Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.25.2025.1.DD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Podjęcia uchwały przez Zarząd Spółki o zwiększeniu odpisu na Fundusz, w celu dostosowania jego wysokości do realnych kosztów likwidacji zakładów górniczych, ten zwiększony odpis na Fundusz, podobnie jak odpis w wysokości minimalnej, stanowił będzie dla Spółki podatkowy koszt uzyskania przychodów w związku z art. 128 ust. 4 i ust. 8 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Odpis na fundusz stanowił będzie w Spółce podatkowy koszt uzyskania przychodów, w momencie przekazania środków na wyodrębniony rachunek bankowy.
Słowa kluczowe: fundusz; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; likwidacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia:
    - czy w przypadku podjęcia uchwały przez Zarząd Spółki o zwiększeniu odpisu na
      Fundusz, w celu dostosowania jego wysokości do realnych kosztów likwidacji zakładów
      górniczych, ten zwiększony odpis na Fundusz, podobnie jak odpis w wysokości
      minimalnej, stanowił będzie dla Spółki podatkowy koszt uzyskania przychodów w
      związku z art. 128 ust. 4 i ust. 8 ustawy Prawo geologiczne i górnicze,
    - czy odpis na fundusz stanowił będzie w Spółce podatkowy koszt uzyskania przychodów,
      w momencie przekazania środków na wyodrębniony rachunek bankowy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną, spółką akcyjną, dalej zwaną także „Spółką”, posiadającą
    siedzibę i Zarząd na terenie RP, podlegającą na obszarze RP opodatkowaniu od całości
    swoich dochodów, będącą czynnym podatnikiem podatku VAT. Głównym przedmiotem
    działalności Spółki, od wielu lat, jest produkcja kruszyw budowlanych na terenie (...) Polski.
    W tym celu do Spółki należą i Spółka prowadzi wiele zakładów wydobywczo-przeróbczych,
    działających i prowadzonych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo
    geologiczne i górnicze (dalej „PGG”).
    Każdorazowo przed rozpoczęciem wydobycia Spółka na prowadzenie takiej działalności
    uzyskuje od właściwego organu koncesję na wydobywanie kopalin ze złoża, a po jej
    uzyskaniu i wykonaniu mnóstwa innych obowiązków, wynikających z obowiązujących
    przepisów prawa, tworzy tzw. zakład górniczy, którego ruch – zgodnie z art. 105 i nast.
    PGG – prowadzi w sposób zgodny z przepisami prawa, w szczególności na podstawie
    planu ruchu zakładu górniczego, a także zgodnie z zasadami techniki górniczej. W
    przypadku Spółki w zasadzie każdorazowo zakład górniczy działa praktycznie do momentu
    wyczerpania złożona, po czym – także zgodnie z przepisami PGG – musi nastąpić formalna
    likwidacja zakładu górniczego, rekultywacja itd.
    Zgodnie z art. 128 PGG przedsiębiorca, który uzyskał koncesję, ma obowiązek utworzenia
    funduszu likwidacji zakładu górniczego, zwany dalej „Funduszem” oraz gromadzenia na
    nim środków. Ustawa stanowi, że przedsiębiorca może utworzyć Wspólny Fundusz dla
    więcej niż jednego zakładu górniczego. PGG stanowi, że środki funduszu gromadzi się na
    wyodrębnionym rachunku bankowym w postaci środków pieniężnych. Ponadto środki
    Funduszu mogą być gromadzone również w postaci bonów skarbowych lub obligacji ale
    emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa. Środki Funduszu zwiększa się
    także o wpływy z oprocentowania środków pieniężnych, przychody z bonów skarbowych
    oraz przychody z obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa.
    Zgodnie z art. 128 ust. 4 pkt 2) PGG w przypadku wydobywania kopalin ze złóż metodą
    odkrywkową, a taką metodą wydobywanie realizowane jest przez Spółkę, na Fundusz,

    zgodnie z PGG, przeznacza się równowartość nie mniej niż 10% należnej opłaty
    eksploatacyjnej, w terminie miesiąca po zakończeniu roku obrotowego.
    Zgodnie z art. 128 ust. 6 PGG, obowiązek przeznaczania środków na Fundusz powstaje w
    przypadku wydobywania kopalin ze złóż – od dnia wymagalności opłaty eksploatacyjnej, a
    ustaje z dniem rozpoczęcia likwidacji zakładu górniczego.
    Zgodnie z art. 128 ust. 8 PGG, który dla niniejszego wniosku ma charakter kluczowy, środki
    Funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu pokrycia kosztów likwidacji
    zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, a także zbędnych ze względów
    technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk górniczych
    tego zakładu.
    Przepis o wysokości odpisu na Fundusz, w tym wymieniona w nim stawka, obowiązuje od
    początku obowiązywania PGG, tj. od 1 stycznia 2012 r., a w tym czasie otoczenie
    makroekonomiczne i rynkowe, uległo zasadniczej zmianie. Częstokroć chcąc
    przeprowadzić likwidację w sposób prawidłowy środki zgromadzone na Funduszu, w
    minimalnej wysokości określonej przez art. 128 PGG, są obecnie niewystarczające,
    częstokroć zbyt mała ich ilość do przeprowadzenia procesu likwidacji jest niewystarczająca
    z uwagi na charakter złoża, którego wydobycie zakończono, jego położenie, otoczenie itp. i
    z tych przyczyn – po przeprowadzeniu odpowiednich analiz – Zarząd Spółki rozważa
    podjęcie uchwały w sprawie zwiększenia odpisu na Fundusz do wielkości pozwalającej na
    prawidłowe realizowanie procesów likwidacji zakładów górniczych.
    Pytania
    1. Czy w przypadku podjęcia uchwały przez Zarząd Spółki o zwiększeniu odpisu na
      Fundusz, w celu dostosowania jego wysokości do realnych kosztów likwidacji zakładów
      górniczych, ten zwiększony odpis na Fundusz, podobnie jak odpis w wysokości
      minimalnej, stanowił będzie dla Spółki podatkowy koszt uzyskania przychodów w
      rozumieniu art. 18 ust. 1 (winno być: art. 15 ust. 1) przepisów ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych, w związku z art. 128 ust. 4 i ust. 8 PGG?
    2. Czy odpis na fundusz stanowił będzie w Spółce podatkowy koszt uzyskania
      przychodów, w momencie przekazania środków na wyodrębniony rachunek bankowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Państwa zdaniem, w przypadku podjęcia uchwały przez Zarząd Spółki o zwiększeniu
    odpisu na Fundusz, w celu dostosowania jego wysokości do realnych kosztów likwidacji
    zakładów górniczych, zwiększony odpis na Fundusz, podobnie jak odpis w wysokości
    minimalnej, wymienionej w art. 128 ust. 4 PGG, stanowił będzie dla Spółki podatkowy
    koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, na podstawie art. 128 ust. 8 PGG, ponieważ zgodnie z wymienionym art.
    128 ust. 4 PGG na Fundusz przeznacza się równowartość nie mniej niż 10% należnej
    opłaty eksploatacyjnej, a zatem ten odpis może być wyższy, a zgodnie z art. 128 ust. 8
    PGG: „Środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym ...”. Do poniesienia tego wydatku Spółka zobowiązana jest z mocy
    prawa, wydatki te związane są z uzyskiwanymi przychodami podatkowymi, a nie są
    wymienione w art. 16 Ustawy CIT.
    Ad 2.
    Państwa zdaniem, odpis na fundusz stanowił będzie w Spółce podatkowy koszt uzyskania
    przychodów, w momencie przekazania środków na wyodrębniony rachunek bankowy, co
    wynika z treści art. 15 ust. 4d Ustawy CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty,
    zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do
    kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością

    gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem
    gospodarczym.
    Podkreślenia wymaga, że ciężar udowodnienia faktu poniesienia kosztu oraz wykazania
    związku przyczynowo-skutkowego między jego poniesieniem a uzyskaniem przychodu z
    danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa
    na podatniku, jako odnoszącym ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju
      fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak
      podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich
      tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy.
    Zatem, dokonywane przez podatników odpisy i wpłaty na fundusze mogą być kosztem
    uzyskania przychodów jedynie wówczas, gdy obowiązek lub możliwość ich tworzenia w
    ciężar kosztów wynika z odrębnych ustaw.
    Należy zwrócić uwagę, że art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o CIT, odnosi się zarówno do
    odpisów, jak i wpłat na fundusz. Wynika to z tego, że w zależności od rodzaju funduszu
    (ustawy regulującej obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów) istnieje
    możliwość dokonania odpisu i/lub wpłaty na fundusz.
    Zgodnie z art. 128 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1290 ze zm.),
      1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na działalność, o której mowa w art. 21 ust.
        1 pkt 2-4, tworzy fundusz likwidacji zakładu górniczego, zwany dalej "funduszem",
        oraz gromadzi na nim środki. Przedsiębiorca może utworzyć wspólny fundusz dla
        więcej niż jednego zakładu górniczego.
      2. Środki funduszu gromadzi się na wyodrębnionym rachunku bankowym w postaci
        środków pieniężnych. Środki funduszu mogą być gromadzone również w postaci
        bonów skarbowych lub obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb
        Państwa.
    Stosowanie do art. 128 ust. 4 ww. ustawy,
      w przypadku wydobywania kopalin ze złóż metodą:
      1) robót podziemnych lub otworów wiertniczych – przeznacza się na fundusz
        równowartość nie mniej niż 3% odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych
        zakładu górniczego, ustalanych stosownie do przepisów o podatku dochodowym,
      2) odkrywkową – przeznacza się na fundusz równowartość nie mniej niż 10%
        należnej opłaty eksploatacyjnej
      – w terminie miesiąca po zakończeniu roku obrotowego.
    W myśl art. 128 ust. 6 powołanej ustawy,
      obowiązek przeznaczania środków na fundusz:
      1) powstaje w przypadku:
      a) wydobywania kopalin ze złóż – od dnia wymagalności opłaty eksploatacyjnej,
      b) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub podziemnego
          składowania odpadów – od dnia zatwierdzenia planu ruchu zakładu
          górniczego;
      2) ustaje z dniem rozpoczęcia likwidacji zakładu górniczego.
    Art. 128 ust. 8 ww. ustawy stanowi, że
      środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu pokrycia kosztów

      likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, a także zbędnych ze
      względów technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub
      wyrobisk górniczych tego zakładu.
    Powyższy zapis oznacza, że aby można zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów
    środki funduszu likwidacji zakładu górniczego konieczne jest dokonanie przez podatnika
    wpłaty na ten fundusz. Wówczas bowiem można mówić o środkach tego funduszu, które
    mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Samo dokonanie odpisu na fundusz nie
    powoduje jeszcze, że fundusz uzyskuje (otrzymuje) środki pieniężne. Taka sytuacja będzie
    miała miejsce dopiero w przypadku dokonania wpłaty (przekazania) środków na fundusz.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że głównym
    przedmiotem Państwa działalności jest produkcja kruszyw budowlanych na terenie (...)
    Polski. W tym celu posiadają i prowadzą Państwo wiele zakładów wydobywczo-
    przeróbczych, działających i prowadzonych zgodnie z przepisami ustawy Prawo
    geologiczne i górnicze. Zgodnie z art. 128 ww. ustawy są Państwo zobowiązani do
    utworzenia funduszu likwidacji zakładu górniczego. Wysokości odpisów na fundusz
    stanowi, stosownie do art. 128 ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy, równowartość nie mniej niż 10%
    należnej opłaty eksploatacyjnej. Zarząd Spółki rozważa podjęcie uchwały w sprawie
    zwiększenia odpisu na Fundusz do wielkości pozwalającej na prawidłowe realizowanie
    procesów likwidacji zakładów górniczych.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest m.in. kwestia ustalenia, czy w przypadku podjęcia
    uchwały przez Zarząd Spółki o zwiększeniu odpisu na Fundusz, w celu dostosowania jego
    wysokości do realnych kosztów likwidacji zakładów górniczych, ten zwiększony odpis na
    Fundusz, podobnie jak odpis w wysokości minimalnej, stanowił będzie dla Państwa
    podatkowy koszt uzyskania przychodów.
    Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy
    stwierdzić należy, że do utworzenia funduszu likwidacji zakładu górniczego oraz
    gromadzenia na nim środków zobowiązują Państwa przepisy ustawy Prawo geologiczne i
    górnicze. Zauważyć zatem należy, że wydatki związane z odpisami na Fundusz, zarówno w
    wysokości minimalnej wynikającej z przepisów ww. ustawy, jak i w wysokości ustalonej w
    uchwale Zarządu Spółki o zwiększeniu odpisu na Fundusz, będą spełniały wszystkie
    przesłanki dotyczące uznania tych wydatków za koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jednocześnie wydatki te nie znajdują się w katalogu
    wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o
    CIT. Jak stanowi powołany powyżej art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ww. ustawy, kosztem uzyskania
    przychodów są podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub
    możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy.
    Zgodnie z powołanym wcześniej art. 128 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze,
    na Fundusz przeznacza się nie mniej niż 10% należnej opłaty eksploatacyjnej, a zatem
    ustawodawca dopuszcza możliwość, iż odpis ten może być wyższy. Z kolei z art. 128 ust. 8
    ww. ustawy wynika, że środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zatem, opisane we wniosku wydatki
    stanowią warunek, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o CIT.
    Ponownie zaznaczyć należy, że zapis art. 128 ust. 8 ustawy Prawo geologiczne i górnicze
    oznacza, iż aby można zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów środki funduszu
    likwidacji zakładu górniczego konieczne jest dokonanie przez podatnika wpłaty na ten
    fundusz. Wówczas bowiem można mówić o środkach tego funduszu, które mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodów. Samo dokonanie odpisu na fundusz nie powoduje jeszcze,
    iż fundusz uzyskuje (otrzymuje) środki pieniężne. Taka sytuacja będzie miała miejsce
    dopiero w przypadku dokonania wpłaty (przekazania) środków na fundusz.

    Tym samym poniesione przez Państwa wydatki związane z opisami na Fundusz, zarówno
    w wysokości minimalnej wynikającej z przepisów ustawy Prawo geologiczne i górnicze, jak
    i w wysokości ustalonej w uchwale Zarządu Spółki o zwiększeniu odpisu na Fundusz, będą
    stanowiły koszt uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    Nr 1, należy uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie momentu zaliczenia do koszów
    uzyskania przychodów odpisów na fundusz wskazać należy, że dla ustalenia momentu
    zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien
    rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. Koszty podatkowe na gruncie
    ustawy o CIT można podzielić na:
    - koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT) oraz
    - koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).
    Za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których poniesienie wpływa bezpośrednio
    na uzyskanie przychodu z danego źródła i są one niezbędne dla osiągnięcia przychodu (tj.
    są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów). Natomiast koszty pośrednie stanowią te
    wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj.
    wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Co do
    zasady, kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić
    szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Natomiast na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Odnosząc się zatem do momentu zaliczenia ww. wydatków do kosztów podatkowych, w
    pierwszej kolejności należy wskazać, że ustawa o CIT nie zawiera definicji kosztu
    „bezpośrednio związanego z przychodami” oraz kosztu „innego niż bezpośrednio
    związanego z przychodami” – brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych
    pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub
    jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym
    przypadku. W efekcie te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś
    w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być
    więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu
    indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone.
    Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego
    przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego
    związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów
    uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są
    bezpośrednio związane.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód z jej zbycia.

    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać
    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np.: koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę
    prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Tego rodzaju koszty, chociaż
    niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku
    z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie
    bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.
    Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do przedstawionego we wniosku zdarzenia
    przyszłego należy stwierdzić, że poniesione przez Państwa wydatki z tytułu odpisu na
    Fundusz, będą stanowiły pośrednie koszty uzyskania przychodów i zastosowanie do nich
    będzie miał przepis art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Zatem wydatki poniesione na fundusz
    likwidacji zakładu górniczego będą mogły zostać zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów w momencie dokonania wpłaty na rachunek funduszu.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2
    należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.