Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.527.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Otrzymywany ryczałt z tytułu dojazdów służbowych stanowi
przychód.
Słowa kluczowe: cel-cel służbowy
kuratorzy-kurator sądowy
ryczałt-ryczałt miesięczny
samochód-samochód prywatny
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest zatrudniony w Sądzie Rejonowym w A na stanowisku kuratora
    zawodowego. W ramach wykonywania obowiązków służbowych kuratora sądowego
    Wnioskodawca odbywa liczne podróże terenowe, w tym wizyty w miejscu zamieszkania
    podopiecznych, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, szkołach, siedzibach organów
    administracji publicznej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 5a ustawy o kuratorach sądowych, kuratorowi zawodowemu
    przysługuje ryczałt na pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów służbowych do wysokości
    25% kwoty bazowej. Przedmiotowy ryczałt przyznaje prezes sądu okręgowego w ramach
    środków finansowych dostępnych w planie finansowym sądu okręgowego na wniosek
    kuratora zawodowego zatwierdzony przez kierownika zespołu.
    W związku z powyższym Wnioskodawca zawarł umowę z Prezesem Sądu Okręgowego w B
    dotyczącą otrzymywania ryczałtu na pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów
    służbowych. Wysokość ryczałtu została ustalona na podstawie m.in. wielkości obszaru
    Sądu Rejonowego w A, gdzie uwzględniono wszystkie gminy i miasto wchodzące w skład
    rejonu działania ww. Sądu.
    Na podstawie paragrafu 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca
    2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów
    używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie
    będących własnością pracodawcy, koszty używania pojazdów do celów służbowych
    pokrywa pracodawca według ustalonych stawek.
    Stosownie do paragrafu 3 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia:
    1) miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 2-4, ustala
      pracodawca,
    2) limit, o którym mowa w ust. 1, ustalony w zależności od liczby mieszkańców w danej
      gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony, nie może przekroczyć, z
      zastrzeżeniem ust. 3 i 4:
        a) 300 km - do 100 tys. mieszkańców,
        b) 500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,
        c) 700 km - ponad 500 tys. mieszkańców.
    Zgodnie z art. 14 ust. 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych, wysokość
    przyznawanego ryczałtu uzależniona jest od rodzaju i powierzchni obszaru właściwości
    sądu rejonowego, w którym swoje zadania kurator sądowy realizuje.
    W obszarze właściwości Sądu Rejonowego w A, w którym pracuje Wnioskodawca,
    zamieszkuje (...) mieszkańców. Rejon działania Sądu Rejonowego w A obejmuje
    następujące obszary: (...). Kuratorzy zawodowi wykonują obowiązki służbowe w rejonie
    działania sądu, w którym zostali zatrudnieni. W związku z tym kuratorzy zawodowi
    zatrudnieni w Sądzie Rejonowym w A odbywają przejazdy służbowe w obszarze działania
    wymienionego Sądu, czyli w miastach i gminach wymienionych wyżej, których liczba
    mieszkańców przekracza 100 tys. mieszkańców.

    W związku z powyższym przyznany został Wnioskodawcy ryczałt na pokrycie zwiększonych
    kosztów dojazdów służbowych, uwzględniający cały obszar właściwości Sądu, w którym
    jest zatrudniony, tj. Sądu Rejonowego w A.
    Pytania
    1. Czy otrzymane środki stanowią przychód ze stosunku pracy podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też korzystają ze
      zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. W przypadku interpretacji stwierdzającej, że ryczałt wspomniany powyżej podlega
      opodatkowaniu, czy przy ustalaniu miesięcznego limitu kilometrów dla kuratorów
      sądowych, o którym mowa w paragrafie 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra
      Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r., należy uwzględnić liczbę mieszkańców całego
      obszaru sądu, a nie tylko miejscowości, w której znajduje się jego siedziba? Zatem czy
      w Sądzie Rejonowym w A miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne określany dla
      kuratorów sądowych powinien być ustalony przez pracodawcę w wymiarze 500 km,
      stosownie do liczby osób zamieszkałych w rejonie działania ww. Sądu, czyli (...)
      mieszkańców ?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, ryczałt za dojazdy służbowe nie powinien stanowić przychodu
    podlegającego opodatkowaniu, gdyż jest określony odrębną ustawą (art. 14 ust. 5a ustawy
    z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych), jak również nie spełnia cech
    wynagrodzenia za pracę, lecz stanowi zwrot poniesionych kosztów.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży służbowej
    pracownika.
    Mając na uwadze, że ryczałt ten ma na celu pokrycie kosztów przejazdów służbowych,
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powinien on korzystać ze zwolnienia podatkowego.
    Ad 2
    W przypadku interpretacji stwierdzającej, że ryczałt wspomniany powyżej ulega
    opodatkowaniu, w ocenie Wnioskodawcy miesięczny limit kilometrów, o którym mowa w
    paragrafie 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r.,
    powinien być ustalany z uwzględnieniem liczby mieszkańców całego obszaru właściwości
    sądu, w którym zatrudniony jest kurator, a nie jedynie miejscowości, w której znajduje się
    siedziba sądu.
    Kuratorzy sądowi wykonują swoje obowiązki na obszarze właściwości danego sądu
    rejonowego, który obejmuje kilka gmin lub miast o określonej liczbie mieszkańców. Z tego
    względu przy ustalaniu limitu kilometrów powinien być on kalkulowany na podstawie
    całkowitej liczby mieszkańców wszystkich gmin i miast wchodzących w skład obszaru
    działania sądu rejonowego, a nie wyłącznie liczby mieszkańców miejscowości, w której
    mieści się siedziba sądu. Takie podejście jest zgodne z charakterem pracy kuratorów
    sądowych, którzy wykonują czynności służbowe w całym obszarze działania sądu, a nie
    tylko w miejscowości, w które znajduje się jego siedziba. Przyjęcie przeciwnej interpretacji
    prowadziłoby do nieadekwatnego określenia limitów kilometrów w stosunku do
    rzeczywistego zakresu obowiązków służbowych kuratora sądowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 przywołanej ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Według art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są
    więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy,
    będzie to powodować obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń
    określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei art. 12 ust. 4 powołanej ustawy stanowi, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Zatem ryczałt przyznany zawodowym kuratorom sądowym za używanie ich prywatnego
    samochodu do celów służbowych – dla wykonywania ich obowiązków – stanowi dla tych
    kuratorów dodatkowe świadczenie pieniężne, a w konsekwencji przychód w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z
      tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu
      pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład
      pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z

      przepisów innych ustaw - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do
      wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr
      przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego
      ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest
      udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika;
      przepis art. 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
    Powyższa regulacja ogranicza zatem krąg podatników mogących skorzystać z omawianego
    zwolnienia do tych, którym przepisy odrębnych ustaw gwarantują możliwość przyznania
    prawa do zwrotu poniesionych kosztów, bądź nakładają na pracodawcę obowiązek zwrotu
    pracownikowi tych kosztów.
    Na mocy art. 14 ust. 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych (t. j. Dz. U.
    2023 poz. 1095):
      W wypadkach wymagających używania pojazdu prywatnego do celów służbowych, w
      szczególności w razie trudności w przemieszczaniu się z wykorzystaniem środków
      komunikacji publicznej, niezależnie od dodatku, o którym mowa w ust. 5, kuratorowi
      zawodowemu przyznaje się ryczałt na pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów
      służbowych do wysokości 25% kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1. Ryczałt
      przyznaje prezes sądu okręgowego w ramach środków finansowych dostępnych w
      planie finansowym sądu okręgowego, na wniosek kuratora zawodowego zatwierdzony
      przez kierownika zespołu kuratorskiej służby sądowej. Przyznanie ryczałtu wymaga
      zawarcia umowy o używanie pojazdu prywatnego do celów służbowych. Ryczałt jest
      płatny do 20. dnia następnego miesiąca za miesiąc poprzedzający.
    Wprowadzenie do ustawy o kuratorach sądowych regulacji przyznającej prawo do
    otrzymania przez kuratora zawodowego zwrotu kosztów z tytułu użytkowania własnego
    samochodu do celów służbowych (w postaci ryczałtu) spowodowało, że zwrot ten objęty
    jest zwolnieniem z opodatkowania na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 23b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to jest limitowane i nie
    może przekroczyć kwoty miesięcznego ryczałtu pieniężnego obliczonego w sposób
    określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie
    warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania samochodów
    osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27
    poz. 271 ze zm.). Natomiast kwota przekraczająca ten limit będzie podlegała
    opodatkowaniu na zasadach określonych dla dochodu ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych.
    W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwrot kosztów używania przez pracownika w celach służbowych do jazd lokalnych
      samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością
      pracodawcy, zwanych dalej "pojazdami do celów służbowych", następuje na podstawie
      umowy cywilnoprawnej, zawartej między pracodawcą a pracownikiem, o używanie
      pojazdu do celów służbowych, na warunkach określonych w rozporządzeniu.
    Z § 2 tego rozporządzenia wynika, że:
      Koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek
      za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:
        1) dla samochodu osobowego:
                                3a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm - 0,89 zł,
                                  3b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm - 1,15 zł,
        2) dla motocykla - 0,69 zł,
        3) dla motoroweru - 0,42 zł.

    Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia:
    1. Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 2-4, ustala
      pracodawca.
    2. Limit, o którym mowa w ust. 1, ustalony w zależności od liczby mieszkańców w danej
      gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony, nie może przekroczyć, z
      zastrzeżeniem ust. 3 i 4:
        1) 300 km - do 100 tys. mieszkańców,
        2) 500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,
        3) 700 km - ponad 500 tys. mieszkańców.
    W myśl § 4 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia:
      Zwrot kosztów używania pojazdów do celów służbowych następuje w formie
      miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1 kilometr przebiegu, o której
      mowa w § 2, i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na jazdy lokalne, o którym
      mowa w § 3, po złożeniu przez pracownika pisemnego oświadczenia o używaniu przez
      niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu. Oświadczenie to powinno
      zawierać dane dotyczące pojazdu (pojemność silnika, marka, numer rejestracyjny)
      oraz określać ilość dni nieobecności pracownika w miejscu pracy w danym miesiącu z
      powodu choroby, urlopu, podróży służbowej lub innej nieobecności, a także ilość dni,
      w których pracownik nie dysponował pojazdem do celów służbowych.
      Kwotę ustalonego ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się o jedną dwudziestą
      drugą za każdy roboczy dzień nieobecności pracownika w miejscu pracy z powodu
      choroby, urlopu, podróży służbowej trwającej co najmniej 8 godzin lub innej
      nieobecności oraz za każdy dzień roboczy, w którym pracownik nie dysponował
      pojazdem do celów służbowych.
    Wobec powyższego zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega zwrot kosztów z tytułu
    używania przez kuratorów sądowych własnego samochodu do celów służbowych (w
    postaci miesięcznego ryczałtu). Jednakże ww. zwolnienie jest limitowane i nie może
    przekroczyć kwoty miesięcznego ryczałtu pieniężnego obliczonego w sposób określony w
    ww. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury. Ryczałt oblicza się jako iloczyn stawki za 1
    kilometr przebiegu, o której mowa w § 2 rozporządzenia (dla samochodu osobowego o
                        3pojemności skokowej powyżej 900 cm – 1,15 zł) i miesięcznego limitu przebiegu
    kilometrów na jazdy lokalne, o którym mowa w § 3 rozporządzenia (nie może przekroczyć
    on 300 km – jeżeli liczba mieszkańców w danej gminie lub mieście, w których pracownik
    jest zatrudniony wynosi do 100 tys. mieszkańców). Ryczałt ten określa się z
    uwzględnieniem liczby mieszkańców miasta, w którym pracownik jest zatrudniony, czyli
    miasta, w którym położony jest Sąd zatrudniający kuratora sądowego.
    Przy czym – zgodnie z ust. 2 § 4 rozporządzenia – kwotę ryczałtu, zmniejsza się o jedną
    dwudziestą drugą za każdy roboczy dzień nieobecności pracownika w miejscu pracy z
    powodu choroby, urlopu, podróży służbowej trwającej co najmniej 8 godzin lub innej
    nieobecności oraz za każdy dzień roboczy, w którym pracownik nie dysponował pojazdem
    do celów służbowych.
    Tak ustalona kwota ryczałtu podlega zwolnieniu z opodatkowania, natomiast nadwyżka
    ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na względzie, otrzymywany przez Pana ryczałt z tytułu dojazdów
    służbowych stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten podlega zwolnieniu na postawie art. 21
    ust. 1 pkt 23b ustawy, w wysokości ustalonej z uwzględnieniem liczby mieszkańców
    miasta, w którym jest Pan zatrudniony, czyli w opisanym przez Pana przypadku – miasta,

    w którym położony jest zatrudniający Pana Sąd. Jednakże zwolnienie nie może
    przekroczyć kwoty miesięcznego ryczałtu pieniężnego obliczonego w sposób określony w
    ww. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu
    dokonywania zwrotu kosztów używania samochodów osobowych, motocykli i
    motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Natomiast kwota przekraczająca ten
    limit podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla dochodu ze stosunku pracy i
    stosunków pokrewnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.