Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.180.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Uznanie udostępnienia majątku Inwestycji na rzecz Spółki za
czynność podlegającą opodatkowaniu oraz prawa do
odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: budynek
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego
    zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej również: VAT), jako
    podatnik VAT czynny.
    Gmina, w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej:
    ustawa o samorządzie gminnym), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 przywołanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów.
    Wnioskodawca wykonuje zadania własne, do których stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 7
    ustawy o samorządzie gminnym, należą zadania w zakresie m.in. kultury, w tym bibliotek
    gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.
    Na terenie Gminy funkcjonuje spółka prawa handlowego A sp. z o.o. (dalej: Spółka). Spółka
    jest odrębną od Gminy osobą prawną oraz odrębnym od Gminy podatnikiem VAT. Gmina
    posiada 100% udziałów w Spółce.
    Gmina zrealizowała w 2025 r. inwestycję pn. „(...)” (dalej: Inwestycja) polegającą na
    budowie Centrum Kultury (...) wraz z zagospodarowaniem terenu wokół budynku (dalej
    łącznie: Budynek). Inwestycja została sfinansowana wyłącznie ze środków własnych Gminy.
    Na moment sporządzania niniejszego wniosku realizacja Inwestycji jest na ukończeniu,
    obecnie trwają ostatnie prace związane z zagospodarowaniem terenu wokół budynku.
    Gmina niezwłocznie po całkowitym zakończeniu realizacji Inwestycji (tj. po zakończeniu
    prac budowlanych oraz uzyskaniu wszelkich niezbędnych pozwoleń i zgód) odpłatnie
    udostępniła majątek Inwestycji Spółce na podstawie umowy dzierżawy. Ww. umowa ze
    Spółką została zawarta w dniu 14 kwietnia 2025 r. Gmina zawarła ze Spółką ww. umowę
    dzierżawy przedmiotowego majątku, gdyż nie posiada wystarczających zasobów ludzkich i
    technicznych do samodzielnej obsługi powstałego w ramach Inwestycji majątku.
    Przedmiotem dzierżawy jest cały Budynek Centrum Kultury wraz z terenem znajdującym
    się wokół Budynku.
    Z tytułu dzierżawy Budynku będącego przedmiotem złożonego wniosku, Gmina pobiera
    od Spółki określone w umowie wynagrodzenie (czynsz dzierżawny), od którego będzie
    odprowadzać VAT należny. Kwota czynszu dzierżawnego została skalkulowana z
    uwzględnieniem realiów rynkowych, przy uwzględnieniu specyfiki działalności podmiotu
    jakim jest Gmina oraz faktu, że koszty utrzymania majątku Inwestycji nie będą obciążać
    Gminy (pokrywać je będzie Spółka). Gmina dokonała ustalenia czynszu dzierżawnego w
    oparciu o iloczyn wartości początkowej majątku powstałego w ramach Inwestycji i rocznej
    stawki amortyzacyjnej wynoszącej dla tego typu majątku 2,5%. Wynagrodzenie z tytułu
    dzierżawy Budynku umożliwi Gminie zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych w
    okresie 40 lat.
    Zdaniem Gminy taki czynsz uwzględnia specyfikę sytuacji w jakiej funkcjonuje Gmina.
    Zgodnie z obliczeniami Gminy, uzyskany czynsz pokryje więc łączne koszty poniesione na
    realizację Inwestycji w około 40 lat. Jednocześnie Gmina pragnie zaznaczyć, że obrót z
    tytułu ww. dzierżawy jest / będzie znaczący dla budżetu Gminy w szczególności w

    odniesieniu do dochodów uzyskiwanych przez Gminę z tytułu najmu/dzierżawy w skali
    roku. Natomiast dochody uzyskiwane z najmu/dzierżawy nieruchomości, w stosunku do
    ogólnej wartości budżetu stanowią jedynie ułamek uzyskiwanego przez Gminę obrotu.
    Podsumowując zatem, Gmina postanowiła wykorzystać cały majątek Inwestycji do
    czynności opodatkowanych, poprzez jego odpłatną dzierżawę na rzecz Spółki.
    Całkowita wartość Inwestycji wyniosła ok. (...) zł brutto, tj. ok. (...) zł netto.
    Gmina oraz Spółka postanowiły ustalić wysokość rocznego czynszu dzierżawnego na (...) zł
    netto. Ww. kwota czynszu dzierżawnego ma zapewnić Gminie zwrot nakładów
    inwestycyjnych na środek trwały będący przedmiotem dzierżawy w okresie jego
    amortyzacji.
    Umowa dzierżawy została zawarta na czas nieoznaczony.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji były dokumentowane wystawianymi przez
    dostawców i wykonawców fakturami VAT, na których Gmina była oznaczona jako nabywca
    przedmiotowych towarów i usług. Gmina na dzień sporządzenia niniejszego wniosku nie
    dokonała jeszcze odliczenia VAT z przedmiotowych faktur zakupowych.
    Natomiast z tytułu dzierżawy Gmina będzie wystawiać na rzecz Spółki faktury VAT,
    zawierające VAT należny oraz dokumentujące sprzedaż opodatkowaną wykazywaną w
    deklaracjach (plikach JPK) składanych przez Gminę do Urzędu Skarbowego.
    Pytania
    1. Czy odpłatne udostępnienie majątku Inwestycji na rzecz Spółki na podstawie umowy
      dzierżawy stanowi po stronie Gminy czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    2. Czy w związku z dzierżawą majątku Inwestycji na rzecz Spółki, Gminie przysługuje
      prawo do odliczenia całego podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na
      realizację Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Odpłatne udostępnienie majątku Inwestycji na rzecz Spółki na podstawie umowy
      dzierżawy stanowi po stronie Gminy czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    2. Gminie w związku z dzierżawą majątku Inwestycji na rzecz Spółki, przysługuje prawo
      do odliczenia całego podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację
      Inwestycji.
    Uzasadnienie
    Ad. 1 i 2
    Gmina jako podatnik VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Nie uznaje się jednak za podatników organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych
    (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT). Oznacza to, że jednostki samorządu terytorialnego mogą być
    uznane za podatników VAT wówczas, gdy dokonują czynności na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Zatem mając na uwadze, że umowa dzierżawy, na podstawie której został udostępniony
    majątek Inwestycji, stanowi niewątpliwie umowę cywilnoprawną, w opinii Gminy,
    wykonywanie czynności na podstawie umowy dzierżawy oznacza działanie Gminy w
    charakterze podatnika VAT.

    Wykonywanie czynności opodatkowanych
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony
    – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, przez umowę
    dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i
    pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje
    się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    W odniesieniu do czynności dzierżawy świadczonych na podstawie umów
    cywilnoprawnych Gmina nie działa więc jako organ władzy publicznej. Oznacza to, że w
    analizowanym przypadku Gmina działa w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy o VAT. Świadczone usługi natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie, zdaniem Gminy, czynność odpłatnej dzierżawy Inwestycji nie korzysta ze
    zwolnienia z VAT, gdyż ani ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie
    przewidują w takim przypadku zwolnienia z opodatkowania.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) wydawanych dla innych gmin.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lipca 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.292.2017.1.MWJ, DKIS wskazał, że „odpłatne udostępnienie przez Gminę budynku
    na rzecz Ośrodka na podstawie umowy dzierżawy będzie stanowić po stronie Gminy
    odpłatne świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 23
    czerwca 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.149.2017.1.MD, w której DKIS stwierdził, że „ani
    przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na udostępnieniu (dzierżawie) hali sportowej
    na rzecz zewnętrznego podmiotu, za którą Gmina będzie pobierała wynagrodzenie, w
    związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    VAT. Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, należy
    stwierdzić, że odpłatne udostępnienie przez Gminę Hali sportowej na rzecz GOK, na
    podstawie umowy dzierżawy, będzie stanowiło usługę podlegającą opodatkowaniu VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia z VAT”.

    Taki sam pogląd wyrażony został w interpretacji indywidualnej z dnia 20 czerwca 2017 r.,
    sygn. 0114-KDIP4.4012.178.2017.1.MP, w której DKIS wskazał, że „Świadczone przez
    Wnioskodawcę usługi najmu i dzierżawy pomieszczeń w budynku Mediateki są
    czynnościami o charakterze cywilnoprawnym. W odniesieniu do tych czynności Gmina nie
    będzie działała jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie będzie mogła korzystać
    z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Oznacza to,
    że w analizowanym przypadku Gmina wystąpi w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ww. ustawy, a świadczone usługi (najem i dzierżawa pomieszczeń) – jako usługa
    zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług”.
    Zbliżone stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej z dnia 17
    lutego 2017 r., sygn. 3063-ILPP2-2.4512.242.2016.2.EW, w której DKIS uznał, że „Wskazać
    należy, że ani przepisy ustawy, ani rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnieniu przez Gminę
    na podstawie umowy najmu lub dzierżawy budynku na rzecz zewnętrznych podmiotów na
    cele inne niż mieszkaniowe, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT. Reasumując, odpłatne udostępnienie przez
    Gminę części Budynku na rzecz GOK, na podstawie umowy cywilnoprawnej (umowy
    najmu lub dzierżawy), będzie stanowiło usługę podlegającą opodatkowaniu – 23% stawką
    podatku od towarów i usług”.
    Przedmiotowe stanowisko znajduje potwierdzenie również w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. 1061-IPTPP2.
    4512.419.2016.2.JS, w której Organ uznał, że „ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń
    wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na
    udostępnieniu (dzierżawie) Świetlicy na rzecz zewnętrznych podmiotów, za które Gmina
    będzie pobierała wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT. Reasumując, odpłatne udostępnienie przez
    Gminę Świetlicy na rzecz GOK, na podstawie umowy dzierżawy, będzie stanowiło usługę
    podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT”.
    Reasumując, zdaniem Gminy, odpłatne udostępnianie majątku Inwestycji na rzecz Spółki
    na podstawie umowy dzierżawy stanowi po stronie Gminy czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania.
    Prawo do odliczenia VAT
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
        wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
        wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT,
        nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w charakterze podatnika VAT. Nie jest
    również możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z
    wydatków poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności
    pozostających poza zakresem ustawy o VAT, bądź czynności zwolnionych z tego podatku.

    Gmina zaznaczyła, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wielokrotnie
    wskazywał, że w celu przyznania podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego,
    co do zasady konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy
    konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku należnego, a transakcją lub kilkoma
    transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia.
    Jednocześnie, prawo do odliczenia VAT ma charakter niezwłoczny, tzn., że podatnik nie
    musi zwlekać z jego realizacją do momentu, w którym poniesione przez niego wydatki
    wygenerują podatek należny - wystarczający jest w tym zakresie zamiar przeznaczenia
    tych nakładów do celów działalności gospodarczej występujący na etapie ich ponoszenia.
    Jak wskazano wyżej, warunkiem uzyskania prawa do odliczenia VAT jest związek
    ponoszonych przez podatnika wydatków z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
    opodatkowanymi VAT.
    Należy przy tym podkreślić, że w podatku VAT obowiązuje zasada niezwłocznego
    odliczenia podatku naliczonego. Polega ona na tym, że aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, podatnik nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej, czyli de facto
    wygenerują podatek należny. Wystarczający jest zadeklarowany przez podatnika zamiar
    przeznaczenia danego towaru lub usługi na cele związane ze sprzedażą opodatkowaną.
    Potwierdza to liczne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym np.
    wyrok w sprawie C-268/83 Rompelman („Ponadto, zgodnie z zasadą neutralności podatku
    VAT w zakresie obciążenia podatkowego dla przedsiębiorstwa pierwsze wydatki
    inwestycyjne, poniesione w celu i z zamiarem rozpoczęcia działalności, należy uznać za
    działalność gospodarczą. Opóźnienie rozpoczęcia działalności do momentu faktycznego
    wykorzystania nieruchomości, tj. do momentu rozpoczęcia uzyskiwania z tej
    nieruchomości dochodu do opodatkowania, byłoby sprzeczne z tą zasadą. Każda inna
    interpretacja art. 4 Dyrektywy oznaczałaby obciążenie przedsiębiorcy kosztem VAT w
    trakcie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, bez umożliwienia mu
    odliczenia tego podatku zgodnie z art. 17, i wprowadzałaby nieuzasadnione rozróżnienie
    między wydatkami inwestycyjnymi, poniesionymi przed faktycznym wykorzystaniem
    nieruchomości i wydatkami poniesionymi w trakcie ich wykorzystywania”), czy też wyrok w
    sprawie C-110/94 INZO.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w przedmiotowym stanie faktycznym,
    przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będą spełnione, ponieważ wydatki
    realizowane na Inwestycję Gmina ponosiła z zamiarem świadczenia usług udostępniania
    powstałego majątku na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy. Gmina świadczy tę
    usługę działając w charakterze podatnika VAT, a przedmiotowa czynność podlega
    opodatkowaniu VAT.
    Skoro zatem Gmina występuje w charakterze podatnika VAT oraz wykorzystuje poniesione
    wydatki do czynności podlegających opodatkowaniu (dzierżawa), Gminie przysługuje
    prawo do odliczenia VAT od wydatków na Inwestycję.
    Związek zakupionych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych
    Związek pomiędzy zakupionymi przez Gminę towarami i usługami na potrzeby opisanej
    Inwestycji, a wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych, wydaje się być
    bezpośredni i oczywisty. Umowa dzierżawy majątku Inwestycji, która została zawarta ze
    Spółką, stanowi umowę cywilnoprawną. Istnieje zatem bezpośredni związek pomiędzy
    wydatkami na majątek Inwestycji z wykonywaniem czynności opodatkowanych w postaci
    usługi jego dzierżawy. Gdyby Gmina nie ponosiła ww. wydatków, nie powstałby przedmiot
    transakcji i tym samym nie miałaby w ogóle możliwości świadczenia ww. usług,
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Brak nadużycia prawa podatkowego

    Na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy o VAT, przez nadużycie prawa rozumie się dokonanie
    czynności, o których mowa w ust. 1, w ramach transakcji, która pomimo spełnienia
    warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miała zasadniczo na celu
    osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu
    służą te przepisy.
    W nawiązaniu do powyższego, Gmina zwraca uwagę, że w jej ocenie w przedmiotowym
    stanie faktycznym nie dojdzie do nadużycia prawa. Działania Gminy w tym zakresie nie
    mają charakteru sztucznego, a podyktowane są wieloma względami poza podatkowymi.
    Dzierżawa majątku nie ma bowiem na celu osiągnięcia korzyści podatkowych, a jest
    uzasadnionym gospodarczo działaniem Gminy. Po pierwsze, Gmina pragnie zwrócić
    uwagę, iż nie posiada wystarczających zasobów ludzkich i technicznych do samodzielnej
    obsługi powstałego w ramach Inwestycji majątku.
    Trudno również mówić o sztuczności działań Gminy w kontekście ustalonego czynszu
    dzierżawnego. Kwota czynszu została skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych,
    przy uwzględnieniu specyfiki działalności podmiotu jakim jest Gmina.
    Zdaniem Gminy, stawka czynszowa stanowiąca wartość 2,5% wartości przedmiotu
    dzierżawy uwzględnia specyfikę sytuacji w jakiej funkcjonuje Gmina oraz stawkę
    amortyzacyjną dla tego rodzaju majątku. Zgodnie z obliczeniami Gminy, czynsz pokryje
    więc łączne koszty poniesione na realizację Inwestycji w około 40 lat. Ponadto, według
    wiedzy Wnioskodawcy, zaproponowana stawka czynszu jest standardową wśród stawek
    czynszowych stosowanych w sektorze publicznym, w tym w innych gminach, realizujących
    podobne wartościowo inwestycje.
    W efekcie, Gmina stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym nie dojdzie
    do nadużycia prawa. Działania Gminy są bowiem uzasadnione gospodarczo, a tym samym
    nie mają na celu wyłącznie osiągnięcia korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby
    sprzeczne z celem przepisów.
    W konsekwencji, w związku z zawarciem umowy dzierżawy majątku wybudowanego w
    ramach Inwestycji na rzecz Spółki Gminie przysługuje prawo do odliczenia całego podatku
    naliczonego od wydatków na realizację tego projektu.
    Wnioskodawca pragnie jednocześnie podkreślić, że stanowisko odmienne od
    przestawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą
    opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie
    w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów
    administracyjnych. Przykładowo, w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w sprawie C-37/95 Ghent Coal stwierdzono, iż „Prawo do odliczenia zostało
    wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub
    podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku
    od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza,
    niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana
    w sposób całkowicie neutralny”.
    Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Skoro bowiem Gmina,
    jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest/będzie uiszczać VAT należny z tytułu
    świadczonych na rzecz Spółki odpłatnych usług udostępniania majątku Inwestycji na
    podstawie umowy dzierżawy, Gmina powinna mieć jednocześnie prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków warunkujących możliwość świadczenia tej usługi.
    Stanowisko takie zostało zaprezentowane przez DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia
    14 grudnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.599.2023.1.JKU, w której Organ wskazał, że:
    „Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do

    stwierdzenia, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Gmina będzie miała możliwość odliczenia
    pełnych kwot podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na
    realizację ww. Inwestycji. (...)
    Jak bowiem wynika z opisu sprawy, Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT i postanowiła wykorzystać całą infrastrukturę, która powstanie w ramach
    Inwestycji, do czynności opodatkowanych, poprzez jej odpłatną dzierżawę na rzecz GOK.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji, są i będą dokumentowane wystawianymi przez
    dostawców i wykonawców fakturami VAT, na których Gmina jest i będzie oznaczona jako
    nabywca przedmiotowych towarów i usług. Po zakończeniu Inwestycji, Gmina zamierza
    odpłatnie udostępnić budynek CKiEM Gminnemu Ośrodkowi Kultury (dalej: „GOK”) na
    podstawie umowy dzierżawy. Gmina planuje zawarcie jej na czas nieokreślony z
    perspektywą długoterminowej dzierżawy, gdyż Gmina nie posiada wystarczających
    zasobów ludzkich i technicznych do samodzielnej obsługi powstałej infrastruktury.
    Przedmiotem dzierżawy będzie cały budynek CKiEM powstały w ramach Inwestycji.
    Natomiast z tytułu dzierżawy Gmina po dokonaniu wszystkich odbiorów prac będzie
    wystawiać miesięcznie na rzecz GOK faktury VAT, zawierające VAT należny oraz
    dokumentujące sprzedaż opodatkowaną wykazywaną w deklaracjach plikach JPK
    składanych przez Gminę do Urzędu Skarbowego”.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również przez DKIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia 4 października 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.701.2024.2.AK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwaną dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie
    niebędące dostawą towarów.
    Przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie
    podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, który zakłada istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
    Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wtedy, gdy czynności te są
    wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku

    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Jednak nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz
        mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Gmina, która wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności, które
    spełniają definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w
    charakterze podatnika podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i
    usług jako podatnik VAT czynny. Zrealizowali Państwo w 2025 r. inwestycję pn. „(...)”

    polegającą na budowie Centrum Kultury (...) wraz z zagospodarowaniem terenu wokół
    budynku (łącznie: Budynek).
    Na terenie Gminy funkcjonuje spółka prawa handlowego A sp. z o.o. Spółka jest odrębną
    od Państwa osobą prawną oraz odrębnym od Państwa podatnikiem VAT. Posiadają
    Państwo 100% udziałów w Spółce.
    Niezwłocznie po całkowitym zakończeniu realizacji Inwestycji (tj. po zakończeniu prac
    budowlanych oraz uzyskaniu wszelkich niezbędnych pozwoleń i zgód) odpłatnie
    udostępnili Państwo majątek Inwestycji Spółce na podstawie umowy dzierżawy. Ww.
    umowa ze Spółką została zawarta w dniu 14 kwietnia 2025 r. Umowa dzierżawy została
    zawarta na czas nieoznaczony.
    Całkowita wartość Inwestycji wyniosła ok. (...) zł brutto, tj. ok. (...) zł netto. Państwo oraz
    Spółka postanowili ustalić wysokość rocznego czynszu dzierżawnego na (...) zł netto.
    Kwota czynszu dzierżawnego została skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych,
    przy uwzględnieniu specyfiki działalności podmiotu jakim jest Gmina oraz faktu, że koszty
    utrzymania majątku Inwestycji nie będą obciążać Gminy (pokrywać je będzie Spółka).
    Dokonali Państwo ustalenia czynszu dzierżawnego w oparciu o iloczyn wartości
    początkowej majątku powstałego w ramach Inwestycji i rocznej stawki amortyzacyjnej
    wynoszącej dla tego typu majątku 2,5%. Wynagrodzenie z tytułu dzierżawy Budynku
    umożliwi Państwu zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych w okresie 40 lat.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy udostępnienie majątku
    Inwestycji na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest umową cywilnoprawną, która nakłada na strony –
    zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu dzierżawy
    przez dzierżawcę.
    W odniesieniu do tej czynności nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i nie
    mogą Państwo skorzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6
    ustawy.
    Wykonując cywilnoprawną umowę dzierżawy, występują Państwo w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność
    odpłatnego udostępnienia majątku Inwestycji na rzecz Spółki stanowi usługę, która
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Ani przepisy ustawy ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie Budynku na rzecz Spółki, za
    którą jest pobierane wynagrodzenie, w związku z czym usługa ta nie korzysta ze
    zwolnienia od podatku VAT.
    Zatem odpłatne udostępnienie majątku Inwestycji na rzecz Spółki na podstawie umowy
    dzierżawy stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.

    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości, czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji.
    Główne zasady odliczenia podatku VAT zostały przedstawione w art. 86 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, jeśli związany jest z usługami i towarami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje podatnikowi
    pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86
    ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest
    związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.
    W przedmiotowej sprawie są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, które warunkują prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Są
    Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT oraz majątek Inwestycji, jest przez Państwa
    wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki związane z realizacją Inwestycji. Odliczenie jest możliwe pod
    warunkiem tego, że nie zaistnieją przesłanki negatywne zawarte w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy także zaznaczyć, że interpretację wydano na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu stanu faktycznego, w szczególności w interpretacji przyjęto wyjaśnienia

    Państwa co do elementów mających służyć do ustalenia wysokości opłaty za
    wydzierżawienie majątku Inwestycji na rzecz Spółki. Podkreślić bowiem należy, że organ
    podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, a
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określone, że ustalona w umowie dzierżawy
    wysokość czynszu będzie odbiegała od realiów rynkowych i nie będzie równa wartości
    rynkowej, czy też uniemożliwi zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych i będzie
    skalkulowana na zbyt niskim poziomie lub też, że majątek powstały w ramach
    realizowanej Inwestycji nie będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności
    opodatkowanych lub umowa dzierżawy zostanie rozwiązana, interpretacja nie wywoła
    skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.