Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.669.2025.3.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Ustalenie, czy wydatki na czesne za studia mogą zostać
zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej
działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: czesne
koszt-koszty uzyskania przychodów
studia
studia-opłata za studia
wydatek-wydatki osobiste
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 14 października 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej (...).
    Działalność ta jest prowadzona w sposób ciągły i stanowi obecnie Pani źródło przychodów.
    Jednocześnie w październiku rozpoczyna Pani niestacjonarne studia prawnicze. Studia te
    mają na celu zdobycie kwalifikacji niezbędnych do wykonywania w przyszłości działalności
    gospodarczej w zakresie usług prawniczych, w szczególności doradztwa i obsługi prawnej
    klientów.
    Wiedza i umiejętności nabyte w trakcie studiów będą w perspektywie służyły rozpoczęciu i
    prowadzeniu działalności gospodarczej w obszarze usług prawnych, które stanowią
    zaplanowany kierunek Pani rozwoju zawodowego.
    Ponadto, zdobywana w toku studiów wiedza prawnicza ma również znaczenie dla obecnie
    prowadzonej działalności gospodarczej – pozwala Pani na samodzielne rozwiązywanie
    bieżących problemów prawnych, w tym m.in. w zakresie prawa cywilnego, gospodarczego
    oraz prawa pracy, co wpływa na ograniczenie kosztów obsługi prawnej oraz zwiększenie
    bezpieczeństwa prowadzenia działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym ponosić będzie Pani wydatki związane z nauką, najistotniejszym z
    nich jest czesne.
    W uzupełnieniu wniosku z 14 października 2025 r. wskazuje Pani, że prowadzi Pani
    jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym według
    stawki 19%. Planuje Pani rozszerzenie działalności gospodarczej o usługi prawnicze po
    ukończeniu studiów prawniczych i uzyskaniu niezbędnych kwalifikacji zawodowych (tj. po
    uzyskaniu tytułu magistra prawa oraz odbyciu aplikacji adwokackiej). Szacowany termin
    rozpoczęcia działalności w tym zakresie to okres po ukończeniu studiów i uzyskaniu
    uprawnień – w perspektywie kilku lat. W przyszłości zamierza Pani świadczyć usługi
    prawnicze polegające na doradztwie i obsłudze prawnej klientów indywidualnych oraz
    przedsiębiorców, w szczególności w zakresie prawa cywilnego, karnego i gospodarczego.
    Zakres ten obejmować będzie m.in. sporządzanie opinii prawnych, przygotowywanie pism
    procesowych, reprezentację klientów oraz udzielanie porad prawnych.
    Rozpoczęła Pani niestacjonarne studia jednolite magisterskie na kierunku Prawo. Studia te
    nie mają charakteru specjalistycznego – obejmują całościowy program kształcenia
    prawniczego, umożliwiający uzyskanie tytułu magistra prawa i w przyszłości wykonywanie
    zawodu adwokata.
    Zamierza Pani po ukończeniu studiów prawniczych odbyć aplikację adwokacką i
    wykonywać zawód adwokata, prowadząc działalność gospodarczą w zakresie świadczenia
    usług prawniczych. Ukończenie studiów prawniczych oraz odbycie aplikacji adwokackiej są
    niezbędne do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług prawniczych,
    ponieważ świadczenie tego rodzaju usług wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji
    zawodowych oraz uprawnień wynikających z przepisów prawa. Studia prawnicze mają na
    celu zarówno podniesienie ogólnych kompetencji prawniczych przydatnych w obecnie
    prowadzonej działalności gospodarczej (np. w zakresie prawa cywilnego, gospodarczego i
    pracy), jak i zdobycie kwalifikacji niezbędnych do wykonywania w przyszłości usług
    prawniczych w ramach odrębnej działalności gospodarczej.
    Wydatki na czesne będą dokumentowane na podstawie faktur wystawionych przez
    uczelnię wyższą, opłacanych przelewem z rachunku firmowego lub prywatnego. Będzie
    Pani gromadzić faktury i potwierdzenia przelewów bankowych stanowiące dowody
    poniesienia wydatków na czesne. Dokumenty te będą przechowywane w dokumentacji
    księgowej prowadzonej działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy wydatki na czesne za studia mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu
    prowadzonej działalności gospodarczej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, wydatki ponoszone na kształcenie w postaci studiów prawniczych stanowią
    koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Zgodnie z powołanym przepisem kosztami uzyskania przychodów są
    wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23 tej
    ustawy. Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, które mają lub mogą
    mieć wpływ na prowadzoną działalność gospodarczą, mieszczą się w tej definicji. Wskazuje
    Pani, że zdobywana w trakcie studiów wiedza i umiejętności są użyteczne zarówno dla
    aktualnie prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie hurtowej sprzedaży (...)
    (umożliwiają bowiem ograniczenie kosztów korzystania z usług prawnych i zwiększają
    bezpieczeństwo prowadzenia tej działalności), jak i dla planowanej działalności w zakresie
    świadczenia usług prawniczych. Tym samym wydatki te służą zachowaniu i zabezpieczeniu
    obecnego źródła przychodów oraz przygotowaniu nowego źródła przychodów, jakim
    będzie działalność gospodarcza o charakterze prawniczym. Wydatki te nie znajdują się w
    katalogu kosztów wyłączonych z możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu,
    określonym w art. 23 ustawy o PIT. W szczególności nie stanowią wydatków o charakterze
    osobistym, gdyż ich celem nie jest zaspokojenie prywatnych potrzeb edukacyjnych, lecz
    podniesienie kwalifikacji zawodowych, bezpośrednio związanych z prowadzoną i
    planowaną działalnością gospodarczą. Mając powyższe na uwadze, stoi Pani na
    stanowisku, że ponoszone wydatki na czesne za studia prawnicze mogą zostać zaliczone
    do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej i tym samym
    pomniejszać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i
      być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi
    istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły
    potrącania wydatków w określonym czasie.

    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania
    przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętego przychodu.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku
    przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z
    działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo
    spoczywa na podatniku.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie
    poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a
    jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
    Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w
    przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie
    adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków
    poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod
    uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość
    przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
    Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie
    są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z
    mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie
    wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza,
    że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.
    Z opisu okoliczności faktycznych wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność
    gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej (...). Działalność ta jest prowadzona w sposób
    ciągły i stanowi obecnie Pani źródło przychodów.
    W październiku 2025 r. rozpoczyna Pani niestacjonarne studia prawnicze. Studia te mają
    na celu zdobycie kwalifikacji niezbędnych do wykonywania w przyszłości działalności
    gospodarczej w zakresie usług prawniczych, w szczególności doradztwa i obsługi prawnej
    klientów. Wiedza i umiejętności nabyte w trakcie studiów będą w perspektywie służyły

    rozpoczęciu i prowadzeniu działalności gospodarczej w obszarze usług prawnych, które
    stanowią zaplanowany kierunek Pani rozwoju zawodowego. Ponadto, zdobywana w toku
    studiów wiedza prawnicza ma również znaczenie dla obecnie prowadzonej działalności
    gospodarczej – pozwala Pani na samodzielne rozwiązywanie bieżących problemów
    prawnych, w tym m.in. w zakresie prawa cywilnego, gospodarczego oraz prawa pracy, co
    wpływa na ograniczenie kosztów obsługi prawnej oraz zwiększenie bezpieczeństwa
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym ponosić będzie Pani wydatki związane z nauką, najistotniejszym z
    nich jest czesne.
    Wymienione wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt
    uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, dla uzyskania takiego
    statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym
    wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów.
    Podkreślenia wymaga, że przy kwalifikowaniu do kosztów podatkowych poniesionych
    przez Panią wydatków na czesne należy brać po uwagę przeznaczenie tych wydatków (ich
    celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się takich wydatku do osiągnięcia
    przychodów.
    Jak wyjaśniła Pani, planuje Pani rozszerzenie działalności gospodarczej o usługi prawnicze
    po ukończeniu studiów prawniczych i uzyskaniu niezbędnych kwalifikacji zawodowych (tj.
    po uzyskaniu tytułu magistra prawa oraz odbyciu aplikacji adwokackiej). Szacowany
    termin rozpoczęcia działalności w tym zakresie to okres po ukończeniu studiów i
    uzyskaniu uprawnień – w perspektywie kilku lat. Ukończenie studiów prawniczych oraz
    odbycie aplikacji adwokackiej są niezbędne do wykonywania działalności gospodarczej w
    zakresie usług prawniczych, ponieważ świadczenie tego rodzaju usług wymaga posiadania
    odpowiednich kwalifikacji zawodowych oraz uprawnień wynikających z przepisów prawa.
    Zatem na tym etapie celowość tego typu wydatków w żaden sposób nie odnosi się do
    działalności gospodarczej związanej z usługami prawniczymi, która zostanie podjęta
    dopiero w perspektywie kilku lat.
    Z Pani wniosku nie wynika również, aby ukończenie studiów było warunkiem niezbędnym
    (w niedalekiej perspektywie) podjęcia współpracy z jakimś konkretnym podmiotem
    gospodarczym, skutkującej osiąganiem przychodów z działalności gospodarczej. Innymi
    słowy rozpoczęcie studiów prawniczych nie jest skutkiem postawionych przez jakiegoś
    kontrahenta wymagań w kwestii Pani wykształcenia, co wskazywałoby bezsprzecznie na
    związek tego typu wydatków (czesne na studia) z źródłem przychodu jakim jest działalność
    gospodarcza.
    Z Pani wniosku wynika, że studia te nie mają charakteru specjalistycznego i obejmują
    całościowy program kształcenia prawniczego, umożliwiający uzyskanie tytułu magistra
    prawa i w przyszłości wykonywanie zawodu adwokata. Jak wskazała Pani we wniosku
    zdobywana w toku studiów wiedza prawnicza ma znaczenie dla obecnie prowadzonej
    działalności gospodarczej i pozwala na samodzielne rozwiązywanie bieżących problemów
    prawnych, w tym m.in. w zakresie prawa cywilnego, gospodarczego oraz prawa pracy, co
    wpływa na ograniczenie kosztów obsługi prawnej oraz zwiększenie bezpieczeństwa
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę tak przedstawiony opis okoliczności faktycznych stwierdzić należy, że w
    opisanej przez Panią sytuacji wydatki na czesne za studia prawnicze należy zaliczyć do
    wydatków o charakterze osobistym, związanych z podnoszeniem ogólnego poziomu Pani
    wiedzy prawniczej.

    Nie mają one bezpośredniego związku z możliwością uzyskania przychodów z Pani
    działalności gospodarczej, a ich pośredni związek jest zbyt odległy.
    Pamiętać należy, że kryterium celowości wydatku nie może służyć (...) rekomendowaniu
    otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-
    przyczynowy (patrz wyrok NSA z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15).
    W związku z tym w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym trafna jest argumentacja, że
    celem poniesienia przez Panią kosztów w postaci czesnego za studia prawnicze jest
    zdobycie wiedzy i umiejętności oraz należyte przygotowanie do zawodu adwokata, a nie
    osiągnięcie przychodów z konkretnego źródła, jakim jest działalność gospodarcza.
    Gdyby, np. to umowa z danym kontrahentem obligowała Panią do ukończenia studiów,
    etc. dla możliwości wypełnienia kontraktu i osiągania przychodów, wydatki na czesne
    mogłyby stanowić koszty uzyskania przychodów. Przekładem może być konieczność
    podniesienia kompetencji zawodowych, np. ratownika medycznego czy aplikanta w
    kancelarii prawnej, kiedy to umowy obligują ich do ukończenia konkretnego kursu
    /aplikacji celem możliwości wypełnienia warunków kontraktu, a więc uzyskiwania
    przychodów.
    Podobnie, gdyby ukończenie studiów w kierunku zbieżnym z profilem działalności było
    niezbędne w celu utrzymania jak najwyższej pozycji na rynku, czy też branża, w której
    prowadzona jest działalność wymagałaby stałego podnoszenia kwalifikacji czy kompetencji
    w danej dziedzinie, wydatki na studia mogłyby stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Tymczasem z Pani wniosku wynika, że związek wydatków na czesne z możliwością
    uzyskania przychodów jest jednak odległy, nieuchwytny i niepewny, a nawet na tym etapie
    czysto teoretyczny.
    Ponadto należy zauważyć, że zawód adwokata można wykonywać w różnych formach, np.
    w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej lub w ramach
    działalności gospodarczej. Kwalifikacje w tej materii nie muszą więc być wykorzystywane
    wyłącznie w procesie świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Warto również wskazać na orzecznictwo odnoszące się do możliwości kwalifikowania do
    kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z dokształcaniem. Np. w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1958/15, sąd
    stwierdził, iż:
      Bez wątpienia uiszczenie opłaty za egzamin wstępny, za wpis na listę aplikantów
      radcowskich i za legitymację aplikanta oraz opłaty roczne za aplikację, składki
      członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim w charakterze
      aplikanta, opłata za egzamin radcowski i za wpis na listę radców prawnych, są
      warunkiem koniecznym do uzyskania tytułu zawodowego radcy prawnego i
      wykonywania tego zawodu. Niemniej jednak wydatki te nie pozostają w ścisłym
      związku przyczynowym z ewentualnymi przychodami, które osiągać będzie skarżący
      jako radca prawny prowadzący działalność gospodarczą. Wydatki te bowiem
      wykazywały przede wszystkim związek przyczynowy z uzyskaniem odpowiednich
      kwalifikacji zawodowych przez osobę fizyczną. Kryterium celowości nie wyznacza w
      sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy
      uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie
      może służyć rekonstruowaniu otwartego ciągu zdarzeń, które poprzedziły uzyskanie
      przychodów, a równocześnie były niezbędne do ich osiągnięcia – tworząc w ten
      sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy. Przyjmując stanowisko
      skarżącego przy ocenie, czy dany wydatek pozostaje w związku przyczynowym z
      prowadzeniem działalności gospodarczej przez radcę prawnego i osiąganiem
      przychodu z tego źródła należałoby konsekwentnie uznać za koszt uzyskania
      przychodu również wydatki poczynione na studia prawnicze. Warunkiem sine qua non
      rozpoczęcia przez radcę działalności gospodarczej jest zarówno ukończenie studiów
      prawniczych, jak i odbycie aplikacji i zdanie egzaminu radcowskiego (z wyjątkami

      przewidzianymi w u.r.p.). Tymczasem, celem poniesienia wymienionych we wniosku
      wydatków było uzyskanie możliwości wykonywania zawodu radcy prawnego.
      (...)
      Koszt w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowią zatem te wydatki, które można
      powiązać z działalnością gospodarczą, a nie te, które poniesiono kiedykolwiek bez
      ryzyka wpisanego w charakter działalności gospodarczej. Wobec powyższego związek
      pomiędzy wydatkami poniesionymi na aplikację a przychodem osiągniętym w wyniku
      wykonywania zawodu radcy prawnego jest zbyt odległy i warunkowy, aby mógł
      spełniać wymogi określone w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Reasumując, na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że wydatki na
    czesne mają na celu zdobycie wiedzy oraz umiejętności, a także należytego przygotowania
    do zawodu adwokata, nie zaś osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest Pani obecna
    pozarolnicza działalność gospodarcza. Wydatki te mają – co do zasady – charakter
    wydatków osobistych, związanych z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy i w
    konsekwencji nie można ich uznawać za związane z Pani działalnością gospodarczą.
    Pani stanowisko jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.