Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-332/12-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-16
Teza: Do czynności sprzedaży działek dokonywanej w sferze prywatnej nie znajdą zastosowania unormowania ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działki; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dniu 10.04.2012 r. (data wpływu 16.04.2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za podatnika z tytułu sprzedaży nieruchomości niezabudowanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.04.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za podatnika z tytułu sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będący współwłaścicielem:

1.  nieruchomości opisanej w księdze wieczystej o numerze KW…prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. VI Wydział Ksiąg Wieczystych, położonej w obrębie J. gmina O., o powierzchni 0,5000 ha;
2.  nieruchomości opisanej w księdze wieczystej o numerze KW .. prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. VI Wydział Ksiąg Wieczystych, położonej w obrębie J. gmina O.,

zamierza zbyć na rzecz WR- SA) z siedzibą w B. swoje udziały w nieruchomościach opisanych w:

1.  księdze wieczystej o numerze KW… prowadzonej przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, położonej w obrębie J. gmina O., działkę o powierzchni 0,5000 ha nr ewidencyjny 98/15;
2.  część nieruchomości opisanej w księdze wieczystej o numerze KW.. prowadzonej przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, położonej w obrębie J. gmina O., działkę nr ewidencyjny 98/14 oraz działkę o planowanym nowym numerze ewidencyjnym 98/24 o łącznej powierzchni 0,5359 ha.

Wnioskodawca nabył w częściach przedmiotową nieruchomość w drodze spadku po zmarłym w dniu 05.03.1999 roku Andrzeju F.

Zbycie wyżej wymienionych nieruchomości nastąpi w drodze umowy kupna-sprzedaży w związku z czym wniosek składany jest w związku z jednym zdarzeniem przyszłym. Wymieniona wyżej nieruchomość objęta jest planem zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Nr 176/96 Rady Miejskiej w O. z dnia 22 sierpnia 1996 roku w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów rynku hurtowego w B. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 25 września 1996 roku. Plan przeznaczył te tereny pod budowę rynku hurtowego wraz z niezbędnymi do jego funkcjonowania obiektami gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej oraz gospodarki odpadami i komunikacji. Na chwilę obecną wszystkie ww. grunty użytkowane są jako grunty orne przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca prowadzi na nich gospodarstwo rolne. Grunty te nigdy nie były własnością WR SA ani też nie wchodziły w skład Rynku Hurtowego.

Część przedmiotowych nieruchomości na potrzeby niniejszej transakcji jest w trakcie procedury podziału w sposób wskazany na wstępie co ma umożliwić zakup przez WR. SA tylko części działki (tj. działki o planowanym nowym numerze ewidencyjnym 98/24). Wnioskodawca nie wyklucza zbycia pozostałej części nieruchomości, jednakże na chwilę obecną nie są prowadzone żadne kroki w kierunku jej zbycia. Nabycie ww. nieruchomości związane jest z realizacją przez WR. SA strategii racjonalizacji posiadanych gruntów w taki sposób aby wszystkie nieruchomości będące własnością WR SA znajdowały się w jednym organizacyjnie spójnym obrębie. Spółka na zakupionych nieruchomościach planuje w latach 2013-2015 budowę hali logistycznej dla wyrobów mięsnych i mleczarskich a także budowę budynku w którym umieszczone byłyby instytucje z związane z obsługą procesów dystrybucji artykułów rolno-spożywczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy powstanie obowiązek podatkowy w związku ze zbyciem przedmiotowej nieruchomości ?
2.  Jeśli powstanie obowiązek podatkowy to kto w tym przypadku będzie płatnikiem podatku VAT ?
3.  Czy ma zastosowanie zwolnienie z obowiązku podatkowego zastosowane na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT ?
4.  Czy wnioskodawca w opisanej sytuacji działa jako podatnik podatku VAT ?

Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowa czynność sprzedaży gruntu nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Mając na uwadze wyrok z dnia 29 października 2007 roku Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I FPS 3/07) należy przyjąć, że jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód to w świetle art. 4 ust. l i 2 VI Dyrektywy z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT. Faktem jest, że VI Dyrektywa zezwala Państwom Członkowskim na uznanie za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związane z działalnością gospodarcza, i że regulacje ustawy o VAT opcję tę realizują w końcowej części art. 15 ust. 2 poprzez odwołanie się do „czynności wykonanej jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy”, nie przesądza jednak, że tylko z tego powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT. Zarówno w brzmieniu art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy, jak i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT wynika bowiem wyraźnie, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika VAT jest ustalenie, że działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód.

Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowa czynność przeprowadzana będzie na własne potrzeby i nie będzie związana z prowadzeniem działalności handlowej (zarobkowej) a zatem nie może być uznana za działalność handlową. Artykuł 2 pkt 1 VI Dyrektywy wyraźnie wskazuje, że czynność opodatkowania w postaci dostawy towaru lub świadczenia usług ma miejsce wówczas, gdy w odniesieniu do tej właśnie czynności dany podmiot występuje w charakterze płatnika podatku VAT a więc podmiotu prowadzącego w określonym zakresie działalność gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie zdaniem wnioskodawcy, nie będzie on działać w przedmiotowej sprawie jako płatnik podatku od towarów i usług, nie działa również jako handlowiec zajmujący się zawodowo handlem nieruchomościami, przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta wcześniej z zamiarem prowadzenia w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży.

Zdaniem wnioskodawcy charakter wykonywanych czynności nie wykazuje chęci działania jako podatnika (handlowca, który nabył grunty w celu ich zbycia i chce oprócz tej sprzedaży kontynuować tego rodzaju działalność) czyli podmiotu prowadzącego w tym zakresie działalność profesjonalną, stałą i zorganizowaną, zatem zdaniem Wnioskodawcy ta sprzedaż nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177 poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z przepisu art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, iż własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Z kolei art. 198 ww. ustawy stanowi, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Zatem współwłasność nie jest instytucją samodzielną, stanowi odmianę własności i cechuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom, a każdy z nich może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Jeżeli podatnik dokonuje sprzedaży udziału stanowiącego jego własność, dokonuje przeniesienia prawa własności rzeczy, dochodzi do zmiany podmiotu tego prawa. Zatem sprzedaż udziału należy traktować w kategorii dostawy towarów.

Z opisu przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest współwłaścicielem dwóch nieruchomości, które otrzymał w spadku. Zainteresowany wskazał, że zamierza sprzedać jedną z działek w całości oraz część drugiej działki. W tym celu przeprowadzana jest procedura podziału drugiej działki. Powyższe nieruchomości objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny pod budowę rynku hurtowego wraz z niezbędnymi do jego funkcjonowania obiektami gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej oraz gospodarki odpadami i komunikacji. Obecnie Wnioskodawca użytkuje powyższe grunty jako grunty orne prowadząc na nich gospodarstwo rolne. W przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza również zbycia pozostałej części nieruchomości, jednakże na chwilę obecną nie podejmuje w tym kierunku żadnych działań.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisany stan sprawy wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy udziału w przedmiotowych działkach Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedaż nieruchomości gruntowej wykorzystywanej w działalności rolniczej, stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Ponadto, sprzedający dokonuje jednorazowej sprzedaży udziałów w 2 działkach niezabudowanych. Wyklucza to w sprawie częstotliwą sprzedaż, a więc i sprzedaż wielokrotną skutkującą uznaniem za działalność gospodarczą, a podmiot sprzedający za podatnika VAT (o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy). Zainteresowany nie dokonał także aktywnych działań, które mogłyby świadczyć o zamiarze profesjonalnego obrotu nieruchomościami, co stanowi o incydentalnej sprzedaży działek. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, zbywana nieruchomość stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy nabyty w drodze spadku. Zatem nie można również stwierdzić, że Wnioskodawca nabył ww. nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych. Skutkiem powyższego także i z tego względu transakcja sprzedaży opisanych we wniosku nieruchomości, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług zastosowania nie mają. Tym samym należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Z uwagi, iż w zakresie pytania Nr 4 uznano, że Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży wymienionych we wniosku gruntów, odstąpiono od udzielenia odpowiedzi na pytania Nr 1,2 i 3 wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.