Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1224/13-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-29
Teza: W zakresie stawki podatku VAT na świadczone usługi wynagradzane w formie honorarium: - reżysera, operatora kamery, wykonania zdjęć, scenografii do filmów fabularnych, reklamowych, seriali telewizyjnych; - udzielenia licencji na wykorzystanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowe terytorium; - reżysera i scenografa przy realizacji sztuk teatralnych nienagrywanych na żadnych nośnikach; - reżysera, scenografa oraz operatora obrazu przy realizacji sztuk teatralnych i eventów nagrywanych na różnych nośnikach.
Słowa kluczowe: film; honorarium; prawa-prawa autorskie; twórcy; usługi-usługi kulturalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2013 r. (data wpływu 15 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na świadczone usługi wynagradzane w formie honorarium:

*   reżysera, operatora kamery, wykonania zdjęć, scenografii do filmów fabularnych, reklamowych, seriali telewizyjnych;
*   udzielenia licencji na wykorzystanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowe terytorium;
*   reżysera i scenografa przy realizacji sztuk teatralnych nienagrywanych na żadnych nośnikach;
*   reżysera, scenografa oraz operatora obrazu przy realizacji sztuk teatralnych i eventów nagrywanych na różnych nośnikach **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2013 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na świadczone usługi reżysera, operatora kamery, wykonania zdjęć, scenografii do filmów fabularnych, reklamowych, seriali telewizyjnych, sztuk teatralnych, eventów wynagradzanych w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych oraz udzielenia licencji na wykorzystanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowe terytorium.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca ukończył Wydział Operatorski Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Zainteresowany wykonuje zawód scenografa, reżysera oraz operatora filmowego. Posiada duże doświadczenie scenografa, reżysera i operatora filmowego.

Od 1 stycznia 2013 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Główny przedmiot działalności Strony to działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznych (PKD 90.02.Z). Ponadto zajmuje się m.in. działalnością związaną z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych (PKD 59.11.Z), działalnością postprodukcyjną związaną z filmami nagraniami wideo i programami telewizyjnymi (PKD 59.12.Z) i innymi.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W ramach prowadzenia działalności gospodarczej świadczy usługi z zakresu reżyserii oraz wykonania zdjęć do filmów. Umowy z producentami (zleceniodawcami) zawierane są w imieniu Strony przez reprezentującego go pełnomocnika.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi do filmów reklamowych, fabularnych oraz seriali telewizyjnych. Umowy z producentami (zleceniodawcami) zawierane są w imieniu Strony przez reprezentującego go pełnomocnika.

W ramach umowy oznaczonej jako „umowa z reżyserem” Zainteresowany jest odpowiedzialny za całokształt filmu reklamowego. Tworzy koncepcje artystyczną, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a także adaptuje oraz przerabia tekst oryginalny.

W ramach umowy, oznaczonej jako „umowa z operatorem obrazu” Strona zobowiązuje się do wykonania zdjęć do filmu, uczestniczenia w dokumentacji, współpracy przy opracowywaniu shootingborad’u, kierowania pracą pozostałych współtwórców filmu, w szczególności: operatora kamery, asystenta operatora obrazu, mistrza oświetlenia i wózkarzy oraz inne działania zgodne z wymaganiami zleceniodawcy w ramach zawartej umowy. Jako operator obrazu zobowiązuje się przygotować artystycznie film według przedstawionego przez producenta scenariusza, wykonać powierzone zadania osobiście, według swej najlepszej wiedzy zawodowej, zgodnie ze scenariuszem i scenopisem.

Zgodnie z powyższymi umowami Wnioskodawca przenosi na producenta majątkowe prawa autorskie do dzieła, bez ograniczeń czasowych, z ograniczonym do obszaru Rzeczypospolitej Polskiej terytorium rozpowszechniania filmu. Po wykonaniu dzieła wystawia fakturę VAT swojemu pełnomocnikowi, obejmującą wynagrodzenie z tytułu wykonania dzieła i przeniesienia na producenta majątkowych praw autorskich, a następnie pełnomocnik Strony wystawia fakturę VAT za wykonanie przez niego dzieła z przekazaniem praw producentowi wraz z doliczoną swoją prowizją za pełnienie roli pełnomocnika. Za usługi wykonania reżyserii oraz zdjęć do filmu wraz z przeniesieniem praw autorskich Wnioskodawca wystawia fakturę VAT stosując 23% stawkę VAT.

Zdarzają się sytuacje, gdy prawa autorskie do filmu przeniesione na producenta w ramach „umowy z reżyserem” oraz „umowy z operatorem obrazu” były ograniczone czasowo i wygasły lub były ograniczone terytorialnie tylko do obszaru Rzeczpospolitej Polskiej, a producent decyduje się na emisję filmu w innych krajach. Wówczas do umowy podpisywany jest aneks na udzielenie licencji na wykorzystywanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowe terytorium. W tym przypadku Zainteresowany nie świadczy żadnej dodatkowej pracy, a jedynie udziela licencji do praw autorskich. W przypadku faktur VAT za samo udzielenie licencji do filmu stosuje stawkę VAT 8%, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 181 do ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z załącznikiem 3 poz. 181 stawką 8% opodatkowane są usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, bez względu na symbol PKWiU.

Przeniesienie wszelkich praw autorskich oraz praw do artystycznego wykonania, o których mowa w złożonym wniosku, ma miejsce na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Usługi wykonywania reżyserii oraz zdjęć wraz z przeniesieniem na producenta majątkowych praw autorskich do dzieła Strona opodatkowuje stawką 23%, natomiast samo przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich w przypadku rozszerzenia licencji na dodatkowy czas lub obszar opodatkowuje stawką 8%.

Zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 181 stawką 8% opodatkowane są usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania. W „umowie z reżyserem” oraz w „umowie z operatorem obrazu” wynagrodzenie jest określone łączną kwotą za świadczoną pracę i przeniesienie praw autorskich do dzieła, dlatego Strona uważała, że nie ma prawa do zastosowania obniżonej stawki VAT 8%, gdyż stawka ta dotyczy jedynie honorariów za samo udzielenie licencji, a nie może dotyczyć samej pracy przy filmie. W kontekście ostatnio przeczytanych interpretacji Wnioskodawca zaczął mieć wątpliwości, czy wykonywane przez niego usługi wykonywania zdjęć do filmu wraz z przekazaniem praw autorskich nie powinien w całości opodatkować stawką VAT 8%.

Dlatego Strona pragnie potwierdzić czy wykonywane usługi opodatkowuje właściwą stawką VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w przyszłości prawdopodobnie będzie świadczyć także usługi scenografa do filmów fabularnych, reklamowych i seriali telewizyjnych obejmujące oprawę filmu, na którą składają się dekoracje, kostiumy, rekwizyty, charakteryzacja postaci oraz oświetlenie wraz z przekazaniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich, a także obsługą sztuk teatralnych oraz eventów w powyższym zakresie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Wnioskodawca powinien opodatkować usługi reżysera oraz operatora kamery świadczone przez niego do filmu reklamowego wynagrodzone w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych?
2.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Strona powinna opodatkować udzielenie licencji na wykorzystanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowo terytorium wynagrodzone w formie honorarium?
3.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Strona powinna opodatkować usługi reżyserii oraz wykonania zdjęć do filmu fabularnego bądź serialu telewizyjnego wynagrodzone w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych?
4.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Strona powinna opodatkować usługi scenografa do filmu reklamowego, fabularnego bądź serialu telewizyjnego wynagrodzone w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych?
5.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Wnioskodawca powinien opodatkować usługi reżysera oraz scenografa świadczone przez niego przy realizacji sztuk teatralnych nie nagrywanych na wszelkich nośnikach wynagradzane w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych?
6.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Wnioskodawca powinien opodatkować usługi reżysera, scenografa oraz operatora obrazu świadczone przez niego przy realizacji sztuk teatralnych oraz eventów nagrywanych na wszelakich nośnikach i wynagradzanych w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. oprawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest utwór, czyli każdy przejaw działalności twórczej i indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Zgodnie z art. 8 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego są utwory audiowizualne, w tym filmowe. Prawo autorskie przysługuje twórcy. Natomiast współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie (art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1 upaipp).

Zgodnie z art. 69 tej ustawy, współtwórcami utworu audiowizualnego są osoby, które wniosły wkład twórczy w jego powstanie, a w szczególności: reżyser, operator obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego, twórca stworzonych dla utworu audiowizualnego utworów muzycznych lub słowno-muzycznych oraz twórca scenariusza.

Z treści wyżej wymienionych przepisów można wywieść, iż twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych Wnioskodawca spełnia podmiotowe przesłanki do uznania go za twórcę.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z zaś art. 146a pkt 2 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Według załącznika nr 3 poz. 181 stawką 8% opodatkowane są usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, bez względu na symbol PKWiU.

W ocenie Wnioskodawcy, jako twórca w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w przypadku umów na świadczenie usług w zakresie reżyserii oraz zdjęć do filmu reklamowego, wraz z przekazaniem na producenta praw do dzieła przysługuje mu obniżona stawka VAT w wysokości 8% na te usługi. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że honorarium określone jest jedną zbiorczą kwotą za dzieło i za prawa do tego dzieła.

Świadcząc usługi reżyserii filmu czy wykonywania zdjęć - tworząc dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, Strona działa w charakterze twórcy w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W konsekwencji powyższego, stawką właściwą dla opodatkowania usługi wykonania reżyserii czy zdjęć do filmu czy serialu będzie zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy - stawka 8%, a Wnioskodawca dotychczas nieprawidłowo stosował dla opodatkowania tych usług stawkę podstawową 23%.

Odnośnie drugiego pytania postawionego we wniosku, w przypadku samego udzielenia licencji producentowi na wykorzystanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowe terytorium wynagrodzone w formie honorarium, Strona także uważa, że zastosowanie znajdzie stawka VAT w wysokości 8%.

Opodatkowanie usług reżysera oraz operatora obrazu do filmu fabularnego bądź serialu telewizyjnego wynagrodzone w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, w ocenie Wnioskodawcy również korzysta z preferencyjnej stawki VAT 8% zgodnie z załącznikiem 3 poz. 181 ustawy o podatku od towarów i usług. Dotychczas Strona nieprawidłowo stosowała dla opodatkowania tych usług stawkę podstawową 23%.

Wprawdzie usługi świadczone przez twórców wymienione są również w art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o VAT jako usługi zwolnione z podatku VAT. Zgodnie z powołanym przepisem zwalnia się z podatku VAT usługi kulturalne świadczone przez (\`(...)\`) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Usługi związane z kulturą to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonującej w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym, filmowym).

Jednakże, zgodnie z art. 43 ust. 19 pkt 1 zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania między innymi do usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz art. 43 ust. 19 pkt 4 do usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach.

Niewątpliwie artystyczne wykonanie reżyserii czy zdjęć przez twórcę do filmu fabularnego czy serialu telewizyjnego mieści się w definicji usług kulturalnych wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o VAT, zatem kryterium przedmiotowe zwolnienia jest spełnione. Jednakże usługi wykonania zdjęć do serialu telewizyjnego czy filmu fabularnego w ocenie Strony są usługami związanymi z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach lub związanymi z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach i Wnioskodawca nie może zastosować stawki VAT zwolnionej. Dla tego rodzaju usług właściwa jest, w ocenie Zainteresowanego, stawka VAT w wysokości 8% na podstawie załącznika numer 3 poz. 181.

Opodatkowanie usług scenografa powinno się odbywać analogicznie do usług świadczonych przez reżysera czy operatora obrazu. Tak więc stworzenie dzieła w postaci scenografii do filmu reklamowego, fabularnego oraz serialu telewizyjnego wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy będzie opodatkowane stawką 8%.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, powyższe przedstawione we wniosku przypadki - pytania dotyczące świadczonych przez niego usług powinien opodatkować według stawki 8% na podstawie załącznika nr 3 poz. 181 ustawy o VAT. Świadcząc usługi reżyserii, wykonania zdjęć oraz scenografii czy to do filmu reklamowego, fabularnego czy serialu telewizyjnego, przenosząc jednocześnie autorskie prawa do wykonanego dzieła, Strona działa jako twórca w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, dlatego przysługuje jej w tym zakresie obniżona stawka VAT 8%.

W przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę usług reżysera oraz scenografa przy realizacji sztuk teatralnych wystawianych np. w teatrze nienagrywanych na wszelkich nośnikach - usługi te korzystają ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o VAT.

Natomiast zarówno usługi reżysera, scenografa czy operatora kamery świadczone przez Stronę przy realizacji sztuk teatralnych jak również przy obsłudze eventów nagrywanych na jakichkolwiek nośnikach podlegają opodatkowaniu 8% stawką VAT zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Wynika to z art. 43 ust. 19 pkt 1 i 4, gdzie zwolnienie o którym mowa w ust. 1 pkt 33b nie ma zastosowania do nagrań na wszelkich nośnikach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.), dalej Dyrektywa 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Na mocy art. 5a ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 2 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 181, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 3 ustawy, wykaz towarów i usług objętych tym załącznikiem nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego przedmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 19, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Polski ustawodawca zwalnia od podatku m.in. usługi kulturalne, świadczone przez grupę podmiotów, określoną w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a i lit. b ustawy. Warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być:

1.  podmiotem prawa publicznego, oznaczającym każdy podmiot:
    1.  ustanowiony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego;
    2.  posiadający osobowość prawną oraz
    3.  finansowany w przeważającej części przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego oraz inne podmioty prawa publicznego, albo taki, którego zarząd podlega nadzorowi ze strony tych podmiotów, albo taki, w którym ponad połowa członków organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego została wyznaczona przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty prawa publicznego, lub
2.  innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, lub
3.  podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,
4.  indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielanie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonanie utworów.

Jednocześnie, w analizowanej sprawie należy podkreślić, że ustawodawca wyłączył ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy usługi wymienione w cyt. wyżej art. 43 ust. 19 ustawy, tj. m.in. usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach; usługi związane z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach; działalność agencji informacyjnych; usługi wydawnicze.

Powyższe oznacza, że spełnienie warunków podmiotowych i przedmiotowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w sytuacji, gdy świadczona usługa jest jedną z tych objętych wyłączeniem, nie daje świadczącemu uprawnienia do zastosowania ww. zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W myśl ust. 2 ww. artykułu, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Z treści ww. przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W prawie autorskim mamy do czynienia z dwoma rodzajami praw: autorskimi prawami osobistymi oraz autorskimi prawami majątkowymi. Zasadą jest, że z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub – jeżeli z mocy ww. ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca, osoba, która je nabyła lub na rzecz której została ustanowiona licencja.

W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 ustawy o prawie autorskim, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

*   mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
*   stanowić przejaw działalności twórczej,
*   posiadać indywidualny charakter.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.

Twórcy, zgodnie z przepisem art. 16 ustawy o prawie autorskim przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem.

Drugi rodzaj praw autorskich – prawa majątkowe mogą przysługiwać w niektórych sytuacjach również osobom innym niż twórca utworu z mocy ustawy lub z mocy stosownej umowy cywilnoprawnej. Dotyczy to np. autorskich praw majątkowych pracodawcy, którego pracownik stworzył utwór.

Przepis art. 41 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy określa, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jako czynny podatnik podatku VAT, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi z zakresu reżyserii oraz wykonania zdjęć do filmów. Umowy z producentami (zleceniodawcami) zawierane są w imieniu Strony przez reprezentującego go pełnomocnika.

Wnioskodawca świadczy usługi do filmów reklamowych, fabularnych oraz seriali telewizyjnych. W ramach umowy oznaczonej jako „umowa z reżyserem” Zainteresowany jest odpowiedzialny za całokształt filmu reklamowego. Tworzy koncepcje artystyczną, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a także adaptuje oraz przerabia tekst oryginalny.

W ramach umowy, p.n. „umowa z operatorem obrazu” Strona zobowiązuje się do wykonania zdjęć do filmu, uczestniczenia w dokumentacji, współpracy przy opracowywaniu shootingborad’u, kierowania pracą pozostałych współtwórców filmu, w szczególności: operatora kamery, asystenta operatora obrazu, mistrza oświetlenia i wózkarzy oraz inne działania zgodne z wymaganiami zleceniodawcy w ramach zawartej umowy. Jako operator obrazu zobowiązuje się przygotować artystycznie film według przedstawionego przez producenta scenariusza, wykonać powierzone zadania osobiście, zgodnie ze scenariuszem i scenopisem.

Zgodnie z ww. umowami Wnioskodawca przenosi na producenta majątkowe prawa autorskie do dzieła, bez ograniczeń czasowych, z ograniczonym do obszaru Rzeczypospolitej Polskiej terytorium rozpowszechniania filmu. Po wykonaniu dzieła wystawia fakturę VAT swojemu pełnomocnikowi, obejmującą wynagrodzenie z tytułu wykonania dzieła i przeniesienia na producenta majątkowych praw autorskich. Za usługi wykonania reżyserii oraz zdjęć do filmu wraz z przeniesieniem praw autorskich Wnioskodawca wystawia fakturę VAT stosując 23% stawkę VAT.

W sytuacji, gdy prawa autorskie do filmu przeniesione na producenta w ramach „umowy z reżyserem” oraz „umowy z operatorem obrazu” były ograniczone czasowo i wygasły lub były ograniczone terytorialnie tylko do obszaru Rzeczpospolitej Polskiej, a producent decyduje się na emisję filmu w innych krajach, wówczas podpisywany jest aneks do umowy na udzielenie licencji na wykorzystywanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowe terytorium. W tym przypadku Zainteresowany jedynie udziela licencji do praw autorskich i za samo udzielenie licencji do filmu stosuje stawkę VAT 8%, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 181 do ustawy o podatku od towarów i usług. Przeniesienie wszelkich praw autorskich oraz praw do artystycznego wykonania, o których mowa w złożonym wniosku, ma miejsce na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Usługi wykonywania reżyserii oraz zdjęć wraz z przeniesieniem na producenta majątkowych praw autorskich do dzieła Strona opodatkowuje stawką 23%, natomiast samo przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich w przypadku rozszerzenia licencji na dodatkowy czas lub obszar opodatkowuje stawką 8%.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w przyszłości prawdopodobnie będzie świadczyć także usługi scenografa do filmów fabularnych, reklamowych i seriali telewizyjnych obejmujące oprawę filmu, na którą składają się dekoracje, kostiumy, rekwizyty, charakteryzacja postaci oraz oświetlenie wraz z przekazaniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich, a także obsługą sztuk teatralnych oraz eventów w powyższym zakresie.

Przedmiotem wątpliwości Strony jest czy stosuje (będzie stosować) prawidłową stawkę podatku VAT na usługi reżysera, operatora kamery, wykonania zdjęć, usługi scenografa świadczone do filmu reklamowego lub filmu fabularnego bądź serialu telewizyjnego wynagrodzone w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, a także udzielenie licencji na wykorzystanie praw autorskich na dodatkowy czas lub dodatkowe terytorium wynagrodzone w formie honorarium.

Ad. 1. i 3.

Na podstawie przytoczonych przepisów oraz opisu sprawy, w odniesieniu do usług reżysera, operatora kamery do filmu reklamowego oraz usług reżysera, wykonywania zdjęć do filmu fabularnego, bądź serialu, stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33a, gdyż nie spełnia definicji żadnego z podmiotów wymienionych w tym artykule. Wnioskodawca nie jest również uprawniony do zwolnienia ww. usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33b, gdyż usługi związane z produkcją filmów i nagrań na różnych nośnikach są wyłączone ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 19 ustawy.

Natomiast w odniesieniu do kwestii możliwości zastosowania stawki preferencyjnej do świadczenia usług opisanych we wniosku zarówno usług reżysera, operatora kamery oraz usług wykonywania zdjęć do filmu reklamowego jak również do filmu fabularnego bądź serialu należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawca, jak sam wskazuje, z tytułu realizacji przedmiotowego dzieła jest twórcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a świadczone usługi wynagradzane są w formie honorarium.

Zatem w kontekście powołanych przepisów prawa i opisu sprawy należy stwierdzić, że do usług reżysera, operatora kamery oraz polegających na wykonywaniu zdjęć do filmu reklamowego, fabularnego, serialu wynagradzanych w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, będzie miała zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%, wskazana w art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy oraz w zw. z poz. 181 załącznika nr 3 ustawy, gdyż Wnioskodawca z tyt. realizacji przedmiotowego dzieła jest twórcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i za świadczone usługi otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem nr 1 i 3 wniosku jest prawidłowe.

Ad. 2.

W odniesieniu do usług polegających wyłącznie na udzieleniu licencji na wykorzystanie praw autorskich do wykonanego przez Wnioskodawcę dzieła na dodatkowy okres czasu lub dodatkowe terytorium, należy wskazać, że również w tym przypadku nie będzie miało zastosowanie zwolnienia wymienionego w art. 43 ust. 1 pkt 33a z uwagi na brak spełnienia warunku podmiotowego oraz fakt, że sprzedawana licencja dotyczy utworów (dzieł) nagranych na różnych nośnikach. Jednakże świadczona na rzecz podmiotu trzeciego usługa polegająca na przeniesieniu praw autorskich do utworów, których twórcą jest Wnioskodawca, na podstawie umowy licencyjnej, w zamian za określone wynagrodzenie (honorarium) również korzysta z opodatkowania przy zastosowaniu 8% stawki podatku od towarów i usług obowiązującej na mocy art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 i poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Ad. 4.

Ponadto Strona będzie świadczyła usługi scenografa do filmu reklamowego, fabularnego lub serialu telewizyjnego wynagrodzone w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych. Usługa scenografii, na która składają się dekoracje, kostiumy, rekwizyty, charakteryzacja postaci oraz oświetlenie nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) z uwagi na niespełnienie warunku podmiotowego wymienionego w tym przepisie. Również nie będzie możliwości zastosowania do ww. usługi zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT wymienionego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b), gdyż wykonane przez Wnioskodawcę usługi zostaną nagrane na różnego rodzaju nośnikach, a tym samym w myśl art. 43 ust. 19 pkt 4 ustawy są wyłączone ze zwolnienia od podatku VAT. Ponieważ Strona za świadczone usługi scenografa jako twórca otrzyma wynagrodzenie w formie honorarium za wykonanie dzieła oraz przeniesie na zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe, a zatem do ww. wymienionych usług będzie miała zastosowania stawka podatku VAT w wysokości 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 i w związku z poz. 181 załącznika nr 3 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Ad. 5.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest opodatkowanie świadczonych usług reżysera i scenografa przy realizacji sztuk teatralnych nienagrywanych na żadnych nośnikach, za które to usługi Strona otrzyma wynagrodzenie w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych.

Podobnie jak wyżej należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie spełnia przesłanki podmiotowej wymienionej w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy, gdyż nie jest podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym wpisanym do rejestru instytucji kultury, więc nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tego przepisu.

W tym miejscu należy wskazać, że ustawa o VAT nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni.

W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.

W świetle powyższych rozważań, świadczone przez Wnioskodawcę usługi reżysera i scenografa przy tworzeniu sztuki teatralnej należy uznać za usługi kulturalne w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy. Zatem Wnioskodawca jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych za wykonane usługi reżysera i scenografa przy realizacji sztuk teatralnych stanowiących usługi kulturalne wynagradzane w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem praw autorskich w stosunku do tych usług, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Ad. 6.

Kolejnym zagadnieniem rozstrzyganym w niniejszej interpretacji jest opodatkowanie świadczonych przez Wnioskodawcę usług reżysera, scenografa oraz operatora obrazu przy realizacji sztuk teatralnych oraz eventów nagrywanych na wszelkich nośnikach i wynagradzanych w formie honorarium za wykonanie dzieła wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych.

Tut. Organ podobnie jak wyżej stwierdza, że Wnioskodawca nie spełnia przesłanki podmiotowej wymienionej w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy, gdyż nie jest podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym wpisanym do rejestru instytucji kultury, więc nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tego przepisu. Z kolei przepis art. 43 ust. 19 pkt 4 ustawy wyłącza ze zwolnienia od VAT usługi kulturalne wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w tym również świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeśli dotyczą usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach. Zatem Wnioskodawca w odniesieniu do ww. usług nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Jednakże świadczone usługi reżysera, scenografa oraz operatora obrazu przy realizacji sztuk teatralnych oraz eventów przez Wnioskodawcę jako twórcę, w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagrodzone w formie honorarium za wykonanie dzieła oraz przeniesie na zleceniodawcę autorskich praw majątkowych będą podlegały opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 i w związku z poz. 181 załącznika nr 3 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.