Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.226.2025.1.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: W zakresie spełnienia warunków dot. zatrudnienia dla celów
opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
Słowa kluczowe: podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
umowa-umowa o pracę
urlop-urlop bezpłatny
zatrudnianie (zatrudnienie)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Warunki opodatkowania ryczałtem
od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28j-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie spełnienia

    warunków zatrudnienia na potrzeby opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, (zwany dalej „Spółką”) jest polską spółką prawa handlowego, która swoją
    działalność rozpoczęła w 2023r., podlega rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym,
    posiada siedzibę działalności gospodarczej oraz miejsce zarządu w Polsce.
    Spółka od momentu zawiązania korzysta z opodatkowania w ramach ryczałtu od dochodu
    spółek czyli tzw. "estońskiego CIT". Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem
    kalendarzowym. W pierwszym roku podatkowym trwającym od momentu zawiązania
    Spółki do 31 grudnia 2023r. Spółka nie zatrudniała nikogo. W 2024 r., Spółka posiadała
    przez ponad 300 dni w roku w przeliczeniu 1 etat. W bieżącym roku podatkowym
    (trwającym od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r.) Spółka nadal utrzymuje, w przeliczeniu 1
    etat. W drugiej połowie 2025 r. Spółka ma zamiar zatrudnić pracownika niebędącego
    udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponadto, Spółka
    zakłada również zatrudnienie przynajmniej jednego nowego pracownika niebędącego
    udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w każdym
    kolejnym roku podatkowym. Należy przyjąć, ze warunki wymagane do posiadania prawa
    do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek inne niż dotyczące zatrudnienia były
    spełnione przez Spółkę w pierwszym i drugim roku podatkowym trwającym do 31 grudnia
    2024 r. oraz będą spełnione w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia do 31 grudnia
    2025 r. i w kolejnych latach podatkowych.
    W związku z planowanym kontynuowaniem opodatkowania w formie ryczałtu od
    dochodów spółek, Wnioskodawca ma wątpliwość, czy dla celów oceny spełnienia warunku
    zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, możliwe jest
    uwzględnienie osoby przebywającej na urlopie bezpłatnym. Pracownik ten pozostaje
    nadal w stosunku pracy, jednakże w okresie urlopu bezpłatnego nie wykonuje pracy i nie
    otrzymuje wynagrodzenia. Wnioskodawca pragnie ustalić, czy w takiej sytuacji osoba ta
    jest nadal kwalifikowana jako „pracownik" w rozumieniu przepisów dotyczących
    estońskiego CIT, w szczególności w kontekście liczby osób zatrudnionych na podstawie
    umowy o pracę w przeliczeniu na pełne etaty.
    Wnioskodawca ma również wątpliwość, czy w przypadku, gdy w trzecim roku
    opodatkowania ryczałtem zatrudnienie zostanie zwiększone w stosunku do roku
    poprzedniego, lecz zwiększenie to będzie utrzymywane przez okres krótszy niż 300 dni -
    przykładowo przez 1 miesiąc - to czy taki stan faktyczny wypełnia dyspozycję przepisu i
    pozwala na kontynuowanie opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca, który spełnił warunek zwiększenia zatrudnienia, o którym mowa w
      art. 28j ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, wyłącznie w jednym miesiącu trzeciego roku opodatkowania
      ryczałtem od dochodów spółek, a nie przez okres 300 dni w trzecim roku podatkowym
      od wybory ryczałtu od dochodów spółek, może nadal korzystać z opodatkowania
      ryczałtem, zgodnie z przepisami art. 28j ust. 2 pkt 2?
    2) Czy osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym pozostaje pracownikiem w rozumieniu
      przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla celów ustalania
      liczby pracowników, o której mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 oraz art. 28j ust. 2 pkt 2 tej
      ustawy, a tym samym jest uwzględniana przy weryfikacji spełnienia warunku
      zatrudnienia dla celów opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad.1

    Ustawodawca w przepisach art. 28j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    uzależnił możliwość skorzystania przez podatników z opodatkowania ryczałtem od
    dochodów spółek od spełnienia szeregu warunków. Z punktu widzenia wątpliwości
    Wnioskodawcy istotnym w niniejszej sprawie jest warunek dotyczący limitów zatrudniania
    przez podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności w pierwszych trzech latach
    opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28j ust. 2 pkt 2.
    Generalny warunek zatrudnienia dotyczący podatników innych niż rozpoczynających
    prowadzenie działalności oraz innych niż mali podatnicy został wyrażony w art. 28j ust. 1
    pkt 3 i dotyczy osiągnięcia odpowiedniego stanu zatrudnienia przez spółkę opodatkowaną
    ryczałtem. Warunek dotyczący zatrudnienia może zostać spełniony na dwa sposoby, tj.
    poprzez zatrudnianie na umowę o pracę (art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a) CIT), lub poprzez
    zatrudnianie na podstawie umów innych niż umowa o pracę (art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. b CIT).
    Jednocześnie ustawodawca przewiduje dwa uproszczenia dotyczące spełnienia warunku
    zatrudnienia opartego na umowach o pracę. Pierwsze dotyczy podatnika
    rozpoczynającego działalność gospodarczą oraz drugie dotyczące małego podatnika.
    Podstawowy sposób spełnienia warunku zatrudnienia opartego na umowach o pracę
    polega na tym, by podatnik zatrudniał na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby
    w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami
    tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy
    rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez
    co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym. Pierwsze uproszczenie
    dotyczące zatrudnienia przeznaczone jest dla podatnika rozpoczynającego działalność
    gospodarczą.
    Zgodnie z art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy roku
    rozpoczęcia tej działalności i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących, z tym
    że począwszy od drugiego roku podatkowego podatnik jest obowiązany do corocznego
    zwiększenia zatrudnienia o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do
    osiągnięcia wielkości zatrudnienia określonej w tym przepisie. Drugie uproszczenie
    przeznaczone jest dla małego podatnika, które jest nieistotne z punktu widzenia
    niniejszego wniosku.
    Podstawowy sposób spełnienia warunku zatrudnienia opartego na umowach o pracę
    wymaga zatrudnienia co najmniej 3 osób w przeliczeniu na pełne etaty. Obok wielkości
    zatrudnienia, ten sposób spełnienia warunku zatrudnienia wymaga odpowiedniego
    okresu trwania zatrudnienia. W przypadku roku podatkowego pokrywającego się z
    kalendarzowym zatrudnienie powinno trwać 300 dni.
    Podsumowując, w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a) CIT, ustawodawca uzależnia spełnienie
    warunku zatrudnienia od:
    1) wielkości (stanu) zatrudnienia, oraz
    2) okresu trwania tego zatrudnienia.
    Uproszczenie dotyczące podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą wyrażone
    w art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT, po pierwsze wyłącza warunek wyrażony w art. 28j ust. 1 pkt 3
    CIT przez pierwsze trzy lata podatkowe opodatkowania ryczałtem. Wynika to z użycia w
    art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT zwrotu "warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy roku
    rozpoczęcia tej działalności i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących". Po
    drugie, art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT wprowadza w to miejsce alternatywny sposób spełnienia
    wymogu zatrudnienia w okresie pierwszych trzech lat opodatkowania ryczałtem. Sposób
    ten przewiduje, że w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem spółka nie musi nikogo
    zatrudniać. Natomiast począwszy od drugiego roku spółka powinna zwiększać
    zatrudnienie o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy, aż do osiągnięcia
    wielkości zatrudnienia określonej w tym przepisie. Oznacza to, że podatnik rozpoczynający
    działalność gospodarczą, by zachować prawo do opodatkowania ryczałtem musi wypełnić
    warunek z art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT. Stąd, żeby spółka zachowała to prawo musi zwiększyć

    zatrudnienie w drugim roku względem pierwszego roku o co najmniej 1 etat w pełnym
    wymiarze czasu pracy. Analogicznie, żeby spełnić warunek zatrudnienia w kolejnym
    (trzecim) roku opodatkowania ryczałtem spółka musi zwiększyć zatrudnienie w trzecim
    roku względem drugiego roku o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, podatnik, który w drugim i trzecim roku opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek zwiększył zatrudnienie o co najmniej 1 etat w stosunku do
    roku poprzedniego - nawet jeżeli zwiększenie to miało miejsce wyłącznie w jednym
    miesiącu - spełnia warunek wskazany w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych i może kontynuować opodatkowanie ryczałtem.
    W przeciwieństwie do art. 28j ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT (dotyczącego małych podatników),
    który zawiera zarówno wymóg wielkości, jak i okresu zatrudnienia (300 dni), art. 28j ust. 2
    pkt 2 ustawy o CIT nie wprowadza warunku czasowego. Wnioskodawca stoi zatem na
    stanowisku, że skoro przepis milczy w tym zakresie, to brak jest podstaw do
    przyjmowania, że zwiększony stan zatrudnienia musi być utrzymywany przez określoną
    liczbę dni.
    Zgodnie z wykładnią językową oraz zasadą racjonalności ustawodawcy, skoro różne
    przepisy art. 28j ustawy o CIT odnoszą się odmiennie do kwestii czasu trwania
    zatrudnienia, to należy przyjąć, że ustawodawca celowo nie zawarł takiego wymogu w art.
    28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.
    W konsekwencji, Wnioskodawca uznaje, że spełnienie warunku zwiększenia zatrudnienia
    wyłącznie w jednym miesiącu drugiego i trzeciego roku podatkowego pozostaje zgodne z
    art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT i nie wyklucza dalszego korzystania z opodatkowania
    ryczałtem.
    Ad 2
    Podkreślić należy, że urlop bezpłatny, jako instytucja prawa pracy uregulowana w
    Kodeksie pracy, nie powoduje ustania stosunku pracy - pracownik pozostaje nadal
    związany umową o pracę, natomiast jedynie ulega zawieszeniu obowiązek świadczenia
    pracy i wypłaty wynagrodzenia. Tym samym nie dochodzi do ustania ani rozwiązania
    stosunku pracy, a wyłącznie do czasowego zawieszenia jego wykonywania. Pracownik
    korzystający z urlopu bezpłatnego nadal figuruje w aktach osobowych pracodawcy oraz
    jest ujmowany w ewidencji kadrowej jako osoba zatrudniona. W ocenie Wnioskodawcy,
    dla potrzeb stosowania art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, decydujące znaczenie ma trwanie
    stosunku pracy, a nie faktyczne świadczenie pracy w danym okresie. Ustawodawca nie
    wskazuje bowiem wprost, że zatrudnienie musi być „czynne" lub że pracownik musi
    świadczyć pracę w sensie fizycznym. Konkludując, fakt przebywania pracowników na
    urlopach bezpłatnych nie powoduje ustania zatrudnienia, pracownicy przebywający na
    urlopach bezpłatnych w dalszym ciągu pozostają w zatrudnieniu u danego pracodawcy.
    Nadal wiąże ich umowa o pracę z pracodawcą. Nie bez związku jest uprawnienie
    pracodawcy, dzięki któremu może przy spełnieniu pozostałych warunków z Kodeksu pracy
    odwołać pracownika z urlopu bezpłatnego z ważnych przyczyn.
    Ponadto, o tym, że pracownik przebywający na urlopie bezpłatnym jest zatrudniony
    można wywnioskować z treści przepisów szczególnych, które regulują określone
    obowiązki pracodawców. Przykładowo, zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia
    1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,
    do liczby pracowników, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się osób niepełnosprawnych
    przebywających na urlopach bezpłatnych (...). Wynika z tego, że ustawodawca traktuje
    pracownika przebywającego na urlopie bezpłatnym jako osobę zatrudnioną, gdyż dla
    wyrażenia określonego obowiązku/uprawnienia w danej ustawie decyduje się na
    stworzenie przepisu szczególnego, który dla potrzeb tego obowiązku/uprawnienia wyłącza
    taką osobę z grona pracowników.
    W ocenie wnioskodawcy nie ma przepisu, który powodowałby, że osoba na urlopie
    bezpłatnym przestaje być pracownikiem zatrudnionym na umowę o pracę. Biorąc

    powyższą argumentację pod uwagę, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odpowiedzi na
    zadane w ramach niniejszego wniosku pytania są twierdzące.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 28j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), opodatkowaniu
    ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj.
    podatnik, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
    podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    ich osiągania, jeżeli spełnia łącznie w każdym okresie opodatkowania ryczałtem pozostałe
    warunki określone w przepisie art. 28j ustawy o CIT.
    Dodatkowo art. 28k ww. ustawy wyłącza wprost niektóre kategorie podatników z zakresu
    podmiotowego tej regulacji.
    I tak, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:
      Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1,
      jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
      (...)
      3) podatnik:
      a) zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na
      pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego
      podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy
      rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych -
      przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym, lub
      b) ponosi miesięcznie wydatki w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność
      przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z tytułu
      wypłaty wynagrodzeń na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy innej niż umowa
      o pracę co najmniej 3 osób fizycznych, niebędących udziałowcami, akcjonariuszami
      ani wspólnikami tego podatnika, jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń
      podatnik jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lub płatnikiem
      składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
      ubezpieczeń społecznych lub ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach
      opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
    Zgodnie z art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT:
    W przypadku podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności:
      2) warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy roku rozpoczęcia tej
      działalności i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących, z tym że
      począwszy od drugiego roku podatkowego podatnik jest obowiązany do corocznego
      zwiększenia zatrudnienia o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do
      osiągnięcia wielkości zatrudnienia określonej w tym przepisie.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka z o.o. rozpoczęła prowadzenie działalności w 2023 r.
    Spółka od momentu zawiązania korzysta z opodatkowania w ramach ryczałtu od
    dochodów spółek. W pierwszym roku podatkowym (2023) Spółka nie zatrudniała nikogo.
    W 2024 r. Spółka posiadała w przeliczeniu 1 etat. W bieżącym roku podatkowym (2025)
    Spółka nadal utrzymuje 1 etat, ale w drugiej połowie 2025 r. Spółka ma zamiar zatrudnić
    pracownika niebędącego udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze
    czasu pracy. Ponadto, Spółka zakłada również zatrudnienie przynajmniej jednego nowego
    pracownika niebędącego udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze
    czasu pracy w każdym kolejnym roku podatkowym.

    Mają Państwo wątpliwości:
        czy spełniają Państwo warunek zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 2 pkt 2
        ustawy o CIT, w sytuacji, gdy zatrudnią Państwo osobę na umowę o pracę wyłącznie
        w jednym miesiącu trzeciego roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek;
        czy osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym pozostaje pracownikiem dla celów
        ustalania liczby pracowników, o której mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 oraz art. 28j ust.
        2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym jest
        uwzględniania przy weryfikacji spełnienia warunku zatrudnienia dla celów
        opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
    Odpowiedź na pytanie nr 1
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 wskazać należy, że warunki
    opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych zawiera art. 28j ust. 1 ustawy
    CIT. W odniesieniu do części obowiązków wynikających z powyższego przepisu, w oparciu
    o art. 28j ust. 2 ustawy o CIT, z preferencji skorzystać mogą tylko podatnicy
    rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej.
    Jak wynika z wyżej przywołanych przepisów, warunek zatrudnienia przez okres co
    najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w sytuacji, gdy rokiem podatkowym nie jest okres
    kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni roku
    podatkowego, nie dotyczy podmiotów rozpoczynających prowadzenie działalności
    gospodarczej. Już od drugiego roku podatkowego podatnik musi corocznie zwiększać
    zatrudnienie o co najmniej jeden etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do osiągnięcia
    wielkości zatrudnienia wymaganego przez warunek, o którym mowa w art. 28j ust. 2
    ustawy o CIT. Przepis ten nie wymaga jednak, aby co roku w okresie przejściowym, każdy
    nowo zatrudniony na umowę o pracę pracownik, przepracował 300 dni. Do minimalnego
    poziomu zatrudnienia, o którym mowa powyżej nie wlicza się wspólników podatnika.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, zatrudniają Państwo:
        w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem - 0 osób;
        w drugim roku opodatkowania ryczałtem - 1 osobę;
        w trzecim roku opodatkowania ryczałtem - 1 osobę i zamierza w drugiej połowie
        roku zatrudnić dodatkowo 1 osobę.
    Będą Państwo zatem spełniać warunek zatrudnienia wyrażony w art. 28j ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT. W drugiej połowie 2025 r. zatrudnią Państwo na umowę o pracę jedną
    osobę niebędącą udziałowcem. Zwiększą więc Państwo zatrudnienie w stosunku do
    poprzedniego roku. Jak już wyżej wspomniano ww. przepis nie wymaga, aby pracownik
    zatrudniony na umowę o pracę u podatnika traktowanego jako rozpoczynającego
    prowadzenie działalności gospodarczej przepracował okres 300 dni bądź 82% dni roku
    podatkowego.
    Państwa stanowisko, zgodnie z którym spełnienie warunku zwiększenia zatrudnienia
    wyłącznie w jednym miesiącu drugiego i trzeciego roku podatkowego pozostaje zgodne z
    art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT i nie wyklucza dalszego korzystania z opodatkowania
    ryczałtem (w odniesieniu do pytania nr 1), jest więc prawidłowe.
    Zauważyć jednak należy, że z brzmienia art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT jednoznacznie
    wynika, że złagodzone warunki dotyczące zatrudnienia dla podmiotów rozpoczynających
    działalność gospodarczą będą miały zastosowanie jedynie w roku rozpoczęcia tej
    działalności oraz w dwóch latach podatkowych bezpośrednio po nim następujących.

    Natomiast w czwartym roku opodatkowania ryczałtem, podatnik będzie już zobligowany
    do spełnienia kryterium minimalnego zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3
    ustawy o CIT, a zatem z uwzględnieniem zarówno wielkości, jak i okresu zatrudnienia.
    Odpowiedź na pytanie nr 2
    Do limitu zatrudnienia określonego w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT wlicza się również
    osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym. Mimo, że pracownik w trakcie zatrudnienia
    przebywa na urlopie bezpłatnym, co oznacza, że nie wykonuje faktycznie pracy w danym
    okresie na rzecz Spółki, to nie oznacza to jednak, że umowa o pracę została rozwiązana. W
    konsekwencji nie następuje zmniejszenie stanu zatrudnienia. Z przepisów dot. warunków
    zatrudnienia nie wynika, aby pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę musiał
    świadczyć tę pracę w danym okresie. Ustawodawca wskazał tylko na wymóg zatrudnienia
    na umowę o pracę.
    Zatem, odpowiadając na Państwa pytanie nr 2, należy wskazać, że osoba przebywająca na
    urlopie bezpłatnym pozostaje pracownikiem dla celów ustalania liczby pracowników, o
    której mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 oraz art. 28j ust. 2 pkt 2 tej ustawy, a tym samym jest
    uwzględniana przy weryfikacji spełnienia warunku zatrudnienia dla celów opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek.
    Państwa stanowisko jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.