Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-576/08/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-09-17
Teza: prawo do zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym (ostatnim miesiącu działalności gospodarczej) nie wykonano czynności podlegających opodatkowaniu
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku-zwrot różnicy podatku; zwrot-zwrot bezpośredni
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej G. przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2008r. (data wpływu 18 czerwca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 września 2008r. (data wpływu 10 września 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym (ostatnim miesiącu działalności gospodarczej) nie wykonano czynności podlegających opodatkowaniu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2008r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 9 września 2008r. (data wpływu 10 września 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym (ostatnim miesiącu działalności gospodarczej) nie wykonano czynności podlegających opodatkowaniu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jako Spółka prawa handlowego, będąca osobą prawną, prowadząca od kilku lat aktywną działalność gospodarczą opodatkowaną podstawową stawką VAT i deklarująca regularnie nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym w związku z planowaną reorganizacją rozważa możliwość zaistnienia następującej sytuacji: spółka likwiduje działalność gospodarczą i w deklaracji VAT 7 za ostatni miesiąc:

1.  wykazuje podatek należny ujemny w skutek rozliczenia w bieżącym okresie faktur korygujących zmniejszających obrót wystawionych i opodatkowanych w poprzednich okresach (otrzymano potwierdzenie odbioru od kontrahenta: tytuł wystawienia faktur korygujących: rabaty, zwroty towarów)
2.  nie wykazuje w ogóle podatku naliczonego
3.  wykazuje kwotę podatku naliczonego, który w tej sytuacji jest równowartością ujemnego VAT-u należnego do zwrotu na rachunek bankowy.

W piśmie uzupełniającym z dnia 9 września 2008r. wskazano, ze w omawianym przypadku Spółka nie wykazuje w danym miesiącu sprzedaży i innych czynności zwiększających podatek należny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatnik ma prawo do zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy?

W ocenie Wnioskodawcy, w praktyce gospodarczej może zdarzyć się także sytuacja, że wystąpią ujemne wartości obrotu i podatku należnego. Wtedy podatnik ma prawo do zwrotu nadpłaconego podatku, gdyż wcześniej wykazał wyższy obrót, (niepomniejszony o udzielone rabaty, czy też zwrócone towary itp.) i zapłacił wyższy podatek. Zgodnie z art. 29 ustawy o podatku VAT podstawą opodatkowania jest obrót, pomniejszony o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych obowiązkowych rabatów ( bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) jak również o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekta faktur. W przypadku faktur korygujących zmniejszających obrót, podatnik będący sprzedawcą ma prawo do rozliczenia podatku wynikającego z tego rodzaju faktur za okres (miesiąc, kwartał), w którym otrzymał potwierdzenie odbioru przez nabywcę (§ 16 ust 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r., w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego (\`(...)\`) - Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Wnioskodawca zauważa, iż stanowisko takie potwierdziło także Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 3 listopada 2000r. znak PP5-810-27/2000/JB.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót. W myśl ust. 4 cyt. przepisu obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnych charakterze, a także wynikających z dokonanych korekt faktur.

Stosownie do § 16 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów dokonano zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu podatnik wystawia fakturę korygującą. Zgodnie z § 16 ust. 4 cyt. rozporządzenia sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę; nie dotyczy to eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie. Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostało zawarte w art. 86 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. W myśl ust. 2 cyt. przepisu, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Na podstawie zaś ust. 3 różnica podatku podlegająca zwrotowi w kwocie przekraczającej wartość podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów lub usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy, powiększonej o 22% obrotu podatnika opodatkowanego stawkami niższymi niż określona w art. 41 ust. 1 oraz obrotu z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, podlega zwrotowi w terminie 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca rozważa możliwość zaistnienia następującej sytuacji: Spółka likwiduje działalność gospodarczą, w deklaracji VAT 7 za ostatni miesiąc działalności:

1.  wykazuje podatek należny ujemny w skutek rozliczenia w bieżącym okresie faktur korygujących zmniejszających obrót wystawionych i opodatkowanych w poprzednich okresach (otrzymano potwierdzenie odbioru od kontrahenta: tytuł wystawienia faktur korygujących: rabaty, zwroty towarów)
2.  nie wykazuje w ogóle podatku naliczonego
3.  wykazuje kwotę podatku naliczonego, który w tej sytuacji jest równowartością ujemnego VAT-u należnego do zwrotu na rachunek bankowy.

W piśmie z dnia 9 września 2008r. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż nie wykazuje w danym miesiącu sprzedaży i innych czynności zwiększających podatek należny.

Wskazać należy, że w powyższej sytuacji wypełnienie deklaracji VAT-7 w zakresie obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego lub kwoty zwrotu, zgodnie ze znajdującym się na niej opisie, doprowadzi do sytuacji, w której nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, wobec braku podatku naliczonego, będzie równa wartości ujemnego podatku należnego. Dlatego też Wnioskodawca prawidłowo dokona obliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jako wartości ujemnego podatku należnego. Zadeklarowanie jednak do zwrotu obliczonej w ten sposób nadwyżki stanowi naruszenie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. Z literalnego brzmienia powyższego przepisu wynika, iż pod pojęciem „podatek należny” ustawodawca rozumie podatek VAT do zapłaty w bieżącym okresie rozliczeniowym. Tym samym przysługującą do zwrotu różnicę podatku należy obliczyć poprzez odjęcie od kwoty podatku naliczonego kwoty podatku należnego tj. faktycznej kwoty VAT do zapłaty. Stwierdzić zatem należy, że przepisy ustawy o VAT regulujące zasady i tryb zwrotu podatku dotyczą wyłącznie podatku naliczonego. Natomiast ujemny podatek należny, który w przedmiotowej sprawie stanowi kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym należy wykazać jako kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, przez co w deklaracji VAT-7 za następny okres rozliczeniowy znajdzie się on jako kwota nadwyżki z poprzedniej deklaracji tj. w części D deklaracji - Rozliczenie podatku naliczonego. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż zwrot ujemnego podatku należnego stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym nie przysługuje w deklaracji VAT-7 za okres, w którym rozliczono by przedmiotową korektę podatku należnego, gdyż w danym okresie rozliczeniowym nie zostały spełnione wymagania ustawowe. Mianowicie przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do sytuacji, w których w rozliczeniu za miesiąc, w którym nie były wykonywane czynności opodatkowane a jedynie uwzględniono faktury korygujące sprzedaż, Wnioskodawca mógłby wykazać kwotę do zwrotu. Stanowiłoby to oczywiście naruszenie dyspozycji art. 86 ust. 19 ustawy o VAT, zgodnie z którym, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 10, 11, 12, 16 lub 18, podatnik nie wykonał czynności opodatkowanych, kwotę podatku naliczonego za ten okres przenosi się do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Dodatkowo tut. organ zauważa, iż w powołanym przez Wnioskodawcę piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 3 listopada 2000r. znak: PP5-81027/2000/JB wyjaśniono, że tylko w sytuacji gdy podatnik wykonał jakiekolwiek czynności podlegające opodatkowaniu w danym miesiącu i dokonał sprzedaży towarów objętych stawkami obniżonymi, podatnik ma prawo do zwrotu różnicy między podatkiem naliczonym a ujemną wartością podatku należnego. Zatem w przedmiotowej sprawie niniejsze pismo nie znajduje zastosowania, gdyż w rozpatrywanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpią czynności podlegające opodatkowaniu oraz nie zostanie wykazany podatek naliczony. Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.** Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.