Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.752.2018.2.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-10
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej. Opodatkowanie dostawy gruntu przeznaczonego pod zabudowę.
Słowa kluczowe: komornik; nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2018 r. (data wpływu 7 listopada 2018 r.), uzupełnionym w dniu 13 grudnia 2018 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 13 grudnia 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Komornik Sądowy na wniosek wierzycieli wszczął egzekucję z nieruchomości zabudowanej, należącej do dłużnika: Zakłady (…). Podmiot ten jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.

W związku z zakończeniem procedury przybicia prawa własności nieruchomości, w najbliższym czasie dojdzie do przysądzenia prawa własności nieruchomości … - działka ewidencyjna nr 1885/2 i nieruchomości … - działka ewidencyjna nr 673/24 i tym samym, po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu Rejonowego o przysądzeniu prawa własności nieruchomości, do przeniesienia prawa własności nieruchomości.

Na nieruchomości znajduje się murowany budynek, w którym znajdują się pomieszczenia biurowe oraz budynek o funkcji magazynowo-produkcyjnej. Budynek o funkcji biurowo- usługowej to obiekt parterowy w zabudowie bliźniaczej, niepodpiwniczony, zrealizowany w latach 50-tych XX wieku. Konstrukcja budynku tradycyjna, murowana. Ściany zewnętrzne otynkowane, dach pokryty blachą, stolarka okienna starszego typu. Wewnątrz ściany pokryte powłokami malarskimi, częściowo boazeria, w pomieszczeniach płytki ceramiczne. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 115,69 m2. Budynek o funkcji magazynowo- produkcyjnej to obiekt parterowy w zabudowie wolnostojącej, niepodpiwniczony, zrealizowany w latach 60-tych XX wieku, konstrukcja budynku tradycyjna, murowana, ściany zewnętrzne otynkowane z licznymi ubytkami, częściowo blaszane, dach pokryty azbestem. Stolarka okienna w ramach metalowych, powierzchnia użytkowa budynku wynosi 614,24 m2.

Na działce 1885/2 znajdują się garaże blaszane niezwiązane trwale z gruntem. Teren działki częściowo ogrodzony ogrodzeniem mieszanym. Działka nr 1885/2 jest zabudowana budynkiem biurowym i budynkiem magazynowo-produkcyjnym. Działka ta oraz budynek biurowy i budynek magazynowo-produkcyjny były i są wykorzystywane do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT (początkowo w stawkach 7% i 8% oraz 23%) w postaci:

*   produkcji konstrukcji metalowych i ich części - wg PKB 2007 r. - 251 1Z
*   produkcji konstrukcji metalowych z wyłączeniem działalności usługowej - wg PKB z 2014 r. - 281 1B.

Działka ewidencyjna nr 673/24 jest niezabudowana, niezagospodarowana, porośnięta trawą, posiada powierzchnię 0,0200 ha. Teren działki częściowo ogrodzony. Działka nr 673/24, według informacji od dłużnika, nie była wykorzystywana do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Działka ta spełniała funkcję jako teren pomocniczy przy manewrach transportowych, gdyż przylegała do działki 1885/2 i zabudowań na tej działce.

Nieruchomość służyła przede wszystkim do prowadzenia działalności statutowej.

Zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy \`(...)\` dla obszaru … przyjętym Uchwałą nr \`(...)\` Rady Miejskiej z dnia 21 września 2010 r., przedmiotowe działki położone są w terenie oznaczonym symbolem P/U1 - tereny zabudowy produkcyjnej i zabudowy usługowej.

Nieruchomość została nabyta na podstawie umowy sprzedaży rep. A z dnia 27 lutego 1974 r. Nieruchomość została nabyta przez dłużnika na początku lat 90. W latach 1991-1993 przeprowadzono generalny remont budynku i pokryć dachowych, postawiono ścianki działowe i dokonano adaptacji pomieszczeń magazynowych na pomieszczenia biurowe. W 2009 r. przeprowadzono prace budowlane polegające na przyłączeniu kanalizacji i wody miejskiej. Pierwsze zasiedlenie nastąpiło przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług. Nakłady inwestycyjne na nieruchomość – według oświadczeń podatnika – nie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości. Nakłady były poczynione przed wejściem ustawy o podatku od towarów i usług. Według oświadczeń właściciela jedynie nakłady w latach 70-tych XX wieku mogły przekroczyć 30% wartości. Od 2017 r. wynajmowano przez krótki okres dwie hale. Komornik nie posiada bliższych informacji na temat zawartych umów najmu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy sprzedaż dokonywana przez organ egzekucyjny w przedstawionym stanie faktycznym będzie zwolniona od podatku od towarów i usług?
*   Jeśli odpowiedź na wyżej postawione pytanie będzie twierdząca to na podstawie którego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług dostawa będzie zwolniona od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Dostawa towarów - w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - rozumiana jest jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a więc także poprzez sprzedaż.

Zgodnie ze wskazanym przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa budynków budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od VAT, chyba że jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub w ciągu 2 lat od niego. Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie budynku lub budowli do używania (w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu) po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki na ulepszenie wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Na gruncie przepisów Dyrektywy dostawa budynków i budowli jest zasadniczo zwolniona od VAT - z wyjątkiem m.in. dostawy dokonywanej przed pierwszym zasiedleniem.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 16.11.2017 r. w sprawie C-308/16 (Kozuba Premium Selection) rozstrzygnął, iż przyjęta przez polskiego ustawodawcę definicja „pierwszego zasiedlenia” jest niezgodna z wymaganiami Dyrektywy, gdyż podważa skuteczność zastosowania komentowanego zwolnienia od podatku VAT oraz wykracza poza przewidziany w Dyrektywie margines pozwalający na zmianę samego pojęcia pierwszego zasiedlenia.

Tezy zawarte w wyroku w sprawie C-308/16 znalazły już także potwierdzenie w wyrokach sądów administracyjnych (np. w wyroku NSA z 23.11.2017 r. I FSK 312/16, wyroku WSA w Warszawie z 31.01.2018 r. III SA/WA 983/16).

W wyroku sąd potwierdził, iż warunku dokonania pierwszego zasiedlenia w ramach czynności podlegających opodatkowaniu (wynikającego z art. 2 ust. 1 pkt 14 VAT) nie stosuje się także w sytuacji, gdy budynek jest oddany do używania po jego ulepszeniu. Nie ma również znaczenia czy do zasiedlenia budynku doszło na skutek czynności cywilnoprawnej, czy też na skutek jego objęcia przez właściciela. Na gruncie dyrektywy nie ma również znaczenia czy pierwsze zasiedlenie nastąpiło przed wejściem ustawy o podatku od towarów i usług, czy też po jej wejściu w życie. Za zwolnieniem dostawy z podatku VAT przemawia również fakt wynajmowania budynku produkcyjno-magazynowego innym podmiotom.

W opisanym w stanie faktycznym, możliwe jest zastosowanie zwolnienia z opodatkowania z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Stanowisko takie znajduje uzasadnienie w ostatnich wyrokach sądów administracyjnych oraz interpretacjach przepisów prawa podatkowego. NSA w wyroku z 30 października 2014 r. (sygn. akt I FSK 1545/13) stwierdził, że każda forma korzystania z budynków, budowli lub ich części, spełnia warunek przewidziany w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT konieczny do uznania, że doszło do pierwszego zasiedlenia.

W kwestii wydania obiektu na rzecz „pierwszego nabywcy” lub „użytkownika” NSA stwierdził, iż oznaczenie tej osoby jest niezbędne do określenia momentu, od którego liczony jest okres dwóch lat pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jednocześnie definicję użytkownika będzie spełniał każdy, kto rozpoczął korzystanie z obiektów.

Ponadto NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14, stwierdził, że „pierwsze zasiedlenie” w rozumieniu ustawy o VAT jest niezgodne z ideą opodatkowania dostaw używanych nieruchomości, wyrażoną w Dyrektywie VAT. Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako "pierwsze zajęcie budynku, używanie". Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Pierwsze zasiedlenie to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu.

Tym samym, w odniesieniu także do przedmiotowej nieruchomości, przeznaczonej do sprzedaży, wykorzystywanej przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej doszło do pierwszego zasiedlenia. Ponadto pomiędzy datą zasiedlenia a datą sprzedaży minął okres dłuższy niż dwa lata. W konsekwencji zostaną spełnione obie przesłanki warunkujące zwolnienie, co świadczy, że dostawa nieruchomości (budynku, budowli lub ich części) będzie korzystać ze zwolnienia w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Transakcja ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w związku z powyższym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia.

W uzupełnieniu wniosku, po powołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6 i pkt 22, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 43 ust. 1 pkt 9, art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, Wnioskodawca wskazał, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane.

Będąca przedmiotem dostawy działka znajduje się na terenach przeznaczonych pod zabudowę produkcyjną i zabudowę usługową, to stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Dostawa tejże działki nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Dostawa ww. działek niezabudowanych nie będzie również korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż z stanu przedstawionego przez dłużnika nie wynika, aby działki były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT. Tym samym dostawa gruntu będzie podlegać opodatkowaniu wg podstawowej tj. 23% stawki podatku - zgodnie z art. 41 ust. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii – art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2392), dodano do ustawy art. 146aa ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym – w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane – na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zwrócić uwagę, że przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 z późn. zm.), posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie zbywał nieruchomość składającą się z dwóch działek: zabudowanej (nr 1885/2) i niezabudowanej (nr 673/24). Na działce zabudowanej znajduje się murowany budynek biurowy oraz budynek magazynowo-produkcyjny. Budynki zostały wybudowane w latach 50-tych i 60-tych XX wieku. Na działce zabudowanej znajdują się ponadto garaże blaszane niezwiązane trwale z gruntem. Działka ta oraz budynki były i są wykorzystywane do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT (produkcyjnej).

Działka niezabudowana, częściowo ogrodzona, nie była wykorzystywana do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Działka ta spełniała funkcję jako teren pomocniczy przy manewrach transportowych, gdyż przylegała do działki zabudowanej.

Zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy przedmiotowe działki położone są w terenie oznaczonym symbolem P/U1 - tereny zabudowy produkcyjnej i zabudowy usługowej.

Nieruchomość została nabyta przez dłużnika na początku lat 90. W latach 1991-1993 przeprowadzono generalny remont budynku i pokryć dachowych, postawiono ścianki działowe i dokonano adaptacji pomieszczeń magazynowych na pomieszczenia biurowe. W 2009 r. przeprowadzono prace budowlane polegające na przyłączeniu kanalizacji i wody miejskiej. Pierwsze zasiedlenie nastąpiło przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług. Nakłady inwestycyjne na nieruchomość nie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości. Od 2017 r. wynajmowano przez krótki okres dwie hale. Właścicielem nieruchomości jest dłużnik. Podmiot ten jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.

W świetle przywołanych przepisów prawa, analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego prowadzi do stwierdzenia, że w związku ze sprzedażą należącej do dłużnika nieruchomości:

*   dostawa budynków posadowionych na działce nr 1885/2 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż dostawa nastąpi po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia budynków w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, tym samym dostawa gruntu tej działki – stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy – również objęta będzie zwolnieniem od podatku,
*   sprzedaż działki niezabudowanej nr 673/24 będzie opodatkowana stawką podstawową, ponieważ jest to grunt przeznaczony pod zabudowę i – jak wynika z wniosku – działka nie była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT, gdyż służyła jako teren pomocniczy przy manewrach transportowych – co wyklucza zastosowanie zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub pkt 9 ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.