Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/4512-178/15-4/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-06-15
Teza: Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować do transakcji zbycia nieruchomości?
Słowa kluczowe: budynek; budynek-sprzedaż budynków; nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż-sprzedaż budynków; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2015 r. (data wpływu), uzupełnionym pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży nieruchomości. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego oraz o brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Przedsiębiorstwo Wielobranżowe ,,…” Spółka Cywilna wybudowała, po czym w dniu 14.01.2009 r. otrzymała pozwolenie na użytkowanie dwukondygnacyjnego budynku biurowo-handlowego. Powierzchnia całkowita obiektu wynosi 246,56 m2. W dniu 24.03.2009 roku spółka zawarła umowę najmu lokalu użytkowego na parterze o powierzchni 60,28 m2. Następnie w dniu 29 kwietnia 2011 roku zawarto kolejną umowę najmu lokalu użytkowego położonego na pierwszym piętrze budynku o powierzchni 91,98 m2. Łączna powierzchnia objęta pierwszym zasiedleniem wyniosła 152,26 m2 łącznie. Pozostała powierzchnia budynku 94,30 m2 jest wykorzystywana w działalności gospodarczej spółki i od momentu wybudowania obiektu nigdy nie była przedmiotem czynności opodatkowanych. W chwili obecnej Spółka nosi się z zamiarem sprzedaży tej nieruchomości.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym pod numerem NIP.

W związku z wydatkami poniesionymi na budowę budynku Wnioskodawca miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Wnioskodawca wykorzystywał budynek do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (najem 152,26 m2) oraz 94,30 m2 wykorzystywana była do czynności zwolnionych.

Wnioskodawca nie wykorzystywał budynku wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Po oddaniu do użytkowania budynku Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na jego ulepszenie, w stosunku do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca nie poniósł żadnych wydatków na ulepszenie budynku, ponieważ budynek został oddany do użytkowania 14.01.2009 roku i nie było konieczności jego modernizacji.

Po zakończeniu budowy w dniu 24.03.2009 roku Wnioskodawca wynajął lokal użytkowy o powierzchni 60,28 m2, a od 29.04.2011 roku wynajął kolejny lokal użytkowy o powierzchni 91,98 m2.

Umowy były kontynuowane, nie poniesiono żadnych wydatków na ulepszenie tego budynku.

Nie poniesiono wydatków na ulepszenie budynku przekraczających 30%, umowy najmu trwały od 2009 roku do końca 2014.

Nie poniesiono wydatków na ulepszenie budynku przekraczających 30% wartości początkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować do transakcji zbycia nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż tej nieruchomości należy opodatkować stawką 23% tylko w odniesieniu do sprzedaży 94,30 m2 powierzchni, bowiem w treści zapisu art. 43 ust. 1 pkt 10 litera a) – ze zwolnienia wyłącza się dostawę nieruchomości, jeśli jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. Natomiast powierzchnia 152,26 m2 zdaniem spółki jest zwolniona z podatku VAT, bowiem w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolnieniu z podatku VAT podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Natomiast definicja pierwszego zasiedlenia została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie, z którą pierwsze zasiedlenie, to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły, co najmniej 30% wartości początkowej.

W świetle zacytowanych regulacji prawnych ze zwolnienia z opodatkowania VAT korzysta dostawa części budynku tj. 152,26 m2, który został po raz pierwszy zasiedlony, co najmniej dwa lata przed dokonywaną sprzedażą (2009 i 2011 rok). Pierwszym zasiedleniem jest, więc oddanie nieruchomości w najem czy też dzierżawę (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1581/10, orzeczenie prawomocne).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr. 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Należy podkreślić, że użyte w art. 2 pkt 14 ustawy sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności – może to być czynność zwolniona od podatku.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Ponadto w przypadku towarów (do których zaliczają się również nieruchomości) może znaleźć zastosowanie inne zwolnienie przewidziane w art. 43 ustawy, o ile zostaną spełnione warunki wskazane w tym przepisie.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy wprowadzono – z dniem 1 stycznia 2014 r. – zmianę mającą na celu pełniejsze odwzorowanie przepisu art. 136 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), umożliwiającego zastosowanie zwolnienia od podatku dla dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku, jeżeli przy nabyciu lub wytworzeniu tych towarów nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zmiana ta wiąże się również z odejściem od dotychczasowego warunku, że tylko w stosunku do towarów używanych przez podatnika, gdy okres ich używania wynosił co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, możliwe było zastosowanie zwolnienia od podatku VAT (art. 43 ust. 2 ustawy, obowiązujący do 31 grudnia 2013 r.).

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, od dnia 1 stycznia 2014 r. dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ponadto, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, o czym stanowi art. 29a ust. 8 ustawy.

Wobec powyższego przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nosi się z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca wybudowała, po czym w dniu 14.01.2009 r. otrzymał pozwolenie na użytkowanie dwukondygnacyjnego budynku biurowo-handlowego. Powierzchnia całkowita obiektu wynosi 246,56 m2. W dniu 24.03.2009 roku Wnioskodawca zawarł umowę najmu lokalu użytkowego na parterze o powierzchni 60,28 m2. Następnie w dniu 29 kwietnia 2011 roku zawarto kolejną umowę najmu lokalu użytkowego położonego na pierwszym piętrze budynku o powierzchni 91,98 m2. Łączna powierzchnia objęta pierwszym zasiedleniem wyniosła 152,26 m2 łącznie. Pozostała powierzchnia budynku 94,30 m2 jest wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy i od momentu wybudowania obiektu nigdy nie była przedmiotem czynności opodatkowanych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z wydatkami poniesionymi na budowę budynku Wnioskodawca miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Wnioskodawca wykorzystywał budynek do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (najem 152,26 m2) oraz 94,30 m2 wykorzystywana była do czynności zwolnionych. Wnioskodawca nie wykorzystywał budynku wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Po oddaniu do użytkowania budynku Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na jego ulepszenie, w stosunku do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca nie poniósł żadnych wydatków na ulepszenie budynku, ponieważ budynek został oddany do użytkowania 14.01.2009 roku i nie było konieczności jego modernizacji. Po zakończeniu budowy w dniu 24.03.2009 roku Wnioskodawca wynajął lokal użytkowy o powierzchni 60,28 m2, a od 29.04.2011 roku wynajął kolejny lokal użytkowy o powierzchni 91,98 m2. Umowy były kontynuowane. Umowy najmu trwały od 2009 roku do końca 2014.

W analizowanej sprawie kluczowym elementem jest ustalenie, czy w odniesieniu do ww. budynku nastąpiło pierwsze zasiedlenie, a jeżeli tak, to w którym momencie.

Analizując zagadnienie pierwszego zasiedlenia w odniesieniu do ww. budynku, należy zauważyć, że pierwsze zasiedlenie nastąpiło tylko w odniesieniu do tej części budynku, która była oddana w najem, tj. części o powierzchni 152,26 m2, wynajmowanej od 24.03.2009 (lokal użytkowy o powierzchni 60,20 m2 i od 29.04.2011 r. (lokal użytkowy o powierzchni 91,98 m2).

Zatem sprzedaż części budynku wynajmowanej od 2009 r. i od 2011 r. do końca 2014 r. będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.

Tym samym, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, ze zwolnienia od podatku korzystać będzie także dostawa części gruntu przyporządkowana do dostawy wynajmowanej części budynku.

Natomiast dostawa budynku w części niepodlegającej wynajmowi nie będzie korzystała ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem dostawa ta będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom, po spełnieniu określonych warunków, skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Z uwagi na to, że Wnioskodawca miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatek naliczonego od wydatków poniesionych na budowę budynku, brak jest przesłanek do zastosowania zwolnienia dotyczącego dostawy budynku, w części niewynajmowanej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Ponieważ w przedmiotowej sprawie dla dostawy budynku w części niepodlegającej wynajmowi nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 albo z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, należy rozpatrzeć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy tej części nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Należy wskazać, iż zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, od 1 stycznia 2014 r. dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Wnioskodawca wskazał, że w związku z wydatkami poniesionymi na budowę budynku Wnioskodawca miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony oraz nie wykorzystywał budynku wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji w odniesieniu do dostawy części budynku niepodlegającej wynajmowi nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W związku z powyższym, również dostawa części gruntu przyporządkowana do dostawy części budynku niepodlegającej wynajmowi, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, nie będzie podlegała zwolnieniu.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że dostawa budynku w części wynajmowanej będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy natomiast dostawa budynku w części niewynajmowanej, wykorzystywanej do działalności gospodarczej Wnioskodawcy będzie podlegała opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 23%. W związku z powyższym, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, ze zwolnienia od podatku korzystać będzie dostawa części gruntu przyporządkowana do dostawy wynajmowanej części budynku, natomiast dostawa części gruntu przyporządkowana do części budynku niepodlegającej wynajmowi, nie będzie korzystała ze zwolnienia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.