Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1057/14-4/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-12-02
Teza: Opodatkowanie dostawy działki.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; rolnik-rolnik ryczałtowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia z 23 września 2014 r. (data wpływu 24 września 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 listopada 2014 r. (data wpływu 18 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki. Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. uzupełniono wniosek o opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 1980 Wnioskodawca wraz z żoną otrzymał od rodziców gospodarstwo rolne jako darowizna, w skład którego wchodziły grunty rolne i odrębna działka z budynkiem mieszkalnym. W domu tym mieszkali rodzice i siostra Wnioskodawcy. Siostra miała wpisane w księdze wieczystej służebność dożywotnią. Rodzice umarli w latach 90-tych, a siostra zmarła w roku 2010. Wnioskodawca wraz z żoną prowadzi gospodarstwo rolne po swoich teściach od 1985 r. Od roku 2005 Zainteresowany stał się podatnikiem podatku VAT na zasadach ogólnych.

Po śmierci siostry został rozebrany budynek mieszkalny, ponieważ był on w bardzo złym stanie. Działka na dzień dzisiejszy jest działką niezabudowaną. Na tej działce Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności rolniczej – nie były także pobierane dopłaty z ARiMR. W najbliższym czasie Zainteresowany chce dokonać podziału tej działki na trzy mniejsze. Jedna z nich będzie pełnić funkcję drogi wewnętrznej jako dojazd do zabudowanej działki, której właścicielem jest córka i zięć Zainteresowanego. Pozostał dwie działki będą przeznaczone pod zabudowę mieszkalą. Jedną z nich Wnioskodawca chce sprzedać siostrzeńcowi. Trzecią natomiast zostawi sobie. Działkę z przeznaczeniem na drogę Wnioskodawca chce podarować córce i zięciowi.

W uzupełnieniu Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wskazał, że:

1.  Przedmiotowy grunt nie był udostępniany innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia itp.;
2.  Wcześniej dokonywał sprzedaży gruntów rolnych przeznaczonych przez gminę pod zabudowę przemysłową w roku 2012;
3.  Nie planuje sprzedaży kolejnych nieruchomości;
4.  W celu sprzedaży działek nie poniósł, ani nie zamierza ponieść nakładów na przygotowanie tych nieruchomości do sprzedaży, ponieważ działka była już w pełni uzbrojona i ogrodzona gdy Wnioskodawca otrzymał ją od rodziców w 1980 r. – była zabudowana;
5.  Podatnikiem podatku VAT stał się z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego – do roku 2005 r. jako rolnik ryczałtowy, w 2005 r. Wnioskodawca dokonał dobrowolnej rejestracji i uzyskał status czynnego podatnika;
6.  Przedmiotowe działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ale została dla nich wydana decyzja o warunkach zabudowy na wniosek siostrzeńca Zainteresowanego – przyszłego nabywcy jednej z działek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż jednej z działek siostrzeńcowi Wnioskodawcy będzie podlegać zwolnieniu czy też należy naliczyć podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności te powinny podlegać zwolnieniu od podatku VAT, gdyż działka ta nigdy nie była powiązana z produkcją rolną i nie był od jej nabycia odliczany podatek VAT. Stanowi majątek osobisty po rodzicach Zainteresowanego, którego się on wyzbywa. Czynność ta będzie wykonywana okazjonalnie, bez zamiaru jego powtarzania i nie powinna być uznana za działalność gospodarczą. Wnioskodawca podkreślił, na potwierdzenie, ze sprzedaż działki nastąpi z majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, że nie była ona związana z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem – w świetle przytoczonych powyżej przepisów – grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej  Dz. U. UE L 347.1, z późn. zm.  (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wraz z żoną otrzymał od rodziców gospodarstwo rolne jako darowizna, w skład którego wchodziły grunty rolne i odrębna działka z budynkiem mieszkalnym. W domu tym mieszkali rodzice i siostra Wnioskodawcy. Siostra miała wpisane w księdze wieczystej służebność dożywotnią. Rodzice umarli w latach 90-tych, a siostra zmarła w roku 2010. Wnioskodawca wraz z żoną prowadzi gospodarstwo rolne po swoich teściach od 1985 r. Od roku 2005 Zainteresowany stał się podatnikiem podatku VAT na zasadach ogólnych.

Po śmierci siostry został rozebrany budynek mieszkalny, ponieważ był on w bardzo złym stanie. Działka na dzień dzisiejszy jest działką niezabudowaną. Na tej działce Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności rolniczej – nie były także pobierane dopłaty z ARiMR. W najbliższym czasie Zainteresowany chce dokonać podziału tej działki na trzy mniejsze. Jedna z nich będzie pełnić funkcję drogi wewnętrznej jako dojazd do zabudowanej działki, której właścicielem jest córka i zięć Zainteresowanego. Pozostał dwie działki będą przeznaczone pod zabudowę mieszkalną. Jedną z nich Wnioskodawca chce sprzedać siostrzeńcowi. Trzecią natomiast zostawi sobie. Działkę z przeznaczeniem na drogę Wnioskodawca chce podarować córce i zięciowi.

W uzupełnieniu Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wskazał, że:

1.  Przedmiotowy grunt nie był udostępniany innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia itp.;
2.  Wcześniej dokonywał sprzedaży gruntów rolnych przeznaczonych przez gminę pod zabudowę przemysłową w roku 2012;
3.  Nie planuje sprzedaży kolejnych nieruchomości;
4.  W celu sprzedaży działek nie poniósł, ani nie zamierza ponieść nakładów na przygotowanie tych nieruchomości do sprzedaży, ponieważ działka była już w pełni uzbrojona i ogrodzona gdy Wnioskodawca otrzymał ja od rodziców w 1980 r. – była zabudowana;
5.  Podatnikiem podatku VAT stał się z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego – do roku 2005 r. jako rolnik ryczałtowy, w 2005 r. Wnioskodawca dokonał dobrowolnej rejestracji i uzyskał status czynnego podatnika;
6.  Przedmiotowe działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ale została dla nich wydana decyzja o warunkach zabudowy na wniosek siostrzeńca Zainteresowanego – przyszłego nabywcy jednej z działek.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie pomimo, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, to jednak grunt nie był nigdy związany z działalnością gospodarczą. Stanowi jego majątek prywatny. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców itd.).

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

Zatem należy uznać, że Zainteresowany dokonując sprzedaży działki nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z tego, że sprzedaż przez Wnioskodawcę działki stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, w przedmiotowej sprawie zbywając działkę stanowiącą jego majątek prywatny, korzystać będzie on z przysługującego jemu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego  stosownie do zapisów orzecznictwa  transakcja zbycia działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa działki stanowić będzie czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tut. Organ pragnie zaznaczyć, iż pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak kwoty podatku należnego z tytułu świadczenia usług) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolniona od podatku” te nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa usługa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Wobec stwierdzenia Wnioskodawcy we własnym stanowisku, że transakcja dostawy działki korzysta ze zwolnienia, tut. Organ zauważa, że Wnioskodawca nieprawidłowo utożsamia zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT z wyłączeniem z opodatkowania. Jeśli dana czynność nie podlega opodatkowaniu, to nie stosuje się do niej regulacji wynikających z ustawy, pozostaje więc poza zakresem działania ustawy. Jeśli natomiast czynność jest objęta regulacją ustawy, to podlega opodatkowaniu a w dalszej kolejności należy ustalić jaką zastosować stawkę podatku lub zwolnienie z opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.