Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.818.2016.1.LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-01-27
Teza: brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupach towarów i usług, dokonanych na potrzeby realizacji projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 8 listopada 2016 r. (data wpływu 21 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupach towarów i usług, dokonanych na potrzeby realizacji projektu pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupach towarów i usług, dokonanych na potrzeby realizacji projektu pn. „\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zarząd Województwa dokonał wyboru projektów kwalifikujących się do dofinasowania w zakresie działania 12.2 „Infrastruktura kształcenia zawodowego” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwo na lata 2014–2020 współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Wśród wybranych projektów znajduje się projekt „\`(...)\`” bezpośrednim beneficjentem projektu finansującym inwestycję jest Wnioskodawca-Powiat. Beneficjentami pośrednimi są uczniowie korzystający z infrastruktury. Realizatorem zadania jest zespół szkół. Celem projektu jest wzrost kompetencji uczniów uczących się w zawodach poprzez modernizację i doposażenie sal do praktycznej nauki zawodu w specjalistyczne sprzęty. Projekt realizowany jest w okresie luty 2016 – wrzesień 2017 roku. Zakupy dokonywane w ramach projektu są dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na realizatora zadania – zespół Szkół (do 31 grudnia 2016 r.) a od 1 stycznia 2017 r. w związku z centralizacją rozliczeń VAT faktury będą wystawiane na Wnioskodawcę (Powiat) – zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 29 września 2015 r.

Od 1 stycznia 2016 r. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników – Wnioskodawca w rozliczeniach VAT musi uwzględniać działalność nieobjętą podatkiem a co za tym idzie stosować prewspółczynnik. Jednakże wartość prewspółczynnika dla Zespołu Szkół za 2015 r. wynosi 0,43% i na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 uznaje się, że preproporcja wynosi 0% w związku z powyższym Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tzw. działalności mieszanej.

Wartość zadania: 2.399.814,20 zł, dofinansowanie: 2.039.842,07 zł zadania:

1.  Dokumentacja techniczna i tablice informacyjne: 24.370,00 zł
2.  Pracownia obróbki cieplnej i spawalnictwa: 330.219,31 zł
3.  Pracownia gastronomiczna: 555.864,81 zł
4.  Pracownia elektryczna: 774.170,37 zł
5.  Pracownia lokalnych sieci komputerowych i sieciowych systemów operacyjnych: 147.000,00 zł
6.  Pracownia aplikacji komputerowych: 113.500,00 zł
7.  Pracownia multimedialna i organizacji reklamy: 143.161,22 zł
8.  Pracownia ekonomiczna i techniki biurowej: 68.076,94 zł
9.  Pracownia hotelarska: 80.250,63 zł
10.  Pracownia analityczna: 96.180,54 zł
11.  Podjazd dla niepełnosprawnych: 45.193,66 zł
12.  Przystosowanie toalety dla niepełnosprawnych: 21.898,72 zł

Efekt osiągnięty wskutek realizacji projektu nie będzie generował przychodów dla Wnioskodawcy. W przyszłości nie będą zawierane umowy cywilnoprawne stanowiące źródło przychodów Wnioskodawcy. Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W dokumentacji aplikacyjnej dla ww. zadania inwestycyjnego przyjęto że projekt nie będzie generował przychodów, a co za tym idzie nie będzie miała miejsce sprzedaż opodatkowana. W świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca uważa, że nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ponieważ realizacja projektu nie jest związana z czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, a wszystkie zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych. Ponadto pomimo możliwości odliczania VAT od tzw. działalności mieszanej – zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 29 września 2015 r. oraz rozporządzeniem Ministra finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników – wartość prewspółczynnika dla zespołu szkół za 2015 r. wynosi 0,43% i na podstawie art. 90 ust.10 pkt 2 uznaje się, że preproporcja wynosi 0% w związku z powyższym Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „\`(...)\`”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe, jednakże w oparciu o inne argumenty niż wskazane przez Wnioskodawcę.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki prawnopodatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ustawy o VAT.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Art. 86 ust. 2g ustawy stanowi, że proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

Z art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Ww. delegacja ustawowa została wykonana przez wydanie – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2016 r. – rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. z 2015 r. poz. 2193).

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2–8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Wyjaśnić należy, że przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a ustawy jest wykorzystywanie przez podatnika towarów i usług do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), gdy przypisanie tych towarów w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Ponadto należy wskazać, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Dotyczą zatem czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powiat, w świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 814 ze zm.), wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 4 ust. 1 tej ustawy, Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, w szczególności zadania w zakresie edukacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

Wnioskodawca w opisie sprawy podał, że wydatki dotyczące realizacji projektu, zostaną udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na realizatora zadania – Zespół Szkół (do 31 grudnia 2016 r.) a od 1 stycznia 2017 r. w związku z centralizacją rozliczeń VAT faktury będą wystawiane na Wnioskodawcę zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 29 września 2015 r.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Powiat nie posiada faktur dokumentujących nabycia towarów i usług związanych z realizacją inwestycji, w których figuruje jako nabywca, nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących zakupów towarów i usług związanych z ww. projektem. Ustawodawca stworzył bowiem podatnikowi prawo odliczenia podatku naliczonego od nabytych (zakupionych) towarów i usług, a zatem podatnik nie może odliczać podatku naliczonego innych nabywców. Zatem Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług dotyczących przedmiotowego projektu a wykazanego w fakturach wystawionych do 31 grudnia 2016 r. dla realizatora projektu – Zespół Szkół.

Odnosząc się natomiast do zakupów realizowanych po „scentralizowaniu” rozliczeń VAT, tj. od 1 stycznia 2017 r., gdy faktury wystawiane będą na Wnioskodawcę, należy zaznaczyć, że po dokonaniu przez Wnioskodawcę centralizacji w zakresie rozliczeń w podatku od towarów i usług Zespół Szkół nie będzie podatnikiem. Jedynym podatnikiem podatku VAT będzie Wnioskodawca. Zatem czynności opodatkowane wykonywane przez Zespół Szkół, będą czynnościami opodatkowanymi Powiatu.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 1454), jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

W myśl art. 4 ww. ustawy, jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Jak już wyjaśniono w przedmiotowej interpretacji prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dotyczy podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług wykorzystywanych w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych implikujących podatek należny. Nie podlega odliczeniu podatek związany z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu lub zwolnionymi. Istotne również jest, że regulacje prawne art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia z 17 grudnia 2015 r. znajdują zastosowanie w odniesieniu do zakupów wykorzystywanych do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Konfrontując przedstawiony we wniosku opis sprawy (gdzie podano, że efekt osiągnięty wskutek realizacji projektu nie będzie generował przychodów dla Wnioskodawcy, przyszłości nie będą zawierane umowy cywilnoprawne stanowiące źródło przychodów Wnioskodawcy oraz że towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT) z przytoczonymi wyżej przepisami prawa stwierdzić należy, że dokonując zakupów Wnioskodawca nie nabywa ich do wykonywania czynności opodatkowanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem nie działa dla tych czynności w charakterze podatnika. W konsekwencji Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z przedmiotowymi zakupami, a wykazanego w fakturach wystawionych dla Wnioskodawcy po 1 stycznia 2017 r.

Wnioskodawca przedstawiając stanowisko własne wskazuje na wyrok TSUE z dnia 29 września 2015 r. oraz rozporządzenie Ministra finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników – podając, że wartość prewspółczynnika dla zespołu szkół za 2015 r. wynosi 0,43% i na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 uznaje się, że preproporcja wynosi 0% w związku z powyższym Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „\`(...)\`”.

Odnosząc się do tej argumentacji wyjaśnić należy, że w stosunku do zakupów dokonywanych przez Wnioskodawcę w związku realizacją projektu „\`(...)\`” nie znajdzie zastosowania art. 86 ust. 2a oraz rozporządzenie z 17 grudnia 2015 r., w opisie sprawy jednoznacznie podano, że przyszłości nie będą zawierane umowy cywilnoprawne stanowiące źródło przychodów Wnioskodawcy oraz że towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Podsumowując w okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek prawny w postaci barku prawa do doliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „\`(...)\`”, jednakże z innej podstawy prawnej. Bowiem, skoro towary i usług nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że niniejsza interpretacja wydana została w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, zatem interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.