Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.553.2025.3.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w całości z otrzymanych
faktur zakupowych za media wykorzystywane w budynku
komunalnym.
Słowa kluczowe: gmina
media
najem-najem na cele mieszkalne
nieruchomości-udostępnianie nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
pomoc-ośrodek pomocy społecznej
pomoc-pomoc społeczna
refakturowanie
zadania-zadania statutowe
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
2

Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia:
    · czy czynności realizowane przez Miasto i Gminę za pośrednictwem Ośrodka Pomocy
      Społecznej w zakresie udostępnienia mieszkania chronionego podlegają
      opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku numerem 1);
    · czy Gminie (Zakładowi) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w całości z
      otrzymanych faktur zakupowych za media wykorzystywane w budynku komunalnym
      położonym w (...), w części przypadającej również na mieszkanie chronione (

## Pytanie

oznaczone we wniosku numerem 2).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 21 października 2025 r.
    (wpływ 21 października 2025 r.) oraz pismem z 25 listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Miasto i Gmina (...) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1465 ze zm., dalej: „u.s.g.”), Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego
    posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na
    własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 u.s.g.). Gmina realizuje swoje zadania własne,
    które polegają na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty oraz zadania zlecone z
    zakresu administracji rządowej, jak również z zakresu organizacji przygotowań i
    przeprowadzania wyborów powszechnych oraz referendów (art. 7 i 8 u.s.g.).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.s.g., Gmina, w celu wykonywania zadań, może tworzyć jednostki
    organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami
    pozarządowymi.

    Wśród takich jednostek znajduje się m.in. jednostka powołana do realizacji zadań
    własnych Gminy z zakresu (...). Gmina powołała do życia Zakład (...). Zgodnie z zapisami w
    statucie, przedmiotem działania Zakładu jako zakładu budżetowego Gminy jest m.in.: (...).
    Zakład, w ramach swojej działalności zawiera, jak już powyżej wskazano, umowy najmu
    lokali /budynków komunalnych podlegające zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług (usługi w zakresie
    wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na
    własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe).
    Zakład prowadzi jednak również działalność niepodlegającą zwolnieniu z opodatkowania
    podatkiem VAT. W związku z zawieranymi umowami najmu, Zakład świadczy na rzecz
    najemców usługi dostarczania centralnego ogrzewania, wody oraz odbioru ścieków.
    Usługi te opodatkowuje właściwymi stawkami podatku VAT i dokumentuje wystawionymi
    fakturami.
    Powyższe ma miejsce na podstawie umów najmu, w których zawierane są zapisy, iż
    pobierany będzie czynsz najmu oraz opłaty za centralne ogrzewanie, wodę oraz odbiór
    ścieków. Opłaty te ustalane są odpowiednio: centralne ogrzewanie według powierzchni
                      2najmowanego lokalu (stawka za m powierzchni), woda według faktycznego zużycia, a
    dokładnie według wskazań wodomierza. Natomiast opłaty za odbiór ścieków ustalane są
    na podstawie liczby osób zamieszkujących dany lokal (z wyłączeniem jednego budynku
    komunalnego, gdzie rozliczenie ścieków następuje według zużycia wody). Dodatkowo
    wskazuje się, iż opłaty za centralne ogrzewanie są rozliczane z najemcami w okresach
    rocznych według faktycznego zużycia (ustala się łączne, faktyczne, roczne zużycie dla
    budynku i przyporządkowuje się je powierzchniowo do poszczególnych lokali). Ponadto,
    Zakład nie dolicza w związku z powyższymi czynnościami własnej marży.
    Umowy z dostawcami mediów (ogrzewanie, woda, energia) zawarte przez Zakład (Gminę)
    nie są zawarte w imieniu i na rzecz najemców (Gmina refakturuje media na najemców, tj.
    wodę, ścieki i centralne ogrzewanie).
    Zakład w związku z powyższym dokonuje w całości odliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktur zakupowych za media – centralne ogrzewanie, wodę i ścieki, gdyż
    dotyczą one wyłącznie czynności opodatkowanych (przeniesienie kosztów mediów na
    najemców).
    Zakład administruje m.in. budynek komunalny położony w (...).
    W budynku tym, Gmina, na wniosek Ośrodka Pomocy Społecznej (OPS), przeznaczyła
    jeden lokal na mieszkanie chronione w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca
    2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 ze zm., dalej: „u.p.s.”). Na mocy
    zarządzenia Burmistrza (...) dysponentem tego lokalu jest OPS.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina, za pośrednictwem OPS, prowadzi mieszkanie
    chronione.
    Zgodnie z przepisami u.p.s., mieszkanie chronione jest formą pomocy społecznej
    przygotowującą, pod opieką specjalistów, osoby tam przebywające do prowadzenia
    samodzielnego życia lub wspomagającą te osoby w codziennym funkcjonowaniu.
    Pobyt w takim mieszkaniu może być przyznany osobie, która ze względu na trudną
    sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność albo chorobę potrzebuje wsparcia w
    funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez
    jednostkę całodobowej opieki.
    Przyznanie prawa pobytu w mieszkaniu chronionym, jak i ustalenie wysokości opłat
    wnoszonych przez korzystającego z tego mieszkania, następuje w drodze decyzji
    administracyjnej (na podstawie art. 53 ust. 1 i kolejne u.p.s.). Powyższe zgodne jest z art.
    97 ust. 1 u.p.s., z którego wynika, że opłatę za pobyt w ośrodkach wsparcia i mieszkaniach
    chronionych ustala podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną, uwzględniając

    przyznany zakres usług. Osoby nie ponoszą opłat, jeżeli dochód osoby samotnie
    gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium
    dochodowego.
    Wysokość opłaty za pobyt w mieszkaniu chronionym została ustalona w uchwale Rady (...)
    w sprawie określenia szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w mieszkaniu
    chronionym wspieranym. Wysokość opłaty uzależniona jest od dochodu osoby
    potrzebującej pomocy.
    W związku z trudną sytuacją życiową i materialną jednego z mieszkańców Gminy,
    Burmistrz (...) w drodze decyzji orzekł, iż mieszkaniec ten może korzystać w określonym
    czasie z mieszkania chronionego, o którym mowa powyżej, za odpłatnością w ustalonej w
    decyzji wysokości. Odpłatność ta ma być uiszczana na rachunek bankowy OPS.
    Mieszkaniec, o którym mowa, uiszcza do OPS wyłącznie kwotę wskazaną w decyzji, o
    której mowa powyżej.
    Zakład nie ma wiedzy o wystawianej decyzji, o której mowa wyżej, gdyż nie jest on stroną
    postępowania. W konsekwencji, Zakład wystawia notę w stosunku do OPS, w której
    wskazuje wartość czynszu oraz opłaty za zużyte media według zasad analogicznych jak dla
    pozostałych najemców (z tą różnicą, że świadczenie dokumentowane notą na OPS Zakład
    traktuje jako niepodlegające opodatkowaniu i nie wykazuje jej w rejestrze VAT sprzedaży).
    To OPS uiszcza należną Zakładowi kwotę wynikającą z noty. Jeżeli wartość wynikająca z
    noty jest wyższa niż kwota wskazana w decyzji – OPS dopłaca różnicę (wartość wynikająca
    z noty minus kwota z decyzji) ze swoich środków. Mieszkaniec wpłaca bowiem stałą kwotę
    wynikającą z decyzji, w ustalonych w niej okresach.
    Nadmienia się także, iż OPS jest scentralizowaną jednostką budżetową Miasta i Gminy (...).
    Pismem z 21 października 2025 r. (wpływ 21 października 2025 r.) uzupełnili Państwo opis
    sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
    1. Czy udostępnianie mieszkania chronionego jest świadczone w ramach zadań własnych
      Miasta i Gminy określonych zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym z dnia 8 marca
      1990 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153)? Jeśli tak, to w jakim zakresie?
      Odpowiedź:
      Udostępnianie mieszkania chronionego jest świadczone w ramach zadań własnych
      Miasta i Gminy (...) określonych zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym. Na
      podstawie przepisów o pomocy społecznej, prowadzenie mieszkań chronionych i
      zapewnienie w nich miejsc jest zadaniem własnym Gminy.
    2. Czy udostępnianie mieszkania chronionego jest świadczone przez Miasto i Gminę na
      podstawie odrębnych przepisów prawa i wiąże się z realizacją konkretnych zadań
      nałożonych na Miasto i Gminę tymi przepisami? Jeżeli tak, to na podstawie jakich
      konkretnie przepisów?
      Odpowiedź:
      Udostępnianie mieszkania chronionego (inaczej wspomaganego) jest świadczone
      przez Miasto i Gminę (...) na podstawie odrębnych przepisów prawa i wiąże się z
      realizacją konkretnych zadań nałożonych na Miasto i Gminę tymi przepisami. Ma tutaj
      zastosowanie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2024 r.
      poz. 1283 ze zm.), dalej: „u.p.s.”, a dokładniej art. 53 ust. 1 i następne.
    3. Czy działanie mieszkania chronionego prowadzonego przez OPS (jednostkę budżetową
      Miasta i Gminy), jest podporządkowane ścisłemu reżimowi publiczno-prawnemu? Jeśli
      tak, proszę dokładnie opisać.
      Odpowiedź:
      Osobie pełnoletniej, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek,
      niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia w codziennym funkcjonowaniu,

      ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, w
      szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie bezdomnej, osobie
      opuszczającej pieczę zastępczą w rozumieniu przepisów o wspieraniu rodziny i
      systemie pieczy zastępczej, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, okręgowy ośrodek
      wychowawczy, zakład poprawczy, schronisko dla nieletnich, a także cudzoziemcowi,
      który uzyskał w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub
      zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w
      art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
      może być przyznane wsparcie w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym.
      Mieszkania chronione są formą pomocy społecznej przygotowującą, przy wsparciu
      specjalistów, osoby w nich przebywające do prowadzenia niezależnego życia lub
      wspierającą te osoby w codziennym funkcjonowaniu.
      Mieszkania chronione mogą być prowadzone przez każdą jednostkę organizacyjną
      pomocy społecznej lub organizację pozarządową, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy
      z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz
      podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 tej ustawy, prowadzące działalność w zakresie
      pomocy społecznej, pieczy zastępczej lub integracji i reintegracji zawodowej i
      społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym – na zasadach określonych w
      art. 25 u.p.s.
      Pobyt w takim mieszkaniu może być przyznany osobie, która ze względu na trudną
      sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność albo chorobę potrzebuje wsparcia w
      funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym
      przez jednostkę całodobowej opieki. W mieszkaniu chronionym świadczy się usługi
      bytowe oraz pomoc w wykonywaniu czynności niezbędnych w codziennym
      funkcjonowaniu i realizacji kontaktów społecznych, w celu utrzymania lub rozwijania
      niezależności osoby na poziomie jej psychofizycznych możliwości.
      Wsparcie w mieszkaniu wspomaganym jest przyznawane na czas określony, a w
      przypadku osób, które posiadają orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu
      niepełnosprawności, a także w szczególnie uzasadnionych przypadkach w stosunku do
      innych osób – może zostać przyznane na czas nieokreślony – art. 53 ust. 9 u.p.s.
    4. Czy świadczone usługi udostępniania mieszkania chronionego, są usługami pomocy
      społecznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
      społecznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.) i czy są wykonywane na podstawie
      ww. ustawy o pomocy społecznej? Jeśli nie, proszę wskazać, jaki jest to rodzaj usług i
      na podstawie jakich przepisów świadczą Państwo usługi udostępniania mieszkania
      chronionego.
      Odpowiedź:
      Świadczone usługi udostępniania mieszkania chronionego, są usługami pomocy
      społecznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
      społecznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.) i są wykonywane na podstawie ww.
      ustawy o pomocy społecznej.
    5. Na jakiej podstawie osoby chcące skorzystać z mieszkania chronionego są
      kwalifikowane do możliwości korzystania z niego? Co stanowi podstawę do możliwości
      korzystania z przedmiotowego mieszkania?
      Odpowiedź:
      W myśl art. 53 ust. 1 u.p.s: Osobie pełnoletniej, która ze względu na trudną sytuację
      życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia w codziennym
      funkcjonowaniu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę
      całodobowej opieki, w szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie
      bezdomnej, osobie opuszczającej pieczę zastępczą w rozumieniu przepisów o
      wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, młodzieżowy ośrodek wychowawczy,

      okręgowy ośrodek wychowawczy, zakład poprawczy, schronisko dla nieletnich, a także
      cudzoziemcowi, który uzyskał w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę
      uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o
      której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o
      cudzoziemcach, może być przyznane wsparcie w mieszkaniu treningowym lub
      wspomaganym.
      Zgodnie z treścią art. 53 ust. 6 u.p.s.: Mieszkanie wspomagane jest przeznaczone w
      szczególności dla:
      1) osoby niepełnosprawnej, w tym osoby niepełnosprawnej fizycznie lub osoby z
        zaburzeniami psychicznymi;
      2) osoby w podeszłym wieku lub przewlekle chorej.
      Stosownie natomiast do art. 53 ust. 11 u.p.s: Podstawą przyznania wsparcia w
      mieszkaniu treningowym lub wspomaganym jest decyzja, wydawana po dokonaniu
      ustaleń między podmiotem kierującym do tej formy wsparcia, podmiotem
      prowadzącym mieszkanie treningowe lub wspomagane oraz osobą ubiegającą się o
      pobyt w tym mieszkaniu lub jej przedstawicielem ustawowym, zwanych dalej
      „kontraktem mieszkaniowym”.
      Kontrakt mieszkaniowy ma formę pisemną i obejmuje (ust. 12):
      1) cel pobytu;
      2) okres pobytu;
      3) rodzaj i zakres świadczonego wsparcia;
      4) odpłatność osoby korzystającej ze wsparcia;
      5) poziom partycypacji w kosztach udzielonego wsparcia przez podmiot kierujący do
        tej formy wsparcia, jeżeli nie jest to podmiot prowadzący mieszkanie treningowe
        lub wspomagane lub zlecający ich prowadzenie;
      6) uprawnienia osoby korzystającej ze wsparcia, w tym prawa do prywatności i
        intymności, indywidualizacji i dostosowania do potrzeb pomocy, wyborów i
        samostanowienia, a także włączenia społecznego;
      7) sposób zgłaszania planowanej nieobecności w mieszkaniu treningowym lub
        wspomaganym;
      8) zobowiązanie się osoby ubiegającej się o pobyt w mieszkaniu treningowym lub
        wspomaganym do przestrzegania regulaminu pobytu w mieszkaniu treningowym
        lub wspomaganym;
      9) zasady i sposób realizacji programu usamodzielniania osoby korzystającej ze
        wsparcia; w przypadku, gdy stan osoby wskazuje na brak możliwości
        usamodzielnienia, programu usamodzielnienia nie sporządza się;
      10) skutki nieprzestrzegania postanowień, o których mowa w pkt 6-8.
      Kwalifikacja osoby ubiegającej się o pobyt w mieszkaniu treningowym lub
      wspomaganym odbywa się na podstawie dokumentów potwierdzających spełnianie
      przesłanek, o których mowa w ust. 1. Rodzinnego wywiadu środowiskowego nie
      przeprowadza się (art. 53 ust. 13 u.p.s.). Wsparcie świadczone w mieszkaniu
      treningowym lub wspomaganym nie stanowi zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
      osób lub rodzin (ust. 14).
    6. W jaki sposób jest kalkulowana i co obejmuje (z czego się składa) opłata za korzystanie
      z mieszkania chronionego uiszczana przez osobę korzystającą z mieszkania
      chronionego i wpłacana na konto OPS? Proszę opisać.
      Odpowiedź:

      Szczegółowe zasady ponoszenia odpłatności za pobyt w mieszkaniu wspomaganym
      ustalono w oparciu o Uchwałę Nr (...) oraz po zmianie o Uchwałę Nr (...). § 2 pkt 1 ww.
      uchwały zmieniającej stanowi o podstawie ustalenia miesięcznej odpłatności za pobyt.
      Składa się na nią: (...)
      Ww. zostają wyliczone na podstawie otrzymanych przez OPS not księgowych od
      Zakładu za ostatni rok kalendarzowy (12 miesięcy). Z not, o których mowa, wylicza się
      wartość średnią, która to stanowi podstawę ustalenia miesięcznej odpłatności za
      pobyt w tym mieszkaniu.
      Wysokość odpłatności za pobyt w mieszkaniu chronionym stanowi stosowny procent
      (zależny od wysokości dochodu osoby korzystającej z mieszkania chronionego) wyżej
      opisanej podstawy ustalania miesięcznej odpłatności za pobyt – od 0% do 100%.
      Wysokość miesięcznej opłaty ryczałtowej ustalana jest na podstawie zarządzenia
      Kierownika OPS, a następnie określana w decyzji administracyjnej wydanej dla osoby
      korzystającej z mieszkania wspomaganego. Ustalona w ten sposób kwota stanowi
      jedną, łączną opłatę miesięczną, obejmującą całość należności. Wysokość tej opłaty
      ma charakter stały i nie podlega zmianie w zależności od faktycznego zużycia mediów
      przez mieszkańca.
    7. Czy wysokość odpłatności za korzystanie z mieszkania chronionego jest ustalona dla
      wszystkich mieszkańców na takich samych zasadach i jest jednakowa dla wszystkich
      mieszkańców? Czy odpłatność jest uzależniona od sytuacji majątkowej mieszkańca?
      Odpowiedź:
      Odpłatność za korzystanie z mieszkania wspomaganego (chronionego) jest ustalona
      dla wszystkich mieszkańców mieszkania chronionego na takich samych zasadach. Nie
      jest ona jednak zawsze jednakowa, gdyż zależy od poniżej wskazanego kryterium.
      Odpłatność (od korzystającego z mieszkania chronionego uiszczana do OPS) jest
      uzależniona od sytuacji majątkowej mieszkańca ubiegającego się o mieszkanie
      wspomagane zgodnie z § 2 uchwały Nr (...) w sprawie określenia szczegółowych zasad
      odpłatności za pobyt w mieszkaniu wspomaganym zmienionej uchwałą Nr (...). Opłata
      ta jest ustalana co roku w drodze decyzji.
      W stosunku do pozostałych mieszkańców (umowy najmu) kryterium dochodowe nie
      ma znaczenia. W tym przypadku podstawa ustalania czynszu oraz opłat za zużyte
      media jest ustalana według kryteriów rynkowych.
    8. Czy osoba chcąca skorzystać z mieszkania chronionego pokrywa tylko część kosztów,
      jakie Miasto i Gmina ponosi w związku z zapewnieniem mieszkania? Proszę
      szczegółowo opisać.
      Odpowiedź:
      Osoba chcąca skorzystać z mieszkania chronionego pokrywa tylko część kosztów, jakie
      Miasto i Gmina (...) ponosi w związku z zapewnieniem jej mieszkania chronionego.
      Wysokość opłatności uiszczana przez osobę korzystającą z mieszkania chronionego
      (wskazana we właściwej decyzji) jest ustalana, jak już wspomniano, przy pomocy
      kryterium dochodowego. Zatem, osoba korzystająca z mieszkania chronionego może
      nie uiszczać żadnej opłaty z tego tytułu (bardzo niskie dochody) lub odpowiednio od
      10% do 100% (bardzo wysokie dochody) podstawy ustalania miesięcznej odpłatności
      za pobyt opisanej w odpowiedzi na pytanie 6.
      Należy jednak pamiętać, iż opłata, którą uiszcza osoba korzystająca z mieszkania
      chronionego jest przez cały rok taka sama. Zużycia mediów oraz stawki są jednak
      różne i w związku z tym faktem, zawsze kwota uiszczonej przez mieszkańca na rzecz
      OPS opłaty jest niższa niż wskazana w nocie (którą rozlicza OPS z Zakładem). Dlatego
      też mieszkanie to jest nazywane mieszkaniem wspomaganym (chronionym).

      Jeżeli wartość wynikająca z noty jest wyższa niż kwota wskazana w decyzji – OPS
      dopłaca różnicę (wartość wynikająca z noty minus kwota z decyzji) ze swoich środków.
      Mieszkaniec wpłaca bowiem stałą kwotę, wynikającą z decyzji, w ustalonych w niej
      okresach. Niezależnie od ilości zużytych mediów kwota pozostaje dla mieszkańca stała.
    9. Czy opłaty ponoszone przez osobę korzystającą z mieszkania chronionego, które
      pobierają Państwo za pobyt w mieszkaniu chronionym, pokrywają faktyczne
      /rzeczywiste koszty ponoszone przez Państwa na utrzymanie tego mieszkania
      chronionego?
      Odpowiedź:
      Opłaty ponoszone przez osobę korzystającą z mieszkania chronionego, które OPS
      pobiera za pobyt w mieszkaniu chronionym, nie pokrywają faktycznych/rzeczywistych
      kosztów ponoszonych przez OPS na utrzymanie tego mieszkania chronionego.
    10. Czy wysokość opłat (tj. opłaty za czynsz wraz z mediami) ponoszonych przez osobę
      korzystającą z mieszkania chronionego zapewnia pełną ekwiwalentność i wzajemność
      w stosunku do świadczonych przez Państwa usług na rzecz lokatora mieszkania
      chronionego?
      Odpowiedź:
      Wysokość opłat (tj. opłaty za czynsz wraz z mediami) ponoszonych przez OPS, na rzecz
      osoby korzystającej z mieszkania chronionego nie zapewnia pełnej ekwiwalentności i
      wzajemności w stosunku do świadczonych przez Zakład na rzecz OPS usług na rzecz
      lokatora mieszkania chronionego.
    11. Czy wysokość opłaty ponoszonej przez mieszkańca za korzystanie z mieszkania
      chronionego jest ustalana na podstawie kryteriów rynkowych?
      Odpowiedź:
      Wysokość opłaty ponoszonej przez mieszkańca za korzystanie z mieszkania
      chronionego nie jest ustalana na podstawie kryteriów rynkowych. Opłata ta, jak już
      wskazano wcześniej, jest ustalana na podstawie uchwały Nr (...) w sprawie określenia
      szczegółowych zasad odpłatności za pobyt w mieszkaniu wspomaganym zmienionej
      uchwałą Nr (...). Szczegółowy opis ustalania opłaty na rzecz tego mieszkania wskazano
      w odpowiedzi na pytanie 6. W tym przypadku ustalenie wysokości opłaty ponoszonej
      przez mieszkańca korzystającego z mieszkania chronionego jest dokonywanie na
      podstawie kryteriów dochodowych.
    12. Czy do pobieranej od mieszkańca opłaty za korzystanie z mieszkania chronionego jest
      doliczana marża?
      Odpowiedź:
      Do pobieranej od mieszkańca opłaty za korzystanie z mieszkania chronionego nie jest
      doliczana marża. Mieszkaniec wnosi wyłącznie opłatę ustaloną w drodze decyzji
      wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy (...). Wyjaśnienia dotyczące sposobu
      ustalania tej opłaty zostały wskazane w odpowiedzi na pytanie 6.
    13. Czy usługi udostępniania mieszkania chronionego wykonują Państwo samodzielnie,
      działając we własnym imieniu i na własny rachunek, czy też nabywają je Państwo w
      całości od innych podmiotów?
      Odpowiedź:
      Mieszkanie chronione stanowi własność Gminy. Zakład, jako zakład budżetowy,
      administruje m.in. budynkiem komunalnym w (...), w którym mieści się mieszkanie
      chronione. Zakład jest jednostką organizacyjną scentralizowaną w podatku VAT –
      sprzedawcą usług jest Gmina jako podatnik VAT i jednocześnie właściciel

      nieruchomości. W konsekwencji, usługi udostępniania mieszkania chronionego Miasto
      i Gmina (...) wykonuje samodzielnie (Zakład jest jednym podatnikiem z Miastem i
      Gminą (...)), działając we własnym imieniu i na własny rachunek.
    14. Czy Zakłas wystawia w stosunku do OPS jedną łączną notę zawierającą wartość
      czynszu oraz opłatę za zużyte media związane z korzystaniem z mieszkania
      chronionego, czy też noty te wystawiane są oddzielnie? Proszę opisać, w jaki sposób
      opłaty te są kalkulowane i czy dla wszystkich osób korzystających z mieszkania
      chronionego kalkulacja opłat jest dokonywana w jednakowy sposób.
      Odpowiedź:
      Zakład wystawia co miesiąc notę (jedną) dla OPS zawierającą: wartość czynszu;
      zaliczkę na centralne ogrzewanie; zużycie wody i podgrzanie wody; ilość odpadów;
      oraz ścieki. Sposób wyliczania ww. opłat został wskazany w odpowiedzi na pytanie 6.
      W taki sam sposób opłaty są kalkulowane dla wszystkich osób korzystających z
      mieszkania chronionego, jak i z umów najmu dla pozostałych mieszkańców
      nieruchomości.
    15. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
      W związku z zawieranymi umowami najmu, Zakład świadczy na rzecz najemców
      usługi dostarczania centralnego ogrzewania, wody oraz odbioru ścieków. (...).
      Powyższe ma miejsce na podstawie umów najmu, w których zawierane są zapisy, iż
      pobierany będzie czynsz najmu oraz opłaty za centralne ogrzewanie, wodę oraz
      odbiór ścieków. (...).
      nie dolicza w związku z powyższymi czynnościami własnej marży.
      Umowy z dostawcami mediów (ogrzewanie, woda, energia) zawarte przez Zakład
      (Gminę) nie są zawarte w imieniu i na rzecz najemców (Gmina refakturuje media na
      najemców, tj. wodę, ścieki i centralne ogrzewanie).
      – proszę konkretnie i jednoznacznie wskazać, od jakich mediów i w jakich lokalach się
      znajdujących chcą Państwo dokonywać odliczenia podatku VAT? Proszę wymienić
      konkretne media i określić, czy odliczenie podatku VAT dotyczy opłat za media
      związane z korzystaniem z lokali udostępnianych na podstawie umów najmu, czy
      również z lokalem stanowiącym mieszkanie chronione.
      Odpowiedź:
      Odliczenia podatku VAT Miasto i Gmina (...) chce dokonywać od ponoszonych kosztów
      za paliwo gazowe i energię elektryczną (wykorzystywane do centralnego ogrzewania i
      podgrzania wody) oraz ścieki. Odliczenie podatku VAT dotyczy opłat za ww. media
      związane z korzystaniem z lokali udostępnianych na podstawie umów najmu oraz z
      lokalem stanowiącym mieszkanie chronione.
      Doprecyzowując, Miasto i Gmina (...) otrzymuje faktury zakupu od dostawcy paliwa
      gazowego i energii elektrycznej. Centralne ogrzewanie i podgrzanie wody są związane
      z ww. fakturami i dotyczą lokali najmowanych oraz mieszkania chronionego. Należy
      jednak wskazać, iż centralne ogrzewanie i podgrzanie wody ma inne przeliczniki
      wykorzystywane do ustalenia zaliczek na rzecz konkretnych mieszkańców
                                        3(odpowiednio powierzchnia mieszkania i faktyczne zużycie w m). Nie można więc
      faktycznie wydzielić, jaka część danej faktury za paliwo gazowe i energię elektryczną
      dotyczy centralnego ogrzewania, a jaka podgrzania wody.
    16. W jaki sposób refakturują Państwo opłaty za zużyte media na osoby wynajmujące
      lokale mieszkalne?
      Odpowiedź:
      Opłaty za:

      - zużycie gazu (centralne ogrzewanie) ponoszone przez Zakład są refakturowane w
        oparciu o zaliczkę skalkulowaną według wzoru: stawka za gaz x powierzchnia
        mieszkania. Opłaty za centralne ogrzewanie są rozliczane z najemcami w okresach
        rocznych według faktycznego zużycia (ustala się łączne, faktyczne, roczne zużycie
        dla budynku i przyporządkowuje się je powierzchniowo do poszczególnych lokali);
      - zużycie i podgrzanie wody – na podstawie stanu licznika wodomierzy,
      - ścieki – na podstawie ryczałtu wyliczonego według wzoru: ilość osób zamieszkujących
        x stawka.
    17. W jaki sposób refakturują Państwo opłaty za zużyte media na osobę korzystającą z
      mieszkania chronionego? Proszę wskazać, czy opłaty te ponosi osoba korzystająca z
      mieszkania chronionego w pełnej odpłatności wynikającej ze zużycia poszczególnych
      mediów, czy też opłaty za media są ponoszone przez OPS.
      Odpowiedź:
      Nota księgowa wystawiana jest co miesiąc na OPS i zawiera kwotę czynszu wraz z
      mediami w kwotach brutto (wyszczególnienie opłat stanowi załącznik do noty).
      Wyłącznie OPS pokrywa kwotę czynszu wraz z mediami.
    18. Czy faktycznie dokonują Państwo refakturowania wszystkich mediów na najemców
      lokali mieszkalnych i osobę korzystającą z mieszkania chronionego, tzn. dokonują
      Państwo odsprzedaży zakupionych mediów według stawek podatku VAT takich
      samych jak w fakturach dokumentujących nabycie tych mediów od dostawców?
      Proszę opisać.
      Odpowiedź:
      Zakład wystawia refaktury wyłącznie w stosunku do osób, z którymi ma zawartą
      umowę najmu. W stosunku zaś do osoby korzystającej z mieszkania chronionego, a
      dokładniej w stosunku do OPS, Zakład nie wystawia faktury, lecz notę księgową.
      Nota, o której mowa, nie informuje o stawkach podatku VAT. Nota księgowa
      wystawiana jest co miesiąc na OPS i zawiera kwotę czynszu wraz z mediami w kwotach
      brutto (wyszczególnienie opłat stanowi załącznik do noty).
      Wskazuje się także, iż Zakład całe zakupione paliwo gazowe, energię elektryczną i
      opłatę za ścieki (cały koszt) przenosi na mieszkańców budynku. Zatem wartość
      uiszczona przez mieszkańców (refaktury) i OPS (nota) składa się na ponoszone przez
      Zakład koszty.
    19. Czy w stosunku do wszystkich mediów, obciążenie najemców lokali mieszkalnych i
      osoby korzystającej z mieszkania chronionego następuje według rzeczywistych
      wskazań liczników przypisanych do danego lokalu odzwierciedlających wartość
      zużytych mediów? Proszę opisać.
      Odpowiedź:
      Zużycie i podgrzanie wody na podstawie stanu licznika wodomierzy. Centralne
      ogrzewanie i ścieki nie jest mierzone według wskazań liczników.
    20. Jeśli wartość zużytych mediów przez najemców lokali mieszkalnych i osobę
      korzystającą z mieszkania chronionego nie jest ustalana wyłącznie według wskazań
      liczników, to na podstawie jakich innych kryteriów jest przez Państwa kalkulowane to
      zużycie (należy je wskazać w odniesieniu do każdego z mediów, których dotyczy
      Państwa wniosek)?
      Odpowiedź:
      Zużycie gazu liczone jest w formie zaliczki, na którą składa się stawka centralnego
      ogrzewania x powierzchnia mieszkania. W mieszkaniach znajdują się ciepłomierze
      (również w mieszkaniu chronionym). Opłaty za centralne ogrzewanie są rozliczane z

      najemcami w okresach rocznych według faktycznego zużycia (ustala się łączne,
      faktyczne, roczne zużycie dla budynku i przyporządkowuje się je powierzchniowo do
      poszczególnych lokali).
      Ścieki liczone od ilości osób zamieszkujących (ilość osób zamieszkujących x stawka).
      Wysokość ryczałtu ustalana jest na podstawie kart informacyjnych składanych do (...)
      przez Zakład, każdorazowo po zmianie ilości osób zamieszkujących.
    21. Czy zawarte umowy najmu lokali mieszkalnych przewidują odrębne od czynszu
      rozliczanie kosztów zużytych przez najemców mediów?
      Odpowiedź:
      Zawarte umowy najmu lokali mieszkalnych przewidują odrębne od czynszu rozliczanie
      kosztów zużytych przez najemców mediów.
    22. Czy najemcy lokali, o których mowa we wniosku, mają możliwość samodzielnego
      wyboru dostawcy mediów? Proszę opisać w odniesieniu do każdego z mediów, których
      dotyczy Państwa wniosek.
      Odpowiedź:
      Najemcy lokali, o których mowa we wniosku, nie mają możliwości samodzielnego
      wyboru dostawcy mediów – dotyczy to wszystkich mediów.
    23. Proszę jednoznacznie wskazać, do jakich czynności wykorzystują Państwo media, od
      których chcą Państwo odliczać podatek VAT, związane z korzystaniem z lokali
      udostępnianych na podstawie umów najmu, jak również z lokalem stanowiącym
      mieszkanie chronione Gminy, tj.:
      a) do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli do czynności
        opodatkowanych podatkiem VAT, to należy również wskazać, czy wyłącznie na cele
        działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT),
      b) do czynności zwolnionych od podatku VAT,
      c) do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
      Odpowiedź:
      Udzielenie odpowiedzi na to pytanie zależy od stanowiska DKIS w przedmiocie pytania
      nr 1.
      W odniesieniu do tych lokali, z którymi są zawarte umowy najmu, „odsprzedaż”
      (refakturowanie) mediów jest opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca ma
      wątpliwości, czy również w odniesieniu do tego lokalu, gdzie mieszka osoba, której
      zostało przyznane mieszkanie chronione, jest sprzedaż opodatkowana. W odniesieniu
      do tego lokalu Zakład wystawia notę na OPS – traktuje obciążenie za media jako
      niepodlegające opodatkowaniu. Również OPS nie traktuje opłaty wnoszonej przez
      mieszkańca mieszkania chronionego, jak wynagrodzenie za usługi opodatkowane
      podatkiem VAT. Podstawą ustalenia miesięcznej odpłatności za pobyt tego mieszkańca
      w mieszkaniu chronionym ustala się na podstawie zryczałtowanej stawki
      uwzględniającej koszt czynszu, centralnego ogrzewania, zimnej wody, ciepłej wody,
      kanalizacji oraz wywozu nieczystości stałych. Ta wartość (szczegółowo opisana w
      odpowiedzi na pytanie 6) pomnożona zaś przez odpowiedni „procent dochodowy”
      stanowi miesięczną opłatę za korzystanie z mieszkania chronionego.
      Wnioskodawca uważa, że udostępnienie mieszkania chronionego podlega VAT, a
      zatem przy takim stanowisku wnioski są tak jak niżej:
      - centralne ogrzewanie i energia elektryczna – do czynności opodatkowanych
        podatkiem od towarów i usług (na cele działalności gospodarczej opodatkowanej
        podatkiem VAT oraz na cele mieszkania chronionego),

      - ścieki – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (na cele
        działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT oraz na cele mieszkania
        chronionego).
    24. W jaki sposób wystawiane są faktury zakupowe za poszczególne media, od których
      chcą Państwo odliczać podatek VAT? Czy faktury te są wystawiane odrębnie dla
      każdego lokalu znajdującego się w budynku komunalnym, czy też otrzymują Państwo
      wspólne faktury za poszczególne media dla całego budynku?
      Odpowiedź:
      Faktury zakupowe za gaz, energię i ścieki (w przypadku budynku przy (...), w którym
      znajduje się wspólna kotłownia dla ogrzania budynku) są wystawiane na poszczególne
      budynki komunalne – bez wyodrębnienia poszczególnych lokali.
    25. Czy otrzymywane faktury na zużyte media, od których chcą Państwo dokonywać
      odliczeń podatku VAT, o którym mowa w zadanym we wniosku pytaniu nr 2,
      dokumentują łączne nabycie przez Państwa mediów (związanych zarówno z
      korzystaniem z lokali udostępnianych na podstawie umów najmu, jak również z
      lokalem stanowiącym mieszkanie chronione Gminy), czy też faktury te dokumentują
      zużycie wyłącznie w części związanej z lokalami udostępnianymi na podstawie umów
      najmu?
      Odpowiedź:
      Otrzymywane faktury za gaz, energię i ścieki (w przypadku budynku przy ul. (...), w
      którym znajduje się wspólna kotłownia dla ogrzania budynku), od których Miasto i
      Gmina chce dokonywać odliczeń podatku VAT – dokumentują poszczególne nabyte
      media dla wszystkich lokali znajdujących się w budynku komunalnym (zarówno tych z
      umów najmu, jak i mieszkania chronionego).
    26. W przypadku, gdy faktury dokumentujące nabycie mediów dotyczą zarówno lokali
      udostępnianych na podstawie umów najmu, jak również lokalu stanowiącego
      mieszkanie chronione Gminy, proszę wskazać, czy są Państwo w stanie dokonać
      bezpośredniego przyporządkowania wszystkich ponoszonych w tym zakresie
      wydatków związanych z nabyciem poszczególnych mediów do czynności związanych z
      działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
      Odpowiedź:
      W związku z odpowiedzią udzieloną na pytania 24 i 25, Zakład informuje, iż nie jest w
      stanie dokonać bezpośredniego przyporządkowania wydatków ponoszonych na gaz i
      energię, w tym zakresie wydatków związanych z ich nabyciem do czynności
      związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
      Jeżeli jednak chodzi o ścieki – Miasto i Gmina (...) jest w stanie dokonać
      bezpośredniego przyporządkowania wszystkich ponoszonych w tym zakresie
      wydatków związanych z nabyciem ścieków do czynności związanych z działalnością
      gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
    Następnie, pismem z 25 listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada 2025 r.) ponownie
    uzupełnili Państwo opis sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
    1. Do jakich czynności wykorzystują Państwo media, od których chcą Państwo odliczać
      podatek VAT, związane z korzystaniem z lokali udostępnianych na podstawie umów
      najmu, jak również z lokalem stanowiącym mieszkanie chronione Gminy, tj.:
      d) do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli do czynności
        opodatkowanych podatkiem VAT, to należy również wskazać, czy wyłącznie na cele
        działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT),
      e) do czynności zwolnionych od podatku VAT,

      f) do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
      Informacji proszę udzielić odrębnie w odniesieniu do lokali udostępnianych na
      podstawie umów najmu i lokalu stanowiącego mieszkanie chronione Gminy.
      Odpowiedź:
      Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora KIS wyrażonym w postanowieniu o zastosowaniu
      do sprawy interpretacji ogólnej (postanowienie z 18 listopada 2025 r., sygn. 0112-
      KDIL3.4012.701.2025.1.KFK): „Za uzasadnione uznać należy, że w odniesieniu do
      określonych czynności związanych z realizacją zadań w zakresie edukacji publicznej
      oraz pomocy społecznej, jednostki samorządu terytorialnego nie występują w roli
      podatników VAT i tym samym ich wykonywanie nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile
      spełnione są omówione wcześniej przesłanki, w szczególności, gdy wykonywanie tych
      czynności jest podporządkowane ścisłemu reżimowi publicznoprawnemu, a pobierane
      opłaty nie mogą być uznane za rzeczywistą równowartość świadczenia. Dotyczy to
      równiej sytuacji, gdy jednostki te współpracują w wykonywaniu tych zadań”. W
      konsekwencji, zdaniem Dyrektora KIS, realizowane przez Miasto i Gminę (...) za
      pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej, czynności w zakresie udostępnienia
      mieszkania chronionego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie
      oznaczone we wniosku numerem 1).
      W związku z powyższym wskazują Państwo, co następuje:
      - paliwo gazowe – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz
        czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem,
      - energia elektryczna – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług
        oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem,
      - ścieki – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz
        czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    2. Jeżeli wydatki (media), od których chcą Państwo odliczać podatek VAT, Gmina
      wykorzystuje do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i czynności
      niepodlegających temu podatkowi, to czy mają Państwo możliwość
      przyporządkowania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów działalności,
      tj. do czynności opodatkowanych VAT i do czynności pozostających poza zakresem
      regulacji ustawy o VAT? Jeśli tak, to w jaki sposób?
      Odpowiedź:
      Informują Państwo, że nie są w stanie dokonać bezpośredniego przyporządkowania
      wydatków ponoszonych na paliwo gazowe i energię, w zakresie wydatków związanych
      z ich nabyciem, do czynności związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną
      podatkiem VAT i do czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT.
      Jeżeli jednak chodzi o ścieki, Miasto i Gmina (...) jest w stanie dokonać bezpośredniego
      przyporządkowania wszystkich ponoszonych w tym zakresie wydatków związanych z
      nabyciem ścieków do czynności związanych z działalnością gospodarczą
      opodatkowaną podatkiem VAT. Powyższego jest w stanie dokonać przy wykorzystaniu
      faktycznej ilości osób zamieszkujących w danym lokalu.
    Pytanie
    Czy Gminie (Zakładowi) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w całości z
    otrzymanych faktur zakupowych za media wykorzystywane w budynku komunalnym
    położonym w (...), w części przypadającej również na mieszkanie chronione? (pytanie
    oznaczone we wniosku nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2)

    Państwa zdaniem, Gminie (Zakładowi) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w
    całości z otrzymanych faktur zakupowych za media wykorzystywane w budynku
    komunalnym położonym w (...), w części przypadającej również na mieszkanie chronione.
    Uzasadnienie
    Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o
    szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu
    środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem
    środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich
    Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego
    (Dz. U. poz. 1454, dalej: „ustawa szczególna”), jednostka samorządu terytorialnego jest
    obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami
    organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.
    Stosownie do art. 4 ustawy szczególnej, jednostka samorządu terytorialnego, której
    jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia
    rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie
    przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek
    organizacyjnych.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z zm., dalej: „UoVAT”), opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 UoVAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast
    przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w świetle art.
    8 ust. 1 UoVAT – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 UoVAT.
    Zauważyć należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 UoVAT
    lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 UoVAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    VAT.
    W myśl art. 15 ust. 1 UoVAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – według ust. 2 ww. artykułu – obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 UoVAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i

    nienazwanych). Tylko w takim zakresie czynności wykonywane przez jednostki samorządu
    terytorialnego mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 UoVAT.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami VAT w zakresie czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny.
    Konieczność spełniania dwóch warunków wyłączających organy publiczne z
    opodatkowania VAT (wykonywanie czynności przez organ podlegający prawu publicznemu
    oraz wykonywanie danej czynności przez podmiot działający w charakterze organu
    publicznego w odniesieniu do tej czynności) była wielokrotnie podkreślana przez Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak stwierdził TSUE w orzeczeniu w sprawie C-4/89, art.
    4 (5) VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby czynności wykonywane przez
    organy publiczne w rozumieniu tego przepisu stanowiły czynności wykonywane przez
    organy prawa publicznego podlegające szczególnym zasadom prawnym mającym do nich
    zastosowanie. Drugi akapit tej regulacji należy natomiast interpretować w taki sposób, aby
    Państwa Członkowskie zobowiązane były zapewnić, by organy prawa publicznego
    traktowane były jak podatnicy w związku z czynnościami wykonywanymi w charakterze
    organów publicznych w przypadku, gdy czynności te mogą być również podejmowane w
    ramach działalności konkurencyjnych przez przedsiębiorców prywatnych, jeśli traktowanie
    tych organów jako podmiotów nieposiadających statusu podatnika mogłoby prowadzić do
    istotnego naruszenia zasad konkurencji.
    Wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy stanowi
    odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania i jako takie musi być ściśle
    interpretowane.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 UoVAT i art. 4 (5) VI Dyrektywy należy więc rozgraniczyć
    sferę imperium, która została wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    od sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny
    być traktowane jak podatnicy tego podatku.
    Innymi słowy, jednostka samorządu terytorialnego będzie uznana za podatnika podatku
    od towarów i usług w dwóch przypadkach – gdy wykonuje czynności inne niż te, które
    mieszczą się w ramach jej zadań (co wynika z pierwszej części art. 15 ust. 6 UoVAT) oraz
    gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jej zadań, ale czyni to na podstawie
    umów cywilnoprawnych. Stąd też, aby uznać, że jednostka samorządu terytorialnego
    działa w zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z formy
    cywilistycznej musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania –
    określonej prawem czynności wykonywanej w interesie publicznym, jednostka ta
    wyposażona jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku
    do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.
    Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2a UoVAT, w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym
    imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że
    ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy
    stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być
    zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
    Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L Nr 347 s. 1 z późn. zm.), który stanowi, że: w przypadku, gdy podatnik, działając we
    własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje
    się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę
    nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym
    samym zakresie. Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik działając we
    własnym imieniu zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania
    pewnego świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot
    trzeci. W takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją
    kontrahentowi w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który taką
    usługę świadczy.
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Z art. 15 ust. 1 i 2 UoVAT wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu UoVAT i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: „KC”).
    Jak wynika z art. 659 § 1 KC, przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać
    najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca
    zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Wynajmujący oddaje
    rzeczy do używania a najemca płaci umówiony czynsz. Umówiony między stronami czynsz
    jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie
    wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Istota umowy najmu wskazuje,
    że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz
    najemcy.
    Zatem najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 UoVAT i
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt
    1 UoVAT.
    W opisie stanu faktycznego wskazano, że Gmina jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi
    działalność gospodarczą polegającą na wynajmie lokali mieszkalnych (za pośrednictwem
    Zakładu). Lokale są wynajmowane osobom fizycznym dla celów mieszkaniowych.
    Świadczone przez Gminę (Zakład) usługi wynajmu lokali/budynków komunalnych
    podlegają zwolnieniu z podatku VAT. W ramach swojej działalności Gmina (Zakład)
    dokonuje sprzedaży opodatkowanej, jak i zwolnionej. Gmina (Zakład) nabywa towary i
    usługi, które są wykorzystywane do wykonywania czynności, w związku z którymi nie
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego albo przysługuje pełne lub
    częściowe prawo do odliczenia.
    W związku z wynajmem lokali Zakład (Gmina) nabywa media, tj. wodę, centralne
    ogrzewanie i odbiera ścieki. Umowy z dostawcami mediów zawarte przez Zakład (Gminę)
    nie są zawarte w imieniu i na rzecz Najemców. Najemcy, zgodnie z zapisami umownymi,
    zobowiązani są do zwrotu kosztów związanych z utrzymaniem wynajmowanego lokalu na
    podstawie ustalonych w umowie najmu kwot. Zgodnie z zawartymi umowami najmu,
    Zakład przenosi na najemców koszty mediów (a dokładnie przewidziane dla
    poszczególnych najemców kwoty). Opłaty te ustalane są odpowiednio: centralne
                                        2ogrzewanie według powierzchni najmowanego lokalu (stawka za m powierzchni), woda
    według faktycznego zużycia, natomiast opłaty za odbiór ścieków na podstawie liczby osób
    zamieszkujących dany lokal. Opłata za centralne ogrzewanie rozliczana jest na koniec
    roku, zgodnie ze stanem faktycznego indywidualnego zużycia, nie doliczając własnej

    marży. Zakład ponosi koszty mediów poprzez regulowanie zobowiązań wynikających z
    faktur wystawianych na Gminę (Zakład) przez dostawców mediów, po czym przenosi je na
    poszczególnych najemców. Przy nabyciu i odsprzedaży stosowana jest ta sama stawka
    VAT.
    Media nie są traktowane przez Gminę (Zakład) jako element kompleksowej usługi najmu i
    są refakturowane na najemców według stawki VAT dla nich właściwej, tj. stawki VAT
    zastosowanej przez dostawcę w fakturze pierwotnej.
    W opisie stanu faktycznego wskazano również, iż w związku z trudną sytuacją życiową i
    materialną jednego z mieszkańców gminy, Burmistrz Miasta i Gminy (...) w drodze decyzji
    orzekł, iż mieszkaniec ten może korzystać w określonym czasie z mieszkania chronionego
    za odpłatnością w ustalonej w decyzji wysokości. Odpłatność ta ma być uiszczana na
    rachunek bankowy OPS. Mieszkaniec, o którym mowa uiszcza do OPS wyłącznie kwotę
    wskazaną w decyzji, o której mowa powyżej. Zakład nie ma wiedzy o wystawianej decyzji, o
    której mowa wyżej, gdyż nie jest on stroną postępowania. W konsekwencji, Zakład
    wystawia notę w stosunku do OPS, w której wskazuje wartość czynszu oraz opłaty za
    zużyte media według zasad analogicznych jak dla pozostałych najemców. To OPS uiszcza
    należną Zakładowi kwotę wynikającą z noty, w tym należność za poszczególne media.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 UoVAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zasadą nadrzędną podatku VAT jest zasada neutralności. Możliwość odliczenia podatku
    naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest jego fundamentalnym
    i podstawowym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i
    usług jako podatku od wartości dodanej.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 UoVAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 UoVAT wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku
    naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z
    którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności
    opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej
    towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych
    podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 UoVAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 UoVAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Przepis art. 86 ust. 1 UoVAT stanowi generalną zasadę uprawniającą do odliczenia
    podatku naliczonego i jest uzupełniony regulacjami zawartymi w art. 90 UoVAT, który
    znajduje zastosowanie w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od
    opodatkowania tym podatkiem.
    I tak, w myśl art. 90 ust. 1 UoVAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Odnosząc się zatem do prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem i
    refakturowaniem mediów, na podstawie art. 86 ust. 1 UoVAT, należy w pierwszej
    kolejności rozstrzygnąć, czy przenoszone na najemców lokali koszty mediów stanowią
    usługi ściśle związane z usługą najmu, czy występują jako niezależne, odrębne świadczenia.
    W wyroku C-42/14 w sprawie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, kierując się ogólną zasadą
    wynikającą z art. 1 ust. 2 akapit drugi dyrektywy VAT, zgodnie z którą każde świadczenie
    należy traktować odrębnie, Trybunał Sprawiedliwości rozstrzygnął, że: Artykuł 14 ust. 1,
    art. 15 ust. 1 i art. 24 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady
    2009/162/UE z dnia 22 grudnia 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że w ramach
    najmu nieruchomości dostawy energii elektrycznej, energii cieplnej i wody oraz wywóz
    nieczystości, zapewniane przez podmioty trzecie na rzecz najemcy bezpośrednio
    zużywającego te towary i usługi, należy uważać za dokonywane przez wynajmującego w
    sytuacji, gdy stroną umów o te świadczenia jest wynajmujący przenoszący jedynie koszty
    świadczeń na najemcę.
    Rzeczoną dyrektywę należy interpretować w ten sposób, że najem nieruchomości i
    związane z nim: dostawa wody, energii elektrycznej, energii cieplnej oraz wywóz
    nieczystości co do zasady należy uważać za kilka odrębnych i niezależnych świadczeń,
    które winno się oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku od wartości dodanej, chyba
    że elementy transakcji, także te wskazujące względy ekonomiczne zawarcia umowy, są ze
    sobą tak ściśle związane, iż tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie
    ekonomiczne, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.
    Zasadą jest, że towarzyszące czynności udostępniania nieruchomości dostawy towarów i
    usług, np. wody, energii elektrycznej i cieplnej, odprowadzanie ścieków, powinny być
    uważane za odrębne świadczenia, jeżeli najemca ma możliwość wyboru sposobu
    korzystania z nich (tj. danych towarów i usług) poprzez decydowanie o wielkości ich
    zużycia. Sytuacja taka występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania
    zużycia tych „mediów” w oparciu o wskazania liczników lub podliczników. Taką samą
    zasadę należy również przyjąć w przypadku, gdy umowa przewiduje odrębne rozliczanie
    „mediów”, a wysokość opłaty z tego tytułu ustalana jest w umowie na podstawie kryteriów
    innych niż opomiarowanie według liczników, uwzględniających zużycie tych mediów przez
    najemcę. Takimi innymi kryteriami mogą być przykładowo: liczba osób korzystających z
    nieruchomości, czy też powierzchnia nieruchomości.
    Zatem, przy podatkowej kwalifikacji świadczeń związanych z usługą najmu lokali, w
    każdym przypadku należy uwzględniać rzeczywisty przebieg transakcji.

    Okoliczności faktyczne, które były przedmiotem ww. wyroku Trybunału, dotyczyły
    przypadku, w którym dostawy towarów i usług były „refakturowane”, tj. wynajmujący
    przenosił na najemcę poniesione koszty z tytułu nabycia tych towarów i usług od
    podmiotów trzecich, bez doliczania marży. Należy więc uznać, że ustalone przez Trybunał
    zasady kwalifikacji świadczeń w ramach umowy najmu nieruchomości mają zastosowanie
    wyłącznie w przypadku, jeżeli wynajmujący dokonuje na rzecz najemcy „refakturowania”
    (przeniesienia) dokładnego kosztu towaru lub usługi, jakim został obciążony przez
    podmiot trzeci, faktycznie zapewniający świadczenie najemcy. Tak więc orzecznictwo
    TSUE, które oparte jest na przepisach prawa UE, daje podstawę do skonstruowania
    zasadniczej tezy, że każde świadczenie należy traktować odrębnie. Zatem, co do zasady,
    towarzyszące najmowi nieruchomości dostawy ww. towarów i usług należy traktować jako
    świadczenie odrębne od usługi najmu nieruchomości. Traktowanie wskazanych dostaw
    towarów/świadczenia usług jako jednej usługi z najmem, uzasadnione jest jedynie w
    przypadku, gdy świadczenia te są nierozerwalnie związane z najmem i ich podział miałby
    charakter sztuczny.
    W rozpatrywanej sprawie warto również przywołać orzeczenie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 10 lipca 2015 r. sygn. akt I FSK 944/15, w którym Sąd stwierdził, że:
    „Jeżeli chodzi o media w postaci zużycia wody, energii elektrycznej i cieplnej,
    odprowadzania ścieków, to wskazane media co do zasady powinny być uważane za
    odrębne świadczenia od usługi najmu, jeżeli najemca ma możliwość wyboru sposobu
    korzystania z danych towarów i usług poprzez decydowanie o wielkości zużycia. Taka
    sytuacja wystąpi wówczas, gdy zostały przyjęte kryteria umożliwiające określenie
    faktycznego zużycia mediów. W szczególności, jak wskazał Trybunał, taka sytuacja
    występuje w przypadku rozliczania zużycia tych mediów w oparciu o wskazania liczników.
    Możliwe jest jednak przyjęcie przez strony umowy innego sposobu ustalenia faktycznego
    zużycia mediów np. w oparciu o liczbę osób korzystających z wynajmowanych
    pomieszczeń”.
    Przy wyborze tych kryteriów strony muszą kierować się względami ekonomicznymi, które
    pozwolą na wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów w taki sposób, że obiektywnie
    odzwierciedlone zostanie ich zużycie i wówczas świadczenia te powinny być traktowane
    odrębnie.
    Zatem w odniesieniu do mediów, w stosunku do których możliwe jest przyjęcie kryterium
    zużycia, to właśnie ww. kryterium będzie decydujące o odrębności tych mediów, a nie
    kwestia, czy najemca miał możliwość wyboru świadczeniodawcy.
    Biorąc powyższe rozstrzygnięcie pod uwagę należy uznać, że w celu ustalenia, czy
    świadczenia stanowią kilka niezależnych świadczeń, czy jedno świadczenie, należy
    poszukiwać elementów charakterystycznych dla danej transakcji. Odwołując się dalej do
    dotychczasowego orzecznictwa, należy wziąć pod uwagę okoliczności, które umożliwiają
    rozróżnienie dwóch głównych sytuacji.
    W analizowanej sprawie świadczone przez Zakład usługi wynajmu lokali podlegają
    zwolnieniu od podatku VAT. W związku z wynajmem lokali Gmina (Zakład) nabywa media,
    tj. wodę, centralne ogrzewanie i odprowadza ścieki, a najemcy, zgodnie z zapisami
    umownymi, zobowiązani są do zwrotu kosztów związanych z utrzymaniem
    wynajmowanego lokalu na podstawie wskazanych w umowach najmu kryteriów. Zakład
    refakturuje na najemców koszty mediów zgodnie z konkretnymi zapisami w umowie.
    Media nie są elementem kompleksowym usługi najmu i są refakturowane na najemców
    według właściwej dla nich stawki VAT, tj. stawki VAT zastosowanej przez dostawcę w
    fakturze pierwotnej. Powyższe dotyczy również mieszkania chronionego, z tym, że koszty
    mediów są przenoszone na OPS.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa, orzecznictwo TSUE oraz opis stanu
    faktycznego należy stwierdzić, że skoro wysokość opłat za media jest zależna od
    faktycznego zużycia mediów przez najemców, ustalonego w indywidualny sposób według
    powierzchni najmowanego lokalu lub liczby osób zamieszkujących dany lokal (dodatkowo

    opłaty za centralne ogrzewanie są rozliczane z najemcami w okresach rocznych według
    faktycznego ich zużycia), to najem lokali i związane z nim media stanowią odrębne i
    niezależne od usługi najmu świadczenia. Brak jest więc podstaw do traktowania opłat za
    media jako elementu kalkulacyjnego opłaty za usługi najmu. Dostawy mediów (wody,
    centralnego ogrzewania i odbioru ścieków) są rozliczane odrębnie od czynszu za najem, a
    więc nie są nierozerwalnie związane z najmem lokali. Powyższe czynności powinny być
    zatem rozliczane niezależnie od usługi najmu i – co do zasady – opodatkowane
    odpowiednio stawkami podatku VAT właściwymi dla danej usługi/dostawy towarów. Tym
    samym, dokonywane dostawy towarów, czy świadczone przez Gminę (Zakład) odpłatne
    usługi w zakresie refakturowania na najemców lokali kosztów mediów stanowią czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego
    podatku, opodatkowane właściwymi dla danych mediów stawkami podatku VAT.
    Taka kwalifikacja dokonywanych świadczeń determinuje Gminie (Zakład) prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przewidziane przez ustawodawcę w art. 86 ust. 1 UoVAT.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że skoro odsprzedaż przez Gminę refakturowanych na najemców
    lokali mediów stanowi czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku, to Gminie przysługuje na podstawie art.
    86 ust. 1 UoVAT, prawo do odliczenia podatku VAT ujętego w fakturach zakupowych
    dokumentujących te wydatki. W rozpatrywanym przypadku będą spełnione – wskazane w
    art. 86 ust. 1 UoVAT – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego,
    tj. dokonując odsprzedaży zakupionych mediów Gmina działa jako podatnik VAT, a media
    refakturowane na najemców służą/będą służyć Gminie (Zakładowi) do wykonywania
    wyłącznie czynności opodatkowanych tym podatkiem (odsprzedaż mediów najemcom).
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Zakład wykorzystuje i będzie wykorzystywać
    nabyte media (wodę, centralne ogrzewanie i odbiór ścieków) na potrzeby lokali
    wynajmowanych dla najemców, tj. wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT. Tym samym, w analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 90 ust. 1
    UoVAT. W związku z nabyciem wody, centralnego ogrzewania i odbiorem ścieków na
    potrzeby wynajmowanych lokali, w zakresie, w jakim wydatki te są refakturowane na
    najemców, zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 1 UoVAT. Gminie przysługiwać będzie w
    całości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    związanego z nabyciem mediów, w tym również w stosunku do lokalu chronionego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są między innymi wszelkie
    postacie energii. Oznacza to, że w przypadku wykonywania świadczeń dotyczących tych
    mediów na gruncie podatku od towarów i usług będziemy mieć do czynienia z dostawą
    towarów. Jeśli chodzi o inne media (objęte zakresem opodatkowania), będzie to
    świadczenie usług.
    W świetle art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy
    stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być
    zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
    Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 s. 1 ze zm.), który stanowi, że:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę
    nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym
    samym zakresie.
    Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik działając we własnym imieniu
    zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego
    świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci. W
    takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi
    w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który taką usługę świadczy.
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.
      Zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji,
      usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz
      urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych,
      zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Natomiast z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że:
      Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.
      Zadania własne obejmują sprawy pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów
      opiekuńczych.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Jak wynika z art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Wynajmujący oddaje
    rzeczy do używania, a najemca płaci umówiony czynsz. Umówiony między stronami czynsz
    jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie
    wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.
    Zatem najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Miasto i Gmina jest zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zadania własne Gminy z zakresu (...)
    realizowane są przez Zakład, działający jako zakład budżetowy Gminy.
    Zakład administruje m.in. budynek komunalny położony w (...). W budynku tym znajdują
    się lokale udostępniane przez Zakład najemcom na cele mieszkaniowe (na podstawie
    zawartych umów najmu) oraz mieszkanie chronione, prowadzone przez Gminę za
    pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej. Udostępnienie mieszkania chronionego jest
    świadczone w ramach zadań własnych Miasta i Gminy, określonych zgodnie z ustawą o
    samorządzie gminnym. Na podstawie przepisów o pomocy społecznej, prowadzenie
    mieszkań chronionych i zapewnienie w nich miejsc, jest zadaniem własnym Gminy.
    Zawarte umowy najmu lokali mieszkalnych przewidują odrębne od czynszu rozliczanie
    kosztów zużytych przez najemców mediów, w związku z czym Zakład świadczy na rzecz
    najemców usługi dostarczania mediów. Usługi te Zakład opodatkowuje właściwymi
    stawkami podatku VAT i dokumentuje wystawionymi fakturami. Powyższe ma miejsce na
    podstawie umów najmu, w których zawierane są zapisy, iż pobierany będzie czynsz najmu
    oraz opłaty za media. Umowy z dostawcami mediów zawarte przez Zakład (Gminę) nie są
    zawarte w imieniu i na rzecz najemców – Gmina refakturuje media na najemców. Opłaty
    za:
    - zużycie gazu (centralne ogrzewanie) – są refakturowane w oparciu o zaliczkę
      skalkulowaną według wzoru: stawka za gaz x powierzchnia mieszkania; opłaty za
      centralne ogrzewanie są rozliczane z najemcami w okresach rocznych według
      faktycznego zużycia, ustala się łączne, faktyczne, roczne zużycie dla budynku i
      przyporządkowuje się je powierzchniowo do poszczególnych lokali;
    - zużycie i podgrzanie wody – są refakturowane na podstawie stanu licznika wodomierzy,
    - ścieki – są refakturowane na podstawie ryczałtu wyliczonego według wzoru: ilość osób
      zamieszkujących x stawka.
    Zakład nie dolicza w związku z powyższymi czynnościami własnej marży. Zakład wystawia
    refaktury wyłącznie w stosunku do osób, z którymi ma zawarte umowy najmu. W
    stosunku do osoby korzystającej z mieszkania chronionego (w stosunku do OPS), Zakład
    nie wystawia faktury, lecz notę księgową, która nie informuje o stawkach podatku VAT.
    Wyłącznie OPS pokrywa kwotę czynszu wraz z mediami. W odniesieniu do mieszkania
    chronionego, Zakład traktuje obciążenie za media jako niepodlegające opodatkowaniu.
    Również OPS nie traktuje opłaty wnoszonej przez mieszkańca mieszkania chronionego
    jako wynagrodzenia za usługi opodatkowane podatkiem VAT.
    Faktury zakupowe za gaz, energię i ścieki są wystawiane na poszczególne budynki
    komunalne – bez wyodrębnienia poszczególnych lokali. Otrzymywane faktury za gaz,
    energię i ścieki dokumentują poszczególne nabyte media dla wszystkich lokali
    znajdujących w budynku komunalnym – zarówno tych z umów najmu, jak i mieszkania
    chronionego.
    Media, od których chcą Państwo odliczać podatek VAT (paliwo gazowe, energia
    elektryczna i ścieki), związane z korzystaniem z lokali udostępnianych na podstawie umów
    najmu, jak również z lokalem stanowiącym mieszkanie chronione Gminy, wykorzystują

    Państwo do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz czynności
    niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wskazują Państwo, że nie są Państwo w stanie dokonać bezpośredniego
    przyporządkowania wydatków ponoszonych na paliwo gazowe i energię, w zakresie
    wydatków związanych z ich nabyciem, do czynności związanych z działalnością
    gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT i do czynności pozostających poza zakresem
    regulacji ustawy. Jeżeli jednak chodzi o ścieki, twierdzą Państwo, że są w stanie dokonać
    bezpośredniego przyporządkowania wszystkich ponoszonych w tym zakresie wydatków
    związanych z nabyciem ścieków do czynności związanych z działalnością gospodarczą
    opodatkowaną podatkiem VAT. Powyższego są Państwo w stanie dokonać przy
    wykorzystaniu faktycznej ilości osób zamieszkujących w danym lokalu.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy Gminie (Zakładowi)
    przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w całości z otrzymanych faktur zakupowych
    za media wykorzystywane w budynku komunalnym położonym w (...), w części
    przypadającej również na mieszkanie chronione (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Wskazali Państwo, że chcą Państwo dokonywać odliczenia podatku VAT od wydatków
    ponoszonych na paliwo gazowe i energię elektryczną oraz ścieki. Odliczenie podatku VAT
    dotyczy opłat za ww. media związane z korzystaniem z lokali udostępnianych na
    podstawie umów najmu oraz z lokalem stanowiącym mieszkanie chronione.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu podatku VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku
    naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z
    którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności
    opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej
    towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych
    podatkiem VAT.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego

    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    W przypadku prawa do odliczenia podatku naliczonego obowiązkiem podatnika w
    pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku
    do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu

    podatkowi oraz zwolnionych od podatku. Odliczyć zatem można w całości podatek
    naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana
    zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (lub usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.
    Jak wynika z opisu sprawy, otrzymywane faktury za gaz, energię i ścieki, od których Miasto
    i Gmina chce dokonywać odliczeń podatku VAT – dokumentują poszczególne media
    nabyte dla wszystkich lokali znajdujących w budynku komunalnym, zarówno tych z umów
    najmu, jak i mieszkania chronionego. W drugim uzupełnieniu do wniosku wskazali
    Państwo, że media, od których chcą Państwo dokonywać odliczenia podatku VAT (gaz,
    energia elektryczna, ścieki), wykorzystują Państwo do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu tym
    podatkiem. Nie są Państwo w stanie dokonać bezpośredniego przyporządkowania
    wydatków ponoszonych na paliwo gazowe i energię, w zakresie wydatków związanych z
    ich nabyciem, do czynności związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną
    podatkiem VAT i do czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT. Jeżeli
    jednak chodzi o ścieki, wskazują Państwo, że są Państwo w stanie dokonać
    bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych w tym zakresie wydatków do czynności
    związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
    Zatem, skoro wydatki ponoszone na gaz i energię są wykorzystywane przez Gminę
    zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT) i Państwo nie mają możliwości
    przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, to Gminie
    przysługuje w tym zakresie prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w zw. z art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
    W odniesieniu natomiast do otrzymywanych faktur za odbiór ścieków związany z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz niepodlegających opodatkowaniu, które
    Gmina – jak Państwo wskazali – ma możliwość przypisania do poszczególnych rodzajów
    czynności, to przysługuje Państwu prawo do obniżenia podatku, na podstawie art. 86 ust.
    1 ustawy, z tytułu tej części wydatków, które przypisują Państwo wyłącznie do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie przysługuje Państwu natomiast
    prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do wydatków poniesionych na
    usługi odbioru ścieków wykorzystywany do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi, czyli związany z prowadzeniem mieszkania chronionego.
    Podsumowując stwierdzam, że:
    - od wydatków ponoszonych na paliwo gazowe i energię elektryczną, których nie są
      Państwo w stanie przyporządkować do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do
      czynności opodatkowanych VAT i do czynności pozostających poza zakresem regulacji
      ustawy, Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego na
      podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w zw. z art. 86 ust. 2a i następne ustawy,
    - od wydatków ponoszonych na odbiór ścieków, które są Państwo w stanie
      przyporządkować do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do czynności
      opodatkowanych VAT i do czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy,
      na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia
      podatku naliczonego związanego z nabyciem usługi odbioru ścieków związanej ze
      sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do nabycia
      usługi odbioru ścieków wykorzystywanej do wykonywania czynności niepodlegających
      temu podatkowi, czyli związanych z prowadzeniem mieszkania chronionego.

    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2,
    zgodnie z którym Gminie (Zakładowi) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w
    całości z otrzymanych faktur zakupowych za media wykorzystywane w budynku
    komunalnym położonym w (...), w części przypadającej również na mieszkanie chronione,
    jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejszą interpretacją rozpatrzyłem wniosek w części dotyczącej ustalenia, czy Gminie
    (Zakładowi) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w całości z otrzymanych faktur
    zakupowych za media wykorzystywane w budynku komunalnym położonym w (...), w
    części przypadającej również na mieszkanie chronione (pytanie oznaczone we wniosku nr
    2). Natomiast wniosek w części dotyczącej ustalenia, czy czynności realizowane przez
    Miasto i Gminę za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej, w zakresie udostępnienia
    mieszkania chronionego, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone
    we wniosku numerem 1) – został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego, w tym na stwierdzeniu: „Wnioskodawca informuje, że nie jest w
    stanie dokonać bezpośredniego przyporządkowania wydatków ponoszonych na paliwo
    gazowe i energię, w zakresie wydatków związanych z ich nabyciem, do czynności
    związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT i do czynności
    pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT. Jeżeli jednak chodzi o ścieki, Miasto i
    Gmina (...) jest w stanie dokonać bezpośredniego przyporządkowania wszystkich
    ponoszonych w tym zakresie wydatków związanych z nabyciem ścieków do czynności
    związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Powyższego jest
    w stanie dokonać przy wykorzystaniu faktycznej ilości osób zamieszkujących w danym
    lokalu”. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.