Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.38.2025.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-24
Teza: Skutki podatkowe podziału wspólnego majątku małżeńskiego w wyniku zawarcia ugody sądowej, z przyznaniem na wyłączną własność składników majątku ze spłatą na rzecz Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; składnik-składnik majątkowy; spłata; ugody-ugoda sądowa; wspólność-wspólność majątkowa; wyłączenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podziału majątku małżeńskiego.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca dnia (...) 2019 r. zawarł związek małżeński, w którym obowiązywał ustrój
    małżeńskiej wspólności majątkowej. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym
    i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Polski. Dnia (...) 2024
    r., małżonkowie zawarli ugodę sądową w przedmiocie podziału majątku wspólnego.
    Majątek wspólny, na który składały się następujące składniki majątku:
    a) nieruchomość rolna niezabudowana o wartości 146.532 zł,
    b) nieruchomość rolna niezabudowana o wartości 41.786 zł,
    c) samochód osobowy o wartości 50.000 zł,
    d) samochód osobowy o wartości 50.000 zł,
    e) ciągnik rolniczy o wartości 21.000 zł,
    został podzielony w ten sposób, że:
    - składniki majątkowe opisane w punktach a-c przyznane zostały na wyłączną własność
      żony Wnioskodawcy,
    - składniki majątkowe opisane w punktach d-e przyznane zostały na wyłączność
      Wnioskodawcy.
    Dodatkowo, zgodnie z zawartą ugodą, żona Wnioskodawcy zobowiązała się do zapłaty
    Wnioskodawcy kwoty 80.000 zł, z tytułu ustalonej w ugodzie spłaty na rzecz
    Wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż majątek będący przedmiotem ugody, został nabyty w
    czasie trwania ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej i nie dotyczył majątków
    osobistych małżonków, sprzed zawarcia związku małżeńskiego. Małżonkowie nie zawierali
    w toku trwania małżeństwa innych umów w zakresie zmiany małżeńskiego ustroju
    majątkowego.

## Pytanie

Czy zawarcie ugody przez Wnioskodawcę w zakresie podziału majątku, pomiędzy
    małżonkami, korzysta z wyłączenia z opodatkowania, zgodnie z brzmieniem przepisu art.
    2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Mając na względzie brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, przepisów ustawy nie
    stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku
    ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu
    wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci
    jednego z nich.
    We wnioskowanym stanie faktycznym, małżonkowie zawarli ugodę sądową w zakresie
    podziału majątku nabytego w okresie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wartość majątku oraz wartość spłat uzyskanych z tego tytułu
    przez małżonków nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, mając na uwadze wyłączenie uregulowane w rzeczonym art. 2 ust. 1 pkt 5
    ustawy o PIT.
    W tym miejscu należy wskazać, iż przepisy nie przewidują żadnych ograniczeń w
    stosowaniu ww. wyłączenia z ustawy o PIT. W związku z powyższym zawarcie ugody
    sądowej w przedmiocie podziału majątku małżonków, niezależnie od wartości majątku

    oraz zakresu ewentualnych spłat, korzysta z wyłączenia z opodatkowania na zasadach
    wskazanych w ustawie.
    Zgodnie z orzecznictwem sądów, strony mogą dokonać umownego podziału majątku nie
    zachowując reguły równych udziałów, co może być wynikiem wzajemnego obrachunku
    obejmującego splot interesów osobistych, majątkowych, rodzinnych, biznesowych i innych
    wykraczających poza ramy majątku dorobkowego.
    Z punktu widzenia neutralności podatkowej nie ma również znaczenia to, czy podział
    majątku w ramach umowy nastąpił przed czy po uprawomocnieniu się wyroku
    rozwiązującego małżeństwo. Dyspozycja art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT obejmuje bowiem
    swoim zakresem czynność podziału majątku wspólnego niezależnie od jego zakresu, a
    także czasokresu, w którym zostaje ona dokonana.
    Powyższe stanowisko potwierdzone jest w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. z 23 marca 2020 r. znak
    0112-KDIL2-1.4011.46.2020.2.TR, z 19 lutego 2020 r. znak 0112-KDIL2-1.4011.5.2020.1.AK,
    z 11 lipca 2023 r. znak 0113-KDIPT2-2.4011.451.2023.1.ACZ, z 25 października 2023 r. znak
    0112-KDIL2-1.4011.638.2023.2.KF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1
    tej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    W myśl ogólnej zasady uregulowanej w art. 43 § 1 powołanego Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na mocy art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia
    separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego:
    1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
    2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie
      współwłasności,
    3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego
      ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z
      małżonków.

    Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na
    zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem
    przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
    Stosownie do art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, podział
    majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na
    mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Na podstawie zaś art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku
      małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej
      oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej
      małżonków lub śmierci jednego z nich.
    Zatem, ustawodawca wprowadził wyłączenie spod działania przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, któremu podlegają przychody z tytułu podziału
    wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak
    również przychody z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej
    małżonków lub śmierci jednego z nich.
    Wskazania przy tym wymaga, że przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość
    otrzymanego przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat)
    otrzymywanych przez jednego z tytułu podziału majątku.
    Takie, ww. uzyskiwane przez małżonka przychody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze względu na brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze przywołane przepisy prawa i przedstawiony opis stanu faktycznego
    stwierdzić należy, że uzyskane przez Pana przychody z tytułu podziału majątku wspólnego,
    w wyniku którego przyznane zostały Panu na wyłączną własność składniki tego majątku, w
    postaci samochodu osobowego i ciągnika rolniczego, oraz spłata kwoty pieniężnej od
    Pana żony, podlegają wyłączeniu z opodatkowania, wynikającemu z art. 2 ust. 1 pkt 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu zaś do przywołanych przez Pana interpretacji wskazać należy, że wydane
    zostały one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2025 poz. 111; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.