Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-359/10/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-30
Teza: w zakresie miejsca opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: Austria; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; usługi-usługi informatyczne; zakład
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku opatrzonym datą 15 lutego 2010r. (data wpływu do tut. Biura 12 kwietnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie miejsca opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2010r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie miejsca opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca posiada obywatelstwo austriackie. Na co dzień zamieszkuje w domu żony w Polsce. Tam jest zameldowany. Przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku. W Austrii nie osiąga żadnych dochodów z tytułu umów o pracę, zasiłków, zapomóg itp., jak również nie posiada na terytorium Austrii zameldowania oraz nie jest tam właścicielem nieruchomości. Nie posiada również zarejestrowanej działalności gospodarczej na terytorium Austrii.

W dniu 20 maja 2009r. zarejestrował w Polsce jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży czasu antenowego w lokalnej telewizji oraz wykonywaniu usług informatycznych. W tym celu Wnioskodawca podpisał z dwoma regionalnymi telewizjami kablowymi umowy dotyczące emisji i sprzedaży czasu antenowego, które polegają na tym, iż klient bez względu na to gdzie przybywa, za pośrednictwem strony internetowej dokonuje nagrania krótkiego filmu o treści zawierającej życzenia lub pozdrowienia dla osoby bliskiej. Życzenia te w ściśle określonym czasie zostają następnie wyemitowane w wybranej lokalnej telewizji na terenie województwa. Usługa ta zostaje zrealizowana za pośrednictwem firmy austriackiej, która udzieliła Wnioskodawcy wyłącznej licencji. W ramach działalności Wnioskodawca zajmuje się także szeroko rozumianymi usługami informatycznymi, tj. doradztwem, diagnostyką, naprawą sprzętu komputerowego, tworzeniem sieci komputerowych, zarządzaniem stronami internetowymi (hostingiem). Usługi te wykonuje zarówno w Polsce, jak też na terenie Unii Europejskiej.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Gdzie zgodnie z przytoczonym stanem faktycznym powstanie obowiązek podatkowy?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, przy uwzględnieniu przepisów umowy z dnia 13 stycznia 2004r. zawartej w Wiedniu między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Austrii dotyczącą unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku i art. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Polska jest krajem, w którym należy naliczać i uiszczać podatki od uzyskanego dochodu pochodzącego z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Przy czym w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy), a zatem m.in. również od dochodów określonych w art. 3 ust. 2b pkt 3 cyt. ustawy, tj. dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wskazane wyżej przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska (art. 4a cyt. ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca posiada obywatelstwo austriackie. Na co dzień zamieszkuje w domu żony w Polsce. Tam jest zameldowany. Przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku. W Austrii nie osiąga żadnych dochodów z tytułu umów o pracę, zasiłków, zapomóg itp. jak również nie posiada na terytorium Austrii zameldowania oraz nie jest tam właścicielem nieruchomości. Nie posiada również zarejestrowanej działalności gospodarczej na terytorium Austrii. W dniu 20 maja 2009r. zarejestrował w Polsce jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą.

Mając powyższe na względzie, w celu określenia miejsca opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej niezbędne jest uprzednie ustalenie miejsca zamieszkania Wnioskodawcy dla celów podatkowych.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004r. (Dz. U. z 2005r. nr 224 poz. 1921 ze zm.), określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Definicja powyższa odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny, z którego w szczególności wynika, iż Wnioskodawca posiada stałe miejsce zamieszkania oraz ośrodek interesów życiowych w Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie przebywa dłużej niż 183 dni w roku, należy stwierdzić, że w odniesieniu do przedstawionego powyżej stanu prawnego, dla celów podatkowych Wnioskodawca posiada miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Powyższe oznacza, iż jako rezydent Polski, Wnioskodawca podlega w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Natomiast w krajach Unii Europejskiej, w których świadczy usługi w ramach prowadzonej w Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej podlega, co do zasady, ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czego konsekwencją jest opodatkowanie w tych krajach jedynie dochodów osiąganych na ich terytorium, z uwzględnieniem postanowień łączących te kraje z Polską umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. Umowy, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi. Stosownie bowiem do treści art. 7 ust. 2 ww. Umowy jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to z zastrzeżeniem postanowień ust. 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych na rzecz tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi niezależnie od tego, czy powstały w tym państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej (art. 7 ust. 3 ww. Umowy).

Nadmienić należy, iż tożsame do powyższej, regulacje prawne dot. opodatkowania zysków przedsiębiorstwa umawiającego się państwa zawarto także w umowach w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, jakie Rzeczypospolita Polska podpisała z innymi krajami Unii Europejskiej. Umowy te zostały bowiem oparte o Modelową Konwencję OECD, która stanowiła swoisty wzór ich opracowania.

W świetle wyżej wskazanych przepisów, co do zasady, dochód uzyskiwany przez rezydenta Rzeczypospolitej Polskiej podlega opodatkowaniu w Polsce, łącznie z dochodami uzyskanymi z działalności gospodarczej wykonywanej w krajach Unii Europejskiej, jako przychody z tego samego źródła przychodów chyba, że działalność gospodarcza na terytorium tych krajów prowadzona jest przez położony tam zakład.

Mając na względzie, iż w złożonym wniosku Wnioskodawca nie wskazał, iż usługi jakie świadczy w krajach Unii Europejskiej w ramach prowadzonej i zarejestrowanej w Rzeczypospolitej Polskiej pozarolniczej działalności gospodarczej, są świadczone przez położone w tych krajach zakłady, stwierdzić należy, iż uzyskane w związku ze świadczeniem ww. usług dochody podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Rzeczypospolitej Polskiej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się jednocześnie, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.