Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.699.2024.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Prowadzone przez Wnioskodawcę zajęcia z edukacji artystycznej nie są objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Słowa kluczowe: edukacja; nauczyciel; zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicznych; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 23 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla
    świadczonych usług edukacji artystycznej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 grudnia 2024 r.
    (wpływ 27 grudnia 2024 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą w następującym w zakresie:
    1) prowadzenie pozaszkolnych form edukacji (edukacja artystyczna),
    2) sprzedaż dzieł sztuki wykonanych przez Pana jako artystę plastyka,
    3) prowadzenie warsztatów plastycznych na rzecz podmiotów takich jak: szkoły,
      przedszkola.
    W roku 2022 wartość sprzedanych przez Pana towarów i usług wyniosła (...) zł, z czego
    wartość przychodów z tytułów wskazanych w pkt 2 oraz 3 wyniosła (...) zł, natomiast z
    tytułu świadczenia usług wskazanych w pkt 1, to jest prowadzenia pozaszkolnych form
    edukacji (edukacja artystyczna), wyniosła (...) zł, co stanowi 53,95% łącznego obrotu
    osiągniętego w 2022 roku.
    Wskazane w pkt 1 usługi są usługami nauczania prywatnego, są świadczone na
    określonych przepisami prawa poziomach edukacji, są świadczone wyłącznie osobiście
    przez Pana jako nauczyciela.
    Odbiorcami świadczonych przez Pana usług edukacji artystycznej są dzieci w wieku
    przedszkolnym 4- 6 lat, dzieci w wieku młodszoszkolnym 7-9 lat, uczniowie szkół
    podstawowych klasy 4-8, młodzież szkół średnich i tylko sporadycznie osoby dorosłe.
    Cele świadczonych przez Pana usług kształcenia, treść nauczania a także warunki i sposób
    realizacji są zgodne z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego
    2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy
    programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z
    niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia

    ogólnego dla branżowej szkoły 1 stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej
    przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz.U. z 2017
    r., poz. 356) tj. w szczególności:
        zał. Nr 1 pkt IV ppkt 1) i 8)
        zał. Nr 2: „pierwszy etap edukacyjny: klasy I-III" pkt 7 lit. f) oraz lit. h), pkt 8 lit. c) i
        dalsze rozwinięcie na str. 33 pkt IV ppkt 11) oraz pkt V „Edukacja plastyczna”.
        zał. Nr 2: „II etap edukacyjny: klasy IV-VIII" - str. 21 „Plastyka” i dalsze rozwinięcie na
        str. 87 „Plastyka".
    Program warsztatów artystyczno-edukacyjnych dla dzieci w wieku przedszkolnym ma na
    celu rozwijanie zdolności manualnych, wyobraźni i kreatywności. Zajęcia dostosowane są
    do potrzeb rozwojowych dzieci w wieku 4-6 lat i bazują na zabawie połączonej z edukacją
    artystyczną. Program wspiera rozwój motoryki małej oraz umiejętność współpracy w
    grupie, uwzględniając zasadę nauki poprzez działanie i doświadczanie.
    Warsztaty artystyczno-edukacyjne jako pozaszkolna forma edukacji artystycznej
    skierowane są do dzieci w wieku od 5 do 12 lat. Zajęcia odbywają się indywidualnie lub w
    małych grupach do 10 osób, co umożliwia dostosowanie tempa pracy do potrzeb każdego
    dziecka oraz indywidualną opiekę prowadzącego. Program ma na celu rozwijanie
    wyobraźni, kreatywności i umiejętności plastycznych uczestników, jednocześnie
    uwzględniając różnice wiekowe i rozwojowe. Warsztaty oferują dzieciom możliwość
    wyrażania siebie poprzez sztukę, odkrywania nowych technik plastycznych i poznawania
    artystycznych sposobów wyrażania emocji.
    Program warsztatów artystyczno-edukacyjnych dla młodzieży w wieku 13-18 lat został
    opracowany z myślą o uczniach przygotowujących się do podjęcia nauki w szkołach
    średnich i uczelniach o profilu artystycznym. Celem warsztatów jest rozwój umiejętności
    artystycznych w zakresie rysunku, malarstwa, rzeźby i projektowania, co stanowi kluczowy
    element portfolio artystycznego, wymaganego podczas egzaminów wstępnych. Zajęcia
    skupiają się na rozwijaniu zarówno technicznych, jak i kreatywnych aspektów pracy
    artystycznej, przy jednoczesnym pogłębianiu wiedzy o historii sztuki i teorii artystycznych.
    Zajęcia edukacyjne prowadzi Pan zgodnie z szczegółowymi programami, zgodnymi ze
    wskazanymi wyżej przepisami prawa, w sposób dostosowany do grup wiekowych.
    W rozporządzeniu podkreśla się, że zagadnienia teoretyczne nie mogą dominować nad
    ćwiczeniami praktycznymi, a plastyka na etapie podstawowym nie powinna zamienić się w
    regularną historię sztuki.
    Pana kwalifikacje formalne i faktyczne do programowego nauczania we wskazanym
    zakresie to: magister sztuki z wieloletnim doświadczeniem w zakresie edukacji
    artystycznej; jest Pan też aktywnym artystą plastykiem. Kierunek ukończonych przez Pana
    studiów i ich specjalność to edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych na
    Akademii Sztuk Pięknych w (...).
    Uczestnictwo w prowadzonych przez Pana warsztatach odbywa się na zasadzie zawarcia
    umowy ustnej zawartej z rodzicem/opiekunem prawnym. Formą rozliczenia jest
    wykupienie karnetu wstępu, na którym wyszczególniona jest cena, czas trwania zajęć,
    godziny zajęć i termin ważności. Wykupienie karnetu przez rodzica/opiekuna prawnego
    dziecka jest równoznaczne z przystąpieniem do umowy edukacyjnej. Usługi edukacyjne
    świadczy Pan osobiście, nie zatrudnia Pan pracowników ani nie korzysta z usług
    podwykonawców.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W 2022 roku łączna wartość dokonywanej przez Pana sprzedaży przekroczyła kwotę
    200.000 zł (bez podatku VAT).

    W 2023 roku łączna wartość dokonywanej przez Pana sprzedaży przekroczyła kwotę
    200.000 zł (bez podatku VAT).
    Nie wykonuje Pan czynności określonych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)
    Nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
    grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.)
    Zajęcia z edukacji artystycznej realizowane na rzecz osób dorosłych nie stanową usługi
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, nie są prowadzone w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, nie są objęte akredytacją
    w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego, nie są w całości albo w co najmniej 70%
    finansowane ze środków publicznych.
    Zajęcia dla dorosłych prowadzone są zgodnie z ramami programowymi, np.
    przygotowanie do egzaminów na uczelnie o kierunku artystycznym oraz zgodnie z
    oczekiwaniami Pana uczniów.
    Pytania
    1) Czy prowadzenie przez Pana szczegółowo opisanych punkcie G61 pozaszkolnych form
      edukacji (edukacja artystyczna) jest objęte zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze
      zm.)?
    2) Jeśli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, to czy wobec osiągniętych w 2022
      roku i wskazanych w opisie stanu faktycznego obrotów, zachował Pan w tym roku
      zwolnienie na podstawie art. 113 ust. 1 ww. ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana przekonaniu opisane usługi prowadzenia pozaszkolnych form edukacji (edukacji
    artystycznej) są objęte zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.).
    Świadczone przez Pana usługi są usługami prywatnego nauczania na poziomie
    przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym,
    świadczonymi przez nauczycieli. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, zwalnia się od
    podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Powyższe przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem państwa członkowskie
    zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
    zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
    ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa
    publicznego lub inne Instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za
    podobne przez dane państwo członkowskie.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 27 VATu realizuje regulację art. 132 ust. 1 lit. j ww. Dyrektywy,
    zgodnie z którą państwa członkowskie zwalniają nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Warunkiem zastosowania ww. zwolnienia
    od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    jak również przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, iż zwolnienie nie ma
    zastosowania. Zwolnione od podatku jest zatem nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

    Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny
    rachunek i odpowiedzialność (nauczyciel działa we własnym imieniu), w oparciu o umowy
    zawarte bezpośrednio z uczniem (lub jego rodzicami, czy opiekunami). Nie ma przy tym
    znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi,
    czy też jednocześnie większej liczbie osób. Stanowisko takie potwierdza analiza orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, np. wyroku z 14 czerwca 2007 r., w sprawie C-
    445/05 Werner Haderer przeciwko Finanzamt Wilmersdorf.
    W Pana ocenie usługi prowadzenia przez Pana pozaszkolnych form edukacji (edukacji
    artystycznej) spełniają zarówno przesłankę przedmiotową, jak i podmiotową, które są
    konieczne dla objęcia zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.).
    Prowadzi Pan zajęcia edukacyjne zgodnie ze wskazaną opisie stanu faktycznego podstawą
    programową, a także jest Pan nauczycielem, posiadającym kwalifikacje do nauczania w
    zakresie tej podstawy. Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony opis sprawy, przywołane
    przepisy oraz orzecznictwo TSUE należy zauważyć, że przesłanka przedmiotowa
    umożliwiająca zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy została
    spełniona. Jest Pan bowiem nauczycielem (przesłanka podmiotowa) oraz świadczy usługi
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym
    (przesłanka przedmiotowa).
    Ad. 2
    W roku 2022 nie stał się Pan czynnym płatnikiem VAT, ponieważ przez cały rok korzystał
    Pan ze zwolnienia podmiotowego z VAT, gdyż wartość nie objętych zwolnieniem na
    podstawie art. art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) przychodów w poprzednich latach podatkowych,
    jak również w roku 2022 nie przekroczyła ustalonych w ustawie limitów zwolnienia
    podmiotowego z VAT.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez
    podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku
    podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Jednak na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w
    ust. 1, nie wlicza się m.in., odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług,
    zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, z wyjątkiem usług, o których mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41. Zatem, w treści art. 113 ust. 2 ustawy o VAT został
    wymieniony katalog czynności, których nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego
    na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT.
    Jako że prowadzone przez Pan usługi pozaszkolnych form edukacji (edukacji artystycznej)
    są objęte zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 VAT, w roku 2022 nie przekroczył
    Pan limitu kwoty 200 000 zł i nie utracił zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113
    ust. 1 VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
      2016 - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
      - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
    - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powyższe przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE
    Rady, zgodnie z którym:
      państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
      zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
      ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty
      prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane
      są za podobne przez dane państwo członkowskie;
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Kwestia, jak należy rozumieć pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w
    rozumieniu ww. przepisu była wielokrotnie przedmiotem orzeczeń TSUE.

    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    W tym miejscu należy przywołać wyrok TSUE z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19
    Dubrovin & Tröger GbR - Aquatics, w którym Trybunał rozpatrywał kwestię, czy pojęcie
    „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy
    2006/112 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania
    przez szkołę pływania.
    Jak wskazał TSUE:
      (20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł
      rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie niektórych
      rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej jednak
      zwolnienia te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, a
      jedynie tych, które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane (wyroki: z 4 maja
      2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam
      orzecznictwo; a także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU;C;
      2019;202, pkt 17).
      (21) Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne
      pojęcie prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu
      VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
      (22) Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych w
      art. 132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią
      one wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT
      pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej
      jednak powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu
      opisania zwolnień przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób,
      który pozbawiałby te zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r.,
      Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam
      orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17,
      EU:C:2019:202, pkt 19).
      (23) Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera
      żadnej definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.
      (24) Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i
      kompetencji pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem
      działalności kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05,
      EU:C:2007:343, pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-
      449/17, EU:C:2019:202, pkt 21).
      (25) Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w
      rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy
      się egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie

      określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także
      inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na
      uniwersytetach w celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod
      warunkiem iż działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego
      (wyroki: z dnia 28 stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone
      tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449
      /17, EU:C:2019:202, pkt 22, 23).
      (26) W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu
      art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią
      się ze względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone
      (zob. podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:
      2007:343, pkt 20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:
      2019:202, pkt 24).
      (27) Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć
      określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw
      członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z
      dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).
      (28) Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu
      systemu VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i
      kompetencji dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również
      do pogłębiania i rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w
      miarę ich postępów i ich specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się
      na ten system (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17,
      EU:C:2019:202, pkt 26).
    W konsekwencji TSUE orzekł:
      (31) Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania
      przez szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma
      pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono
      nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w
      sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i
      zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest
      charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie
      wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202,
      pkt 29; a także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-
      Barmbek-Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).
      (32) O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach
      kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki
      żeglarstwa, w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w
      celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł,
      odpowiednio, w wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17,
      EU:C:2019:202) i w postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-
      Barmbek-Uhlenhorst (C-47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju
      nauczanie nie jest objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w
      rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.
      (33) Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie
      „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j)
      dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono
      udzielania lekcji pływania przez szkołę pływania.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w
    następującym w zakresie:
    1) prowadzenie pozaszkolnych form edukacji (edukacja artystyczna),

    2) sprzedaż dzieł sztuki wykonanych przez Pana jako artystę plastyka,
    3) prowadzenie warsztatów plastycznych na rzecz podmiotów takich jak: szkoły,
      przedszkola.
    Wskazane w pkt 1 usługi są usługami nauczania prywatnego, są świadczone na
    określonych przepisami prawa poziomach edukacji, są świadczone wyłącznie osobiście
    przez Pana jako nauczyciela. Odbiorcami świadczonych przez Pana usług edukacji
    artystycznej są dzieci w wieku przedszkolnym 4-6 lat, dzieci w wieku młodszoszkolnym 7-9
    lat, uczniowie szkół podstawowych klasy 4-8 , młodzież szkół średnich i tylko sporadycznie
    osoby dorosłe. Program warsztatów artystyczno-edukacyjnych dla dzieci w wieku
    przedszkolnym ma na celu rozwijanie zdolności manualnych, wyobraźni i kreatywności.
    Zajęcia dostosowane są do potrzeb rozwojowych dzieci w wieku 4-6 lat i bazują na
    zabawie połączonej z edukacją artystyczną. Program wspiera rozwój motoryki małej oraz
    umiejętność współpracy w grupie, uwzględniając zasadę nauki poprzez działanie i
    doświadczanie. Warsztaty artystyczno-edukacyjne jako pozaszkolna forma edukacji
    artystycznej skierowane są do dzieci w wieku od 5 do 12 lat. Zajęcia odbywają się
    indywidualnie lub w małych grupach do 10 osób, co umożliwia dostosowanie tempa pracy
    do potrzeb każdego dziecka oraz indywidualną opiekę prowadzącego. Program ma na
    celu rozwijanie wyobraźni, kreatywności i umiejętności plastycznych uczestników,
    jednocześnie uwzględniając różnice wiekowe i rozwojowe. Warsztaty oferują dzieciom
    możliwość wyrażania siebie poprzez sztukę, odkrywania nowych technik plastycznych i
    poznawania artystycznych sposobów wyrażania emocji. Program warsztatów artystyczno-
    edukacyjnych dla młodzieży w wieku 13-18 lat został opracowany z myślą o uczniach
    przygotowujących się do podjęcia nauki w szkołach średnich i uczelniach o profilu
    artystycznym. Celem warsztatów jest rozwój umiejętności artystycznych w zakresie
    rysunku, malarstwa, rzeźby i projektowania, co stanowi kluczowy element portfolio
    artystycznego, wymaganego podczas egzaminów wstępnych. Zajęcia skupiają się na
    rozwijaniu zarówno technicznych, jak i kreatywnych aspektów pracy artystycznej, przy
    jednoczesnym pogłębianiu wiedzy o historii sztuki i teorii artystycznych.
    Pana kwalifikacje formalne i faktyczne do programowego nauczania we wskazanym
    zakresie to: magister sztuki z wieloletnim doświadczeniem w zakresie edukacji
    artystycznej; jest Pan też aktywnym artystą plastykiem. Kierunek ukończonych przez Pana
    studiów i ich specjalność to edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych na
    Akademii Sztuk Pięknych w (...), (...). Wskazał Pan, ze nie jest Pan jednostką objętą
    systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Zajęcia z edukacji
    artystycznej realizowane na rzecz osób dorosłych nie stanową usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, nie są prowadzone w formach i na
    zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, nie są objęte akredytacją w
    rozumieniu przepisów Prawa oświatowego, nie są w całości albo w co najmniej 70%
    finansowane ze środków publicznych.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy prowadzenie przez Pana zajęć z edukacji
    artystycznej jest objęte zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia w
    oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, jest spełnienie przesłanki o charakterze
    podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem
    oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe. Natomiast ze zwolnienia wskazanego
    w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej
    Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są
    usługami kształcenia.
    Jak wynika z opisu sprawy, nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów Prawo oświatowe. Jako osoba fizyczna nie posiada Pan statusu uczelni,
    jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk czy instytutu badawczego.

    Zatem dla świadczonych przez Pana usług z edukacji artystycznej nie znajdzie
    zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Z powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług jest nie tylko spełnienie przesłanki o
    charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego
    nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej,
    odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby
    jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od
    podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne
    lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich
    własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny
    charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między
    uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez
    nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy
    odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W
    przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny
    podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem
    zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć
    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.
    Spełnienie przesłanek dla zastosowania ww. zwolnienia będzie zależne również od tego
    czy osoba korzystająca z usług prywatnego nauczania będzie aktualnie osobą pobierającą
    czynną naukę na danym poziomie nauczania (tj. czy będzie uczniem lub studentem).
    Pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i
    umiejętności. Przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia
    1982 r. - Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.). Może to być zatem osoba,
    która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba
    posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba,
    która ukończyła zorganizowany przez Polski Związek Szachowy kurs instruktora
    szachowego, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem
    należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia
    kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne
    jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.
    Również np. osoba kończąca studia na kierunku farmacji, która nabyła w ich toku szeroką
    wiedzę z zakresu chemii, może być uznana za nauczyciela tego przedmiotu.
    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową,
    jak i przedmiotową, umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku. Dla zastosowania
    ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Jak wynika z informacji przedstawionych w złożonym wniosku jest Pan magistrem sztuki z
    wieloletnim doświadczeniem w zakresie edukacji artystycznej. Jest Pan też aktywnym
    artystą plastykiem. Kierunek ukończonych przez Pana studiów i ich specjalność to
    edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych na Akademii Sztuk Pięknych w (...), (...).
    Tym samym, w analizowanym przypadku jest spełniona przesłanka podmiotowa
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Zatem dla realizowanych przez Pana zajęć z edukacji artystycznej należy przeanalizować,
    czy stanowią one usługi prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji.

    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz orzeczenie
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19 należy uznać, że usługi w
    zakresie edukacji artystycznej świadczone przez Pana na rzecz osób dzieci i młodzieży nie
    są usługami obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Nauczanie to nie ma w świetle ww.
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, charakteru kształcenia
    powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji
    dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz
    rozwojem.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej C-373/19 jednoznacznie wynika,
    że udzielanie lekcji pływania, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie
    ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób
    doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji
    dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz
    ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego, w
    rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.
    Analiza ww. orzeczenia prowadzi do wniosku, że ma ono również zastosowanie w
    odniesieniu do innych usług prywatnego nauczania, które są nauczaniem
    specjalistycznym, świadczonym - tak jak ww. lekcje pływania - w sposób doraźny i które
    nie spełniają przesłanek do uznania ich za kształcenie powszechne lub wyższe, w
    rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.
    Świadczone przez Pana usługi zajęć z edukacji artystycznej, nie wypełniają przesłanki
    przedmiotowej, której spełnienie jest warunkiem do zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, gdyż nie są to usługi kształcenia na poziomie
    przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym lub wyższym.
    Co prawda wskazał Pan w opisie sprawy, że prowadzi Pan zajęcia na poziomach
    przedszkolnym, podstawowym oraz ponadpodstawowym dostosowując program
    nauczania do podstawy programowej. Należy jednak zauważyć, że wskazał Pan również,
    że zajęcia mają na celu m.in. przygotowanie do egzaminów na uczelnie o kierunku
    artystycznym oraz zgodnie z oczekiwaniami Pana uczniów.
    Należy stwierdzić, że opisane przez Pana zajęcia z edukacji artystycznej są nauczaniem
    specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie stanowi przekazywania
    wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także
    ich pogłębiania oraz rozwoju. W efekcie wykonywanych przez Pana usług, osoby
    uczestniczące w nich będą nabywać wiedzę oraz doskonalić umiejętności w zakresie
    własnych celów artystycznych. W świetle ww. orzeczenia TSUE C-373/19, takich usług nie
    można uznać za usługi obejmujące kształcenie powszechne - na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.
    Nauczanie to nie ma, w świetle ww. orzeczenia TSUE, charakteru kształcenia
    powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji
    dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz
    rozwoju.
    Biorąc pod uwagę cele świadczonych przez Pana usług obejmujących edukację artystyczną
    należy stwierdzić, że przeważającym celem tych usług jest nauczanie specjalistyczne,
    świadczone w sposób doraźny, a nie kształcenie powszechne lub wyższe rozumiane jako
    przekazywanie wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu
    dziedzin, a także ich pogłębianie oraz rozwój.
    Tym samym prowadzone przez Pana zajęcia z edukacji artystycznej nie są objęte
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Wskazał Pan także, że uczestnikami zajęć będą sporadycznie osoby dorosłe.

    W związku z tym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące
    prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
    Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 ww. ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:
    a) formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych uregulowań
      prawnych,
    b) na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie
      oświaty,
    c) szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że zajęcia z edukacji artystycznej realizowane na
    rzecz osób dorosłych nie stanową usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach, nie są objęte akredytacją w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego, nie są
    w całości albo w co najmniej 70% finansowane ze środków publicznych.
    Zatem zajęcia z edukacji artystyczne dla osób dorosłych nie będą korzystały ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b, c ustawy.
    W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Wskazuję, że w związku z uznaniem Pana stanowiska w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, odstąpiłem od odpowiedzi na pytanie nr 2 ponieważ ww. pytanie zostało
    zadane pod warunkiem uznania, że dla świadczonych przez Pana usług obejmujących
    zajęcia z edukacji artystycznej znajdzie zastosowanie zwolnienie o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 27 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.