Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.397.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: 1) Czy płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury
internetowej, która jest jedynie przestrzenią dyskową na
potrzeby przechowywania i udostępniania danych (nie służy
do przetwarzania danych), są objęte zakresem stosowania art.
21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r.
poz. 278 z późn. zm., dalej "ustawa o CIT"), a w konsekwencji
czy na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu?
2) Czy płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury
internetowej, która obejmuje usługę przetwarzania danych, są
objęte zakresem stosowania art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w
konsekwencji czy na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika z
tego tytułu?
Słowa kluczowe: Niemcy
nabycie
serwer
usługi-usługi informatyczne
usługi-usługi przetwarzania danych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Należności objęte obowiązkiem
poboru podatku przez płatnika
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowym od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – na wezwanie – pismem z 11 września 2025 r. (data wpływu do
    organu 16 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o.o. (dalej: "Wnioskodawca" lub "Spółka") jest polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest globalnym
    partnerem B., producenta systemu (...) i platformy (...).
    (...) to popularna platforma do zarządzania relacjami z klientami (z ang. (...). W jej skład
    wchodzą rozwiązania adresujące potrzeby poszczególnych działów w firmie – (...).
    W działalności Spółki wykorzystywane są liczne narzędzia chmurowe (inaczej zwana
    chmura obliczeniowa), które funkcjonują w modelu subskrypcyjnym (SaaS) lub
    infrastruktury jako usługi (IaaS). Nabywane usługi polegają na płatnym, czasowym
    dostępie do funkcjonalności działających na serwerach dostawców zagranicznych.
    Chmura obliczeniowa jest to kompleksowa usługa polegająca na dostarczaniu na żądanie
    mocy obliczeniowej, przechowywaniu danych, aplikacji i innych zasobów informatycznych
    za pośrednictwem usług opartych na chmurze. Usługa ta integruje w sobie m.in. elementy
    usługi obliczeniowej, przechowywania danych, usługa monitoringu (ochrony przed
    włamaniem, wirusami itp.), usługi pamięci podręcznej, bazy danych, przetwarzania

    wiadomości, usługa kopiowania oraz rozpraszania danych, usługa zarządzania kodem
    źródłowym programów komputerowych, usługa zarządzania kluczami kryptograficznymi,
    usługa przetwarzania i kolejkowania wiadomości, usługa zarządzania domenami
    internetowymi, usługa przesyłania powiadomień, usługi świadczone w modelu SaaS czyli
    Software as a Service. Chmura obliczeniowa to nic innego jak dostarczanie usług IT:
    serwerów, magazynu danych, baz danych, sieci, oprogramowania, analiz etc. za
    pośrednictwem Internetu. Korzystanie z chmury pozwala m.in. zaoszczędzić na wydatkach
    związanych z zakupem oraz obsługą sprzętu i oprogramowania, rachunkach za prąd czy
    specjalistach zarządzających infrastrukturą wpływa także na optymalne wykorzystanie
    infrastruktury i ochronę środowiska poprzez współdzielenie zasobów.
    Funkcjonalności nabywanych przez Spółkę usług dostępu do chmury internetowej można
    podzielić na dwie kategorie:
    1. Pierwszą kategorią są usługi dostępu do chmury internetowej, która jest jedynie
      przestrzenią dyskową na potrzeby przechowywania i udostępniania danych (nie służy
      do przetwarzania danych).
    Przedmiotem nabywanych przez Spółkę usług w tym przypadku jest przechowywanie i
    gromadzenie danych, aplikacji i innych zbiorów informatycznych zlokalizowanych na
    udostępnionej wirtualnie przez zagranicznych kontrahentów przestrzeni serwera
    (przechowywanie danych w chmurze internetowej). Dzięki usłudze pliki nie są
    przechowywane na lokalnych dyskach/serwerach Wnioskodawcy, a bezpośrednio na
    zdalnych serwerach zewnętrznego dostawcy. Dostawca usługi nie ma dostępu do danych
    przechowywanych przez Wnioskodawcę na udostępnionej przestrzeni, nie może ich
    przeglądać ani zmieniać. Dane ani inne zasoby Wnioskodawcy nie będą w żaden sposób
    modyfikowane przez usługodawcę.
    W związku z nabyciem usługi dostępu do chmury internetowej dostawca udostępnia
    Wnioskodawcy miejsce w chmurze tj. Spółka ma do dyspozycji określoną objętość dysków
    na zewnętrznych serwerach komputerowych, w celu przechowywania swoich plików czy
    baz lub plików i baz własnych klientów.
    Na udostępnionych wirtualnie zasobach Wnioskodawca będzie więc umieszczać swoje lub
    obce oprogramowania. Wnioskodawca nie dysponuje fizycznie serwerem dostawcy usług,
    nie sprawuje nad nim pieczy jak najemca, fizycznie nie ma do niego dostępu.
    Wnioskodawca płaci jedynie za udostępnienie wirtualnie określonej pojemności pamięci
    dyskowej, do której Wnioskodawca ma dostęp tylko zdalny poprzez platformę internetową
    /chmurową.
    Wśród nabywanych przez Wnioskodawcę narzędzi chmurowych należących do tej
    kategorii wymienić można m.in.:
    - C. (Australia)
    C. dostarcza zintegrowane środowisko do zarządzania projektami (...), dokumentacją (...) i
    repozytoriami kodu (...) w formie subskrypcji online. Wszystkie projekty, ich historia i
    zmiany oraz dokumenty są przechowywane na serwerach C. zewnętrznie. Użytkownicy nie
    instalują oprogramowania ani nie uzyskują praw do jego modyfikacji – opłata dotyczy tylko
    dostępu do funkcjonalności.
    - D. (USA)
    D. jest platformą w chmurze umożliwiającą programistom przechowywanie,
    udostępnianie i archiwizowanie kodu źródłowego, wraz z pełną historią zmian (kontrola
    wersji ...). Platforma jest używana jako centralny punkt współpracy deweloperskiej i (...). D.
    hostuje i zabezpiecza wszystkie repozytoria po swojej stronie – użytkownik ma wyłącznie
    czasowy dostęp subskrypcyjny.
    - E. (Niemcy)

    E. dostarcza usługę infrastruktury chmurowej, która jest komputerową przestrzenią
    wirtualną wykorzystywaną do uruchamiania środowisk testowych lub wdrożeniowych (np.
    dla systemów spółki A.). E. zapewnia serwery, na których hostowane są aplikacje, dane
    oraz środowiska programistyczne. Usługa polega wyłącznie na udostępnieniu zasobów
    obliczeniowych – płatności dotyczą samego dostępu (brak transferu praw autorskich).
    2. Drugą kategorią chmury internetowej, do której usługi dostęp Spółka nabywa są
      chmury internetowe, których funkcjonalność obejmuje również jej obliczeniowy
      charakter polegający na przetwarzaniu danych w chmurze (np. dokonanie w chmurze
      obliczeń matematycznych, analiz czy służących pozyskaniu przetworzonych za jej
      pośrednictwem informacji itp.).
    Wśród nabywanych przez Wnioskodawcę narzędzi chmurowych należących do tej
    kategorii wymienić można m.in.:
    - F. (USA)
    F. to nowoczesna chmura obliczeniowa dedykowana do przetwarzania, analizy i
    raportowania ogromnych zbiorów danych. Wykorzystywana przez Spółkę jako
    „bazodanowa chmura” do przetwarzania danych raportowych i analitycznych. Usługa
    zapewnia dostęp do zaawansowanej bazy danych i mocy obliczeniowej, ale nie obejmuje
    przeniesienia autorskich praw majątkowych, a cała infrastruktura jest zarządzana przez
    dostawcę.
    - G. (Irlandia)
    G. to kompleksowa chmura publiczna, za pomocą której Spółka może przechowywać,
    archiwizować i przetwarzać dane oraz uruchamiać własne środowiska testowe i
    deweloperskie. Usługa G. polega na płatnym wynajmowaniu przestrzeni i zasobów
    obliczeniowych (maszyn wirtualnych, baz danych) zarządzanych całkowicie przez G.
    - H. (USA)
    H. to usługa chmurowa, która umożliwia zbieranie danych (...) z różnych systemów do
    centralnego repozytorium analitycznego. Spółka A. wykorzystuje H. do automatycznego
    przesyłania i konsolidacji danych (np. z działu sprzedaży) w ramach procesów
    analitycznych. Usługa obejmuje przetwarzanie danych i ich tymczasowe przechowywanie
    w środowisku H., w ramach transferu do docelowego repozytorium analitycznego.
    W takiej sytuacji rzeczywistym przedmiotem usługi jest bowiem przetwarzanie danych,
    zgodnie ze wskazanym rozumieniem tego pojęcia z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, a w
    konsekwencji należność z tego tytułu będzie podlegać regulacjom w zakresie podatku "u
    źródła". Płatności za tego rodzaju usługi nie są objęte pytaniem będącym przedmiotem
    wniosku.
    W każdym z wyżej opisanych przypadków, serwery, na których będą przechowywane
    zasoby informatyczne Spółki nie będą wykorzystywane w procesach produkcji
    przemysłowej. Urządzenia te nie będą również powiązane z urządzeniem ściśle
    przemysłowym, biorącym udział w procesie produkcji. Wnioskodawca nie jest
    producentem towarów.
    Nabytym usługom nie będą towarzyszyć umowy licencyjne na żadne oprogramowanie czy
    inny utwór, dlatego, że usługa udostępnienia wirtualnie pojemności na serwerze obcym
    nie wkracza w zakres praw autorskich określonych w art. 74 ust. 4 Ustawy z dnia 4 lutego
    1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.,
    dalej: „ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych”).
    W nawiązaniu do art. 14b § 3a Ordynacji podatkowej, ponieważ przedstawiony we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    obejmuje transakcje z udziałem podmiotów nieposiadających siedziby na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, Wnioskodawca podaje dane identyfikujące tych podmiotów:

    Nazwa/ Numer identyfikacji podatkowej/ Kraj wydania numeru identyfikacji:
    - (...) Niemcy,
    - (...) Stany Zjednoczone,
    - (...) Australia,
    - (...) Stany Zjednoczone,
    - (...) Irlandia,
    - (...) Stany Zjednoczone.
    Jednocześnie, Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości może zawierać transakcje
    analogiczne do opisanych w stanie faktycznym oraz opisie zdarzenia przyszłego wniosku
    również z innymi podmiotami nie posiadającymi siedziby na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Na chwilę obecną, zgodnie z wiedzą Spółki, żaden z podmiotów, na rzecz których Spółka
    wypłaca/ będzie wypłacać należności opisane we wniosku nie prowadzi w Polsce
    działalności poprzez zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.
    Niemniej jednak, Spółka nie może wykluczyć, iż w przyszłości któryś z podmiotów
    zagranicznych, na rzecz których będzie wypłacać należności, rozpocznie prowadzenie w
    Polsce działalności poprzez taki zakład.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W piśmie z 11 września 2025 r. (data wpływu do organu 16 września 2025 r.), uzupełnili
    Państwo dane identyfikujące zagraniczny podmiot od którego Spółka nabywa usługi
    opisane we wniosku.
    Jednocześnie wyjaśnili Państwo, że intencją Spółki było również uzyskanie interpretacji w
    zakresie obowiązków podatkowych związanych z płatnościami za usługi chmury
    obliczeniowej (druga kategoria w opisie stanu faktycznego), których funkcjonalność
    obejmuje także charakter obliczeniowy, polegający na przetwarzaniu danych w chmurze.
    Wskazali Państwo, że w opisie stanu faktycznego omyłkowo znalazło się stwierdzenie:
    „Płatności za tego rodzaju usługi nie są objęte pytaniem będącym przedmiotem wniosku.
    (...)”.
    Zamiarem Wnioskodawcy było, aby płatności za tego rodzaju usługi również były objęte
    zakresem wniosku (pytaniem nr 2). W związku z tym zostały one szczegółowo ujęte w
    opisie stanu faktycznego, uwzględnione w treści pytania oraz objęte przedstawionym
    stanowiskiem Wnioskodawcy.
    Pytania
    1) Czy płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury internetowej, która jest
      jedynie przestrzenią dyskową na potrzeby przechowywania i udostępniania danych
      (nie służy do przetwarzania danych), są objęte zakresem stosowania art. 21 ust. 1
      ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst
      jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej "ustawa o CIT"), a w konsekwencji czy
      na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu?
    2) Czy płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury internetowej, która obejmuje
      usługę przetwarzania danych, są objęte zakresem stosowania art. 21 ust. 1 ustawy o
      CIT, a w konsekwencji czy na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury
    internetowej, która jest jedynie przestrzenią dyskową na potrzeby przechowywania i

    udostępniania danych (nie służy do przetwarzania danych), nie są objęte zakresem
    stosowania art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą
    obowiązki płatnika z tego tytułu. Tym samym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do
    pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego (tzw. podatku u
    źródła) od należności z powyższej usługi ani pozyskania certyfikatu rezydencji podatkowej
    dostawcy usług w celu ustalenia miejsca rezydencji podatkowej usługodawcy.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury
    internetowej, której funkcjonalność obejmuje przetwarzanie danych, są objęte zakresem
    stosowania art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT, a w konsekwencji na Wnioskodawcy ciążą
    obowiązki płatnika z tego tytułu.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, które dokonują wypłat należności m.
    in. z tytułu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT są zobowiązane do
    obliczania, pobierania i wpłacania pobranego podatku do właściwych organów
    skarbowych.
    Należy przy tym zauważyć, że ustawa o CIT w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 wskazuje
    zamknięty katalog przychodów, podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
    znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
    należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka
    transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym
    doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
    2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
    sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej
    za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w
    zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej,
    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
    reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników
    i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
    - ustala się w wysokości 20% przychodów;
    3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
    portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
    wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
    4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
    żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego
    przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego
    przez pasażera
    - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotowe transakcje nabycia dostępu do chmury
    internetowej w sposób oczywisty nie mieszczą się w kategoriach przychodów

    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2 – 4 ww. ustawy. Tym samym, analiza powinna skupić
    się na możliwości ewentualnego zakwalifikowania nabywanych usług do kategorii
    wymienionej w pkt 1 powyższego artykułu.
    Usługi dostępu do chmury internetowej są kompleksowe i zawierają wiele funkcji
    składowych. Jednakże obejmują także takie usługi, które mogą mieścić się w zakresie:
        użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego,
        przetwarzanie danych.
    a. Urządzenie przemysłowe
    W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że ani umowy międzynarodowe,
    ani ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia "urządzenie przemysłowe". W takiej sytuacji
    należy zatem odwołać się do definicji potocznej. Za punkt wyjścia przy interpretacji
    znaczenia wyrazów "urządzenia" i "przemysłowy" należy przyjąć ich znaczenie słownikowe.
    Wyraz "urządzenie" występuje w znaczeniu: "przedmiotu o złożonej konstrukcji,
    wykonującego lub ułatwiającego określoną pracę" (por.: Wielki Słownik Języka Polskiego,
    http://www.wsjp.pl); "mechanizmu bądź zespołu mechanizmów, niekiedy bardzo
    skomplikowanych technicznie, służących do wykonywania określonych czynności,
    pełniących jakąś funkcję; przyrządu" (por.: Nowy Słownik Języka Polskiego, pod red. B.
    Dunaja, s. 749); "mechanizmu lub zespołu mechanizmów, służącego do wykonania
    określonych czynności" (por.: Słownik Języka Polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl).
    Wyraz "przemysłowy" oznacza "związany z przemysłem, używany, stosowany w
    przemyśle" (por. Nowy Słownik Języka Polskiego, por red. B. Dunaja, s. 543). Z kolei wyraz
    "przemysł" oznacza "działalność polegającą na produkcji towarów określonego rodzaju na
    dużą skalę, przy użyciu maszyn" (por.: Wielki Słownik Języka Polskiego, www.wsjp.pl);
    "podstawowy dział gospodarki, obejmujący masowe wytwarzanie za pomocą środków
    technicznych określonej grupy wyrobów" (por.: Nowy Słownik Języka Polskiego, pod red. B.
    Dunaja, s. 543; wyrok WSA w Łodzi z 14 kwietnia 2021 r., I SA/Łd 141/21 i powołane tam
    orzecznictwo).
    W świetle powyżej przytoczonych znaczeń, "urządzeniem przemysłowym" będzie takie
    urządzenie, które przeznaczone jest do wykorzystania w przemyśle i jego zastosowanie
    wiąże się ściśle z tą dziedziną (por. wyroki NSA w Warszawie: z 18 maja 2018 r., sygn. akt II
    FSK 1395/16; z 18 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1204/15; z 21 lutego 2010 r., sygn. akt II
    FSK 1476/10).
    Zaznaczenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 maja 2018 r., sygn.
    akt II FSK 1395/16, stwierdził, że zastosowanie komputera jest bardzo szerokie i nie
    ogranicza się do przemysłu. Komputer nie spełnia zadań przemysłowych, o ile nie jest
    powiązany z urządzeniem przemysłowym, biorącym udział w procesie produkcji.
    Komputery będące systemami wbudowanymi i sterujące urządzeniami wykorzystywanymi
    w przemyśle mogą być częścią składową urządzenia przemysłowego. NSA zaznaczył, że
    przy kwalifikowaniu danego urządzenia istotne jest, aby dokonać tego w oparciu o aspekt
    funkcjonalny.
    Z kolei w innym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że usługa udostępnienia
    wirtualnej przestrzeni dyskowej (inaczej usługa przechowywania danych w chmurze) nie
    może być kwalifikowana, jako przekazanie prawa do użytkowania urządzenia
    przemysłowego, gdyż nie jest powiązana z procesem produkcyjnym (por. wyrok NSA z 9
    kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1120/17). Tożsamy pogląd prawny wyrażony został także
    w wyroku WSA w Łodzi z 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 799/19 i wyroku WSA w
    Warszawie z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1456/19.
    Wychodząc z powyższych założeń stwierdzić zatem należy, że nie każda transakcja
    związana z nabyciem prawa do użytkowania sprzętu komputerowego podlega podatkowi
    u źródła. Niewątpliwie zdecydowana większość sprzętów komputerowych nie jest

    przeznaczona do działalności produkcyjnej, tylko pełni funkcję biurową lub
    administracyjną. Mogą się jednak zdarzyć sytuacje, że sprzęt komputerowy będzie ściśle
    połączony z procesem produkcyjnym. Inaczej zatem będzie trzeba ocenić sprzęt
    komputerowy, za pomocą którego nadzoruje się proces produkcji lub przetwarzania
    danych, które następnie przesyłane są na maszyny produkcyjne. Taki komputer może być
    bowiem zakwalifikowany jako urządzenie przemysłowe. W tym ostatnim przypadku
    zasadnym więc będzie zastosowanie przepisów o podatku u źródła.
    Spółka wskazuje, że przedmiotem usługi dostępu do chmury jest dostęp do
    gromadzonych danych, aplikacji i innych zasobów informatycznych zlokalizowanych na
    wielu serwerach, w wielu miejscach, dostępnych wirtualnie, za pośrednictwem
    przeglądarki www. lub aplikacji. Dzięki usłudze chmury pliki nie są przechowywane na
    lokalnych dyskach, a bezpośrednio na zdalnych serwerach zewnętrznego dostawcy.
    Usługa nabywana przez Spółkę polega na dostępie do danych - dane nie są w żaden
    sposób modyfikowane na platformie. Ponadto, w związku z nabyciem usługi dostępu do
    chmury internetowej kontrahent udostępnia/będzie udostępniał Spółce miejsce w
    chmurze, tj. Spółka ma/będzie miała do dyspozycji określoną objętość dysków na
    zewnętrznych serwerach komputerowych, np. w celu przechowywania swoich plików czy
    baz danych.
    Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że usługa udostępnienia miejsca
    oraz zasobów serwera w postaci wirtualnej przestrzeni pamięci komputerowej, wyklucza
    zakwalifikowanie takiej usługi, jako oddania do użytkowania urządzenia przemysłowego.
    Zastosowanie takich urządzeń jest bardzo szerokie i nie ogranicza się do przemysłu.
    Urządzenia te nie spełniają zadań przemysłowych, o ile nie są powiązane z urządzeniem
    ściśle przemysłowym, biorącym udział w procesie produkcji.
    W przypadku Spółki, nabywane usługi dostępu do chmury nie są wykorzystywana przez
    Spółkę w procesie produkcji drewnopodobnych prefabrykatów budowlanych. W związku z
    tym należy przyjąć, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego opisane urządzenie w
    zakresie funkcjonalnym nie jest urządzeniem przemysłowym, gdyż nie jest przeznaczone
    do procesu produkcji Spółki, a służy do przechowywania i gromadzenia danych, aplikacji i
    innych zasobów informatycznych.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo administracyjnym, m.in.:
    Wyrok NSA z 5 czerwca 2024 r. (sygn. II FSK 1120/21): „Innymi słowy, oddanie innym
    podmiotom potrzebnego im miejsca w zasobach wirtualnego serwera (chmury) lub
    umożliwienie dostępu do aplikacji ulokowanych na takim serwerze nie czyni z niego
    urządzenia przemysłowego, gdyż nie jest on przeznaczony do procesu produkcji, a służy
    do przechowywania i wykorzystywania programów, poczty elektronicznej, czy innych
    danych komputerowych.”
    Wyrok WSA w Rzeszowie z 11 kwietnia 2024 r., (sygn. I SA/Rz 712/23): „Usługa
    udostępnienia wirtualnej przestrzeni dyskowej (inaczej usługa przechowywania danych w
    chmurze) nie może być kwalifikowana jako przekazanie prawa do użytkowania urządzenia
    przemysłowego, gdyż nie jest powiązana z procesem produkcyjnym.”
    Wyrok NSA z 8 marca 2023 r. (sygn. akt II FSK 2382/20 lub II FSK 2089/20): "Skoro centrum
    danych to grupa serwerów połączonych ze sobą sieciowo, a jego wynajem to oddanie
    innym podmiotom potrzebnego im miejsca na dysku serwera, to opisane urządzenie w
    zakresie funkcjonalnym nie jest urządzeniem przemysłowym, gdyż nie jest przeznaczone
    do procesu produkcji, a służy do przechowywania i wykorzystywania programów, poczty
    elektronicznej i innych danych komputerowych".
    Wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2023 r., (sygn. akt II FSK 2566/20): „Przy kwalifikacji prawnej
    serwerów komputerowych (w kategoriach urządzeń przemysłowych) wychodząc z
    językowego znaczenia takich słów jak: "urządzenie", "przemysł", "przemysłowy", "serwer"
    należy uwzględnić aspekt funkcjonalny, a zatem okoliczność, do jakich celów i czynności

    dane urządzenie służy. Tego rodzaju urządzenie ma szeroki zakres zastosowania. Serwery
    komputerowe mogą służyć zarówno do sterowania urządzeniami wykorzystywanymi w
    przemyśle, będąc częścią urządzenia przemysłowego, jak i być wykorzystywane w innych,
    nieprzemysłowych, celach. Przy czym samo pojęcie przemysłu rozumiane jest w jego
    językowym aspekcie, jako działalność polegającą na produkcji towarów określonego
    rodzaju na dużą skalę, przy użyciu maszyn. Tym samym serwer komputerowy sam w sobie
    nie może być uważany za urządzenie przemysłowe, jeżeli nie spełnia funkcji
    przemysłowych, czyli nie jest powiązany z jakimkolwiek urządzeniem przemysłowym,
    biorącym udział w procesie produkcji.”
    Wyrok WSA w Poznaniu z 2.06.2021 r.,(sygn. I SA/Po 96/21): „Usługa udostępnienia miejsca
    oraz zasobów serwera w postaci wirtualnej przestrzeni pamięci komputerowej wyklucza
    zakwalifikowanie takiej usługi jako oddania do użytkowania urządzenia przemysłowego.”
    W świetle przywołanych argumentów, usługa polegająca na umożliwianiu korzystania
    przez Wnioskodawcę z chmury internetowej nie spełnia niezbędnych kryteriów, aby mogła
    być uznana za korzystanie z urządzenia przemysłowego - serwerów nie sposób bowiem
    uznać za urządzenie przemysłowe, a ponadto Spółka nie korzysta fizycznie z żadnego
    urządzenia, a wyłącznie ma dostęp do danych zamieszczonych w tzw. chmurze
    internetowej.
    Przedmiotowe usługi (zarówno te obejmujące usługę przetwarzania danych jak służące
    jedynie do przechowywania danych) nie są więc prawem do użytkowania urządzenia
    przemysłowego, więc zapłata za nią nie podlega przepisom art. 21 ustawy o CIT.
    Usługa przetwarzania danych
    W odniesieniu do usług dostępu do chmury internetowej, która jest jedynie przestrzeń
    dyskową na potrzeby przechowywania i udostępniania danych (pytanie nr 1) również nie
    ma tu miejsca usługa przetwarzania danych przez usługodawcę na rzecz Wnioskodawcy.
    Usługodawca nie ma dostępu do danych przechowywanych na jego serwerach, nie może
    ich przeglądać, otwierać, modyfikować. Korzystanie z chmury internetowej polega na
    bezpiecznym dostępie do danych, aplikacji oraz zasobów informatycznych, a te jako takie
    nie mieszczą się w zakresie świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług
    prawnych, reklamowych, jak również pozostałych świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1
    pkt 1 i 2a ustawy o CIT. W szczególności Wnioskodawca nie zleca usługodawcy
    przetwarzania jakichkolwiek danych w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy czy klientów
    Wnioskodawcy, a jedynie korzysta z funkcjonalności systemu.
    Według słownika języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) "przetwarzanie" to
    "opracowanie zebranych danych". Natomiast w niniejszej sytuacji, dane zgromadzone w
    formie chmury internetowej na wielu serwerach nie podlegają opracowaniu. Intencją
    Wnioskodawcy jest bezpieczny i poufny dostęp do danych w formie niezmienionej. Taki
    dostęp gwarantować ma niezależny podmiot jakim jest zewnętrzny dostawca usługi.
    Zatem nadrzędny cel jakim kieruje się Spółka korzystając z chmury internetowej, tj.
    bezpieczny dostęp do danych w niezmienionej postaci, wyklucza ich przetwarzanie.
    Z powyższym zgodził się Dyrektor KIS, który odstępując od uzasadnienia interpretacji
    indywidualnej z dnia 12 marca 2020 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.618.2019.2.BJ) zgodził się
    z Wnioskodawcą, że: "usługa dostępu do VDR (Virtual Data Room) ma inny charakter niż
    usługa przetwarzania danych, tzn. jej celem jest uzyskanie dostępu do niezmienionych
    danych, a nie ich modyfikacja w określonym zakresie na platformie, dlatego też nie
    powinna podlegać obowiązkowi poboru podatku u źródła". Podobnie Dyrektor KIS w
    interpretacji indywidualnej z dnia 10 stycznia 2018 r. (Znak: 0111- KDIB1-
    2.4010.452.2017.1.BG), w której stwierdził: "kwalifikując usługę chmury internetowej jako
    usługę przetwarzania danych, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p. należałoby
    wykazać, jej obliczeniowy charakter polegający na przetwarzaniu danych w chmurze (np.
    dokonanie w chmurze obliczeń matematycznych, analiz czy służących pozyskaniu
    przetworzonych za jej pośrednictwem informacji itp.) (...). W przypadku Wnioskodawcy

    chmura internetowa służy jedynie do przechowywania i udostępniania przestrzeni do
    przechowywania i współdzielenia danych, bez jakiegokolwiek pozyskiwania, czy obróbki
    danych na jego potrzeby. Oznacza to tyle, że wgrywane przez Wnioskodawcę pliki dzięki
    usłudze chmury nie są przechowywane na lokalnych dyskach, a bezpośrednio na zdalnych
    serwerach spółki X. Prowadzi to do wniosku, że ww. usługę chmury internetowej nie
    należy traktować jako usługi przetwarzania danych, ani jako świadczenie o podobnym
    charakterze".
    Usługa dostępu do chmury ma inny charakter niż usługa przetwarzania danych, tzn. jej
    celem jest uzyskanie dostępu do niezmienionych danych, a nie ich modyfikacja w
    określonym zakresie na platformie, dlatego też nie powinna podlegać obowiązkowi
    poboru podatku u źródła.
    W przypadku Wnioskodawcy chmura internetowa służy jedynie do przechowywania i
    udostępniania przestrzeni do przechowywania i współdzielenia danych, bez
    jakiegokolwiek pozyskiwania, czy obróbki danych na jego potrzeby. Oznacza to tyle, że
    wgrywane przez Wnioskodawcę pliki dzięki usłudze chmury nie są przechowywane na
    lokalnych dyskach, a bezpośrednio na zdalnych serwerach kontrahentów.
    Wnioskodawca uważa, że nie ponosi opłat związanych z przetwarzaniem danych,
    ponieważ aby można było mówić o wykonywaniu tego rodzaju usług wymagane jest
    zamówienie u kontrahenta danych wyjściowych, które zostały specjalnie przygotowane na
    podstawie przedstawionych przez zamawiającego warunków brzegowych, wytycznych czy
    innych danych wejściowych. Innymi słowy, raport czy informacja musiałyby zawierać
    informacje przydatne tylko dla zamawiającego lub przydatne pod kątem jego oczekiwań.
    Musiałyby być szczegółowo usystematyzowane zgodnie z wymaganiami danego odbiorcy.
    Równocześnie zaś inni klienci nie mieliby dostępu do tych informacji przygotowanych dla
    danego klienta lub byłyby one dla nich nieprzydatne (zob. Interpretację indywidualną z
    dnia 11 sierpnia 2021 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.202.2021.1.AP).
    W Interpretacji indywidualne z dnia 28 czerwca 2024 r. znak: 0114-KDIP2-
    1.4010.232.2024.2.MW, organ potwierdził, że: „Celem opracowania danych byłoby bowiem
    uzyskanie z danych dostępnych po ich zebraniu i zestawieniu lub matematycznemu
    przekształceniu, ich zbiorczego przedstawienia w formie wyniku matematycznego lub
    ukazania ich całościowego wpływu na, przykładowo, zjawiska gospodarcze w prowadzonej
    działalności. Dane w przypadku Usług wsparcia L3 są jedynie wtórnie wykorzystywane w
    toku realizowanych prac i służą opracowaniu oraz zabezpieczeniu właściwego
    funkcjonowania aplikacji/systemów. Należy również podkreślić, że po stronie B. nie tylko
    nie dochodzi do świadczenia usługi polegającej na przetwarzaniu danych. Spółka może
    jedynie stworzyć aplikację/system, za pomocą którego A. ma możliwość przetwarzania
    danych na własne potrzeby.” Natomiast w interpretacji indywidualnej z dnia 21 kwietnia
    2022 r. znak: 0111- KDIB2-1.4010.91.2022.1.BJ stwierdzono, że: „Przy wykonywaniu usług
    przetwarzania danych, dany podmiot zamawia u kontrahenta dane wyjściowe, które są
    specjalnie przygotowane na podstawie przedstawionych przez zamawiającego wytycznych
    lub innych danych wejściowych. Usługa SaaS polega na umożliwieniu dostępu do funkcji
    oprogramowania umieszczonego na serwerach lub w chmurze obliczeniowej. Zatem w
    swojej specyfice nie obejmuje ona swoim zakresem przetwarzania danych indywidualnie
    dostarczonych przez klientów. W przedmiotowej usłudze SaaS, zamawiający nie dostarcza
    żadnych danych wejściowych do opracowania. Usługa SaaS daje jedynie zamawiającemu
    uprawnienie do wykorzystywania właściwości technicznych dostępnych aplikacji.” W
    ocenie Wnioskodawcy, Usługi dostępu do chmury internetowej, która jest jedynie
    przestrzenią dyskową na potrzeby przechowywania i udostępniania danych (pytanie nr 1),
    nie mogą zostać również uznane za świadczenia podobne do usług wymienionych w art.
    21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.
    Zgodnie z ugruntowanym podejściem, aby usługi nabywane od nierezydentów mogły
    zostać uznane za "świadczenia o podobnym charakterze" powinny posiadać cechy
    wskazujące na podobieństwo pod względem prawnym do świadczeń enumeratywnie

    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy CIT. Podkreśla się także, że "świadczenia o
    podobnym charakterze" powinny być równorzędne, a zatem powinny spełniać takie same
    przesłanki albo powinny z nich wynikać takie same prawa i obowiązki dla stron.
    Zdaniem Wnioskodawcy w świetle rozważań przedstawionych w niniejszym wniosku,
    usługi dostępu do chmury internetowej nie sposób uznać za "świadczenia o podobnym
    charakterze" do żadnych z usług wymienionych enumeratywnie w art. 21 ust. 1 pkt 2a
    Ustawy o CIT. Nie są one bowiem podobne do tych usług pod względem prawnym, nie
    wykazują licznych cech wspólnych ani nie spełniają takich samych przesłanek co
    świadczenia doradcze, przetwarzania danych, zarządzania i kontroli oraz inne,
    enumeratywnie wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT. Zgodnie ze stanowiskiem
    polskich organów podatkowych, dla uznania, że dana usługa - niewymieniona wprost w
    art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT - mieści się w zakresie regulacji, decydujące znaczenie
    ma to, czy elementy charakterystyczne dla usług wprost wymienionych w tym przepisie
    przeważają nad cechami usług w nim niewymienionych.
    Usługa chmury internetowej u Wnioskodawcy polega wyłącznie na dostarczaniu
    powierzchni dyskowej, przechowywaniu danych, aplikacji i innych zasobów
    informatycznych. Nie jest zatem ww. usługa świadczeniem przetwarzania danych, o
    którym mowa art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, ani świadczeniem o podobnym
    charakterze. Wnioskodawca, więc nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego, tzw. podatku "u źródła" zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    Od powyższej sytuacji należy odróżnić natomiast usługę chmury obliczeniowej, której
    funkcjonalność bywa znacznie szersza niż samo przechowywanie danych (np. dokonanie
    w chmurze obliczeń matematycznych, analiz czy służących pozyskaniu przetworzonych za
    jej pośrednictwem informacji itp.) (pytanie nr 2). Taka usługa może bowiem podlegać
    opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, jako usługa przetwarzania danych, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, na co zwrócił uwagę WSA w Poznaniu w wyroku
    z dnia 2 czerwca 2021 r. (sygn. I SA/Po 96/21).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury
    internetowej, która jest jedynie przestrzeń dyskową na potrzeby przechowywania i
    udostępniania danych (pytanie nr 1), ponoszone przez Wnioskodawcę na rzecz
    zagranicznych kontrahentów nie będą objęte zakresem stosowania art. 21 ust. 1 ustawy o
    CIT, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika z tego tytułu.
    Tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczenia, pobrania oraz
    odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego (tzw. podatku u źródła) od
    należności za korzystanie z tych usług. W konsekwencji nie będzie też konieczne
    pozyskiwanie od usługodawcy certyfikatu rezydencji podatkowej.
    Natomiast płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury internetowej, której
    funkcjonalność obejmuje również usługę przetwarzania danych podlega opodatkowaniu
    podatkiem u źródła w Polsce, jako usługa przetwarzania danych, o której mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu
    opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
    Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na
    podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu.
    Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
      1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
      przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej
      lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      Kursy malarskie online
      2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
      usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
      w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z

      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21
      ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik
      jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy CIT,
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Przy czym, jak wynika z art. 26 ust. 7 ustawy o CIT,
      Wypłata, o której mowa w ust. 1, 1ac, 1c, 1d, 1m, 2c i 2e, oznacza wykonanie
      zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub
      kapitalizację odsetek.
    Z kolei art. 26 ust. 7a ustawy o CIT stanowi, że:
      Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
      1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
      2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Jednocześnie szczegółowe reguły składnia tego rodzaju oświadczenia określają przepisy
    art. 26 ust. 7b-7c i art. 26 ust. 1f ustawy o CIT.
    W myśl art. 4a pkt 12 ustawy o CIT:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o - certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
      administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.
    Zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy o CIT,
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b, 2d i 2e
      pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik
      urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania,
      albo - w przypadku dochodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f - na rachunek
      urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      według siedziby płatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników
      wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z
      papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość
      nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w
      art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik
      urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonuje swoje zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w:
      1. art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,
      2. art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i
      pobranym podatku
      - sporządzone według ustalonego wzoru.
    W myśl art. 26 ust. 3a ustawy o CIT,
      Płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w terminie
      przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, w
      terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w
      którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas, gdy płatnik w
      roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w
      ust. 3b.
    Art. 26 ust. 3d ustawy o CIT stanowi natomiast, że:
      Informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty,
      które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art.
      22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub
      ustawy nie są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się
      odpowiednio.
    Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany
    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie
    i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym
    terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia
    właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym,
    zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku

    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby
    podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem
    rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej oraz obowiązek
    dochowania przez płatnika warunków należytej staranności.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy płatności z tytułu zakupu usługi
    dostępu do chmury internetowej, która jest przestrzenią dyskową na potrzeby
    przechowywania i udostępniania danych (nie służy do przetwarzania danych), a także w
    sytuacji gdy obejmuje przetwarzanie danych są objęte zakresem stosowania art. 21 ust. 1
    ustawy o CIT, a w konsekwencji czy na Spółce ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT, mieszczą się m.in. przychody z tytułu należności za użytkowanie lub prawo
    do użytkowania urządzenia przemysłowego.
    Kluczowym dla rozstrzygnięcia tej sprawy jest rozumienie zwrotu „użytkowanie lub prawo
    użytkowania urządzenia przemysłowego”.
    Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji urządzenia przemysłowego, handlowego lub
    naukowego. Według Słownika języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) słowo „urządzenie”
    oznacza „mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonania określonych
    czynności”. Podobnie według Słownika języka polskiego (PWN Warszawa 1996 r. tom III,
    str. 575) urządzenie jest rodzajem mechanizmu lub zespołem elementów, przyrządów,
    służącym do wykonywania określonych czynności, ułatwiającym pracę; urządzenie
    przeładunkowe, transportowe.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), pojęcie
    „przemysł” oznacza produkcję materialną polegającą na wydobywaniu z ziemi bogactw
    naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń
    mechanicznych. Natomiast słowo „handel” oznacza działalność polegającą na kupnie,
    sprzedaży lub wymianie towarów i usług (Słownik języka polskiego www.sjp.pwn.pl). W
    zakresie pojęcia „przemysł” mieści się także przemysł paliwowo-energetyczny rozumiany
    jako „dział gospodarki zajmujący się wydobywaniem surowców energetycznych takich jak:
    węgiel, ropa naftowa i gaz ziemny oraz przetwarzaniem ich w elektrowniach i rafineriach”
    (por. serwis internetowy wikipedia.org).
    Pojęcia przemysłowy, handlowy oznaczają odpowiednio – związany z przemysłem,
    handlem, mający zastosowanie w przemyśle, handlu (w tym w usługach) itp.
    Zatem, pojęcie „urządzenie przemysłowe, naukowe lub handlowe” oznacza rodzaj
    mechanizmu lub zespół elementów, przyrządów, służący do wykonywania określonych
    czynności lub ułatwiający pracę, związany z produkcją materialną lub procesem sprzedaży
    towarów i usług oraz nauką, czyli szeroko rozumianą działalnością komercyjną.
    Organ nie podziela argumentacji Spółki zgodnie z którą pojęcie "urządzenie przemysłowe"
    należy rozumieć jako "urządzenie wykorzystywane w przemyśle".
    Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok z 6 czerwca 2018 r. w sprawie o
    sygn. akt II FSK 1773/16 oraz z 5 czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1540/16):
      Przy interpretowaniu pojęcia „urządzenia przemysłowe” trzeba mieć także na
      uwadze, że jego źródłem jest umowa międzynarodowa. Przy interpretacji pojęć
      zawartych w treści aktu prawa międzynarodowego istotny jest przede wszystkim cel
      regulacji. W wersji anglojęzycznej Modelowej Konwencji w sprawie dochodu i
      majątku OECD, na bazie której sporządzane są umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, pojęciu „urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego”
      odpowiada zwrot „industrial, commercial, or scientific equipment”. Chodzi tu zatem
      o wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych, profesjonalnych, a nie
      prywatnych, zarówno w działalności przemysłowej, handlowej i naukowej.
    Na powyższe wskazuje także NSA w wyroku z 17 lipca 2019 r., sygn. akt II FSK 1308/17:

      „(...) Pojęciem „urządzenie przemysłowe” posługuje się zarówno umowa w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania w art. 12 ust. 3, jak i ustawa o podatku
      dochodowym od osób prawnych w art. 21 ust. 1 pkt 1. (...) Poszukując znaczenia tego
      określenia trzeba mieć na względzie, że wykładnia językowa, korzystając ze znaczeń
      przypisywanych poszczególnym słowom i zwrotom, musi uwzględniać tę cechę
      języka, że określone znaczenie przypisywać można zarówno poszczególnym
      wyrazom, jak i zwrotom, zdaniom i zespołem zadań. Każdy wyraz tekstu prawnego
      może mieć jedno lub więcej znaczeń, a znaczenie zwrotu zbudowanego z kilku
      wyrazów nie zawsze jest sumą tych znaczeń tych wyrazów. Znaczenie określonego
      zwrotu użytego w treści przepisu może być ponadto zdeterminowane sposobem
      ulokowania go w treści zdania, w który został użyty (por. B. Brzeziński „Wykładnia
      prawa podatkowego”, Gdańsk 2013 r., s. 28). Przy wykładni określenia „urządzenie
      przemysłowe” trzeba mieć na uwadze cały zwrot odnoszący się do tego pojęcia i
      sposób jego ulokowania w treści zdania. Część przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o
      CIT odnosząca się do urządzeń przemysłowych dotyczy wyodrębnionego zbioru
      rzeczy (urządzeń), których użytkowanie lub prawo użytkowania rodzi określone w
      tym przepisie konsekwencje podatkowe. Umieszczony między przecinkami zwrot
      normatywny „w tym również środka transportu”, mający charakter zwrotu
      wtrąconego, informuje adresata, że w zbiorze urządzeń przemysłowych zawarte są
      także środki transportu (por. NSA z 3 kwietnia 2012 r., II FSK 1933/10). W tej sytuacji,
      wyjaśniając sens określenia „urządzenie przemysłowe” nie można wprost odwołać
      się tylko do znaczenia słownikowego słów „urządzenie” oraz „przemysłowe”,
      rozumianych odrębnie od znaczenia zawartego w tekście ustawy o CIT, bowiem
      prowadzić to będzie do błędnych wniosków. Normatywne zaliczenie do urządzeń
      przemysłowych także środków transportu, i to bez żadnych ograniczeń, wskazuje, że
      określenie „urządzenia przemysłowe” należy rozumieć możliwe szeroko, jako
      wszelkie urządzenia, które racjonalnie rzecz biorąc mogą być wykorzystywane w
      przemyśle. Zaliczenie urządzenia do „urządzeń przemysłowych” w rozumieniu art. 21
      ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT zależy od obiektywnych cech konstrukcyjnych i użytkowych
      tego urządzenia, a nie od okoliczności, czy tego w jaki sposób urządzenie to jest w
      danym okresie wykorzystywane”.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2016 r., sygn.
    akt II FSK 2416/14:
      „(...) Wyjaśniając sens tego pojęcia nie można wprost odwołać się tylko do znaczenia
      słownikowego pojęć: „urządzenie” oraz „przemysłowe”, rozumianych odrębnie od
      znaczenia zawartego w tekście Umowy i ustawy podatkowej. Zdaniem składu
      orzekającego odkodowanie znaczenia słownikowego tych wyrazów i to odrębnie
      każdego z nich, bez uwzględnienia całego fragmentu treści przepisu, prowadzi do
      błędnych wniosków. Skoro urządzeniami przemysłowymi są środki transportu,
      urządzenie handlowe czy też urządzenie naukowe, za chybione trzeba również uznać
      odwoływanie się przy poszukiwaniu pojęcia urządzenia przemysłowego do KŚT
      (Klasyfikacji Środków Trwałych). Przy interpretowaniu pojęcia „urządzenia
      przemysłowe” trzeba mieć także na uwadze, że jego źródłem jest umowa
      międzynarodowa. Przy interpretacji pojęć zawartych w treści aktu prawa
      międzynarodowego istotny jest przede wszystkim cel regulacji. Autor skargi
      kasacyjnej odwołując się do wersji anglojęzycznej Modelowej konwencji w sprawie
      dochodu i majątku OECD, na bazie której sporządzane są umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, zwrócił uwagę, że pojęciu „urządzenia przemysłowego,
      handlowego lub naukowego” odpowiada zwrot „industrial, commercial, or scientific
      equipment”. Chodzi tu zatem o wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych,
      profesjonalnych a nie prywatnych, zarówno w działalności przemysłowej, handlowej i
      naukowej. Odpowiada temu definicja w polskiej ustawie podatkowej, w której do
      urządzeń przemysłowych zalicza się środki transportu oraz urządzenia naukowe i
      handlowe (...)”.

    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 maja 2024 r. sygn. akt II FSK 1087
    /21:
      Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 18 maja 2018 r. sygn.
      akt II FSK 1394/16 i II FSK 1395/16, na gruncie Modelowej Konwencji OECD, sięga się
      do definicji „urządzenia” zawartej w Oxford Dictionaries. Pojęcie to rozumiane jest
      jako „przedmioty niezbędne do osiągnięcia konkretnego celu” (E/C.18/2015/CRP.7.
      page3). Jak wynika z interpretacji Komitetu Ekspertów ds. Współpracy
      Międzynarodowej w sprawach podatkowych (E/C.18/2016/CRP.8), pojęcie
      „urządzenie” może być używane na różne sposoby (pkt 32). Z logicznego punktu
      widzenia użytkowanie urządzenia powinno być zgodne z jego możliwościami i
      funkcjami (pkt 32 i pkt 35). W ten sposób zwraca się uwagę na funkcjonalny aspekt
      użytkowanego przedmiotu, ale z uwzględnieniem jego zdolności/specyfikacji. Należy
      także zwrócić uwagę, że oprócz występowania pojęcia „urządzenie przemysłowe” w
      umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, jest ono wprost używane w
      krajowych ustawach o podatkach dochodowych, tak jak w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.
      p.
      (...)
      W związku z tym należy uznać, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego
      /zdarzenia przyszłego opisane urządzenie - serwer centralny (grupowy), w zakresie
      funkcjonalnym, jest urządzeniem przemysłowym, gdyż jest przeznaczony do
      działalności gospodarczej.
      Wobec powyższego, zarówno wykładnia językowa jak i wykładnia celowościowa
      prowadzą do wniosku, że pojęcie „urządzenie przemysłowe” obejmuje wszelkie
      urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być
      związane z działalnością danego podmiotu. Nie muszą one jednak być
      wykorzystywane bezpośrednio w procesie produkcji.
    Trzeba przy tym zwrócić uwagę na nieco odmienne znaczenie pojęć "industrial" i
    "przemysłowy" oraz "commercial" i "handlowy". W języku angielskim bowiem pojęcie
    "industry" ma nieco szersze znaczenie niż polskie pojęcie przemysł, gdyż oznacza także
    branżę (stąd występuje także w liczbie mnogiej "industries"). Dlatego też w języku
    angielskim "construction industry" to nic innego niż "budownictwo". Podobnie
    "telecommunication industry" oznacza branżę telekomunikacyjną, a "transportation
    industry" - branżę transportową. Natomiast w języku polskim przemysł budowlany będzie
    kojarzył się raczej z gałęzią przemysłu zajmującą się produkcją materiałów budowlanych.
    Podobnie przymiotnik "commercial" oznacza nie tylko "handlowy", ale także "komercyjny".
    Dlatego też pojęcie "industrial equipment" odnosi się także do urządzeń
    telekomunikacyjnych, transportowych i budowlanych.
    Współcześnie nie należy ograniczać przymiotnika "przemysłowy" do kategorii
    przedmiotów produkowanych w fabrykach. O tym czy coś w danej branży jest
    przemysłowe decyduje stałe wykorzystanie w prowadzonej przez dany podmiot
    działalności gospodarczej. W związku z tym pojęcie "urządzenie przemysłowe" należy
    interpretować szerzej, a jego definiowanie przez pryzmat przemysłu w jego tradycyjnym
    rozumieniu jest archaiczne. Zatem w dzisiejszych czasach nie znajduje uzasadnienia
    zawężanie urządzenia przemysłowego wyłącznie do przemysłu ciężkiego czy lekkiego.
    Tym samym, zarówno wykładnia językowa, jak i wykładnia celowościowa, prowadzą do
    wniosku, że pojęcie urządzenia przemysłowego obejmuje wszelkie urządzenia
    wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być związane z
    działalnością danego podmiotu. Nie muszą one jednak być wykorzystywane bezpośrednio
    w procesie produkcji, wąsko rozumianego handlu (hurtowego, detalicznego), czy nauki.
    Tym samym serwery należy uznać za urządzenia przemysłowe.

    W tym miejscu należy wskazać, że użyte w treści art. 21 ust. 1 ustawy o CIT sformułowanie
    "użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego" nie ogranicza się
    tylko do jego fizycznego użytkowania. Należy zatem przyjąć, że sformułowanie to oznacza
    każde użytkowanie bez względu na jego formę (fizyczne/wirtualne).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w związku z nabyciem usługi dostępu do
    chmury internetowej dostawca udostępnia Spółce miejsce w chmurze tj. Spółka ma do
    dyspozycji określoną objętość dysków na zewnętrznych serwerach komputerowych, w
    celu:
    - przechowywania i udostępniania danych tj. swoich plików czy baz lub plików i baz
      własnych klientów; dzięki usłudze pliki nie są przechowywane na lokalnych dyskach
      /serwerach Spółki, a bezpośrednio na udostępnionej wirtualnie przez zagranicznych
      kontrahentów przestrzeni serwera;
    - przetwarzania danych w chmurze np. dokonanie w chmurze obliczeń matematycznych,
      analiz czy służących pozyskaniu przetworzonych za jej pośrednictwem informacji itp.
    Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa do przedstawionego we wniosku stanu
    faktycznego, stwierdzić należy, że skoro w wyniku nabycia usługi dostępu do chmury
    internetowej nabywają Państwo dostęp do wirtualnej współdzielonej przestrzeni
    chmurowej, to odpłatność za te usługi jest odpłatnością z tytułu użytkowania urządzenia
    przemysłowego, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    Należy zauważyć, że chmura internetowa (obliczeniowa) to model dostarczania zasobów
    informatycznych (jak np. pamięć masowa, moc obliczeniowa, oprogramowanie) służący do
    przechowywania, przetwarzania i zarządzania danymi. Opiera się na współdzielonych
    zasobach (oprogramowaniu i infrastrukturze), tzn. zamiast własnych serwerów i
    oprogramowania, firma korzysta z infrastruktury i zasobów dostawcy usług chmurowych.
    Dostęp do zasobów odbywa się przez internet. Zatem, zasada działania chmury
    internetowej (obliczeniowej) polega na przeniesieniu usług z obszaru IT na serwer
    dostawcy i umożliwienie dostępu poprzez komputery klienckie.
    Infrastruktura informatyczna zarówno w wymiarze fizycznym, jak i wirtualnym stanowi
    mechanizm lub zespół elementów służących do wykonywania określonych czynności, tym
    samym należy ją traktować jako urządzenie przemysłowe. Serwery, routery, switch’e oraz
    firewall’e podobnie jak każdy komputer są „urządzeniami” niezależnie od tego czy
    urządzenia te funkcjonują w powiązaniu z siecią internetową i wymagają odpowiedniego
    oprogramowania. Stąd odpłatność z tytułu usługi zakupu dostępu do wirtualnej
    przestrzeni dyskowej (serwera) określanej jako tzw. chmura internetowa (obliczeniowa)
    jest odpłatnością z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego. Niewątpliwie bowiem
    usługa chmury internetowej (obliczeniowej) umożliwiająca udostępnienie określonej
    objętości dysku (serwera komputerowego) dostawcy w celu przechowywania na nim
    zapisanych plików, przetwarzania i zarządzania danymi jest urządzeniem przemysłowym.
    Wyłącznie zdalna forma korzystania z chmury internetowej (obliczeniowej) charakteru
    tego nie zmienia.
    Zatem, wydatki ponoszone przez Państwa z tytułu zakupu dostępu do wirtualnej
    przestrzeni dyskowej, określanej jako tzw. „chmura internetowa” na potrzeby
    przechowywania i udostępniania danych, a także przetwarzania danych, stanowią zapłatę
    za korzystanie ze świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    Tym samym, w związku z wypłatą należności z ww. tytułu, co do zasady ciążą na Państwu
    obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 26 ust. 1 w
    zw. z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    Jednocześnie wskazać należy, że mogą mieć do Państwa jako płatnika zastosowanie
    preferencje wynikające z właściwej umowy o UPO pod warunkiem udokumentowania

    siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem
    rezydencji oraz po spełnieniu pozostałych warunków wynikających z art. 26 ust. 1 ustawy
    o CIT.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury internetowej, która jest jedynie
      przestrzenią dyskową na potrzeby przechowywania i udostępniania danych (nie służy
      do przetwarzania danych), są objęte zakresem stosowania art. 21 ust. 1 ustawy z dnia
      15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025
      r. poz. 278 z późn. zm., dalej „ustawa o CIT”), a w konsekwencji czy na Spółce ciążą
      obowiązki płatnika z tego tytułu – jest nieprawidłowe;
    - płatności z tytułu zakupu usługi dostępu do chmury internetowej, która obejmuje
      usługę przetwarzania danych, są objęte zakresem stosowania art. 21 ust. 1 ustawy o
      CIT, a w konsekwencji czy na Spółce ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu – jest
      prawidłowe, jednakże z innych przyczyn niż wskazane we wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądowych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika.
    Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich
    zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie
    mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego
    prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Jednocześnie organ podkreśla, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie transakcji z
    podmiotami zagranicznymi wymienionymi we wniosku, dla których dane w zakresie
    realizacji wymiany informacji podatkowych z innymi państwami zostały przez Państwa
    wskazane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.