Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-476/15-4/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-09-21
Teza: Zwolnienie od podatku zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty oraz usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników.
Słowa kluczowe: obrót; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2015 r. (data wpływu 25 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 września 2015 r. (data wpływu 16 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług świadczenia usług reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty oraz usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług świadczenia usług reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty oraz usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników. Wniosek uzupełniono w dniu 16 września 2015 r. o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Stan Faktyczny.

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej zarejestrowanej jako „Pozostała działalność usługowa gdzie indziej niesklasyfikowana” – PKD 96.09.Z. W ramach tej działalności Wnioskodawca świadczy usługę reprezentowania klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty zobowiązań.

Zakres czynności ogranicza się do prowadzenia negocjacji z wierzycielami w imieniu dłużnika na podstawie otrzymanego pełnomocnictwa z podpisem notarialnie poświadczonym. Wnioskodawca zobowiązuje się wobec klienta jedynie do starannego działania w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty, jednocześnie nie ponosi odpowiedzialności za skutki negocjacji, w szczególności nie gwarantuje osiągnięcia konkretnego rezultatu. Klient nie otrzymuje informacji o zamierzonym sposobie postępowania przez świadczącego usługę.

Czynności objęte zakresem niniejszej usługi nie wymagają wykształcenia prawniczego i faktycznie nie będą wykonywane przez prawnika. W ramach reprezentacji dokonywane są tylko czynności faktyczne w imieniu klienta, tj. negocjowanie korzystniejszych warunków spłaty zobowiązań, natomiast nie dochodzi do wykonywania czynności prawnych. Ewentualne porozumienia w zakresie wynegocjowanych przez Wnioskodawcę warunków są zawierane osobiście przez klienta. Ponadto, Wnioskodawca nie reprezentuje klienta przed sądami.

Podjęciu i prowadzeniu negocjacji nie towarzyszy świadczenie jakichkolwiek usług o charakterze doradczym dla klienta. Przed zleceniem negocjacji klient informowany jest jedynie o zakresie usług świadczonych przez Wnioskodawcę i warunkach ich realizacji, które określone są w umowie z klientem oraz regulaminie świadczenia usług. Następnie klient wypełnia kwestionariusz opisujący jego sytuację majątkową, posiadane zadłużenie i przyczyny jego powstania, wskazujący szczegóły zobowiązań. Po dostarczeniu wymaganych dokumentów, w tym pełnomocnictw z podpisem notarialnie poświadczonym w odpowiedniej ilości i potwierdzeniu zlecenia, następuje rozpoczęcie świadczenia usług przez Wnioskodawcę. Umowa zawierana jest na czas określony trzech miesięcy liczonych począwszy od dnia podpisania umowy przez klienta. Po upływie trzech miesięcy prowadzenie negocjacji zostaje zaprzestane, chyba, że w drodze obustronnie podpisanego aneksu umowa z klientem zostanie przedłużona na kolejne trzy miesiące.

Zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej rozważa rozpoczęcie świadczenia usługi polegającej na analizie i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników. Usługa ta składałaby się z następujących czynności:

1.  szczegółowa analiza raportów lub dokumentów zawierających informacje o obecnych lub przeszłych zobowiązaniach klienta przetwarzanych przez rejestry dłużników. Analiza dokonywana byłaby w oparciu o dokumenty dostarczone przez klienta. Wynik analizy przedstawiany byłby klientowi w postaci raportu podsumowującego posiadane zobowiązania, zawierającego informacje o wpływie posiadanych zobowiązań na ocenę ryzyka kredytowego dokonywaną przez banki oraz inne instytucje dokonujące takiej oceny. Raport nie zawiera porad, wskazań ani rekomendacji co do ewentualnego postępowania z tymi zobowiązaniami;
2.  reprezentacja klienta przed wierzycielami i/lub innymi instytucjami wskazanymi przez klienta, które dokonały wpisu o historii płatniczej klienta w rejestrach dłużników oraz prowadzenie korespondencji z tymi instytucjami mającej na celu doprowadzenie do zaprzestania przetwarzania wpisu o zobowiązaniach klienta w rejestrach dłużników w celach dokonywania analizy oceny ryzyka kredytowego.

W odniesieniu do pkt 2, zakres czynności ogranicza się do prowadzenia negocjacji z wierzycielami w imieniu dłużnika na podstawie otrzymanego pełnomocnictwa z podpisem notarialnie poświadczonym. Wnioskodawca zobowiązuje się wobec klienta jedynie do starannego działania w wyżej określonym celu, jednocześnie nie ponosi odpowiedzialności za skutki negocjacji, w szczególności nie gwarantuje osiągnięcia konkretnego rezultatu. Klient nie otrzymuje informacji o zamierzonym sposobie postępowania przez świadczącego usługę.

Czynności objęte zakresem niniejszej usługi nie wymagają wykształcenia prawniczego i faktycznie nie będą wykonywane przez prawnika. W ramach reprezentacji wykonywane są tylko czynności faktyczne w imieniu klienta, natomiast nie dochodzi do dokonywania czynności prawnych. Ewentualne porozumienia między Wnioskodawcą a wierzycielami lub innymi instytucjami są zawierane osobiście przez klienta. Ponadto, Wnioskodawca nie reprezentuje klienta przed sądami.

Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku z dnia 9 września 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Wartość sprzedaży, ustalona zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w poprzednim roku podatkowym łącznie nie przekroczyła kwoty 150.000 zł.
2.  W ramach świadczenia usług polegających na analizie i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników, które zostały wskazane w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca:
    *   nie będzie dokonywał dostaw, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 ww. ustawy,
    *   nie będzie wykonywał usług jubilerskich,
    *   wedle swojej oceny nie będzie również wykonywał usług prawniczych ani w zakresie doradztwa, niemniej Wnioskodawca nie wyklucza możliwości uznania przez odpowiednie organy administracji publicznej tychże usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników za usługi prawnicze lub usługi w zakresie doradztwa.

Swoje przekonanie o tym, że usługi analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników nie będą stanowić usług prawniczych ani w zakresie doradztwa, Wnioskodawca opiera na słownikowej interpretacji usług prawniczych oraz doradztwa, czemu dał już wyraz w uzasadnieniu swojego stanowiska przedstawionego we wniosku z dnia 23 czerwca 2015 r., a ponadto uzasadnia w oparciu o posiadaną wiedzę i doświadczenie życiowe odnoszące się do usług prawniczych oraz w zakresie doradztwa, ich charakteru i zakresu.

Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca zwraca uwagę, że jego intencją związaną ze złożeniem wspomnianego wniosku o interpretację było dokonanie przez Ministra Finansów oceny, czy usługi analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego (jak również usługi reprezentacji opisane w stanie faktycznym wniosku) stanowią usługi prawnicze lub w zakresie doradztwa, o których mowa odpowiednio w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i lit. b ww. ustawy. Intencja taka wynika bowiem z braku możliwości uzyskania opinii innego organu, prawnie wiążącej dla organów podatkowych, w zakresie uznania lub nieuznania świadczonych oraz planowanych usług za usługi prawnicze lub usługi w zakresie doradztwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy świadczenie usługi reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty, zgodnie z opisem stanu faktycznego, uprawnia do korzystania ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT)?
2.  Czy świadczenie usługi analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, będzie uprawniać do korzystania ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Pytanie nr 1:

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usługi reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty zobowiązań uprawnia do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się m.in. do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa ani usług prawniczych. W szczególności należy zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2014 r. utracił moc ustęp 14 w art. 113 ustawy o VAT oraz rozporządzenie wykonawcze wydane na podstawie tego przepisu, którego celem było doprecyzowanie usług nieobjętych zwolnieniem na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT poprzez odwołanie do klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Wobec braku definicji legalnej pojęć doradztwa oraz usług prawniczych w ustawie oraz innych aktach prawnych należy zastosować wykładnię gramatyczną w celu ustalenia ich znaczenia.

Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np. podatkowe, gospodarcze, czy finansowe. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast doradzać, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Takie podejście potwierdzają m.in.:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 11 maja 2015 r. (sygn. IBPP1/443-171/15/AW) oraz
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 27 kwietnia 2015 r. (sygn. IPTPP1/4512-71/15-3/RG).

W tym kontekście należy podkreślić, że usługa reprezentacji przed wierzycielami, przedstawiona w stanie faktycznym, nie obejmuje udzielania porad klientowi ani wskazywania mu sposobu postępowania w danej sprawie, lecz wyłącznie negocjowania z wierzycielami klienta, zgodnie z koncepcją opracowaną na własne potrzeby przez Wnioskodawcę na podstawie informacji dostarczonych przez klienta, która to koncepcja nie jest ujawniana klientowi. Tym samym, nie dochodzi do świadczenia usług doradczych na rzecz klienta, lecz jedynie do wykonywania czynności faktycznych na podstawie zlecenia klienta, nieposiadającego wiedzy o strategii negocjacyjnej realizowanej przez Wnioskodawcę świadczącego usługę.

Podobnie, zdaniem Wnioskodawcy, nie sposób uznać świadczonej usługi reprezentacji przed wierzycielami za usługi prawnicze. Wprawdzie reprezentowanie osoby może być w pewnych okolicznościach uznane za usługę prawniczą, jednakże nie jest tak w przypadku usługi przedstawionej w stanie faktycznym. Świadczenie tej usługi nie wymaga wykształcenia prawniczego i faktycznie nie będzie ona wykonywana przez prawnika. Jednocześnie świadczenie tej usługi wymaga innych kompetencji niż prawnicze (tj. umiejętności komunikacyjnych, negocjacyjnych). Ponadto, reprezentacja objęta niniejszą usługą nie polega na dokonywaniu czynności prawnych ani procesowych w imieniu klienta, lecz jedynie czynności faktycznych, przedstawionych w stanie faktycznym.

Podsumowując, usługa reprezentacji klienta przed wierzycielami opisana w stanie faktycznym nie może być uznana za żadną z usług z art. 113 ust. 13 ustawy o VAT (tj. usług, do których nie stosuje się zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9), a tym samym uprawnia Wnioskodawcę do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Pytanie 2:

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usługi analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników będzie uprawniać do korzystania ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Dla odpowiedzi na to pytanie zastosowanie mieć będą odpowiednio rozważania dotyczące interpretacji przepisu art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, przedstawione w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, odpowiednie zastosowanie poczynionych już uwag prowadzi do wniosku, że usługa analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników nie mieści się w pojęciu usług prawniczych ani usług w zakresie doradztwa.

W nawiązaniu do powyższego Wnioskodawca wskazuje, że pierwsza część usługi analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników wskazana w pkt 1 zdarzenia przyszłego, tj. analiza zobowiązań klienta przetwarzanych przez rejestry dłużników, polega na przygotowaniu raportu podsumowującego posiadane zobowiązania wraz z informacją o ich wpływie na ocenę ryzyka kredytowego. Raport nie zawiera porad ani wskazań co do ewentualnego postępowania z tymi zobowiązaniami. W związku z tym, ta część usługi jawi się jako usługa finansowa niestanowiąca usługi o charakterze doradczym, ani tym bardziej usługi prawniczej.

W odniesieniu do drugiej części planowanej usługi, wskazanej w pkt 2 zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zwraca uwagę, że stanowi ona reprezentowanie klienta de facto tożsame z reprezentacją klienta wykonywaną w ramach usługi objętej pytaniem nr 1, a jedyna różnica polega na innym celu działania. W związku z tym, reprezentacja, o której mowa w zdarzeniu przyszłym, charakteryzuje się następującymi cechami, kluczowymi zdaniem Wnioskodawcy dla odpowiedzi na postawione pytanie:

*   stanowi wykonywanie jedynie czynności faktycznych,
*   nie obejmuje dokonywania: (i) czynności prawnych, np. podpisywania porozumień w imieniu klienta; (ii) czynności procesowych, tj. występowania w imieniu klienta przed sądami lub w postępowaniach przed organami administracji publicznej,
*   nie musi być wykonywana przez prawnika i nie wymaga wykształcenia prawniczego,
*   nie obejmuje udzielania porad klientowi ani wskazywania mu sposobu postępowania w danej sprawie,
*   klient nie jest informowany o zamierzonej strategii postępowania przez świadczącego usługę.

Powyższe cechy powodują, według Wnioskodawcy, że usługa analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, nie stanowi żadnej z usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a w związku z tym uprawnia Wnioskodawcę do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

W świetle art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ustawy).

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy, stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa.

Wobec powyższego podkreślić należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa prawnego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, czy finansowych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca świadczy usługę reprezentowania klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty zobowiązań. Zakres czynności ogranicza się do prowadzenia negocjacji z wierzycielami w imieniu dłużnika na podstawie otrzymanego pełnomocnictwa. Wnioskodawca zobowiązuje się wobec klienta jedynie do starannego działania w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty, jednocześnie nie ponosi odpowiedzialności za skutki negocjacji, w szczególności nie gwarantuje osiągnięcia konkretnego rezultatu. Klient nie otrzymuje informacji o zamierzonym sposobie postępowania przez świadczącego usługę. Czynności objęte zakresem niniejszej usługi nie wymagają wykształcenia prawniczego i faktycznie nie będą wykonywane przez prawnika. W ramach reprezentacji dokonywane są tylko czynności faktyczne w imieniu klienta, tj. negocjowanie korzystniejszych warunków spłaty zobowiązań, natomiast nie dochodzi do wykonywania czynności prawnych. Ewentualne porozumienia w zakresie wynegocjowanych przez Wnioskodawcę warunków są zawierane osobiście przez klienta. Ponadto, Wnioskodawca nie reprezentuje klienta przed sądami. Podjęciu i prowadzeniu negocjacji nie towarzyszy świadczenie jakichkolwiek usług o charakterze doradczym dla klienta. Przed zleceniem negocjacji klient informowany jest jedynie o zakresie usług świadczonych przez Wnioskodawcę i warunkach ich realizacji, które określone są w umowie z klientem oraz regulaminie świadczenia usług. Następnie klient wypełnia kwestionariusz opisujący jego sytuację majątkową, posiadane zadłużenie i przyczyny jego powstania, wskazujący szczegóły zobowiązań. Po dostarczeniu wymaganych dokumentów i potwierdzeniu zlecenia, następuje rozpoczęcie świadczenia usług przez Wnioskodawcę. Wartość sprzedaży, ustalona zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w poprzednim roku podatkowym łącznie nie przekroczyła kwoty 150.000 zł.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej rozważa rozpoczęcie świadczenia usługi polegającej na analizie i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników. Usługa ta składałaby się z następujących czynności:

1.  szczegółowa analiza raportów lub dokumentów zawierających informacje o obecnych lub przeszłych zobowiązaniach klienta przetwarzanych przez rejestry dłużników. Analiza dokonywana byłaby w oparciu o dokumenty dostarczone przez klienta. Wynik analizy przedstawiany byłby klientowi w postaci raportu podsumowującego posiadane zobowiązania, zawierającego informacje o wpływie posiadanych zobowiązań na ocenę ryzyka kredytowego dokonywaną przez banki oraz inne instytucje dokonujące takiej oceny. Raport nie zawiera porad, wskazań ani rekomendacji co do ewentualnego postępowania z tymi zobowiązaniami;
2.  reprezentacja klienta przed wierzycielami i/lub innymi instytucjami wskazanymi przez klienta, które dokonały wpisu o historii płatniczej klienta w rejestrach dłużników oraz prowadzenie korespondencji z tymi instytucjami mającej na celu doprowadzenie do zaprzestania przetwarzania wpisu o zobowiązaniach klienta w rejestrach dłużników w celach dokonywania analizy oceny ryzyka kredytowego.

W odniesieniu do pkt 2, zakres czynności ogranicza się do prowadzenia negocjacji z wierzycielami w imieniu dłużnika na podstawie otrzymanego pełnomocnictwa. Wnioskodawca zobowiązuje się wobec klienta jedynie do starannego działania w wyżej określonym celu, jednocześnie nie ponosi odpowiedzialności za skutki negocjacji, w szczególności nie gwarantuje osiągnięcia konkretnego rezultatu. Klient nie otrzymuje informacji o zamierzonym sposobie postępowania przez świadczącego usługę.

Czynności objęte zakresem niniejszej usługi nie wymagają wykształcenia prawniczego i faktycznie nie będą wykonywane przez prawnika. W ramach reprezentacji wykonywane są tylko czynności faktyczne w imieniu klienta, natomiast nie dochodzi do dokonywania czynności prawnych. Ewentualne porozumienia między Wnioskodawcą a wierzycielami lub innymi instytucjami są zawierane osobiście przez klienta. Ponadto, Wnioskodawca nie reprezentuje klienta przed sądami.

W ramach świadczenia usług polegających na analizie i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników, które zostały wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca:

*   nie będzie dokonywał dostaw, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 ww. ustawy,
*   nie będzie wykonywał usług jubilerskich,
*   wedle swojej oceny nie będzie również wykonywał usług prawniczych ani w zakresie doradztwa, niemniej Wnioskodawca nie wyklucza możliwości uznania przez odpowiednie organy administracji publicznej tychże usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników za usługi prawnicze lub usługi w zakresie doradztwa.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Zainteresowany ma wątpliwości dotyczące zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług, świadczonych usług reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty oraz zwolnienia od podatku usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników, których świadczenie Wnioskodawca rozważa rozpocząć.

Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie kluczowym elementem jest ustalenie, czy wskazane we wniosku usługi, które są i mają być wykonywane w ramach prowadzonej działalności, należy zaliczyć do usług, których świadczenie nie uprawnia do korzystania ze zwolnienia od podatku w rozumieniu art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty nie ma miejsca wyłączenie od zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy. Podjęciu i prowadzeniu negocjacji – jak wskazano we wniosku – nie towarzyszy bowiem świadczenie jakichkolwiek usług o charakterze doradczym dla klienta. W ramach reprezentacji nie dochodzi także do wykonywania czynności prawnych. Z opisu sprawy nie wynika również, aby w ramach świadczenia ww. usług reprezentacji klienta Wnioskodawca wykonywał inne czynności wskazane w art. 113 ust. 13 ustawy. Ponadto – co istotne – wartość sprzedaży, ustalona zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy, w poprzednim roku podatkowym łącznie nie przekroczyła kwoty 150.000 zł. W konsekwencji, świadcząc usługi reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, do momentu przekroczenia kwoty określonej w ust. 1, tj. kwoty 150.000 zł.

Przechodząc natomiast do kwestii zwolnienia od podatku usług polegających na analizie i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników, których świadczenie Wnioskodawca planuje rozpocząć, podkreślić należy – co wynika z opisu sprawy – że w przypadku tych usług również nie dochodzi do dokonywania czynności prawnych i w ramach świadczenia tych usług Wnioskodawca nie będzie dokonywał dostaw, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 ustawy, nie będzie wykonywał usług jubilerskich, jak również – w ocenie Zainteresowanego – nie będzie wykonywał usług prawniczych ani w zakresie doradztwa. Z powyższego wynika, że w momencie, gdy Wnioskodawca rozpocznie świadczenie opisanych usług będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy. Natomiast jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie straci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że:

1.  Świadczenie usług reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty, zgodnie z opisem stanu faktycznego, uprawnia do korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy;
2.  Świadczenie usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, uprawnia do korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego do momentu, gdy wartość sprzedaży zwolnionej od podatku przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, tj. kwotę 150.000 zł.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w zakresie zwolnienia od podatku zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług reprezentacji klienta przed jego wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji w zakresie zwolnienia od podatku zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług analizy i optymalizacji danych przetwarzanych przez rejestry dłużników.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.