Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-228/12-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-06
Teza: 1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn? Jeśli odpowiedz na powyższe pytanie jest twierdząca, w którym momencie powstanie obowiązek podatkowy i jak ustalić podstawę opodatkowania? 2. Czy Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn? 3. Jakie wymogi formalne powinna spełnić Wnioskodawczyni by móc skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: deweloper; lokal-lokal mieszkalny; prawa-prawa majątkowe; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; udział; umowa-umowa sprzedaży
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 23.05.2012 r. (data wpływu 23.05.2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 03.07.2012 r. (data wpływu 03.07.2012 r.) na wezwanie z dnia 27.06.2012 r. (data doręczenia 28.06.2012 r.) Nr IPPB2/436-228/12-2/AF o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania na rzecz Wnioskodawczyni nabytych praw majątkowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.05.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania na rzecz Wnioskodawczyni nabytych praw majątkowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 8 marca 2011 r. rodzice Wnioskodawczyni oraz Wnioskodawczyni zawarli z deweloperem przedwstępną umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym pomieszczeniem gospodarczym, udziału we własności garażu, udziału we współwłasności części wspólnych budynku oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu położonych we wznoszonym przez dewelopera budynku usytuowanym w W. Na podstawie zawartej umowy obowiązek dokonywania kolejnych wpłat na poczet nabywanego lokalu ciążył solidarnie na Wnioskodawczyni i jej rodzicach. Należne na podstawie zawartej umowy wpłaty były dokonywane wyłącznie przez rodziców Wnioskodawczyni, w ich imieniu, bezpośrednio z ich rachunku bankowego na wskazany rachunek bankowy dewelopera. W chwili obecnej rodzice rozważają nieodpłatne przekazanie na rzecz Wnioskodawczyni nabytych praw majątkowych tj. wierzytelności w postaci roszczeń do wkładu pieniężnego wpłaconego na wybudowanie mieszkania wraz z przynależnym pomieszczeniem gospodarczym, udziału we własności garażu, udziału we współwłasności części wspólnych budynku oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu. Przekazanie ww. praw majątkowych nastąpiłoby w formie aktu notarialnego - w tym samym akcie notarialnym w którym zostałaby zawarta ostateczna/właściwa umowa sprzedaży pow. nieruchomości, co pozwoliłoby na uniknięcie wysokich opłat u notariusza za sporządzenie następnego aktu notarialnego. Rodzice złożyliby oświadczenie o nieodpłatnym przekazaniu na rzecz Wnioskodawczyni wierzytelności w postaci roszczeń do wkładu pieniężnego wpłaconego na wybudowanie mieszkania wraz z przynależnym pomieszczeniem gospodarczym, udziału we własności garażu, udziału we współwłasności części wspólnych budynku oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu. Wnioskodawczyni złożyłaby oświadczenie o przyjęciu darowizny. Następnie, w tym samym akcie notarialnym zostałaby zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią a deweloperem właściwa umowa sprzedaży pow. nieruchomości.

Pismem z dnia 27.06.2012 r. Nr IPPB2/436-228/12-2/AF wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

\- doprecyzowanie zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie na podstawie jakiej umowy cywilnoprawnej nastąpi nieodpłatne przekazanie na rzecz Wnioskodawczyni nabytych praw majątkowych, tj. wierzytelności w postaci roszczeń do wkładu pieniężnego wpłaconego na wybudowanie mieszkania wraz z przynależnym pomieszczeniem gospodarczym, udziału we własności garażu, udziału we współwłasności części wspólnych budynku oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu.

Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie pismem z dnia 03.07.2012 r. (data wpływu 03.07.2012 r.). W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała iż:

*   przedmiotem planowanej transakcji będzie nieodpłatne przekazanie na rzecz Wnioskodawczyni nabytych przez rodziców praw majątkowych tj. wierzytelności w postaci roszczeń do wkładu pieniężnego wpłaconego na wybudowanie mieszkania wraz z przynależnym pomieszczeniem gospodarczym, udziału we własności garażu, udziału we współwłasności części wspólnych budynku oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu.
*   Przekazanie ww. praw majątkowych nastąpi na podstawie umowy cesji wierzytelności uregulowanej w art. 509 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
*   Podstawą dla dokonania cesji będzie umowa darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
*   Jeśli chodzi o formę czynności cywilnoprawnych, zarówno umowa cesji jak i umowa darowizny zostaną zawarte w formie jednego i tego samego aktu notarialnego. W tym samym akcie notarialnym zostanie też zawarta właściwa umowa sprzedaży. A zatem w jednym dokumencie (tj. w akcie notarialnym) zostaną utrwalone 3 umowy cywilnoprawne:
    1.  Umowa darowizny nabytych przez rodziców praw majątkowych zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią a jej rodzicami,
    2.  Umowa cesji wierzytelności zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią a jej rodzicami,
    3.  Umowa sprzedaży mieszkania wraz z przynależnym pomieszczeniem gospodarczym, udziału we własności garażu, udziału we współwłasności części wspólnych budynku oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu, zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią a deweloperem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn? Jeśli odpowiedz na powyższe pytanie jest twierdząca, w którym momencie powstanie obowiązek podatkowy i jak ustalić podstawę opodatkowania?
2.  Czy Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn?
3.  Jakie wymogi formalne powinna spełnić Wnioskodawczyni by móc skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  W przedstawionym stanie faktycznym nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.
2.  Wnioskodawczyni jako osoba zaliczana do I grupy podatkowej skorzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
3.  Z uwagi na fakt, że nabycie nastąpi na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych aby móc skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn - w szczególności Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do dokonania zgłoszenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego nabycia praw majątkowych.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy jednostronnie zobowiązującej (konsensualnej), której treścią jest złożenie przez darczyńcę oświadczenia woli poprzez zobowiązanie się do świadczenia pod tytułem darmym. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli obu stron umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Umowa cesji wierzytelności uregulowana została w art. 509 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

W myśl art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego przelew wierzytelności może odbywać się na podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Jak z powyższego wynika jedną z podstaw prawnych, na podstawie której może dojść do zmiany osoby wierzyciela może być umowa darowizny. Umowę cesji można uznać jako darowiznę, jeżeli posiada cechy darowizny, tzn. oświadczenie darczyńców o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, iż obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Natomiast na podstawie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Według art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej. W myśl art. 14 ust. 2 ww. ustawy zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Jednocześnie art. 4a ww. ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2.  udokumentują - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.

Jednocześnie zgodnie z art. 4a ust 2 ww. ustawy jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2 ww. ustawy, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

*   wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
*   gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni dokonana przez jej rodziców na jej rzecz cesja praw majątkowych będzie miała formę darowizny i jako taka będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Z uwagi na fakt, że przekazanie praw nastąpi na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego, zgodnie z art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana dokonać zgłoszenia nabycia praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, ani też spełnić innych wymogów formalnych by móc skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.