Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/4511-165/15-4/AU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-06-22
Teza: Czy wydatek jaki Wnioskodawca poniósł na rzecz spłaty pozostałych spadkobierców stanowią koszty uzyskania przychodu nieruchomości
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-nabycie nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; spadkobiercy; spłata; udział; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2015 r. (data wpływu 19 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem nadanym w dniu 5 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych z w zakresie kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu nabytego w wyniku spadku i zniesienia współwłasności.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613). Pismem z dnia 28 maja 2015 r., nr IPTPB2/4511-165/15-2/AU, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 29 maja 2015 r. (data doręczenia 1 czerwca 2015 r.), natomiast w dniu 8 czerwca 2015 r. do tutejszego Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie (data nadania 5 czerwca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Stosownie do prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 27 lipca 2005 r. spadek po S. O., zmarłym dnia 28 stycznia 2005 r., na podstawie ustawy nabyła żona Z. O. oraz troje dzieci (w tym Wnioskodawca) – wszyscy po ¼ części. Przedmiotem spadku był lokal mieszkalny (we wspólności majątkowej), położony w Ł., ul. M. G.. Wnioskodawca swój udział 1/8 części nabył w 2005 r. i nie podlega on opodatkowaniu. Udział w 5/8 częściach w lokalu mieszkalnym Wnioskodawca nabył zgodnie z postanowieniem Sądu w drodze dziedziczenia testamentowego po swojej matce Z. O..

Wnioskodawca i pozostali spadkobiercy, czyli Z. H., S. S. i J. S., dokonali w 2013 r. podziału majątku wspólnego S. i Z. O. oraz częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności majątku spadkowego pozostałego po S. i Z. O. oraz po G. O. w ten sposób, że Wnioskodawca nabył na wyłączność cały samodzielny lokal mieszkalny wraz z udziałami w częściach wspólnych.

Tytułem spłaty udziału w majątku spadkowym Wnioskodawca uiścił na rzecz Z. H. w dniu 18 grudnia 2013 r. kwotę 15 500 zł, na rzecz S. S. kwotę 7 750 zł, na rzecz J. S. kwotę 7 750 zł. Kwota w łącznej wysokości 31 000 zł wyczerpuje wszelkie roszczenia spadkobierców z tytułu podziału majątku spadkowego po zmarłych S. i Z. O..

Dnia 8 maja 2014 r. przedmiotowy lokal w wyniku umowy został sprzedany.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dodał, że matka Z. O. zmarła dnia 16 lutego 2010 r. Przedmiotem spadku po zmarłych Z. O. i S. O. był lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność.

Częściowy dział spadku został przeprowadzony przed notariuszem A. M. Z. dnia 18 grudnia 2013 r. w Kancelarii Notarialnej w Ł. Była to umowa o podział majątku wspólnego, umowa o częściowy dział spadku i zniesienie współwłasności.

Stosownie do treści okazanego w odpisie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 7 listopada 2011 r., spadek po G. S. z domu O., córce S. i Z., zmarłej dnia 12 marca 2011 r., na podstawie ustawy nabyli: mąż  S. S. oraz syn  J. K. S., po 1/2 części każdy z nich.

M. O., Z. H., S. S. oraz J. S. zgodnie oświadczyli, że Z. O. należący do niej udział 5/8 części w lokalu położonym w Ł., ul. G., nabyła w wyniku ustania ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, a następnie w drodze dziedziczenia po zmarłym mężu S. O.., co wynika z treści postanowienia Sądu Rejonowego w Ł.

Udziały S. i Z. małżonków O. w majątku objętym ustawową wspólnością majątkową małżeńską były równe. S. i Z. małżonkowie O. umów majątkowych małżeńskich nie zawierali i Z. O. do chwili śmierci pozostawała wdową, a zatem należący do niej udział w chwili śmierci wynoszący 5/8 części wskazanego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność stanowił jej majątek osobisty.

Z. H. oświadczyła, że udział wynoszący 1/8 części ww. lokalu nabyła w drodze dziedziczenia ustawowego po ojcu S. O., przy czym umów majątkowych małżeńskich nie zawierała, a zatem należący do niej udział 1/8 części jako nabyty w drodze dziedziczenia stanowi jej majątek osobisty.

S. S. oświadczył, że należący do niego udział w ww. lokalu mieszkalnym nabył w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłej żonie G. S. i do chwili sporządzenia niniejszego aktu pozostaje wdowcem, a zatem należący do niego udział 1/16 części w przedmiotowym lokalu jako nabyty w drodze dziedziczenia ustawowego stanowi jego majątek osobisty.

J. S. swój udział w ww. lokalu nabył po swojej matce G. S., przy czym umów małżeńskich nie zawierał i udział 1/16 części w ww. lokalu stanowi jego majątek osobisty. Aktem notarialnym M. O., Z. H., S. S., J. S. dokonali podziału majątku wspólnego S. i Z. O. oraz częściowego działu spadku i zniesienia wspólności majątku spadkowego pozostałego po S. i Z. małżonków O. oraz po G. S. w ten sposób, że M. O. nabył na swoją wyłączną własność cały samodzielny lokal mieszkalny położony w Ł., ul. G., wraz z przynależnymi do tego lokalu udziałami w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz w prawie użytkowania wieczystego działek gruntu na których położony jest budynek

M. O., Z. H., S. S., J. S. zgodnie oświadczyli, że nastąpiła spłata tytułem udziału w majątku spadkowym w ten sposób, że: Z. H. otrzymała tytułem spłaty kwotę 15 500 zł. Kwota wyczerpuje wszelkie jej roszczenia z tytułu podziału majątku spadkowego. S. S. i J. S. tytułem spłaty otrzymali kwoty po 7 750 zł, co wyczerpuje ich roszczenia z tytułu podziału majątku spadkowego.

M. O. nie jest spadkobiercą po siostrze G. S..

Pomyłkowo notariusz wpisał „G. O.” zamiast „G. S.”, co sprostowano protokołem.

Na mocy ww. postanowień Sądu dotyczących nabycia spadku po poszczególnych zmarłych udziały we współwłasności w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębna własność nabyli:

*   M. O.  w ¼ z ½ części po zmarłym ojcu, oraz w 5/8 części po zmarłej matce,

*   Z. H.  w 1/8 części,

*   S. S. – w 1/16 części,

*   J. S.  w 1/16 części.

Odpłatne zbycie przez M. O. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność nabytego w spadku po zmarłym ojcu, po zmarłej matce i w drodze częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatek jaki Wnioskodawca poniósł na rzecz spłaty pozostałych spadkobierców stanowi koszty uzyskania przychodu nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty jakie poniósł w związku ze spłatami pozostałych spadkobierców stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy. W rozpatrywanym przypadku suma spłat z tytułu zniesienia współwłasności nieruchomości powstałej w drodze dziedziczenia stanowi oczywisty koszt uzyskania przychodu w drodze sprzedaży nieruchomości. Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszt spłat jest udokumentowanym kosztem nabycia wynikającym z działu spadku i koniecznym do poniesienia, aby uzyskać przychód ze sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca uważa, że kwotę 31 000 zł, stanowiącą spłaty może zaliczyć w poczet kosztów uzyskania przychodu sprzedanej nieruchomości. Art. 9 ust. 2 definiuje przychód jako nadwyżkę nad kosztami jakie podatnik poniósł w związku z uzyskanym przysporzeniem.

Spłaty dokonane przez Wnioskodawcę są de facto ceną nabycia ww. lokalu mieszkalnego (udziału 2/8) wchodzącego w skład spadku, bez poniesienia której nie mógłby uzyskać przychodu ze sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia udziałów w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność i forma prawna ich nabycia.

Z przedstawionego opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, że spadek po zmarłym w 2005 r. S. O. nabyła żona zmarłego, Wnioskodawca, oraz dwoje Jego rodzeństwa – wszyscy po ¼ części. Przedmiotem spadku był lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, będący we wspólności majątkowej małżonków S. i Z. O.. W 2010 r. zmarła Z. O., po której Wnioskodawca otrzymał cały przysługujący zmarłej udział 5/8 części w ww. lokalu mieszkalnym. Po zmarłej G. S. jej udział w ww. lokalu, tj. 1/8 części, przypadł jej spadkobiercom – S. S. i J. S., każdemu po ½ części. W 2013 r. dokonano działu spadku i zniesienia współwłasności przedmiotowego lokalu, na mocy którego Wnioskodawca stał się jego jedynym właścicielem. Tytułem spłaty Wnioskodawca uiścił w dniu 18 grudnia 2013 r. na rzecz Z. H. za udział 1/8 części  kwotę 15 500 zł, na rzecz S. S. za udział 1/16 części  kwotę 7 750 zł, na rzecz J. S. za udział 1/16 części  kwotę 7 750 zł. Łączna kwota 31 000 zł wyczerpuje wszelkie roszczenia z tytułu podziału majątku po zmarłych S. i Z. O. oraz G. S..

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że dniem nabycia przez Wnioskodawcę spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast postanowienie Sądu o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.

Konkludując, spadkobiercy nabywają spadek w chwili jego otwarcia i z tą chwilą powstaje pomiędzy nimi wspólność majątku spadkowego. Wspólność ta powstaje z mocy prawa i dotyczy majątku spadkowego traktowanego jako całość.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom na wyłączną własność lub współwłasność. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością i zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Zatem nabycie w wyniku działu spadku części majątku spadkowego, który należał do innych spadkobierców, tj. otrzymanie z tego majątku udziałów przekraczających pierwotny udział spadkowy, stanowi nabycie w drodze działu spadku.

Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca nabył prawo do lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność w następujących datach:

*   w 2005 r. – w dacie śmierci ojca, udział 1/8 części w lokalu mieszkalnym,

*   w 2010 r.  w dacie śmierci matki, udział 5/8 części w lokalu mieszkalnym,

*   w 2013 r.  w dacie dokonania działu spadku i zniesienia współwłasności, udział 2/8 części w lokalu mieszkalnym.

Zatem bieg terminu pięcioletniego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, winien być liczony stosownie do nabycia udziałów, czyli od końca 2005 r., 2010 r. i 2013 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym w 2014 r., w części nabytej w drodze spadku po zmarłym w 2005 r. ojcu nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie tego udziału.

Natomiast sprzedaż w 2014 r. udziałów w lokalu mieszkalnym, w części nabytej w 2010 r. w drodze spadku po zmarłej matce oraz w części nabytej w 2013 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, zaś dochód uzyskany z tej sprzedaży będzie opodatkowany według zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym podatnik powinien złożyć we właściwym urzędzie skarbowym odrębne zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Zgodnie z treścią art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, (PIT-39) wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Podstawą obliczenia podatku jest, co wynika z treści art. 30e ust. 2 ww. ustawy, dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Zgodnie z art. 19 ust. 3 ww. ustawy wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Natomiast jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy).

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia (przy czym nie należy ich utożsamiać z kosztami, z art. 19 ust. 1 ustawy), o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Z art. 22 ust. 6f ww. ustawy wynika natomiast, że koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

Należy zauważyć, że Wnioskodawca w związku z działem spadku i zniesieniem współwłasności nabył cały opisany we wniosku lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność oraz zobowiązał do spłaty pozostałych spadkobierców. Z tego właśnie powodu w przedmiotowej sprawie do ustalenia kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy, regulujący sposób ustalenia tych kosztów z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy i praw nabytych odpłatnie. W rozumieniu tego przepisu kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, jest udokumentowany koszt związany z nabyciem nieruchomości lub prawa majątkowego.

Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne do przedstawionego we wniosku zdarzenia należy stwierdzić, że odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2005 r. w spadku po zmarłym ojcu (1/8 części) nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym podlega sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2010 r., tj. 5/8 części, w spadku po zmarłej matce oraz udziałowi nabytemu w 2013 r., tj. 2/8 części, w wyniku dokonania działu spadku i zniesienia współwłasności. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia ww. lokalu mogą zostać zaliczone spłaty na rzecz pozostałych współwłaścicieli, gdyż są one niejako ceną nabycia tych udziałów. Wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu pod warunkiem ich faktycznego poniesienia przez Wnioskodawcę i należytego udokumentowania.

Nadmienia się, że dokumenty dołączone do uzupełnienia wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.