Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.371.2025.2.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Obowiązki płatnika w związku z opłacaniem polisy OC.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu
księgowy
obowiązek-obowiązek płatnika
pełnomocnik
ubezpieczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 maja 2025 r. (data
    wpływu 6 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółdzielnia Mieszkaniowa podpisała umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
    władz spółdzielni czyli Członków Zarządu i Rady Nadzorczej oraz dla Pełnomocnika
    Zarządu i Głównej Księgowej na okres jednego roku. Zarząd składa się z 2 osób: Prezesa
    Zarządu, Członka Zarządu, którzy są zatrudnieni na umowę o pracę na okres kadencji
    trwającej trzy lata. Rada Nadzorcza składa się z 11 członków wybieranych na okres 3 lat,
    którym przysługuje wynagrodzenie za udział w posiedzeniach, które jest wypłacane w
    formie miesięcznego ryczałtu, bez względu na ilość posiedzeń. Pełnomocnik Zarządu jest
    pracownikiem spółdzielni zatrudnionym na umowę o pracę na czas nieokreślony i
    jednocześnie Zarząd ustanowił ww. pracownika pełnomocnikiem w zakresie
    reprezentowania i składania oświadczeń woli w imieniu spółdzielni z pewnymi
    wyłączeniami. Główna księgowa jest zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony i
    nie jest Członkiem Zarządu.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Spółdzielnia Mieszkaniowa podpisała umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
    władz spółdzielni czyli Członków Zarządu i Rady Nadzorczej oraz Pełnomocnika Zarządu i
    Głównej Księgowej na okres jednego roku. Zakres wykupionego ubezpieczenia OC
    obejmuje odpowiedzialność osoby ubezpieczonej oraz koszty, które Spółdzielnia
    Mieszkaniowa poniosła lub jest zobowiązana ponieść na pokrycie szkody, naruszenie praw
    pracowniczych, koszty postępowania przygotowawczego oraz postępowania
    wyjaśniającego do wysokości sumy ubezpieczenia 200.000,00 zł oraz grzywny i kary
    administracyjne, odpowiedzialność solidarna spółdzielni mieszkaniowej i koszty awaryjne
    do wysokości 10.000,00 zł.
    Zakres obowiązków i uprawnień jest zróżnicowana (zgodnie z zapisem w KRS), natomiast
    odpowiedzialność osób objętych ubezpieczeniem jest taka sama. Umowa ubezpieczenia
    OC nie określa jaka część składki przypada na każdą z osób ubezpieczeniowych, jest
    podana łączna kwota 3.084,00 zł. Jest to składka ustalona na okres trwania obecnej polisy
    OC i nie ulegnie zmianie do końca ważności polisy. Składkę ubezpieczeniową OC uiszcza
    Spółdzielnia. Osoby objęte ubezpieczeniem są zgłaszane do ubezpieczenia automatycznie,
    bez wyrażania zgody przez ubezpieczonych.
    W chwili zawarcia polisy krąg osób objętych ubezpieczeniem jest Państwu znana z imienia
    i nazwiska, ale w trakcie trwania umowy ubezpieczenia, krąg osób jakie zostały objęte
    powyższym ubezpieczeniem ulegnie zmianie, ponieważ w czerwcu kończy się kadencja
    obecnej Rady Nadzorczej. Rada Nadzorcza składa się z 11 członków wybieranych na okres
    3 lat. Zarząd składa się z 2 osób: Prezesa Zarządu, Członka Zarządu, którzy są zatrudnieni
    na umowę o pracę na okres kadencji trwającej trzy lata. Walne Zgromadzenie Członków
    Spółdzielni może nie udzielić absolutorium członkom Spółdzielni, ponadto zgodnie ze
    statutem członek Zarządu może w każdej chwili zostać odwołany przez Radę Nadzorczą.
    Pełnomocnik Zarządu jest pracownikiem Spółdzielni zatrudnionym na umowę o pracę na
    czas nieokreślony i jednocześnie Zarząd ustanowił ww. pracownika pełnomocnikiem w
    zakresie reprezentowania i składania oświadczeń woli w imieniu spółdzielni z pewnymi
    wyłączeniami (zgodnie z zapisem w KRS). Główna Księgowa jest zatrudniona na umowę o
    pracę na czas nieokreślony i nie jest Członkiem Zarządu.
    Polisa OC obejmuje nie tylko obecnych Członków Zarządu, Członków Rady Nadzorczej,
    Pełnomocnika Zarządu i Główną Księgową, ale również byłych i przyszłych członków
    /pełnomocników/księgowych.

## Pytanie

Czy składka ubezpieczeniowa OC stanowi przychód dla Członków Zarządu i Rady
    Nadzorczej oraz Pełnomocnika Zarządu i Głównej Księgowej, jeżeli ubezpieczenie i kwota
    składki nie jest przypisana konkretnej osobie z imienia i nazwiska?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, opłacona przez Spółdzielnię składka na ubezpieczenie z tytułu
    odpowiedzialności cywilnej dla Członków Zarządu i Rady Nadzorczej oraz innych osób
    określonych we wniosku, tj. Pełnomocnika Zarządu i Głównego księgowego nie stanowi
    ich przychodu, lecz jedynie jest zabezpieczeniem przed możliwością pozwania do sądu o
    odszkodowanie za czynności związane z funkcjonowaniem Spółdzielni. Zaznaczyć należy,
    że ubezpieczenie OC zawierane jest nie tyle w interesie członków Zarządu i Rady
    Nadzorczej Spółdzielni czy Pełnomocnika Zarządu i Głównego księgowego, co w celu
    zabezpieczenia interesu Spółdzielni. Ustalenie przychodu z tytułu nieodpłatnego
    świadczenia wymaga indywidualizacji osoby będącej beneficjentem tego świadczenia. Aby
    powstał przychód musi być on zidentyfikowany danymi określonej osoby i określać kwotę
    dochodu, od której należałoby pobrać podatek. Jedynie umowa ubezpieczeniowa
    konkretnej osoby z nazwiska i imienia oraz sprawowanej funkcji rodziłaby po jej stronie
    przychód. Składki ubezpieczenia OC członków władz Spółdzielni Mieszkaniowej zapłacone
    przez Spółdzielnię zapewniają ochronę ubezpieczeniową: obecnych i przyszłych członków
    Zarządu, Rady Nadzorczej, Pełnomocnika Zarządu, Głównego księgowego i nie mogą
    stanowić formy przysporzenia majątkowego tylko osób pełniących funkcję członków
    Zarządu, Rady Nadzorczej czy Pełnomocnika Zarządu i Głównego księgowego w dniu
    zawarcia polisy OC. W dacie zawierania umowy ubezpieczenia OC znany jest aktualny
    skład zarządu, rady nadzorczej, pełnomocnik zarządu i główny księgowy, ale ten skład
    może ulec zmianie w trakcie okresu objętego ubezpieczeniem. Walne Zgromadzenie
    Członków Spółdzielni, może nie udzielić absolutorium członkom władz, ponadto zgodnie
    ze statutem członek Zarządu może w każdej chwili zostać odwołany przez Radę
    Nadzorczą. Oznacza to, że objecie uprawnionych osób ubezpieczeniem OC nie powoduje
    dla tych osób powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w
    art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., w odniesieniu do osób zatrudnionych na umowę o pracę -
    przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., a do członków Rady Nadzorczej -
    przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.. Takie stanowisko wyrażone zostało
    również w interpretacjach indywidualnych oraz orzecznictwie sądów administracyjnych,
    wydanych w podobnych sprawach, czego przykładem są:
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0112-KDIL2-
        1.4011.792.2023.1.KF z dnia 13 grudnia 2023 r.;
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji nr 0115-KDIT2.
        4011.415.2023.1.ENB dnia 20 września 2023 r.;
        wyrok NSA z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt: II FSK 216/19;
        wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. akt: II FSK 2186/18.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Ponadto, jak wynika z art. 11 ust. 2b ww. ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Za przychody, należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
      2) działalność wykonywana osobiście.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.

    Użycie słowa „w szczególności” co oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Zatem przychodami ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz świadczenia nieodpłatne, mające swoje źródło w łączącym
    pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Natomiast w myśl art. 13 pkt 7 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Ponieważ przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają
    definicji „nieodpłatnych świadczeń” przy interpretacji tego pojęcia należy odwołać się do
    jego słownikowego znaczenia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zgodnie z
    Internetowym słownikiem języka polskiego, świadczeniem nieodpłatnym jest świadczenie
    „niewymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (https://sjp.pwn.pl). W
    orzecznictwie sądowym przyjmuje się natomiast, że nieodpłatne świadczenie obejmuje nie
    tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, że za przychód pracownika z
    tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1
    ustawy, mogą być uznane takie świadczenia, które:
        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,

        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne
    nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że
    rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej
    okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez
    pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem
    ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej,
    rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku
    świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji,
    przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.
    Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny
    – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako
    przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji,
    aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po
    stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może
    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale
    ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków
    musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jednocześnie Trybunał
    Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako
    warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po stronie pracownika nie
    pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.
    Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że
    przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość
    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.
    Chociaż powołany wyrok dotyczy świadczeń na rzecz pracowników, jednakże ogólne
    zasady rozpoznawania nieodpłatnych świadczeń, które zostały w nim przedstawione,
    mogą znaleźć zastosowanie również w sprawie członków Zarządu i Rady Nadzorczej.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, podpisaliście Państwo umowę ubezpieczenia
    odpowiedzialności cywilnej władz spółdzielni czyli Członków Zarządu i Rady Nadzorczej
    oraz dla Pełnomocnika Zarządu i Głównej Księgowej na okres jednego roku.
    Należy w związku z tym wskazać, że zgodnie z treścią art. 805 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
    Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
    przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie
    wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
    Stosownie do art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.
      Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne
      do określenia przedmiotu ubezpieczenia.
    Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. artykułu:

      Roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko
      ubezpieczającemu. Zarzut mający wpływ na odpowiedzialność ubezpieczyciela może
      on podnieść również przeciwko ubezpieczonemu.
    Celem umowy ubezpieczenia jest więc udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek
    określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą
    każdej umowy ubezpieczenia. W konsekwencji opłacenie składki przez inną osobę niż ta, w
    której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u
    osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Świadczenie nieodpłatne stanowi bowiem w
    tym przypadku ochrona ubezpieczeniowa na wypadek zaistnienia zdarzenia określonego
    w umowie ubezpieczenia.
    Jednakże z powołanego powyżej brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu może podlegać tylko
    przychód ze świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z
    tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej
    beneficjentem świadczenia.
    Wobec powyższego, skoro – jak wynika z wniosku – w rozpatrywanej sprawie:
        w chwili zawarcia polisy krąg osób objętych ubezpieczeniem jest Państwu znana z
        imienia i nazwiska, ale w trakcie trwania umowy ubezpieczenia, krąg osób jakie
        zostały objęte ubezpieczeniem ulegnie zmianie, ponieważ w czerwcu kończy się
        kadencja obecnej Rady Nadzorczej,
        ubezpieczenie i kwota składki nie jest przypisana konkretnej osobie z imienia i
        nazwiska,
        zakres osób objętych ubezpieczeniem będzie szeroki (bowiem Polisa OC obejmuje
        nie tylko obecnych Członków Zarządu, Członków Rady Nadzorczej, Pełnomocnika
        Zarządu i Główną Księgową, ale również byłych i przyszłych członków
        /pełnomocników/księgowych),
        zakres obowiązków i uprawnień jest zróżnicowana (zgodnie z zapisem w KRS),
        natomiast odpowiedzialność osób objętych ubezpieczeniem jest taka sama,
        umowa ubezpieczenia OC nie określa jaka część składki przypada na każdą z osób
        ubezpieczeniowych, jest podana łączna kwota 3.084,00 zł,
    to opłacenie przez Państwa składki z tytułu bezimiennej umowy ubezpieczenia od
    odpowiedzialności cywilnej osób objętych ochroną ubezpieczeniową nie spowoduje
    powstania po stronie tych osób przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.
    Tym samym na Państwu – w związku z opłaceniem ww. polisy – nie będzie ciążył
    obowiązek naliczania i odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy od składki
    ubezpieczeniowej zapłaconej z tytułu ubezpieczenia osób objętych tą polisą.
    Stanowisko Państwa jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwo wyroków i interpretacji indywidualnych
    informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych
    spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego
    innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.