Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-2.4510.936.2016.1.BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-06
Teza: Czy wydatki poniesione po 1 stycznia 2017 r. na zakup towarów i usług, stanowiące koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 UPDOP, za które zapłata dokonana będzie w drodze kompensaty, są objęte dyspozycją art. 15d UPDOP ?
Słowa kluczowe: kompensata; koszt-koszty uzyskania przychodów; rozliczanie (rozliczenia); zobowiązanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 października 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 28 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki na zakup towarów i usług poniesione po 1 stycznia 2017 r., stanowiące koszty uzyskania przychodów, za które zapłata dokonana będzie w drodze kompensaty objęte będą dyspozycją art. 15d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki na zakup towarów i usług poniesione po 1 stycznia 2017 r., stanowiące koszty uzyskania przychodów, za które zapłata dokonana będzie w drodze kompensaty będą objęte dyspozycją art. 15d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna oraz spółki od niej zależne zawarły umowę o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej (dalej: „PGK”) w rozumieniu przepisów UPDOP. Zgodnie z tą umową rokiem podatkowym PGK jest rok kalendarzowy, zaś Wnioskodawca został wyznaczony na spółkę reprezentującą PGK w zakresie obowiązków wynikających z UPDOP oraz Ordynacji podatkowej.

Podstawą opodatkowania PGK jest kwota obliczana zgodnie z art. 7a UPDOP, w związku z art. 7 ust. 1-3 UPDOP.

Spółki wchodzące w skład PGK dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej dokonują zakupu szeregu towarów i usług od innych przedsiębiorców (dalej: „Dostawców”), które służyć mają wytworzeniu dóbr, których sprzedaż generuje przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym CIT.

Co do zasady, za w/w zakupy, Spółki PGK dokonują zapłaty powstałych zobowiązań na rzecz ich Dostawców za pośrednictwem rachunku bankowego. Jednakże występują obecnie i występować będą po 1 stycznia 2017 r. również sytuacje, w których uregulowanie płatności za nabyte towary i usługi dokonane zostanie poprzez kompensaty/potrącenia wzajemnych wierzytelności kupującego (tu: Spółki PGK) oraz Dostawcy, przy czym kompensaty te dotyczyć będą zobowiązań (kosztów) przekraczających 15.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione po 1 stycznia 2017 r. na zakup towarów i usług, stanowiące koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 UPDOP, za które zapłata dokonana będzie w drodze kompensaty, są objęte dyspozycją art. 15d UPDOP ?

Zdaniem Wnioskodawcy, od 1 stycznia 2017 r. w myśl art. 15d ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888; dalej: „UPDOP”), podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego, podatnicy:

1.  zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
2.  w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększają przychody - w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

Biorąc zatem pod uwagę regulacje w/w przepisu stwierdzić należy, że obowiązek wyłączenia poniesionych wydatków/kosztów z kategorii kosztów uzyskania przychodów dotyczy wyłącznie przypadków, do których zastosowanie ma art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, który w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. stanowi, że dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku, gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 zł, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Jak wskazuje jednocześnie Minister Finansów w wyjaśnieniach opublikowanych 13 października 2016 r.: „wprowadzane od 1 stycznia 2017 r. przepisy podatkowe odwołują się do pojęcia „płatności”, wynikającej z transakcji (o której mowa w art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej), a zatem obejmują wyłącznie wskazany w nich sposób regulowania zobowiązania, tj. poprzez dokonywanie zapłaty. Regulacje te zatem nie znajdą zastosowania do innych form regulowania (wygasania) zobowiązań, które ze swojej istoty nie mają charakteru płatności i nie są związane z rachunkiem płatniczym. W związku z tym, formy uregulowania zobowiązań takie jak m.in. kompensata (potrącenie), czy wymiana barterowa nie są objęte omawianymi przepisami. Jakkolwiek dochodzi wówczas do uregulowania (wygaśnięcia) zobowiązania, to jednak strony umowy nie dokonują „płatności”, które mogłyby być objęte zakresem tych regulacji”.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku, do wydatków za które zapłata dokonywana jest w drodze kompensaty, nie będzie miał zastosowania przepis art. 15d UPDOP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.