Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.70.2020.5.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-19
Teza: Obowiązek wyceny lokalu wraz z wyposażeniem na dzień likwidacji działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; remanent-remanent likwidacyjny; spis-spis z natury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 1 lutego 2020 r. (data wpływu 4 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z 11 maja 2020 r. (data wpływu 28 maja 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wyceny lokalu wraz z wyposażeniem na dzień likwidacji działalności gospodarczej (pytanie oznaczone nr 3) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2020 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wyceny lokalu wraz z wyposażeniem na dzień likwidacji działalności gospodarczej (pytanie oznaczone nr 3).

Pismem z 11 maja 2020 r. (data wpływu 28 maja 2020 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w związku z wezwaniem organu z 8 kwietnia 2020 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.70.2020.1.MSO, 0115-KDIT3.4011.99.2020.3.AD.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni działalność gospodarczą wprowadzoną do wpisu ewidencji działalności prowadzi od (…) 1989 r. w (…). W latach 1986-1987 Wnioskodawczyni wybudowała z własnych środków niezwiązany z działalnością gospodarczą lokal w (…) mieszkalno-usługowy.

Na parterze lokalu Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą w zakresie gastronomii opodatkowaną od kilkunastu lat zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Wnioskodawczyni budynku nigdy nie amortyzowała.

Obecnie Wnioskodawczyni zamierza zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie gastronomii w (…) i użyczy lokal bezpłatnie na czas ściśle określony swojej córce i wnuczce na różne okresy czasu.

Ponadto pismem z 11 maja 2020 r. (data wpływu 28 maja 2020 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek o informację, że prowadzona działalność gospodarcza nie została jeszcze zlikwidowana.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni m.in. zadała następujące pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 3):

Czy Wnioskodawczyni ma obowiązek dla celów m.in. podatku VAT wyceniać wartość lokalu i wyposażenia na dzień likwidacji działalności w sytuacji gdy nie było prawa odliczania podatku VAT od tych środków, a działalność opodatkowana była w formie ryczałtu (pytanie oznaczone nr 3)?

Stanowisko Wnioskodawczyni dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3):

Po likwidacji działalności w tym lokalu Wnioskodawczyni nie ma obowiązku go wyceniać ponieważ nie był amortyzowany przy opodatkowaniu działalności w formie ryczałtu. Po likwidacji Wnioskodawczyni zamierza złożyć informację do właściwego Urzędu Skarbowego ze stanem zerowym wartości środków trwałych i wyposażenia, informując iż wartość lokalu dziś nie ma znaczenia dla podatku VAT, gdyż lokal był budowany kiedy jeszcze nie było podatku VAT i nie miał prawa odliczania podatku VAT. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku VAT Wnioskodawczyni przekaże wnuczce i córce w użyczenie lokal od którego nie miała prawa odliczyć podatku VAT. Również nieodpłatne przekazanie dzieciom jest poza podatkiem VAT i nie ma znaczenia jaka jest dziś wartość tego lokalu dla dzieci i wnuków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług objętego pytaniem nr 3) jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z powołanymi przepisami, budynek spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy.

W świetle art. 5 ust. 3 ustawy, opodatkowaniu podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w art. 14.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

W myśl art. 14 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w art. 15, będący osobą fizyczną albo przedsiębiorstwem w spadku, nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 14 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do art. 14 ust. 5 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani złożyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości towarów i o kwocie podatku należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy, obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy, podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona zgodnie z art. 29a ust. 2.

Przepis art. 29a ust. 2 ustawy stanowi, że w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

W tym miejscu należy podkreślić, że opodatkowaniu podlegają wszystkie towary, a zatem m.in. środki trwałe oraz towary handlowe, które na dzień likwidacji prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, znajdowały się w jego posiadaniu, a podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem tych składników majątkowych. Jest to uzasadnione konstrukcją podatku od towarów i usług opartego na zasadzie neutralności. Jeśli podatnik odliczył podatek od nabycia towarów, które później zostały przeznaczone w istocie na konsumpcję, wówczas powinien zostać obciążony podatkiem należnym, aby zapewnić faktyczne, jednokrotne opodatkowanie konsumpcji. Opodatkowanie towarów pozostałych po zaprzestaniu działalności, w stosunku do których nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, oznaczałoby natomiast w istocie dwukrotne opodatkowanie jednej konsumpcji (raz przy nabyciu, a powtórnie – po zaprzestaniu działalności).

A zatem towary (w tym środki trwałe oraz towary handlowe) objęte spisem z natury, o którym mowa w art. 14 ustawy należy opodatkować w sposób pozwalający na zachowanie zasady neutralności podatku VAT, a więc na zasadach takich samych, jak przy sprzedaży, stosując obowiązujące stawki VAT lub zwolnienie od podatku.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni działalność gospodarczą prowadzi od (…) 1989 r. Wnioskodawczyni wybudowała z własnych środków niezwiązanych z działalnością gospodarczą lokal mieszkalno-usługowy w (…).

Na parterze lokalu Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą w zakresie gastronomii opodatkowaną od kilkunastu lat zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Wnioskodawczyni budynku nigdy nie amortyzowała.

Obecnie Wnioskodawczyni zamierza zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie gastronomii w (…) i użyczyć go bezpłatnie czas ściśle określony swojej córce i wnuczce na różne okresy czasu.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni ma wątpliwości czy w związku z likwidacją działalności ma obowiązek wycenić wartość lokalu i wyposażenia skoro przy ich nabyciu i wytworzeniu nie było podatku VAT. Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, w przypadku likwidacji działalności gospodarczej, opodatkowaniu podlegają wszystkie te środki trwałe oraz towary handlowe, które na dzień likwidacji będą znajdowały się w jej posiadaniu, a podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem tych składników majątkowych.

W analizowanym przypadku nie wystąpią wskazane wyżej okoliczności, bowiem – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię – na moment likwidacji działalności składnikiem majątku będzie wyposażenie oraz lokal, przy wytworzeniu/nabyciu których nie było podatku VAT. A zatem – jak słusznie wskazała Wnioskodawczyni – z uwagi na powyższe przedmiotowego lokalu wraz z wyposażeniem nie trzeba ująć w spisie z natury, który będzie sporządzony na dzień likwidacji działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego (w szczególności opodatkowania użyczenia lokalu córce i wnuczce), które nie zostały objęte pytaniem sformułowanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Ponadto podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana w odniesieniu do przedstawionego opisu planowanego zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie objętym pytaniem nr 3). Natomiast w zakresie objętym pytaniem nr 1) i nr 2), wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.