Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.202.2020.1.MAT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-21
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania
Słowa kluczowe: energia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; parafia; źródło-źródło odnawialne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2020 r. (data wpływu 23 kwietnia 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania…– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Parafia (…) (zwana dalej Parafią) zwraca się z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu w ramach Regionalnego Projektu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020, … energetyka oparta na odnawialnych źródłach energii, priorytet inwestycyjny … wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Tytuł projektu: „Produkcja ekologicznej energii w parafii …" (numer wniosku o dofinansowanie …)

Szczegółowe pytanie dotyczące wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług jest następujące: „Czy Parafia jest podatnikiem VAT, a więc czy przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług przy zakupie podzespołów niezbędnych do wybudowania instalacji fotowoltaicznej, w związku z realizacją powyższego zadania (zakup paneli fotowoltaicznych, inwerterów, okablowania oraz niezbędnych do montażu akcesoriów)?”.

Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia nie jest podatnikiem VAT i nie przysługuje jej prawo do odliczenia, a tym samym do odzyskania zapłaconego podatku VAT co sprawia, że podatek ten przy realizacji ww. zadania jest kosztem kwalifikowanym.

Parafia w lipcu 2019 roku złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu wybudowania instalacji fotowoltaicznej, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa …. Decyzją komisji konkursowej z dnia 4 lutego 2020 roku, wniosek Parafii został oceniony pozytywnie, uzyskując ocenę w wysokości 71 punktów i został zakwalifikowany do dofinansowania. Projekt wpisuje się w zrównoważony rozwój - w kierunku gospodarki efektywnie korzystającej z zasobów, bardziej przyjaznej dla środowiska i bardziej konkurencyjnej poprzez ochronę środowiska naturalnego, ograniczenie emisji gazów cieplarnianych (redukcja emisji CO2) oraz poprawę efektywności produkcji energii elektrycznej - projekt wpisuje się w kierunki działań związanych z dostosowaniem sektora energetycznego do zmian klimatu, który zakłada wdrożenie stabilnych niskoemisyjnych źródeł energii poprzez wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, w tym energii słonecznej.

Warunkiem zaliczenia w projekcie podatku VAT do kosztów kwalifikowanych jest uzyskanie interpretacji indywidualnej w sprawie możliwości prawnej odzyskania podatku od towarów i usług przy realizacji ww. zadania.

Do wniosku o dofinansowanie Parafia złożyła oświadczenie o kwalifikowalności podatku VAT, w którym oświadczyła, że nie może odzyskać kwoty podatku VAT zapłaconego w fakturach zakupu, a zatem w realizacji zadania jest to koszt kwalifikowany.

W oświadczeniu wskazano, że zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług niektóre podmioty zwolnione są z obowiązku odprowadzania podatku VAT. Jednym z tych podmiotów są kościoły i związki wyznaniowe.

Dodatkowo Parafia nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Zgodnie zatem z art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W związku z tym, zdaniem Parafii, podatek VAT związany z realizacją ww. zadania jest kosztem kwalifikowanym. Obiekty, na których zostanie posadowiona instalacja fotowoltaiczna, tj. budynek … oraz budynek kościoła są budynkami ogólnodostępnymi i w żaden sposób nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wyprodukowana przez wybudowaną instalację fotowoltaiczną energia elektryczna będzie w całości zużywana na potrzeby własne parafii.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Parafia jest podatnikiem VAT, a więc czy przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług przy realizacji opisanego Zadania?

Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia nie jest podatnikiem VAT i nie przysługuje jej prawo do odliczenia, a tym samym do odzyskania zapłaconego podatku VAT. To sprawia, że podatek ten przy realizacji ww. zadania jest kosztem kwalifikowanym.

Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług niektóre podmioty zwolnione są z obowiązku odprowadzania po¬datku VAT. Jednym z tych podmiotów są kościoły i związki wyznaniowe.

Dodatkowo Parafia nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Zgodnie zatem z art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W związku z tym, zdaniem Parafii, podatek VAT związany z realizacją ww. zadania jest kosztem kwalifikowanym. Obiekty, na których zostanie posadowiona instalacja fotowoltaiczna, tj. budynek … oraz budynek kościoła są budynkami ogólnodostępnymi i w żaden sposób nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wyprodukowana przez wybudowaną instalację fotowoltaiczną energia elektryczna będzie w całości zużywana na potrzeby własne parafii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą statusu Parafii jako podatnika podatku VAT oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług przy realizacji zadania.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Parafia) złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu wybudowania instalacji fotowoltaicznej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa …. Decyzją komisji konkursowej wniosek został zakwalifikowany do dofinansowania.

Projekt wpisuje się w kierunki działań związanych z dostosowaniem sektora energetycznego do zmian klimatu, który zakłada wdrożenie niskoemisyjnych źródeł energii, poprzez wykorzystanie odnawialnych źródeł ciepła, w tym energii słonecznej. Jak wskazał Wnioskodawca, Parafia nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Obiekty na których zostanie posadowiona instalacja fotowoltaiczna, tj. budynek \`(...)\` oraz budynek Kościoła są budynkami ogólnodostępnymi i w żaden sposób nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wyprodukowana energia w całości będzie zużywana na potrzeby własne Wnioskodawcy.

W związku z tym, że wyprodukowana energia będzie w całości zużywana na potrzeby własne Parafii – Wnioskodawca nie będzie w tym zakresie prowadził działalności gospodarczej i nie można go uznać za podatnika podatku VAT z tego tytułu. Co więcej – Wnioskodawca sam wskazał, że nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie składa deklaracji VAT-7.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że odliczenie podatku naliczonego uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W niniejszej sytuacji warunki te nie zostaną spełnione – Parafia nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a nabywane towary i usługi w związku z realizacją Projektu nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Zatem Wnioskodawca nie będzie w związku z wykonywanym Zadaniem podatnikiem podatku VAT oraz nie będzie miał prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją Projektu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy zauważyć, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.