Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1207/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-27
Teza: W zakresie zwolnienia od podatku dla nabywanych wyrobów węglowych
Słowa kluczowe: węgiel; zakład-zakład energochłonny; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2014 r. (data wpływu 8 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku dla nabywanych wyrobów węglowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku dla nabywanych wyrobów węglowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Grupa O. SA (dalej: G. lub Spółka) prowadzi działalność w zakresie produkcji cementu oraz innych materiałów budowlanych. W ramach prowadzonej działalności G. nabywa i zużywa wyroby węglowe na cele opałowe, które wykorzystuje:

*   w instalacjach służących do produkcji cementu (piece do wypału klinkieru), oraz
*   w kotłowni zakładowej w zakładzie Spółki w K.

W odniesieniu do wyrobów węglowych zużywanych w instalacjach służących bezpośrednio do produkcji cementu, na podstawie art. 31a ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.; dalej: ustawa), Spółka korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego w związku ze zużywaniem wyrobów węglowych w procesach mineralogicznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Spółka posiada wdrożony System Zarządzania Środowiskowego (dalej także „System” lub „SZŚ"), który jest zgodny z wymaganiami normy ISO 14001:2004. Zgodność posiadanego przez Spółkę systemu z wymaganiami normy ISO 14001 została potwierdzona certyfikatem wydanym przez niezależną od Spółki jednostkę certyfikującą, która posiada w tym zakresie akredytację instytucji zrzeszonej w IAF (International Accreditation Forum), której członkiem jest również Polskie Centrum Akredytacji (PCA). Uzyskany przez Spółkę certyfikat ma określoną datę ważności (obecny jest ważny do 24 czerwca 2017 r.), a jego przedłużenie uwarunkowane jest uzyskaniem pozytywnego wyniku audytu przeprowadzonego przez uprawnioną jednostkę certyfikującą.

Spółka w ramach Systemu Zarządzania Środowiskowego prowadzi m.in. takie działania jak: identyfikacja i ocena aspektów środowiskowych prowadzonej działalności, wyznaczanie celów dla aspektów znaczących, ustalanie i egzekwowanie zasad postępowania w takich obszarach jak gospodarka substancjami chemicznymi, gospodarka odpadami, emisja zanieczyszczeń, gospodarka wodno-ściekowa, monitoring realizacji planów i celów w zakresie aspektów środowiskowych, okresowe oceny zgodności z wymogami prawnymi, regularne pomiary parametrów istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska, regularne audyty Systemu w zakresie zgodności z wymaganiami normy ISO 14001:2004 oraz weryfikacji czy działania prowadzone są zgodnie z wdrożonymi procedurami i identyfikacji możliwości udoskonalenia Systemu, identyfikacja niezgodności z wymaganiami Systemu i ich korygowanie, a także działania zapobiegające powstaniu niezgodności w przyszłości. Wyżej wymienione działania prowadzone są w stosunku do wszystkich obszarów działania Spółki mających wpływ na środowisko, w tym również w odniesieniu do kotłowni zakładowej w zakładzie Spółki w K. z uwagi na emisję zanieczyszczeń w wyniku spalania w niej wyrobów węglowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wdrożony przez Spółkę System Zarządzania Środowiskowego, którego zgodność z wymaganiami normy ISO 14001:2004 została potwierdzona certyfikatem wydanym przez akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą, uprawnia Spółkę do zastosowania zwolnienia z akcyzy, określonego w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy, do wyrobów węglowych nabywanych i zużywanych przez Spółkę w instalacjach objętych Systemem Zarządzania Środowiskowego, w tym także kotłowni zakładowej w zakładzie w K.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spółka stoi na stanowisku, iż w związku z wdrożeniem w Spółce Systemu Zarządzania Środowiskowego zgodnego z wymaganiami normy ISO 14001:2004, audytowanego i certyfikowanego przez akredytowaną w tym zakresie niezależną jednostkę certyfikacyjną, wyroby węglowe nabywane przez nią na cele opałowe w celu zużycia w instalacjach objętych tych systemem, w tym w opisanej w stanie faktycznym kotłowni zakładowej w K, korzystają ze zwolnienia określonego w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. b Dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (dalej: Dyrektywa Energetyczna):

„Pod warunkiem że minimalne poziomy opodatkowania przewidziane w niniejszej dyrektywie są przestrzegane średnio przez wszystkie przedsiębiorstwa, Państwa Członkowskie mogą stosować obniżki podatku do zużycia produktów energetycznych wykorzystywanych do ogrzewania lub dla celów art. 8 ust. 2 lit. b) i c) oraz do energii elektrycznej w następujących przypadkach:

b) w przypadku gdy zostały zawarte porozumienia z przedsiębiorstwami lub związkami przedsiębiorstw, lub w przypadku gdy wprowadzone zostały w życie systemy zezwoleń handlowych lub równoważne uzgodnienia, o ile prowadzą one do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.”

W odniesieniu do wyrobów węglowych polski ustawodawca implementował ww. zwolnienie do krajowego porządku prawnego w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych przez podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Norma ISO 14001 definiuje podstawowe wymagania w odniesieniu do systemu zarządzania środowiskowego i jest instrumentem wspomagającym świadome oddziaływanie ekologiczne przedsiębiorstwa z korzyścią dla środowiska.

Wskazana norma ISO określa wymagania umożliwiające sformułowanie polityki i celów z uwzględnieniem wymogów prawnych i informacji o aspektach środowiskowych. System Zarządzania Środowiskowego ma na celu przede wszystkim uporządkowanie i ujednolicenie działań na rzecz ochrony środowiska. Powyższe oznacza, że system ISO 14001 ma na celu wprowadzanie takich rozwiązań w danym podmiocie, które ograniczą negatywne oddziaływanie na środowisko. Taki cel mają opisane w stanie faktycznym działania podejmowane przez Spółkę w ramach Systemu Zarządzania Środowiskowego. System ten, jako zgodny z normą ISO 14001:2004 należy zatem uznać za system prowadzący do osiągnięcia celów dotyczących ochrony środowiska lub podwyższenia efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy.

W oparciu o wdrożony System Zarządzania Środowiskowego Spółka może korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego w tych instalacjach, które objęte są procedurami i działaniami prowadzonymi i audytowanymi w ramach tego Systemu. W szczególności, ze zwolnienia korzystają wyroby węglowe zużywane w kotłowni zakładowej w zakładzie Spółki w K. z uwagi na to, że Spółka objęła ją działaniami prowadzonymi w ramach SZŚ, w tym m.in. prowadzi monitoring emisji zanieczyszczeń oraz wyznacza i realizuje cele i zadania związane z dostosowaniem działalności kotłowni do nowych zaostrzonych standardów emisyjnych.

Wprawdzie ustawodawca nie uregulował w sposób precyzyjny warunków skorzystania z powyższego zwolnienia, niemniej, zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych oraz orzecznictwem sądów administracyjnych, za systemy uprawniające do zwolnienia wyrobów węglowych z podatku akcyzowego w oparciu o przepis art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy uznawane są m. in.:

*   Europejski System Handlu Emisjami (EU ETS),
*   System Ekozarządzania i Audytu (EMAS),
*   System Zarządzania Środowiskowego oparty na normie ISO 14001.

Certyfikacją systemów zarządzania środowiskowego opartych na normie ISO 14001 zajmują się wyspecjalizowane podmioty, które z kolei uzyskują akredytację wyznaczonych w tym celu na poziomie krajowym instytucji akredytacyjnych. Na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r., Nr 138, poz. 935 ze zm.), Minister Gospodarki powołał Polskie Centrum Akredytacji (PCA) jako podmiot upoważniony do akredytacji jednostek oceniających zgodność oraz sprawujący nadzór nad akredytowanymi jednostkami, włączając w to nadzór nad audytami przeprowadzonymi przez te jednostki. Zakres działalności akredytacyjnej obejmuje m.in. certyfikację systemów zarządzania środowiskowego według normy PN-EN ISO 14001.

PCA jest członkiem IAF. „IAF, the International Accreditation Forum, Inc., jest międzynarodową organizacją zrzeszającą jednostki akredytujące, prowadzące akredytację jednostek certyfikujących systemy zarządzania, wyroby i osoby, a także inne zainteresowane strony, związane z oceną zgodności w tym zakresie. Członkami IAF są uznane krajowe jednostki akredytujące z całego świata, przedstawiciele przemysłu, przedstawiciele akredytowanych jednostek certyfikujących. Do podstawowych zadań IAF należy rozwój światowego programu oceny zgodności, promującego usuwanie technicznych barier w handlu, a także wspieranie handlu, zgodnie z polityką Światowej Organizacji Handlu (World Trade Organization).

Jest to możliwe dzięki utworzeniu Porozumienia o Wielostronnym Uznawaniu IAF (IAF Multilateral Recognition Arrangement - IAF MLA), opartego na równoważności programów akredytacji prowadzonych przez zrzeszone w IAF jednostki akredytujące, weryfikowanego w ramach wzajemnej oceny tych jednostek (peer-evaluation). \[\`(...)\`\] W związku z tym, że akredytacja jest coraz częściej wykorzystywana przez rządy krajów oraz przez rynek jako przejrzyste i niezależne narzędzie do oceny kompetencji jednostek oceniających zgodność, rolą IAF jest zapewnienie technicznych podstaw dla międzynarodowego uznawania kompetencji jednostek akredytowanych przez jej członków - w myśl zasady „raz badany lub certyfikowany - wszędzie akceptowany” (informacje zawarte na stronie: www.pca.gov.pl).

PCA jako członek IAF zawarła Porozumienie o Wielostronnym Uznawaniu (IAF Muitilateral Recognition Arrangement), na podstawie którego zobowiązała się do uznawania certyfikatów wydanych przez podmioty akredytowane przez innych członków powyższego porozumienia zrzeszonych w IAF. W związku z powyższym, posiadany przez Spółkę certyfikat potwierdzający zgodność Systemu Zarządzania Środowiskowego z normą ISO 14001:2004, wystawiony przez jednostkę certyfikacyjną posiadającą akredytację instytucji zrzeszonej w IAF, należy uznać za równoważny certyfikatowi wystawionemu przez jednostkę certyfikującą akredytowaną przy PCA.

Uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego w związku z posiadaniem wdrożonego systemu zarządzania środowiskowego, opartego na normie ISO 14001:2004, zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP3/443-472/14-2/SM z dnia 6 sierpnia 2014 r., interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy nr ITPP3/443-631a/13/JK z dnia 27 marca 2014 r. oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi nr IPTPP3/443A-60/13-2/KK z dnia 15 stycznia 2014 r.

Ponadto, w dniu 18 listopada 2014 r. Rada Ministrów przyjęła założenia do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw. W założeniach tych doprecyzowano pojęcie systemu prowadzącego do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym (w odniesieniu do wyrobów węglowych) oraz art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym (w odniesieniu do wyrobów gazowych) poprzez wskazanie, iż zalicza się do nich m.in. system zarządzania środowiskowego, potwierdzony przez niezależną i uprawnioną w tym zakresie jednostkę akredytującą, certyfikatem ISO 14001:2004. Powyższe potwierdza, że także zdaniem Ministerstwa Finansów wdrożenie systemu zarządzania środowiskowego, zgodnego z normą ISO 14001:2004, wypełnia przesłanki zastosowania przez państwa członkowskie UE zwolnienia z akcyzy, o którym mowa w art. 17 Dyrektywy Energetycznej, i które implementowano do krajowego porządku prawnego w ww. przepisach ustawy o podatku akcyzowym.

Reasumując, z uwagi na wdrożenie Systemu Zarządzania Środowiskowego zgodnego z normą ISO 14001:2004, potwierdzonego ważnym certyfikatem wydanym przez akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą, Spółka spełnia wymogi określone w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy, a tym samym jest uprawniona do skorzystania na tej podstawie ze zwolnienia od podatku akcyzowego w stosunku do wyrobów węglowych używanych przez Spółkę w instalacjach objętych tym systemem, w tym także w kotłowni zakładowej w K.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwaną dalej „ustawą” (Dz. U. z 2014 r., poz. 752), ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, określenie „wyroby akcyzowe” oznacza - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1a) ustawy, użyte w ustawie określenie „wyroby węglowe” oznacza - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

Zgodnie z treścią wskazanego załącznika, do wyrobów akcyzowych zalicza się:

*   węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowane do kodu CN 2701 (poz. 19 załącznika),
*   węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2702 (poz. 20 załącznika),
*   koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2704 00 (poz. 21 załącznika).

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3.  import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4.  użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5.  użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:
    1.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,
    2.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    3.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;
6.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
7.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwo domowe, organ administracji publicznej, jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawyz dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobek i klub dziecięcy, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. nr 45, poz. 235, z późn. zm.), podmiot leczniczy,o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217), jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, o której mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r.poz. 182, ze zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.z 2010 r. nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej;
8.  przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe;
9.  przez podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności Spółka nabywa i zużywa wyroby węglowe na cele opałowe, które wykorzystuje w instalacjach służących do produkcji cementu oraz w kotłowni zakładowej w zakładzie Spółki w K. W odniesieniu do wyrobów węglowych zużywanych w instalacjach służących bezpośrednio do produkcji cementu, na podstawie art. 31a ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym, Spółka korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego w związku ze zużywaniem wyrobów węglowych w procesach mineralogicznych. Spółka posiada wdrożony System Zarządzania Środowiskowego, który jest zgodny z wymaganiami normy ISO 14001:2004. Zgodność posiadanego przez Spółkę systemu z wymaganiami normy ISO 14001 została potwierdzona certyfikatem wydanym przez niezależną od Spółki jednostkę certyfikującą, która posiada w tym zakresie akredytację instytucji zrzeszonej w IAF (International Accreditation Forum), której członkiem jest również Polskie Centrum Akredytacji (PCA). Uzyskany przez Spółkę certyfikat jest ważny do 24 czerwca 2017 r., a jego przedłużenie uwarunkowane jest uzyskaniem pozytywnego wyniku audytu przeprowadzonego przez uprawnioną jednostkę certyfikującą. Działania w ramach Systemu Zarządzania Środowiskowego prowadzone są w stosunku do wszystkich obszarów działania Spółki mających wpływ na środowisko, w tym również w odniesieniu do kotłowni zakładowej w zakładzie Spółki w K. z uwagi na emisję zanieczyszczeń w wyniku spalania w niej wyrobów węglowych.

Wątpliwości spółki dotyczą kwestii czy wdrożony przez Spółkę System Zarządzania Środowiskowego, którego zgodność z wymaganiami normy ISO 14001:2004 została potwierdzona certyfikatem wydanym przez akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą, uprawnia Spółkę do zastosowania zwolnienia z akcyzy, określonego w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy, do wyrobów węglowych nabywanych i zużywanych przez Spółkę w instalacjach objętych ww. systemem, w tym także kotłowni zakładowej w zakładzie w K.

Kluczowym zagadnieniem w kontekście wątpliwości przedstawionych przez Spółkę, jest ustalenie zakresu zwolnienia od podatku określonego w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym.

Należy zauważyć, że ww. zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Dla jego zastosowania bowiem konieczne jest spełnienie podstawowej przesłanki przedmiotowej, tj. zużycie wyrobów węglowych w sposób prowadzący do osiągnięcia celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Jednakże spełnienie powyższego, zgodnie z treścią przepisu, może nastąpić jedynie poprzez wprowadzenie przez podmiot ubiegający się o zwolnienie odpowiedniego sytemu (przesłanka podmiotowa). Ustawodawca nie sprecyzował jednak, jakie systemy spełniają powyższe wymagania.

Przez system należy rozumieć uporządkowany układ elementów, pomiędzy którymi zachodzą określone relacje, tworzące pewną całość (Język polski. Współczesny słownik języka polskiego, pod red. Bogusław Dunaj, Warszawa 2007, t. 2, s. 1757). Nie każdy tego typu układ elementów może być systemem w rozumieniu analizowanego przepisu. Musi on, co wynika wprost z brzmienia przepisu, prowadzić do osiągania jasno sprecyzowanych celów. Jak wskazano wcześniej, przy interpretowaniu danego przepisu prawa należy mieć na względzie to, co ustawodawca chciał przez dane stwierdzenia osiągnąć. Pomocne w tym względzie jest odwołanie się do regulacji funkcjonujących w Unii Europejskiej, które zostały implementowane do krajowego porządku prawnego, w tym m. in. w postaci omawianego przepisu.

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania wyrobów węglowych określa Dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 ze zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Regulacja ta określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Poszczególne państwa Unii Europejskiej (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień. W związku z powyższym wszystkie przepisy dotyczące zwolnień od podatku muszą być interpretowane ściśle.

Stosownie do treści art. 17 ww. dyrektywy, możliwe jest stosowanie zwolnienia od podatku, „w przypadku gdy wprowadzone zostały w życie systemy zezwoleń handlowych lub równoważne uzgodnienia, o ile prowadzą one do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej”.

Analiza powyższego zapisu prowadzi wprost do wniosku, że podmioty zamierzające korzystać z powyższego zwolnienia muszą uzyskać odpowiednie zezwolenie lub też dokonać określonych uzgodnień. Każda z tych sytuacji zakłada istnienie zewnętrznego podmiotu. Co więcej podmiotu posiadającego uprawnienia kontrolne.

Zatem zwolnienie określone w art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy jest zwolnieniem udzielanym podmiotom ze względu na przeznaczenie - osiąganie celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Analiza językowa ww. przepisu, uwzględniająca wykładnię prounijną, prowadzi do wniosku, że zwolnienie to podlega kontroli państwowej (w tym również kontroli sprawowanej przez podmioty „upoważnione” przez państwo), mającej na celu przede wszystkim wyeliminowanie ewentualnych nadużyć, aby nie doprowadziły one do naruszenia konkurencji. Tym samym nie każdy system, rozumiany jako uporządkowany układ elementów, pomiędzy którymi zachodzą określone relacje, tworzące pewną całość, jest systemem uprawniającym dany podmiot do stosowania zwolnienia od podatku.

Ministerstwo Gospodarki powołało na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935, z późn. zm.) państwową osobę prawną - Polskie Centrum Akredytacji (PCA) - upoważnioną do akredytacji jednostek oceniających zgodność oraz sprawującą nadzór nad akredytowanymi jednostkami, włączając w to nadzór nad audytami przeprowadzanymi przez te jednostki. Zakres działalności akredytacyjnej obejmuje m.in. certyfikację systemów zarządzania środowiskowego wg normy PN-EN ISO 14001.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że po wprowadzeniu w Spółce Systemu Zarządzania Środowiskowego, potwierdzonego certyfikatem 14001:2004 wydanym przez uprawnioną jednostkę certyfikującą, wyroby węglowe zużywane do celów opałowych w instalacjach objętych tym systemem, będą mogły korzystać ze zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 31a ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.