Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-611/15-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-16
Teza: Sprzedaż działek
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; nieruchomości-zbycie nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, reprezentowanego przez pełnomocnika przedstawione we wniosku 3 lipca 2015 r. (data wpływu: 6 lipca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 22 września 2015 r. (data wpływu: 23 września 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia działek gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia działek gruntu oraz podatku od towarów i usług.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i § 4 oraz art. 14f § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z 11 września 2015 r. nr ILPP2/4512-1-526/15-2/SJ, ILPB2/4511-1-611/15-2/WM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Ponadto, pouczono Zainteresowanego, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie zostało wysłane 11 września 2015 r. i skutecznie doręczone 15 września 2015 r., zaś 23 września 2015 r. do siedziby tut. Organu wpłynęło pismo z 22 września 2015 r., stanowiące uzupełnienie wniosku (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego: 22 września 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Do dnia śmierci M.P. była ona wyłącznym właścicielem nieruchomości położonej w K., o pow. 1.13.47 ha, dla której prowadzona była wówczas księga wieczysta o nr Kw (…) (obecnie: KW (…)). Nieruchomość składała się wówczas z dwóch działek, tj. nr 821 i nr 999. Nieruchomość (tj. działka nr 999) była zabudowana domem mieszkalnym jednorodzinnym i budynkiem gospodarczym. Działka nr 821 pozostawała niezabudowana. Nieruchomość, jako całość stanowiła gospodarstwo rolne.

Postanowieniem z 30 października 1986 r. (Ns (…)) Sąd Rejonowy w G. stwierdził, że prawo własności powyższej nieruchomości po zmarłej M.P. nabyli: A.P. (mąż zmarłej), E.O. (córka zmarłej) oraz M.P. – każdy w 1/3 części. Z powyższego wynika, że udział w wysokości 1/3 części E.O. nabyła do majątku osobistego na podstawie dziedziczenia.

Darowizną z dnia 24 marca 1987 r. (akt notarialny nr rep. A (…)) E.O. oraz jej małżonek B.O., nabyli do majątku wspólnego, wynoszący 2/3 części, udział w ww. nieruchomości położonej w K..

Uchwałą Rady Miejskiej w K. z 10 grudnia 2014 r. (nr (…)) przyjęto plan zagospodarowania przestrzennego „K. Miasto VII”. Jak wynika z treści tegoż planu – działka nr 821, na dzień jego uchwalenia, znajdowała się na terenach, które zostały oznaczone symbolem: MN (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Powyższe wynika z brzmienia § 5 ust. 2 cyt. uchwały Rady Miejskiej w K.. Takie przeznaczenie działka ma w planie do dziś.

Następnie, działając z wniosku E. i B. małżonków O., złożonego w styczniu 2015 r., Burmistrz K. wydał postanowienie z 10 marca 2015 r., mocą którego zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako działka o nr 821, stanowiącej prawo własności ww. małżonków. Działka nr 821 została podzielona na 11, prawie równych działek, tj. o numerach od 821/1 do 821/11 (pow. od 709 m2 do 919 m2). Rząd działek o numerach od 821/1 do 821/5 został przedzielony od drugiego rzędu działek o numerach od 821/7do 821/11 – jedną działką, tj. nr 821/6. Działka o nr 821/6 została przeznaczona pod drogę dojazdową z ww. działek do drogi publicznej.

Następnie decyzją z 27 kwietnia 2015 r. Burmistrz K. ostatecznie zatwierdził projekt podziału działki nr 821 (pow. 1,0010 ha) na przedmiotowe 11 ww. działek.

W miesiącu czerwcu 2015 r., małżonkowie O. dokonali sprzedaży czterech działek. Ściślej rzecz ujmując – sprzedali udziały w każdej z tych działek, które każdorazowo obejmowały łącznie całą działkę. Dokonując sprzedaży każdej z działek, małżonkowie dodatkowo, wyzbyli się udziału w działce nr 821/6, tj. w drodze wewnętrznej.

Zamiarem małżonków jest wyzbycie się całości udziałów we wszystkich ww. działkach.

W tym miejscu należy wskazać, że małżonkowie na ww. działkach, a wcześniej na działce nr 821 – cały czas prowadzili działalność rolniczą (zasiewy). Także po dziś dzień, na wszystkich działkach powstałych z podziału działki nr 821 – znajdują się zasiewy. Małżonkowie w okresie od nabycia nieruchomości w 1986/1987 r. nie dokonywali żadnych nakładów, ani inwestycji na przedmiotową działkę. Nie podjęli się też za zbrojenie działek w jakiekolwiek media (woda, gaz, prąd etc.). Jedyne co uczynili względem działki o nr 821 – to doprowadzili do wydzielenia z niej (w trybie administracyjnym) 11 działek z przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Przy czym działek tych fizycznie nawet nie wygrodzili. Grodzeniem zajmować się będą już poszczególni nabywcy i to na własny koszt.

Żaden z małżonków nie pozostaje na dzień dzisiejszy przedsiębiorcą ze zgłoszeniem do ewidencji działalności gospodarczej, a sprzedaż działek traktują jako sprzedaż majątku prywatnego, który w latach osiemdziesiątych nabywali z zamiarem prowadzenia gospodarstwa rolnego.

Kwota uzyskana ze sprzedaży działek najprawdopodobniej przeniesie wartość 150.000 zł w skali jednego roku, ale nie przekroczy kwoty 250.000 – 350.000 zł. Dotychczasowa wartość sprzedanych przez małżonków działek (tj. w czerwcu 2015 r.) zamyka się kwotą 105.000 zł (25 tys. x 3 sprzedane działki plus 30 tys. x 1 sprzedana działka).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności poszczególnych działek, powstałych z podzielenia działki nr 831, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych –sprzedaż działek uzyskanych z podziału działki nr 821 nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PdofU”), przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Wskazany powyżej okres 5 lat minął w odniesieniu do każdego z małżonków z osobna. Jak wskazano bowiem powyżej – nabyli oni udziały w nieruchomości w latach: 1986-1987, a sprzedaży pierwszej z działek dokonano w czerwcu 2015 r. Nie sposób również przyjąć, że zbywając działki powstałe z podzielenia działki nr 821 – podejmują oni czynności w ramach działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zatem należy uznać, że aby odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowiło źródła przychodu, w rozumieniu ww. przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8, konieczne jest spełnienie łącznie następujących warunków:

*   zbycie nie może następować w wykonaniu działalności gospodarczej;
*   zbycie musi nastąpić po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) doprecyzowano definicję działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu po nowelizacji – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

− prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność ma charakter zarobkowy wówczas, gdy jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Definicja działalności gospodarczej wymaga również, aby działalność taka wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania, powtarzania określonego zespołu konkretnych działań o charakterze incydentalnym i sporadycznym.

Jak wynika z opisu sprawy przedmiotowe działki powstałe z podziału działki o nr 821 należały do majątku prywatnego Wnioskodawcy oraz Jego żony i zostały nabyte przez Zainteresowanego w formie darowizny (z otrzymanego gruntu nie była prowadzona przez Zainteresowanego działalność mająca na celu dostawę produktów rolnych). Zainteresowany nie podejmował żadnych działań wykraczających poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Należy ponadto wskazać, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika jakiekolwiek aktywne działanie Wnioskodawcy, tj.: zakup gruntu w celu jego sprzedaży, jego uzbrojenie, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, poniesienie jakichkolwiek nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców, itd., które wskazywałoby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Zatem pomimo tego, że Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o podział nieruchomości na 11 działek, to z zaistniałej sytuacji nie wynika taka aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Powyższe wynika z faktu, że sprzedaż przez osobę fizyczną działek nabytych na cele prywatne stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Ponadto jak wskazano powyżej, Wnioskodawca nie podejmował żadnych aktywnych działań, które mogłyby świadczyć o zamiarze profesjonalnego obrotu nieruchomościami, a sam grunt otrzymał w drodze darowizny i nie wykorzystywał do jakiejkolwiek działalności. Zatem, zbywana nieruchomość stanowi Jego majątek prywatny (osobisty).

Reasumując, stwierdzić należy, że odpłatne zbycie udziałów w prawie własności poszczególnych działek, powstałych z podzielenia działki nr 831, nie będzie w ogóle stanowiło źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. działki.

Skoro odpłatne zbycie udziałów w działce nr 831 nie będzie stanowiło źródła przychodu, to tym samym z tytułu ich sprzedaży Zainteresowany nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Zainteresowanego w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Końcowo, tut. Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na cytowane wyżej pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w części dotyczącej podatku od towarów i usług 6 października 2015 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.