Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-448/11-2/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-06-20
Teza: Prawidłowego rozpoznania transakcji przemieszczenia towarów do magazynu w Wielkiej Brytanii i obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; obowiązek-obowiązek podatkowy; towar-przemieszczanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Podatnika, przedstawione we wniosku z dnia 11.03.2011 r. (data wpływu 21.03.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego rozpoznania transakcji przemieszczenia towarów do magazynu w Wielkiej Brytanii i obowiązku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.03.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego rozpoznania transakcji przemieszczenia towarów do magazynu w Wielkiej Brytanii i obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT i posiada numer nadany dla celów dokonania transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje dostaw towarów na rzecz brytyjskiego kontrahenta (odbiorca — znana sieć sklepów wielkopowierzchniowych) będącego podatnikiem od wartości dodanej na terytorium Wielkiej Brytanii, posiadającego numer identyfikacyjny nadany dla celów dokonania transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W ramach transakcji handlowych Spółka dokonuje przemieszczenia towarów z terytorium Polski do magazynu położonego na terytorium Wielkiej Brytanii, wskazanego przez odbiorcę jako miejsce dostawy. Na podstawie odrębnych umów Spółka ponosić będzie koszty usług logistycznych tzn. rozładunek, magazynowanie i dalsza dystrybucja.

Przemieszczenie towarów z Polski do Wielkiej Brytanii dokumentowane jest standardowymi dowodami obrotu magazynowego oraz listami przewozowymi CMR. Dowody obrotu magazynowego zawierają szczegółową specyfikację przemieszczanych towarów. Dodatkowym potwierdzeniem dostarczenia towarów do magazynu wskazanego przez odbiorcę jest przesyłany w formie elektronicznej dowód przyjęcia, zawierający specyfikację poszczególnych sztuk ładunku.

Wysyłane z Polski towary do magazynu w Wielkiej Brytanii przeznaczone są wyłącznie dla jednego skonkretyzowanego kontrahenta. Zgromadzone w magazynie towary wydawane są odbiorcy na podstawie składanego przez niego zamówienia i dostarczane w przeciągu 24 godzin. Drogą elektroniczną Spółka otrzymuje od odbiorcy potwierdzenie przyjęcia towaru, które zawiera specyfikację poszczególnych sztuk zrealizowanej transakcji.

Fakturowanie odbywa się w tym samym dniu, w którym nastąpiło przyjęcie towaru przez odbiorcę. Poszczególne transakcje wydania, przyjęcia i zafakturowania towaru zamykają się w terminie dwudziestu czterech godzin. Spółka posiada dostęp do ewidencji magazynu co pozwala na bieżące śledzenie stanów magazynowych poszczególnych asortymentów i ich sukcesywne uzupełnianie, celem zapewnienia stałego dostępu odbiorcy do oferowanej propozycji rynkowej Spółki. Cyrkulacja zapasów nie przekracza czterdziestu pięciu dni. Spółka nie jest zarejestrowana dla celów VAT na terenie Wielkiej Brytanii i nie posiada w tym kraju stałego miejsca prowadzenia działalności.

Uzupełniająco Spółka dodaje, że posiada wyciąg z przepisów podatkowych Wielkiej Brytanii, miejsca realizacji dostaw będących przedmiotem niniejszego wniosku, które zezwalają na stosowanie do dostaw transgranicznych realizowanych z wykorzystaniem magazynu zlokalizowanego w innym państwie członkowskim UE uproszczenia zwanego call off, wiążącego się z brakiem konieczności rejestracji dostawcy w państwie położenia magazynu w celu wykazania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów z tytułu przemieszczania własnych towarów do magazynów znajdujących się na terenie tych krajów.

Przedstawiony we wniosku stan faktyczny istnieje od czerwca roku 2009.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż przemieszczenie własnych towarów handlowych z Polski do magazynu zlokalizowanego na terytorium Wielkiej Brytanii, oraz ich późniejsza dostawa do znanego wcześniej skonkretyzowanego odbiorcy, a realizowana na zasadach podanych we wniosku stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę na podstawie art. 13 ust. 1 i 2, natomiast obowiązek podatkowy powstaje stosownie do art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Spółki, realizacja transakcji handlowych, których zasady przedstawiono we wniosku wypełniają warunki pozwalającej uznać dane czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Łącznie wypełnione są dwa warunki wymienione w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT:

*   przemieszczenie towarów na terytorium innego kraju Unii Europejskiej
*   przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel

Przekazane przez odbiorcę brytyjskiego informacje iż obowiązujące przepisy prawa podatkowego w kraju realizacji transakcji handlowych określonych we wniosku pozwalają stosować uproszczenie zwane call off, wiążące się z brakiem konieczności rejestracji Spółki w kraju położenia magazynu w celu wykazania wewnątrzwspóinotowego nabycia towarów z tytułu przemieszczenia własnych towarów do magazynu znajdującego się na terenie innego kraju. Spółka więc w przedmiotowej sprawie realizuje WDT zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zdaniem Spółki, dostawa towaru dokonana będzie z chwilą pobrania towaru przez odbiorcę z magazynu. Obowiązek podatkowy z tytułu WDT powstanie więc z chwilą wystawienia faktury, ale nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy towaru zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Procedura sprzedaży z wykorzystaniem składów konsygnacyjnych oraz tzw. magazynów call-off, jest rodzajem uproszczenia i udogodnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej. W przypadku magazynu call-off jest jeden odbiorca towarów znany już zwykle w momencie transportu lub wysyłki towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Definicja ta w sposób celowy oderwana została od pojęcia przeniesienia własności w cywilistycznym tego słowa znaczeniu. Pojęcie „dostawa towarów” jako przeniesienia prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel należy rozumieć szeroko, analizując przy klasyfikacji danego zdarzenia gospodarczego ekonomiczną istotę transakcji, a nie jej charakter prawny. W powyższym znaczeniu dostawa towarów obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jak gdyby była właścicielem tego dobra.

W myśl art. 13 ust. 1 w/w ustawy przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Stosownie do art. 13 ust. 2 w/w ustawy przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Dla właściwej identyfikacji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest bez znaczenia, jak wewnątrzwspólnotowa transakcja traktowana jest w państwie członkowskim, na terytorium którego towar jest wysyłany. Jeżeli państwo członkowskie – w niniejszej sprawie jest to Wielka Brytania - stosuje w swojej legislacji podatkowej specjalne uproszczenia, polegające na zwolnieniu podmiotu dokonującego sprzedaży towarów przez magazyn z obowiązku rejestracji i rozliczenia VAT zarówno z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wówczas u Wnioskodawcy wystąpi wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów na podstawie zapisu art. 13 ust. 1 ustawy.

W piśmie z dnia 11 listopada 2004 r. skierowanym do Ministerstwa Finansów przez Komisję Europejską stwierdzono: „W odniesieniu do umów call-off stock i consignment stock niektóre Państwa członkowskie rzeczywiście stosują konkretne uproszczenia w stosunku do istniejących zasad, regulujących omawiane transakcje w ramach prawa wspólnotowego. Uproszczenia te nie mają podstawy prawnej w VI Dyrektywie. Stosowane uproszczenia różnią się w zależności od poszczególnych Państw członkowskich i są często związane z zasadą wzajemności zainteresowanych dwóch państw.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów z Polski do magazynu położonego na terytorium Wielkiej Brytanii, wskazanego przez odbiorcę jako miejsce dostawy. Wysyłane z Polski towary przeznaczone są wyłącznie dla jednego skonkretyzowanego kontrahenta a wydawane są odbiorcy na podstawie składanego przez niego zamówienia i dostarczane w przeciągu 24 godzin. Fakturowanie odbywa się w tym samym dniu, w którym nastąpiło przyjęcie towaru przez odbiorcę. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany dla celów VAT na terenie Wielkiej Brytanii i nie posiada w tym kraju stałego miejsca prowadzenia działalności.

Analizując przywołane powyżej przepisy oraz opis stanu faktycznego należy uznać, że przemieszczanie towarów z terytorium Polski do magazynu call-off mieszczącego się na terytorium Wielkiej Brytanii przez Wnioskodawcę na rzecz z góry ustalonego nabywcy (zarejestrowanego w Wielkiej Brytanii podatnika podatku od wartości dodanej, posiadającego numer identyfikacyjny UE), oraz uzyskanie przez kontrahenta-odbiorcę prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Są bowiem spełnione łącznie dwa warunki, zawarte w w/w przepisie, pozwalające na uznanie danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, tj. przemieszczenie towarów na terytorium innego kraju Unii Europejskiej na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej oraz przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku VAT, obowiązek podatkowy w transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, a w przypadku gdy przed upływem tego terminu, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Wnioskodawca podaje, że dostawa towaru jest dokonywana z chwilą pobrania towaru przez Kontrahenta z magazynu. Nakłada to na Wnioskodawcę obowiązek wystawienia faktury dokumentującej dostawę, w terminie 7 dni od wydania towaru z magazynu, zgodnie z przepisem § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.). Wnioskodawca wystawia faktury na podstawie otrzymanego drogą elektroniczną potwierdzenie przyjęcia towaru przez odbiorcę, które zawiera specyfikację poszczególnych sztuk zrealizowanej transakcji. Oznacza to, że data pobrania towarów z magazynu pokrywa się z datą wystawienia faktury. Dlatego też w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury, jednakże nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.