Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.727.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Obowiązków płatnika; wypłata zaliczki na poczet zysku.
Słowa kluczowe: komandytariusz
komplementariusz
obowiązek-obowiązek płatnika
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zasady pobierania zaliczek.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „spółka”) jest spółką komandytową, która
    posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z czym znajduje do
    Wnioskodawcy zastosowanie art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT.
    Przedmiotem przeważającym działalności Wnioskodawcy są roboty związane z budową
    dróg i autostrad, sklasyfikowane pod kodem PKD jako 42.11.Z.
    Wspólnikami Wnioskodawcy są osoby fizyczne, z czego jeden z nich jest
    komplementariuszem w rozumieniu art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks
    spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z póżn. zm.), natomiast drugi jest
    komandytariuszem spółki w rozumieniu art. 102 ksh. Wspólnicy posiadają nieograniczony
    obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z umową spółki
    komplementariusz ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw Spółki i ponosi
    nieograniczoną odpowiedzialność za jej zobowiązania.
    Rokiem obrotowym Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy, co wynika bezpośrednio z
    umowy spółki. Wnioskodawca wypłaca i zamierza wypłacać komplementariuszowi zaliczki
    na poczet zysku Spółki regularnie (tak jak to miało miejsce dotychczas) na przestrzeni
    całego roku (za który wypłacane są zaliczki) z częstotliwością ustaloną przez wspólników.
    Zaliczki na poczet zysku Wnioskodawcy są wypłacane na podstawie uchwał, które są
    podejmowane w oparciu o postanowienia Umowy Spółki, które to odzwierciedlają
    właściwe przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z
    2020 r. poz. 1526 z zm., dalej „KSH”), mające zastosowanie do ustroju spółek
    komandytowych.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku na
    rzecz komplementariusza będącego osobą fizyczną, jest zobowiązany do pobrania i
    odprowadzenia do właściwego organu podatkowego zryczałtowanego podatku
    dochodowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie – wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku na
    rzecz komplementariusza będącego osobą fizyczną, nie są Państwo zobowiązani do
    pobrania i odprowadzenia do właściwego organu podatkowego zryczałtowanego podatku
    dochodowego.
    Jak stanowi art. 8 o.p., płatnik jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa
    podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym
    terminie organowi podatkowemu.
    Biorąc pod uwagę powyższe, kompetencja podatnika musi wynikać wprost z określonej
    regulacji.
    Podstawę obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika i pobrania zryczałtowanego podatku
    dochodowego (a nie zaliczek na podatek) w analizowanym przypadku stanowi art. 41 ust.

    4e ustawy o PIT, zgodnie z którym spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne
    obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa
    w art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów)
    pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a z dywidend i
    innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
    Natomiast w myśl art. 30a ust. 6a ustawy o PIT zryczałtowany podatek od przychodów
    uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej
    pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
    obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu
    udziału w zysku został uzyskany.
    Użyte w tym przepisie sformułowania „podatek należny” w odniesieniu do „roku
    podatkowego” oznacza, że ustawodawca przyjął, iż odliczenie od zryczałtowanego podatku
    naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku
    należnego zapłaconego przez spółkę komandytową odnosi się do roku podatkowego, z
    którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Skoro bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odnosi się do podatku należnego obliczonego
    według art. 19 ustawy o CIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku
    zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki
    komandytowej podatku CIT, mającego odzwierciedlenie z zeznania rocznego
    Wnioskodawcy (składanego na formularzu CIT-8).
    Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli do obliczenia wysokości podatku należnego od
    komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, konieczne jest ustalenie
    wysokości podatku należnego na poziomie spółki komandytowej, to obowiązek
    podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w
    zyskach przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej
    spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT.
    Dopiero wówczas znana będzie faktyczna wysokość podatku do zapłaty przez
    komplementariusza. W konsekwencji, dopiero w tym momencie płatnik będzie mógł
    zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
    pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik
    zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT obowiązek pobrania podatku z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e Ustawy o PIT.
    Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek
    przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT, co jest możliwe dopiero po zakończeniu
    roku podatkowego Spółki, gdy znana jest już wysokość jej dochodu za ten rok i należnego
    od niego podatku.
    Dopiero wtedy Wnioskodawca może pobrać podatek od zysku wypłaconego
    komplementariuszom. W przeciwnym razie w trakcie trwania roku podatkowego
    komplementariusze ponosiliby obciążenie podatkowe od całości wypłacanych im zaliczek
    bez możliwości odliczenia podatku Spółki (czyli wbrew intencji ustawodawcy, oznaczałoby
    to podwójne opodatkowanie zysku przypadającego na komplementariusza), a dopiero po
    rozliczeniu rocznego CIT przez Spółkę mieliby obowiązek skorygowania zobowiązania
    podatkowego w PIT z tytułu otrzymanych zaliczek, pomniejszając je o proporcjonalną (tj.
    przypadającą na danego komplementariusza) część CIT Spółki i wystąpienia o zwrot
    nadpłaconego podatku.

    Dodatkowo powyższe rozważania znajdują jednoznaczne odzwierciedlenie w najnowszym
    orzecznictwie sądów administracyjnych w zakresie bardzo analogicznie przedstawionych
    stanów faktycznych.
    Jak podniósł WSA w Białymstoku, w wyroku z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Bk 74
    /25: „Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
    zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie
    tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie
    wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.
    d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki
    komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
    uzyskany”.
    Powyższe stanowisko WSA w Białymstoku stanowi identyczne odzwierciedlenie
    stanowiska w sprawie, przedstawianego powyżej.
    NSA w wyroku z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II FSK 1004/22 zwrócił uwagę, iż:
    „Wprawdzie obowiązek podatkowy powstanie u wspólników w momencie wypłaty
    zaliczek, jednak zobowiązanie podatkowe powstanie dopiero po zakończeniu roku
    podatkowego, kiedy znana będzie zarówno wysokość dywidendy, jak i wysokość podatku
    zapłaconego przez spółkę”.
    Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 5 sierpnia 2025 r., sygn. akt II FSK 1448/22:
    „W świetle powyższego spółka przy wypłacie komplementariuszom w trakcie roku
    podatkowego zaliczek na poczet udziałów w zysku spółki za ten rok nie ma statusu
    płatnika i obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego z art. 30a ust. 1
    pkt 4 u.p.d.o.f., skoro nie ma obiektywnej możliwości obliczenia prawidłowej kwoty
    podatku ściśle według art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 6a-6e tej ustawy podatkowej. Wysokość
    zysku spółki i podatku należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, w trakcie którego
    spółka wypłaca komplementariuszom zaliczki na poczet udziałów w jej zysku, są jeszcze
    wielkościami otwartymi, które dopiero się kształtują do zakończenia roku podatkowego”.
    Analogicznie orzekał WSA w Krakowie oraz Gdańsku w następujących wyrokach:
    - WSA w Krakowie w czterech wyrokach, które zapadły w dniu 13 lipca 2021 r. pod
      sygnaturami akt: I SA/Kr 792/21, I SA/Kr 793/21,I SA/Kr 794/21, I SA/Kr 795/21,
    - WSA w Gdańsku w wyroku z 10 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1126/21.
    Niewątpliwie przy takiej liczbie orzeczeń sądów administracyjnych z prezentowanym
    tożsamym stanowiskiem należy zwrócić uwagę, iż ukształtowała się już od dłuższego czasu
    jednolita linia orzecznicza w zakresie przedmiotowego problemu.
    Na co zwrócił uwagę NSA w wyroku z 20.09.2017 r. (zgadzając się ze stanowiskiem sądu I
    instancji), sygn. akt I FSK 1782/15: „Z postanowień art. 14e § 1 O.p. płynie wniosek, że
    organy są zobowiązane do uwzględniania w swoich rozstrzygnięciach orzeczeń sądowych.
    Szczególnie, gdy w danej kwestii ukształtowała się jednolita linia orzecznicza sądów”.
    Dodatkowo jak zważył WSA w Krakowie w orzeczeniu z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt I SA
    /Kr 543/15: „Obowiązujący od dnia 1 lipca 2007 r. przepis art. 14e § 1 Ordynacji wychodzi
    poza zasadę związania wyrokiem tylko w sprawie, w której on zapadł i nadaje
    orzecznictwu sądów administracyjnych walor normatywny także w stosunku do innych
    indywidualnych spraw załatwianych w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego
    (interpretacji indywidualnych). Od tej daty orzecznictwo stało się istotnym miernikiem
    legalności wydawanych interpretacji indywidualnych. Jego nieuzasadnione zaś pomijanie
    narusza wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji zasadę prowadzenia postępowania
    podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych”.
    Warto wskazać, iż w analogicznie przedstawionych stanach faktycznych Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej po wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, czy też

    Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie zmieniał wydawane interpretacje
    indywidualne, zgadzając się ze stanowiskami wnioskodawców, które prezentowały wyżej
    omawiany pogląd. Przykładowo:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 czerwca
      2025 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.100.2024.9.PT;
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 sierpnia
      2025 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.466.2023.12.MW;
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 czerwca
      2025 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.905.2022.10.GG;
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 czerwca
      2025 r. nr 0113-0114-KDIP3-1.4011.309.2022.10.MS2.
    Reasumując powyższe rozważania, zdaniem Wnioskodawcy, wypłacając w trakcie roku
    podatkowego zaliczki na poczet zysku na rzecz komplementariusza będącego osobą
    fizyczną, nie jest on zobowiązany do pobrania i odprowadzenia do właściwego organu
    podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 18 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta
      spółka akcyjna i spółka akcyjna.
    Stosownie do art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania
      spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz),
      a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest
      ograniczona.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
        a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
          emerytalnych na rachunkach ilościowych,
        b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
          ogólnego) w spółdzielniach,
        c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
        d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
          odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak,
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c (spółki komandytowe i spółki
      komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd na terytorium Polski), obowiązane
      są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art.
      30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Przychody uzyskane z dywidend i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych, które zostały określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, są przychodami z kapitałów pieniężnych i powstają w momencie ich
    faktycznego uzyskania przez podatnika.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki jest
    traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata
    zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki powoduje więc powstanie przychodu, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Spółka komandytowa, która dokonuje wypłaty należności z tytułu udziału w zyskach na
    rzecz komplementariusza – osoby fizycznej, ma obowiązek poboru zryczałtowanego 19%
    podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 41 ust. 4e tej ustawy.
    Wykładnia literalna art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero, gdy znana
    jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki
    komandytowej za rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między
    komplementariuszy. Przesądza o tym użycie przez ustawodawcę w art. 30a ust. 6a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „za rok podatkowy”. Nie ma
    zatem możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do wypłacanych
    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku za
    dany rok (zaliczek na poczet zysku, jaki spółka komandytowa może osiągnąć w danym
    roku podatkowym). Ustawa nie pozwala bowiem na ustalenie kwoty pomniejszenia na
    podstawie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych należnych od dochodu
    spółki komandytowej, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, za okres do momentu wypłaty zaliczki na poczet udziału w zysku.
    Regulacja art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwzględnia
    zależność między dochodem (zyskiem) uzyskanym przez spółkę komandytową w danym

    roku podatkowym a przychodami komplementariusza z udziału w zysku tej spółki za ten
    rok podatkowy.
    Ustawodawca ukształtował omawiane uprawnienie, uwzględniając „modelowy” system
    podziału zysków, tj. następującą sekwencję zdarzeń:
    - spółka komandytowa w trakcie roku uzyskuje dochody, które opodatkowuje podatkiem
      dochodowym;
    - po zakończeniu roku obrotowego i roku podatkowego spółka komandytowa ustala swój
      zysk i ustala podatek dochodowy należny za dany rok podatkowy;
    - po ustaleniu wyników za dany rok obrotowy spółka komandytowa podejmuje decyzję o
      podziale zysków za dany rok;
    - wypłata zysków za dany rok „wynika” z uzyskania dochodów (zysków) za ten rok.
    W myśl art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Przepis ten określa zakres „czasowy” uprawnienia komplementariusza do omawianego
    pomniejszenia. Kwota wyliczona zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych na podstawie wartości podatku należnego od dochodu spółki
    komandytowej za dany rok podatkowy może pomniejszać podatek od wypłat
    uzyskiwanych przez komplementariusza z udziału w zyskach spółki komandytowej za ten
    rok podatkowy – w okresie do 6 lat od końca tego roku podatkowego.
    Przepis odnosi się do sytuacji, w których udział w zysku osiągniętym przez spółkę
    komandytową w danym roku nie jest wypłacany wspólnikom w kolejnym roku, ale w
    latach późniejszych (do 5 lat od końca roku podatkowego następującego po roku, w
    którym zysk został osiągnięty, czyli do 6 lat od końca roku, w którym zysk został
    osiągnięty).
    Co istotne, pomniejszenie nie dotyczy jakichkolwiek przychodów z udziału w zyskach
    spółki komandytowej wypłacanych komplementariuszom, ale wyłącznie tych przychodów,
    które wynikają z osiągnięcia przez spółkę komandytową zysku za dany rok podatkowy (są
    wypłatą z tytułu udziału w tym zysku – w zysku za ten konkretny rok podatkowy).
    Państwo, jako płatnik – zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – są zobowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów
    wypłacanych komplementariuszowi z tytułu udziału w Państwa zysku w formie zaliczek na
    poczet zysku. Wypłata zaliczki na poczet udziału w Państwa zyskach powoduje więc
    powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie nie ma podstaw do pomniejszenia
    wartości pobieranego przez Państwa zryczałtowanego podatku dochodowego o kwotę, o
    której mowa w art. 30a ust. 6a-6c tej ustawy. Nie jest bowiem znana kwota podatku
    należnego od Państwa dochodu, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w
    zysku (zaliczka na poczet udziału w zysku) został uzyskany. Państwo – jako płatnik –
    powinni pobierać więc podatek według stawki 19%, bez pomniejszeń, zanim zostanie
    ustalony podatek dochodowy od osób prawnych za rok podatkowy wynikający z zeznania
    rocznego CIT-8.
    Podsumowanie: Państwo, będąc spółką komandytową i dokonując w trakcie roku wypłaty
    środków komplementariuszowi na poczet udziału w Państwa zyskach (jako zaliczka na

    poczet udziału w zysku), będą zobowiązani jako płatnik do pobrania i odprowadzenia
    zaliczki na zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od każdej wypłaconej
    zaliczki.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionej przez Państwa kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania
    w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.