Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.536.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-23
Teza: Dotyczy ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę będą
podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
Słowa kluczowe: czynsz
impreza-impreza integracyjna
integracja-integracja pracowników
integracja-wyjazd integracyjny
kara-kara umowna
najem
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
podróż
prezent
samochód
szkolenie
zaliczka
Zagadnienia: opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek
kapitałowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Ukryte zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 3
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Dochód podlegający
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo - pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ tego samego dnia) - w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest
    polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich
    uzyskania. Wspólnikami Spółki są wyłączenie osoby fizyczne. Dwóch z trzech wspólników
    zasiada w zarządzie Spółki.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki jest (...). Spółka planuje wejście w reżim
    estońskiego CIT od (...) r. W związku z powyższym zastanawia się nad skutkami
    podatkowymi występujących w Spółce świadczeń i wydatków na rzecz wspólników,
    pracowników oraz współpracowników w kontekście ich kwalifikacji jako dochodów z
    tytułu ukrytych zysków lub dochodów z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą.
    Stosownie bowiem do art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 -winno być: t.j. Dz.U. z 2025
    r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”) opodatkowaniu ryczałem podlega dochód
    odpowiadający:
    2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
    3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu
        wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
    Obecnie Wnioskodawca ponosi, a w przyszłości po wejściu w reżim estońskiego CIT dalej
    będzie ponosił wydatki, które obejmują:
    1. Wydatki na prezenty przekazywane kontrahentom

      Wnioskodawca przekazuje kontrahentom zwyczajowe upominki w postaci koszy
      prezentowych z okazji świąt lub innych wydarzeń mających dla klienta szczególne
      znaczenie (różnego rodzaju jubileusze). Kosze prezentowe są uniwersalnym
      upominkiem. Ich zawartość jest różnorodna. Najczęściej zawierają artykuły
      spożywcze takie jaki słodycze (czekoladki, ciastka, cukierki, suszone owoce i bakalie),
      kawę i herbatę, produkty delikatesowe i przetwory (miody, dżemy i konfitury, syropy,
      wędliny, sery), alkohol (wina, nalewki likiery, whisky). Cena koszy prezentowych
      mieści się w granicach kilkuset złotych, nie są to prezenty o wygórowanej wartości.
    2. Imprezy integracyjne dla pracowników, współpracowników i wspólników
      Wnioskodawca organizuje imprezy o charakterze motywacyjno-integracyjnym dla
      pracowników i współpracowników. Tego rodzaju wyjazdy lub spotkania połączone są
      zazwyczaj ze spotkaniami świątecznymi. Ich celem jest budowanie i wzmacnianie
      relacji między pracownikami oraz pomiędzy pracownikami i firmą, co w
      konsekwencji przekłada się na lepsze funkcjonowanie całego zespołu i firmy. Wydatki
      na imprezy motywacyjno-integracyjne obejmują - wynajem lokalu (restauracja,
      centrum konferencyjne), koszty zakwaterowania (w przypadku organizacji imprezy
      poza miejscowością siedziby), wydatki na usługi gastronomiczne (lunch, obiad,
      kolacja, bankiet, w tym również wydatki na zakup alkoholu), wynajem środków
      transportu (autokarów, busów), wydatki na atrakcje i aktywności (gry i zabawy
      integracyjne, występy artystyczne, wynagrodzenia dla animatorów i instruktorów,
      wynajem sprzętu sportowo-rekreacyjnego).
      W imprezach integracyjnych biorą również udział współpracownicy Spółki, przez
      których w tym konkretnym przypadku Spółka rozumie pracowników jednoosobowej
      działalności gospodarczej jednego z udziałowców. Często przy realizacji różnych
      projektów Spółka ściśle współpracuje z firmą prowadzoną przez wspólnika. W
      związku z tym istotne jest, żeby pracownicy oraz współpracownicy utrzymywali ze
      sobą dobre relacje, potrafili się sprawnie komunikować oraz rozwiązywać
      pojawiające się problemy. Wspólne spędzenie czasu na imprezie integracyjnej
      pozwala budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne relacje. W związku z tym, w
      ocenie Wnioskodawcy, istnieje pośredni związek pomiędzy uczestnictwem
      współpracowników w imprezach integracyjnych a działalnością gospodarczą Spółki.
      W imprezach integracyjnych biorą również udział Wspólnicy Spółki. Z punktu
      widzenia Wnioskodawcy ich udział jest naturalną konsekwencją sprawowania w
      spółce funkcji właścicielskich i zarządczych. Celem zorganizowania imprezy jest
      integracja całego zespołu firmy, pracowników i współpracowników pomiędzy sobą,
      ale również pracowników i współpracowników z kadrą zarządczą i właścicielską.
      Podczas takich spotkań Wspólnicy Spółki mogą uzyskać od zespołu wiele
      nieformalnych informacji, które pozwalają na podejmowanie lepszych decyzji
      zarządczych w odniesieniu do zespołu.
    3. Usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu
      Spółka ponosi również wydatki na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków
      zarządu. Usługi cateringowe polegają na dostarczaniu posiłków i napojów na
      wewnętrzne spotkania zarządu z kontrahentami w siedzibie Spółki. Usługi
      gastronomiczne dotyczą ponoszenia wydatków na spotkania członków zarządu z
      kontrahentami poza siedzibą Spółki. W trakcie spotkań członkowie zarządu wykonują
      swoje obowiązki służbowe wynikające z uprawnień do reprezentowania Spółki.
      Serwowanie posiłków i napojów podczas spotkań w wewnętrznych czy zewnętrznych
      z kluczowymi klientami świadczy o profesjonalizmie i szacunku dla gości. To element

      budowania relacji i zaufania, tworzenia sprzyjającej atmosfery do negocjacji i
      współpracy.
    4. Wydatki na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników
      Wnioskodawca ponosi wydatki na podróże służbowe członków zarządu. Wydatki
      tego rodzaju są integralną i niezbędną częścią prowadzenia działalności
      gospodarczej, ściśle związaną z efektywnością i strategicznym rozwojem firmy.
      Członkowie zarządu, ze względu na swoje strategiczne role, często muszą
      podróżować w celach takich jak:
      - Spotkania z kluczowymi klientami i partnerami biznesowymi. Negocjacje umów,
        budowanie relacji, prezentacje nowych produktów czy usług często wymagają
        osobistego spotkania, które może odbywać się w różnych miejscach poza
        siedzibą Spółki. Bezpośredni kontakt z klientem jest kluczowy dla finalizacji wielu
        transakcji.
      - Udział w konferencjach branżowych i targach. Obecność na tego typu
        wydarzeniach jest niezbędna do monitorowania trendów rynkowych,
        nawiązywania nowych kontaktów, analizy konkurencji oraz promowania firmy.
      - Rozwój biznesu i ekspansja. Badanie nowych rynków, poszukiwanie możliwości
        rozwoju spółki to procesy wymagające osobistego zaangażowania zarządu,
        często wiążące się z wielodniowymi wyjazdami.
      Analogiczne wydatki Spółka ponosi na rzecz współpracowników świadczących usługi
      dla Spółki na podstawie kontraktów B2B. W zakresie świadczonych przez ww. osoby
      usług znajduje się (...). Zgodnie z objaśnieniami (...). W związku z powyższym
      odbywanie podróży służbowych współpracowników jest w pełni uzasadnione.
      Pokrywanie, kosztów podróży służbowych nie wynika z pisemnej umowy łączącej
      strony.
      Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta, koszty przejazdów
      (bilety na pociąg, samolot, autobus, koszty paliwa, koszty noclegów, bilety wstępu na
      targi, konferencje itp.). Wydatki na podróże służbowe wiążą się ściśle z
      wykonywanymi przez członków zarządu oraz współpracowników obowiązkami w
      Spółce i nie realizują osobistych potrzeb tych osób.
    5. Wydatki na wynagrodzenia członków zarządu będących udziałowcami
      Spółka ponosi wydatki na wypłatę wynagrodzeń z tytułu umów o pracę dla członków
      zarządu będących jednocześnie wspólnikami. Wydatki te mieszczą się w limicie
      pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez
      podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub pięciokrotności
      przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym
      średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc
      dokonania wypłat osobie fizycznej.
    6. Wydatki na PFRON
      Poza powyższymi wydatkami Wnioskodawca dokonuje miesięcznych wpłat na
      Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: „PFRON”), o
      których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji
      zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2021 r.
      poz. 573 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem pracodawca zatrudniający co najmniej 25
      pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy jest obowiązany, z
      zastrzeżeniem ust. 2-5 i art. 22, dokonywać miesięcznych wpłat na Fundusz, w
      wysokości kwoty stanowiącej iloczyn 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby

      pracowników odpowiadającej różnicy między zatrudnieniem zapewniającym
      osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6% a
      rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych. Wnioskodawca zatrudnia
      powyżej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Jednocześnie
      wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi mniej niż 6%. W związku z
      tym Wnioskodawca jest zobowiązany z mocy prawa do dokonywania powyższych
      wpłat.
    7. Wydatki związane z użytkowaniem samochodów osobowych
      Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej używa
      samochodów osobowych, dla których nie jest prowadzona ewidencja przebiegu
      pojazdów, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
      podatku od towarów i usług. Samochody użytkowane w Spółce to:
        1) typowe samochody osobowe z pięcioma miejscami siedzącymi;
        2) busy bez części ładunkowej z siedmioma miejscami do siedzenia,
          zarejestrowane jako samochody osobowe używane w celu (...).
      Z tytułu używania ww. samochodów Spółka ponosi wydatki na paliwo, płyny
      eksploatacyjne, wydatki na serwis i naprawy oraz dokonuje odpisów
      amortyzacyjnych i odpisów z tytułu trwałej utraty wartości. Korzystanie z
      samochodów osobowych jest niezbędne w działalności Wnioskodawcy, który
      aktywnie prowadzi działalność gospodarczą w wielu lokalizacjach. Musi mieć zatem
      możliwość szybkiego i swobodnego przemieszczania się w celu efektywnego
      kontaktu z klientami, administracją publiczną, dojazdem pracowników (...).
      Część samochodów wykorzystywana jest wyłącznie do działalności gospodarczej a
      część do celów mieszanych. W odniesieniu do samochodów wykorzystywanych
      wyłącznie do działalności gospodarczej w Spółce istnieje wewnętrzny regulamin
      użytkowania tego typu pojazdów, który wyklucza ich wykorzystanie do celów innych
      niż działalność gospodarcza. Samochody na podstawie regulaminu oraz protokołu
      zostały przekazane konkretnym pracownikom do używania. Samochody
      wykorzystywane są wyłącznie w celu przewozu pracowników z firmy na miejsce
      budowy i z powrotem lub inne cele związane wyłącznie z działalnością Spółki.
      Pracownicy mają obowiązek bezwzględnego przestrzegania zakazu wykorzystywania
      samochodów do celów prywatnych oraz nakaz pozostawiania samochodów na
      parkingu firmowym poza godzinami pracy, a w związku z tym nie ma możliwości
      korzystania z pojazdów do użytku prywatnego. Spółka przy ponoszeniu wydatków na
      te pojazdy samochodowe odlicza 50% VAT, ponieważ prowadzenie ewidencji
      przebiegu pojazdu jest dla niej zbyt uciążliwym obowiązkiem administracyjnym.
      W Spółce istnieją również samochody osobowe wykorzystywane w sposób mieszany
      (wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej jak i do
      użytku prywatnego) przekazane:
          1) wspólnikom,
          2) współpracownikom świadczącym dla spółki usługi na podstawie kontraktów
            B2B.
      Powyższe samochody nie są objęte wewnętrznym regulaminem użytkowania
      pojazdów. Użytkownicy pojazdów nie mają również obowiązku pozostawiana
      samochodów na parkingu firmowym po godzinach pracy. W związku z tym Spółka
      uznaje, że samochody te są wykorzystywane w sposób mieszany, zarówno do użytku
      prywatnego jak i do działalności gospodarczej. Spółka od ponoszonych wydatków na
      powyższe pojazdy odlicza 50% naliczonego podatku VAT.

    8. Wydatki związane z zapłatą czynszu najmu
      Spółka wynajmuje od ojca jednego ze wspólników nieruchomość gruntową
      zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Spółka wykorzystuje nieruchomość wyłącznie
      do działalności gospodarczej, budynek pełni funkcję biurową. Umowa najmu została
      zawarta na długo przed datą planowanego przejścia Spółki na estoński CIT i trwa
      nieprzerwanie do dziś. Czynsz za najem został ustalony w oparciu o cenę rynkową na
      lokalnym rynku nieruchomości (w odniesieniu do podobnych składników majątku w
      podobnej lokalizacji, podobnym zużyciu i stanie technicznym). Wynajmowana
      nieruchomość nigdy nie była własnością Spółki.
      Wnioskodawca zaznacza, że celem najmu nie jest alternatywne dokapitalizowanie
      Spółki w miejsce wniesienia do niej wkładu. Decyzja w zakresie przeniesienia
      własności nieruchomości nie należy do wspólników, ale do podmiotu z nimi
      powiązanego, który nie chce tracić prawa własności nad nieruchomością, gdyż
      zabezpiecza ona jego osobistą sytuację majątkową. Spółka podkreśla, że
      wynajmowany od podmiotu powiązanego majątek jest potrzebny i faktycznie
      wykorzystywany w działalności gospodarczej Spółki. Gdyby Podatnik nie wynajął
      nieruchomości od podmiotu powiązanego to albo musiałby ograniczyć zakres
      świadczonych usług albo umowy najmu musiałyby zostać zawarte z podmiotami
      trzecimi (tzn. doszłoby do takiej transakcji między podmiotami niepowiązanymi).
      Spółka musi posiadać biuro do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Po przejściu na estoński CIT Spółka w dalszym ciągu zamierza wynajmować
      nieruchomość na cele działalności gospodarczej.
    9. Spółka ponosi wydatki na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej.
      Spółka ponosi wydatki na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej.
      Wydatki na ten cel finansowane są ze środków obrotowych Spółki. Abonament
      pokrywany jest w części przez Spółkę a w części przez pracowników. Dofinansowanie
      do prywatnej opieki zdrowotnej wynika z regulaminu pracy i jest dostępne dla
      wszystkich pracowników, którzy wyrażą chęć przystąpienia do ubezpieczenia.
      Ponoszenie wydatków na pakiety opieki medycznej dla pracowników to strategiczna
      inwestycja, która przynosi firmie wymierne korzyści, wykraczające poza standardowe
      świadczenia pracownicze. Jest to element kompleksowego zarządzania zasobami
      ludzkimi, który bezpośrednio wpływa na produktywność, wizerunek i stabilność
      przedsiębiorstwa.
      Inwestycja w zdrowie pracowników ma bezpośrednie przełożenie na efektywność
      działania Spółki:
        - Zmniejsza absencję chorobową,
        - Zwiększa koncentrację i energię pracowników,
        - Zmniejsza czas powrotu pracownika do pracy po chorobie.
    10. Wydatki związane z zapłatą kar umownych.
      Spółka ponosi wydatki związane z zapłatą kar umownych za wykonanie robót
      budowlanych. Działalność Wnioskodawcy obejmuje realizację kontraktów na roboty
      budowlane. Na podstawie zawieranych umów Spółka zobowiązuje się do wykonania
      określonych robót budowlanych zgodnie ze ściśle określonym harmonogramem
      prac. W praktyce zdarzają się sytuacje, w których Wnioskodawca wykonuje określone
      roboty po ustalonym w umowie terminie. Opóźnienia mogą dotyczyć całego
      przedmiotu umowy (np. (...)), poszczególnych etapów (...), dostarczenia
      odpowiednich materiałów na plac budowy lub dostarczenia kompletnej
      dokumentacji (np. powykonawczej, odbiorowej). W większości przypadków

      opóźnienia w realizacji kontraktów są niezależne od podejmowanych przez Spółkę
      działań. Wnioskodawca korzysta z usług podwykonawców i opóźnienia często
      wynikają z nieterminowego wykonania zleconych im prac.
      W takich przypadkach Spółka jest obciążana przez zamawiającego karą umowną.
      Jeśli kontrahent nie otrzyma należnych kar umownych od Spółki, to istnieje ryzyko,
      że podejmie decyzję o zakończeniu współpracy, lub wszczęciu sporu na drodze
      sądowej. Spółka stara się unikać takich sytuacji, ponieważ nie służą one budowaniu
      opinii Wnioskodawcy jako uczciwego kontrahenta, z którym warto współpracować. W
      związku z powyższym zapłata kary umownej pośrednio przekłada się na uzyskanie
      przychodu lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    11. Pożyczki dla pracowników
      Spółka udziela również pożyczek dla pracowników. Pożyczki pracownicze to forma
      wsparcia finansowego oferowana pracownikom przez pracodawcę. Jest to
      świadczenie pozapłacowe, które może służyć różnym celom - od pomocy w nagłych
      sytuacjach życiowych po wsparcie dowolnych potrzeb finansowych pracowników.
      Pożyczki te są zazwyczaj udzielane na preferencyjnych warunkach w porównaniu do
      warunków dostępnych na rynku finansowym, co czyni je atrakcyjnym benefitem dla
      pracowników. Pożyczki udzielane są z własnych środków obrotowych.
      Udzielenie pożyczek dla pracowników poza dochodem w postaci zapłaty odsetek
      korzystnie wpływa na stosunek pracowników do Spółki poprzez:
        - wzrost lojalności i zaangażowania: Pracownicy doceniają wsparcie finansowe w
          potrzebie, co buduje ich lojalność wobec firmy i zwiększa zaangażowanie w
          pracę;
        - wytwarzanie wizerunku odpowiedzialnego pracodawcy: Oferowanie pożyczek
          świadczy o dbaniu o dobrostan pracowników i buduje pozytywny wizerunek
          firmy na rynku pracy;
        - zachęcenie pracowników do pozostania w firmie, zmniejszając rotację kadr;
        - poprawę morale: Świadomość możliwości uzyskania pomocy w trudnej sytuacji
          poprawia ogólne morale w zespole.
    12. Umowy sponsoringowe
      Spółka ponosi wydatki na sponsorowanie lokalnego klubu (...) w zamian za
      świadczenie zwrotne w postaci usług reklamowych. Usługi reklamowe polegają na
      umieszczeniu logo Spółki na koszulkach zawodników oraz banerów reklamowych
      podczas wydarzeń sportowych.
      Dla Spółki wydatki tego typu stanowią strategiczną formę reklamy i promocji, w
      której Wnioskodawca wspiera finansowo drużynę sportową. W odróżnieniu od
      tradycyjnej reklamy, sponsoring nie jest bezpośrednim komunikatem
      sprzedażowym, lecz raczej budowaniem świadomości marki, wizerunku i relacji
      poprzez skojarzenie z wartościami lub emocjami związanymi z wydarzeniem czy
      podmiotem sponsorowanym. Sponsoring pozwala Spółce być postrzeganą jako
      odpowiedzialny podmiot, dbający o rozwój społeczeństwa i wspierający ważne
      wartości takie jak kultura fizyczna czy postawa fair-play. Dzięki temu Wnioskodawca
      zwiększa świadomość społeczną własnej marki. Ekspozycja logo, nazwy firmy
      podczas wydarzeń sportowych zwiększa rozpoznawalność marki w docelowej grupie
      odbiorców.
    13. Szkolenia dla pracowników i współpracowników
      Spółka ponosi wydatki związane z podnoszenia kwalifikacji zawodowych
      pracowników i współpracowników (tj. osób wykonujących dla spółki usługi w ramach

      kontraktów B2B). W tym zakresie organizuje i opłaca różnego rodzaju szkolenia
      zawodowe. Szkolenia są dostosowywane zakresem do rodzaju świadczonej pracy lub
      pełnionej funkcji w Spółce.
      Z uwagi na profil działalności Wnioskodawca organizuje szkolenia głównie dla (...) a
      także szkolenia podnoszące kwalifikacje zawodowe w zakresie (...).
      Wydatki na szkolenia są ponoszone w ramach bieżącej działalności gospodarczej.
      Koszt szkoleń dla pracowników pokrywany jest w całości przez Spółkę.
      W odniesieniu do współpracowników Spółka ponosi koszt szkolenia, który jest
      przenoszony na współpracownika w drodze refaktury.
      Szkolenia podnoszą umiejętności zatrudnionych osób, motywują ich do dalszej pracy
      oraz zwiększają ich efektywność co znacząco wpływa na prowadzoną przez Spółkę
      działalność gospodarczą.
    14. Zaliczki dla członków zarządu
      Wnioskodawca wypłaca członkom zarządu (będącym jednocześnie wspólnikami)
      zaliczki na zakup (...), niezbędnego wyposażenia oraz pokrycie innych kosztów Spółki.
      Zaliczki pobierane są przez członków zarządu z kasy firmy i rozliczane przez ww.
      osoby poprzez przekazanie do działu księgowego faktury dokumentującej
      poniesiony wydatek. Kwota stanowiąca różnicę pomiędzy pobraną kwotą zaliczki a
      kwotą wydatku jest zwracana do kasy firmy. Rozliczenie zaliczki może nastąpić w
      dłuższej perspektywie czasu. Nie zdarzają się jednak sytuacje, w których członkowie
      zarządu nie dokonują rozliczenia pozostawiając niewydatkowaną kwotę zaliczki do
      własnej dyspozycji.
    15. Wydatki na wyjazd Prezesa zarządu z kontrahentami
      Wnioskodawca raz w roku ponosi wydatki na wyjazdy integracyjne członków zarządu
      z kluczowymi klientami. Przykładowo spółka wynajmuje (...), którym członkowie
      zarządu wraz z kluczowymi kontrahentami odbywają (...). Celem zorganizowania
      wyjazdu jest pogłębienie relacji biznesowych, które wykraczają poza formalne ramy
      współpracy. Wspólne spędzenie czasu przekłada się na lepszą komunikację i
      współpracę z kontrahentami w przyszłości a pośrednio na zwiększenie przychodów
      Spółki.
    16. Najem biura PIB
      Wnioskodawca wynajmuje część powierzchni biurowej na rzecz udziałowców (winno
      być: udziałowca) do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności
      gospodarczej. Czynsz najmu ustalony jest wg średniej rynkowej ceny najmu
      powierzchni biurowej.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie
    wskazali Państwo m.in.:
      1. Jakie składniki majątku posiada Spółka? Czy są one wykorzystywane w działalności
        gospodarczej? Jeśli tak to w jaki sposób? Czy są one Państwa własnością, czy
        wykorzystują je Państwo na podstawie innych tytułów, jakich?
        ODP.: Spółka posiada nieruchomości i ruchomości wykorzystywanie w działalności
        gospodarczej. Pojazdy i maszyny (...) są wykorzystywane do pracy na realizowanych
        budowach. Spółka posiada nieruchomość, w której są (...). Plac, na którym stoją
        maszyny (...) i samochody. Część składników majątkowych jest własnością Spółki,
        część użytkowana jest na podstawie umów najmu i leasingu.

      2. Czy wspólnicy zadbali o wyposażenie Spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej
        działalności gospodarczej? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie aktywa posiada
        Państwa Spółka?
        ODP.: Spółka została zawiązana (...) r. Wspólnicy wyposażyli Spółkę w niezbędny do
        prowadzenia działalności majątek w postaci wkładów pieniężnych. Majątek ten był
        stale powiększany na przestrzeni czasu o dodatkowe składniki. Obecnie Spółka
        posiada następujące składniki majątku:
          1) Nieruchomości będące środkami trwałymi w spółce
            - (...).
          2) Majątek ruchomy, (...).
          3) Majątek użytkowany na podstawie umów leasingu (...).
      3. Czy Państwa Spółka posiada jakieś własne nieruchomości, w których prowadzi
        działalność lub wykorzystuje je na cele działalności gospodarczej (jakie)?
        ODP.: Spóła posiada własne nieruchomości:
          - Nieruchomość przy ulicy (...) w (...),
          - Nieruchomość przy ul. (...) w (...).
      4. Jakie są obowiązki członków zarządu w Spółce?
        ODP.: Do obowiązków prezesa zarządu należą:
        A. Prowadzenie spraw spółki (Zarządzanie wewnętrzne)
          (...).
        B. Reprezentowanie spółki (Działanie na zewnątrz)
          (...).
        C. Obowiązki formalno-prawne i sprawozdawcze
          (...).
      5. Czy pracownicy, o których mowa we wniosku są zatrudnieni na podstawie umowy o
        pracę, zlecenie, B2B, innej? Jakiej? Czy ww. osoby, tj. pracownicy, współpracownicy,
        zleceniobiorcy są/będą podmiotami powiązanymi, o których mowa w art. 11a ust. 1
        pkt 4 ustawy o CIT?
        ODP.: Pisząc o pracownikach Wnioskodawca ma na myśli osoby zatrudnione na
        podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia. Współpracownikami Spółki są
        osoby świadczące usługi na podstawie kontraktów B2B. Jedynie w przypadku
        wydatków ponoszonych na organizację imprez integracyjnych za
        Współpracowników uważani są również pracownicy jednoosobowej działalności
        gospodarczej jednego z udziałowców. W żadnym z wyżej wymienionych
        przypadków osoby te nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką.
      6. Czy ww. pracownicy są Państwa udziałowcami/wspólnikami?
        ODP.: Co do zasady pracownicy nie są udziałowcami Spółki. Jedynym wyjątkiem od
        tej reguły są umowy o pracę wspólników będących równocześnie członkami
        zarządu.
      7. W odniesieniu do wydatków na prezenty przekazywane kontrahentom, o których
        mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 1:
        a) Kim są Państwa kontrahenci, którym przekazujecie Państwo prezenty? Na
          jakiej podstawie wybierają Państwo kontrahentów, którym przekazywane są
          prezenty? Czy wskazani kontrahenci są/będą podmiotami powiązanymi, o
          których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?
          ODP.: Kontrahentami są przedsiębiorcy, dla których Spółka świadczy usługi.
          Spółka ponosi wydatki na prezenty przekazywane kluczowym kontrahentom,
          tj. takim z którymi wiąże ją wieloletnia współpraca oraz tych którzy przynoszą

          dla Spółki największe przychody. Kontrahenci nie są podmiotami powiązanymi
          ze Spółką.
        b) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają ww. wydatki? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Tego rodzaju wydatki ponoszone są w na celu wykreowania pozytywnej
          opinii o Wnioskodawcy, a także przedstawienia jego wizerunku jako godnego
          zaufania partnera gospodarczego. Jak wskazano w uzasadnieniu własnego
          stanowiska w sprawie, wydatki tego typu służą podtrzymaniu i rozwinięciu
          istniejących relacji biznesowych, co przekłada się na długotrwałą współpracę i
          wysokość osiąganego przychodu. Kosze wręczane są wraz z kartkami
          zawierającymi życzenia świąteczne lub okolicznościowe. Wręczanie
          upominków świątecznych kontrahentom jest dobrym zwyczajem i praktyką
          powszechnie stosowaną przez przedsiębiorców. To doskonały sposób na
          wyrażenie uznania, budowalne relacji i wzmacnianie wizerunku Spółki.
        c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?
          ODP.: Wydatki na prezenty ponoszone są ze środków obrotowych Spółki.
      8. W odniesieniu do wydatków na imprezy integracyjne dla pracowników,
        współpracowników i wspólników, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w
        pkt 2:
        a) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?
          ODP.: Wydatki na imprezy integracyjne ponoszone są ze środków obrotowych
          Spółki.
      9. W odniesieniu do wydatków na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków
        zarządu, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 3:
        a) Co Państwo rozumieją przez wskazanie „W trakcie spotkań członkowie zarządu
          wykonują swoje obowiązki służbowe wynikające z uprawnień do
          reprezentowania Spółki”? Proszę o wskazanie, jakie konkretnie obowiązki
          służbowe wykonują członkowie zarządu podczas ww. spotkań.
          ODP.: Spotkania biznesowe w formie obiadu lub kolacji mają na celu
          pozyskanie nowych klientów lub omawianie z aktualnymi klientami bieżących
          interesów. W związku z powyższym członkowie zarządu działają w charakterze
          reprezentantów Spółki. W tym zakresie prowadzą rozmowy handlowe i
          negocjują warunki współpracy. Mogą również składać wiążące oferty i
          zawierać umowy.
        b) Gdzie odbywają się spotkania członków zarządu z kontrahentami podczas
          których zakupują Państwo usługi gastronomiczne dla członków zarządu?
          ODP.: Spotkania odbywają się obiektach restauracyjno-gastronomicznych
          poza adresem spółki lub są to spotkania z kontrahentami zorganizowane w
          biurze spółki. Spotkania nie mają formy wytwornych przyjęć, a jedynie
          zwyczajowych obiadów lub kolacji uzależnionych od rangi spotkania.
        c) Czy zakup usług gastronomicznych podczas spotkań członków zarządu z
          kontrahentami, obejmuje również zakup ww. usług na rzecz tych
          kontrahentów?
          ODP.: Zakup usług gastronomicznych podczas spotkań członków zarządu z
          kontrahentami, obejmuje również zakup ww. usług na rzecz tych
          kontrahentów.
        d) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?
          ODP.: Wydatki ponoszone są ze środków obrotowych Spółki.

        e) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają wydatki na ww. usługi? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Spotkania biznesowe w formie lunchu lub kolacji w obecnych realiach
          gospodarczych są zwyczajowo przyjętą praktyką. Celem organizacji tego
          rodzaju spotkań jest omawianie bieżących interesów, przestawianie oferty,
          negocjowanie warunków umów. Spotkania służą również kształtowaniu
          pozytywnego wizerunku firmy i budowanie relacji biznesowych - tak, by
          wywołać u kontrahentów dobre wrażenie, zaufanie i chęć współpracy. To
          wydatki „wizerunkowe”, które nie promują bezpośrednio produktu/usługi jak
          reklama, lecz podnoszą postrzeganą rangę i wiarygodność Spółki.
      10. W odniesieniu do wydatków na podróże służbowe członków zarządu oraz
        współpracowników, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 4:
        W odniesieniu do podróży służbowych związanych ze spotkaniami z kluczowymi
        klientami:
        a) Czy sfinansowanie wydatków na podróże służbowe wiązać się będzie z
          koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu oraz
          współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych
          kosztów z tego tytułu?
          ODP.: Sfinansowanie wydatków na podróże służbowe jest możliwe wyłącznie
          w sytuacji, w której wydatki te wiążą się z wykonywaniem obowiązków
          służbowych członków zarządu lub współpracowników. Jest to jedyny warunek
          pokrycia tych wydatków przez Spółkę.
        b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na
          podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników, tzn. na jakiej
          podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww. podróże służbowe?
          ODP.: Wydatki na podróże służbowe dokumentowane są fakturami zakupu.
          Prezes zarządu lub współpracownik przy płatności za towary lub usługi
          związane z podróżą służbową prosi o wystawienie faktury bezpośrednio na
          Spółkę.
        c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?
          ODP.: Wydatki na podróże służbowe będą ponoszone ze środków
          obrotowych Spółki.
        d) Gdzie odbywały/odbywać się będą podróże służbowe członków zarządu oraz
          współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?
          ODP.: Podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których mieści się
          adres aktualnych kontrahentów - tym samym Spółka nie wyklucza, że mogą to
          być miejscowości atrakcyjne turystycznie. Niemniej jednak celem wyjazdu
          służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych.
        e) Ile trwają ww. podróże służbowe? Czy podróże te połączone są z
          wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?
          ODP.: Podróże służbowe trwają maksymalnie kilka dni i nie są połącznie z
          realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich
          jak wypoczynek lub inne atrakcje w tym turystyczne.
        f) Jak często organizowane są podróże służbowe?
          ODP.: Spółka nie jest w stanie precyzyjnie odpowiedzieć na tak zadane pytanie,
          ponieważ organizacja podróży służbowych uzależniona jest od bieżącej
          działalności
          Spółki. Średnio w miesiącu jest to 1-2 wyjazdy.

        g) Jakie inne wydatki obejmują koszty podróży służbowych? We wniosku wskazali
          Państwo, że Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta,
          koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus), koszty paliwa, koszty
          noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.)
          ODP.: Używając we wniosku skrótu itp. (Wnioskodawca - przypis organu) miał
          na myśli wydatki podobne do bezpośrednio wyliczonych. Wydatki te mogą
          obejmować:
            - taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i
              parkingowe, opłaty za bagaż, miejscówki;
            - Noclegi: hotel/pensjonat;
            - dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;
            - wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).
        h) Którzy współpracownicy biorą udział w podróżach służbowych? Czy wszyscy,
          czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży służbowych jest
          dostępna dla wszystkich współpracowników na równych zasadach?
          ODP.: W podróże służbowe wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do
          których zadań służbowych należy obsługa klientów, prowadzenie negocjacji
          oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych. Dla tego
          rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe nie są przywilejem, ale
          obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółka umów. Biorą oni udział w
          podróżach służbowych na równych zasadach.
        i) Czy odbycie podróży służbowej wiąże się z koniecznością spełnienia
          określonych warunków przez współpracowników?
          ODP.: Odbywanie podróży służbowych zarezerwowane jest dla
          współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się
          obsługą klientów i zawartych kontraktów. Odbywanie podróży służbowych
          przez współpracowników nie jest uzależnione od spełnienia innych warunków.
        j) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają wydatki na ww. podróże? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Celem odbywania spotkań biznesowych z klientami jest przedstawienie
          oferty współpracy, zawieranie umów, negocjowanie warunków umów oraz
          poruszenie bieżących kwestii związanych z realizacją podpisanych kontraktów.
          Tym samym spotkania z klientami przekładają się na bieżące funkcjonowanie
          Spółki oraz osiągane przez nią dochody.
        W odniesieniu do udziału w konferencjach branżowych i targach:
        a) Czy sfinansowanie wydatków na podróże służbowe wiązać się będzie z
          koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu oraz
          współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych
          kosztów z tego tytułu?
          ODP.: Sfinansowanie wydatków na podróże służbowe jest możliwe wyłącznie
          w sytuacji, w której wydatki te wiążą się z wykonywaniem obowiązków
          służbowych członków zarządu lub współpracowników. Jest to jedyny warunek
          pokrycia tych wydatków przez Spółkę.
        b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na
          podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników, tzn. na jakiej
          podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww. podróże służbowe?
          ODP.: Wydatki na podróże służbowe związane z tragami i konferencjami
          dokumentowane są fakturami zakupu. Prezes zarządu lub współpracownik

          przy płatności za towary lub usługi związane z tymi eventami prosi o
          wystawienie faktury bezpośrednio na Spółkę.
        c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?
          ODP.: Wydatki na podróże służbowe będą ponoszone ze środków obrotowych
          Spółki.
        d) Gdzie odbywały/odbywać się będą podróże służbowe członków zarządu oraz
          współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?
          ODP.: Podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których dane
          wydarzenie jest orgaznizowane. W większości przypadków nie są to
          miejscowości atrakcyjne turystycznie. Spółka nie wyklucza jednak udziału ww.
          osób w targach i konferencjach organizowanych w takich miejscowościach. Z
          punktu widzenia Spółki pozostaje to bez znaczenia, ponieważ celem wyjazdu
          służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych a nie osobistych
          członków zarządu lub współpracowników.
        e) Ile trwają ww. podróże służbowe? Czy podróże te połączone są z
          wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?
          ODP.: Wyjazdy na tarki (winno być: targi) i konferencje trwają maksymalnie
          kilka dni i nie są połącznie z realizacją celów osobistych członków zarządu oraz
          współpracowników takich jak wypoczynek lub inne atrakcje w tym turystyczne.
        f) Jak często organizowane są podróże służbowe?
          ODP.: Wydarzenia, w których udział bierze Spółka organizowane są około 7 do
          10 razy w roku.
        g) Jakie inne wydatki obejmują koszty podróży służbowych? We wniosku wskazali
          Państwo, że Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta,
          koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus), koszty paliwa, koszty
          noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.)
          ODP.: Używając we wniosku skrótu itp. Wnioskodawca miał na myśli wydatki
          podobne do bezpośrednio wyliczonych. Wydatki te mogą obejmować:
            - taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i
              parkingowe, opłaty za bagaż, miejscówki;
            - Noclegi: hotel/pensjonat;
            - dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;
            - Opłaty „okołowyjazdowe”;
            - wpisowe na konferencje/szkolenia, materiały szkoleniowe, opłaty targowe;
            - wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).
        h) Którzy współpracownicy biorą udział w podróżach służbowych? Czy wszyscy,
          czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży służbowych jest
          dostępna dla wszystkich współpracowników na równych zasadach?
          ODP.: Na targi i konferencje wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do
          których zadań służbowych należy pozyskanie klientów, prowadzenie
          negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i usługowych
          klientom lub potencjalnym klientom. W związku z tym udział tych osób w
          targach i na konferencjach branżowych jest uzasadniony. Dla tego rodzaju
          współpracowników wyjazdy służbowe nie są przywilejem, ale obowiązkiem
          wynikającym z łączących ich ze Spółką umów. Biorą oni udział w podróżach
          służbowych na równych zasadach.
        i) Czy odbycie podróży służbowej wiąże się z koniecznością spełnienia
          określonych warunków przez współpracowników?

          ODP.: Udział w konferencjach i targach zarezerwowany jest dla
          współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw.
          pośrednictwem w interesach (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz
          przedstawiają oferty).
          Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest
          uzależnione od spełnienia innych warunków.
        j) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają wydatki na ww. podróże? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Celem wyjazdów na konferencje i targi branżowe jest:
            - zwiększenie sprzedaży poprzez nawiązanie kontaktów z potencjalnymi
              klientami,
            - podtrzymanie relacji z obecnymi klientami Spółki,
            - zwiększenie rozpoznawalności marki,
            - zapoznanie się z ofertą konkurencji oraz trendami w branży,
            - networking (nawiązywanie nowych kontaktów, poszukiwanie partnerów
              biznesowych).
      Wszystkie powyższe cele są ściśle związane z funkcjonowaniem Spółki i przekładają się
        na osiągane przez nią przychody.
      W odniesieniu od podróży służbowych związanych z rozwojem i ekspansją - Tego
      rodzaju wydatki związane są z podróżami służbowymi mającymi na celu pozyskanie
      nowych klientów i nowych rynków.
        a) Czy sfinansowanie wydatków na podróże służbowe wiązać się będzie z
          koniecznością spełnienia określonych warunków przez członków zarządu oraz
          współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych
          kosztów z tego tytułu?
          ODP.: Sfinansowanie wydatków na podróże służbowe jest możliwe wyłącznie
          w sytuacji, w której wydatki te wiążą się z wykonywaniem obowiązków
          służbowych członków zarządu lub współpracowników. Jest to jedyny warunek
          pokrycia tych wydatków przez Spółkę.
        b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na
          podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników, tzn. na jakiej
          podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww. podróże służbowe?
          ODP.: Wydatki na podróże służbowe dokumentowane są fakturami zakupu.
          Prezes zarządu lub współpracownik przy płatności za towary lub usługi
          związane z tymi eventami prosi o wystawienie faktury bezpośrednio na Spółkę.
        c) Czy ww. wydatki będą ponoszone ze środków obrotowych Spółki?
          ODP.: Wydatki na podróże służbowe będą ponoszone ze środków obrotowych
          Spółki.
        d) Gdzie odbywały/odbywać się będą podróże służbowe członków zarządu oraz
          współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?
          ODP.: W większości przypadków nie są to miejscowości atrakcyjne
          turystycznie. Spółka nie wyklucza jednak wyjazdu ww. osób w do takich
          miejscowościach o ile będzie to uzasadnione spotkanie z potencjalnym
          klientem lub zawarciem nowego kontraktu. Celem wyjazdu służbowego
          zawsze jest realizacja obowiązków firmowych a nie osobistych członków
          zarządu lub współpracowników.
        e) Ile trwają ww. podróże służbowe? Czy podróże te połączone są z
          wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?

          ODP.: Tego rodzaju wyjazdy trwają maksymalnie kilka dni i nie są połącznie z
          realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich
          jak wypoczynek lub inne atrakcje, w tym turystyczne.
        f) Jak często organizowane są podróże służbowe?
          ODP.: Wyjazdy do potencjalnych lub nowych klientów odbywają się średnio 3
          do 5 razy w miesiącu.
        g) Jakie inne wydatki obejmują koszty podróży służbowych? We wniosku wskazali
          Państwo, że Koszty podróży służbowych obejmują takie wydatki jak dieta,
          koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus), koszty paliwa, koszty
          noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.)
          ODP.: Używając we wniosku skrótu itp. (Wnioskodawca - przypis Organu) miał
          na myśli wydatki podobne do bezpośrednio wyliczonych. Wydatki te mogą
          obejmować:
            - taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i
              parkingowe, opłaty za bagaż, miejscówki;
            - Noclegi: hotel/pensjonat;
            - dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;
            - Opłaty „okołowyjazdowe”;
            - wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).
        h) Którzy współpracownicy biorą udział w podróżach służbowych? Czy wszyscy,
          czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży służbowych jest
          dostępna dla wszystkich współpracowników na równych zasadach?
          ODP.: W spotkaniach z potencjalnymi lub nowymi klientami biorą udział
          wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań służbowych należy
          pozyskanie klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie
          odpowiednich ofert handlowych i usługowych klientom lub potencjalnym
          klientom. W związku z tym dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy
          służbowe są obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółka umów. Biorą
          oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach.
        i) Czy odbycie podróży służbowej wiąże się z koniecznością spełnienia
          określonych warunków przez współpracowników?
          ODP.: Podróże służbowe związane z pozyskiwaniem nowych klientów dotyczą
          współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw.
          pośrednictwem w interesach (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz
          przedstawiają oferty).
          Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest
          uzależnione od spełnienia innych warunków.
        j) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają wydatki na ww. podróże? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Spotkania, podczas których Spółka pozyskuje nowych klientów oraz
          nowe rynki zbytu w prosty sposób przekładają się na sprzedaż i uzyskiwane
          przychody z działalności gospodarczej.
      11. W odniesieniu do wydatków na wynagrodzenia członków zarządu będących
        udziałowcami, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 5:
        a) Jakie funkcje w Spółce pełnią ww. członkowie zarządu będący jednocześnie jej
          udziałowcami?

          ODP.: Punkt 5 opisu zdarzenia przyszłego dotyczy wynagrodzeń
          otrzymywanych z tytułu zawartych ze spółką umów o pracę. W związku z tym
          wynagrodzenie to jest związane ze świadczeniem pracy.
      12. W odniesieniu do wydatków związanych z zapłatą czynszu najmu, o których mowa
        w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 8:
        a) Czy wynajmowana od ojca jednego ze wspólników nieruchomość gruntowa
          zabudowana budynkiem mieszkalnym, zostanie przez Spółkę zakupiona w
          późniejszym czasie?
          ODP.: Spółka nie planuje zakupu nieruchomości od ojca wspólnika w
          późniejszym czasie. Spółka wskazuje, że Wynajmujący nigdy nie przejawiał
          woli sprzedaży nieruchomości, więc rozważanie tego typu są
          bezprzedmiotowe.
        b) Czy oprócz ww. nieruchomości Spółka wynajmuje inne nieruchomości także od
          innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych (jeżeli tak, jakie i od
          kiedy)?
          ODP.: Spółka wynajmuje biura budowy potrzebne do realizacji zawartych
          kontraktów. Obecnie wynajmowane jest biuro w (...) oraz biuro w (...). W miarę
          potrzeb wynajmowane są też (...).
        c) Czy umowa najmu zostałaby zawarta na analogicznych warunkach również z
          podmiotem niepowiązanym?
          ODP.: Umowa zawarta jest na warunkach rynkowych. Spółka mogłaby zawrzeć
          umowę najmu z podmiotem niepowiązanym na podobnych warunkach.
        d) Czy powiązania stron umowy dotyczącej najmu miały wpływ na warunki
          zawarcia umowy? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie?
          ODP.: Powiązania stron nie miały wpływu na warunki zawartej umowy najmu.
        e) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają ww. wydatki związane z najmem? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Wydatki związane z czynszem najmu mają pośredni wpływ na osiągany
          przychód. W wynajmowanym budynku mieści się adres Spółki, zlokalizowane
          jest biuro, w którym pracują wszyscy pracownicy (...) Spółki. Jest to główne
          miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
      13. W odniesieniu do wydatków na kary umowne, o których mowa w opisie zdarzenia
        przyszłego w pkt 10:
        a) Czy fakt ponoszenia kar umownych wynika z umowy łączącej Państwa z
          kontrahentem?
          ODP.: Tak, kary umowne wynikają z zawartych umów z kontrahentami.
      14. W odniesieniu do wydatków na umowy sponsoringowe, o których mowa w opisie
        zdarzenia przyszłego w pkt 12:
        a) Jakie cele biznesowe będą realizowane w związku z zawarciem umowy
          sponsoringowej?
          ODP.: Głównym celem biznesowym Spółki jest reklama przedsiębiorstwa oraz
          budowanie wizerunku marki.
        b) Czy Spółka będzie jedynym sponsorem klubu sportowego?
          ODP.: Spółka nie jest jedynym sponsorem klubu sportowego.
        c) Czy Spółka zawarła/zamierza zawrzeć umowy sponsoringowe również z innymi
          klubami sportowymi?
          ODP.: Spółka nie wyklucza tego w przyszłości, aczkolwiek jest to uzależnione
          od sytuacji finansowej.

      15. W odniesieniu do wydatków na szkolenia dla pracowników i współpracowników, o
        których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 13:
        a) Czy sfinansowanie wydatków na szkolenia wiązać się będzie z koniecznością
          spełnienia określonych warunków przez pracowników oraz
          współpracowników, a w razie ich niespełnienia do zwrotu poniesionych
          kosztów z tego tytułu?
          ODP.: Szkolenia pracownicze dostępne są dla wszystkich pracowników
          chcących wziąć w nich udział bez warunku spełnienia dodatkowych kryteriów.
          W tym zakresie Spółka wskazuje, że szkolenia mają na celu podnoszenie
          określonych kompetencji zawodowych danej grupy pracowników. Oznacza to,
          że przykładowo (...).
        b) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na
          szkolenia dla pracowników oraz współpracowników, tzn. na jakiej podstawie?
          ODP.: Wydatki szkoleniowe dokumentowane są fakturą VAT.
        c) Gdzie odbywały/odbywać się będą szkolenia dla pracowników oraz
          współpracowników? Czy są/będą to atrakcyjne turystycznie miejscowości?
          ODP.: Szkolenia dla pracowników odbywają się głównie w siedzibie spółki lub
          pobliskich miejscowościach, które co do zasady nie są miejscowościami
          atrakcyjnymi turystycznie.
        d) Ile trwają szkolenia dla pracowników i współpracowników? Czy szkolenia te
          połączone są z wypoczynkiem oraz atrakcjami, np. turystycznymi?
          ODP.: Szkolenia trwają od jednego dnia do kilku dni. Szkolenia nie są
          połączone z wypoczynkiem pracowników.
        e) Jak często organizowane są szkolenia?
          ODP.: Szkolenia są organizowane w zależności od potrzeb, lub kiedy kończą
          się uprawnienia dla pracowników. Z prawa pracy, kadr czy księgowe na
          bieżąco przy wprowadzanych zmianach w przepisach. (...).
        f) Jakie konkretnie wydatki obejmują szkolenia dla pracowników oraz
          współpracowników i jaki mają one związek z działalnością Spółki?
          ODP.: Wydatki na szkolenia obejmują wynagrodzenie firmy szkoleniowej lub
          trenera, koszty materiałów szkoleniowych, tj. podręczniki, skrypty, koszty
          dostępu do kursów on-line. W przypadku szkoleń wewnętrznych koszty
          zewnętrznego trenera, wynajmu Sali (jeżeli szkolenie dobywa się poza
          siedzibą Spółki, koszty usługi cateringu.
          Szkolenia podnoszą wiedzę i umiejętności pracowników, motywują ich do
          dalszej pracy, zwiększają ich efektywność oraz minimalizują liczbę
          popełnianych błędów co znacząco wpływa na prowadzoną działalność
          gospodarczą i wysokość osiąganych przychodów.
        g) Którzy pracownicy oraz współpracownicy biorą udział w szkoleniach? Czy
          wszyscy, czy losowo wybrani? Czy możliwość skorzystania z podróży
          służbowych jest dostępna dla wszystkich pracowników oraz
          współpracowników na równych zasadach?
          We wniosku wskazali Państwo, że: Wnioskodawca organizuje szkolenia
          głównie dla (...).
          ODP.: W szkoleniach biorą udział wszyscy pracownicy i współpracownicy z
          danej grupy zawodowej wskazanej we Wniosku. Szkolenia są ogólnodostępne.
        h) Czy odbycie szkolenia wiąże się z koniecznością spełnienia określonych
          warunków przez pracowników oraz współpracowników?

          ODP.: Odbycie szkoleń nie jest związane z koniecznością spełnienia
          dodatkowych warunków przez pracowników/współpracowników.
        i) Kto będzie przeprowadzał szkolenia? Czy to będą pracownicy/wspólnicy Spółki,
          czy też firmy zewnętrzne, a jeżeli tak to czy będą podmiotami powiązanym z
          Państwa Spółką?
          ODP.: Szkolenia są przeprowadzane głównie przez firmy zewnętrzne nie
          będące podmiotami powiązanymi ze Spółką.
        j) Czy udział w szkoleniach danej osoby/osób jest konieczny? Czy i w jaki sposób
          udział w ww. szkoleniach będzie wykorzystywany w działalności Spółki?
          ODP.: Spółka zapewnia dostęp do szkoleń z zakresu wykonywanych przez
          pracowników/ współpracowników obowiązków. Szkolenia podnoszące
          kwalifikacje pracowników są niezbędne w branży w jakiej działa Spółka. Jak
          wskazano w odpowiedzi na pytanie z punktu f, szkolenia podnoszą wiedzę i
          umiejętności pracowników, motywują ich do dalszej pracy, zwiększają ich
          efektywność oraz minimalizują liczbę popełnianych błędów co znacząco
          wpływa na prowadzoną działalność gospodarczą i wysokość osiąganych
          przychodów. W związku z tym organizacja szkoleń ma związek z prowadzoną
          przez Spółkę działalnością gospodarczą.
        k) Jakie dowody potwierdzają uczestnictwo ww. osoby w szkoleniu?
          ODP.: Spółka prowadzi listę obecności osób uczestniczących w szkoleniach.
          (...) uczestnicy otrzymują określone certyfikaty potwierdzające zdobycie lub
          podniesienie kwalifikacji zawodowych.
        l) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają wydatki na ww. szkolenia? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Szkolenia podnoszą kompetencje pracowników, co pozwala im
          wykonywać swoje obowiązki szybciej, precyzyjniej i z mniejszą liczbą błędów.
          Pracownicy, którzy posiadają aktualną wiedzę na temat nowych technologii,
          narzędzi i procesów, są bardziej efektywni. W rezultacie firma może skrócić
          czas realizacji projektów, poprawić jakość produktów lub usług i w efekcie
          zwiększyć swoje przychody. Ponadto oferowanie pracownikom szkoleń
          zawodowych buduje ich lojalność oraz zaangażowanie w pracę. Spółka, która
          dba o rozwój swoich pracowników, jest postrzegana jako atrakcyjny
          pracodawca na rynku. Przyciąga to najlepszych kandydatów do pracy. Zespół
          o wysokich kwalifikacjach stanowi również przewagę konkurencyjną.
          Wykwalifikowani pracownicy mogą wprowadzać innowacje oraz poprawiać
          efektywność pracy.
      16. W odniesieniu do wydatków na zaliczki dla członków zarządu, o których mowa w
        opisie zdarzenia przyszłego w pkt 14:
        a) O jakich innych kosztach Spółki jest mowa w zakresie wypłaty zaliczek dla
          członków zarządu? We wniosku wskazali Państwo, że Wnioskodawca wypłaca
          członkom zarządu (będącym jednocześnie wspólnikami) zaliczki na zakup (...),
          niezbędnego wyposażenia oraz pokrycie innych kosztów Spółki.
          ODP.: Poza wydatkami wskazanymi we wniosku Prezesi rozliczają się z
          pobranych zaliczek przedkładając faktury za usługi gastronomiczne ze
          spotkań służbowych, opłaty parkingowe lub inne dowody wpłat z urzędów np.
          miasta, czy sądowe. Zaliczki występują coraz rzadziej, większość płatności
          realizowana jest przelewem lub karta płatniczą.
        b) W jaki sposób dokumentowane jest wypłacenie zaliczki dla członków zarządu?

          ODP.: Wypłacane zaliczki dokumentowane są dokumentem KW (kasa wypłaci).
      17. W odniesieniu do wydatków na wyjazd członków zarządu z kontrahentami, o
        których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 15:
        a) Jakie konkretnie wydatki ponosi Spółka w związku z wyjazdem członków
          zarządu z kontrahentami?
          ODP.: (...).
        b) Gdzie odbywają się takie wyjazdy? Czy odbywają się w atrakcyjnej turystycznie
          miejscowości? We wniosku wskazali Państwo jedynie, że Przykładowo spółka
          wynajmuje (...), którym członkowie zarządu wraz z kluczowymi kontrahentami
          odbywają (...).
          ODP.: Wyjazdy takie odbywają się z reguły do miejscowości atrakcyjnych
          turystycznie. (...).
        c) Ile trwają wyjazdy integracyjne członków zarządu z kontrahentami?
          ODP.: Wyjazdy takie trwają kilka dni.
        d) Czy wydatki związane z wyjazdem członków zarządu z kontrahentami są
          niezbędne dla potrzeb prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej?
          Jeżeli tak to w jakim zakresie?
          ODP.: Spółka powyższe wydatki traktuje jako wydatki typowo reprezentacyjne,
          są to więc wydatki racjonalnie uzasadnione. Wydatki tego rodzaju ponoszone
          są, żeby budować i utrwalać dobry wizerunek Spółki i jej marki wśród
          kontrahentów. W związku z tym tego rodzaju wydarzenia w sposób pośredni
          ułatwiają zawieranie umów, negocjacje, tworzą korzystne warunki do
          długofalowej współpracy.
        e) Czy wzięcie udziału w wyjeździe wiąże się z koniecznością spełnienia
          określonych warunków przez członków zarządu oraz kontrahentów?
          ODP.: Wzięcie udziału w wyjeździe nie wiąże się z koniecznością spełnienia
          określonych warunków przez członków zarządu. Natomiast odnosząc się do
          kontrahentów, Spółka wskazuje, że do udziału w wyjazdach integracyjnych
          zapraszani są strategiczni (najważniejsi) z punktu widzenia działalności Spółki
          kontrahenci.
        f) Jakie przełożenie na prowadzoną działalność Spółki oraz powstanie przychodu
          Spółki mają wydatki na ww. wyjazdy? Proszę dokładnie opisać.
          ODP.: Wspólne wyjazdy z kontrahentami tworzą nieformalne więzi z klientami,
          które przekładają się na tworzenie trwałych relacji biznesowych. Dla Spółki są
          to wydatki reprezentacyjne ponoszone w związku z prowadzoną działalnością
          gospodarczą. Ich celem jest stworzenie dobrego wizerunku firmy w oczach
          kontrahentów. Ich związek z przychodem jest pośredni i wizerunkowy, a nie
          bezpośredni jak przy zwykłych kosztach sprzedażowych czy reklamie.
        g) Czy wszyscy członkowie zarządu Spółki biorą udział w wyjazdach? Jeżeli nie, to
          na jakich zasadach odbywa się umożliwienie udziału w takich wyjazdach?
          ODP.: W wyjazdach biorą udział wszyscy członkowie zarządu na równych
          zasadach.
        h) Czy członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach, są członkami zarządu, o
          których mowa we wniosku w pkt 5, tj. zatrudnionymi w Spółce na podstawie
          umowy o pracę? Jeżeli tak, to czy z treści tych umów wynika, że Spółka
          pokrywa w całości koszty wyjazdów integracyjnych?
          ODP.: Tak, członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach integracyjnych są
          członkami zarządu, o których mowa we wniosku w pkt. 5. Z treści umów o

          prace nie wynika, że spółka pokrywa w całości koszty wyjazdów
          integracyjnych. Spółka wskazuje, że zakres obowiązków z umowy o pracę nie
          obejmuje funkcji zarządu i reprezentacji.
        i) Czy sfinansowanie kosztów wyjazdu wiąże się z koniecznością spełnienia
          określonych warunków przez członków zarządu, a w razie ich niespełnienia do
          zwrotu poniesionych kosztów z tego tytułu?
          ODP.: Sfinansowanie wyjazdu nie wiąże się z koniecznością spełniania
          określonych warunków przez członka zarządu.
        j) W jaki sposób dokumentowane są wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy,
          tzn. na jakiej podstawie i w jakiej formie pokrywane są wydatki na ww.
          wyjazdy?
          ODP.: Wydatki są dokumentowane fakturami bądź dowodami opłat np. opłaty
          za przejazd autostradą. Wydatki finansowane są z rachunku bieżącego Spółki.
        k) Czy członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach są jednocześnie
          wspólnikami Spółki? Jeżeli tak, to czy udział w wyjazdach tych członków
          zarządu nie będzie w rzeczywistości służył ich dokapitalizowaniu?
          ODP.: Członkowie zarządu biorący udział w wyjazdach są jednocześnie
          wspólnikami Spółki. Udział w wyjazdach integracyjnych z klientami nie służy
          dokapitalizowaniu członków zarządu, wyjazdy nie służą zaspokajaniu ich
          potrzeb osobistych.
      18. W odniesieniu do wydatków na najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do
        celów prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej, o
        których mowa w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 16:
        a) Co jest przedmiotem jednoosobowej działalności gospodarczej ww. udziałowca?
          ODP.: Przedmiot prowadzonej przez wspólnika jednoosobowej działalności
          gospodarczej zgodnie z wpisem w CEDIG obejmuje:
            - (...).
        b) Czy udziałowiec, o którym mowa powyżej jest Państwa wspólnikiem? Jeżeli tak, to
          czy umowę najmu zawarli Państwo bezpośrednio ze wspólnikiem, czy poprzez
          prowadzoną przez niego działalność gospodarczą? Jeśli poprzez działalność, to
          czy otrzymywane wynagrodzenie nie będzie w rzeczywistości służyło
          dokapitalizowaniu Państwa Spółki?
          ODP.: Udziałowiec jest wspólnikiem Spółki. Umowę zawarto ze wspólnikiem w
          ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Otrzymane
          wynagrodzenie z tytułu czynszu najmu nie służy dokapitalizowaniu działalności
          spółki, ale jest zapłatą za faktycznie wykonaną usługę.
        c) Czy powiązania stron umów dotyczących świadczenia ww. usług będą miały
          wpływ na warunki zawarcia umowy? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie?
          ODP.: Powiązania pomiędzy stronami umowy najmu nie mają wpływu na
          warunki świadczonej usługi.
        d) Kiedy została zawarta umowa najmu powierzchni biurowej na rzecz prowadzonej
          przez udziałowca jednoosobowej działalności gospodarczej?
          ODP.: Umowa została zawarta (...).
        e) Od kiedy i na jakich zasadach opodatkowana jest jednoosobowa działalność
          gospodarcza ww. udziałowca (czy jest to opodatkowanie na zasadach ogólnych,
          wg stawki liniowej, czy też ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych)? Czy
          udziałowiec zamierza zmienić formę opodatkowania na inną (jaką) i kiedy?

          ODP.: Jednoosobowa działalność gospodarcza udziałowca prowadzona jest
          nieprzerwanie od (...), obecnie opodatkowana jest na zasadach podatku
          liniowego. Wg wiedzy Spółki udziałowiec nie zamierza zmieniać zasad
          opodatkowania.
        f) Czy Spółka świadczy również usługi najmu na rzecz innych podmiotów, w tym
          niepowiązanych?
          ODP.: Spółka świadczy usługi najmu na rzecz innych podmiotów
          niepowiązanych:
            - (...).
        g) Czy pomiędzy Państwa Spółką, a jednoosobową działalnością gospodarczą
          udziałowca świadczone są inne usługi (jakie)?
          ODP.: Pomiędzy Spółką a jednoosobową działalnością gospodarczą udziałowca
          są świadczone inne usługi, związanych z (...) wykonywanymi na rzecz X sp. z o.o.
    Pytania
    1. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na prezenty przekazywane kontrahentom będą
      podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    2. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych będą
      podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i cateringowe dla
      członków zarządu będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    4. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz
      współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    5. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynagrodzenia za pracę członków zarządu
      będących udziałowcami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    6. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na PFRON będą podlegały opodatkowaniu
      estońskim CIT?
    7. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce
      przez pracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    8. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce
      przez wspólników oraz współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim
      CIT?
    9. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najmu budynku od
      podmiotu powiązanego będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    10. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki
      medycznej będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    11. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych będą podlegały
      opodatkowaniu estońskim CIT?
    12. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla pracowników będą
      podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    13. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na sponsoring będą podlegały opodatkowaniu
      estońskim CIT?
    14. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na szkolenia dla pracowników i
      współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    15. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu będą podlegały
      opodatkowaniu estońskim CIT?
    16. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne członków zarządu z
      kluczowymi klientami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT?
    17. Czy najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzanej przez
      niego jednoosobowej działalności gospodarczej będzie podlegał opodatkowaniu
      estońskim CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Rozdział 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
    Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) reguluje opodatkowanie
    dochodów podatników Ryczałtem od dochodów spółek (dalej: „estoński CIT”). Estoński
    CIT jest alternatywnym modelem opodatkowania w stosunku do ogólnych zasad
    wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W modelu
    estońskiego CIT zerwano z zasadą bieżącego opodatkowania dochodu, jednocześnie
    ustanawiając inny katalog zdarzeń gospodarczych powodujących powstanie obowiązku
    podatkowego między innymi tzw. ukryte zyski oraz wydatki niezwiązane z działalnością
    gospodarczą.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy CIT:
    Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
      1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w
        części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku
        finansowego netto przeznaczony:
        a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu
          podzielonego zysku), lub
        b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania
          ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);
      2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
      3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu
        wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);
      4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego
        w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników
        (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia,
        podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu
        niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;
      5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania
        opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi
        lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w
        przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;
      6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o
        rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku
        (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód
        z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).
    Stosownie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:
    Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne,
    niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z
    prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem,
    bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot
    powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem,
    akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:
    1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi
        albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub
        podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz
        odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te
        podmioty podatnikowi;
    2) świadczenia wykonane na rzecz:

        a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub
          przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub
          na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,
        b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze
          powierniczym;
    3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną
        cenę tej transakcji;
    4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi
        przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym, jeżeli dopłata została
        wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według
        średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień
        odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;
    5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia
        wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału
        kapitałowego wspólnika w spółce;
    6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;
    7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;
    8) wydatki na reprezentację;
    9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;
    10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;
    11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;
    12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału
        kapitałowego wspólnika w spółce.
    W myśl art. 28m ust. 4 ustawy o CIT:
    Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:
    1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w
        części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej
        osobie nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia
        wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art.
        13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, nie więcej jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego
        wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne
        wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat
        osobie fizycznej;
    2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości,
        związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego,
        taboru pływającego oraz innych składników majątku:
        a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych
          wyłącznie na cele działalności gospodarczej,
        b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są
          wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
    3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi
        lub wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji,
        wynagrodzeń i opłat.

    Z kolei art. 28m ust. 5 ustawy o CIT, stanowi, że:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. a oraz ust. 4a pkt 1, ciężar
      dowodu, że składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności
      gospodarczej, spoczywa na podatniku.
    Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:
    a) wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,
    b) inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym,
        nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo
        odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),
    c) wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza lub
        podmiotu powiązanego,
    d) wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem
        /akcjonariuszem.
    Stosownie do art. 28c pkt 1 ustawy o CIT:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to
      podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym wielkość udziałów i
      praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a-c, wynosi, z zastrzeżeniem art. 28j
      ust. 1 pkt 2 lit. g, co najmniej 5%.
    W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
    Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:
  a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny
    podmiot, lub
  b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
        - ten sam inny podmiot, lub
        - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
          wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
  c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub,
    ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub
    cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub
  d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej -
    spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.
    Stosownie do art. 11a ust. 2 ustawy o CIT:
    Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie się:
    1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:
        a) udziałów w kapitale, lub
        b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
        c) udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich
          ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych,
          lub
    2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych
        decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
        nieposiadającą osobowości prawnej, lub
    3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub
        powinowactwa do drugiego stopnia.

    Jak wskazano powyżej, definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym przez ukryte zyski rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne,
    odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału
    w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio,
    jest udziałowiec albo akcjonariusz lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z
    podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem.
    W przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, wskazano zatem na otwarty katalog świadczeń,
    które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, ale również wskazane
    zostały przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. Jednym z wymienionych
    przykładów jest nadwyżka wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. 11c
    ponad ustaloną cenę tej transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT). Z treści tego
    przepisu wynika zatem, że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji stanowi
    zysk ukryty podlegający opodatkowaniu.
    Ocena czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie
    powinna się ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości
    rynkowej) ale powinna również uwzględnić fakt czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej
    transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej
    transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Dokonując takiej oceny należy
    uwzględnić potrzeby Spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności
    zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej Spółki czy
    faktycznych jej potrzeb biznesowych.
    Przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że za ukryty zysk uznaje się każde
    świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny
    podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym
    niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku
    uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane.
    W relacji Spółka - podmiot powiązany istotne może być w przedmiotowej ocenie to, czy
    wspólnik zadbał o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności
    gospodarczej i czy ewentualny niedobór tych aktywów nie jest przyczyną działań
    polegających na dokapitalizowywaniu w następstwie tego spółki, tj. dokapitalizowywaniu
    w innej formie niż w postaci wkładu do spółki (np. w formie pożyczki, udostępniania
    nieruchomości).
    Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod
    pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do
    korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby
    zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający
    wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu
    wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
    Ustawa CIT nie zawiera definicji wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Pewne wskazówki w jaki sposób definiować wydatki tego rodzaju zawierają objaśnienia
    podatkowe Ministerstwa Finansów z 23 grudnia 2021 r. Przewodnik do Ryczałtu od
    dochodów spółek (dalej: „Przewodnik do Ryczałtu”).
    Jak wskazano w Przewodniku do Ryczałtu: „Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony
    jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków
    kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją
    wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie
    art. 15 ust. 1, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego orzecznictwa sądowo-
    administracyjnego. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą”
    nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”,

    jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa
    pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami
    niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w
    celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z
    działalnością gospodarczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech
    działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej
    zarobkowy charakter.” (Przewodnik, str. 41 pkt 64).
    Skoro ustawodawca na gruncie ustawy o CIT posługuje się dwoma odmiennymi
    podejściami, tj. kosztów uzyskania przychodów i wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą, to nie jest zasadne przypisanie tym pojęciom takiego samego znaczenia.
    Należy przy tym mieć na względzie, iż co prawda w Przewodniku wskazano, że analiza
    konkretnego wydatku jako niezwiązanego z działalnością gospodarczą może zostać
    dokona z posiłkowym uwzględnieniem praktyki stosowania przepisów o kosztach
    uzyskania przychodów (oraz dorobku orzeczniczego wypracowanego na ich gruncie),
    niemniej każdorazowo wymaga to indywidualnej oceny danego wydatku.
    Oznacza to, że ujęcie danego wydatku w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
    nie będzie równoznaczne z automatycznym uznaniem go za wydatek niezwiązany z
    działalnością gospodarczą. Na potrzeby uznania wydatku za niezwiązany z działalnością
    gospodarczą istotny jest cel jego poniesienia, zatem nie można wykluczyć, iż niektóre z
    wydatków uznawanych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT za wyłączone z kosztów
    uzyskania przychodów, będą jednocześnie związane z działalnością gospodarczą
    podatnika.
    Ponadto brak możliwości utożsamiania wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą z katalogiem wydatków z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, potwierdza również
    wykładnia literalna przepisów art. 16 ust. 1 oraz art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    Wskazany art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wprowadza na grunt przepisów ustawy o CIT
    nowe pojęcie, jakim są wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Terminem tym z
    kolei nie posługuje się art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Jeden przepis odnosi się do wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, a drugi do wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie poszczególnych pytań:
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na prezenty przekazywane
    kontrahentom nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT. Wydatki tego rodzaju
    nie będą stanowiły wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Przekazywanie kontrahentom upominków w postaci koszy prezentowych z okazji Świąt
    lub innych istotnych dla kontrahenta jubileuszy w obecnych czasach stało się
    standardem. Jest to sposób na wyrażenie wdzięczności za dotychczasową współpracę.
    Wydatki te są pośrednio związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Służą
    podtrzymaniu i rozwinięciu istniejących relacji biznesowych, co przekłada się na wysokość
    osiąganego przychodu. Kosze wręczane są wraz z kartkami zawierającymi życzenia
    świąteczne lub okolicznościowe. Wręczanie upominków świątecznych kontrahentom jest
    dobrym zwyczajem, to doskonały sposób na wyrażenie uznania, budowanie relacji i
    wzmacnianie wizerunku Spółki. Wydatki tego rodzaju nawet jeżeli zostaną uznane za
    wydatki na reprezentację mają pośredni związek z działalnością gospodarczą
    wnioskodawcy.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 2 maja 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.47.2024.2.KK.

    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki na organizację imprez integracyjnych nie będą
    podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
    Wydatki tego typu nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, tego rodzaju
    wyjazdy lub spotkania pozytywnie przekładają się na wyniki finansowe osiągane przez
    Wnioskodawcę.
    Główne cele jakie przyświecają organizacji przez Wnioskodawcę wydarzeń integracyjnych
    to:
    - Poprawa komunikacji i współpracy: Nieformalna atmosfera sprzyja otwartej
      komunikacji. Pracownicy mają szansę poznać się lepiej, co ułatwia późniejszą
      współpracę nad projektami i rozwiązywanie problemów.
    - Wzmocnienie więzi zespołowych: Wspólne doświadczenia, niezależnie od tego, czy są to
      gry zespołowe, wyjścia plenerowe czy wspólne posiłki, tworzą poczucie wspólnoty i
      przynależności. To z kolei buduje lojalność wobec firmy i zwiększa zaangażowanie.
    - Zwiększenie motywacji i zaangażowania: Pracownicy, którzy czują się docenieni i widzą,
      że firma inwestuje w ich dobrostan i relacje, są bardziej zmotywowani do pracy i
      bardziej zaangażowani w osiąganie celów firmy.
    - Redukcja stresu i poprawa atmosfery: Impreza integracyjna to doskonała okazja do
      oderwania się od codziennych obowiązków i zrelaksowania się. Pomaga to w redukcji
      stresu, a także pozytywnie wpływa na ogólną atmosferę w pracy, czyniąc ją bardziej
      przyjemną i produktywną.
    - Rozwiązywanie konfliktów i budowanie zaufania: W środowisku pozabiurowym łatwiej
      jest rozładować napięcia i konflikty, które mogły narosnąć w ciągu tygodnia pracy.
      Wspólne aktywności, zwłaszcza te wymagające współpracy, budują wzajemne
      zaufanie.
    - Integracja nowych pracowników: Dla nowo zatrudnionych osób impreza integracyjna to
      świetna okazja do szybkiego poznania zespołu i wdrożenia się w kulturę firmy.
      Pomaga to w szybszej aklimatyzacji i redukuje poczucie izolacji.
    - Docenienie i nagrodzenie pracowników: Impreza integracyjna może być również formą
      podziękowania pracownikom za ich ciężką pracę i wkład w rozwój firmy. Jest to sygnał,
      że firma ceni pracowników.
    - Wspieranie kreatywności i innowacyjności: Niektóre aktywności integracyjne,
      szczególnie te o charakterze twórczym lub problemowym, mogą sprzyjać rozwijaniu
      nowych pomysłów i niekonwencjonalnych rozwiązań, które mogą zostać wykorzystane
      w pracy.
    Podsumowując, cel imprezy integracyjnej wykracza poza samą rozrywkę. To strategiczna
    inwestycja w kapitał ludzki firmy, która przynosi wymierne korzyści w postaci lepszej
    komunikacji, silniejszych relacji, zwiększonej produktywności i ogólnej poprawy
    atmosfery w miejscu pracy.
    Dobrze zmotywowany i zżyty ze współpracownikami oraz z pracodawcą pracownik
    wykonuje bowiem swoje obowiązki bardziej efektywnie i sumiennie. Pozytywna
    atmosfera w miejscu pracy zapewnia także mniejszą ilość absencji i zmniejsza rotację
    pracowników. Wydatki poniesione na organizację imprezy integracyjnej nie będą służyły
    zaspokojeniu prywatnych potrzeb pracowników Wnioskodawcy.
    W imprezach integracyjnych biorą również (udział - przypis organu) Wspólnicy Spółki. W
    ocenie Spółki uczestnictwo tych osób nie jest świadczeniem równoważnym wypłaconej

    dywidendzie i nie jest związane z prawem do udziału w zysku. W spółkach rodzinnych,
    takich jak Wnioskodawca, rzeczą naturalną jest, że wspólnicy spółki wykonują pracę na jej
    rzecz, pracują razem z innymi pracownikami pełniąc funkcje właścicielsko zarządcze. W
    związku z tym byłoby rzeczą niestosowną i wręcz dziwną, gdyby właściciele firmy nie
    wzięli udziału w imprezie integracyjnej, której jednym z głównych celów jest zacieśnianie
    więzi z pracownikami. Jest to wręcz obowiązek właścicieli Spółki. Uczestnictwo w
    spotkaniach integracyjnych pozwała w lepszy sposób zarządzać zespołem pracowniczym.
    W związku z powyższym uczestnictwo Wspólników w tego rodzaju wydarzeniach
    bezpośrednio realizuje cele organizowania tego typu imprez.
    Ad. 3
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i
    cateringowe dla członków zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    W opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) Wnioskodawca wskazał, że
    uczestnictwo członków zarządu w spotkaniach z kontrahentami wynika z faktu
    powierzenia im obowiązków w zakresie reprezentacji Spółki. Obowiązek odbywania
    spotkań z kontrahentami nie jest związany z prawem do udziału w zysku, lecz jest
    konsekwencją pełnionej funkcji oraz zobowiązań służbowych członków zarządu. W
    związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy koszty usług cateringowych lub koszty
    przyjęcia kontrahentów w restauracjach, nie stanowią ukrytych zysków podlegających
    opodatkowaniu ryczałtem.
    Ad. 4
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe
    członków zarządu oraz współpracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim
    CIT.
    Koszty Podróży ponoszone w związku z podróżami służbowymi członków zarządu
    (będących udziałowcami) oraz współpracowników ponoszone w ramach sprawowanych
    w Spółce funkcji oraz powierzonych obowiązków służbowych nie podlegają
    opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie mieszczą się w kategorii
    ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Koszty podróży służbowych są racjonalnymi wydatkami, które w obecnych realiach
    gospodarczych zaliczane są do kosztów pośrednich prowadzonej działalności
    gospodarczej. Konieczność ich ponoszenia nie budzi wątpliwości a racjonalność nie jest
    kwestionowana przez organy podatkowe. Członkowie zarządu oraz współpracownicy, ze
    względu na swoje strategiczne role często muszą podróżować w celach takich jak:
    1. Spotkania z kluczowymi klientami i partnerami biznesowymi: Negocjacje umów,
      budowanie relacji, prezentacje nowych produktów czy usług często wymagają
      osobistego spotkania, które może odbywać się w różnych miejscach. Bezpośredni
      kontakt jest kluczowy dla finalizacji wielu transakcji.
    2. Udział w konferencjach branżowych i targach: Obecność na tego typu wydarzeniach
      jest niezbędna do monitorowania trendów rynkowych, nawiązywania nowych
      kontaktów, analizy konkurencji oraz promowania firmy. Uczestnictwo zarządu na
      takich wydarzeniach podnosi prestiż firmy.
    3. Rozwój biznesu i ekspansja: Badanie nowych rynków, poszukiwanie możliwości
      akwizycji czy otwieranie nowych placówek to procesy wymagające osobistego
      zaangażowania zarządu, często wiążące się z wielodniowymi wyjazdami.
    W związku z powyższym w ocenie Spółki ponoszenie wydatków na rzecz członków
    zarządu oraz współpracowników jest związane z działalnością gospodarczą Spółki. Spółka
    pokrywa je we własnym interesie. Członek zarządu czy współpracownik będąc w trakcie

    podróży służbowych wykonuje swoje zadania służbowe, wydatki nie zaspokajają jego
    potrzeb osobistych. Tym samym koszty podróży, o których mowa we wniosku, są
    bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki, a jednocześnie
    nie stanowią ukrytych zysków czy wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Ad. 5
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na wynagrodzenia za pracę
    członków zarządu będących udziałowcami nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim
    CIT.
    Wydatki na wynagrodzenia członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami Spółki
    stanowią ukryty zysk jedynie w sytuacji, w której ich wysokość przekracza limity określone
    w ustawie o CIT.
    W myśl art. 28m ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT z kategorii ukrytych zysków wyłączone są:
    - wynagrodzenia za świadczenia na rzecz spółki (przychody ze stosunku pracy i zrównane
      z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT),
    - wynagrodzenia z wykonywania wolnego zawodu i zrównane (przychody osób
      należących do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji np., przychody z umów
      zlecenia/o dzieło, przychody z tyt. umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub podobnych - art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o PIT) oraz
      zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacone osobie fizycznej, przy czym:
    wyłączenie dotyczy części, w jakiej suma wypłaconych danej osobie w miesiącu
    wynagrodzeń/ zasiłków, nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego
    wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z ww. tytułów, nie więcej jednak niż
    pięciokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw.
    Kwoty powyższych limitów Wnioskodawca powinien wyliczać co miesiąc i stosować limit
    niższy. W prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej wypłacane członkom
    zarządu wynagrodzenie nie przekracza i nie będzie przekraczać powyższych limitów a
    tym samym nie będzie stanowiło ono ukrytego zysku i nie będzie podlegało
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Ad. 6
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółką na PFRON nie będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Wpłaty na PFRON nie stanowią świadczenia na rzecz udziałowców lub podmiotów z nimi
    powiązanych w związku z powyższym nie mogą być uznane za ukryte zyski.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów nie uznaje
    się wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy o PFRON. Mimo ujęcia opłat
    na PFRON w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodu, opłaty
    na PFRON niewątpliwie stanowią wydatek związany z działalnością gospodarczą,
    ponieważ ich dokonywanie jest obowiązkiem pracodawców spełniających określone
    ustawą o PFRON warunki.
    Skoro zatem jest to wymóg nałożony na Spółkę przepisami obowiązującego prawa, a
    konsekwencją niewywiązania się z niego jest m.in. skierowanie sprawy na drogę
    postępowania egzekucyjnego, to nie można uznać, że jest to wydatek bezcelowy. Zapłata
    przedmiotowych opłat - oprócz realizacji podstawowego celu - chroni Spółkę przed
    negatywnymi konsekwencjami, które mogą doprowadzić w skrajnym przypadku do jej
    upadłości.

    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że koszty opłat na PFRON nie stanowią
    wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu
    Ryczałtem.
    Ad. 7
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe
    użytkowane w spółce przez pracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim
    CIT.
    Stosownie do przepisów ustawy o CIT (art. 28m ust. 4a) do wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się wydatków i
    odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z
    używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru
    pływającego oraz innych składników majątku w pełnej wysokości - w przypadku
    składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej.
    W ocenie Spółki, prawidłowa jest jej ocena dotyczący wykorzystywania samochodów
    służbowych wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca
    wprowadził Regulamin korzystania z samochodów służbowych przez pracowników
    wykluczający ich użytek do celów prywatnych oraz obowiązek pozostawienia
    samochodów po godzinach pracy na parkingu firmowym. Tym samym wydatki na
    samochody służbowe nie będą kwalifikowane na gruncie przepisów o estońskim CIT jako
    wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.
    Ad. 8
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe
    użytkowane w spółce przez wspólników oraz współpracowników nie będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Ad. 9
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najem
    budynku od podmiotu powiązanego nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Spółka stoi na stanowisku, że świadczenie tego rodzaju nie będzie ani ukrytym zyskiem
    ani wydatkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą.
    W przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazano otwarty katalog świadczeń, które mogą
    zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków a zatem katalog ten należy traktować
    jako przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. W zakresie oceny czy dane
    świadczenie powinno być rozpatrywane w kategorii ukrytego zysku można wziąć pod
    uwagę wytyczne Ministerstwa Finansów zawarte w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów
    spółek z dnia 23 grudnia 2021 r. (dalej: „Przewodnik”). Zgodnie z Przewodnikiem oceniając
    czy dane świadczenie jest ukrytym zyskiem powinno wziąć się pod uwagę:
    - rynkowy charakter transakcji, tzn. czy warunki transakcji są ustalone na analogicznych
      zasadach jak transakcje dokonywane przez takiego podatnika z podmiotami
      niepowiązanymi oraz czy transakcja ta jest niezbędna w prowadzonej działalności
      gospodarczej. Jeśli cena jest rynkowa a transakcja jest niezbędna w prowadzonej
      działalności gospodarczej to świadczenia pomiędzy podmiotami powiązanymi ze
      wspólnikami a spółką nie powinny być oceniane w aspekcie dochodu z tytułu ukrytego
      zysku (strona 34 Przewodnika);
    - faktyczne zapotrzebowanie Spółka na dane świadczenie i to czy doszłoby do niego,
      gdyby nie uczestniczyły w nich podmioty powiązane. Dokonując takiej oceny należy
      uwzględnić pod uwagę potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności,

      zasadności zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej
      spółki czy faktycznych jej potrzeb biznesowych (strona 35 Przewodnika);
    - okoliczność czy wspólnik zadbał o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla
      prowadzonej działalności gospodarczej. Czy ewentualny niedobór tych aktywów nie
      jest przyczyną działań polegających na dokapitalizowywaniu spółki, tj.
      dokapitalizowywaniu w innej formie niż w postaci wkładu do spółki (np. w formie
      pożyczki, udostępniania nieruchomości).
    Wnioskodawca zwraca jednak uwagę, że wytyczne te nie mają charakteru powszechnie
    obowiązującego prawa a ich celem jest zapewnienie jednolitego stosowania prawa
    podatkowego przez organy podatkowe. Odnosząc się do oceny przedstawionego
    zdarzenia przyszłego Wnioskodawca uważa, że czynsz wypłacany podmiotowi
    powiązanemu ze wspólnikiem z tytułu najmu lokalu użytkowego nie będzie ukrytym
    zyskiem, ponieważ:
    - wypłata czynszu nie jest w żaden sposób związana z prawem od udziału w zysku Spółki.
      Czynsz najmu jest związany z zapłatą wynagrodzenia za wykonaną usługę a właściciel
      nieruchomości nie jest wspólnikiem Spółki;
    - umowy najmu została zawarta na zasadach rynkowych i wysokość czynszu nie
      przekracza średniej wartości czynszu jaki obowiązuje w umowach najmu
      nieruchomości pomiędzy podmiotami niepowiązanymi. Nie wystąpi zatem nadwyżka,
      wartości rynkowej transakcji, która podlegałby opodatkowaniu;
    - wynajmowana nieruchomość jest potrzebna Wnioskodawcy. Spółka potrzebuje
      przestrzeni biurowej do prowadzenia działalności gospodarczej. Zawarcie umowy jest
      zatem uzasadnione gospodarczo i ekonomiczne. Gdyby Wnioskodawca nie zawarł
      umów najmu z podmiotem powiązanym ze wspólnikiem, musiałby ww. składniki
      majątku wynająć od podmiotów niepowiązanych;
    - celem Wspólników nie jest alternatywne dokapitalizowanie Podatnika poprzez
      udostępnianie aktywów zamiast wniesienia wkładu. W tym zakresie Wnioskodawca
      wskazuje, że decyzja w zakresie rozporządzenia własnością budynku nie należy do
      wspólników, zatem nie ma przed nimi alternatywy w postaci wniesienia
      nieruchomości do Spółki albo najmu nieruchomości.
    Ad. 10
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom
    prywatnej opieki medycznej nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Wydatki tego typy nie są ukrytym zyskiem ani wydatkiem niezwiązanym z działalnością
    gospodarczą.
    Ukrytym zyskiem może być świadczenie wykonywane na rzecz udziałowców lub
    podmiotów z nimi powiązanych. Ponieważ z pakietów medycznych korzystają wyłącznie
    pracownicy, wydatek ten nie może być uznany za ukryty zysk.
    Pakiety medyczne są w obecnych realiach gospodarczych standardowym świadczeniem,
    zapewnianym przez pracodawcę.
    Oferowanie pracownikom benefitów w postaci pakietów opieki medycznej jest elementem
    kompleksowego zarządzania zasobami ludzkimi, który bezpośrednio wpływa na
    produktywność, wizerunek i stabilność przedsiębiorstwa. Pakiety opieki medycznej to
    jeden z kluczowych benefitów pozapłacowych, który znacząco wpływa na:

      - Wizerunek atrakcyjnego pracodawcy: firma oferująca prywatną opiekę medyczną jest
      postrzegana jako dbająca o swoich pracowników, odpowiedzialna społecznie i
      nowoczesna. To czyni ją bardziej konkurencyjną na rynku pracy;
      - przyciąganie talentów: w obliczu rosnącej konkurencji o wykwalifikowanych
      pracowników, pakiety medyczne są istotnym narzędziem rekrutacyjnym,
      przyciągającym kandydatów poszukujących kompleksowych świadczeń;
      - zwiększenie lojalności: pracownicy doceniają troskę firmy o ich zdrowie, co buduje
      poczucie lojalności i zmniejsza rotację kadr. Zadowoleni pracownicy rzadziej
      rozważają zmianę miejsca zatrudnienia;
      - budowanie morale zespołu: świadomość, że firma inwestuje w ich dobrostan, wpływa
      pozytywnie na morale całego zespołu, tworząc bardziej zintegrowane i
      zmotywowane środowisko pracy. Inwestycja w zdrowie pracowników ma
      bezpośrednie przełożenie na efektywność działania Spółki:
        - Zmniejsza absencję chorobową,
        - Zwiększa koncentrację i energię pracowników,
        - Zmniejsza czas powrotu pracownika do pracy po chorobie.
    W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy, wydatki na sfinansowanie prywatnej
    opieki zdrowotnej pracowników należy uznać za celowe i mające związek z działalnością
    gospodarczą Spółki.
    Ad. 11
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych nie
    będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Spółka stoi na stanowisku, że wydatki te ponoszone są w związku z osiągnięciem
    przychodu lub zabezpieczeniem źródła przychodu. Ponoszenie tego rodzaju kosztów jest
    niezbędne do utrzymania współpracy z inwestorami. Stanowi warunek konieczny do
    zabezpieczenia się przed ryzykiem utraty klientów i uniknięcia sporów sądowych. Jest to
    także element budowania wizerunku wiarygodnego i godnego zaufania partnera
    handlowego.
    Jako podmiot działający na rynku Spółka podejmuje racjonalne działania, które mają na
    celu zabezpieczenie źródła przychodów i zapewnienie sobie konkurencyjności. Uiszczanie
    kar i odszkodowań wpisuje się w tę strategię, pozwalając na utrzymanie dobrych relacji z
    kontrahentami. Wydatki te nie zawsze są wynikiem intencjonalnego działania Spółki i
    wynikają głównie z opóźnień firm podwykonawczych.
    W ocenie Wnioskodawcy, wyłączenie kar umownych i odszkodowań z kosztów uzyskania
    przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie oznacza, że są to wydatki
    niezwiązane z działalnością gospodarczą. Co więcej, te regulacje nie mają zastosowania
    do podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek. Tym samym, Spółka
    stoi na stanowisku, że koszty kar umownych stanowią wydatki związane z działalnością
    gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.
    Ad. 12
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla
    pracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Pożyczki udzielane pracownikom nie są ani ukrytym zyskiem ani wydatkiem
    niezwiązanym z dzielnością gospodarczą.
    Przepisy art. 28m ust. 3 ustawy o CIT w sposób precyzyjny definiują, kiedy umowa
    pożyczki powoduje powstanie ukrytego zysku podlegającego opodatkowaniu estońskim
    CIT. Kwota pożyczki jest ukrytym zyskiem w przypadku udzielenia pożyczki przez Spółkę

    wspólnikowi lub podmiotom z nim powiązanym. Z kolei w sytuacji udzielenia pożyczki
    przez wspólnika Spółce ukrytym zyskiem są wypłacone wspólnikowi odsetki, prowizje i
    inne opłaty od pożyczki. W związku z powyższym pożyczki udzielone pracownikom nie
    będą stanowiły ukrytego zysku.
    Udzielone pracownikom pożyczki nie będą również wydatkiem niezwiązanym
    działalnością gospodarczą. Przede wszystkim kwota pożyczki jest świadczeniem
    zwrotnym, pożyczka nie jest definitywnym wydatkiem. Po drugie udzielane pracownikom
    pożyczki generują przychód w postaci odsetek a tym samym wiążą się z uzyskaniem
    przychodu.
    Ponadto jak wskazano w opisie przychód odsetkowy nie jest jedyną korzyścią dla Spółki.
    Udzielanie pożyczek pracownikom pozytywnie wpływa na podejście pracowników do
    pracy, buduje lojalność oraz zaufanie do firmy, daje poczucie bezpieczeństwa oraz
    zmniejsza rotację załogi. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe argumenty
    Wnioskodawca staje na stanowisko, że pożyczki udzielane pracownikom nie stanowią
    wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą.
    Ad. 13
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na sponsoring nie będą
    podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Koszty sponsoringu nie będą stanowiły ukrytych zysków ani wydatków nie związanych z
    działalnością gospodarczą.
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego beneficjentem wydatków na sponsoring
    nie jest bezpośrednio lub pośrednio wspólnik spółki lub inny podmiot z nim powiązany.
    W związku z powyższym rozważanie czy powyższy wydatek będzie ukrytym zyskiem jest
    bezprzedmiotowe. Koszty sponsoringu nie będą również wydatkiem niezwiązanym z dzi
    ałalnością gospodarczą. Przekazane przez Spółkę środki pieniężne w ramach sponsoringu
    są związane z jej działalnością gospodarczą, gdyż w ramach współpracy w zakresie
    sponsoringu, Wnioskodawca otrzymuje wymierne, ekwiwalentne świadczenie w postaci
    usługi o charakterze reklamowym.
    W ocenie Wnioskodawcy oczywistym jest, iż środki przekazane w ramach sponsoringu
    wykazują związek z działalnością prowadzoną przez Spółkę, gdyż:
    - budują pozytywny wizerunek firmy wśród potencjalnych klientów oraz lokalnej
      społeczności,
    - budują rozpoznawalność marki,
    - budują sieć kontaktów biznesowych wspierających rozwój działalności (networking).
    Powyższe przekłada się pośrednio na generowany przez Spółkę przychód. W
    konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że koszty sponsoringu nie będą stanowiły
    wydatków niezwiązane z działalnością gospodarczą, a tym samym nie będą podlegały
    opodatkowaniu ryczałtem.
    Ad. 14
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na szkolenia dla pracowników
    i współpracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Spółka stoi na stanowisku, że wydatki na szkolenia nie są wydatkami niezwiązanymi z
    działalnością gospodarczą.
    Szkolenia pracownicze to jedna z najważniejszych inwestycji, jaką może podjąć Spółka.
    Nie są one jedynie kosztem, lecz strategicznym narzędziem, które bezpośrednio
    przekłada się na wyniki finansowe, pozycję rynkową i długoterminowy rozwój firmy.

    Szkolenia podnoszą kompetencje pracowników, co pozwala im wykonywać swoje
    obowiązki szybciej, precyzyjniej i z mniejszą liczbą błędów. Pracownicy, którzy posiadają
    aktualną wiedzę na temat nowych technologii, narzędzi i procesów, są bardziej efektywni.
    W rezultacie firma może skrócić czas realizacji projektów, poprawić jakość produktów lub
    usług i w efekcie zwiększyć swoje przychody. Ponadto oferowanie pracownikom szkoleń
    zawodowych buduje ich lojalność oraz zaangażowanie w pracę. Spółka, która dba o
    rozwój swoich pracowników, jest postrzegana jako atrakcyjny pracodawca na rynku.
    Przyciąga to najlepszych kandydatów do pracy. Zespół o wysokich kwalifikacjach stanowi
    również przewagę konkurencyjną. Wykwalifikowani pracownicy mogą wprowadzać
    innowacje oraz poprawiać efektywność pracy.
    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że koszty szkoleń nie stanowią wydatku
    niezwiązanego z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.
    Ad. 15
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków
    zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Wydatki na zaliczki dla członków zarządu nie będą stanowiły ukrytego zysku ani wydatku
    niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego
    (winno być: zdarzenia przyszłego) zaliczki pobierane są przez członków zarządu na
    pokrycie niezbędnych wydatków związanych z działalnością gospodarczą Spółki, tj. zakup
    (...) oraz niezbędnego wyposażenia oraz innych kosztów. Zaliczki są rozliczane poprzez
    przekazanie do działu księgowego faktury dokumentującej wysokość wydatku a kwota
    różnicy pomiędzy pobraną zaliczką a wydatkiem jest zwracana do kasy Spółki. W związku
    z powyższym beneficjentem pobranych zaliczek nie są członkowie zarządu, pobrane
    środki pieniężne nie zaspokajają ich prywatnych potrzeb. Wspólnik nie uzyskuje z tego
    tytułu żadnej korzyści majątkowej. Jednocześnie pobrane zaliczki wykazują bezpośredni
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą a tym samym nie można uznać ich
    wypłaty za wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.
    Ad. 16
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne
    członków zarządu z kluczowymi klientami nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim
    CIT.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki tego rodzaju są typowymi wydatkami
    reprezentacyjnymi. Celem ponoszenia tych wydatków jest zbudowanie i utrwalenie
    pozytywnego wizerunku Spółki w oczach kluczowych klientów. Intencją Wnioskodawcy
    jest zbudowanie relacji wykraczającej wyłącznie poza sferę biznesową opartej o
    przyjacielskie relacje członków zarządu z osobami mającymi realny wpływ na decyzje
    podejmowane w firmach klientów. W ocenie Spółki, wspólne spędzenie czasu przekłada
    się na budowanie relacji towarzyskich, które w przyszłości pośrednio przekładają się na
    zawierane kontrakty i zwiększenie przychodów Spółki.
    Ukrytym zyskiem są świadczenia, których beneficjentem są wspólnicy lub podmioty z
    nimi powiązane. Wydatków tego rodzaju nie można uznać za ukryty zysk, ponieważ
    adresatami tych wydatków nie są członkowie zarządu, ale kontrahenci.
    Powyższe wydatki nie będą również wydatkami niezwiązanymi z działalnością
    gospodarczą. Zgodnie z zapisami Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek przy
    kwalifikacji wydatków do tej kategorii można się posiłkować kwalifikacją wydatków do
    kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Oba rodzaje wydatków są
    bowiem podobne ze względu na cel ich poniesienia - zarówno koszty uzyskania
    przychodu, jak i wydatki związane z działalnością gospodarczą są ponoszone w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

    Podatników opodatkowanych Ryczałtem nie obowiązuje natomiast art. 16 ust. 1 ustawy o
    CIT, w którym z kosztów uzyskania przychodów ustawodawca wyłączył określone rodzaje
    wydatków. Zdaniem Spółki, część wydatków zawartych w tym katalogu, jak np. koszty
    reprezentacji stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą. Dlatego też warto
    odnieść się do Przewodnika, w którym ustawodawca wskazał, że pojęcie „wydatki
    niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest równoznaczne z pojęciem „wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”. Katalog wyłączeń z kosztów uzyskania
    przychodów z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie jest bowiem tożsamy z wydatkami
    niezwiązanymi z działalnością gospodarczą i nie powinien być stosowany w przypadku
    kwalifikacji kosztów jako podlegających opodatkowaniu ryczałtem.
    Ad. 17
    W ocenie Wnioskodawcy, najem powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów
    prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie podlegał
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Z definicji ukrytych zysków wynika, że są nimi świadczenia pieniężne, niepieniężne,
    odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału
    w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio,
    jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub
    pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem albo wspólnikiem. Z
    objaśnień Ministerstwa Finansów „Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek” wynika,
    że: „Charakter dochodu stanowiącego „ukryty zysk” wskazuje jednak, że co do zasady
    ukrytym zyskiem są świadczenia, których wynikiem jest przysporzenie bezpośrednie lub
    pośrednie dla podmiotu powiązanego ze spółką będącą podatnikiem ryczałtu."
    Wnioskodawca rozumie to stwierdzenie w ten sposób, że po stronie wspólnika musi
    wystąpić określona mierzalna korzyść w postaci realnego przysporzenia majątkowego lub
    uniknięcia poniesienia określonego wydatku.
    W przedstawionym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) niewątpliwie
    wspólnik jest beneficjentem tego świadczenia, ponieważ może używać części lokalu do
    potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Niemniej jednak najem jest
    świadczeniem ekwiwalentnym. Wspólnik uzyskuje prawo do używania części lokalu w
    zamian za wynagrodzenie - czynsz określony w wysokości stawek rynkowych. Tym samym
    nie występuje po stronie wspólnika żadna korzyść ekonomiczna, którą można wyrazić w
    pieniądzu lub innych wartościowych aktywach. Najem lokalu od Spółki nie powoduje
    żadnego przyrostu w majątku wspólnika.
    Zgodnie z art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT ukrytym zyskiem jest nadwyżkę wartości
    rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji. Z
    treści przepisu wynika zatem, że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji
    stanowi zysk ukryty podlegający opodatkowaniu. W przypadku przedmiotowego najmu
    taka nadwyżka nie wystąpi, ponieważ czynsz najmu ustalony jest wg. ceny rynkowej.
    W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że najem lokalu na rzecz wspólnika nie
    będzie stanowił ukrytego zysku podlegającego opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W

    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Podkreślić jednakże w tym miejscu należy, że pełna weryfikacja okoliczności ponoszenia,
    zasadności i związku z prowadzoną działalnością wymienionych we wniosku wydatków,
    możliwa jest w postępowaniu dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów
    postępowania do których prowadzenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest
    uprawniony.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze. zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
        2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
        3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z
        tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
    W myśl art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:
    Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne,
    niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z
    prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem,
    bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot
    powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem,
    akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:
    1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi
        albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub
        podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz
        odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te
        podmioty podatnikowi;
    2) świadczenia wykonane na rzecz:
        a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub
          przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub
          na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,
        b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze
          powierniczym;
    3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną
        cenę tej transakcji;
    4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi
        przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została
        wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według
        średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień
        odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;
    5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia
        wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału
        kapitałowego wspólnika w spółce;
    6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;
    7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;
    8) wydatki na reprezentację;
    9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;
    10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;
    11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;

    12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału
        kapitałowego wspólnika w spółce.
    W świetle art. 28m ust. 4 ustawy o CIT:
    Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:
    1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy
      z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków
      pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w
      jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie
      przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego
      przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej
      jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
      przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc
      poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej;
    2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości,
      związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego,
      taboru pływającego oraz innych składników majątku:
        a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych
          wyłącznie na cele działalności gospodarczej,
        b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są
          wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
    3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub
      wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji,
      wynagrodzeń i opłat.
    Zgodnie z art. 28m ust. 4a ustawy o CIT:
    Do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3,
    nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty
    wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu
    lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:
    1) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie
        na cele działalności gospodarczej;
    2) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane
        wyłącznie na cele działalności gospodarczej.
    W myśl art. art. 28m ust. 5 ustawy o CIT:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. a oraz ust. 4a pkt 1, ciężar
      dowodu, że składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności
      gospodarczej, spoczywa na podatniku.
    Zgodnie z art. 28m ust. 6 pkt 2 ustawy o CIT:
      Wartość rynkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, określa się
      zgodnie z art. 11c - w przypadkach innych niż określone w pkt 1.
    Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna
    dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym
    przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają
    również inne formy dystrybucji.

    Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia
    podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji.
    Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowania
    także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców
    /akcjonariuszy lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem
    lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami, (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków
    oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego
    opodatkowaniu ryczałtem.
    Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:
    - wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,
    - inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym,
      nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo
      odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),
    - wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza/wspólnika
      lub podmiotu powiązanego,
    - wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu powiązanego z podatnikiem
      lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem/wspólnikiem.
    Za ukryte zyski uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem bezpośrednio lub
    pośrednio jest wspólnik lub inny podmiot powiązany.
    Stosownie do art. 28c pkt 1 ustawy o CIT:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to
      podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym wielkość udziałów i
      praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a-c, wynosi, z zastrzeżeniem art. 28j
      ust. 1 pkt 2 lit. g, co najmniej 5%.
    W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
    Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:
    a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny
      podmiot, lub
    b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
        - ten sam inny podmiot lub
        - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
          wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
    c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub
      ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub
      cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub
    d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej -
      spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład
    Zgodnie z art. 11c ust. 1 ustawy o CIT:
      Podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które
      ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
    W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m
    ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wymienił również dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

    Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie
    kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze
    pojęcie w języku powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z
    immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju
    aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością
    gospodarczą możną uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu
    osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W
    związku z powyższym podczas określania, czy dany wydatek lub koszt stanowi wydatek
    niezwiązany z działalnością gospodarczą można pomocniczo posiłkować się praktyką
    podmiotu, jak również bogatym orzecznictwem sądów administracyjnych, w zakresie
    kwalifikacji wydatków oraz kosztów do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z 23 grudnia 2021 r. opracowanymi przez
    Ministerstwo Finansów w formie Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek „za
    wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą będą uznane publicznoprawne wydatki o
    charakterze sankcyjnym, np. kary, grzywny czy odsetki od nieterminowego uregulowania
    zobowiązania podatkowego. Takie wydatki oprócz tego, że mają charakter sankcyjny, nie
    są również poniesione w celu osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła
    przychodów jak również ich ponoszenie nie jest podstawą prowadzenia działalności
    gospodarczej.”
    Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika
    odpowiada wysokości takich wydatków.
    Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego,
    w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju
    dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących
    kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z
    praktyki podmiotu. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą”
    nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”,
    jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa
    pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami
    niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w
    celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością
    gospodarczą.
    Ad. 1
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 1 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na prezenty przekazywane kontrahentom będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku oraz uzupełnienia, przekazują
    Państwo kontrahentom zwyczajowe upominki w postaci koszy prezentowych z okazji
    świąt lub innych wydarzeń mających dla klienta szczególne znaczenie (różnego rodzaju
    jubileusze). Kontrahentami są przedsiębiorcy, dla których Spółka świadczy usługi. Spółka
    ponosi wydatki na prezenty przekazywane kluczowym kontrahentom, tj. takim z którymi
    wiąże ją wieloletnia współpraca oraz tych którzy przynoszą dla Spółki największe
    przychody. Kontrahenci nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką. Zawartość koszy jest
    różnorodna. Najczęściej zawierają artykuły spożywcze takie jaki słodycze (czekoladki,
    ciastka, cukierki, suszone owoce i bakalie), kawę i herbatę, produkty delikatesowe i
    przetwory (miody, dżemy i konfitury, syropy, wędliny, sery), alkohol (wina, nalewki likiery,
    whisky). Cena koszy prezentowych mieści się w granicach kilkuset złotych, nie są to

    prezenty o wygórowanej wartości. Wydatki na prezenty ponoszone są ze środków
    obrotowych Spółki
    Wobec powyższego, wskazać należy, że wydatki ponoszone przez Państwa na upominki w
    postaci koszy prezentowych, o których mowa powyżej kwalifikowane są do kosztów
    reprezentacji. Nie mniej jednak koszty reprezentacji mają co do zasady związek z
    działalnością gospodarczą. Jak bowiem wskazują Państwo w uzupełnieniu wniosku, tego
    rodzaju wydatki ponoszone są w celu wykreowania pozytywnej opinii o Spółce, a także
    przedstawienia jej wizerunku jako godnego zaufania partnera gospodarczego. Wydatki
    tego typu służą podtrzymaniu i rozwinięciu istniejących relacji biznesowych, co przekłada
    się na długotrwałą współpracę i wysokość osiąganego przychodu. Kosze wręczane są
    wraz z kartkami zawierającymi życzenia świąteczne lub okolicznościowe. Wręczanie
    upominków świątecznych kontrahentom jest dobrym zwyczajem i praktyką powszechnie
    stosowaną przez przedsiębiorców. To doskonały sposób na wyrażenie uznania,
    budowalne relacji i wzmacnianie wizerunku Spółki
    Zatem, biorąc powyższe wyjaśnienia pod uwagę, stwierdzić należy, że ww. wydatki w
    postaci koszy prezentowych, które zawierają m.in. alkohol, mogą być uznane za związane
    z działalnością gospodarczą, o ile ich przekazanie miało na celu stworzenie dobrych
    relacji z kontrahentem.
    Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na
    prezenty przekazywane kontrahentom nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT
    jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ponadto ww. wydatki nie
    kwalifikują się do żadnej innej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu
    ryczałtem.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na organizację imprez integracyjnych będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniu, organizują
    Państwo imprezy o charakterze motywacyjno-integracyjnym dla pracowników (osób
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia) i współpracowników
    (osoby świadczące usługi na podstawie kontraktów B2B). Tego rodzaju wyjazdy lub
    spotkania połączone są zazwyczaj ze spotkaniami świątecznymi. Ich celem jest
    budowanie i wzmacnianie relacji między pracownikami oraz pomiędzy pracownikami i
    firmą, co w konsekwencji przekłada się na lepsze funkcjonowanie całego zespołu i firmy.
    Wydatki na imprezy motywacyjno-integracyjne obejmują - wynajem lokalu (restauracja,
    centrum konferencyjne), koszty zakwaterowania (w przypadku organizacji imprezy poza
    miejscowością siedziby), wydatki na usługi gastronomiczne (lunch, obiad, kolacja, bankiet,
    w tym również wydatki na zakup alkoholu), wynajem środków transportu (autokarów,
    busów), wydatki na atrakcje i aktywności (gry i zabawy integracyjne, występy artystyczne,
    wynagrodzenia dla animatorów i instruktorów, wynajem sprzętu sportowo-
    rekreacyjnego). Wydatki na imprezy integracyjne ponoszone są ze środków obrotowych
    Spółki.
    W imprezach integracyjnych biorą również udział współpracownicy Spółki, przez których
    w tym konkretnym przypadku Spółka rozumie pracowników jednoosobowej działalności
    gospodarczej jednego z udziałowców. Często przy realizacji różnych projektów Spółka
    ściśle współpracuje z firmą prowadzoną przez wspólnika. W związku z tym istotne jest,
    żeby pracownicy oraz współpracownicy utrzymywali ze sobą dobre relacje, potrafili się
    sprawnie komunikować oraz rozwiązywać pojawiające się problemy. Wspólne spędzenie
    czasu na imprezie integracyjnej pozwala budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne
    relacje. Pracownicy oraz współpracownicy nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką.

    W imprezach integracyjnych biorą również udział Wspólnicy Spółki. Ich udział jest
    naturalną konsekwencją sprawowania w spółce funkcji właścicielskich i zarządczych.
    Celem zorganizowania imprezy jest integracja całego zespołu firmy, pracowników i
    współpracowników pomiędzy sobą, ale również pracowników i współpracowników z
    kadrą zarządczą i właścicielską. Podczas takich spotkań Wspólnicy Spółki mogą uzyskać
    od zespołu wiele nieformalnych informacji, które pozwalają na podejmowanie lepszych
    decyzji zarządczych w odniesieniu do zespołu.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości, w pierwszej kolejności należy odnieść się
    do ponoszonych przez Państwa wydatków związanych z zakupem alkoholu na
    organizowanych przez Państwa imprezach integracyjnych.
    Zauważyć należy, że wydatku na alkohol nie można uznać za związanego z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Alkohol nie jest konieczny, czy też niezbędny podczas takich
    spotkań, trudno jest doszukać się w tym przypadku związku alkoholu z osiąganiem
    przychodów przez Spółkę. Ponadto, trudno jednoznacznie powiązać wydatek na alkohol z
    zakładanym celem organizowanych przez Państwa imprez integracyjnych, tj. integracji
    całego zespołu firmy, pracowników i współpracowników pomiędzy sobą, ale również
    pracowników i współpracowników z kadrą zarządczą i właścicielską. Imprezy integracyjne
    mają służyć utrzymywaniu dobrych relacji pomiędzy pracownikami oraz
    współpracownikami. Wspólne spędzenie czasu na imprezie integracyjnej pozwala
    budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne relacje. Zatem nie można uznać, że wydatki
    na alkohol będą pomocne w budowaniu relacji pomiędzy ww. osobami. Tym samym
    należy uznać, że pozostają poza związkiem przyczynowo-skutkowym zakładającym
    dążenie do osiągnięcia przychodu.
    Wobec czego, wydatki na alkohol jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą
    podlegają opodatkowaniu estońskim CIT.
    W odniesieniu natomiast do pozostałych wydatków ponoszonych przez Państwa na
    organizowanie imprez integracyjnych (nieobejmujących alkoholu), tj. wynajem lokalu
    (restauracja, centrum konferencyjne), koszty zakwaterowania (w przypadku organizacji
    imprezy poza miejscowością siedziby), wydatki na usługi gastronomiczne (lunch, obiad,
    kolacja, bankiet), wynajem środków transportu (autokarów, busów), wydatki na atrakcje i
    aktywności (gry i zabawy integracyjne, występy artystyczne, wynagrodzenia dla
    animatorów i instruktorów, wynajem sprzętu sportowo-rekreacyjnego), stwierdzić należy,
    że ww. wydatki nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako wydatki
    niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ponadto, wydatki te nie kwalifikują się do
    żadnej innej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.
    Powyższe wynika z faktu, iż we wniosku wskazują Państwo, że celem organizowanych
    imprez integracyjnych jest budowanie i wzmacnianie relacji między pracownikami oraz
    pomiędzy pracownikami i firmą, co w konsekwencji przekłada się na lepsze
    funkcjonowanie całego zespołu i firmy. Ponadto, istotne jest, aby pracownicy oraz
    współpracownicy utrzymywali ze sobą dobre relacje, potrafili się sprawnie komunikować
    oraz rozwiązywać pojawiające się problemy. Wspólne spędzenie czasu na imprezie
    integracyjnej pozwala budować zaufanie oraz wzmacnia wzajemne relacje. Ponadto,
    celem zorganizowania imprezy jest integracja całego zespołu firmy, pracowników i
    współpracowników pomiędzy sobą, ale również pracowników i współpracowników z
    kadrą zarządczą i właścicielską.
    Wobec powyższych informacji, stwierdzić należy, że ww. wydatki, nie obejmujące
    wydatków na alkohol, mają co do zasady związek z Państwa działalnością gospodarczą.
    Ponoszone są one w celu budowania i wzmacniania relacji całego zespołu firmy. Tym
    samym, wydatki te są pośrednio związane z działalnością gospodarczą Państwa Spółki.
    Tego rodzaju spotkania przekładają się z pewnością na zwiększenie przychodu lub
    zabezpieczenie jego źródła.
    Reasumując, stwierdzić należy, że Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2:

      - w części dotyczącej wydatków na alkohol - jest nieprawidłowe;
      - w pozostałej części - jest prawidłowe.
    Ad. 3
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 3 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu
    będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniu, Spółka
    ponosi wydatki na usługi gastronomiczne i cateringowe dla członków zarządu. Ww.
    wydatki ponoszone są ze środków obrotowych Spółki. Usługi cateringowe polegają na
    dostarczaniu posiłków i napojów na wewnętrzne spotkania zarządu z kontrahentami w
    siedzibie Spółki. Usługi gastronomiczne dotyczą ponoszenia wydatków na spotkania
    członków zarządu z kontrahentami poza siedzibą Spółki. Spotkania nie mają formy
    wytwornych przyjęć, a jedynie zwyczajowych obiadów lub kolacji uzależnionych od rangi
    spotkania. W trakcie spotkań członkowie zarządu wykonują swoje obowiązki służbowe
    wynikające z uprawnień do reprezentowania Spółki. Serwowanie posiłków i napojów
    podczas spotkań w wewnętrznych czy zewnętrznych z kluczowymi klientami świadczy o
    profesjonalizmie i szacunku dla gości. To element budowania relacji i zaufania, tworzenia
    sprzyjającej atmosfery do negocjacji i współpracy.
    Spotkania biznesowe w formie obiadu lub kolacji mają na celu pozyskanie nowych
    klientów lub omawianie z aktualnymi klientami bieżących interesów. W związku z
    powyższym członkowie zarządu działają w charakterze reprezentantów Spółki. W tym
    zakresie prowadzą rozmowy handlowe i negocjują warunki współpracy. Mogą również
    składać wiążące oferty i zawierać umowy.
    Spotkania biznesowe w formie lunchu lub kolacji w obecnych realiach gospodarczych są
    zwyczajowo przyjętą praktyką. Celem organizacji tego rodzaju spotkań jest omawianie
    bieżących interesów, przestawianie oferty, negocjowanie warunków umów. Spotkania
    służą również kształtowaniu pozytywnego wizerunku firmy i budowanie relacji
    biznesowych - tak, by wywołać u kontrahentów dobre wrażenie, zaufanie i chęć
    współpracy. To wydatki „wizerunkowe”, które nie promują bezpośrednio produktu/usługi
    jak reklama, lecz podnoszą postrzeganą rangę i wiarygodność Spółki.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności, a także dokonaną wykładnię przepisów prawa,
    stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na usługi gastronomiczne i
    cateringowe dla członków zarządu nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Skoro ww. wydatki związane są z wykonywaniem przez członków zarządu swoich
    obowiązków służbowych wynikających z uprawnień do reprezentowania Spółki, to takie
    wydatki nie stanowią żadnej z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu
    ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 jest prawidłowe.
    Ad. 4
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 4 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe członków zarządu oraz współpracowników
    będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi
    wydatki na podróże służbowe członków zarządu. Wydatki na podróże służbowe będą
    ponoszone ze środków obrotowych Spółki. Wydatki tego rodzaju są integralną i niezbędną
    częścią prowadzenia działalności gospodarczej, ściśle związaną z efektywnością i
    strategicznym rozwojem firmy. Członkowie zarządu, ze względu na swoje strategiczne
    role, często muszą podróżować w celach takich jak:

    a) Spotkania z kluczowymi klientami i partnerami biznesowymi. Negocjacje umów,
      budowanie relacji, prezentacje nowych produktów czy usług często wymagają
      osobistego spotkania, które może odbywać się w różnych miejscach poza siedzibą
      Spółki. Bezpośredni kontakt z klientem jest kluczowy dla finalizacji wielu transakcji.
    b) Udział w konferencjach branżowych i targach. Obecność na tego typu wydarzeniach jest
      niezbędna do monitorowania trendów rynkowych, nawiązywania nowych kontaktów,
      analizy konkurencji oraz promowania firmy.
    c) Rozwój biznesu i ekspansja. Badanie nowych rynków, poszukiwanie możliwości rozwoju
      spółki to procesy wymagające osobistego zaangażowania zarządu, często wiążące się
      z wielodniowymi wyjazdami.
    Analogiczne wydatki Spółka ponosi na rzecz współpracowników świadczących usługi dla
    Spółki na podstawie kontraktów B2B. Do zadań współpracowników należy pozyskanie
    klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i
    usługowych klientom lub potencjalnym klientom. Pokrywanie, kosztów podróży
    służbowych nie wynika z pisemnej umowy łączącej strony. Koszty podróży służbowych
    obejmują takie wydatki jak dieta, koszty przejazdów (bilety na pociąg, samolot, autobus),
    koszty paliwa, koszty noclegów, bilety wstępu na targi, konferencje itp.).
    Ad. a)
    W odniesieniu do podróży służbowych członków zarządu oraz współpracowników
    związanych ze spotkaniami z kluczowymi klientami wskazują Państwo, że:
    - podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których mieści się adres aktualnych
      kontrahentów - tym samym Spółka nie wyklucza, że mogą to być miejscowości
      atrakcyjne turystycznie. Niemniej jednak celem wyjazdu służbowego zawsze jest
      realizacja obowiązków firmowych;
    - podróże służbowe trwają maksymalnie kilka dni i nie są połączone z realizacją celów
      osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne
      atrakcje w tym turystyczne;
    - oprócz ww. kosztów podróży służbowych wskazują Państwo, że wydatki te mogą
      również obejmować:
        - taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe;
        - opłaty za bagaż, miejscówki;
        - Noclegi: hotel/pensjonat;
        - dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;
        - wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).
    - W podróże służbowe wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań
      służbowych należy obsługa klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie
      odpowiednich ofert handlowych i usługowych. Dla tego rodzaju współpracowników
      wyjazdy służbowe nie są przywilejem, ale obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze
      Spółka umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach;
    - Odbywanie podróży służbowych zarezerwowane jest dla współpracowników, którzy w
      zakresie wykonywanych usług zajmują się obsługą klientów i zawartych kontraktów;
    - Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od
      spełnienia innych warunków;
    - Celem odbywania spotkań biznesowych z klientami jest przedstawienie oferty
      współpracy, zawieranie umów, negocjowanie warunków umów oraz poruszenie
      bieżących kwestii związanych z realizacją podpisanych kontraktów. Tym samym
      spotkania z klientami przekładają się na bieżące funkcjonowanie Spółki oraz osiągane
      przez nią dochody.

    Ad. b)
    W odniesieniu do podróży służbowych członków zarządu oraz współpracowników
    związanych z udziałem w konferencjach branżowych i targach wskazują Państwo, że:
    - Podróże służbowe odbywają się do miejscowości, w których dane wydarzenie jest
      orgaznizowane. W większości przypadków nie są to miejscowości atrakcyjne
      turystycznie. Spółka nie wyklucza jednak udziału ww. osób w targach i konferencjach
      organizowanych w takich miejscowościach. Z punktu widzenia Spółki pozostaje to bez
      znaczenia, ponieważ celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków
      firmowych a nie osobistych członków zarządu lub współpracowników;
    - Wyjazdy na targi i konferencje trwają maksymalnie kilka dni i nie są połączone z
      realizacją celów osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak
      wypoczynek lub inne atrakcje w tym turystyczne;
    - Wydarzenia, w których udział bierze Spółka organizowane są około 7 do 10 razy w roku;
    - oprócz ww. kosztów podróży służbowych wskazują Państwo, że wydatki te mogą
      również obejmować:
        - taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe;
        - opłaty za bagaż, miejscówki;
        - Noclegi: hotel/pensjonat;
        - dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;
        - Opłaty „okołowyjazdowe”;
        - wpisowe na konferencje/szkolenia, materiały szkoleniowe, opłaty targowe;
        - wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).
    - Na targi i konferencje wysyłani są wyłącznie ci Współpracownicy, do których zadań
      służbowych należy pozyskanie klientów, prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie
      odpowiednich ofert handlowych i usługowych klientom lub potencjalnym klientom. W
      związku z tym udział tych osób w targach i na konferencjach branżowych jest
      uzasadniony. Dla tego rodzaju współpracowników wyjazdy służbowe nie są
      przywilejem, ale obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze Spółka umów. Biorą oni
      udział w podróżach służbowych na równych zasadach;
    - Udział w konferencjach i targach zarezerwowany jest dla współpracowników, którzy w
      zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw. pośrednictwem w interesach
      (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz przedstawiają oferty).
    Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od
    spełnienia innych warunków;
    - Celem wyjazdów na konferencje i targi branżowe jest:
      - zwiększenie sprzedaży poprzez nawiązanie kontaktów z potencjalnymi klientami,
      - podtrzymanie relacji z obecnymi klientami Spółki,
      - zwiększenie rozpoznawalności marki,
      - zapoznanie się z ofertą konkurencji oraz trendami w branży,
      - networking (nawiązywanie nowych kontaktów, poszukiwanie partnerów
          biznesowych).
    Wszystkie powyższe cele są ściśle związane z funkcjonowaniem Spółki i przekładają się na
    osiągane przez nią przychody.
    Ad. c)

    W odniesieniu do podróży służbowych członków zarządu oraz współpracowników
    związanych z rozwojem biznesu i ekspansją, wskazują Państwo, że:
    - W większości przypadków nie są to miejscowości atrakcyjne turystycznie. Spółka nie
      wyklucza jednak wyjazdu ww. osób w do takich miejscowościach o ile będzie to
      uzasadnione spotkanie z potencjalnym klientem lub zawarciem nowego kontraktu.
      Celem wyjazdu służbowego zawsze jest realizacja obowiązków firmowych a nie
      osobistych członków zarządu lub współpracowników;
    - Tego rodzaju wyjazdy trwają maksymalnie kilka dni i nie są połączone z realizacją celów
      osobistych członków zarządu oraz współpracowników takich jak wypoczynek lub inne
      atrakcje, w tym turystyczne;
    - Wyjazdy do potencjalnych lub nowych klientów odbywają się średnio 3 do 5 razy w
      miesiącu;
    - oprócz ww. kosztów podróży służbowych wskazują Państwo, że wydatki te mogą
      również obejmować:
        - taksówki/ride-hailing, wynajem auta, paliwo, opłaty autostradowe i parkingowe;
        - opłaty za bagaż, miejscówki;
        - Noclegi: hotel/pensjonat;
        - dojazdy miejscowe: ryczałt/zwrot biletów komunikacji miejskie;
        - Opłaty „okołowyjazdowe”;
        - wydatki eksploatacyjne w trasie (np. płyn do spryskiwaczy, myjnia).
    - W spotkaniach z potencjalnymi lub nowymi klientami biorą udział wyłącznie ci
      Współpracownicy, do których zadań służbowych należy pozyskanie klientów,
      prowadzenie negocjacji oraz przedstawianie odpowiednich ofert handlowych i
      usługowych klientom lub potencjalnym klientom. W związku z tym dla tego rodzaju
      współpracowników wyjazdy służbowe są obowiązkiem wynikającym z łączących ich ze
      Spółką umów. Biorą oni udział w podróżach służbowych na równych zasadach.
    - Podróże służbowe związane z pozyskiwaniem nowych klientów dotyczą
      współpracowników, którzy w zakresie wykonywanych usług zajmują się tzw.
      pośrednictwem w interesach (pozyskują klientów, prowadzą negocjacje oraz
      przedstawiają oferty).
      Odbywanie podróży służbowych przez współpracowników nie jest uzależnione od
      spełnienia innych warunków.
    - Spotkania, podczas których Spółka pozyskuje nowych klientów oraz nowe rynki zbytu w
      prosty sposób przekładają się na sprzedaż i uzyskiwane przychody z działalności
      gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności, stwierdzić należy, że wydatki
    ponoszone przez Państwa na podróże służbowe członków zarządu oraz
    współpracowników związane ze spotkaniami z kluczowymi klientami, udziałem w
    konferencjach branżowych i targach oraz rozwojem biznesu i ekspansją nie kwalifikują się
    do żadnej kategorii dochodu opodatkowanego ryczałtem.
    Powyższe wynika z faktu, iż z opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że ww. wydatki są
    ściśle związane z działalnością gospodarczą Państwa Spółki. Wiążą się bowiem ściśle z
    wykonywanymi przez członków zarządu oraz współpracowników obowiązkami w Spółce i
    nie realizują osobistych potrzeb tych osób. Ponadto, co najistotniejsze, podróże służbowe
    współpracowników oraz członków zarządu przekładają się na bieżące funkcjonowanie
    Spółki oraz osiągane przez nią dochody.
    Tym samym, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na podróże służbowe
    członków zarządu oraz współpracowników nie stanowią żadnej z kategorii dochodów
    podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.

    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 4 jest prawidłowe.
    Ad. 5
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 5 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na wynagrodzenia za pracę członków zarządu będących
    udziałowcami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi
    wydatki na wypłatę wynagrodzeń z tytułu umów o pracę dla członków zarządu będących
    jednocześnie wspólnikami.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości, zauważyć należy, że wynagrodzenia za pracę
    członków zarządu będących udziałowcami mogą być traktowane jako tzw. ukryte zyski w
    części, w jakiej przekraczają ustalony limit pięciokrotności średniego miesięcznego
    wynagrodzenia. Przekroczenie pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia -
    liczonego zgodnie z danymi GUS dla sektora przedsiębiorstw - może być kwalifikowane
    jako ukryty zysk, gdyż wynagrodzenia powyżej tej kwoty uznaje się za wypłaty nierynkowe i
    niezwiązane bezpośrednio z działalnością gospodarczą.
    Jak wynika z wyżej cytowanego art. 28m ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:
      Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się wynagrodzeń z
      tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków pieniężnych
      z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w jakiej suma
      tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie przekracza
      pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez
      podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak
      niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
      przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc
      poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej.
    Opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek podlegają wynagrodzenia za świadczenia
    na rzecz spółki wypłacone wspólnikom lub podmiotom powiązanym z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o PIT tylko w części, w jakiej suma
    tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu przekroczyła pięciokrotność
    średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez spółkę z tych tytułów za
    miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat, nie więcej jednak niż pięciokrotność
    przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, za miesiąc
    poprzedzający miesiąc dokonania tych wypłat.
    W odniesieniu do analizowanej sprawy, stwierdzić należy zatem, że w sytuacji, gdy
    wypłacane członkom zarządu wynagrodzenie nie przekracza powyższych limitów, to nie
    będzie stanowiło ono ukrytego zysku i nie będzie podlegało opodatkowaniu estońskim
    CIT.
    Jeśli natomiast wartość wypłacanych wynagrodzeń za pracę członków zarządu będących
    udziałowcami przekraczałaby wartość pięciokrotności średniego miesięcznego
    wynagrodzenia za pracę wypłacanego przez Spółkę (lub pięciokrotności przeciętnego
    miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw), to wypłata nadwyżki stanowić
    będzie wypłatę ukrytego zysku, podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT.
    Zatem, skoro we wniosku wskazują Państwo, że wydatki na wypłatę wynagrodzeń z tytułu
    umów o pracę dla członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami mieszczą się w
    limicie pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez
    podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub pięciokrotności
    przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie
    miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat

    osobie fizycznej, to stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółką na
    wynagrodzenia za pracę członków zarządu będących udziałowcami nie stanowią żadnej z
    kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m
    ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 5 jest prawidłowe.
    Ad. 6
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 6 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na PFRON będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    We wniosku i jego uzupełnieniu wskazują Państwo, że dokonują Państwo miesięcznych
    wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: „PFRON”), o
    których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
    zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Spółka zatrudnia powyżej 25 pracowników w
    przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Jednocześnie wskaźnik zatrudnienia osób
    niepełnosprawnych wynosi mniej niż 6%. W związku z tym są Państwo zobowiązani z
    mocy prawa do dokonywania powyższych wpłat.
    W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości, wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1
    i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
    zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 913 ze zm.):
    1. Pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny
      wymiar czasu pracy jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 2-5 i art. 22, dokonywać
      miesięcznych wpłat na Fundusz, w wysokości kwoty stanowiącej iloczyn 40,65%
      przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników odpowiadającej różnicy między
      zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób
      niepełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym zatrudnieniem osób
      niepełnosprawnych.
    2. Z wpłat, o których mowa w ust. 1, zwolnieni są pracodawcy, u których wskaźnik
      zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi co najmniej 6%.
    Jak już wcześniej wskazano, za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą można
    uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika
    odpowiada wysokości takich wydatków. Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony jest
    od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. Jak już wcześniej
    wspomniano, w ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można
    się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania
    przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z praktyki podmiotu.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wpłat, o których mowa w art. 21 ust.
      1 i w art. 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej
      oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
    Niemniej jednak wydatek ten ponoszony jest w związku z prowadzoną przez Państwa
    działalnością gospodarczą i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych poniżej wskaźnika
    określonego w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
    niepełnosprawnych.
    Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz opis sprawy, stwierdzić należy, że wpłaty
    na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie stanowią ukrytych
    zysków, bowiem nie stanowią świadczenia pieniężnego, niepieniężnego, odpłatnego,
    nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego, wykonanego w związku z prawem do udziału w
    zysku, innego niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio,

    jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub
    pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem.
    Ww. wydatki nie są również wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą,
    ponieważ obowiązek ich ponoszenia został uregulowany w ustawie o rehabilitacji
    zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
    Ponadto, ww. wydatki nie stanowią żadnej innej z kategorii dochodów podlegających
    opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 6 jest prawidłowe.
    Ad. 7 i Ad. 8
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 7 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez
    pracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Natomiast w zakresie pytania Nr 8 powzięli Państwo wątpliwość, czy wydatki ponoszone
    przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w spółce przez wspólników oraz
    współpracowników będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości zauważyć należy, że zgodnie z wyżej cytowanym
    art. 28m ust. 4a ustawy o CIT:
    Do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3,
    nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty
    wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu
    lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:
      1) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie
        na cele działalności gospodarczej;
      2) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane
        wyłącznie na cele działalności gospodarczej.
    Ponadto, w myśl art. 28m ust. 5 ustawy o CIT:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. a oraz ust. 4a pkt 1, ciężar
      dowodu, że składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności
      gospodarczej, spoczywa na podatniku.
    W przypadku zatem gdy podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek
    wykorzystuje samochody wyłącznie dla celów działalności gospodarczej, wówczas nie jest
    on zobowiązany do zapłaty podatku od dochodu z tytułu ukrytych zysków ani dochodu z
    tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Jednakże, zgodnie z art. 28m
    ust. 5 ustawy o CIT ciężar dowodu, że składniki majątku są wykorzystywane na cele
    działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku. Podatnik ma pełną dowolność co do
    formy i wyboru środków dowodowych.
    Jeśli zatem podatnik opodatkowany ryczałtem nie posiada środków dowodowych
    świadczących o wykorzystywaniu składników majątku wyłącznie na cele działalności
    gospodarczej, wtedy jest on zobowiązany zaliczyć odpowiednio do dochodu z tytułu
    ukrytych zysków albo wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą wydatków i
    odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z
    używaniem składników majątku, w wysokości 50%.
    Należy zaznaczyć, iż nieprowadzenie przez podatnika opodatkowanego ryczałtem od
    dochodów spółek ewidencji określonej w art. 16 ust. 5f ustawy o CIT nie oznacza
    automatycznie, że jest on obowiązany rozpoznać dochód z tytułu ukrytych zysków lub
    wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Jeżeli, pomimo nie prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, podatnik będzie w stanie
    udowodnić zgodnie z art. 28m ust. 5 ustawy o CIT, że samochody są wykorzystywane

    wyłącznie do celów działalności gospodarczej to w takiej sytuacji wydatki z tego tytułu nie
    będą opodatkowane jako ukryty zysk, ani wydatek niezwiązany z działalnością
    gospodarczą. Natomiast jeżeli podatnik nie będzie w stanie udowodnić, że samochody są
    wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej to w takim przypadku 50%
    wydatków z tego tytułu będzie stanowić:
    a) ukryty zysk - w przypadku wykorzystywania samochodu przez wspólnika, podmiot
      powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem;
    b) wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą - w przypadku wykorzystywania
      samochodu przez podmiot niebędący wspólnikiem, podmiotem powiązanym
      bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu Nr 7, wskazać należy, że z
    informacji przedstawionych we wniosku oraz w jego uzupełnieniu wynika, że w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Spółka używa samochodów osobowych, dla
    których nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdów, o której mowa w art. 86a ust.
    4 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Samochody
    użytkowane w Spółce to:
      1) typowe samochody osobowe z pięcioma miejscami siedzącymi;
      2) busy bez części ładunkowej z siedmioma miejscami do siedzenia, zarejestrowane
        jako samochody osobowe używane w celu dojazdów pracowników (...).
    Z tytułu używania ww. samochodów Spółka ponosi wydatki na paliwo, płyny
    eksploatacyjne, wydatki na serwis i naprawy oraz dokonuje odpisów amortyzacyjnych i
    odpisów z tytułu trwałej utraty wartości. Korzystanie z samochodów osobowych jest
    niezbędne w działalności Spółki, która aktywnie prowadzi działalność gospodarczą w
    wielu lokalizacjach. Musi mieć zatem możliwość szybkiego i swobodnego przemieszczania
    się w celu efektywnego kontaktu z klientami, administracją publiczną, dojazdem
    pracowników na prowadzone budowy.
    Część samochodów wykorzystywana jest wyłącznie do działalności gospodarczej, a część
    do celów mieszanych.
    Co istotne, we wniosku wskazują Państwo, że w odniesieniu do samochodów
    wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej w Spółce istnieje wewnętrzny
    regulamin użytkowania tego typu pojazdów, który wyklucza ich wykorzystanie do celów
    innych niż działalność gospodarcza. Samochody na podstawie regulaminu oraz protokołu
    zostały przekazane konkretnym pracownikom do używania. Samochody wykorzystywane
    są wyłącznie w celu przewozu pracowników z firmy na miejsce budowy i z powrotem lub
    inne cele związane wyłącznie z działalnością Spółki. Pracownicy mają obowiązek
    bezwzględnego przestrzegania zakazu wykorzystywania samochodów do celów
    prywatnych oraz nakaz pozostawiania samochodów na parkingu firmowym poza
    godzinami pracy, a w związku z tym nie ma możliwości korzystania z pojazdów do użytku
    prywatnego. Spółka przy ponoszeniu wydatków na te pojazdy samochodowe odlicza 50%
    VAT, ponieważ prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu jest dla niej zbyt uciążliwym
    obowiązkiem administracyjnym.
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na
    samochody osobowe użytkowane w Spółce przez pracowników nie będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak już bowiem wskazano, w przypadku gdy podatnik opodatkowany ryczałtem od
    dochodów spółek wykorzystuje składniki majątku wyłącznie dla celów działalności
    gospodarczej, wówczas nie jest on zobowiązany do zapłaty podatku od dochodu z tytułu

    ukrytych zysków ani dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą. Jednakże, zgodnie z art. 28m ust. 5 ustawy o CIT ciężar dowodu, że składniki
    majątku są wykorzystywane na cele działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku.
    Skoro zatem samochody osobowe wykorzystywane są przez pracowników wyłącznie na
    cele związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, to nie będą
    kwalifikowane jako ukryte zyski i nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałem od
    dochodów spółek zgodnie z art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, ani jako wydatek
    niezwiązany z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 4a pkt 1 ustawy
    o CIT, pod warunkiem że Spółka jest w stanie udowodnić ten fakt. Ponadto, ww. wydatki
    nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo
    opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do
    uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem
    od dochodów spółek.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 7 jest prawidłowe.
    W odniesieniu natomiast do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu Nr 8, zauważyć
    należy, że we wniosku wskazali Państwo, że w Spółce istnieją również samochody
    osobowe wykorzystywane w sposób mieszany (wykorzystywane zarówno do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej jak i do użytku prywatnego) przekazane:
      1) wspólnikom,
      2) współpracownikom świadczącym dla spółki usługi na podstawie kontraktów B2B.
    Powyższe samochody nie są objęte wewnętrznym regulaminem użytkowania pojazdów.
    Użytkownicy pojazdów nie mają również obowiązku pozostawiana samochodów na
    parkingu firmowym po godzinach pracy. W związku z tym Spółka uznaje, że samochody te
    są wykorzystywana w sposób mieszany, zarówno do użytku prywatnego jak i do
    działalności gospodarczej. Spółka od ponoszonych wydatków na powyższe pojazdy
    odlicza 50% naliczonego podatku VAT.
    Mając na uwadze treść art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, do
    ukrytych zysków należy zaliczyć 50% wydatków, odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z
    tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, gdy
    wykorzystywane są na cele działalności gospodarczej jak i do celów prywatnych przez
    wspólników Spółki.
    Nie ma natomiast uzasadnienia, aby do ukrytych zysków zaliczać 50% kosztów związanych
    z używaniem samochodów osobowych do celów mieszanych, gdy są używane przez
    Państwa współpracowników, którzy jak wynika z uzupełnienia wniosku, nie są podmiotami
    powiązanymi z Państwem.
    Niemniej jednak, wydatki związane z używaniem samochodów osobowych do celów
    mieszanych przez współpracowników Spółki, którzy nie są jej udziałowcami jak również
    nie są powiązani ani ze Spółką, ani z jej udziałowcami, należy zakwalifikować do wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Podstawę uznania takich wydatków za podlegające opodatkowaniu jako wydatki
    niezwiązane z działalnością gospodarczą stanowi art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Z
    treści wspomnianego przepisu wynika, że opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód
    odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z
    tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
    Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z
    dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem
    na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.

    Mając na uwadze treść art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT, podobieństwo jakie cechuje
    ukryte zyski oraz wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i brak szczegółowych
    przepisów odnośnie sposobu ustalania w jakiej wysokości należy zaliczyć do wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą wydatki oraz odpisy amortyzacyjne i odpisy z
    tytułu trwałej utraty wartości, związane z użytkowaniem samochodów osobowych dla
    celów mieszanych przez podmioty niepowiązane z podatnikiem, powyższe wydatki i koszty
    należy per analogiam zaliczyć do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w
    wysokości 50%.
    Reasumując, w odniesieniu do powyższych wątpliwości wskazać należy, że w przypadku
    wykorzystywania samochodu do celów innych niż związanych z działalnością gospodarczą:
    a) przez wspólnika, podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z
      tym wspólnikiem - to w takim przypadki powstaje ukryty zysk,
    b) przez podmiot niebędący wspólnikiem, podmiotem powiązanym bezpośrednio lub
      pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem - to w takim przypadku powstaje
      wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.
    Wobec powyższego, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że wydatki
    ponoszone przez Spółkę na samochody osobowe użytkowane w Spółce przez wspólników
    oraz współpracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 8 jest nieprawidłowe.
    Ad. 9
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 9 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najem budynku od podmiotu powiązanego
    będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, opodatkowaniu ryczałtem podlega m.in.
    dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).
    Z kolei przez ukryte zyski (co wynika z powołanego art. 28m ust. 3 ustawy o CIT) rozumie
    się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne,
    wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których
    beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik
    lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym
    udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem.
    Dochód z tytułu ukrytego zysku nie obejmuje świadczeń, które nie są wykonane w związku
    z prawem do udziału w zysku, czyli świadczeń podjętych (wykonanych) bez jakiegokolwiek
    wpływu podmiotów powiązanych na działanie i decyzje spółki opodatkowanej ryczałtem,
    w zakresie ocenianego świadczenia.
    Z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika m.in., że
    nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym Spółka wynajmuje na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej od wielu lat od ojca wspólnika, a nie od wspólnika.
    Po przejściu na estoński CIT Spółka w dalszym ciągu zamierza wynajmować nieruchomość
    na cele działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę
    czynszu za najem budynku od ojca wspólnika nie będą stanowiły dla Państwa ukrytych
    zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie będą
    podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po Państwa stronie na
    podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, bowiem nie ziści się podstawowy warunek
    wynikający ze zdania wstępnego art. 28m ust. 3 cyt. ustawy tj. zapłata czynszu najmu nie
    zostanie dokonana na rzecz podmiotu, który posiada prawo do udziału w zysku.
    Ww. wydatki nie mogą być również uznane za wydatki niezwiązane z działalnością
    gospodarczą o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, ponieważ wydatki te

    związane są z wynajmem nieruchomości, w której zlokalizowane jest biuro, w którym
    pracują wszyscy pracownicy (...) Spółki. Jest to główne miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej. Zatem z całą pewnością wydatki te ponoszone są w związku z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.
    Ww. wydatki nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które
    musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one
    przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających
    opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
    Podsumowując, wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę czynszu za najmu budynku
    od podmiotu powiązanego nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 9 jest prawidłowe.
    Ad. 10
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 10 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej
    będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, Spółka ponosi wydatki na
    zapewnienie pracownikom prywatnej opieki medycznej. Wydatki na ten cel finansowane
    są ze środków obrotowych Spółki. Abonament pokrywany jest w części przez Spółkę a w
    części przez pracowników. Dofinansowanie do prywatnej opieki zdrowotnej wynika z
    regulaminu pracy i jest dostępne dla wszystkich pracowników, którzy wyrażą chęć
    przystąpienia do ubezpieczenia. Ponoszenie wydatków na pakiety opieki medycznej dla
    pracowników to strategiczna inwestycja, która przynosi firmie wymierne korzyści,
    wykraczające poza standardowe świadczenia pracownicze. Jest to element
    kompleksowego zarządzania zasobami ludzkimi, który bezpośrednio wpływa na
    produktywność, wizerunek i stabilność przedsiębiorstwa.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy i powołane powyżej przepisy prawa podatkowego,
    stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom
    prywatnej opieki medycznej nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako
    ukryte zyski ani wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ponadto, ww. wydatki
    nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo
    opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do
    uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem
    od dochodów spółek.
    Powyższe wynika z faktu, iż we wniosku wskazali Państwo, że inwestycja w zdrowie
    pracowników ma bezpośrednie przełożenie na efektywność działania Spółki:
      - Zmniejsza absencję chorobową,
      - Zwiększa koncentrację i energię pracowników,
      - Zmniejsza czas powrotu pracownika do pracy po chorobie.
    Wobec powyższego, wydatki na sfinansowanie prywatnej opieki zdrowotnej
    pracowników należy uznać za celowe i mające związek z Państwa działalnością
    gospodarczą.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 10 należało uznać za prawidłowe
    .
    Ad. 11
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 11 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych będą podlegały opodatkowaniu
    estońskim CIT.

    Jak wynika z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi
    wydatki związane z zapłatą kar umownych za wykonanie robót budowlanych. Kary
    umowne wynikają z zawartych umów z kontrahentami. Na podstawie zawieranych
    umów Spółka zobowiązuje się do wykonania określonych robót budowlanych zgodnie
    ze ściśle określonym harmonogramem prac. W praktyce zdarzają się sytuacje, w
    których Spółka wykonuje określone roboty po ustalonym w umowie terminie. W
    większości przypadków opóźnienia w realizacji kontraktów są niezależne od
    podejmowanych przez Spółkę działań. Spółka korzysta z usług podwykonawców i
    opóźnienia często wynikają z nieterminowego wykonania zleconych im prac. W takich
    przypadkach Spółka jest obciążana przez zamawiającego karą umowną.
    Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać
    należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zapłatę kar umownych nie będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT jako tzw. ukryte zyski w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT i tym samym nie będą stanowić dochodu podlegającego opodatkowaniu
    estońskim CIT, po stronie Spółki jako ukryty zysk. Wskazane wydatki nie są ponoszone
    przez Spółkę w związku z prawem do udziału w zysku, innego niż podzielony zysk, ale
    mają na celu wywiązanie się z umowy łączącej Spółkę z kontrahentem w przypadku
    powstałych uchybień.
    Ponadto, ww. wydatki nie będą stanowiły wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Przedstawione we
    wniosku wydatki związane z karami umownymi wskazują na związek z istotą prowadzonej
    przez Państwa działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu robót budowlanych.
    Kary są ponoszone dodatkowo wskutek prowadzenia takiej działalności jako działalności o
    charakterze zarobkowym i wykazują związek z tą działalnością.
    Kary umowne, o których mowa we wniosku nie stanowią „publicznoprawnych wydatków o
    charakterze sankcyjnym”, o których mowa w Przewodniku. Wynikają one bowiem ze
    stosunków cywilnoprawnych łączących Państwa Spółkę z kontrahentami i są efektem
    zawartych umów w zakresie realizacji działalności związanej z wykonywaniem robót
    budowlanych.
    Ponadto, wskazują Państwo, że jeśli kontrahent nie otrzyma należnych kar umownych
    od Spółki, to istnieje ryzyko, że podejmie decyzję o zakończeniu współpracy, lub
    wszczęciu sporu na drodze sądowej. Spółka stara się unikać takich sytuacji, ponieważ
    nie służą one budowaniu opinii Spółki jako uczciwego kontrahenta, z którym warto
    współpracować. W związku z powyższym zapłata kary umownej pośrednio przekłada się
    na uzyskanie przychodu lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Powyższe dodatkowo potwierdza zasadność ponoszenia przez Państwa kar umownych i
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W konsekwencji należy uznać, że ww. wydatki nie będą stanowić wydatków niezwiązanych
    z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, wobec
    czego nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
    Ww. wydatki nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby
    Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek
    do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem
    od dochodów spółek.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 11 jest prawidłowe.
    Ad. 12
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 12 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla pracowników będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.

    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, Spółka udziela pożyczki dla
    pracowników. Pożyczki pracownicze to forma wsparcia finansowego oferowana
    pracownikom przez pracodawcę. Jest to świadczenie pozapłacowe, które może służyć
    różnym celom - od pomocy w nagłych sytuacjach życiowych po wsparcie dowolnych
    potrzeb finansowych pracowników. Pożyczki te są zazwyczaj udzielane na
    preferencyjnych warunkach w porównaniu do warunków dostępnych na rynku
    finansowym, co czyni je atrakcyjnym benefitem dla pracowników. Pożyczki udzielane są
    z własnych środków obrotowych.
    Biorąc powyższe pod uwagę zauważyć należy, że w treści Przewodnika do ryczałtu
    spółek z 23 grudnia 2021 r., na str. 33 w pkt 61, jako przykład transakcji traktowanych
    jako dochód z tytułu ukrytych zysków wskazano kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej
    przez podatnika (spółkę) wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku
    funduszy, lub podmiotowi powiązanemu ze wspólnikiem, a także odsetki, prowizje,
    wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi
    (spółce).
    We wniosku wskazują Państwo, że pisząc o pracownikach Spółka ma na myśli osoby
    zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia. Co istotne, osoby te nie
    są podmiotami powiązanymi ze Spółką.
    Ponadto, zwrócić należy uwagę, że art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, iż za ukryty
    zysk uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio,
    jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest
    wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk.
    Zatem, wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek dla
    pracowników nie będą stanowić ukrytego zysku, bowiem nie są świadczeniem, którego
    beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo
    wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do
    udziału w zysku, innym niż podzielony zysk.
    Ponadto, ww. wydatki związane są z prowadzoną przez Państwa działalnością
    gospodarczą, bowiem we wniosku wskazują Państwo, że udzielenie pożyczek dla
    pracowników poza dochodem w postaci zapłaty odsetek korzystnie wpływa na stosunek
    pracowników do Spółki poprzez:
    - wzrost lojalności i zaangażowania: Pracownicy doceniają wsparcie finansowe w
      potrzebie, co buduje ich lojalność wobec firmy i zwiększa zaangażowanie w pracę;
    - wytwarzanie wizerunku odpowiedzialnego pracodawcy: Oferowanie pożyczek świadczy
      o dbaniu o dobrostan pracowników i buduje pozytywny wizerunek firmy na rynku
      pracy;
    - zachęcenie pracowników do pozostania w firmie, zmniejszając rotację kadr;
    - poprawę morale: Świadomość możliwości uzyskania pomocy w trudnej sytuacji
      poprawia ogólne morale w zespole.
    Podsumowując, przez udzielanie pracownikom pożyczek Spółka buduje lojalność oraz
    zaufanie. Ww. świadczenia mają również działania motywujące i wpływające na jakość i
    efektywność pracy, co następnie przekłada się na wysokość uzyskanych przez Spółkę
    przychodów.
    Zatem, wydatki na udzielanie pożyczek dla pracowników nie kwalifikują się do żadnej
    kategorii dochodu opodatkowanego ryczałtem.
    Tym samym uznać należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę na udzielanie pożyczek
    dla pracowników nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 12 jest prawidłowe.

    Ad. 13
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 13 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na sponsoring będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka ponosi
    wydatki na sponsorowanie lokalnego klubu (...) w zamian za świadczenie zwrotne w
    postaci usług reklamowych. Usługi reklamowe polegają na umieszczeniu logo Spółki na
    koszulkach zawodników oraz banerów reklamowych podczas wydarzeń sportowych.
    Dla Spółki wydatki tego typu stanowią strategiczną formę reklamy i promocji, w której
    Spółka wspiera finansowo drużynę sportową. W odróżnieniu od tradycyjnej reklamy,
    sponsoring nie jest bezpośrednim komunikatem sprzedażowym, lecz raczej
    budowaniem świadomości marki, wizerunku i relacji poprzez skojarzenie z wartościami
    lub emocjami związanymi z wydarzeniem czy podmiotem sponsorowanym. Sponsoring
    pozwala Spółce być postrzeganą jako odpowiedzialny podmiot, dbający o rozwój
    społeczeństwa i wspierający ważne wartości takie jak kultura fizyczna czy postawa fair-
    play. Dzięki temu Spółka zwiększa świadomość społeczną własnej marki. Ekspozycja
    logo, nazwy firmy podczas wydarzeń sportowych zwiększa rozpoznawalność marki w
    docelowej grupie odbiorców. Głównym celem biznesowym Spółki jest reklama
    przedsiębiorstwa oraz budowanie wizerunku marki. Ponadto, Spółka nie jest jedynym
    sponsorem klubu sportowego. Spółka nie wyklucza tego w przyszłości, aczkolwiek jest
    to uzależnione od sytuacji finansowej.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości, wskazać należy, że pod pojęciem reklamy
    należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu
    na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych
    klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona
    realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych
    środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech
    jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub
    zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie
    logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy
    (przedsiębiorstwa).
    Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą,
    mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę
    można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako finansowanie czegoś, często w
    zamian za reklamowanie własnej działalności. Sponsorowanie może wiązać się z
    otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego bądź też mieć
    charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego
    stosunku prawnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do
    kategorii umów nienazwanych - żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji.
                                              1Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 353 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „kc”), który
    zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.
    Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu
    sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom
    sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której
    przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny
    wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy
    może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.
    Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie
    określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma

    od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze
    reklamowym, to w takim przypadku wydatek taki pozostaje w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy
    sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy
    wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o
    świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub
    rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia
    działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy
    prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak
    najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to
    możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu
    umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów
    podatkowych.
    Podsumowując, umowa sponsoringu jako szczególnego rodzaju reklama Spółki, nie będzie
    powodowała, że wydatki na Sponsoring będą stanowiły dochód Spółki jako wydatki
    niezwiązane z działalnością gospodarczą.
    We własnym stanowisku wskazują Państwo, że beneficjentem wydatków na sponsoring
    nie jest bezpośrednio lub pośrednio wspólnik spółki lub inny podmiot z nim powiązany.
    Zauważyć należy, że z opisu sprawy nie wynika, że podmioty na rzecz których ponoszone
    są wydatki na Sponsoring są podmiotami powiązanymi, zatem analiza pod kątem ukrytych
    zysków jest bezzasadna.
    Ponadto, wydatki na sponsoring nie będą również stanowiły żadnej innej kategorii
    wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od dochodów spółek, gdyż
    nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii wydatków
    podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności, a także dokonaną wykładnię przepisów prawa
    podatkowego stwierdzić należy, że poniesione przez Państwa wydatki na sponsoring nie
    będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 13 jest prawidłowe.
    Ad. 14
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 14 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na szkolenia dla pracowników i współpracowników będą
    podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnienia wynika, że Spółka ponosi
    wydatki związane z podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników i
    współpracowników (tj. osób wykonujących dla spółki usługi w ramach kontraktów B2B). W
    tym zakresie organizuje i opłaca różnego rodzaju szkolenia zawodowe. Szkolenia są
    dostosowywane zakresem do rodzaju świadczonej pracy lub pełnionej funkcji w Spółce.
    Spółka organizuje szkolenia głównie dla (...). Wydatki na szkolenia są ponoszone w ramach
    bieżącej działalności gospodarczej. Koszt szkoleń dla pracowników pokrywany jest w
    całości przez Spółkę. W odniesieniu do współpracowników Spółka ponosi koszt szkolenia,
    który jest przenoszony na współpracownika w drodze refaktury. Szkolenia podnoszą
    umiejętności zatrudnionych osób, motywują ich do dalszej pracy oraz zwiększają ich
    efektywność co znacząco wpływa na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą.
    Szkolenia dostępne są dla wszystkich pracowników chcących wziąć w nich udział bez
    warunku spełnienia dodatkowych kryteriów. Szkolenia mają na celu podnoszenie
    określonych kompetencji zawodowych danej grupy pracowników. Szkolenia dla
    pracowników odbywają się głównie w siedzibie spółki lub pobliskich miejscowościach,
    które co do zasady nie są miejscowościami atrakcyjnymi turystycznie. Szkolenia trwają od
    jednego dnia do kilku dni. Szkolenia nie są połączone z wypoczynkiem pracowników.

    Szkolenia są organizowane w zależności od potrzeb, lub kiedy kończą się uprawnienia dla
    pracowników. Wydatki na szkolenia obejmują wynagrodzenie firmy szkoleniowej lub
    trenera, koszty materiałów szkoleniowych tj. podręczniki, skrypty, koszty dostępu do
    kursów on-line. W przypadku szkoleń wewnętrznych koszty zewnętrznego trenera,
    wynajmu Sali (jeżeli szkolenie dobywa się poza siedzibą Spółki, koszty usługi cateringu.
    Szkolenia podnoszą wiedzę i umiejętności pracowników, motywują ich do dalszej pracy,
    zwiększają ich efektywność oraz minimalizują liczbę popełnianych błędów co znacząco
    wpływa na prowadzoną działalność gospodarczą i wysokość osiąganych przychodów. W
    szkoleniach biorą udział wszyscy pracownicy i współpracownicy z danej grupy zawodowej
    wskazanej we Wniosku. Szkolenia są ogólnodostępne. Odbycie szkoleń nie jest związane z
    koniecznością spełnienia dodatkowych warunków przez pracowników/współpracowników.
    Szkolenia są przeprowadzane głównie przez firmy zewnętrzne nie będące podmiotami
    powiązanymi ze Spółką. Spółka zapewnia dostęp do szkoleń z zakresu wykonywanych
    przez pracowników/współpracowników obowiązków. Szkolenia podnoszące kwalifikacje
    pracowników są niezbędne w branży w jakiej działa Spółka.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości, wskazać należy, że wydatków
    ponoszonych przez Spółkę na szkolenia dla pracowników i współpracowników nie
    można uznać za ukryte zyski, gdyż jak wynika z opisu sprawy zarówno pracownicy jak i
    współpracownicy nie są podmiotami powiązanymi ze Spółką. Ww. koszty nie stanowią
    też wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    We wniosku i jego uzupełnieniu wskazują Państwo, że Szkolenia podnoszą kompetencje
    pracowników, co pozwala im wykonywać swoje obowiązki szybciej, precyzyjniej i z
    mniejszą liczbą błędów. Pracownicy, którzy posiadają aktualną wiedzę na temat nowych
    technologii, narzędzi i procesów, są bardziej efektywni. W rezultacie firma może skrócić
    czas realizacji projektów, poprawić jakość produktów lub usług i w efekcie zwiększyć
    swoje przychody. Ponadto, oferowanie pracownikom szkoleń zawodowych buduje ich
    lojalność oraz zaangażowanie w pracę. Spółka, która dba o rozwój swoich pracowników,
    jest postrzegana jako atrakcyjny pracodawca na rynku. Przyciąga to najlepszych
    kandydatów do pracy. Zespół o wysokich kwalifikacjach stanowi również przewagę
    konkurencyjną. Wykwalifikowani pracownicy mogą wprowadzać innowacje oraz
    poprawiać efektywność pracy.
    Podsumowując, ponoszone przez Spółkę koszty szkoleń, nie stanowią ukrytych zysków
    (art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT) ani wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą (art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT), zatem nie podlegają opodatkowaniu
    ryczałtem od dochodów spółek. Ponadto, ww. wydatki nie będą również stanowiły
    żadnej innej kategorii wydatków, które musieliby Państwo opodatkować ryczałtem od
    dochodów spółek, gdyż nie spełniają one przesłanek do uznania za którąkolwiek z
    kategorii wydatków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 14 jest prawidłowe.
    Ad. 15
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 15 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, Spółka wypłaca
    członkom zarządu (będącym jednocześnie wspólnikami) zaliczki na zakup (...),
    niezbędnego wyposażenia oraz pokrycie innych kosztów Spółki. Zaliczki pobierane są
    przez członków zarządu z kasy firmy i rozliczane przez ww. osoby poprzez przekazanie
    do działu księgowego faktury dokumentującej poniesiony wydatek. Wypłacane zaliczki
    dokumentowane są dokumentem KW (kasa wypłaci). Zaliczki występują coraz rzadziej,
    większość płatności realizowana jest przelewem lub karta płatniczą. Innymi wydatkami
    o których mowa powyżej są natomiast wydatki za usługi gastronomiczne ze spotkań

    służbowych, opłaty parkingowe lub inne dowody wpłat z urzędów np. miasta, czy
    sądowe.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości, zauważyć należy, że przepis art. 28m ust. 3
    ustawy o CIT wskazuje, że za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego
    beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny podmiot powiązany i
    które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony
    zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień,
    których nie zawarłyby podmioty niepowiązane. Jednakże świadczenie takie ma istotną
    cechę, że musi być ono ostateczne dla beneficjenta - stanowić dla niego przysporzenie
    majątkowe.
    Wskazać jednak należy, że we wskazanych we wniosku warunkach świadczenia na rzecz
    członków zarządu, tj. wydatki ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu
    nie będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT jako ukryty zysk.
    W pierwszej kolejności odnieść należy się do zaliczek wypłacanych na zakup (...).
    Wypłacone zaliczki nie są przeznaczone na prywatne potrzeby członków zarządu, lecz
    są związane ściśle z Państwa działalnością gospodarczą. Zakup (...) jest niezbędny w
    Państwa działalności gospodarczej, w ramach której wykonują Państwo (...). Członkowie
    zarządu nie uzyskują zatem żadnej korzyści majątkowej z tytułu otrzymania ww.
    zaliczek, bowiem wprost Państwo wskazują cel, na który są one ponoszone. Ponadto
    wskazują Państwo, że kwota stanowiąca różnicę pomiędzy pobraną kwotą zaliczki a
    kwotą wydatku jest zwracana do kasy firmy. Rozliczenie zaliczki może nastąpić w
    dłuższej perspektywie czasu. Nie zdarzają się jednak sytuacje, w których członkowie
    zarządu nie dokonują rozliczenia pozostawiając niewydatkowaną kwotę zaliczki do
    własnej dyspozycji.
    Z powyższego wynika również, iż zaliczki na zakup (...) oraz niezbędnego wyposażenia
    nie będą stanowiły wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ani żadnej
    innej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT.
    W odniesieniu natomiast do zaliczek na pokrycie innych kosztów Spółki, wskazali
    Państwo, że do rozliczenia tych zaliczek dochodzi poprzez przedłożenie faktury za
    usługi gastronomiczne ze spotkań służbowych, opłat parkingowych lub innych
    dowodów wpłat z urzędów np. miasta, czy sądowych.
    W odniesieniu do wydatków za usługi gastronomiczne ze spotkań służbowych
    stwierdzić należy, że o ile ww. wydatki związane są z wykonywaniem przez członków
    zarządu swoich obowiązków służbowych wynikających z uprawnień do
    reprezentowania Spółki, to takie wydatki nie stanowią żadnej z kategorii dochodów
    podlegających opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o
    CIT.
    Ponadto, opłaty parkingowe lub inne dowody wpłat z urzędów np. miasta, czy sądowe,
    o ile mają związek z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą i są
    ponoszone w interesie Spółki oraz, co istotne, nie dotyczą prywatnych spraw członków
    zarządu, to również nie będą stanowić żadnej z kategorii dochodów podlegających
    opodatkowaniu ryczałtem, o których mowa w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT.
    Wobec powyższego, stwierdzić należy, że z powyższymi zastrzeżeniami, wydatki
    ponoszone przez Spółkę na zaliczki dla członków zarządu nie będą podlegały
    opodatkowaniu estońskim CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 15 jest prawidłowe.
    Ad. 16

    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 16 dotyczą kwestii ustalenia, czy wydatki
    ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi
    klientami będą podlegały opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, Spółka raz w roku ponosi wydatki
    na wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami. Przykładowo Spółka
    wynajmuje (...), którym członkowie zarządu wraz z kluczowymi kontrahentami odbywają
    (...).
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w związku z wyjazdem Spółka
    ponosi wydatki obejmujące (...) oraz usługi gastronomiczne. Spółka powyższe wydatki
    traktuje jako wydatki typowo reprezentacyjne, są to więc wydatki racjonalnie
    uzasadnione. Wydatki tego rodzaju ponoszone są, żeby budować i utrwalać dobry
    wizerunek Spółki i jej marki wśród kontrahentów. W związku z tym tego rodzaju
    wydarzenia w sposób pośredni ułatwiają zawieranie umów, negocjacje, tworzą
    korzystne warunki do długofalowej współpracy. Wspólne wyjazdy z kontrahentami
    tworzą nieformalne więzi z klientami, które przekładają się na tworzenie trwałych relacji
    biznesowych. Dla Spółki są to wydatki reprezentacyjne ponoszone w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Ich celem jest stworzenie dobrego wizerunku
    firmy w oczach kontrahentów. Ich związek z przychodem jest pośredni i wizerunkowy, a
    nie bezpośredni jak przy zwykłych kosztach sprzedażowych czy reklamie. Członkowie
    zarządu biorący udział w wyjazdach są jednocześnie wspólnikami Spółki. Udział w
    wyjazdach integracyjnych z klientami nie służy dokapitalizowaniu członków zarządu,
    wyjazdy nie służą zaspokajaniu ich potrzeb osobistych.
    W odniesieniu do powyższego, ponownie wskazać należy, że przepis art. 28m ust. 3
    ustawy o CIT wskazuje, iż za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie, którego
    beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo
    wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do
    udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np.
    świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty
    niepowiązane.
    Zasadniczy przykład odwołujący się do transakcji pomiędzy spółką a podmiotem
    powiązanym (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) nakazuje odczytywać pojęcie ukrytych
    zysków również poprzez odwołanie się do rynkowych warunków transakcji. W sytuacji,
    w której świadczenia spółki na rzecz podmiotu powiązanego przewyższać będą ich
    wartość rynkową powstawać będzie ukryty zysk opodatkowany ryczałtem w spółce.
    Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod
    pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do
    korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby
    zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że wydatki na wyjazdy integracyjne członków
    zarządu z kluczowymi klientami kwalifikują się do kategorii dochodu podlegającego
    opodatkowaniu estońskim CIT jako ukryte zyski, ponieważ wyjazdy są wydatkiem z
    tytułu świadczenia na rzecz podmiotu powiązanego ze Spółką.
    Należy zauważyć, że we wniosku wskazali Państwo, że wyjazdy trwają kilka dni i
    odbywają się z reguły do miejscowości atrakcyjnych turystycznie: (...). Celem
    zorganizowania wyjazdu jest pogłębienie relacji biznesowych, które wykraczają poza
    formalne ramy współpracy. Wspólne spędzenie czasu przekłada się na lepszą
    komunikację i współpracę z kontrahentami w przyszłości, a pośrednio na zwiększenie
    przychodów Spółki. Wskazać należy, że przyszłe wyniki finansowe i zwiększenie
    przychodów Spółki są uzależnione nie tylko od rezultatów wyjazdów, ale także od
    czynników zewnętrznych, na które Spółka nie ma wpływu, jak np. ceny energii/poziom
    inflacji/ogólna kondycja polskiej gospodarki.

    Podsumowując, wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy integracyjne członków
    zarządu z kluczowymi klientami są wydatkami z tytułu uświadczenia na rzecz podmiotu
    powiązanego ze Spółką. Świadczenie to jest związane z posiadanym statusem
    udziałowca i będzie mieć charakter niepieniężny. Spółka jako odrębny podmiot nie jest
    zobowiązana do pokrywania tego rodzaju kosztów na rzecz swojego udziałowca.
    Należy zauważyć, że spotkania integracyjne członków zarządu będących jednocześnie
    wspólnikami z kluczowymi klientami mogą odbywać się na terenie kraju. Nie trzeba w
    tym celu wynajmować (...) i organizować (...) w miejscowościach atrakcyjnie turystycznie
    za granicą. Koszt organizacji takich wyjazdów jest dużo wyższy niż w przypadku wyjazdu
    integracyjnego na terenie kraju.
    Wysoce prawdopodobnym jest, że Spółka nie opłaciłaby takich wyjazdów, gdyby ich
    członkami nie byli udziałowcy będący jednocześnie wspólnikami Spółki tylko pracownicy
    (osoby niepowiązane ze Spółką).
    Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, że ww. wyjazdy mają głównie charakter
    turystyczny, o czym świadczy atrakcyjność miejsc podróży. Ponadto, (...), co również
    świadczy o wystawności i poziomie luksusu. Jednocześnie zauważyć należy, że sam fakt,
    iż w wyjazdach biorą udział kluczowi kontrahenci nie przesądza o gospodarczym
    charakterze wyjazdów, skoro dominującym elementem wyjazdów jest aspekt
    rekreacyjno-wypoczynkowy.
    Z całokształtu opisanych przez Państwa okoliczności wynika, że poniesienie wydatków na
    wyjazdy integracyjne członków zarządu z kluczowymi klientami pozwala na uznanie, że
    winny one stanowić ukryty zysk w świetle przepisów art. 28m ust. 3 w związku z art. 28m
    ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i tym samym podlegać opodatkowaniu estońskim CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 16 jest nieprawidłowe.
    Ad. 17
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 17 dotyczą kwestii ustalenia, czy najem
    powierzchni biurowej na rzecz udziałowca do celów prowadzanej przez niego
    jednoosobowej działalności gospodarczej będzie podlegał opodatkowaniu estońskim
    CIT.
    Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, opodatkowaniu ryczałtem podlega m.in.
    dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).
    Wskazać należy, że w art. 28m ust. 3 ustawy o CIT ustawodawca przykładowo wymienia
    niektóre kategorie ukrytych zysków, jednak należy podkreślić, że katalog ukrytych zysków
    ma otwarty charakter zatem wyszczególnienie części z nich w ustawie o podatku
    dochodowym od osób prawnych nie oznacza że są to jedyne kategorie dochodu uznane
    za ukryte zyski.
    Przykładem transakcji traktowanej jako dochód z tytułu ukrytych zysków jest nadwyżka
    wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej
    transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT). Z treści przepisu wynika zatem, że wszystko,
    co przewyższa wartość rynkową transakcji, stanowi zysk ukryty podlegający
    opodatkowaniu.
    Zasadniczy przykład odwołujący się do transakcji pomiędzy spółką a jej udziałowcem (art.
    28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) nakazuje odczytywać pojęcie ukrytych zysków również
    poprzez odwołanie się do rynkowych warunków transakcji. W sytuacji, w której
    świadczenia spółki na rzecz wspólnika przewyższać będą ich wartość rynkową powstawać
    będzie ukryty zysk opodatkowany ryczałtem w spółce.

    Jednocześnie zauważyć należy, że ustawodawca dokonał także pewnych wyłączeń z
    kategorii ukrytych zysków, które zostały określone w cyt. powyżej art. 28m ust. 4 ustawy o
    CIT.
    Rozumienie powyższej normy przedstawiono w „Przewodniku do Ryczałtu od dochodu
    spółek kapitałowych” z 23 grudnia 2021 r., (stanowiącego ogólne wyjaśnienia przepisów
    prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów - objaśnienia podatkowe) w
    przykładzie 21, opisującym sytuację, w której X Sp. z o.o. dokonała transakcji o wartości
    rynkowej 120 000 zł, którą zaksięgowała w kwocie 50 000 zł. Jak wynika z treści objaśnień,
    jako ukryty zysk do opodatkowania podatkiem od ryczałtu należy przyjąć powstałą
    nadwyżkę wartości rynkowej określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej
    transakcji w wysokości 70 000 zł.
    Powyższy przykład prowadzi do wniosku, że najem powierzchni biurowej na rzecz
    udziałowca do celów prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej
    nie będzie podlegał opodatkowaniu estońskim CIT.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zdanie wstępne przepisu art. 28m ust. 3 ustawy o
    CIT wskazuje na otwarty (a nie zamknięty) katalog świadczeń mogących prowadzić do
    powstania dochodu z tytułu ukrytych zysków. Dlatego ocena, czy dochód z tytułu
    wskazanych we wniosku transakcji spełnia warunki do uznania go za dochód z tytułu
    ukrytego zysku, powinna zostać dodatkowo przeprowadzona w oparciu o przesłanki
    wynikające ze zdania wstępnego przepisu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.
    Jak z niego wynika, dochód z tytułu ukrytego zysku nie obejmuje świadczeń, które nie są
    wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, czyli świadczeń podjętych
    (wykonanych) bez jakiegokolwiek wpływu podmiotów powiązanych na działanie i decyzje
    spółki opodatkowanej ryczałtem, w zakresie ocenianego świadczenia.
    Przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, iż za ukryty zysk uznaje się każde
    świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec,
    akcjonariusz albo wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z
    prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np.
    świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane.
    Ocena czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie
    powinna się ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości
    rynkowej), ale powinna również uwzględnić fakt czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej
    transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej
    transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Dokonując takiej oceny należy
    uwzględnić potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności
    zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej spółki czy
    faktycznych jej potrzeb biznesowych.
    Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod
    pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do
    korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby
    zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.
    Jak wskazali Państwo we wniosku i jego uzupełnieniu:
    - Spółka wynajmuje część powierzchni biurowej na rzecz udziałowców (winno być:
      udziałowca) będącego wspólnikiem Spółki, do celów prowadzanej przez niego
      jednoosobowej działalności gospodarczej.
    - Czynsz najmu ustalony jest wg. średniej rynkowej ceny najmu powierzchni biurowej.
    - Umowę zawarto ze wspólnikiem w ramach prowadzonej przez niego działalności
      gospodarczej (...).
    - Otrzymane wynagrodzenie z tytułu czynszu najmu nie służy dokapitalizowaniu
      działalności Spółki, ale jest zapłatą za faktycznie wykonaną usługę.

    - Powiązania pomiędzy stronami umowy najmu nie mają wpływu na warunki świadczonej
      usługi.
    - Spółka świadczy usługi najmu na rzecz innych podmiotów niepowiązanych.
    - Pomiędzy Spółką a jednoosobową działalnością gospodarczą udziałowca są świadczone
      inne usługi, związanych z (...) wykonywanymi na rzecz X sp. z o.o.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że najem powierzchni biurowej na rzecz
    udziałowca do celów prowadzanej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej
    nie będzie stanowił żadnej kategorii dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 17 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w
    sprawie będącej przedmiotem Państwa wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.