Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-255/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-05-24
Teza: Czy Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług jakich będzie dokonywać w celu wykonania przedmiotowej inwestycji?
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; nakłady; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2012r. (data wpływu 2 marca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług jakich Wnioskodawca będzie dokonywać w celu wykonania inwestycji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług jakich Wnioskodawca będzie dokonywać w celu wykonania inwestycji.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskująca Spółka (w dalszej części wniosku „Spółka”) planuje wynajęcie budynku biurowego którego właścicielami wraz z gruntem jest małżeństwo będące zarazem jej udziałowcami. Budowa rozpoczęła się w lipcu 2011r. i do tej pory to inwestycja prywatna, nigdzie nie rozliczana z żadnej działalności, firmy itp. finansowana w całości z prywatnych środków. Brak rozdzielności majątkowej małżonków. Planowane oddanie do użytkowania w sierpniu/wrześniu 2012r. Pozwolenie na budowę definiuje obiekt jako: „budynek biurowy wraz z garażem, dojazdem, parkingiem i zbiornikiem na nieczystości”. Stan obecny budynku to stan surowy zamknięty z oknami, podłączone media.

Koncepcja na dalszą inwestycję: właściciele wynajmują budynek na najem długoterminowy Spółce, która prowadzi w nim prace wykończeniowe aż do odbioru. Prace, które mają zostać wykonane, zostają określone w umowie najmu. Budynek biurowy jest dla Spółki formą inwestycji związanej z prowadzoną działalnością, zarówno w aspekcie PR-owym jak i funkcjonalnym, poprawi konkurencyjność firmy. Zostanie ustalona rynkowa cena za najem. Wspólnicy Spółki posiadają równe udziały 1/3 każdy.

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się w trybie kwartalnym, całość obrotu jest opodatkowana tym podatkiem. W podatku dochodowym od osób fizycznych dla celów rozliczeń podatkowy wspólników ewidencjonuje koszty i przychody w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a wspólnicy opłacają tzw. liniowy podatek dochodowy z działalności gospodarczej zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Planowana umowa zawiera następujące zapisy:

§ 2.

1.  Wynajmujący oddaje, a Najemca bierze w najem przedmiot najmu, określony w § 1, obejmujący: 1) Budynek biurowy, 2) Działkę o powierzchni 1200 m2.
2.  Najem zawiera się na czas określony – 11 lat, począwszy od dnia ………r.
3.  Najemca oświadcza, że przedmiot najmu wykorzystywany będzie wyłącznie na działalność gospodarczą. Zmiana sposobu wykorzystania przedmiotu najmu wymaga pisemnego uzgodnienia z Wynajmującym.
4.  Najemca oświadcza, że na nieruchomości będzie prowadził działalność gospodarczą zgodną z przedmiotem działalności Najemcy.
5.  Najemca z chwilą wydania mu nieruchomości przejmuje odpowiedzialność za nieruchomość, w tym za przestrzeganie na nieruchomości przepisów bhp i ppoż, sanitarnych, prawa budowlanego i porządku publicznego.

§ 3.

1.  Strony ustalają, iż Najemca wykona w budynku prace wykończeniowe w następującym zakresie (zgodnie z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę, wykonanie: instalacji elektrycznej, instalacji alarmowej, instalacji CO oraz wodno-kanalizacyjnej, przyłącze mediów (telefon, internet), przyłącza instalacji gazowej, tynków wewnętrznych, tynków zewnętrznych wraz z ociepleniem, instalacji wentylacyjnej, instalacji klimatyzacji, instalacji armatury sanitarnej w łazienkach/toaletach, glazury w budynku, instalacji drzwi wewnętrznych i zewnętrznych w budynku, zbiornika bezodpływowego na nieczystości płynne, parkingu.
2.  Wynajmujący zobowiązuje się do współpracy (w tym udostępnienia dokumentacji w zakresie pozyskania przez Najemcę niezbędnych zezwoleń, uzgodnień decyzji itp. w celu wykonania ww. prac wykończeniowych zwanych dalej „nakładami”.
3.  Strony ustalają, że wartość nakładów (obejmujących prace określone w pkt 1) poniesionych przez Najemcę na nieruchomość nie przekroczy kwoty 360.000 złotych.
4.  Nakłady poniesione przez Najemcę przekraczające kwotę 360.000 złotych nie podlegają zwrotowi przez Wynajmującego.
5.  Strony zobowiązują się do rozliczenia poniesionych i udokumentowanych przez Najemcę nakładów w ten sposób, że do czasu całkowitego rozliczenia nakładów Najemca będzie potrącał z miesięcznego czynszu najmu 3 tysiące złotych.
6.  Rozwiązanie umowy przez Wynajmującego z naruszeniem zasad wynikających z niniejszej umowy powoduje obowiązek zwrotu przez Wynajmującego na rzecz Najemcy nierozliczonej części nakładów, pomniejszonej o stopień ich zużycia.
7.  Adaptacja nieruchomości do potrzeb działalności gospodarczej wymaga zgody Wynajmującego i nie stanowi nakładów, o których mowa w pkt 1 i nie podlega rozliczeniu w sposób określony w pkt 4.

§ 4.

1.  Strony, począwszy od dnia odbioru budynku do użytkowania, ustalają czynsz najmu miesięczny w wysokości ……… netto (słownie: ………), płatny przez Najemcę z góry, przelewem, w terminie do 14 dni od daty wystawienia rachunku na konto ……… na rachunek: ……… .
2.  Wynajmujący ma prawo do waloryzacji kwoty czynszu w układzie rocznym, przy zastosowaniu wskaźnika wzrostu cen i usług konsumpcyjnych za poprzedni rok kalendarzowy, ogłaszanego przez Prezesa GUS w Monitorze Polskim, z naliczeniem wyrównania od dnia 1 stycznia danego roku.
3.  Najemca, niezależnie od określonej w ust. 1-2 wysokości czynszu najmu, przejmuje z dniem podpisania umowy zobowiązania związane z kosztami eksploatacji nieruchomości, w tym: opłaty za energię elektryczną, opłatę za podatek gruntowy i od nieruchomości za 1 m2 wg stawek Urzędu Miasta, opłaty za wywóz nieczystości, opłaty dot. korzystania z wody i kanalizacji, opłaty za gaz.
4.  Tytułem zabezpieczenia roszczeń Wynajmującego o zapłatę czynszu, Najemca wpłaci do dnia ………r. na rachunek bankowy Wynajmującego kaucję w wysokości ……… . Rozliczenie kaucji nastąpi w terminie 14 dni od daty wygaśnięcia umowy.

§ 5.

1.  Najemca zobowiązany jest do utrzymania przedmiotu najmu wraz z wyposażeniem, urządzeniami i przejętym majątkiem ruchomym w należytym stanie technicznym i estetycznym, zgodnie z wymogami prawa budowlanego i innych obowiązujących w tym zakresie przepisów, dokonywania własnym staraniem i na własny koszt ich bieżącej konserwacji oraz napraw niezbędnych do zachowania tego majątku w stanie nie pogorszonym oraz do uzupełniania zużytych, zniszczonych lub zaginionych składników wyposażenia poprzez zakup nowych.

§ 6.

1.  Bez zgody Wynajmującego, wyrażonej na piśmie, Najemca nie może: a. zmieniać sposobu wykorzystania przedmiotu najmu określonego w § 2 pkt 3; b. dokonywać trwałych zmian lub adaptacji w przedmiocie najmu.
2.  Najemca zobowiązany jest do ubezpieczenia budynku znajdującego się na nieruchomości jako całość od zdarzeń losowych. Najemca, w przypadku zaistnienia zdarzeń objętych ubezpieczeniem, powiadamia natychmiast Wynajmującego oraz podejmuje działania zmierzające do zmniejszenia rozmiarów szkody. Za zaniechanie tych działań, Najemca ponosi wobec Wynajmującego odpowiedzialność, w pełnym zakresie, za zaistniałą szkodę.
3.  Najemca zobowiązuje się na własny koszt ubezpieczyć nieruchomość przed ryzykiem z tytułu prowadzonej działalności. Najemca ponosi odpowiedzialność materialną za szkody wyrządzone osobom trzecim wynikłe z niewłaściwego użytkowania przedmiotu najmu oraz prowadzonej działalności.
4.  Najemca prowadzi działalność gospodarczą na bazie przedmiotu najmu pod własną firmą, na swój rachunek i ryzyko.

§ 7. Wynajmującemu przysługuje prawo kontroli przedmiotu najmu oraz zgodności jego wykorzystania z treścią niniejszej umowy, po uprzednim zawiadomieniu o terminie kontroli. Kontrola powinna być przeprowadzona w obecności przedstawiciela Dzierżawcy.

§ 8.

1.  Wynajmujący uprawniony jest do rozwiązania umowy z dwumiesięcznym wypowiedzeniem w razie stwierdzenia istotnych uchybień Najemcy w utrzymaniu przedmiotu najmu w należytym stanie technicznym i sanitarnym oraz w przypadku nie dotrzymania obowiązków Najemcy określonych w § 2 i § 3 oraz § 4 ust. 1 umowy, w szczególności w zakresie dotyczącym płatności zobowiązań finansowych. Wypowiedzenie dla swej ważności wymaga wyznaczenia Najemcy dodatkowego terminu do wykonania obowiązku, nie dłuższego niż miesiąc, z jednoczesnym zagrożeniem zastosowania wypowiedzenia.
2.  Rozwiązanie umowy przez Wynajmującego z naruszeniem zasad wynikających z niniejszej umowy powoduje konsekwencje w postaci obowiązku zapłaty na rzecz Najemcy udokumentowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych przezeń na rzecz przedmiotu najmu, pomniejszonych o stan jego zużycia.

§ 9.

1.  Wynajmujący oświadcza, że nie jest podatnikiem i płatnikiem podatku od towarów i usług VAT.
2.  Najemca oświadcza, że jest podatnikiem i płatnikiem podatku od towarów i usług VAT i posiada numer NIP ……… .

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług jakich będzie dokonywać w celu wykonania przedmiotowej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.

Treść tego przepisu wskazuje, iż:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług,
*   prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni. Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ponadto z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi nie są do nich wykorzystywane.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego spółka zamierza dokonać nakładów w budynku biurowym którego właścicielami są małżonkowie (będący wspólnikami Spółki Jawnej). W budynku tym Spółka zamierza zgodnie z umową zawartą z właścicielami dokonać nakładów w postaci instalacji budowlanych i wykonania obiektów budowlanych niezbędnych do uzyskania pełnej funkcjonalności dla potrzeb prowadzonej działalności, odliczając przy tym podatek VAT jaki będzie poniesiony na zakup towarów i usług do budowy obiektu. Zakupy towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją będą czynnościami dokonywanymi przez Spółkę, podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto budynek po wybudowaniu będzie wykorzystywany przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – prowadzenia działalności statutowej. Zatem, z powyższego wynika, iż budynek służyć będzie Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, iż Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych w związku z budową budynku biurowego, przeznaczonego do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 86 ust. 1 tej ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.

Treść tego przepisu wskazuje, iż:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług,
*   prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością.

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ponadto z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi nie są do nich wykorzystywane.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie należy mieć na uwadze wyłączenia w zakresie obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego określone w art. 88 ust. 1 ustawy o VAT.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca (Spółka) planuje wynajęcie budynku biurowego którego właścicielami wraz z gruntem jest małżeństwo będące zarazem jej udziałowcami. Budowa rozpoczęła się w lipcu 2011r. i do tej pory to inwestycja prywatna, nigdzie nie rozliczana z żadnej działalności, firmy itp. finansowana w całości z prywatnych środków. Brak rozdzielności majątkowej małżonków. Planowane oddanie do użytkowania w sierpniu/wrześniu 2012r. Pozwolenie na budowę definiuje obiekt jako: „budynek biurowy wraz z garażem, dojazdem, parkingiem i zbiornikiem na nieczystości”. Stan obecny budynku to stan surowy zamknięty z oknami, podłączone media.

Koncepcja na dalszą inwestycję: właściciele wynajmują budynek na najem długoterminowy Spółce, która prowadzi w nim prace wykończeniowe aż do odbioru. Prace, które mają zostać wykonane, zostają określone w umowie najmu. Budynek biurowy jest dla Spółki formą inwestycji związanej z prowadzoną działalnością, zarówno w aspekcie PR-owym jak i funkcjonalnym, poprawi konkurencyjność firmy. Zostanie ustalona rynkowa cena za najem. Wspólnicy Spółki posiadają równe udziały 1/3 każdy.

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się w trybie kwartalnym, całość obrotu jest opodatkowana tym podatkiem.

Z wniosku wynika również, że w przedmiotowym budynku Spółka zamierza, zgodnie z umową zawartą z właścicielami, dokonać nakładów w postaci instalacji budowlanych i wykonania obiektów budowlanych niezbędnych do uzyskania pełnej funkcjonalności dla potrzeb prowadzonej działalności, odliczając przy tym podatek VAT jaki będzie poniesiony na zakup towarów i usług do budowy obiektu. Zakupy towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją będą czynnościami dokonywanymi przez Spółkę, podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto budynek po wybudowaniu będzie wykorzystywany przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – prowadzenia działalności statutowej. Zatem, z powyższego wynika, iż budynek służyć będzie Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych w związku z budową budynku biurowego, przeznaczonego do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT, pod warunkiem iż nie wystąpią żadne przesłanki negatywne, o których mowa w powołanym wyżej art. 88 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, bądź zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.