Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-779/09-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-23
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu diety
Słowa kluczowe: dieta; działalność-działalność wykonywana osobiście; obowiązek; obowiązek-obowiązek obywatelski; obowiązek-obowiązek społeczny; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Cechu Rzemieślników i Przedsiębiorców, przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2009 r. (data wpływu: 31 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu diety **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu diety.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Cech Rzemieślników i Przedsiębiorców, będący Wnioskodawcą - zgodnie z zaświadczeniem o numerze identyfikacyjnym REGON – posiada szczególną formę prawną: „76” – samorząd gospodarczy i zawodowy, oraz PKD 2007 – 9411Z – działalność organizacji komercyjnych i pracodawców.

Organami Wnioskodawcy są:

1.  Walne Zgromadzenie Członków,
2.  Zarząd,
3.  Komisja Rewizyjna.

Zarząd jest organem wykonawczym Cechu i ponosi odpowiedzialność za prawidłową jego działalność.

Na czele Zarządu stoi Starszy Cechu, który jest odpowiedzialny za całokształt działalności Cechu: reprezentuje Cech na zewnątrz, sprawuje ogólny nadzór nad działalnością Biura Cechu. Starszy Cechu jest wybierany przez Walne Zgromadzenie członków na okres czteroletniej kadencji.

Za pracę w charakterze Starszego Cechu Zarząd Cechu ustalił dietę jako rekompensatę za poświęcony czas na sprawowanie tej funkcji. Dieta Starszego Cechu jest wypłacana raz w miesiącu, w stałej, określonej uchwałą Zarządu, wysokości 1.000,00 zł. Od wypłaconej diety Wnioskodawca potrąca 18% podatku dochodowego i przekazuje na konto Urzędu Skarbowego.

Cech finansowany jest ze składek członkowskich i działalności gospodarczej.

Fakt potrącania podatku dochodowego zakwestionował otrzymujący dietę Starszy Cechu, powołując się na art. 21 pkt 1 ppkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy stanowisko księgowej Cechu, potrącającej 18% podatku dochodowego od wypłaconej diety Starszego Cechu jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, działanie księgowej Cechu jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem wszelkie dochody nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich – do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 2.280 zł.

Zwolnienie dotyczące tego rodzaju diet obejmuje przychody ze źródła określonego w art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Wyłączenie, o którym mowa w cytowanym przepisie, odnosi się do przychodów otrzymanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych (art. 13 pkt 7 ustawy).

Nie ma zatem wątpliwości, iż diety i inne kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powołania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych nie mieszczą się w zakresie zwolnienia przedmiotowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że Starszemu Cechu przyznano dietę w wysokości 1.000,00 zł miesięcznie za pełnienie obowiązków społecznych i obywatelskich. Ponadto, że Starszy Cechu należy do składu Zarządu Cechu.

Zajęcie jednoznacznego stanowiska co do zwolnienia z opodatkowania otrzymywanej diety z tytułu pełnienia funkcji Starszego Cechu jest możliwe po zapoznaniu się ze statusem prawnym Cechu. Istotne w omawianej sprawie jest bowiem ustalenie, czy Cech ma odrębną osobowość prawną, a jeżeli tak, to czy Starszy Cechu jest osobą należącą do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Jak wynika z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 979 ze zm.), organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła są cechy. Natomiast na podstawie art. 8 tejże ustawy, organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła wymienione w art. 7 ust. 3 (w tym cechy) mają osobowość prawną.

Z powyższego wynika, iż Starszy Cechu jest osobą należącą do składu zarządu osoby prawnej.

Mając na uwadze powyższe informacje oraz wskazane przepisy prawa stwierdzić należy, iż, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z przychodami określonymi w art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. uzyskanymi przez osoby pełniące obowiązki społeczne lub obywatelskie, ale z przychodami określonymi w art. 13 pkt 7 tej ustawy, tj. uzyskanymi przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać, że przyznana Starszemu Cechu dieta nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w przypadku wypłaty wynagrodzeń zaliczonych do źródeł przychodu na podstawie art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na Wnioskodawcy ciąży nw. obowiązek płatnika.

Obowiązek poboru zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconego świadczenia wynika z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, tj. 18%.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 1a ustawy podatkowej w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-4R).

Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11).

Z powyższego wynika, że Zainteresowany – jako płatnik – zobowiązany jest pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych stosując stawkę 18% od ww. przychodów uzyskanych przez Starszego Cechu i przekazywać je na konto właściwego urzędu skarbowego.

Tym samym, postępowanie Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.