Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.100.2025.1.KGD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów i
waloryzacji poniesionych wydatków.
Słowa kluczowe: koszt-koszty notarialne
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
waloryzacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6f

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, nabyła Pani w 2021 r.,
    nieruchomość użytkową w A. Nieruchomość ta nigdy nie była wykorzystywana w ramach
    działalności gospodarczej, ani też nie była jej składnikiem majątku. W związku z zakupem
    nieruchomości, poniosła Pani wydatek na zakup nieruchomości w kwocie 55 000 zł oraz
    następujące koszty powiększające wartość nabycia, udokumentowane zgodnie z art. 22
    ust. 6e PIT w formie aktu notarialnego oraz faktur VAT (dalej – „nakłady”):
    - Podatek od czynności cywilnoprawnych – 1100 zł,
    - Opłata sądowa – 200 zł,
    - Wynagrodzenie notarialne wraz z podatkiem VAT – 369 zł,
    - Wniosek wieczysty 123 zł,
    - Pośrednictwo w zakupie nieruchomości – 1500 zł
    Ponadto poniosła Pani koszt odpłatnego zbycia, będący pośrednictwem w sprzedaży
    nieruchomości w kwocie 6765 zł (dalej – „Koszt zbycia”).
    W marcu 2025 r., dokonała Pani sprzedaży owej nieruchomości. W związku z tym, iż nie
    upłynął termin wymieniony w art. 10 ust. 1 pkt 8 PIT, nie przysługuje Pani zwolnienie z
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Nabrała Pani wątpliwości, czy wskazane
    powyżej nakłady, które zostały przez Panią poniesione w związku z nabyciem lokalu, może
    Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o PIT,
    a następnie dokonać waloryzacji tychże kosztów, w oparciu o art. 22 ust. 6f ustawy o PIT.
    Wskaźniki wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech
    kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego,
    ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym
    Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski” (dalej – „Wskaźniki inflacyjne”) kształtowały się
    następująco:
    - 2022 r. -13,3% (źródło: Komunikat w sprawie wskaźnika cen towarów i usług
      konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów 2022 r.),
    - 2023 r. - 13,20% (źródło: Komunikat w sprawie wskaźnika cen towarów i usług
      konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów 2023 r.),
    - 2024 r. - 3,30% (źródło: Komunikat w sprawie wskaźnika cen towarów i usług
      konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów 2024 r.).

## Pytanie

1) Czy wskazane nakłady, które Pani poniosła, wpisujące się w definicję wymienioną w
      art. 22 ust. 6c PIT, może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a PIT, a
      następnie dokonać ich waloryzacji zgodnie z art. 22 ust. 6f PIT?
    2) Jeżeli odpowiedź na pytanie 1, będzie pozytywna, to czy w związku z tym właściwym
      jest podwyższenie kosztów nabycia, w oparciu o następujące obliczenia: Wartość
      czysta nieruchomości wraz z nakładami takimi jak podatek od czynności
      cywilnoprawnych, opłata sądowa, pośrednictwo zakupu, wynagrodzenie notarialne
      wraz z podatkiem VAT oraz wniosek wieczysty:
        - 2022 r. 58 292 zł * 13,30% = 7553,34 zł,
        - 2023 r. 58 292 zł *13,20% = 7496,54 zł,
        - 2024 r. 58 292 zł *3,30% = 1874,14 zł,
        - łączna wartość po waloryzacji – 75 663,02 zł.
    3) W przypadku, gdy odpowiedź na pytanie nr 1 będzie negatywna, to czy wówczas, może
      Pani w oparciu o wspomniany już art. 22 ust. 6f PIT, dokonać waloryzacji czystej
      wartości nieruchomości, stosując poniższe obliczenia: Wartość czysta nieruchomości:

        - 2022 r. 55 000 zł * 13,30% = 7315 zł,
        - 2023 r. 55 000 zł * 13,20% = 7260 zł,
        - 2024 r. 55 000 zł *3,30% = 1815 zł,
        - łączna wartość po waloryzacji – 71 390,00 zł
    Pani stanowisko w sprawie
    1. W Pani ocenie, wszystkie poniesione nakłady, w tym podatek od czynności
      cywilnoprawnych, opłata sądowa, wynagrodzenie notarialne wraz z podatkiem VAT,
      wniosek wieczysty wraz z pośrednictwem zakupu i sprzedaży nieruchomości wpisują
      się w definicję kosztów wymienioną w art. 22 ust. 6c PIT i w związku z tym podlegają
      waloryzacji zgodnie z art. 22 ust. 6f PIT.
    2. W Pani ocenie właściwą wartością z tytułu sprzedaży nieruchomości, którą należy
      przyjąć dla celów waloryzacji nieruchomości jest wartość czysta powiększona o
      wszystkie wymienione nakłady, wynosząca 58 292 zł.
    3. Wskazane nakłady wliczają się w wartość nieruchomości, która podlega waloryzacji
      według wskaźników GUS.
    Uzasadnienie: Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d,
    stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia,
    powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
    majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6e PIT,
    wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w
    rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających
    poniesienie opłat administracyjnych. Z kolei w świetle art. 22 ust 6f ustawy o PIT, koszty
    nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane,
    począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie
    zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w
    którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen
    towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku
    podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez
    Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
    Polskiej Monitor Polski. Zgodnie z powyższym, Pani zdaniem, poniesione przez Panią
    nakłady, powiększają wartość nabycia nieruchomości, gdyż są w pełni udokumentowane i
    zostały poniesione w celu nabycia tego lokalu. Posiada Pani dokumentację tych kosztów,
    które zawarte są w kopii aktu notarialnego, oraz faktury VAT z tytułu pośrednictwa w
    nabyciu nieruchomości. Jednak środki te planuje Pani w przyszłości przeznaczyć na zakup
    lokalu na cele mieszkalne w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, a wobec tego
    skorzystać z zwolnienia z podatku PIT. Jednakże ów podatek planuje Pani uiścić przed
    upływem tegoż terminu, gdyż nie jest pewne czy dokona takiego zakupu w okresie 3 lat.
    Jeśli zaś zakupi Pani lokal na cele mieszkaniowe, planuje po takim nabyciu wystąpić o
    zwrot podatku. W związku z tym, iż nie przysługuje Pani zwolnienie z tytułu w art. 10 ust. 1
    pkt 8, jest zobowiązana Pani do uiszczenia podatku PIT, jeśli środków ze sprzedaży nie
    przeznaczy na cele mieszkaniowe. Wobec tego nabrała Pani wątpliwości czy środki
    związane z nabyciem przedmiotowej nieruchomości może zwaloryzować o tzw. wskaźniki
    inflacyjne, zawarte w art. 22 ust. 6f ustawy o PIT. W Pani ocenie, wszystkie nakłady winny
    być wliczone w wartość początkową nieruchomości, a w związku z tym przyjąć należy, iż
    wartość, która będzie podlegała waloryzacji wyniesie wówczas 58 292 zł. Przyjąć należy, iż
    wartość ta waloryzowana będzie w latach 2022-2024, a wartością odnoszącą się do
    każdego roku, w którym będzie ona podwyższana przez te wskaźniki będzie wówczas
    kwota 58 292 zł. Wobec czego właściwym będzie stosowanie zaprezentowanego w stanie
    faktycznym klucza obliczeń. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej (dalej – „DKIS”) w interpretacji indywidualnej z dnia 30 lipca 2024 r. sygn. akt
    0112-KDIL2- 1.4011.537.2024.1.MKA, gdzie stwierdził, iż; „Ustawodawca wskazał wprost w

    treści regulacji art. 22 ust. 6f ustawy, że podlega waloryzacji koszt nabycia. Dlatego nie
    można w kolejnych latach podatkowych waloryzować kwoty uprzednio zwaloryzowanej.
    Tym samym wyłącznie pierwotne koszty nabycia lokalu mieszkalnego będą corocznie
    podwyższane począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie
    zbywanego lokalu mieszkalnego, czyli od 2024 r. do roku poprzedzającego rok podatkowy,
    w którym nastąpi jego zbycie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen
    towarów i usług konsumpcyjnych w okresie trzech pierwszych kwartałów roku
    podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłoszonemu przez
    Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Corocznej waloryzacji podlegać może zatem
    koszt nabycia pierwotnie ustalony.” Powzięła Pani również wątpliwości czy wśród
    wymienionych nakładów, winna do podstawy przyjmowanej dla waloryzacji wliczać
    wydatek poniesiony na pośrednictwo nabycia nieruchomości. Jednakże w jej ocenie
    wydatek ten również winien być wliczony w tę wartość. Gdyby bowiem, wydatku tego nie
    poniosła mógłby nastąpić scenariusz, iż nie doszłoby do nabycia przedmiotowego lokalu.
    Element ten składający się na przedmiotowe nakłady był więc, niezbędny ku temu, aby
    lokal nabyć, a zatem powinien zostać wliczony w wartość początkową nieruchomości.
    Podobną korelację zauważyć można w interpretacji z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt
    0115- KDIT3.4011.66.2025.2.KP, gdzie DKIS stwierdził następująco; „Co do zasady, koszt
    nabycia nieruchomości określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się jej właścicielem. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena, jaką nabywca
    zapłacił zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był sfinansowany
    kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodziły z oszczędności nabywcy oraz
    koszty wytworzenia i koszty nakładów. Kosztem nabycia są również wydatki notarialne,
    czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego związanego z nabyciem
    prawa, pod warunkiem, że w istocie nabywca takie wydatki poniósł. Zatem, do kosztów
    nabycia można zaliczyć: podatek od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne oraz
    wydatki na biuro pośrednictwa nieruchomości.”. Odnosząc się jednak do kosztów zbycia
    nieruchomości w Pani ocenie, koszty te nie wliczają się w kategorię nakładów, a zatem
    winny być uznawane za wydatki pomniejszające przychód, o których mowa w art. 19 ust. 1
    ustawy o PIT. Poddając powyższe konkluzji, właściwym jest aby waloryzacji kosztów
    nabycia nieruchomości dokonywać od wartości czystej powiększonej o poniesione
    nakłady, a nadto aby również uwzględniony został w tym wydatek poniesiony na
    pośrednictwo w nabyciu nieruchomości. Zatem wartość, którą winno więc waloryzować
    winna wynosić 58 292 zł, a następnie wartość tę należy powiększać o wskazane Wskaźniki
    inflacyjne, zgodnie z kluczem obliczeniowym, wskazanym przez Panią, końcowo zatem
    wartość po dokonanej waloryzacji winna wynosić 75 663,02 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze
    źródeł przychodów jest:
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2021 r. nabyła Pani nieruchomość użytkową. Nieruchomość
    ta nigdy nie była wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej, ani też nie była
    składnikiem majątku w działalności. W marcu 2025 r. dokonała Pani sprzedaży tej
    nieruchomości.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19,
      a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub

      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zatem przychodem z odpłatnego zbycia własności nieruchomości, będzie wartość
    wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Podkreślenia równocześnie wymaga, że wartość ta nie może odbiegać znacznie od ceny
    rynkowej.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Co do zasady, koszt nabycia nieruchomości określa notarialna umowa sprzedaży, na
    podstawie której podatnik staje się jej właścicielem. Kosztem nabycia bez wątpienia jest
    cena, jaką nabywca zapłacił zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten
    był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodziły z
    oszczędności nabywcy oraz koszty wytworzenia i koszty nakładów. Kosztem nabycia są
    również wydatki notarialne, czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego
    związanego z nabyciem prawa, pod warunkiem, że w istocie nabywca takie wydatki
    poniósł. Zatem, do kosztów nabycia można zaliczyć: podatek od czynności
    cywilnoprawnych, koszty notarialne, opłaty sądowe oraz wydatki na biuro pośrednictwa
    nieruchomości.
    W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że w związku z zakupem zbywanej
    nieruchomości poniosła Pani wydatki na: zakup nieruchomości, podatek od czynności
    cywilnoprawnych, opłatę sądową, wynagrodzenie notarialne, wniosek wieczystoksięgowy
    oraz pośrednictwo w zakupie nieruchomości.
    Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie
      lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego
      rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym
      wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych
      trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku
      ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
      Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Stosując przepis art. 22 ust. 6f ustawy o PIT można corocznie podwyższać poniesione
    koszty nabycia lub koszty wytworzenia, począwszy od roku następującego po roku, w
    którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych do
    roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie.
    Przepis ten posługuje się zwrotem „koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których
    mowa w ust. 6c”, z powyższego zwrotu wynika jednoznacznie, że podstawą podwyższenia
    w niniejszej sprawie może być więc koszt nabycia przez Panią nieruchomości.
    Ustawodawca wskazał wprost w treści regulacji art. 22 ust. 6f ustawy, że podlega
    waloryzacji koszt nabycia. Dlatego nie można w kolejnych latach podatkowych
    waloryzować kwoty uprzednio zwaloryzowanej.

    Podstawę waloryzacji w niniejszej sprawie stanowi zatem wynikająca z umowy sprzedaży
    cena jaką Pani zapłaciła nabywając nieruchomość powiększona o wydatki notarialne, czyli
    wydatki za sporządzenie aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości oraz
    udokumentowane wydatki poniesione na prowizję za pośrednictwo w zakupie tej
    nieruchomości (pod warunkiem, że w istocie Pani takie wydatki poniosła).
    Końcowo zaznaczyć należy, że opisane przez Panią wydatki (określone jako „nakłady”) w
    rozumieniu cytowanych przepisów są kosztami nabycia a nie nakładami, które zwiększyły
    wartość rzeczy. Powyższe nie ma jednak wpływu na prawidłowość przedstawionego przez
    Panią stanu faktycznego dotyczącego wartości waloryzacji tych kosztów.
    Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Nadmieniam, że w zakresie udzielanych odpowiedzi nie dokonujemy wyliczeń
    matematycznych ani nie potwierdzamy wyliczeń dokonanych przez podatników.
    Prawidłowość, bądź nieprawidłowość przedstawionych w opisie sprawy kwot i wyliczeń
    podlega weryfikacji przez właściwy organ podatkowy w toku, np. postępowania
    kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających. Zgodnie z
    zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na
    podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a
    po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, ponieważ
    prawidłowość rozliczenia podatków podlega weryfikacji przez organ podatkowy. Tym
    samym w przedmiotowej interpretacji nie potwierdzono prawidłowości zaprezentowanych
    przez Panią kwot.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Każde z rozstrzygnięć jest bowiem wydawane w indywidualnych
    sprawach podatników na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.