Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.799.2024.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Ustalenia, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku, gdy obliczony za rok podatkowy Spółki i Spółki zależnej, zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, udział łącznych dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w ich łącznych przychodach innych niż z zysków kapitałowych przekroczy 2%.
Słowa kluczowe: grupa; podatek-podatek minimalny; spółki-spółka dominująca; spółki-spółka zależna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 10% - minimalny podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 14-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy Wnioskodawca będzie
    uprawniony do zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), w przypadku, gdy obliczony za rok podatkowy
    Spółki i Spółki zależnej, zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, udział łącznych
    dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w ich łącznych
    przychodach innych niż z zysków kapitałowych przekroczy 2%.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 31 grudnia 2024 r. (wpływ tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy
    o CIT. Obecnie Wnioskodawca jest częścią grupy kapitałowej A., która prowadzi sklepy
    (...) w kilku krajach w Europie (dalej: „Grupa”). Podmiotem centralnym w ramach Grupy,
    jest duńska spółka B. (dalej: „Spółka dominująca”). Spółka dominująca jest rezydentem
    podatkowym w Danii. Grupa jest obecna na polskim rynku handlu (...), prowadząc sieć
    pod (...). Do roku 2021 cała działalność sieci w Polsce, zorganizowana była w ramach
    jednego podmiotu – C. sp. z o.o. będącą polskim rezydentem podatkowym w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT (dalej: „Spółka zależna”). Spółka dominująca jest
    jedynym udziałowcem Spółki zależnej.
    Wnioskodawca od 2001 r. prowadzi działalność polegającą w szczególności na handlu
    (...) artykułami codziennego użytku. Do 2021 r. Spółka działała w ramach brytyjskiej
    Grupy D. Grupa ta prowadzi sklepy w różnych krajach, w Europie i na świecie. Z uwagi
    na utratę rentowności w Polsce, właściciel Spółki podjął decyzję o wycofaniu się D. z
    polskiego rynku.
    W marcu 2021 r. Spółka dominująca nabyła 100% udziałów Wnioskodawcy, tym samym
    Spółka stała się częścią Grupy. Decyzja o nabyciu Spółki, podyktowana była motywami
    biznesowymi, tj. w szczególności możliwością szybkiej ekspansji sieci C. na polskim
    rynku. Sieć zyskała w krótkim czasie około (...) sklepów oraz (...) centra dystrybucyjne.
    Sklepy należące do Wnioskodawcy były konwertowane do modelu i standardów Grupy,
    a następnie otwierane pod (...). Grupa poczyniła istotne inwestycje w infrastrukturę,
    zasoby ludzkie oraz procesy mające na celu wsparcie działalności operacyjnej Spółki. W
    ramach tych działań wdrożono nowe standardy wspierające sprzedaż, dostosowano
    ofertę, a także zmodernizowano sieć sklepów, co znacząco poprawiło ich
    konkurencyjność. Jednocześnie Grupa oraz Spółka podejmują działania zmierzające do
    poprawy sytuacji finansowej Spółki, zwiększenia sprzedaży w sklepach oraz osiągnięcia
    docelowej rentowności działalności.
    Rok podatkowy wszystkich spółek z Grupy będących polskimi rezydentami
    podatkowymi obejmuje okres od 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. (dalej:
    „obecny rok podatkowy”).
    W obecnym roku podatkowym Spółka dominująca posiadała 100% udziałów w Spółce i
    100% udziałów w Spółce zależnej. Spółka Dominująca nie posiadała w tym okresie
    więcej niż 75% udziałów w żadnych innych podmiotach z siedzibą w Polsce. Innymi
    słowy, w obecnym roku podatkowym w ramach Grupy funkcjonowały w Polsce tylko
    dwa podmioty: Spółka i Spółka zależna. Żaden z tych podmiotów nie posiadał udziałów
    w kapitale innych podmiotów.
    Mając na uwadze, że niniejszy wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego jak i
    zdarzenia przyszłego, Spółka wskazuje, że Grupa na ten moment nie planuje zmian w

    strukturze kapitałowej w Polsce, a zatem, opisana powyżej struktura organizacyjna jest
    również elementem opisu zdarzenia przyszłego. Podobnie, rok podatkowy pozostanie
    tożsamy z rokiem kalendarzowym w przyszłych okresach.
    Z uwagi na brak rentowności Spółki już w chwili jej nabycia przez Spółkę dominującą,
    oraz okres przejściowy mający istotny wpływ zarówno na spadek sprzedaży
    (modernizacja sklepów wymuszająca ich czasowe zamykanie) oraz wzrost kosztów
    (inwestycje konieczne w procesie konwersji) Wnioskodawca ponosi stratę podatkową.
    Również w obecnym roku podatkowym Spółka może ponieść stratę ze źródła
    przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo osiągnąć udział dochodów ze źródła
    przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w przychodach innych niż z zysków
    kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%. Podobnie w kolejnych latach
    podatkowych - Spółka może ponieść stratę lub nie osiągnąć pożądanej rentowności.
    W odróżnieniu od Wnioskodawcy, Spółka zależna (druga ze spółek w Grupie, będąca
    polskim rezydentem podatkowym) wykazuje dochód ze źródła przychodów innych niż z
    zysków kapitałowych. Wnioskodawca wskazuje w odniesieniu do spółek z Grupy
    będącymi polskimi rezydentami podatkowymi, że w obecnym roku podatkowym, udział
    ich łącznych dochodów w ich łącznych przychodach będzie prawdopodobnie większy niż
    2%. Możliwe, że również w kolejnych latach podatkowych łączna rentowność Spółki i
    Spółki zależnej wyniesie powyżej 2%.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym
    opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie uprawniony do
    zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, w przypadku, gdy obliczony za rok
    podatkowy Spółki i Spółki zależnej, zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, udział
    łącznych dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w ich
    łącznych przychodach innych niż z zysków kapitałowych przekroczy 2%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, od 1 stycznia 2022 r. w ramach tzw. Polskiego Ładu do ustawy o
    CIT został wprowadzony minimalny podatek dochodowy od osób prawnych, czyli 10%
    podatek, który podatnicy muszą odprowadzić, gdy generują straty lub minimalne
    przychody. Zasady opodatkowania podatkiem minimalnym uregulowane zostały w art.
    24ca ustawy o CIT – przepisie dodanym przez art. 2 pkt 48 ustawy z dnia 29 października
    2021 r. (Dz.U. z 2021 r poz. 2105) zmieniającej ustawę o CIT z dniem 1 stycznia 2022 r.
    Podstawową zasadą regulującą opodatkowanie podatkiem minimalnym jest to, że
    podatnicy CIT będący polskimi rezydentami podatkowymi, którzy w roku podatkowym (1)
    ponieśli stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo (2) osiągnęli
    udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w przychodach
    innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2% (do końca 2022 roku
    1%) – podlegają opodatkowaniu w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem
    minimalnym CIT ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy nowelizującej, intencją ustawodawcy było wdrożenie
    rozwiązań ukierunkowanych na zminimalizowanie praktyk, mogących skutkować
    zaniżaniem dochodu podatkowego. Zdaniem autorów ustawy, problem zaniżania
    dochodów dotyczy podatników, którzy funkcjonując przez dłuższy czas na rynku, przez
    długi okres wykazują niski dochód albo stratę. Aby jednak uniknąć sytuacji, w której
    minimalnym podatkiem dochodowym mogłyby być objęte podmioty, których wyniki
    podatkowe (strata lub niski poziom dochodowości) nie są rezultatem działań
    optymalizacyjnych, ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie szeregu wyłączeń od
    stosowania regulacji dotyczących podatku minimalnego CIT, uregulowanych w art. 24ca
    ust. 14 ustawy o CIT. Innymi słowy, Ustawodawca wyłączył z opodatkowania część
    podmiotów, które pomimo niskiej rentowności, nie powinny podlegać opodatkowaniu
    minimalnym CIT. Zasadniczo, wyłączenia zastosowanie znajdą w stosunku do podmiotów,

    których strata lub niska dochodowość mają uzasadnienie gospodarcze i nie są wynikiem
    działań optymalizacyjnych.
    Do czasu nowelizacji w 2022 r., zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, zasad
    opodatkowania podatkiem minimalnym nie stosowało się do podatników wchodzących w
    skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok
    podatkowy bezpośrednio 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale
    akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy,
    jeżeli:
      a) rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz
      b) obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w
        ich łącznych przychodach jest większy niż 1%
    - przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wyłącznie
    spółki będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.
    Przepis ten został zmodyfikowany kolejną nowelizacją, tj. ustawą z dnia 7 października
    2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 2180) zmieniającą ustawę o CIT z dniem 1 stycznia 2023 r.
    (dalej: „Ustawa zmieniająca”). Tym samym zmianie uległy:
      - art. 24ca ust. 14 pkt 6 zdanie wstępne zmienione przez art. 1 pkt 20 lit. f tiret trzecie
        Ustawy zmieniającej;
      - art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b zmieniona przez art. 1 pkt 20 lit. f tiret trzecie Ustawy
        zmieniającej;
      - art. 24ca ust. 14 pkt 6 część wspólna zmieniona przez art. 1 pkt 20 lit. f tiret trzecie
        Ustawy zmieniającej.
    Modyfikacje te były konieczne z uwagi na wątpliwości interpretacyjne jaki budziła treść
    przepisu.
    W szczególności przepisy w brzmieniu obowiązującym w 2022 r. nie precyzowały:
      1) czy przy ustalaniu spełnienia warunków, o których mowa w tym przepisie
        uwzględniać należy wszystkie spółki z grupy będące podatnikami lub należące do
        podatkowej grupy kapitałowej, czy możliwe będzie skonsolidowanie wyniku spółki
        ponosząca stratę z tylko jedną (najbardziej rentowną) spółką;
      2) jak powinna postąpić spółka z niedostateczną dochodowością posiadająca zarówno
        podmiot dominujący, jak i zależny - czy w takiej sytuacji może wybrać, z którym
        podmiotem skonsolidować swój wynik;
      3) czy należy uwzględnić wynik podmiotu który poniósł stratę na potrzeby kalkulacji
        „zbiorczej” rentowności w związku z użyciem przez ustawodawcę określenia „udział
        łącznych dochodów”.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści uzasadnienia do Ustawy zmieniającej. Zgodnie
    bowiem z jego treścią zmiany w ust. 14 polegają na modyfikacji dotychczasowych
    wyłączeń oraz wprowadzeniu nowych zwolnień podmiotowych.
    Zmiany wprowadzone w pkt 6 to:
      1) „Zgodnie z propozycją zmiany brzmienia przy ustalaniu spełnienia warunków, o
        których mowa w tym przepisie uwzględniać się będzie wszystkie spółki z grupy
        będące podatnikami lub należące do podatkowej grupy kapitałowej. Przepis
        jednoznacznie wskazuje zatem, że dotyczy wszystkich spółek w grupie (lit. b).”
      2) „Ponadto posiadanie udziałów, o których mowa we wprowadzeniu do wyliczenia
        będzie miało charakter bezpośredni (jak obecnie), ale również pośredni.”

      3) „Dodawany w art. 24ca ust. 15a rozstrzygnie natomiast, że pod pojęciem „łączny
        dochód spółek”, o którym mowa w ust. 6 lit. b (przy uwzględnieniu zmiany
        wskaźnika rentowności na 2%) należy rozumieć nadwyżkę sumy dochodów nad
        sumą strat wszystkich spółek tworzących grupę.”
    Należy mieć na uwadze, że przepis art. 24ca ust. 14 pkt 6 wszedł w życie 1 stycznia 2022 r.,
    a następnie został zmodyfikowany z uwagi na problemy interpretacyjne. Modyfikacja ta
    nastąpiła de facto zanim przepis zaczął być stosowany, bowiem Ustawa zmieniająca
    datowana jest na 7 października 2022 r. Ustawodawca przeprowadził stosowne
    modyfikacje, które wyjaśnił w uzasadnieniu do Ustawy zmieniającej.
    Tym samym, po uwzględnieniu powyższych zmian, przepis art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o
    CIT otrzymał ostateczne brzmienie, aktualne na dzień składania niniejszego wniosku.
    Zgodnie z aktualnym brzmieniem przepisu opodatkowania minimalnym CIT nie stosuje się
    do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna
    spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75%
    udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym
    pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli:
      a) rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz
      b) obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w
        ich łącznych przychodach jest większy niż 2%
    - przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie
    spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do
    podatkowej grupy kapitałowej.
    Zgodnie z uzasadnieniem do Ustawy zmieniającej, przepisy dotyczące opodatkowania
    podatkiem minimalnym CIT w pierwotnym kształcie powodowały w szczególności, że
    opodatkowaniem mogły być objęte podmioty, których wyniki podatkowe (strata lub niski
    poziom dochodowości) nie zawsze były rezultatem działań optymalizacyjnych.
    Proponowane w projekcie Ustawy zmieniającej zmiany zmierzały zatem do tego, aby w jak
    najszerszym stopniu uwzględnić okoliczności, które świadczą lub mogą świadczyć o tym, iż
    niższy niż założony przez ustawodawcę poziom rentowności ma swoje gospodarcze
    uzasadnienie, a tym samym ryzyko, iż jego przyczyną są działania optymalizacyjne nie jest
    znaczne.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do Ustawy zmieniającej:
    „Proponowane zwolnienia skierowane są do podatników, którzy ze względu na charakter
    funkcjonowania, czy strukturę właścicielską nie działają (z uwagi na brak ku temu
    przesłanek i uzasadnienia) z zamiarem unikania opodatkowania. (...). Zaproponowane
    wyłączenia wynikają zatem z specyfiki poszczególnych branż i są zgodne z celem
    przepisów o minimalnym podatku dochodowym. Należy przy tym zaznaczyć, że zwolnienie
    z tej daniny nie oznacza wyłączenia generalnie z systemu podatku CIT, który jest wciąż
    należny i wyliczany na zasadach ogólnych, a także przy uwzględnieniu szczególnych
    regulacji (np. dotyczących podatku od przychodów z budynków z art. 24b ustawy CIT).(...)
    Należy przy tym podkreślić, że ideą przyświecającą wprowadzeniu tej szczególnej formy
    podatku było opodatkowanie na poziomie minimalnym tych podatników, u których
    określony dochód lub strata występują permanentnie, powtarzalnie, a zatem z dużym
    prawdopodobieństwem w sposób kierunkowo zaplanowany. W świetle zatem celu
    minimalnego podatku dochodowego, w kontekście całego systemu opodatkowania CIT, a
    także biorąc pod uwagę charakter i specyfikę funkcjonowania podmiotów wymienionych
    w ust. 14, nie zachodzą okoliczności wskazujące na faworyzowanie określonej grupy
    podatników, czy różnicowanie sytuacji podmiotów znajdujących się w tym samym
    położeniu faktycznym i prawnym. Brak jest uzasadnienia dla kreowania takich rozróżnień.”
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że ustawodawca wyłączył z opodatkowania
    podmioty, których wyniki podatkowe (strata lub niski poziom dochodowości) nie są
    rezultatem działań celowych. Będą to między innymi podmioty wchodzące w skład grupy

    co najmniej dwóch spółek, ze strukturą właścicielską opisaną w art. 24ca ust. 14 pkt 6
    ustawy o CIT spełniające warunki określone w tym przepisie.
    Intencją Wnioskodawcy jest skorzystanie z wyłączenia z opodatkowania minimalnym CIT
    na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. W przypadku Wnioskodawcy, brak
    rentowności nie jest rezultatem działań celowych, a w szczególności konsekwencją sytuacji
    rynkowej i decyzji biznesowych podejmowanych przed zmianą udziałowca, a także
    częściowo inwestycji poczynionych przez nowego udziałowca, przy czym te ostatnie mają
    na celu poprawę sytuacji materialnej Spółki.
    Wnioskodawca wchodzi w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka
    (Spółka dominująca) posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio 100% udział w
    kapitale zakładowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy (Spółka i Spółka
    zależna).
    Warto zauważyć, że ilekroć w ustawie o CIT jest mowa o spółce - oznacza to spółkę
    posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie
    rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu
    spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.).
    Powyższe oznacza, że na potrzeby rozumienia tego przepisu, przez „spółkę” można
    rozumieć zarówno polskiego rezydenta podatkowego, jak i nierezydenta. A zatem, w
    kontekście możliwości zastosowania przedmiotowego wyłączenia bez znaczenia pozostaje
    fakt, że Spółka dominująca nie ma siedziby w Polsce. Co istotne, Grupa nie planuje zmian
    w strukturze kapitałowej w Polsce oraz planuje korzystać z wyłączenia jedynie tak długo
    jak opisana struktura pozostanie aktualna. W przypadku zmian w strukturze, Spółka
    wystąpi z nowym wnioskiem o wydanie interpretacji.
    Przepis uzależnia możliwość zastosowania wyłączenia od spełniania dwóch warunków.
    Pierwszy to tożsamy dla spółek rok podatkowy. Warunek ten jest w przypadku
    Wnioskodawcy spełniony. Grupa nie planuje zmian w tym zakresie i planuje korzystać z
    wyłączenia jedynie tak długo jak rok podatkowy spółek będzie obejmował ten sam okres.
    Drugi warunek to łączna dochodowość spółek z grupy na poziomie co najmniej 2%. Na
    dzień składania niniejszego wniosku, Spółka nie może mieć pewności, czy łączna
    dochodowość Spółki i Spółki zależnej będzie wyższa niż 2%, ponieważ obecny rok
    podatkowy jeszcze trwa (stan faktyczny), a dochodowości spółek w kolejnych latach
    podatkowych (zdarzenie przyszłe) nie można oszacować z taką precyzją. Co istotne, Spółka
    zamierza korzystać z wyłączenia jedynie tak długo jak obliczony za rok podatkowy, zgodnie
    z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach będzie większy
    niż 2%.
    Część wspólna tego przepisu precyzuje, że rozpatrując spełnienie tych warunków, należy
    brać pod uwagę jedynie te spółki z Grupy, które są polskimi rezydentami podatkowymi. A
    zatem, okres stanowiący rok podatkowy spółek będących częścią Grupy, a niebędących
    polskimi rezydentami podatkowymi, pozostaje bez znaczenia z punktu widzenia
    stosowania niniejszego wyłączenia. Co więcej, sporządzając kalkulację zbiorczej
    rentowności, Spółka uwzględni jedynie dochody i przychody własne oraz Spółki zależnej.
    W kalkulacji nie zostaną uwzględnione spółki będące częścią Grupy, a niebędące polskimi
    rezydentami podatkowymi.
    Mając na uwadze cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy tworzeniu rozwiązania, jakim jest
    minimalny podatek dochodowy, stwierdzić należy, że dochodowość na poziomie 2%,
    stanowi próg, po przekroczeniu którego uznać należy, że dany podmiot nie podejmuje
    działań optymalizacyjnych takich jak na przykład transfer wypracowanych zysków za
    granicę, a zatem brak jest uzasadnienia dla obejmowanie go minimalnym podatkiem
    dochodowym. Jeśli zatem zagraniczna spółka dominująca posiada w Polsce spółki zależne,
    a łączna dochodowość spółek z siedzibą w Polsce wyniesie co najmniej 2%, to na mocy w
    art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT opodatkowanie podatkiem minimalnym nie znajdzie
    zastosowania. Bezzasadnym byłoby zatem włączanie zagranicznych podmiotów do
    kalkulacji zbiorczej rentowności spółek z grupy. Ta zbiorcza dochodowość jest bowiem

    istotna z punktu widzenia dochodów polskich rezydentów podatkowych, a nie Grupy w
    ogóle. Należy zatem uznać, że zastrzeżenie znajdujące się we wspólnej części przepisu jest
    zgodne z celem przepisu.
    Warto zaznaczyć, że część wspólna powołanego przepisu, która wymaga, aby przy
    ustaleniu warunków dotyczących progu dochodowości oraz roku podatkowego, pod
    uwagę zostały wzięte wszystkie spółki będące rezydentami podatkowymi w Polsce, nie
    odnosi się do samej istoty grupy, która podana została na wstępie art. 24ca ust. 14 pkt 6
    ustawy o CIT. Innymi słowy, ustawodawca definiując pojęcie „grupy spółek” na potrzeby
    rozumienia tego przepisu, wskazał jedynie, że grupę spółek tworzą podmioty, w której
    jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej
    75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym pozostałych spółek wchodzących w skład
    tej grupy. W tej części przepisu nie ma zastrzeżenia, że grupę spółek mogą tworzyć jedynie
    spółki będące polskimi rezydentami, w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Wymóg
    posiadania polskiej rezydencji podatkowej pojawia się dopiero w odniesieniu do
    przesłanek wskazanych w lit. a i b art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, tj. w zakresie roku
    podatkowego oraz progu dochodowości.
    Powyższe rozumienie tego przepisu zostało już przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej potwierdzone w interpretacji indywidualnej z 12 grudnia 2024 r., Znak: 0111-
    KDIB2-1.4010. 514.2024.1.AR), wydanej w podobnym stanie faktycznym.
    Dyrektor KIS, stwierdził między innymi, że:
      1. „Ustawodawca jednocześnie nie sprecyzował w tym zakresie czy posiadanie udziału
        bezpośredniego lub pośredniego co najmniej 75% ma się odbywać wyłącznie za
        pośrednictwem spółek polskich (rezydentów), czy też spółek zagranicznych
        (nierezydentów). Jeżeli zamiarem ustawodawcy byłoby wyłączenie z grupy spółek
        posiadających bezpośredni lub pośredni udział przez spółki zagraniczne, to dałby
        temu wyraz bezpośrednio w przepisie, tak jak uczynił to w dalszej części tego
        przepisu odnoście ustalenia warunków, o których mowa w lit. a i b - gdzie wprost
        wskazał, że do ustalenia tego warunku uwzględnia się wszystkie spółki z grupy
        będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.”
      2. „Jak bowiem już wcześniej wskazano, w powyższym przepisie ustawodawca nie
        zastrzegł, że spółką posiadającą 75% udział w innych spółkach może być jedynie
        spółka z siedzibą w Polsce.”
      3. „Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym opisie zdarzenia
        przyszłego będziecie Państwo uprawnieni do zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6
        ustawy o CIT w przypadku, gdyby obliczony za rok podatkowy Spółek zależnych,
        zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, udział łącznych dochodów ze źródła
        przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w przychodach innych niż z zysków
        kapitałowych przekroczył 2% - jest prawidłowe (...). ”
    W ocenie Wnioskodawcy, na potrzeby zastosowania wyłączenia z przepisu art. 24ca
    ustawy o CIT, Spółka jest uprawniona do stwierdzenia, iż funkcjonuje w grupie spółek
    rozumieniu art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, niemniej - przy wyliczaniu dochodowości,
    o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, jest zobowiązana uwzględniać
    jedynie przychody i dochody spółek, które są polskimi rezydentami podatkowymi.
    Spółka stoi na stanowisku, że zarówno w odniesieniu do stanu faktycznego jak i zdarzenia
    przyszłego, będzie uprawniona do zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT w
    przypadku, gdyby obliczony za rok podatkowy Spółki i Spółki zależnej, zgodnie z art. 24ca
    ust. 1 i 2 ustawy o CIT, udział łącznych dochodów ze źródła przychodów innych niż z
    zysków kapitałowych, w łącznych przychodach innych niż z zysków kapitałowych
    przekroczył 2% - tak długo jak Spółka dominująca posiadać będzie wymaganą w tym
    przepisie wartość udziałów w spółkach zależnych, przez cały rok podatkowy.
    Spółka funkcjonuje bowiem w grupie co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka
    (Spółka dominująca) ma zamiar posiadać przez cały rok podatkowy pośrednio 100%

    udziałów w kapitale zakładowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy
    (Spółek zależnych). W ramach warunków z lit. a powołanego artykułu, Spółka wskazała, że
    wszystkie Spółki zależne przyjęły tożsamy okres jako rok podatkowy. Jeżeli zatem, udział
    łącznych dochodów Spółek zależnych w ich łącznych przychodach, obliczony za rok
    podatkowy zgodnie z wytycznymi z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, wynosiłby ponad 2%,
    wówczas warunek z art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT również zostałby spełniony.
    Dla porządku, należy wskazać, że Ustawa zmieniająca przewidziała również zwolnienie z
    minimalnego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT w okresie 2
    lat, a zatem w przypadku Wnioskodawcy pierwszym rokiem podatkowym, w którym
    Spółka podlega opodatkowaniu minimalnym CIT jest rok 2024.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice
    rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest
    ocena, czy spełniają/będą spełniać Państwo określone ustawowo warunki w zakresie
    opodatkowania, tj. podatku minimalnego. Wskazanie w tym zakresie przyjęto jako
    element opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Od 1 stycznia 2022 r. art. 2 pkt 48 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o
    CIT wprowadzono przepisy dotyczące minimalnego podatku dochodowego od osób
    prawnych, tj. art. 24ca.
    Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT,
      podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz
      podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
      1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
      2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
      kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach
      innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%
      - wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    Z uzasadniania do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 1532, str. 73-74) wynika, że „ponieważ celem
    wprowadzanego rozwiązania jest ograniczenie stosowania przez podatników
    mechanizmów optymalizacji mogących skutkować zmniejszaniem zobowiązań
    podatkowych poprzez zaniżanie dochodu podatkowego, niektóre kategorie podmiotów
    zostały wyłączone spod jurysdykcji tego opodatkowania. Należą do nich: podatnicy
    rozpoczynający prowadzenie działalności (start-up’y w pierwszych 3 latach),

    przedsiębiorstwa finansowe (enumeratywny katalog podmiotów określony w art. 15c
    ust. 16), podatnicy, którzy wykazali określony (30%) spadek przychodów w stosunku do
    przychodów roku poprzedniego, a także podmioty funkcjonujące w prostej strukturze
    organizacyjnej, bez powiązań mogących skutkować działaniami optymalizacyjnymi (np.
    w przypadku, gdy osoba fizyczna jest jedynym udziałowcem/akcjonariuszem
    /wspólnikiem spółki).
    Przewidziane wyłączenia z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, poza
    instytucjami finansowymi podlegającymi tzw. podatkowi bankowemu, oznaczają swego
    rodzaju wsparcie dla tych podatników, którzy podejmują decyzję o prowadzeniu
    działalności gospodarczej, nie mając na celu unikania opodatkowania. Zgodnie z
    realiami gospodarczymi można przewidywać, że szczególnie w początkowej fazie
    funkcjonowania w obrocie (pierwsze 3 lata) podmioty gospodarcze będą ponosić stratę
    lub osiągać dochody na tyle niskie, że nie wygenerują dochodu do opodatkowania.
    Uwzględniono ponadto sytuację podatników, którzy w kolejnych latach (począwszy od 4
    roku podatkowego prowadzenia działalności) będą wykazywać określony spadek
    przychodów w porównaniu do poprzedzającego roku podatkowego (co najmniej o
    30%), a także podmiotów funkcjonujących w prostej strukturze organizacyjnoprawnej,
    bez skomplikowanych powiązań (w których w szczególności udziałowcami,
    akcjonariuszami albo wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne). Wydaje się, że w
    odniesieniu do wymienionych przypadków prawdopodobieństwo wystąpienia straty na
    działalności, czy niskiej rentowności jest możliwe i nie powinno świadczyć o działaniach
    ukierunkowanych na unikanie opodatkowania”.
    Zgodnie z cytowanym art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, minimalny podatek dochodowy w
    wysokości 10% podstawy opodatkowania skierowany jest – co do zasady – do
    podatników będących spółkami oraz podatkowymi grupami kapitałowymi, mających
    siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, którzy w ramach działalności operacyjnej
    ponoszą stratę lub wykazują określony niski wskaźnik rentowności (udział dochodów w
    przychodach w wysokości nieprzekraczającej 2% (czyli 2% lub niższej).
    Odwołanie w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7
    ust. 1 ustawy o CIT dotyczy określenia wskaźnika dochodowości. Chodzi bowiem o
    uwzględnienie w opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym nie tylko
    podatników, którzy ponieśli w roku podatkowym stratę, o której mowa w art. 24ca ust.
    1 pkt 1 ustawy CIT, ale również tych, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów
    w przychodach innych niż z zysków kapitałowych (działalność operacyjna).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
    Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6
    ustawy o CIT, w przypadku, gdy obliczony za rok podatkowy Spółki i Spółki zależnej,
    zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, udział łącznych dochodów ze źródła
    przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w ich łącznych przychodach innych niż z
    zysków kapitałowych przekroczy 2%.
    Zatem odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 24ca ust. 14
    pkt 6 ustawy o CIT,
      przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co
      najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy
      bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale
      zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek
      wchodzących w skład tej grupy, jeżeli:
      a) rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz
      b) obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek
      w ich łącznych przychodach jest większy niż 2%
      - przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się
      wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub
      należące do podatkowej grupy kapitałowej.

    Natomiast w myśl art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT,
      Podatnicy, o których mowa w ust. 14 pkt 6, przekazują do urzędu skarbowego
      informację o spółkach wchodzących w roku podatkowym w skład grupy spełniającej
      warunki określone w tym przepisie, w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w
      art. 27 ust. 1.
    Tym samym konsekwencją niestosowania przez podatnika przepisów o minimalnym
    podatku w oparciu o art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, jest obowiązek przekazania do
    urzędu skarbowego informacji o spółkach wchodzących w roku podatkowym w skład
    grupy spełniającej warunki określone w tym przepisie, w terminie złożenia zeznania
    rocznego.
    Z kolei w myśl art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o CIT,
      1. Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
      2. Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Odnosząc się do powyższego zagadnienia w pierwszej kolejności zauważyć należy, że
    warunkiem wyłączenia z obowiązku zapłaty podatku minimalnego w odniesieniu do
    podatników wchodzących w skład grupy jest spełnienie łącznie przesłanek wymienionych
    w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.
    Artykuł 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT wskazuje, że przepisu art. 24ca ust. 1 nie stosuje
    się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna
    spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75%
    udziałów odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym
    pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy (...).
    Powyższy przepis nie wymaga, by podatnik musiał tworzyć grupę ze wszystkimi spółkami,
    w stosunku do których spełniony jest warunek posiadania 75% udziałów. Podatnicy mają
    swobodę wyboru, z których spółek – spełniających warunki określone w art. 24ca ust. 14
    pkt 6 ustawy o CIT – utworzyć grupę, a które zostawić „poza grupą”.
    Ustawodawca jednocześnie nie sprecyzował w tym zakresie, czy posiadanie udziału
    bezpośredniego lub pośredniego co najmniej 75% ma się odbywać wyłącznie za
    pośrednictwem spółek polskich (rezydentów), czy też spółek zagranicznych
    (nierezydentów).
    Jeżeli zamiarem ustawodawcy byłoby wyłączenie z grupy spółek posiadających
    bezpośredni lub pośredni udział przez spółki zagraniczne, to dałby temu wyraz
    bezpośrednio w przepisie, tak jak uczynił to w dalszej części tego przepisu odnoście
    ustalenia warunków, o których mowa w lit. a i b – gdzie wprost wskazał, że do ustalenia
    tego warunku uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których
    mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
    Z wniosku wynika, że Spółka dominująca (duńska spółka B.) posiada we wskazanych we
    wniosku Spółkach zależnych (Wnioskodawcy oraz Spółce zależnej) bezpośrednio lub
    pośrednio ponad 75% udziałów i ma zamiar je posiadać przez cały rok podatkowy.
    Zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. a ustawy o CIT,
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce - oznacza to: spółkę posiadającą osobowość
      prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr
      2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE)
      (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie
      specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251).

    Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 4a pkt 21 lit. a ustawy o CIT, definicja spółki na
    gruncie ustawy nie jest zawężona wyłącznie do spółek prawa polskiego, ale obejmuje
    również spółki zagraniczne posiadające osobowość prawną.
    W przedstawionym przez Państwa opisie sprawy, na okoliczność wyłączenia, o którym,
    mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb określenia grupy spółek
    uwzględnia się wszystkie Spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust.
    1 spełniające warunki, o których mowa w lit. a i b, w których spółka duńska posiada
    bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział w kapitale zakładowym, kapitale
    akcyjnym lub udziale kapitałowym.
    Jak bowiem już wcześniej wskazano, w powyższym przepisie ustawodawca nie zastrzegł,
    że spółką posiadającą 75% udział w innych spółkach może być jedynie spółka z siedzibą w
    Polsce. Zatem, art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT znajdzie zastosowanie w sytuacji, gdy
    spółką posiadającą przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej
    75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale
    kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład grupy, jest duńska Spółka
    dominująca B. .
    Gdyby ustawodawca na potrzeby stosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT miał
    zamiar wykluczyć w powyższym zakresie spółki zagraniczne, dałby temu jednoznaczny
    wyraz w przepisie, tak jak to uczynił w dalszej jego części, gdzie w odniesieniu do
    warunków z lit. a i b wskazał, że przy ich ustalaniu uwzględnia się wszystkie spółki z grupy
    będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy lub należące do grupy
    kapitałowej.
    Mając powyższe na uwadze, zwolnienie z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT znajdzie
    zastosowanie w sytuacji, gdy spółką, o której mowa w treści przepisu, posiadającą cały rok
    podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udziału odpowiednio w kapitale
    zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących
    w skład grupy będzie spółka B., tj. spółka prawa duńskiego, posiadająca rezydencję
    podatkową w Danii.
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka będzie uprawniona do zastosowania
    art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT w przypadku, gdyby obliczony za rok podatkowy Spółki
    i Spółki zależnej, zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, udział łącznych dochodów ze
    źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w łącznych przychodach innych niż z
    zysków kapitałowych przekroczył 2% - tak długo jak Spółka dominująca posiadać będzie
    wymaganą w tym przepisie wartość udziałów w spółkach zależnych, przez cały rok
    podatkowy, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, iż
    została ona wydana w indywidualnej sprawie podmiotu, który o jej wydanie wystąpił,
    zatem nie jest ona wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Co istotne
    wskazane  wyżej  rozstrzygnięcie  nie  pozostaje  w  sprzeczności  z  niniejszą  interpretacją
    indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści..
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.