Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.387.2022.2.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-09-12
Teza: Czy i w jakim okresie rozliczeniowym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego z wyżej wymienionych faktur.
Słowa kluczowe: duplikat; faktura-faktura VAT; odliczenia-termin odliczenia podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

31 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy kwestii czy i w jakim okresie rozliczeniowym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego z wyżej wymienionych faktur.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 sierpnia 2022 r. (data wpływu – 24 sierpnia 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Związek działa na podstawie art. 64 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Został powołany celem wspólnego wykonywania przez gminy w nim zrzeszone zadań publicznych w postaci przeprowadzenia budowy sieci kanalizacyjnej i wodociągowej oraz realizacji innych przedsięwzięć proekologicznych. Od 1 marca 2006 r. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu (\`(...)\`) marca 2010 r. Związek, jako Zamawiający, zawarł umowę o świadczenie usług pn. "…” z Konsorcjum: Sp. z o.o., , jako Wykonawcą. Przedmiotem umowy było pełnienie funkcji Inżyniera dla zadań w niej wymienionych, a realizowanych przez Zamawiającego. Termin zakończenia umowy z uwzględnieniem zawartych aneksów upływał w dniu (\`(...)\`) grudnia 2015 r. Wypłata wynagrodzenia dokonywana była w częściach, proporcjonalnie do ilości kwartałów przypadających na czas trwania realizacji kontraktów na roboty budowlane.

(\`(...)\`) grudnia 2015 r. Wykonawca wystawił pięć ostatnich faktur tytułem wynagrodzenia za realizację przedmiotu zamówienia, w tym: nr …../2015 na kwotę ….zł, nr …./2015 na kwotę …. zł, nr …../2015 na kwotę ……zł, nr …/2015 na kwotę ….zł oraz nr …..2015 na kwotę …….,00 zł.

Zamawiający, w związku ze zgłaszanymi wcześniej Inżynierowi Kontraktu uchybieniami w realizacji umowy (m. in. niewystarczającym nadzorem nad realizowanymi robotami, niewystarczającą ilością personelu w stosunku do zapisów umowy), które przyczyniły się do wystąpienia nieprawidłowości w trakcie realizacji robót budowlanych i doprowadziły do opóźnień skutkujących niezakończeniem kluczowych robót w okresie kwalifikacji wydatków w ramach przyznanego dofinansowania z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, a tym samym do powstania strat finansowych związanych z utratą dofinansowania, pismem z dnia (\`(...)\`) grudnia 2015 r. zwrócił wyżej wymienione faktury bez księgowania, odmawiając jednocześnie uiszczenia wynikających z nich kwot wynagrodzenia.

### Ostatecznie, z uwagi na brak porozumienia stron, sprawa znalazła swój finał w Sądzie. Wyrokiem z dnia (\`(...)\`) maja 2019 r. Sąd Okręgowy zasądził od Zamawiającego kwotę wynikającą z faktur VAT nr \`(...)\`2015, nr \`(...)\`.2015, nr \`(...)\`.2015 i nr \`(...)\`./2015, tj.z pominięciem faktury VAT nr \`(...)\`../2015. Od wyroku wniesiono apelację, która została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia (\`(...)\`) stycznia 2022 r.

### W dniu (\`(...)\`) stycznia 2022 r. Związek otrzymał od Wykonawcy duplikaty czterech wyżej wymienionych faktur do zapłaty. Tego samego dnia uiścił wynikające z nich należności.

Pismem z 19 sierpnia 2022 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:

\- do dnia dzisiejszego Państwo w ogóle nie dokonali obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur nr \`(...)\`\`(...)\`2015 oraz \`(...)\`..2015, o których mowa we wniosku, w żadnym okresie rozliczeniowym.

Jak wskazano we wniosku: „W związku natomiast z faktem, iż wnioskodawca dotychczas nie uwzględnił przedmiotowych faktur w styczniowej deklaracji (wstrzymując się do czasu ewentualnego potwierdzenia prawidłowości takiego rozwiązania w indywidualnej interpretacji), przysługuje mu prawo złożenia korekty deklaracji podatkowej za styczeń 2022 r, w której kwota podatku należnego zostanie obniżona o wartość podatku VAT naliczonego z duplikatów faktur otrzymanych i zapłaconych w dniu (\`(...)\`) stycznia 2022 r.".

\- Nabyte usługi wykonywane w ramach przedmiotowej umowy o pełnienie funkcji Inżyniera Kontraktu dla robót budowlanych (budowa sieci wod. i kan.) były związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

### Pytanie

Czy i w jakim okresie rozliczeniowym przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego z wyżej wymienionych faktur?

**Państwa stanowisko**

Zdaniem Wnioskodawcy obniżenie kwoty podatku VAT należnego o podatek naliczony wynikający z przedmiotowych faktur winno zostać dokonane w deklaracji za miesiąc styczeń 2022 r., tj. za okres w którym otrzymano duplikaty faktur oraz dokonano zapłaty wynikających z nich należności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa lub ustawa o VAT), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Terminy, w których powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego ustawodawca określił w art. 86 ust. 10-13 ustawy. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie natomiast do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Stosownie natomiast do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług, podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Termin "dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych" do odliczenia podatku jest liczony dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (tj. za pierwszy okres rozliczeniowy, w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia), nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku.

Z kolei zgodnie z art. 106l ust. 1 pkt 1 ustawy:

w przypadku gdy faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie podatnik lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia, wystawia ponownie fakturę:

a) na wniosek nabywcy - zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu podatnika,

b) zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu nabywcy.

Faktura wystawiona ponownie powinna zawierać wyraz "DUPLIKAT" oraz datę jej wystawienia (art. 86 ust. 2 ustawy). Z powyższego wynika, że duplikat faktury jest fakturą ponownie wystawioną przez sprzedawcę na wniosek nabywcy, zawierającą dane z faktury pierwotnej, która uległa zniszczeniu albo zaginęła, opatrzoną wyrazem "duplikat". Duplikat faktury ma moc prawną równą fakturze pierwotnej (duplikat faktury stanowi powtórzenie danych zawartych w fakturze pierwotnej), dokumentuje w ten sam sposób to samo zdarzenie gospodarcze co faktura "pierwotna" i co do zasady, stanowi na równi z nią podstawę do odliczenia podatku naliczonego.

Zatem podatnik powinien odliczyć podatek naliczony na bieżąco lub w deklaracji za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Jeśli tego nie zrobi, może skorygować deklarację podatkową. Jak wyżej wskazano, otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest zrealizowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego przez podatnika - pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków wynikających z art. 86 ustawy. Tym samym duplikat faktury, co do zasady, stanowi podstawę do odliczenia podatku naliczonego - w przypadku, gdy podatnik otrzymał fakturę "pierwotną" - w terminie określonym w art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy jednak, z uwagi na fakt, iż przedmiotowe należności wynikają z faktur wystawionych dnia (\`(...)\`) grudnia 2015 r., a uiszczone zostały dopiero w styczniu 2022 r., zaistniały przesłanki do zastosowania przepisów szczególnych dotyczących rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności uregulowanych w Rozdziale 1a Działu IX ustawy.

Zgodnie art. 89b ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.) w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze (ust. 1).

Na podstawie obowiązującego obecnie przepisu art. 89b ust. 1 ustawy w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części (ust. 4 ww. przepisu ustawy).

Istota regulacji art. 89b ustawy związana jest z zasadą neutralności podatku VAT poprzez uniemożliwienie podatnikowi korzystania z uprawnienia do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w sytuacji, kiedy nie ponosi ciężaru finansowego tego podatku. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Wnioskodawca w styczniu 2022 r. dokonał zapłaty należności z faktury wystawionej w 2015 r., tj. z okresu kiedy ustawa przewidywała powstanie wierzytelności nieściągalnych po upływie 150 dni od terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Pomimo tego, że Wnioskodawca dotychczas nie odliczał podatku naliczonego, to z uwagi na upływ terminu wynikającego z art. 89b ust. 1 ustawy, należność za usługę wyświadczoną przez Kontrahenta stała się wierzytelnością nieściągalną.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Z uwagi na to, że należność z faktur VAT nr \`(...)\`\`(...)\`.2015, wystawionych w dniu (\`(...)\`) grudnia 2015 r., Wnioskodawca uregulował dopiero (\`(...)\`) stycznia 2022 r., (tj. w dniu otrzymania duplikatów tych faktur), to na podstawie art. 89b ust. 4 ustawy, przysługuje mu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z tych dokumentów w deklaracji składanej za styczeń 2022 r.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W związku natomiast z faktem, iż Wnioskodawca dotychczas nie uwzględnił przedmiotowych faktur w styczniowej deklaracji (wstrzymując się do czasu ewentualnego potwierdzenia prawidłowości takiego rozwiązania w indywidualnej interpretacji), przysługuje mu prawo złożenia korekty deklaracji podatkowej za styczeń 2022 r., w której kwota podatku należnego zostanie obniżona o wartość podatku VAT naliczonego z duplikatów faktur otrzymanych i zapłaconych w dniu (\`(...)\`) stycznia 2022 r.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Nadmienić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 ustawy:

nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności.

Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy:

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

W myśl art. 86 ust. 11 ustawy:

jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Z kolei art. 86 ust. 13 ustawy:

stanowi, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

\- nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że prawo do odliczenia podatku naliczonego generalnie skorelowane jest z momentem, w którym podatek VAT należny staje się wymagalny, czyli z momentem powstania obowiązku podatkowego. Jednakże, aby podatnik nabył prawo do odliczenia muszą zostać spełnione jeszcze dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję.

Zatem należy stwierdzić, że odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług – co do zasady – można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:

\- powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

\- doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

\- podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Jeżeli podatnik nie dokonał odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy, to na podstawie art. 86 ust. 11 ustawy będzie mógł dokonać tego odliczenia w trzech następnych okresach rozliczeniowych. Przy czym - co należy podkreślić - termin „trzech następnych okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku będzie liczony dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.

W sytuacji natomiast, gdy podatnik nie odliczył podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy ani w terminie, o którym mowa w art. 86 ust. 11 ustawy - to na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy - będzie mógł zrealizować to prawo poprzez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, tj. za pierwszy okres rozliczeniowy, w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z kolei zgodnie a art. 106l ust. 1 pkt 1 ustawy

w przypadku gdy faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie podatnik lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia, wystawia ponownie fakturę:

a) na wniosek nabywcy - zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu podatnika,

b) zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu nabywcy.

Faktura wystawiona ponownie powinna zawierać wyraz "DUPLIKAT" oraz datę jej wystawienia (art. 106l ust. 2 ustawy).

Z powyższego wynika, że duplikat faktury jest fakturą ponownie wystawioną przez sprzedawcę na wniosek nabywcy, zawierającą dane z faktury pierwotnej, która uległa zniszczeniu albo zaginęła, opatrzoną wyrazem „duplikat”. Duplikat faktury ma moc prawną równą fakturze pierwotnej (duplikat faktury stanowi powtórzenie danych zawartych w fakturze pierwotnej), dokumentuje w ten sam sposób to samo zdarzenie gospodarcze co faktura „pierwotna” i co do zasady, stanowi na równi z nią podstawę do odliczenia podatku naliczonego.

Zatem podatnik powinien odliczyć podatek naliczony na bieżąco lub w deklaracji za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych. Jeśli tego nie zrobi, może skorygować deklarację podatkową. Jak wyżej wskazano, otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest zrealizowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego przez podatnika - pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków wynikających z art. 86 ustawy. Tym samym duplikat faktury, co do zasady, stanowi podstawę do odliczenia podatku naliczonego - w przypadku, gdy podatnik otrzymał fakturę „pierwotną” - w terminie określonym w art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Państwo jako Zamawiający, zawarli umowę o świadczenie usług pn. "…..2" z Konsorcjum jako Wykonawcą. Przedmiotem umowy było pełnienie funkcji Inżyniera dla zadań w niej wymienionych, a realizowanych przez Zamawiającego.

(\`(...)\`) grudnia 2015 r. Wykonawca wystawił pięć ostatnich faktur tytułem wynagrodzenia za realizację przedmiotu zamówienia, w tym: nr (…).

Zamawiający, w związku ze zgłaszanymi wcześniej uchybieniami w realizacji umowy zwrócił wyżej wymienione faktury bez księgowania, odmawiając jednocześnie uiszczenia wynikających z nich kwot wynagrodzenia.

Z uwagi na brak porozumienia stron, sprawa znalazła swój finał w Sądzie. Wyrokiem z dnia (\`(...)\`) maja 2019 r. Sąd Okręgowy zasądził od Zamawiającego kwotę wynikającą z faktur VAT (…) 2015, tj. z pominięciem faktury VAT nr (…)/2015. Od wyroku wniesiono apelację, która została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia (\`(...)\`) stycznia 2022 r.

W niniejszej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy i w jakim okresie rozliczeniowym przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego z wyżej wymienionych faktur.

Mając na uwadze przedstawione opis sprawy oraz stan prawny należy stwierdzić, że skoro wyrokiem z dnia (\`(...)\`) maja 2019 r. Sąd Okręgowy zasądził od Zamawiającego kwotę wynikającą z faktur VAT nr (…) 2015, tj. z pominięciem faktury VAT nr (…) /2015, to należy uznać, że doszło do faktycznego wykonania usług.

Wobec tego nie zachodzą okoliczności powodujące wyłączenie odliczenia podatku naliczonego określone w art. 88 ust. 3a pkt 4a ustawy.

Ponadto z uwagi na to, że należność z tytułu usługi „….”, Państwo uregulowali dopiero w dniu (\`(...)\`) stycznia 2022 r., należy uznać, że w tym miesiącu zaistniały przesłanki do zastosowania przepisów szczególnych dotyczących rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności uregulowanych w Rozdziale 1a Działu IX ustawy.

Zgodnie art. 89b ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.):

w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze (ust. 1).

Od dnia 1 stycznia 2019 r. art. 89b ust. 1 ustawy obowiązuje w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2244).

Zatem na podstawie obowiązującego obecnie przepisu art. 89b ust. 1 ustawy w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy

w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

Istota regulacji art. 89b ustawy związana jest z zasadą neutralności podatku VAT poprzez uniemożliwienie podatnikowi korzystania z uprawnienia do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w sytuacji, kiedy nie ponosi ciężaru finansowego tego podatku. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Zaznaczyć należy, że art. 86 ust. 13 oraz art. 89b ust. 4 ustawy o VAT odnoszą się do dwóch odmiennych sytuacji prawno-podatkowych.

Nie bez znaczenia pozostaje również samo nazewnictwo użyte przez ustawodawcę – w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT mowa jest o „obniżeniu kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego” natomiast art. 89b ust. 4 ustawy o VAT odnosi się do „zwiększenia kwoty podatku naliczonego” oraz fakt, że oba przepisy znajdują się w różnych rozdziałach ustawy o VAT (tj. w rozdziale 1 - Odliczenie i zwrot podatku, Działu IX oraz w rozdziale 1a - Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności, Działu IX) bez żadnego bezpośredniego odesłania w zakresie zastosowania przepisu art. 86 ust. 13 ustawy o VAT do sytuacji normowanych przez art. 89b ustawy o VAT. 

Art. 86 ust. 13 nie powinien wpływać na stosowanie art. 89b ust. 4 ustawy o VAT - tj. ograniczać możliwość stosowania art. 89b ust. 4 ustawy o VAT w zależności od długości okresu jaki upłynął od momentu, w którym pierwotnie powstało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Państwo w styczniu 2022 r. dokonali zapłaty należności z faktur wystawionych (\`(...)\`) grudnia 2015 r., tj. z okresu kiedy ustawa przewidywała powstanie wierzytelności nieściągalnych po upływie 150 dni od terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Pomimo tego, że Państwo dotychczas nie odliczyli podatku naliczonego, to z uwagi na upływ terminu wynikającego z art. 89b ust. 1 ustawy, należność za usługę wyświadczoną przez Kontrahenta stała się wierzytelnością nieściągalną.

Z uwagi na to, że należność z faktur wystawionych (\`(...)\`) grudnia 2015 r. została uregulowana dopiero (\`(...)\`) stycznia 2022 r., to na podstawie art. 89b ust. 4 ustawy Państwu przysługuje prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w deklaracji składanej za styczeń 2022 r.

Prawo do odliczenia w ww. okresie mogą Państwo zrealizować, bowiem (\`(...)\`) stycznia 2022 r. Państwo otrzymali duplikaty faktur oraz tego samego dnia uiścili Państwo kwoty wynikające z tych fraktur.

Wobec tego mogą Państwo dokonać zwiększenia kwoty podatku naliczonego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym zostały wypełnione wszystkie przesłanki uprawniające Państwa do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w zw. z art. 89b ust. 4 ustawy.

Wobec tego, jeżeli w deklaracji za styczeń 2022 r. Państwo nie wykazali kwoty podatku naliczonego z ww. duplikatów faktur, posiadają Państwo prawo do złożenia korekty takiej deklaracji.

Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musicie się Państwo zastosować do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).