Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2-443-50/11-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-03-24
Teza: Wnioskodawca płacąc zaliczki na poczet zakupu maszyny, która miała być wykorzystywana przez niego na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i miała stanowić środek trwały, winien wykazywać wartość netto wpłaconych zaliczek w poz. 49 deklaracji VAT-7(11) za miesiące, w których otrzymywał faktury VAT zaliczkowe bądź za kolejne dwa okresy rozliczeniowe, zgodnie z art. 86 ust. 10 i ust. 11 cyt. ustawy, natomiast w poz. 50 kwotę podatku naliczonego od wpłaconych zaliczek wymienionych w poz. 49.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; faktura-faktura zaliczkowa; maszyny; zaliczka; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2010r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie 7 stycznia 2011r., data wpływu do BKiP w Płocku 18 stycznia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ujęcia w deklaracji VAT-7 faktur VAT dokumentujących zaliczkę na zakup maszyny - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2011r. do Izby Skarbowej w Warszawie wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ujęcia w deklaracji VAT-7 faktur VAT dokumentujących zaliczkę na zakup maszyny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma dokonała odliczeń podatku naliczonego z faktur zaliczkowych. Zgodnie z art. 86 pkt 10 pkt 1 ustawy o VAT, zaliczki były wpłacane na zakup maszyny do produkcji wymienników ciepła. W deklaracji VAT-7 wartość netto jak i podatek naliczony były wykazywane w poz. 51 i 52 czyli w „nabycie towarów i usług pozostałych”, gdyż zaliczka nie stanowi środka trwałego.

W listopadzie 2010 roku po dokonaniu całkowitej zapłaty Wnioskodawca otrzymał maszynę z fakturą zakupu tej maszyny. Maszynę wprowadził do ewidencji środków trwałych w miesiącu listopadzie 2010 roku. W deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2010 roku wartość faktury końcowej i podatku naliczonego Wnioskodawca ujął odpowiednio w poz. 49 i 50 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”. Wnioskodawca nie występował o zwrot podatku naliczonego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy słusznie faktury zaliczkowe na zakup środka trwałego były wykazywane w poz. 51-52 deklaracji VAT-7 jako „nabycie towarów i usług pozostałych”?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22a ustawy z dnia 26.07.1991 (Dz. U. z 2001r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) o podatku dochodowym od osób fizycznych - środkami trwałymi są stanowiące własność lub współwłasność podatnika nabyte lub wytworzone we własnym zakresie kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do użytkowania maszyny. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że słusznie wartość faktur zaliczkowych jak i podatek naliczony wynikający z tych faktur nie był ujmowany w deklaracji VAT-7 w poz. 49-50 jako „nabycie środków trwałych” lecz w „Nabyciu pozostałych” tzn. w poz. 51-52 deklaracji VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak stanowi art. 86 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) art. 86 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 cyt. ustawy prawo do obniżenia podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Natomiast uregulowania art. 86 ust. 11 cyt. wskazują, że jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jak wskazują uregulowania art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Natomiast w myśl art. 106 ust. 3 cyt. ustawy przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Zatem z powyższych uregulowań wynika, iż faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury VAT muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług, w rozumieniu art. 5 ust. 1 cyt. ustawy. Ustawodawca dopuścił również możliwość wystawiania faktur VAT przed terminem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT ale uzależnił tę możliwość od otrzymania należności na poczet dostawy towarów lub wykonania usług.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania zostały określone w rozdziale 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 r. Nr 212, poz. 1337 ze zmianami). Zasady wystawiania faktur dokumentujących otrzymanie należności przed wykonaniem usługi lub przed dostawą towaru reguluje § 10 cyt. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, a w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy.

Stosownie do treści § 10 ust. 4 cyt. rozporządzenia faktura stwierdzająca otrzymanie części lub całości należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy;
3.  datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT” lub „FAKTURA VAT-MP”, kwotę otrzymanej części lub całości należności brutto, a w przypadku określonym w ust. 3 – również daty i numery poprzednich faktur oraz sumę kwot otrzymanych wcześniej części należności brutto;
4.  stawkę podatku;
5.  kwotę podatku, wyliczoną według wzoru:

ZB x SP

KP = ----------------

100 + SP

gdzie:

KP – oznacza kwotę podatku,

ZB – oznacza kwotę otrzymanej części lub całości należności brutto,

SP – oznacza stawkę podatku

1.  dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę (rodzaj towaru) lub usługi, cenę netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług netto, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość brutto zamówienia lub umowy;
2.  datę otrzymania części lub całości należności (przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty), o której mowa w ust. 1-3, jeśli nie pokrywa się ona z datą wystawienia faktury.

Zgodnie z § 10 ust. 7 cyt. rozporządzenia, przepisy § 5 ust. 6 i 7 oraz § 7 stosuje się odpowiednio do faktur wystawionych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Przywołany § 5 ust. 6 i 7 rozporządzenia stanowi, iż faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług oraz cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto).

Natomiast § 7 cyt. rozporządzenia wskazuje, że faktury wystawiane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych mogą nie zawierać danych dotyczących nabywcy, określonych w § 5 ust. 1 pkt 2 tj. numeru identyfikacji podatkowej nabywcy.

Pamiętać również należy, iż jeżeli faktury zaliczkowe, o których mowa w § 10 ust. 1-3, nie obejmują całej ceny brutto, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi wystawia fakturę na zasadach określonych w § 5 i 7-9, z tym, że sumę wartości towarów (usług) pomniejsza się o wartość otrzymanych części należności, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących otrzymanie części należności; taka faktura powinna zawierać również numery faktur wystawionych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi - § 10 ust. 5 wyżej cyt. rozporządzenia. Zgodnie natomiast z ust. 6 tego paragrafu – jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1-3, obejmują całą cenę brutto towaru lub usługi, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi nie wystawia faktury w terminie określonym w § 9.

W cyt. wyżej § 10 ust. 4 rozporządzenia ustawodawca wskazał, jakie elementy powinna zawierać faktura dokumentująca otrzymanie zaliczki. Z przepisu tego wynika, że faktura zaliczkowa powinna zawierać m.in. dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności nazwę (rodzaj) towaru lub usługi. Oznacza to, że w fakturze zaliczkowej powinny znaleźć się informacje dotyczące przedmiotu planowanej sprzedaży określonego w zamówieniu lub umowie, na poczet której nabywca wpłacił zaliczkę.

Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 2 pkt 6 definiuje pojęcie towaru, przez które rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Ustawa nie definiuje jednak pojęcia „nazwa” (rodzaj) towaru lub usługi. W związku z tym zasadnym jest odwołanie się do definicji słownikowej. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (http://sjp.pwn.pl/), nazwa oznacza „wyraz albo połączenie wyrazowe oznaczające kogoś lub coś”. Ponadto, po ogólnej definicji pojęcia „nazwa” słownik podaje definicje szczególnych rodzajów nazw – nazwa jednostkowa to „nazwa mająca tylko jeden desygnat”, nazwa ogólna to „nazwa mająca więcej niż jeden desygnat”, nazwa pusta „nazwa pozbawiona desygnatu” oraz nazwa szczegółowa – „nazwa dotycząca pojedynczych przedmiotów danego rodzaju lub poszczególnych cech danego przedmiotu”. Natomiast pojęcie desygnat oznacza „przedmiot, osobę lub zjawisko, do których odnosi się dana nazwa”. Według ww. słownika „rodzaj” to gatunek czegoś wyróżniany ze względu na pewne cechy.

Zauważyć również należy, że stopień szczegółowości określenia towaru lub usługi na fakturze ma m.in. istotne znaczenie dla określenia preferencyjnej stawki podatku VAT (niższej niż 23%) lub zwolnienia od podatku, a także dla prawidłowości wykazania powyższego odliczenia w deklaracji dla podatku od towarów i usług. Z nazwy powinno niejako wynikać, iż towar czy usługa kwalifikuje się do preferencyjnego opodatkowania lub czy towar może być przez kupującego traktowany jako środek trwały.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż firma dokonała odliczeń podatku naliczonego z faktur zaliczkowych. Zgodnie z art. 86 pkt 10 pkt 1 ustawy o VAT, zaliczki były wpłacane na zakup maszyny do produkcji wymienników ciepła. W deklaracji VAT-7 wartość netto jak i podatek naliczony były wykazywane w poz. 51 i 52 czyli w „nabycie towarów i usług pozostałych”, gdyż zaliczka nie stanowi środka trwałego.

W listopadzie 2010 roku po dokonaniu całkowitej zapłaty Wnioskodawca otrzymał maszynę z fakturą zakupu tej maszyny. Maszynę wprowadził do ewidencji środków trwałych w miesiącu listopadzie 2010 roku. W deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2010 roku wartość faktury końcowej i podatku naliczonego Wnioskodawca ujął odpowiednio w poz. 49 i 50 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”. Wnioskodawca nie występował o zwrot podatku naliczonego.

Jak wynika z przywołanych przepisów rozporządzenia, z treści faktury zaliczkowej powinno wynikać, jaki konkretnie towar jest przedmiotem zamówienia lub umowy. Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż zaliczki wpłacane były na poczet zakupu maszyny do produkcji wymienników ciepła. Taka informacja powinna również być zawarta na otrzymanych przez niego fakturach zaliczkowych. Ponadto już w momencie wnoszenia wpłat zaliczkowych Wnioskodawca wiedział, iż nabyta maszyna będzie stanowiła środek trwały w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Jak wynika z objaśnień do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7 i VAT-7K) w części D. deklaracji VAT-7(11) zatytułowanej: „Rozliczenie podatku naliczonego” w poz. 49 wykazuje się wartość netto nabytych przez podatnika towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym były zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy, natomiast w poz. 50 wykazuje się kwotę podatku naliczonego od nabytych przez podatnika towarów i usług wymienionych w poz. 49.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991r. (t. j. z 25 marca 2010r. Dz. U. nr 51, poz. 307) definiuje środki trwałe nie wprost, lecz poprzez wyszczególnienie składników majątku, które podlegają amortyzacji.

Jak stanowi art. 22a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania maszyny, urządzenia i środki transportu – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zatem podatkowa definicja środka trwałego zawiera warunki, według których podatnik powinien określić czy użytkowany składnik majątku może podlegać amortyzacji, a także czy okres użytkowania tego składnika majątku będzie dłuższy niż rok, a tym samym czy nabyty składnik majątku może być uznany za środek trwały.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawca płacąc zaliczki na poczet zakupu maszyny, która miała być wykorzystywana przez niego na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i miała stanowić środek trwały, winien wykazywać wartość netto wpłaconych zaliczek w poz. 49 deklaracji VAT-7(11) za miesiące, w których otrzymywał faktury VAT zaliczkowe bądź za kolejne dwa okresy rozliczeniowe, zgodnie z art. 86 ust. 10 i ust. 11 cyt. ustawy, natomiast w poz. 50 kwotę podatku naliczonego od wpłaconych zaliczek wymienionych w poz. 49.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.