Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.212.2024.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Obowiązki związane z nabyciem, wyprodukowaniem i
sprzedażą energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa
energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
ewidencja-prowadzenie ewidencji
najemcy
odsprzedaż
refakturowanie
źródło-źródło odnawialne
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19-lit. a
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19-lit. b
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19-lit. c
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19-lit. d
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 21
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1-pkt 2
1
Zagadnienia: Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w
przypadku energii elektrycznej
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1-pkt 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1-pkt 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1-pkt 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1-pkt 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1-pkt 6
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
3-art. 16-ust. 1-pkt 1-lit. a
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
3-art. 16-ust. 7a-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1-pkt 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 26-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 1-pkt 2
2

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 1-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 1-pkt 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 5-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 5-pkt 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 5-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 5-pkt 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 5-pkt 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 5-pkt 6
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 5-pkt 7
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 6
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 28 października 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 4
    listopada 2024 r. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwania – pismami z 14 stycznia
    2025 r. (data wpływu 14 stycznia 2025 r. i 15 stycznia 2025 r.), z 26 lutego 2025 r. (data
    wpływu 26 lutego 2025 r.) oraz z 4 marca 2025 r. (data wpływu 4 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany po uzupełnieniu
    wniosku)
    Jako Wnioskodawca prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan
    podatnikiem VAT. Podstawowy przedmiot Pana działalności to najem lokali użytkowych
    (produkcyjno - magazynowych) w obiekcie stanowiącym Pana własność.
    Obiekt jest wynajmowany przez kilku najemców. Z najemcami zawiera Pan umowy
    kompleksowe, w których najem stanowi usługę główną, a inne czynności (np. dostęp do
    terenów zewnętrznych, oświetlenie terenów zewnętrznych i części wspólnych,
    udostępnienie powierzchni reklamowych na elewacji i ogrodzeniu, udostępnianie miejsc
    parkingowych, prace adaptacyjne i remontowe, drobne naprawy, monitoring, usługi
    dostępu elektronicznego, sprzątanie, utrzymanie porządku, utrzymanie terenów
    zielonych, odśnieżanie, udostępnianie przyłączy telekomunikacyjnych, udostępnienie
    wody, kanalizacji, gazu, ogrzewania oraz udostępnienie energii elektrycznej itd.) stanowią
    usługi komplementarne do usługi głównej, do których zapewnienia jest Pan zobowiązany
    mocą umowy.
    Z umów najmu osiąga Pan przychody, a po odliczeniu kosztów, dochody.
    Każdy z najemców dysponuje podlicznikiem energii elektrycznej. Licznik główny należy do
    Pana i na Pana wystawiane są faktury za energię elektryczną przez dostawcę energii
    (posiadającego koncesję).
    W obecnym stanie faktycznym, na podstawie wskazań podliczników dokonuje Pan
    refakturowania energii elektrycznej na najemców. Zakupiona energia elektryczna ma już
    opłacony podatek akcyzowy.
    Planuje Pan wyposażyć obiekt w instalację fotowoltaiczną o małej mocy (poniżej 50 kW).
    Instalacji będzie kilka, po jednej na każdym obiekcie (osobne przyłącze, osobny budynek i
    adres). Każda instalacja będzie zasilała wyłącznie budynek, na którym zostanie
    zamontowana.
    Jednakże zainstalowane instalacje fotowoltaiczne, których łączna moc nie przekroczy 1
    MW, nie zaspokoją potrzeb energetycznych budynków. Szacuje się, że w skali roku
    pozwolą zaspokoić potrzeby własne budynku na poziomie 20-30%. W pozostałych zakresie
    jako nabywca końcowy pozyska Pan energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy (z
    akcyzą już zapłaconą od energii elektrycznej).
    Wyprodukowana z paneli fotowoltaicznych energia elektryczna będzie wykorzystywana
    przez Pana do świadczenia umów najmu, w tym do udostępniania jej najemcom, w celu
    zaspokojenia ich potrzeb na energię elektryczną w wynajmowanych lokalach użytkowych
    w obiekcie, a ewentualne nieskonsumowane nadwyżki energii elektrycznej przekazywane
    będą, poprzez licznik dwukierunkowy podmiotowi posiadającemu koncesję.
    Jako Wnioskodawca nie będzie Pan udostępniał energii elektrycznej z tej instalacji
    fotowoltaicznej innym podmiotom, nie będącym najemcami obiektu, na dachu którego
    powstanie instalacja fotowoltaiczna.

    Instalacja fotowoltaiczna nie pokryje całego zapotrzebowania na energię elektryczną w
    obiekcie. W okresach letnich, w dni słoneczne albo w weekendy suma wytworzonej energii
    elektrycznej będzie większa niż potrzeby najemców lokali w obiekcie. Nadwyżka będzie
    oddawana do sieci (do podmiotu posiadającego właściwą koncesję Urzędu Regulacji
    Energetyki).
    W okresach jesienno-zimowych instalacja będzie pokrywała jedynie niewielką część
    potrzeb i reszta energii elektrycznej będzie trafiała do Pana nieruchomości od
    dotychczasowego koncesjonowanego dostawcy.
    W każdym miesiącu mogą zdarzać się sytuacje chwilowej nadprodukcji i przesyłania
    nieskonsumowanych nadwyżek koncesjonowanemu podmiotowi oraz pobierania energii
    od koncesjonowanego dostawcy w momentach potrzeb większych niż wydajność instalacji.
    Umowy zawarte z najemcami mają charakter kompleksowy, tzn. zawierają szereg
    powiązanych obowiązków wzajemnych (udostępnienie powierzchni, dojazd, system
    monitoringu, podatku od nieruchomości, utrzymanie, naprawy, prawo do parkowania,
    dostęp elektroniczny, ubezpieczenie itd.).
    Najemca może otrzymywać więcej niż jedną fakturę miesięcznie za poszczególne usługi
    komplementarne lub kilka usług, co w przypadku np. fakturowania mediów (prądu, wody,
    gazu, itp.) może być uzależnione od cykliczności rozliczeń stosowanych przez dostawców
    tych mediów, dat odczytu liczników i podliczników.
    Co do zasady w miesiącu będą wystawiane dwie lub więcej faktur dla danego najemcy:
      1. Pierwsza to faktura za usługę główną (czynsz najmu), która to wystawiana będzie
        zgodnie z umową najmu/dzierżawy na początku miesiąca (z góry),
      2. Druga lub kolejne faktury za usługi komplementarne (w tym np. za energię
        elektryczną - refaktura od koncesjonowanego dostawcy, za pozostałe media, za
        dostawę energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną) możliwa będzie
        do wystawienia po otrzymaniu faktur lub innych dokumentów od dostawców
        mediów lub po spisaniu liczników.
    Do każdej faktury załączane jest odrębne, szczegółowe rozliczenie (kalkulacja), obejmująca
    rozbite na poszczególne elementy koszty objęte umową (w tym mediów, w tym energii
    elektrycznej). W niedalekiej przyszłości poza energią elektryczną zakupioną od dostawcy
    przez Pana obejmie również energię elektryczną wytworzoną z odnawialnego źródła
    energii (fotowoltaika/OZE).
    Każdy najemca rozliczany jest ze zużytej energii wg wskazań podlicznika i
    proporcjonalnym podziałem kosztów przesyłu itd.
    Stawka za kilowat jest identyczna ze stawką dostawcy niezależnie od źródła wytworzenia
    (dostawca lub instalacja).
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan ponadto, że najemcy nie posiadają właściwej
    koncesji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie energii elektrycznej.
    Pytania (ostatecznie sformułowane po uzupełnieniu, oznaczone we wniosku nr 1-5, 7-11)
    1. Czy jako wynajmujący w ramach umowy najmu dokonuje Pan sprzedaży, czy
    udostępnienia energii elektrycznej najemcom, jeśli chodzi o refakturowanie energii
    nabywanej od zewnętrznego dostawcy (akcyza jest już zawarta w cenie zakupionej
    energii elektrycznej), które rodzą obowiązek podatkowy w akcyzie?
    2. Czy jako wynajmujący w ramach umowy najmu będzie Pan dokonywać sprzedaży, czy
    udostępnienia energii elektrycznej najemcom, jeśli chodzi o energię wytworzoną przez
    instalację fotowoltaiczną, które rodzą obowiązek podatkowy w akcyzie?

    3. Czy energię elektryczną, o której mowa w pkt 1 i pkt 2, wykorzystaną w Pana
    działalności gospodarczej (najem lokali) i zużytą w Pana nieruchomościach na
    podstawie umów najmu może Pan traktować jako zużywaną przez Pana? Gdzie tylko
    Panu można przypisać w tym stanach faktycznych zużycie energii elektrycznej w
    rozumieniu przepisów ustawy akcyzowej.
    4. Czy wytwarzana energia elektryczna z instalacji OZE (każda instalacja o mocy poniżej 50
    kW, łącznie mniej niż 1MW), a następnie zużyta w Pana nieruchomościach, które Pan
    wynajmuje, będzie podlegała zwolnieniu z akcyzy?
    5. Czy przysługuje Panu i będzie dalej przysługiwał Panu status „nabywcy końcowego”
    zarówno od energii kupowanej od zewnętrznego dostawcy (koncesjonowanego
    podmiotu), jak i wytworzonej w instalacjach OZE zainstalowanych na Pana
    nieruchomościach?
    7. Czy z tytułu wykorzystania energii elektrycznej nabywanej od dostawcy zewnętrznego w
    Pana nieruchomościach wynajętych w ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej podlega Pan obowiązkowi zapłaty akcyzy?
    8. Czy z tytułu wykorzystania energii elektrycznej wytwarzanej w instalacji fotowoltaicznej
    w Pana nieruchomościach wynajętych w ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej będzie Pan podlegał obowiązkowi zapłaty akcyzy?
    9. Czy podlega Pan lub będzie Pan podlegać obowiązkowi składania deklaracji akcyzowej
    w związku z opisanym model zakupu, produkcji, zużycia energii elektrycznej?
    10. Czy podlega Pan lub będzie Pan podlegał obowiązkowi prowadzenia ewidencji
      akcyzowej w związku z opisanym modelem zakupu, produkcji, zużycia energii
      elektrycznej?
    11. Czy i jak opodatkowane akcyzą będą nieskonsumowane nadwyżki energii przesyłane
      przez Pana do sieci?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane po uzupełnieniu, w zakresie
    dotyczącym pytań oznaczonych we wniosku nr 1-5, 7-11)
    Ad. 1
    Choć pojęcie sprzedaży jest szeroko definiowane na potrzeby ustawy o podatku
    akcyzowym, bo pod wyrażeniem tym należy rozumieć czynność faktyczną lub prawną, w
    której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży
    na inny podmiot, należy wskazać, że w opisanym przypadku nie dochodzi do sprzedaży
    energii elektrycznej na rzecz najemców. Energia elektryczna zakupiona na rynku (z akcyzą
    opłaconą) jest zużywana przez Wnioskodawcę w jego nieruchomościach w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, obejmującej najem tych nieruchomości.
    Okoliczność, że usługa najmu ma charakter kompleksowy i obejmuje, m.in. koszt
    zakupionej/wytworzonej energii elektrycznej przez Pana, nie zmienia faktu, że sama
    energia elektryczna w opisanym przypadku jest ciągle zużywana przez Pana w Pana
    nieruchomościach.
    Abstrahując od faktu, że zakupiona energia elektryczna ma już uregulowany status
    akcyzowy (opłacona akcyza), nie dochodzi zatem w opisanym przypadku do sprzedaży
    energii elektrycznej.
    Ad. 2
    Jak w przypadku odpowiedzi na punkt 1 energia elektryczna wytworzona w instalacji OZE
    jest zużywana przez Wnioskodawcę we własnych nieruchomościach w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej (najem lokali). Fakt, że energia elektryczna z OZE
    zasila wynajmowane przez Wnioskodawcę nieruchomości nie powoduje, że dochodzi do

    przeniesienia posiadania lub własności nad taką energią elektryczną. Taka energia jest
    ciągle zużywana przez Wnioskodawcę, tj. właściciela lokali. Taka energia elektryczna jest
    niezbędna do tego, żeby wynajmowane lokale Wnioskodawcy w energię elektryczną
    zasilać.
    Reasumując, wykorzystanie energii elektrycznej do zasilania wynajmowanych lokali nie
    może być rozpatrywane jako sprzedaż energii elektrycznej w rozumieniu ustawy
    akcyzowej. Tym bardziej, że najemcy nie interesuje możliwość wyłącznego zakupu energii
    elektrycznej, czy innego nośnika energii, a tylko wynajmowany lokal. W przypadku którego
    do prawidłowego korzystania z niego niezbędny jest również dostęp do mediów.
    Ad. 3
    Tak, energię elektryczną, czy to pochodzącą od dostawcy zewnętrznego, czy z instalacji
    OZE, zużywaną w Pana nieruchomościach należy uznać w opisanej sytuacji za zużytą przez
    Wnioskodawcę w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. W ocenie sytuacji nie zmienia
    nic fakt, że nieruchomości te są przez Pana wynajmowane.
    Wnioskodawca nie sprzedaje, ani nie wydaje energii elektrycznej, a tylko prowadzi
    działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości. Wnioskodawca gwarantuje,
    że wynajmowane nieruchomości pozwalają najemcom na podjęcie własnej działalności.
    Najemca nie miałby takiej możliwości, gdyby nieruchomość pozbawiona byłaby, m.in.
    dostępu do energii elektrycznej. Dostęp najemców do energii elektrycznej nie zmienia
    jednak faktu, że zużywającym energię elektryczną jest właściciel nieruchomości, który
    jedynie przerzuca koszt zakupionej energii, czy też wyprodukowanej w ramach instalacji
    na najemcę w ramach umowy najmu lokalu.
    Ad. 4
    Mając na uwadze fakt, że wytwarzana energia elektryczna z OZE jest zużywana przez
    Pana, zaś instalacje OZE łącznie mają moc nie większą niż 1 MW może Pan skorzystać w
    opisanym stanie faktycznym ze zwolnienia akcyzowego, o którym mowa w § 5
    rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.
    Ad. 5
    Jeżeli chodzi o energię elektryczną pozyskiwaną od dostawcy zewnętrznego
    Wnioskodawca, który nie posiada żadnej koncesji, jest uznawany za nabywcę końcowego
    w rozumieniu ustawy akcyzowej.
    Jeżeli chodzi o energię elektryczną pochodzącą z instalacji fotowoltaicznej Wnioskodawca
    jest jej wytwórcą, który jednocześnie ją zużywa w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, obejmującej wynajem nieruchomości. Jako wytwórca energii elektrycznej, a
    następnie zużywający tak wytworzoną energię Wnioskodawcę należy uznać za podatnika
    akcyzowego, ale przedmiotowo zwolnionego od akcyzy.
    Czynnością opodatkowaną w takiej sytuacji jest zużycie energii elektrycznej przez
    Wnioskodawcę, który wyprodukował tę energię (art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy akcyzowej).
    W przypadku zatem energii elektrycznej wytworzonej z OZE Wnioskodawcy nie można
    uznać za nabywcę końcowego.
    Ad. 7
    W przypadku nabycia energii elektrycznej od dostawcy zewnętrznego, który posiada
    również odpowiednią koncesję, należy wskazać, że czynnością opodatkowaną akcyzą
    będzie sprzedaż energii elektrycznej na rzecz Wnioskodawcy (nabywca końcowy).
    W takim przypadku podatnikiem akcyzowym będzie dostawca tej energii.
    Mając na uwadze fakt, że akcyza jest podatkiem jednofazowym, późniejsze jej zużycie
    przez Wnioskodawcę w jego nieruchomościach, które są wynajmowane na rzecz
    podmiotów trzecich, nie będzie rodzić obowiązku podatkowego. Taka sytuacja też nie
    będzie skutkować koniecznością zapłaty podatku akcyzowego. Oczywiście przy założeniu,

    że dostawca energii elektrycznej akcyzę od dostarczonej energii określił lub zadeklarował
    w należytej wysokości.
    Ad. 8
    Wnioskodawca jako wytwórca energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej i
    równocześnie podmiot tę energię zużywający we własnych nieruchomościach,
    wynajmowanych w ramach działalności gospodarczej jest podatnikiem akcyzowym.
    Jednocześnie z uwagi na łączną moc instalacji OZE, która nie przekracza 1 MW,
    Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia akcyzowego, o którym mowa w § 5
    rozporządzenia w sprawie zwolnienia od podatku akcyzowego.
    W przypadku skorzystania ze zwolnienia akcyzowego nie powstanie obowiązek zapłaty
    podatku akcyzowego.
    Ad. 9
    Wnioskodawca od zakupionej energii elektrycznej od dostawcy, gdzie występuje jako
    nabywca końcowy, nie jest podatnikiem akcyzowym. Oczywiście, o ile dostawca w sposób
    właściwy zadeklarował podatek akcyzowy od sprzedanej energii elektrycznej.
    Z kolei Wnioskodawca jako wytwórca energii elektrycznej (w instalacji do 1 MW), następnie
    ją zużywający, stosownie do art. 24 ust. 3 ustawy akcyzowej nie będzie zobowiązany do
    składania deklaracji akcyzowych.
    Reasumując, Wnioskodawca zarówno w przypadku zakupionej energii elektrycznej, jak i
    wytworzonej nie będzie musiał składać deklaracji akcyzowej.
    Ad. 10
    Wnioskodawca od zakupionej energii elektrycznej od dostawcy, gdzie występuje jako
    nabywca końcowy, nie jest podatnikiem akcyzowym. Oczywiście przy założeniu, że
    dostawca w sposób właściwy zadeklarował podatek akcyzowy od sprzedanej energii
    elektrycznej.
    Z kolei Wnioskodawca jako wytwórca energii elektrycznej (w instalacji do 1 MW), następnie
    ją zużywający, stosownie do art. 138h ust. 2 ustawy akcyzowej nie będzie zobowiązany do
    prowadzenia ewidencji akcyzowej.
    W związku z tym Wnioskodawca wytwarzający energię elektryczna i ją zużywający w
    ramach działalności nie musi prowadzić ewidencji akcyzowej.
    Ad. 11
    Nadwyżki wyprodukowanej w OZE energii elektrycznej przekazane przez Wnioskodawcę
    do sieci, gdzie odbiorcą jest zawsze podmiot posiadający właściwą koncesję Urzędu
    Regulacji Energetyki, są neutralne podatkowo.
    Takie wydanie energii elektrycznej do sieci w świetle art. 9 ustawy akcyzowej nie powoduje
    powstania obowiązku podatkowego.
    Dodatkowo w uzupełnieniu z 4 marca 2025 r. wskazał Pan, że wyprodukowana z paneli
    fotowoltaicznych energia elektryczna będzie wykorzystana przeze Wnioskodawcę do
    świadczenia umów najmu. Energia elektryczna z OZE zostanie udostępniona w lokalach
    Wnioskodawcy, które są przeznaczone do wynajmu.
    Nie można się zatem zgodzić z twierdzeniem z wezwania wskazującym, że mamy do
    czynienia w opisanym przypadku ze sprzedażą energii elektrycznej na rzecz najemców.
    Energia elektryczna z OZE zasila lokale użytkowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

    - prawidłowe w zakresie pytań oznaczonych nr: 7 i 11;
    - nieprawidłowe w zakresie pytań oznaczonych nr: 1, 2, 3, 4, 5, 8, 9, 10.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm., dalej jako „ustawa”):
    Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów
    akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a
    także oznaczanie znakami akcyzy.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2025 r.:
    Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
    wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby
    nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia
    2025 r. (na podstawie art. 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 9 ustawy z dnia 20 lutego 2025 r. o
    zmianie ustawy o podatku akcyzowym, ustawy o zdrowiu publicznym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U z 2025 r. poz. 340):
    Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
    wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
    nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
    saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 5a ustawy:
      Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych to rejestr podmiotów, o których mowa w
      art. 16 ust. 1 i 1a.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
    Nabywca końcowy - podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na
    wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z
    2024 r. poz. 266, 834 i 859), z wyłączeniem:
    a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000
    r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) nabywającej energię elektryczną z
    tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o
    giełdach towarowych,
    b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26
    października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu
    pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
    towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na
    rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722),
    c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub
    spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
    których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9
    ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
    d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu
    ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię
    elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29
    lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku
    transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    sprzedaż - czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia
    posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.
    Jak wynika z art. 9 ust. 1-3 ustawy:
    1. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
      1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez
        podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
        dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10
        kwietnia 1997 r.
        - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
      3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
        pkt 2;
      4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w
        pkt 2, który wyprodukował tę energię;
      5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
        sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
      2. Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania,
        dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej
        w związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii
        elektrycznej pobranej nielegalnie.
      3. Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
        wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje
        obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej
        opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w
        należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Stosownie natomiast do art. 11 ustawy:
    1. W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
      1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
        końcowego;
      2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
        sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
      3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1
        pkt 3,
        4 i 6;
      4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
        nabywcę końcowego.
      2. Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu
        jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z
        którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię
        elektryczną.

    Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy:
    Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
    niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu
    akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, (...).
    Jak z kolei stanowi art. 5 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2025 r.:
      Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5, art. 9 ust. 1, art. 9a
      ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
      opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
      zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Natomiast art. 5 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2025 r. (na podstawie
    art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2025 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym,
    ustawy o zdrowiu publicznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2025 r. poz. 340)):
    Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a ust. 1
    i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem opodatkowania
    akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków
    oraz form określonych przepisami prawa.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy:
    Zgłoszenia rejestracyjnego jest obowiązany dokonać podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą zamierzający wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą -
    przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności.
    Zgodnie z art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy:
    Obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego nie ma zastosowania do podmiotów
    produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1
    MW, która jest zużywana przez te podmioty, pod warunkiem że od wyrobów
    energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona
    akcyza w należnej wysokości, przy czym w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    łączną moc generatorów produkujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii
    w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361) ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    W myśl art. 24 ust. 1, 3 i 4 ustawy:
      1. W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
        podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
        podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
        właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, w którym:
      1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został określony
        - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
        wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw
        energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął
        termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu wystawionego przez
        podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika
        energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w
        fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika należność za energię
        elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę
        lub ten dokument – w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy
        końcowemu na terytorium kraju;

      3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust.
        1 pkt 3, 4 i 6.
      3. Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania do podmiotu, o którym mowa w art. 16 ust.
        7a pkt 1, w zakresie zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej przez ten
        podmiot z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, pod warunkiem że
        od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii
        elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
      4. W przypadku gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z
        odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015
        r. o odnawialnych źródłach energii jednostki organizacyjnej jednostki samorządu
        terytorialnego przekroczy 1 MW, jednostka samorządu terytorialnego składa
        deklarację podatkową, w której wykazuje energię elektryczną w zakresie
        odnoszącym się do tej jednostki organizacyjnej.
    Jak stanowi art. 26 ust. 1 ustawy:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory
    deklaracji podatkowych i deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy, wraz z objaśnieniami co
    do sposobu prawidłowego składania tych deklaracji, informacjami o terminach i miejscu
    ich składania oraz pouczeniem podatnika, że deklaracje podatkowe stanowią podstawę
    do wystawienia tytułu wykonawczego, zapewniając możliwość prawidłowego obliczenia
    wysokości akcyzy.
    Wzory deklaracji, w tym deklaracji w zakresie podatku akcyzowego od energii elektrycznej
    AKC-4/H (składanego wraz z formularzem głównym AKC-4) określa rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych w
    sprawie podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty podatku akcyzowego (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1082).
    Zgodnie z art. 138h ust. 1, 2, 3, 5, 6 i 7 ustawy:
      1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:
      1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
      2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust.
        1 pkt 3 i 4;
      3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;
      4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii
        elektrycznej.
      2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do podmiotów, o których mowa w art. 16 ust.
        7a pkt 1.
      3. Podmioty określone w ust. 1 pkt 1-3 prowadzą ewidencję, o której mowa w ust. 1, na
        podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego
        lub podmiotu zużywającego energię,
        a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo
        określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego
        w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.
      5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne
        do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:
      1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo,
        zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;
      2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;

      3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
      4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
      5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
      6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz
        przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
      7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9
        ust. 2.
      6. W przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie
        ilości, o których mowa w ust. 5 pkt 5 i 7, prowadzący ewidencję określa ilości
        szacunkowe.
      7. W odniesieniu do energii elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii
        w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
        energii, w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne
        określenie ilości energii wyprodukowanej, o której mowa w ust. 5 pkt 1, prowadzący
        ewidencję, o której mowa w ust. 1, określa ilości szacunkowe tej energii,
        uwzględniając moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii
        w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
        energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1361, ze zm., zwana dalej „ustawą o OZE”):
      Odnawialne źródło energii to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące
      energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię
      geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów
      morskich, energię otoczenia, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu
      rolniczego, biometanu, biopłynów oraz z wodoru odnawialnego.
    Na podstawie natomiast § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki
    Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1891):
      1. Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który
        wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym że
        w przypadku jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię elektryczną
        z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego
        2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i
        1762) łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z jednostek
        organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 16 ust. 7b
        ustawy.
      2. W przypadku wykorzystywania do produkcji energii elektrycznej wyrobów
        energetycznych innych niż pochodzące z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu
        ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii zwolnienie od
        akcyzy, o którym mowa w ust. 1, może być stosowane pod warunkiem, że od tych
        wyrobów energetycznych została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że obrót
    energią elektryczną, w tym jej zużycie, podlega co do zasady opodatkowaniu akcyzą.
    Ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy wyczerpujący
    katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu akcyzą, pociągającą za sobą obowiązek rozliczenia akcyzy na zasadach
    wynikających z art. 24 ustawy (w tym obowiązkiem złożenia odpowiedniej deklaracji

    podatkowej) oraz obowiązkiem prowadzenia ewidencji, o której mowa
    w art. 138h ust. 1 ustawy, przy czym ustawodawca na podstawie ustawy jak i aktów
    wykonawczych przewidział również możliwość stosowania zwolnień w zakresie energii
    elektrycznej i wyłączeń z obowiązków deklaracyjnych i ewidencyjnych w ściśle określonych
    okolicznościach faktycznych.
    Równocześnie dokonywanie czynności podlegających opodatkowaniu w zakresie energii
    elektrycznej co do zasady wiąże się z wcześniejszym obowiązkiem rejestracji (art. 16 ust. 1
    pkt 1 lit. a ustawy). Niemniej w zakresie również tego obowiązku ustawodawca przewidział
    pewne wyłączenia.
    Zagadnienia związane z opodatkowaniem akcyzą uregulowane są w ustawie o podatku
    akcyzowym
    (i aktach wykonawczych do tej ustawy), co wynika z art. 217 Konstytucji RP, w myśl którego
    nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów
    opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz
    kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy.
    To właśnie ustawa z 6 marca 2008 r. o podatku akcyzowym reguluje najważniejsze kwestie
    związane z akcyzą, w tym określa reguły opodatkowania określonych wyrobów
    akcyzowych, wskazuje podmioty, na których ciąży obowiązek podatkowy (podatników
    akcyzy), charakteryzuje przedmiot opodatkowania oraz wysokość podatku (określa jego
    stawki). Ponadto ustawa określa warunki zwolnienia danych wyrobów z podatku.
    Jednocześnie to właśnie z ustawy wynika, jak zorganizowany jest w Polsce obrót wyrobami
    akcyzowymi, jakie trzeba spełnić warunki, żeby korzystać z danych preferencji
    podatkowych, a także jakie obowiązki ciążą na podatnikach tego podatku.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 5 ustawy, czynności lub stany
    faktyczne, o których mowa m.in. art. 9 ust. 1 ustawy, są przedmiotem opodatkowania
    akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków
    oraz form określonych przepisami prawa. Tym samym z punktu widzenia oceny, czy dana
    czynność, np. produkcja wyrobów akcyzowych, sprzedaż wyrobów akcyzowych, rodzi
    skutki podatkowe w akcyzie, dochowanie warunków przewidzianych przepisami prawa dla
    dokonania tych czynności jest obojętne. Zatem zawsze w takich sytuacjach, o ile tylko
    zostanie spełniona dyspozycja normy wynikająca z przepisów ustawy, określających
    przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązek podatkowy w akcyzie. De facto zatem
    warunki lub też forma czynności są obojętne dla sprawy wystąpienia przedmiotu
    opodatkowania. W konsekwencji kluczowe z punktu widzenia powstania obowiązku
    podatkowego w akcyzie jest samo dokonanie czynności, z którą ustawa wiąże powstanie
    tego obowiązku (por. m.in. wyrok WSA w Lublinie z 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu
    249/15).
    Powyższe tezy jak i sama treść art. 5 ustawy są odzwierciedleniem jednej z podstawowych
    zasad prawa podatkowego - zasady autonomii prawa podatkowego, zgodnie z którą
    powstanie, m.in. obowiązku podatkowego wynikać może wyłącznie z przepisów prawa
    podatkowego, pomimo że niejednokrotnie jest to związane z dokonaniem czynności
    uregulowanych w innych gałęziach prawa. Autonomia prawa podatkowego jest bowiem
    swego rodzaju kompromisem pomiędzy zasadami spójności i zupełności systemu prawa,
    do którego prawo podatkowe przynależy, a jego niezależnością w obrębie tego systemu,
    przy czym jednocześnie inne dziedziny nie mogą stanowić źródła powstania obowiązku
    podatkowego czy uprawnienia na gruncie prawa podatkowego, gdyż jest to zastrzeżone
    wyłącznie dla przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 6 maja 2021 r., sygn. akt I
    GSK 59/18; wyrok WSA w Krakowie z 24 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 380/16; uchwała
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. II FPS 3/11; wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 223/14).

    Oznacza to, że przepisy prawa podatkowego nie mogą być modyfikowane przez pryzmat
    innych aktów prawnych jak również nie mogą być interpretowane w sposób
    zdeterminowany przez konieczność dostosowania do zasad określonych w tych innych
    aktach prawnych czy też praktyk i zamierzeń gospodarczych podmiotów.
    Zauważyć należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem nakładanym tylko na niektóre
    wyroby określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy i jest podatkiem jednofazowym –
    nakładanym co do zasady tylko jeden raz.
    Z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą wiąże się również zasada opodatkowania
    konsumpcji, która sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku
    ostatecznego nabywcy wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku
    do opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego
    zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy - podmiotu nabywającego energię
    elektryczną, nieposiadającego koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
    dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo
    energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją wprowadzono zasadę opodatkowania
    akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji
    końcowemu nabywcy
    – konsumentowi.
    Jednocześnie zgodnie z art 2. ust. 1 pkt 21 sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub
    prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu
    sprzedaży na inny podmiot.
    A więc na potrzeby opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, ustawodawca ustanowił
    szeroką definicję sprzedaży, tak aby obejmowała wszystkie możliwe transakcje i czynności,
    których przedmiotem mogą być wyroby akcyzowe. W ten bowiem sposób racjonalny
    ustawodawca umożliwia zapewnienie powszechności opodatkowania podatkiem
    akcyzowym wszystkich możliwych transakcji i czynności, które co wskazano wyżej,
    oderwane mogą być w wielu przypadkach od transakcji w rozumieniu cywilnoprawnymi,
    co ma służyć zapewnieniu realizacji założonych przez normodawcę celów opodatkowania.
    W tym miejscu należy podkreślić, że powstanie obowiązku podatkowego nie jest więc
    zależne od woli podatnika lecz od okoliczności, które je wywołują.
    Obowiązek podatkowy w przypadku energii elektrycznej powstaje, m.in. w momencie jej
    sprzedaży nabywcy końcowemu (konsumentowi), przy czym, co wynika wprost z art. 11
    ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego
    dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię
    elektryczną. Podstawę do obliczenia należnego podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży
    energii na terytorium kraju stanowi ilość energii fizycznie wydanej danemu klientowi,
    wyrażoną w MWh, w danym okresie rozliczeniowym.
    Zgodnie z powyższą definicją nabywcy końcowego, wprowadzono zasadę opodatkowania
    akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji
    nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję jak i przez podmiot
    nieposiadający koncesji, który wyprodukował tą energię.
    Dla opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu (podmiotowi
    nieposiadającemu koncesji), co do zasady nie ma zatem znaczenia status podmiotu
    sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży energii elektrycznej istotne jest to,
    aby doszło do wydania energii elektrycznej, a sprzedawca wystawił fakturę lub inny
    dokument, z którego wynika należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną, co
    wynika wprost z art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.
    W tym miejscu odnosząc się do Pana argumentacji dotyczącej kompleksowego charakteru
    świadczeń o których mowa we wniosku, zauważyć należy, że zgodnie z orzecznictwem,
    dostawy mediów, w tym energii elektrycznej w ramach wynajmu, co do zasady powinny
    być uważane za odrębne świadczenia od usługi najmu, jeżeli najemca ma możliwość

    wyboru sposobu korzystania z danych towarów i usług poprzez decydowanie o wielkości
    zużycia. Jak zauważa NSA w wyroku z 10 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 944/15: „(...) Taka
    sytuacja wystąpi wówczas, gdy zostały przyjęte kryteria umożliwiające określenie
    faktycznego zużycia mediów. W szczególności, jak wskazał Trybunał, taka sytuacja
    występuje w przypadku rozliczania zużycia tych mediów w oparciu o wskazania liczników.
    Możliwe jest jednak przyjęcie przez strony umowy innego sposobu ustalenia faktycznego
    zużycia mediów np. w oparciu o liczbę osób korzystających z wynajmowanych
    pomieszczeń. Przy wyborze tych kryteriów strony muszą kierować się względami
    ekonomicznymi, które pozwolą na wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów w taki
    sposób, że obiektywnie odzwierciedlone zostanie ich zużycie i wówczas świadczenia te
    powinny być traktowane odrębnie. Zatem w odniesieniu do mediów, w stosunku do
    których możliwe jest przyjęcie kryterium zużycia to właśnie ww. kryterium będzie
    decydujące o odrębności tych mediów, a nie kwestia czy najemca miał możliwość wyboru
    świadczeniodawcy”.
    Zatem powszechną zasadą jest, że podmioty nie mogą uznać za jedno świadczenie
    kompleksowe usługi najmu oraz dostawę mediów związaną z usługą najmu, jeśli najemca
    decyduje o wielkości zużycia, np.: przez zamontowanie liczników/podliczników. Od
    najemcy jest wtedy pobierana kwota czynszu za najem oraz odrębna opłata za zużyte
    media.
    Zauważyć przy tym należy, że dla podatku akcyzowego udokumentowanie wydania energii
    elektrycznej może nastąpić na podstawie faktury jak i innego dokumentu z którego wynika
    należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną.
    Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, jak i
    energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi
    koncesję, a także sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez
    podmiot, który tą energię elektryczną wyprodukował i który sam takiej koncesji nie
    posiada.
    Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna
    nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję z akcyzą
    zawartą w cenie), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi. Tym
    samym pomimo faktu, że w takiej sytuacji dochodzi do sprzedaży w rozumieniu art. 2 ust.
    1 pkt 21 ustawy, to ta kolejna czynność z uwagi na treść art. 9 ust. 3 ustawy co do zasady
    nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.
    Podsumowując – obrót energią elektryczną, w tym jej zużycie, podlega co do zasady
    opodatkowaniu akcyzą, a ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust.
    1 ustawy (w zw. z art. 11 ustawy) wyczerpujący katalog czynności, których zaistnienie
    stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą, skutkującą obowiązkiem
    rozliczenia akcyzy na zasadach wynikających
    z art. 24 ustawy oraz obowiązkiem prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138h ust.
    1 ustawy. Równocześnie dokonywanie czynności podlegających opodatkowaniu w
    zakresie energii elektrycznej co do zasady wiąże się z obowiązkiem rejestracji (art. 16 ust.
    1 pkt 1 lit. a ustawy). Przy czym ustawodawca na podstawie ustawy jak i aktów
    wykonawczych przewidział również możliwość stosowania zwolnień w zakresie energii
    elektrycznej, a także wyłączeń z obowiązków rejestracyjnych, deklaracyjnych i
    ewidencyjnych.
    Powyższe zasady mają zasadnicze przełożenie na Pana wątpliwości.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że podstawowym przedmiotem Pana
    działalności jest najem lokali użytkowych (produkcyjno - magazynowych) w obiekcie
    stanowiącym Pana własność. Obiekt jest wynajmowany przez kilku najemców. Z
    najemcami zawiera Pan umowy kompleksowe, w których najem stanowi usługę główną, a
    inne czynności (np. dostęp do terenów zewnętrznych, oświetlenie terenów zewnętrznych i
    części wspólnych, udostępnienie powierzchni reklamowych na elewacji i ogrodzeniu,

    udostępnianie miejsc parkingowych, prace adaptacyjne i remontowe, drobne naprawy,
    monitoring, usługi dostępu elektronicznego, sprzątanie, utrzymanie porządku, utrzymanie
    terenów zielonych, odśnieżanie, udostępnianie przyłączy telekomunikacyjnych,
    udostępnienie wody, kanalizacji, gazu, ogrzewania oraz udostępnienie energii elektrycznej
    itd.) stanowią usługi komplementarne do usługi głównej, do których zapewnienia jest Pan
    zobowiązany mocą umowy.
    Każdy z najemców dysponuje podlicznikiem energii elektrycznej. Licznik główny należy do
    Pana i na Pana wystawiane są faktury za energię elektryczną przez dostawcę energii
    (posiadającego koncesję). Na podstawie wskazań podliczników dokonuje Pan
    refakturowania energii elektrycznej na najemców. Zakupiona energia elektryczna ma już
    opłacony podatek akcyzowy.
    Planuje Pan wyposażyć obiekt w instalację fotowoltaiczną o małej mocy (poniżej 50kW).
    Instalacji będzie kilka, po jednej na każdym obiekcie (osobne przyłącze, osobny budynek i
    adres). Każda instalacja będzie zasilała wyłącznie budynek, na którym zostanie
    zamontowana. Zainstalowane instalacje fotowoltaiczne, których łączna moc nie
    przekroczy 1 MW, nie zaspokoją potrzeb energetycznych budynków. Szacuje się, że w skali
    roku pozwolą zaspokoić potrzeby własne budynku na poziomie 20-30%. W pozostałych
    zakresie jako nabywca końcowy pozyska Pan energię elektryczną od zewnętrznego
    dostawcy (z akcyzą już zapłaconą od energii elektrycznej).
    Wyprodukowana z paneli fotowoltaicznych energia elektryczna będzie wykorzystywana
    przez Pana do świadczenia umów najmu, w tym do udostępniania jej najemcom, w celu
    zaspokojenia ich potrzeb na energię elektryczną w wynajmowanych lokalach użytkowych
    w obiekcie, a ewentualne nieskonsumowane nadwyżki energii elektrycznej przekazywane
    będą, poprzez licznik dwukierunkowy podmiotowi posiadającemu koncesję. W każdym
    miesiącu mogą zdarzać się sytuacje chwilowej nadprodukcji i przesyłania
    nieskonsumowanych nadwyżek koncesjonowanemu podmiotowi oraz pobierania energii
    od koncesjonowanego dostawcy w momentach potrzeb większych niż wydajność instalacji.
    Umowy zawarte z najemcami mają charakter kompleksowy, tzn. zawierają szereg
    powiązanych obowiązków wzajemnych (udostępnienie powierzchni, dojazd, system
    monitoringu, podatku od nieruchomości, utrzymanie, naprawy, prawo do parkowania,
    dostęp elektroniczny, ubezpieczenie itd.).
    Najemca może otrzymywać więcej niż jedną fakturę miesięcznie za poszczególne usługi
    komplementarne lub kilka usług, co w przypadku np. fakturowania mediów (prądu, wody,
    gazu, itp.) może być uzależnione od cykliczności rozliczeń stosowanych przez dostawców
    tych mediów, dat odczytu liczników i podliczników.
    Co do zasady w miesiącu będą wystawiane dwie lub więcej faktur dla danego najemcy:
      1. Pierwsza to faktura za usługę główną (czynsz najmu), która to wystawiana będzie
        zgodnie z umową najmu/dzierżawy na początku miesiąca (z góry),
      2. Druga lub kolejne faktury za usługi komplementarne (w tym np. za energię
        elektryczną - refaktura od koncesjonowanego dostawcy, za pozostałe media, za
        dostawę energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną) możliwa będzie
        do wystawienia po otrzymaniu faktur lub innych dokumentów od dostawców
        mediów lub po spisaniu liczników.
    Do każdej faktury załączane jest odrębne, szczegółowe rozliczenie (kalkulacja), obejmująca
    rozbite na poszczególne elementy koszty objęte umową (w tym mediów, w tym energii
    elektrycznej). W przyszłości poza energią elektryczną zakupioną od dostawcy przez Pana
    obejmie również energię elektryczną wytworzoną z odnawialnego źródła energii
    (fotowoltaika/OZE).

    Każdy najemca rozliczany jest ze zużytej energii wg wskazań podlicznika i
    proporcjonalnym podziałem kosztów przesyłu itd. Stawka za kilowat jest identyczna ze
    stawką dostawcy niezależnie od źródła wytworzenia (dostawca lub instalacja).
    Na tle tak przedstawionego ostatecznie opisu spraw Pana wątpliwości dotyczą w pierwszej
    kolejności ustalenia, czy jako wynajmujący w ramach umowy najmu dokonuje Pan
    sprzedaży, czy udostępnienia energii elektrycznej najemcom, jeśli chodzi o refakturowanie
    energii nabywanej od zewnętrznego dostawcy (akcyza jest już zawarta w cenie zakupionej
    energii elektrycznej), które rodzą obowiązek podatkowy w akcyzie (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1).
    W Pana ocenie w opisanym przypadku nie dochodzi do sprzedaży energii elektrycznej na
    rzecz najemców, a zakupiona energia elektryczna na rynku (z akcyzą opłaconą) jest
    zużywana przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, obejmującej
    najem tych nieruchomości.
    Z tym stanowiskiem nie sposób się jednak zgodzić. W ocenie Organu w przedstawionych
    okolicznościach dochodzi do sprzedaży energii elektrycznej na rzecz najemców i to
    najemcy, a nie Pan będą tą energię w rzeczywistości zużywać.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, energia zakupiona od podmiotu posiadającego koncesję
    (z akcyzą zwartą w cenie) jest przez Pana refakturowana na najemców i rozliczna
    niezależną od najmu fakturą (zawierającą szczegółowe rozliczenie kosztów mediów, w tym
    energii elektrycznej) w oparciu o wskazania podliczników.
    W tej zatem sytuacji są spełnione przesłanki do uznania, że dochodzi do sprzedaży energii
    elektrycznej w świetle art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy. Nie budzi także wątpliwości fakt, że tak
    nabywaną energię elektryczną zużywają w istocie najemcy, a nie Pan. Niemniej jak
    wyjaśniono już wcześniej, z uwagi na treść art. 9 ust. 3 ustawy taka sprzedaż nie będzie
    rodziła obowiązku podatkowego z uwagi na wyrażoną w treści tego przepisu zasadę
    jednokrotności opodatkowania akcyzą energii elektrycznej.
    Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należy zatem uznać
    całościowo za nieprawidłowe.
    W kontekście powyższego odnieść się należy do Pana wątpliwości ujętych pytaniu
    oznaczonym nr 7, w ramach którego dąży Pan do ustalenia, czy z tytułu wykorzystania
    energii elektrycznej nabywanej od dostawcy zewnętrznego w Pana nieruchomościach
    wynajętych w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej podlega Pan
    obowiązkowi zapłaty akcyzy.
    W tym zakresie co prawda nie można zgodzić się Pana argumentacją, że to Pan dokonuje
    zużycia tej energii elektrycznej (definitywnego wykorzystania tego wyrobu akcyzowego),
    jednak podzielić należy Pana stanowisko, że z uwagi na jednofazowość podatku
    akcyzowego, późniejsze zużycie nabytej z akcyzą energii elektrycznej (przez najemców),
    nie będzie rodzić po Pana stronie obowiązku podatkowego.
    W tym zakresie wywiódł Pan prawidłowy skutek podatkowy, a tym samym to stanowisko w
    zakresie objętym pytaniem nr 7 uznać można za prawidłowe.
    W zakresie pytania oznaczonego nr 2 Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jako
    wynajmujący w ramach umowy najmu będzie Pan dokonywać sprzedaży, czy
    udostepnienia energii elektrycznej najemcom, jeśli chodzi o energię wytworzoną przez
    instalację fotowoltaiczną, które rodzą obowiązek podatkowy w akcyzie.
    Zdaniem Organu w tej sytuacji mamy do czynienia z czynnością podlegającą
    opodatkowaniu akcyzą, która rodzi obowiązek podatkowy, tj. czynnością o której mowa w
    art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy - sprzedażą
    energii elektrycznej najemcom - nabywcom końcowym (podmiotom nieposiadającym
    koncesji), przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię.

    W tej sytuacji jak wynika z uzupełnienia wniosku z 14 stycznia 2025 r., poza fakturą za
    usługę główną (czynsz najmu) będzie wystawiana druga lub kolejne faktury za usługi
    komplementarne, zawierające szczegółowe rozliczenie w tym również za energię
    elektryczną wyprodukowaną przez instalacje fotowoltaiczne. Taki sposób rozliczenia z
    najemcami powoduje, że są spełnione przesłanki o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 w
    zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy. Dochodzi bowiem do wydania –
    sprzedaży energii elektrycznej najemcom, która będzie związana z wystawieniem przez
    Pana faktur, z których wynikać będzie zapłata należności za sprzedaną (wydaną
    najemcom) energię elektryczną wytworzoną w instalacjach fotowoltaicznych.
    Jak wyjaśniono wyżej o powstaniu obowiązku podatkowego nie decyduje wola czy
    zamierzanie podatnika, ale okoliczności faktyczne które ten obowiązek wywołują. Jeśli
    tylko zatem są spełnione przesłanki o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11
    ust. 1 pkt 2, ust. 2 i 2 ust. 1 pkt 21 ustawy, to w świetle art. 5 ustawy brak jest postaw aby
    wykluczyć powstanie obowiązku podatkowego.
    Podsumowując, w ostatecznie sprecyzowanych we wniosku okolicznościach dojdzie do
    sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej przez Pana w instalacjach fotowoltaicznych na
    rzecz najemców (podmiotów nieposiadających koncesji). Tym samym Pana stanowisko w
    zakresie pytania nr 2, w świetle którego nie dojdzie do sprzedaży i powstania obowiązku
    podatkowego z tego tytułu, należy uznać za nieprawidłowe.
    Powyższa ocena prawna ma bezpośrednie przełożenie na kolejne Pana wątpliwości,
    przedstawione w pytaniu nr 4 i 8. Pytanie nr 4 sprowadza się do oceny możliwości
    zastosowania zwolnienia w oparciu o § 5 rozporządzenia ws. zwolnień wobec
    wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych energii elektrycznej. Z kolei pytanie nr 8
    dotyczy obowiązku zapłaty akcyzy od tej energii.
    Podkreślić należy, że zwolnienie określone w § 5 rozporządzenia ws. zwolnień przysługuje
    podatnikowi, który zużyje wytworzoną przez siebie energię elektryczną m.in. w instalacji
    odnawialnego źródła energii, której łączna moc nie przekroczy 1 MW. Zwolnieniu podlega
    zatem zużycie wyprodukowanej energii (zasadniczo czynności podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy), a więc energii elektrycznej która
    będzie wytworzona, a następnie zużyta przez ten podmiot, tj. nie będzie przedmiotem
    dalszego obrotu, w tym sprzedaży podmiotom nieposiadającym koncesji.
    We własnym stanowisku wskazał Pan, że energia elektryczna wyprodukowana instalacjach
    fotowoltaicznych będzie zużywana przez Pana, zaś ww. instalacje łącznie mają moc nie
    większą niż 1 MW, co oznacza że będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia akcyzowego, o
    którym mowa w § 5 rozporządzenia.
    Organ nie podziela jednak Pana stanowiska w ww. zakresie. W odniesieniu bowiem do
    energii elektrycznej, którą będzie Pan wytwarzał w instalacjach fotowoltaicznych, która
    następnie - jak wykazano wyżej - sprzedawana będzie najemcom, co zostanie
    potwierdzone przez wystawiane przez Pana - odrębne od faktur za najem - faktury
    zawierające rozliczenie za energię elektryczną wytworzoną w instalacjach
    fotowoltaicznych i która finalnie będzie zużywana przez najemców, a nie przez Pana, nie
    znajdzie zastosowania zwolnienie wynikające z § 5 rozporządzenia w sprawie zwolnień od
    podatku akcyzowego.
    W tej sytuacji jako podatnik z tytułu sprzedaży energii elektrycznej będzie Pan
    zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego na zasadach wynikających z art. 24 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Pana stanowisko w zakresie pytań nr 4 i 8 należało uznać za
    nieprawidłowe.

    Pana wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 3 dotyczą ustalenia, czy energię elektryczną, o
    której mowa w pkt 1 i pkt 2 [zakupioną z zapłaconą akcyzą od podmiotu posiadającego
    koncesję oraz wyprodukowaną przez Pana w instalacjach fotowoltaicznych – przypis
    Organu] wykorzystaną w Pana działalności gospodarczej (najem lokali) i zużytą w Pana
    nieruchomościach na podstawie umów najmu może Pan traktować jako zużywaną przez
    Pana, gdzie tylko Panu można przypisać w tym stanach faktycznych zużycie energii
    elektrycznej w rozumieniu przepisów ustawy akcyzowej.
    Jak wyjaśniono wyżej, w szczególności w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2, w
    przedstawionych we wniosku okolicznościach to nie Pan będzie zużywał nabywaną i
    wytworzoną energie elektryczną, lecz najemcy. W zakresie obu tych wolumenów energii
    elektrycznej dochodzić będzie do sprzedaży o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy,
    przy czym tylko w zakresie tej energii elektrycznej pochodzącej z instalacji
    fotowoltaicznych ciążyć na Panu będzie obowiązek podatkowy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznać za nieprawidłowe.
    W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 dąży Pan do ustalenia, czy przysługuje
    Panu i będzie dalej przysługiwał Panu status „nabywcy końcowego” zarówno od energii
    kupowanej od zewnętrznego dostawcy (koncesjonowanego podmiotu), jak i wytworzonej
    w instalacjach OZE zainstalowanych na Pana nieruchomościach.
    W Pana ocenie status nabywcy końcowego przysługuje Panu wyłącznie w zakresie energii
    elektrycznej, którą nabywa Pan od zewnętrznego dostawcy.
    Z tym stanowiskiem nie można się jednak zgodzić.
    Jak wyjaśniono na wstępie specyfika obrotu energią elektryczną spowodowała
    konieczność uregulowania tych kwestii poprzez wprowadzenie do obrotu prawnego m.in.
    definicji nabywcy końcowego. Podmiotem tym jest podmiot, który nie posiada koncesji na
    wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w
    rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne.
    W tym zakresie wielokrotnie wypowiadały się sądy administracyjne wskazując w sposób
    wyraźny, że dla ustalenia czy dany podmiot posiada status nabywcy końcowego nie jest
    istotne to czy i do czego energię elektryczną używa oraz czy wypełnia on warunki
    określone w zawartych przez niego umowach, lecz to czy posiada on jakąkolwiek z
    wymienionych w tym przepisie koncesji. Zawarte w art. 2 pkt 19 ustawy o podatku
    akcyzowym wyrażenie „nieposiadający koncesji”, oznacza bowiem nic innego jak brak
    koncesji w ogóle. Charakter tego statusu jest zatem zerojedynkowy (por. m.in.
    prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 19 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 966/24;
    wyrok NSA z 7 października 2011 r., sygn. akt I GSK 517/10; wyrok NSA z 7 czerwca 2011 r.,
    sygn. akt I GSK 308/10).
    Jak wynika z opisu sprawy nie posiada Pan jakiejkolwiek z koncesji. Tym samym jest Pan
    nabywcą końcowym w zakresie nabywanej energii elektrycznej.
    Zdaniem Organ ten status będzie Pan posiadał także względem energii elektrycznej, która
    będzie wytwarzana przez Pana w instalacjach fotowoltaicznych. W tym względzie
    zauważenia wymaga, że zarówno art. 9 ust. 1 pkt 2 jak i art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy posługuje
    się sformułowaniem „podmiot nieposiadający koncesji”. Zatem zarówno w przypadku gdy
    wytwarzana energia elektryczna jest sprzedawana „w tym przez podmiot nieposiadający
    koncesji” jak i zużywana „przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2,
    który wyprodukował tę energię”, podmiot ten będzie posiadał status nabywcy końcowego.
    Zważywszy bowiem na wykładnię sądów administracyjnych, która wskazuje na
    zerojedynkowy charakter tego statusu, którego wyłącznym kryterium do oceny jest
    posiadanie lub nie koncesji, brak jest podstaw aby w zakresie energii elektrycznej, która
    będzie wytwarzana przez Pana w instalacjach fotowoltaicznych, charakter tego status
    interpretować w odmienny sposób.

    Stwierdzić zatem należy, że w obu wskazanych przez Pana przypadkach posiadać Pan
    będzie status nabywcy końcowego.
    Równocześnie nie można zgodzić się także z Pana stanowiskiem, że w zakresie
    wytwarzanej energii elektrycznej, czynnością opodatkowaną w takiej sytuacji jest zużycie
    energii elektrycznej przez Wnioskodawcę, który wyprodukował tę energię (art. 9 ust. 1 pkt
    4 ustawy). Jak wykazano bowiem w zakresie innych Pana wątpliwości objętych wnioskiem,
    czynnością podlegającą opodatkowaniu będzie czynność o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt
    2 ustawy - sprzedaż energii elektrycznej najemcom (podmiotom nieposiadającym
    koncesji), przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię.
    W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 5 należy całościowo
    uznać za nieprawidłowe.
    Z kolei Pana wątpliwości w zakresie pytań nr 9 i 10 dotyczą ustalenia, czy:
    - podlega Pan lub będzie Pan podlegać obowiązkowi składania deklaracji akcyzowej w
    związku z opisanym model zakupu, produkcji, zużycia energii elektrycznej;
    - podlega Pan lub będzie Pan podlegał obowiązkowi prowadzenia ewidencji akcyzowej w
    związku z opisanym modelem zakupu, produkcji, zużycia energii elektrycznej.
    Odnosząc się do powyższego na wstępie wskazać należy, że co do zasady - zgodnie z wyżej
    wskazanym art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a - podmioty prowadzące działalność gospodarczą,
    które zamierzają wykonywać czynności opodatkowane akcyzą powinny dokonać
    zgłoszenia rejestracyjnego. W tym zakresie przewidziano jednak także wyłączenie o
    którym mowa w art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy, na mocy którego obowiązek dokonania
    zgłoszenia rejestracyjnego nie ma zastosowania do podmiotów produkujących energię
    elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, która jest zużywana
    przez te podmioty, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do
    produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości, przy
    czym w przypadku jednostki samorządu terytorialnego łączną moc generatorów
    produkujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów
    ustawy o odnawialnych źródłach energii ustala się odrębnie dla każdej z jednostek
    organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
    Wyłącznie podmiotów z obowiązku rejestracyjnego na podstawie tego przepisu skutkuje
    także wyłączaniem tych podmiotów z obowiązku składnia deklaracji i prowadzenia
    ilościowej ewidencji energii elektrycznej o czym stanowią odpowiednio art. 24 ust. 3 i art.
    138h ust. 2 ustawy.
    Wyłączenia te nie znajdą jednak zastosowania w przypadku, gdy zamiast zużycia energii
    elektrycznej przez jej wytwórcę dojdzie do sprzedaży o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2
    ustawy, co ma miejsce w przedstawionych ostatecznie we wniosku okolicznościach.
    Jak ustalono w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, w sprawie nie dojdzie do
    zużycia energii elektrycznej pochodzącej z instalacji fotowoltaicznych przez Pana jako
    wytwórcę ale do jej sprzedaży – czynności podlegającej opodatkowaniu o której mowa w
    art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy
    Konsekwencją tego stanu jest ciążący na Panu obowiązek wcześniejszej rejestracji w
    oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, przy jednoczesnym braku podstaw do
    wyłączenia na podstawie art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy. To z kolei powoduje brak możliwości
    zastosowania wyłączeń o których mowa w art. 24 ust. 3 i art. 138h ust. 2 ustawy.
    Dokonując zatem sprzedaży energii elektrycznej pochodzącej z instalacji fotowoltaicznych
    na rzecz najemców będzie na Panu ciążył obowiązek rozliczenia akcyzy i jej zapłaty, a więc
    i złożenia deklaracji podatkowej na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy. Będzie na Panu
    ciążył także obowiązek prowadzenie ilościowej ewidencji energii elektrycznej, stosownie
    do uregulowań art. 138h ustawy. Nie należy bowiem zapominać, że ewidencja jest co do
    zasady podstawą do sporządzenia deklaracji i rozliczenia podatku.

    Obowiązek deklaracyjny nie powstanie natomiast względem tej energii elektrycznej, którą
    nabędzie Pan od zewnętrznego dostawy (z zapłaconym podatkiem akcyzowym) i
    odsprzeda Pana najemcom. W tym zakresie z uwagi na jednokrotność opodatkowania
    akcyzą, ta sprzedaż nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu
    względem której będzie ciążył na Panu obowiązek jej rozliczenia.
    Tym samym oceniając Pana stanowisko w zakresie pytań nr 9 i 10 należy uznać je za
    nieprawidłowe.
    Ostatnia kwesta która budzi Pana wątpliwości (pytanie nr 11) odnosi się do obowiązków
    podatkowych związanych ze sprzedażą nadwyżek wytworzonej energii elektrycznej
    podmiotowi posiadającemu koncesję.
    W tym zakresie należy wskazać, że sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi
    posiadającemu koncesję na obrót energią elektryczną przez podmiot, który tej koncesji
    nie posiada, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
    Zatem w tym zakresie, sprzedane podmiotowi posiadającemu koncesję nadwyżki energii
    elektrycznej wytworzone w instalacjach fotowoltaicznych, nie będą opodatkowane.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 11 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Pana sytuacji
    prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanych pytań nr 1-5 i 7-11 oraz
    została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego.
    W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych
    w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji
    ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.