Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB6.4510.46.2017.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-18
Teza: Należy stwierdzić, że środki finansowe przekazywane przez B. na rzecz Spółki na podstawie zawartych umów o dofinansowanie podlegają w całości zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W odniesieniu natomiast do usług świadczonych na rzecz Spółki przez C. lub podmioty trzecie (podwykonawców), uznać należy, że usługi te nie skutkują powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 tej ustawy.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; podwykonawstwo; przychód; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); usługi; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2017 r. (data wpływu 23 lutego 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2017 r. (data nadania 2 marca 2017 r., data wpływu 6 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania środków finansowych przekazywanych przez B. na rzecz Spółki na podstawie zawartych umów o dofinansowanie – **jest prawidłowe**;

*   braku powstania przychodu z tytułu świadczonych usług na rzecz Spółki przez C. lub podmioty trzecie (podwykonawców) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z opodatkowania środków finansowych przekazywanych przez B. na rzecz Spółki na podstawie zawartych umów o dofinansowanie oraz w zakresie braku powstania przychodu z tytułu świadczonych usług na rzecz Spółki przez C. lub podmioty trzecie (podwykonawców).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce podlegającą w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów niezależnie od miejsca ich osiągania. Spółka jest podmiotem odpowiedzialnym za realizację projektu (dalej: „Projekt”) i została powołana w celu jego realizacji. Celem Projektu jest opracowanie rozwiązania o charakterze innowacyjnym, które będzie miało zastosowanie w konkretnych gałęziach przemysłu. Projekt jest finansowany w ramach programu (…) będącego jednym z elementów programu Horyzont 2020 (dalej: „Program”), zajmującego się finansowaniem badań naukowych i innowacji w Unii Europejskiej. Program ten jest realizowany na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020) oraz uchylającego decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U.UE.L.2013.347.104). Jednocześnie program ten został uwzględniony w uchwale Rady Ministrów nr 107 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia „strategii Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030” (Monitor Polski z dnia 19 sierpnia 2015 r., poz. 736).

Program jest prowadzony w ramach działalności Europejskiego (…) (dalej: „E.”) oraz B. SE (dalej: „B.”).

Podstawowym aktem prawnym regulującym funkcjonowanie E. jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 294/2008 z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiające Europejski (…), dalej: „Rozporządzenie”). Na podstawie Rozporządzenia E. jest organem Unii Europejskiej posiadającym osobowość prawną, bezpośrednio uprawnionym do nadawania poszczególnym podmiotom statusu Wspólnot Wiedzy Innowacji (dalej: „WWI”). Konta E. skonsolidowane są z kontami Komisji Europejskiej. Parlament Europejski udziela corocznie dyrektorowi E. absolutorium z wykonania budżetu E. za dany rok.

Celem E. jest przyczynienie się do zrównoważonego rozwoju gospodarczego i ekonomicznego w Europie, jak również zwiększenia konkurencyjności poszczególnych państw członkowskich Unii Europejskiej poprzez zwiększenie udziału projektów innowacyjnych w poszczególnych sektorach gospodarki. E. realizuje wskazane powyżej założenia propagując przedsięwzięcia o charakterze innowacyjnym oraz łącząc ze sobą oraz wspierając szkolnictwo wyższe, innowacje oraz badania. E. opiera swoje działania na WWI, które efektywnie stanowią zintegrowane konsorcja, w skład których wchodzą wiodące europejskie uniwersytety, ośrodki badawcze oraz innowacyjne przedsiębiorstwa. W wyniku działalności E. oraz WWI powstawać mają nowe firmy, technologie i projekty dla przemysłu.

B. działa w formie spółki europejskiej z siedzibą w Holandii, oraz posiada status WWI, który został jej nadany przez E. B. w swojej działalności angażuje się w redukcję kosztów szeroko pojętego procesu energetycznego, zwiększając bezpieczeństwo i redukując emisję CO2 oraz innych gazów cieplarnianych. W tym celu B. wspiera oraz rozwija innowacyjne rozwiązania w zakresie pozyskiwania i magazynowania energii, jak również poprawy wydajności energetycznej. W ramach swojej działalności B. zajmuje się finansowaniem oraz komercjalizacją wyników badań prowadzonych przez pomysłodawców poszczególnych projektów. Zgodnie z założeniami, działania te mają przyczyniać się do transformacji pomysłów w realne korzyści, tak, aby poprawić konkurencyjność w sektorze zrównoważonej energii.

B. realizuje swoje zadania samodzielnie lub za pośrednictwem sześciu regionalnych centrów kolokacji, które są kontrolowane przez B. Każde centrum kolokacji odpowiada za realizacje celów B. w ramach danego zagadnienia energetycznego.

W ramach swojej działalności B. udziela wsparcia m.in. na rzecz podmiotów będących polskimi rezydentami podatkowymi. Wsparcie realizowane przez B. jest finansowane bezpośrednio z funduszy E. Wsparcie udzielane na rzecz polskich rezydentów podatkowych jest przekazywane albo bezpośrednio przez B., albo za pośrednictwem C. Sp. z o.o. (dalej: „C.”). C. funkcjonuje w tym zakresie jako jedno ze wskazanych powyżej centrów kolokacji.

W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku proces wsparcia realizacji Projektu przez B. został zainicjowany na podstawie umowy Business Creation Service Agreement (dalej: „BCSA”), która została zawarta pomiędzy B. a udziałowcami Spółki (dwiema spółkami kapitałowymi z siedzibą w Wielkiej Brytanii oraz w Polsce). Podpisanie BCSA stanowiło początkowy etap współpracy z B. w ramach realizacji Projektu. BCSA określiła wstępnie zasady wsparcia udzielanego przez B., jak również uprawniła B. do przeprowadzenia wstępnej oceny potencjału Projektu. Umowa przewiduje, że przedmiotowe usługi mogą być świadczone zarówno przez B., jak i inne podmioty na zlecenie B. W zamian za realizowane wsparcie B. nie przysługuje żadne wynagrodzenie. B. przysługuje jedynie prawo do objęcia od 10% do 15% udziałów w kapitale zakładowym podmiotu utworzonego na potrzeby realizacji Projektu, którym to podmiotem jest Spółka, przy czym nabycie tych udziałów nie jest finansowane ze środków finansowych przekazanych przez E. w ramach Programu, a jedynie ze środków prywatnych B., pochodzących m.in. ze składek członkowskich podmiotów stowarzyszonych w ramach B.

Po powstaniu Spółki pomiędzy Spółką a B. została podpisana umowa pt. Term Sheet for Participation Agreement (Umowa Wsparcia), która uszczegóławia zasady współpracy w ramach Projektu.

Wsparcie przekazywane przez B. na rzecz Spółki w ramach Projektu jest udzielane w następujących formach:

1.  Pomocy finansowej przekazywanej na rzecz Spółki – w tym przypadku środki finansowe na rzecz Spółki są przekazywane bezpośrednio przez B. Przekazywanie środków finansowych następuje na podstawie dodatkowych umów zawartych między B. a Spółką. Umowy te określają przeznaczenie przekazywanych funduszy. Zgodnie z umowami, środki finansowe mogą być przeznaczone na (1) zakup materiałów oraz wyposażenia niezbędnego do realizacji Projektu, bądź na (2) skompletowanie lub uzupełnienie zespołu pracującego nad realizacją Projektu. Środki finansowe przeznaczone na zakup materiałów i wyposażenia są przekazywane na podstawie sporządzonego przez Spółkę zestawienia przewidywanych kosztów (budżetu). Spółka jest zobowiązana do comiesięcznego przedkładania do B. raportów z wydatkowania uzyskanych kwot. Środki finansowe przekazane na rzecz Spółki wykorzystane przez Spółkę zgodnie z zawartymi umowami nie podlegają zwrotowi w jakiejkolwiek formie na rzecz B. Po zakończeniu danego roku rozliczeniowego Spółka jest zobowiązana do zwrotu jedynie tej części uzyskanych środków, która nie została wykorzystana lub której wykorzystanie nie zostało udokumentowane zgodnie z zasadami określonymi w umowie. Zwrot takich kwot powinien nastąpić najpóźniej do 10 stycznia roku następnego. Środki przeznaczone na potrzeby zatrudnienia odpowiedniego personelu są przekazywane na podstawie wniosku Spółki zawierającego opis stanowiska wraz ze wskazaniem przewidywanej formy prawnej umowy, jaka będzie łączyła osobę zatrudnianą ze Spółką. Również w tym zakresie uzyskane przez Spółkę środki, które zostały wykorzystane przez Spółkę zgodnie z zawartymi umowami, nie podlegają zwrotowi w jakiejkolwiek formie na rzecz B. Zwrotowi podlega jedynie ta część otrzymanych środków finansowych, które nie zostały wykorzystane lub których wykorzystanie nie zostało udokumentowane zgodnie z zasadami określonymi w umowie.
2.  Usług świadczonych na rzecz Spółki – przedmiotowe usługi, co do zasady, dotyczą wsparcia w zakresie bieżącej działalności prowadzonej przez Spółkę (np. usługi w zakresie stworzenia strony internetowej lub logo Spółki), jak również mogą służyć stricte realizacji Projektu lub też jego poszczególnych etapów (np. analizy techniczne, badania rynku). Usługi na rzecz Spółki są świadczone za pośrednictwem C., funkcjonującej jako jedno z centrów kolokacji B. Efektywnie usługi na rzecz Spółki są świadczone bezpośrednio przez C. lub też przez podmioty trzecie (podwykonawców), z którymi C. zawiera odpowiednie umowy. C. może zawierać umowy z podmiotami trzecimi bez udziału Spółki. Spółka może być jednak stroną przedmiotowych umów, jeżeli efektem usług świadczonych na ich podstawie będzie powstanie utworu będącego przedmiotem praw majątkowych; w takim wypadku na podstawie zawartej umowy prawa majątkowe do utworu są przenoszone na Spółkę. Wynagrodzenie na rzecz podwykonawców usług jest wypłacane przez C. C. uzyskuje środki potrzebne na ten cel od B. Spółka nie jest zobowiązana do zwrotu na rzecz C. lub B. wydatków poniesionych w związku z nabyciem powyższych usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy środki finansowe przekazywane przez B. na rzecz Spółki na podstawie zawartych umów o dofinansowanie podlegają w całości zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT?
2.  Czy usługi świadczone na rzecz Spółki przez C. lub podmioty trzecie (podwykonawców), skutkują powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 Ustawy o CIT?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Ad. pytanie nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, pomoc finansowa przekazywana przez B. na rzecz Spółki, również w zakresie, w jakim nie zostanie wykorzystana przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym zgodnie z zawartymi umowami i podlega zwrotowi na rzecz B., podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc.

Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że zakresem zwolnienia z opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano środki bezzwrotnej pomocy i które otrzymują te środki bezpośrednio lub pośrednio (za pośrednictwem podmiotu uprawnionego do ich rozdziału) od wymienionych wyżej instytucji i organizacji międzynarodowych. Wobec powyższego, zwolnieniu z opodatkowania mogą podlegać uzyskiwane przez podatników dochody, jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

*   dochody te pochodzą ze środków uzyskanych od uprawnionej organizacji międzynarodowej lub międzynarodowej instytucji finansowej, przy czym możliwe jest, aby przedmiotowe środki były przekazywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do udzielania bezzwrotnej pomocy zagranicznej,

*   środki te są przekazywane w ramach bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków programów ramowych badań, rozwoju technologicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO,

*   środki muszą być przekazywane na rzecz podmiotu, któremu pomoc ta ma służyć.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie ze wskazanych powyżej warunków są w analizowanym stanie faktycznym spełnione, co potwierdza poniższa analiza.

Źródło pochodzenia środków finansowych przekazywanych przez B.

Odnosząc się do pierwszej ze wskazanych powyżej przesłanek wskazać należy, iż środki przekazywane na rzecz Spółki pochodzą z budżetu E. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, E. został powołany na mocy Rozporządzenia, które określa cele oraz zasady funkcjonowania E. Status prawny E. został określony w art. 11 Rozporządzenia, zgodnie z którym E. jest organem Wspólnoty i ma osobowość prawną. Jak wynika z art. 21 ust. 3 Rozporządzenia, konta E. skonsolidowane są z kontami Komisji Europejskiej. Na podstawie zalecenia Rady, Parlament Europejski udziela corocznie dyrektorowi E. absolutorium z wykonania budżetu E. za dany rok (art. 21 ust. 3 Rozporządzenia).

Na podstawie wskazanych przepisów E. należy uznać za organ organizacji międzynarodowej, jaką jest Unia Europejska, a w rezultacie przyjąć, że Projekt, jako finansowany ze środków E., jest tym samym finansowany ze środków pochodzących z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji podatkowej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. IBPB-1-3/4510-448/15/IZ.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż na ocenę możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT, nie powinna mieć wpływu okoliczność, iż przedmiotowe środki finansowe nie są przekazywane bezpośrednio przez E., ale za pośrednictwem B. B. działa bowiem w tym zakresie jako WWI, a zatem jako podmiot, którego funkcjonowanie ma wspierać działalność E. W związku z tym, B. występuje w tym zakresie jako podmiot uprawniony do udzielania pomocy na podstawie przepisów Rozporządzenia oraz odrębnych umów zawartych z E. Z tego względu fakt, iż środki uzyskiwane przez Spółkę są przekazywane przez B., nie wpływa na kwalifikację przedmiotowych środków jako pochodzących z organu Unii Europejskiej, jakim jest E.

Za prawidłowością takiego podejścia przemawia również literalne brzmienie analizowanego przepisu, który wyraźnie dopuszcza możliwość pozyskania środków finansowych za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Dotychczasowa praktyka interpretacyjna organów podatkowych również potwierdza, że WWI, które przekazują środki finansowe pochodzące bezpośrednio z E. do podmiotów bezpośrednio odpowiedzialnych za realizację projektu, powinny być traktowane jako „podmioty upoważnione do rozdzielania środków pomocy zagranicznej w rozumieniu art. 17 ust.1 pkt 23 CIT”. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. IPTPB1/415-498/12-6/DS, jak również interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 września 2013 r., sygn. ILPB3/423-285/13-4/JG.

Bezzwrotność przyznanego finansowania

Zgodnie z drugim ze wskazanych powyżej warunków możliwość zastosowania zwolnienia jest uzależniona od charakteru przekazywanych środków, tzn. środki finansowe mają być przekazywane na rzecz beneficjentów w ramach bezzwrotnej pomocy.

W analizowanym przepisie nie wskazano definicji tego pojęcia. Kierując się definicją słownikową, należy przyjąć, iż termin „bezzwrotny” powinien być rozumiany jako „niepodlegający zwrotowi, spłacie” (Słownik Języka Polskiego, PWN, wersja elektroniczna dostępna pod adresem: http://sjp.pwn.pl). Próba zdefiniowania tego pojęcia została podjęta w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z dnia 13 grudnia 2010 roku., sygn. akt III SA/Wa 701/10, WSA w Warszawie wyjaśnił, że „bezzwrotność, będąca warunkiem formalnym wspomnianego zwolnienia, należy rozumieć nie w sensie technicznym, lecz systemowym, uwzględniając pochodzenie środków. Ustawodawca formułując przesłanki skorzystania ze zwolnienia podatkowego nie odnosił się do źródeł finansowania, lecz do źródeł pochodzenia, wyraźnie używając tego pojęcia”. Powyższe oznacza, że dla uznania bezzwrotnego charakteru danej pomocy należy ustalić, czy dane wsparcie zostanie zwrócone podmiotowi, który tego wsparcia udzielił i czy zwrot ten warunkuje udzielenie pomocy.

W ocenie Wnioskodawcy, na potrzeby analizy tego warunku konieczne jest odwołanie się do postanowień poszczególnych umów zawieranych pomiędzy Spółką a B. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, przyznanie określonego dofinansowania, zarówno w odniesieniu do dofinansowania kosztów pracowniczych, jak i kosztów nabycia wyposażenia technicznego, następuje na podstawie sporządzonego przez Spółkę zestawienia przewidywanych kosztów (budżetu). Po otrzymaniu wnioskowanych środków finansowych, Spółka jest zobowiązana do comiesięcznego przedkładania raportów dotyczących wydatkowania stosownych kwot. Środki finansowe przekazane na rzecz Spółki i wykorzystane przez Spółkę zgodnie z zawartymi umowami nie podlegają zwrotowi w jakiejkolwiek formie na rzecz B. Po zakończeniu danego roku rozliczeniowego Spółka jest zobowiązana do zwrotu jedynie tej części uzyskanych środków, która nie została wykorzystana lub której wykorzystanie nie zostało udokumentowane zgodnie z zasadami określonymi w umowie. Zwrot takich kwot powinien nastąpić najpóźniej do 10 stycznia roku następnego.

W momencie otrzymania przez Spółkę środków finansowych w ramach udzielonego wsparcia nie jest jeszcze znana wysokość ewentualnej kwoty, która będzie podlegać zwrotowi z uwagi na niewykorzystanie lub niewłaściwe udokumentowanie poniesionych wydatków. W chwili przekazania Spółce tych środków uzasadnione jest założenie, że zostaną one w całości przez Spółkę wykorzystane, a tym samym, że w żadnej części nie będą podlegać zwrotowi. Przesłanki do ewentualnego zwrotu tej części kwoty, która nie została wykorzystana, czy to z uwagi na brak poniesienia wydatków, czy to z uwagi na niewłaściwe ich udokumentowanie, pojawiają się dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego, a mianowicie po podsumowaniu dokonanych wydatków oraz stosownym ich udokumentowaniu.

Stąd sama reguła, że niewykorzystane środki będą podlegać zwrotowi oraz ewentualny zwrot w późniejszym terminie niewykorzystanej części przekazanych środków nie wywołuje skutków takich, że powstała nadwyżka miałaby stanowić przychód nie podlegający wskazanemu wyżej zwolnieniu opodatkowania. W konsekwencji należy uznać, iż w momencie przekazania wskazanych środków finansowych na rzecz Spółki całość tych środków ma charakter bezzwrotnego wsparcia, a zatem w odniesieniu do całości tych środków spełniony jest analizowany warunek pozwalający na zastosowanie zwolnienia podatkowego.

Wskazane powyżej podejście jest potwierdzane w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo w interpretacji z dnia 30 września 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPB3/423-285/13-4/JG, wskazano, że otrzymana dotacja korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT, a jej ewentualny zwrot w terminie późniejszym nie wywołuje skutków takich, że powstała nadwyżka miałaby stanowić przychód nie podlegający zwolnieniu z opodatkowania. W dacie wpływu dotacji nie jest bowiem znana wysokość zwrotu niewykorzystanej dotacji. Stąd w momencie otrzymania dotacji całość otrzymanej kwoty stanowi przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT.

Bezpośredni beneficjent wsparcia

Odnosząc się do trzeciego ze wskazanych powyżej warunków, należy wskazać, iż z literalnego brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT wynika, że ze zwolnienia korzystać mogą jedynie bezpośredni beneficjenci wsparcia. Dla możliwości skorzystania ze zwolnienia, kluczowy jest „bezpośrednio dostęp do środków pomocowych”. Tym samym, podmioty, którym zlecono jedynie faktyczne wykonanie poszczególnych czynności w ramach realizacji danego projektu, nie są uprawnione do korzystania z przedmiotowego zwolnienia podatkowego. Powyższe oznacza, iż poza zakresem zwolnienia znajdują się przykładowo dochody osiągane przez pracowników podmiotu korzystającego ze zwolnienia na podstawie niniejszego przepisu, bądź inne osoby współpracujące przy tym zadaniu jako podwykonawcy.

Wskazane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, jak zostało wskazane w wyroku NSA z dnia 22 maja 2015 r., sygn. II FSK 1221/13, wyłączenie ze zwolnienia odnosi się do wszystkich osób, bez względu na rodzaj umowy, na mocy której podatnik bezpośrednio realizujący cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy, zlecił wykonanie określonych czynności w ramach tego programu (podobnie również NSA w wyroku z dnia 28 marca 2013 r., sygn. II FSK 1558/11; WSA w Warszawie w wyroku z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. III SA/Wa 1727/07). Komentatorzy przedmiotowego przepisu również wskazują, że ze zwolnienia może korzystać wyłącznie pierwszy beneficjent uzyskujący pomoc od uprawnionego podmiotu. Nie korzysta z niego już kolejny podwykonawca (por. P. Małecki, M. Mazurkiewicz, Komentarz do art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych \[w:\] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, 2016).

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, prawo do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przysługuje podmiotom, którym bezpośrednio służy przekazana pomoc (wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2007 r., sygn. III SA/Wa 782/07). Chcący skorzystać z przedmiotowego zwolnienia podatnik musi więc być podmiotem, który wykonując czynności związane z konkretnym programem otrzymał na ten cel środki od podmiotu wymienionego w art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT, a więc jest bezpośrednim beneficjentem tychże środków (wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. II FSK 2631/10).

Wnioskodawca spełnia wszystkie kryteria umożliwiające zakwalifikowanie go jako bezpośredniego beneficjenta środków pochodzących z dotacji udzielanych przez E. w związku z realizacją Projektu. Wnioskodawca jest bowiem podmiotem utworzonym na potrzeby realizacji Projektu, a w ramach swojej działalności podejmuje działania zmierzające do finalizacji poszczególnych jego etapów. W tym celu jest uprawniony do zatrudniania niezbędnego personelu pracowniczego, jak również nabywania niezbędnych środków technicznych. Wydatki na te cele są ponoszone bezpośrednio przez Spółkę, natomiast środki uzyskiwane od B. są przeznaczane bezpośrednio na pokrycie tych wydatków.

W konsekwencji, brak jest podstaw pozwalających na uznanie, iż w stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca nie funkcjonuje jako bezpośredni beneficjent pomocy finansowej przekazywanej przez B., pochodzącej ze środków E.

W powyższym kontekście należy również wskazać, że korzystając ze środków pochodzących z dotacji udzielonej przez E. to Wnioskodawca będzie zobowiązany wykazać, że poniósł konkretne wydatki związane z realizacją Projektu i środki pozyskane w ramach udzielonego wsparcia zostały wykorzystane w celu pokrycia tych wydatków, co potwierdza tezę, że Wnioskodawca będzie bezpośrednim beneficjentem środków pozyskanych z E.

Biorąc pod uwagę powyższą analizę, należy stwierdzić, że wskazane powyżej dochody Wnioskodawcy uzyskiwane za pośrednictwem B. z tytułu pomocy finansowej udzielonej przez E. na realizację Projektu spełniają wszystkie kryteria przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 23 Ustawy o CIT. W konsekwencji, całość otrzymywanych przez Spółkę środków finansowych z tego tytułu korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego przewidzianego w tym przepisie.

Ad. pytanie nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone na rzecz Spółki przez podmioty trzecie, a finansowane przez C. w ramach wsparcia ze strony B., nie skutkują powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 Ustawy o CIT.

Wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy, praw i innych świadczeń, co do zasady, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Nie stanowią jednak przychodu podlegającego opodatkowaniu, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 14 Ustawy o CIT, wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.

W konsekwencji możliwość zastosowania przedmiotowego przepisu jest uzależniona od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

*   uzyskany przychód musi stanowić przychód z otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy, praw czy też innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń;

*   nieodpłatne świadczenia są finansowane lub współfinansowane ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, i jednocześnie;

*   nieodpłatne świadczenia są finansowane lub współfinansowane w powyższy sposób w ramach programów rządowych.

Literalna wykładnia komentowanego przepisu wskazuje zatem, że otrzymanie przez podatnika nieodpłatnie (lub częściowo odpłatnie) określonych świadczeń nie powoduje powstania przychodu, jeżeli nabycie tych świadczeń następnie przekazanych podatnikowi zostało sfinansowane z określonych w tym przepisie źródeł.

Nieodpłatne świadczenie

W świetle wskazanych powyżej przesłanek kluczowe znaczenie ma okoliczność, czy przychód powstały po stronie Wnioskodawcy jest przychodem z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Pojęcie świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych nie zostało wprost zdefiniowane w Ustawie o CIT. Do pojęcia nieodpłatnych świadczeń odwołuje się natomiast art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, zgodnie z którym przychodem jest wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Próby zdefiniowania tego pojęcia zostały podjęte w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych. Zgodnie z tymi orzeczeniami, w prawie podatkowym pojęcie nieodpłatnego świadczenia powinno być interpretowane szerzej niż na gruncie prawa cywilnego. Sądy administracyjne wskazują, że poprzez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności zarówno osób prawnych, jak i fizycznych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Istotną cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, że jego beneficjent nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Świadczeniem nieodpłatnym może być np. przyznanie prawa do używania lub użytkowania składnika majątku, a także znoszenie przez podatnika określonego działania, np. nieodpłatne udostępnienie nieruchomości na prowadzenie działalności.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, usługi świadczone na rzecz Spółki przez podmioty trzecie, a finansowane przez C. ze środków pochodzących z budżetu E. mogą mieć różny charakter. Po pierwsze, usługi te mogą zmierzać do powstania przedmiotu prawa autorskiego lub prawa własności intelektualnej. Po drugie, przedmiotem usług mogą być określone świadczenia, które mają na celu ułatwienie realizacji Projektu prowadzonego przez Spółkę. W każdym z powyższych przypadków Spółka wykorzystuje efekty świadczonych usług, na potrzeby realizacji Projektu.

W obu wskazanych powyżej przypadkach Spółka nabywa prawa lub korzysta ze świadczeń w sposób nieodpłatny. Wynagrodzenie za usługi świadczone przez podmioty trzecie jest uiszczane na ich rzecz przez C., zaś C. uzyskuje środki na finansowanie tych usług od B. Spółka nie jest zobowiązana do zwrotu na rzecz C. lub B. jakichkolwiek kwot wydatkowych przez C. na nabycie wskazanych usług. Po stronie Spółki nie występuje więc obowiązek realizacji jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego, które miałoby charakter ekwiwalentny w stosunku do świadczonych usług, czy to na rzecz wykonawców usług, czy to na rzecz C. lub B. Przedmiotowe usługi są finansowane w ramach wsparcia udzielanego przez B. W tym zakresie pomiędzy C. a Spółką nie została zawarta żadna dodatkowa umowa. Podstawową umową regulującą zasady udzielania wsparcia jest BCSA. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, BCSA przewiduje, że w zamian za udzielone wsparcie B. nie przysługuje żadne wynagrodzenie. Umowa nie przewiduje również konieczności uiszczenia przez Spółkę wynagrodzenia na rzecz partnerów B., przy pomocy których udzielane jest przedmiotowe wsparcie (w tym wypadku C.).

Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności oraz stanowisko wyrażone w orzecznictwie, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, iż usługi świadczone na rzecz Spółki stanowią nieodpłatne świadczenie, o którym mowa we wskazanym powyżej przepisie. Tym samym usługi te, co do zasady, skutkują powstaniem po stronie Spółki przychodu podatkowego.

Pochodzenie środków finansowych przeznaczonych na finansowanie usług

W analizowanej sytuacji środki przeznaczone na zakup przez C. od podmiotów trzecich usług świadczonych na rzecz Wnioskodawcy w związku z realizacją Projektu pochodzą ze środków E., a więc organu organizacji międzynarodowej, jaką jest Unia Europejska. Jak wskazano we wcześniejszej części niniejszego wniosku, na podstawie art. 21 ust. 3 Rozporządzenia, konta E. skonsolidowane są z kontami Komisji Europejskiej. W konsekwencji wszelkie środki finansowe pozostające w dyspozycji E. są w rzeczywistości środkami Unii Europejskiej.

Okoliczność, iż efektywnie dysponentem przedmiotowych środków jest C. nie zmienia faktu, iż źródłem środków finansowych przeznaczanych na finansowanie usług nabywanych na rzecz Spółki jest budżet Unii Europejskiej. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, w ramach realizacji przedmiotowego Projektu C. działa jako jedno z centrów kolokacji, utworzonych przez B. na potrzeby realizacji postawionych przed nią celów. W związku z tym należy uznać, iż C. funkcjonuje jako jeden z elementów struktury tworzonej na potrzeby realizacji zadań E., która ma na celu dystrybucję oraz dysponowanie środkami finansowymi tego organu.

Ponadto literalne brzmienie komentowanego przepisu odwołuje się jednoznacznie jedynie do źródła pochodzenia środków pieniężnych, które są przeznaczane na finansowanie nieodpłatnych świadczeń udzielanych na rzecz poszczególnych beneficjentów.

Dla zastosowania tego przepisu decydujące znaczenie ma to, czy dane świadczenie było finansowane lub współfinansowane ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych oraz finansowanie/współfinansowanie to nastąpiło w ramach programu rządowego. W kontekście tego przepisu bez znaczenia pozostaje kwestia, czy faktycznym dysponentem przedmiotowych środków jest E., czy też inny uprawniony podmiot.

W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanej sytuacji spełniony jest również warunek dotyczący pochodzenia środków pieniężnych, z których finansowane są nieodpłatne świadczenia.

Program rządowy

W świetle trzeciego z omawianych warunków, nieodpłatne świadczenie musi zostać otrzymane w ramach programu rządowego.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej programu rządowego. Dotychczasowa linia interpretacyjna organów podatkowych wskazuje na możliwie szerokie rozumienie tego wyrażenia. Organy podatkowe wskazują, że przez „program rządowy” należy rozumieć każdy program, który został przyjęty przez Radę Ministrów, a nie tylko taki, który w swej nazwie zawiera przymiotnik „rządowy” (tak m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 października 2013 r., sygn. IPTPB3/423-285/13-2/MF). W piśmiennictwie wskazuje się również, że programami rządowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie programy realizujące cele preferowane przez Polskę lub Unię Europejską (tak m.in. Paweł Małecki, Małgorzata Mazurkiewicz, CIT. Komentarz: Podatki i rachunkowość, wyd. VII, WK 2016).

W analizowanym stanie faktycznym finansowanie przedmiotowych usług odbywa się w ramach Programu. Program ten jest realizowany na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020) oraz uchylającego decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U.UE.L.2013.347.104). Jednocześnie program ten został uwzględniony w uchwale Rady Ministrów nr 107 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia „strategii Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030” (Monitor Polski z dnia 19 sierpnia 2015 r., poz. 736).

W konsekwencji należy uznać, że Program spełnia przesłanki pozwalające na zakwalifikowanie go do kategorii programu rządowego, o którym mowa w analizowanym przepisie.

Biorąc pod uwagę przeprowadzoną powyżej analizę, w ocenie Wnioskodawcy usługi objęte niniejszym pytaniem, jako finansowane ze środków pochodzących z budżetu E. w ramach programu przyjętego przez Radę Ministrów, powinny zostać objęte dyspozycja art. 12 ust. 4 pkt 14 Ustawy o CIT, a w konsekwencji nie powinny skutkować postaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania środków finansowych przekazywanych przez B. na rzecz Spółki na podstawie zawartych umów o dofinansowanie – **jest prawidłowe**;

*   braku powstania przychodu z tytułu świadczonych usług na rzecz Spółki przez C. lub podmioty trzecie (podwykonawców) – **jest prawidłowe**.

Ad. 1

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie była ocena, czy Wnioskodawca jest wykonawcą projektu a otrzymywane środki pieniężne są przekazywane za pośrednictwem podmiotu uprawnionego do ich rozdziału. Kwestie te stanowią bowiem elementy opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, niepodlegające rozstrzygnięciu.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm.) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ww. przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wnioskodawcy, co do zasady, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią przychód w rozumieniu omawianej ustawy. Zatem, otrzymana dotacja, o której mowa we wniosku, również – co do zasady – stanowi przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy, wskazuje jednakże, że wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc.

Powołana wyżej regulacja stanowi więc jednoznacznie, że zakresem zwolnienia z opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano środki bezzwrotnej pomocy i które otrzymują wspomniane środki bezpośrednio lub pośrednio (za pośrednictwem upoważnionego podmiotu) od wymienionych w nim instytucji i organizacji międzynarodowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka jest odpowiedzialna za realizację Projektu. Projekt jest finansowany w ramach programu (…) będącego jednym z elementów programu Horyzont 2020, zajmującego się finansowaniem badań naukowych i innowacji w Unii Europejskiej. Program ten jest prowadzony w ramach działalności Europejskiego (…) (E.) oraz B. SE (B.). E. jest organem Unii Europejskiej posiadającym osobowość prawną. B. natomiast działa w formie spółki europejskiej oraz posiada status Wspólnot Wiedzy Innowacji (WWI), który został jej nadany przez E. Środki przeznaczone na finansowanie Projektu pochodzą z E. i będą przekazywane Spółce przez B. na podstawie zawartych między nimi umów. Środki finansowe przekazane na rzecz Spółki wykorzystane przez Spółkę zgodnie z zawartymi umowami nie podlegają zwrotowi w jakiejkolwiek formie na rzecz B. Po zakończeniu danego roku rozliczeniowego Spółka jest zobowiązana do zwrotu jedynie tej części uzyskanych środków, która nie została wykorzystana lub której wykorzystanie nie zostało udokumentowane zgodnie z zasadami określonymi w umowie.

Odnosząc powyższe do powołanych regulacji podatkowych, stwierdzić należy, że otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe o charakterze bezzwrotnym, które zostaną wypłacone za pośrednictwem B. na podstawie umowy w związku z realizacją Projektu, pochodzące z dotacji uzyskanych z E. (organu Unii Europejskiej, jako organizacji międzynarodowej), będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spełnione zostały bowiem przesłanki zawarte w powyższym przepisie, warunkujące możliwość objęcia zwolnieniem ww. środków finansowych. Wnioskodawca jest ostatecznym beneficjentem środków finansowych o charakterze bezzwrotnym, sfinansowanych z dotacji pochodzącej od organu organizacji międzynarodowej.

Ad. 2

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Natomiast zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2002 r. (sygn. akt FPS 9/02) pojęcie nieodpłatnego świadczenia w prawie podatkowym ma „(\`(...)\`) szerszy zakres niż w prawe cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. Podobne stanowisko przedstawione zostało w uchwale z dnia 16 października 2008 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie powiększonym (sygn. akt II FPS 1/06).

W myśl unormowania art. 12 ust. 4 pkt 14 ww. ustawy, do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.

Z powołanego przepisu wynika, że wartość nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń nie stanowi przychodu podatkowego otrzymującego je podmiotu, jeżeli są one finansowane lub współfinansowane:

*   ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych,

*   w ramach programów rządowych.

Jak wynika z opisanego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Projekt, do którego realizacji została powołana Spółka, jest finansowany w ramach programu (…) będącego jednym z elementów programu Horyzont 2020, zajmującego się finansowaniem badań naukowych i innowacji w Unii Europejskiej. Program ten jest realizowany na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020) oraz uchylającego decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U.UE.L.2013.347.104). Jednocześnie program ten został uwzględniony w uchwale Rady Ministrów nr 107 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia „strategii Rozwoju Polski Centralnej do roku 2020 z perspektywą 2030” (Monitor Polski z dnia 19 sierpnia 2015 r., poz. 736). Program jest prowadzony w ramach działalności Europejskiego (…) (E.) oraz B. SE (B.). B. realizuje swoje zadania samodzielnie lub za pośrednictwem sześciu regionalnych centrów kolokacji, które są kontrolowane przez B. Każde centrum kolokacji odpowiada za realizacje celów B. w ramach danego zagadnienia energetycznego. W ramach swojej działalności B. udziela wsparcia m.in. na rzecz podmiotów będących polskimi rezydentami podatkowymi. Wsparcie realizowane przez B. jest finansowane bezpośrednio z funduszy E. Wsparcie udzielane na rzecz polskich rezydentów podatkowych jest przekazywane albo bezpośrednio przez B., albo za pośrednictwem C. Sp. z o.o. (dalej: „C.”). C. funkcjonuje w tym zakresie jako jedno ze wskazanych powyżej centrów kolokacji. Na rzecz Spółki świadczone są również usługi bezpośrednio przez C. lub też przez podmioty trzecie (podwykonawców), z którymi C. zawiera odpowiednie umowy. Wynagrodzenie na rzecz podwykonawców usług jest wypłacane przez C. C. uzyskuje środki potrzebne na ten cel do B. Spółka nie jest zobowiązana do zwrotu na rzecz C. lub B. wydatków poniesionych w związku z nabyciem powyższych usług.

W związku z powyższym, z uwagi na fakt, że Spółka nie jest zobowiązana do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego na rzecz C., podmiotów trzecich czy też B., usługi świadczone na Jej rzecz przez C. i podmioty trzecie stanowią dla Spółki nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w przepisach art. 12 ust. 1 pkt 2 oraz art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dodać również należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują, jakie programy rządowe objęte są zakresem analizowanego przepisu art. 12 ust. 4 pkt 14. Tym samym, przez „program rządowy” należy rozumieć każdy program, który został przyjęty przez Radę Ministrów, a nie tylko taki, który w swej nazwie zawiera przymiotnik „rządowy”. Powyższe usługi świadczone na rzecz Spółki są zatem organizowane w ramach programu rządowego, czyli Programu Horyzont 2020.

Ponadto, nieodpłatne świadczenia, o których mowa, finansowane są ze środków pochodzących od E., a więc od organu organizacji międzynarodowej. Wobec tego, nieodpłatne świadczenia otrzymane przez Spółkę, stanowiące równowartość kwoty za usługi świadczone przez C. lub podmioty trzecie, z uwagi na treść art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy, nie są zaliczane do przychodów podatkowych.

Podsumowując, w odpowiedzi na zadane we wniosku pytania należy stwierdzić, że środki finansowe przekazywane przez B. na rzecz Spółki na podstawie zawartych umów o dofinansowanie podlegają w całości zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W odniesieniu natomiast do usług świadczonych na rzecz Spółki przez C. lub podmioty trzecie (podwykonawców), uznać należy, że usługi te nie skutkują powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 tej ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania środków finansowych przekazywanych przez B. na rzecz Spółki na podstawie zawartych umów o dofinansowanie – jest prawidłowe;

*   braku powstania przychodu z tytułu świadczonych usług na rzecz Spółki przez C. lub podmioty trzecie (podwykonawców) – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie., ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.