Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.230.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług opłat
pobieranych przez Gminę za zajęcie pasa drogowego drogi
wewnętrznej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi-pas drogowy-zajęcie pasa drogowego
gmina
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług opłaty
    pobieranej przez Gminę za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Na potrzeby przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.
    U. z 2024 poz. 361 dalej ustawa o VAT) Gmina rozlicza się wspólnie z jednostkami
    budżetowymi i zakładami budżetowymi.
    Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną i realizuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, na podstawie ustawy
    z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz statutu gminy (Dz. U. z 2024 r. poz.
    609, 721; dalej: u.s.g.). Gmina wykonuje zadania zarówno w charakterze
    administracyjnoprawnym, jak i stosunków cywilnoprawnych, których realizacja następuje
    odpłatnie i nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 u.s.g. Wnioskodawca wykonuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność, a także posiada osobowość prawną. Gmina
    stanowi jednostkę samorządu terytorialnego.
    Wnioskodawca uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej na podstawie art. 16 ust. 2
    Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.
    483 z późn. zm.; dalej: Konstytucja) oraz wykonuje, w myśl art. 163 Konstytucji, zadania
    publiczne, które nie zostały zastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla organów innych
    władz publicznych. Wnioskodawca realizuje zadania własne leżące w obowiązkach
    samorządu gminnego zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym.
    W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać
    umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 u.s.g.).
    Gmina sprawuje zarząd nad drogami publicznymi położonymi w granicach
    administracyjnych Gminy i drogami wewnętrznymi zlokalizowanymi na gruncie będącym
    własnością Gminy, a także zarząd nad innymi drogami publicznymi na podstawie
    zawartych porozumień z właściwymi zarządcami dróg.
    Przedmiotem działalności Gminy jest m.in. realizacja zadań z zakresu planowania,
    budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony oraz sprawy związane z
    zarządzaniem ruchem i zajęciem pasa drogowego dróg wewnętrznych zlokalizowanych w
    granicach administracyjnych Gminy i będących własnością Gminy oraz obiektów
    inżynierskich położonych w ciągach tych dróg, a także sprawy dotyczące gospodarowania
    gruntami położonymi w granicach takich dróg wewnętrznych, w tym zawieranie umów
    cywilnoprawnych dotyczących takich gruntów.
    Wnioskodawca jako zarządca dróg, działając na podstawie Zarządzenia nr (...) Wójta
    Gminy (...) z dnia (...) 2020 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za zajęcie pasa
    drogowego dróg gminnych wewnętrznych, zawiera umowy na zajęcie pasa drogowego
    dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie Gminy w celu:
    1. prowadzenia robót,

    2. umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanej z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu (innych niż wodociągowe i
    kanalizacji sanitarnej),
    3. umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanej z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu tj. wodociągowych i kanalizacji
    sanitarnej,
          24. zajęcia 1 m pasa drogowego dla pochylni i platformy dla osób niepełnosprawnych,
    izolacji budynku, obiektów: handlowych, usługowych, gastronomicznych, budynków,
    inne,
    5. zajęcia pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym reklamy,
          26. zajęcia 1 m pasa drogowego dla parkingu zastrzeżonego na zasadach wyłączności,
    parkingu zastrzeżonego na zasadach wyłączności wybudowanego ze środków
    inwestora zewnętrznego, inne.
    Powyższe Zarządzenie Wójta Gminy (...) nr (...) z dnia (...) 2020 r. zostało wydane na
    podstawie art. 30 ust. 1, art. 30 ust. 2 pkt 3, oraz art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990
    r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity - Dz. U. z 2019 r. poz. 506 z późniejszymi
    zmianami).
    Zawarcie umowy, w zależności od jej przedmiotu, może nastąpić na czas określony bądź
    nieokreślony.
    Wnioskodawca na podstawie umów pobiera od podmiotów zajmujących pas drogowy
    opłaty, których wysokość ustalana jest na podstawie ww. obowiązującego Zarządzenia
    Wójta Gminy (...).
    W powyższym Zarządzeniu ustalone zostały zróżnicowane wysokości opłat za dzień bądź
                      2 rok zajmowania powierzchni 1 mpasa drogowego, w zależności od rodzaju zajęcia.

## Pytanie

Czy pobierane przez Wnioskodawcę opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, pobierane przez Wnioskodawcę opłaty za zajęcie pasa
    drogowego drogi wewnętrznej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie z
    przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących

    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług - w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
    1. jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
    2. odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano te
    organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    VAT w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego,
    nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast
    podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności
    na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter
    wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te
    podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy o VAT należy zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.g., gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 u.s.g., do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 u.s.g., zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych
    dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Na podstawie art. 19 ust. 1
    ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze
    zm.), organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
    właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
    utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

    Według art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust.
    3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
    1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
    2) wojewódzkich - zarząd województwa;
    3) powiatowych - zarząd powiatu;
    4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zarządca drogi, o którym mowa w
    art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki
    organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik
    województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona,
    zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Jak wynika z art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zabrania się dokonywania w
    pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i
    jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu
    drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że w szczególnie
    uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym urządzeń obcych oraz
    reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym
    w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia
    umowy, o której mowa w ust. 7 lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c (...).
    Na mocy art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zajęcie pasa drogowego na cele
    niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga
    zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie
    jest wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, zezwolenie, o którym mowa w ust. 1,
    dotyczy:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
    2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
    3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2 oraz
    reklam;
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w pkt
    1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych, użyte w
    ustawie określenia oznaczają:
    1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod
    jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
    2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
    drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na podstawie
    art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość techniczno-
    użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub postoju
    pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu urządzenia
    wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, za zajęcie pasa drogowego
    pobiera się opłatę.
    Jak stanowi art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych, opłatę, o której mowa w ust. 3,
    ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy zarządca drogi przy udzielaniu
    zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).

    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, za zajęcie pasa
    drogowego:
    1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2,
    2a lub 2c,
    2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
    umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c,
    3) powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie, o której
    mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji
    administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z
    ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 ze zm.), dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których
    zalicza się: podatki, składki, opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i
    jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne
    świadczenia pieniężne, których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek
    sektora finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych, środkami publicznymi stanowiącymi
    niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są w szczególności
    następujące dochody budżetu państwa, dochody budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego albo przychody państwowych funduszy celowych dochody pobierane przez
    państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że
    pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej Wnioskodawca wykonuje
    działania mieszczące się w zakresie zadań własnych Wnioskodawcy. Zatem w
    przedmiotowej sprawie pobierana przez Wnioskodawcę danina o charakterze publicznym
    nie jest zapłatą za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa Wnioskodawca jest adresatem normy prawnej
    określonej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, pobierane przez Wnioskodawcę opłaty za zajęcie
    pasa drogowego drogi wewnętrznej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
        towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
        rozumieniu art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
        Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
        obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
        przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
        czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
    - jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
    - odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano te
      organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości budzi kwestia uznania zdarzeń z obszaru
    publicznoprawnego za czynności pozostające poza zakresem opodatkowania podatkiem
    VAT.
    Istota problemu w analizowanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy wykonując
    czynności z obszaru publicznoprawnego, spełniają Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych opłat jest czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.

    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z opisu sprawy wynika, że sprawują Państwo zarząd nad drogami publicznymi położonymi
    w granicach administracyjnych Gminy i drogami wewnętrznymi zlokalizowanymi na
    gruncie będącym własnością Gminy, a także zarząd nad innymi drogami publicznymi na
    podstawie zawartych porozumień z właściwymi zarządcami dróg. Jako zarządca dróg,
    działając na podstawie Zarządzenia Wójta Gminy (...) z dnia (...) 2020 r. w sprawie ustalenia
    wysokości opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych wewnętrznych, zawierają
    Państwo umowy na zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych znajdujących się na
    terenie Gminy. Na podstawie umów pobierają Państwo od podmiotów zajmujących pas
    drogowy opłaty, których wysokość ustalana jest na podstawie ww. Zarządzenia Wójta
    Gminy (...).
    Państwa wątpliwości budzi kwestia opodatkowania podatkiem od towarów usług opłaty
    pobieranej przez Gminę za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1465 ze zm.):
        Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
        odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
        Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
        lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
        Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
        szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
        placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
        W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
        zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
        Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
        wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
        przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
        Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań
        o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    W myśl art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:

        Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 320 ze zm.):
        Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
        właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
        utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Według art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
        Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
        1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
        2) wojewódzkich - zarząd województwa;
        3) powiatowych - zarząd powiatu;
        4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
        Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
        swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
        utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę
        gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi
        wykonuje zarządca.
    Jak wynika z art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
        Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby
        powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej
        trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
        W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 31, lokalizowanie w
        pasie drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za
        zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji
        administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o
        której mowa w ust. 7, lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a
        lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c. (...).
    Na mocy art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
        Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
        utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
        drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
        zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
        Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
        1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
        2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
        3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt
          2 oraz reklam;
        4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż
          wymienione w pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają:

        - pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią
          nad i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
        - droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
          drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
          podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą
          całość techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do
          ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy
          użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia
          zwierząt.
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
        Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Jak stanowi art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
        Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
        zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
        Za zajęcie pasa drogowego:
        1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
                                            1  4ust. 2, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
        2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub
          w umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której
                      1  4mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
        3) powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
          o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39
            1  4ust. 3 lub 3
        - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
        wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
        Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki,
        składki, opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych
        spółek Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia
        pieniężne, których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
        terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
        finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
        Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
        charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
        państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
        państwowych funduszy celowych: dochody pobierane przez państwowe i
        samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając
    opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej wykonują Państwo działania
    mieszczące się w zakresie Państwa zadań własnych.

    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie stanowi zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji
    ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy
    prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Tym samym ww. opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej pobierane przez
    Państwa nie podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.