Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-636/12-4/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-10-04
Teza: Należy stwierdzić, iż nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 1990 r., co oznacza, iż pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynął z końcem 1995 r. Tym samym sprzedaż działki po tej dacie nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: darowizna; grunty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 30.07.2012 r. (data wpływu 02.08.2012 r.) oraz piśmie z dnia 24.09.2012 r. (data nadania 24.09.2012 r., data wpływu 26.09.2012 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 18.09.2012 r. Nr IPPB4/415-636/12-2/JK2 (data nadania 18.09.2012 r., data doręczenia 21.09.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.08.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/415-636/12-2/JK2 z dnia 18.09.2012 r. (data nadania 18.09.2012 r., data doręczenia 21.09.2012 r.), tut. Organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 24.09.2012 r. (data nadania 24.09.2012 r., data wpływu 26.09.2012 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie darowizny zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 15.11.1990 r. Michalina K. (matka Wnioskodawczyni) i Jan O. przekazali nieruchomość niezabudowaną o pow. 92 ary 98 m2 położoną w W. zapisanej jako działka Nr ZZZ. Matka Wnioskodawczyni darowała swoim dzieciom, natomiast Jan O. darował swoim siostrzeńcom: Wnioskodawczyni i Zbigniewowi K. całe swoje udziały: czyli po 1/6 części każdemu z nich opisaną ww. niezabudowaną działkę. Wystąpiono o założenie księgi wieczystej, gdzie jako współwłaścicieli wpisano Wnioskodawczynię, Zbigniewa K. oraz Mariana O. po 1/3 części każde z nich. W 2004 roku Sąd Rejonowy Wydział Cywilny przychylił się do wydania postanowienia o zniesieniu współwłasności dla części Mariana O. (wystąpiły spadkobierczynie – córki). Współwłasność od tego momentu stanowią Wnioskodawczyni i Zbigniew K. dla nieruchomości 1/1 o pow. 6089 m2. Na wniosek właścicieli wystąpiono o warunki zabudowy na tę działkę i otrzymano na nią decyzję z dnia 25.08.2008 r. Następnie złożono projekt podziału działki, który decyzją burmistrza z dnia 28.02.2011 r. stał się prawomocny w dniu 06.04.2011 r. Działka została podzielona w następujący sposób:

*   1/6 o pow. 0.0874 ha – zurbanizowane tereny niezabudowane,
*   1/7 o pow. 0,0770 ha – zurbanizowane tereny niezabudowane,
*   1/8 o pow.0,0769 ha – zurbanizowane tereny niezabudowane,
*   1/9 o pow. 0,0067 ha – droga,
*   1/11 o pow. 0,2664 ha – tereny mieszkaniowe,
*   1/10 o pow. 0,0945 ha – droga,

Następnie na podstawie aktu notarialnego z dnia 18.06.2012 r. właściciele działek wyszli ze współwłasności na następujących warunkach: Pan Zbigniew K. otrzymał działkę 1/11 o pow. 0,2664 ha oraz udział 4/10 w działce 1/10 droga, natomiast Wnioskodawczyni otrzymała po podziale działki: 1/6 o pow. 0.0874 ha, 1/7 o pow. 0,0770 ha, 1/8 o pow.0,0769 ha, 1/9 o pow. 0,0067 ha – droga oraz 6/10 udziału w drodze (działka 1/10). Przy zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty. Wartość otrzymanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w udziale jaki przysługiwał Jej w ramach darowizny. W dniu 05.07.2012 r. Wnioskodawczyni dokonała darowizny działki 1/7 o pow. 0,0770 ha na rzecz swojego syna oraz sprzedała aktem notarialnym z dnia 05.07.2012 r. Nr 6531 działkę 1/8 o pow. 0,0769 ha małżonkom: Agnieszce i Przemysławowi S. Wnioskodawczyni wskazała, iż dotychczas nie sprzedawała żadnych działek i nie prowadzi działalności gospodarczej w tym zakresie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle tak opisanego stanu faktycznego sprzedaż przez Wnioskodawczynię działki 1/8 powstałej w wyniku wyjścia ze współwłasności i podziału działki oraz biorąc pod uwagę fakt, że odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej i zostanie dokonane po upływie 5 lat od momentu nabycia, będzie podległo opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej; zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych określonych w lit. a-c, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie w przypadku zamiany, okresy te odnoszą się do każdej zamiany. Z cytowanego przepisu wynika, iż źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości dokonane przed upływem pięciu lat. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego nabycie działki nastąpiło w listopadzie 1990 r., a zbycie w 2012 r. wobec treści cytowanego artykułu 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym, zbycie nastąpiło po upływie 5-ciu lat. W związku z powyższym, według Wnioskodawczyni sprzedaż ta nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającemu opodatkowani podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) – c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, iż przepis cytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości upłynęło 5 lat, sprzedaż nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Z powyższego wynika, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii ewentualnego opodatkowania podatkiem dochodowym ma moment i podstawa jej nabycia przez Wnioskodawcę.

Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Odnosząc się instytucji zniesienia współwłasności, należy wskazać, że współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegająca na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 ustawy). W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej.

Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Na podstawie art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli w wyniku zniesienia współwłasności, przedmiotem którego była nieruchomość, udział w niej się zwiększa, tj. przekracza udział dotychczas posiadany to data zniesienia współwłasności będzie również datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu tej czynności. Zatem nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych współwłaścicieli, co do zasady należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i jego uzupełnienia wynika, iż na podstawie darowizny z dnia 15.11.1990 r. Wnioskodawczyni otrzymała 1/6 udziału w nieruchomości niezabudowanej o pow. 92 ary 98 m2. Następnie dokonano zniesienia współwłasności oraz podziału działki. Przy zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty. Wartość otrzymanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w udziale jaki przysługiwał Jej w ramach darowizny. W dniu 05.07.2012 r. Wnioskodawczyni dokonała darowizny oraz sprzedaży części swojej nieruchomości.

Jeżeli zatem w istocie wartość nieruchomości otrzymanej w wyniku zniesienia współwłasności odpowiada wartości udziału nabytego w darowiźnie w 1990 r., to w dacie zniesienia współwłasności nie doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 1990 r., co oznacza, iż pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynął z końcem 1995 r. Tym samym sprzedaż działki po tej dacie nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.