Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-789/13-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-09
Teza: w zakresie stawki podatku dla usług betoniarskich
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; roboty-roboty budowlane; stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 06.08.2013 r. (data wpływu 08.08.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.08.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji betonu (PKD 23.63.Z), sprzedaży hurtowej materiałów budowlanych (PKD 46.73.Z). Usługę produkcji betonu świadczy kompleksowo zarówno na rzecz osób fizycznych jak i dla firm. Usługa polega na przyjęciu zamówienia na produkcję betonu, dostarczenia go na miejsce wykonania usługi (teren budowy) i wypompowania masy betonowej na odpowiednie odległości i wysokości. Masa betonowa wylewana jest we wskazanych przez klienta miejscach, to jest elementach konstrukcyjnych powstającego budynku (szalunkach, ławach fundamentalnych, stropach, filarach itp.). Pompowanie i wylewanie betonu we wskazane miejsca wymaga użycia specjalnego sprzętu, pompy obsługiwanej przez wykwalifikowanego operatora. Przy składaniu zamówienia klient informuje na co zostanie zużyty zamówiony beton np. na budowę domu czy budynku wielorodzinnego. Jeśli jest to budowa domu dodatkowo podpisuje oświadczenie o treści „Oświadczam, że zgodnie z posiadaną przeze mnie dokumentacją, powierzchnia mieszkania / domu wynosi mniej niż 150/300 m kw. Jestem świadom, iż w przypadku podania informacji nie zgodnej z prawdą, mogę zostać obciążony wyższą stawką podatku VAT.”

Transport masy betonowej do miejsca wykonania usługi odbywa się przy pomocy betonomieszarki, które Wnioskodawca posiada na wyposażeniu firmy, a beton wyprodukowany przy użyciu wyspecjalizowanego sprzętu obsługiwanego przez wykwalifikowanych operatorów. Usługa świadczona jest w związku z budową, remontem lub przebudową budynków lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a - 12c ustawy o VAT to jest budynków mieszkalnych zaliczanych do grupowania PKB 111 i 113 przy powierzchni nie przekraczającej 300 m2, a w budynkach wielorodzinnych - powierzchnia lokali nie przekracza 150 m2. Usługa świadczona jest na podstawie umowy zawartej z Klientem lub na podstawie zamówienia, w którym wskazany jest szczegółowo zakres usługi, termin jej wykonania oraz wysokość wynagrodzenia. Wykonanie usługi potwierdzane jest protokołem i wystawieniem faktury za wykonaną usługę (jedna pozycja na fakturze i jedna kwota). Wynagrodzenie za wykonanie usługi obejmuje łącznie wynagrodzenie za: materiał wykorzystany do wykonania usługi (masy betonowej i ewentualnie innych zużytych materiałów), transport masy betonowej na miejsce wykonania usługi, wykonanie pompowania i wylania masy betonowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca prawidłowo postępuje, wykonując opisany stan faktyczny kompleksowej usługi budowlanej, na którą składa się: wyprodukowanie masy betonowej w ilości zamówionej przez klienta, transport jej na miejsce wykonania usługi, pompowanie masy betonowej na odpowiednie odległości i wysokości i jej wylanie we wskazane przez klienta miejsca, tj. elementach konstrukcyjnych powstającego budynku (szalunkach, ławach fundamentalnych, stropach, filarach etc.), opodatkowując jedną stawką podatku VAT wynoszącą 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca usługę wykonuje zgodnie z zawartą z klientem umową lub zleceniem, w sytuacji gdy jest ona wykonywana w ramach budowy, remontu lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 4l ust. 12a - 12c ustawy o podatku VAT Wnioskodawca uważa, że może zostać opodatkowana jedną stawką podatku VAT wynoszącą 8%. Zachowując szczególną ostrożność Wnioskodawca prosi klientów o podpisanie oświadczenia o wielkości budynku lub lokalu. Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (8%) Wnioskodawca stosuje w myśl ust. 12 wskazanego artykułu - do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkalnym zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w PKOB w dziale ex 1264 wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: a) budynków mieszkalnych, których pow. użytkowa przekracza 300 m2, b) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W myśl zaś ust. 12c powołanego art., w przypadku budownictwa mieszkaniowego o pow. przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi pow. użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej pow. użytkowej.

Przepisy ustawy o podatku VAT nie definiują pojęć: budowa, remont, modernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że na gruncie art. 41 ust. 2, 12,12 i 12b ustawy o podatku VAT, zarówno do dostawy jak i świadczenia usług budowlanych wykonywanych (w ramach budowy, remonty, przebudowy) na rzecz budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym jest możliwość stosowania obniżonej stawki 8%. Opodatkowanie zarówno usługi jak i materiałów jedną stawką uwarunkowane jest zakresem w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza, ale przede wszystkim przedmiotem umowy zawartej z klientem. To strony w umowach cywilnoprawnych określają bowiem, co jest przedmiotem sprzedaży takie stanowisko prezentuje m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 28.04.2012r. IBPP2/443-85/12/RSz, czy Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 25.07.2012 r. Przedmiotem sprzedaży jest kompleksowa usługa budowlana (obejmująca wyprodukowanie, dostarczenie masy betonowej, jej transport, pompowanie oraz wlewanie we wskazanych przez klienta miejscach, to jest elementach konstrukcyjnych powstającego budynku - szalunkach, ławach fundamentowych, stropach i dlatego nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów składających się na tę usługę do odrębnej sprzedaży. W takim przypadku, obrotem jest kwota uzgodniona za wykonanie całej usługi bez względu na jej poszczególne elementy (materiał, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia) (por. m.in. inter. indyw. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18.12.2012 IBPP2/443-965/12/WN. Zastosowanie jednej stawki uwarunkowane jest również specyfiką wykonywanych czynności i wiąże się z ustaleniem, która czynność jest świadczeniem głównym a które czynności mają charakter pomocniczy.

W ocenie Wnioskodawcy świadczeniem głównym jest usługa budowlana polegająca na produkcji masy betonowej, pompowaniu jej na odpowiednie odległości i wysokości i wylaniu we wskazane miejsce przez klienta, zrealizowana w budynkach spełniających wymogi budownictwa społecznego określone w art. 41 ust. 12a i 12b ustawy. Transport i użycie wyprodukowanej masy, stanowiące element usługi, należy uznać jako czynności pomocnicze do zrealizowania świadczenia zasadniczego jakim jest usługa pompowania i wylewania masy betonowej (tak uznał np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 07.09.2012 IPPP2/443-824/122-4/BH tak też Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dn. 26.04.12 IBPP2/443-85/12/RSz).

Stanowisko Wnioskodawcy w kwestii dopuszczalności opodatkowania jedną stawką VAT wynoszącą 8% znajduje również potwierdzenie w ugruntowanym stanowisku Ministra Finansów wyrażonym m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych Dyrektorów Izb Skarbowych: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 11.06.2013 IPTPP1/443-256/13-2/RG, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach z dn.18 grudnia 2012 IBPP2/443-965/12/WN, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2012 IBPP2/443-85/12/RSz, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18.05.12 IBPP2/443-162/12/AM, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25.07.12 ILPP1/443-440/12-4/AW, Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 01.02.2011 ITPP2/443-1132/10/EB.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177 poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 5a ww. ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w Załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8 %.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ustawodawca zatem wyraźnie wskazał, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12 ustawy, ustawa o podatku od towarów i usług odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.).

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowych, 113 – zbiorowego zamieszkania.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykułu przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Modernizacja to „unowocześnienie i usprawnienie czegoś”- według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji betonu (PKD 23.63.Z), sprzedaży hurtowej materiałów budowlanych (PKD 46.73.Z). Usługę produkcji betonu Wnioskodawca świadczy kompleksowo zarówno na rzecz osób fizycznych jak i dla firm. Usługa polega na przyjęciu zamówienia na produkcję betonu, dostarczenia go na miejsce wykonania usługi (teren budowy) i wypompowania masy betonowej na odpowiednie odległości i wysokości. Masa betonowa wylewana jest we wskazanych przez klienta miejscach, to jest elementach konstrukcyjnych powstającego budynku (szalunkach, ławach fundamentalnych, stropach, filarach itp.). Pompowanie i wylewanie betonu we wskazane miejsca wymaga użycia specjalnego sprzętu, pompy obsługiwanej przez wykwalifikowanego operatora. Przy składaniu zamówienia klient informuje na co zostanie zużyty zamówiony beton np. na budowę domu czy budynku wielorodzinnego. Jeśli jest to budowa domu dodatkowo podpisuje oświadczenie o treści „Oświadczam, że zgodnie z posiadaną przeze mnie dokumentacją, powierzchnia mieszkania / domu wynosi mniej niż 150/300 m kw. Jestem świadom, iż w przypadku podania informacji nie zgodnej z prawdą, mogę zostać obciążony wyższą stawką podatku VAT.” Usługa świadczona jest w związku z budową, remontem lub przebudową budynków lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a - 12c ustawy o VAT to jest budynków mieszkalnych zaliczanych do grupowania PKOB 111 i 113 przy powierzchni nie przekraczającej 300 m2, a w budynkach wielorodzinnych - powierzchnia lokali nie przekracza 150 m2. Usługa świadczona jest na podstawie umowy zawartej z Klientem lub na podstawie zamówienia, w którym wskazany jest szczegółowo zakres usługi, termin jej wykonania oraz wysokość wynagrodzenia. Wykonanie usługi potwierdzane jest protokołem i wystawieniem faktury za wykonaną usługę (jedna pozycja na fakturze i jedna kwota). Wynagrodzenie za wykonanie usługi obejmuje łącznie wynagrodzenie za: materiał wykorzystany do wykonania usługi (masy betonowej i ewentualnie innych zużytych materiałów), transport masy betonowej na miejsce wykonania usługi, wykonanie pompowania i wylania masy betonowej.

Wątpliwości Wnioskodawcy związane są z możliwością zastosowania 8% stawki VAT w stosunku do całej usługi polegającej na wyprodukowaniu masy betonowej, dostarczeniu go na miejsce wykonania usługi oraz wylaniu tego betonu do fundamentów, stropów lub innych elementów budynków zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W tym miejscu wskazać należy, iż zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów, wykorzystywanych do wykonania tej usługi uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą.

W sytuacji gdy mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym – świadczeniem dwóch lub więcej usług, tak ściśle ze sobą powiązanych, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT. Zdarzenie to należy traktować jako jednolite świadczenie, w którym kilka elementów należy uznać za konstytutywne do świadczenia głównego. Zatem, należy ustalić charakter świadczonej usługi, a tym samym zidentyfikować dominujące składniki danego świadczenia.

Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę, czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT (budowa obiektów budowlanych lub ich części, roboty budowlane) oraz czy budynek mieszkalny zaliczony jest do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Wobec powyższego jeżeli przedmiotem sprzedaży ma być konkretna usługa nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które złożyły się na tę usługę i opodatkować ich osobno, ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę a nie elementy (koszty).

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej całe świadczenie kompleksowe podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Opodatkowanie pozostałych świadczeń, składających się na świadczenie kompleksowe, podlega takim samym regulacjom, jakim podlega świadczenie główne.

Pogląd taki wyrażony został w orzeczeniu TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd. W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej”.

Stosowanie tych samych zasad opodatkowania do usługi zasadniczej oraz usług pomocniczych dotyczy również stawki VAT. Oznacza to, że całe świadczenie kompleksowe podlega opodatkowaniu taką stawką VAT, jaka jest właściwa dla świadczenia podstawowego. Stawka VAT dla świadczeń pomocniczych „podąża” za stawką VAT dla świadczenia podstawowego.

W przypadku świadczenia usług, opisanych we wniosku, mamy do czynienia z jedną kompleksową usługą, która obejmuje świadczenie podstawowe, usługę budowlaną - zabetonowanie wskazanych przez klienta elementów (fundamenty, stropy, filary, itp.) budynku, czy lokalu mieszkalnego - wykonaną w budynkach i lokalach mieszkalnych spełniających wymogi budownictwa społecznego określone w art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o VAT. Transport i wylanie masy betonowej należy uznać, jako czynności pomocnicze do zrealizowania świadczenia zasadniczego.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego pozwala zatem stwierdzić, że przedmiotem opodatkowania jest skategoryzowana usługa, nie zaś zbiór wyodrębnionych w jej ramach usług.

Skoro przedmiotem sprzedaży jest usługa polegająca na zabetonowaniu wskazanych przez klienta elementów budynku, czy lokalu mieszkalnego, wytworzonym betonem przy użyciu wyspecjalizowanego sprzętu, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Ponadto podkreślić należy, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy oraz powołany stan prawny stwierdzić należy, że skoro preferencyjna, tj. 8% stawka podatku VAT ma zastosowanie do czynności enumeratywnie wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, tj. dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, to do całej wartości usług betoniarskich wykonywanych w bryle budynków mieszkalnych i lokalach mieszkalnych, spełniających wymogi budownictwa społecznego określone w art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o VAT, zastosowanie będzie miała 8% stawka podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.