Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-880/14-4/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-09
Teza: W zakresie ujęcia w deklaracji faktur dokumentujących wpłatę wkładu budowlanego
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; faktura-faktura zaliczkowa; maszyny; zaliczka; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2014 r. (data wpływu 9 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 4 grudnia 2014 r. (data wpływu 4 grudnia 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 1 grudnia 2014 r. (doręczone 3 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ujęcia w deklaracji faktur dokumentujących wpłatę wkładu budowlanego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ujęcia w deklaracji faktur dokumentujących wpłatę wkładu budowlanego.

Wniosek został uzupełniony w dniu 4 grudnia 2014 r. (data wpływu 4 grudnia 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 1 grudnia 2014 r. (data odbioru 3 grudnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

1.  Podmiot:
    *   osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą (wpis do ewidencji działalności gospodarczej),
2.  Forma opodatkowania:
    *   zasady ogólne
    *   rozliczenie VAT - VAT-7 miesięczne.

Zdarzenie:

W dniu 12 listopada 2013 roku, mocą umowy Wnioskodawca zawarł jako Firma pod nazwą „J.”, będącym członkiem Spółdzielni Mieszkaniowej zarejestrowanym pod nr\`(...)\`- zwanym dalej „członkiem” z Spółdzielnią Mieszkaniową umowę o ustanowienie na rzecz Członka odrębnej własności lokalu użytkowego nr 1 i ustanowić udział w garażu podziemnym.

Czynności podatkowo księgowe - wynikające ze zdarzenia.

1.  Zgodnie z umową I wpłata 10% wymaganego wkładu budowlanego na lokal użytkowy tj. 77707,35 zł netto + podatek VAT 23% tj. 17872,69 zł = 95580,04 zł brutto został wpłacona do dnia 30 grudnia 2013 roku.

Wpłata - przelew na wskazane w umowie konto została dokonana dnia 30 grudnia 2013 roku.

Spółdzielnia Mieszkaniowa wystawiła dnia 30 grudnia 2013 r. FV na dane „J.”, (kwoty 77707,35 zł/netto + 17872,69 zł/ VAT = 95580,04 zł/brutto).

Czynności księgowe:

*   FV została zaksięgowana - zakup ujawniony w deklaracji VAT-7 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”; wartość netto: 77707,35 zł, podatek naliczony: 17872,69 zł.
*   Nie wnioskowano o zwrot podatku VAT, pozostawiono do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe.
*   Nie ujawniono środka trwałego (w oparciu FV cząstkowa) w ewidencji środków trwałych, nie dokonano odliczeń amortyzacyjnych.

1.  Zgodnie z umową II wpłata 20% wymaganego wkładu budowlanego na lokal użytkowy tj. 155414,70 zł netto + podatek VAT 23% tj. 35745,38 zł = 191160,08 zł brutto został wpłacona w dniu 29 lipca 2014 roku.

Wpłata - przelew na wskazane w umowie konto została dokonana dnia 29 lipca 2014 roku.

Spółdzielnia Mieszkaniowa wystawiła dnia 29 lipca 2014 r. FV na dane: „J.” (kwoty 155414,70 zł/netto + 35745,38 zł/VAT = 191160,08 zł/brutto).

Czynności księgowe:

*   FV została zaksięgowana - zakup ujawniony w deklaracji VAT-7 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”; wartość netto: 155414,70 zł, podatek naliczony: 35745,38 zł.
*   Nie wnioskowano o zwrot podatku VAT, pozostawiono do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe.
*   Nie ujawniono środka trwałego (w oparciu FV cząstkowa) w ewidencji środków trwałych, nie dokonano odliczeń amortyzacyjnych.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że nabywany lokal użytkowy, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, będzie zaliczany do środków trwałych w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Nabywany lokal będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Z wystawionych przez spółdzielnię faktur jednoznacznie wynika, że dokonane przez Wnioskodawcę wpłaty dotyczą nieruchomości, o której mowa we wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest zaksięgowanie cząstkowej FV - za zakup lokalu użytkowego w deklaracji VAT-7 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych” i potraktowanie kwoty VAT jako podatek naliczony?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Prawidłowym jest zaksięgowanie cząstkowej FV - za zakup lokalu użytkowego w deklaracji VAT-7 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych” i potraktowanie kwoty VAT jako podatek naliczony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy prawo do obniżenia podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Natomiast z art. 86 ust. 11 ustawy wynika, że jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

W myśl art. 106e ust. 1 ustawy faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem (…).

Zgodnie z art. 106f ust. 1 ustawy faktura, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, powinna zawierać:

1.  dane, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1-6;
2.  otrzymaną kwotę zapłaty;
3.  kwotę podatku wyliczoną według wzoru:

Patrz Wniosek ORD-IN

gdzie:

KP - oznacza kwotę podatku,

ZB - oznacza kwotę otrzymanej całości lub części zapłaty,

SP - oznacza stawkę podatku;

1.  dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, cenę jednostkową netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług bez kwoty podatku, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość zamówienia lub umowy z uwzględnieniem kwoty podatku.

Jeżeli faktura, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje całej zapłaty, w fakturze wystawianej po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi sumę wartości towarów lub usług pomniejsza się o wartość otrzymanych części zapłaty, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących otrzymanie części zapłaty. Faktura, o której mowa w zdaniu pierwszym, powinna również zawierać numery faktur wystawionych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi (art. 106f ust. 3 ustawy).

W przypadku gdy wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą otrzymanie części zapłaty, a faktury te obejmują łącznie całą zapłatę, ostatnia z tych faktur powinna zawierać również numery poprzednich faktur (art. 106f ust. 4 ustawy).

Zatem z powyższych uregulowań wynika, że faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury VAT muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług, w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy. Ustawodawca dopuścił również możliwość wystawiania faktur VAT przed terminem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT ale uzależnił tę możliwość od otrzymania należności na poczet dostawy towarów lub wykonania usług.

Z ww. 106f ust. 1 ustawy wskazuje jakie elementy powinna zawierać faktura dokumentująca otrzymanie zaliczki. Z przepisu tego wynika, że faktura zaliczkowa powinna zawierać m.in. dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności nazwę (rodzaj) towaru lub usługi. Oznacza to, że w fakturze zaliczkowej powinny znaleźć się informacje dotyczące przedmiotu planowanej sprzedaży określonego w zamówieniu lub umowie, na poczet której nabywca wpłacił zaliczkę.

Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 2 pkt 6 definiuje pojęcie towaru, przez które rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Ustawa nie definiuje jednak pojęcia „nazwa” (rodzaj) towaru lub usługi. W związku z tym zasadnym jest odwołanie się do definicji słownikowej. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (http://sjp.pwn.pl/), nazwa oznacza „wyraz albo połączenie wyrazowe oznaczające kogoś lub coś”. Ponadto, po ogólnej definicji pojęcia „nazwa” słownik podaje definicje szczególnych rodzajów nazw – nazwa jednostkowa to „nazwa mająca tylko jeden desygnat”, nazwa ogólna to „nazwa mająca więcej niż jeden desygnat”, nazwa pusta „nazwa pozbawiona desygnatu” oraz nazwa szczegółowa – „nazwa dotycząca pojedynczych przedmiotów danego rodzaju lub poszczególnych cech danego przedmiotu”. Natomiast pojęcie desygnat oznacza „przedmiot, osobę lub zjawisko, do których odnosi się dana nazwa”. Według ww. słownika „rodzaj” to gatunek czegoś wyróżniany ze względu na pewne cechy.

Zauważyć również należy, że stopień szczegółowości określenia towaru lub usługi na fakturze ma m.in. istotne znaczenie dla określenia preferencyjnej stawki podatku VAT (niższej niż 23%) lub zwolnienia od podatku, a także dla prawidłowości wykazania powyższego odliczenia w deklaracji dla podatku od towarów i usług. Z nazwy powinno niejako wynikać, że towar czy usługa kwalifikuje się do preferencyjnego opodatkowania lub czy towar może być przez kupującego traktowany jako środek trwały.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991r. (Dz. U. z 20140 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) definiuje środki trwałe nie wprost, lecz poprzez wyszczególnienie składników majątku, które podlegają amortyzacji.

Jak stanowi art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do art. 22a ust. 2 ustawy amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania:

1.  przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej "inwestycjami w obcych środkach trwałych",
2.  budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3.  składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający - zwane także środkami trwałymi,
4.  tabor transportu morskiego w budowie (PKWiU 30.11).

Zgodnie z art. 22b ust. 1 ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zatem podatkowa definicja środka trwałego zawiera warunki, według których podatnik powinien określić czy użytkowany składnik majątku może podlegać amortyzacji, a także czy okres użytkowania tego składnika majątku będzie dłuższy niż rok, a tym samym czy nabyty składnik majątku może być uznany za środek trwały.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że Wnioskodawcą jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Zainteresowany rozlicza VAT na zasadach ogólnych w miesięcznych deklaracjach VAT-7. W dniu 12 listopada 2013 roku Wnioskodawca zawarł umowę o ustanowienie na jego rzecz odrębnej własności lokalu użytkowego nr 1 i ustanowić udział w garażu podziemnym. Zgodnie z umową I wpłata 10% wymaganego wkładu budowlanego na lokal użytkowy została wpłacona do dnia 30 grudnia 2013 roku. Wpłata została dokonana dnia 30 grudnia 2013 roku. Spółdzielnia wystawiła dnia 30 grudnia 2013 r. fakturę VAT, która została zaksięgowana - zakup ujawniony w deklaracji VAT-7 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”. Nie wnioskowano o zwrot podatku VAT, pozostawiono do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. Nie ujawniono środka trwałego (w oparciu FV cząstkowa) w ewidencji środków trwałych, nie dokonano odliczeń amortyzacyjnych. Zgodnie z umową, II wpłata 20% wymaganego wkładu budowlanego na lokal użytkowy została wpłacona w dniu 29 lipca 2014 roku. Wpłata - przelew na wskazane w umowie konto została dokonana dnia 29 lipca 2014 roku. Spółdzielnia wystawiła dnia 29 lipca 2014 r. fakturę VAT, która została zaksięgowana - zakup ujawniony w deklaracji VAT-7 jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych”. Nie wnioskowano o zwrot podatku VAT, pozostawiono do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. Nie ujawniono środka trwałego (w oparciu FV cząstkowa) w ewidencji środków trwałych, nie dokonano odliczeń amortyzacyjnych.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, że wpłaty wkładów budowlanych wpłacane były na poczet zakupu lokalu użytkowego oraz udziału w parkingu. Taka informacja była również zawarta na otrzymanych przez Wnioskodawcę fakturach. Ponadto nabywana nieruchomość będzie stanowiła środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT. Z wystawionych przez spółdzielnię faktur jednoznacznie wynika, że dokonane przez Wnioskodawcę wpłaty dotyczą nieruchomości, o której mowa we wniosku.

Jak wynika z objaśnień do deklaracji dla podatku od towarów i usług w poz. 39 wykazuje się wartość netto nabytych przez podatnika towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych. Ponadto, w części D wykazuje się wyłącznie wartość towarów i usług oraz kwotę podatku naliczonego w takiej wysokości w jakiej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86-92 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca dokonując wpłat na poczet zakupu lokalu użytkowego, który będzie wykorzystywany przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i będzie stanowić środek trwały, winien wykazywać faktury dokumentujące te wpłaty jako „Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych tj. wykazywać wartość netto dokonanych wpłat w poz. 39 deklaracji VAT-7 natomiast w poz. 40 kwotę podatku naliczonego od dokonanych wpłat.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.