Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.631.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług świadczonych
usług wynajmu budynku mieszkalnego.
Słowa kluczowe: limit-limit obrotu
najem-najem na cele mieszkalne
powiat
umowa-umowa najmu
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie
wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o
charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na
cele mieszkaniowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Rejestracja -
utrata lub rezygnacja ze zwolnienia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
1

Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług świadczonych
    przez Panią usług wynajmu budynku mieszkalnego. Uzupełniła go Pani pismem – brak
    daty sporządzenia pisma – (wpływ 22 września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wraz z mężem posiada Pani na własność nieruchomości, które wchodzą w skład majątku
    wspólnego. Nieruchomości te są wynajmowane. Zarówno Pani, jak i Pani małżonek, są
    stroną wynajmującą zawartych umów najmu oraz otrzymują z tego tytułu wynagrodzenie,
    które opodatkowane jest zgodnie z przepisami dotyczącymi najmu prywatnego. Nie ma
    Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej. W tym roku prawdopodobnie stanie się
    Pani czynnym podatnikiem VAT i w związku z tym będzie Pani zobowiązana do
    wystawiania faktur VAT. Przewidywany termin, w którym przekroczy Pani limit przychodu
    dla zwolnienia podmiotowego to wrzesień 2025 r.
    W związku z poleceniem (decyzją) Wojewody (...), polecającym Zarządowi Powiatu (...)
    realizację zadania w postaci zapewnienia pomocy obywatelom Ukrainy, o którym mowa w
    art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z
    konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2024 r. poz. 167 z późn. zm.) i z
    zawartym porozumieniem z UNICEF, zawarła Pani z Powiatem (...) dwie umowy najmu.
    Przedmiotem obu umów jest wynajem budynku mieszkalnego jednorodzinnego na cele
    mieszkaniowe. Najemcą w obu przypadkach jest Powiat (...), który w zamian za najem
    zobowiązał się do zapłaty czynszu oraz opłat eksploatacyjnych związanych z utrzymaniem
    nieruchomości. W ramach zawartej umowy, Najemca zobowiązał się także do
    wykorzystywania przedmiotu najmu zgodnie z poleceniem (decyzją) Wojewody (...), tj. do
    celów mieszkalnych.
    Kwota miesięcznego czynszu została ustalona w wysokości (...) zł, którą Powiat finansuje ze
    środków otrzymanych z Funduszu Pomocy obywatelom Ukrainy z budżetu Wojewody (...).
    Również zapłata opłat eksploatacyjnych odbywa się po otrzymaniu przez Powiat środków
    z Funduszu Pomocy obywatelom Ukrainy z budżetu Wojewody (...). Zapisy te zawarte
    zostały w umowach. Jednocześnie w treści umów wskazano, iż obowiązują one w okresie
    obowiązywania polecenia Wojewody (...), zaś Najemca może rozwiązać umowę bez
    zachowania okresu wypowiedzenia umowy w przypadku uchylenia lub zmiany polecenia
    Wojewody.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Umowy na realizację opisanych we wniosku usług zostały zawarte w związku z poleceniem
    (decyzją) Wojewody (...) z dnia (...) polecającym Zarządowi Powiatu (...) realizację zadania w

    postaci zapewnienia pomocy obywatelom Ukrainy, o którym mowa w art. 1 ust. 1 i 2
    ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 337 ze zm.) i z zawartym
    porozumieniem z UNICEF. Umowy te zostały zawarte w oparciu o art. 12 ust. 1 ww. ustawy.
    Umowy zawarte zostały z dniem podpisania i obowiązują w okresie obowiązywania
    polecenia Wojewody (...). Najemca może rozwiązać umowę bez zachowania okresu
    wypowiedzenia umowy w przypadku uchylenia lub zmiany polecenia Wojewody.
    Przedmiotem umów jest oddanie Powiatowi (...) w najem budynków mieszkalnych
    określonych w umowach w zamian za płatny przez Najemcę czynsz oraz opłacanie przez
    Najemcę opłat eksploatacyjnych związanych z utrzymaniem nieruchomości.
    Usługi wynajmu świadczy Pani na własny rachunek.
    Zgodnie z umową, Powiat zobowiązany jest do wykorzystywania przedmiotu najmu do
    celów mieszkalnych zgodnie z Poleceniem (decyzją) Wojewody (...) polegającym na
    realizacji zadania w postaci zapewnienia pomocy obywatelom Ukrainy w zakresie
    wskazanym w decyzji Wojewody.
    Usługi świadczone przez Panią na podstawie umów zawartych z Powiatem, sklasyfikowane
    są według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady
    Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU)
    (Dz. U. z 2015 r.. poz. 1676, ze zm.) pod symbolem 68.20.11 jako wynajem i obsługa
    nieruchomości własnych lub dzierżawionych.
    Nie złożyła Pani wniosku o świadczenie pieniężne w oparciu o art. 13 ust. 1 w powiązaniu z
    art. 13 ust. 4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na
    terytorium tego państwa.
    Nie wykonuje Pani innych niż opisane we wniosku czynności, o których mowa w ad. 113
    ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

## Pytanie

Czy w przypadku przekroczenia limitu zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 i 9
    ustawy o podatku od towarów i usług będzie Pani uprawniona do zastosowania
    zwolnienia przedmiotowego zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i
    usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, będzie Pani uprawniona do zastosowania zwolnienia przedmiotowego,
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na to, iż
    spełnione zostaną warunki wymagane ustawą, tj.: wynajmuje Pani nieruchomość na
    własny rachunek, wynajmowana nieruchomość ma charakter mieszkalny oraz, zgodnie z
    zapisami umowy najmu, budynek ma na celu zaspokojenie wyłącznie potrzeb
    mieszkaniowych obywateli Ukrainy. W związku z powyższym, nawet w przypadku
    przekroczenia limitu 200 tys. wynikającego z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, będzie przysługiwać
    Pani zwolnienie przedmiotowe zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług reguluje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwana dalej „u.p.t.u.”.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...)
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 u.p.t.u., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.t.u., przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 (...).

    Stosownie do treści art 15 ust. 1 u.p.tu., podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 u.p.t.u, zwolnienie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 36 ustawy, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 47
    załącznika nr 3 do u.p.t.u.
    W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług
    opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano PKWiU 55 – „Usługi
    związane z zakwaterowaniem”.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 u.p.t.u., zwalnia się od podatku usługi w zakresie
    wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części
    nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz
    społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1440 11635).
    Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 u.p.t.u., zwalnia się od podatku sprzedaż
    dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na
    terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w
    poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku
    podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez
    niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności
    gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w
    związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 337 z
    późn. zm.), zwana dalej „u.p.o.u.”, ustawa określa szczególne zasady zalegalizowania
    pobytu obywateli Ukrainy, którzy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z
    terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego
    państwa, oraz obywateli Ukrainy posiadających Kartę Polaka, którzy wraz z najbliższą
    rodziną z powodu tych działań wojennych przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z kolei, zgodnie z art. 12 ust. 1 u.p.o.u., Wojewoda może zapewnić pomoc obywatelom
    Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, polegającą na:
      1) zapewnieniu zakwaterowania zbiorowego, za które uznaje się zakwaterowanie w
        obiekcie, w którym przebywa co najmniej 10 osób lub w obiektach będących
        własnością lub przedmiotem trwałego zarządu jednostek sektora finansów
        publicznych, i całodziennego wyżywienia zbiorowego;
      2) prowadzeniu punktów recepcyjnych;
      3) zapewnieniu transportu związanego z zakwaterowaniem lub opieką medyczną;
      4) podjęciu Innych działań niezbędnych do realizacji pomocy, po uzyskaniu zgody
        właściwego ministra.
    Zgodnie zaś z art. 12 ust. 2 u.p.o.u., Wojewoda koordynuje działania organów władzy
    publicznej oraz organizacji pozarządowych i przedsiębiorców, w zakresie udzielania
    pomocy obywatelom Ukrainy.

    W myśl art. 12 ust. 10 u.p.o.u., w związku z realizacją zadań, o których mowa w ust. 1,
    wojewoda może wydawać polecenia obowiązujące wszystkie organy administracji
    rządowej działające na obszarze województwa, państwowe osoby prawne, organy
    samorządu terytorialnego, samorządowe osoby prawne oraz samorządowe jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. O wydanych poleceniach wojewoda
    niezwłocznie informuje właściwego ministra.
    Zgodnie z art. 12 ust. 11 u.p.o.u., polecenia, o których mowa w ust. 10, są wydawane w
    drodze decyzji administracyjnej i podlegają natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich
    doręczenia lub ogłoszenia i nie wymagają uzasadnienia.
    Zgodnie z art. 12 ust. 16 u.p.o.u., zadania nałożone w trybie, o którym mowa w ust. 10, są
    realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego jako zadania zlecone z zakresu
    administracji rządowej.
    W myśl art. 14 u.p.o.u.:
    1. W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz Pomocy, zwany dalej
      „Funduszem”, w celu finansowania lub dofinansowania realizacji zadań na rzecz
      pomocy Ukrainie, w szczególności obywatelom Ukrainy dotkniętym konfliktem
      zbrojnym na terytorium Ukrainy, w tym zadań realizowanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza nim, a także realizacji zadań związanych z
      bezpieczeństwem żywnościowym kraju w związku z konfliktem zbrojnym na
      terytorium Ukrainy.
    2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zawiera z Bankiem Gospodarstwa
      Krajowego umowę określającą w szczególności zasady dokonywania wypłat ze
      środków Funduszu, na finansowanie lub dofinansowanie realizowanych zadań, o
      których mowa w ust. 1, oraz zasady zawierania porozumień, o których mowa w ust.
      10.
    3. Wypłaty ze środków Funduszu są realizowane na podstawie dyspozycji wypłaty
      składanej do Banku Gospodarstwa Krajowego przez ministra właściwego do spraw
      finansów publicznych.
    4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić do składania
      dyspozycji wypłaty ze środków Funduszu dysponenta części budżetowej lub ministra
      kierującego określonym działem administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 4
      września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1370 i 1907),
      określając jednocześnie zakres tego upoważnienia.
    4a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić ministra
      właściwego do spraw wewnętrznych do składania dyspozycji wypłaty ze środków
      Funduszu, w celu finansowania, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, 4 i 6, określając
      jednocześnie zakres tego upoważnienia.
    4b. Finansowanie, o którym mowa w ust. 4a, udzielane jest za pośrednictwem
      poszczególnych dysponentów części budżetowych, zgodnie z zakresem Ich działania.
    4c. Jednostki sektora finansów publicznych odsetki od środków z Funduszu
      zgromadzonych na wydzielonym rachunku przeznaczają na realizację zadań, o
      których mowa w ust. 1.
    Przenosząc powyższe przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, iż
    pomimo że nie ma Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej, na skutek świadczenia
    odpłatnych usług najmu w sposób regularny i w celach zarobkowych, w świetle ustawy
    staje się Pani podatnikiem VAT.
    Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje jednak różne kategorie zwolnień, które
    skutkują brakiem opodatkowania świadczonych usług najmu.

    W przypadku art. 113 ust. 1 i 9 u.p.tu. przewidziano zwolnienie od podatku od towarów i
    usług w zakresie, w jakim wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym
    roku podatkowym kwoty 200 tys. zł (zwolnienie podmiotowe).
    Inną kategorią zwolnienia, które może znaleźć zastosowanie do świadczonych usług
    najmu jest zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 36 u.p.t.u (zwolnienie przedmiotowe).
    Aby móc skorzystać z tego rodzaju zwolnienia, co do zasady niezbędnym jest spełnienie
    trzech przesłanek, tj.: usługi powinny być świadczone na własny rachunek, nieruchomość
    musi mieć charakter mieszkalny oraz cel najmu musi mieć charakter mieszkaniowy, tzn.
    najem winien zaspokajać potrzeby mieszkaniowe.
    Odnosząc się do okoliczności w jakich umowy najmu zostały zawarte, należy zauważyć, iż
    czynnikiem decydującym o zaistnieniu omawianego stosunku prawnego jest polecenie
    (decyzja) Wojewody, które zobowiązało Powiat (...) do zainicjowania zawarcia umów
    najmu. Powiat (...) wykonując polecenie Wojewody i w celu wykonania zadań administracji
    rządowej zawarł z Panią wspomniane umowy. Specyfika tych umów sprowadza się zaś do
    tego, że celem ich zawarcia jest zapewnienie zakwaterowania obywatelom Ukrainy, co ma
    swoje źródło w ustawie z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku
    z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 167 z późn.
    zm.). Konsekwencją powyższego jest twierdzenie, iż charakter wynajmu nie może być inny,
    niż wynika to z powołanych przepisów.
    Co więcej, zakwaterowanie to nie ma charakteru krótkotrwałego, zdefiniowanego w
    PKWiU 55 jako usługi związane z zakwaterowaniem, lecz przyjmuje postać usług
    sklasyfikowanych wg PKWiU 68.20.11, jako wynajem i obsługa nieruchomości
    mieszkalnych własnych lub dzierżawionych, bowiem to polecenie wydane przez Wojewodę
    determinuje czas obowiązywania umowy i na dzień sporządzania niniejszego wniosku
    nadal zachowuje moc prawną.
    W tym miejscu przywołać należy wyrok NSA z dnia 8 maja 2018 r., sygn. I FSK 1182/16: „W
    orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym
    zwolnienie najmu lokali mieszkalnych ma charakter zwolnienia celowego,
    ukierunkowanego na ochronę, w aspekcie ekonomicznym, najemców lokali mieszkalnych
    faktycznie zaspokajających potrzeby mieszkaniowe poprzez tenże najem. Preferencją tą
    nie są natomiast objęte usługi wynajmu lokali mieszkalnych, których bezpośrednim celem
    nie jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych najemcy, lecz realizacja przez niego celów
    gospodarczych, w tym zarobkowych”.
    Analizując podniesione przez Sąd twierdzenie należy zauważyć, iż celem zwolnienia
    przedmiotowego jest ochrona najemców lokali mieszkalnych, którzy poprzez najem dążą
    do zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, zaś cel ten nie obejmuje najmu, którego
    bezpośrednią przyczyną zawarcia nie jest zaspokajanie tych potrzeb. W Pani opinii cel, o
    którym mowa w wyroku w stosunku do zawartych przez Panią umów najmu z Powiatem
    (...) jest spełniony, bowiem bezpośrednim dążeniem Najemcy jest zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych obywateli Ukrainy. Co więcej, nie istnieje prawna możliwość
    wykorzystywania najmowanych nieruchomości do celów innych niż mieszkaniowe.
    Nie sposób także twierdzić, by Powiat realizował wówczas cele zarobkowe, bowiem
    przyczyną podjęcia wskazanych działań przez Powiat jest wydanie przez Wojewodę
    polecenia w związku z realizacją zadań pomocowych. Polecenie obowiązuje wszystkie
    organy administracji rządowej działające na obszarze województwa, państwowe osoby
    prawne, organy samorządu terytorialnego, samorządowe osoby prawne oraz
    samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. O wydanych
    poleceniach wojewoda niezwłocznie informuje właściwego ministra. Polecenia te są
    wydawane w drodze decyzji administracyjnej i podlegają natychmiastowemu wykonaniu z
    chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia i nie wymagają uzasadnienia.
    Jednocześnie należy zauważyć, iż ustawodawca poczynił wyjątek w zakresie zwolnienia dla
    wynajmowania/dzierżawienia nieruchomości – w kontekście warunku realizacji celów

    mieszkaniowych w przypadku wykonywania takich czynności na rzecz społecznych agencji
    najmu, o których mowa w ustawie o niektórych formach popierania budownictwa
    mieszkaniowego.
    Zważając na doniosłą rolę interpretacji ogólnej, która wydawana jest w celu zapewnienia
    jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe, i której rolą jest
    wyjaśniać i interpretować przepisy prawa, które budzą wątpliwość zarówno wśród
    podatników jak i organów podatkowych, należy zauważyć, iż w interpretacji ogólnej nr PT1.
    8101.1.2021 wydanej przez Ministra Finansów wskazano, iż instytucje społecznych agencji
    najmu stanowią podmioty o szczególnym charakterze ze względu na to, że ich działalność
    jest elementem realizowanej przez samorządy polityki mieszkaniowej oraz tego, że
    podmioty te działają na podstawie szczegółowo określonych w ustawie warunków.
    Zauważa Pani, iż w przywołanej interpretacji zwrócono uwagę na szereg cech jakie
    posiadają społeczne agencje najmu, jednakże i te cechy można przypisać jednostce
    samorządowej jaką jest Powiat, który również działa w ramach wyznaczonych przez prawo
    zadań, jest jednostką o szczególnym charakterze, a działania przez niego podjęte mają na
    celu realizację polityki rządowej. Fakt ten wyraźnie dowodzi, iż Powiat nie działa w
    charakterze przedsiębiorcy, który nie jest związany przepisami prawa, lecz jako jednostka
    samorządu terytorialnego zobowiązana do wykonania zadań zleconych przez Wojewodę.
    Dodatkowo, w przywołanej interpretacji wskazano, iż: „decydującym kryterium uznania,
    czy czynność jest dokonywana wyłącznie na cele mieszkaniowe, czy na inne cele, jest cel
    wykorzystywania nieruchomości przez podmiot ją najmujący, tj. cel nabywcy usługi.
    Istotny zatem w tym kontekście jest sposób rozporządzania mieniem przez usługobiorcę,
    który musi realizować jego cele mieszkaniowe (...)”.
    Działania Powiatu są ukierunkowane na zapewnienie wskazanej w ustawie grupie
    podmiotów pomocy, która w tym przypadku przyjmuje postać zapewnienia
    zakwaterowania, a zatem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych obywateli Ukrainy.
    Z tego też powodu, wynagrodzenie wypłacane z tytułu czynszu najmu oraz opłat
    eksploatacyjnych jest pokrywane przez Powiat ze środków zgromadzonych na Fundusz
    Pomocy obywatelom Ukrainy z budżetu Wojewody (...). Oznacza to, iż w celu finansowania
    lub dofinansowania realizacji zadań na rzecz pomocy Ukrainie, w szczególności
    obywatelom Ukrainy dotkniętym konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy, zwrotu
    wydatków lub kosztów poniesionych na realizację tych zadań oraz finansowania
    poniesionych wydatków podczas realizacji zadań, jednostki do tego zobowiązane mogą
    wykorzystywać nabyte lub powierzone tym jednostkom mienie Skarbu Państwa. W tym
    względzie za realizację celów mieszkalnych w wynajmowanych budynkach odpowiada
    Powiat, a z racji, iż umowy najmu finansowane są ze środków budżetu Wojewody (...),
    także i Wojewoda. W omawianych okolicznościach teza, iż umowy najmu nie spełniają
    celów mieszkaniowych, wymagałaby dowiedzenia, że organy wskazane w ustawie i
    upoważnione do działania w imieniu Państwa, nie realizują zadań, do których wykonania
    zobligowane są na mocy ustawy.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w przypadku przekroczenia limitu 200 tys.
    wynikającego z art. 113 ust. 1 i 9 u.p.t.u będzie Pani przysługiwać prawo do zastosowania
    zwolnienia przedmiotowego zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 u.p.t.u., w stosunku do
    zawartych przez Panią umów najmu z Powiatem (...), ze względu na to, iż spełnia Pani
    warunki wymagane ustawą, tj.: wynajmuje Pani nieruchomość na własny rachunek,
    wynajmowana nieruchomość ma charakter mieszkalny oraz zgodnie z zapisami umowy
    najmu, budynek ma na celu zaspokojenie wyłącznie potrzeb mieszkaniowych obywateli
    Ukrainy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług usługa najmu/dzierżawy
    wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i jako czynność
    odpłatna, świadczona za wynagrodzeniem, wypełnia dyspozycję art. 5 ust. 1 ustawy, tj. jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów
    lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe
    wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z mężem posiada Pani na własność nieruchomości, które
    wchodzą w skład majątku wspólnego. Nieruchomości te są wynajmowane. Otrzymuje Pani
    z tego tytułu wynagrodzenie, które opodatkowane jest zgodnie z przepisami dotyczącymi
    najmu prywatnego. Nie ma Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej. W tym roku
    prawdopodobnie przekroczy Pani kwotę limitu, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.
    W związku z decyzją Wojewody (...), polecającą Zarządowi Powiatu (...) realizację zadania w
    postaci zapewnienia pomocy obywatelom Ukrainy, o którym mowa w art. 1 ust. 1 i 2
    ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium
    tego państwa i z zawartym porozumieniem z UNICEF, zawarła Pani z Powiatem (...) dwie
    umowy najmu. Przedmiotem obu umów jest wynajem budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego na cele mieszkaniowe. Najemcą w obu przypadkach jest Powiat (...),
    który w zamian za najem zobowiązał się do zapłaty czynszu oraz opłat eksploatacyjnych
    związanych z utrzymaniem nieruchomości. W ramach zawartej umowy, Najemca
    zobowiązał się także do wykorzystywania przedmiotu najmu zgodnie z poleceniem
    (decyzją) Wojewody (...), tj. do celów mieszkalnych. Kwotę czynszu Powiat finansuje ze
    środków otrzymanych z Funduszu Pomocy obywatelom Ukrainy z budżetu Wojewody (...).
    Również zapłata opłat eksploatacyjnych odbywa się po otrzymaniu przez Powiat środków
    z Funduszu Pomocy obywatelom Ukrainy z budżetu Wojewody (...). Zapisy te zawarte
    zostały w umowach. Jednocześnie w treści umów wskazano, iż obowiązują one w okresie
    obowiązywania polecenia Wojewody (...), zaś Najemca może rozwiązać umowę bez
    zachowania okresu wypowiedzenia umowy w przypadku uchylenia lub zmiany polecenia
    Wojewody. Usługi świadczone przeze Panią na podstawie umów zawartych z Powiatem,
    sklasyfikowane są według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług pod symbolem 68.20.11
    jako wynajem i obsługa nieruchomości własnych lub dzierżawionych.
    Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy w związku z
    przekroczeniem limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, będzie Pani
    mogła zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Z uwagi na wojnę toczącą się bezpośrednio za granicami Rzeczypospolitej Polskiej do
    polskiego porządku prawnego została wprowadzona ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o
    pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego
    państwa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 337 ze zm.), zwana dalej ustawą o pomocy obywatelom
    Ukrainy.
    Ta ustawa specjalna, która – obok stworzenia szczególnej regulacji prawnej zapewniającej
    doraźną podstawę prawną do legalnego pobytu obywatelom Ukrainy, zmuszonych w
    wyniku działań wojennych do opuszczenia swojego kraju pochodzenia i wjechali na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wprowadziła także rozwiązania mające na celu
    uregulowanie kwestii pomocy udzielanej obywatelom Ukrainy przez wojewodów,
    jednostki samorządu terytorialnego oraz przez inne podmioty.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy:
      Wojewoda może zapewnić pomoc obywatelom Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust.
      1, polegającą na:

      1) zapewnieniu zakwaterowania zbiorowego, za które uznaje się zakwaterowanie w
        obiekcie, w którym przebywa co najmniej 10 osób lub w obiektach będących
        własnością lub przedmiotem trwałego zarządu jednostek sektora finansów
        publicznych, i całodziennego wyżywienia zbiorowego;
      2) prowadzeniu punktów recepcyjnych;
      3) zapewnieniu transportu związanego z zakwaterowaniem lub opieką medyczną;
      4) podjęciu innych działań niezbędnych do realizacji pomocy, po uzyskaniu zgody
        właściwego ministra.
    W związku z zawarciem umów z jednostkami samorządu terytorialnego usługodawca
    będzie wykonywać określone świadczenia związane z m.in. zakwaterowaniem uchodźców
    z Ukrainy i w zamian za to otrzyma ustalone zgodnie z umową wynagrodzenie.
    Wynagrodzenie to jest przyznawane konkretnemu podmiotowi w zamian za określoną
    czynność, m.in. zapewnienie zakwaterowania obywatelom Ukrainy.
    W analizowanej sprawie zawarła Pani z Powiatem umowy najmu budynku mieszkalnego
    na cele mieszkaniowe. Zgodnie z umową, Powiat zobowiązany jest do wykorzystywania
    przedmiotu najmu do celów mieszkalnych zgodnie z poleceniem (decyzją) Wojewody (...),
    polegającym na realizacji zadania w postaci zapewnienia pomocy obywatelom Ukrainy.
    Świadczy Pani usługi wynajmu budynku mieszkalnego na rzecz Powiatu, a następnie
    Powiat udostępnia ww. budynek obywatelom Ukrainy w celach mieszkaniowych.
    Świadczenia te wykonuje Pani w zamian za ustalone zgodnie z umową wynagrodzenie. Nie
    ma Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej. Z wniosku wynika, że w tym roku
    wartość sprzedaży z tytułu usług najmu przekroczy limit, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny wynika
    z art. 96 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      – i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art.
        82 ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Z powyższych regulacji wynika, że ustawodawca co do zasady przewidział zastosowanie
    zwolnienia dla podatników, u których wielkość sprzedaży w poprzednim roku
    podatkowym nie przekroczyła łącznie 200.000 zł oraz dla podatników rozpoczynających
    sprzedaż w trakcie roku, jeżeli przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy, w
    proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty
    200.000 zł. Dodatkowo ustawodawca ograniczył możliwość zastosowania zwolnienia w
    stosunku do czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,

      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
        trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony)
    A zatem, o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113
    ust. 1 i ust. 2 ustawy, ma on - co do zasady - prawo do korzystania ze zwolnienia
    podmiotowego do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww.
    kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
    podatnik zobowiązany jest do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i
    usług na zasadach określonych w ustawie.
    Należy dodać, że z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy wynika, że do wartości sprzedaży, o
    której mowa w ust. 1 (czyli uprawniającej do zwolnienia podmiotowego) nie wlicza się m.
    in. obrotu z tytułu odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług
    zwolnionych od podatku (na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy lub przepisów wydanych na
    podstawie art. 82 ust. 3 ustawy), jednakże z wyjątkiem transakcji związanych z
    nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
    W sprawie będącej przedmiotem wniosku, najem budynku mieszkalnego jednorodzinnego
    nie ma charakteru transakcji pomocniczych, ponieważ najem ww. budynku stanowi u Pani
    działalność podstawową.
    W analizowanej sprawie należy wziąć pod uwagę art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635).
    Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia
    przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego budynku oraz

    subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego budynku (cel mieszkaniowy).
    W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze
    mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi implementację z art.
    135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.).
    Przepis powyższy stanowi, że:
    Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: „(...) dzierżawę i wynajem
    nieruchomości”.
    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
      · świadczenie usługi na własny rachunek,
      · charakter mieszkalny nieruchomości,
      · mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    Analizując kwestie zwolnienia od podatku usług najmu mieszkań/budynków mieszkalnych
    należy zwrócić szczególną uwagę na cel świadczonych usług. Realizacja celu wynajmu
    następuje poprzez wykorzystanie nieruchomości przez najemcę. Tym samym, zasadniczą
    kwestią dla opodatkowania, czy zwolnienia od podatku świadczonej usługi pozostaje cel
    realizowany przez osobę bezpośrednio uczestniczącą w świadczeniu usługi.
    Oznacza to, że z punktu widzenia zastosowania tego zwolnienia istotny jest sposób
    wykorzystywania nieruchomości przez najemcę (usługobiorcę), a zatem to najemca w
    wynajmowanym lokalu powinien realizować własne cele mieszkaniowe. Jedynie bowiem w
    takim przypadku uprawnione będzie stwierdzenie, że wynajmujący (usługobiorca) wynajął
    nieruchomość „wyłącznie na cele mieszkaniowe”. Ustawodawca nie zwolnił z
    opodatkowania wynajmu lub dzierżawy nieruchomości „na cele działalności gospodarczej,
    polegającej na wynajmie nieruchomości wyłącznie na cele mieszkaniowe” (vide wyrok NSA
    z dnia 8 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1182/16).
    Jak wynika z opisu sprawy, Najemca (Powiat) zobowiązał się do wykorzystywania budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego zgodnie z poleceniem (decyzją) Wojewody (...), tj.
    udostępnia go obywatelom Ukrainy na ich cele mieszkaniowe. Zatem w analizowanej
    sytuacji, Pani udostępnia budynek mieszkalny jednorodzinny na rzecz Powiatu, a
    następnie Powiat udostępnia ww. budynek obywatelom Ukrainy.
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane regulacje prawne,
    należy wskazać, że usługa najmu budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie może
    korzystać ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy nie ma w tym przypadku
    zastosowania, ponieważ nie jest spełniony warunek dotyczący realizacji celu
    mieszkaniowego nabywcy świadczenia, w tym wypadku przez Powiat, któremu Pani
    wynajmuje ww. budynek.
    Podmiot, któremu wynajmuje Pani budynek mieszkalny jednorodzinny – Powiat – nie
    może w nim realizować własnego celu mieszkaniowego.
    W konsekwencji, wynajem ww. budynku na rzecz Powiatu nie będzie korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    36 ustawy.
    W analizowanej sprawie, z uwagi na treść art. 113 ust. 2 ustawy, będzie Pani zobowiązana
    wliczać wynagrodzenie z tytułu świadczenia usługi najmu budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego na rzecz Powiatu do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy, gdyż świadczenie ww. usługi nie będzie zwolnione od podatku.

    Wobec powyższego, w sytuacji, gdy Pani sprzedaż przekroczy limit, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 i 9 ustawy, nie będzie Pani uprawniona do zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.