Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-279/11-4/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-10-04
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie powstania przychodu z tytułu objęcia udziałów w istniejącej spółce kapitałowej.
Słowa kluczowe: akcja; aport; przychód; przychód-powstanie przychodu; składnik-składnik majątkowy; udział; wartość-wartość rynkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2011 r. (data wpływu 20.06.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu z tytułu objęcia udziałów w istniejącej spółce kapitałowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 16 września 2011 r. (data wpływu 20.09.2011 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   powstania przychodu z tyt. objęcia udziałów w istniejącej spółce kapitałowej,
*   ustalenia kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskujący jest polską spółką kapitałową. Wnioskujący posiada wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek (Wierzytelności) względem innych podmiotów (Pożyczkobiorcy).

Wierzytelności obejmują kwoty nominalne pożyczek (przy czym część kwoty nominalnej pożyczek mogą stanowić skapitalizowane odsetki) oraz naliczone odsetki, które nie zostały jeszcze zapłacone ani skapitalizowane.

Wnioskujący rozważa odpłatne zbycie Wierzytelności lub ich części na rzecz spółki kapitałowej będącej polskim rezydentem podatkowym („A”). Możliwe, że Wnioskujący wniesie Wierzytelności tytułem wkładu niepieniężnego (aportu) do „A”. Wartość nominalna udziałów „A” wydana przez „A” w zamian za aport odpowiadać będzie rynkowej wartości wnoszonych Wierzytelności (wówczas cała wartość aportu zostanie przekazana na kapitał zakładowy) bądź będzie niższa (wówczas tzw. agio czyli nadwyżka wartości Wierzytelności wnoszonych aportem zostanie przelana na kapitał zapasowy).

Wnioskujący pragnie podkreślić, iż wartość emisyjna udziałów w „A” (wartość nominalna powiększona o ewentualne agio) będzie odpowiadać wartości aportu, który z kolei zostanie wyceniony według swojej wartości rynkowej.

Celem wniesienia aportu z ewentualnym agio będzie z jednej strony zasilenie kapitałowe „A”, zaś z drugiej stworzenie odpowiedniej (pożądanej) struktury kapitałów własnych. W przypadku posiadania odpowiedniego kapitału zakładowego i zapasowego, „A” posiadać będzie bardziej elastyczne możliwości finansowania działalności z funduszów własnych niż w przypadku braku takich kapitałów. Niższy kapitał zakładowy będzie określał jednocześnie bardziej realistycznie zakres gwarancji wypłacalności „A” w stosunku do jej kontrahentów (co wyznacza wysokość kapitału zakładowego).

Ponadto niższa wartość nominalna będzie dużo wygodniejsza w przypadku ewentualnych problemów finansowych „A” i poszukiwania nowych inwestorów. W przypadku problemów finansowych wartość rynkowa udziałów może spaść poniżej wartości nominalnej. Jednocześnie, zgodnie z art. 154 § 3 i art. 309 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), udziały nie mogą być objęte poniżej wartości nominalnej. Dla potencjalnego nowego inwestora oznaczałoby to, iż w celu objęcia nowych udziałów należałoby zapłacić cenę wyższą niż ich wartość rynkowa. Natomiast dla „A” oznaczałoby to w praktyce niemożność pozyskania nowych inwestorów.

W piśmie z dnia 16 września 2011 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku wyjaśniono, iż spółka kapitałowa ( „A”), do której mają być wniesione aportem Wierzytelności Wnioskującego będzie istniejącą spółką kapitałową.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przychodem podatkowym Wnioskującego z tytułu objęcia udziałów w „A”, w zamian za wkład niepieniężny w postaci Wierzytelności, będzie nominalna wartość udziałów objętych w „A”?
2.  Czy kosztami uzyskania przychodu z tytułu objęcia udziałów w „A” w zamian za wkład niepieniężny w postaci Wierzytelności, będzie wyłącznie wartość nominalna kwoty głównej Wierzytelności z wyłączeniem naliczonych od niej odsetek?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB3/423-279/11-5/EK wydaną w dniu 04 października 2011 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji, uzyskany przez Wnioskującego przychód podatkowy będzie stanowiła wartość nominalna udziałów objętych w zamian za wniesiony wkład niepieniężny, mimo że rynkowa wartość przedmiotu wkładu będzie wyższa od nominalnej wartości udziałów obejmowanych za wnoszony wkład, a nadwyżka wartości Wierzytelności przelana zostanie na kapitał zapasowy.

Jednocześnie, w ocenie Wnioskującego, w przedstawionym stanie faktycznym nie będzie możliwe (w oparciu o art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) ustalenie przychodu podatkowego w innej wysokości, niż wartość nominalna obejmowanych w spółkach udziałów (akcji), o ile przedmiot aportu zostanie wyceniony według wartości rynkowej, a nadwyżka ponad wartość nominalną otrzymanych udziałów (akcji) zostanie przekazana na kapitał zapasowy spółki otrzymującej aport.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodem jest „nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej (\`(...)\`) objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część”.

W związku z tym, wartość nominalna udziałów „A” wydanych Wnioskującemu przez „A” w zamian za wniesienie wkładu w postaci Wierzytelności stanowić będzie dla Wnioskującego przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przychód ten powstanie w dniu wpisania do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego „A” przez sąd, zgodnie z art. 12 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie ze zd. drugim art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, „przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio”.

Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

W opinii Wnioskującego, odpowiednie stosowanie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie daje podstawy organowi podatkowemu do określenia przychodu podatnika w oparciu o wartość rynkową uzyskanych przez podatnika udziałów lub o wartość rynkową przedmiotu wkładu.

Ustawodawca odwołuje się w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do wartości nominalnej udziałów (a więc wartości wynikającej ściśle z umowy lub statutu spółki). Należy więc uznać, iż gdyby ustawodawca chciał, by przychód ten odpowiadał rynkowej wartości objętych udziałów lub rynkowej wartości przedmiotu wkładu, wówczas wyraźnie wskazałby sytuacje, w których art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdowałby zastosowania, a wartość objętych udziałów określałoby się w wartości rynkowej. Żaden przepis ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie daje jednak podstawy do stwierdzenia, że przychodem wspólnika z tytułu objęcia udziałów (akcji) w zamian za aport może być rynkowa wartość obejmowanych udziałów (akcji) lub rynkowa wartość wkładu niepieniężnego wnoszonego w zamian za obejmowane udziały (akcje).

W ocenie Wnioskującego, ustalenie przychodu w wysokości wyższej niż wartość nominalna obejmowanych udziałów w oparciu o przepis art. 14 ust. 1 zd. drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie znajduje podstaw prawnych.

Za prezentowanym stanowiskiem przemawiają liczne orzeczenia sądów administracyjnych dotyczące możliwości zmiany wartości przychodu innego niż wartość nominalna obejmowanych udziałów na podstawie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż przepisy dotyczące skutków podatkowych wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej w postaci innej niż przedsiębiorstwo, czy też zorganizowana część przedsiębiorstwa, zawarte są zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Regulacje te są jednakowe, dlatego rozstrzygnięcia dotyczące przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można odnosić również do transakcji, do których zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W wyroku z dnia 19 kwietnia 2006 r. sygn. II FSK 558/05 NSA wskazał, że przez nominalną wartość należy rozumieć wartość istniejącą tylko z nazwy tytularną, formalną. Zdaniem sądu, odpowiednie stosowanie art. 19 do art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że „do ustalenia wartości przychodu określonego w art. 17 ust. 1 pkt 9 ma zastosowanie wyłącznie zdanie pierwsze art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, przy czym w przypadku przychodu z tytułu objęcia udziałów w spółce w zamian za wkład niepieniężny jest to wartość nominalna tych udziałów określona w umowie, pomniejszona o koszty nabycia wkładu niepieniężnego”.

Wskazanie przez sąd, że do ustalenia wartości przychodu określonego w art. 17 ust. 1 pkt 9 ma zastosowanie wyłącznie zdanie pierwsze art. 19 ust. 1, zasadniczo wyklucza możliwość ustalenia przez organy podatkowe przychodu na poziomie innym, niż wartość nominalna obejmowanych udziałów. Co istotne, teza ta została podtrzymana przez NSA również w kolejnym wyroku dotyczącym tej kwestii z dnia 15 listopada 2008 r. sygn. II FSK 1165/07.

Wnioskujący zwraca również uwagę, iż z wyrokami NSA zbieżne są również wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 22 kwietnia 2008 r. sygn. I SA/Gd 917/07 wskazał, że użycie w przepisie określenia „odpowiednio” oznacza, że przepis do którego odwołano się ma zostać zastosowany jedynie w zakresie, jaki da się pogodzić z charakterem instytucji prawnej regulowanej przepisem odsyłającym. W art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (odpowiednio art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) przewidziano, że przychodem z kapitałów pieniężnych jest nominalna wartość nabytych udziałów, czyli wartość umownie określona przez strony, stąd wykluczone jest, zdaniem sądu, jakiekolwiek ustalanie wartości w oparciu o ceny rynkowe. W ocenie sądu, odpowiednie zastosowanie przepisu polega wyłącznie na zastosowaniu zdania pierwszego (odpowiednio art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Jako przykłady innych wyroków zbieżnych z powyższymi należy wskazać: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. I SA/Gl 741/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 lutego 2010 r. sygn. I SA/Sz 727/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. I SA/Po 992/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 stycznia 2010 r. sygn. I SA/Bd 914/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. I SA/Bd 699/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 września 2009 r. sygn. I SA/Wr 1093/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. I SA/Kr 1326/06.

W oderwaniu od przedstawionej powyżej wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przywołanych orzeczeń, z których jednoznacznie wynika, iż w przypadku objęcia udziałów w spółce mającej osobowość prawną w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, przychodem podatnika jest wartość nominalna obejmowanych udziałów, dodatkowym argumentem – w opinii Wnioskującego – przemawiającym za brakiem podstaw do określenia przez organy podatkowe bądź organy kontroli skarbowej przychodu podatkowego z powyższego tytułu w wysokości innej niż wynikającej z literalnego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest fakt, iż cena emisyjna udziałów / akcji obejmowanych w „A” zostanie ustalona na poziomie rynkowym i będzie odpowiadała rynkowej wartości aportu. Wnioskujący uważa, iż odesłanie na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do odpowiedniego stosowania art. 14 tej ustawy, daje podstawę badania, czy ustalona w umowie spółki lub uchwale wartość wkładu niepieniężnego równa jest jego wartości rynkowej.

W przypadku Wnioskującego, nie będzie jednak możliwe oszacowanie przez organy podatkowe przychodu w wysokości wyższej niż wartość nominalna obejmowanych udziałów, skoro wartość przedmiotu aportu zostanie ustalona na zasadach rynkowych, natomiast nadwyżka jego wartości ponad wartość nominalną obejmowanych udziałów zostanie przekazana na kapitał zapasowy. Tym samym, jeśli wartość przedmiotu wkładu niepieniężnego będzie odpowiadać jego wartości rynkowej, to – w ocenie Wnioskującego – pomimo wystąpienia agio, organ podatkowy / organ kontroli skarbowej nie będzie uprawniony do oszacowania wysokości przychodu Wnioskującego na poziomie odpowiadającym wartości rynkowej przedmiotu aportu / wartości rynkowej udziałów wydanych przez „A”. W takim bowiem przypadku, wartość emisyjna (czyli wartość nominalna powiększona o powstałe agio) będzie ceną, o której mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podsumowując powyższe, Wnioskujący uważa, że w przedstawionym stanie faktycznym nie będzie możliwe (w oparciu o art. 14 ust. 1 zd. drugie oraz ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) ustalenie przez organ podatkowy przychodu podatkowego w innej wysokości, niż wartość nominalna obejmowanych w „A” udziałów, o ile przedmiot aportu zostanie wyceniony według wartości rynkowej, a jego nadwyżka ponad wartość nominalną otrzymanych udziałów (akcji) zostanie przekazana na kapitał zapasowy.

Powyższa teza znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W tym miejscu Wnioskujący pragnie przytoczyć wybrane wyroki i interpretacje:

*   wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 października 2008 r. (sygn. akt III SA/Wa 957/08), w którym sąd administracyjny stanął na stanowisku, że: „jeżeli wartość nominalna udziałów (akcji) w spółce kapitałowej odbiega bez racjonalnego uzasadnienia rażąco od wartości rynkowej organ przy zastosowaniu trybu przewidzianego w przepisach art. 14 ust. 1 - 3 może określić przychód w wysokości wartości rynkowej akcji. Określenie „uzasadniona przyczyna” nie zostało w ustawie zdefiniowane, rozumieć je więc można bardzo szeroko. W literaturze przedmiotu przedstawiane są sytuacje, w których przyczyna obniżenia ceny umownej uznawana jest za uzasadnioną np. prowadzenie wyprzedaży majątku, konieczność szybkiego wyzbycia się danych składników majątkowych czy sprzedaż towarów niecieszących się popytem. Dalsze rozważania w tej kwestii Sąd uznaje na tym etapie postępowania za bezprzedmiotowe, ponieważ Strona Skarżąca we wniosku o interpretację stwierdziła stanowczo, że wartość akcji określona w umowie zbycia odpowiada ich wartości rynkowej. Wskazała również, że akcje zostały objęte po cenie wyższej niż nominalna, tj. po cenie emisyjnej, która odpowiada ich cenie rynkowej. Przychodem jednak będzie cena nominalna akcji, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.p. (\`(...)\`) skoro wartość akcji określona w umowie jest wyższa od ich wartości nominalnej i odpowiada ich cenie rynkowej, to art. 14 ust. 1 - 3 nie może mieć w sprawie zastosowania. Ponadto, aby w ogóle doszukiwać się przyczyn odstąpienia przez podatnika w umowie od wartości rynkowej akcji trzeba najpierw stwierdzić, że taka właśnie sytuacja zaistniała. Sąd chciałby również zwrócić uwagę, iż art. 14 ust. 1 - 3 u.p.d.p. nie zmienia zasad ustalania przychodu określonych w art. 12 ust. 1 pkt 7. Ma on zastosowanie wówczas, gdy cena nominalna akcji określona przez Strony w umowie jest zaniżona w stosunku do ich wartości rynkowej. Przychodem Strony jest właśnie cena wskazana w umowie, jeżeli pozostaje w zgodzie z art. 12 ust. 1 pkt 7 oraz art. 14 ust. 1 - 3 u.p.d.p. Natomiast „agio” które, jak twierdzi Strona, wystąpi przy tego rodzaju transakcji opodatkowaniu nie podlega, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 11”;
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów w dniu 5 października 2009 r. (nr IPPB2/415-461/09-2/MG), w której organ podatkowy zaprezentował stanowisko, zgodnie z którym: „w sytuacji objęcia udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym spółki zagranicznej o wartości nominalnej niższej od wartości rynkowej, wnoszonych jako wkład niepieniężny udziałów w polskiej spółce kapitałowej, Wnioskodawca przyjmie jako swój przychód wartość nominalną objętych udziałów, gdy wartość wnoszonego aportu będzie odniesiona do wartości spółki, do której ten aport będzie wniesiony i wartość aportu zostanie określona na poziomie rynkowym, a więc gdy nie zajdą okoliczności, w których wartość nominalna udziałów objętych za wkład niepieniężny bez uzasadnionej przyczyny odbiegać będzie od wartości rynkowej wkładu”.

Takie samo stanowisko zajął również:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 10 listopada 2009 r. (sygn. ILPB3/423-661/09-2/ŁM),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 22 grudnia 2009 r. (sygn. IPPB3/423-654/09-2/JG),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 22 stycznia 2009 r. (sygn. IPPB3/423-346/07/09-5/S/JG),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 22 stycznia 2009 r. (sygn. IPPB3/423-1565/08-2/JG),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 11 lipca 2008 r. (sygn. IP-PB3-423-316/08-4/JG),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 14 listopada 2007 r. (sygn. ITPB3/423-14/07/AT) oraz
*   Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w interpretacji z dnia 21 marca 2007 r. (sygn. PUS.I/423/136/06).

Niezależnie od powyższego, Wnioskujący pragnie zauważyć, że nawet gdyby (wyłącznie hipotetycznie) założyć, że na mocy odesłania do art. 14 ust. 1 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawartego w art. 12 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, możliwe było określanie przez organ podatkowy przychodu podatkowego z tytułu objęcia udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny w wysokości wartości rynkowej przedmiotu wkładu, w przypadku gdy wartość nominalna (bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej) przedmiotu wkładu, to i tak należy uznać, że w przedstawionym powyżej stanie faktycznym brak byłoby podstaw do skorzystania z tego uprawnienia. W przedstawionej sytuacji wprost przewidziano możliwość wniesienia agio (tj. nadwyżki wkładu niepieniężnego ponad wartość nominalną obejmowanych w zamian udziałów) oraz przekazanie jej na kapitał zapasowy. Powstanie ewentualnego agio jest uzasadnione przyczynami gospodarczymi wskazanymi w stanie faktycznym. Wniesienie aportu z agio pozwoli na zapewnienie odpowiedniego kapitału zakładowego i zapasowego, dzięki czemu „A” posiadać będzie bardziej elastyczne możliwości finansowania działalności z funduszów własnych niż w przypadku braku takich kapitałów. Niższy kapitał zakładowy będzie określał jednocześnie bardziej realistycznie zakres gwarancji wypłacalności „A” w stosunku do jej kontrahentów. Ponadto niższa wartość nominalna będzie dużo wygodniejsza w przypadku ewentualnych problemów finansowych „A” i poszukiwania nowych inwestorów.

Biorąc pod uwagę powyższe, ewentualne powstanie tzw. agio i przekazanie go na kapitał zapasowy stanowi przyczynę uzasadniającą w rozumieniu art. 14 ust. 1 ww. ustawy, rozbieżność pomiędzy wartością rynkową przedmiotu wkładu a wartością nominalną obejmowanych w zamian udziałów. Zatem, w ocenie Wnioskującego, ewentualne wydanie przez „A” udziałów o wartości nominalnej niższej niż wartość rynkowa przedmiotu aportu (przy jednoczesnym przekazaniu powstałej nadwyżki na kapitał zapasowy), pozostaje w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego i zapewni zachowanie warunków rynkowych przedmiotowej transakcji.

Podsumowując powyższe, w przedstawionym stanie faktycznym uzyskany przez Wnioskującego przychód podatkowy będzie stanowiła wartość nominalna udziałów (akcji) objętych w zamian za wniesiony wkład niepieniężny, także w sytuacji gdy rynkowa wartość przedmiotu wkładu będzie wyższa od nominalnej wartości udziałów (akcji) obejmowanych za wnoszony wkład.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania nr 1 uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie nadmienia się, iż powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Spółkę pism stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.