Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.802.2025.3.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających nie podlega
opodatkowaniu podatkiem VAT, brak prawa Kupującego do
odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa
umowa-umowa przedwstępna
umowa-umowa użyczenia
współwłasność-współwłasność łączna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w (...) (dalej:
    „Spółka” lub „Nabywca”) jest spółką, której głównym przedmiotem działalności jest
    realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Ponadto
    Spółka prowadzi również działalność związaną z wynajmem i zarządzaniem
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, prowadzeniem specjalistycznych robót
    budowlanych oraz transportem lądowym oraz rurociągowym.
    Spółka jest oraz, na moment Transakcji (zdefiniowanej w dalszej części opisu), będzie
    czynnym podatnikiem od towarów i usług.
    W związku z realizacją kolejnego projektu, Spółka planuje nabyć szereg nieruchomości
    gruntowych.
    W tymi zakresie Spółka nabędzie między innymi nieruchomość gruntową od p. E.E., p. B.
    B., p. C.C., jako współwłaścicieli nieruchomości objętej ustrojem wspólności majątkowej
    małżeńskiej (dalej: „Sprzedający”; Sprzedający łącznie z Nabywcą dalej: „Strony” lub
    „Zainteresowani”), która to nieruchomość gruntowa opisana została szczegółowo w
    dalszej części wniosku.
    W związku z tym Strony zawarły przedwstępną umowę sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości (dalej: „Umowa Przedwstępna”), z tytułu której Nabywca zapłaci
    Sprzedającym umówioną cenę. Strony w ramach Umowy Przedwstępnej wyraziły wolę, by
    po spełnieniu określonych warunków doszło do zawarcia Umowy Przyrzeczonej (dalej:
    „Umowa Przyrzeczona”; dalej w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomości oraz
    czynności temu towarzyszących, których skutkiem będzie zawarcie Umowy Przyrzeczonej:
    „Transakcja”).

    Przedmiotem transakcji będzie niezabudowana nieruchomość gruntowa położona na
    terenie miejscowości (...), stanowiąca działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 1, o
    powierzchni 1,0302 ha, obręb ewidencyjny (...), dla której prowadzona jest księga
    wieczysta nr (...) (dalej: „Nieruchomość”).
    Spółka wskazuje, że na Nieruchomości oraz nieruchomościach z nią sąsiadujących (dalej:
    „Nieruchomości Sąsiadujące”) Spółka planuje realizację inwestycji dotyczącej
    wybudowania obiektu logistycznego (dalej: „Inwestycja”). Po wybudowaniu, Spółka będzie
    świadczyła usługi najmu powierzchni w budynkach magazynowych. Czynności te będą
    podlegały opodatkowaniu VAT.
    Nieruchomość stanowi teren niezabudowany. Na moment planowanej Transakcji,
    Nieruchomość będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
    oraz Nabywca wyłączy część Nieruchomości z produkcji rolnej, jak również uzyska dla
    planowanej Inwestycji pozwolenie na budowę.
    Nieruchomość nie jest na dzisiaj objęta planem zagospodarowania przestrzennego (dalej:
    „PZP”). Zgodnie z wpisem do księgi wieczystej, Nieruchomość stanowi grunt orny (R).
    Sprzedający nabyli przysługujące im udziały w przedmiotowej Nieruchomości na
    podstawie umowy darowizny udokumentowanej aktem notarialnym sporządzonym 21
    lipca 2006 r. przez (...), notariusza w (...), za numerem Repertorium A (...). Fakt nabycia
    Nieruchomości oraz posiadania jej na własność przez Sprzedających nie jest
    kontestowany przez żadną osobę trzecią lub organ. Nieruchomość jest współwłasnością p.
    E.E., p. B.B. i p. C.C.
    Małżonkowie E.E. i B.B. powyższego nabycia dokonali do majątku objętego wspólnością
    ustawową, a obowiązujący w ich związku małżeńskim ustrój wspólności ustawowej nie
    został zmieniony żadną umową majątkową małżeńską, jak również nie zostało wydane
    żadne orzeczenie sądu w tym zakresie.
    C.C. powyższego nabycia dokonał będąc kawalerem, następnie zawarł związek małżeński,
    w którym pozostaje do dnia dzisiejszego, w jego związku małżeńskim od jego zawarcia
    obowiązuje ustrój wspólności ustawowej, z żoną umów majątkowych małżeńskich
    rozszerzających wspólność ustawową nie zawierał.
    Sprzedający C.C. nie wykonuje działalności gospodarczej i nie jest przedsiębiorcą w
    rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 236).
    Sprzedający E.E. i B.B. wykonują działalność gospodarczą i są przedsiębiorcami w
    rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 236), przy czym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie są podatnikami
    podatku od towarów i usług. Nieruchomość nie jest i nie była w przeszłości
    wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej, o której mowa powyżej.
    Przedmiotem Transakcji nie będzie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa ani
    przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.
    Sprzedający są osobami fizycznymi, którzy na dzień zawarcia Transakcji będą
    zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT.
    Na potrzeby sprzedaży Nieruchomości Sprzedający nie korzystali z usług agenta
    nieruchomościowego, któremu udzielone zostało odpowiednie pełnomocnictwo.
    Podsumowując okoliczności nabycia i posiadania Nieruchomości:
      i.  Nieruchomość została nabyta przez Sprzedających w drodze darowizny, a zatem
        Nieruchomość nie została nabyta z intencją dokonania dalszej odsprzedaży;
      ii.  nabycie Nieruchomości miało miejsce w 2006 r., a zatem ponad 19 lat temu;

      iii.  Sprzedający nie sprzedawali w przeszłości innych nieruchomości gruntowych ani
        nie planują dokonania innych transakcji.
    W celu dostosowania Nieruchomości do wymogów i potrzeb Nabywcy, Sprzedający
    udzielili Spółce pełnomocnictwa na szereg czynności prowadzących do umożliwienia
    zakupu przez Nabywcę Nieruchomości, co zostało opisane poniżej. Pełnomocnictwo
    obejmuje m.in. uzyskanie ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział geodezyjny
    Nieruchomości, wystąpienie z wnioskami o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie
    Nieruchomości lub jej części z produkcji rolnej, zatwierdzającej projekt budowlany i
    udzielający pozwolenia na budowę, uzyskanie warunków technicznych przyłączenia
    Nieruchomości do infrastruktury technicznej, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    dla Nieruchomości oraz decyzji zamiennych. Działania te są niezbędne do skutecznego
    zawarcia Transakcji z uwagi na obowiązujące przepisy prawa.
    W myśl postanowień Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, iż do zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej dojdzie pod warunkiem m.in.:
      i.  uzyskania przez Nabywcę ostatecznej i prawomocnej decyzji o pozwoleniu na
        budowę dla Inwestycji;
      ii.  przeprowadzenie podziału geodezyjnego Nieruchomości;
      iii.  faktycznego wyłączenia części Nieruchomości (klasy IV) z produkcji rolnej poprzez
        rozpoczęcie przez Spółkę robót budowlanych i dokonania odpowiedniego wypisu w
        dzienniku budowy.
    Sprzedający nie podejmowali się dokonywania poniżej wymienionych czynności (ani
    samodzielnie, ani przez pełnomocników):
      i.  ponoszenie nakładów finansowych w celu przygotowania działek do sprzedaży,
      ii.  uzbrojenie działek,
      iii.  wydzielenie dróg wewnętrznych,
      iv.  działania marketingowe (inne niż zwykłe formy ogłoszenia),
      v.  występowanie do organów z wnioskami o poniższe lub podobne:
    i. przekształcenie działek pod zabudowę,
    ii. decyzję o warunkach zabudowy,
    iii. uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub o jego zmianę,
    iv. uzyskanie warunków technicznych przyłączenia przedmiotowej nieruchomości do
        infrastruktury technicznej,
    v. wycinkę drzew i krzewów.
    Sprzedający udzielili Nabywcy w ramach zawartej Umowy Przedwstępnej prawa do
    dysponowania Nieruchomością w celu przeprowadzenia wszelkich niezbędnych badań i
    prób (w tym odwiertów), w szczególności badań geologicznych oraz badań poziomu wód
    gruntowych.
    Sprzedający niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisali i przekazali Spółce
    oddzielny dokument potwierdzający bezwarunkowe i nieodwołane udzielenie Nabywcy
    prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, w tym m.in.:
      i.  przeprowadzenie niezbędnych badań i prób,

      ii.  wystąpienie o wszelkie pozwolenia, opinie i inne dokumenty z tym związane, w
        szczególności w zakresie audytu środowiskowego i badań geologicznych oraz
        badań poziomu wód gruntowych,
      iii.  wystąpienie z wnioskami o wydanie wszelkich decyzji administracyjnych
        wymaganych do powstania na terenie Nieruchomości Inwestycji, w tym decyzji
        podziałowych,
      iv.  wystąpienie z wnioskami o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie
        Nieruchomości lub jej części z produkcji rolnej, zatwierdzającej projekt budowlany i
        udzielający pozwolenia na budowę.
    Sprzedający niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisali i przekazali Spółce
    oddzielne pełnomocnictwo [dalej: Pełnomocnictwo] do dokonywania wszelkich
    niezbędnych czynności do nabycia przez Spółkę Nieruchomości, wskazanych w Umowie
    Przedwstępnej. Pełnomocnictwo to obejmuje także:
      i.  uzyskanie warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury
        technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej,
        teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i
        sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód
        opadowych, oraz włączenia do dróg,
      ii.  uzyskanie decyzji zatwierdzających podział Nieruchomości,
      iii.  wyodrębnienie działek ewidencyjnych składających się na Nieruchomość do
        nowych ksiąg wieczystych,
      iv.  uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej oraz uzyskania
        decyzji dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie,
      v.  uzyskanie decyzji o wycince drzewa i krzewów oraz uzyskanie decyzji o
        nasadzeniach zastępczych,
      vi.  uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości oraz decyzji
        zamiennych,
      vii.  uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla Nieruchomości oraz
        decyzji zamiennych,
      viii.  uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdu z Nieruchomości oraz zgody wydanej przez
        zarządcę drogi na włączanie się do ruchu aut obsługujących Inwestycję,
      ix.  uzyskanie decyzji - pozwolenia wodnoprawnego oraz decyzji zamiennych,
      x.  uzyskanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
        budowę Inwestycji,
      xi.  zmianę przeznaczenia Nieruchomości lub jej części w rejestrze gruntów,
      xii.  uzyskanie wszelkich zaświadczeń z urzędów oraz organów administracji
        dotyczących Nieruchomości,
      xiii.  przystępowanie do wszczętych i niezakończonych postępowań dotyczących
        Nieruchomości, toczących się lub zawieszonych przed organami administracji,
      xiv.  występowanie do właściwych organów z wnioskami o wydanie kopii i duplikatów
        dokumentów związanych z wszelkimi procesami inwestycyjnymi
        przeprowadzonymi w odniesieniu do Nieruchomości,

      xv.  występowanie z procedurą uzyskania klauzuli ostateczności wszelkich
        dokumentów związanych z procesami inwestycyjnymi przeprowadzonymi w
        odniesieniu do Nieruchomości,
      xvi.  dokonywanie wszelkich innych czynności, składanie wszelkich oświadczeń oraz
        podpisanie wszelkich innych dokumentów, jakie wedle uznania Pełnomocnika
        okażą się niezbędne lub wskazane celem realizacji przedmiotowego
        pełnomocnictwa
    - dalej: „Zakres Pełnomocnictwa”.
    Sprzedający niezwłocznie po zawarciu Umowy Przedwstępnej podpisali ze Spółką umowę
    użyczenia, w ramach której oddali Nieruchomość Spółce do bezpłatnego używania.
    Użyczenie nastąpiło na czas oznaczony do daty końcowej (zgodnie z definicją w Umowie
    Przedwstępnej) lub do odstąpienia od Umowy Przedwstępnej lub do daty Transakcji.
    Celem użyczenia jest używanie Nieruchomości przez Spółkę w celu uzyskania wszelkich
    zezwoleń i decyzji administracyjnych dotyczących Inwestycji.
    Na mocy Umowy Przedwstępnej, Sprzedający zobowiązali się współpracować z Nabywcą
    w ramach prowadzonej przez niego Inwestycji. Sprzedający zobowiązali się m.in. nie
    wykonywać przysługujących im praw do odwoływania się od decyzji wydanych w toku
    prowadzonych przez Nabywcę postępowań.
    W ramach Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, że po jej zawarciu, Sprzedający
    przekażą Nabywcy wszelkie dokumenty oraz informacje będące w ich posiadaniu i
    dotyczące Nieruchomości. Przekazanie Nabywcy powyższej dokumentacji nastąpi w
    oryginałach lub w poświadczonych urzędowo kopiach i zostanie potwierdzone przez
    Strony poprzez podpisanie protokołu zdawczo-odbiorczego. Kompletna lista dokumentacji
    przekazywanej Nabywcy stanowić będzie załącznik do Umowy Przyrzeczonej. Niezależnie
    od powyższego, Sprzedający zobowiązali się do niezwłocznego przekazania dodatkowej
    dokumentacji, w posiadanie której wejdą po dniu zawarcia Umowy Przyrzeczonej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazali
    Państwo:
    1) W jaki sposób Sprzedający wykorzystywali swoje udziały w Nieruchomości (działce nr 1)
      od momentu ich nabycia w drodze darowizny w 2006 r. - jeśli były to cele osobiste, to
      proszę wskazać, w jaki sposób Nieruchomość zaspokajała potrzeby osobiste
      Sprzedających?
    Odp.: Działka nr 1 [dalej: Nieruchomość] od momentu nabycia w drodze darowizny w
    2006 r. nie była w żaden sposób wykorzystywana przez E.E., B.B. i C.C. [dalej: Sprzedający],
    w tym nie była wykorzystywana na cele osobiste czy na cele działalności gospodarczej.
    2) Czy przed oddaniem Państwu Nieruchomości do bezpłatnego używania, Sprzedający
      oddawali Nieruchomość w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych
      umów o podobnym charakterze innym niż Państwa Spółka podmiotom? Jeśli tak, to
      proszę wskazać:
      a) w jakim okresie Nieruchomość była udostępniana osobom trzecim?
      b) czy była udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie?
      c) kto był stroną tych umów: wszyscy Sprzedający/tylko niektórzy z nich?
    Odp.: Nieruchomość przed oddaniem jej Spółce do bezpłatnego używania nie była
    oddawana przez Sprzedających w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innych
    umów o charakterze podobnym do umów najmu czy dzierżawy z wyjątkiem przypadków
    opisanych poniżej.

    W związku z przedwstępną umową sprzedaży Nieruchomości z 14 lipca 2021 r. zawartą
    przez wszystkich Sprzedających z innym niż A. inwestorem [dalej: Inwestor 2], na
    podstawie odrębnej umowy użyczenia Inwestor 2 nieodpłatnie uzyskał od Sprzedających
    prawo do używania Nieruchomości w celu m.in. przeprowadzenia badań geologicznych
    oraz badań poziomu wód gruntowych, uzyskiwania warunków przyłączeniowych od
    dostawców mediów oraz podpisywania z nimi umów przyłączeniowych oraz
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, o których mowa w art. 3 pkt 11
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) [dalej:
    Prawo budowlane].
    Ponadto w związku z podpisaniem 14 października 2015 r. umowy przedwstępnej
    sprzedaży Nieruchomości wszyscy Sprzedający podjęli jeszcze wcześniejszą próbę
    sprzedaży Nieruchomości na rzecz inwestora niepowiązanego ani z A., ani z Inwestorem 2
    [dalej: Inwestor 3]. Inwestor 3 uzyskał od Sprzedających nieodpłatnie analogiczne do
    Inwestora 2 uprawnienia, w tym prawo do używania Nieruchomości w celu m.in.
    przeprowadzenia badań geologicznych oraz badań poziomu wód gruntowych,
    uzyskiwania warunków przyłączeniowych od dostawców mediów oraz podpisywania z
    nimi umów przyłączeniowych oraz dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, o
    których mowa w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego.
    3) Czy w związku ze sprzedażą Nieruchomości, Sprzedający udzielali innemu niż Państwa
      Spółka podmiotowi/osobie pełnomocnictwa do działania w Ich imieniu - jeśli tak, to do
      podjęcia jakich działań ten podmiot był zobowiązany na jego podstawie (proszę
      wymienić te działania)?
    Odp.: Na potrzeby Transakcji, Sprzedający udzielili pełnomocnictwa wyłącznie podmiotom
    wskazanym przez Spółkę.
    Jednak wcześniej, tj. 14 lipca 2021 r. Sprzedający zawarli wyżej wspomnianą umowę
    przedwstępną sprzedaży Nieruchomości z Inwestorem 2, któremu Sprzedający udzielili:
    a) ograniczonego pełnomocnictwa w zakresie pozwalającym na podjęcie niezbędnych
      kroków do przygotowania Nieruchomości pod planowaną inwestycję w zakresie
      reprezentowania Sprzedających we wszelkich postępowaniach administracyjnych
      mających na celu wydanie oraz uzyskanie: 1) decyzji lub pozwoleń dotyczących
      podziału geodezyjnego oraz prawnego Nieruchomości; 2) decyzji o wyłączeniu gruntu
      z produkcji rolnej (w tym także ustalających odpowiednie opłaty);
    b) pełnomocnictwa m.in. do:
          przeglądania akt załączonych do księgi wieczystej prowadzonej dla
          Nieruchomości;
          uzyskiwania informacji, zaświadczeń o treści oraz wypisów i wyrysów ze
          studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy
          oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla
          Nieruchomości, o ile taki istnieje lub zostanie uchwalony, ewentualnie
          zaświadczeń o braku studium lub miejscowego planu zagospodarowania
          przestrzennego dla Nieruchomości;
          uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów i kartotek/rejestrów budynków i
          lokali oraz wyrysów z map ewidencyjnych dla celów prawnych, a także
          wszelkich informacji i dokumentów dotyczących Nieruchomości i objętych
          ewidencją gruntów i budynków;

          uzyskiwania wypisów i zaświadczeń rejestrów i ewidencji zabytków, a także
          wszelkich informacji związanych z Nieruchomością od konserwatora zabytków
          właściwego ze względu na miejsce położenia Nieruchomości;
          uzyskiwania informacji i zaświadczeń dotyczących ochrony środowiskowej lub
          przyrodniczej w odniesieniu do Nieruchomości;
          reprezentowania Sprzedających przed wszelkimi urzędami administracji
          publicznej i samorządowej w celu uzyskiwania informacji i zaświadczeń o
          wszelkich postępowaniach sądowych lub administracyjnych związanych z
          Nieruchomością;
          zapoznawania się z aktami postępowań, które dotyczą lub mogą dotyczyć
          Nieruchomości, a także do utrwalania treści takich akt w każdej dozwolonej
          prawem formie oraz do uzyskiwania odpisów, wyciągów lub innych
          dokumentów z akt takich postępowań;
          uzyskiwania zaświadczeń potwierdzających czy Nieruchomość jest lub nie jest
          objęta prawem pierwokupu, a także czy Nieruchomość znajduje się na
          obszarze, dla którego podjęto uchwałę o wyznaczeniu obszaru
          zdegradowanego lub obszaru rewitalizacji;
          uzyskiwania zaświadczeń potwierdzających czy Nieruchomość jest lub nie jest
          objęta uproszczonym planem urządzenia lasów;
          uzyskiwania informacji o Sprzedających i Nieruchomości dostępnych w
          rejestrach publicznych;
          uzyskiwania informacji i zaświadczeń od organów podatkowych, ZUS, PFRON i
          innych organów w przedmiocie istnienia lub nieistnienia zaległości
          Sprzedających.
    W związku z wyżej opisanymi działaniami Inwestor 2 złożył w imieniu i na rzecz
    Sprzedających wniosek o podział geodezyjny Nieruchomości. Postępowanie
    administracyjne w tym przedmiocie, w którym Sprzedający są stroną, zostało wstrzymane
    z uwagi na brak kontynuacji ówczesnego procesu inwestycyjnego przez Inwestora 2. W
    ramach Transakcji ze Spółką postępowanie to zostało wznowione w celu uzyskania decyzji
    podziałowej dla Nieruchomości.
    Wspomniana umowa przedwstępna z 14 lipca 2021 r. nie doprowadziła do zawarcia
    umowy przyrzeczonej z Inwestorem 2, tzn. Nieruchomość pozostała w rękach
    Sprzedających.
    Poza tym Sprzedający podjęli jeszcze wcześniejszą próbę sprzedaży Nieruchomości, przy
    której proces działania potencjalnego nabywcy był podobny do opisanego we Wniosku.
    Chodzi o ww. umowę przedwstępną z 14 października 2015 r., w związku z którą Inwestor
    3 otrzymał od Sprzedających zakres uprawnień i pełnomocnictw bardzo zbliżony do
    opisanego we Wniosku zakresu uprawnień A.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy w zakresie planowanej Transakcji Sprzedający będą działać w charakterze
      podatników VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT?
    2. Czy Transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT?

    3. Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
      kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych:
    1. w zakresie planowanej Transakcji Sprzedający będą działać w charakterze podatników
      VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT,
    2. Transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    3. Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
      kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 oraz 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz
    zbycie praw, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o VAT (tj. spółdzielczego
    lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu czy prawa użytkowania wieczystego).
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary” rozumie się rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę
    towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu VAT, bowiem ta, aby była objęta tym podatkiem, musi być wykonana
    przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powyższego wynika, że dana czynność (np. dostawa towarów) podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot
    mający status podatnika, który to zarazem w odniesieniu do danej transakcji działa w
    takim charakterze (tj. podatnika). Innymi słowy fakt, czy dany podmiot prowadzi
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT będzie, w kontekście
    danej czynności, determinował następczo fakt jej opodatkowania VAT lub też braku
    takiego opodatkowania. Zarazem, dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT
    - co do zasady — zastosowanie będą miały do niego ewentualne prawa oraz obowiązki
    przewidziane przez ustawę o VAT z uwagi na posiadany status.
    Mając powyższe na uwadze, zasadniczym jest ustalenie, czy w danych okolicznościach
    Sprzedający, jako osoby fizyczne, będą działać w charakterze podatnika VAT
    zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z 3 kwietnia 2025 r.
    w sprawie Grzera (C-213/24) stwierdzono, że działania takie jak:
      i.  podział nieruchomości na mniejsze działki i podjęcie niezbędnych działań w celu
        dokonania w związku z tym zmiany wpisów w rejestrze gruntów i księgach
        wieczystych;
      ii.  zmiana przeznaczenia działek w miejscowym planie zagospodarowania
        przestrzennego (z gruntów rolnych na działki budowlane);
      iii.  nabycie dodatkowej działki gruntu w celu utworzenia dróg wewnętrznych i
        dojazdowych do wydzielonych działek;
      iv.  uzbrojenie nieruchomości w media;
      v.  usunięcie elementów niezgodnych z zamierzonym wykorzystaniem działek;
      vi.  uzyskanie wymaganych zezwoleń od właściwych organów;
      vii.  przeprowadzenie reklamy działek wśród potencjalnych nabywców;
    viii.  przygotowanie dokumentów niezbędnych do zawarcia notarialnych aktów
        sprzedaży
    można zakwalifikować jako aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, przy
    zaangażowaniu środków podobnych do tych wykorzystywanych przez profesjonalnych
    handlowców.
    Jak wskazał TSUE w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej,
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE wyrażonym w ww.
    wyrokach czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
    z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
    transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy VAT,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Z drugiej strony za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, wykazując przy
    tym aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu warto również zwrócić uwagę na orzecznictwo TSUE w zakresie, w jakim
    odwołuje się ono do pojęcia „majątku prywatnego” i dokonywanych w jego ramach
    czynności, w kontekście oceny podlegania takich czynności VAT. W pierwszej kolejności
    należy w tym miejscu przywołać wyrok TSUE z 4 października 1995 r. w sprawie Dieter
    Armbrecht przeciwko Finanzamt Uelzen (C-291/92), w którymi analizowano kwestię
    opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. We wskazanym orzeczeniu TSUE rozgraniczył czynności
    jakie skarżący wykonywał jako podatnik podatku od wartości dodanej, a jakie dokonywał
    działając jako prywatna osoba fizyczna zarządzając majątkiem prywatnym. W ramach
    oceny w jakim charakterze dany podmiot dokonuje czynności TSUE wskazał, iż podatnik m.
    in. powinien co do zasady przez cały okres posiadania nieruchomości wykazać zamiar
    zachowania jej dla celów prywatnych, czego definitywnymi przykładem może być np.
    wybudowanie na nieruchomości gruntowej domu dla zaspokojenia własnych potrzeb

    mieszkaniowych (analogicznie TSUE w wyroku z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie H. E.
    przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach C-25/03).
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnymi jest odwołanie
    się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całymi
    okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Tym samym uznanie danego podmiotu za podatnika dla celów VAT wymaga ustalenia, że
    jego działalność w tymi zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną) i nie stanowi
    zarazem czynności, która odnosi się do majątku prywatnego i jest wyrazem dysponowania
    przysługującym prawem własności co do tego majątku.
    O zawodowej (profesjonalnej) formie Transakcji świadczy fakt podpisania oddzielnego
    dokumentu Pełnomocnictwa, w którym Sprzedający upoważniają Spółkę m.in. do
    uzyskania warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury
    technicznej, uzyskania decyzji zatwierdzających podział Nieruchomości, uzyskania
    niezbędnych decyzji administracyjnych, dokonywania wszelkich innych czynności,
    składania wszelkich oświadczeń oraz podpisania wszelkich innych dokumentów, jakie
    wedle uznania Spółki okażą się niezbędne lub wskazane celem realizacji Pełnomocnictwa.
    Niektóre z czynności objętych Pełnomocnictwem z różnych przyczyn muszą zostać
    dokonane przed Transakcją - m.in. bez wyłączenia nieruchomości z produkcji rolnej
    Transakcja nie mogłaby mieć miejsca (zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 kwietnia
    2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego).
    Za uznaniem, że Transakcja ma charakter profesjonalny świadczy także podpisanie
    Umowy Użyczenia Nieruchomości, na podstawie której Spółka będzie używać
    Nieruchomości w celu uzyskania wszelkich zezwoleń i decyzji administracyjnych.
    W konsekwencji ostateczna ocena co do tego, czy dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik VAT wymaga każdorazowego badania w
    kontekście danej czynności oraz towarzyszącym jej okolicznościom.
    Fakt wykonywania, w oparciu o udzielone Pełnomocnictwo, czynności wskazanych w
    Zakresie Pełnomocnictwa przez Nabywcę na rzecz Sprzedających, w istocie należy
    poczytywać jako działania dokonywane przez Sprzedających. Z istoty pełnomocnictwa
    wynika bowiem, iż pełnomocnik mimo iż dokonuje czynności samodzielnie, z uwagi na
    przyznane umocowanie w praktyce działa w imieniu i na rzecz mocodawcy.
    W efekcie należy wskazać, iż Sprzedający, jak również podmioty na rzecz których
    Sprzedający udzielili pełnomocnictwa, którzy zarazem we wskazanym zakresie działać
    będą w imieniu i na rzecz Sprzedających, będą wspólnie wykonywali szereg czynności,
    które pozostają ze sobą w swoistej synergii stanowiąc w pewnym sensie wspólne
    przedsięwzięcie.
    Charakter dokonywanych działań przez Sprzedających, zaangażowanie Nabywcy
    będącego profesjonalnym podmiotem, którego głównym przedmiotem działalności jest
    realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, w kontekście
    podejmowanych czynności zmierzających docelowo do sprzedaży Nieruchomości i
    możliwości wykonania na niej Inwestycji, wskazują na zorganizowany charakter tych
    czynności, których nie sposób uznać za jednostkowe działania. W efekcie całość
    powyższych działań wykracza dalece poza przysługujące Sprzedającym zwykłe
    wykonywanie prawa własności. Tego typu działań nie sposób poczytywać jako działań

    wykonywanych jedynie w obrębie majątku prywatnego, gdyż te stanowią w istocie
    działalność w sferze prawnopodatkowej Sprzedających.
    Przy czym należy podkreślić, że, z uwagi na obowiązujące przepisy prawa, działania objęte
    Zakresem Pełnomocnictwa nie stanowią dobrowolnych czynności Sprzedających, które
    mają na celu uatrakcyjnienie Nieruchomości, lecz są to działania niezbędne do
    skutecznego zawarcia Transakcji. Zatem bez podjęcia tych działań Sprzedający nie mogą
    skutecznie sprzedać Nieruchomość ani Nabywcy ani żadnemu innemu podmiotowi,
    którego głównym przedmiotem działalności jest realizacja projektów budowlanych
    związanych ze wznoszeniem budynków.
    Mając powyższe na uwadze, planowaną Transakcję należy uznać za aktywność, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Działania podejmowane przez Sprzedających i
    Nabywcę wskazują, że sprzedaż Nieruchomości nie nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym (w rozumieniu przepisów ustawy o VAT), tzn. w przedmiotowej sprawie
    występują przesłanki uprawniające do uznania, że Sprzedający w odniesieniu do czynności
    będącej przedmiotem zapytania, działają w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Końcowo, Zainteresowani pragną wskazać, że zaprezentowane wyżej stanowisko znajduje
    potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w analogicznych lub zbliżonych stanach
    faktycznych:
    i. W interpretacji indywidualnej wydanej w 2022 r., gdzie Sprzedający byli
      zainteresowanymi niebędącymi stroną postępowania, dla analogicznego stanu
      faktycznego, gdzie DKIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy i odstąpił od
      uzasadnienia prawnego swojej oceny:
      „Powyższe okoliczności dowodzą, że zostanie wypełniona definicja prowadzenia
      działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Sprzedający będą działać w
      charakterze podatników VAT”.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 28 stycznia 2022 r., znak 0111-KDIB3-
      3.4012.623.2021.2.MS
    ii. W jednej z najnowszych interpretacji indywidualnych:
      „Kupująca Spółka, dokonując ww. działań, uatrakcyjni przedmiotową nieruchomość,
      której jest Pan właścicielem. Działania te, dokonywane za Pana zgodą, wpłyną na
      podniesienie atrakcyjności niezabudowanej działki wydzielonej z działki numer (...),
      jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, ww. działka
      jest Pana własnością i będzie podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z
      punktu widzenia podatku VAT, zostaną „wykonane” w Pana sferze podatkowo-prawnej.
      W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności
      przez potencjalnego Nabywcę. W efekcie dokonywanych czynności, dostawie podlegać
      będzie działka o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy
      przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie
      atrakcyjności niezabudowanej działki i ostatecznie jej sprzedaż.
      W związku z powyższym, udzielenie przez Pana stosownego pełnomocnictwa
      Kupującej Spółce skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności, pomimo że będą
      podejmowane przez nabywcę, będą jednak podejmowane w Pana imieniu i na Pana
      korzyść, ponieważ to Pan, jako właściciel działki, będzie stroną w postępowaniu o
      uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nią
      związanych.
      Tym samym, dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży
      niezabudowanej działki wydzielonej z działki numer (...), podejmie Pan działania
      podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem

      nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i
      C-181/10, tj. wykaże Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości,
      porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
      obrotem”.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 6 lutego 2025 r., znak 0112-KDIL3.4012.813.2024.2.
      KFK
    iii. Z kolei w innej interpretacji wskazano, że jednorazowy charakter czynności nie stanowi
      przeszkody do uznania transakcji za opodatkowaną VAT:
      „Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
      odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
      wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia
      częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności
      w jakich ją wykonano”.
      Stwierdzono również, że działanie samodzielne lub przez pełnomocnika nie ma
      wpływu na kwalifikację podatkową VAT:
      „Ponadto na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, Spółka Kupująca
      podejmie szereg szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których
      nastąpi uatrakcyjnienie działki, co de facto skutkować będzie wzrostem jej wartości.
      Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działki do sprzedaży
      nie jest typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie
      zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności
      dostawie będzie podlegała nieruchomość o zupełnie innym charakterze, niż w chwili
      zawarcia umowy przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że działań tych nie
      podejmie Pani, lecz Kupująca Spółka na podstawie pełnomocnictwa. Do dnia
      sprzedaży działki nr 1, czynności wykonywane przez Spółkę w ramach udzielonego jej
      pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w Pani sferze prawnej, gdyż to Pani
      jest stroną podejmowanych czynności, a nie Spółka występująca jako Pani
      pełnomocnik”.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 12 lutego 2025 r. znak 0114-KDIP1-
      1.4012.12.2025.2.AWY
    iv. W jednej z interpretacji, gdzie DKIS uznał stanowisko Wnioskodawczym za prawidłowe
      i odstąpił od uzasadnienia prawnego, wskazano w uzasadnieniu stanowiska własnego,
      że:
      „[...] W tym miejscu należy wyjaśnić, że do czasu zawarcia Umowy Sprzedaży
      dokonywany będzie szereg określonych czynności w związku ze sprzedażą
      Nieruchomości, w szczególności zostanie zbadany stan prawny Nieruchomości,
      zostaną uzyskane dokumenty z Ewidencji Gruntów i Budynków, zostanie wykonane
      badanie geotechniczne, pobrane zostaną próbki do badań środowiskowych oraz
      zostaną uzyskane stosowne zaświadczenia dotyczące kwestii niezalegania przez
      Sprzedającą z płatnością podatków i składek.
      W związku z powyższym, Sprzedająca udzieliła Spółce Kupującej pełnomocnictwa w
      zakresie opisanym w części (iv) Zakres Transakcji. Zgodnie z przywołanym zakresem,
      Kupujący został umocowany do m.in. uzyskiwania zaświadczeń, informacji, wypisów,
      wyrysów dotyczących Nieruchomości, zaświadczeń o niezaleganiu przez Sprzedającą
      płatnością podatków oraz składek. Ponadto, wszystkie koszty związane z zawarciem
      Umowy Sprzedaży tj. koszty związane z pozyskaniem informacji o Gruncie, koszty
      związane prowadzeniem wszelkich prac oraz przygotowaniem dokumentów
      niezbędnych do realizacji Inwestycji, zostaną poniesione przez Spółkę Kupującą.
      Kupującemu przysługuje również prawo do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane, na podstawie którego zostanie wykonane badanie geotechniczne i
      zostaną pobrane próbki do badań środowiskowych”.

      - interpretacja indywidualna DKIS z 16 grudnia 2024 r., znak 0113-KDIPT1-
      3.4012.866.2024.1.KAK;
    v. Jak natomiast m.in. wskazano w stanie faktycznym innej interpretacji:
      „[...] Wnioskodawczyni oświadcza, że udziela Kupującej Spółce pełnomocnictwa z
      prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
      organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
      faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
      powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
      postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
      nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących
      przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
      elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
      przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
      publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
      Sprzedająca oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
      niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
      Sprzedająca oświadcza, że wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującą
      przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
      związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994, Nr
      89, poz. 414 ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
      uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
      przeprowadzenia badań gruntu”.
      W świetle takich działań, DKIS uznał, że:
      „[...] Na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa Spółka kupująca
      podejmie szereg szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których
      nastąpi uatrakcyjnienie działek nr 1 i 2, co de facto skutkować będzie wzrostem ich
      wartości. Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działek do
      sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie
      zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności
      dostawie będzie podlegała nieruchomość (działki) o zupełnie innym charakterze, niż w
      chwili zawarcia umowy przedwstępnej. Nie zmienia tej okoliczności to, że działań tych
      nie podejmie Pani, lecz kupująca Spółka. Do dnia sprzedaży działek nr 1 i 2 czynności
      wykonywane przez Spółkę w ramach udzielonego jej pełnomocnictwa, wywołują skutki
      bezpośrednio w Pani sferze prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych
      czynności, a nie Spółka występująca jako Pani pełnomocnik.
      Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
      wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanego gruntu, a zaistniały
      ciąg zdarzeń wskazuje, że jego sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej, z tytułu której będzie Pani podatnikiem podatku VAT”.
      - interpretacja DKIS z 14 listopada 2024 r., znak 0114-KDIP4-2.4012.478.2024.2.SKJ.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy, planowana sprzedaż
    Nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podsumowując, Sprzedający jako osoby fizyczne dokonujące sprzedaży Nieruchomości, w
    opisanych w opisie zdarzenia przyszłego warunkach, będą działać w odniesieniu do
    Transakcji w charakterze podatników VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad 2
    Co do zasady, zbycie nieruchomości gruntowych na gruncie ustawy o VAT traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów. Równocześnie, w ramach art. 43 ust. 1 ustawy
    o VAT przewidziany jest katalog czynności, które ex lege przepisu (z pewnymi wyjątkami)

    uznają za zwolnione od VAT. Zwolnienie takie ma przy tym charakter obligatoryjny i co do
    zasady jest niezależne od woli dokonującego czynność.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z VAT dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez pojęcie „terenów budowlanych” należy
    rozumieć grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Uzupełnieniem dla wykładni powyższego przepisu może stanowić orzeczenie TSUE z 28
    marca 1996 r. w sprawie Gemeente Emmen (C-468/93), gdzie wskazano, że przez „teren
    budowlany” rozumieć należy każdy nieuzbrojony, ale również uzbrojony teren, o ile jako
    taki zostanie uznany przez dane państwo członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę.
    W efekcie, przeznaczenie określonego gruntu na gruncie ustawy o VAT należy oceniać
    wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego, lub też wydane
    decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
    Nieruchomość na dzień Transakcji objęta będzie decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Uwzględniając powyższą okoliczność, zdaniem Zainteresowanych, w momencie dostawy
    (Transakcji) przedmiotowa niezabudowana Nieruchomość stanowić będzie teren
    budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W konsekwencji dostawa tej
    Nieruchomości nie może zostać objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 (a w
    rezultacie uznanie stanowiska Zainteresowanych w tym zakresie za prawidłowe), sprzedaż
    Nieruchomości w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    Ad 3
    Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT realizując fundamentalną dla systemu VAT zasadę neutralności
    tego podatku, przyznaje podatnikom prawo do odliczenia kwoty VAT naliczonego w
    zakresie w jakim nabywane towary lub usługi służą wykonywania działalności
    opodatkowanych.
    Art. 86 ust. 2 pkt i lit. a ustawy o VAT wskazuje zaś, że kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Granicę w tak przyznanym podatnikom prawdę do odliczenia podatku naliczonego określa
    art. 88 ustawy o VAT, który stanowi katalog sytuacji, w ramach których ex lege, podatnik
    nie będzie miał prawa do odliczenia VAT naliczonego (tzw. przesłanki negatywne
    odliczenia).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego istotne jest
    zatem ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, pozostają w
    związku z czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest podatek
    należny (powstanie zobowiązania podatkowego). Ponadto istotne jest ustalenie, czy w
    ramach danej sytuacji nie zachodzi żadna z przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o
    VAT.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż na dzień dokonywania
    Transakcji, tj. zawarcia Umowy Przyrzeczonej, Nabywca będzie pozostawać
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

    Nabycie przedmiotowej Nieruchomości będzie pozostawać w związku z czynnościami
    opodatkowanymi Spółki. Nabycie Nieruchomości pozostawać będzie warunkiem
    niezbędnym dla zrealizowania przez Spółkę planowanej Inwestycji.
    Jak wynika zarazem z opisu zdarzenia przyszłego, nabycie Nieruchomości pozwoli Spółce
    na prowadzenie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT poprzez realizację
    Inwestycji, a następnie planowaną działalność polegającą na usługach najmu powierzchni
    w budynkach magazynowych, które to czynności będą podlegały opodatkowaniu VAT.
    Przyjmując zarazem, że stanowisko Spółki w zakresie pytań nr 1 i 2 zostanie uznane za
    prawidłowe, należy wskazać, iż sama Transakcja stanowić będzie również czynność
    opodatkowaną, tj. z tytułu sprzedaży Nieruchomości Sprzedający naliczą VAT w
    wystawionej przez siebie fakturze dokumentującej sprzedaż tej Nieruchomości, który
    będzie podlegał odliczeniu.
    Końcowo wskazać zaś należy, że planowana Transakcja pozostaje poza katalogiem
    przypadków, o którym mowa w art. 88 ustawy o VAT, tj. nie wystąpi negatywna
    przesłanka, która niwelowałby prawo do odliczenia VAT przez Spółkę.
    W interpretacji indywidualnej dla podobnego stanu faktycznego stwierdzono, że spółka
    kupująca nieruchomość gruntową ma prawo do odliczenia VAT naliczonego:
    „Skoro, jak wyjaśniono wyżej, Sprzedający będą podatnikami podatku VAT z tytułu
    dostawy na rzecz Spółki działki nr 1, a sama transakcja będzie opodatkowana podatkiem
    VAT wg właściwej stawki dla przedmiotu sprzedaży, to Spółka będzie miała prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem
    działki, z faktur wystawionych przez każdego ze Sprzedających (Zainteresowanych
    niebędących stroną postępowania). Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku
    będą spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyta
    działka będzie służyła - zgodnie ze wskazaniem - do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT”.
    - interpretacja indywidualna DKIS z 13 lutego 2025 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.891.2024.2.
    KOM
    Podobnie w ww. interpretacji indywidualnej, w której Sprzedający byli zainteresowanymi
    niebędącymi stroną postępowania:
    „Z uwagi na fakt, iż Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji będzie
    wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT
    (tj. realizacji Inwestycji), a Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu, Wnioskodawca
    będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości od Sprzedających, prawo do zwrotu
    nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub
    obniżenia o tę różnicę kwoty VAT należnego za następne okresy rozliczeniowe zgodnie z
    art. 87 ust. 1 ustawy o VAT”.
    - interpretacja indywidualna DKIS z 28 stycznia 2022 r., znak 0111-KDIB3-
    3.4012.623.2021.2.MS
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawioną argumentację,
    przyjmując, iż stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 oraz nr 2 zostanie uznane za
    prawidłowe, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT
    należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy o VAT.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1. określone udziały w nieruchomości,
      2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej: „Kodeks
    cywilny”.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów

    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.

    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.

      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,

    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że:
      Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
      Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie -
      zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
      podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
      powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
      prywatnym zainteresowanego.
      Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany
      podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
      podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać
      osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
      wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
      podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
      wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego:
      Formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
      okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
      z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
      każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
      występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym udziału w
    nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika.
    Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu
    do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz
    zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w
    niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęli Sprzedający w
    odniesieniu do Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

    Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych:
      „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
      przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
      gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym
      okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
      nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę
    wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do
    stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru muszą istnieć obiektywne dowody
    potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Dla
    uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i
    podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania.
    Z opisu sprawy wynika, że A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka
    komandytowa (dalej: „Spółka” lub „Nabywca”) prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie realizacji projektów budowlanych związanych z wznoszeniem budynków. W
    związku z realizacją kolejnego projektu, Spółka planuje nabyć m.in. niezabudowaną
    działkę nr 1 (dalej: „Nieruchomość”) od E.E., B.B. i C.C. (dalej: „Sprzedający”).
    Sprzedający nabyli swoje udziały w Nieruchomości na podstawie umowy darowizny z 2006
    r. Od momentu nabycia Nieruchomości, nie była ona w żaden sposób wykorzystywana
    przez Sprzedających.
    C.C. nie prowadzi działalności gospodarczej, natomiast małżonkowie E.E. i B.B. prowadzą
    działalność gospodarczą, przy czym nie są podatnikami podatku VAT, a sprzedawana
    Nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana w tej działalności gospodarczej.
    Sprzedający nie ponosili nakładów finansowych w celu przygotowania Nieruchomości do
    sprzedaży, nie uzbrajali działek, nie wydzielali dróg wewnętrznych, nie występowali do
    organów z wnioskami o przekształcenie działek pod zabudowę, decyzję o warunkach
    zabudowy czy uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub o
    jego zmianę. Ponadto, Sprzedający nie prowadzili działań marketingowych (innych niż
    zwykłe formy ogłoszenia) oraz nie korzystali z usług agenta nieruchomościowego.
    W myśl postanowień Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, iż do zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej dojdzie pod warunkiem m.in.:
      i.  uzyskania przez Nabywcę ostatecznej i prawomocnej decyzji o pozwoleniu na
        budowę dla Inwestycji;
      ii.  przeprowadzenia podziału geodezyjnego Nieruchomości;

      iii.  faktycznego wyłączenia części Nieruchomości (klasy IV) z produkcji rolnej poprzez
        rozpoczęcie przez Spółkę robót budowlanych i dokonania odpowiedniego wypisu w
        dzienniku budowy.
    W celu dostosowania Nieruchomości do wymogów i potrzeb Nabywcy, Sprzedający
    udzielili Spółce pełnomocnictwa na szereg czynności prowadzących do umożliwienia
    zakupu przez Nabywcę. Pełnomocnictwo obejmuje m.in. uzyskanie ostatecznej decyzji
    zatwierdzającej podział geodezyjny Nieruchomości, wystąpienie z wnioskami o wydanie
    decyzji zezwalającej na wyłączenie Nieruchomości lub jej części z produkcji rolnej,
    zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę, uzyskanie
    warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury technicznej,
    uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości oraz decyzji zamiennych.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w zakresie planowanej
    Transakcji Sprzedający będą działać w charakterze podatników podatku VAT oraz czy
    sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, należy
    wskazać, że doszło do udzielenia Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedających w zakresie czynności prowadzących do umożliwienia zakupu przez
    Nabywcę, takich jak wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy, decyzję zatwierdzającą
    projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Inwestycji, czy decyzję
    zatwierdzającą podział Nieruchomości. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem
    zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie
    chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże,
    udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Nabywcy umożliwiające podjęcie czynności
    mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Nabywcy, nie jest staraniem
    Sprzedających, którzy przykładowo starają się grunt uzbroić, czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że Nabywca (Spółka) już się zgłosił,
    właściciele gruntu (Sprzedający) nie muszą już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (Nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właścicieli gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właścicieli
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że Nieruchomość nie była przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy przed
    podpisaniem umowy przedwstępnej. Działka została bezpłatnie użyczona na rzecz Spółki
    na mocy umowy użyczenia, w związku z Umową Przedwstępną, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Nabywcę niezbędnych zgód i decyzji administracyjnych, tj. umożliwienia
    Nabywcy zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie Umowy
    Przyrzeczonej. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego
    przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez Spółkę działania wykonywane są we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania Nieruchomości do
    swoich określonych potrzeb.
    Należy również zauważyć, że wcześniej, tj. w 2021 i 2015 r., Sprzedający zawarli
    przedwstępne umowy sprzedaży Nieruchomości odpowiednio z Inwestorem 2 oraz
    Inwestorem 3. Ww. umowy przedwstępne nie doprowadziły do zawarcia umów
    przyrzeczonych z Inwestorami, tzn. Nieruchomości pozostały w rękach Sprzedających. W
    związku z podpisaniem ww. umów przedwstępnych, doszło do udzielenia Inwestorom

    zainteresowanym kupnem Nieruchomości pełnomocnictw do występowania w imieniu
    Sprzedających w zakresie zbliżonym do opisanego we wniosku zakresu uprawnień Spółki.
    Tym samym, umożliwienie Inwestorom podjęcia czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do ich potrzeb, również nie było staraniem Sprzedających, aby
    zachęcić kogokolwiek do nabycia gruntu, czy aby uatrakcyjnić grunt.
    Co istotne w sprawie, w stosunku do sprzedawanej Nieruchomości Sprzedający nie
    ponosili jakichkolwiek nakładów w celu jej przygotowania do sprzedaży, nie korzystali z
    usług agenta nieruchomościowego oraz nie podejmowali działań marketingowych innych
    niż zwykłe formy ogłoszenia. Ponadto, Nieruchomość opisana we wniosku nie była w
    żaden sposób wykorzystywana przez Sprzedających, w szczególności nigdy nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    Nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie podjęli
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że aktywność
    Sprzedających w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Spółkę na mocy
    udzielonego jej przez Sprzedających pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie
    przyszłego, skonkretyzowanego Nabywcy, a ich ewentualne nieziszczenie się doprowadzić
    może w swoich skutkach do odstąpienia od zawarcia ze Sprzedającymi umowy
    przyrzeczonej.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Spółce do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu
    do potrzeb Nabywcy nie powoduje, że Sprzedający zostaną z tego powodu uznani za
    podatników podatku VAT prowadzących działalność gospodarczą.
    Zatem dokonując sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający będą korzystać z
    przysługującego Im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Sprzedających cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, odstępuję od rozstrzygnięcia kwestii korzystania ze zwolnienia
    ww. czynności od podatku VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko do pytań nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego w związku z Transakcją nabycia Nieruchomości.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Aby Nabywcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur,
    faktury muszą dokumentować czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.
    Jak wcześniej wywiedziono, sprzedaż Nieruchomości będzie czynnością niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z powyższym - mając na uwadze wyżej powołany art. 86 ust. 1 i ust. 2 oraz art.
    88 ust. 3a pkt 2 ustawy - Spółce nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku VAT
    należnego o podatek VAT naliczony z tytułu nabycia Nieruchomości, gdyż Transakcja ta nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytań nr 1-3 dotyczących podatku od
    towarów i usług. W zakresie pytania nr 4 dotyczącego podatku od czynności
    cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie. Zatem stanowisko organu podatkowego dotyczące wykładni przepisów
    prawa podatkowego przedstawionej w powołanych przez Państwa interpretacjach
    indywidualnych zamyka się w obrębie spraw (przedstawionych stanów faktycznych,
    zdarzeń przyszłych), dla których interpretacje te zostały wydane.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (Zainteresowana
    będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do
    zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia
    2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.