Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.312.2020.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-28
Teza: w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych z związku z realizacją inwestycji pn. „….”
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2020 r. (data wpływu 16 kwietnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych z związku z realizacją inwestycji pn. „….” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych z związku z realizacją inwestycji pn. „…”.

We przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Gminny Ośrodek Kultury i Sportu z/s w L.(dalej: Ośrodek) jest samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest Gmina (wiejska). Ośrodek jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora.

Celem działalności Ośrodka jest prowadzenie wielokierunkowych działań polegającym na rozpoznawaniu, rozbudzaniu i zaspakajaniu potrzeb i aspiracji kulturalnych, sportowych, turystycznych i rekreacyjnych lokalnej społeczności, tworzeniu i upowszechnianiu różnych dziedzin kultury, sportu oraz sztuki profesjonalnej i amatorskiej, upowszechnianie czytelnictwa i udostępnianie materiałów oraz informacji bibliotecznych. Źródłami przychodów Ośrodka są: dotacje z budżetu gminy, dotacje z budżetu państwa, przychody z wynajmu pomieszczeń, przychody za wyłączność handlu podczas imprez plenerowych, przychody z kiermaszu „Książka za 1zł”, dotacje z funduszy europejskich, odsetki bankowe z kapitalizacji.

Ośrodek nie jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: VAT), nie składa deklaracji VAT-7. Ośrodek jest podatnikiem, u którego wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł (art. 113, ust. 1 ustawy o VAT).

Ośrodek realizuje inwestycję pn. „…” (dalej: Operacja). Celem Operacji jest wzbogacenie oferty kulturalnej i stworzenie warunków do zaspokajania potrzeb kulturalnych mieszkańców Gminy dzięki przebudowie budynku poszkolnego na Centrum Kultury. Operacja jest realizowana ze środków pochodzących z budżetu Gminy – dotacja celowa oraz przy udziale dofinansowania w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Realizacja Operacji zakłada wykonanie robót budowlanych, instalacyjnych, montaż windy, montaż pompy ciepła. Powstaną nowe pomieszczenia tj. pracownia rękodzielnicza, sala muzyczna, sala multimedialna, pracownia animacji i edukacji kulturalnej, czytelnia internetowa, pomieszczenie socjalne, pracownia hobbystyczna.

Ośrodek poniesie wydatki za usługi budowlane, nadzór inwestorski. Będą one udokumentowane fakturami VAT z wykazanymi kwotami podatku naliczonego.

Zgodnie z planem działalności obiektu, w przebudowanym budynku odbywać się będzie 13 inicjatyw społecznych, powstaną dwa nowe miejsca pracy. Zajęcia (inicjatywy społeczne) będą nieodpłatne. Ośrodek nie będzie wynajmował pomieszczeń innym podmiotom czy osobom prywatnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Ośrodek ma możliwość odzyskania podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych z związku z realizacją Operacji?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ośrodek stoi na stanowisku, że nie ma i nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków. Opisana Operacja nie jest i nie będzie w przyszłości związana ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, zaś warunki odliczenia zostały wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy VAT. Drugą przesłanką za brakiem możliwości odliczenia podatku naliczonego jest fakt, że Ośrodek nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie składa deklaracji VAT-7, zatem zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy VAT nie ma zastosowania obniżenie kwoty lub zwrot podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy – w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Status podatnika VAT czynnego nabywany jest gdy zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy, Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym zarejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego” i na wniosek podatnika potwierdzi to zarejestrowanie.

Zaś w myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000,00 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje inwestycję pn. „…”. Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest Gmina (wiejska). Ośrodek jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące tego, czy ośrodek ma możliwość odzyskania podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych z związku z realizacją ww. inwestycji.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz okoliczności faktyczne wynikające z treści wniosku stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT nie zostaną spełnione. Realizowany projekt nie jest związany z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, gdyż jak sam wskazał jest podatnikiem, u którego wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT). W świetle powyższego nie spełnia pozytywnych przesłanek o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy warunkujących prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Mając na uwadze uregulowania wynikające z art. 86 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 4 ustawy, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu polegającego na przebudowie budynku poszkolnego na Centrum Kultury. Wobec tego Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie również przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 714). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełniał tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w związku z realizacją ww. inwestycji.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy wskazać, że w myśl art. 14b § 3 cyt. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W świetle powyższego tut. organ zaznacza, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile zaistniałe zdarzenie przyszłe pokrywa się z opisem sprawy podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, w szczególności konieczności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.