Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.97.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
niezabudowanego gruntu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Pana wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek wydzielonych z nieruchomości nr
    1. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 marca 2025 r. (wpływ
    18 marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.B. (zwany dalej „Wnioskodawca” lub „Podatnik”) jest właścicielem gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną. Własność gruntu nabył w dniu
    (...) 2017 roku w drodze aktu darowizny od swoich rodziców. W momencie dokonania
    darowizny grunt miał charakter rolny, natomiast w wyniku ustalenia miejscowego planu
    zagospodarowania terenu przez gminę został przeznaczony pod zabudowę mieszkalną
    jednorodzinną.
    Grunt nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę - ani w ramach działalności
    gospodarczej, ani w jakikolwiek inny sposób. Nie był on również przedmiotem umowy
    najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Grunt zaliczony jest do
    majątku prywatnego Wnioskodawcy. Darowizna gruntu przez rodziców miała charakter
    zabezpieczenia interesów rodzinnych - siostra Wnioskodawcy również została
    obdarowana gruntem w drodze darowizny.
    W styczniu 2025 roku Wnioskodawca rozpoczął działania mające na celu podział gruntu na
    mniejsze działki. Oprócz podziału, Wnioskodawca nie podejmował i nie planuje
    podejmować w stosunku do przedmiotowego gruntu żadnych działań mających na celu
    jego ulepszenie, w tym w szczególności uzbrojenia terenu, przyłączenia mediów,
    ogradzania nieruchomości ani jakichkolwiek innych inwestycji, których celem byłoby
    zwiększenie atrakcyjności gruntów na potrzeby późniejszej sprzedaży. Dodatkowo
    Wnioskodawca nie podejmował również zorganizowanych działań marketingowych.
    Wnioskodawca nie trudni się profesjonalnym obrotem nieruchomościami.
    Planem Wnioskodawcy jest sprzedaż podzielonych działek, ponieważ otrzymał ofertę
    kupna od znajomego rodziców. Na moment złożenia wniosku nie zawarto jeszcze żadnej
    umowy dot. sprzedaży przedmiotowych gruntów. Środki ze sprzedaży Wnioskodawca
    planuje przeznaczyć na cele osobiste - Wnioskodawca chce wybudować lub kupić dom,
    aby móc w nim zamieszkać wraz z rodziną.
    Głównym źródłem dochodów Wnioskodawcy jest prowadzenie jednoosobowej
    działalności gospodarczej z zakresu usług IT, programistycznych. Z tytułu prowadzonej

    działalności, Wnioskodawca posiada status podatnika VAT czynnego w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 z późn. zm.).
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że grunt znajduje się w obrębie (...), gminie (...), powiecie (...),
    województwie (...). Numer ewidencyjny gruntu to (...), numer działki 1, a powierzchnia
            2wynosi 27 232 m.
    Wnioskodawca nie planuje zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży. Nie zostało
    udzielone/nie zostanie udzielone pełnomocnictwo/jakiekolwiek inne umocowanie prawne
    do działania w imieniu Wnioskodawcy w związku z planowaną transakcją sprzedaży
    gruntu.
    Wnioskodawca w 2023 roku dokonał sprzedaży mieszkania w (...) (numer księgi wieczystej
    (...)) zakupionego w 2013 roku. Nieruchomość była wykorzystywana i zakupiona tylko w
    celach mieszkalnych - w latach 2013-2023 Wnioskodawca mieszkał i pracował w (...). W
    międzyczasie Wnioskodawca zawarł związek małżeński, urodziły mu się również dzieci.
    Przedmiotowe mieszkanie w (...) zostało sprzedane ze względów powiększenia się rodziny
    - wraz z żoną i dziećmi Wnioskodawca przeprowadził się do domu pod (...) (okolice (...)),
    gdzie obecnie Państwo mieszkają. Środki ze sprzedaży zostały przeznaczone na zakup
    obecnego domu Wnioskodawcy. Z tytułu sprzedaży powyższej nieruchomości
    Wnioskodawca nie był zobowiązany do rejestracji jako czynny podatnik VAT ani wykazania
    należnego podatku VAT od tej sprzedaży. Była to jedyna sprzedana nieruchomość - lokal
    mieszkalny.
    Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, które zamierzałby sprzedać.

## Pytanie

Czy dokonując sprzedaży działek z podzielonego gruntu Wnioskodawca działa jako
    podatnik VAT czynny zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) i tym samym sprzedaż
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż podzielonego gruntu nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ Wnioskodawca w zakresie tej
    czynności nie działa jako podatnik VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., zwana dalej „ustawa o VAT”)
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
    odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
    podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach
    odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń
    przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie
    przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
    jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
    komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
    ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
    spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
    mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
    przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
    własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Towarami, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postacie energii. Jednakże, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisami art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje zaś wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podkreślić w tym miejscu należy, że
    pojęcie „działalności gospodarczej” zawarte w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT jest pojęciem
    autonomicznym i właściwym tylko tej ustawy.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    W związku z tym, przy ocenie możliwości opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży gruntów kluczowe jest ustalenie, czy sprzedawca zbywa majątek związany z
    działalnością gospodarczą lub podjął działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki finansowe bądź prowadząc działalność charakterystyczną dla
    producentów, handlowców lub usługodawców. Podstawowymi cechami tak rozumianej
    działalności gospodarczej będą:
        wszelkie działanie jak producent, sprzedawca, usługodawca,
        prowadzenie działalności samodzielnie, bez względu na cel lub rezultat takiej
        działalności,
        prowadzenie działalności w sposób stały (częstotliwy) lub wykonanie czynności w
        sposób jednorazowy w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w
        sposób częstotliwy.
    Przez zamiar częstotliwości prowadzenia działalności należy tutaj rozumieć chęć, wolę
    powtarzalnego, a nie jednorazowego, wykonywania określonych czynności, składających
    się na istotę prowadzonej działalności (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Rzeszowie z 7 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 258/13).

    Natomiast, w sytuacji w której podmiot dokonuje sprzedaży z majątku prywatnego
    (nienabytego w celu odsprzedaży, choć z dopuszczeniem takiej możliwości), nie jest
    podatnikiem VAT w zakresie tych czynności, choćby takich transakcji (sprzedaży gruntów)
    było kilka lub nawet kilkanaście (wyrok składu siedmiu sędziów NSA z 29 października
    2007 r. I FPS 3/07, ONSA WSA 2008, nr 1, poz. 8).
    Orzecznictwo wskazuje również, że działalność handlowa (utożsamiana tu z gospodarczą
    w tym zakresie) nie jest ograniczana w czasie i nie kończy się po sprzedaży z góry
    określonej ilości towarów. Z tego powodu nie jest działalnością handlową sprzedaż
    majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odprzedaży (w celach
    handlowych). Jeżeli sprzedane działki zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek
    osobisty sprzedawcy, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności
    gospodarczej, sprzedawca nie może być uznany za podatnika w tym zakresie (wyrok NSA z
    12 stycznia 2010 r., I FSK 1626/08, LEX nr 558842).
    Podsumowując, zasadnicza jest kwestia zamiaru nabycia gruntu (np. cele inwestycyjne,
    cele czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy potrzeby osobiste podatnika i jego
    najbliższej rodziny) oraz podejmowanych czynności w zakresie sprzedaży. Jeżeli celem
    nabycia gruntu była jego dalsza odprzedaż i dochodzi do aktywności związanych z
    profesjonalnym obrotem nieruchomościami - podział na mniejsze działki, uzbrojenie
    terenu, wydzielanie dróg wewnętrznych, działania marketingowe w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru to powyższe działania
    generalnie uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży podzielonego
    wcześniej gruntu, nabytego w drodze darowizny od rodziców w 2017 roku. Nabycie gruntu
    nie miało charakteru inwestycyjnego czy zarobkowego, a jedynie zabezpieczenie
    interesów rodziny podatnika. Grunt nie był nigdy wykorzystywany w prowadzonej
    działalności gospodarczej Podatnika. Jak wskazano wcześniej, Wnioskodawca nie
    podejmował ani nie ma zamiaru podejmować dodatkowych czynności związanych ze
    sprzedażą takich jak uzbrojenie terenu, wydzielanie dróg, przyłączenia mediów, które
    mogą wskazywać na działania profesjonalnej sprzedaży/cechy działalności gospodarczej.
    Ponadto, uzyskane środki ze sprzedaży Podatnik planuje przeznaczyć na cele osobiste -
    zakup lub budowę domu w którym chce mieszkać z rodziną.
    Tym samym, nie ma wątpliwości, że Wnioskodawca w zakresie przedmiotowej transakcji
    nie działa jako podatnik podatku od towarów i usług. Przedmiotowa sprzedaż nie podlega
    zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe stanowisko potwierdzają
    również wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej indywidualne
    interpretacje przepisów prawa podatkowego:
        „W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i
        usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych
        transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
        zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa
        się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza
        sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie
        danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności”. (0112-KDIL1-
        3.4012.691.2021.2.ZW).

        „Zatem należy jeszcze raz powtórzyć, że w kwestii opodatkowania sprzedaży działek
        istotne jest, czy w danej sprawie w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan
        aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
        do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu
        art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością
        uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
        przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż
        nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem takiej aktywności
        określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że
        jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
        przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
        działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
        zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
        wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
        sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
        deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym,
        na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
        przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
        pojedynczych z nich”. (0112-KDIL1- 1.4012.223.2024.2.JKU).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od
    towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT,
    dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym
    gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego
    w całym okresie posiadania przez dany podmiot.
    W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści
    orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku
    od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka
    część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani

    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości
    (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.
    W niniejszej sprawie należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Jak orzekł Trybunał, zakres
    transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie
    okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w
    celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego
    charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość
    osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić
    się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład
    na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji
    dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju
    usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi w tym zakresie
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się
    majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości oznaczonej numerem 1,
                2o powierzchni 27 232 m, znajdującej się w obrębie (...), gminie (...), powiecie (...),
    województwie (...). Własność gruntu nabył Pan w dniu (...) 2017 r. w drodze aktu
    darowizny od Pana rodziców. W momencie dokonania darowizny grunt miał charakter
    rolny, natomiast w wyniku ustalenia miejscowego planu zagospodarowania terenu

    przez gminę został przeznaczony pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną. Grunt nie
    był wykorzystywany przez Pana w ramach działalności gospodarczej, ani w jakikolwiek
    inny sposób. Nie był on również przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej
    umowy o podobnym charakterze. Grunt zaliczony jest do Pana majątku prywatnego. W
    styczniu 2025 r. rozpoczął Pan działania mające na celu podział gruntu na mniejsze
    działki. Zamierza Pan sprzedać podzielone działki, ponieważ otrzymał Pan ofertę kupna
    od znajomego Pana rodziców. Oprócz podziału, nie podejmował Pan i nie planuje
    podejmować w stosunku do przedmiotowego gruntu żadnych działań mających na celu
    jego ulepszenie, w tym w szczególności uzbrojenia terenu, przyłączenia mediów,
    ogradzania nieruchomości ani jakichkolwiek innych inwestycji, których celem byłoby
    zwiększenie atrakcyjności gruntów na potrzeby późniejszej sprzedaży. Nie podejmował
    Pan również zorganizowanych działań marketingowych. Nie planuje Pan zawarcia
    umowy przedwstępnej sprzedaży. Nie zostało udzielone/nie zostanie udzielone
    pełnomocnictwo/jakiekolwiek inne umocowanie prawne do działania w Pana imieniu w
    związku z planowaną transakcją sprzedaży gruntu. Nie trudni się Pan profesjonalnym
    obrotem nieruchomościami. Na moment złożenia wniosku nie zawarto jeszcze żadnej
    umowy dotyczącej sprzedaży przedmiotowych gruntów. Środki ze sprzedaży planuje
    Pan przeznaczyć na cele osobiste - chce Pan wybudować lub kupić dom, aby móc w nim
    zamieszkać wraz z rodziną. Pana głównym źródłem dochodów jest prowadzenie
    jednoosobowej działalności gospodarczej z zakresu usług IT, programistycznych. Z
    tytułu prowadzonej działalności, posiada Pan status podatnika VAT czynnego w
    rozumieniu ustawy. W 2023 r. dokonał Pan sprzedaży mieszkania w (...) zakupionego w
    2013 roku. Nieruchomość była wykorzystywana i zakupiona tylko w celach
    mieszkalnych - w latach 2013-2023 mieszkał Pan i pracował w (...). Przedmiotowe
    mieszkanie w (...) zostało sprzedane ze względów powiększenia się rodziny. Wraz z żoną
    i dziećmi przeprowadził się Pan do domu pod (...) (okolice (...)), gdzie obecnie mieszka.
    Środki ze sprzedaży zostały przeznaczone na zakup Pana obecnego domu. Z tytułu
    sprzedaży powyższej nieruchomości nie był Pan zobowiązany do rejestracji jako czynny
    podatnik VAT ani wykazania należnego podatku VAT od tej sprzedaży. Była to jedyna
    sprzedana nieruchomość - lokal mieszkalny. Nie posiada Pan innych nieruchomości,
    które zamierzałby Pan sprzedać.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy sprzedaż niezabudowanych działek
    wydzielonych z nieruchomości nr 1 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług.
    W świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, istotne jest czy w celu
    dokonania sprzedaży działek wydzielonych z nieruchomości nr 1, będzie podejmował
    Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Pana działek wydzielonych z nieruchomości nr
    1 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż
    brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności, która to aktywność byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). W tej sprawie nie wystąpi ciąg zdarzeń, który przesądza o tym, że sprzedaż
    nieruchomości będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej.
    Działki nabył Pan w drodze aktu darowizny. Grunt nie był przedmiotem umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Co istotne grunt nie był również
    wykorzystywany przez Pana w ramach działalności gospodarczej, ani w jakikolwiek inny
    sposób. Oprócz podziału, nie podejmował Pan i nie planuje podejmować w stosunku do

    przedmiotowego gruntu żadnych działań mających na celu jego ulepszenie, w tym w
    szczególności uzbrojenia terenu, przyłączenia mediów, ogradzania nieruchomości ani
    jakichkolwiek innych inwestycji, których celem byłoby zwiększenie atrakcyjności działek
    na potrzeby późniejszej sprzedaży. Nie podejmował Pan również zorganizowanych
    działań marketingowych. Nie planuje Pan zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży.
    Nie zostało udzielone/nie zostanie udzielone pełnomocnictwo czy jakiekolwiek inne
    umocowanie prawne do działania w Pana imieniu w związku z planowaną transakcją
    sprzedaży gruntu.
    Tym samym sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości nr 1 uznać należy za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedając działki
    będzie Pan korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem,
    która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie będą miały
    zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku ze sprzedażą działek
    wydzielonych z nieruchomości nr 1, będzie występować Pan w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy. W związku z tym, transakcja sprzedaży działek wydzielonych z
    nieruchomości nr 1, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.