Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-199/15-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-27
Teza: Czy w okolicznościach, w których Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach VAT z tytułu nabycia paliwa, prawo to pozostaje aktualne również w odniesieniu do faktur VAT wystawionych na rzecz Spółki przez Leasingodawcę a dokumentujących nabycie paliwa przy użyciu kart paliwowych, w sposób opisany w stanie faktycznym?
Słowa kluczowe: karta; odliczenia; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od leasingodawcy w związku z transakcjami zrealizowanymi na podstawie kart paliwowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od leasingodawcy w związku z transakcjami zrealizowanymi na podstawie kart paliwowych.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca (dalej również jako: „Spółka”) w ramach powadzonej działalności gospodarczej m.in. uzyskuje od swojego Leasingodawcy do odpłatnego używania na podstawie umów leasingu i umów najmu środki transportu, w tym samochody osobowe.

Spółka niezależnie od korzystania ze świadczonych przez Leasingodawcę usług leasingu/najmu, korzysta również z oferowanej jej możliwości dokonywania na stacjach benzynowych bezgotówkowych zakupów paliw oraz ich rozliczania przy wykorzystaniu tzw. kart paliwowych (dalej jako: „karty paliwowe”). Karty te są emitowane przez podmioty działające w branży paliwowej (dalej jako: „Dostawcy”) i nabywane przez Leasingodawcę, który następnie wydaje je na rzecz Wnioskodawcy.

Transakcja łańcuchowa, w której uczestniczy Spółka, przedstawia się następująco:

*   Spółka (leasingobiorca) tankuje paliwo bezpośrednio na stacji paliw i płaci za nie przy użyciu karty paliwowej;
*   Dostawca wystawia fakturę za paliwo na rzecz Leasingodawcy, który następnie wystawia fakturę za dostawę paliwa na rzecz Spółki (leasingobiorcy/nabywcy końcowego), z czego wynika że:
    *   Leasingodawca nabywa paliwo, które następnie odsprzedaje Spółce;
    *   Leasingodawca jest zarówno nabywcą, jak i dostawcą paliwa;
    *   fizyczne wydanie towarów ma natomiast miejsce pomiędzy Dostawcą (podmiot pierwszy w łańcuchu) a Spółką (podmiot ostatni), jednak nie istnieje między nimi żaden stosunek prawny.

Z umów – dotyczących korzystania z kart paliwowych – zawieranych pomiędzy Spółką a Leasingodawcą wynika również, że:

*   Spółka będzie uprawniona do korzystania z kart paliwowych w odniesieniu do pojazdów będących przedmiotem zawartych z Leasingodawcą umów leasingu/najmu;
*   w zakresie oferowanych kart paliwowych Spółka będzie mogła nabywać wyłącznie paliwa silnikowe;
*   Leasingodawca posiada uprawnienia decyzyjne, co do istotnych elementów związanych z dostawą paliwa, np. ma prawo do kształtowania jego ceny, warunków jego nabycia, ale także przykładowo obciążony zostaje ponoszeniem obowiązków reklamacyjnych w stosunku do np. wadliwego towaru.

Nabywane przez Spółkę paliwo jest wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w związku z czym Spółce przysługuje prawo do dokonania odliczenia podatku VAT naliczonego wskazanego na fakturach otrzymanych od Leasingodawcy.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.**

Czy w okolicznościach, w których Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach VAT z tytułu nabycia paliwa, prawo to pozostaje aktualne również w odniesieniu do faktur VAT wystawionych na rzecz Spółki przez Leasingodawcę a dokumentujących nabycie paliwa przy użyciu kart paliwowych, w sposób opisany w stanie faktycznym?

Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach VAT wystawianych na jego rzecz przez Leasingodawcę a dokumentujących nabycie paliwa przy użyciu kart paliwowych, w sytuacji, w której paliwo jest wykorzystywane do wykonywania czynności uprawniających do odliczenia tego podatku.

Zdaniem Spółki, dla sytuacji, w której w odniesieniu do nabywanego paliwa przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie ma znaczenia fakt, iż paliwo to jest nabywane za pomocą karty paliwowej w sposób opisany w stanie faktycznym.

Transakcje dokonywane pomiędzy Leasingodawcą a Wnioskodawcą, polegające na obciążeniu Wnioskodawcy należnością za paliwa wydane im bezpośrednio na stacjach paliw, stanowią tzw. transakcję łańcuchową – w myśl art. 7 ust. 8 ustawy o VAT w sytuacji, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

W odniesieniu do transakcji łańcuchowych przyjmuje się, że każdy z podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw wykonał czynność opodatkowaną VAT (odpłatną dostawę towarów). Nie ma przy tym znaczenia, że podmiot „środkowy” nigdy nie otrzymał fizycznie tego towaru. Ustawodawca przyjął bowiem pewnego rodzaju fikcję prawną skutkującą tym, że każdy z podatników uczestniczących w tego typu transakcji dokonał czynności opodatkowanej VAT, a w rezultacie jest zobowiązany do naliczenia podatku należnego i wystawienia faktury VAT dla dokonanej przez siebie dostawy towarów.

W konsekwencji, zanalizowanego stanu faktycznego wynika, że Spółka – uczestnicząc w transakcji łańcuchowej, o której mowa w art. 7 ust. 8 ustawy o VAT – nabywa paliwo od Leasingodawcy (przenoszone jest na nią prawo do dysponowania jak właściciel).

Słuszność powyższej argumentacji została również w pełni potwierdzona w licznych interpretacjach Ministra Finansów dotyczących analogicznych stanów faktycznych np.:

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2014 r., sygn. ILPP2/443-909/14-4/AD;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. IPPP2/443-510/13-4/MM;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 maja 2012 r., sygn. IPPP3/443-259/12-4/JF;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 października 2011 r., sygn. IPPP1/443-1053/11-2/ISz;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. ILPP4/443-217/11-3/EWW;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. ILPP4/443-156/11-4/JKa;
*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. IPPP1-443-876/10-2/EK.

Przykładowo:

*   w interpretacji z dnia 3 lutego 2014 r. sygn. IPPP2/443-1272/13-2/KBr Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że: „transakcje pomiędzy Operatorami a Zainteresowanym, jak również pomiędzy Wnioskodawcą a Klientami stanowią odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach od Operatorów dokumentujących nabycie przedmiotowych towarów usług (w tym paliw), zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT”;
*   w interpretacji z dnia 3 września 2013 r., sygn. IBPP2/443-467/13/AB Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, że: „Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z faktur wystawionych przez Dostawcę dokumentujących nabycie towarów i usług przy użyciu kart flotowych, w zakresie w jakim nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”.

Mając na względzie powyższe nie powinno zatem budzić wątpliwości, że w okolicznościach, w których Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach VAT z tytułu nabycia paliwa, prawo to pozostaje aktualne również w odniesieniu do faktur VAT wystawionych na rzecz Spółki przez Leasingodawcę a dokumentujących nabycie paliwa przy użyciu kart paliwowych, w sposób opisany w stanie faktycznym.

W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pod pojęciem sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów – art. 2 pkt 22 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 8 ustawy – w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Zarówno przepisy ustawy, jak i przepisy wykonawcze do ustawy, nie regulują zagadnienia odsprzedaży towaru. Uznaje się, że odsprzedaż towaru jest dostawą towaru realizowaną bezpośrednio przez podatnika (art. 7 ust. 1 ustawy) lub realizowaną na zasadach określonych w art. 7 ust. 8 ustawy.

W rezultacie, w obu ww. przypadkach dostawy ostateczne obciążenie podatkiem VAT spoczywa nie na pierwotnym nabywcy towaru, lecz na ich rzeczywistym użytkowniku.

Z cyt. wyżej przepisów art. 7 ustawy wynika, że w sytuacji, w której podatnik, działając we własnym imieniu bierze udział w dostawie towaru w taki sposób, że zakupiony towar wydaje nabywcy lub też towar ten wydaje pierwszy z podmiotów na rzecz ostatniego w kolejności nabywcy, przyjmuje się, że podatnik ten nabył towar, a następnie dokonał dostawy tego towaru.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 8 ust. 2a ustawy stanowi, że w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Powołany przepis dotyczy sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie w „stanie nieprzetworzonym” odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi. W myśl ww. przepisu jest on traktowany tak, jakby świadczył tą usługę.

Odnosząc się do możliwości zakwalifikowania transakcji z udziałem kart paliwowych jako transakcji (dostaw) łańcuchowych, o których mowa w ww. art. 7 ust. 8 ustawy należy podkreślić, że warunkiem niezbędnym zaistnienia omawianego unormowania jest to, że towar zostaje wydany przez pierwszy podmiot ostatniemu w kolejności podmiotowi, przy czym podmioty pośredniczące w ogóle nie wchodzą w fizyczne posiadanie przedmiotu dostawy.

Wskazany artykuł bazuje zatem na konstrukcji opartej na fikcji prawnej, zgodnie z którą – dla potrzeb podatku VAT – przyjmuje się, że dostawy towarów dokonuje każdy podmiot uczestniczący w transakcji łańcuchowej, mimo że wydanie towaru ma miejsce tylko raz.

W kontekście powyższego istotne jest uznanie, że na każdy z podmiotów uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel, czyli – w istocie – przeniesienie (uznanie, że dokonało się takie przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz ustalania warunków takiego korzystania. W przypadku zatem gdy pośrednik ma prawo do kształtowania ceny towaru, warunków jego nabycia, ale także przykładowo obciążony zostaje ponoszeniem obowiązków reklamacyjnych w stosunku do np. wadliwego towaru, to uznać należy, że podmiot taki posiada prawo do faktycznego rozporządzania rzeczą jak właściciel.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że transakcje dokonywane pomiędzy Leasingodawcą a Wnioskodawcą, polegające na obciążaniu Wnioskodawcy za towary wydane dla niego bezpośrednio przez Dostawców stanowią odpłatną dostawę towarów (prawo do dysponowania towarami jak właściciel przechodzi na Leasingodawcę) która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem – co do zasady – stwierdzić należy, że Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z faktur (otrzymanych od Leasingodawcy), za korzystanie z kart paliwowych, w zakresie w jakim nabywane przez niego towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Bowiem zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wskazano powyżej najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (dalej również jako: „Spółka”) w ramach powadzonej działalności gospodarczej m.in. uzyskuje od swojego Leasingodawcy do odpłatnego używania na podstawie umów leasingu i umów najmu środki transportu, w tym samochody osobowe.

Spółka niezależnie od korzystania ze świadczonych przez Leasingodawcę usług leasingu/najmu, korzysta również z oferowanej jej możliwości dokonywania na stacjach benzynowych bezgotówkowych zakupów paliw oraz ich rozliczania przy wykorzystaniu tzw. kart paliwowych (dalej jako: „karty paliwowe”). Karty te są emitowane przez podmioty działające w branży paliwowej (dalej jako: „Dostawcy”) i nabywane przez Leasingodawcę, który następnie wydaje je na rzecz Wnioskodawcy.

Transakcja łańcuchowa, w której uczestniczy Spółka, przedstawia się następująco:

*   Spółka (leasingobiorca) tankuje paliwo bezpośrednio na stacji paliw i płaci za nie przy użyciu karty paliwowej;
*   Dostawca wystawia fakturę za paliwo na rzecz Leasingodawcy, który następnie wystawia fakturę za dostawę paliwa na rzecz Spółki (leasingobiorcy/nabywcy końcowego), z czego wynika że:
    *   Leasingodawca nabywa paliwo, które następnie odsprzedaje Spółce;
    *   Leasingodawca jest zarówno nabywcą, jak i dostawcą paliwa;
    *   fizyczne wydanie towarów ma natomiast miejsce pomiędzy Dostawcą (podmiot pierwszy w łańcuchu) a Spółką (podmiot ostatni), jednak nie istnieje między nimi żaden stosunek prawny.

Z umów – dotyczących korzystania z kart paliwowych – zawieranych pomiędzy Spółką a Leasingodawcą wynika również, że:

*   Spółka będzie uprawniona do korzystania z kart paliwowych w odniesieniu do pojazdów będących przedmiotem zawartych z Leasingodawcą umów leasingu/najmu;
*   w zakresie oferowanych kart paliwowych Spółka będzie mogła nabywać wyłącznie paliwa silnikowe;
*   Leasingodawca posiada uprawnienia decyzyjne, co do istotnych elementów związanych z dostawą paliwa, np. ma prawo do kształtowania jego ceny, warunków jego nabycia, ale także przykładowo obciążony zostaje ponoszeniem obowiązków reklamacyjnych w stosunku do np. wadliwego towaru.

Nabywane przez Spółkę paliwo jest wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w związku z czym Spółce przysługuje prawo do dokonania odliczenia podatku VAT naliczonego wskazanego na fakturach otrzymanych od Leasingodawcy.

W rozpatrywanej sprawie fizyczna dostawa towarów następuje poprzez ich zakup przez Wnioskodawcę na stacjach benzynowych Dostawców. Karty paliwowe wydane są przez Dostawców, a udostępnione przez Leasingodawcę Wnioskodawcy. Bezpośrednio pomiędzy Dostawcą a Wnioskodawcą jako ostatnim podmiotem w tym łańcuchu dostaw nie istnieje żaden stosunek prawny. Leasingodawca występuje w tym przypadku zarówno jako nabywca, jak i dostawca biorący udział w łańcuchu dostaw. Na udział w łańcuchu dostaw towarów wskazuje nie tylko umiejscowienie go w łańcuchu (tj. jako podmiotu „drugiego”), lecz również sam charakter wykonywanych przez niego czynności. Jest on bowiem aktywnym uczestnikiem tych transakcji, gdyż posiada uprawnienia decyzyjne, co do istotnych elementów związanych z dostawą paliwa, np. ma prawo do kształtowania jego ceny, warunków jego nabycia jak również obciążony zostaje ponoszeniem obowiązków reklamacyjnych (np. w stosunku do wadliwego towaru).

Zatem, powyższe wskazuje jednoznacznie, że Leasingodawca posiada prawo do faktycznego rozporządzania nabywanymi towarami jak właściciel, gdyż ma wpływ na istotne elementy kształtujące obrót tymi towarami.

Z opisu sprawy wynika także, że Leasingodawca dokonuje zakupu, a następnie odsprzedaje Wnioskodawcy paliwo. W tej sytuacji Leasingodawca nabywając towar, a następnie odsprzedając ten towar najpierw staje się nabywcą a następnie wchodzi w rolę dostawcy. Zgodnie zatem z brzmieniem art. 7 ust. 8 ustawy, przyjmuje się, że Leasingodawca sam nabywa towary, które następnie odsprzedaje Wnioskodawcy.

Zatem w niniejszej sprawie czynności dokonywane pomiędzy Leasingodawcą a Wnioskodawcą przy użyciu kart paliwowych stanowią odpłatną dostawę towarów, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 8, opodatkowane właściwą stawką podatku VAT dla danego przedmiotu sprzedaży.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawcy przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach VAT z tytułu nabycia paliwa, prawo to pozostaje aktualne również w odniesieniu do faktur VAT wystawionych na rzecz Wnioskodawcy przez Leasingodawcę a dokumentujących nabycie paliwa przy użyciu kart paliwowych otrzymanych od Leasingodawcy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.

Ponadto tut. Organ wskazuje na ograniczenia w prawie do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, wskazane w art. 86a ustawy oraz art. 12 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312).

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.