ad 4
    Bezpośredni związek pomiędzy odpłatnością, a czynnością opodatkowaną
    W opinii Wnioskodawcy, Spółka DE nie dokona w ramach opisanego stanu faktycznego
    czynności opodatkowanej podatkiem VAT, wobec czego niemożliwe będzie
    zidentyfikowanie bezpośredniego związku pomiędzy przekazaniem środków finansowych
    przez Spółkę, a czynnością opodatkowaną Spółki DE.
    W konsekwencji, w opinii Spółki, komentowana przesłanka nie znajdzie zastosowania w
    ramach niniejszego stanu faktycznego.
    ad 5
    Możliwość wyrażenia w pieniądzu świadczenia wzajemnego
    W opinii Spółki, również ta przesłanka nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż
    Spółka DE nie będzie zobowiązana do dokonania żadnego świadczenia wzajemnego na
    rzecz Spółki.
    Mając na uwadze zaprezentowane powyżej ustalenia w ramach analizy, w opinii Spółki nie
    zostaną spełnione łącznie przesłanki pozwalające na przyjęcie, że środki pieniężne
    przekazane Spółce DE w związku z likwidacją zakładu produkcyjnego w Niemczech zostały
    wypłacone w zamian za wykonanie podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT
    świadczenia usług. Wypłacone środki pieniężne nie są więc wynagrodzeniem z tytułu
    świadczenia usług w świetle przepisów ustawy o VAT.
    W konsekwencji, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozpoznania importu usług, na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT w zw. z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT.
    Powyższe potwierdzają indywidualne interpretacje, wydawane w stanach faktycznych
    zbliżonych do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, np.:
        indywidualna interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 marca
        2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.70.2023.2.AMA, w której potwierdzono, że
        otrzymane od dystrybutora środki tytułem partycypacji w kosztach uruchomienia
        nowej produkcji silników nie stanowi wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług;
        indywidualna interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 listopada
        2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.447.2023.2.AR, w której potwierdzono, że kwota
        przekazana tytułem partycypacji w kosztach budowy drogi nie stanowi
        wynagrodzenia za jakąkolwiek czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
        VAT;
        indywidualna interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia
        2022 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.913.2021.4.ICZ, w której potwierdzono, że
        otrzymane od dystrybutora środki pieniężne tytułem partycypacji w kosztach
        uruchomienia produkcji silników nie stanowią wynagrodzenia za odpłatne
        świadczenie usług.
    Ad Pytanie 2
    W opinii Spółki, opisane przekazanie Spółce DE środków pieniężnych nie będzie związane
    ze świadczeniem usług na rzecz Wnioskodawcy, w związku z tym w opisanych
    okolicznościach nie wystąpi czynność opodatkowana podatkiem VAT.

    Gdyby jednak organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 za
    nieprawidłowe, to Spółka powinna rozpoznać import usług w związku z partycypowaniem
    w kosztach likwidacji zakładu produkcyjnego w Niemczech. W opinii, Spółki taka
    kwalifikacja byłaby możliwa jedynie w sytuacji gdyby uznać, że udział w kosztach likwidacji
    zakładu produkcyjnego Spółki DE miał ścisły związek z opłatą za utrzymanie mocy
    produkcyjnych, którą w ubiegłych latach ponosiła Spółka na rzecz Spółki DE.
    Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające
    usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e ustawy o VAT, podatnik ten nie jest
      zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT,
    b) usługobiorcą jest:
        w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT - podatnik, o
        którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
        o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, zarejestrowana lub obowiązana do
        zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy o VAT,
        w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, lub osoba prawna niebędąca
        podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
        w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
        posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
        działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca
        podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, posiadająca siedzibę na
        terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z
        art. 97 ust. 4 ustawy o VAT.
    Ponadto, jak wynika z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego
    stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17
    ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT podatnikiem jest ich usługobiorca.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124 ustawy o VAT.
    Z treści przywołanych przepisów wynika, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek nabytych towarów
    lub usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej
    zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych.
    Podatnicy mają więc prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia
    przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług
    będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
    podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
    transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
    podatku. Jak jednak zostałoby uznane odmiennie w stosunku do uzasadnieniu stanowiska
    Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, czyli świadczone przez Spółkę DE usługi
    podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT, wobec czego nie zostanie spełniona
    wynikająca z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT przesłanka ograniczająca prawo do
    obniżenia podatku należnego.
    Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest zatem istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną przez podatnika
    działalnością.
    Ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to
    podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z
    działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – przykładowo w przypadku
    nabycia towarów handlowych lub też gdy nabywane towary i usługi są niezbędne do
    wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy – bezpośrednio więc
    wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do dokonania
    sprzedaży opodatkowanej przez podatnika (np. poprzez odsprzedaż zakupionych
    wcześniej towarów), lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako
    całości, przyczynia się do generowania przez przedsiębiorstwo obrotów podlegających
    opodatkowaniu VAT.
    Zatem jeżeliby uznać iż opłata za likwidację zakładu produkcyjnego Spółki DE jest częścią
    wynagrodzenia za kompleksową usługę zapewnienia mocy produkcyjnych, to należałoby
    uznać, iż ma ona pośredni związek z działalnością Spółki (korzystającej dotychczas z mocy
    produkcyjnych Spółki DE.
    W konsekwencji, gdyby stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 okazało się
    nieprawidłowe i Spółka byłaby zobowiązana do rozpoznania importu usług z tytułu
    przekazanych Spółce DE środków pieniężnych związanych z likwidacją zakładu w
    Niemczech, to Spółce przysługiwałoby prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony wynikający z przedmiotowego importu usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Przy czym, opodatkowaniu podatkiem
    VAT podlega czynność, tj. świadczenie usług, a nie sama płatność.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Powołany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca
    odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2
    ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność
    gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Ponadto, zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie
      usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w
      art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Natomiast według art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
          w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa
          w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art.
          15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
          w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca
          podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności

          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego
    obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem
    zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest
    spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby
    wystąpił import usług, miejsce świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od
    podatnika zagranicznego musi znajdować się na terytorium Polski.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej grupy spółek (Grupa), która zrzesza
    podmioty powiązane organizacyjnie i finansowo. Grupa podjęła decyzję o likwidacji
    zakładu produkcyjnego w Niemczech (Spółka DE), z którego Spółka nabywała towary a
    następnie sprzedawała je na polskim rynku. Koszty wynikające z decyzji o likwidacji Spółki
    DE zostaną przeniesione w odpowiednich częściach na poszczególnych członków Grupy, w
    tym na Wnioskodawcę. Z tytułu partycypacji w kosztach likwidacji zakładu produkcyjnego
    w Niemczech, Spółka DE wystawiła na Wnioskodawcę notę księgową.
    W pytaniu oznaczonym nr 1 Wnioskodawca wyraził wątpliwości dotyczące ustalenia, czy
    środki pieniężne przekazane Spółce DE w związku z likwidacją zakładu produkcyjnego w
    Niemczech, stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług, a w konsekwencji, czy jest
    zobowiązany do rozpoznania importu usług, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2
    pkt 9 ustawy.
    Wskazać należy, że zgodnie z powołanym art. 2 pkt 9 ustawy, importem usług jest
    świadczenie usług, z tytułu których wykonania podatnikiem jest usługobiorca, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Jednocześnie, jak słusznie Państwo wskazali, za świadczenie
    usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane
    mogą być takie sytuacje, w których:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
        wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku
        z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Przy czym, aby doszło do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług wszystkie ww. warunki muszą być spełnione łącznie, co nie ma miejsca w
    analizowanej sprawie.
    Wskazali Państwo, że jako członek Grupy będą Państwo partycypować w kosztach
    związanych z likwidacją zakładu produkcyjnego w Niemczech. Są to m.in. koszty stałego
    funkcjonowania zakładu oraz odpraw dla zwalnianych pracowników. Wskazali Państwo
    również, że w zamian za płatność dokonaną na rzecz Spółki DE związaną z poniesieniem

    kosztów likwidacji zakładu produkcyjnego w Niemczech, nie przysługuje Państwu żadne
    świadczenie, ani roszczenie. W szczególności, płatność ta nie stanowi wynagrodzenia za
    dostawę towaru ani świadczenie usług na rzecz Spółki (dotychczas zrealizowane dostawy
    towarów zostały rozliczone). Przedmiotowa płatność stanowi wyłącznie część rozliczeń
    wewnątrzgrupowych, związanych z bieżącym zarządzaniem aktywami Grupy. Powyższe
    wskazuje więc, że w opisanej sytuacji brak jest bezpośredniego związku pomiędzy
    jakimkolwiek świadczeniem a otrzymaną płatnością. Partycypacja Wnioskodawcy w
    kosztach likwidacji zakładu produkcyjnego w Niemczech nie powoduje wystąpienia
    obustronnych, wzajemnych świadczeń, które mogłyby stanowić świadczenie usług.
    Tym samym, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że opisane we wniosku rozliczenia
    pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką DE i przekazanie środków pieniężnych Spółce DE przez
    Wnioskodawcę nie stanowi wynagrodzenia za dokonywane między tymi podmiotami
    dostawy towarów, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, ani świadczenie usług, w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie, skoro Spółka DE nie świadczy usług na rzecz
    Wnioskodawcy, w sprawie nie występuje import usług opodatkowany na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Tym samym stanowisko w zakresie pytania nr 1, z którego wynika, że środki pieniężne
    przekazane Spółce DE nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług, a w
    konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozpoznania importu usług, na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2 pkt 9 ustawy jest prawidłowe.
    Jednocześnie wyjaśniam, że nie udzielam odpowiedzi na pytanie nr 2, gdyż zadali je
    Państwo pod warunkiem uznania za nieprawidłowe stanowiska w zakresie pytania nr 1, tj.
    uznania, że przekazanie środków pieniężnych Spółce DE spowoduje konieczność
    rozliczenia przez Spółkę importu usług, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2 pkt
    9 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.