Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-109/15-4/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-13
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: konkursy; konkursy-nagrody i wygrane w konkursach; Korea Południowa; nagrody; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2015 r. (data wpływu 28 stycznia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 2 lutego 2015 r. oraz w dniu 17 marca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego.

W dniu 2 lutego 2015 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku. Ponadto Zainteresowany uzupełnił wniosek w dniu 17 marca 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

1.  Wnioskodawca jest obywatelem Polski. Wnioskodawca nie pozostaje w związku małżeńskim
2.  i nie posiada dzieci.
3.  2\. Wnioskodawca jest pracownikiem spółki „A” Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: Spółka). Miejscem wykonywania pracy jest biuro Spółki w C.
4.  Zgodnie z zawartym aneksem do umowy o pracę, w okresie od 7 kwietnia 2014 r. do 6 kwietnia 2015 r. nastąpiła czasowa zmiana miejsca wykonywania pracy przez Wnioskodawcę. W powyższym okresie Wnioskodawca został oddelegowany przez Spółkę do wykonywania pracy na terytorium Korei Południowej (dalej: Korea) na rzecz firmy „B” (dalej: Firma zagraniczna), podmiotu z siedzibą w Korei, powiązanego kapitałowo ze Spółką.
5.  W związku z oddelegowaniem, Wnioskodawca opuścił terytorium Polski i od 6 kwietnia 2014 r. przebywa w Korei. Na terytorium Korei Wnioskodawca mieszka w lokalu wynajętym przez Firmę zagraniczną. W okresie oddelegowania Wnioskodawca przebywał w Polsce wyłącznie w trakcie urlopu wypoczynkowego.
6.  Wnioskodawca jest właścicielem mieszkania w Polsce, w związku z nabyciem którego zaciągnął kredyt hipoteczny. Wnioskodawca nie podjął decyzji o wynajęciu posiadanych przez siebie nieruchomości na czas pobytu w Korei.
7.  Wnioskodawca posiada rachunki bankowe w Polsce i Korei.
8.  Wykonując pracę w Korei, Wnioskodawca otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę, jak również świadczenia rzeczowe pieniężne od Firmy zagranicznej. Dochody te podlegają opodatkowaniu w Korei.
9.  W okresie oddelegowania w 2014 r. Wnioskodawca uczestniczył w międzynarodowym konkursie programistycznym, trwającym od maja do listopada 2014 r. Konkurs był administrowany przez podmiot z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, działający na zlecenie Firmy zagranicznej, będącej fundatorem nagród. Wnioskodawca został zwycięzcą konkursu i otrzymał dwie nagrody pieniężne. W październiku i grudniu 2014 r. Nagrody zostały przelane z Korei na rachunek bankowy Wnioskodawcy w Polsce. Nagrody podlegają opodatkowaniu w Korei.
10.  Z uwagi na długość okresu oddelegowania do pracy w Korei, stosownie do wewnętrznych przepisów podatkowych obowiązujących w tym kraju, Wnioskodawca został uznany za rezydenta podatkowego w Korei.
11.  Po zakończeniu okresu oddelegowania Wnioskodawca ma zamiar powrócić do Polski na stałe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wyjazdem do Korei i pobytem w tym kraju w trakcie rocznego okresu oddelegowania Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wskutek czego nie będzie miał obowiązku opodatkowania w Polsce dochodów uzyskanych za pracę w Korei w wyżej wskazanym okresie oraz dochodów z tytułu nagród uzyskanych w międzynarodowym konkursie programistycznym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wyjazdem do Korei i pobytem w tym kraju w trakcie rocznego okresu oddelegowania Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wskutek czego nie będzie miał obowiązku opodatkowania w Polsce dochodów uzyskanych za pracę w Korei w wyżej wskazanym okresie oraz dochodów z tytułu nagród uzyskanych w międzynarodowym konkursie programistycznym.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o pdof, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Jednocześnie zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o pdof osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowy podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. la ustawy o pdof, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 4a ustawy przepisy art. 3 ustawy o pdof stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

W świetle art. 4 ust. 1 polsko-koreańskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę naczelnego lub głównego biura, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w odniesieniu do dochodu pochodzącego jedynie ze źródeł w tym Państwie.

Zgodnie natomiast z 4 ust. 2 polsko-koreańskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się w sposób następujący:

*   osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
*   jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zazwyczaj przebywa,
*   jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem,
*   jeśli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z postanowieniami liter a), b) lub c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Zdaniem Wnioskodawcy, począwszy od dnia przyjazdu do Korei, tj. od 6 kwietnia 2014 r., centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy zostało przeniesione z Polski do Korei. Tym samym, począwszy od wskazanej daty Wnioskodawca powinien zostać uznany za osobę niemającą miejsca zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o pdof. Stan taki będzie trwał do momentu, gdy Wnioskodawca wróci do Polski na stałe.

Wniosek ten potwierdzają następujące okoliczności:

*   w okresie oddelegowania Wnioskodawca świadczy pracę na terytorium Korei i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę oraz świadczenia rzeczowe i pieniężne od firmy zagranicznej,
*   w okresie oddelegowania Wnioskodawca nie uzyskuje innych dochodów z Polski oraz nie dokonuje inwestycji na terytorium Polski,
*   Wnioskodawca został uznany za rezydenta podatkowego w Korei zgodnie z lokalnymi przepisami podatkowymi,
*   w okresie oddelegowania Wnioskodawca przebywał w Polsce wyłącznie w trakcie urlopu wypoczynkowego.

Jako osoba podlegającą w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o pdof, Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowania w Polsce wyłącznie dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 polsko-koreańskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21, pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, mogą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W konsekwencji, dochody za pracę w Korei uzyskiwane przez Wnioskodawcę w okresie oddelegowania od Spółki oraz od Firmy zagranicznej za pracę w Korei nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody z tytułu nagród w międzynarodowym konkursie, wypłaconych przez Firmę zagraniczną z siedzibą w Korei, nie mieszczą się w kategorii dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 3 ust. 2b ustawy o pdof. Tym samym, dochody z tytułu nagród w międzynarodowym konkursie programistycznym, które na gruncie ustawy o pdof stanowią dochody z tzw. innych źródeł, uzyskane przez Wnioskodawcę, jako osobę niemającą miejsca zamieszkania w Polsce, podlegającą ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Powyższy wniosek potwierdzają również postanowienia polsko-koreańskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. Dochody z udziału w konkursach, jako stanowiące dochody z innych źródeł, podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 22 ust. 1 konwencji. W świetle powołanego przepisu „Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie”. W konsekwencji, wygrane w konkursach, jako stanowiące dochody, o których mowa w art. 22 ust. 1 konwencji, tj. dochody z innych źródeł, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie zamieszkania podatnika dla celów podatkowych, tj. w przypadku Wnioskodawcy, w Korei. Tym samym, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek deklarowania w Polsce nagród w międzynarodowym konkursie programistycznym, uzyskanych w okresie oddelegowania w 2014 r., gdyż dochody te podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Korei.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a cytowanej ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca (obywatel Polski), został oddelegowany przez Spółkę do wykonywania pracy na terytorium Korei Południowej na rzecz podmiotu z siedzibą w Korei, powiązanego kapitałowo ze Spółką, na okres od 7 kwietnia 2014 r. do 6 kwietnia 2015 r. W okresie oddelegowania Wnioskodawca przebywał w Polsce wyłącznie w trakcie urlopu wypoczynkowego. Wykonując pracę w Korei, Wnioskodawca otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę, jak również świadczenia rzeczowe pieniężne od Firmy zagranicznej. W okresie oddelegowania Wnioskodawca uczestniczył w międzynarodowym konkursie programistycznym, trwającym, administrowany przez podmiot z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, działający na zlecenie Firmy zagranicznej, będącej fundatorem nagród. Wnioskodawca został zwycięzcą konkursu i otrzymał dwie nagrody pieniężne. Z uwagi na długość okresu oddelegowania do pracy w Korei, stosownie do wewnętrznych przepisów podatkowych obowiązujących w tym kraju, Wnioskodawca został uznany za rezydenta podatkowego w Korei.

Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą uregulowania zawarte w Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r. (Dz. U. 1992 Nr 28, poz. 126).

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. konwencji, w rozumieniu niniejszej konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę naczelnego lub głównego biura, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w odniesieniu do dochodu pochodzącego jedynie ze źródeł w tym Państwie.

Zgodnie z art. 4 ust. 2, cytowanej konwencji, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to status tej osoby będzie określony według następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zazwyczaj przebywa,
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem,
4.  jeśli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z postanowieniami liter a), b) lub c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. konwencji, z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21, pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, mogą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Powyższy przepis, dotyczący dochodów uzyskiwanych za pracę najemną, wprowadza generalną zasadę opodatkowania wskazanej kategorii dochodów wyłącznie w państwie, w którym dany podatnik ma miejsce zamieszkania, chyba że praca wykonywana jest w drugim umawiającym się państwie. W konsekwencji, dochody uzyskiwane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Korei Południowej za pracę wykonywaną w tym kraju, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Korei Południowej. Tym samym, dochody te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Przenosząc powyższe uwagi na sytuację Wnioskodawcy, w przypadku gdy na podstawie ww. przepisów w okresie oddelegowania Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, dochody za pracę w Korei Południowej uzyskiwane w tym okresie od Spółki oraz Podmiotu zagranicznego za pracę w Korei Południowej nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Odnosząc się do dochodów Wnioskodawcy z tytułu nagród uzyskanych w międzynarodowym konkursie programistycznym, należy zauważyć, że konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania nie przewidują wprost zasad opodatkowania dochodu z wygranych w konkursach.

Jednakże należy wskazać, na art. 22 ust. 1 ww. konwencji, zgodnie z którym części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Jak z powyższego wynika, przepis ten ma zastosowanie do dochodów niesklasyfikowanych w innych przepisach ww. umowy. Ponieważ po analizie treści artykułów od 1 do 22 należy stwierdzić, że polsko-koreańska konwencja nie zawiera przepisu, odnoszącego się wprost do nagród, zatem w myśl art. 22 tej umowy należy zakwalifikować je jako tzw. „inny dochód”.

Skoro jednak Wnioskodawca uzyskał nagrody pieniężne za udział w międzynarodowym konkursie programistycznym w czasie pobytu w Korei w związku z oddelegowaniem − gdzie miał miejsce zamieszkania − to dochody z tytułu wygranych w ww. konkursie, stanowiące − w myśl art. 22 ust. 1 ww. konwencji − inne dochody, podlegają opodatkowaniu w Korei.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony wyżej stan prawny stwierdzić należy, że dochody Wnioskodawcy osiągane w okresie oddelegowania z pracy, wykonywanej w Korei Południowej oraz z nagród wygranych w międzynarodowym konkursie programistycznym, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Zatem w związku z wyjazdem do Korei i pobytem w tym kraju w trakcie rocznego okresu oddelegowania Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wskutek czego nie będzie miał obowiązku opodatkowania w Polsce dochodów uzyskanych za pracę w Korei w wyżej wskazanym okresie oraz dochodów z tytułu nagród uzyskanych w międzynarodowym konkursie programistycznym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.