Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.30.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Brak wyłączenia z opodatkowania sprzedaży prawa własności
nieruchomości zabudowanej na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków
dzierżawa
hala
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z – brak daty, o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej braku wyłączenia z
    opodatkowania sprzedaży prawa własności nieruchomości zabudowanej halą (...), na

    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Uzupełniła go Pani pismem z 10 października 2024 r.
    (wpływ 12 października 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako osoba fizyczna prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie najmu
    nieruchomości. Firma jest właścicielem jednej hali (...), która jest obecnie wynajmowana
    Spółce jawnej której wspólnikami jest Pani i posiada Pani w niej (...)% udziału, a (...)%
    udziałów ma Pani mąż. Między Panią a Pani mężem istnieje rozdzielność majątkowa.
    Spółka, której Pani dzierżawi halę, prowadzi działalność w zakresie produkcji (...). Maszyny
    oraz całe wyposażenie znajdujące się w hali (...) jest własnością spółki jawnej (dzierżawcy).
    Zamierza Pani obecnie zakończyć działalność gospodarczą i sprzedać halę (...) (cały
    majątek firmy) spółce jawnej , która jest obecnie jej dzierżawcą.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie sprawy.
    Jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    Przedmiotem transakcji sprzedaży będzie tylko prawo do własności nieruchomości.
    Hale (...) wynajmuje Pani Spółce jawnej od grudnia 2011 r.
                                                  1Przedmiot transakcji będzie spełniał definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.
    Będzie możliwe samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.
    Nabywca będzie wykorzystywał przedmiot transakcji po jego nabyciu na własne potrzeby
    prowadzonego przedsiębiorstwa zajmującego się produkcją (...).
    Nabywca – po transakcji – będzie miał faktyczną możliwość kontynuowania działalności
    Zbywcy w takim samym zakresie, ale nabywca nie zamierza kontynuować działalności
    zbywcy, gdyż będzie ją wykorzystywał na własne potrzeby, w zakupionej hali (...) będzie
    prowadził własną działalność gospodarczą (produkcja (...)).
    Na nabywcę nie zostaną przeniesione żadne prawa i obowiązki z umów, gdyż zbywca nie
    korzystał z finansowania i nie jest stroną żadnych umów.
    Nie będą przeniesione na Nabywcę żadne umowy o zarządzanie nieruchomością.
    Nie będą przeniesione na Nabywcę żadne umowy zarządzania aktywami.
    Nie będą przeniesione na Nabywcę żadne należności o charakterze pieniężnym związane
    z przenoszonym majątkiem.
    Na Nabywcę wraz ze sprzedażą nieruchomości nie przejdą żadne umowy, obecnie umowy
    z dostawcami sieciowymi na dostarczanie prądu oraz woda i odprowadzanie ścieków
    (kanalizacja) są zawarte na obecnym Najemcą (Spółką jawną), która ma być nabywcą
    nieruchomości zabudowanej halą (...).
    Nabywca (obecny dzierżawca nieruchomości) nie zamierza kontynuować Pani działalności
    (najem nieruchomości), gdyż w nabytej nieruchomości zamierza dalej prowadzić swoją
    działalność gospodarczą (produkcja (...)).

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości wraz z halą (...) obecnemu dzierżawcy (Spółce jawnej), która
    stanowi całe przedsiębiorstwo będzie mogła skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art.
    6 pkt 1 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Sprzedaż przedsiębiorstwa nie będzie mogła skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art.
    6 pkt 1 i będzie podległa opodatkowaniu podatkiem od towarów u usług VAT w stawce
    23%, gdyż sprzedawane przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w zakresie

    najmu nieruchomości. Natomiast Nabywca prowadzi tylko działalność produkcyjną (...) i
    nie będzie zajmował się najmem nieruchomość i nie będzie wynajmował nabytej hali (...), a
    będzie w niej dalej prowadził swoją działalność gospodarczą polegającą na produkcji (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przepisy art. 6 wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów
    ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności
    podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy
    też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te
    nie podlegają opodatkowaniu.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcje zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Jak już wskazano, ustawodawca na mocy art. 6 pkt 1 ustawy wyłączył od opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1610 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”.
                  1Zgodnie z przepisem art. 55 Kodeksu cywilnego:

      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Natomiast definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e
    ustawy, pod którym to pojęciem rozumie się:
      Organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest
    wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na
    trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze
    przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce.

    Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie
    jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można
    bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego
    podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa winna mieć również zdolność zaistnienia jako
                                1niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Zatem należy wskazać, że fakt wyłączenia niektórych składników materialnych i
    niematerialnych może pozostawać bez wpływu na kwalifikację zbywanych składników jako
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził,
    że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem

    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 10 listopada 2011 r. w
    sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować
    w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej
    części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających
    się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
    działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów
    administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21
    listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316/15).
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Jak Pani wskazała, prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie najmu
    nieruchomościami. Pani firma jest właścicielem hali (...), która jest obecnie wynajmowana
    Spółce jawnej. Spółka, której Pani dzierżawi halę, prowadzi działalność w zakresie
    produkcji (...). Maszyny oraz całe wyposażenie znajdujące się w hali (...) jest własnością
    Spółki jawnej (dzierżawcy). Zamierza Pani zakończyć działalność gospodarczą i sprzedać
    halę (...) (cały majątek firmy) spółce jawnej, która jest obecnie jej dzierżawcą. Przedmiotem
    transakcji sprzedaży będzie wyłącznie prawo własności nieruchomości. Nabywca (obecny
    dzierżawca nieruchomości) nie zamierza kontynuować Pani działalności w zakresie najmu
    nieruchomości – w nabytej nieruchomości Nabywca zamierza kontynuować obecnie
    prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie produkcji (...).
    Przedmiotowa transakcja dotyczy – jak Pani sama wskazała – wyłącznie sprzedaży prawa
    własności nieruchomości, na których posadowiona jest hala (...). W ramach transakcji na
    Nabywcę nie zostaną przeniesione żadne prawa i obowiązki z umów, na podstawie
    których udzielono Zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację,
    adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości (Zbywca nie korzystał z takiego
    finasowania i nie jest stroną takich umów). Na Nabywcę nie będą również przeniesione
    żadne umowy o zarządzanie nieruchomością oraz żadne umowy zarządzania aktywami,
    jak również żadne należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym
    majątkiem. Na Nabywcę wraz ze sprzedażą nieruchomości nie przejdą również żadne
    umowy z dostawcami usług sieciowych (obecne umowy na dostarczanie prądu oraz wody i
    odprowadzanie ścieków są zawarte z Najemcą – Spółką jawną, która ma być Nabywcą
    nieruchomości zabudowanej halą (...)).
    Z opisu sprawy nie wynika również, żeby nieruchomość sprzedawana przez Panią w
    ramach transakcji była – w ramach prowadzonej przez Panią działalności w zakresie
    najmu nieruchomościami – wydzielona w sposób organizacyjny, czy funkcjonalny, jak
    również żeby przypisana była do jakiegokolwiek działu, czy oddziału w ramach
    prowadzonej przez Panią działalności w zakresie najmu nieruchomościami. Z treści
    wniosku nie wynika również, żeby Nabywca wraz z nabyciem prawa własności
    nieruchomości przejmował jakiekolwiek Pani zobowiązania.
    W analizowanej sytuacji nie dojdzie zatem do spełnienia wszystkich przedstawionych
    powyżej przesłanek. W konsekwencji przedmiot transakcji – wbrew Pani stwierdzeniu – nie
                                                  1będzie spełniać przesłanek do uznania go za „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 55
    kodeksu cywilnego. Nie będzie też spełniać przesłanek do uznania go za zorganizowaną

    część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Przedmiotem transakcji będzie składnik majątkowy Pani firmy, tj. nieruchomość
    zabudowana halą (...).
    Tym samym, sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem hali (...) – jako składnika
    majątkowego Pani firmy – nie będzie stanowić transakcji wyłączonej z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Przedmiotowa transakcja
    sprzedaży nieruchomości zabudowanej halą (...) będzie podlegała opodatkowaniu,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Podsumowanie
    Sprzedaż przez Panią nieruchomości wraz z halą (...) obecnemu dzierżawcy (Spółce jawnej)
    nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT wynikającego z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Prawidłowo określiła Pani skutki podatkowe (w zakresie zadanego pytania) jednakże – jak
    wskazano powyżej – będzie to wynikać z innych przesłanek niż wskazane przez Panią we
    własnym stanowisku. W związku z tym – oceniając całościowo Pani stanowisko – uznałem
    je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku –
    sformułowanego przez Panią pytania. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności dotyczy to kwestii
    zastosowania zwolnienia od podatku dla przedmiotowej transakcji sprzedaży na
    podstawie art. 43 ust. 1 ustawy oraz kwestii rozstrzygnięcia stawki podatku VAT dla ww.
    transakcji. Informuję, że od 1 lipca 2020 r. w zakresie określenia stawki podatku nie
    wydaję interpretacji indywidualnych. Kwestie te są rozstrzygane w ramach odrębnej
    instytucji – wiążącej informacji stawkowej, określonej w art. 42a ustawy.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję, że mając na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, a w
    szczególności opis sprawy, sformułowany przez Panią w pytaniu oraz we własnym
    stanowisku zwrot: „ze zwolnienia wynikającego z art. 6 ust. 1” przyjąłem jako oczywistą
    omyłkę pisarską, a dokonane rozstrzygnięcie oparte zostało na analizie art. 6 pkt 1 ustawy.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.