Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-580/08/ENB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-08-18
Teza: Czy wartość wyżywienia, które pracownicy otrzymali w trakcie szkolenia podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; kurs; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; szkolenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2008 roku (data wpływu 23 maja 2008 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2008 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego. Pismem z dnia 26 czerwca 2008 r. Nr ITPB2/415-580/08/ENB wezwano do uzupełnienia wniosku poprzez podanie informacji czy przeprowadzone szkolenie było niezbędne i związane z wykonywaną przez pracowników pracą, czy uczestnictwo w szkoleniu było dla pracowników obowiązkowe czy też pracownicy uczestniczyli w szkoleniu na podstawie skierowania od pracodawcy, powyższe uzupełniono w dniu 10 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego).

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W styczniu i marcu 2008 roku Spółka zorganizowała szkolenie mające na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych dla kadry kierowniczej Spółki. Zgodnie z umową zawartą z firmą szkoleniową Spółka zobowiązała się do pokrycia kosztów związanych z zakwaterowanie trenera oraz wyżywienia dla trenera i uczestników szkolenia. Zajęcia odbyły się w siedzibie Spółki.

Jak wskazano w uzupełnieniu wniosku, przedmiotowe szkolenia były dla pracowników obowiązkowe oraz ściśle związane z wykonywaną przez nich pracą.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy wartość wyżywienia, które pracownicy otrzymali w trakcie szkolenia podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolniona od podatku jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracowników z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymanych za czas urlopu szkoleniowego oraz czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszących kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych. Do tych odrębnych przepisów należą przede wszystkim przepisy Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 roku. Art. 8 tego rozporządzenia określa świadczenia jakie przysługują pracownikom podnoszącym kwalifikacje w formach pozaszkolnych na podstawie skierowania pracodawcy. Należą do nich: zwrot kosztów uczestnictwa, w tym zakwaterowania, wyżywienia i przejazdu. W ocenie Wnioskodawcy pracownicy biorący udział w szkoleniu korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości świadczeń przyznanych w trakcie kursu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Stosownie do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na mocy art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych, zgodnie z odrębnymi przepisami, przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych.

Odrębne przepisy o których mowa w powyższym przepisie, regulujące możliwość przyznania pracownikowi dodatkowych świadczeń w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawiera rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. nr 103 poz. 472 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 roku w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216 ze zm.).

Należy przy tym zauważyć, że szkolenia pracowników opłacane przez zakład pracy można podzielić na dwa rodzaje:

1.  szkolenia podnoszące posiadane kwalifikacje zawodowe w sensie umiejętności wykonywania bieżącej pracy, do których należą: seminaria, odczyty, prelekcje, wykłady, kursy,
2.  szkolenia podnoszące poziom wiedzy ogólnej i zawodowej pracownika (nauka w szkołach publicznych i niepublicznych, w szkołach wyższych, na studiach podyplomowych itp.).

W przypadku dokształcania i doskonalenia zawodowego pracownika wyróżnić można sytuację, w której szkolenia są niezbędne dla wykonywania obowiązków zawodowych pracownika w firmie na danym stanowisku, a pracownicy mają obowiązek w tych szkoleniach uczestniczyć. Jeśli zostaną spełnione powyższe warunki, wówczas koszty ponoszone za takie szkolenie przez zakład pracy nie stanowią przychodu pracownika i nie podlegają opodatkowaniu.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, Wnioskodawca zorganizował szkolenia mające na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych dla kadry kierowniczej. Szkolenia były dla pracowników obowiązkowe oraz ściśle związane z wykonywaną przez nich pracą.

Zgodnie z umową zawartą z firmą szkoleniową Wnioskodawca zobowiązał się do pokrycia kosztów związanych z zakwaterowaniem trenera oraz wyżywienia dla trenera i uczestników szkolenia.

Ponieważ, szkolenia w których uczestniczyli pracownicy miały na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych, uczestnictwo w nich było dla pracowników obowiązkowe, a ponadto były one ściśle powiązane z wykonywaną pracą, należy uznać, iż koszty poniesione przez Wnioskodawcę na opłacenie szkolenia, w tym również na opłacenie wyżywienia w trakcie szkolenia nie stanowią przychodu pracowników i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo należy wskazać, że w przypadku gdyby szkolenie miało na celu podniesienie ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia i nie byłoby powiązane z wykonywaną pracą, wówczas koszty ponoszone przez zakład pracy na szkolenie, stanowiłyby przychód pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód ten mógłby być jednak w określonych sytuacjach zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie cytowanego uprzednio art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy w związku z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych oraz obowiązującym od 14 marca 2006 r. rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 roku w sprawie uzyskiwania i uzupełnienia przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.