Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-168/15/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-15
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur VAT dokumentujących nabycie samochodu osobowego, przeznaczonego jako nagroda w ramach organizowanych loterii promocyjnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 marca 2011r.
Słowa kluczowe: loterie; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 grudnia 2014r. sygn. akt I FSK 1805/13, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 lipca 2012r. (data wpływu 16 lipca 2012r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur VAT dokumentujących nabycie samochodu osobowego, przeznaczonego jako nagroda w ramach organizowanych loterii promocyjnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 marca 2011r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2012r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur VAT dokumentujących nabycie samochodu osobowego, przeznaczonego jako nagroda w ramach organizowanych loterii promocyjnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 marca 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również: Spółką) jest nadawcą ogólnopolskiego programu radiowego. Spółka jest zarejestrowana jako „czynny" podatnik podatku od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności Spółka w celu uatrakcyjnienia swojego programu radiowego i przyciągnięcia jak największej ilości słuchaczy, organizuje działania polegające m.in. na:

*   urządzaniu loterii promocyjnych, w rozumieniu ustawy o grach hazardowych,
*   organizowaniu konkursów odbywających się na antenie radiowej lub na stronie internetowej, nie podlegające ustawie o grach hazardowych,

zwane dalej łącznie: „Zabawami Promocyjnymi".

Zwycięzcom Zabaw Promocyjnych, zwanych dalej łącznie: „Słuchaczami", Spółka wydaje nagrody/prezenty. Wśród nich są samochody osobowe. Wartość pojedynczego samochodu przekracza kwotę 100 zł czyli nie będą stanowiły prezentów małej wartości. Spółka wydawała samochody osobowe jako nagrody zarówno w stanie prawnym obowiązującym przed 1 kwietnia 2011r. jak i po tej dacie, czyli zgodnie z obowiązującymi od dnia 1 kwietnia 2011r. przepisami ustawy o podatku od towarów i usług dotyczącymi nieodpłatnego przekazywania towarów. Spółka wydając samochody osobowe jako nagrody opodatkowuje te wydania podatkiem VAT należnym.

Spółka od zakupionych samochodów odlicza VAT naliczony w wysokości 60% nie więcej niż 6.000 zł (do dnia 22 sierpnia 2005r. było to 50% nie więcej niż 5.000 zł). Zakupione samochody osobowe są traktowane jako koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka może odliczać w całości podatek naliczony VAT dokumentujących nabycia samochodów osobowych, które to samochody są następnie wydawane przez Spółkę jako nagrody/prezenty w ramach Zabaw Promocyjnych?
2.  Czy Spółka aby odliczać w całości podatek naliczony VAT wynikający z faktur VAT dokumentujących nabycia samochodów, które to samochody osobowe są następnie wydawane jako nagrody/prezenty w ramach Zabaw Promocyjnych musi posiadać wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego jako przedmiot działalności gospodarczej odprzedaż tych samochodów (pojazdów)?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabywanie przez Spółkę samochodów osobowych wydawanych następnie jako nagrody/prezenty w ramach Zabaw Promocyjnych Słuchaczom, przysługiwało jej w całości zarówno w okresie od 2004r. do dnia 31.12.2012r. jak również będzie jej przysługiwało począwszy od dnia 1 stycznia 2013r.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, że nabywa samochody osobowe, które następnie wydaje jako nagrody/prezenty w ramach Zabaw Promocyjnych oraz, że jest podatnikiem podatku VAT „czynnym" i prowadzi sprzedaż wyłącznie opodatkowaną VAT.

Mając na uwadze przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stwierdzić należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług „czynny" oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010r., w art. 3 ust. 1 ustawy z 16 grudnia 20l0r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, obowiązującym w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2012r., jak również w regulacji mającej obowiązywać od dnia 1 stycznia 2013r. tj. art. 86a ust. 1 ustawy o VAT w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, kwota podatku naliczonego, stanowi 60% (50% do dnia 22 sierpnia 2005r.) kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł (5.000 zł do dnia 22 sierpnia 2005r.

Jednakże ta reguła doznaje odstępstw, które zostały wymienione w odpowiednio art. 86 ust. 4 punkt 7 lit. a) ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010r., w art. 3 ust. 2 punkt 7 lit a) ustawy z 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, obowiązującym w okresie od dnia 1 stycznia 201lr. do dnia 31 grudnia 2012r. (jak również w regulacji mającej obowiązywać od dnia 1 stycznia 2013r. tj. art. 86a ust. 3 ustawy o VAT).

Z brzmienia tych przepisów wynika, że pełne odliczenie podatku naliczonego od nabytych samochodów osobowych dotyczy tylko takich przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych nabytych przez podatnika samochodów osobowych. Zdaniem Spółki na gruncie ustawy o VAT brak definicji pojęcia „odsprzedaży". Użyty zatem termin "odprzedaż" obejmuje takie rodzaje działalności gospodarczej podatnika, w ramach których nabywane samochody osobowe, są traktowane jako towary handlowe przeznaczone do ich dalszej dostawy, (np. przekazanie w formie nagród stanowiące odpłatną dostawę towarów).

Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w pisemnej Interpretacji indywidualnej z dnia 13 czerwca 2012r. sygn. IPPP3/443-282/12-2/LK. Także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 201lr. (I FSK1014/10) uznał, że wykładnia przepisów art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) ustawy o VAT (przepis regulujący identyczną sytuacje jak obecnie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit a) ww. ustawy zmieniającej jak i art. 86a ust. 3 ustawy o VAT, który ma obowiązywać od 1 stycznia 2013r.) nie może opierać się wyłącznie na wykładni gramatycznej, z pominięciem wykładni celowościowej i aspektów ekonomicznych. Zdaniem NSA ww. artykuł odnosi się do każdej sytuacji, w której podatnik nabywa samochody osobowe jako towar i następnie zbywa go, niezależnie od formy zbycia.

W związku z powyższym nie jest konieczny z punktu widzenia przepisów podatkowych wpis do Krajowego Rejestru Sądowego jako przedmiot działalności gospodarczej odpowiednich klasyfikacji PKD.

Reasumując Spółka stoi na stanowisku, że nabywając samochody osobowe w celu ich „odsprzedaży", poprzez wydanie w formie nagród, była i będzie uprawniona do odliczenia podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących nabycie takich samochodów osobowych, bez względu na fakt zmiany przepisów dotyczących prawa do odliczenia podatku (art. 86 ustawy o VAT), jak również bez względu na fakt zmiany przepisów dotyczących nieodpłatnych wydań towarów (art. 7 ust. 2 ustawy o VAT).

Prawo to przysługiwało Spółce zarówno do dnia 1 kwietnia 201lr. jak i po zmianie przepisów ustawy o VAT obowiązujących po 1 kwietnia 201lr.

Jak wynika z interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach sygnatura IBPP2/443-1107/ASz z dnia 29 grudnia 201lr., w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu do dnia 1 kwietnia 2011r.), przekazanie bez wynagrodzenia towarów należących do przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem, na potrzeby reklamy i promocji (a organizowanie konkursów i loterii antenowych jest działaniem promocyjno-reklamowym) nie stanowi dostawy towarów. W konsekwencji tego podatnik nie jest zobowiązany do naliczenia podatku VAT należnego w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, jednocześnie zachowując prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które są następnie przedmiotem nieodpłatnych przekazań.

Stanowisko przedstawione przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach oparte zostało na wyroku NSA z dnia 23 marca 2009r. sygn. akt IFPS 6/08 oraz wyroku WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2010r. sygn. akt I SA/Kr 213/10 (wyrok prawomocny).

Dyrektor Izby w Katowicach, działający z upoważnienia Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z 16 października 2012r. znak: IBPP2/443-695/12/ICz uznał stanowisko Wnioskodawcy za:

*   nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur VAT dokumentujących nabycie samochodu osobowego, przeznaczonego jako nagroda w ramach organizowanych loterii promocyjnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 marca 201lr.,
*   prawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur VAT dokumentujących nabycie samochodu osobowego, przeznaczonego jako nagroda w ramach organizowanych loterii promocyjnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 201lr.
*   prawidłowe - w zakresie obowiązku wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

Wnioskodawca nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył skargę z 7 stycznia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013r. przedmiotowej skargi, wyrokiem z 17 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Kr 223/13 oddalił skargę na interpretację indywidualną z 16 października 2012r. znak: IBPP2/443-695/12/ICz.

Na ww. wyrok WSA w Krakowie z 17 kwietnia 2013r. Spółka z o.o. Radio (\`(...)\`) wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 grudnia 2014r. I FSK 1805/13; uchylił zaskarżony wyrok w całości, uchylił zaskarżoną interpretację.

W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:

Kwestią sporną w niniejszej sprawie było zagadnienie dopuszczalności pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT nabycia samochodów osobowych, które to pojazdy były następnie wydawane jako nagrody, czy też prezenty w konkursach organizowanych przez skarżącą spółkę. Rozbieżność zachodziła w zakresie stanu prawnego obowiązującego przed 1 kwietniem 2011 r. Minister Finansów pojęcie odprzedaży, użyte w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a ustawy o VAT oraz art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy zmieniającej utożsamiał z dostawą towarów. Skoro więc wydanie towarów (samochodów) w analizowanym okresie do 1 kwietnia 2011r. było czynnością, która w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o VAT) zatem nie mogła być dostawą towarów a tym samym traktowana jako odsprzedaż. W związku z tym, zdaniem Ministra Finansów podatnikowi przysługiwało jedynie odliczenie podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Stanowisko to w pełni zaakceptował sąd pierwszej instancji.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe stanowisko nie jest prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7a ustawy o VAT ograniczenie wynikające z ust. 3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów). Analogiczną regulację zawiera art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy zmieniającej. Ustawodawca nie definiuje, użytego w tych normach prawnych pojęcia "odprzedaży". Minister Finansów oraz sąd pierwszej instancji pojęcie te utożsamiają z dostawą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu z tym stanowiskiem nie można się zgodzić.

Zdaniem NSA użyty w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) ustawy o VAT termin "odprzedaż" obejmuje takie rodzaje działalności gospodarczej podatnika, w ramach których nabywane samochody (pojazdy), o jakich mowa w art. 86 ust. 3 ustawy są – jako towary handlowe – przeznaczone do ich dalszego zbycia. Możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia takich samochodów (pojazdów) przez podatników, których przedmiotem działalności jest szeroko pojęte ich zbywanie jako towarów handlowych, nie jest zatem ograniczona normą art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy o VAT, czyli zakresem związku ich nabycia z wykorzystaniem ich w działalności opodatkowanej.

Nieuzasadnionym ekonomicznie byłoby bowiem różnicowanie – w zakresie prawa odliczenia podatku naliczonego – sytuacji prawnej podatników, którzy prowadzą działalność gospodarczą polegającą na nabywaniu samochodów określonych w art. 86 ust. 3 u.p.t.u. w celu ich odprzedaży oraz podatników, których przedmiotem działalności jest nabywanie tych pojazdów w celu realizacji innych form ich zbycia.

Podsumowując, Sąd stwierdził, ze bezpodstawnym zatem byłoby pozbawianie spółki w niniejszej sprawie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabywania przez nią samochodów osobowych, które jako towary o charakterze obrotowym (handlowym), przeznaczone są do zbycia w ramach wykonywanych przez podatnika opodatkowanych czynności usługowych.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. w związku z art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji oraz uchylił zaskarżoną interpretację Ministra Finansów. Ponieważ interpretacja ta została zaskarżona skargą tylko w części, w której uznano stanowisko podatnika za nieprawidłowe, w pozostałym zakresie interpretacja ta stała się prawomocna. Stąd też rozstrzygnięcie zawarte w punkcie drugim wyroku, dotyczące uchylenia zaskarżonej interpretacji, odnosi się wyłącznie do tej części zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działania lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W świetle stanu prawnego obowiązującego w dniu 16 października 2012r., biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 grudnia 2014r. sygn. akt I FSK 1805/13 - stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur VAT dokumentujących nabycie samochodu osobowego, przeznaczonego jako nagroda w ramach organizowanych loterii promocyjnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 marca 2011r. jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 26 sierpnia 201lr. t. j. Dz. U. z 201lr. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Do dnia 31 grudnia 2010r. zasady odliczania podatku od nabycia samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31grudnia 2010r., ustawodawca wskazał, iż ograniczenia zawartego w art. 86 ust. 3 nie stosuje się w przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej ustawą nowelizującą, z dniem 1 stycznia 201lr., ww. przepisy art. 86 ust. 3-7a zostały uchylone. Natomiast dodano w ustawie o VAT m.in. przepis art. 86a ust. 1-10, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej z dnia 16 grudnia 2010r., dodane w ustawie o VAT przepisy art. 86aust 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013r.

Natomiast w okresie od dnia 1 stycznia 201lr. do dnia 31 grudnia 2012r., kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów regulują przepisy art. 3 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

I tak, w myśl przepisu art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 201 lr.) do dnia 31 grudnia 2012r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei, ust. 2 tegoż przepisu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od c

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest nadawcą ogólnopolskiego programu radiowego. Spółka jest zarejestrowana jako „czynny" podatnik podatku od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności Spółka w celu uatrakcyjnienia swojego programu radiowego i przyciągnięcia jak największej ilości słuchaczy, organizuje działania polegające m.in. na:

*   urządzaniu loterii promocyjnych, w rozumieniu ustawy o grach hazardowych,
*   organizowaniu konkursów odbywających się na antenie radiowej lub na stronie internetowej, nie podlegające ustawie o grach hazardowych,

zwane dalej łącznie: „Zabawami Promocyjnymi".

Zwycięzcom Zabaw Promocyjnych, zwanych łącznie: „Słuchaczami", Spółka wydaje nagrody/prezenty. Wśród nich są samochody osobowe. Spółka wydając samochody osobowe jako nagrody opodatkowuje te wydania podatkiem VAT należnym. Z wniosku wynika, iż Spółka-podatnik VAT, prowadzi sprzedaż wyłącznie opodatkowaną VAT.

W opisie sprawy wskazano, iż Wnioskodawca nabywa samochody osobowe z zamiarem przekazania ich w ramach akcji marketingowych jako nagrody związane z Zabawami Promocyjnymi. Przekazanie nagród Wnioskodawca opodatkowuje podatkiem należnym.

W związku z przekazaniem nieodpłatnym przez Wnioskodawcę nagród/prezentów Słuchaczom, niezbędnym jest zwrócenie uwagi na opodatkowanie ww. czynności w oparciu o art. 7 ust. 2 ustawy o VAT w stanie prawnym obowiązującym zarówno od 1 maja 2004r. do 31 marca 2011r. jak i w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2011r. do chwili wydania niniejszej interpretacji.

Stosownie do art. 7 ust. 2 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2011r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Przepisu ust. 2 tego artykułu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2005r.).

Wykładnia literalna przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT pozwala uznać, że istnieje wyjątek od zasady opodatkowania dostawy towarów, polegający właśnie na tym, że przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika na cele związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem nie stanowi podlegającej opodatkowaniu dostawy.

Oznacza to, że przepis ten pomija takie nieodpłatne przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika. Przepis ust. 3 tego artykułu określa tylko rodzaje towarów, których przekazanie wskazane w ust. 2 - czyli na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem - zostało wyłączone z zakresu przedmiotowego opodatkowania - jest to przepis szczególny zawierający wyjątki w stosunku do ust. 2.

Należy zatem uznać, że przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem, w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z tym nabyciem.

W świetle powyższego w stanie prawnym obowiązującym do 31 marca 2011r. należy uznać, iż w sytuacji gdy ma miejsce przekazywanie przez Wnioskodawcę nagród/prezentów w ramach działań mających na celu uatrakcyjnienie swojego programu radiowego i przyciągnięcia jak największej ilości słuchaczy, można mówić o przekazaniu towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów w zakresie opodatkowania czynności wydania nagród/prezentów oraz opisany we wniosku opis sprawy należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym do 31 marca 2011r. przekazanie przez Wnioskodawcę bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z jego przedsiębiorstwem (na potrzeby reklamy lub promocji Wnioskodawcy), w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem tych towarów, a w konsekwencji czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca, nie był zobowiązany do naliczenia podatku VAT należnego w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT w stanie prawnym obowiązującym do 31 marca 2011r. z tytułu wydania nagród w postaci samochodów osobowych. Nabycie samochodów osobowych związane było z ich wydaniem nieodpłatnym, które w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o VAT w stanie prawnym obowiązującym do 31 marca 201lr. było czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Co do zasady w przypadku nabycia towarów przeznaczonych do nieodpłatnego przekazania na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego,

jednakże w przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze, specyficzny rodzaj towaru, jakim były samochody osobowe. W związku z tym, ze przedmiotem nabycia były samochody osobowe, to prawo do odliczenia doznaje ograniczenia.

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych regulował przepis art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2010r., gdzie przepis ten stanowił, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspółnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł (a do 22 sierpnia 2005r. 50% nie więcej niż 5.000zł).

Natomiast od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 marca 2011r. ograniczenie to zawarte było w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. tzw. ustawy zmieniającej.

W przedmiotowej sprawie ograniczenia tego nie znosił przepis art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a ustawy o VAT oraz art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy zmieniającej, bowiem przepisy te dotyczyły sytuacji, kiedy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów), a więc odprzedaż w rozumieniu ustawy o VAT, czyli odpłatna dostawa towarów.

Należy zauważyć, że celem art. 86 ust. 3 ustawy o VAT jest zapobieżenie odliczania całego podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów (pojazdów), których rodzaj (funkcjonalność) nie determinuje konieczności wykorzystywania ich jedynie w działalności gospodarczej podatnika, umożliwiając również ich wykorzystywanie poza tą działalnością. Stąd też w art. 86 ust. 4 ustawy o VAT określono wyłączenia z tego ograniczenia, poprzez określenie pojazdów, których cechy funkcjonalne wskazują na ich przeznaczenie do działalności gospodarczej (pkt 1-6) lub poprzez określenie rodzajów działalności wskazujących, że nabyte samochody (pojazdy) mają w całości służyć tej działalności podatnika (pkt 7 lit. a i b)

Użyty zatem w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) ustawy o VAT termin "odprzedaż" obejmuje takie rodzaje działalności gospodarczej podatnika, w ramach których nabywane samochody (pojazdy), o jakich mowa w art. 86 ust. 3 ustawy są – jako towary handlowe – przeznaczone do ich dalszego zbycia. Możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia takich samochodów (pojazdów) przez podatników, których przedmiotem działalności jest szeroko pojęte ich zbywanie jako towarów handlowych, nie jest zatem ograniczona normą art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy o VAT, czyli zakresem związku ich nabycia z wykorzystaniem ich w działalności opodatkowanej.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie znajdą zastosowanie przepisy art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a ustawy o VAT oraz art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy, bowiem wydanie towarów tj. samochodów osobowych w ramach „Zabaw Promocyjnych” w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2011r. może być traktowane jako odprzedaż, o której mowa w ww. przepisach.

Powyższe dotyczy stanu prawnego zarówno od 1 maja 2004r. do 31 grudnia 2010r. jak i stanu prawnego obowiązującego do 31 marca 2011r.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, iż przysługiwało mu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego do dnia 31 marca 2011 r. bez względu na zmianę przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Natomiast interpretacja w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z faktur VAT dokumentujących nabycie samochodu osobowego, przeznaczonego jako nagroda w ramach organizowanych loterii promocyjnych w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 201lr. oraz w zakresie obowiązku wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego stała się prawomocna.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.