Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.637.2022.10.S.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Brak opodatkowania dofinansowań otrzymanych od NCBiR
przez Instytut jako lidera konsorcjów; prawo do odliczania VAT
naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług,
nabywanych w ramach realizacji Projektów.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
dotacja
instytut
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 października 2022 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 stycznia 2023 r. (wpływ 13
    stycznia 2023 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Charakterystyka działalności Wnioskodawcy
    Wnioskodawca jest instytutem (...), działającym w obszarze (...). Instytut posiada
    osobowość prawną oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług (dalej jako: „VAT”). Przedmiotem podstawowej działalności Instytutu jest
    inicjowanie i prowadzenie badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych w dziedzinie
    (...), przystosowywanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb
    praktyki oraz wdrażanie ich w przedsiębiorstwach, w dziedzinie (...). Rzeczone badania
    naukowe oraz prace badawczo-rozwojowe ukierunkowane są na:
        (...).
    Zakresem działań, o których mowa powyżej ukierunkowanych na wdrażanie i
    upowszechnianie prowadzonych prac w praktyce przedsiębiorstw przemysłowych są
    następujące obszary:
        (...).
    Do działań podejmowanych przez Instytut należą w szczególności:
        (...).
    Instytut może prowadzić również inną działalność, o której mowa w art. 2 ust. 4 ustawy z
    dnia 30 kwietnia 2010 r. (...) w zakresie działalności usługowej, handlowej, wytwórczej.
    Instytut nie prowadzi badań podstawowych. Przez badania podstawowe Instytut rozumie
    zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm., dalej jako: „Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce”) prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
    nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
    bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Tym samym, realizowane badania są
    wykonywane zawsze w ramach działalności Instytutu z nastawieniem na
    skomercjalizowanie ewentualnie wykreowanych wyników prac.
    Wskazane powyżej czynności są realizowane przez Instytut w myśl ogólnych zasad
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w związku z czym generują sprzedaż
    opodatkowaną VAT. Przy czym, w przypadku prowadzenia różnego rodzaju prac
    badawczych do opodatkowania tychże prac dochodzi dopiero w przypadku ich

    komercjalizacji tj. w przypadku podpisywania przez Instytut umów cywilnoprawnych, na
    podstawie których są sprzedawane kontrahentom efekty prac powstałe w trakcie badań,
    co również stanowi jeden z przedmiotów działalności Instytutu.
    Zatem źródłami przychodów Wnioskodawcy są przede wszystkim:
        (...).
    Badania i Rozwój w (...) – przedsięwzięcie (...)
    Instytut wziął udział w konkursie organizowanym przez Narodowe Centrum Badań i
    Rozwoju (dalej jako: „NCBiR”) oraz A. S.A. (...). Było to przedsięwzięcie zmierzające do
    wsparcia badań naukowych i prac rozwojowych w obszarze (...).
    Głównym celem konkursu było wyłonienie projektów, których realizacja przyczyni się do
    wzrostu (...). Cele szczegółowe przedsięwzięcia to:
        (...).
    Konkurs został podzielony na cztery obszary tematyczne (...), obejmujące łącznie 12
    zagadnień badawczych.
    Zgodnie z regulaminem konkursu, każdy aplikujący podmiot mógł złożyć kilka wniosków o
    dofinansowanie na różne projekty dotyczące różnych zagadnień badawczych. Na tej
    podstawie Instytut opracował projekty i złożył wnioski o dofinansowanie w odniesieniu do
    kilku zagadnień badawczych wskazanych przez NCBiR oraz A. S.A.
    Trzy z nich zostały pozytywnie rozpatrzone przez panel ekspertów, w skład którego
    wchodził jeden przedstawiciel NCBiR oraz dwóch przedstawicieli A. S.A. Pozytywnie
    ocenione projekty dotyczą:
      1) (...),
      2) (...),
      3) (...),
    – (dalej łącznie: „Projekty”).
    Każdy z ww. wniosków Instytut złożył jako lider odrębnego konsorcjum. W tym celu,
    wcześniej Wnioskodawca zawarł trzy umowy konsorcjum z następującymi podmiotami:
      1. Instytut B., C. Sp. z o.o. oraz D., w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia
        polegającego na przygotowaniu oraz realizacji projektu w ramach konkursu (...) pt.
        „(...);
      2. E. w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia polegającego na przygotowaniu oraz
        realizacji projektu w ramach konkursu (...) pt. „(...)”;
      3. F. oraz G. Sp. z o.o. w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia polegającego na
        przygotowaniu oraz realizacji projektu w ramach konkursu (...) – (...) „(...)”
    – (dalej łącznie jako: „Konsorcjanci” lub „Współwykonawcy”).
    Umowy konsorcjum określają zasady funkcjonowania konsorcjów, w skład których
    każdorazowo wchodzi Instytut jako lider konsorcjum oraz Konsorcjanci, a także zasady
    współpracy podmiotów przy realizacji Projektów. Instytut został upoważniony i
    zobowiązany do reprezentowania Konsorcjum wobec NCBiR oraz A. S.A. oraz zarządzania
    realizacją projektów w zakresie organizacyjnym, merytorycznym i finansowym.
    Zawarcie umów ustanawiających konsorcja w ramach każdego Projektu było elementem
    niezbędnym do uzyskania finansowania. Jak wynika bowiem z regulaminu, do konkursu
    mogły przystąpić wyłącznie podmioty (...).

    Mając na uwadze pozytywną ocenę Projektów, w przyszłości zawarte zostaną:
        umowy o realizację Projektów (dalej jako: „Umowy o realizację”) pomiędzy A. S.A.
        oraz każdym członkiem konsorcjum,
        trzy umowy o dofinansowanie Projektów (dalej jako „Umowy o dofinansowanie”)
        pomiędzy NCBiR oraz liderem konsorcjum.
    Tak więc dla każdego z Projektów zostaną zawarte odrębne Umowy o realizację oraz
    Umowa o dofinansowanie. Jednocześnie wszelkie postanowienia zawarte w tych
    umowach, tj. przedmiot, warunki oraz mechanizm rozliczania będą każdorazowo tożsame
    jak w opisywanym stanie faktycznym.
    Co więcej, jak już wspomniano wcześniej, w odniesieniu do każdej z ww. umów,
    Wnioskodawca będzie pełnił rolę lidera konsorcjum, tj. podmiotu uprawnionego m.in. do
    zawierania na rzecz i w imieniu własnym oraz Konsorcjantów Umów o dofinansowanie z
    NCBiR, reprezentowania Współwykonawców w związku z wykonywaniem ww. umów, czy
    też pośredniczenia w przekazywaniu Współwykonawcom środków finansowych
    otrzymanych z NCBiR i A. S.A.
    Umowy o realizację będą określały zasady przekazywania przez A. S.A. wynagrodzenia z
    tytułu prawidłowej realizacji Projektów (dalej: „Wynagrodzenie”) oraz prawa i obowiązki
    stron związane z realizacją Projektów wykonywanych i finansowanych w ramach
    przedsięwzięcia (...).
    Zgodnie z nimi, A. S.A. dokona wypłaty Wynagrodzenia w częściach, wysokościach i
    terminach określonych w harmonogramie płatności Projektów. Wynagrodzenie wypłacone
    będzie po podpisaniu przez upoważnionych przedstawicieli A. S.A. protokołu odbioru
    potwierdzającego wykonanie prac określonych w umowach. Podstawą do podpisania
    protokołu odbioru będzie pozytywna ocena przez A. S.A. udokumentowanych wyników
    danego zadania lub pozytywne zatwierdzenie raportu okresowego lub raportu
    końcowego. A. S.A. dokona wypłaty Wynagrodzenia należnego konsorcjum na podstawie
    prawidłowo wystawionej faktury powiększonej o VAT (jeżeli dany członek Konsorcjum jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług VAT) lub rachunku. Wynagrodzenie zostanie
    wpłacone na rzecz Wnioskodawcy (na rachunek bankowy Wnioskodawcy), który będzie
    zobowiązany do przekazania środków do Konsorcjantów (po dostarczeniu przez
    Współwykonawcę odpowiedniego dokumentu księgowego stanowiącego podstawę
    rozliczenia).
    Umowy o dofinansowanie będą określały zasady udzielenia przez NCBiR dofinansowania
    do realizacji Projektów oraz prawa i obowiązki stron, związane z ich realizacją. Przez
    rzeczone dofinansowanie należy rozumieć wartość wsparcia przyznanego liderowi
    konsorcjum oraz – za pośrednictwem lidera konsorcjum – Konsorcjantom ze środków
    publicznych (dalej jako „Dofinansowanie”) na pokrycie kosztów kwalifikowanych projektu.
    Dofinansowanie na prace B+R będzie więc stanowić pomoc publiczną, (...).
    Na podstawie Umów o dofinansowanie, Instytut oraz Konsorcjanci zobowiążą się do
    realizacji projektów z należytą starannością i wykorzystania Dofinansowania zgodnie z
    Umowami o dofinansowanie i ich załącznikami oraz obowiązującymi przepisami prawa
    krajowego i unijnego.
    Ponadto Wnioskodawca – jako lider konsorcjów – zobowiąże się m.in. do:
      1) osiągnięcia wraz z Konsorcjantami założonych celów i wskaźników określonych we
        wniosku o dofinansowanie,
      2) wniesienia zadeklarowanego wkładu własnego na realizację projektu oraz
        zapewnienia jego wniesienia przez Konsorcjantów,

      3) przekazywania NCBiR wniosków o płatność oraz raportów w wyznaczonych
        terminach,
      4) niezwłocznego informowania NCBiR o zamiarze dokonania takich zmian prawno-
        organizacyjnych (...),
      5) udzielania NCBiR oraz podmiotom upoważnionym przez NCBiR wszelkich żądanych
        informacji lub dokumentów dotyczących realizacji Projektów i wydatkowania
        Dofinansowania, (...).
    Dofinansowanie z NCBiR przekazywane będzie Wnioskodawcy w formie zaliczki lub
    refundacji poniesionych wydatków kwalifikowalnych, które będą wypłacane w wysokości
    określonej w harmonogramach płatności Projektów na podstawie złożonych przez
    Wnioskodawcę i zaakceptowanych przez NCBiR wniosków o płatność.
    Koszty kwalifikowalne to koszty faktycznie poniesione i opłacone w okresie
    kwalifikowalności i są to koszty:
        bezpośrednie – wynagrodzenia, podwykonawstwo, pozostałe koszty (koszty
        aparatury, wartości niematerialne i prawne, koszty budynków i budowli, pozostałe
        koszty operacyjne),
        pośrednie (ogólne) – koszty, których wielkości nie można jednoznacznie
        przyporządkować do Projektu lub, których przyporządkowanie do Projektu wymaga
        zastosowania klucza podziału. W ramach tej kategorii mieszczą się przykładowo:
        koszty wynajmu lub utrzymania budynków, koszt mediów, koszty urządzeń i
        sprzętu biurowego. Koszty te są wyliczane ryczałtowo (...).
    Jednocześnie koszty wykraczające poza całkowitą kwotę kosztów kwalifikowalnych,
    określoną w Umowach o realizację oraz Umowach o dofinansowanie, w tym wydatki
    wynikające ze wzrostu całkowitego kosztu realizacji Projektów po zawarciu Umów, będą
    ponoszone przez Instytut lub Współwykonawców i będą kosztami niekwalifikowalnymi.
    Warunkiem uznania kosztów za kwalifikowalne, jest faktyczne ich poniesienie przez
    uczestników konsorcjum w związku z realizacją Projektów, zgodnie z Umową o
    dofinansowanie oraz Umową o realizację.
    Środki pieniężne na przeprowadzenie Projektów w postaci Dofinansowania przekazane
    zostaną na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Następnie Instytut – jako lider konsorcjum
    – będzie odpowiedzialny za przekazywanie Konsorcjantom środków finansowych
    otrzymanych z NCBiR przynależnych im z tytułu czynności wykonywanych w ramach
    konsorcjum w wysokości odpowiadającej części wykonanej przez nich pracy oraz ich
    rozliczeń. Rozdysponowanie środków pieniężnych nastąpi z zachowaniem reguły, zgodnie
    z którą kwota finansowania obliczana jest na podstawie faktycznie poniesionych przez
    Wnioskodawcę lub konsorcjantów kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem.
    Zarówno Instytut, jak i Konsorcjanci zobowiązani będą do prowadzenia wyodrębnionej
    ewidencji księgowej środków finansowych, która będzie umożliwiać identyfikację środków
    wydatkowanych na realizację Projektu. Ponadto, członkowie konsorcjum zobowiązani
    będą do posiadania i przechowywania dokumentów potwierdzających wszystkie koszty
    poniesione w związku z wykonaniem Projektu.
    Poziom finansowania wydatków (intensywność wsparcia) ponoszonych w związku z
    Projektem będzie różny, w zależności od statusu podmiotu przystępującego do Projektu
    (...) oraz rodzaju realizowanych działań i stanowić będzie procent kosztów
    kwalifikowalnych (...).
    Dofinansowanie stanowić będzie każdorazowo (...) kwoty wynikającej z wysokości
    wydatków uznanych za kwalifikowalne w ramach danego Projektu oraz dopuszczalnej

    intensywności wsparcia. Pozostała kwota, stanowiąca (...) dopuszczalnej intensywności
    wsparcia, będzie wypłacona w formie Wynagrodzenia, po spełnieniu warunków
    wynikających z Umowy o realizację. Każdy Projekt finansowany będzie więc z dwóch
    źródeł, (...) przez NCBiR oraz A. S.A. Oznacza to, że Dofinansowanie przekazane przez
    NCBiR oraz Wynagrodzenie przekazane przez A. S.A. pokryje całość (100%) finansowania
    dla danego Projektu.
    Do czasu wypłaty Wynagrodzenia oraz otrzymania Dofinansowania konsorcja
    zobowiązane będą do finansowania realizacji Projektów z własnych środków.
    Środki uzyskane w ramach Projektów – zarówno w formie Dofinansowania od NCBiR, jak i
    wynagrodzenia od A. S.A. – będą w całości wykorzystane na działania związane z realizacją
    Projektów i przeznaczone zostaną na pokrycie kosztów ich przeprowadzenia. Co więcej,
    nadmienić należy, że realizacja Projektów będzie podlegać ścisłej kontroli ze strony NCBiR.
    Oznacza to, że aby uzyskać Dofinansowanie oraz Wynagrodzenie, Instytut będzie
    zobligowany do realizacji każdego z Projektów według ścisłych wytycznych i zgodnie z
    zatwierdzonymi wnioskami o dofinansowanie.
    Zgodnie z założeniami Umów o dofinansowanie, Instytut oraz członkowie konsorcjów
    będą zobowiązani do wdrożenia wyników prac badawczo-rozwojowych wykonywanych w
    ramach Projektu najpóźniej w okresie trzech lat od dnia zakończenia realizacji projektu.
    Prawa majątkowe do wyników prac B+R oraz powiązane z nimi prawa dostępu, będące
    rezultatem Projektu, będą przysługiwać członkom danego konsorcjum (a więc Instytutowi i
    Współwykonawcom). Jednocześnie – w ramach obligatoryjnego wdrożenia wyników prac
    B+R – Instytut i Konsorcjanci udzielą A. S.A. bezterminowej, nieodpłatnej i odpowiednio
    niewyłącznej albo otwartej licencji z prawem do sublicencji wobec podmiotów zależnych
    do praw majątkowych do wyników prac B+R oraz powiązanych z nimi praw dostępu,
    będących rezultatem Projektów. W tym celu, strony w terminie do (...), zawrą właściwą
    umowę licencyjną.
    Z efektów Projektów korzystać będzie mogło nie tylko A. S.A., wykorzystując nabyte
    licencje do prowadzonej działalności gospodarczej, ale również inne zainteresowane
    podmioty z rynku. Co istotne, NCBiR nie będzie dysponentem efektów zrealizowanego
    Projektu.
    Poza powyżej opisaną, obligatoryjną formą wdrożenia, Wnioskodawca oraz Konsorcjanci
    będą mogli dodatkowo wdrożyć wyniki prac B+R uzyskane jako efekt przeprowadzenia
    Projektów poprzez:
        wprowadzenie wyników prac badawczo-rozwojowych do działalności gospodarczej
        członka konsorcjum będącego przedsiębiorcą poprzez rozpoczęcie produkcji lub
        świadczenia usług na bazie uzyskanych wyników Projektu lub wprowadzenie
        wyników Projektu do własnej działalności gospodarczej lidera konsorcjum lub
        Konsorcjanta,
        udzielenie licencji na korzystanie z przysługujących członkom konsorcjum wyników
        prac B+R w działalności gospodarczej prowadzonej przez innego przedsiębiorcę
        (spoza konsorcjum) lub
        sprzedaż praw do wyników prac B+R w celu wprowadzenia ich do działalności
        gospodarczej innego przedsiębiorcy spoza konsorcjum, z zastrzeżeniem, że umowa
        sprzedaży nie może ograniczać licencji udzielonej na rzecz A. S.A..
    Co istotne, zarówno ewentualna sprzedaż praw do wyników badań przemysłowych i prac
    rozwojowych, albo prac rozwojowych w celu wprowadzenia ich do działalności
    prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, jak i udzielenie licencji na korzystanie z

    przysługujących Wnioskodawcy lub Konsorcjantowi praw do wyników badań
    przemysłowych i prac rozwojowych albo prac rozwojowych podmiotom trzecim
    niebiorącym udziału w finansowaniu realizacji Projektu zostanie dokonana po cenie
    rynkowej.
    Natomiast w przypadku, gdy dotychczasowa realizacja Projektu wskazuje na brak
    możliwości osiągnięcia zakładanych wyników i celów Projektu, w szczególności na skutek
    wystąpienia siły wyższej, ryzyka naukowego lub znacznej i niemożliwej do przewidzenia
    zmiany stosunków społeczno-gospodarczych, przez co realizacja Projektu stała się
    niemożliwa lub z punktu widzenia interesu publicznego niecelowa, Wnioskodawca
    zobowiązany będzie do niezwłocznego poinformowania o tym fakcie NCBiR oraz złożenia
    udokumentowanego wniosku o zaprzestanie realizacji Projektu. Jeśli NCBiR zaakceptuje
    taki wniosek, Wnioskodawca:
      1) zobowiązany będzie do zwrotu na rachunek NCBiR części Dofinansowania
        niewykorzystanej na realizację Projektu,
      2) otrzyma Dofinansowanie proporcjonalne do zakresu zrealizowanych prac, w
        przypadku, gdy przeprowadzona analiza wykaże, że niepowodzenie realizacji
        Projektu nie nastąpiło na skutek nieuprawnionego działania lub zaniechania
        Wnioskodawcy lub Konsorcjanta,
      3) otrzyma Wynagrodzenie proporcjonalne do zakresu zrealizowanych prac
        badawczych z zachowaniem reguły, zgodnie z którą Wynagrodzenie obliczane jest
        na podstawie poniesionych przez Konsorcjum kosztów kwalifikowalnych.
    Tym samym, Wnioskodawca może otrzymać środki na pokrycie wydatków
    kwalifikowalnych nawet jeżeli nie dojdzie do wdrożenia danego Projektu, a więc
    przeniesienia na A. S.A. praw z tytułu licencji. Wysokość powyższych środków może być
    niższa i spełnione muszą być dodatkowe warunki, jednakże powyższa okoliczność
    pokazuje, że dotacja z NCBiR nie jest bezpośrednio powiązana z udzieleniem licencji na
    rzecz A. S.A.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca chciałby potwierdzić prawidłowość rozliczania na
    gruncie VAT finansowania otrzymywanego w przyszłości w związku z realizacją Projektów.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Instytut bez otrzymanego Dofinansowania, pokrywającego koszty prac, nie brałby udziału
    w Projektach.
    Dodatkowo, jak już wskazano w treści Wniosku, otrzymane Dofinansowanie z NCBiR
    stanowić będzie kwotę przeznaczoną na pokrycie części kosztów kwalifikowalnych
    Projektu. Instytut podkreśla, że zgodnie z założeniami Umów o realizację, w przypadku
    gdy dojdzie do zmiany kwoty kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem,
    wynikającej ze zmiany zakresu Projektów, w wyniku czego za zgodą NCBiR kwota
    przyznanego Dofinansowania ulegnie odpowiednio zmniejszeniu, odpowiednio
    zmniejszeniu również ulegnie kwota Wynagrodzenia.
    Z treści Wniosku wynika również, iż dofinansowanie stanowić będzie każdorazowo (...)
    kwoty wynikającej z wysokości wydatków uznanych za kwalifikowalne w ramach danego
    Projektu oraz dopuszczalnej intensywności wsparcia. Pozostała kwota, stanowiąca (...)
    dopuszczalnej intensywności wsparcia, będzie wypłacona w formie Wynagrodzenia, po
    spełnieniu warunków wynikających z Umowy o realizację. W konsekwencji, każdy Projekt
    finansowany będzie więc z dwóch źródeł, (...) tj. (...) przez NCBiR oraz A. S.A.. Oznacza to,
    że Dofinansowanie przekazane przez NCBiR oraz Wynagrodzenie przekazane przez A. S.A.
    pokryje całość (100%) finansowania dla danego Projektu.
    Jednocześnie, jak zostało wskazane we Wniosku, w przypadku, gdy dotychczasowa
    realizacja Projektu wskazuje na brak możliwości osiągnięcia zakładanych wyników i celów
    Projektu, w szczególności na skutek wystąpienia siły wyższej, ryzyka naukowego lub

    znacznej i niemożliwej do przewidzenia zmiany stosunków społeczno-gospodarczych,
    przez co realizacja Projektu stała się niemożliwa lub z punktu widzenia interesu
    publicznego niecelowa, Wnioskodawca zobowiązany będzie do niezwłocznego
    poinformowania o tym fakcie NCBiR oraz złożenia udokumentowanego wniosku o
    zaprzestanie realizacji Projektu. Jeśli NCBiR zaakceptuje taki wniosek, Wnioskodawca:
      1) zobowiązany będzie do zwrotu na rachunek NCBiR części Dofinansowania
        niewykorzystanej na realizację Projektu,
      2) otrzyma Dofinansowanie proporcjonalne do zakresu zrealizowanych prac, w
        przypadku, gdy przeprowadzona analiza wykaże, że niepowodzenie realizacji
        Projektu nie nastąpiło na skutek nieuprawnionego działania lub zaniechania
        Wnioskodawcy lub Konsorcjanta,
      3) otrzyma Wynagrodzenie proporcjonalne do zakresu zrealizowanych prac
        badawczych z zachowaniem reguły, zgodnie z którą Wynagrodzenie obliczane jest
        na podstawie poniesionych przez Konsorcjum kosztów kwalifikowalnych.
    Tym samym – co również wskazano we Wniosku – Wnioskodawca może otrzymać środki
    na pokrycie wydatków kwalifikowanych nawet jeżeli nie dojdzie do wdrożenia danego
    Projektu, a więc przeniesienia na A. S.A. praw z tytułu licencji. Wysokość powyższych
    środków może być niższa i spełnione muszą być dodatkowe warunki, jednakże powyższa
    okoliczność pokazuje, że dotacja z NCBiR nie jest bezpośrednio powiązana z udzieleniem
    licencji na rzecz A. S.A..
    W odniesieniu natomiast do udzielonej Licencji – jak zostało wskazane w treści Wniosku
    oraz w świetle założeń Umów o realizację, Instytut i Konsorcjanci udzielą A. S.A.
    bezterminowej, nieodpłatnej i odpowiednio niewyłącznej albo otwartej licencji z prawem
    do sublicencji wobec podmiotów zależnych do praw majątkowych do wyników prac B+R
    oraz powiązanych z nimi praw dostępu, będących rezultatem Projektów. W tym celu,
    strony w terminie do (...), zawrą właściwą umowę licencyjną.
    Wobec powyższego, Umowy o realizację nie będą przewidywały żadnego wynagrodzenia
    za udzielenie licencji A. S.A., w konsekwencji nie może również przewidywać jego
    powiązania z dofinansowaniem (nieodpłatna licencja). Natomiast, co wskazano we
    Wniosku, w przypadku sprzedaży praw do wyników badań przemysłowych i prac
    rozwojowych albo prac rozwojowych podmiotom trzecim niebiorącym udziału w
    finansowaniu realizacji Projektów, powinna zostać ona dokonana po cenie rynkowej.
    Zgodnie z założeniami Umów o realizację, umowa będzie mogła zostać rozwiązana przez
    każdą ze stron (tj. w tym przypadku A. S.A. oraz Konsorcjum), z zachowaniem (...) okresu
    wypowiedzenia. Wypowiedzenie powinno w takim przypadku nastąpić na piśmie i
    zawierać przyczyny z powodu których umowa zostaje rozwiązana. Jednocześnie zgodnie z
    założeniami Umów o realizację, A. S.A. może wstrzymać wypłatę Wynagrodzenia lub
    rozwiązać Umowę z zachowaniem (...) okresu wypowiedzenia w przypadku, gdy dalsza
    realizacja Projektów przez Konsorcjum jest niemożliwa lub niecelowa.
    Pytania
      1. Czy kwota Dofinansowań otrzymanych od NCBiR przez Instytut jako lidera
        konsorcjów będzie podlegać opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT?
      2. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczania VAT naliczonego z faktur
        dokumentujących zakup towarów i usług, nabywanych w ramach realizacji
        Projektów, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1, z uwzględnieniem art. 88 ustawy o
        VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Wnioskodawcy, kwota Dofinansowań otrzymywanych od NCBiR przez
        Instytut nie będzie podlegać opodatkowaniu na gruncie przepisów ustawy o VAT.

      2. Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia części kwot podatku
        naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione w ramach
        realizowanych Projektów.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z powyższego wynika, iż pod pojęciem świadczenia usługi należy rozumieć każde
    świadczenie, na które składać się może zarówno działanie, jak i zaniechanie.
    Mając na uwadze cytowane powyżej przepisy należy stwierdzić, że co do zasady,
    opodatkowaniu VAT podlegają usługi świadczone odpłatnie, przy czym związek pomiędzy
    otrzymaną odpłatnością, a świadczeniami na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje za
    to świadczenie. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być więc konsekwencją
    wykonania świadczenia.
    Zdaniem Wnioskodawcy otrzymywane przez Instytut od NCBiR Dofinansowanie nie może
    być uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług w postaci realizacji Projektów na
    rzecz NCBiR, jako że Projekty te nie będą realizowany na rzecz NCBiR, a jedynie za
    pośrednictwem NCBiR dystrybuowane są środki publiczne przeznaczone na ich realizację.
    Powyższe podkreśla fakt, iż otrzymane Dofinansowanie nie powinno być traktowane jako
    konsekwencja wykonania świadczenia, a jedynie zwrot poniesionych kosztów.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania z zastrzeżeniem ust. 2-5,
    art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca chce podkreślić, iż opodatkowanie dotacji
    stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie dotacje będą
    zwiększać obrót, a w konsekwencji będą stanowić element podstawy opodatkowania VAT,
    a jedynie takie, które są dotacjami związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów, czy
    ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia
    ścisła prowadzi do wniosku, że tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji
    podlegają opodatkowaniu. Tym samym, inne dotacje nie wchodzą do podstawy
    opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT. Istotnym więc dla

    prawidłowej wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i określenia podstawy opodatkowania
    jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja bezpośrednio związana z ceną”.
    Należy wskazać, że jeżeli uzyskana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny
    związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o
    konkretną kwotę), podlega VAT. Natomiast, jeśli związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub świadczeniem usług, wówczas można – i należy – potraktować ją
    jako płatność niepodlegającą VAT.
    W sytuacji, w której podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu VAT, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub
    świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, iż otrzymywane w przyszłości środki finansowe od NCBiR będą
    przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów realizacji Projektów, należy uznać, że w
    przedmiotowej sprawie nie wystąpi bezpośredni związek Dofinansowania z ceną, a tym
    bardziej z ceną za jakąkolwiek świadczoną usługę czy dostawę towarów ze strony
    Wnioskodawcy na rzecz NCBiR. Dofinansowanie stanowić będzie bowiem swego rodzaju
    refundację ponoszonych przez Instytut oraz Współwykonawców kosztów i to tylko
    kosztów kwalifikowanych. To dzięki Dofinansowaniu Instytut ma zapewnione pokrycie
    znaczącej części kosztów (...) odnoszących się do całokształtu prowadzonych w ramach
    realizowanego Projektu prac B+R. Cele realizowane w ramach Projektów będą miały
    umożliwić wykorzystanie wypracowanych efektów w działalności gospodarczej Instytutu,
    Konsorcjantów oraz A. S.A., którzy swój interes gospodarczy widzą w możliwości
    późniejszego wykorzystania tych efektów.
    Otrzymane Dofinansowanie będzie mogło być związane z przyszłymi dostawami towarów
    bądź usług realizowanymi przez Instytut, Współwykonawców oraz A. S.A., a związek ten
    będzie miał charakter pośredni, gdyż na moment otrzymania Dofinansowania nie będzie
    istniała konkretna dostawa lub usługa bezpośrednio powiązana z otrzymanymi środkami
    finansowymi, a wyniki prac B+R mogą się okazać nieefektywne z ekonomicznego punktu
    widzenia i nie nadawać się do ich dalszego komercyjnego wykorzystania. Co więcej,
    Dofinansowanie przekazane przez NCBiR nie będzie miało wpływu na cenę jaką A. S.A.
    przekaże Wnioskodawcy z tytułu wykonania czynności – Wynagrodzenie pomiędzy A. S.A. i
    Instytutem ustalane jest odrębnie i nie jest uzależnione od decyzji NCBiR.
    Wnioskodawca chce również zwrócić uwagę na fakt, iż nawet jeśli Dofinansowanie
    zostanie przez organ podatkowy uznane za dotację, która w ocenie organu wpływałaby na
    ostateczną cenę świadczenia, to nie może to być decydującym elementem dla uznania, że
    będzie ona zwiększać podstawę opodatkowania. Do uznania dotacji za zwiększającą
    podstawę opodatkowania konieczne jest stwierdzenie, że dokonywana jest w celu
    sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej (dostawy towarów lub świadczenia
    usług). Opodatkowanie dotacji następować powinno tylko w stosunku do takich dotacji,
    które odpowiadają całości lub części wynagrodzenia z tytułu takiej czynności. Dotacja
    powinna być związana także z konkretną, oznaczoną dostawą albo usługą. W analizowanej
    sprawie nie sposób zidentyfikować jakiegokolwiek świadczenia opodatkowanego VAT
    wykonywanego przez Instytut. W konsekwencji wykluczone jest uznanie, że otrzymane
    Dofinansowanie stanowi całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub
    świadczenie usług.
    Otrzymane Dofinansowanie nie będzie zatem stanowić obrotu, gdyż nie będzie powiązane
    bezpośrednio z ceną stanowiącą element wynagrodzenia na poczet jakiejkolwiek usługi

    bądź dostawy towaru, lecz przeznaczone będzie w całości na refundację kosztów
    kwalifikowanych Projektów i będzie miało jedynie charakter zakupowy.
    Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, iż w zakresie okoliczności opisanych w stanie
    faktycznym niniejszego wniosku, kwota Dofinansowania otrzymanego w przyszłości od
    NCBiR przez Instytut jako lidera konsorcjum nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT. W
    przedstawionym opisie sprawy brak jest elementów typowych dla rozpoznania
    świadczenia jako usług za wynagrodzeniem w rozumieniu ustawy o VAT, jak i elementów
    dotacji bezpośrednio związanej z ceną. Otrzymywane Dofinansowanie zatem nie będzie
    stanowić ani obrotu podlegającego opodatkowaniu VAT, ani wynagrodzenia za
    jakąkolwiek usługę świadczoną na rzecz NCBiR, przez co Instytut nie będzie zobowiązany
    do określenia podstawy opodatkowania na gruncie ustawy o VAT.
    Wnioskodawca zwraca dodatkowo uwagę, że zaprezentowane powyżej stanowisko
    znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych oraz linii
    interpretacyjnej organów podatkowych. Przykładowo w:
        wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2022 r., sygn. I FSK 2498
        /21: „Z powyższego opisu wynika zatem, że w przypadku takim, jak w rozpoznanej
        sprawie, mamy do czynienia z dotacją niedającą się powiązać z konkretnymi
        czynnościami Instytutu na rzecz poszczególnych uczestników projektu,
        podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z przedstawionego
        stanu faktycznego wynika bowiem, że otrzymana dotacja pokrywająca koszty
        poniesione na realizację projektu, nie ma związku ze sprzedażą, nie jest
        przyznawana jako dopłata do ceny usług, a przeznaczona jest na pokrycie kosztów
        poniesionych w ramach realizowanego projektu. Oznacza to, że w opisanej sytuacji
        występuje dofinansowanie (dotacja) o charakterze zakupowym, a nie
        dofinansowanie (dotacja) mające na celu sfinansowanie ceny sprzedaży.
        Otrzymana dotacja nie ma zatem wpływu na cenę świadczonych usług, co oznacza,
        że nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u., a tym
        samym nie podlega opodatkowaniu jako czynność niewymieniona w art. 5 ust. 1
        pkt 1 u.p.t.u. Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się
        bowiem – o czym była już mowa wyżej – tylko o takie dotacje, które w sposób
        bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem
        usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje (jak ma to miejsce w
        niniejszej sprawie) dofinansowanie ogólne, na pokrycie kosztów realizacji projektu,
        nie podlega opodatkowaniu”,
        wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 listopada
        2018 r., sygn. I SA/Gd 958/18, w którym WSA stwierdził, że: „W przedstawionym
        przez wnioskodawcę stanie faktycznym sprawy oraz w świetle powyższych
        wywodów uznać należy, iż dofinansowanie przekazane przez NCBiR ma za zadanie
        sfinansować prowadzone przez lidera i członków konsorcjum prace rozwojowe i
        badania naukowe na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Tym samym
        dofinansowanie pokrywa koszty lub ich część, z nimi związane. Nie stanowi ono
        dotacji, subwencji ani innej dopłaty o podobnym charakterze mającej bezpośredni
        wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
        (...) Tym samym stwierdzić należy, że otrzymana dotacja na realizację projektu

        badawczo-rozwojowego pochodząca ze środków Narodowego Centrum Badań i
        Rozwoju nie będzie stanowiła podstawy opodatkowania podatkiem VAT w
        rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, ani nie będzie wynagrodzeniem za
        świadczoną na rzecz Centrum usługę. Powyższe sprawia, iż dokonana przez organ
        interpretacyjny ocena, prowadząca do wniosku, że kwota dofinasowania będzie
        wchodziła do podstawy opodatkowania, nie może zostać uznana za prawidłową”,
        wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 stycznia 2017 r. sygn.
        I SA/Łd 938/16, w którym WSA stwierdził, że: „Deklarowany cel nie ma charakteru
        komercyjnego, służyć będzie realizacji zadań publicznych wynikających z regulacji
        prawnych, to przyznana dotacja nie będzie stanowiła dopłaty do ceny świadczonych
        usług, lecz zwrot poniesionych kosztów. Oznacza to, że przedmiotowa dotacja
        będzie miała charakter zakupowy. W konsekwencji, w związku z realizacją umowy
        uniwersytet nie otrzyma sfinansowanego dotacją wynagrodzenia za świadczone
        usługi w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, lecz refundację poniesionych
        kosztów (...). Z uwagi na przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy
        należy stwierdzić, że uniwersytet realizując zadania umowy wraz z innymi
        podmiotami wykonuje je otrzymując od Narodowego Centrum dotację, która nie
        stanowi obrotu, bowiem jest dotacją skierowaną na pokrycie kosztów zadania
        zawartego w umowie”,
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 maja
        2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.139.2020.10.ŻR, w której DKIS stwierdził, że: „W
        okolicznościach niniejszej sprawy, dofinansowanie przekazane przez NCBiR ma za
        zadanie sfinansować prowadzone przez lidera i członków konsorcjum prace
        rozwojowe i badania naukowe na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Tym
        samym dofinansowanie pokrywa koszty z nimi związane. Zatem dofinansowanie
        nie stanowi dotacji, subwencji ani innej dopłaty o podobnym charakterze mającej
        bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
        podatnika. Wobec tego, że właścicielem autorskich praw majątkowych powstałych
        w wyniku wykonania projektu, o którym mowa w stanie faktycznym
        przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jest Skarb
        Państwa, a przeniesienie autorskich praw majątkowych na rzecz Skarbu Państwa
        reprezentowanego przez Ministra Obrony Narodowej nastąpi nieodpłatnie, brak
        jest podstaw do stwierdzenia, iż dofinansowanie stanowi wynagrodzenie za
        świadczone usługi. O bezpośrednim związku dotacji z ceną można by mówić
        jedynie wtedy, gdyby Skarb Państwa nabywał, po określonej cenie, wyniki badań
        Państwa Spółki, lub/i płacił, określoną cenę, za samo prowadzenie tychże badań.
        Ponadto właścicielem autorskich praw majątkowych powstałych w wyniku
        wykonania projektu jest z mocy prawa Skarb Państwa. Nie można dopatrzeć się
        więc bezpośredniego związku dofinansowania z ceną świadczeń. Taki bezpośredni
        związek zachodziłby jedynie wówczas, gdyby cena, za jaką swoją usługę lub towar
        Państwa Spółka sprzedała nabywcy, zależała od kwoty dotacji. Zatem w
        analizowanym przypadku brak jest powiązania kwoty dofinansowania z

        ewentualnym, konkretnym wynikiem prac badawczych, które wskazywałoby na to,
        że dofinansowanie to stanowi dopłatę do ceny praw powstałych w toku prac
        badawczych, jako pokrycie części ich wartości lub rekompensatę z powodu
        obniżenia ceny. Zatem, otrzymana dotacja na realizację projektu badawczo-
        rozwojowego pochodząca ze środków NCBiR nie stanowi podstawy opodatkowania
        podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, ani nie jest
        wynagrodzeniem za świadczoną usługę”,
        Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22
        kwietnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.18.2022.2.MK, w której organ stwierdził,
        iż: „W konsekwencji otrzymane przez Państwa dofinansowanie z NCBiR na
        realizację badań przemysłowych i prac rozwojowych w ramach realizacji Projektu
        nie będzie miało wpływu na wysokość otrzymanego wynagrodzenia z tytułu
        ewentualnej sprzedaży praw do wyników Projektu lub udzielania licencji na
        korzystanie z praw do wyników ponieważ wynagrodzenie to zostanie ustalone na
        poziomie cen rynkowych. W okolicznościach przedmiotowej sprawy otrzymywana z
        Narodowego Centrum Badań i Rozwoju dotacja nie jest dokonywana w celu
        sfinansowania konkretnej oznaczonej czynności opodatkowanej (tj. dopłaty do ceny
        sprzedaży praw lub udzielania licencji). Dofinansowanie z Narodowego Centrum
        Badań i Rozwoju to środki niestanowiące refundacji całości lub części ceny, tym
        samym nie powinny być one zaliczane do podstawy opodatkowania. Otrzymana
        przez Państwa kwota dofinasowania od NCBiR za pośrednictwem Lidera
        Konsorcjum w związku z realizacją projektu nie podlega opodatkowaniu podatkiem
        od towarów i usług”.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Powyższa regulacja wskazuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:
      a) wydatek został poniesiony przez podatnika VAT,
      b) towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        czynności opodatkowanych.
    Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady
    tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w
    jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są
    wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych VAT.
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego niezbędne jest zatem istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością

    gospodarczą. Ustawodawca jednak nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i
    usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby
    pozwoliło to podatnikowi na odliczenie VAT naliczonego. Przyjmuje się więc, że związek
    dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych
    towarów i usług z działalnością podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone
    wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich
    ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego VAT.
    Należy zauważyć, że ustawodawca formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek
    związku ze sprzedażą opodatkowaną, nie uzależnił prawa do odliczenia od związku
    zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że
    z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności gospodarczej.
    W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku
    naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia,
    nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności gospodarczej.
    Przez działalność gospodarczą – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – rozumie się wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Co istotne, ustawodawca nie uzależnił zatem faktu prowadzenia działalności gospodarczej
    od jej rezultatu. Oznacza to, że ma ona miejsce nawet wówczas, gdy nie przyniosła
    żadnych widocznych efektów finansowych. W szczególności pozwala to na uznanie, że
    prowadzenie działalności gospodarczej obejmuje także podjęcie czynności
    przygotowawczych do jej faktycznego uruchomienia (rozpoczęcia), czy też, jak ma to
    miejsce w przypadku Instytutu, do kreowania wiedzy i przeprowadzania badań
    naukowych celem późniejszego wykorzystania efektów naukowych w działalności
    opodatkowanej VAT.
    Instytut wskazuje, iż analizowany przepis jest ściśle związany z zasadą neutralności
    podatkowej wspólnotowego systemu VAT. Zasadza się ona na założeniu, że podatnik ma
    możliwość odliczenia podatku naliczonego zapłaconego w cenie nabytych towarów i usług
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nie będzie on stanowił dla podatnika
    ekonomicznego obciążenia. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób
    neutralność obciążeń podatkowych dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    Jak wskazał TSUE w wyroku z dnia z 6 października 2005 r., w sprawie C-204/03 Komisja
    Wspólnot Europejskich vs. Królestwo Hiszpanii, nie można wprowadzić do przepisów
    krajowych przepisów, które ograniczałyby możliwość odliczenia VAT od zakupów
    finansowanych subwencjami. Stwierdzić zatem należy, że niezależnie od źródła
    finansowania danego wydatku, podatek od towarów i usług może być od niego odliczony,
    jeśli dany zakup będzie związany z działalnością opodatkowaną. Z kolei w wyroku o sygn.
    C-74/08 w sprawie PARAT Automotive Cabrio Textiltetőket Gyártó Kft. v Adó- és Pénzügyi
    Ellenőrzési Hivatal, Hatósági Főosztály, Észak-magyarországi Kihelyezett Hatósági Osztály,

    TSUE orzekł, iż: „ujednoliconą podstawę wymiaru podatku należy interpretować w ten
    sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które w przypadku nabycia
    towarów subwencjonowanych z funduszy publicznych, dopuszcza odliczenie związanego z
    tym podatku od wartości dodanej jedynie do wysokości części nieobjętej subwencją”.
    W przedmiotowym stanie faktycznym Instytut, będący czynnym podatnikiem VAT, już w
    momencie nabycia towarów i usług dla celów realizacji Projektów posiada wiedzę, że będą
    one co najmniej pośrednio wykorzystane do działalności gospodarczej. Pracownicy
    Instytutu w trakcie prowadzenia przedsięwzięć w ramach Projektów nabędą wiedzę i
    doświadczenie, które wpłynie na ogólne funkcjonowanie Instytutu jako całości, tym
    samym pośrednio przyczyniając się do realizacji działalności gospodarczej i osiąganych w
    przyszłości przychodów, w tym świadczenia czynności opodatkowanych na gruncie ustawy
    o VAT.
    Dodatkowo, w ramach działalności statutowej wynikającej z ustawy (...), Instytut prowadzi
    badania i prace rozwojowe, które mają być przeznaczone na cele gospodarcze. Podobnie
    będzie w przypadku realizowanych Projektów – ich efekty docelowo powinny zostać
    skomercjalizowane.
    Wobec powyższego, Instytut stoi na stanowisku, iż ma prawo do pełnego odliczenia VAT
    naliczonego w związku z realizowanymi Projektami, co znajduje potwierdzenie w linii
    interpretacyjnej organów podatkowych. Przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20
        lutego 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.22.2019.1.IG, w której organ stwierdził, że:
        „Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
        przepisy prawa należy stwierdzić, że zostaną spełnione przesłanki, o których mowa
        w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
        Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wydatki
        ponoszone na realizację przedmiotowego Przedsięwzięcia będą wykorzystywane
        wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym,
        Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w ramach i na cele Projektu
        na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
        negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w ramach
        i na cele Projektu przysługuje Wnioskodawcy także w przypadku braku
        wykreowania lub sprzedaży wyników Projektu”,
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31
        października 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.502.2019.2.BS gdzie wskazano, że:
        „Zatem należy stwierdzić, że istnieje związek pomiędzy zakupami ponoszonymi
        przez Wnioskodawcę a przyszłą sprzedażą opodatkowaną, co oznacza, że
        Wnioskodawcy, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje prawo do odliczenia
        podatku naliczonego. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz
        obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że zostały spełnione
        przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do
        odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku
        od towarów i usług, a wydatki ponoszone na realizację przedmiotowego
        Przedsięwzięcia będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności

        opodatkowanych. Tym samym, Instytutowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług
        w ramach i na cele Projektu w przypadku sprzedaży wyników Projektu na rzecz
        Spółki na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
        negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w ramach
        i na cele Projektu przysługuje Wnioskodawcy także w przypadku braku
        wykreowania lub sprzedaży wyników Projektu na rzecz Spółki”.
    Finalnie warto też podkreślić, że Instytut wielokrotnie prowadził analogiczne projekty /
    badania, które finansowane były przez NCBiR lub NCBiR oraz podmiot trzeci. Aby
    zabezpieczyć prawidłowe rozliczanie otrzymywanych środków, Instytut w takich sprawach
    występował z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i otrzymywał pozytywne
    interpretacje organów podatkowych lub – w przypadku przeciwnego stanowiska organów
    – uchylające te interpretacje wyroki sądów administracyjnych. Tytułem przykładu
    wymienić można przykładowo:
        wydany na rzecz Instytutu wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r. (sygn. III
        SA/Wa 2961/18), w którym Sąd uzasadnił, że: „Przechodząc do rozstrzyganej
        sprawy, zdaniem Sądu organ błędnie dopatruje się bezpośredniego związku, w
        ustalonym przez orzecznictwo znaczeniu, pomiędzy wynikającym z umowy
        licencyjnej dokonanym (planowanym) świadczeniem – udzieleniem (...) praw do
        wyników Projektu w formie bezterminowej, nieodpłatnej i odpowiednio
        niewyłącznej lub otwartej licencji z prawem do sublicencji a otrzymanymi od NCBiR
        środkami finansowymi przeznaczonymi na pokrycie kosztów kwalifikowanych
        powstałych w związku z realizacją Projektu”,
        wydaną na rzecz Instytutu interpretację indywidulaną z dnia 31 października 2019
        r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.502.2019.2.BS), w której organ wskazał, iż: „W
        okolicznościach przedmiotowej sprawy otrzymywane z A. Dofinansowanie nie jest
        dokonywane w celu sfinansowania konkretnej oznaczonej czynności
        opodatkowanej (tj. dopłatą do ceny sprzedaży praw lub udzielania licencji).
        Dofinansowanie z A. to środki niestanowiące refundacji całości lub części ceny, tym
        samym nie powinny być one zaliczane do podstawy opodatkowania. Otrzymana
        kwota Dofinansowania transferowana przez Spółkę będącą liderem konsorcjum, od
        A. na rzecz Instytutu – w części jemu przynależnej nie będzie podlegała
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
      „(...) Instytutowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w ramach i na cele Projektu w
      przypadku sprzedaży wyników Projektu na rzecz Spółki na podstawie art. 86 ust. 1
      ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
      ustawy. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
      tytułu nabycia towarów i usług w ramach i na cele Projektu przysługuje Wnioskodawcy
      także w przypadku braku wykreowania lub sprzedaży wyników Projektu na rzecz
      Spółki”

    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 18 stycznia 2023 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-1.4012.637.2022.2.DP, w której uznałem Państwa stanowisko za:
        nieprawidłowe w zakresie braku opodatkowania Dofinansowań otrzymanych od
        NCBiR przez Instytut jako lidera konsorcjów
        prawidłowe w zakresie prawa do odliczania VAT naliczonego z faktur
        dokumentujących zakup towarów i usług, nabywanych w ramach realizacji
        Projektów.
    Interpretację doręczono Państwu 23 stycznia 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    20 lutego 2023 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o:
      1) uchylenie zaskarżonej interpretacji, na podstawie art. 146 § 1 PPSA
      2) orzeczenie na podstawie art. 200 PPSA zwrotu kosztów postępowania według norm
        przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 30 sierpnia 2023 r. sygn. akt
    III SA/Wa 749/23 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej
    stanowisko skarżącego za nieprawidłowe i oddalił skargę w pozostałej części.
    3 października 2023 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 września 2024 r. sygn. akt I FSK 2155/23
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 sierpnia 2023 r. sygn.
    akt III SA/Wa 749/23 stał się prawomocny 24 września 2024 r.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
    z 30 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 749/23 wraz z aktami sprawy wpłynął do mnie 27
    lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 931 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Pojęcie świadczenia usług ma bardzo
    szeroki zakres, ponieważ obejmuje nie tylko działanie podatnika, lecz również
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania
    czynności bądź sytuacji. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na
    względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w
    rozumieniu art. 7 ustawy.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.

    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Ponadto opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    Natomiast z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru
    lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne
    jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Powyższa regulacja jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 str. 1 ze zm.), który stanowi, że:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę

      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu.
    Zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy istotne jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”. W tym celu odwołać się należy do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroków w sprawach C-184/00 (Office
    des produits wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd.
    v. Commissioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).
    Trybunał w wyroku C-184/00 stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, że dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W orzeczeniu C-353/00 TSUE wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają VAT.

    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy kwota Dofinansowań otrzymanych od NCBiR
    przez Instytut jako lidera konsorcjów będzie podlegać opodatkowaniu na gruncie ustawy o
    VAT.
    Jak już wyżej wskazano, kryterium pozwalającym na wliczenie dotacji (dofinansowania) do
    podstawy opodatkowania jest jej udzielenie w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie podlegają natomiast
    opodatkowaniu dotacje do ceny zakupu (u nabywcy towaru lub usługi).
    Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wskazuje nadto na konieczność
    istnienia bezpośredniego związku pomiędzy dotacją a świadczeniem usług lub dostawą
    towarów. Subwencja powinna być przyznawana konkretnie podmiotowi
    subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określonego towaru lub wykonywał
    określoną usługę. Należy zbadać, czy cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca
    zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów
    lub świadczącemu usługi. Musi być możliwe zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego.
    Na uwagę zasługuje konieczność powiązania dotacji z dostawą konkretnego towaru lub
    usługi.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 30 sierpnia 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 749
    /23, zapadłym do analizowanej sprawy wskazał, że:
      (...) brak jest bezpośredniego związku, w utrwalonym przez orzecznictwo znaczeniu,
      pomiędzy wynikającym z umowy dokonanym (planowanym) świadczeniem —
      udzielenie (...) praw do wyników projektu w formie bezterminowej, nieodpłatnej i
      odpowiednio niewyłącznej lub otwartej licencji z prawem do sublicencji a
      otrzymanymi od NCBiR środkami finansowymi przeznaczonymi na pokrycie kosztów
      kwalifikowanych powstałych w związku z realizacją projektu. Wobec tego otrzymana
      dotacja na realizację projektu badawczo-rozwojowego, nie będzie stanowiła
      podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w rozumieniu art. 29a ust.
      1 ustawy o VAT.).

      (...) celem działania NCBiR nie jest finansowanie potencjalnych zakupów przez (...),
      lecz przede wszystkim finansowanie rozwoju innowacyjności przedsiębiorców.
      NCBiR jest bowiem agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia
      2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.), której
      zasadniczym celem jest pobudzanie inwestowania przedsiębiorców w działalność
      naukową w szczególności przez:
      1) współfinansowanie przedsięwzięć prowadzonych przez podmiot posiadający
        zdolność do zastosowania wyników projektu w praktyce;
      2) wspieranie pozyskiwania przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i
        4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        środków na działalność naukową pochodzących z innych źródeł niż budżet
        państwa (art. 29 ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o NCBiR).
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, treści zapadłych orzeczeń w sprawie oraz
    cytowanych przepisów prawa podatkowego i orzecznictwa TSUE prowadzi do
    stwierdzenia, że otrzymane przez Państwa Dofinansowania mają charakter dotacji
    zakupowej oraz wpływają na ponoszone przez Państwa koszty realizacji Projektów (koszty
    wytworzenia danego Projektu).
    Jak wynika z opisu sprawy mogą Państwo otrzymać środki na pokrycie wydatków
    kwalifikowanych nawet jeżeli nie dojdzie do wdrożenia danego Projektu, a więc
    przeniesienia na A. S.A. praw z tytułu licencji. Wysokość powyższych środków może być
    niższa i spełnione muszą być dodatkowe warunki, jednak ta okoliczność pokazuje, że
    dotacja z NCBiR nie jest bezpośrednio powiązana z udzieleniem licencji na rzecz A. S.A..
    W analizowanej sprawie nie mamy również do czynienia ze zmianą ceny towaru lub usługi
    w związku z udzielonymi Dofinansowaniami. Po pierwsze, jak wskazano wyżej, nie musi
    dojść do wytworzenia konkretnego efektu prac, a mogą Państwo otrzymać środki nawet
    jeśli nie dojdzie do wdrożenia Projektu. W związku z tym, nie jest też wiadomo, czy w ogóle
    dojdzie do przeniesienia prawa
    z licencji na A. S.A. na podstawie umowy z nim zawartej. Po drugie, jak wskazali Państwo w
    opisie zdarzenia przyszłego, ewentualna sprzedaż podmiotom trzecim, niebiorącym
    udziału w finansowaniu realizacji Projektu, praw do wyników badań przemysłowych i prac
    rozwojowych albo prac rozwojowych w celu wprowadzenia ich do działalności
    prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, jak i udzielenie licencji na korzystanie z
    przysługujących Państwu lub Konsorcjantowi praw do wyników badań przemysłowych i
    prac rozwojowych albo prac rozwojowych podmiotom trzecim niebiorącym udziału w
    finansowaniu realizacji Projektu zostanie dokonana po cenie rynkowej.
    Nie można również traktować otrzymanych dotacji jako zapłaty ze strony NCBiR na
    Państwa rzecz za wykonane prace, ponieważ z opisu sprawy wynika, że Państwo i
    Współwykonawcy Projektu nie są zobowiązani do świadczenia prac na jego rzecz a także
    NCBiR nie będzie dysponentem efektów tych prac. Nie można też traktować otrzymanych
    środków jako zapłaty od osoby trzeciej, skoro nie jest możliwe ustalenie czy dojdzie do
    wytworzenia utworów w rozumieniu właściwych przepisów i przeniesienia na inne
    podmioty praw własności intelektualnej. Brak jest tym samym możliwego do
    zidentyfikowania świadczenia wzajemnego, które by występowało jeśli dotacja
    stanowiłaby całość/część zapłaty
    Brak jest bezpośredniego związku, pomiędzy wynikającym z umowy planowanym
    świadczeniem — udzielenie A. S.A. praw do wyników projektu w formie bezterminowej,
    nieodpłatnej i odpowiednio niewyłącznej albo otwartej licencji z prawem do sublicencji a
    otrzymanymi od NCBiR środkami finansowymi przeznaczonymi na pokrycie kosztów
    kwalifikowanych powstałych w związku z realizacją Projektów.
    Oznacza to, że dotacje (Dofinansowania) mające charakter zakupowy, nie mają na celu
    sfinansowania ceny sprzedaży świadczonych przez Państwa usług. W konsekwencji nie

    otrzymają Państwo sfinansowanego otrzymaną dotacją wynagrodzenia za świadczone
    przez Państwa usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot poniesionych przez
    Państwa kosztów związanych z realizacją opisanych Projektów. Dotacje, czyli otrzymany
    zwrot poniesionych przez Państwa kosztów związanych z realizacją Projektów nie będzie
    stanowił czynności opodatkowanej VAT, ponieważ czynność ta nie została wymieniona w
    katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy. W
    świetle powyższego otrzymane dotacje, niemające wpływu na cenę towarów lub
    świadczonych usług, nie będą podlegały opodatkowaniu VAT.
    Zatem otrzymane Dofinansowania na sfinansowanie kosztów Projektów nie stanowią
    zapłaty za świadczone usługi. W rozpatrywanej sprawie nie zostały spełnione wszystkie
    przesłanki warunkujące uznanie wykonywanych przez Państwa w ramach Projektów
    czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. W efekcie otrzymane przez
    Państwa Dofinansowania nie będą podlegały opodatkowaniu.
    Kwoty Dofinansowań otrzymanych przez Państwa jako lidera konsorcjów od NCBiR nie
    będą stanowiły więc podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 29a ust. 1 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    W pytaniu nr 2 sformułowali Państwo wątpliwości, czy przysługuje Państwu prawo do
    odliczania VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług, nabywanych
    w ramach realizacji Projektów, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1, z uwzględnieniem art.
    88 ustawy.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone
    warunki, tzn.:
        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Należy wskazać, że możliwość odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i
    fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości
    dodanej. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani
    pod względem zakresu przedmiotowego. TSUE zwracał uwagę, że właśnie zasada
    odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System
    odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT

    zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność
    gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest
    opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia, jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych
    w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście
    jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc
    przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się
    skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie
    przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania
    czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel,
    który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.
    Należy zatem stwierdzić, że każde nabycie towarów i usług przeznaczonych do czynności
    opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to,
    jakie faktycznie będą efekty tej działalności należy uznać za związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    W wyroku TSUE z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 Belgische Staat v. Ghent Coal
    Terminal N. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że system odliczeń podatku oznacza
    całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego
    (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od
    wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza bez względu na jej cel
    oraz rezultat, o ile sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
    W innych orzeczeniach podkreślano, że właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego
    zapewnia uzyskanie neutralności podatku. Podkreśla się przy tym, że prawo do odliczenia
    związane jest z nabyciem statusu podatnika i nabywaniem towarów
    i usług, w tym charakterze (tzn. dla celów prowadzenia działalności gospodarczej),
    niezależnie od tego, czy faktycznie towary i usługi zostały wykorzystane do działalności
    opodatkowanej.
    Zatem z orzecznictwa TSUE konsekwentnie wynika, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani pod
    względem zakresu przedmiotowego.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez
    niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Bez znaczenia dla odliczenia podatku naliczonego pozostaje źródło finansowania
    wydatków. Rolą prawa do odliczenia podatku jest bowiem uwolnienie podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą od finansowego ciężaru podatku. Liczy się jedynie
    obiektywny fakt przeznaczenia towarów i usług obciążonych podatkiem do działalności
    opodatkowanej. Takie wnioski wynikają także z orzecznictwa Trybunału, np. w wyroku z 6
    października 2005 r., w sprawie C-204/03 Komisja Wspólnot Europejskich vs. Królestwu

    Hiszpanii. TSUE jednoznacznie stwierdził, że nie można wprowadzić do przepisów
    krajowych przepisów, które ograniczałyby możliwość odliczenia VAT od zakupów
    finansowanych subwencjami. Stwierdzić zatem należy, że niezależnie od źródła
    finansowania danego wydatku, podatek od towarów i usług może być od niego odliczony,
    jeśli dany zakup będzie związany z działalnością opodatkowaną.
    Z kolei w wyroku w sprawie C-74/08 PARAT Automotive Cabrio, TSUE orzekł, iż:
      „Artykuł 17 ust. 2 i 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w
      sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do
      podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
      podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że stoi on na
      przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które w przypadku nabycia towarów
      subwencjonowanych z funduszy publicznych, dopuszcza odliczenie związanego z
      tym podatku od wartości dodanej jedynie do wysokości części nieobjętej subwencją”.
    Jak wynika z opisu sprawy są Państwo czynnym podatnikiem VAT.
    Już w momencie nabycia towarów i usług dla celów realizacji Projektów posiadają Państwo
    wiedzę, że będą one co najmniej pośrednio wykorzystane do działalności gospodarczej.
    Ponadto, w ramach działalności statutowej wynikającej z ustawy o instytutach
    badawczych, prowadzą Państwo badania i prace rozwojowe, które mają być przeznaczone
    na cele gospodarcze. Podobnie będzie w przypadku realizowanych Projektów – ich efekty
    docelowo powinny zostać skomercjalizowane. Podkreślili Państwo, że nie prowadzą badań
    podstawowych, wykonują jedynie czynności służące celom działalność gospodarczej z
    nastawieniem na skomercjalizowanie ewentualnie wykreowanych wyników.
    Ponieważ istnieje związek pomiędzy zakupami dokonywanymi przez Państwa w związku z
    realizacją Projektów a przyszłą sprzedażą opodatkowaną, spełnione są obie przesłanki
    umożliwiające odliczenie podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 1 ustawy.
    Zatem w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie Państwu przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur dokumentujących zakup
    towarów i usług, nabywanych w ramach realizacji Projektów. Prawo to będzie
    przysługiwało pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w
    art. 88 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.