Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.151.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT rozliczeń w zakresie
korekty cen transferowych oraz dokumentowania tych
rozliczeń za pomocą noty księgowej.
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe
noty-nota księgowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a B.
    oraz dokumentowania tych rozliczeń za pomocą noty księgowej. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 18 marca 2025 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 kwietnia
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Działalność Grupy A.
    Wnioskodawca jest spółką należącą do międzynarodowej grupy nieruchomościowej
    znanej pod nazwą A. (dalej: „Grupa A.”). Główną spółką holdingową grupy jest B. (dalej:
    „B.”) z siedzibą w Luksemburgu. B. jest odpowiedzialna m.in. za utrzymanie struktury
    Grupy A., pozyskiwanie finansowania, jak również za opracowanie strategii i wizji rozwoju i
    zarządzania Grupą A. oraz jej portfelem nieruchomości. Akcje B. są notowane na giełdzie
    papierów wartościowych. Grupa A. realizuje strategię biznesową związaną z
    inwestowaniem w nieruchomości komercyjne, która realizowana jest poprzez między
    innymi ścisły podział ról pomiędzy poszczególne spółki z Grupy.
    Ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez poszczególne spółki z Grupy, na
    poziomie lokalnym w Polsce możemy wyróżnić:
        spółki celowe będące właścicielami nieruchomości komercyjnych (dalej: „C.”),
        lokalne spółki serwisowe (m.in. D.), dedykowane do świadczenia usług wsparcia w
        zakresie zarządzania spółkami celowymi oraz stanowiącymi ich własność
        nieruchomościami,
        inne podmioty, np. spółki finansujące projekty inwestycyjne spółek celowych i inne.
    Wydzielenie danej inwestycji do oddzielnej spółki celowej jest typową praktyką w branży
    nieruchomościowej, która umożliwia wyodrębnienie funkcjonalne, administracyjne i
    finansowe danego projektu inwestycyjnego. Tym samym całość kosztów (finansowanie,
    amortyzacja, utrzymanie) i przychodów (czynsze, opłaty service charge) związanych z
    danym projektem alokowana jest do podmiotu będącego właścicielem inwestycji, co
    ułatwia identyfikację wyników finansowych takiego projektu rozpatrywanych jako zwrot z
    inwestycji. Strategia ta pozwala również na efektywną alokację posiadanych w Grupie
    zasobów, zachowanie przejrzystości operacyjnej oraz odrębności prawnej i finansowej
    poszczególnych projektów inwestycyjnych, co może być kluczowe w kontekście zarówno
    finansowania projektów, jak i ich sprzedaży/komercjalizacji przez Grupę.
    Zgodnie z przyjętą strategią, działalność C. skupia się na realizacji projektu
    inwestycyjnego. Nie zatrudniają one w swoich strukturach żadnego personelu
    operacyjnego, co generuje konieczność korzystania z usług zewnętrznych podmiotów,
    zarówno powiązanych, jak i niepowiązanych. W obszarze podmiotów powiązanych,
    wsparcie świadczone jest przez tzw. spółki serwisowe.
    Rolę głównej spółki serwisowej w Polsce pełni D., która zatrudnia pracowników i
    współpracuje z kontrahentami w celu świadczenia usług na rzecz C. C. i D. są podmiotami
    powiązanymi.
    Wnioskodawca świadczy na rzecz C. m.in.:

        usługi asset management/zarządzanie aktywami i wynajem;
        usługi finansowe i kontrolingowe;
        usługi skarbowe i finansowe;
        usługi prawne;
        usługi informatyczne;
        usługi HR;
        wsparcie administracyjne i usługi back-office;
        inne usługi i konsultacje ad-hoc według zapotrzebowania.
    – dalej jako: „Usługi AM”. Usługi AM są świadczone na podstawie tzw. Local Services
    Agreement zawieranej każdorazowo pomiędzy D. a daną spółką celową.
    Dodatkowo, na podstawie odrębnych umów lub ustaleń, D. może okazjonalnie świadczyć
    inne usługi na rzecz C., związane np. z pozyskaniem finansowania bankowego, nabyciem
    lub zbyciem nieruchomości, procesem wykończenia, przebudowy lub budowy nowych
    budynków.
    Wynagrodzenie należne D. z tytułu świadczenia Usług AM kalkulowane jest zgodnie z
    metodą odkosztową, na bazie całkowitych budżetowanych kosztów ponoszonych przez D.
    w związku ze świadczeniem przedmiotowych usług, powiększonych o narzut zysku w
    wysokości 5% należny Wnioskodawcy, odpowiadający jego zaangażowaniu w świadczenie
    usług na rzecz usługobiorców. Koszty te są alokowane zgodnie z wyceną rynkową lub
    analizą porównawczą przygotowaną na poziomie grupowym przez zewnętrznych
    doradców.
    Przejęcie E.
    W 2022 r. B. dokonała nabycia większościowego pakietu akcji w spółce E. z siedzibą w
    Austrii (dalej: „Przejęcie”). E. jest główną spółką holdingową Grupy F., która również działa
    na międzynarodowym rynku nieruchomości. Obecnie B. posiada 76,6% akcji w E.
    E. jest pośrednim udziałowcem w spółkach celowych będących właścicielami
    nieruchomości komercyjnych w Polsce, które działają w formie polskich sp. z o.o. (dalej:
    „Spółki G.”). W związku z Przejęciem, B. oraz E. zawarły tzw. Framework Services
    Agreement (dalej: „Umowa ramowa”), zgodnie z którą lokalne spółki serwisowe w ramach
    B. (takie jak D.) miały docelowo stać się dostawcą m.in. usług zarządzania aktywami,
    wynajmu i usług wsparcia (takich jak Usługi AM) na rzecz spółek celowych należących do E.
    w danym kraju (takich jak Spółki G. w Polsce). Umowa ramowa przewidywała przy tym, że
    wynagrodzenie spółek serwisowych za świadczenie przedmiotowych usług nie może
    przekroczyć określonego limitu podlegającego corocznej waloryzacji i modyfikacjom na
    warunkach określonych w Umowie ramowej.
    W wykonaniu postanowień Umowy Ramowej, D. zawarła z poszczególnymi Spółkami G.
    odpowiednie Local Services Agreement na świadczenie Usług AM (dalej: „Umowy AM”).
    Zakres tych usług jest analogiczny do usług świadczonych przez D. na rzecz C.. Zgodnie z
    Umowami AM, wynagrodzenie D. kalkulowane jest metodą odkosztową z uwzględnieniem
    narzutu marży, ale w żadnym wypadku nie może przekroczyć limitu wynagrodzenia, o
    którym mowa w Umowie ramowej, przypadającego na daną Spółkę G. na dany rok („Limit
    wynagrodzenia”). Limit wynagrodzenia został utrzymany na żądanie pozostałych,
    mniejszościowych akcjonariuszy E. Limit Wynagrodzenia jest obliczany indywidualnie dla
    każdej Spółki G. na podstawie powierzchni najmu brutto budynku stanowiącego jej
    własność. Limit Wynagrodzenia podlega corocznej waloryzacji zgodnie z poziomem
    inflacji. Mimo to, może dochodzić do sytuacji, gdzie koszty poniesione przez D. z tytułu
    świadczenia Usług AM na rzecz danej Spółki G. w danym roku powiększone o odpowiedni
    narzut zysku są wyższe od odpowiedniego Limitu wynagrodzenia. W takiej sytuacji, D. jest
    uprawniona do obciążenia Spółki G. za Usługi AM wyłącznie do Limitu Wynagrodzenia.

    Planowane zawarcie umowy kompensacyjnej
    W związku z zaistniałą sytuacją oraz w celu wyrównania rentowności, planowane jest
    zawarcie dodatkowej umowy kompensacyjnej pomiędzy D. a B. (dalej: „Umowa
    kompensacyjna”). Umowa kompensacyjna pozwoli na wprowadzenie mechanizmu
    wzajemnej (dwustronnej) korekty rozliczeń, umożliwiającego wyrównanie zakładanego
    pierwotnie poziomu marży i wynagrodzenia D. Dzięki takiemu rozwiązaniu możliwe będzie
    utrzymanie odpowiedniego poziomu rentowności działalności Wnioskodawcy, B. oraz
    zapewnienie zgodności z zasadami rynkowymi obowiązującymi w ramach Grupy A.
    Wnioskodawca wskazuje, że – w jego ocenie – w ramach Umowy kompensacyjnej nie
    będzie świadczył na rzecz B. żadnych usług w tym usług finansowych ani nie będzie
    realizował dostawy towarów. Należy podkreślić, że w chwili obecnej D. i B. nie są stroną
    żadnej umowy, na podstawie której między tymi podmiotami dochodzi do świadczenia
    usług, dostawy towarów lub jakiejkolwiek innej transakcji. Umowa kompensacyjna będzie
    jedynym źródłem rozliczeń między B. i D.
    Zgodnie z planowaną treścią Umowy kompensacyjnej:
        uzgodniony zostanie mechanizm korekty cen transferowych mający na celu
        dostosowanie ogólnej rentowności D. do poziomu zgodnego z zasadą ceny
        rynkowej, zgodnie z obowiązującymi regulacjami w zakresie cen transferowych;
        wszystkie transakcje realizowane przez D. z innymi podmiotami powiązanymi będą
        rozliczane po cenach rynkowych, a zatem korekta cen transferowych nie może
        odnosić się do istniejących cen tych transakcji;
        korekta cen transferowych będzie miała zastosowanie, jeśli rentowność D. będzie
        odbiegać od uzgodnionego rynkowego poziomu rentowności, przy spełnieniu
        następujących warunków:
        Ø wszystkie transakcje D. z podmiotami powiązanymi są rozliczane na zasadach
        rynkowych;
        Ø D. działa zgodnie z przyjętą strategią biznesową Grupy A. (zgodnie, z którą D. nie
        może świadczyć usług na rzecz podmiotów spoza Grupy A.) i nie miała możliwości
        samodzielnego poprawienia wyników finansowych;
        Ø D. prowadzi działalność operacyjną w sposób efektywny i zgodny z założonymi
        standardami;
        korekta cen transferowych będzie dokonywana raz w roku, po zakończeniu roku
        kalendarzowego, na podstawie wyników finansowych D. ustalonych na poziomie
        EBIT (strony będą miały możliwość zastosowania innego wskaźnika finansowego
        jeśli okaże się zasadny w danych warunkach rynkowych). Jeśli rentowność D.
        znajdzie się poza uzgodnionym zakresem rynkowym, strony uzgodnią odpowiednią
        korektę;
        korekta cen transferowych będzie obliczana jako różnica pomiędzy faktycznym
        poziomem rentowności D. a uzgodnionym poziomem rynkowym. D. przygotuje
        odpowiednią dokumentację potwierdzającą konieczność oraz sposób obliczenia
        korekty i dostarczy ją B. na żądanie;
        korekta cen transferowych będzie dokonywana w ciągu trzech miesięcy od
        zamknięcia roku finansowego D. Na tej podstawie D. wystawi notę uznaniową lub

        obciążeniową na rzecz B., w zależności od ustalonego kierunku korekty cen
        transferowych. Płatność będzie realizowana w ciągu dziesięciu dni roboczych od
        otrzymania odpowiedniej noty.
    Tym samym, w ramach Umowy kompensacyjnej zostanie wprowadzony mechanizm
    umożliwiający rzeczywistą korektę rentowności, który pozwoli na dwustronne rozliczenia.
    Zatem, w przypadku, gdy:
    1) rzeczywista marża EBIT D. jest wyższa niż docelowy poziom zysku EBIT, B. jest
      uprawniona do obciążenia Wnioskodawcy różnicą pomiędzy rzeczywistym a
      docelowym zyskiem D. celem wyrównania dochodowości Wnioskodawcy,
    2) rzeczywista marża EBIT na poziomie D. jest niższa od docelowego poziomu zysku EBIT,
      Wnioskodawca jest uprawniony do otrzymania od B. różnicy pomiędzy rzeczywistym a
      docelowym zyskiem D. celem wyrównania dochodowości Wnioskodawcy,
    3) rzeczywista marża EBIT D. jest na docelowym poziomie zysku EBIT ustalonego w
      ramach analizy porównawczej, nie dochodzi do wyrównania dochodowości
      Wnioskodawcy.
    Dzięki wprowadzeniu mechanizmu elastycznej korekty rozliczeń zapewniona zostanie
    możliwość reagowania na zmieniającą się sytuację finansową, co pozwoli na skuteczne
    wyrównywanie rentowności D. Korekta cen transferowych wynikająca z Umowy
    kompensacyjnej zostanie rozpoznana przez D. dla celów podatku dochodowego od osób
    prawnych jako korekta cen transferowych z art. 11e ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę całość zaprezentowanego stanu faktycznego, Wnioskodawca
    występując z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, chce
    upewnić się co do skutków podatkowych w zakresie VAT wynikających z planowanych
    rozliczeń pomiędzy D. a B.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że rozliczenie dokonywane między D. a B. na podstawie
    Umowy kompensacyjnej nie dotyczy kwot z tytułu sprzedaży przez D. (na rzecz C. lub
    Spółek G.) ani konkretnych usług z konkretnego okresu rozliczeniowego, nie odnosi się
    również do konkretnych faktur sprzedaży (pozycji tych faktur).
    Przedmiotowe rozliczenie będzie stanowić ogólną korektę dochodowości D., niezwiązaną
    z konkretnymi usługami świadczonymi przez D.
    Rozliczenie będzie dokonywane na podstawie wyników finansowych D. ustalonych na
    poziomie EBIT (strony będą miały możliwość zastosowania innego wskaźnika finansowego
    jeśli okaże się zasadny w danych warunkach rynkowych). Jeśli rentowność D. znajdzie się
    poza uzgodnionym zakresem rynkowym, strony uzgodnią odpowiednią korektę.
    Ponadto, dokonane na koniec roku kalendarzowego rozliczenie między D. a B. nie jest i
    nie będzie związane z cenami stosowanymi przy świadczeniu przez D. (na rzecz C. lub
    Spółek G.) usług. Przedmiotowe rozliczenie nie spowoduje obniżenia lub podwyższenia
    cen usług świadczonych przez D. i nie wpłynie na kształtowanie poziomu cen usług.
    Wnioskodawca wskazuje, że rozliczenie dokonywane na koniec roku kalendarzowego
    między D. a B. nie wiąże się i nie będzie się wiązało z jakimkolwiek nowym świadczeniem
    ze strony D. na rzecz (i) B. lub (ii) C. lub (iii) Spółek G.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, D. i B. nie są stroną żadnej umowy, na
    podstawie której między tymi podmiotami dochodzi do świadczenia usług, dostawy
    towarów lub jakiejkolwiek innej transakcji. Umowa kompensacyjna będzie jedynym
    źródłem rozliczeń między B. i D.
    Pytania
    1. Czy rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a B. w opisanym stanie
      faktycznym/zdarzeniu przyszłym pozostają poza zakresem opodatkowania VAT?

    2. W jaki sposób D. powinna dokumentować rozliczenia, o których mowa w opisanym
      stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a B. w
      opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym pozostają poza zakresem
      opodatkowania VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, D. może dokumentować rozliczenia, o których mowa w
      opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym je za pomocą noty księgowej.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy
    W zakresie pyt. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega:
        odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
        eksport towarów,
        import towarów na terytorium kraju,
        wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
        wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przez terytorium kraju – zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT – rozumie
    się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się zasadniczo
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każdą czynność na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która nie jest dostawą towarów
    według definicji z art. 7.
    Zarówno Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm., dalej:
    „Dyrektywa VAT”), jak i ustawa o VAT nie zawierają natomiast regulacji dotyczących
    sposobu traktowania dla celów VAT korekty cen transferowych dokonywanej na
    podstawie art. 11e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), polegającej na
    wyrównaniu rentowności podmiotów powiązanych.
    Kryteria uznawania rozliczeń dokonywanych w ramach korekty cen transferowych za
    podlegające lub niepodlegające opodatkowaniu VAT zostały opracowane m.in. w
    materiałach grupy eksperckiej pracującej przy Komisji Europejskiej (raport z 18 kwietnia
    2018 r., VEG no 71 rev.2), orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    „TSUE”; w tym także niedotyczącym bezpośrednio korekty cen transferowych, ale dającym
    określone wskazówki co do sposobu jej traktowania, jak np. omawiającym relację
    pomiędzy świadczeniem a należnym za nie wynagrodzeniem), polskich sądów
    administracyjnych, a także w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez polskie
    organy podatkowe.
    W opinii grupy eksperckiej ds. VAT, pracującej przy Komisji Europejskiej, korekty cen
    transferowych nie prowadzą do „nowej” transakcji podlegającej opodatkowaniu, ani też
    nie mają związku z transakcjami dokonanymi w przeszłości. Korekty cen z uwagi na ilość
    zmiennych będących przedmiotem analiz cen transferowych nie powinny być i ogólnie nie
    mogą być w sposób bezpośredni powiązane z dokonywaną transakcją. Mając na uwadze
    treść raportu, grupa ekspercka postuluje, iż w przypadkach braku ustaleń umownych,
    które zmieniałyby wynagrodzenie, nawet jeśli można bezpośrednio powiązać korektę cen

    transferowych z konkretną transakcją, w praktyce powinna ona (korekta dochodowości)
    być uznana za zdarzenie poza zakresem opodatkowania VAT.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych z zakresu
    cen transferowych z dnia 31 marca 2021 r. Nr 2: Korekta cen transferowych w rozumieniu
    art. 11e ustawy o CIT (art. 23q ustawy o PIT) (dalej: „Objaśnieniach TP”), które zostały
    wydane w związku z rozbieżnościami w orzecznictwie i doktrynie w zakresie regulacji
    dotyczących korekty cen transferowych. Objaśnienia TP odnoszą się co prawda do
    przepisów dotyczących zasad dokonywania korekty cen transferowych w rozumieniu art.
    11e ustawy o CIT w związku z art. 12 ust. 3aa, art. 12 ust. 3l pkt 2, art. 15 ust. 1ab, art. 15
    ust. 4k pkt 2 ustawy o CIT, obowiązujących od 1 stycznia 2019 r., jednak dostarczają
    pewnych wyjaśnień również w zakresie VAT. I tak w części A.4 Dokumentowanie, pkt 28
    Objaśnień TP Minister Finansów wskazał, że „W sytuacji, gdy korekta cen transferowych
    nie powoduje zmiany wynagrodzenia z tytułu dokonanych transakcji – konkretnych
    dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotów powiązanych – natomiast ma
    na celu dostosowanie poziomu rentowności spółki do poziomu rynkowego, taka korekta
    pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, tj. nie podlega temu podatkowi.
    W konsekwencji nie jest dokumentowana fakturą VAT.”
    Przedstawiony powyżej pogląd wskazany w Objaśnieniach został zasadniczo przyjęty
    również przez organy podatkowe, które w interpretacjach indywidualnych dokonują
    rozróżnienia pomiędzy korektami cen transferowych, które podlegają opodatkowaniu VAT
    oraz takimi, które nie są objęte zakresem tego podatku.
    Rozróżnienie wprowadzane przez organy podatkowe oparte jest na utrwalonym poglądzie
    sądów (w tym TSUE), przedstawiającym kryteria podziału między świadczeniami
    uznawanymi za podlegające opodatkowaniu VAT i takimi, które znajdują się poza reżimem
    tego podatku.
    Na tej podstawie, organy podatkowe podkreślają, że aby uznać, że dane zdarzenie
    gospodarcze stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, konieczne jest,
    aby między stronami doszło do powstania stosunku prawnego, w ramach którego
    wyraźnie określone zostaną:
        przedmiot świadczenia, będący przejawem aktywności gospodarczej jednej ze
        stron (tzn. dostarczone zostaną towary lub wyświadczone usługi),
        wynagrodzenie stanowiące korzyść, którą strona świadcząca ma otrzymać od
        drugiej ze stron będącej beneficjentem świadczenia,
    – tak aby możliwe było stwierdzenie, że pomiędzy świadczeniami istnieje bezpośredni
    związek, pozwalający na uznanie, że świadczenia te mają wzajemny charakter.
    Na tej podstawie i mając na względzie koncepcję świadczenia usług dla celów VAT, organy
    podatkowe, ustalając, czy wyrównanie rentowności (korekta cen transferowych) powinna
    stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, badają, czy:
        rozliczenie dokonywane w ramach wyrównania rentowności można powiązać z
        konkretną dostawą towarów lub konkretnym świadczeniem usług, czy też
        rozliczenie to ma na celu wyłącznie zapewnienie rentowności/dochodowości
        podmiotu na rynkowym poziomie w odniesieniu do całości jego działalności,
        możliwe jest zweryfikowanie wpływu korekty cen transferowych na faktury
        pierwotne wystawione między stronami i na poszczególne pozycje wymienione na
        tych fakturach, a co za tym idzie korekta cen transferowych prowadzi do zmiany
        wynagrodzenia należnego z tytułu dostaw towarów/świadczenia usług,

        wyrównanie rentowności ma na celu zapewnienie poziomu dochodowości w
        odniesieniu do konkretnych produktów wytwarzanych/usług świadczonych przez
        dany podmiot, czy też ma na celu zagwarantować poziom dochodowości w danym
        okresie na całokształcie prowadzonej działalności operacyjnej,
        rozliczenia w ramach wyrównania rentowności mają przełożenie na kształtowanie
        się cen towarów/usług,
        korekta wyrównawcza jest wypłacana pod warunkiem podjęcia konkretnych,
        określonych działań przez drugą stronę.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przenosząc powyższe rozważania na planowany mechanizm
    kompensacyjny pomiędzy D. a B., który ma zostać wprowadzony na podstawie Umowy
    kompensacyjnej, należy wskazać, że:
        Rozliczenie wyrównania rentowności nie będzie powiązane z konkretną dostawą
        towarów ani świadczeniem usług. Między stronami Umowy kompensacyjnej nie
        zajdzie dostawa towarów ani świadczenie usług, które można by przyporządkować
        do przedmiotowej korekty cen transferowych. Rozliczenia będą miały na celu
        dostosowanie ogólnej rentowności działalności operacyjnej D. do poziomu
        zgodnego z zasadą ceny rynkowej, a nie rozliczenie konkretnych transakcji.
        Mechanizm wyrównania rentowności obejmie całość działalności D. Wyrównanie to
        będzie miało na celu zapewnienie dochodowości D. na poziomie uzgodnionym z
        zasadą ceny rynkowej, zgodnie z regulacjami dotyczącymi cen transferowych.
        Korekta nie będzie dotyczyć poszczególnych usług świadczonych przez D. na rzecz
        spółek celowych, lecz ogólnej rentowności operacyjnej.
        Wyrównanie rentowności będzie dokonywane raz w roku po zakończeniu roku
        kalendarzowego. Korekta cen transferowych zostanie ustalona na podstawie
        wyników finansowych D. (na poziomie EBIT) i będzie uwzględniała różnicę pomiędzy
        faktycznym poziomem rentowności a uzgodnionym poziomem rynkowym marży
        EBIT. W efekcie korekty te nie będą miały wpływu na konkretne faktury wystawiane
        za usługi świadczone przez D., a jedynie na roczne rozliczenie rentowności.
        Wprowadzany mechanizm przewiduje dwustronne korekty rozliczeń. Oznacza to,
        że w zależności od wyników finansowych, korekta może być realizowana zarówno
        przez Wnioskodawcę na rzecz B., jak i przez B. na rzecz Wnioskodawcy. Korekta ta
        będzie dokumentowana poprzez wystawienie noty uznaniowej lub obciążeniowej, a
        płatność będzie realizowana w ciągu dziesięciu dni roboczych od wystawienia takiej
        noty. Możliwa jest również sytuacja w wyniku której nie zajdzie potrzeba
        dokonywania korekty.
        Planowane wyrównanie rentowności nie będzie stanowiło wzajemnego świadczenia
        usług dla celów VAT. Mechanizm ten wynika z zasad funkcjonowania D. i B. w
        ramach Grupy A. i ma na celu jedynie dostosowanie poziomu rentowności do zasad
        rynkowych. Nie przewiduje on wynagrodzenia za konkretne działania, które można
        by uznać za świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, planowane rozliczenia pomiędzy D. a B.
    w ramach Umowy kompensacyjnej nie będą podlegać opodatkowaniu VAT, ponieważ nie
    będą miały charakteru dostawy towarów ani świadczenia usług dla celów VAT. Mechanizm
    ten służyć będzie jedynie zapewnieniu odpowiedniego poziomu rentowności w ramach
    działalności prowadzonej przez podmioty należące do Grupy A.
    Konkluzja ta znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo:
        w interpretacji indywidualnej z 8 maja 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.61.2020.2.
        AW Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że: „Należy zatem stwierdzić, że
        skoro dokonywana korekta cen transferowych będzie miała na celu dostosowanie
        poziomu cen stosowanych w trakcie roku do ustalonego przez strony rynkowego
        poziomu rentowności i nie będzie odnosiła się do konkretnych faktur, do cen
        świadczonych usług i wynagrodzenia za świadczone usługi, to dokonana i/lub
        otrzymana przez Spółkę płatność będąca korektą dochodowości, nie będzie
        powodowała korekty rozliczeń dotyczących sprzedaży usług.
      Zatem korekta wzajemnych rozliczeń polegająca na wyrównaniu (w górę lub w dół)
      zakładanego poziomu dochodowości nie będzie wiązała się z czynnością wzajemną.
      Wyrównanie dochodowości do ustalonego między Spółką a podmiotem powiązanym
      poziomu dochodowości nie będzie wiązało się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony
      drugiego podmiotu. Tym samym ww. korekta cen transferowych nie będzie stanowiła
      wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
      Korekta dochodowości nie będzie również stanowiła wynagrodzenia za dostawę
      towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy”,
        w interpretacji indywidualnej z 24 maja 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.149.2023.2.JK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „Należy
        zatem stwierdzić, że skoro wystawiona przez Spółkę na rzecz Spółki dominującej
        nota korygująca in plus nie koryguje/nie będzie korygować ceny i ilości
        dostarczonych wyrobów oraz nie odwołuje/nie będzie odwoływać się do
        konkretnych faktur a dotyczy/będzie dotyczyć wyniku całej sprzedaży wyrobów w
        określonym przedziale czasowym dokonywanej przez Spółkę na rzecz Spółki
        dominującej, to otrzymane przez Spółkę kwoty pieniężne stanowiące wartość
        wyrównawczą stanowią/będą stanowić zdarzenie niemające wpływu na rozliczenie
        podatku VAT.
      Dodatkowo wskazali Państwo, że korekty dochodowości nie będą wiązały się z żadnym
      dodatkowym świadczeniem ze strony Spółki na rzecz Spółki dominującej. Wystawiana
      przez Spółkę na rzecz Spółki dominującej nota księgowa nie będzie korygować
      wartości świadczonych usług.
      Zatem w przedmiotowej sprawie wskazane powyżej przesłanki niezbędne dla uznania,
      że dane zdarzenie gospodarcze stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, nie zostaną spełnione -
      nie występuje bowiem element aktywności gospodarczej jednej ze stron, odpłatności
      ani wzajemności.

      Tym samym ww. korekta rentowności nie stanowi/nie będzie stanowić wynagrodzenia
      za usługę w rozumieniu ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na
      podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, jak również nie
      stanowi wynagrodzenia za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy”.
    W związku z powyższym, w opisanym w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w ocenie
    Wnioskodawcy należy uznać, że przedmiotowe rozliczenia, stanowiące korektę cen
    transferowych, pozostawać będą poza zakresem opodatkowania VAT.
    W zakresie pyt. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że mechanizm opisany w umowie
    kompensacyjnej nie będzie stanowił wynagrodzenia za realizację jakichkolwiek świadczeń
    podlegających opodatkowaniu VAT (wydanie towaru czy świadczenie usług), jego
    rozliczenie powinno zostać udokumentowane notą księgową. W szczególności, nie ma
    podstaw do wystawienia w tym zakresie faktury (czy też faktury korygującej) na podstawie
    odpowiednich postanowień ustawy o VAT.
    Zgodnie bowiem z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą:
        sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem,
        wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a,
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt. 1,
        otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        Ø wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        Ø czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
        Ø dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Fakturą dokumentowana jest, co do zasady, sprzedaż, a więc odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług.
    Jednocześnie, w myśl art. 106j ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy po wystawieniu
    faktury:
        podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
        dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
        dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
        1 pkt 4,
        stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.

    W rezultacie, fakturę korygującą wystawia się, gdy dochodzi do jakiejkolwiek zmiany (czy
    to wynikającej ze zmian gospodarczych, czy to z błędu technicznego) w fakturach
    pierwotnych, które dokumentowały transakcję opodatkowaną VAT.
    Przepisy ustawy o VAT nie regulują natomiast sposobu dokumentowania świadczeń
    znajdujących się poza zakresem opodatkowania VAT, jak i nie wprowadzają stosownych
    instrumentów służących dokumentowaniu takich przypadków.
    W praktyce przyjmuje się, że świadczenia niepodlegające opodatkowaniu VAT mogą być
    dokumentowane notą księgową. Jest to instrument służący np. do obciążania innego
    podmiotu poniesionymi kosztami, które nie są przenoszone w ramach refaktury, czy też
    do dokumentowania odszkodowań, czy kar umownych.
    Wzoru noty księgowej oraz zasad jej sporządzania nie określono w żadnym przepisie
    prawnym. Niemniej jednak uznaje się, że nota powinna spełniać warunki określone dla
    dowodów księgowych w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem dowód księgowy powinien
    zawierać co najmniej:
        określenie rodzaju dowodu i jego numer identyfikacyjny,
        określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej,
        opis operacji gospodarczej oraz jej wartość, jeżeli można ją wyrazić w jednostkach
        pieniężnych,
        datę dokonania operacji gospodarczej oraz datę wystawienia dowodu,
        podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji.
    Mając na względzie powyższe rozważania oraz z uwagi na fakt pozostawania rozliczeń –
    korekty cen transferowych, o których mowa w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym, poza zakresem opodatkowania VAT, zdaniem Wnioskodawcy, D. nie jest
    zobligowana w celu ich udokumentowania do wystawienia faktury VAT, może natomiast
    udokumentować planowane rozliczenia za pomocą noty księgowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że świadczenie usług,
    co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywane odpłatnie. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miało miejsce świadczenie usług podlegające opodatkowaniu istotne
    jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu
    wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;

      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą tego,
    czy dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a B. rozliczenia dokonywane na podstawie
    umowy kompensacyjnej pozostają/będą pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT.
    Odnosząc się do wskazanej kwestii należy zauważyć, że opodatkowaniu VAT podlegają
    tylko takie zdarzenia gospodarcze, w ramach których świadczeniu jednej strony (dostawie
    towarów bądź świadczeniu usługi) odpowiada świadczenie wzajemne drugiej strony, tj.
    odpłatność (w praktyce rozumiane najczęściej jako wynagrodzenie pieniężne
    otrzymywane w zamian za dostarczone towary lub wykonane usługi).
    W konsekwencji uznanie, że dane zdarzenie gospodarcze stanowić będzie czynność
    podlegającą VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, wymaga tego, aby między
    stronami doszło do powstania stosunku prawnego, w ramach którego wyraźnie określony
    zostanie:
        przedmiot świadczenia, będący przejawem aktywności gospodarczej jednej ze
        stron (tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarem lub świadczenie usługi
        mogące stanowić działanie, powstrzymanie się od działania bądź tolerowanie
        czynności lub sytuacji),
        wynagrodzenie stanowiące korzyść, którą ma otrzymać strona od drugiej ze stron
        będącej beneficjentem świadczenia, oraz
        aby możliwe było stwierdzenie, że pomiędzy świadczeniami istnieje bezpośredni
        związek, pozwalający na uznanie, że świadczenia te mają wzajemny charakter.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca („D.”) jest spółką
    należącą do międzynarodowej grupy nieruchomościowej znanej pod nazwą A., której
    główną spółką holdingową jest B. („B.”) z siedzibą w Luksemburgu. Wnioskodawca w
    Grupie pełni rolę lokalnej spółki serwisowej, dedykowanej do świadczenia usług wsparcia
    w zakresie zarządzania spółkami celowymi oraz stanowiącymi ich własność
    nieruchomościami. Wnioskodawca świadczy na rzecz C. m.in. usługi asset management,
    usługi finansowe i kontrolingowe, usługi skarbowe i finansowe, usługi prawne, usługi
    informatyczne, usługi HR, wsparcie administracyjne i usługi back-office. Wynagrodzenie
    należne D. z tytułu świadczenia usług kalkulowane jest zgodnie z metodą odkosztową, na
    bazie całkowitych budżetowanych kosztów ponoszonych przez D. w związku ze
    świadczeniem przedmiotowych usług, powiększonych o narzut zysku w wysokości 5%.
    Koszty te są alokowane zgodnie z wyceną rynkową lub analizą porównawczą
    przygotowaną na poziomie grupowym przez zewnętrznych doradców.

    W 2022 r. B. dokonała nabycia większościowego pakietu akcji w spółce E. z siedzibą w
    Austrii. E. jest pośrednim udziałowcem w spółkach celowych będących właścicielami
    nieruchomości komercyjnych w Polsce, które działają w formie polskich sp. z o.o. („Spółki
    G.”). D. zawarła z poszczególnymi Spółkami G. umowy na świadczenie usług. Zakres tych
    usług jest analogiczny do usług świadczonych przez D. na rzecz C. Wynagrodzenie D.
    kalkulowane jest metodą odkosztową z uwzględnieniem narzutu marży, ale w żadnym
    wypadku nie może przekroczyć limitu wynagrodzenia, przypadającego na daną Spółkę G.
    na dany rok. Limit wynagrodzenia jest obliczany indywidualnie dla każdej Spółki G. na
    podstawie powierzchni najmu brutto budynku stanowiącego jej własność i podlega
    corocznej waloryzacji zgodnie z poziomem inflacji. Mimo to, może dochodzić do sytuacji,
    gdzie koszty poniesione przez D. z tytułu świadczenia usług na rzecz danej Spółki G. w
    danym roku powiększone o odpowiedni narzut zysku są wyższe od odpowiedniego limitu
    wynagrodzenia. W takiej sytuacji, D. jest uprawniona do obciążenia Spółki G. za usługi
    wyłącznie do ustalonego limitu wynagrodzenia.
    W celu wyrównania rentowności, planowane jest zawarcie dodatkowej umowy
    kompensacyjnej pomiędzy D. a B. („Umowa kompensacyjna”). Umowa kompensacyjna
    pozwoli na wprowadzenie mechanizmu wzajemnej (dwustronnej) korekty rozliczeń,
    umożliwiającego wyrównanie zakładanego pierwotnie poziomu marży i wynagrodzenia D.,
    tj. na podstawie umowy uzgodniony zostanie mechanizm korekty cen transferowych
    mający na celu dostosowanie ogólnej rentowności D. do poziomu zgodnego z zasadą ceny
    rynkowej, zgodnie z obowiązującymi regulacjami w zakresie cen transferowych. Wszystkie
    transakcje realizowane przez D. z innymi podmiotami powiązanymi będą rozliczane po
    cenach rynkowych, a zatem korekta cen transferowych nie odnosi się do istniejących cen
    tych transakcji. Korekta cen transferowych będzie dokonywana raz w roku, po
    zakończeniu roku kalendarzowego, na podstawie wyników finansowych D. ustalonych na
    poziomie EBIT (lub innego wskaźnika finansowego). Jeśli rentowność D. znajdzie się poza
    uzgodnionym zakresem rynkowym, strony uzgodnią odpowiednią korektę. Korekta cen
    transferowych będzie dokonywana w ciągu trzech miesięcy od zamknięcia roku
    finansowego D. Na tej podstawie D. wystawi notę uznaniową lub obciążeniową na rzecz
    B., w zależności od ustalonego kierunku korekty cen transferowych. Dzięki wprowadzeniu
    mechanizmu elastycznej korekty rozliczeń zapewniona zostanie możliwość reagowania na
    zmieniającą się sytuację finansową, co pozwoli na skuteczne wyrównywanie rentowności
    D. Korekta cen transferowych wynikająca z Umowy kompensacyjnej zostanie rozpoznana
    przez D. dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jako korekta cen
    transferowych z art. 11e ustawy o CIT. Jak wskazali Państwo we wniosku w ramach Umowy
    kompensacyjnej nie będziecie świadczyli na rzecz B. żadnych usług w tym usług
    finansowych, ani nie będziecie realizowali dostawy towarów. D. i B. nie są stroną żadnej
    umowy, na podstawie której między tymi podmiotami dochodzi do świadczenia usług,
    dostawy towarów lub jakiejkolwiek innej transakcji. Umowa kompensacyjna będzie
    jedynym źródłem rozliczeń między B. i D. Rozliczenie dokonywane między D. a B. na
    podstawie Umowy kompensacyjnej nie dotyczy kwot z tytułu sprzedaży na rzecz C. lub
    Spółek G. konkretnych usług przez D., nie odnosi się również do konkretnych faktur
    sprzedaży. Przedmiotowe rozliczenie będzie stanowić ogólną korektę dochodowości D.,
    niezwiązaną z konkretnymi usługami świadczonymi przez D. Przedmiotowe rozliczenie nie
    spowoduje obniżenia lub podwyższenia cen usług świadczonych przez D. i nie wpłynie na
    kształtowanie poziomu cen usług.
    Należy zatem stwierdzić, że skoro:
        rozliczenie wyrównania rentowności nie będzie powiązane z konkretną dostawą
        towarów ani świadczeniem usług z konkretnego okresu rozliczeniowego, ani nie
        będzie odnosić się do konkretnych faktur sprzedaży;

        mechanizm wyrównania rentowności obejmie całość działalności D., a wyrównanie
        to będzie miało na celu zapewnienie dochodowości D. na poziomie uzgodnionym z
        zasadą ceny rynkowej, zgodnie z regulacjami dotyczącymi cen transferowych;
        korekta cen transferowych zostanie ustalona na podstawie wyników finansowych
        D. (na poziomie EBIT) i będzie uwzględniała różnicę pomiędzy faktycznym
        poziomem rentowności, a uzgodnionym poziomem rynkowym marży EBIT;
        wprowadzany mechanizm przewiduje dwustronne korekty rozliczeń, co oznacza, że
        w zależności od wyników finansowych, korekta może być realizowana zarówno
        przez Wnioskodawcę na rzecz B., jak i przez B. na rzecz Wnioskodawcy;
    to rozliczenie pomiędzy B. i D. polegające na korekcie rentowności, nie stanowi/nie będzie
    stanowić wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy, podlegającą opodatkowaniu VAT
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 8 ust. 1 ustawy. Korekta rentowności nie
    będzie również stanowiła wynagrodzenia za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również wskazania, czy opisane w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym rozliczenia mogą być dokumentowane notą księgową.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób
    prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze,
    a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie
    dowodowe.
    Z kolei, art. 106j ust. 1 ustawy stanowi, że:
      W przypadku, gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z wyżej wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią
    zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura
    zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę
    korygującą wystawia się m.in. w razie podwyższenia ceny, stwierdzenia pomyłki w cenie,
    stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do
    zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez
    wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w
    celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących
    jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń
    gospodarczych.
    W analizowanej sprawie należy wskazać, że rozliczenia związane z korektą rentowności –
    jak już wyżej stwierdzono – będą pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem
    VAT, tym samym nie będzie podstaw do wystawienia faktury VAT dokumentującej takie
    zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy – faktury są dowodem
    dokumentującym sprzedaż. W związku z tym, przedstawiony przez Państwa sposób
    rozliczeń nie powinien być dokumentowany fakturą VAT, a innym dokumentem
    księgowym, np. notą księgową.
    Zaznaczyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), a nie przepisów dotyczących
    podatku VAT.
    Należy zatem wskazać, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych
    przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku
    od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a
    B. w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym:
        pozostają/będą pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT,
        mogą/będą mogły być dokumentowane notą księgową.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, który
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego oraz zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.