Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.285.2017.1.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-08
Teza: Produkcja poza składem podatkowym zmywacza przeznaczonego do usuwania farb i lakierów.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; benzyna; produkcja; skład-skład podatkowy; wyroby-wyroby energetyczne
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 2-art. 47

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 grudnia 2017 r. (data wpływu – 22 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie możliwości produkcji poza składem podatkowym zmywacza przeznaczonego do usuwania farb i lakierów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie możliwości produkcji poza składem podatkowym zmywacza przeznaczonego do usuwania farb i lakierów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – … S.A. jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), która zamierza produkować zmywacz (dalej jako: „Zmywacz”), którego głównym składnikiem jest benzyna, sklasyfikowana wg CN do grupy 2710 11 21. Zmywacz jest mieszaniną przeznaczoną do usuwania farb i lakierów, nie jest przeznaczony do celów opałowych. Spółka otrzymała Wiążącą Informację Akcyzową, zgodnie z którą Zmywacz, który zamierza produkować jest zakwalifikowany pod symbolem CN 2710 11 21.

Spółka nabywa benzynę od podmiotu krajowego, przy czym w niektórych przypadkach benzyna jest dostarczana z terenu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Nabywana benzyna ze względu na przeznaczenie (nie jest nabywana do celów opałowych) opodatkowana jest zerową stawką akcyzy. Pozostałe poza benzyną składniki Zmywacza nie są wyrobami akcyzowymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy produkcja (wytwarzanie) Zmywacza, na który obowiązującą stawką akcyzy jest stawka zerowa, z surowców także opodatkowanych akcyzą według stawki zerowej może odbywać się poza składem podatkowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, produkcja (wytwarzanie) Zmywacza może odbywać się poza składem podatkowym.

Zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o PA, produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona w wysokości równej lub wyższej od kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych, albo z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, pod warunkiem że wyprodukowany wyrób jest również wyrobem akcyzowym zwolnionym od akcyzy ze względu na przeznaczenie.

Dokonując analizy językowej powyższej regulacji, stwierdzić można, iż obowiązek produkcji w składzie podatkowym dotyczy:

1.  wszystkich wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o PA oraz
2.  wyrobów akcyzowych z załącznika nr 1, które nie zostały ujęte w załączniku nr 2, jeżeli zostały opodatkowane akcyzą według stawki innej niż stawka zerowa.

Od tej generalnej zasady ustawodawca przewidział kilka wyjątków, wymienionych w pkt 1-6 w art. 47 ust. 1 ustawy o PA. Jednym z tych wyjątków jest produkcja wyrobów akcyzowych przy użyciu opodatkowanych już wyrobów akcyzowych, o ile kwota akcyzy należna od wyprodukowanego wyrobu przy użyciu wyrobów akcyzowych nie jest wyższa od kwoty akcyzy zapłaconej od wykorzystanych wyrobów akcyzowych przy jego produkcji.

Benzyna wykorzystywana do produkcji Zmywacza jest wyrobem akcyzowym wymienionym w załączniku nr 2 do ustawy o PA. Równocześnie, ze względu na swoje przeznaczenie (wykorzystywana do produkcji Zmywacza), nabycie jej jest opodatkowane stawką zerową. Stawką zerową opodatkowany jest także Zmywacz, zakwalifikowany pod tym samym kodem CN 2710 11 21. A zatem kwota powstałego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od wyprodukowanego wyrobu finalnego nie byłaby wyższa niż kwota zobowiązania należnego od użytego do jego produkcji surowca.

Zdaniem Spółki, regulacja wynikająca z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o PA obejmuje również przypadek opisany w stanie przyszłym, tzn. produkcja Zmywacza przy użyciu benzyny może odbywać się poza składem podatkowym, gdyż zarówno zobowiązanie podatkowe w akcyzie od surowców (benzyny), jak i od wyrobu finalnego (Zmywacza) wynosi 0 zł, co należałoby traktować na równi z zobowiązaniem zapłaconym.

Powyższe potwierdza wyrok wydany przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 15 września 2011 r., sygn. akt I GSK 458/10. W wyroku tym stwierdzono, iż: „Z treści art. 47 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym wynika, że produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji w sytuacjach opisanych w punktach od 1 do 6 tego przepisu prawa. Trafnie Sąd I instancji, odwołując się do gramatycznej wykładni art. 47 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym wskazuje, że wyłącznie produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym oraz innych niż określone w tym załączniku wyroby objęte stawką akcyzy inną niż stawka zerowa musi odbywać się w składzie podatkowym, a więc tym samym obowiązek produkcji w składzie podatkowym dotyczy wyrobów akcyzowych objętych inną stawką niż stawka zerowa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie także Sąd I instancji podnosi, że treść art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym wskazuje, że ustawodawca nie nakłada obowiązku produkcji wyrobu akcyzowego w składzie podatkowym w sytuacji, gdy do jego produkcji wykorzystano wyłącznie wyroby opodatkowane stawką większą niż stawka zerowa, ale od których akcyza została wcześniej zapłacona.

Podkreślić także należy, że stosownie do treści art. 2 ust. 1 lit. b Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. UE L 03.283.51) wyroby objęte między innymi kodami CN od 2704 do 2715 (w tym także CN 2710) są zaliczane do produktów energetycznych. Jednocześnie z treści art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze Dyrektywy Rady 2003/96/WE wynika, że dyrektywa ta nie ma zastosowania do produktów energetycznych wykorzystywanych do innych celów niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania. Skoro produkowany przez spółkę wyrób, w postaci zmywacza do maszyn drukarskich jest produktem energetycznym wykorzystywanym do innych celów niż paliwo silnikowe i paliwo do ogrzewania to tym samym do tego produktu nie znajduje zastosowania ww. dyrektywa. Natomiast stosownie do treści art. 20 ust. 1 lit. c Dyrektywy Rady 2003/96/WE postanowienia Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.Urz. UE L z 1992 r., nr 76 str. 1 z późn. zm.) w zakresie kontroli, posiadania i przemieszczania wyrobów, znajdują zastosowanie między innymi do wyrobów objętych kodem CN 2710 ale tylko wówczas, gdy wyroby te są przemieszczane luzem. Ze stanu faktycznego, w oparciu o który była udzielana indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego nie wynikało aby spółka produkująca zmywacze do maszyn drukarskich (kod CN 2710 11 21) przemieszczała ten wyrób luzem. Tak więc w stosunku do tych wyrobów w zakresie kontroli posiadania i przemieszczania nie znajdowałaby zastosowania dyrektywa horyzontalna”.

Mając na uwadze powyższe należy zatem stwierdzić, iż produkcja Zmywacza może odbywać się poza składem podatkowym, jako że w analizowanym zdarzeniu przyszłym zostaną spełnione wszystkie warunki określone w treści przepisu art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o PA, pozwalające na prowadzenie produkcji Zmywacza poza składem podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 43, ze zm.; dalej jako: „ustawa”) – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W ww. załączniku nr 1 do ustawy, pod pozycją 27, z kodem CN 2710, umieszczono oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe.

W załączniku nr 2 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o którym mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.Urz. UE.L 1992 Nr 76, str. 1), pod pozycją 20 ujęto wyroby z kodu CN od ex 2710 11 do ex 2710 19 69 - oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy, skład podatkowy to miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Skład podatkowy jest najważniejszym elementem systemu zawieszenia poboru akcyzy. System ten umożliwia swobodny przepływ wyrobów akcyzowych w ramach Unii Europejskiej, zabezpiecza interes fiskalny państw członkowskich w związku ciążącym na wyrobach akcyzowych podatkiem akcyzowym oraz faktycznym przesunięciem momentu poboru tego podatku. Właśnie przesunięciu momentu poboru podatku musi towarzyszyć zachowanie pełnej kontroli, w ramach instytucji składu podatkowego, nad produkcją wyrobów akcyzowych (por. Krzysztof Lasiński-Sulecki, Prawna regulacja akcyzy w europejskim prawie wspólnotowym na tle teorii opodatkowania konsumpcji, Toruń 2007, s. 274-275).

Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy, produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji:

1.  wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona w wysokości równej lub wyższej od kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych, albo z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, pod warunkiem że wyprodukowany wyrób jest również wyrobem akcyzowym zwolnionym od akcyzy ze względu na przeznaczenie;
2.  mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, win uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. z 2016 r. poz. 859);
3.  piwa, wina i napojów fermentowanych, wytwarzanych domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczonych do sprzedaży;
4.  mniej niż 10 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, alkoholu etylowego, dokonywanej przez gorzelnie prawnie i ekonomicznie niezależne od wszelkich innych gorzelni oraz niedziałające na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu;
5.  wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy;
6.  energii elektrycznej;
7.  wyrobów węglowych;
8.  suszu tytoniowego;
9.  wyrobów gazowych.

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest produkcja wyrobów akcyzowych.

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W świetle uregulowań art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycją CN 2710.

Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych – art. 86 ust. 2 ustawy.

Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2 – art. 86 ust. 3 ustawy.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy, produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza produkować mieszaninę do usuwania farb i lakierów, tj. Zmywacz o kodzie CN 2710 11 21, który nie jest przeznaczony do celów opałowych. Głównym składnikiem Zmywacza będzie benzyna o kodzie CN 2710 11 21, opodatkowana stawką 0 zł, a także wyroby nieakcyzowe. Spółka wskazała, że Zmywacz opodatkowany będzie stawką 0 zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości produkowania Zmywacza poza składem podatkowym.

Zgodnie z zasadą ogólną, wyrażoną w art. 47 ust. 1 ustawy, produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. W przepisie tym zawarto szereg wyłączeń od tej zasady, wymienionych w pkt 1-9.

Pierwsze z tych wyłączeń, wskazane w art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy, na które powołuje się Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko w sprawie, dotyczy produkcji wyrobów akcyzowych z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona akcyza lub zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie. Przepis ten nie wskazuje w żaden sposób na możliwość wyłączenia z obowiązku produkcji w składzie podatkowym Zmywacza, o kodzie CN 2710 11 21, wymienionego w załączniku nr 2 do ustawy i, jak podał Wnioskodawca, opodatkowanego zerową stawką akcyzy.

Przywołana powyżej zasada ogólna, wyrażona w art. 47 ust. 1 ustawy, przesądza jednoznacznie, że skoro Zmywacz o kodzie CN 2710 11 21 określony został w załączniku nr 2 do ustawy i, jak wskazał Wnioskodawca w treści wniosku, będzie opodatkowany zerową stawką akcyzy ze względu na przeznaczenie, to jego produkcja może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym.

Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że produkcja Zmywacza może się odbywać poza składem podatkowym na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy. W art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy nie ma bowiem żadnego odniesienia do wyrobów akcyzowych opodatkowanych zerową stawka akcyzy, które wyłączałoby obowiązek produkcji w składzie podatkowym wyrobów opodatkowanych zerową stawka podatku. Produkcja takich wyrobów musi odbywać się w składzie podatkowym, aby możliwy był nadzór i kontrola nad przeznaczeniem tych wyrobów do innych celów niż opałowe czy napędowe, czyli do celów upoważniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy.

W państwie prawnym interpretator musi zawsze w pierwszym rzędzie brać pod uwagę językowe znaczenie tekstu prawnego. Jeżeli językowe znaczenie tekstu jest jasne, wówczas - zgodnie z zasadą clara non sunt interpretanda - nie ma potrzeby sięgania po inne, pozajęzykowe metody wykładni. W takim wypadku wykładnia pozajęzykowa może jedynie dodatkowo potwierdzać, a więc wzmacniać, wyniki wykładni językowej wykładnią systemową czy funkcjonalną (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2000 r., K 25/99).

Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania), nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5, poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe (por. również wyrok: NSA sygn. akt I GSK 1866/14, TSUE C-169/00

Instytucja składu podatkowego jest nieodłącznie związana z procedurą zawieszenia poboru akcyzy, która jest stosowana podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach ustawy o podatku akcyzowym i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe. W uproszczeniu więc procedura zawieszenia poboru akcyzy pozwala odroczyć termin rozliczenia podatku z tytułu czynności, od której powstał obowiązek podatkowy.

Z uwagi na skalę nieprawidłowości w obrocie olejami opałowymi i napędowymi, jest to obszar wysokiego ryzyka naruszeń przepisów prawa podatkowego, w szczególności w zakresie podatku akcyzowego. Z tego też powodu wynika, unormowany w przepisach ustawy, obowiązek produkcji w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką podatku akcyzowego, i możliwość zastosowania ściśle określonych wyłączeń od tego obowiązku.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać je za nieprawidłowe.

Przepis art. 47 ust. 1 w obecnym brzmieniu został wprowadzony ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 1479) i obowiązuje od 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z uzasadnieniem celowości zmiany art. 47 ust. 1 ustawy wskazano, że „projektowana zmiana polega na doprecyzowaniu, iż produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na przeznaczenie może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt I GSK 458/10, zastosowanie gramatycznej wykładni obecnego brzmienia przepisu art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy wskazuje, że obowiązek produkcji w składzie podatkowym dotyczy wyrobów akcyzowych objętych inną stawką akcyzy niż stawka zerowa. Tymczasem w załączniku nr 2 do ustawy określony został wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym. Wśród wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy znajdują się również wyroby akcyzowe objęte zerową stawką akcyzy. Doprecyzowanie przedmiotowej regulacji ma na celu osiągnięcie spójności przepisów ustawowych i usunięcie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących obowiązku produkowania w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na przeznaczenie”.

Ponadto organ pragnie stwierdzić, że poza zakresem niniejszej interpretacji pozostaje ocena prawidłowości zastosowanej przez Wnioskodawcę stawki akcyzy dla nabywanej do produkcji benzyny o kodzie CN 2710 11 21 oraz wytwarzanego Zmywacza o kodzie CN 2710 11 21. Kwestie te nie były bowiem przedmiotem wątpliwości Spółki i nie zostały wskazane jako zagadnienia wymagające oceny ze strony organu. W postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji, rolą organu jest ocenić stanowisko Wnioskodawcy przez pryzmat zadanego pytania w stosunku do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Każda interpretacja musi być rozpatrywana indywidualnie, gdyż każdy odmienny element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego ma istotny wpływ na prawidłowość stanowiska.

Odnosząc się do obszernie cytowanego we wniosku wyroku NSA, który zdaniem Wnioskodawcy przemawia za słusznością przedstawionego stanowiska, podkreślić należy, że został on wydany w indywidualnej sprawie innego podatnika, w odmiennym stanie prawnym (odmienne od obecnego były zapisy art. 47 ust. 1 ustawy) i nie ma mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy ten wyrok traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.