Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.395.2023.2.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-10-26
Teza: W zakresie ustalenia, czy Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, za 2022 r. oraz lata kolejne.
Słowa kluczowe: koszt; przychód; targi; ulga; zwiększenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18eb-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18eb-ust. 7

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe
=====================================================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, w a części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

17 lipca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lipca 2023 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, za 2022 r. oraz lata kolejne.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 18 września 2023 r., które wpłynęło do organu 21 września 2023 r.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) to spółka specjalizująca się w projektowaniu, produkcji i instalacji innowacyjnych rozwiązań dla (…). Spółka wyposaża (…) (dalej: „Klienci”) w sprzęt (…).

Spółka jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587, ze zm., dalej: „Ustawa CIT”). Spółka uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmuje działania ukierunkowane na tworzenie nowych, ulepszonych oraz innowacyjnych na skalę przedsiębiorstwa - a często również kraju/świata – (…) (dalej: „Produkty”). Spółka przewiduje, że w każdym roku będzie osiągała wzrost sprzedaży produktów względem roku poprzedniego. Wytwarzane przez Spółkę produkty są zbywane do podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT.

Wnioskodawca jest również właścicielem i twórcą oprogramowania komputerowego (…), o nazwie X, oferującym pełną integrację urządzeń (…) (\`(...)\`). Oprogramowanie zostało zaprojektowane z myślą o usprawnieniu pracy, poprawie ergonomii oraz bezpieczeństwa na bloku operacyjnym. Oprogramowanie opracowane przez Spółkę przyczynia się do rozwoju medycyny, m.in. poprzez umożliwienie wielu osobom, które nie są obecne fizycznie na sali operacyjnej, do oglądania na żywo przebiegu operacji. Co więcej, możliwe jest zdalne angażowanie lekarzy z całego świata podczas wykonywania operacji.

Spółka w ramach prowadzonej działalności ponosi i zamierza ponosić wydatki celem uzyskania wzrostu przychodów ze sprzedaży produktów znajdujących się w jej ofercie sprzedażowej (dalej: „Wydatki Na Wzrost Przychodów”).

Spółka poszerza swoją ofertę sprzedażową poprzez opracowywanie i sprzedaż produktów, które dotychczas nie były dostępne w jej ofercie lub poprzez sprzedaż produktów nowym klientom. Produkty, w związku z którymi Spółka ponosi Wydatki Na Wzrost Przychodów, są wytwarzane przez Wnioskodawcę. Nowo wytwarzane przez Spółkę produkty mogą różnić się od dotychczas wytwarzanych produktów: właściwościami technicznymi i materiałowymi, obsługą, integracją z poszczególnymi sprzętami.

Poniżej szczegółowy opis Wydatków Na Wzrost Przychodów.

Uczestnictwo w targach

Spółka uczestniczy/będzie uczestniczyła w międzynarodowych targach sprzedażowych, m. in. takich jak (…).

Targi (…) to największe (…) i jedne z najbardziej znaczących na świecie targów wyposażenia i aparatury medycznej. Targi gromadzą kilkadziesiąt tysięcy profesjonalistów z branży opieki zdrowotnej oraz ponad 3.500 wystawców z całego świata. W ramach targów (…) Wnioskodawca na swoich stoiskach (…).

W celu uczestnictwa w targach, Wnioskodawca ponosi wydatki na udostępnienie stoiska, na którym organizuje wystawę oferowanych produktów. Na stoisku prezentowana jest cała oferta handlowa Spółki. Wnioskodawca zaopatruje stanowisko w materiały reklamowe: katalogi informacyjne, ulotki produktowe, roll-upy, standy itp. W targach biorą udział pracownicy Spółki, odpowiedzialni za sprzedaż oraz rozwój produktów.

Udział w międzynarodowych targach podyktowany jest licznymi względami rozwojowymi, takimi jak optymalne położenie geograficzne i biznesowe dla spotkań z klientami (prezentacja i promocja produktów dla grupy odbiorców potencjalnie generujących dla Spółki znaczne zyski), czy też zwiększenie obrotów Spółki ze sprzedaży produktów.

W związku z uczestnictwem w targach sprzedażowych na terenie Polski lub za granicą, Wnioskodawca ponosi wydatki na:

a) zorganizowanie stoiska, partycypację w kosztach zorganizowania imprezy, obsługę stoiska firmowego;

b) zakwaterowanie i wyżywienie pracowników Spółki w czasie targów;

c) przygotowanie materiałów reklamowych np. banery reklamujące produkty Spółki;

d) zakup powierzchni reklamowej w katalogu targowym lub innym miejscu wybranym przez organizatora targów;

e) przygotowanie materiałów reklamowych: katalogów, ulotek dotyczących produktów, rozkładówek cenowych;

f) zakup materiałów reklamowych np. długopisy, pendrive i smycze z logiem Spółki, które zostaną wykorzystane na targach;

g) wynajęcie powierzchni wystawienniczej;

h) wykonanie wystroju stoiska;

i) zaprojektowanie i stworzenie prototypu produktu, który będzie prezentowany na targach;

j) koszty transportu produktów, które będą prezentowane na targach (transport dokonywany jest drogą lotniczą lub morską);

k) bilety lotnicze dla pracowników Spółki, biorących udział w targach;

\- zwane dalej: „Kosztami Targów”.

Przygotowanie dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu lub złożenia oferty

Wnioskodawca opracowuje/będzie opracowywał materiały informacyjno-promocyjne oraz materiały sprzedażowe, które są niezbędnym elementem przystąpienia do przetargu lub złożenia oferty sprzedażowej. Materiały w postaci prezentacji PowerPoint z wizerunkiem produktów, cenami oraz opisem produktów są przygotowywane przez pracowników działu marketingu. Pracownicy działu marketingu projektują także materiały promocyjne i reklamowe (wspierające sprzedaż wyrobów Spółki): katalogi, oferty cenowe tzw. rozkładówki, które następnie zlecane są do druku na zewnątrz.

W związku z przygotowaniem dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu lub złożenia oferty Spółka ponosi wydatki na:

a) wynagrodzenie pracownika na stanowisku Specjalisty ds. zamówień publicznych, który jest odpowiedzialny za przygotowanie dokumentacji niezbędnej do przystąpienia przez Spółkę do przetargu;

\- zwane dalej: „Kosztami Ofertowymi”.

Działania promocyjno-informacyjne

Wnioskodawca posiada oraz będzie posiadać w przyszłości własną aktywną stronę internetową. Obsługą strony internetowej, aktualizacją oferty na stronie, wstawianiem nowych wiadomości oraz aktualności o nowych wyrobach zajmuje się zewnętrzny podmiot. Spółka prezentuje również swoją stronę internetową dla klientów obcojęzycznych.

Spółka bierze udział w konferencjach branżowych i technologicznych w ramach których wystawia miejsca warsztatowe pozwalające na prezentację nowych technologii zastosowanych w jej produktach. Takimi konferencjami są np. Ogólnopolski Zjazd Instrumentariuszek. Pracownicy Spółki przygotowują również artykuły publikowane w mediach branży medycznej.

Do promocji produktów, Wnioskodawca wykorzystuje również różnorodne platformy sprzedażowe kierowane do szpitali, dystrybutorów i placówek medycznych (np. (\`(...)\`)). Dzięki licznym formom reklamy w ramach platform sprzedażowych, możliwe jest zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów. Posiadanie konta sprzedawcy jest warunkiem do korzystania z funkcji platformy w zakresie reklamy.

Spółka korzysta również z formy reklamy ulotkowej, przesyła katalogi z produktami do szpitali, hurtowni oraz dystrybutorów.

Z okazji niedawno obchodzonego (\`(...)\`) istnienia Spółki przygotowano również materiał promujący markę, który został opublikowany na stronie internetowej Wnioskodawcy.

W celach promocyjnych Wnioskodawca posiada i rozwija oprogramowanie pozwalające wizualizować oraz prezentować wersję demonstracyjną danego rozwiązania produktowego. Umożliwia to szybką reakcję na zmiany w branży medycznej oraz wskazanie potencjalnemu klientowi rozwiązań Wnioskodawcy w zakresie integracji jego produktów ze sprzętem wykorzystywanym przez klienta.

W związku z powyższym, Spółka ponosi wydatki na:

a) wynagrodzenie podmiotu zewnętrznego za prowadzenie i aktualizację strony internetowej, m. in. o nowo wprowadzane wyroby do oferty, przygotowanie bannerów reklamowych na stronę internetową;

b) wstawienie i przygotowanie bannerów reklamowych na stronę internetową Spółki;

c) wynagrodzenie pracowników odpowiedzialnych za uczestnictwo w konferencjach;

d) wynagrodzenie pracowników odpowiedzialnych za przygotowanie artykułów publikowanych w mediach branżowych;

e) pozycjonowanie strony internetowej Spółki w wyszukiwarkach internetowych;

f) opłaty za dostęp do platform sprzedażowych;

g) przygotowanie i wydruk ulotek oraz katalogów, a następnie przesłanie ich do wybranych odbiorców;

h) przygotowanie i publikacja materiału promującego markę z okazji jej (\`(...)\`);

i) rozwój i utrzymanie oprogramowania umożliwiającego prezentację wersji demonstracyjnych produktów Spółki;

\- zwane dalej: „Kosztami Promocji”.

Przygotowanie dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów

Niektóre z nowowprowadzanych produktów Wnioskodawcy posiadają nowe znaki towarowe podlegające rejestracji. Ponadto, każdy wyrób medyczny Spółki podlega procedurze oceny zgodności wykonywanej przez jednostki notyfikowane i autoryzowane. W zakresie certyfikatów i norm dotyczących Produktów, Spółka współpracowała i współpracuje m.in. z takimi podmiotami jak: Instytut Techniki Budowlanej, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego, Polski Komitet Normalizacyjny, Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Metali Nieżelaznych.

W związku z opisanymi działaniami Spółka ponosi wydatki na:

a) usługi przygotowania stosownej dokumentacji;

b) usługi jednostki certyfikującej za wydanie certyfikatu zgodności;

c) zgłoszenie wyrobu medycznego do prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych;

d) aktualizację dotychczas wydanych certyfikatów;

\- zwane dalej: „Kosztami Dokumentacji”.

Mając na uwadze powyższe, na Wydatki Na Wzrost Przychodów składają się opisane powyżej:

1\. Koszty Targów;

2\. Koszty Ofertowe;

3\. Koszty Promocji;

4\. Koszty Dokumentacji.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że:

\- Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowiły/stanowią/będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT;

\- Wydatki Na Wzrost Przychodów poniesione przez Spółkę nie zostaną jej zwrócone w jakiejkolwiek formie, ani odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym;

\- w przypadku uznania stanowiska Spółki za prawidłowe, skorzysta ona z ulgi przewidzianej w treści przepisu art. 18eb ust. 1 Ustawy CIT. Przedmiotowa ulga zostanie rozliczona w ramach zeznania rocznego za 2022 r. oraz lata kolejne;

\- Ulga zostanie wykorzystana do wysokości dochodu uzyskanego przez Spółkę w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym;

\- rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym;

\- nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT.

W uzupełnieniu wniosku z 18 września 2023 r., wskazali Państwo, że:

1\. Materiały reklamowe posiadające oznaczenie w postaci logo Spółki w prosty sposób budują pozytywny wizerunek marki oraz występujących pod nią produktów. Materiały reklamowe takie jak długopisy, pendrive i smycze zwyczajnie przykuwają uwagę. Otrzymują je najczęściej osoby zainteresowane branżą, które następnie wykorzystując je np. w pracy mogą sobie przypomnieć o prezentowanym na targach produkcie i w konsekwencji dokonać zakupu produktów Spółki.

Indywidualny charakter materiałów reklamowych pozwala wyróżnić Spółkę oraz jej produkty na tle podmiotów opierających marketing jedynie na prostych ulotkach rozdawanych w czasie targów.

2\. Wskazane w Wniosku Koszty Dokumentacji związane z aktualizacją dotychczas wydanych certyfikatów dotyczą m.in. sytuacji, w której prototyp nowego produktu uzyskał certyfikację, ale w związku z dalszym jego rozwojem certyfikację taką należy uzupełnić oraz sytuacji, w której Spółka wprowadzając produkt na nowy rynek musi uzyskać nowe atesty.

3\. Jak zostało już przedstawione we Wniosku, w związku ze zorganizowaniem stoiska, partycypacją w kosztach zorganizowania imprezy, obsługą stoiska firmowego Spółka ponosi wydatki na:

a) zorganizowanie stoiska, partycypację w kosztach zorganizowania imprezy, obsługę stoiska firmowego;

b) zakwaterowanie i wyżywienie pracowników Spółki w czasie targów;

c) przygotowanie materiałów reklamowych np. banery reklamujące produkty Spółki;

d) zakup powierzchni reklamowej w katalogu targowym lub innym miejscu wybranym przez organizatora targów;

e) przygotowanie materiałów reklamowych: katalogów, ulotek dotyczących produktów, rozkładówek cenowych;

f) zakup materiałów reklamowych np. długopisy, pendrive i smycze z logiem Spółki, które zostaną wykorzystane na targach;

g) wynajęcie powierzchni wystawienniczej;

h) wykonanie wystroju stoiska;

i) zaprojektowanie i stworzenie prototypu produktu, który będzie prezentowany na targach;

j) koszty transportu produktów, które będą prezentowane na targach (transport dokonywany jest drogą lotniczą lub morską);

k) bilety lotnicze dla pracowników Spółki, biorących udział w targach.

4\. i 5.Przygotowanie materiałów reklamowych takich jak bannery, katalogi, bannery lub rozkładówek cenowych, mających za zadanie promować produkty Spółki wymaga poniesienia kosztu wykonania projektu graficznego a następnie produkcji takich materiałów przez wyspecjalizowaną agencję reklamową.

6\. W związku z wykonaniem stoiska prezentowanego na targach Spółka ponosi koszty wykonania projektu graficznego lub modelu 3D takiego stoiska. Następnie Spółka pokrywa wydatki związane ze zbudowaniem funkcjonalnego stoiska, które następnie zostanie przetransportowane i zaprezentowane na targach.

7\. W związku z zaprojektowaniem i stworzeniem prototypu produktu promowanego na targach Spółka ponosi wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników, nabyciem niezbędnych technologii lub materiałów oraz nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie oprzyrządowania do wytworzenia prototypu. Ponadto Spółka ponosi koszt badań funkcjonalnych prototypu przed wprowadzeniem go na rynek.

**Pytanie**

Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 Ustawy CIT, a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 Ustawy CIT, za 2022 r. oraz lata kolejne?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Przedstawione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 Ustawy CIT, a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 Ustawy CIT, za 2022 rok oraz lata kolejne.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 18eb ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.

Z kolei art. 18eb ust. 7 Ustawy CIT, stanowi:

Za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:

1) uczestnictwa w targach poniesione na:

a) organizację miejsca wystawowego,

b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,

c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;

2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;

3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;

4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;

5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.

Poniżej Wnioskodawca odniósł się do każdego rodzaju Wydatku Na Wzrost Przychodów.

Koszty Targów

Wskazane w art. 18eb ust. 7 Ustawy CIT, „koszty uczestnictwa w targach” należy rozumieć szeroko (w wypadku ich korespondowania z przypadkami wskazanymi w lit. a, b i c niniejszego punktu) z uwagi na brak jakichkolwiek ograniczeń wprowadzonych przez ustawodawcę, które zawężałby rozumienie zwrotu „kosztów uczestnictwa w targach”.

W związku z powyższym należy uznać, że wszystkie wskazane przez Wnioskodawcę Koszty Targów mieszczą się w przedmiotowym katalogu. Bowiem ze względu na konstrukcję przepisów należy uznać, że wystarczający jest jakikolwiek związek danego wydatku z kosztami wskazanymi w treści art. 18eb ust. 7 pkt 1 Ustawy CIT.

W przywołanym przepisie wskazano „koszty uczestnictwa w targach poniesione na organizację miejsca wystawowego”. Do tej kategorii kosztów należy zaliczyć wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę, które są związane z uczestnictwem w targach i zostały poniesione na organizację miejsca wystawowego. Jeśli zatem, wybrani przez Wnioskodawcę pracownicy są zaangażowani w organizację miejsca wystawowego, to wynagrodzenie tych pracowników za czas, który poświęcili na organizację miejsca wystawowego, kwalifikuje się do kosztów o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 lit. a Ustawy CIT.

W tym miejscu należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził definicji legalnej pojęcia „organizacja miejsca wystawowego”. Niezbędne jest zatem odniesienie się do słownikowego znaczenia. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „organizacja” oznacza:

\- sposób zorganizowania czegoś,

\- organizowanie czegoś.

Nie ulega wątpliwości, że do kategorii „kosztów uczestnictwa w targach poniesionych na organizację miejsca wystawowego” można zaliczyć wszystkie wydatki, które Spółka poniosła, aby móc zorganizować miejsce wystawowe. Należy wyraźnie podkreślić, że samo miejsce wystawowe bez pracownika Spółki nie miałoby żadnej wartości, ponieważ pracownik nie mógłby nawiązywać relacji z potencjalnymi klientami oraz prezentować produktów Spółki. Skoro zatem, dotarcie pracownika do miejsca odbywania się targów, a następnie udział w targach - nawet, jeśli transport odbywa się samochodem służbowym lub drogą lotniczą - jest związane z „organizacją miejsca wystawowego”, to wynagrodzenie pracownika za czas podróży oraz udział w targach, a także koszt transportu stanowią koszty uczestnictwa w targach poniesione na organizację miejsca wystawowego. Skoro zatem, przywołany przepis stanowi o „organizacji miejsca wystawowego”, a poprzez „organizację” należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś”, „organizowanie czegoś”, to wszystkie działania podjęte przez Spółkę w celu zorganizowania miejsca wystawowego na targach jak i również partycypacja w kosztach zorganizowania imprezy stanowią „organizację miejsca wystawowego”. W konsekwencji, wszystkie wydatki poniesione przez Spółkę na tego typu działania stanowią koszty uczestnictwa w targach poniesione na organizację miejsca wystawowego, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 lit. a Ustawy CIT.

Nawet w przypadku uznania, że niektóre z ponoszonych przez Spółkę Kosztów Targów nie kwalifikują się do objęcia art. 18eb ust. 7 pkt 1 Ustawy CIT, to w dalszym ciągu będą mogły stanowić one koszty działań promocyjno-informacyjnych, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 Ustawy CIT. Udział Spółki w targach niewątpliwie przyczynia się do jej rozpoznawalności, dlatego tego typu czynności stanowią działania promocyjno-informacyjne, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 Ustawy CIT.

Koszty Ofertowe

Wskazane w art. 18eb ust. 7 pkt 5 Ustawy CIT, „przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom” należy interpretować przez pryzmat znaczenia przywołanych zwrotów w języku powszechnym. Ustawodawca nie wprowadził żadnych dodatkowych warunków bądź ograniczeń w treści art. 18eb ust. 7 pkt 5 Ustawy CIT. Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do wypełnienia dyspozycji przedmiotowego przepisu jest poniesienie wydatku mającego jakikolwiek związek z przytoczoną kategorią kosztów.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że przedstawione w treści stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Koszty Ofertowe wypełniają dyspozycję przepisu art. 18eb ust. 7 pkt 5 Ustawy CIT. Nie sposób bowiem nie dostrzec związku pomiędzy przytoczonymi Kosztami Ofertowymi, a przygotowaniem dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, bądź w celu składania ofert innym podmiotom.

Zaangażowanie pracowników Spółki jest niezbędne do przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu oraz przygotowania dokumentacji w celu składania ofert innym podmiotom. Dlatego wynagrodzenie pracowników, za czas poświęcony na przygotowanie dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, bądź w celu składania ofert innym podmiotom, spełnia definicję kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 5 Ustawy CIT.

Koszty Promocji

Wskazane w art. 18eb ust. 7 pkt 2 Ustawy CIT, „koszty działań promocyjno-informacyjnych w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów” nie zostały ograniczone przez ustawodawcę żadnymi dodatkowymi warunkami. Możliwe jest zatem interpretowanie wymienionych rodzajów kosztów szeroko. Niezbędne jest jedynie, aby były to koszty działań promocyjno-informacyjnych dotyczące produktów. Spółka podkreśla, że wskazana lista jest katalogiem otwartym, a wymienienie przez ustawodawcę przykładowych rodzajów działań ma jedynie na celu podkreślenie, że tego typu działania spełniają przedmiotową definicję działań promocyjno-informacyjnych.

Prawo podatkowe nie zawiera definicji legalnej „działań promocyjno-informacyjnych”. Niezbędne jest zatem odniesienie się do językowego znaczenia tej definicji. Przez „działania promocyjno-informacyjne dotyczące produktów” należy rozumieć „działalność w zakresie promocji i informacji o produktach”. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „promocja” oznacza „działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań”. Z kolei „informacja” zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) to „to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś”.

Mając na uwadze powyższe słownikowe znaczenia pojęć „promocja” i „informacja” należy wskazać, że aby daną działalność można było uznać za działania promocyjno-informacyjne, niezbędne jest, aby była to działalność zmierzająca do zwiększenia popularności jakiegoś produktu i jednocześnie, aby była to działalność związana z komunikowaniem (informowaniem) o produktach. Opisane przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego działania, na które Spóła ponosi Koszty Promocji są niewątpliwie działaniami promocyjno-informacyjnymi. Należy podkreślić, że czynności te zmierzają do zwiększenia popularności produktów Spółki i jednocześnie stanowią komunikowanie (informowanie) o produktach Spółki.

Zarówno poprzez stronę internetową, bannery, udział w konferencjach, publikację artykułów w mediach branżowych, przedstawianie produktów na różnych platformach sprzedażowych, wersje demonstracyjne produktów Spółki oraz inne materiały promujące Spółkę zwiększają świadomość o jej produktach.

Koszty Dokumentacji

Zgodnie z art. 18eb ust. 7 pkt 4 Ustawy CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych. W przywołanym przepisie ustawodawca wskazał, jaka „w szczególności” dokumentacja może być zaliczana do tej kategorii. Niemniej jednak, przywołany przepis nie zawiera katalogu zamkniętego.

W konsekwencji, każdy rodzaj dokumentacji, który umożliwia sprzedaż produktów, będzie kwalifikował się do objęcia przywołanym przepisem. Mając na uwadze powyższe, ponoszone przez Spółkę Koszty Dokumentacji wymaganej przez prawo, będą stanowiły koszty, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 4 Ustawy CIT. Ponadto, Koszty Dokumentacji poniesione na każdy rodzaj certyfikacji, który może potencjalnie wpływać na pozytywną decyzję zakupową nabywcy będzie kwalifikował się do kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 4 Ustawy CIT. Zwłaszcza wynagrodzenia pracowników Spółki, za czas poświęcony na uzyskanie niezbędnej dokumentacji, będzie mogło być zaliczane do przedmiotowych kosztów.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie przedstawionego stanowiska. 

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców w ramach Polskiego Ładu jest ulga na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, czyli tzw. „ulga na ekspansję”. Celem ulgi jest zachęcenie przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania działalności nie tylko na rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.

Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga umożliwia odliczenie wydatków dwa razy – zarówno jako koszty uzyskania przychodów, jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).

Podatnik będzie mógł odliczyć wskazane poniżej koszty od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów (dokonano odliczenia):

\- zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub

\- osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub

\- osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2658 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) art. 18eb, który w ust. 1 stanowi, że:

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.

Według art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:

przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.

W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:

przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.

W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:

podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Stosownie do art. 18eb ust. 5 ustawy o CIT:

przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 18eb ust. 6 tej ustawy:

w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.

Według art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:

za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:

1) uczestnictwa w targach poniesione na:

a) organizację miejsca wystawowego,

b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,

c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;

2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;

3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;

4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;

5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.

Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT:

podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT:

koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Projektowana ulga skierowana jest do podatników, u których w następstwie poniesienia określonych wydatków (m.in. związanych z uczestnictwem w targach, na których prezentowane są produkty, działaniami promocyjnymi, a także przygotowaniem koniecznej dokumentacji), doszło do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów ze sprzedaży produktów.

Mogą oni odliczyć takie koszty od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi wykażą stosowny wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia tych przychodów (dokonano odliczenia).

Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej omawiany art. 18eb ustawy o CIT (druk 1532), proponowana ulga skierowana jest zarówno do przedsiębiorców osób fizycznych, jak i do osób prawnych. Zakłada odliczenie od podstawy opodatkowania wydatków, będących kosztami podatkowymi w rozumieniu ustawy, poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów (w tym nieoferowanych dotychczas przez podatnika do sprzedaży), jak również związanych z osiągnięciem takich przychodów w przypadku produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju (rynku zbytu).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, za 2022 r. oraz lata kolejne.

Punktem wyjścia do oceny Państwa stanowiska jest art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, zgodnie z którym za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:

1) uczestnictwa w targach poniesione na:

a) organizację miejsca wystawowego,

b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,

c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;

2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;

3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;

4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;

5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.

Należy wskazać, że katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty. Zatem, tylko te wydatki mogą być odliczone jako koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie ocena, czy dany wydatek mieszczący się w powyższym katalogu może być uznany za podlegający odliczeniu, powinna być dokonywana w każdym przypadku indywidualnie.

Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności opodatkowania, przepisy dotyczące ulg i preferencje w opodatkowaniu należy interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.

Podkreślenia wymaga, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów prawa nie mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm prawnych, niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16 czerwca 2021 r., III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., I GSK 2788/18, CBOSA). Odstąpienie przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione wyłącznie szczególnie ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości konstytucyjne. Na gruncie prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to jest z pominięciem woli „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów wykładni, może prowadzić do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności w stosowaniu prawa i do związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29 maja 2000 r., FPS 2/00, ONSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa 2000/10/37, POP 2001/5/131, M. Prawn. 2000/10/643).

Ulga zawarta w art. 18eb ustawy o CIT, stanowi odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest stanowisko sądownictwa, zgodnie z którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni przepisów dotyczących ulg i zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 94/14).

Odnosząc cyt. powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stwierdzić należy, że nie wszystkie koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży Spółki mieszczą się w katalogu kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT.

Należy zauważyć, że art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, uznaje za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów tylko koszty uczestnictwa w targach polegające na organizacji miejsca wystawowego, zakupie biletów lotniczych oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników. Zakres tego przepisu nie obejmuje innych kosztów oprócz tych, które zostały w nim wyraźnie wskazane. Zatem koszty nie wymienione wprost w przywołanej regulacji i przeznaczone na realizację działań mających pośredni związek z wydatkami w nim wymienionymi, nie podlegają/nie będą podlegać odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.

_Uczestnictwo w targach_

Mając na uwadze przedstawiony powyżej katalog wydatków/kosztów uprawniających do odliczenia (art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT) stwierdzić należy, że wymienione przez Wnioskodawcę następujące koszty (wg numeracji z wniosku):

b) zakwaterowanie i wyżywienie pracowników Spółki w czasie targów;

c) przygotowanie materiałów reklamowych np. banery reklamujące produkty Spółki;

d) zakup powierzchni reklamowej w katalogu targowym lub innym miejscu wybranym przez organizatora targów;

e) przygotowanie materiałów reklamowych: katalogów, ulotek dotyczących produktów, rozkładówek cenowych;

g) wynajęcie powierzchni wystawienniczej;

h) wykonanie wystroju stoiska;

j) koszty transportu produktów, które będą prezentowane na targach (transport dokonywany jest drogą lotniczą lub morską);

k) bilety lotnicze dla pracowników Spółki, biorących udział w targach;

mogą zostać zaliczone do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT.

Natomiast, koszty Wnioskodawcy, które nie uprawniają do odliczenia, to koszty ponoszone na (wg numeracji z wniosku):

f) zakup materiałów reklamowych np. długopisy, pendrive i smycze z logiem Spółki, które zostaną wykorzystane na targach.

Powyższe koszty nie uprawniają do skorzystania z odliczenia ponieważ, charakter powyższych wydatków nie wskazuje na promowanie konkretnego produktu lecz wpływa na budowanie całościowego wizerunku Spółki, zwiększa rozpoznawalność marki wśród potencjalnych kontrahentów.

Również koszty Wnioskodawcy, które nie uprawniają do odliczenia, to koszty ponoszone na (wg numeracji z wniosku):

i) zaprojektowanie i stworzenie prototypu produktu, który będzie prezentowany na targach.

Należy zauważyć, że art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, uznaje za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów tylko koszty uczestnictwa w targach polegające na organizacji miejsca wystawowego, zakupie biletów lotniczych oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników. Zakres tego przepisu nie obejmuje innych kosztów oprócz tych, które zostały w nim wyraźnie wskazane. Zatem, koszty nie wymienione wprost w przywołanej regulacji i przeznaczone na realizację działań mających pośredni związek z wydatkami w nim wymienionymi, nie podlegają/nie będą podlegać odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.

Zgodnie z przytoczonym powyżej art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów. Zauważyć należy, że użycie w powyższym przepisie sformułowania „w tym” wskazuje na przykładowe wyliczenie kosztów związanych z działaniami promocyjno-informacyjnymi. Przy czym podkreślenia wymaga, że w zawartych przykładach ustawodawca wskazał na działania, które w sposób bezpośredni służą promowaniu i informowaniu o produktach podatnika.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN https://sjp.pwn.pl/ promocja, to działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia. Natomiast reklama, to działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług, plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi. Natomiast pojęcie „reklama” wg „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu celowi. Z kolei, informacja zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) to to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś.

Z kolei, pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich podstawowej działalności gospodarczej.

Należy jeszcze raz podkreślić, że regulacje o charakterze ulg podatkowych, powinny być interpretowane wąsko, w myśl reguły interpretacyjnej exceptiones non sunt extendendae, zabraniającej rozszerzającej wykładni przepisów o charakterze wyjątkowym (a za takie należy uznać przepisy dotyczące ulg i zwolnień będące wyjątkami od zasady powszechności opodatkowania). Artykuł 18eb ust. 7 ustawy o CIT, zawiera katalog kosztów uzyskania przychodu objętych ulgą na ekspansję. Przywołane wyliczenie ma charakter zamknięty. Oznacza to, że kosztami uprawniającymi do skorzystania z ulgi na ekspansję są jedynie wydatki wyraźnie wskazane przez ustawodawcę w ramach przywołanych regulacji, a ich treść powinna być interpretowana ściśle.

Odnosząc się do wymienionych w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, kosztów uposażeń pracowniczych należy wyjaśnić, że wydatki na zakup biletów lotniczych dla pracowników oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia dla pracowników są jedynymi rodzajami kosztów pracowniczych, jakie mogą zostać odliczone w związku z zastosowaniem ulgi na ekspansję. Z uwagi na powyższe zakresem ulgi na ekspansję nie są objęte koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania generujące koszty, scharakteryzowane w ust. 2-5 art. 18eb ustawy o CIT.

Ponadto, w odniesieniu do pojęcia „pracownik” należy wskazać, że stosownie do treści art. 12 ust. 4 ustawy o PIT, za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy. Z kolei ustawa CIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „pracownik”. Z uwagi jednak na tożsamy kształt przepisów o uldze na ekspansję obowiązujący na gruncie obu ustaw o podatku dochodowym uzasadnione jest przyjęcie sposobu rozumienia pojęcia pracownik wynikającego z definicji zawartej w ustawie o PIT również do ustalenia zakresu wydatków kwalifikowanych, które mogą zostać odliczone w ramach ulgi przez podatnika podatku CIT.

W zakresie rozumienia wydatków zidentyfikowanych w treści katalogu z pkt 2-5 ust. 7 art. 18eb ustawy o CIT, należy wskazać, że wydatki spełniają wymogi uznania ich za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję wyłącznie w sytuacji, gdy zostały poniesione na rzecz kontrahenta zewnętrznego (wykonawcy kontraktowego) oraz w zakresie enumeratywnie wymienionym w tym przepisie, z czego wynika, że odliczeniu nie podlegają koszty przeznaczone na realizację działań mających pośredni związek z kosztami określonymi w analizowanym katalogu.

Podkreślić również należy, że dokonując analizy wydatków pod kątem zastosowania ulgi na ekspansję trzeba uwzględnić w procesie wykładni funkcje oraz cele, którym służyło stworzenie interpretowanej preferencji w podatkach dochodowych. W tym kontekście zasadnym jest wskazać, że wprowadzenie przedmiotowej ulgi miało prowadzić nie tylko do zmniejszenia obciążenia podatkowego przedsiębiorców korzystających z ulgi i tym samym poprawienia ich indywidualnego położenia. Przyczyny leżące u podstaw ustanowienia ulgi na ekspansję należy odczytywać w szerszym kontekście, czemu dał wyraz sam ustawodawca w treści uzasadnienia ustawy dającej początek niniejszej uldze. W części uzasadnienia poświęconego analizowanym przepisom wskazano, że zasadność wprowadzenia projektowanej ulgi należy odczytywać również w aspekcie społeczno-ekonomicznym. Poza walorem zachęty do rozszerzania skali działalności związanej ze sprzedażą produktów, proponowane rozwiązanie może stanowić dla przedsiębiorców niewątpliwe wsparcie w obecnej trudnej sytuacji ekonomicznej związanej (wywołanej) pandemią COVID – 19. Odwołanie się do celów leżących u podstaw wprowadzenia ulgi na ekspansję dowodzi, że przedmiotowa preferencja miała oddziaływać nie tylko jednostkowo na przedsiębiorców korzystających z ulgi, ale również powinna wywierać pozytywny wpływ na całość gospodarki. Zamierzony przez ustawodawcę, holistyczny efekt zostanie zrealizowany wyłącznie przy założeniu, że beneficjentami ulgi na ekspansję nie są jedynie podmioty korzystające z niej w swym rozliczeniu podatkowym, ale także ich kontrahenci, którzy świadcząc usługi bądź dostarczając towary, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2-5 ustawy o CIT, uzyskują w zamian środki na rozwój własnych przedsiębiorstw.

_Koszty ofertowe_

Mając na uwadze przedstawiony powyżej katalog wydatków/kosztów uprawniających do odliczenia (art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT) stwierdzić należy, że wymienione przez Wnioskodawcę koszty wynagrodzenia pracownika na stanowisku Specjalisty ds. zamówień publicznych, który jest odpowiedzialny za przygotowanie dokumentacji niezbędnej do przystąpienia przez Spółkę do przetargu, nie można zaliczyć do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 5 ustawy o CIT, jako koszty przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.

Należy zauważyć, że art. 18eb ust. 7 pkt 5 ustawy o CIT, uznaje za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów tylko koszty przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom. Zakres tego przepisu nie obejmuje innych kosztów oprócz tych, które zostały w nim wyraźnie wskazane.

Jak już wcześniej zostało wskazane, odnosząc się do wymienionych w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, kosztów uposażeń pracowniczych należy wyjaśnić, że wydatki na zakup biletów lotniczych dla pracowników oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia dla pracowników są jedynymi rodzajami kosztów pracowniczych, jakie mogą zostać odliczone w związku z zastosowaniem ulgi na ekspansję. Z uwagi na powyższe zakresem ulgi na ekspansję nie są objęte koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania generujące koszty, scharakteryzowane w ust. 2-5 art. 18eb ustawy o CIT.

Zatem, koszty nie wymienione wprost w przywołanej regulacji i przeznaczone na realizację działań mających pośredni związek z wydatkami w nim wymienionymi, nie podlegają/nie będą podlegać odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.

_Koszty Promocji_

Wskazać należy, że w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT ustawodawca, w ramach kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów wymienia także koszty poniesione na działania promocyjno-informacyjne.

Ustawodawca nie zdefiniował tego typu działań, lecz wskazał jedynie przykładowe rodzaje kosztów, które wchodzą w zakres wskazanego przepisu.

W związku z brakiem definicji ustawowej „działań promocyjno-informacyjnych”, posłużyć się należy definicją zawartą w słowniku języka polskiego. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, poprzez pojęcie „promocja” należy rozumieć m.in. „działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia”. Natomiast, poprzez pojęcie „informacja” rozumieć należy czynności związane z „udzielaniem informacji, wskazówek, podawaniem do wiadomości”. Tym samym, zgodnie z powyższymi definicjami, „działaniami promocyjno-informacyjnymi” będą działania, których zamiarem będzie zwiększenie popularności danego produktu oraz udzielanie w jego zakresie potrzebnych informacji.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że ponoszone przez Wnioskodawcę następujące koszty uprawniają go do odliczenia (wg numeracji z wniosku):

a) wynagrodzenia podmiotu zewnętrznego za prowadzenie i aktualizację strony internetowej, m.in. o nowo wprowadzane wyroby do oferty, przygotowanie bannerów reklamowych na stronę internetową;

b) wstawienia i przygotowania bannerów reklamowych na stronę internetową Spółki;

e) pozycjonowania strony internetowej Spółki w wyszukiwarkach internetowych;

f) opłaty za dostęp do platform sprzedażowych;

g) przygotowania i wydruku ulotek oraz katalogów, a następnie przesłanie ich do wybranych odbiorców;

i) rozwoju i utrzymania oprogramowania umożliwiającego prezentację wersji demonstracyjnych produktów Spółki;

jako koszty wymienione w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, tj. koszty działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów.

Natomiast, koszty Wnioskodawcy, które nie uprawniają do odliczenia to koszty ponoszone na (wg numeracji z wniosku):

c) wynagrodzenie pracowników odpowiedzialnych za uczestnictwo w konferencjach;

d) wynagrodzenie pracowników odpowiedzialnych za przygotowanie artykułów publikowanych w mediach branżowych;

h) przygotowanie i publikacja materiału promującego markę z okazji jej (\`(...)\`).

Jak już wcześniej zostało wskazane, odnosząc się do wymienionych w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, kosztów uposażeń pracowniczych należy wyjaśnić, że wydatki na zakup biletów lotniczych dla pracowników oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia dla pracowników są jedynymi rodzajami kosztów pracowniczych, jakie mogą zostać odliczone w związku z zastosowaniem ulgi na ekspansję. Z uwagi na powyższe zakresem ulgi na ekspansję nie są objęte koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania generujące koszty, scharakteryzowane w ust. 2-5 art. 18eb ustawy o CIT.

Odnosząc się do kosztów dotyczących przygotowania i publikacji materiału promującego markę z okazji jej (\`(...)\`), wskazać należy, że koszty te zostały poniesione w celu promocji marki, a nie w celu promowania konkretnych produktów Spółki.

_Koszty Dokumentacji_

Zdaniem Organu, ponoszone przez Wnioskodawcę następujące koszty:

a) usługi przygotowania stosownej dokumentacji;

b) usługi jednostki certyfikującej za wydanie certyfikatu zgodności;

c) zgłoszenie wyrobu medycznego do prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych;

d) aktualizację dotychczas wydanych certyfikatów;

może on zaliczyć do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy o CIT, jako koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych.

Wskazać należy, że Wnioskodawca ponosząc ww. koszty przygotowuje (gromadzi) dokumentację, która będzie mu pozwalać na sprzedaż poszczególnych produktów, co uzasadnia możliwość dokonania odliczenia ww. wydatków na podstawie powołanego przepisu.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie ustalenia, czy Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, za 2022 r. oraz lata kolejne, w części dotyczącej:

1\. Kosztów Targów w zakresie:

a) zakupu materiałów reklamowych np. długopisy, pendrive i smycze z logiem Spółki, które zostaną wykorzystane na targach oraz zaprojektowania i stworzenia prototypu produktu, który będzie prezentowany na targach – jest nieprawidłowe,

b) w pozostałym zakresie – jest prawidłowe,

2\. Kosztów Ofertowych – jest nieprawidłowe,

3\. Kosztów Promocji w zakresie:

a) wynagrodzenia pracowników odpowiedzialnych za uczestnictwo w konferencjach, wynagrodzenia pracowników odpowiedzialnych za przygotowanie artykułów publikowanych w mediach branżowych, przygotowanie i publikacja materiału promującego markę z okazji jej (\`(...)\`) – jest nieprawidłowe,

b) w pozostałym zakresie – jest prawidłowe,

4\. Kosztów Dokumentacji – jest prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Nadmienia się, że w części dotyczącej ustalenia, czy przedstawione Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, za 2022 r. oraz lata kolejne, w zakresie kosztów dotyczących zorganizowania stoiska, partycypację w kosztach zorganizowania imprezy, obsługę stoiska firmowego, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).