Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.438.2025.4.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek wydzielonych z działki nr B/27
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-majątek prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działek nr A/3, nr A/4 oraz nr A/5, powstałe w wyniku podziału działki B/27.
    Uzupełniła go Pani pismem z 19 sierpnia 2025 r. (wpływ 22 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni, Pani (...), jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.
    W latach 80-tych nabyła jedną działkę (nr B/27) gruntu o charakterze rolnym w
    miejscowości (...).
    W ostatnich latach działka została geodezyjnie podzielona na sześć mniejszych działek (nr
    A/1, nr A/2, nr A/3, nr A/4, nr A/5, nr A/6, obręb (...)).
    W roku 2025 Wnioskodawczyni sprzedała jedną z tych działek oraz dokonała darowizny
    drugiej z nich na rzecz członka rodziny.
    Zamierza Pani w najbliższym czasie sprzedać kolejne dwie działki.
    Sprzedaż prowadzona jest prywatnie, bez udziału pośredników, reklam, czy innych działań
    handlowych. Pieniądze ze sprzedaży mają posłużyć na potrzeby osobiste (m.in. remont
    starego domu, bieżące wydatki).
    Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej. Działka przez
    cały okres posiadania nie była wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej ani
    jako środek trwały.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    1. Numery działek będące przedmiotem planowanej sprzedaży: nr A/3, nr A/4 oraz nr A/5.
    2. Działkę dostała Pani w formie spadku od Pani ojca.
    3. Działkę podzieliła Pani w celu przepisania jednej części wnuczce w formie darowizny,
      pozostałe postanowiła Pani sprzedać. Głównym celem sprzedaży jest remont Pani
      domu, tj. wymiana pokrycia dachowego, ocieplenie, zmiana formy ogrzewania.
    4. W latach 80-tych działka była uprawiana. Później, gdy już Pani wiek nie pozwalał,
      działka leżała odłogiem, nie uprawiana, raz do roku koszona. Nie była wykorzystywana
      w żaden sposób od ponad 30-stu lat.
    5. Nie planuje Pani podejmowania żadnych czynności wymagających zaangażowania
      własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości tych działek.
      Jedynym wydatkiem jaki Pani poniosła były koszty związane z podziałem geodezyjnym.
      Nie stać Pani na uzbrojenie działek czy wykonanie innych czynności podnoszących ich
      wartość.
    6. Dla powstałych działek obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego.
      Według niego działki nr A/3, nr A/4 są w całości budowlane, a działka nr A/5 jest
      budowlano-rolna. Ich przeznaczenie dopuszcza budowanie na nich. Nie występowała
      Pani ani o uchwalenie, ani o zmianę MPZP.
    7. Nie były dotąd wydawane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      przestrzennego. Nie planuje Pani pozyskiwać tych dokumentów. Jeśli dojdzie do
      sprzedaży może o nie wystąpić w przyszłości przyszły nabywca, jeśli będzie chciał

      pozyskać takie informacje i zostaną mu one wydane.
      Wnioskowała Pani osobiście o wydanie wypisu i wyrysu z MPZP, informację w sprawie
      urządzenia lasów – dokumenty potrzebne były Pani do założenia ksiąg wieczystych na
      Pani grunty i nieruchomość, ponieważ do obecnego roku nie miała Pani KW
      założonych, a posługiwała się Pani aktem własności.
    8. Planuje Pani znaleźć nabywcę przez ogłoszenie na platformie (...) lub „drogą
      pantoflową”. Nie nawiązuje Pani współpracy z biurami nieruchomości.
    9. Ze względu na Pani wiek, udzieliła Pani notarialnego pełnomocnictwa Pani wnuczce.
      Pani wnuczka jest upoważniona do reprezentowania Pani przed zainteresowanymi
      zakupem działek, w organizacjach administracji publicznej, do pobierania potrzebnych
      dokumentów z urzędów, do zawierania umów sprzedaży w kancelarii notarialnej.
    10. Ani działka nr B/27, ani działki powstałe po podziale nie były i nie będą przedmiotem
      najmu, dzierżawy czy innej umowy o podobnym charakterze.
    11. Oprócz działki podanej we wniosku nie sprzedała Pani nigdy żadnej innej
      nieruchomości.
    12. Nie posiada Pani innych nieruchomości, które planowałaby Pani sprzedać.
    13. Nie zamierza Pani nabywać innych nieruchomości w celu sprzedaży i w żadnym innym.

## Pytanie

Czy sprzedaż kilku działek, powstałych z geodezyjnego podziału jednej nieruchomości
    nabytej w latach 80-tych, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, w sytuacji gdy
    sprzedaż ma charakter okazjonalny i nie jest związana z działalnością gospodarczą?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż ww. działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, ponieważ sprzedaż nie ma charakteru działalności gospodarczej, o której mowa w
    art. 15 ustawy o podatku VAT. Działania Wnioskodawczyni nie są zorganizowane, ciągłe ani
    powtarzalne, a sprzedaż następuje z majątku prywatnego, bez komercyjnego celu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy VAT wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.

    Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:
      „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
      budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz

    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży
    działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że
    podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek
    przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby
    fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z
    podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania
    przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie
    można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy
    dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.

    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej. W latach 80-tych nabyła Pani – w formie spadku od ojca – jedną działkę (nr B
    /27) gruntu o charakterze rolnym w miejscowości (...). W ostatnich latach działka została
    geodezyjnie podzielona na sześć mniejszych działek (nr A/1, nr A/2, nr A/3, nr A/4, nr A/5,
    nr A/6). W roku 2025 sprzedała Pani jedną z tych działek oraz dokonała Pani darowizny
    drugiej z nich na rzecz członka rodziny. Zamierza Pani w najbliższym czasie sprzedać
    kolejne dwie działki. Sprzedaż prowadzona jest prywatnie, bez udziału pośredników,
    reklam, czy innych działań handlowych. Pieniądze ze sprzedaży mają Pani posłużyć na
    potrzeby osobiste (m.in. remont starego domu, bieżące wydatki). Nie prowadziła Pani i nie
    prowadzi działalności gospodarczej. Działka przez cały okres posiadania nie była
    wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej ani jako środek trwały. Nie planuje
    Pani podejmowania żadnych czynności wymagających zaangażowania własnych środków
    finansowych zmierzających do podniesienia wartości tych działek. Jedynym wydatkiem jaki
    Pani poniosła były koszty związane z podziałek geodezyjnym. Nie występowała Pani ani o
    uchwalenie, ani o zmianę MPZP. Nie planuje Pani pozyskiwać decyzji o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Planuje Pani znaleźć nabywcę przez
    ogłoszenie na platformie olx.p lub „drogą pantoflową”. Nie nawiązuje Pani współpracy z
    biurami nieruchomości. Ani działka B/27, ani działki powstałe po podziale nie były i nie
    będą przedmiotem najmu, dzierżawy czy innej umowy o podobnym charakterze.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy
    planowana przez Panią sprzedaż działek o nr A/3, nr A/4 oraz nr A/5 powstałe w wyniku
    podziału działki nr B/27 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do zakresu zadanego we wniosku pytania, należy w pierwszej kolejności
    ustalić czy z tytułu sprzedaży działek o nr A/3, nr A/4 oraz nr A/5 powstałe w wyniku
    podziału działki B/27 występuje Pani w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie
    wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Panią
    działek o nr A/3, nr A/4 oraz nr A/5 powstałe w wyniku podziału działki B/27, nie będzie
    stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie
    zbycia ww. działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych ww. działek wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmowała
    Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w
    związku ze sprzedażą przez Panią działek o nr A/3, nr A/4 oraz nr A/5 powstałych w wyniku
    podziału działki B/27, będzie Pani występowała w charakterze podatnika w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Działania podejmowane przez Panią będą należały zatem do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pani korzystała z przysługującego prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.

    Podsumowując, stwierdzić należy, że planowana przez Panią sprzedaż działek o nr A/3, nr
    A/4 oraz nr A/5 powstałe w wyniku podziału działki nr B/27, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku
    opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym
    błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Ponadto wskazuję, iż rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie działek o nr A/3, nr A/4 oraz nr A/5,
    zgodnie ze wskazaniem w opisie sprawy:
      „Numery działek będące przedmiotem planowanej sprzedaży: A/3, A/4, A/5”.
    Jednocześnie informuję, że wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.