Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.708.2025.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na
podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od stycznia 2026 r.
Słowa kluczowe: limit-limit obrotu
sprzedaż
wynajem
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Ponowne skorzystanie ze zwolnienia
podmiotowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło do Organu
    7 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A, jako państwowa jednostka budżetowa, uzyskuje przychody z tytułu odpłatnego najmu
    pomieszczeń. W bieżącym roku kalendarzowym wartość sprzedaży z tego tytułu (bez
    podatku od towarów i usług) wyniesie ok. 180 000 zł. Jednostka nie świadczy usług ani nie
    dokonuje dostaw towarów wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), które wyłączają prawo do
    korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    A jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
    Na pytanie Organu „Na jakie konkretnie cele świadczą Państwo usługę najmu
    pomieszczeń? Czy jest to wynajem wyłącznie na cele użytkowe, czy też na inne cele i jakie
    to cele?”, odpowiedzieli Państwo, że „W odpowiedzi na zapytanie dotyczące celów, na jakie
    A świadczy usługę najmu pomieszczeń, uprzejmie informuję, iż jako jednostka budżetowa
    A dokonuje wynajmu powierzchni wyłącznie na potrzeby:
    • świadczenia usług przez podmioty realizujące zadania na rzecz A lub w zakresie
    zbieżnym z jego działalnością, innych jednostek sektora finansów publicznych,
    • szczególności jednostek budżetowych, na potrzeby prowadzenia ich statutowej
    działalności,
    • dla jednostek sektora prywatnego wykonujących działalność gospodarczą oraz dla osób
    fizycznych.
    A nie prowadzi wynajmu pomieszczeń w celach zarobkowych, a udostępnianie
    powierzchni ma charakter pomocniczy wobec realizowanych zadań publicznych.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy Państwo oprócz najmu pomieszczeń wykonują
    jeszcze inną działalność, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług (t. j Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) dalej „ustawa o VAT”, z której uzyskują Państwo
    przychody? Jeśli tak, to jaka to działalność, od kiedy ją Państwo wykonują i w jakiej
    wysokości przychody Państwo z niej uzyskali w 2024 r.?”, odpowiedzieli Państwo „A nie
    prowadzi działalności, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), z wyjątkiem najmu
    pomieszczeń. A nie uzyskuje przychodów z jakiejkolwiek innej działalności gospodarczej w
    rozumieniu wskazanego przepisu.”
    Na pytanie Organu „Czy wykonywane przez Państwa ewentualne inne czynności to
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług zwolnione od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy o
    VAT? Jeśli tak to jakie to konkretnie czynności i jaka jest podstawa prawna ich zwolnienia?
    Proszę podać odrębnie konkretny przepis dla każdej z czynności.”, odpowiedzieli Państwo
    „A oświadcza, że nie wykonuje odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia
    usług zwolnionych od podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn.
    zm.) lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 tej ustawy.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy wartość całej dokonywanej przez Państwa sprzedaży,
    o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług tj.
    z najmu pomieszczeń oraz ewentualnej innej działalności, zrealizowanej w roku 2024
    przekroczyła kwotę 200 000 zł?”, odpowiedzieli Państwo „Uprzejmie informuję, że wartość

    całej dokonywanej przez nas sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. z najmu pomieszczeń oraz ewentualnej
    innej działalności, zrealizowanej w roku 2024, przekroczyła kwotę 200 000 zł. Jednocześnie
    informuję, że w roku 2025 wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 180 000 zł. W
    związku z powyższym wnioskujemy o zastosowanie zwolnienia od podatku VAT w
    rozliczeniu za rok 2026.”

## Pytanie

Czy A, uzyskując w analizowanym roku podatkowym szacowaną sprzedaż w wysokości
    nieprzekraczającej 180 000 zł netto z tytułu najmu, ma prawo do skorzystania ze
    zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług, do limitu 200 000 zł?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług, jednostka budżetowa może korzystać ze zwolnienia
    podmiotowego, gdyż:
    # wartość sprzedaży w roku podatkowym nie przekroczy 200 000 zł,
    # przychody pochodzą z najmu, który nie jest wyłączony z katalogu art. 113 ust. 13.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...)
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie
    pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność,
    występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy
    podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Stosownie natomiast do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2026 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 240 000 zł.
    Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług zmianie ulega art. 113 ust. 1
    ustawy, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia
    podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.
    Tym samym, począwszy od tej daty, podatnik będzie miał prawo do zastosowania
    zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym
    240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.
    Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia
      określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze
      naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze

      zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku
      podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować
      ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej
      czynności.
    W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Na mocy art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana
      przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej
      działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
    Według art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Z przytoczonego wyżej art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że podatnik, który utracił prawo do
    zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie
    powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od
    końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy
    czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w
    trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki skorzystania ze
    zwolnienia.
    Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy, stanowi, że:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,

      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej
      obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków
      porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że co do zasady, podatnik, który
    utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia
    może ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy
    spełnione zostaną następujące warunki:
    · od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub
      rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok;
    · wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć
      określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy;
    · podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (VAT). Jako jednostka budżetowa, uzyskują Państwo przychody z tytułu
    odpłatnego najmu pomieszczeń. Wartość całej dokonywanej przez Państwa sprzedaży, o
    której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, tj. z najmu pomieszczeń oraz ewentualnej innej działalności, zrealizowanej w roku
    2024, przekroczyła kwotę 200 000 zł. W 2025 roku wartość sprzedaży nie przekroczyła
    kwoty 180 000 zł. Nie świadczą Państwo usług ani nie dokonują dostaw towarów
    wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą możliwości skorzystania ze zwolnienia od
    podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Jak już wyżej wskazano, przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, który
    stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponowny
    wybór tego zwolnienia, po spełnieniu określonych warunków.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania
    prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej (najem pomieszczeń) nie wykonują Państwo czynności, o których mowa w
    art. 113 ust. 13 ustawy oraz wartość sprzedaży w prowadzonej przez Państwa działalności

    gospodarczej w 2025 r. nie przekroczy, jak Państwo wskazali, kwoty 180 000 zł, to - na
    podstawie art. 113 ust. 11 ustawy – od 1 stycznia 2026 r. będzie przysługiwało Państwu
    prawo do ponownego korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
    Wskazania jednak wymaga, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego 2026 r. i
    każdego kolejnego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Państwa działalności
    gospodarczej przekroczy kwotę 240 000 zł, zwolnienie straci moc z chwilą wykonania
    czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia
    stracą Państwo również, gdy zaczną Państwo wykonywać czynności, o których mowa w
    art. 113 ust. 13 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa
    pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.