Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.118.2019.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-16
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości uprzednio wycofanej z majątku spółki cywilnej i przekazanej do majątku osobistego jej wspólników.
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spółki-spółka cywilna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2019 r. (data wpływu 2 kwietnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości uprzednio wycofanej z majątku spółki cywilnej i przekazanej do majątku osobistego jej wspólników – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości uprzednio wycofanej z majątku spółki cywilnej i przekazanej do majątku osobistego jej wspólników.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył aktem notarialnym dnia 22 stycznia 2014 roku, działając w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą pod firmą „C”, niezabudowaną nieruchomość (…), stanowiącą działkę nr 6/21, o obszarze 00.15.38 ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. Przy niniejszej czynności działał jako wspólnik dwuosobowej Spółki Cywilnej pod firmą C (współwłasność łączna wspólników spółki cywilnej). W przedmiotowej księdze wieczystej ujawnione jest prawo własności na rzecz Wnioskodawcy oraz R jako wspólników spółki cywilnej we współwłasności łącznej.

Dnia 27 marca 2015 roku aktem notarialnym Wnioskodawca i R, działający przy niniejszej czynności w imieniu własnym oraz jako jedyni wspólnicy C Spółka Cywilna, dokonali przeniesienia prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowo-usługowo-magazynowym zgodnie z posiadanymi przez wspólników udziałami w Spółce na rzecz Wnioskodawcy do jego majątku osobistego w udziale wynoszącym 3/5 części i R w udziale wynoszącym 2/5 części.

Do aktu dołączyli uchwałę wspólników Spółki Cywilnej C z dnia 12 lutego 2015 roku w sprawie wycofania z dniem 1 marca 2015 roku nieruchomości z działalności gospodarczej i przeniesienie jej na potrzeby własne wspólników w udziałach zgodnych z udziałami posiadanymi w Spółce.

Wspólnicy dokonali stosownej korekty nakładów inwestycyjnych przy wycofaniu nieruchomości z działalności gospodarczej w podatku dochodowym od osób fizycznych i w podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowej nieruchomości 5-letni okres pozwalający na zwolnienie przychodu z nieruchomości liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a PIT), będzie liczony od końca roku, w którym nastąpiło nabycie do współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej (akt notarialny z dnia 22 stycznia 2014 roku, czyli od końca 2014 roku, co pozwoliłoby sprzedać nieruchomość bez podatku w 2020 roku), czy też od końca roku, w którym nastąpiło przeniesienie przedmiotu współwłasności do majątków odrębnych wspólników spółki cywilnej w udziale dotychczasowym (akt notarialny z dnia 27 marca 2015 roku, czyli od końca 2015 roku, co pozwoliłoby sprzedać nieruchomość bez podatku w 2021 roku)?

Zdaniem Wnioskodawcy nie można nabyć dwa razy w takim samym udziale współwłasności nieruchomości, więc okres 5-letni winien być liczony od końca roku, w którym nastąpiło nabycie do współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej, to jest od końca 2014 roku. Sprzedaż nieruchomości w 2020 roku oznaczała będzie brak wystąpienia obowiązku podatkowego ze zbycia przedmiotowej nieruchomości.

Przedmiotowy problem prawny został już rozwiązany w przypadku współwłasności łącznej małżonków, która w niektórych przypadkach ustaje na skutek intercyzy, rozwodu, śmierci i nieruchomość wchodzi do majątku odrębnego małżonków – uchwała NSA z dnia 15 maja 2017 roku, II FPS 2/17. Wspólność łączna wspólników spółki cywilnej ma identyczny charakter jak łączna wspólność małżeńska. Akceptując inne stanowisko, można dojść do kuriozalnego wniosku, iż pierwszy raz Wnioskodawca nabył nieruchomość wraz ze wspólnikiem w dniu 22 stycznia 2014 roku, a po raz drugi w tym samym udziale w chwili przeniesienia tej samej nieruchomości do majątku odrębnego. W związku z powyższym, mój Mandant nie mógł ponownie nabyć tej samej nieruchomości w tym samym udziale w dacie przeniesienia nieruchomości z majątku wspólnego do majątku odrębnego. Tożsame stanowisko prezentowane jest jednolicie w judykaturze sądowej, np. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2018, sygn. II FSK 3541/16.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.) rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 – nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy).

W myśl art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Natomiast stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy: za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej jest również – w myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy – przychód uzyskany z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zalicza się – stosownie do treści art. 14 ust. 2c tej ustawy – przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Z treści przywoływanych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako wspólnik dwuosobowej spółki cywilnej nabył 22 stycznia 2014 r., działając w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, niezabudowaną nieruchomość – prawo własności na rzecz Wnioskodawcy oraz drugiego wspólnika jako wspólników spółki cywilnej we współwłasności łącznej. Dnia 12 lutego 2015 r. Wnioskodawca wraz z drugim wspólnikiem podjęli uchwałę w sprawie wycofania od 1 marca 2015 r. nieruchomości z działalności gospodarczej i przeniesienie jej na potrzeby własne wspólników w udziałach zgodnych z udziałami posiadanymi w spółce cywilnej. Dnia 27 marca 2015 r. wspólnicy ww. spółki cywilnej dokonali przeniesienia prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowo-usługowo-magazynowym zgodnie z posiadanymi przez wspólników udziałami w spółce na rzecz Wnioskodawcy do jego majątku osobistego w udziale wynoszącym 3/5 części i drugiego wspólnika w udziale wynoszącym 2/5 części.

Mając na uwadze powyższe, sprzedaż udziału w ww. nieruchomości będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej, jeżeli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik ten został wycofany z działalności spółki cywilnej i dniem jego odpłatnego zbycia, nie upłynie 6 lat, co wynika z treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznym. W analizowanej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania powołany przez Wnioskodawcę art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczący odpłatnego zbycia nieruchomości, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Jak wynika z wniosku, nieruchomość będąca przedmiotem zbycia była wykorzystywana w prowadzonej działalności w ramach spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem.

Reasumując – w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości należy uwzględnić 6-letni okres pozwalający na zwolnienie przychodu otrzymanego z jej zbycia, tj. jeżeli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym nieruchomość ta została wycofana z działalności spółki cywilnej i dniem jej odpłatnego zbycia, nie upłynie 6 lat, sprzedaż ww. nieruchomości będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej. Skoro wycofanie nieruchomości z działalności spółki nastąpiło w marcu 2015 r., to 6 letni okres, o którym mowa zdaniu poprzednim, będzie liczony od 1 kwietnia 2015 r. Tym samym zwolnienie przychodu otrzymanego ze zbycia nieruchomości możliwe będzie w przypadku jej zbycia po 1 kwietnia 2021 r.

Należy zaznaczyć, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany ani uprawniony do oceny dołączonych dokumentów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanowiskiem Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że – zdaniem Organu – tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w niniejszym postępowaniu.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.