Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-445b/09/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-07
Teza: Dokumentowanie czynności świadczonych na terytorium Litwy.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2009 r. (data wpływu 14 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania czynności świadczonych na terytorium Litwy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania czynności świadczonych na terytorium Litwy.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wykonuje usługi budowlane na terenie Unii Europejskiej, między innymi na terenie Republiki Litwy, gdzie jest zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej. Faktury dokumentujące, potwierdzające wykonanie usługi budowlanej na terenie Litwy są wystawiane podwójnie, raz na drukach litewskich, drugi raz na drukach polskich oraz wykazywane przez Wnioskodawcę w deklaracji dla podatku od towarów i usług, jako czynności nie podlegające opodatkowaniu na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy przy wykonywaniu usług budowlanych na terenie Litwy, na Wnioskodawcy będącym jednocześnie podatnikiem podatku od wartości dodanej na terenie Litwy i dokumentującym wykonywanie tych usług litewskimi fakturami sprzedaży spoczywa dodatkowo, na podstawie § 25 ust. 1 rozporządzenia, obowiązek dokumentowania ww. usług budowlanych fakturami VAT w języku polskim, o których to fakturach VAT mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia oraz deklarowania powyższej sprzedaży w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za dany miesiąc rozliczeniowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie spoczywa na nim obowiązek dokumentowania fakturami VAT usług budowlanych wykonywanych poza terytorium kraju, między innymi na terenie Republiki Litewskiej. Wnioskodawca zauważa, że jest podatnikiem podatku od otwartości dodanej na terenie Litwy i dane z dokumentów potwierdzających sprzedaż usług budowlanych na terenie Litwy są wystarczającą podstawą do podania informacji w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za dany miesiąc rozliczeniowy. Wnioskodawca podnosi także, że w przypadku wykonywania usług budowlanych lub sprzedaży towarów poza terytorium kraju obowiązek dokumentowania powyższych transakcji fakturami VAT przez polskiego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług został nałożony przez Ministra Finansów rozporządzeniem z dnia 28 listopada 2008 r. bez upoważnienia ustawowego oraz bez upoważnienia Rady Europy.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe,** jednak w oparciu o inną argumentację niż wskazano we wniosku.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepis ust. 1 stosuje się - zgodnie z art. 106 ust. 2 cyt. ustawy - odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze.

Z kolei w myśl § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Z powyższego wynika, że zasady te stosuje się – wbrew stanowisku Wnioskodawcy - jedynie wówczas, gdy podatnik wystawiający fakturę nie jest zarejestrowany, w którymś z krajów członkowskich innym niż terytorium kraju bądź w państwie trzecim na potrzeby podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze.

Wskazać należy również, iż Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333), określił wzory deklaracji oraz objaśnienia co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejscu ich składania. W objaśnieniach do deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7, stanowiących załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia wskazano, iż w pozycji 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy.

Zatem świadczenie usług niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, nie ogranicza prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na terytorium kraju. Warunkiem jest posiadanie przez podatnika dokumentów, z których wynika związek podatku naliczonego z tymi czynnościami. Zauważyć należy jednakże, iż powyższa regulacja nie odnosi się natomiast do podatku od wartości dodanej wynikającego z dokumentów potwierdzających nabycia dokonane w państwie członkowskim innym niż terytorium kraju, ponieważ podatek od świadczonych usług poza terytorium kraju rozlicza się w tym państwie. W takiej sytuacji (jeśli nabycia dokonywane będą wyłącznie na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju) nie będzie wypełniona przesłanka wskazująca na obowiązek wykazywania w poz. 21 deklaracji VAT-7 faktur wystawionych zgodnie z unormowaniami państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Uwzględniając zatem przywołane przepisy prawa podatkowego oraz to, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym na terytorium Litwy podatnikiem podatku od wartości dodanej, stwierdzić należy, iż w sytuacji wykonywania na terytorium tego kraju usług budowlanych, przy wystawianiu dokumentów sprzedaży potwierdzających świadczenie usług budowlanych, Wnioskodawca winien stosować przepisy prawa podatkowego obowiązującego na terytorium Litwy, w tym dotyczące zasad wystawiania faktur. Powyższe oznacza, iż Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawiania faktur w języku polskim, bowiem regulacje zawarte w powołanych powyżej przepisach art. 106 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i § 25 rozporządzenia Ministra Finansów wyraźnie stanowią, że faktury wystawiają podatnicy, którzy nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej, natomiast Wnioskodawca – jak wskazał we wniosku – jest podatnikiem zidentyfikowanym na terytorium Litwy i wystawia faktury na drukach litewskich. Ponadto, jeśli w związku z usługami budowlanymi świadczonymi na terytorium Litwy, Wnioskodawca będzie dokonywał zakupów na terytorium kraju (Polski), z tytułu których przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego, to wówczas należy wykazać obrót z tytułu tych usług w części C deklaracji VAT-7 w poz. 21 jako „Dostawa towarów oraz świadczenie usług, poza terytorium kraju”. W tym zakresie, jak słusznie zauważył Wnioskodawca, wystarczającą podstawą do podania informacji w deklaracji, będą dokumenty wystawione zgodnie z regulacjami litewskimi.

W tym miejscu wskazać należy także, iż to właśnie z przepisu ustawowego, tj. art. 106 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, wynika obowiązek wystawienia faktury przez czynnego podatnika, który nie jest zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze, w sytuacji gdy miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego. W przedmiotowej sprawie sytuacja taka jednak nie występuje, bowiem Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na terytorium Litwy. Regulacje zawarte w art. 106 ust. 2 cyt. ustawy oraz ww. rozporządzeniu z dnia 28 listopada 2008 r. nie mają zatem zastosowania w przypadku Wnioskodawcy.

Końcowo podnieść należy, iż w niniejszej interpretacji oceny całości stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę udzielono przy założeniu, że na terytorium kraju Wnioskodawca będzie dokonywał zakupów, które zostaną wykorzystane do świadczenia usług na terytorium Litwy. W przeciwnym bowiem przypadku – jak wskazano na stronie 3 niniejszej interpretacji - nie będzie wypełniona przesłanka wskazująca na obowiązek wykazywania w poz. 21 deklaracji VAT-7 faktur wystawionych zgodnie z unormowaniami państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.