Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.367.2025.1.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Opodatkowanie otrzymanej kwoty z tytułu zawarcia ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt mieszkaniowy
nadpłata
nadpłata-zwrot nadpłaty
ugody
wypłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    opodatkowania kwoty otrzymanej z tytułu zawarcia ugody z bankiem.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych podlegającym
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca wraz z rodzicami, tj. Panią ... oraz Panem ... (dalej: „Kredytobiorcy”) zawarli
    w dniu ... września 2008 r. z ... (dalej: „Bank”) umowę kredytu nr ... (dalej: „Umowa
    Kredytu”) na pokrycie części ceny budowy samodzielnego lokalu mieszkalnego nr A o pow.
        229,46 m, położonego przy ul. ... w ..., realizowanego przez ..., który zawarł z
    Wnioskodawcą umowę zobowiązującą ... (dalej: „Deweloper”) do wybudowania lokalu
    mieszkalnego oraz do ustanowienia – po zakończeniu budowy – odrębnej własności lokalu
    mieszkalnego i przeniesienia prawa do lokalu mieszkalnego na Wnioskodawcę. Rodzice
    Wnioskodawcy wraz z Wnioskodawcą przyjęli solidarną odpowiedzialność za spłatę całego
    zadłużenia wynikającego z zawartej Umowy Kredytu.
    W związku z zawartą Umową Kredytu, Bank przyznał Kredytobiorcom kwotę w wysokości
    224 717,14 PLN indeksowanego kursem CHF.
    Na kwotę kredytu składały się:
    · kwota w wysokości 217 850 PLN na wybudowanie przez ... ww. opisanego lokalu
      mieszkalnego;
    · koszty z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy opisanego w § 13 Umowy Kredytu
      w wysokości 4 804,45 PLN;
    · koszty związane z ustanowieniem przez Bank hipoteki opisanej w § 3 ust. 2 lit. a oraz §
      12 ust. 1 Umowy kredytu (tj. opłata sądowa, opłata skarbowa za pełnomocnictwa
      pracowników Banku składane przy wniosku o wpis hipoteki) w wysokości 234 PLN;
    · koszty z tytułu ubezpieczenia na życie oraz na wypadek trwałej i całkowitej niezdolności
      do pracy, opisanego w § 13 Umowy Kredytu, w wysokości 1 528,69 PLN;
    · opłata z tytułu wyceny nieruchomości w wysokości 300 PLN.
    Kredyt wypłacono w dwóch transzach, tj. I transza w wysokości 194 865 PLN - po
    spełnieniu warunków Umowy Kredytu do wypłaty I transzy kredytu, II transza w wysokości
    22 985 PLN – po przedstawieniu wezwania do odbioru lokalu i miejsca postojowego.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy Kredytu spłata kredytu wraz z odsetkami nastąpi w
    192 równych miesięcznych ratach kapitałowo-odsetkowych na zasadach określonych w §
    10 Umowy Kredytu. Spłaty rat kredytu wraz z odsetkami były dokonywane wyłącznie przez
    Wnioskodawcę.
    Kredyt został zabezpieczony między innymi hipoteką kaucyjną w PLN do kwoty 170%
    kwoty udzielonego kredytu (w wysokości 224 717,14 PLN) na wyżej opisanych
    nieruchomościach. W dniu 13 października 2008 r. Wnioskodawca nabył od Dewelopera
    na podstawie aktu notarialnego Repertorium ... wyżej opisany lokal mieszkalny. Lokal
    mieszkalny został nabyty przez Wnioskodawcę w celu zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych.
    W związku z faktem, że w ocenie Wnioskodawcy postanowienia Umowy Kredytowej
    zawierały klauzule abuzywne, Wnioskodawca w 2024 r. wystąpił do Banku z propozycją
    zawarcia ugody związanej z zawartą Umową Kredytu. Bank zaproponował Wnioskodawcy
    podpisanie ugody przewidującej przeliczenie kredytu tak, jakby od początku był kredytem
    w złotych polskich (PLN) z oprocentowaniem opartym na historycznych wartościach
    stawek referencyjnych WIBOR 3M, powiększonych o średnią rynkową marżę kredytów w
    złotych polskich udzielonych w tym samym okresie co kredyt CHF.

    W wyniku akceptacji przez Kredytobiorców propozycji ugody w dniu 20 września 2024 r.
    Kredytobiorcy zawarli z Bankiem ugodę. Na dzień zawarcia ugody wartość aktualnego
    zadłużenia w PLN po przeliczeniu go według średniego kursu CHF Narodowego Banku
    Polskiego ogłoszonego w dniu roboczym bezpośrednio poprzedzającym datę zawarcia
    ugody wynosiła 2 572,47 PLN. Z dniem zawarcia ugody Bank w całości zwolnił
    Kredytobiorców z długu, tj. umorzył wartość aktualnego zadłużenia w wysokości 2 572,47
    PLN.
    Zgodnie z postanowieniami zawartej ugody w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia
    roszczeń Kredytobiorców wynikających z Umowy Kredytu Bank zobowiązał się do zapłaty
    na rzecz Wnioskodawcy będącego Kredytobiorcą kwoty wysokości 188 640,88 PLN. Kwota
    w wysokości 188 640,88 PLN wynika z tego, że dotychczasowe spłaty kredytu Bank zaliczył,
    tak jakby od początku kredyt był spłacany według założeń opisanych w propozycji ugody
    (przeliczenie kredytu tak, jakby od początku był kredytem w złotych polskich (PLN) z
    oprocentowaniem opartym na historycznych wartościach stawek referencyjnych WIBOR
    3M, powiększonych o średnią rynkową marżę kredytów w złotych polskich udzielonych w
    tym samym okresie co kredyt CHF) w wyniku tego przeliczenia, kredyt byłby już spłacony i
    w wyniku tych spłat powstała nadwyżka równa kwocie 188 640,88 PLN, tj. zwracana przez
    Bank Wnioskodawcy kwota 188 640,088 PLN jest w rzeczywistości nadpłatą kredytu.

## Pytanie

Czy kwota w wysokości 188 640,88 PLN zapłacona Wnioskodawcy przez Bank, wynikająca
    z zawartej ugody będzie stanowiła przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota w wysokości 188 640,88 PLN zapłacona Wnioskodawcy
    przez Bank, wynikająca z zawartej ugody, nie będzie stanowiła przychodu w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy,
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”),
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o PIT, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego
    źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem
    art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f,
    suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.

    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega − co do zasady − każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik − czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania
    dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym
    źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 − inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    PIT. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku,
    kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. −
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1
    ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji
    kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o PIT).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. − Kodeks cywilny
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061), przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w
    zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność
    co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić
    spór istniejący lub mogący powstać.

    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody.
    Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do
    istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę kwoty w
    wysokości 188 640,88 PLN wynikającej z zawartej ugody, Wnioskodawca pragnie
    podkreślić, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    PIT, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego wskazuje, że w związku z zawarciem ugody
    Bank zapłacił Wnioskodawcy kwotę w wysokości 188 640,88 PLN. Przy czym jak
    Wnioskodawca wyjaśnił na wstępie, kwota w wysokości 188 640,88 PLN zapłacona przez
    Bank wynika z tego, że dotychczasowe spłaty kredytu Bank zaliczył, tak jakby od początku
    kredyt był spłacany według założeń opisanych w propozycji ugody (przeliczenie kredytu
    tak, jakby od początku był kredytem w złotych polskich (PLN) z oprocentowaniem opartym
    na historycznych wartościach stawek referencyjnych WIBOR 3M, powiększonych o średnią
    rynkową marżę kredytów w złotych polskich udzielonych w tym samym okresie co kredyt
    CHF) w wyniku czego, kredyt byłby już spłacony i w wyniku tych spłat, powstałaby
    nadwyżka równa kwocie 188 640,88 PLN, tj. zawracana Wnioskodawcy przez Bank kwota
    jest w rzeczywistości nadpłatą kredytu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z otrzymaniem od Banku kwoty 188 640,88 PLN nie
    dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego, gdyż na mocy zawartej ugody
    Wnioskodawca w rzeczywistości otrzyma od Banku zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu indeksowanego
    CHF. A zatem, Wnioskodawca otrzyma środki będące ekwiwalentem wydatków, które były
    uprzednio poniesione z własnych środków Wnioskodawcy i w konsekwencji, otrzymana na
    podstawie ugody z Bankiem kwota nie spowoduje faktycznego przyrostu/przysporzenia w
    majątku Wnioskodawcy - wypłata ta będzie dla Wnioskodawcy neutralna podatkowo.
    Podsumowując, zapłata na rzecz Wnioskodawcy przez Bank kwoty 188 640,88 PLN nie
    będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ
    dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku (nie analizował załączonych
    dokumentów). Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. pozostałych współkredytobiorców – Pana rodziców).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.