Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1056/13/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-21
Teza: Możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu (projekt racjonalizatorski).
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; prawa-prawa autorskie; projekt; wynalazki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2013 r. (data wpływu 22 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2013 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 12 lutego 2008 r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie projektu wynalazczego (racjonalizatorskiego) nr ewidencyjny …/… w firmie A. W firmie tej Wnioskodawca pracował wtedy w pionie Głównego Inżyniera Utrzymania Ruchu w Wydziale Przygotowania i Realizacji Remontów Mechanicznych. Złożony przez Niego wniosek pt. „….” dotyczył technologii i inżynierii chemicznej, ta dziedzina techniki nie była w zakresie obowiązków służbowych Wnioskodawcy. Na dzień dzisiejszy (data złożenia wniosku o interpretację) trwa wyliczanie efektów z 12 miesięcznego okresu rozliczeniowego (wymagane zarządzeniem nr … dot. stosowania prawa własności przemysłowej w A.) od chwili kompletnego wdrożenia projektu wynalazczego.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy do wynagrodzenia wypłaconego Wnioskodawcy, który poza zakresem wykonywania obowiązków ze stosunku pracy opracowuje projekty racjonalizatorskie należy stosować zryczałtowane 50% koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie za projekt racjonalizatorski w sytuacji, gdy:

*   projekt racjonalizatorski został dokonany poza zakresem wykonywania obowiązków ze stosunku pracy,
*   nastąpiło przekazanie przez twórcę projektu do korzystania przez spółkę A., a spółka projekt przyjęła do wykorzystania, co wypełnia wymóg zawarcia przeniesienia prawa własności projektu racjonalizatorskiego na spółkę A., (sam fakt zgłoszenia projektu przez twórcę jest wyrażeniem pisemnej woli przekazania projektu wynalazczego spółki za odpłatnością sprecyzowaną w regulaminie w A. „Zarządzenie nr … z dnia 10 września 2001 r. w sprawie: stosowania prawa własności przemysłowej”, a przyjęcie jego przez spółkę A. do realizacji jest jednoznacznym przyznaniem odpłatności na zasadach opisanych w Zarządzeniu nr …). W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że wypłacane pracownikowi w myśl ustawy Prawo własności przemysłowej wynagrodzenie za projekt racjonalizatorski może być kwalifikowane jako wynagrodzenie, którego dotyczą art. 18 i art. 22 ust. 9 pkt l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warunek by pracownicy nie byli zobowiązani do tworzenia wynalazków w ramach wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, a wypłacone wynagrodzenie było wynagrodzeniem za przeniesienie praw do projektu racjonalizatorskiego w ocenie Wnioskodawcy w Jego przypadku jest spełniony. Wnioskodawca uważa, że Jego wynagrodzenie winno podlegać opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy zastosowaniu 50% stawki kosztów uzyskania przychodu.

Wnioskodawca nadmienia, że Jego projekt wynalazczy był złożony z myślą o tym, że będą miały zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodu. Przekonanie to powziął na podstawie :

1.  postanowienia Podkarpackiego Urzędu Skarbowego z dnia 26 maja 2006 r. Nr PUS.l/415/5/06,
2.  ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w szczególności:

*   art. 9 ust. 1 zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku,
*   art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz
*   art. 22 ust. 9 pkt 1 cyt. ustawy w myśl którego 50% stawka kosztów uzyskania przychodów znajduje zastosowanie w odniesieniu do kosztów z tytułu zapłaty za przeniesienie prawa własności projektu wynalazczego, topografii układu scalonego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego przez pierwszego właściciela.

Z powołanego przepisu wynika, że decydujące znaczenie dla skutków podatkowych w zakresie określenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym ma skutek zdarzenia prawnego, jakie zaistniało między pierwszym właścicielem projektu wynalazczego (projektu racjonalizatorskiego) a nabywcą, czyli przeniesienie prawa własności projektu wynalazczego.

1.  ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), w oparciu o którą było stworzone Zarządzenie nr \`(...)\` z roku 2001 w A.

Dodatkowo Wnioskodawca na potwierdzenie własnego stanowiska powołuje tekst postanowienia Podkarpackiego Urzędu Skarbowego z dnia 26 maja 2006 r. nr PUS.I/415/5/06, które jak twierdzi przedstawia taki sam przypadek jak Jego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 1 ww. ustawy koszty uzyskania przychodów z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego - określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a.

Uregulowania zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące kosztów uzyskania przychodów przysługujących twórcom za przeniesienie praw tzw. własności przemysłowej należy rozpatrywać w kontekście przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), określających między innymi stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, topografii układów scalonych oraz zasady, na jakich przedsiębiorcy mogą przyjmować projekty racjonalizatorskie i wynagradzać ich twórców.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt 6 tej ustawy - ilekroć w ustawie jest mowa o projektach wynalazczych - rozumie się przez to wynalazki, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, topografie układów scalonych i projekty racjonalizatorskie.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedsiębiorcy mogą przewidzieć przyjmowanie projektów racjonalizatorskich na warunkach określonych w ustalanym przez siebie regulaminie racjonalizacji.

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, przedsiębiorca może uznać za projekt racjonalizatorski, w rozumieniu ustawy, każde rozwiązanie nadające się do wykorzystania, niebędące wynalazkiem podlegającym opatentowaniu, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią układu scalonego.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 3 tej ustawy, w regulaminie, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca określa co najmniej, jakie rozwiązania i przez kogo dokonane uznaje się w przedsiębiorstwie za projekty racjonalizatorskie, a także sposób załatwiania zgłoszonych projektów i zasady wynagradzania twórców tych projektów.

Przepis art. 8 ust. 1 ww. ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi, iż na warunkach określonych w ustawie twórcy wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego oraz topografii układu scalonego przysługuje prawo do:

1.  uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji;
2.  wynagrodzenia;
3.  wymieniania go jako twórcy w opisach, rejestrach oraz w innych dokumentach i publikacjach.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ww. ustawy twórca projektu racjonalizatorskiego przyjętego przez przedsiębiorcę do wykorzystania ma prawo do wynagrodzenia określonego w regulaminie, o którym mowa w art. 7 ust. 1, obowiązującym w dniu zgłoszenia projektu, chyba że wydany później regulamin jest dla twórcy korzystniejszy. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do współtwórcy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 12 lutego 2008 r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie projektu wynalazczego (racjonalizatorskiego) nr ewidencyjny …/…w firmie A. W firmie tej Wnioskodawca pracował wtedy w pionie Głównego Inżyniera Utrzymania Ruchu w Wydziale Przygotowania i Realizacji Remontów Mechanicznych. Złożony przez Niego wniosek pt. „…” dotyczył technologii i inżynierii chemicznej, ta dziedzina techniki nie była w zakresie obowiązków służbowych Wnioskodawcy. Na dzień dzisiejszy (data złożenia wniosku o interpretację) trwa wyliczanie efektów z 12 miesięcznego okresu rozliczeniowego (wymagane zarządzeniem nr … dot. stosowania prawa własności przemysłowej w A.) od chwili kompletnego wdrożenia projektu wynalazczego.

Biorąc pod uwagę powyżej wykazane obowiązujące przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że zastosowanie kosztów w wysokości 50%, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy, jest możliwe wyłącznie w przypadku przeniesienia prawa własności wynalazku.

Tymczasem projekt racjonalizatorski nie jest w świetle przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej wynalazkiem. Wynika to jednoznacznie z brzmienia cytowanego powyżej art. 7 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, który stanowi, że przedsiębiorca może uznać za projekt racjonalizatorski, w rozumieniu ustawy, każde rozwiązanie nadające się do wykorzystania, niebędące wynalazkiem podlegającym opatentowaniu, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią układu scalonego. Treść tego przepisu jak również pozostałych ustawy Prawo własności przemysłowej w żaden sposób nie pozwalają na równorzędne zakwalifikowanie wynalazków i projektów racjonalizatorskich na gruncie przepisów art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie przytoczone przepisy prawa oraz zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stwierdzić należy, że w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego Wnioskodawcy, który poza zakresem wykonywania obowiązków ze stosunku pracy opracowuje projekty racjonalizatorskie, nie będą miały zastosowania 50% koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem mają one zastosowanie wyłącznie w przypadku przeniesienia prawa własności do wynalazku.

Odnosząc się natomiast do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, że orzeczenie to dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, podatnika w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte są wiążące.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.