Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.650.2024.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Skutki podatkowe nabycia mieszkania w sytuacji, gdy Wnioskodawca był już współwłaścicielem działki zabudowanej domem przeznaczonym do rozbiórki.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; współwłasność; własność; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia przedmiotowe-Pozostałe zwolnienia
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4-art. 9-pkt 17

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości skorzystania ze

    zwolnienia określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 10 lutego 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2024 roku (akt notarialny przed notariuszem (...), Repertorium A nr (...)) kupił
    Pan, za środki pochodzące z własnych oszczędności oraz kredytu hipotecznego,
    mieszkanie (udział 1/1) z rynku wtórnego, przy ul. (...) w (...).
    Prowadząca postępowanie notariusz pobrała od Pana podatek od czynności
    cywilnoprawnych 2% w wysokości (...) zł. Notariusz poinformował, że musi Pan zapłacić
    podatek i ewentualnie może Pan ubiegać się o zwrot niesłusznie pobranego podatku.
    Podatek pobrano uznając, że na przeszkodzie do zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego z tytułu art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
    stanął fakt, iż jako kupujący mieszkanie jest Pan współwłaścicielem w udziale (...) części
    nieruchomości, oznaczonej jako działka nr (...), położonej w miejscowości (...), gmina (...),
    która w chwili nabycia, tj. (...) 2018 roku (akt notarialny przed notariuszem (...) w (...),
    Repertorium A nr (...)), zabudowana była budynkiem określonym jako mieszkalny,
                              2parterowym, drewnianym o powierzchni (...) m, przeznaczonym do rozbiórki i który ze
    względu na stan techniczny oraz niezdolność do spełniania funkcji mieszkalnej został
    rozebrany niezwłocznie po zakupie.
    Budynek wzniesiony został w konstrukcji drewnianej i posadowiony był na luźno
    umieszczonych w gruncie bloczkach betonowych. Nie posiadał fundamentów ani
    podpiwniczeń. Budynek miał charakter letniskowy, był otwartą izbą z aneksem
    kuchennym, bez oddzielnej toalety, z dostępem do własnego ujęcia wody – studni,
    wyposażony w instalację elektryczną. Budynek nie posiadał systemu centralnego
    ogrzewania.
    Nieruchomość w postaci działki nr (...), zgodnie z treścią aktu notarialnego jej zakupu,
    obejmowała powierzchnię (...) arów sadów i gruntów rolnych zabudowanych oraz stanowi
    jednostkę rejestrową nr (...) w obrębie (...), (...) jednostki ewidencyjnej (...).
    Drugim kupującym nieruchomość była żona (...) (udział w nieruchomości (...)), prowadząca
    niezależne gospodarstwo rolne. Między żoną i mężem obowiązuje rozdzielność
    majątkowa, wprowadzona orzeczeniem sądu z (...). Między żoną i mężem toczy się obecnie
    postępowanie rozwodowe. Oświadczeniem kupujących, złożonym w treści aktu
    notarialnego, nabycia nieruchomości dokonano w celu użytkowania rolniczego na co
    najmniej 5 lat. Od momentu zakupu, nieruchomość użytkowana była i jest wciąż w celach
    rolniczych prowadzonego przez (...) gospodarstwa rolnego. Dla nieruchomości
    prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Nieruchomość, zarówno przed transakcją zakupu
    w 2018 roku, jak również po, oznaczona jest w księdze wieczystej jako nieruchomość
    niezabudowana. W okresie własności, budynku poddanego rozbiórce nabywający nigdy
    nie zamieszkiwali i nigdy nie meldowano w nim mieszkańców.
    Na dzień zawarcia aktu notarialnego z (...) 2024 r. zamieszkiwał Pan mieszkanie
    wynajmowane na podstawie umowy najmu z (...). W okresie pożycia małżeńskiego
    zamieszkiwał Pan dom stanowiący samodzielną własność żony. Oprócz nabycia
    nieruchomości w postaci działki nr (...) nigdy wcześniej nie był Pan stroną żadnej transakcji
    związanej z zakupem, sprzedażą czy spadkiem nieruchomości zabudowanych i
    niezabudowanych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że obiekt określony jako mieszkalny, znajdujący się
    na nabytej w 2018 roku nieruchomości nie służył nigdy, wedle Pana najlepszej wiedzy,
    zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, gdyż miał charakter obiektu letniskowego, bez
    systemu centralnego ogrzewania, bez oddzielnej toalety, bez wydzielonych izb, o

                    2powierzchni zabudowy (...) m determinującej, iż powierzchnia użytkowa musiała być
              2mniejsza niż 25 m wymagane dla lokalu użytkowego, o którym mowa w rozporządzeniu
    Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych,
    jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
    Z Pana wiedzy wynika, że obiekt użytkowany był przez poprzednich właścicieli jako miejsce
    tymczasowego, letniego wypoczynku, a nie stałego miejsca zamieszkania. Po zakupie
    nieruchomości w 2018 roku, obiekt nie był zamieszkiwany przez nikogo i podlegał
    natychmiastowej rozbiórce.
    Drewniana konstrukcja obiektu, choć charakteryzująca się wydzieleniem z przestrzeni za
    pomocą przegród budowlanych oraz posiadająca dach, posadowiona była na luźno
    zalegających na gruncie bloczkach betonowych 25cm x 50cm i niepowiązana w żaden
    trwały sposób z tymi bloczkami, ani gruntem, zatem nie spełniała obowiązującej definicji
    „budynku” w rozumieniu Prawa budowlanego. Wedle obowiązujących przepisów obiekt
    spełnia definicję „obiektu budowlanego”.
    W związku z niespełnianiem przesłanek definicyjnych „budynku” w rozumienia Prawa
    budowlanego, przedmiotowy obiekt budowlany w szczególności nie stanowił „budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego”.
    Obiekt budowlany, na podstawie wypisu z kartoteki budynków Starostwa Powiatowego w
    (...) nr (...) z (...) 2025 r., sklasyfikowany był jako budynek mieszkalny o powierzchni
            2zabudowy (...) m. Wskazać jednak należy, iż sposób tej klasyfikacji wynikał z zastosowania
    przepisów obowiązujących przed wprowadzeniem do obecnie obowiązujących przepisów
    Prawa budowlanego definicji „obiektu budowlanego” w 1994 roku, gdyż budynek
    wzniesiono z całą pewnością przed tym okresem. Sposób sklasyfikowania
    przedmiotowego obiektu budowlanego nie podlegał w tym czasie aktualizacji.
    Sformułowanie „przeznaczony do rozbiórki” stanowiło parafrazę oświadczenia woli
    umocowanego w akcie notarialnym nabycia nieruchomości z 2018 roku, w którym
    zadeklarowano, iż „(...) oświadczają że nabytą niniejszym aktem nieruchomość będą
    użytkować rolniczo przez okres minimum pięciu lat, włączając ją w skład swojego
    gospodarstwa rolnego”, co przeczyłoby możliwości zachowania obiektu budowlanego, w
    szczególności jego użytkowania na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
    Zabudowana nieruchomość oznaczona pozostaje w ewidencji gruntów jako sady i grunty
    rolne, a deklarację złożono w związku z obowiązywaniem ustawy o kształtowaniu ustroju
    rolnego, a w szczególności jego art. 2b. ust. 1, który stanowi, iż „nabywca nieruchomości
    rolnej jest obowiązany prowadzić gospodarstwo rolne, w skład którego weszła nabyta
    nieruchomość rolna, przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia przez niego tej
    nieruchomości, a w przypadku osoby fizycznej prowadzić to gospodarstwo osobiście”.
    Nieruchomość objęta była nakazem podatkowym jak dla podatku rolnego z prawem do
    zwolnienia w oparciu o ustawę o podatku rolnym. Nieruchomość nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o
    podatkach i opłatach lokalnych, który stwierdza, że użytki rolne lub lasy, które nie są
    zajęte na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od nieruchomości.
    Nie posiada Pan wiedzy nt. tego czy dla przedmiotowego obiektu budowlanego uzyskano
    pozwolenie na jego użytkowanie lub złożono zawiadomienie o zakończeniu jego budowy.
    Pan wskazanych dokumentów nigdy nie uzyskał i o takowe nie zabiegał.
    Nie posiada Pan decyzji organu budowlanego nakazującego rozbiórkę tego obiektu
    budowlanego ani zakazującego jego użytkowania. Przez cały okres posiadania
    przedmiotowego obiektu budowlanego nie posiadał Pan żadnej z ww. decyzji organu
    nadzoru budowlanego.

## Pytanie

Czy w związku z obowiązującą ustawą dotyczącą zwolnienia z podatku od czynności
    cywilnoprawnych przy zakupie pierwszego mieszkania z rynku wtórnego podatek ten
    został słusznie pobrany?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, podatek od czynności cywilnoprawnych został niesłusznie pobrany przez
    notariusza w dniu zakupu mieszkania.
    Budynek podlegający rozbiórce nie tylko nie miał charakteru mieszkalnego, gdyż swoją
    wielkością, techniką wykonania oraz deficytem kluczowej instalacji grzewczej i sanitarnej w
    swojej istocie miał charakter domku letniskowego, ale podlegał również, ze względu na
    swój stan techniczny i cel nabycia nieruchomości, natychmiastowej rozbiórce. Obiekt ten
    nie podlegał nigdy zamieszkaniu w sensie formalnym ani rzeczywistym.
    Zakup nieruchomości gruntowej rolnej, zabudowanej budynkiem o charakterze
    letniskowym i poddany rozbiórce niezwłocznie po jej zakupie, nie wyczerpuje znamion
    posiadania lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość ani budynku
    mieszkalnego, w związku z czym spełnia Pan przesłanki zwolnienia od podatku od
    czynności cywilnoprawnych, określone w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295)
      Podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi – przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa
      rzeczy lub prawa majątkowego.
    Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl
    którego:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy:

      Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych,
      prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z
      przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do
      lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych
    podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a
    obowiązek uiszczenia podatku ciąży na kupującym (kupujących). W ustawie o podatku od
    czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca
    się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku
      mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest
      osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie
      przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie
      przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Zatem zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych będzie sprzedaż, której przedmiotem jest:
    - prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    - prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
    - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu
      jednorodzinnego,
    jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed
    tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach.
    Z wniosku wynika, że (...) 2024 roku kupił Pan mieszkanie z rynku wtórnego. Prowadząca
    postępowanie notariusz pobrała od Pana podatek od czynności cywilnoprawnych uznając,
    że na przeszkodzie do zastosowania zwolnienia stanął fakt, iż jest Pan współwłaścicielem
    w udziale (...) części nieruchomości, która w chwili nabycia zabudowana była budynkiem
                              2określonym jako mieszkalny o powierzchni (...) m, przeznaczonym do rozbiórki i który ze
    względu na stan techniczny oraz niezdolność do spełniania funkcji mieszkalnej został
    rozebrany niezwłocznie po zakupie. Budynek nie posiadał fundamentów ani
    podpiwniczeń. Budynek miał charakter letniskowy, był otwartą izbą z aneksem
    kuchennym, bez oddzielnej toalety, z dostępem do własnego ujęcia wody – studni,
    wyposażony w instalację elektryczną. Budynek nie posiadał systemu centralnego
    ogrzewania. Nieruchomość, zarówno przed transakcją zakupu w 2018 roku, jak również
    po, oznaczona jest w księdze wieczystej jako nieruchomość niezabudowana. W okresie
    własności budynku poddanego rozbiórce nabywający nigdy nie zamieszkiwali i nigdy nie
    meldowano w nim mieszkańców. Oprócz nabycia nieruchomości w postaci działki nr (...)
    nigdy wcześniej nie był Pan stroną żadnej transakcji związanej z zakupem, sprzedażą czy
    spadkiem nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych. Obiekt nie służył nigdy,
    wedle Pana najlepszej wiedzy, zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, gdyż miał charakter
    obiektu letniskowego, bez systemu centralnego ogrzewania, bez oddzielnej toalety, bez
    wydzielonych izb. Po zakupie nieruchomości obiekt nie był zamieszkiwany przez nikogo i
    podlegał natychmiastowej rozbiórce. Drewniana konstrukcja obiektu nie spełniała
    obowiązującej definicji „budynku” w rozumieniu Prawa budowlanego. Wedle
    obowiązujących przepisów obiekt spełnia definicję „obiektu budowlanego”. Obiekt
    budowlany, na podstawie wypisu z kartoteki budynków Starostwa Powiatowego

                                              2sklasyfikowany był jako budynek mieszkalny o powierzchni zabudowy (...) m. Wskazać
    jednak należy, iż sposób tej klasyfikacji wynikał z zastosowania przepisów obowiązujących
    przed wprowadzeniem do obecnie obowiązujących przepisów Prawa budowlanego
    definicji „obiektu budowlanego” w 1994 roku, gdyż budynek wzniesiono z całą pewnością
    przed tym okresem. Zabudowana nieruchomość oznaczona pozostaje w ewidencji
    gruntów jako sady i grunty rolne. Nieruchomość objęta była nakazem podatkowym jak dla
    podatku rolnego. Nieruchomość nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który
    stwierdza, że użytki rolne lub lasy, które nie są zajęte na potrzeby prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
    Ma Pan wątpliwości czy w przedmiotowej sprawie podatek od czynności cywilnoprawnych
    został słusznie pobrany.
    Jak wynika z treści art. 3 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      - budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
        związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
        oraz posiada fundamenty i dach;
      - budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno
        stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący
        zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną
        całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali
        mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o
        powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    Z powołanego powyżej przepisu wynika, że budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest
    budynek w stanie umożliwiającym jego normalne użytkowanie i tym samym służący
    zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
    Z opisu zdarzenia wynika, że znajdujący się na działce budynek nie posiadał fundamentów
    ani podpiwniczeń i nie służył nigdy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Zarówno przed
    transakcją zakupu, jak również po, nieruchomość oznaczona była w księdze wieczystej
    jako nieruchomość niezabudowana. Konstrukcja ww. obiektu nie spełniała obowiązującej
    definicji „budynku” w rozumieniu Prawa budowlanego. Wedle obowiązujących przepisów
    obiekt spełnia definicję „obiektu budowlanego”. Nieruchomość oznaczona została w
    ewidencji gruntów jako sady i grunty rolne i objęta była nakazem podatkowym jak dla
    podatku rolnego.
    Wyłącznie z wypisu z kartoteki budynków wynika, iż obiekt sklasyfikowany był jako
    budynek mieszkalny. Jak Pan jednak zauważył, powyższe wynika jedynie z faktu, że
    budynek wzniesiono przed 1994 r., tj. przed wprowadzeniem definicji „obiektu
    budowlanego” do obecnie obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane.
    Z przywołanej powyżej definicji budynku, znajdującej się w ustawie Prawo budowlane,
    wynika wprost, że aby naniesienie stanowić mogło budynek, musi posiadać fundamenty i
    dach. Znajdujący się na opisanej przez Pana nieruchomości obiekt nie posiadał
    fundamentów.
    Z całokształtu powyższych okoliczności wynika, że obiekt znajdujący się na nieruchomości
    będącej Pana współwłasnością nie stanowił budynku. Tym bardziej nie mógł więc stanowić
    budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w którym można byłoby zaspokajać potrzeb
    mieszkaniowe.
    Mając na uwadze powyższe, tj. fakt, że posiadał Pan wyłącznie udział w budynku, który nie
    stanowił budynku mieszkalnego jednorodzinnego – przy nabywaniu nieruchomości z

    rynku wtórnego w postaci lokalu mieszkalnego podlegał Pan zwolnieniu z podatku od
    czynności cywilnoprawnych określonym w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.