Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.101.2025.4.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismami z 1 kwietnia, 2 i 26 maja 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Prowadzi
    działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na pracach
    projektowych od 6 maja 2024 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace
    projektowe zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Efektem tych
    prac jest stworzenie kompleksowego rozwiązania programistycznego – projektu
    Oprogramowania (dalej Oprogramowanie). Poprzez projekt oprogramowania
    Wnioskodawca rozumie kompletną specyfikację dotyczącą UX/UI danego systemu.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. k.c. W szczególności, umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem, w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    1. Rozwinął oprogramowanie do (...). Zastosowano technologie (...) oraz (...), przy użyciu
      rozwiązań (...). Strona hostowana jest osobno dla każdego klienta w chmurze (...).
    2. Zaprojektował (...), jak i opis konkretnych działań programistycznych do modułów do
      obsługi:
      - (...).
    Jest to strona internetowa umożliwiająca klientowi Wnioskodawcy (...). Zastosowano
    technologie (...) oraz (...), przy użyciu rozwiązań (...).
    Wnioskodawca podczas pracy używa języków programowania, technologii i narzędzi
    takich jak: (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca staje się
    użytkownikiem takiego na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze
    Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju Projektu Oprogramowania,
    które to rozwinięcie stanowi odrębne programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i
    2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Działalność prowadzona jest przez
    Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według
    opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie
    Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Działania
    Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.

    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994
    r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.) bądź poprzez stworzenie nowego Projektu programu komputerowego, bądź poprzez
    twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego projektu programu komputerowego (systemu
    wykorzystywanego przez klienta Wnioskodawcy). W przypadku rozwijania projektów
    programów komputerowych powstają utwory zależne, o których mowa w art. 2 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności podejmuje
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu
    rozpoczęcia działalności gospodarczej. Brak prowadzenia prac rozwojowych
    uniemożliwiłoby mu uzyskanie przychodu. Dodatkowo Wnioskodawca w zakresie
    tworzenia i rozwijania projektów programów komputerowych nie prowadzi innych prac
    niż prace rozwojowe, prowadząc je oddzielnie na każdy projekt. Prace zmierzające do
    stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończą się pozytywnym wynikiem,
    którego efektem jest program komputerowy w zakresie kompletu specyfikacji dotyczących
    UX/UI. Wnioskodawca wykorzystuje te wyniki we wszystkich efektach swojej pracy.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Wnioskodawca przenosi ogół
    praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi
    on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych
    na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach
    eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych
    (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, w roku 2024 oraz latach przyszłych od
    2025 r. Wnioskodawca wskazuje, że opisany stan faktyczny będzie miał miejsce także w
    latach przyszłych.
    W pierwszej kolejności, Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. Koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      badawczo-rozwojową. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR.
    2. Koszty samochodowe i transportowe – niezbędne do przemieszczania się w celu
      spotkania ze Zleceniodawcą i omówienia postępów zlecenia.

    3. Sprzęt komputerowy – niezbędny do fizycznego pisania kodu źródłowego i testowania
      oprogramowania oraz zdalnego kontaktu ze Zleceniodawcą celem omówienia np.
      wyników pracy. Peryferia komputerowe – niezbędne do fizycznego pisania kodu
      źródłowego.
    4. Licencja na oprogramowania – niezbędna w celu wykonania zlecenia.
    5. Koszty telekomunikacyjne – niezbędne do kontaktu ze Zleceniodawcą.
    6. Sprzęt biurowy – niezbędny w celu organizacji miejsca pracy i wykonania zlecenia.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT na zasadach ogólnych (podatek
    liniowy) Poprzez pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania
    poimplementacyjne, jak i konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem
    programów komputerowych. Wynagrodzenie za świadczenie usług jest bowiem łączną
    zapłatą za usługi programistyczne. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębnia na
    fakturze osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub
    rozwiniętego oprogramowania to jest w stanie je wyodrębnić na podstawie prowadzonych
    ewidencji i zapisek.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od dnia 6 maja 2024 r.
    Uzupełnienie wniosku
    Moduły do obsługi: (...) są odrębnymi programami .
    Innowacyjność rozwiązań polega na wykorzystaniu najnowszych technologii
    umożliwiających rozwiązywanie coraz to bardziej skomplikowanych problemów, jak
    również tworzenie Projektu nigdy wcześniej niespotkanego. Rozwój Projektu wymaga
    najwyższej jakości staranności, jak również innowacyjności, by ostateczny produkt był w
    stanie odpowiadać na oczekiwania konsumentów, jak również wyróżnić się na tle
    konkurencji.
    Strona internetowa umożliwia klientowi Wnioskodawcy (...). Zastosowano technologie (...)
    oraz (...), przy użyciu rozwiązań (...).
    Projekty programów nie posiadają nazw. Innowacyjność rozwiązań polega na
    wykorzystaniu najnowszych technologii umożliwiających rozwiązywanie coraz to bardziej
    skomplikowanych problemów, jak również tworzenie Projektu nigdy wcześniej
    niespotkanego. Rozwój Projektu wymaga najwyższej jakości staranności, jak również
    innowacyjności, by ostateczny produkt był w stanie odpowiadać na oczekiwania
    konsumentów, jak również wyróżnić się na tle konkurencji.
    W kontekście przedstawionego opisu sytuacji faktycznej pod pojęciem „Projektu
    programowania” należy rozumieć programy w jakiejkolwiek formie, w tym program
    testujący działanie innego programu, aplikacje, oprogramowania, produkty, utwory, w tym
    programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również
    przygotowawcze prace projektowe i prace rozwojowe prowadzące do wytworzenia lub

    rozwoju projektu programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac
    przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na
    późniejszym etapie.
    Pojęcie projektu dotyczy szczegółowych specyfikacji określających architekturę systemu
    informatycznego, specyfikacje programu komputerowego, specyfikację interfejsów,
    specyfikacje struktury danych, specyfikacje algorytmów.
    Rezultatem tworzonego Projektu są instrukcje przeznaczone do komputera, które
    pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Tworzony Projekt to szczegółowe
    specyfikacje określające architekturę systemu informatycznego, specyfikacje programu
    komputerowego, specyfikację interfejsów, specyfikacje struktury danych, specyfikacje
    algorytmów. Projekt pozwala odtworzyć instrukcje przeznaczone dla komputera i
    przekształcić je do postaci kodu źródłowego.
    W związku z wytwarzaniem Projektu Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe
    na rzecz Kontrahentów.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy i rozwija „Projekt Oprogramowania”
    prowadzona jest w sposób zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca poprzez systematyczność w
    odniesieniu do podejmowanych przez niego działań w zakresie czynności opisanych we
    wniosku, rozumie świadczenie każdego dnia, nie traktuje swojej działalności jako
    dorywczej. Wnioskodawca tworzył wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia
    Projektu programu komputerowego, które umożliwiały mu zaplanowanie deadlinów i
    pilnowanie terminów.
    Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie projektowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Łączy wiedzę
    teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie projektowania programów
    komputerowych. Wnioskodawca wykorzystywał technologie takie jak: (...). Oferuje
    swojemu Zleceniodawcy takie produkty, jakie są przedmiotem jego zapotrzebowania.
    Wnioskodawca nie posiada konkretnego asortymentu. Efektem tych działań jest program
    komputerowy.
    Efekty prac Wnioskodawcy w postaci Projektów programów komputerowych lub ich
    części, do których majątkowe prawa autorskie Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę
    zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    tj.:
    – zawsze odznaczały się odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
      zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    – nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    – nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    Umowa ze Zleceniodawcami reguluje kwestie wynagrodzenia w taki sposób, że za
    wykonanie czynności opisane w umowie i ustalone między stronami umowy,
    Wnioskodawcy należne jest wynagrodzenie. Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z
    tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „Oprogramowania” oraz z tytułu innych
    czynności takich jak spotkania, czynności poimplementacyjne i analizę.
    Efekty pracy Wnioskodawcy, zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania Projektów
    oprogramowania, są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do Projektu programu komputerowego
    każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o

    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca pierwszej kolejności zebrał wszystkie wymagania biznesowe, dzięki czemu
    mógł on określić zarówno jakie technologie projektowania wykorzysta ale również
    określić, czy dane rozwiązane na ten moment jest możliwe do stworzenia. Następnie
    korzystając z konkretnych technologii, po fazie testów implementował rozwiązanie do
    Zleceniodawcy.
    Koszty dotyczące usług księgowych nie obejmują opłaty za złożenie wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Zakupiona licencja na oprogramowanie stanowi wartość
    niematerialną i prawną w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej,
    która jest instalowana w celu poprawy działania komputera/laptopa lub tworzenia
    /rozwijania Projektu oprogramowania będącego przedmiotem wniosku.
    Poniesione wydatki dotyczą:
    · kosztów samochodowych i transportowych – zakup paliwa;
    • sprzętu komputerowego – zakup i ubezpieczenie laptopa;
    • peryferii komputerowych – zakup laptopa, monitora, myszki;
    • kosztów telekomunikacyjnych – zakup telefonu;
    • sprzętu biurowego – zakup stelaża biurka.
    Wobec oczywistych sprzeczności zawartych w opisie stanu faktycznego zaistniała
    konieczność doprecyzowania okoliczności przedstawionych we wniosku. W odpowiedzi na
    wezwanie Wnioskodawca doprecyzował, że efektem jego usług są wyłącznie specyfikacje
    dotyczące UX/UI danego systemu, tj. wyłącznie projekt UX (doświadczeń użytkownika)/UI
    (interfejsu systemu). Ponadto Wnioskodawca ostatecznie wyjaśnił, że tworzona
    dokumentacja jest instrukcją komend adresowanych do programistów. Produkt ten
    występuje w postaci diagramów opisujących kolejne kroki działania programu
    komputerowego z wyszczególnieniem miejsc interakcji użytkownik - pogram
    komputerowy oraz makiet pokazujących, jak rozmieszczone mają być elementy interfejsu,
    jakie to są elementy i jak zachowują się po interakcji z użytkownikiem. Interfejs był
    przedmiotem testu interoperacyjności, przeszedł pozytywne testy współdziałania z innymi
    elementami programu komputerowego.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu
      Projektu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Projektu programu
      komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
      rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych) z tytułu tworzenia Projektów programów
      komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
      preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
      kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.

    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez niego rozumiane jako całość
    działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze Zleceniodawcą
    polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z
    późn. zm.). Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 39 w zw. z art.
    4 ust. 2 UPSWN, rozumie się:
    – badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    – badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4
    ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie
    i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje prace
    programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy, przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, wskazane we wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania
    programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 uPIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    We wniosku Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań prowadzonych w ramach
    działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a

    ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicje prac rozwojowych zgodnie
    z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.).
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija”
    oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX
    (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. Wnioskodawca w
    takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało wyżej podkreślone,
    podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Przenosi prawa autorskie do
    programów wytworzonych we własnej działalności gospodarczej w ramach sprzedaży tych
    praw. Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania. Wobec czego jest w
    stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych IP.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie działa pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod
    źródłowy) programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe). W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest
    zaprowadzić ewidencję, która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w prowadzonych księgach – tu podatkowych. Prowadzenie
    ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej pozwala nadto wyodrębnić koszty przypadające na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te
    wszystkie przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw
    autorskich w stawce 5%.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus będzie miał prawo do uwzględniania
    wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika, odrębnie na
    każde Prawo IP BOX.

    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 uPIT wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z
    preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus. Jedną
    ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie jest
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca
    posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak wykładnia tego przepisu
    powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części
    finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności
    intelektualnej.
    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym, tj.:
    1. Koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      badawczo-rozwojową. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR.
    2. Koszty samochodowe i transportowe – niezbędne do przemieszczania się w celu
      spotkania ze Zleceniodawcą i omówienia postępów zlecenia.
    3. Sprzęt komputerowy – niezbędny do fizycznego pisania kodu źródłowego i testowania
      oprogramowania oraz zdalnego kontaktu ze Zleceniodawcą celem omówienia np.
      wyników pracy. Peryferia komputerowe – niezbędne do fizycznego pisania kodu
      źródłowego.
    4. Licencja na oprogramowania – niezbędna w celu wykonania zlecenia.
    5. Koszty telekomunikacyjne – niezbędne do kontaktu ze zleceniodawcą.
    6. Sprzęt biurowy – niezbędny w celu organizacji miejsca pracy i wykonania zlecenia.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871
          i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
      Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace projektowe
      prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
      dedykowane obszary działalności.
    Wskazał Pan, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    1. Rozwinął oprogramowanie do (...).
    2. Zaprojektował wygląd, funkcjonalności, bazy oraz struktury danych, jak i opis
      konkretnych działań programistycznych do modułów do obsługi:
      - (...)
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, iż tworzenie i rozwój projektów ma skomplikowany
    charakter. Prace mają przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny
    charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i jego zleceniodawcy.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    prowadzące do powstania utworów w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczały się odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
      zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    - nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    - nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność ma twórczy charakter.

    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu. Działania
    zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Tworzył Pan wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia Projektu
    programu komputerowego, które umożliwiały mu zaplanowanie deadlinów i pilnowanie
    terminów. W pierwszej kolejności zbiera Pan wszystkie wymagania biznesowe, dzięki
    czemu mógł określić zarówno jakie technologie projektowania wykorzysta ale również
    określić, czy dane rozwiązane na ten moment jest możliwe do stworzenia. Następnie
    korzystając z konkretnych technologii, po fazie testów implementuje rozwiązanie do
    zleceniodawcy.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług.
    Posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie projektowania programów komputerowych,
    popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.

    Łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie projektowania
    programów komputerowych. Podczas tworzenia i rozwoju Oprogramowania stosuje
    technologie takie jak: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    Z treści wniosku wynika, że podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność spełnia warunki do uznania jej za
    prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt
    38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w tym zakresie
    (odnoszącym się do pytania nr 1) Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w
    warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody

    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Z opisu sprawy wynika, że efektem Pana pracy są specyfikacje dotyczące UX/UI danego
    systemu, tj. wyłącznie projekt UX (doświadczeń użytkownika)/UI (interfejsu systemu).
    Tworzona dokumentacja jest instrukcją komend adresowanych do programistów. Produkt
    ten występuje w postaci diagramów opisujących kolejne kroki działania programu
    komputerowego z wyszczególnieniem miejsc interakcji użytkownik - pogram
    komputerowy oraz makiet pokazujących jak rozmieszczone mają być elementy interfejsu,
    jakie to są elementy i jak zachowują się po interakcji z użytkownikiem.

    Wskazać trzeba, że z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do
    czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
      m.in. autorskie prawo do programu komputerowego;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zatem, przypadku tworzenia, rozwijania, ulepszania programu komputerowego
    (oprogramowania), w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest
    wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, wówczas
    powstaje kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    W okolicznościach niniejszej sprawy taka sytuacja nie występuje, bowiem efektem Pana
    prac są wyłącznie specyfikacje dotyczące UX/UI danego systemu. Tworzona dokumentacja
    jest instrukcją komend adresowanych do programistów, a nie komend adresowanych do
    komputera. Produkt ten występuje w postaci diagramów opisujących kolejne kroki
    działania programu komputerowego z wyszczególnieniem miejsc interakcji użytkownik -
    pogram komputerowy oraz makiet pokazujących jak rozmieszczone mają być elementy
    interfejsu, jakie to są elementy i jak zachowują się po interakcji z użytkownikiem. Tym
    samym nie tworzy Pan samodzielnie programu komputerowego, a jedynie jego część, co
    oznacza, że nie powstaje – wbrew Pana twierdzeniu – program komputerowy, do którego
    przenosi Pan autorskie prawo.
    Dlatego też uzyskiwane przez Pana dochody z tytułu wykonywanych prac opisanych we
    wniosku, polegających na projektowaniu UX (doświadczeń użytkownika)/UI (interfejsu
    systemu) nie stanowią dochodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu
    komputerowego, podlegającego ochronie prawnej (...), o którym mowa w art. 30ca ust. 2
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, pomimo, że – jak Pan wskazał – tworzona przez Pana dokumentacja
    projektowa podlega ochronie prawnej, tak jak program komputerowy na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to sama w sobie nie stanowi
    programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że wyłącznie w sytuacji, gdyby efektem Pana pracy był program
    komputerowy, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, mielibyśmy do czynienia z powstaniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego).
    Zatem, skoro tworzy Pan jedynie kompleksowy projekt UX (doświadczeń użytkownika)/UI
    (interfejsu systemu), diagramy opisujące kolejne kroki działania programu
    komputerowego z wyszczególnieniem miejsc interakcji użytkownik - pogram
    komputerowy oraz makiety pokazujące, jak rozmieszczone mają być elementy interfejsu,
    to w opisanych okolicznościach nie można przyjąć, że prawo autorskie do takiego
    wytworzonego projektu UX/UI oprogramowania, a więc do części programu
    komputerowego, stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa
    w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest bowiem – w świetle tego przepisu –
    autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (...), a nie –
    jak w Pana przypadku – autorskie prawo do projektu UX/UI (doświadczeń użytkownika
    oraz interfejsu systemu/aplikacji), czyli do części programu komputerowego.

    Nie można się więc zgodzić, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do
    dokumentacji projektowej UX/UI (doświadczeń użytkownika oraz interfejsu systemu),
    której jest Pan twórcą, stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu warto przywołać Dyrektywę Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony
    prawnej programów komputerowych (91/250/EWG), w której wskazano, że: „(...) części
    programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie między
    elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie znane pod nazwą
    „interfejsów”.
    Natomiast „Aby ustalić, czym w konkretnej sytuacji jest interfejs użytkownika należy
    uwzględnić specyfikę danego programu komputerowego. Jednakże, potocznie mówiąc,
    interfejsem użytkownika jest wszystko to, co jest widziane gołym okiem (też za pomocą
    innych zmysłów) przy korzystaniu z programu komputerowego.
    Interfejs użytkownika występuje jako:
    - interfejs tekstowy
    - interfejs graficzny.
    Interfejs graficzny sprowadza się najczęściej do standardowego okna programu”
    (https://cyberlawbyjudyta.com/2019/03/01/prawa-autorskie-do-interfejsu-uzytkownika/,
    https://www.kancelariaepoque.pl/post/prawa-autorskie-do-interfejsu-u%C5%
    BCytkownika).
    W informatyce najczęściej jako „interfejs użytkownika” rozpatruje się część
    oprogramowania zajmującą się obsługą urządzeń wejścia-wyjścia przeznaczonych dla
    interakcji z użytkownikiem (https://pl.wikipedia.org/wiki/Interfejs_u%C5%BCytkownika).
    Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie Bezpecnostni softwarova asociace – Svaz
    softwarove ochrany przeciwko Ministerstvu kultury (C-393/09) uznał, że:
    „Interfejsy są częściami programu komputerowego umożliwiającymi wzajemne połączenie
    i interakcję wszystkich elementów oprogramowania i sprzętu komputerowego z innym
    oprogramowaniem i sprzętem, jak również z użytkownikami, tak aby stały się one w pełni
    funkcjonalne. Graficzny interfejs użytkownika stanowi element programu
    komputerowego, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują właściwości programu. W
    związku z tym, interfejs nie stanowi formy wyrażania programu komputerowego i nie
    może korzystać ze szczególnej ochrony przyznanej na mocy tej dyrektywy w sprawie
    ochrony prawnej programów komputerowych”.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 22 grudnia 2010 r. w
    sprawie C-393/09 Trybunał zauważył, że graficzny interfejs użytkownika nie pozwala na
    powielanie programu komputerowego. Stanowi on jedynie element programu, za pomocą
    którego użytkownicy wykorzystują właściwości omawianego programu. Wynika stąd, że
    interfejs ten nie stanowi formy wyrażenia programu komputerowego w rozumieniu art. 1
    ust. 2 dyrektywy 91/250 oraz że w konsekwencji nie może korzystać ze szczególnej
    ochrony przyznanej na mocy tej dyrektywy programom komputerowym w prawie
    autorskim.
    „Graficzny interfejs użytkownika jest interfejsem interakcji, pozwalającym na komunikację
    pomiędzy programem komputerowym a użytkownikiem. W związku z tym graficzny
    interfejs użytkownika nie pozwala na powielanie tego programu komputerowego, lecz
    stanowi po prostu element tego programu, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują
    właściwości omawianego programu”. Innymi słowy, nie można uznać interfejsów za formę
    wyrażenia programu, gdyż wykorzystując interfejs nie jesteśmy w stanie odtworzyć treści
    programu komputerowego. Natomiast trzeba zauważyć, na co zresztą zwrócił również
    uwagę TSUE w komentowanym orzeczeniu, że interfejs – jeśli będzie spełniał warunki
    uznania go za utwór – może być chroniony na podstawie przepisów ogólnych”

    (https://www.parp.gov.pl/component/content/article/57199:ochrona-programow-
    komputerowych-w-prawie-wlasnosci-intelektualnej-czesc-i).
    W sprawie SAS Institute v. World Programming Ltd. - C-406/10 TSUE przyznał jednak, że
    interfejs użytkownika może zostać objęty ochroną, ale musi charakteryzować się wyrazem
    własnej twórczości intelektualnej swego autora i podkreśla istotę ustalenia w takim
    przypadku, czy spełnione zostało kryterium oryginalności. W tej sprawie TSUE odniósł się
    do sprawy C-393/09, powtórzył i dookreślił, że interfejs użytkownika jako taki nie podlega
    szczególnej ochronie prawa autorskiego i dodał, że stanowi on element programu
    zapisanego kodem i przez to podlega ochronie (https://cyberlawbyjudyta.com/2019/03/01
    /prawa-autorskie-do-interfejsu-uzytkownika/).
    Z objaśnień w zakresie IP Box ust. 85 wynika:
    Oczywiście to, czy dany interfejs stanowi funkcjonalną część programu komputerowego,
    podlega każdorazowo odrębnej ocenie i nie może wynikać tylko lub głównie z nazwy
    elementu danego produktu informatycznego, ale z jego rzeczywistych cech i
    funkcjonalności.
    W konsekwencji, jeżeli interfejs jest rzeczywiście źródłem funkcjonalnego wzajemnego
    połączenia i wzajemnego oddziaływania na siebie różnych elementów programu
    komputerowego, innego oprogramowania i sprzętu komputerowego
    („interoperacyjność”), to interfejs można uznać za nierozerwalną, funkcjonalną część
    składową programu komputerowego. Interfejs jako funkcjonalnie nierozerwalna część
    programu komputerowego, podlega tożsamej ochronie jak program komputerowy
    zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i dlatego może
    stanowić kwalifikowane IP.
    Z wniosku wynika, że efektem Pana prac jest stworzenie kompleksowego projektu UX/UI
    oprogramowania, diagramów opisujących kolejne kroki działania programu
    komputerowego z wyszczególnieniem miejsc interakcji użytkownik - pogram
    komputerowy, makiet pokazujących jak rozmieszczone mają być elementy interfejsu, jakie
    to są elementy i jak zachowują się po interakcji z użytkownikiem. Jak sam Pan wskazał,
    poprzez projekt oprogramowania rozumie Pan kompletną specyfikację dotyczącą UX/UI
    danego systemu. Zatem nie można uznać tworzonych przez Pana projektów za program
    komputerowy.
    Powyższe zatem potwierdza – w świetle orzecznictwa TSUE – że efektem Pana pracy są
    jedynie projekty UX/UI (doświadczenia użytkownika/interfejsu systemu), których nie
    można uznać za programy komputerowe, jak również za formę wyrażania programu
    komputerowego. Bez znaczenia natomiast, jak już wcześniej wskazano, pozostaje
    wskazana okoliczność, że tworzone przez Pana projekty stanowią utwory, podlegające
    ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W konsekwencji, odpłatne przeniesienie przez Pana prawa do wytwarzanych projektów UX
    /Ul opisanych we wniosku nie stanowi sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym uzyskane z tego tytułu wynagrodzenie nie stanowi przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu
    z kwalifikowanego IP.
    W świetle powyższego, w odniesieniu do dochodów z tytułu przeniesienia praw do
    efektów Pana pracy nie ma możliwości zastosowania preferencyjnej stawki
    opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Konsekwentnie, skoro – jak rozstrzygnięto – uzyskane wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia prawa do wytwarzanych projektów nie stanowi przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, będącego podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP, wskazane w opisie sprawy wydatki nie mogą stanowić

    kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko odnoszące się do pytań nr 2, 3 i 4 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.