Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-40/16-4/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-29
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: budowa; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; inwestycje; odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; umowa-umowa użyczenia; wydatek; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2015 r. (data wpływu 5 stycznia 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 lutego 2016 r. (data wpływu 29 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „B”– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „B”. W dniu 29 lutego 2016 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A. (dalej: Województwo, Wnioskodawca, Zainteresowany) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości. Na nieruchomości posadowione są: budynek zamku, budynek przepompowni oraz inne budowle i urządzenia. Nieruchomość wpisana jest do rejestru zabytków.

Na podstawie art. 13 ust. 2 oraz art. 18 pkt 19 lit. e ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596, z późn. zm) Uchwałą Sejmiku Województwa utworzona została spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą C. (dalej: Spółka).

Celem Spółki jest działalność promocyjna A. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności: organizacja narad, spotkań, szkoleń, konferencji, sympozjów naukowych oraz imprez kulturalnych; sprzedaż usług związanych z działalnością promocyjną, kulturalną i turystyczną; sprzedaż oraz promocja produktów regionalnych; prowadzenie i sprzedaż usług hotelarskich; wynajmowanie pomieszczeń i nieruchomości; sprzedaż usług związanych z poprawą kondycji fizycznej i odnową biologiczną; prowadzenie działalności wydawniczej i popularyzatorskiej w zakresie promocji regionu; sprzedaż wydawnictw, towarów handlowych, materiałów promocyjnych i biletów wstępu na teren zamku i parku oraz organizowanie tam imprez okolicznościowych; działalność turystyczna, rekreacyjna i sportowa; usługi gastronomiczne; usługi parkingowe; prowadzenie zadań związanych z kulturą i opieką nad zabytkami. Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Zgodnie z Uchwałą Sejmiku w sprawie zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości stanowiących mienie Województwa oraz ich wydzierżawiania i wynajmowania na okres dłuższy niż trzy lata, Uchwałami Zarząd Województwa oddał przedmiotowe nieruchomości w odpłatne użytkowanie na rzecz Spółki. Odpłatne użytkowane zawarte jest na czas określony od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2019 r. z prawem przedłużenia użytkowania na dalsze okresy według przepisów obowiązujących w dniu zakończenia umowy. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518), z tytułu oddania nieruchomości w odpłatne użytkowanie Spółka uiszcza na rzecz Wnioskodawcy opłaty roczne. Powyższe opłaty podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i dokumentowane są fakturą (stawka 23%).

Obecnie Województwo realizuje inwestycję pod nazwą: „B”. Inwestycja realizowana jest na terenie nieruchomości, które zostały przekazane przez Województwo w odpłatne użytkowanie na rzecz C.

Przedmiotową inwestycję Województwo planuje realizować w latach 2015-2018. Powstałe w wyniku tej inwestycji środki trwałe będą stanowiły mienie Województwa.

W ramach realizowanej inwestycji zawarta została umowa o zastępstwo inwestycyjne ze Spółką. Inwestor zastępczy wykonuje czynności zastępstwa inwestycyjnego polegające na zarządzaniu całością zadań mających na celu realizację inwestycji, w imieniu i na rachunek Inwestora (Wnioskodawcy). Za powyższe czynności inwestor zastępczy otrzymuje wynagrodzenie płatne na podstawie wystawionej faktury VAT (podatek 23%).

Przedmiotowa inwestycja podzielona jest na jedenaście etapów.

Stroną umów z wykonawcami robót poszczególnych etapów oraz podmiotem wykazanym jako nabywca na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług ramach prowadzonej inwestycji jest Wnioskodawca. Województwo nie będzie wykorzystywać przedmiotowej nieruchomości bezpośrednio do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Czynności powyższe wykonuje Spółka w ramach swoich zadań statutowych.

W piśmie z dnia 29 lutego 2016 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowany wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

W związku z powyższym Zainteresowany ustanowił na rzecz Spółki prawo odpłatnego użytkowania działek z przeznaczeniem na realizację zadań statutowych Spółki. Realizacja umowy odpłatnego użytkowania nieruchomości jest związana z wykonywaniem przez Województwo działalności gospodarczej. W związku z powyższym jest czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Zainteresowany nie korzysta z ww. nieruchomości w innym zakresie.

Stwierdzając we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że „(\`(...)\`) nie będzie wykorzystywać przedmiotowej nieruchomości bezpośrednio do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług” Wnioskodawca miał na myśli to, że oddał ww. nieruchomości Spółce w ramach umowy odpłatnego użytkowania. W związku z czym, Spółka faktycznie włada (użytkuje) przedmiotową nieruchomością, tj. Spółka, a nie Województwo, bezpośrednio wykorzystuje ww. nieruchomości. Spółka wykorzystując ww. nieruchomość realizuje swoje statutowe zadania wynikające z przedmiotu działalności Spółki, w tym m.in. prowadzi z wykorzystaniem tych nieruchomości działalność gospodarczą. Realizując powyższe zadania, Wnioskodawca jest sprzedawcą usług i w tym zakresie wystawia faktury VAT. Województwo pobiera opłaty od Spółki jedynie w zakresie wynikającym z zawartej ze Spółką umowy odpłatnego użytkowania ww. nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na gruncie art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony w związku z realizacją inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W związku z powyższym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Realizując przedmiotową inwestycję Województwo zawiera umowy cywilnoprawne z wykonawcami, występując w charakterze podatnika VAT. Województwo przekazując Spółce nieruchomość w odpłatne użytkowanie osiąga obroty opodatkowane, które generują podatek należny. Tym samym zakup towarów i usług w ramach realizowanej inwestycji ma związek ze sprzedażą opodatkowaną.

W związku z powyższym spełnione są przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i Województwo ma prawo do odliczenia podatku VAT w całości z faktur dokumentujących zakup towarów i usług na cele realizacji przedmiotowej inwestycji.

W piśmie z dnia 24 lutego 2016 r. Wnioskodawca doprecyzował własne stanowisko o następujące informacje:

W chwili nabycia towarów i usług w trakcie realizacji przedmiotowej inwestycji, jak również po oddaniu jej do użytkowania, Zainteresowany działa w charakterze podatnika VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca ponosząc wydatki celem realizacji przedmiotowej inwestycji nabył prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje nabywcy, gdy zakupione towary i usługi mają związek z działalnością opodatkowaną.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku z działalnością opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, jest wykonanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96 z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z opisu sprawy wynika, że Województwo jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, która została oddana w odpłatne użytkowanie Spółce. Celem Spółki jest działalność promocyjna Województwa. Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Spółka uiszcza na rzecz Wnioskodawcy opłaty roczne. Powyższe opłaty podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i dokumentowane są fakturą (stawka 23%).

Obecnie Województwo realizuje inwestycję na terenie nieruchomości, przekazanych przez Województwo w odpłatne użytkowanie na rzecz Spółki.

Przedmiotową inwestycję Województwo planuje realizować w latach 2015-2018. Powstałe w wyniku tej inwestycji środki trwałe będą stanowiły mienie Zainteresowanego.

W ramach realizowanej inwestycji zawarta została umowa o zastępstwo inwestycyjne ze Spółką. Inwestor zastępczy wykonuje czynności zastępstwa inwestycyjnego polegające na zarządzaniu całością zadań mających na celu realizację inwestycji, w imieniu i na rachunek Inwestora (Wnioskodawcy). Za powyższe czynności inwestor zastępczy otrzymuje wynagrodzenie płatne na podstawie wystawionej faktury VAT (podatek 23%).

Stroną umów z wykonawcami robót poszczególnych etapów oraz podmiotem wykazanym jako nabywca na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług ramach prowadzonej inwestycji jest Wnioskodawca.

Zainteresowany ustanowił na rzecz Spółki prawo odpłatnego użytkowania nieruchomości z przeznaczeniem na realizację zadań statutowych Spółki. Realizacja umowy odpłatnego użytkowania nieruchomości jest związana z wykonywaniem przez Województwo działalności gospodarczej. W związku z powyższym jest czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Zainteresowany nie korzysta z ww. nieruchomości w innym zakresie.

Realizując powyższe zadania, Zainteresowany jest sprzedawcą usług i w tym zakresie wystawia faktury VAT. Województwo pobiera opłaty od Spółki jedynie w zakresie wynikającym z zawartej ze Spółką umowy odpłatnego użytkowania ww. nieruchomości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy na gruncie art. 86 ustawy Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony w związku z realizacją inwestycji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia są spełnione, gdyż, jak wskazał Wnioskodawca, towary i usługi nabyte w ramach realizowanej inwestycji są wykorzystywane przez Zainteresowanego – czynnego, zarejestrowanego podatnika podatku VAT – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca oddał przedmiotowe nieruchomości w odpłatne użytkowanie na rzecz Spółki. Spółka uiszcza na rzecz Wnioskodawcy opłaty roczne. Powyższe opłaty są opodatkowane podatkiem VAT (ze stawką 23%) i dokumentowane są fakturą.

Podsumowując, na podstawie art. 86 ustawy Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony w związku z realizacją inwestycji pod nazwą „C”.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślić należy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki podatkowoprawne tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, interpretacja traci aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.