Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.368.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek nabytych w spadku po
mężu.
Słowa kluczowe: darowizna
działki
opodatkowanie
przychód
spadek
sprzedaż-sprzedaż działek
wspólność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 20 maja 2025 r. (wpływ 23 maja 2025 r. i 30 maja 2025 r.) oraz z 1 lipca
    2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2000 r. otrzymała Pani wraz z mężem od Pani mamy darowiznę w postaci czterech
    działek, w tym jedną do połowy z synem.
    W 2019 roku zmarł Pani mąż.
    W wyniku czynności spadkowych działki te przeszły na Pani własność, oczywiście w
    dalszym ciągu właścicielem połowy jednej z nich pozostał syn.
    Teraz jest Pani zmuszona sprzedać działki ze względu na Pani sytuację rodzinną. Ma Pani
    85 lat i orzeczoną na stałe grupę niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Działki te
    znajdują się w woj. (...). Jeździć już tam Pani nie może.
    Przypuszczalnie nie uda się Pani sprzedać wszystkich działek jednocześnie.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Działki nr 1, 2, 3 i 4 zostały nabyte w 2000 r. poprzez akt darowizny, które to
    nieruchomości stanowiły własność Pani Mamy – A.A. Trzy spośród wymienionych działek:
    1, 2, 4 stały się odtąd własnością Pani i Pani męża, B.B., natomiast działka nr 3 przeszła w
    połowie na własność Państwa i w połowie na własność Państwa syna, C.C.
    Pani mama zmarła w 2005 roku, a Pani mąż w 2019 roku.
    Na mocy sporządzonego testamentu notarialnego stała się Pani spadkobierczynią ww.
    nieruchomości, syn natomiast zachował prawa do połowy działki 3, zrzekając się
    zachowku.
    Ww. działki znajdują się na terenie zabudowy jednorodzinnej miasta (...). Przeszły one na
    Pani własność na mocy testamentu notarialnego.
    Zgodnie z aktem darowizny, sporządzonym 18 sierpnia 2000 r. w kancelarii notarialnej w
    (...), wymienione w poprzednim piśmie działki nabyła Pani wspólnie z mężem, bez
    wyodrębniania udziału. Przez cały czas pozostawała Pani z mężem we wspólnocie
    majątkowej.

## Pytanie

Czy po sprzedaży działek ma Pani obowiązek uiszczenia podatku od każdej z nich, a jeśli
    tak, to w jakim terminie i w jakiej wysokości – jaki przepis tu obowiązuje?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że nie powinna Pani płacić podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych -
    jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Pojęcie nabycia
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych

    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu,
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
    Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem,
    aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde
    zwiększenie aktywów majątku podatnika.
    Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest więc każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę,
    przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że w 2000 r. otrzymała Pani wraz z
    mężem darowiznę w postaci czterech działek, w tym jedną do połowy z synem.
    Pani mąż zmarł w 2019 r. i w wyniku czynności spadkowych działki te przeszły na Pani
    własność, jedna nadal do połowy z synem.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w przypadku sprzedaży działek będzie Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Nabycie w drodze darowizny
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową. Istotą jej jest
    bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby.
    Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku
    darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod
    tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.
    Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności
    na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Zatem za datę
    nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.

    Akt darowizny miał miejsce w 2000 roku.
    Nabycie w drodze spadku
    Kwestie związane z dziedziczeniem regulują przepisy ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast zgodnie z art. 925:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.
    Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Pani spadkodawcą jest Pani mąż, zatem należy odnieść się do przepisów regulujących
    stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tego Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe,
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności).
    Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej
    trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została
    ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania
    małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc
    rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością
    ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
    Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych,
    takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro
    nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi
    z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
    Pani skutki podatkowe z tytułu sprzedaży działek
    W myśl art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wobec powyższego, z uwagi na to, że działki, o których mowa we wniosku zostały nabyte
    przez Panią i Pani męża do wspólności małżeńskiej, to nie można wyodrębnić udziałów,
    które Pani oraz Pani mąż posiadaliście w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu nie
    jest możliwe nabycie przez Panią ponownie udziałów w tych samych działkach w drodze
    dziedziczenia.
    W związku z powyższym – stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – datą nabycia tych działek dla Pani będzie 2000 rok, tj. moment nabycia
    ich do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy darowizny.
    Wobec tego - odpłatne zbycie tych działek nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu z
    uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, z tytułu sprzedaży tych działek nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani syna.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.