Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.5.2018.1.ISK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-02
Teza: Skoro Wnioskodawca dokonując eksportu pośredniego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej posiadających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej otrzyma od Agencji Celnej lub Nabywcy wywożącego towar poza UE w terminie określonym w art. 41 ust. 6 i 7 ustawy, dokument potwierdzający wywóz w postaci kopii komunikatu IE 599, to będzie uprawniony do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% na warunkach określonych w przepisach ustawy. Nadmienić należy, iż w tym przypadku nie ma znaczenia jakiego rodzaju dokument potwierdzający nabycie otrzyma Nabywca tj. paragon czy fakturę.
Słowa kluczowe: dokumenty; dokumenty-dokumenty celne; eksport-eksport pośredni; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2018 r. (data wpływu 8 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentów uprawniających do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% przy eksporcie towarów na rzecz osoby fizycznej z kraju trzeciego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentów uprawniających do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% przy eksporcie towarów na rzecz osoby fizycznej z kraju trzeciego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność handlową, hurtową i detaliczną w zakresie sprzętu artykułów gospodarstwa domowego. Spółka nie prowadzi sprzedaży wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych. Kupującymi towary oferowane przez Spółkę są oprócz krajowych osób prawnych, jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej i krajowych osób fizycznych również zagraniczne osoby fizyczne w tym osoby spoza Unii Europejskiej, głównie obywatele Ukrainy.

Sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej spoza Unii Europejskiej (dalej Nabywców) odbywa się w stacjonarnych punktach sprzedaży położonych na terytorium kraju. Spółka z uwagi na wielkość obrotów nie korzysta ze zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, w związku z czym, punkty sprzedaży wyposażone są w kasy rejestrujące, o których mowa w art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej UPTU).

Spółka obecnie prowadzi sprzedaż na rzecz Nabywców w systemie Tax Free tj. dokumentując sprzedaż dla podróżnych zgodnie z procedurami określonymi w Rozdziale 6 UPTU. Niejednokrotnie jednak Nabywca nie ma możliwości skorzystania z określonej w ww. przepisach procedury zwrotu podatku. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Nabywców Spółka zamierza umożliwić im zakup towarów stosując stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 4 UPTU tj. 0%. Spółka w momencie wydania towaru Nabywcy będzie rejestrować tę sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej przy zastosowaniu stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Nabywcy będzie wydawany dowód sprzedaży w postaci paragonu fiskalnego zawierającego w szczególności nazwę towaru pozwalającą na jednoznaczną jego identyfikację, cenę jednostkową i ilość sprzedanego towaru oraz wszelkie inne informacje wymagane przepisami prawa. Na żądanie kupującego Spółka będzie wystawiać faktury dokumentujące sprzedaż towaru. Nabywca kupiony towar będzie wywoził we własnym zakresie. Spółka będzie przy tym czynić starania aby Nabywca skorzystał z usług Agencji Celnej na terytorium kraju za pośrednictwem której zostanie rozpoczęta procedura wywozu, dopełni ona formalności celnopodatkowych, a w efekcie końcowym Agencja lub Nabywca otrzyma komunikat IE 599 tj. dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, który następnie będzie przez tę Agencję lub bezpośrednio przez Nabywcę przesłany do Spółki drogą elektroniczną. Spółka ma jednocześnie świadomość, że brak dokumentu potwierdzającego wywóz poza terytorium Unii Europejskiej towaru sprzedanego osobie fizycznej nie będzie uprawniał do zastosowania stawki VAT 0% i zastosowanie znajdzie norma w art. 41 ust. 7 UPTU. W przypadku nieotrzymania dokumentu w wyrażonym w tej normie terminie Spółka ma zamiar:

*   prowadzić ewidencję korekt do sprzedaży ewidencjonowanej przy pomocy kasy rejestrującej, na podstawie której opodatkuje tą sprzedaż w momencie powstania obowiązku podatkowego właściwą stawką podatku jaka ma zastosowanie na terytorium kraju, lub

*   jeżeli do paragonu wystawiono fakturę wystawić fakturę korygującą z właściwą stawką podatku jaka ma zastosowanie na terytorium kraju i odprowadzić należny podatek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy bez względu na rodzaj dokumentu potwierdzającego dostawę tj. paragon fiskalny lub faktura, właściwym i wystarczającym dokumentem, uprawniającym Spółkę dla zastosowania stawki podatku 0% w eksporcie dotyczącym sprzedaży towarów handlowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej wywożących towar poza terytorium Unii Europejskiej będzie posiadanie kopii komunikatu IE 599 tj. potwierdzenia wywozu wygenerowanego z systemu teleinformatycznego i przesłanego do Spółki przez Agencję Celną lub nabywcę drogą elektroniczną?

Zdaniem Wnioskodawcy, potwierdzenie wywozu pochodzące z systemu teleinformatycznego otrzymane przez Agencję Celną lub nabywcę i dostarczone do Spółki będzie wystarczającym dokumentem do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% dla dostawy towarów określonej w pytaniu.

Eksport towarów został zdefiniowany w art. 2 ust. 8 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej UPTU). W sytuacji opisanej przez Spółkę mamy do czynienia z dostawą towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez Nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Zdaniem Spółki dla opisanej transakcji powyższa definicja jest spełniona. Ustawodawca jednocześnie określił w art. 22 UPTU, iż miejscem świadczenia przy dostawie towarów transportowanych przez ich nabywcę jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia transportu. Miejscem tym w opisanym przez Spółkę przypadku będzie terytorium kraju. Z kolei art. 41 ust. 6 w związku z art. 41 ust. 11 stwierdza, iż w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 8 lit. b ma zastosowanie stawka 0% pod warunkiem, iż podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru. Z dokumentu tego winna wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Dokumentem tym jest w szczególności:

*   dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

*   dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

*   zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Ustawodawca tym samym przedstawił otwarty katalog dokumentów, których posiadanie uprawnia podatnika do zastosowania stawki 0%. Katalog ten wymienia dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność.

Dokumentem tym jest niewątpliwie kopia komunikatu IE 599, którego autentyczność zapewnia system ECS umożliwiający dokonywanie zgłoszeń celnych. Zgodnie z „Instrukcją dla eksporterów/zgłaszających w zakresie obsługi zgłoszeń wywozowych oraz wywozowych deklaracji skróconych w systemie ECS, wersja 4.0 z dnia 14 lipca 2014” komunikat IE 599 jest „Komunikatem potwierdzający wyprowadzenie towaru; wysyłany z UWU do eksportera/zgłaszającego. Zawiera dane zgłoszenia w momencie zwolnienia towarów do procedury wywozu (komunikat IE 529), informację o potwierdzeniu wywozu lub zatrzymaniu towaru na granicy oraz ewentualnie informacje z UWA. Jest przekazywany zwrotnie zgłaszającemu oraz innym organom i instytucjom, które mogą być zainteresowane daną operacją.” oraz „Podpisany przez system ECS przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych komunikat IE 599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.” Kopia tego komunikatu tj. powielony, niezmodyfikowany i przesłany drogą elektroniczną plik w formacie xml zawiera w swojej treści informacje potwierdzające wywóz towarów poza obszar Unii Europejskiej a także określa tożsamość towaru będącego przedmiotem wywozu. Jednocześnie ustawodawca nie rozróżnia prawa do zastosowania stawki 0% w eksporcie towarów od statusu podatkowego nabywcy, ani nie nakłada na eksportera obowiązku posiadania innych dokumentów. Wyrażaniem „w szczególności” w art. 41 ust. 6a UPTU ustawodawca nakłada na podatnika obowiązek posiadania jednego z wymienionych w ustawie dokumentów lub innego dokumentu potwierdzającego wywóz. Spółka zatem, jak we wstępie stwierdza, że otrzymanie kopii komunikatu IE 599 będzie uprawniało Spółkę do zastosowania stawki 0% w eksporcie towarów także w sytuacji gdy nabywcą towarów będzie osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej będąca obywatelem kraju spoza Unii Europejskiej i wywożąca zakupiony towar poza terytorium Unii Europejskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega eksport towarów.

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 1 ustawy). Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…) (art. 2 pkt 3 ustawy). Natomiast przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2 pkt 5 ustawy).

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Towarami zaś, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

\- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz, gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz.

Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),

*   wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Trzeba tutaj zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem – miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Tylko zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza terytorium Unii Europejskiej znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność handlową, hurtową i detaliczną w zakresie sprzętu artykułów gospodarstwa domowego. Spółka nie prowadzi sprzedaży wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych. Kupującymi towary oferowane przez Spółkę są oprócz krajowych osób prawnych, jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej i krajowych osób fizycznych również zagraniczne osoby fizyczne w tym osoby spoza Unii Europejskiej, głównie obywatele Ukrainy.

Sprzedaż na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej spoza Unii Europejskiej odbywa się w stacjonarnych punktach sprzedaży położonych na terytorium kraju. Spółka z uwagi na wielkość obrotów nie korzysta ze zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w związku z czym punkty sprzedaży wyposażone są w kasy rejestrujące. Spółka obecnie prowadzi sprzedaż na rzecz Nabywców w systemie TaxFree.

Spółka zamierza umożliwić Nabywcom zakup towarów stosując stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o VAT tj. 0%. Spółka w momencie wydania towaru Nabywcy będzie rejestrować tą sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej przy zastosowaniu stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Nabywcy będzie wydawany dowód sprzedaży w postaci paragonu fiskalnego zawierającego w szczególności nazwę towaru pozwalającą na jednoznaczną jego identyfikację, cenę jednostkową i ilość sprzedanego towaru oraz wszelkie inne informacje wymagane przepisami prawa. Na żądanie kupującego Spółka będzie wystawiać faktury dokumentujące sprzedaż towaru. Nabywca kupiony towar będzie wywoził we własnym zakresie. Spółka będzie przy tym czynić starania aby Nabywca skorzystał z usług Agencji Celnej na terytorium kraju, za pośrednictwem której zostanie rozpoczęta procedura wywozu, dopełni ona formalności celnopodatkowych a w efekcie końcowym Agencja lub Nabywca otrzyma komunikat IE 599, który następnie będzie przez tę Agencję lub bezpośrednio przez Nabywcę przesłany do Spółki drogą elektroniczną.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania, czy posiadanie kopii komunikatu IE 599 tj. potwierdzenia wywozu wygenerowanego z systemu teleinformatycznego i przesłanego do Spółki przez Agencję Celną lub nabywcę drogą elektroniczną będzie właściwym i wystarczającym dokumentem, uprawniającym Spółkę dla zastosowania stawki podatku 0% w eksporcie dotyczącym sprzedaży towarów handlowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej wywożących towar poza terytorium Unii Europejskiej - bez względu na rodzaj dokumentu potwierdzającego dostawę tj. paragon fiskalny lub faktura.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy uznać, że będąca przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy transakcja polegająca na sprzedaży towarów handlowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej spoza Unii Europejskiej, które będą we własnym zakresie wywozić towary z terytorium Polski poza terytorium UE spełnia przesłanki do uznania jej za eksport pośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b ustawy podlegający opodatkowaniu w Polsce.

W takiej sytuacji, w odniesieniu do ustalenia właściwej stawki podatku dla opisanej transakcji, zastosowanie mają przepisy art. 41 ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednocześnie, przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, ww. stawkę stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy, dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1.  dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;
2.  dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3.  zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju. (art. 41 ust. 7 ustawy).

Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy, przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Z kolei na podstawie art. 41 ust. 9 ustawy, otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Zatem zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Przepis art. 41 ust. 6a pkt 1-3 ustawy w szczególności wymienia dokumenty, które w praktyce służą dokumentowaniu eksportu. Dokumenty te związane są z System Kontroli Eksportu (ECS), który jest systemem wspólnotowym, umożliwiającym dokonywanie i obsługę zgłoszenia wywozowego i wymianę informacji w formie elektronicznej między urzędami celnymi na terenie Unii Europejskiej, zarówno w urzędzie wywozu jak i wyprowadzenia. System ten opiera się na obiegu dokumentów pomiędzy urzędami a podmiotami dokonującymi zgłoszeń. W ramach tego systemu dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza UE jest komunikat IE-599, podpisany przez system ECS przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych. Komunikat ten zawiera dane zgłoszenia z momentu zwolnienia zgłoszenia do procedury wywozu oraz informacje o potwierdzeniu wywozu lub zatrzymaniu towaru na granicy. Komunikat IE-599 jest wysyłany do zgłaszającego przez urząd celny wywozu.

Niemniej jednak katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy jest otwarty, co oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w przypadku eksportu pośredniego zdefiniowanego w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy, w ramach którego wywozu towarów dokonuje nabywca mający siedzibę poza terytorium kraju (albo dokonywany jest na jego rzecz), zgłoszenie towarów do procedury celnej dokonane jest przez nabywcę. W zgłoszeniu celnym jako nadawca/eksporter wskazany jest wówczas nabywca towaru, mający siedzibę poza terytorium kraju. Potwierdzenie dokonania wywozu towarów otrzymuje w tym przypadku zgłaszający, którym co do zasady jest nabywca zagraniczny.

Zatem dla prawidłowego udokumentowania eksportu pośredniego, podatnik powinien przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiadać kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Z dokumentu tego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca dokonując eksportu pośredniego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej posiadających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej otrzyma od Agencji Celnej lub Nabywcy wywożącego towar poza UE w terminie określonym w art. 41 ust. 6 i 7 ustawy, dokument potwierdzający wywóz w postaci kopii komunikatu IE 599, to będzie uprawniony do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% na warunkach określonych w przepisach ustawy. Nadmienić należy, iż w tym przypadku nie ma znaczenia jakiego rodzaju dokument potwierdzający nabycie otrzyma Nabywca tj. paragon czy fakturę.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.