Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-131c/10/ZG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-03
Teza: Zużycie energii elektrycznej, którą Wnioskodawca wyprodukował jest opodatkowane akcyzą.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek akcyzowy; produkcja
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2010 roku (data wpływu 10.08.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą energii elektrycznej wytwarzanej na własny użytek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2010 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą energii elektrycznej wytwarzanej na własny użytek.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca planuje wybudowanie przyzakładowej instalacji wytwarzania energii elektrycznej i cieplnej na użytek własny firmy.

Wybudowana wytwórnia ma wytwarzać energię elektryczną i działać w oparciu o zainstalowany zgodnie z obowiązującymi przepisami budowlanymi, agregat prądotwórczy napędzany wysokoprężnym silnikiem spalinowym. Do zasilania silnika ma służyć przetwarzany w zamkniętej instalacji technologicznej odpadowy tłuszcz z ubojni (biomasa). W trakcie przetwarzania tłuszcz będzie wytapiany, filtrowany, a następnie chemicznie rafinowany lub estryfikowany i w takiej postaci, w formie płynnej, po kolejnym odfiltrowaniu, podawany bezpośrednio do zbiornika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wytwarzanie energii elektrycznej wyłącznie na użytek własny, tj. bez dokonywania sprzedaży wytworzonej energii elektrycznej podlega opodatkowaniu akcyzą ?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawa o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11), zużycie energii elektrycznej wytworzonej wyłącznie na użytek własny bez dokonywania sprzedaży wytworzonej energii podlega akcyzie i to niezależnie od tego czy Wnioskodawca uzyska koncesję na wytwarzanie tej energii czy też nie, mimo faktu, że wytwarzanie tej energii nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155 poz. 1095 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 ze zm.), w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca wytworzoną przez siebie energię elektryczną zużywa na potrzeby własne.

Zatem Wnioskodawca prawidłowo wskazał, iż ciąży na nim obowiązek podatkowy z tytułu zużycia wyprodukowanej energii elektrycznej. Zgodnie z powołanym art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy, opodatkowaniu akcyzą podlega zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który nie posiada koncesji na przesyłanie, dystrybucję oraz obrót energią elektryczną, ale który wyprodukował tę energię.

Tym samym zużycie energii elektrycznej, którą Wnioskodawca wyprodukował jest opodatkowane akcyzą, a Wnioskodawca staje się podatnikiem podatku akcyzowego w tym zakresie.

Końcowo wskazuje się, iż bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygania w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym zużycia wyprodukowanej energii elektrycznej pozostaje okoliczność zaliczenia czy też nie, działalności wytwarzania energii elektrycznej do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 155 poz. 1095 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.