Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.264.2022.3.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-31
Teza: Ustalenie zasady opodatkowania pobieranych opłat za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi w związku z wynajmem mieszkań w budynku wielomieszkaniowym.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; najem-najem mieszkań; odpady (śmieci)-wywóz odpadów (śmieci)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Elementy składowe podstawy opodatkownia; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze  mieszkalnym  lub  części  nieruchomości na cele mieszkaniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko nieprawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest **nieprawidłowe**.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

5 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zasad opodatkowania pobieranych opłat za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi w związku z wynajmem mieszkań w budynku wielomieszkaniowym.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 12 lipca 2022 r. (wpływ 18 lipca 2022 r.) oraz pismem z 18 sierpnia 2022 r. (wpływ 24 sierpnia 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

(\`(...)\`) sp. z o.o. (Spółka) jest wynajmującym mieszkania (dawne mieszkania zakładowe) w budynku wielomieszkaniowym przy (\`(...)\`). Z tytułu umów najmu najemcy płacą na podstawie faktury wystawionej przez Spółkę czynsz za najem oraz usługi dostarczania tzw. mediów (woda, ścieki, energia cieplna c.o. oraz wywóz nieczystości stałych). Media nie są wkalkulowane w stawkę czynszu. Za wodę i ścieki opłaty naliczane są ryczałtem w wysokości ustalonej w umowie najmu. Energia cieplna c.o. liczona jest od m2 wynajmowanego lokalu według stawki ustalonej w umowie.

Naliczenie opłat mieszkańcom ZDM za nieczystości stałe za 2021 rok stanowił iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących dany lokal oraz stawki naliczonej opłaty. Zgodnie z Uchwałą nr (\`(...)\`) Rady Miejskiej (\`(...)\`) z dnia (\`(...)\`) 2020 r. w przypadku braku opomiarowania (wodomierza) wszystkich lokali ZDM ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 24,30 zł za 1 osobę (§ 2 ust. 2). W budynku mieszkalnym jest 14 lokali, z tego dwa mieszkania nie posiadały wodomierzy. Wobec powyższego naliczeń dokonywano wg stawki wynikającej z ww. uchwały Rady Miejskiej (\`(...)\`) za osobę zamieszkującą dany lokal. Stawka została ustalona jako iloraz kwoty naliczonej rocznej opłaty za odpady komunalne i ilości osób zamieszkujących poszczególne lokale, przy czym ilość osób jest zmienna w trakcie roku kalendarzowego.

Spółka składa deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i uiszcza opłaty za gospodarkę tymi odpadami do Urzędu Miasta (\`(...)\`) oraz obciąża nimi mieszkańców ZDM traktując to jako refakturę.

Opłata za wywóz nieczystości stałych opodatkowana jest stawką VAT 8%. Najemca nie ma możliwości sam zawrzeć umów na dostawę mediów takich, jak woda, ścieki czy wywóz nieczystości stałych. W związku z tym Spółka traktuje opłaty za wywóz nieczystości stałych wobec najemcy jak refakturę i stosuje stawkę VAT taką jak odbiorca nieczystości stałych tj. 8%.

Opisana wyżej sytuacja dotyczy stanu istniejącego do końca 2021 roku. Począwszy od 1 stycznia 2022 r. nastąpiła zmiana systemu naliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, który polega na rozliczaniu w oparciu o ilość m2 zamieszkiwanego lokalu. Z tego względu możliwe stało się precyzyjne określenie opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi w przeliczeniu na jednego najemcę wynajmowanego lokalu mieszkalnego. W związku z tym rozliczanie opłat za gospodarkę odpadami komunalnymi dokonywane jest na podstawie dokładnych kwot ze względu na to, że mieszkańcy są od 2022 roku rozliczani, nie jak dotychczas po przeliczeniu ilości m3 zużytej wody na ilość osób zamieszkujących dany lokal, tylko wprost na podstawie stawek określonych w aktualnej uchwale Rady Miasta (\`(...)\`) .

**Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego**

(\`(...)\`) sp. z o.o. nie świadczy usług w ramach gospodarowania odpadami komunalnymi przez gminę, o której mowa w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r., poz. 1297 z późn. zm.). W związku z tym należy uznać, iż opłata za wywóz nieczystości stałych związana jest ze świadczeniem przez (\`(...)\`) sp. z o.o. usług w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. 2021 r. poz. 2224, z późn. zm.) oraz usług wynajmu i usług zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi o symbolu PKWiU 68.20.11.0.

Wymienione w opisie sprawy mieszkania były i są nadal wynajmowane wyłącznie na cele mieszkaniowe w rozumieniu, o którym mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. 2021 r. poz. 2224, z późn. zm.).

Usługi w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych świadczone są przez (\`(...)\`) we własnym imieniu i na własny rachunek.

Świadczone przez (\`(...)\`) sp. z o.o. przedmiotowe usługi w zakresie wynajmu mieszkań stanowią usługi wynajmu i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi o symbolu PKWiU 68.20.11.0.

**Pytania (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)**

1\. Czy naliczanie VAT w wysokości 8% od opłat za wywóz nieczystości stałych mieszkańcom lokali w budynku wielomieszkaniowym należącym do Spółki (\`(...)\`) do końca 2021 r. było prawidłowe?

2\. Czy stosowanie stawki zwolnionej za opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1 stycznia 2022 r., ze względu na zmianę sposobu naliczania tych opłat, jest prawidłowe?

**Państwa stanowisko w sprawie**

(\`(...)\`) sp. z o.o. stoi na stanowisku, iż naliczanie VAT w wysokości 8% od opłat za wywóz nieczystości stałych mieszkańcom lokali w budynku wielomieszkaniowym należącym do Spółki do końca 2021 r. było prawidłowe. Z kolei stosowanie stawki zwolnionej za opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1 stycznia 2022 r., ze względu na zmianę sposobu naliczania tych opłat, jest również prawidłowe.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest **nieprawidłowe**.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W świetle art. 8 ust. 2a ustawy:

W przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane, niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W tym miejscu zauważyć należy, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.). Zasada swobody umów zapisana jest w art. 3531 Kodeksu cywilnego, w świetle którego:

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Wskazali Państwo, że wynajmują mieszkania (dawne mieszkania zakładowe) w budynku wielomieszkaniowym. Z tytułu umów najmu najemcy płacą na podstawie faktury wystawionej przez Spółkę czynsz za najem oraz usługi dostarczania tzw. mediów (woda, ścieki, energia cieplna c.o. oraz wywóz nieczystości stałych). Media nie są wkalkulowane w stawkę czynszu. Za wodę i ścieki opłaty naliczane są ryczałtem w wysokości ustalonej w umowie najmu. Energia cieplna c.o. liczona jest od m2 wynajmowanego lokalu według stawki ustalonej w umowie.

Naliczenie opłat mieszkańcom ZDM za nieczystości stałe za 2021 rok stanowił iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących dany lokal oraz stawki naliczonej opłaty. Zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w przypadku braku opomiarowania (wodomierza) wszystkich lokali ZDM ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 24,30 zł za 1 osobę. W budynku mieszkalnym jest 14 lokali, z tego dwa mieszkania nie posiadały wodomierzy. Wobec powyższego naliczeń dokonywano wg. stawki wynikającej z ww. uchwały Rady Miejskiej za osobę zamieszkującą dany lokal. Stawka została ustalona jako iloraz kwoty naliczonej rocznej opłaty za odpady komunalne i ilości osób zamieszkujących poszczególne lokale, przy czym ilość osób jest zmienna w trakcie roku kalendarzowego.

Składają Państwo deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i uiszcza opłaty za gospodarkę tymi odpadami do Urzędu Miasta oraz obciążają nimi mieszkańców ZDM traktując to jako refakturę.

Najemca nie ma możliwości sam zawrzeć umów na dostawę mediów takich, jak woda, ścieki czy wywóz nieczystości stałych.

Począwszy od 1 stycznia 2022 r. nastąpiła zmiana systemu naliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, który polega na rozliczaniu w oparciu o ilość m2 zamieszkiwanego lokalu. Z tego względu możliwe stało się precyzyjne określenie opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi w przeliczeniu na jednego najemcę wynajmowanego lokalu mieszkalnego. W związku z tym rozliczanie opłat za gospodarkę odpadami komunalnymi dokonywane jest na podstawie dokładnych kwot ze względu na to, że mieszkańcy są od 2022 roku rozliczani, nie jak dotychczas po przeliczeniu ilości m3 zużytej wody na ilość osób zamieszkujących dany lokal, tylko wprost na podstawie stawek określonych w aktualnej uchwale Rady Miasta.

Państwa wątpliwości dotyczą zasad opodatkowania pobieranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w związku z wynajmem mieszkań w budynku wielomieszkaniowym.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości przywołać należy pkt 45 ww. wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-42/14 (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa). W ocenie Trybunału, czynność wywozu nieczystości stałych podobnie jak w przypadku sprzątania części wspólnych, powinny być traktowane jako odrębne od usługi najmu, jeżeli najemca ma możliwość dokonania wyboru świadczeniodawcy tych usług, gdyż:

„nawet jeśli ze względu na dogodność nie dokonuje tego wyboru lub nie korzysta z tego uprawnienia, lecz otrzymuje świadczenie od podmiotu wyznaczonego przez wynajmującego, na podstawie umowy zawartej między tymi dwoma ostatnimi podmiotami, okoliczność ta stanowi wskazówkę przemawiającą za istnieniem świadczenia odrębnego od najmu”.

W analizowanym przypadku najemcy nie mają możliwości dokonania wyboru świadczeniodawcy tych usług. Opłata za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi wynika z uchwały Rady Miejskiej i do jej zapłaty zobowiązany jest właściciel nieruchomości, czyli Państwo. Zgodnie bowiem z art. 6c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297 ze zm.), to:

1\. Gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.

2\. Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.

W myśl art. 6h pkt 1 tej ustawy:

Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić:

1) właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy,

2) (…)

\- na rzecz gminy, na terenie której są położone nieruchomości lub lokale.

Stosownie do art. 6l ust. 1 cyt. ustawy:

Rada gminy określi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym wskazanie czy opłatę uiszcza się z dołu czy z góry.

Na podstawie art. 6m ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy:

Deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.

Zgodnie z art. 6o ust. 1 cyt. ustawy:

W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

W świetle art. 6q ust. 1 ww. ustawy:

W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego.

Przepis art. 6r ust. 1 cyt. ustawy stwierdza, że:

Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi dochód gminy.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 4 wskazanej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że obowiązek uiszczania opłat za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi ciąży na właścicielu nieruchomości lub innych podmiotach władających nieruchomością.

W świetle przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zarówno wynajmujący, jak i najemca nie mają możliwości dokonania wyboru świadczeniodawcy tych usług. Zobowiązanie do uiszczenia opłat z tytułu wywozu nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi ciąży na właścicielu nieruchomości i nie może być w drodze umowy przeniesione na najemcę ze skutkiem zwalniającym wynajmującego z obowiązku jej zapłaty. Zapłata ta stanowi zatem nieodłączny element usługi najmu i powinna być traktowana jako jedna usługa z najmem, o ile wynajmujący decyduje się na „przeniesienie” jej kosztu na najemcę.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie podmiotem zobowiązanym do uiszczenia opłaty za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi zarówno za rok 2021 jak i 2022 byli/są Państwo jako właściciel nieruchomości. Jeżeli jednak właściciel nieruchomości (Spółka) „przerzuca” koszt opłaty za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi na użytkowników (najemców) mieszkania, wówczas koszt ten (opłata) stanowi nieodłączny element świadczenia wykonywanego przez Państwa na rzecz użytkowników mieszkania (element cenotwórczy). Tak więc opłata za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi pobierana przez Państwa zarówno za rok 2021 jak i 2022 powinna być traktowana jako jedna usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu, i opodatkowana według stawki właściwej dla usługi najmu.

Ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku niektórych czynności. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz.U. z 2019 r. poz. 2195 oraz z 2021 r. poz. 11, 1177 i 1243).

W oparciu o powołany wyżej przepis, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkalne. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).

Jak Państwo wskazali, wynajmują Państwo mieszkania (dawne mieszkania zakładowe) w budynku wielomieszkaniowym. Mieszkania były i są nadal wynajmowane wyłącznie na cele mieszkaniowe. Usługi w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych świadczone są przez Państwa we własnym imieniu i na własny rachunek. Świadczone przez Państwa przedmiotowe usługi w zakresie wynajmu mieszkań stanowią usługi wynajmu i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi o symbolu PKWiU 68.20.11.0.

Zatem, mając na względzie treść art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, świadczona przez Państwa usługa wynajmu lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe spełnia więc przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku. Tym samym, opłata za wywóz nieczystości stałych/gospodarowanie odpadami komunalnymi pobierana przez Państwa zarówno za rok 2021 jak i 2022 – tak jak wyżej wskazano traktowana jako jedna usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu, podlegała/podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Tym samym Państwa stanowisko jest **nieprawidłowe**.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).