Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-269/13-6/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-10
Teza: Opodatkowanie czynności nieodpłatnego przekazania składników majątkowych na rzecz Skarbu Państwa.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; likwidacja; opodatkowanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; spółki-likwidacja spółki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2013 r. (data wpływu 18 grudnia 2013 r.) uzupełnionym pismami: z dnia 25 lutego 2014 r. oraz z dnia 28 lutego 2014 r. (data wpływu 3 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania składników majątkowych na rzecz Skarbu Państwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania składników majątkowych na rzecz Skarbu Państwa. Wniosek został uzupełniony 3 marca 2014 r. o sformułowanie pytania, doprecyzowanie opisu sprawy, odpis KRS oraz dowód wniesienia dodatkowej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Działając w imieniu S.A. w likwidacji w związku z zatwierdzonym przez Walne Zgromadzenie harmonogramem likwidacji Likwidator jest zobowiązany nieodpłatnie przekazać składniki majątkowe posiadane przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa, tj. nieruchomości gruntową oraz zabudowaną jako majątek polikwidacyjny przekazywany jedynemu akcjonariuszowi z chwilą ogłoszenia sprawozdania likwidacyjnego. Wątpliwość odnosi się do skutków wyżej wspomnianej czynności w dziedzinie podatku, tzn. wystąpienia bądź nie obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług w sytuacji nieodpłatnego przekazania składników majątkowych Spółki na rzecz Skarbu Państwa.

W uzupełnieniu do wniosku z 25 lutego 2014 r. Zainteresowany wskazał, że w przypadku opodatkowania majątku polikwidacyjnego podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 2 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Konsekwencją przekazania towarów w związku z likwidacją Spółki będzie nabycie przez udziałowca prawa do rozporządzania ww. towarami jak właściciel.

Ponadto, w piśmie z 28 lutego 2014 r. (data wpływu 3 marca 2014 r.) będącym uzupełnieniem wniosku Wnioskodawca dodał, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia, wytworzenia nieruchomości i ich części składowych o których mowa w złożonym wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 25 lutego 2014 r.).

Czy podział majątku polikwidacyjnego będzie stanowić czynność, która przez swój charakter podlega pod regulację art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem po spełnieniu obu przesłanek wynikających z tego przepisu powstaje obowiązek podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatne przekazanie na rzecz Skarbu Państwa ww. składników majątkowych jest neutralne podatkowo. Spółka nie uzyskuje tu przychodu z uwagi na nieodpłatny charakter przekazania, a zatem nie powinno się tu naliczać podatku od towarów i usług. Uwzględniając wartość składników majątkowych przedmiotowa interpretacja będzie mieć fundamentalne znaczenie dla kosztów likwidacji Spółki.

Likwidator Spółki stoi na stanowisku, że wspomniana czynność nieodpłatnego przekazania opisana wyżej nie powoduje konieczności odprowadzenia podatku, jednak chcąc wypełnić rzetelnie obowiązki zwraca się on o wydanie interpretacji w przedmiotowej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem na podstawie ww. przepisów stwierdzić należy, że grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż (dostawa) jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zasadą jest, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.

Z powyższych przepisów wynika, że generalnie każda odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast w przypadku gdy czynności te są realizowane pod tytułem nieodpłatnym - nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy - a w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ustawy.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (art. 7 ust. 3 ustawy).

Z powyższego przepisu art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że dostawą towarów mieszczącą się w przedmiocie opodatkowania określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. w pojęciu „odpłatnej dostawy towarów”, są także niektóre nieodpłatne przekazania towarów.

Z art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że ustawodawca zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie z zastrzeżeniem wypływającym z ust. 3 tego artykułu (wyłączenie zrównania z uwagi na przedmiot objęty czynnością nieodpłatną). W ten sposób wszelkie nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów, innych niż prezenty o małej wartości i próbki, wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zasady i tryb rozwiązania i likwidacji spółki akcyjnej regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030).

Stosownie do art. 461 § 1 ww. ustawy, otwarcie likwidacji następuje z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu spółki przez sąd, powzięcia przez walne zgromadzenie uchwały o rozwiązaniu spółki lub zaistnienia innej przyczyny jej rozwiązania.

Zgodnie z art. 462 § 2 cyt. ustawy, w okresie likwidacji nie można, nawet częściowo, wypłacać akcjonariuszom zysków ani dokonywać podziału majątku spółki przed spłaceniem wszystkich zobowiązań.

W myśl art. 474 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych, podział między akcjonariuszy majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.

Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między akcjonariuszy w stosunku do dokonanych przez każdego z nich wpłat na kapitał zakładowy (art. 474 § 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 474 § 3 cyt. ustawy, jeżeli akcje uprzywilejowane korzystają z prawa pierwszeństwa przy podziale majątku, należy przede wszystkim spłacić akcje uprzywilejowane w granicach sum wpłaconych na każdą z nich, a następnie spłacić w ten sam sposób akcje zwykłe; nadwyżka majątku zostanie podzielona na ogólnych zasadach między wszystkie akcje. Statut może określać inne zasady podziału majątku (art. 474 § 4 ustawy Kodeksu spółek handlowych).

Według art. 478 ustawy Kodeks spółek handlowych, rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru.

Uregulowanie to wyraźnie określa moment rozwiązania spółki. Likwidacja w spółce akcyjnej oznacza, że spółka nie może utracić bytu prawnego bez przeprowadzenia formalnego postępowania likwidacyjnego, a ostatnim etapem likwidacji jest jej wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego i z tą chwilą spółka traci osobowość prawną oraz kończy byt jako podmiot prawa.

Skoro zgodnie z powołanym art. 478 ustawy Kodeks spółek handlowych, rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru, do tego momentu wykreślenia spółki akcyjnej z Krajowego Rejestru Sądowego, spółka jest nadal czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dopiero bowiem po wykreśleniu spółki z Krajowego Rejestru Sądowego przeprowadzane jest wyrejestrowanie jej jako podatnika VAT czynnego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Spółka Akcyjna) jest w likwidacji. W związku z zatwierdzonym przez Walne Zgromadzenie harmonogramem likwidacji Likwidator jest zobowiązany nieodpłatnie przekazać składniki majątkowe posiadane przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa, tj. nieruchomości - gruntową oraz zabudowaną - jako majątek polikwidacyjny przekazywany jedynemu akcjonariuszowi z chwilą ogłoszenia sprawozdania likwidacyjnego. Konsekwencją przekazania towarów w związku z likwidacją Spółki będzie nabycie przez udziałowca prawa do rozporządzania ww. towarami jak właściciel.

Ponadto Wnioskodawca dodał, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia, wytworzenia nieruchomości i ich części składowych o których mowa w złożonym wniosku.

Wątpliwość Zainteresowanego odnosi się do skutków wyżej wspomnianej czynności w zakresie podatku od towarów i usług, tzn. wystąpienia bądź nie obowiązku odprowadzenia tego podatku w sytuacji nieodpłatnego przekazania składników majątkowych Spółki na rzecz Skarbu Państwa.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami art. 474 § 1 i § 2 ustawy Kodeks spółek handlowych, podział między akcjonariuszy majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli. Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między akcjonariuszy w stosunku do dokonanych przez każdego z nich wpłat na kapitał zakładowy. Statut może określać inne zasady podziału majątku (art. 474 § 4 ustawy Kodeks spółek handlowych).

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy Kodeksu spółek handlowych należy wskazać, że w okresie likwidacji spółki rozporządzanie jej majątkiem następuje bezpośrednio na mocy decyzji (uchwał) likwidatorów, jako osób reprezentujących tę spółkę. W związku z powyższym, podmiotem dokonującym przekazania majątku spółki w okresie jej likwidacji jest sama spółka, w imieniu której stosowne decyzje są podejmowane przez jej likwidatorów, pełniących funkcje organu zarządzającego.

Dyspozycją normy prawnej wyrażonej w art. 474 Kodeksu spółek handlowych jest wskazanie proporcji, według których majątek spółki powinien być przyporządkowany akcjonariuszom, po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, tj. proporcjonalnie do dokonanych przez każdego z nich wpłat na kapitał zakładowy, o ile statut spółki nie stanowi inaczej. Przepis ten zobowiązuje likwidatorów do podjęcia określonych działań, lecz samo jego istnienie nie powoduje przeniesienia własności majątku likwidowanej spółki na jej akcjonariuszy z mocy prawa, np. w momencie spełniania przez likwidatorów warunku zaspokojenia lub zabezpieczenia wierzycieli spółki.

Powyższą konkluzję potwierdza również brzmienie art. 347 § 2 i § 3 ustawy Kodeks spółek handlowych, zgodnie z którymi jeżeli statut nie przewiduje innego sposobu podziału zysku, zysk rozdziela się w stosunku do liczby akcji. Jeżeli akcje nie są całkowicie pokryte, zysk rozdziela się w stosunku do dokonanych wpłat na akcje.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że przekazanie, w toku postępowania likwidacyjnego, na rzecz akcjonariusza składników majątku, będących towarami, będzie stanowiło dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże tylko wówczas gdy przy ich nabyciu lub wytworzeniu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (w całości lub w części).

Zatem za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będzie uznane przekazanie przez Wnioskodawcę składników majątku będących towarami, przy których nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia to, że przekazanie nieodpłatne należącego do Spółki majątku następuje w wyniku jej likwidacji. Na gruncie podatku od towarów i usług opisana czynność jest przekazaniem towaru bez wynagrodzenia, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy. Przyczyna, z jakiej Spółka tej czynności dokonuje nie ma wpływu na rozstrzygnięcie kwestii jej opodatkowania podatkiem VAT. Likwidacja Spółki w żaden sposób nie przesądza o braku opodatkowania podatkiem VAT przekazania majątku udziałowcowi (akcjonariuszowi).

W przedmiotowej sprawie dojdzie do przeniesienia na jedynego akcjonariusza (Skarb Państwa) prawa do rozporządzania towarami (nieruchomościami) jak właściciel. Zatem spełniony został jeden z warunków do uznania przekazywanego majątku likwidowanej Spółki akcjonariuszowi za odpłatną dostawę towarów.

W opisie sprawy Zainteresowany wyraźnie jednak wskazał, że nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia, wytworzenia nieruchomości i ich części składowych, o których mowa we wniosku.

Biorąc powyższą informację pod uwagę w kontekście art. 7 ust. 2 ustawy stwierdzić należy, że w tej sytuacji nie został spełniony jeden z dwóch podstawowych warunków określonych w tym przepisie, powodujących uznanie przekazania towarów bez wynagrodzenia za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów. Z tych też względów przekazanie opisanych we wniosku nieruchomości jedynemu akcjonariuszowi w toku postępowania likwidacyjnego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem, przekazanie akcjonariuszowi (Skarbowi Państwa) nieruchomości gruntowej oraz zabudowanej - jako majątku polikwidacyjnego przekazywanego jedynemu akcjonariuszowi z chwilą ogłoszenia sprawozdania likwidacyjnego - stanowić będzie nieodpłatne przekazanie towarów, które nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, przekazanie majątku polikwidacyjnego jedynemu akcjonariuszowi (Skarbowi Państwa) nie będzie stanowić czynności, która przez swój charakter podlega pod regulację art. 7 ust. 2 ustawy, a zatem z tytułu tej czynności nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje dodatkowo, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania składników majątkowych na rzecz Skarbu Państwa. Natomiast pozostała część wniosku dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych zostanie rozpatrzona odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.