Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.167.2020.1.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-16
Teza: Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; książka; książka-e-book; ryczałt; stawka-stawki ryczałtu
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art.4; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 7 lipca 2020 r. (identyfikator poświadczenia ePUAP-…), uzupełnionym pismem z dnia 3 sierpnia 2020 r. (data wpływu 5 sierpnia 2020 r.) oraz pismem złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 22 sierpnia 2020 r. (identyfikator poświadczenia ePUAP-…), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (pytanie nr 2) **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2020 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych uzupełniony pismem z dnia 3 sierpnia 2020 r. (data wpływu 5 sierpnia 2020 r.).

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 6 sierpnia 2020 r., nr 0113-KDWPT.4011.95.2020.1.MH, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 6 sierpnia 2020 r. (data doręczenia 17 sierpnia 2020 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 22 sierpnia 2020 r. złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 24 sierpnia 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni posiada na terytorium Polski nieograniczony obowiązek podatkowy, stosownie do art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PIT”). Wnioskodawczyni nie jest osobą zatrudnioną na umowę o pracę, nie ma podpisanej innej umowy cywilnoprawnej, ani nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni w okresie od dnia 30 września do dnia 31 grudnia 2016 r. miała zarejestrowaną jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych. Z tytułu tej działalności opłacała składki ZUS, nie uzyskiwała przychodów ani nie ponosiła kosztów uzyskania przychodów.

Planowana działalność Wnioskodawczyni.

W 2020 r. Wnioskodawczyni wydała samodzielnie napisaną przez siebie książkę i posiada do niej pełne prawa autorskie. Wnioskodawczyni planuje rozpoczęcie sprzedaży egzemplarzy książki w formie tradycyjnej (wydrukowane egzemplarze) oraz w formie eBooka. Wnioskodawczyni nie zamierza sprzedawać praw autorskich do książki ani udzielać innym podmiotom licencji na korzystanie z praw autorskich do napisanej przez Nią książki. Sprzedaż książki będzie odbywała się przede wszystkim za pośrednictwem Internetu. Wnioskodawczyni, w związku z wydaniem oraz sprzedażą książki, poniosła i ponosi koszty korekty, składu, łamania i druku książki, koszty przygotowania książki w formie eBooka, koszty doradztwa prawnego, koszty przygotowania strony internetowej oraz logo, a także pozostałe koszty związane z przygotowaniem do sprzedaży oraz sprzedażą.

Początkowo, Wnioskodawczyni zamierza sprzedawać książki w ramach działalności nierejestrowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292, ze zm., dalej: „Prawo przedsiębiorców”) w związku z art. 195 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. z 2018 r., poz. 650, ze zm.).

Po przekroczeniu ustawowych limitów, Wnioskodawczyni planuje zarejestrować działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta będzie oznaczona następującymi kodami:

*   dla celów PKD: 47.61.Z Sprzedaż detaliczna książek prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach oraz 58.11.Z Wydawanie książek;

*   dla celów PKWiU: 47.00.61 Sprzedaż detaliczna książek oraz PKWiU 58.11.19 Usługi związane z działalnością wydawniczą, pozostałe drukowane książki, broszury, ulotki i podobne publikacje.

Opodatkowanie przychodów ze sprzedaży książki.

Początkowo przychody uzyskiwane ze sprzedaży książki Wnioskodawczyni planuje rozliczać w ramach działalności nierejestrowanej, zgodnie z art. 20 ust. 1ba ustawy z 26 lipca 1993 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, ze zm.). W przypadku przekroczenia limitów prowadzenia działalności nierejestrowanej, Wnioskodawczyni zamierza zarejestrować jednoosobową działalność gospodarczą w CEIDG. Wnioskodawczyni rozważa opodatkowanie osiąganych przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 22 sierpnia 2020 r., Wnioskodawczyni wskazała, że zakłada, że w pierwszych miesiącach prowadzenia działalności, przychód należny z planowanej działalności polegającej na sprzedaży książek nie przekroczy w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2019 r., poz. 1564, z późn. zm.).

W przypadku przekroczenia powyższego limitu, zgodnie z obowiązującymi przepisami, Wnioskodawczyni nie będzie uprawniona do dalszego prowadzenia działalności nierejestrowanej i zarejestruje działalność gospodarczą.

Jak Wnioskodawczyni wskazała we wniosku, w okresie od dnia 30 września do dnia 31 grudnia 2016 r. miała zarejestrowaną jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych. Wnioskodawczyni z tytułu tej działalności opłacała składki ZUS, nie uzyskiwała przychodów ani nie ponosiła kosztów uzyskania przychodów. Działalność ta została wykreślona z dniem 31 grudnia 2016 r.

Na dzień sporządzenia uzupełnienia wniosku (20 sierpnia 2020 r.) należy zatem uznać, że Wnioskodawczyni wykonywała działalność gospodarczą w okresie ostatnich 60 miesięcy. Wnioskodawczyni wskazuje jednak, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w ocenie prawnej, zgodnie z przepisami przejściowymi osoby, które w okresie 12 miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo przedsiębiorców nie były wpisane do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: „CEIDG”) lub których wpis został wykreślony z CEIDG wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy, nawet jeżeli w okresie ostatnich 60 miesięcy przed dniem wejścia w życie tej ustawy wykonywały działalność gospodarczą mogą prowadzić działalność nierejestrowaną (art. 195 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej, Dz. U. z 2018 r., poz. 650). Oznacza to zatem, że planowana przez Wnioskodawczynię działalność może być uznana za działalność nierejestrowaną.

Wnioskodawczy nie zamierza zarejestrować się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, gdyż zamierza skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli jednak utraci prawo do skorzystania ze wskazanego zwolnienia, zgodnie z obowiązującymi przepisami, wówczas zarejestruje się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni uważa, że prawidłowym postępowaniem w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie zakwalifikowanie przez nią przychodów osiąganych w związku z planowaną działalnością nierejestrowaną polegającą na sprzedaży książek do przychodów z innych źródeł zgodnie z art. 20 ust. 1ba, jako przychody, które będą opodatkowane na zasadach ogólnych według skali podatkowej (17%, 32%). Gdyby Wnioskodawczyni osiągnęła powyższe przychody za 2019 r. (co nie miało miejsca) podlegałyby one rozliczeniu w zeznaniu podatkowym PIT-36 (wariant 27), w specjalnie przeznaczonym tego celu wierszu 9: „Działalność nierejestrowaną, określona w art. 20 ust. 1ba ustawy”. Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że w zakresie rozliczenia za 2020 r. oraz kolejne lata nie może udzielić odpowiedzi co do sposobu wypełnienia deklaracji, gdyż nie ma wiedzy, jak będzie wyglądało zeznanie podatkowe PIT-36 za 2020 r. lub za lata kolejne. Może się bowiem okazać, że formularz ulegnie zmianie.

Wnioskodawczyni zakłada, że w pierwszych miesiącach prowadzenia działalności, przychód należny z planowanej działalności polegające na sprzedaży książek nie przekroczy w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2019 r., poz. 1564, z późn. zm.).

W przypadku przekroczenia powyższego limitu, zgodnie z obowiązującymi przepisami, Wnioskodawczyni nie będzie uprawniona do dalszego prowadzenia działalności nierejestrowanej i zarejestruje działalność gospodarczą. Aktualnie, Wnioskodawczyni nie jest w stanie określić, jaki poziom przychodów uzyska z tytułu sprzedaży książek. Wnioskodawczyni nie rozpoczęła jeszcze działań reklamowych czy marketingowych związanych z książką, trudno jest zatem ocenić, ile osób będzie zainteresowanych jej kupnem.

Ponadto, obowiązujące przepisy nie wprowadzają limitu możliwości opodatkowania przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawczynię ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w pierwszym roku działalności (art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy o ryczałcie).

Jednocześnie, zgodnie z przewidywaniami Wnioskodawczyni, poziom przychodów uzyskanych z tytułu sprzedaży książki w pierwszym roku prowadzonej działalności nie przekroczy 250 tys. euro. W przyszłości sprzedaż własnej książki będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.: dokonywana będzie w celu zarobkowym, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu i na własny rachunek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, (pytanie nr 1 ostatecznie sformułowano w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 sierpnia 2020 r.):

1.  Czy przychody uzyskiwane ze sprzedaży własnej książki przez Wnioskodawczynię, prowadzonej w ramach działalności nierejestrowanej, podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 20 ust. 1ba w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT?
2.  Czy Wnioskodawczyni przychód uzyskiwany ze sprzedaży egzemplarzy własnej książki będzie mogła opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3% jako przychód z działalności usługowej w zakresie handlu, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. b) w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o ryczałcie?
3.  Jeżeli odpowiedź na pytanie 2 jest negatywna, czy Wnioskodawczyni przychód uzyskiwany ze sprzedaży własnej książki będzie mogła opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 5,5% jako przychód z działalności wytwórczej, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. b) w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Natomiast w zakresie pytania nr 1 i nr 3 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód uzyskiwany ze sprzedaży egzemplarzy własnej książki będzie mogła opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3% jako przychód z działalności usługowej w zakresie handlu, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. b) w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o ryczałcie, o ile Wnioskodawczyni złoży, z zachowaniem ustawowego terminu, stosowne oświadczenie.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku (art. 9 ust. 1 ustawy o PIT). Ustawa określa źródła przychodów (art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT), w tym m.in.:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,

*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych.

Zaliczenie przychodów do któregokolwiek ze źródeł, wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 4-9 ustawy o PIT (a więc: stosunku pracy oraz stosunków pokrewnych, działalności wykonywanej osobiście, działów specjalnych produkcji rolnej, najmu i stosunków pokrewnych, kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, odpłatnego zbycia nieruchomości lub innych praw i rzeczy, a także innych źródeł), wyklucza możliwość uznania ich za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 5a pkt 6 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o PIT).

Za przychód z praw majątkowych uważa się m.in. przychód z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów (art. 18 ustawy o PIT). Przez autorskie prawa majątkowe rozumie się wyłączne prawo twórcy do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Przeniesienie własności egzemplarza utworu nie powoduje przejścia autorskich praw majątkowych do utworu oraz przejście autorskich praw majątkowych nie powoduje przeniesienia na nabywcę własności egzemplarza utworu (art. 17 oraz art. 52 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz. U. z 2019 r., poz. 1231). Jeżeli zatem twórca przenosi na nabywcę własność egzemplarza utworu, który został wytworzony bez przeniesienia na osobę trzecią autorskich praw majątkowych, twórca ten nie przenosi na nabywcę swoich praw majątkowych, a więc nie rozporządza nimi. W konsekwencji uzyskane w ten sposób przychody nie mogą być uznane za przychody z autorskich praw majątkowych, a więc kwalifikowane do źródła przychodów w postaci praw majątkowych w rozumieniu art. 18 oraz art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawczyni jest jednocześnie twórcą oraz wydawcą (producentem egzemplarza utworu). Wnioskodawczyni jako wydawca nie musi nabywać praw autorskich do wydawanego utworu, gdyż już je posiada jako jego twórca. Wnioskodawczyni nie zamierza sprzedawać praw autorskich do książki ani udzielać innym podmiotom licencji na korzystanie z praw autorskich do napisanej przez nią książki.

Mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, iż tytułem do uzyskania przychodów nie jest rozporządzenie prawami autorskimi, ale uzyskiwanie przychodów z odpłatnego zbycia egzemplarzy utworu (handel egzemplarzami utworu).

Skoro zatem Wnioskodawczyni nie będzie uzyskiwała przychodów z praw majątkowych, przypisanych do źródła przychodów, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT do przychodów tych nie ma zastosowanie wyłączenie przewidziane w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT w postaci wyłączenia możliwości zaliczenia ich do źródła w postaci pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT).

Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust 1 pkt 1, 2 i 4-9 (art. 5a ust. 6 ustawy o PIT).

Przy założeniu, zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym, że Wnioskodawczyni będzie spełniania wszystkie pozostałe warunki działalności gospodarczej, uzyskane przez Nią przychody ze sprzedaży własnej książki, winny być podatkowo kwalifikowane do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT). Dochody osiągnięte przez podatników z pozarolniczej działalności gospodarczej są opodatkowane na zasadach ogólnych, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (art. 9a ust. 1 oraz ust. 6 ustawy o PIT).

Ustawa o ryczałcie reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT (art. 1 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o ryczałcie).

Osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie).

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy (art. 6 ust. 4 ustawy o ryczałcie):

*   uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 250 000 euro, lub

*   uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 250 000 euro.

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej - bez względu na wysokość przychodów (art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy o ryczałcie).

U osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od niewystąpienia przesłanek negatywnych.

Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy. Załącznik nr 2 do ustawy o ryczałcie stanowi wykaz usług, których świadczenie wyłącza z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (art. 8 ust. 1 pkt 3 lit e ustawy o ryczałcie). W powołanym załączniku nie jest wymieniona działalność gospodarcza klasyfikowana w PKWiU w ramach kodu 47.00.61 Sprzedaż detaliczna książek ani PKWiU 58.11.19 Usługi związane z działalnością wydawniczą, pozostałe drukowane książki, broszury, ulotki i podobne publikacje.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności usługowej w zakresie handlu wynosi 3% przychodów (art. 12 ust. 1 pkt 5 lit b) ustawy o ryczałcie).

Określenie „działalność usługowa” oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, dalej: „Rozporządzenie ws. PWKiU”) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 997, 1000, 1629 i 1669, z późn. zm.). W szczególności przez działalność usługową w zakresie handlu należy rozumieć sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników (art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 3 ustawy o ryczałcie).

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług pod pojęciem „usług” rozumie:

*   wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych;

*   wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w roku 2020 Wnioskodawczyni wydała samodzielnie napisaną przez siebie książkę. Wnioskodawczyni posiada do niej pełne prawa autorskie. Wnioskodawczyni planuje rozpoczęcie sprzedaży egzemplarzy książki w formie tradycyjnej (wydrukowane egzemplarze) oraz w formie eBooka. Wnioskodawczyni nie zamierza sprzedawać praw autorskich do książki ani udzielać innym podmiotom licencji na korzystanie z praw autorskich do napisanej przez Nią książki. Sprzedaż książki będzie odbywała się przede wszystkim za pośrednictwem Internetu. Działalność ta zostanie sklasyfikowana dla celów PKD:

47.61.Z Sprzedaż detaliczna książek prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach oraz 58.11.Z Wydawanie książek, a dla celów PKWiU: 47.00.61 Sprzedaż detaliczna książek oraz PKWiU 58.11.19 Usługi związane z działalnością wydawniczą, pozostałe drukowane książki, broszury, ulotki i podobne publikacje.

Przenosząc powołane wyżej przepisy prawa podatkowego na grunt przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię uzyskiwane są z tytułu prowadzonej przez Nią działalności usługowej w zakresie handlu.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni przychód uzyskiwany ze sprzedaży egzemplarzy własnej książki będzie mogła opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3% jako przychód z działalności usługowej w zakresie handlu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit b) w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o ryczałcie, o ile Wnioskodawczyni złoży, z zachowaniem ustawowego terminu, stosowne oświadczenie.

Na poparcie swojego stanowiska, Wnioskodawczyni powołuje wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. II FSK 65/17 oraz wyroki NSA z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. II FSK 33/16 oraz sygn. II FSK 34/16.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43, z późn. zm.), ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Użyte w ustawie określenie „pozarolnicza działalność gospodarcza” oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym (art. 4 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy). Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Ustawodawca przyjął uniwersalną definicję pozarolniczej działalności gospodarczej. Dla uzyskiwania przychodów z tego źródła, istotne jest, dla aktywności zarobkowej podatnika - mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ww. ustawy - nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ustawy. Aby dana aktywność została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Warunkiem skorzystania z ryczałtowanej formy opodatkowania przychodów jest, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, złożenie pisemnego oświadczenia o jej wyborze. Przepis ten stanowi, że pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stosownie do art. 9 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, za równoznaczne z dokonaniem wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy uznaje się pierwszą w roku podatkowym wpłatę na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tego tytułu, a jeżeli pierwszy taki przychód podatnik osiągnął w grudniu roku podatkowego – złożenie zeznania, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

1.  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 250 000 euro, lub
2.  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 250 000 euro,

Zgodnie natomiast z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 tej ustawy, podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1 (tj. pozarolniczej działalności gospodarczej), jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej - bez względu na wysokość przychodów.

Podkreślić należy, że u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 cytowanej ustawy.

Przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e) ww. ustawy, stanowi, że opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy.

Załącznik nr 2 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne stanowi wykaz usług, których świadczenie wyłącza z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w 2020 r. wydała samodzielnie napisaną przez siebie książkę i posiada do niej pełne prawa autorskie. Wnioskodawczyni planuje rozpoczęcie sprzedaży egzemplarzy książki w formie tradycyjnej (wydrukowane egzemplarze) oraz w formie eBooka. Wnioskodawczyni nie zamierza sprzedawać praw autorskich do książki ani udzielać innym podmiotom licencji na korzystanie z praw autorskich do napisanej przez Nią książki. Sprzedaż książki będzie odbywała się przede wszystkim za pośrednictwem Internetu. Wnioskodawczyni planuje zarejestrować działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta będzie oznaczona następującymi kodami:

*   dla celów PKD: 47.61.Z Sprzedaż detaliczna książek prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach oraz 58.11.Z Wydawanie książek;

*   dla celów PKWiU: 47.00.61 Sprzedaż detaliczna książek oraz PKWiU 58.11.19 Usługi związane z działalnością wydawniczą, pozostałe drukowane książki, broszury, ulotki i podobne publikacje.

Załącznik nr 2 nie zawiera usług o symbolu PKWiU: 47.00.61 oraz PKWiU 58.11.19. Zatem przychody z opisanej w złożonym wniosku działalności gospodarczej, którą Wnioskodawczyni zamierza prowadzić, mogą być – po spełnieniu pozostałych warunków wynikających z ww. ustawy – opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę należy zaliczyć do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu, pod którym został zakwalifikowany wykonujący usługę podmiot gospodarczy w Krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej.

Wyjaśnić jednak należy, że odpowiedzialność za prawidłowe sklasyfikowanie wykonywanych czynności ponosi podatnik świadczący tę usługę, bowiem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do klasyfikacji usług. W tym zakresie właściwymi są Urzędy Statystyczne. Urząd Statystyczny nadaje numer identyfikacyjny na podstawie wniosku podatnika, w którym to wniosku zawarte są informacje dotyczące zakresu i charakteru planowanej działalności gospodarczej. Informacje te wskazuje sam podatnik. W związku z tym, niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o wskazane przez Wnioskodawczynię grupowanie.

Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została określona w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. b) ww. ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w zakresie działalności usługowej w zakresie handlu wynosi 3%.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, działalność usługowa w zakresie handlu to sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. a) ww. ustawy, towary handlowe to towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odsprzedaży, w stanie nieprzetworzonym.

Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 5,5% od przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.

Zatem przychody z działalności wytwórczej podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 5,5%, o ile dany rodzaj działalności wytwórczej nie jest objęty innymi stawkami przewidzianymi w art. 12 ww. ustawy, albo nie należy do usług, których wykonywanie wyłącza z opodatkowania ryczałtem, wymienionych w załączniku nr 2 do ww. ustawy.

Przez działalność wytwórczą w myśl art. 4 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy należy rozumieć działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.

Jak wskazano we wniosku działalność, którą Wnioskodawczyni zamierza podjąć, będzie polegała na wydawaniu książki w formie tradycyjnej (wydrukowane egzemplarze) oraz w formie eBooka, a następnie sprzedaży tych książek.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że działalność wydawniczą w wyniku, której powstaną nowe wyroby, które następnie zostaną sprzedane należy zakwalifikować jako działalność wytwórczą w rozumieniu ustawy i opodatkować wg stawki 5,5 %. W tym przypadku bowiem nie można mówić o działalności usługowej w zakresie handlu, bowiem stawka 3% znajdzie zastosowanie do podatników, którzy zajmują się handlem, tj. zakupem i sprzedażą książek (niezależnie od formy jej wydania), a nie ich wytwarzaniem.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa, należy stwierdzić, że działalność wydawniczą, w wyniku której powstaną nowe wyroby, które następnie zostaną sprzedane, należy zakwalifikować jako działalność wytwórczą w rozumieniu ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wobec powyższego – o ile Wnioskodawczyni złoży, z zachowaniem ustawowego terminu stosowne oświadczenie, przychody z tego tytułu będą mogły być opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 5,5%, pod warunkiem, że Wnioskodawczyni spełnia pozostałe ustawowe warunki opodatkowania w tej formie.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie zaznacza się, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, które umożliwiłoby pełną ocenę okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku związanych z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością wydawniczą.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji usług dokonanej przez Wnioskodawczynię w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawczyni poprawnie zakwalifikowała świadczone usługi do odpowiedniego Grupowania PKWiU. Tutejszy Organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawczynię wyroków sądów administracyjnych – tutejszy Organ wskazuje, że przeanalizował powołane przez Nią we wniosku wyroki. Należy jednak zauważyć, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników podjętych w określonych stanach faktycznych i są wiążące tylko w tej sprawie.

Natomiast, organy podatkowe pomimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemiologicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.