Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-866/08/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-01
Teza: Czy można odliczyć podatek naliczony z faktury za naprawę uszkodzonego w kolizji samochodu?
Słowa kluczowe: naprawa; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odszkodowania; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód ciężarowy; usługi-usługi naprawy i regeneracji-usługi naprawy pojazdów samochodowych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2008 r. (data wpływu 3 października 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 listopada 2008 r. (data wpływu dnia 24 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z naprawą samochodu po wypadku - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 14 listopada 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z naprawą samochodu po wypadku.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiada samochód ciężarowy Mercedes (ujęty w ewidencji środków trwałych), wykorzystywany tylko i wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (świadczenie usług transportowych). Przedmiotowy pojazd nie miał ubezpieczenia dobrowolnego AC, a jedynie obowiązkowe OC i NW. W dniu 21 lipca 2008 r., w wyniku kolizji drogowej, której sprawcą był inny kierujący samochodem osobowym, samochód Pana uległ uszkodzeniu. Serwis wystawił faktury VAT na Wnioskodawcę, który dokonał zapłaty kwoty łącznie z podatkiem od towarów usług. Ubezpieczyciel winnego kolizji odmówił wypłaty kwoty brutto za ww. naprawę. Wypłacono tylko kwotę netto bez podatku, wskazując, że Wnioskodawca, jako podatnik podatku od towarów i usług, może dokonać odliczenia podatku i w ten sposób odzyska pieniądze. Winny z uwagi na fakt, że posiadał ubezpieczenie AC odzyska wszystkie poniesione koszty. Według Wnioskodawcy ubezpieczyciel nie chce uznać całości poniesionych przez niego kosztów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Czy w opisanej sytuacji można odliczyć podatek naliczony z faktury za naprawę uszkodzonego w kolizji samochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie ma On prawa do odliczenia podatku od faktur dotyczących naprawy powypadkowej.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 86 ust. 1 powołanej ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści powołanego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług wykorzystywanych do dokonywania czynności opodatkowanych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów usług przewidują jednak wyjątki, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnia przesłanki upoważniające go do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 88 ust. 1 pkt 2 powoływanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Należy zaznaczyć, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów, bądź usług nie powstaje automatycznie w momencie uznania poniesionych wydatków na towary i usługi za koszt uzyskania przychodów. Fakt, iż dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu jest kwestią odrębną od tego, czy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W pierwszej kolejności bowiem należy dokonać analizy, czy dany zakup towaru, bądź usługi związany jest z transakcjami opodatkowanymi podatnika, a dopiero w drugiej kolejności (jeżeli dany zakup jest związany z czynnościami opodatkowanymi), czy można go uznać za koszt uzyskania przychodu. Zatem jeżeli wydatki poniesione przez podatnika nie są związane z czynnościami opodatkowanymi, fakt uznania ich za koszt uzyskania przychodu jest sprawą drugorzędną i pozostającą bez wpływu na możliwość odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji należy stwierdzić, że podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi i są one kosztami uzyskania przychodu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wykonującym wyłącznie czynności opodatkowane (usługi transportowe). W związku z naprawą samochodu po wypadku otrzymał faktury VAT, które uregulował w całości. Kwota odszkodowania zwrócona została przez ubezpieczyciela tylko w wartości netto.

Należy zauważyć, że poniesione przez Wnioskodawcę wydatki wskazują na ich związek z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę.

Jednak wydatki poniesione na naprawę przedmiotowego samochodu w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, co zostało rozstrzygnięte w interpretacji nr ITPB1/415-536/08/WM z dnia 1 grudnia 2008 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że na mocy art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów usług, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.