Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.621.2024.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Określenia czy w przypadku rezygnacji ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy odsetki powinny być prezentowane w JPK_V7M w ostatnim dniu roboczym każdego miesiąca czy w dniu otrzymania zapłaty odsetek należnych, czy rezygnacja ze zwolnienia wpływa na rozliczenie nabywanych pożyczek jako import usług zwolnionych.
Słowa kluczowe: import-import usług; jednolity plik kontrolny (JPK); obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pożyczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy - importu usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - dostawy ciągłe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - usługi zwolnione zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - zasada ogólna; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w przypadku, gdy importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust.1 pkt 7 oraz pkt 37-41 ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 1-lit. e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy w przypadku rezygnacji ze
    zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy odsetki powinny być prezentowane w JPK_V7M
    w ostatnim dniu roboczym każdego miesiąca czy w dniu otrzymania zapłaty odsetek
    należnych, czy rezygnacja ze zwolnienia wpływa na rozliczenie nabywanych pożyczek jako
    import usług zwolnionych. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z
    13 stycznia 2025 r. (wpływ 13 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej „Spółka”) jest podmiotem zajmującym się świadczeniem
    usług (...). Do głównych usług oferowanych przez Spółkę należą: (...).
    W ramach prowadzonej działalności i dla jej potrzeb, Spółka udziela pożyczek w różnych
    walutach. Pożyczki są przez Spółkę udzielane w ramach ustalonego umownie limitu
    pożyczki odnawialnej. Pożyczki są udzielane w ramach działalności gospodarczej, tj.
    udzielając ich Spółka działa jako podatnik VAT. Pożyczki są udzielane podmiotom
    zagranicznym spoza Unii Europejskiej. W przypadku pożyczek udzielonych podmiotom
    zagranicznym, działając zgodnie z przepisami § 4 pkt 1 lit. b) oraz § 10 ust. 1 pkt 3
    rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w
    sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w
    ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 1988 ze zm.) - dalej
    „rozporządzenie”, Spółka nie uwzględnia usług udzielania pożyczek w JPK_V7M. Spółka
    stwierdziła bowiem, że nie zachodzą przesłanki zastosowania art. 86 ust. 9 ustawy z dnia
    11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - dalej
    „ustawa o VAT” - pożyczki nie są udzielane na terytorium kraju. Jednocześnie wobec faktu,
    iż w przypadku udzielania pożyczek na terytorium kraju usługa stanowi czynność
    zwolnioną od VAT przy ich świadczeniu nie ma również zastosowania art. 86 ust. 8 pkt 1
    ustawy o VAT. Wynagrodzeniem Spółki z tytułu wykonywania usługi udzielania pożyczek są
    odsetki. Odsetki są kalkulowane za każdy dzień (w oparciu o 365-dniowy rok) i są
    obliczane na podstawie dziennego salda należnego od pożyczkobiorcy, przy użyciu
    zdefiniowanej w umowie rynkowej stopy bazowej dla każdej waluty powiększonej o
    marżę. Zgodnie z umową odsetki rozliczane są w następujących po sobie miesięcznych
    okresach rozliczeniowych pokrywających się z miesiącem kalendarzowym i naliczane na
    ostatni dzień kalendarzowy okresu rozliczeniowego.
    Ponadto, Spółka uzyskuje finansowanie w ramach udzielonych jej pożyczek i kredytów, w
    tym od podmiotów zagranicznych, w tym spoza Unii Europejskiej. W przypadku uzyskania
    finansowania od podmiotów zagranicznych Spółka rozpoznaje w JPK_V7M import usług
    zwolnionych od VAT. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT składającym miesięczną
    deklarację w podatku od towarów i usług (JPK_V7M).
    Obecnie Spółka rozważa rezygnację ze zwolnienia z VAT dokonaną w trybie art. 43 ust. 22
    ustawy o VAT, tj. ze zwolnienia właściwego dla usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7,
    12 i 38-41 ustawie o VAT. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    W uzupełnieniu wniosku, udzielili Państwo następujących odpowiedzi:

    1. Czy podmioty zagraniczne, które występują jako Pożyczkobiorcy w nabywaniu od
      Państwa pożyczek (pytanie nr 1) oraz jako Pożyczkodawcy w udzielaniu na Państwa
      rzecz pożyczek (pytanie nr 3) są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą,
      tj. podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.)?
      Tak, podmioty zagraniczne, które występują jako Pożyczkobiorcy w nabywaniu od
      Spółki pożyczek (pytanie nr 1) oraz jako Pożyczkodawcy w udzielaniu na rzecz Spółki
      pożyczek (pytanie nr 3) są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, tj.
      podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.).
    2. Czy Pożyczkobiorcy/Pożyczkodawcy (podmioty zagraniczne) posiadają stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, które uczestniczy w
      nabywaniu/świadczeniu usług?
      Nie, podmioty takie nie posiadają na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej.
    3. Czy Państwo posiadają stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
      terytorium państw Pożyczkobiorców/Pożyczkodawców, które uczestniczy w
      świadczeniu/nabywaniu usług i czy są Państwo również zarejestrowani dla celów
      podatku na terytorium państwa Pożyczkobiorców/Pożyczkodawców?
      Nie, Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
      innych państwach. Zatem, Spółka nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium państw Pożyczkobiorców i Pożyczkodawców. Spółka nie
      jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od wartości dodanej ani podatku o
      podobnym charakterze w innych państwach, w tym w na terytorium państw
      Pożyczkobiorców i Pożyczkodawców.
    4. Jak należy rozumieć Państwa stwierdzenie, że „Pożyczki nie są udzielane na terytorium
      kraju”?
      Środki, z których udzielane są pożyczki znajdują się na rachunkach bankowych
      prowadzonych przez zagraniczne banki (bez udziału polskich oddziałów takich
      banków).
    Pytania
    1. Czy w przypadku rezygnacji ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT
      naliczone w danym miesiącu odsetki z tytułu pożyczek udzielonych zagranicznemu
      pożyczkobiorcy (opisanych w niniejszym wniosku) winny być prezentowane w JPK_V7M
      w ostatnim dniu roboczym każdego miesiąca kalendarzowego czy kasowo tj. w dniu
      otrzymania zapłaty odsetek należnych?
    2. Czy odsetki naliczone za okresy sprzed rezygnacji ze zwolnienia, ale otrzymane już po
      dacie rezygnacji ze zwolnienia są prezentowane przez Spółkę w JPK_V7M?
    3. Czy rezygnacja ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT wpływa na sposób
      opodatkowania importu usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o
      VAT, tj. czy rozliczając import usług z tytułu otrzymanych pożyczek i kredytów, Spółka
      w dalszym ciągu rozpozna import usług zwolnionych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. W przypadku rezygnacji ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT naliczone
    w danym miesiącu odsetki z tytułu pożyczek udzielonych zagranicznemu pożyczkobiorcy
    (opisanych w niniejszym wniosku) winny być prezentowane w JPK_V7M w ostatnim dniu
    przyjętego w umowie miesięcznego okresu rozliczeniowego. Prezentacja taka powinna być
    dokonana przy odpowiednim zastosowaniu art. 19a ust. 1 w zw. z art. 19a ust. 3 ustawy o
    VAT.

    Ad 2. Otrzymane po rezygnacji ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT odsetki
    naliczone za okres przed rezygnacją ze zwolnienia nie są ujmowane w JPK_V7M. Odsetek
    takich nie dotyczy rezygnacja ze zwolnienia.
    Ad 3. Rezygnacja ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT nie wpłynie na sposób
    opodatkowania importu usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o
    VAT i rozliczając import usług z tytułu otrzymanych pożyczek i kredytów, Spółka w dalszym
    ciągu rozpozna import usług zwolnionych.
    Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami wykonawczymi rozporządzenia, w każdym
    przypadku sprzedaży zagranicznej, jeżeli w odniesieniu do danej transakcji podatnikowi
    przysługuje prawo do rozliczenia VAT naliczonego w trybie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9
    ustawy o VAT konieczne jest zaprezentowanie sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu
    krajowym VAT w polskim JPK_V7 (w ewidencji i deklaracji VAT). Obowiązek taki wynika z § 4
    pkt 1 lit. b) i z § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia oraz objaśnień zawartych w załączniku do
    rozporządzenia. Ze względu na brak przesłanek do zastosowania art. 86 ust. 9 ustawy o
    VAT dopiero wraz z rezygnacją ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT Spółka,
    w związku z zastosowaniem art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, będzie zobligowana do
    prezentacji odsetek od pożyczek udzielonych zagranicznemu kontrahentowi w JPK_V7M w
    polach K_11 i P_11, tj. jako sprzedaż niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Wobec braku
    szczególnych regulacji, uwzględniając wartość takich usług w JPK_V7M należy odpowiednio
    stosować przepisy właściwe przy wyznaczaniu momentu powstania obowiązku
    podatkowego w VAT. W przypadku zastosowania art. 43 ust. 22 ustawy o VAT, tj. po
    rezygnacji ze zwolnienia, w odniesieniu do udzielonych pożyczek nie będzie miał
    odpowiedniego zastosowania art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e) ustawy o VAT. Przepisy takie
    dotyczą bowiem usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy o
    VAT. To oznacza, że należy odpowiednio zastosować regulacje art. 19a ust. 1 ustawy o VAT
    i uwzględniać sprzedaż z tytułu świadczenia usługi udzielania pożyczek zagranicznemu
    kontrahentowi (prezentacja odsetek) w JPK_V7M w dacie wykonania usługi. Ze względu na
    to, że zgodnie z umową, co zostało opisane w niniejszym wniosku, usługa udzielania
    pożyczek rozliczana jest w miesięcznych okresach rozliczeniowych, właściwe jest
    odpowiednie zastosowanie art. 19a ust. 3 zdanie pierwsze ustawy o VAT. To oznacza, że
    po rezygnacji w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT, poprzez odpowiednie zastosowanie
    art. 19a ust. 1 w związku z ust. 3 zdanie pierwsze ustawy o VAT naliczone w danym
    miesiącu odsetki z tytułu pożyczek udzielonych zagranicznemu pożyczkobiorcy (opisanych
    w niniejszym wniosku) winny być prezentowane w JPK_V7M w ostatnim dniu przyjętego w
    umowie miesięcznego okresu rozliczeniowego. Ze względu na to, że świadczone przez
    Spółkę usługi udzielania pożyczek są i będą rozliczane w miesięcznych okresach
    rozliczeniowych po dokonaniu rezygnacji należy odpowiednio zastosować regulację art. 41
    ust. 14c w związku z art. 41 ust. 14h pkt 1 ustawy o VAT. To oznacza, że otrzymane po
    rezygnacji ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT odsetki naliczone za okres
    przed rezygnacją ze zwolnienia, jako dotyczące usługi zrealizowanej w okresie
    rozliczeniowym przypadającym przed rezygnacją ze zwolnienia, nie będą prezentowane w
    JPK_V7M Spółki. W odniesieniu bowiem do usługi udzielania pożyczek, za okresy sprzed
    rezygnacji nie będzie miał zastosowani art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, a co za tym idzie
    również § 4 pkt 1 lit. b) i z § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (cały czas brak jest podstaw do
    zastosowania art. 86 ust. 9 ustawy o VAT). Zgodnie z dyspozycją art. 43 ust. 22 ustawy o
    VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich
    opodatkowanie, pod warunkiem, że: 1. jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny; 2.
    złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
    opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
    rezygnuje ze zwolnienia. Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że rezygnacja
    dotyczy wyłącznie usług świadczonych przez podatnika i wyłącznie w zakresie, w jakim
    świadczone są dla określonej grupy nabywców. Stąd, rezygnacja ze zwolnienia w trybie
    art. 43 ust. 22 ustawy o VAT nie wpłynie na sposób opodatkowania importu usług

    wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT i rozliczając import usług z
    tytułu otrzymanych pożyczek i kredytów, Spółka w dalszym ciągu rozpozna import usług
    zwolnionych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od to-warów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1, 4 i pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    świadczenie usług, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy
    czynność ta jest wykonywana odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

    Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatne świadczenie usług
    podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być
    wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do tej czynności.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak wynika z powyższego, definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej
    prowadzeniem, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy
    należy identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za
    czynność wykonywaną przez podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. Udzielenie
    pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu
    kapitału na wskazany w umowie okres w zamian za wynagrodzenie (odsetki). Czynność
    udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi zatem
    odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu VAT.
    Zatem, co do zasady, usługa udzielania oprocentowanej pożyczki stanowi czynność
    mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności Spółka udziela pożyczek w
    różnych walutach. Pożyczki są udzielane podmiotom zagranicznym spoza Unii
    Europejskiej. Środki, z których udzielane są pożyczki znajdują się na rachunkach
    bankowych prowadzonych przez zagraniczne banki (bez udziału polskich oddziałów takich
    banków).
    W przypadku pożyczek udzielonych podmiotom zagranicznym Spółka nie uwzględnia tych
    usług w JPK_V7M. Spółka stwierdziła bowiem, że nie zachodzą przesłanki zastosowania art.
    86 ust. 8 pkt 1 ustawy oraz art. 86 ust. 9 ustawy.

    Wynagrodzeniem Spółki z tytułu wykonywania usługi udzielania pożyczek są odsetki.
    Odsetki są kalkulowane za każdy dzień (w oparciu o 365-dniowy rok) i są obliczane na
    podstawie dziennego salda należnego od pożyczkobiorcy, przy użyciu zdefiniowanej w
    umowie rynkowej stopy bazowej dla każdej waluty powiększonej o marżę. Zgodnie z
    umową odsetki rozliczane są w następujących po sobie miesięcznych okresach
    rozliczeniowych pokrywających się z miesiącem kalendarzowym i naliczane na ostatni
    dzień kalendarzowy okresu rozliczeniowego.
    Ponadto, Spółka uzyskuje finansowanie w ramach udzielonych jej pożyczek i kredytów, w
    tym od podmiotów zagranicznych, w tym spoza Unii Europejskiej. W przypadku uzyskania
    finansowania od podmiotów zagranicznych Spółka rozpoznaje w JPK_V7M import usług
    zwolnionych od VAT.
    Spółka jest czynnym podatnikiem VAT składającym miesięczną deklarację w podatku od
    towarów i usług (JPK_V7M). Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium państw Pożyczkobiorców i Pożyczkodawców. Spółka nie jest
    zarejestrowana dla potrzeb podatku od wartości dodanej ani podatku o podobnym
    charakterze w innych państwach, w tym w na terytorium państw Pożyczkobiorców i
    Pożyczkodawców. Pożyczkobiorcy oraz Pożyczkodawcy są podmiotami prowadzącymi
    działalność gospodarczą, tj. podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy i nie posiadają na
    terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obecnie Spółka rozważa rezygnację ze zwolnienia z VAT dokonaną w trybie art. 43 ust. 22
    ustawy o VAT, tj. ze zwolnienia właściwego dla usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7,
    12 i 38-41 ustawie o VAT.
    Państwa wątpliwości, w zakresie pytania nr 1 i 2 dotyczą wskazania, czy w przypadku
    rezygnacji ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy naliczone w danym miesiącu
    odsetki z tytułu pożyczek udzielonych zagranicznemu pożyczkobiorcy powinny być
    prezentowane w JPK_V7M w ostatnim dniu roboczym każdego miesiąca kalendarzowego
    czy kasowo tj. w dniu otrzymania zapłaty odsetek należnych oraz czy odsetki naliczone za
    okresy sprzed rezygnacji ze zwolnienia, ale otrzymane już po dacie rezygnacji ze
    zwolnienia są prezentowane przez Spółkę w JPK_V7M.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości należy wskazać, że w przypadku świadczenia
    usług wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy bardzo istotnym dla prawidłowego
    rozliczenia podatku od towarów i usług jest w pierwszej kolejności określenie miejsca
    świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy
    usługa wykonywana przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług w Polsce, czy też nie.
    Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
    Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika
    działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę
    swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu

    innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to
    stałe miejsce prowadzenia działalności. Ww. zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa
    jest świadczona na rzecz podatnika, i w stosunku do tej usługi nie mają zastosowania
    zasady szczególne wymienione w następnych przepisach.
    Jak wynika z opisu sprawy Spółka udziela pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców
    prowadzących działalność gospodarczą z siedzibą poza terytorium Unii Europejskiej.
    Ponieważ tego rodzaju usługi nie są wymienione w przepisach szczególnych dotyczących
    miejsca świadczenia usług, miejscem ich świadczenia a zarazem opodatkowania, zgodnie
    z art. 28b ust. 1 ustawy jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę działalności
    gospodarczej tj. kraj trzeci. W związku z powyższym usługi te nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    Brak opodatkowania w Polsce usługi udzielenia pożyczek oznacza, że Spółka nie wykazuje
    w JPK_VAT7M kwoty podatku VAT z tego tytułu. Zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT
    z tytułu tej transakcji będzie Pożyczkobiorca, który zastosuje do rozliczenia tego podatku
    przepisy swojego kraju.
    Jednocześnie należy wskazać, że stosownie do art. 109 ust. 3a ustawy:
      Podatnicy świadczący usługi, których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju,
      są obowiązani w prowadzonej ewidencji podać nazwę usługi, wartość usługi bez
      podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, uwzględniając
      moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług
      świadczonych na terytorium kraju. W przypadku usług, do których stosuje się art.
      28b, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19a ust. 1-3 i 8.
    A zatem Spółka wykaże wyłącznie wartość usługi bez podatku VAT uwzględniając moment
    powstania obowiązku podatkowego. Wynagrodzeniem Spółki będą odsetki otrzymane w
    związku z udzieleniem pożyczek. Jak wynika z ww. przepisu do tego rodzaju usług
    świadczonych na rzecz podmiotów z krajów innych niż Polska zastosowanie znajdzie art.
    19a ust. 1-3 i ust. 8 ustawy.
    Istotne więc jest prawidłowe ustalenie momentu obowiązku podatkowego w sytuacji gdy
    Spółka świadczy usługi na rzecz podmiotów z krajów trzecich.
    Stosownie do art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Przy czym, stosownie do brzmienia art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    W przepisie tym ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie ustalenia momentu
    wykonania usługi w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli takiej usługi, która
    jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności za
    nią następuje w ramach okresu.

    W tym miejscu wspomnieć należy, że w sytuacji gdy podatek z tytułu udzielenia pożyczek
    jest wymagalny na terytorium kraju to zastosowanie mają przepisy szczególne.
    I tak, na mocy art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z
      tytułu świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41.
    Stosownie do art. 19a ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w
      odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Jak wskazano powyżej z brzmienia art. 109 ust. 3a ustawy wynika, że w przypadku
    świadczenia usług, do których ma zastosowanie art. 28b a więc również usług udzielenia
    pożyczek dla podmiotów zagranicznych stosować należy zasady ogólne. W związku z tym
    przepisy szczególne nie będą miały zastosowania.
    Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości dotyczące kwestii przedstawionych w
    pytaniach 1 i 2 należy ustalić czy świadczone przez Państwa usługi mogą stanowić usługi
    ciągłe, o których mowa w art. 19a ust. 3 ustawy.
    W art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie usługi, która
    jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności za
    nią następuje w ramach określonego okresu. Przepisy regulujące podatek od towarów i
    usług nie definiują pojęcia „usługi o charakterze ciągłym”. Wykładnia językowa pojęcia
    „sprzedaż o charakterze ciągłym” sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika
    „ciągły”. W Słowniku Języka Polskiego PWN (wydanie internetowe sjp.pwn.pl) słowo to
    zdefiniowane zostało jako: „trwający bez przerwy”, „powtarzający się stale”, „ciągnący się
    nieprzerwanie w przestrzeni”. Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym
    należy uznać sprzedaż odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy, itd. Pod pojęciem
    sprzedaży „ciągłej” należy rozumieć wynikające z zobowiązania o charakterze ciągłym
    świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się strony
    zobowiązanej do świadczenia.
    Ustawodawca krajowy nie zdefiniował w ustawie o VAT pojęcia tzw. „usługi ciągłej” czy
    usługi „świadczonej w sposób ciągły”. Nie uczynił tego również prawodawca unijny w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady.
    Za uznaniem umowy pożyczki za świadczenie o charakterze ciągłym przemawia m.in.
    sposób kalkulacji wysokości wynagrodzenia (odsetek) oraz fakt, że z momentem wypłaty
    pożyczki nie następuje zasadniczo zerwanie więzów prawnych pomiędzy pożyczkodawcą i
    pożyczkobiorcą. W przypadku umowy pożyczki wysokość wynagrodzenia (odsetki) jest
    kalkulowana co do zasady jako funkcja czasu. Oznacza to, że im dłużej usługobiorca
    korzysta z kapitału, tym to kwota wynagrodzenia (odsetki) jest wyższa. Kalkulacja
    wynagrodzenia w powiązaniu z czasem korzystania z kapitału uzasadnia przyjęcie tezy, że
    usługa pożyczki to świadczenie wykonywane w pewnym okresie czasu, a więc ciągłe.
    Ponadto, w przypadku umowy pożyczki dopiero po pewnym okresie czasu pożyczkobiorca
    jest zobowiązany do zwrotu, a pożyczkodawca do odbioru kapitału. W okresie od
    udostępnienia kapitału do jego zwrotu pożyczkodawca i pożyczkobiorca związani są ze
    sobą umową, na podstawie której mogą być również w tym czasie wykonywane inne
    czynności, np. pomocnicze związane ściśle ze świadczeniem głównym - pożyczką.
    Natomiast fakt, że w momencie wypłaty przez pożyczkodawcę kwoty kapitału (fizyczne
    przekazanie pieniędzy), następuje spełnienie głównego świadczenia, do którego
    zobowiązany jest usługodawca, sam w sobie nie przesądza o generalnym uznaniu dla
    celów VAT pożyczki jako świadczenia jednorazowego.

    Dla potrzeb podatku VAT zasadne i racjonalne jest zatem przyjęcie, że zasadniczo usługa
    udzielenia pożyczki polega na udostępnieniu kapitału na określony czas za
    wynagrodzeniem. Uwzględniając powyższe, usługę udzielania pożyczki na okres dłuższy
    niż rok należy co do zasady uznawać za usługę o charakterze ciągłym.
    Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, zgodnie z umową pożyczki odsetki rozliczane są w
    następujących po sobie miesięcznych okresach rozliczeniowych pokrywający się z
    miesiącem kalendarzowym i naliczane są na ostatni dzień kalendarzowy okresu
    rozliczeniowego. W konsekwencji należy stwierdzić, że w związku z tym, że w
    przedmiotowej sprawie są ustalone terminy rozliczeń, to dla świadczonych usług
    momentem ich wykonania jest upływ okresu, za który następują płatności.
    Co do sposobu wykazania w części deklaracyjnej JPK_VAT7M sprzedaży opodatkowanej
    poza terytorium kraju należy wskazać, że przewidziano dwa pola w których wykazuje się
    taką sprzedaż tj. K_11 i P_11.
    W polu K_11 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy
    towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju. W polu tym podaje się wartość
    netto dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w każdym
    przypadku, gdy w odniesieniu do nich przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do
    zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy. Ponadto
    wykazuje się świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7
    oraz pkt 37-41, których miejscem opodatkowania jest kraj trzeci, których świadczenie
    związane jest z prawem do odliczenia w Polsce na podstawie art. 86 ust. 9 ustawy.
    Natomiast w polu P_11 wykazuje się zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu
    dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju - wykazaną w K_11.
    W przedmiotowej sprawie świadczycie Państwo usługi udzielania pożyczek na rzecz
    podmiotów z krajów trzecich.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy :
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    W tym miejscu wskazać należy, że z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik
    podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza
    terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony,
    pod warunkiem, że wykonując takie czynności na terytorium kraju miałby również prawo
    do odliczenia.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 9 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7
      oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28l jest terytorium państwa

      trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów eksportowanych, pod
      warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego
      podatku z tymi czynnościami.
    Przedstawiony we wniosku opis sprawy wskazuje, że Wnioskodawca nie nabędzie prawa
    do odliczenia podatku VAT na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 w związku ze świadczeniem
    usług udzielania pożyczek na rzecz podatników posiadających siedzibę poza terytorium
    Unii Europejskiej. W sytuacji, w której pożyczki są udzielane przez podatnika podatnikom
    posiadającym siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej (podmiotom z państw trzecich),
    to zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, usługi takie podlegają opodatkowaniu poza Polską,
    czyli na terenie kraju nie podlegają opodatkowaniu. Należy zaznaczyć, że wskazana przez
    Państwa opcja opodatkowania usług finansowych na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy,
    dotyczy czynności zwolnionych od podatku VAT a więc takich, które zgodnie z art. 5 ust. 1
    ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju. Istotnym dla
    zastosowania opcji opodatkowania jest zatem to by stanowiły one czynność podlegającą
    opodatkowaniu na terytorium kraju. W związku z tym, że miejscem świadczenia usług
    udzielania przez Spółkę pożyczek w opisanym we wniosku zdarzeniu jest kraj trzeci a nie
    Polska, to Spółka nie może zastosować normy wynikającej z art. 43 ust. 22 ustawy.
    Jednakże prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku ze świadczeniem usług
    udzielania pożyczek występuje na podstawie art. 86 ust. 9 ustawy, pod warunkiem, że
    podatnik posiada odpowiednie dokumenty. Dla zastosowania tego przepisu bez znaczenia
    jest okoliczność, że środki, z których udzielane są pożyczki znajdują się na rachunkach
    bankowych prowadzonych przez zagraniczne banki tj. bez udziału polskich oddziałów
    takich banków. Spółka działając jako polski podatnik podatku VAT świadczy usługę
    udzielenia pożyczki czyli wymienioną w art. 86 ust. 9 ustawy, której miejscem świadczenia
    jest kraj trzeci.
    Tym samym, skoro w związku ze świadczeniem usług udzielenia pożyczek Spółce
    przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 9 ustawy,
    to odsetki z tytułu pożyczek udzielonych podatnikom posiadających siedzibę poza
    terytorium Unii Europejskiej należy wykazywać w pozycji K_11 i P_11 JPK_VAT.
    Zatem odsetki z tytułu pożyczek udzielonych podatnikom posiadającym siedzibę poza
    terytorium Unii Europejskiej należy wykazywać w pozycji K_11 i P_11 JPK_VAT, z datą
    wykonania usługi, w opisanej sytuacji, jest to data upływu każdego okresu rozliczeniowego
    miesięcznego, za który będziecie otrzymywać Państwo zapłatę należnych odsetek. Zatem,
    zgodnie z art. 19a ust. 3 zdanie pierwsze ustawy, momentem powstania obowiązku
    podatkowego dla świadczonych usług udzielania pożyczek jest data upływu każdego
    okresu (czyli w analizowanym przypadku zgodnie z zawartą umowy są to okresy
    miesięczne), do którego odnoszą się płatności lub rozliczenia do momentu zakończenia tej
    usługi.
    W związku z tym w JPK_VAT7M wykazując wartość usługi świadczonej na rzecz podatnika z
    kraju trzeciego bez podatku VAT przyjmiecie moment powstania obowiązku podatkowego
    na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy.
    Pomimo tego, że wywiedli Państwo prawidłowo możliwość zastosowania art. 19a ust. 3
    ustawy to ze względu na powoływanie się na art. 43 ust. 22 ustawy, Państwa stanowisko
    uznaję za nieprawidłowe.
    W pytaniu nr 3 Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy rezygnacja ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy wpływa na sposób rozliczenia importu
    usług i możliwość stosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ustawy.
    W przypadku świadczenia usług, gdy jedna ze stron posiada siedzibę działalności
    gospodarczej poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czy też nie.

    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
          a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności
            gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
            na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e,
            podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
          b) usługobiorcą jest:
                w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o
                którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
                którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do
                zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
                w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku
                których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest
                terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba
                prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
                w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15,
                posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
                prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub
                osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
                posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub
                obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Z kolei w świetle art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:
      Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od usługodawcy spoza terytorium kraju.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę.
    Z wniosku wynika, że Pożyczkodawcy nie posiadają na terytorium Polski stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej. Państwo natomiast nie posiadacie stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państw Pożyczkodawców oraz nie
    są Państwo zarejestrowani dla celów podatku na terytorium państw Pożyczkodawców.
    W związku z powyższym miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania nabywanej
    przez Państwa usługi udzielania pożyczek od Pożyczkodawców, stosownie do art. 28b ust.
    1 ustawy, będzie miejsce, w którym Państwo (usługobiorca) posiadają siedzibę działalności
    gospodarczej. W analizowanym przypadku usługa będzie stanowić odpłatne świadczenie
    usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    W niniejszej sprawie spełnione są warunki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT,
    bowiem Państwo są czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    a z treści wniosku wynika, że Pożyczkodawcy nie posiadają stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski. Zatem nabycie przez Państwa usług
    udzielania pożyczek od ww. Pożyczkodawców będzie stanowi dla Państwa import usług, o
    którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, tym samym będą Państwo zobowiązani, na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, opodatkować ww. usługę na terytorium Polski.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że
    nabywane przez Państwa usługi udzielania pożyczek od Pożyczkodawców będących
    podmiotami zagranicznymi, nieposiadających w Polsce stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej - będą stanowić import usług podlegający opodatkowaniu na
    terytorium Polski. Ponieważ, miejscem świadczenia tych usług będzie Polska, Państwo
    będą zobowiązani do ich rozliczenia na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Z uwagi na fakt, że usługi udzielania pożyczek świadczone na rzecz Spółki mieszczą się w
    zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione
    wprost w tym przepisie - rozliczając import usług będziecie Państwo korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT.
    Państwo jako podmiot nabywający usługę pożyczki od Pożyczkodawców będących
    podmiotami zagranicznymi, nieposiadających w Polsce stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej, nie będziecie mogli skorzystać z rezygnacji ze zwolnienia i
    wybrać ich opodatkowanie na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
        1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
        2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
          opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od
          którego rezygnuje ze zwolnienia.
    Przepis ten odnosi się zatem do podmiotów, którzy świadczą usługę udzielania pożyczki
    na rzecz innych podatników, a nie do podmiotów nabywających tę usługę.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, z uwagi na to, że Państwa
    zdaniem możecie zrezygnować ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 22 ustawy całościowo
    uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Wskazać należy, że zgodnie z Państwa informacją, że omyłkowo została dokonana opłata
    w wyższej w kwocie niż powinna być, nienależną opłatę w kwocie 40 zł, zwrócimy -
    stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej - na rachunek bieżący, zgodnie z
    dyspozycją zawartą we wniosku.
    Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi - w
      odpowiedniej części - wyłącznie w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od
      należnej.

    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w przedmiocie podatku od towarów i usług
    w odniesieniu do pytania nr 1-3. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.