Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.322.2025.3.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: Włochy
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-samodzielna
działalność gospodarcza
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej w Polsce.

    Uzupełniła go Pani pismem z 9 maja 2025 r. (wpływ 9 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 2022 roku jest Pani rezydentką Włoch, gdzie mieszka Pani wraz z mężem i prowadzi
    Pani gospodarstwo domowe. W Polsce zarejestrowana jest Pani jednoosobowa
    działalność gospodarcza, z której czerpie Pani całość dochodów. Działalność ta polega na
    świadczeniu usług doradztwa w zakresie relacji inwestorskich, a Pani jedynym klientem od
    2022 roku jest polska spółka A. Sp. z o.o. z siedzibą (...).
    Usługi świadczy Pani głównie zdalnie z Włoch, za pośrednictwem komputera i Internetu.
    Raz w miesiącu przyjeżdża Pani do Polski na około tydzień w celu odbycia spotkań z
    klientem (A.), omówienia planów, prac, a także uczestnictwa w konferencjach
    inwestorskich. Łączny czas Pani pobytów w Polsce, to około 100 dni, nie przekracza 183
    dni w roku.
    Faktury wystawia Pani wyłącznie polskiemu kontrahentowi, w polskiej walucie. Obecnie
    odprowadza Pani składki ZUS, PPE i VAT w Polsce, a raz w roku składa Pani deklarację
    podatkową we Włoszech, uwzględniając podatek zapłacony w Polsce i dokonując
    ewentualnej dopłaty.
    Wniosek dotyczy podatków za 2022, 2023 i 2024. Opisana we wniosku sytuacja była
    identyczna za cały okres trzech lat.

## Dodatkowe informacje

:
        Posiada Pani adres JDG w (...), polskie konto bankowe, polski numer telefonu oraz
        samochód zarejestrowany i ubezpieczony w Polsce. Przechowuje Pani również
        dokumentację firmy w wynajmowanym biurze (wynajmowanym adresie) w (...).
        Nie posiada Pani zaplecza osobowego ani technicznego do prowadzenia
        działalności w Polsce poza komputerem i dostępem do Internetu.
        Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej we Włoszech.
        Nie jest Pani zarejestrowana do VAT w żadnym innym państwie UE poza Polską.
        W Polsce posiada Pani rodzinę i przyjaciół, których odwiedza Pani podczas
        pobytów. Pobyty te mają jednak charakter głównie służbowy.
        We Włoszech wynajmuję Pani mieszkanie, ma Pani konto bankowe i umowę z
        operatorem telefonii komórkowej. We Włoszech nie posiada Pani rodziny, nie
        prowadzi Pani działalności obywatelskiej, politycznej, kulturalnej.
        Dane na fakturze: (...)
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W 2022, 2023, 2024 r. odprowadzała Pani składki podatkowe: podatek ryczałtowy
    dochodowy, VAT a także składki z ZUS w Polsce. W latach 2022, 2023, 2024 – posiadała
    Pani stałe miejsce zamieszkania we Włoszech. Do Włoch wyjechała Pani celem
    przesiedlenia na stałe. Nie rozlicza się Pani we Włoszech ze wszystkich uzyskanych
    dochodów. Z uzyskanych dochodów rozlicza się Pani w Polsce. Posiada Pani certyfikat
    zameldowania we Włoszech, który został wydany z datą 16 marca 2022 r. Podanie o
    zameldowanie zostało przez Panią złożone w dniu 14 stycznia 2022 r. Certyfikat został
    wydany jeden raz po zameldowaniu we Włoszech, w marcu 2022 r. Pisząc „PPE” chodzi
    Pani o składkę podatku ryczałtowego płaconą co miesiąc w związku z JDG zarejestrowaną
    w Polsce. Skrótu „PPE” używa Pani biuro księgowe a także przy płatności w bankowości
    elektronicznej formularz do zapłaty składki podatkowej miesięcznej nazywa się „PPE”.

    Dochody z jednoosobowej działalności gospodarczej rozlicza Pani w Polsce w formie
    ryczałtu. W Polsce ma Pani wynajęte biuro/adres na JDG w (...) pod adresem (...) W biurze
    urzęduje pracownik, który odbiera Pani korespondencję i Pani za tą usługę płaci. Swoją
    pracę wykonuje Pani zdalnie. Pani zdaniem, dochody nie uzyskuje Pani za pośrednictwem
    stałej placówki położonej na terytorium Polski. Dochody w Polsce uzyskuje Pani świadcząc
    usługi dla Polskiej firmy i wystawia Pani faktury z JDG zarejestrowanej w Polsce, w polskich
    złotych na podstawie umowy podpisanej w Polsce. Pracuje Pani zdalnie.

## Pytanie

Czy dochody z jednoosobowej działalności gospodarczej powinny być opodatkowane i
    rozliczane w Polsce?
    Pani stanowisko w sprawie
    Obecnie Pani dochody z jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowuje (opłaca)
    Pani w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ograniczony obowiązek podatkowy – przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1a cyt. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega
    nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że
    Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej

    rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła
    przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane
    osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem
    posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak
    na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.
    Ze stanu faktycznego wynika, że w okresie, którego dotyczy wniosek miała Pani stałe
    miejsce zamieszkania we Włoszech. Od 2022 r. jest Pani rezydentką Włoch, gdzie mieszka
    Pani wraz z mężem i prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe. Przeprowadziła się
    Pani do Włoch celem przesiedlenia na stałe. Posiada Pani certyfikat zameldowania we
    Włoszech. Raz w miesiącu przyjeżdża Pani do Polski na około tydzień w celu odbycia
    spotkań z klientem, omówienia planów, prac, a także uczestnictwa w konferencjach
    inwestorskich. Łączny czas Pani pobytów w Polsce, to około 100 dni, nie przekracza 183
    dni w roku.
    W Polsce posiada Pani zarejestrowaną działalność gospodarczą, z której czerpie Pani
    całość dochodów.
    Pani przychody z działalności gospodarczej a opodatkowanie w Polsce
    W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50 % wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;

      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest
    katalogiem zamkniętym. Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które
    należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
    Na podstawie art. 3 ust. 2d ustawy:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody
      wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
      mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Analiza stanu faktycznego wskazuje, że w Polsce od momentu wyjazdu w 2022 r., 2023 r. i
    2024 r. miała Pani ograniczony obowiązek podatkowy. Oznacza to, że podlegała Pani
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na jej
    terytorium. Za takie dochody uważa się m.in. ww. dochody (przychody) z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski, w tym poprzez położony na terytorium
    RP zagraniczny zakład.
    Zakład
    Zgodnie z art. 5a pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie oznacza to:
      a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium
        jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium
        innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę,
        warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
      b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
        państwa przez podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium innego
        państwa,
      c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania na
        terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta
        ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to
        faktycznie wykonuje
      - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W Pani sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania,
    sporządzonej w Rzymie dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. nr 62 poz. 374, dalej
    „umowa polsko – włoska”).
    Na mocy art. 7 ust. 1 Umowy:

      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane
      w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane
      temu zakładowi.
    W myśl art. 7 ust. 2 Umowy:
      Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, jeżeli przedsiębiorstwo
      Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się
      Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy
      przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał
      taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako
      samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z
      przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 Umowy:
      Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczenie wydatków ponoszonych dla
      tego zakładu przez przedsiębiorstwo, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi
      kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w
      którym zakład jest położony, czy gdzie indziej.
    Jak wynika z ust. 4 powyższego artykułu:
      Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez
      podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, żadne
      postanowienie ustępu 2 niniejszego artykułu nie wyklucza ustalenia przez to
      Umawiające się Państwo zysku podlegającego opodatkowaniu według zwykle
      stosowanego podziału. Sposób zastosowanego podziału zysku musi jednak być taki,
      żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym artykule.
    Zgodnie z art. 7 ust. 5 Umowy:
      Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub
      towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.
    Z cytowanego wyżej przepisu art. 7 ust. 1 umowy polsko – włoskiej wynika, że dochód
    (przychód) osoby mającej miejsce zamieszkania we Włoszech z tytułu działalności
    gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski może być opodatkowany w Polsce, jeżeli
    działalność prowadzona jest przez położony na terytorium tego państwa zakład. W takim
    przypadku dochód (przychód), który może być przypisany temu zakładowi, może być
    opodatkowany w Polsce. Natomiast jeżeli działalność na terytorium Polski nie jest
    prowadzona za pomocą położonego w tym państwie zakładu, dochód (przychód)
    podatnika podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie, w którym znajduje się jego
    miejsce zamieszkania.
    W myśl art. 5 ust. 1 umowy polsko – włoskiej:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, poprzez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Z ust. 2 tego przepisu wynika, że:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządzania;
      b) filię;
      c) biuro;
      d) zakład fabryczny;

      e) warsztat;
      f) kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych;
      g) budowę albo montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy.
    W świetle ust. 3 art. 5 Umowy:
      Określenie „zakład” nie będzie obejmowało:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
        wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
      b) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie dla
        składowania, wystawiania lub wydawania;
      c) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie w celu
        przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
      d) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo
        w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa;
      e) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym,
        prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo
        pomocniczym dla przedsiębiorstwa.
    Wskazała Pani, że w okresie, którego dotyczy wniosek miała Pani stałe miejsce
    zamieszkania we Włoszech. Od 2022 r. jest Pani rezydentką Włoch, gdzie mieszka Pani
    wraz z mężem i prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe. W Polsce zarejestrowała
    Pani działalność gospodarczą, którą wykonuje Pani głównie zdalnie z Włoch. Działalność ta
    polega na świadczeniu usług doradztwa w zakresie relacji inwestorskich, a Pani jedynym
    klientem od 2022 r. jest polska spółka. W Polsce ma Pani wynajęte biuro, który stanowi
    adres jednoosobowej działalności gospodarczej. W biurze urzęduje pracownik, który
    odbiera Pani korespondencję. W wynajmowanym biurze w Polsce przechowuje Pani
    dokumentację firmy. Wystawia Pani faktury na których widnieje Pani polski adres
    jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Stąd – na podstawie powyższych uregulowań – stwierdzam, że prowadzenie przez Panią
    wskazanej we wniosku działalności w Polsce powoduje powstanie Pani zakładu na
    terytorium Polski w rozumieniu art. 5 ust. 1 umowy polsko – włoskiej w zw. z art. 5a pkt 22
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem przychody uzyskiwane przez Panią z tytułu działalności w Polsce stanowią zyski z
    działalności gospodarczej osiągane za pośrednictwem stałego zakładu, które zgodnie z
    postanowieniami art. 7 umowy polsko – włoskiej podlegają opodatkowaniu na terytorium
    Polski.
    W związku z powyższym, Pani dochody, jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Polsce i wykonującej usługi zdalnie z terytorium Włoch na rzecz
    polskiego klienta, powinny być opodatkowane w Polsce.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.