Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.643.2017.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-27
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek niezabudowanych. Brak opodatkowania sprzedaży domu
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2017 r. (data wpływu), uzupełnionym pismem z dnia 27 listopada 2017 r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 22 listopada 2017 r. (data wpływu 29 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B oraz udziałów w działce nr 59/D – **jest nieprawidłowe;**

*   niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży domu – **jest prawidłowe;**

*   zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży udziałów w działce nr 59/D i działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B oraz udziałów w działce nr 59/D, niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży domu, zwolnienia od podatku sprzedaży domu, zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży udziałów w działce nr 59/D i działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B oraz dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 listopada 2017 r. (data wpływu) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz pismem z dnia 22 listopada 2017 r. (data wpływu 29 listopada 2017 r.) w zakresie prawa do reprezentacji Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Posiada wspólność małżeńską majątkową. Uzyskuje dochody m.in. z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, z tytułu której jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dodatkowo jest wspólnikiem spółki cywilnej od roku 2007 r. działającej w branży sanitarnej. Dochód z działalności opodatkowany jest podatkiem liniowym. Wnioskodawca nie osiąga dochodów z wynajmu prywatnego.

Od października 2013 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie budowy budynków oraz kupna i sprzedaży nieruchomości (PKD: 41.10, 41.20, 68.10). W ramach działalności w listopadzie 2013 r. zakupiona została działka, na której wybudowano budynek mieszkalny, sprzedany w marcu 2015 r. osobom fizycznym. Następnie, w związku z brakiem planów działań inwestycyjnych w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, ww. działalność gospodarcza została zawieszona do października 2016 r., kiedy to zakupiona prywatnie przez Wnioskodawcę w 2015 i 2016 r. (w częściach jako zakup udziałów we współwłasności) działka po dokonaniu podziału oraz zniesieniu współwłasności została wniesiona do prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej jako działka 198/5 oraz udział w drodze wewnętrznej o nr 198/6). Dla działki tej uzyskano prawomocne pozwolenie na budowę dwóch budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej, jednak nie rozpoczęto budowy. Aktualnie z uwagi na niepewną i pogarszającą się sytuację materialną Wnioskodawca wstrzymał dalsze działania inwestycyjne polegające na wzniesieniu budynków, a działka wraz z uzyskanym pozwoleniem na budowę została wystawiona na sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Przedmiotem niniejszego zapytania są niżej opisane nieruchomości:

Działki niezabudowane …..

W listopadzie 2005 r. Wnioskodawca zakupił do majątku osobistego 97/128 udziałów w działce rolnej nr 59 (obr. ….) o powierzchni 0,3697 ha oraz otrzymał do majątku osobistego w ramach darowizny pozostałe 31/128 udziałów w tej działce. Działka ta została wykupiona od 4 spadkobierców dziadków Wnioskodawcy.

W maju 2008 r. zakupiono do majątku wspólnego małżeńskiego sąsiadującą działkę rolną nr 60/2 o powierzchni 0,0911 ha (obr. ….). Działki 59 oraz 60/2 graniczą ze sobą.

Następnie w kwietniu 2016 r. w ramach umowy darowizny – akt notarialny Rep. A nr …., działka ta została przekazana z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego Wnioskodawcy, aby ujednolicić statut własnościowy obu działek.

Tym samym od kwietnia 2016 Wnioskodawca stał się już jedynym właścicielem niezabudowanych działek rolnych o nr 59 i 60/2, dla których aktualnie nie ma planów zagospodarowania przestrzennego.

Równolegle do wyżej opisanych zdarzeń, Wnioskodawca wystąpił do Prezydenta Miasta …. o wydanie dwóch niezależnych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla dwóch budynków mieszkalnych z funkcjami usługowymi (przedszkole, świetlica dla dzieci) na przedmiotowych działkach, która to decyzja została wydana dopiero w sierpniu 2011 r. Funkcje usługowe budynków wynikają z braku planu zagospodarowania przestrzennego, a przez to należało nawiązać z planowaną nową inwestycją do istniejącej infrastruktury w najbliższym sąsiedztwie działki, w którym to poza budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi znajdują się: zabudowania szkoły oraz kaplicy kościelnej.

W styczniu 2013 r. Wnioskodawca otrzymał projekt budowlany pierwszego budynku mieszkalnego z częścią usługową, a w październiku 2013 r. stosowne pozwolenie na budowę.

We wrześniu 2014 r. Wnioskodawca otrzymał projekt drugiego budynku mieszkalnego z częścią usługową, a następnie w grudniu 2014 r. odpowiednie pozwolenie na budowę.

Natomiast w maju 2015 r. zgłoszono rozpoczęcie robót budowlanych dla obu budynków, aby wydane pozwolenia na budowę nie utraciły ważności. Jednak do dnia dzisiejszego nie wykonano tam żadnych prac budowlanych.

W lipcu 2017 r. wydane zostało postanowienie Prezydenta Miasta …. pozytywnie opiniujące podział działek 59 i 60/2 w celu wydzielenia działek pod budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych zgodnie z obowiązującymi decyzjami ustalającymi warunki zabudowy. Podział ten zapewni także dostęp do drogi publicznej dla budynków przez powstałą drogę wewnętrzną działką oznaczoną w projekcie podziału nr 59/D. Planowany podział ma na celu wydzielenie z 2 długich i wąskich działek, nowych działek dostosowanych do wydanych pozwoleń na budowę (każdy z projektowanych domów znajduje się na działkach 59 i 60/2 (skan mapy w załączeniu).

Nabycie tych działek związane było z planami Wnioskodawcy i jego rodziny, dotyczącymi zamieszkania w tamtym miejscu. Budowa dwóch domów wynikała z faktu, iż w jednym miał zamieszkać Wnioskodawca z żoną i dziećmi, a drugi dom miał zostać wybudowany przez teściów (planowana darowizna działki). Narzucona część usługowa w budynkach została zaplanowana pod kątem wykształcenia żony Wnioskodawcy oraz teściowej, które są dyplomowanymi nauczycielkami i pedagogami – funkcja usługowa jako przedszkole domowe oraz świetlica.

Niestety w związku długotrwałym załatwianiem formalności (WZT-ki w roku 2011, pozwolenia na budowę w roku 2013 oraz 2014) pogorszeniu uległa perspektywa finansowa Wnioskodawcy (m.in. kredyt zaciągnięty we frankach), zdecydowano o sprzedaży tych działek wraz z wydanymi pozwoleniami na budowę. Działanie takie pozwoli ustabilizować sytuację finansową Wnioskodawcy. Wnioskodawca rozważa sprzedaż całej nieruchomości, bądź sprzedaż tylko jednej działki i pozostawienie drugiej dla dzieci.

Wyżej opisana nieruchomość przez cały okres posiadania przez Wnioskodawcę nie była wykorzystywana w celach zarobkowych, w szczególności nie prowadzono tam żadnej działalności gospodarczej, nie wynajmowano, ani nie była przedmiotem żadnych czynności będących podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie jest także rolnikiem.

Do działki nie doprowadzano żadnych przyłączy (woda, prąd, gaz), a jedynie wykonano projekty lub uzyskano warunki techniczne przyłącza, w związku z planowaną wcześniej budową. Wnioskodawca zamierza jeszcze wykonanie prac ziemnych polegających na wyprofilowaniu terenu pod kątem wykonania zjazdu z drogi publicznej, który umożliwi dojazd do nieruchomości, bez którego sprzedaż działek pod budowę ewentualnym dwóm odrębnym nabywcom, a w szczególności udziału w działce drogi wewnętrznej byłaby praktycznie niemożliwa. Droga ta będzie także niezbędna, gdyby Wnioskodawca pozostawił jedną działkę, a sprzedał tylko drugą z udziałem w drodze wewnętrznej.

Dom pod ….:

Wnioskodawca wraz z żoną (współwłasność małżeńska) jest także właścicielem domu pod …., o powierzchni użytkowej 124 m2 (zakupiony w stanie surowym w roku 2006 wraz z działką nr 353/3 o powierzchni 7,5 ara), w którym obecnie mieszka. Budynek został wykończony metodą gospodarczą przez Wnioskodawcę. Pozwolenie na użytkowanie domu zostało wydane 19.01.2009 r. i od tego czasu Wnioskodawca z rodziną tam mieszka.

Dom ten obciążony jest kredytem hipotecznym we frankach i został także wystawiony na sprzedaż, a Wnioskodawca wraz z żoną chce kupić mieszkanie w bloku … i tam zamieszkać.

Środki uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na spłatę zaciągniętego kredytu na dom, spłatę innych zobowiązań oraz na zakup mieszkania w bloku. W przypadku pozostania wolnych środków chce je przeznaczyć na inwestycję w „przyszłą emeryturę”, np. lokata w fundusze inwestycyjne.

Zbieg działań w zakresie sprzedaży działek oraz domu i zakup mieszkania w bloku wynika, z chęci spłaty zobowiązań kredytowych oraz poprawy sytuacji finansowej Wnioskodawcy i trwałego jej ustabilizowania.

Wnioskodawca jako osoba prowadząca działalność gospodarczą jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na pytanie: „W jakim celu został zakupiony dom?”, Wnioskodawca wskazał, że dom w miejscowości ….. został zakupiony w stanie surowym w roku 2006 dla własnych potrzeb mieszkaniowych. Dom jest współwłasnością małżeńską. Do dnia dzisiejszego Wnioskodawca z rodziną mieszka w tym domu.

W odpowiedzi na pytanie: „Czy dom był/jest wykorzystywany do działalności gospodarczej? Jeśli tak to należy wskazać do jakich czynności:

*   opodatkowanych podatkiem od towarów i usług;

*   zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług;

*   niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”,

Wnioskodawca wskazał, że pod adresem domu Wnioskodawca zgłosił adres działalności gospodarczej od 1.08.2017, po tym jak Wnioskodawca musiał opuścić dotychczasową siedzibę firmy. Dla potrzeb tej działalności nie wskazano żadnego pomieszczenia w domu, które zostałoby wyłączone z funkcji mieszkalnych. Rodzaj prowadzonej działalności polegający na budowie budynków oraz kupnie i sprzedaży nieruchomości nie wymagał od Wnioskodawcy wyodrębnienia specjalnego pomieszczenia wyłączenie dla potrzeb działalności. Wnioskodawca w prowadzonej działalności nie dokonywał amortyzacji budynku, nie uwzględniał żadnych kosztów mediów, odsetek od kredytu itp. związanych z domem.

W odpowiedzi na pytanie: „Czy w związku z zakupem domu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?”, Wnioskodawca wskazał, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT dopiero od 1.10.2013 r.

W odpowiedzi na pytanie: „Czy Wnioskodawca ponosił wydatki na ulepszenie domu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do których Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?”, Wnioskodawca wskazał, że Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie domu, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W odpowiedzi na pytanie: „Czy Wnioskodawca podejmował/zamierza podjąć działania marketingowe w celu sprzedaży domu? Jeżeli tak, to należy wskazać jakie.”, Wnioskodawca wskazał, że Wnioskodawca nie planował i nie planuje podejmować specjalnych działań marketingowych wykraczających poza zwykłą formę ogłoszenia na portalu internetowym przez biuro pośrednictwa nieruchomości, do którego zgłoszono chęć sprzedaży.

W odpowiedzi na pytanie: „Co oznacza użyte przez Wnioskodawcę sformułowanie: „Wnioskodawca rozważa sprzedaż całej nieruchomości, bądź sprzedaż tylko jednej działki i pozostawienie drugiej dla dzieci”. Z ww. sformułowania wynika, że Wnioskodawca odnosi się do sprzedaży działek nr 59 i nr 60/2, tymczasem w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazuje, że planuje On podział ww. działek nr 59 i nr 60/2 (Wnioskodawca uzyskał już postanowienie Prezydenta Miasta …. pozytywnie opiniujące podział działek nr 59 i nr 60/2). Zatem, z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotem planowanego odpłatnego zbycia nie będą działki nr 59 i nr 60/2 ale działki wyodrębnione geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, czy Wnioskodawca zamierza sprzedać wszystkie działki wyodrębnione geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2, czy tylko poszczególne z nich; które?”, Wnioskodawca wskazał, że w opisie wskazano zarówno na możliwość sprzedaży całej nieruchomości – wszystkich działek wyodrębnionych geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2, jeśli znalazłby się kupiec gotowy na zakup całości. Jednak patrząc na realną możliwość sprzedaży tej nieruchomości, bardziej prawdopodobny jest wariant sprzedaży dwóm nabywcom nieruchomości powstałych po wyodrębnieniu geodezyjnym z działek nr 59 i nr 60/2, tj. nieruchomości składającej się z działek: 60/2/A i 59/A wraz z udziałem w drodze wewnętrznej 59/D oraz nieruchomości składającej się z działek: 60/2/B, 59/B i 59/C wraz z udziałem w drodze 59/D.

Aktualnie Wnioskodawca zakłada sprzedaż wszystkich działek wyodrębnionych geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2, bez pozostawiania dla dzieci jednej z działek wyodrębnionych geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2.

W odpowiedzi na pytanie: „Czy działki nr 59 i nr 60/2 do momentu zatwierdzenia podziału ww. działek pozostawały niezabudowane oraz czy w dniu sprzedaży działek gruntu wyodrębnionych geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2, pozostaną one niezabudowane?”, Wnioskodawca wskazał, że działki 59 i 60/2, a także działki wyodrębnione geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2, pozostają niezabudowane i także po podziale do momentu sprzedaży Wnioskodawca nie planuje ich zabudowywać.

W odpowiedzi na pytanie: „Jaki jest planowany termin odpłatnego zbycia działek wyodrębnionych geodezyjnie z działek nr 59 i nr 60/2?”, Wnioskodawca wskazał, że termin odpłatnego zbycia uzależniony jest od znalezienia kontrahenta i nastąpi niezwłocznie po ustaleniu warunków sprzedaży.

W odpowiedzi na pytanie: „Czy Wnioskodawca posiada inne nieruchomości oprócz wskazanych we wniosku, na których są prowadzone inwestycje budowlane?”, Wnioskodawca wskazał, że Wnioskodawca posiada wyłącznie nieruchomości opisane we wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości niezabudowanej (działki 59 i 60/2) w całości bądź w częściach, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy w przypadku uznania że sprzedaż nieruchomości niezabudowanej podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zastosowanie znajdzie zwolnienie o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla całości lub części powstałych po podziale działek (np. droga wewnętrzna jako działka 59/D i działka 59/C)?
3.  Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż domu, w którym mieszka od 7 lat nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
4.  Czy w przypadku uznania że sprzedaż domu, w którym Wnioskodawca mieszka od 7 lat podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zastosowanie znajdzie zwolnienie o którym mowa w 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy

Stanowisko dotyczące pytania 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana przez niego dostawa nieruchomości (sprzedaż całości nieruchomości bądź części) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 i oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów, przez którą rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl przepisu art. 2 pkt 6 ustawy VAT, przez towary rozumie się m.in. rzeczy oraz ich części, a więc również nieruchomości.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Analizując bowiem przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Stosownie do zapisu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie, bez względu na cel lub rezultat, działalność gospodarczą, przez którą rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Zgodnie z ustawą VAT działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ugruntowana linia orzecznicza dotycząca uznania transakcji sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną za wykonywaną ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT opiera się na wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, wydanego na wniosek Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W wyroku tym Trybunał stwierdził, iż: „Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.”. Wskazano również, że „… jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.

Z punktu widzenia możliwości zakwalifikowania transakcji sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną jako wykonanej w ramach „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT istotne znaczenie mają zatem czynności podejmowane przez niego w stosunku do konkretnej nieruchomości, świadczące o prowadzeniu (lub podjęciu) przez sprzedawcę profesjonalnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami – takie jak działania marketingowe, uzbrojenie terenu.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, nie można uznać, że dostawa nieruchomości nastąpi w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Dostawa ta nie ma charakteru zawodowego, stałego i zorganizowanego, a więc jest czynnością w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Nie powinno mieć znaczenia że Wnioskodawca prowadzi faktyczną działalność gospodarczą w zakresie budowy domów.

Przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie była dotychczas wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej. Przede wszystkim jednak Wnioskodawca nie dokonywał w stosunku do nieruchomości żadnych czynności charakterystycznych dla podmiotów prowadzących profesjonalny obrót nieruchomościami, takich jak wskazane w przywołanym orzecznictwie działania marketingowe, uzbrojenie terenu, zmierzające do podniesienia ceny nieruchomości. Podejmowane działania prowadziły jedynie do zadbania o własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy i jego rodziny. Wnioskodawca nie prowadził dotychczas żadnych działań, zmierzających do zbycia nieruchomości.

Plany sprzedaży wynikają ze zmiany sytuacji materialnej i planów życiowych. Działka ta stanowiła „ojcowiznę” i została wykupiona od dalszej rodziny po postępowaniu spadkowym. Nie miała służyć celom działalności gospodarczej, gdyż takowa została rozpoczęta dopiero w roku 2013, a działki te nabyte zostały w 2005 i 2008 r. Dodatkowo warto wskazać, że Wnioskodawca rozróżnia zarządzanie majątkiem prywatnym od prowadzenia działalności gospodarczej, czego wyrazem może być przesunięcie z majątku prywatnego jednej z posiadanych nieruchomości (opisana we wstępie), do jednoosobowej działalności gospodarczej i prowadzenie jej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Mimo, iż sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak w opisanym przypadku nie powinna być ona uznana za dokonywaną przez podatnika podatku od towarów i usług, to jest osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Nie jest bowiem działalnością gospodarczą wyprzedaż majątku osobistego przez osobę fizyczną, czyli zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Stanowisko dotyczące pytania 2

W przypadku nie potwierdzenia przedstawionego powyżej stanowiska, Wnioskodawca uważa, że sprzedaż części niezabudowanej nieruchomości powinna korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jako dostawa terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane.

Stosownie do regulacji art. 2 pkt 33 ustawy VAT przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z aktualną sytuacją dla działek tych nie ma opracowanych planów zagospodarowania przestrzennego. Są one zakwalifikowane jako tereny rolne znajdujące się na terenie miasta. Na działkach tych nie ma także żadnych zabudowań. Wydane zostały jedynie warunki zabudowy i pozwolenia na budowę.

Zgodnie z planem podziału z 2 obecnych działek powstać ma 6 działek – 4 działki pod budynki (pierwszy dom – 59/A i 60/2/A, drugi dom – 59/B i 60/2/B) oraz jedna działka będąca drogą wewnętrzną do domów (59/D) i jedna wąska działka wzdłuż drogi wewnętrznej (59/C).

Z uwagi na ustawową definicję terenów budowlanych należałoby uznać, że w przypadku konieczności opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości, sprzedaż działek 59/D oraz 59/C powinna korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Natomiast sprzedaż pozostałych działek dla których wydano pozwolenia na budowę podlegać będzie opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

Stanowisko dotyczące pytania 3

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana przez niego sprzedaż domu będącego współwłasnością małżeńską, w którym mieszka od ponad 7 lat, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wraz z żoną chcą ustabilizować sytuację finansową, spłacić kredyt we frankach, a to wymusiło kolejną zmianę planów życiowych, sprzedaż posiadanych nieruchomości i zakup mieszkania w bloku, w miejsce domu poza miastem.

Ponieważ ww. dostawa nieruchomości będzie stanowić jedynie czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, to zastosowanie znajdzie uzasadnienie przedstawione do pytania nr 1.

Stanowisko dotyczące pytania 4

W przypadku nie potwierdzenia przedstawionego powyżej stanowiska, Wnioskodawca uważa, że sprzedaż domu …., w którym mieszka od ponad 7 lat, będzie podlegała zwolnieniu z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o VAT. Planowana dostawa domu będzie dokonana po upływie 7 lat od pierwszego zasiedlenia.

Dodatkowo Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynku w stanie surowym i jego wykańczaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B oraz udziałów w działce nr 59/D – **jest nieprawidłowe;**

*   niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży domu – **jest prawidłowe;**

*   zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży udziałów w działce nr 59/D i działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B – **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

*   po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

*   po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który jest podatnikiem VAT.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.

Tym samym określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działania podmiotu dokonującego tej dostawy wskażą znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, które mogą składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Czynności takie jak np. poniesienie wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.

Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca.

Ponadto z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Trybunał orzekł również, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie nieruchomości nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Konieczne jest zatem ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działek niezabudowanych w całości bądź w częściach podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.

Z opisu sprawy wynika, że od października 2013 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie budowy budynków oraz kupna i sprzedaży nieruchomości. Przedmiotem zapytania są nieruchomości: działki niezabudowane …. i dom pod …\`(...)\` W listopadzie 2005 r. Wnioskodawca zakupił do majątku osobistego 97/128 udziałów w działce rolnej nr 59 oraz otrzymał do majątku osobistego w ramach darowizny pozostałe 31/128 udziałów w tej działce. Działka ta została wykupiona od 4 spadkobierców dziadków Wnioskodawcy. W maju 2008 r. zakupiono do majątku wspólnego małżeńskiego sąsiadującą działkę rolną nr 60/2. Działki 59 oraz 60/2 graniczą ze sobą. Następnie w kwietniu 2016 r. w ramach umowy darowizny – akt notarialny, działka ta została przekazana z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego Wnioskodawcy, aby ujednolicić statut własnościowy obu działek. Od kwietnia 2016 Wnioskodawca stał się już jedynym właścicielem niezabudowanych działek rolnych o nr 59 i 60/2, dla których aktualnie nie ma planów zagospodarowania przestrzennego.

Analizując opis sprawy przedstawiony przez Wnioskodawcę w kontekście powołanych regulacji ustawy oraz powyższych orzeczeń TSUE stwierdzić należy, że Wnioskodawca dla czynności sprzedaży działek niezabudowanych w całości bądź w częściach będzie działał w charakterze podatnika VAT, a czynność ta będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Z zawartego we wniosku opisu sprawy wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca wprawdzie twierdzi, że nabycie działek związane było z planami Wnioskodawcy i jego rodziny, dotyczącymi zamieszkania w tamtym miejscu, ale Wnioskodawca wystąpił do Prezydenta Miasta o wydanie dwóch niezależnych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla dwóch budynków mieszkalnych z funkcjami usługowymi (przedszkole, świetlica dla dzieci) na przedmiotowych działkach. W styczniu 2013 r. Wnioskodawca otrzymał projekt budowlany pierwszego budynku mieszkalnego z częścią usługową, a w październiku 2013 r. stosowne pozwolenie na budowę. We wrześniu 2014 r. Wnioskodawca otrzymał projekt drugiego budynku mieszkalnego z częścią usługową, a następnie w grudniu 2014 r. odpowiednie pozwolenie na budowę. Natomiast w maju 2015 r. zgłoszono rozpoczęcie robót budowlanych dla obu budynków, aby wydane pozwolenia na budowę nie utraciły ważności. W lipcu 2017 r. wydane zostało postanowienie Prezydenta Miasta pozytywnie opiniujące podział działek 59 i 60/2 w celu wydzielenia działek pod budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych zgodnie z obowiązującymi decyzjami ustalającymi warunki zabudowy. Podział ten zapewni także dostęp do drogi publicznej dla budynków przez powstałą drogę wewnętrzną działką oznaczoną w projekcie podziału nr 59/D.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane regulacje ustawy oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że sprzedaż działek niezabudowanych w całości bądź w częściach zostanie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym Wnioskodawca w tym zakresie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka kwalifikacja prawnopodatkowa wiąże się przede wszystkim z faktem niewykorzystywania przez Wnioskodawcę działek niezabudowanych wskazanych we wniosku w żaden sposób dla celów osobistych.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B oraz udziałów w działce nr 59/D należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do braku opodatkowania sprzedaży domu, należy zauważyć, że z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca wraz z żoną (współwłasność małżeńska) jest właścicielem domu o powierzchni użytkowej 124 m2 (zakupiony w stanie surowym w roku 2006 wraz z działką nr 353/3 o powierzchni 7,5 ara), w którym obecnie mieszka. Budynek został wykończony metodą gospodarczą przez Wnioskodawcę. Pozwolenie na użytkowanie domu zostało wydane 19.01.2009 r. i od tego czasu Wnioskodawca z rodziną tam mieszka. Dom został zakupiony w stanie surowym w roku 2006 dla własnych potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie domu, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Pod adresem domu Wnioskodawca zgłosił adres działalności gospodarczej od 1.08.2017, po tym jak Wnioskodawca musiał opuścić dotychczasową siedzibę firmy. Dla potrzeb tej działalności nie wskazano żadnego pomieszczenia w domu, które zostałoby by wyłączone z funkcji mieszkalnych. Rodzaj prowadzonej działalności polegający na budowie budynków oraz kupnie i sprzedaży nieruchomości nie wymagał od Wnioskodawcy wyodrębnienia specjalnego pomieszczenia wyłączenie dla potrzeb działalności. Wnioskodawca w prowadzonej działalności nie dokonywał amortyzacji budynku, nie uwzględniał żadnych kosztów mediów, odsetek od kredytu itp. związanych z domem.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca w związku ze sprzedażą domu wraz z działką nr 353/3 nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W przedmiotowej sprawie bowiem całokształt okoliczności, ich zakres, stopień zaangażowania, w tym środków pieniężnych, wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym sprzedaż przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności, a Zainteresowany dokonujący zbycia domu wraz z działką nr 353/3 będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Reasumując, należy uznać, że Wnioskodawca z tytułu transakcji zbycia domu wraz z działką nr 353/3 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tym samym transakcja zbycia ww. domu wraz z działką nr 353/3 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży domu należało uznać za prawidłowe. W związku z powyższym rozstrzygnięciem rozpatrywanie zwolnienia od podatku dla sprzedaży domu stało się bezprzedmiotowe.

Odnosząc się do stawki podatku dla sprzedaży działek niezabudowanych, należy wskazać, że kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania zwolnień od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wystąpił do Prezydenta Miasta o wydanie dwóch niezależnych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla dwóch budynków mieszkalnych z funkcjami usługowymi (przedszkole, świetlica dla dzieci) na przedmiotowych działkach, która to decyzja została wydana w sierpniu 2011 r. W lipcu 2017 r. wydane zostało postanowienie Prezydenta Miasta pozytywnie opiniujące podział działek 59 i 60/2 w celu wydzielenia działek pod budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych zgodnie z obowiązującymi decyzjami ustalającymi warunki zabudowy.

Biorąc zatem pod uwagę przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że przedmiotem dostawy przez Wnioskodawcę będą działki niezabudowane, dla których wydano decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem przedmiotem dokonanej dostawy nie będą tereny inne niż przeznaczone pod zabudowę. Tym samym Wnioskodawca dokona dostawy terenów budowlanych bowiem działki są przeznaczone pod zabudowę zgodnie z wydaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Ponieważ grunty, dla których wydano decyzję o warunkach zabudowy są terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, zatem zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 nie znajdzie zastosowania. Zatem należy stwierdzić, że dostawa działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B oraz udziałów w działce nr 59/D nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Mając powyższe na uwadze, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży udziałów w działce nr 59/D i działek nr 59/A, 59/B, 59/C, 60/2/A, 60/2/B należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, niniejsza interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.