Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-520/10/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-24
Teza: Ustalenie przychodu z tytułu objęcia udziałów w spółce z ograniczona odpowiedzialnością.
Słowa kluczowe: spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; udział-objęcie udziałów; wierzytelność; wierzytelność-konwersja wierzytelności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2010 r. (data wpływu 28 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia przychodu z tytułu objęcia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia przychodu z tytułu objęcia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Jest Pan wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej zwanej Spółką). Przysługuje Panu wobec Spółki wierzytelność pieniężna z tytułu zawartych ze Spółką umów pożyczki. Wspólnicy Spółki zgodnie zamierzają dokonać podwyższenia kapitału zakładowego poprzez utworzenie nowych udziałów, które zostaną objęte w zamian za wkłady pieniężne. Następnie Pan i Spółka zamierzają dokonać umownego potrącenia wzajemnych wierzytelności pieniężnych: t.j. wierzytelności Spółki przysługującej jej wobec zobowiązania Pana do objęcia udziałów wkładem pieniężnym oraz Pana wierzytelności przysługujących Panu z tytułu pożyczek udzielonych Spółce. Z chwilą potrącenia obie wierzytelności podlegać będą umorzeniu do wysokości wierzytelności niższej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy w przypadku opisanym powyżej – t.j. w przypadku zobowiązania się przez wspólników w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością do objęcia nowych udziałów w zamian za wkłady pieniężne, a następnie dokonania umownego potrącenia wierzytelności Spółki z tego tytułu z wierzytelnością pieniężną wspólnika wynikającą z udzielenia Spółce pożyczki wspólnik obejmujący w ten sposób nowe udziały osiąga przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana zdaniem, w opisanej sytuacji wspólnik Spółki nie ma obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu są m.in. kapitały pieniężne. Przychodem z kapitałów pieniężnych jest m.in. nominalna wartość udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny (art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W omawianym stanie faktycznym, wkład wspólnika z założenia jest jednak wkładem pieniężnym - a jedynie wierzytelność Spółki z tego tytułu ulega zaspokojeniu na podstawie umownego potrącenia ze wzajemną wierzytelnością przysługującą wspólnikowi wobec Spółki (na co pozwala art. 14 § 4 Kodeksu spółek handlowych). W tym zakresie w judykaturze ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym o tym, czy konwersja wierzytelności przysługującej wspólnikowi wobec spółki na udziały przybierze postać wkładu pieniężnego czy niepieniężnego decyduje treść uchwały o podwyższeniu kapitału (wyrok NSA w Warszawie z 14 grudnia 2004 r., sygn. akt FSK 1331/04). Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie traktują natomiast objęcia udziałów w zamian za wkład pieniężny jako przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych (zob. A. Bartosiewicz \[w;\], PIT. Komentarz, LEX 2010, tezy do art. 10 i art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny.

Z treści art. 17 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy wynika natomiast, iż przychód określony w ust. 1 pkt 9 ww. ustawy powstaje w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki.

Zasady wnoszenia aportu do spółek z ograniczoną odpowiedzialnością regulują przepisy art. 257-262 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 257 § 2 k.s.h. podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych. Jednocześnie w myśl art. 258 § 2 k.s.h. oświadczenie dotychczasowego wspólnika o objęciu nowego udziału bądź udziałów lub o objęciu podwyższenia wartości istniejącego udziału bądź udziałów wymaga formy aktu notarialnego.

Z wyżej wskazanych przepisów Kodeksu spółek handlowych wynika więc bezpośrednio, że w przypadku, kiedy wspólnik wnosi na poczet udziałów wkłady niepieniężne, to niezależnie od tego czy otrzymuje on nowe udziały, czy też ulega zwiększeniu nominalna wartość już posiadanych przez tego wspólnika udziałów, dochodzi do ich objęcia przez tego wspólnika.

Na uwagę zasługuje również art. 14 § 4 ww. ustawy na podstawie którego możliwe jest dokonanie – tylko w drodze umownej – potrącenia przez wspólnika swojej wierzytelności wobec spółki kapitałowej z wierzytelnością spółki z tytułu należnej wpłaty na poczet udziałów.

Udziały w spółkach kapitałowych mogą być obejmowane za wkład pieniężny lub niepieniężny czyli aport. Szczególnym rodzajem wkładu jest wierzytelność przysługująca wspólnikowi w stosunku do spółki. Objęcie udziałów za wkład w postaci takiej wierzytelności nazywane jest konwersją wierzytelności na udziały. Należy przy tym zaznaczyć, iż zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (por. wyrok z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt FSK 2066/04) o tym, czy konwersja wierzytelności przysługującej wspólnikowi wobec spółki na udziały przybierze postać wkładu pieniężnego lub niepieniężnego decyduje treść uchwały zgromadzenia wspólników spółki, natomiast organy podatkowe nie są zobowiązane do oceny tej czynności prawnej, z uwzględnieniem jej celu i zamiarów, tak by ustalać w postępowaniu podatkowym charakter objętych udziałów w kapitale zakładowym spółki.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż przysługuje Panu wobec Spółki wierzytelność pieniężna z tytułu zawartych ze Spółką umów pożyczki. Wspólnicy Spółki zgodnie zamierzają dokonać podwyższenia kapitału zakładowego poprzez utworzenie nowych udziałów, które zostaną objęte w zamian za wkłady pieniężne. Następnie Pan i Spółka zamierzają dokonać umownego potrącenia wzajemnych wierzytelności pieniężnych: t.j. wierzytelności Spółki przysługującej jej wobec zobowiązania Pana do objęcia udziałów wkładem pieniężnym oraz Pana wierzytelności przysługujących Panu z tytułu pożyczek udzielonych Spółce.

W opisanej sytuacji wierzytelność nie jest więc przedmiotem aportu, a udziały zastały nabyte za wkłady pieniężne.

Wobec powyższego, na dzień objęcia udziałów w zamian za wkład pieniężny nie powstanie u Pana obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Przesłanką stanowiącą o powstaniu tego obowiązku będzie dopiero odpłatne zbycie udziałów, wiążące się z powstaniem przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.