Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.421.2025.1.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Brak uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od
towarów i usług z tytułu sprzedaży działek niezabudowanych.
Słowa kluczowe: działki
majątek-majątek osobisty
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i
    usług z tytułu sprzedaży działek niezabudowanych. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest emerytem ZUS. Nie prowadzi działalności gospodarczej. 13 kwietnia
    1988 roku nabył nieruchomość rolną objętą KW nr (...), jako kawaler do majątku
    prywatnego. Obszar nieruchomości to 2,94 ha, w postaci dwóch działek: 1 i 2, z których ta
    ostatnia zabudowana budynkiem mieszkalnym i dwoma gospodarczymi. Podatku VAT nie
    uwzględniono, bo wszedł do obrotu prawnego w roku 1993. Nieruchomość była
    wykorzystywana do wyjazdów z dziećmi, ze znajomymi na ryby, w celach rekreacyjnych.
    Pod nieobecność Wnioskodawcy w domu mieszkalnym pomieszkiwali ojciec, a po jego
    śmierci matka, w zasadzie aż do jej śmierci. Wnioskodawca prowadził wtedy
    jednoosobową działalność gospodarczą, niezwiązaną z działalnością handlową ani
    nieruchomościami.
    Na koniec roku 2012, Wnioskodawca zamknął działalność gospodarczą z powodów
    zdrowotnych i finansowych, mając wówczas 30 lat stażu pracy + 4,5 roku studiów.
    Automatycznie Wnioskodawca został objęty ubezpieczeniem KRUS, zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników - jako
    posiadacz ponad 1 ha przeliczeniowego. Wnioskodawca ograniczał się do koszenia
    pastwisk, łąk aby utrzymywać nieruchomość w niepogorszonym stanie, zachować
    różnorodność biologiczną, zapobiegając ich zarastaniu.
    Wnioskodawca nie był rolnikiem ryczałtowym. Osoba w rozumieniu podatkowym,
    posiadająca ponad 1 hektar przeliczeniowy, nie musi prowadzić działalności rolniczej, ale
    musi podlegać obowiązkowi ubezpieczenia w KRUS. Wnioskodawca nie dokonywał i nie
    dokonuje sprzedaży produktów rolnych. Taki stan rzeczy trwał do roku 2024, kiedy w
    wieku 65 lat, Wnioskodawca nabył prawa emerytalne ZUS i w związku z wieloletnimi
    dolegliwościami sercowo-naczyniowymi, Wnioskodawca postanowił rozporządzić
    posiadanym majątkiem prywatnym.
    Ponieważ obie działki, jak i cała wieś, nie jest objęta Planem Zagospodarowania
    Przestrzennego, jedyną drogą podziału, wydzielenia działki z zabudowaniami jest droga
    administracyjna wystąpienia o warunki zagospodarowania terenu do gminy. Bez nich
    geodeta nie podzieli, a gmina nie zatwierdzi podziału.
    W chwili obecnej z działki ewid. 2 zostały wydzielone 4 działki, a podział działki ewid. 1 jest
    w trakcie procesu administracyjnego w celu uzyskania 6 działek do zabudowy +7 rolnej, a
    8 rolna ma stanowić drogę konieczną. Zamiarem Wnioskodawcy jest zatrzymanie dla
    siebie działki z zabudowaniami, obdarowanie jednego syna działką 0,5 ha i sprzedanie
    pozostałych części majątku osobistego w celu remontu domostwa, pokrycia kosztów
    własnego leczenia, oraz obdarowania pozostałych dwóch synów.

    Działki nie są uzbrojone w wodociąg, ani energetykę. Wnioskodawca nie zamierza
    podejmować żadnych działań dotyczących uzbrojenia, ogrodzenia, ani też żadnych działań
    marketingowych czy reklamowych. Wnioskodawca nie będzie zawierał umów wstępnych,
    pełnomocnictw, pośredników czy deweloperów. Żadnych działań, które wykraczają poza
    zwykłe formy sprzedaży.

## Pytanie

Czy dokonując okazjonalnej sprzedaży działek, opisanych jako zdarzenie przyszłe,
    niezabudowanych, wydzielonych z nieruchomości zakupionej w 1988 roku, nie wystąpi w
    charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a w konsekwencji sprzedaż ta
    nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku dokonania transakcji, które rozważa, nie wystąpi w
    charakterze podatnika VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, nie będzie to stanowiło
    prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług i w konsekwencji nie powinno być opodatkowane podatkiem VAT.
    Zbycie nawet kilkunastu działek przeznaczonych pod zabudowę, powstałych z podziału
    większych działek rolnych, nie stanowi samo w sobie działalności handlowej podlegających
    opodatkowaniu VAT, gdyż brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w
    przedmiocie zbycia przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego
    i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku,
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym - niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT - powyższe
    uwagi za tezą wyroku WSA w Kielcach z 27 czerwca 2024 r. I SA/Ke 219/24. Sprzedaż
    działek powstałych z nieruchomości rolnej nabytej kilkadziesiąt lat wcześniej (37), stanowi
    jedynie zarząd majątkiem prywatnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości (np. grunty), spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana
    jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania sprzedaży działek, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności

    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan emerytem. Nie prowadzi Pan działalności
    gospodarczej. 13 kwietnia 1988 roku nabył Pan nieruchomość rolną, jako kawaler do
    majątku prywatnego. Obszar nieruchomości to 2,94 ha, w postaci dwóch działek: 1 i 2, z
    których ta ostatnia zabudowana budynkiem mieszkalnym i dwoma gospodarczymi.
    Podatku VAT nie uwzględniono. Nieruchomość była wykorzystywana do wyjazdów z
    dziećmi, ze znajomymi na ryby, w celach rekreacyjnych. Pod Pana nieobecność w domu
    mieszkalnym pomieszkiwali ojciec, a po jego śmierci matka. Prowadził Pan wtedy
    jednoosobową działalność gospodarczą, niezwiązaną z działalnością handlową, ani
    nieruchomościami.
    Na koniec roku 2012, zamknął Pan działalność gospodarczą. Ograniczał się Pan do
    koszenia pastwisk, łąk aby utrzymywać nieruchomość w niepogorszonym stanie,
    zachować różnorodność biologiczną, zapobiegając ich zarastaniu.
    Nie był Pan rolnikiem ryczałtowym. Nie dokonywał i nie dokonuje Pan sprzedaży
    produktów rolnych. Taki stan rzeczy trwał do roku 2024 kiedy w wieku 65 lat, nabył Pan
    prawa emerytalne i postanowił Pan rozporządzić posiadanym majątkiem prywatnym.
    Ponieważ obie działki, jak i cała wieś nie jest objęta Planem Zagospodarowania
    Przestrzennego, jedyną drogą podziału, wydzielenia działki z zabudowaniami jest droga
    administracyjna wystąpienia o warunki zagospodarowania terenu do gminy. Bez nich
    geodeta nie podzieli, a gmina nie zatwierdzi podziału. W chwili obecnej z działki ewid. 2
    zostały wydzielone 4 działki, a podział działki ewid. 1 jest w trakcie procesu

    administracyjnego w celu uzyskania 6 działek do zabudowy +7 rolnej, a 8 rolna ma
    stanowić drogę konieczną. Pana zamiarem jest zatrzymanie dla siebie działki z
    zabudowaniami, obdarowanie jednego syna działką 0,5 ha i sprzedanie pozostałych części
    majątku osobistego w celu remontu domostwa, pokrycia kosztów własnego leczenia, oraz
    obdarowania pozostałych dwóch synów.
    Działki nie są uzbrojone w wodociąg, ani energetykę. Nie zamierza Pan podejmować
    żadnych działań dotyczących uzbrojenia, ogrodzenia, ani też żadnych działań
    marketingowych czy reklamowych. Nie będzie Pan zawierał umów wstępnych,
    pełnomocnictw, pośredników czy deweloperów. Żadnych działań, które wykraczają poza
    zwykłe formy sprzedaży.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dokonując okazjonalnej sprzedaży działek,
    niezabudowanych, wydzielonych z nieruchomości zakupionej w 1988 roku, nie wystąpi
    Pan w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a w
    konsekwencji czy sprzedaż ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży
    działek będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów
    i usług, w zakresie ww. czynności.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    Mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    opisanej sytuacji podejmowane przez Pana działania nie wskazują na aktywność w
    zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż działek nie będzie wypełniała przesłanki
    działalności gospodarczej.
    Działki, z których zostały wydzielone działki mające być przedmiotem sprzedaży, nabył Pan
    wiele latu temu, jako osoba fizyczna do majątku osobistego i od tej czynności nie płacił
    Pan podatku VAT, gdyż podatek ten jeszcze nie obowiązywał. Wystąpił Pan o warunki
    zagospodarowania terenu do gminy. Bez nich geodeta nie podzieli działek, a gmina nie
    zatwierdzi tego podziału. W chwili obecnej z działki ewid. 2 zostały wydzielone 4 działki, a
    podział działki ewid. 1 jest w trakcie procesu administracyjnego w celu uzyskania 6 działek
    do zabudowy +7 rolnej, a 8 rolna ma stanowić drogę konieczną. Pana zamiarem jest
    zatrzymanie dla siebie działki z zabudowaniami, obdarowanie jednego syna działką 0,5 ha
    i sprzedanie pozostałych części majątku osobistego w celu remontu domostwa, pokrycia
    kosztów własnego leczenia, oraz obdarowania pozostałych dwóch synów.
    Działki nie są uzbrojone w wodociąg, ani energetykę. Nie zamierza Pan podejmować
    żadnych działań dotyczących uzbrojenia, ogrodzenia, ani też żadnych działań
    marketingowych czy reklamowych. Nie będzie Pan zawierał umów wstępnych,
    pełnomocnictw, pośredników czy deweloperów. Żadnych działań, które wykraczają poza
    zwykłe formy sprzedaży.
    W związku z tak przedstawionymi okolicznościami, w tej konkretnej sytuacji stwierdzić
    należy, że planowana przez Pana transakcja sprzedaży opisanych działek, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Zakres wykonanych przez Pana czynności nie

    wskazuje bowiem na Pana aktywność w przedmiocie zbycia działek porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Podjęte przez
    Pana czynności nie wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i nie stanowią
    działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie dokonywał i nie
    dokonuje Pan czynności typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami,
    wykonywanych przez handlowców. Brak jest przesłanek zawodowego, tj. stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności, co przesądzałoby o tym, że zbycie przez
    Pana opisanych działek będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze podjęte przez Pana działania nie można uznać, że stanowią one ciąg
    zdarzeń przesądzających o uznaniu sprzedaży opisanych działek za prowadzenie
    działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać
    Pana, w zakresie sprzedaży opisanych działek, za podatnika podatku od towarów i usług o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując sprzedaży niezabudowanych działek będzie Pan korzystał z prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym. Nie będzie Pan działał jako podatnik podatku od
    towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie nosiła
    znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż
    niezabudowanych działek nie będzie więc czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywa
    się/będzie się pokrywało z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez
    Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.