Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-113/09-6/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki oraz jej kontrahentów mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; integracja-integracja pracowników; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; środek-środek obrotowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2009 r. (data wpływu – 02.02.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na imprezy integracyjne dla pracowników i kontrahentów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 20 marca 2009 r. (data wpływu 24.03.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

Spółka organizuje imprezy integracyjne, przeznaczone w zależności od konkretnego przypadku dla:

1.  pracowników Spółki,
2.  pracowników Spółki, przy czym zapraszani są na nie również prowadzący działalność gospodarczą przedstawiciele handlowi oraz agenci,
3.  pracowników Spółki, przy czym zapraszani są na nie również kontrahenci Spółki.

Celem powyższych imprez integracyjnych jest motywowanie oraz integrowanie uczestniczących w nich osób tak, aby z większym zaangażowaniem oraz efektywniej wykonywali swe obowiązki i tym samym, przyczyniali się do zwiększania poziomu uzyskiwanych przez Spółkę przychodów.

Spółka podkreśla, iż zarówno wskazani powyżej przedstawiciele handlowi, jak i agenci, mimo, że prowadzą własną działalność gospodarczą odpowiedzialni są za sprzedaż produktów Spółki (przede wszystkim usługi leasingowe) oraz de facto wykonują czynności te same, co pracownicy działu handlowego Spółki (pozyskują klientów, doprowadzają do zawierania umów, zajmują się bieżącą obsługą klientów, etc.). Przedstawiciele handlowi i agenci współpracują ze Spółką w oparciu o odpowiednie umowy, w których powyższe obowiązki zostały sprecyzowane.

W świetle powyższego, motywacyjno - integracyjny efekt towarzyszący imprezom jest przesłanką, którą Spółka kieruje się zapraszając na nie nie tylko pracowników, ale również przedstawicieli handlowych oraz agentów.

Jak Spółka wskazała powyżej, zdarzają się także imprezy integracyjne, w których obok pracowników Spółki uczestniczą również jej kontrahenci, a więc np. dostawcy towarów i usług dla Spółki oraz jej klienci. Spółka zaprasza kontrahentów, celem nawiązania / utrwalenia z nimi współpracy.

Organizowanie imprez integracyjnych polega na tym, iż Spółka nabywa od wyspecjalizowanego w tym zakresie podmiotu kompleksową usługę, w skład której wchodzą wynajem i wystrój lokalu, żywność i napoje (w tym alkohol), usługi cateringowe, zapewnienie oprawy artystycznej, etc. W związku z nabyciem powyższej usługi, Spółka otrzymuje fakturę VAT, z wykazaną na niej kwotą podatku.

Wydatki na organizację przedmiotowych imprez integracyjnych ponoszone są ze środków obrotowych Spółki. Ponadto, w przypadku imprez, o których mowa w powyższych pkt b) i c) Spółka nie potrafi ustalić, jaka część wydatków przypada na pracowników, a jaka na pozostałe osoby. Spółka nie prowadzi bowiem ewidencji konsumpcji oraz intensywności korzystania z innych elementów imprezy integracyjnej przez uczestniczące w niej osoby.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
2.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki oraz przedstawicieli handlowych i agentów mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
3.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki oraz jej kontrahentów mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
4.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych, o których mowa w powyższych pkt 1 - 3, również w części dotyczącej wydatków na alkohol, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie trzecie dotyczące przedstawionego stanu faktycznego. Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami, i tak:

*   w zakresie pytania pierwszego dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-4/MC i ILPB3/423-113/09-8/MC,

*   w zakresie pytania drugiego dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-5/MC i ILPB3/423-113/09-9/MC,

*   w zakresie pytania trzeciego dotyczącego przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-10/MC,

*   w zakresie pytania czwartego dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-7/MC i ILPB3/423-113/09-11/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na imprezy integracyjne, w których udział biorą, oprócz pracowników Spółki Jej kontrahenci, stanowią koszty uzyskania przychodów.

Organizowanie imprez integracyjnych, w których udział biorą kontrahenci Spółki ma na celu nawiązanie / utrwalenie znajomości biznesowych, co zapewnia Spółce stabilność w prowadzeniu działalności gospodarczej. Poza tym, zdaniem Spółki, poznanie kontrahentów przez pracowników Spółki ma wpływ na lepszą organizację i komunikację między firmami, a utrzymywanie ścisłej współpracy wpływa na wynik jaki osiąga Spółka.

W związku z powyższym, wydatki na takie imprezy mają niewątpliwy wpływ na uzyskiwane przez Spółkę przychody, a w szczególności na wspomniane w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów. W opinii Spółki, wydatki tego rodzaju nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 tej ustawy, a w szczególności nie stanowią one kosztów reprezentacji wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy.

Ze względu na brak ustawowej definicji pojęcia reprezentacji należy, zdaniem Spółki, stosować słownikową definicję tego pojęcia, która stała się podstawą wypracowanej linii orzecznictwa oraz praktyki organów podatkowych. I tak, zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” pod redakcją profesora Stanisława Dubisza, reprezentacja to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną.

W przedmiotowej sprawie, brak jest podstaw do stwierdzenia, że organizowane przez Spółkę imprezy integracyjne, w których udział biorą kontrahenci Spółki, stanowią okazałość czy wystawność. Spółka zauważa, że organizacja imprez integracyjnych, w których oprócz pracowników Spółki uczestniczą Jej kontrahenci jest obecnie pewnego rodzaju standardem biznesowym i nie sposób przypisać jej charakteru wystawności.

Spółka podkreśla również, iż stanowisko, zgodnie z którym wydatki na imprezy integracyjne dla pracowników oraz kontrahentów Spółki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zostało potwierdzone w piśmie Lubelskiego Urzędu Skarbowego z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. PD.423-33/07.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Kosztami podatkowymi są również wydatki ponoszone na rzecz pracowników podatnika w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych i integracyjnych. Wydatki te związane są bowiem z prowadzoną przez podatnika działalnością, sprzyjają wytworzeniu dobrej atmosfery w pracy, jak również wpływają na zacieśnienie więzi pracowników z firmą. Uczestnicząc w tego rodzaju spotkaniach pracownicy konsolidują się z firmą, a mając świadomość, że pracodawca o nich dba, sumienniej wywiązują się ze swojej pracy. Efektywność pracy wykonywanej przez silnie zmotywowany i zharmonizowany zespół skutkuje w konsekwencji wzrostem przychodu firmy.

Jak wynika z powyższego, kosztami podatkowymi mogą być wydatki sfinansowane ze środków obrotowych, ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez integracyjnych i okolicznościowych, pod warunkiem jednak, że podatnik wykaże, iż mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością oraz mają na celu zwiększenie efektywności pracy i w efekcie służą uzyskaniu przychodu.

W ocenie tutejszego Organu, w przedmiotowej sprawie, wydatki na zorganizowanie imprezy integracyjnej mogłyby stanowić koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile dotyczyłyby uczestników rekrutujących się wyłącznie z grona pracowników Spółki.

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, iż imprezy integracyjne organizowane są zarówno dla osób zatrudnionych w Spółce, jak i dla kontrahentów. Ponadto, Spółka wskazała, iż nie jest w stanie wydzielić spośród wydatków związanych z organizacją przedmiotowych imprez integracyjnych tych, które poniosła jedynie na rzecz pracowników.

Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 wskazanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Z uwagi na to, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji pojęcia reprezentacja, dlatego należy posłużyć się wykładnią słownikową. Reprezentacja oznacza „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007).

Przenosząc tę definicję na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przyjąć należy, iż reprezentacja to występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Obejmuje ona swym pojęciem działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane z utrzymaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów. Zatem celem wydatków na reprezentację jest m.in. stworzenie i utrwalenie właściwego wizerunku firmy.

Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie i dostarczanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług. Taki charakter mają wydatki poniesione przez Spółkę na rzecz kontrahentów.

Wobec powyższego, wydatki na organizację imprez integracyjnych w części przeznaczonej dla kontrahentów nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Mają one bowiem na celu utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku Spółki na zewnątrz.

Reasumując, poniesione przez Spółkę wydatki na organizację spotkań integracyjnych z udziałem kontrahentów, sfinansowanych ze środków obrotowych, skoro Spółka nie jest w stanie wydzielić wydatków odpowiadających udziałowi w imprezach pracowników, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, w odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawcę stanowiska reprezentowanego przez inny organ stwierdzić należy, że zapadł on w indywidualnej sprawie konkretnego podatnika i w oparciu o przedstawiony przez niego stan faktyczny.

Jednocześnie informuje się, że wniosek Spółki w zakresie stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych dotyczących podatku od towarów i usług, został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami wydanymi w dniu 21 kwietnia 2009 r., nr ILPP1/443-124/09-3/BD, ILPP1/443-124/09-4/BD, ILPP1/443-124/09-5/BD, ILPP1/443-124/09-6/BD.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.