Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.308.2025.1.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-18
Teza: W zakresie ustalenia:; czy Spółka ma prawo zaliczyć wydatki
na remonty, przebudowy lub budowę trwałą dróg publicznych
do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
ustawy o CIT,; czy poniesione wydatki na remonty,
przebudowy lub budowę trwałą dróg publicznych stanowią dla
Spółki koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio
związane z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o
CIT,; czy poniesione wydatki są dla Spółki potrącalne w
momencie ich poniesienia, tj. zaksięgowania na jakimkolwiek
koncie w księgach rachunkowych na podstawie faktury lub
innego dowodu w przypadku braku faktury, jednak nie
wcześniej niż w momencie podpisania protokołu zdawczo
odbiorczego z Gminą/Miastem; zgodnie z art. 15 ust. 4d
ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi
drogi-drogi publiczne
koszt-koszty bezpośrednie
koszt-koszty pośrednie
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-moment zarachowania kosztów
przebudowa
remonty
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 czerwca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej: „Spółką” lub
    „Wnioskodawcą”) prowadzi działalność na terytorium Polski, gdzie posiada swoją
    siedzibę. W świetle przepisów podatkowych jest uznawana za polskiego rezydenta
    podatkowego zgodnie z art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej:
    „ustawa o CIT”) oraz jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest budowanie (...). W chwili
    obecnej Spółka zainicjowała proces inwestycyjny polegający na budowie (...).
    Projekt budowy (...) odbywać się będzie na terytorium gminy/miasta, których istniejąca
    infrastruktura drogowa nie jest dostosowana do wymagań tego typu inwestycji. Spółka
    w związku z tym podpisze z gminą/miastem umowę (lub na podstawie uzyskanej od
    gminy/miasta zgody wydanej w formie decyzji) na budowę, przebudowę lub remont
    dróg w sposób umożliwiający transport materiałów i urządzeń niezbędnych do realizacji
    inwestycji. Gmina/miasto wyrazi zgodę, by Spółka dysponowała jej nieruchomościami w
    celu budowy, przebudowy lub remontu dróg oraz zobowiązała się do dokonania
    odbioru robót. Spółka na własny koszt i odpowiedzialność dokona robót budowlanych
    zgodnie z umową i uzyskanymi pozwoleniami. Spółka nie będzie uprawniona do
    otrzymania od gminy/miasta wynagrodzenia ani zwrotu poniesionych wydatków za
    wykonanie ww. prac. Spółka w konsekwencji poniesie nakłady na drogę niebędącą jej
    własnością ani częścią budowanej (...). Taka budowa, przebudowa i remont drogi jest

    konieczna, gdyż zostanie wykonana w celu wybudowania i eksploatowania (...), co jest
    kluczowym elementem działalności Spółki. Bez poniesienia tych wydatków Spółka nie
    będzie mogła realizować swojej działalności, a co za tym idzie osiągać przychodu.
    Pytania
    1. Czy Spółka ma prawo zaliczyć wydatki na remonty, przebudowy lub budowę trwałą
      dróg publicznych do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
      ustawy o CIT?
    2. Czy poniesione wydatki na remonty, przebudowy lub budowę trwałą dróg publicznych
      stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
      przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?
    3. Czy poniesione wydatki są dla Spółki potrącalne w momencie ich poniesienia, tj.
      zaksięgowania na jakimkolwiek koncie w księgach rachunkowych na podstawie
      faktury lub innego dowodu w przypadku braku faktury, jednak nie wcześniej niż w
      momencie podpisania protokołu zdawczo odbiorczego z Gminą/Miastem - zgodnie z
      art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo zaliczyć wydatki na remonty, przebudowy lub
    budowę trwałą dróg publicznych do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na remonty, przebudowy lub budowę trwałą
    dróg publicznych stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio
    związane z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na remonty, przebudowy lub budowę trwałą
    dróg publicznych są dla Spółki potrącalne w momencie ich poniesienia, tj. zaksięgowania
    na jakimkolwiek koncie w księgach rachunkowych na podstawie faktury lub innego
    dowodu w przypadku braku faktury, jednak nie wcześniej niż w momencie podpisania
    protokołu zdawczo-odbiorczego z Gminą/Miastem - zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Uzasadnienie prawne.
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są wydatki
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, musi spełniać
    łącznie następujące warunki:
    - zostać poniesiony przez podatnika, w związku z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą,
    - posiadać charakter definitywny (nieodwracalny),
    - być właściwie udokumentowany,
    - służyć uzyskaniu przychodów zachowaniu źródła przychodów lub jego zabezpieczeniu,

    - nie znajdować się w katalogu wydatków, wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów
      zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Analiza wydatków poniesionych przez Spółkę na przebudowę, budowę i remont trwały
    dróg Gminy/Miasta w kontekście powyższych kryteriów skłania do przyjęcia, że:
    - pozostają one w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    - mają charakter definitywny, gdyż nie podlegają zwrotowi w żadnej formie,
    - są właściwie udokumentowane poprzez faktury VAT oraz raporty z przeprowadzonego
      badania (...),
    - służą osiągnięciu przychodów lub zabezpieczeniu ich źródła.
    Zgodnie z umową z Gminą Spółce nie przysługiwało od Gminy żadne wynagrodzenie ani
    też zwrot poniesionych kosztów.
    Poniesione wydatki zostały właściwie udokumentowane przez Spółkę, w tym w
    szczególności ujmowane w księgach na podstawie dowodów księgowych, zgodnie z
    przepisami ustawy o rachunkowości. Poniesione koszty będą potwierdzały faktury
    wystawione przez Wykonawcę inwestycji drogowej. Co więcej, odbiór inwestycji drogowej
    zostanie udokumentowany w protokole odbioru końcowego, a przekazanie umowy z
    Wykonawcą Gminie zostanie przewidziane w ramach Umowy z Wykonawcą. W związku z
    tym nie budzi wątpliwości fakt, że koszty poniesione przez Spółkę zostaną prawidłowo
    udokumentowane.
    Należy również wskazać, że inwestycja drogowa jest związana z prowadzoną przez Spółkę
    działalnością gospodarczą. Spółka realizuje prace na nieruchomości, która pozwoli na
    uzyskiwanie przychodów, przy czym inwestycja stanowiła inwestycję niedrogową.
    Jak z kolei przewiduje art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, budowa lub
    przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora
    tego przedsięwzięcia.
    Art. 16 ust. 2 tejże ustawy wskazuje, że szczegółowe warunki budowy lub przebudowy
    dróg, o których mowa w ust. 1, określa umowa między zarządcą drogi, a inwestorem
    inwestycji niedrogowej.
    W rezultacie, możliwość realizacji inwestycji będzie nierozerwalnie związana z realizacją
    inwestycji drogowej, jako że bez poniesienia powyższych nakładów, powstanie i
    funkcjonowanie (...), a tym samym prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej i uzyskiwanie przychodów nie byłoby możliwe. W ocenie Spółki należy
    przyjąć, że wydatki poczynione na inwestycję drogową zostaną poniesione w celu
    uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
    Należy również wskazać, że wydatki na inwestycję drogową nie stanowią żadnego z
    wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, a w szczególności w art. 16 ust. 1
    pkt 1 lit. [winno być art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b] ustawy o CIT oraz art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy
    o CIT. W świetle tych przepisów nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków
    na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków
    trwałych (tj. gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów) oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Inwestycja drogowa nie stanowi
    własności Wnioskodawcy i nie można uznać, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę
    na inwestycję drogową stanowią inwestycję w obcym środku trwałym, o którym mowa w
    art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia inwestycji w
    obcym środku trwałym, jednakże w praktyce przyjmuje się, że inwestycją w obcym środku

    trwałym jest ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego
    własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia lub polegają na stworzeniu
    składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Inwestycjami w obcych środkach
    trwałych są wydatki poniesione na ulepszenie m.in. środków trwałych dzierżawionych,
    wynajmowanych, leasingowanych lub używanych na potrzeby działalności gospodarczej
    na podstawie innej umowy. Spółka nie będzie dysponowała podobnym tytułem prawnym
    do korzystania z przebudowanych, budowanych i remontowanych dróg gminnych. Spółka
    nie będzie też miała wyłączności w zakresie ich użytkowania, gdyż infrastruktura ta jest
    oddana do użytku publicznego, a zatem korzystać z niej mogą wszyscy, bez ograniczeń.
    Zdaniem Spółki, wydatki poniesione na inwestycję drogową nie mogą stanowić kosztów, o
    których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się
    za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na
    rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty
    wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 16 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz
    organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003
    r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele
    działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje. Umowa z Gminą nie będzie
    stanowiła umowy darowizny, jako że będzie określała wzajemne zobowiązania obu jej
    stron. W związku z powyższym nie można przyjąć, że realizacja inwestycji drogowej będzie
    stanowiła darowiznę, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT. Dlatego też
    zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na inwestycję drogową nie mogą być uznane
    za wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę powyższe wydatki ponoszone na budowę,
    przebudowę, remont inwestycji drogowej stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki.
    W podobnych sprawach organy podatkowe potwierdzały, że wydatki poczynione na
    budowę lub przebudowę dróg publicznych mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Przykładowo w indywidualnej interpretacji podatkowej z 29 października 2021 r. 0111-
    KDIB2-1.4010.371.2021.1.AP Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „Wydatki
    związane z realizacją Inwestycji drogowej (budowa drogi wraz z infrastrukturą) nie mogą
    być bezpośrednio przypisane do konkretnego przychodu Wnioskodawcy, jednak istnieje
    pomiędzy nimi a przychodami uzyskiwanymi z działalności gospodarczej prowadzonej
    przez Wnioskodawcę bezsporny związek. Zapewnienie dostępu do drogi publicznej jak
    również budowa infrastruktury technicznej niezbędnej do obsługi Inwestycji (tj. urządzeń
    mających na celu doprowadzenie do niej mediów m.in. wody, kanalizacji, sieci
    teletechnicznych, energii elektrycznej, itp.) stanowią czynnik warunkujący realizację
    Inwestycji oraz wykorzystywanie jej zgodnie z przeznaczeniem (po zakończeniu prac)”.
    Podobne stanowiska są prezentowane również w:
      - interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia 2021 r., znak:
        0114-KDIP2-1.4010.448.2020.3.PD,
      - interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 listopada 2022 r., znak:
        0111-KDIB2-1.4010.567.2022.1.ES,
      - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 lipca 2023 r., znak: 0114-
        KDIP2-1.4010.261.2023.3.KW/PP.
    W ocenie Spółki wydatki poniesione na budowę, przebudowę, remont inwestycji drogowej
    stanowią jej koszty uzyskania przychodów.
    Ad 2 i 3.

    Dla ustalenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionego
    wydatku koniecznym jest rozpoznanie rodzaju powiązania kosztu z przychodami, tj.
    bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodami. Zdaniem Spółki, wydatki
    poniesione na budowę, przebudowę, remont inwestycji drogowej powinny być zaliczone
    do kosztów uzyskania przychodów innych niż bezpośrednio związane z przychodami w
    rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w
    roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż
    koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli
    koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie,
    jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty
    uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie
    wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie
    konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z
    przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie towaru i
    przychód ze zbycia tego towaru. Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki,
    których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie
    uzasadnione jako prowadzące do ich osiągania. Nie pozostają one w uchwytnym związku z
    konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i
    w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się
    m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww.
    wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w
    sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu
    jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
    Zdaniem Spółki, wydatki poniesione na budowę, przebudowę, remont inwestycji
    drogowej, która zostanie następnie przekazana Gminie, mają pośredni związek z
    prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Wydatki te nie mają uchwytnego
    związku z konkretnymi przychodami Spółki i okresem ich uzyskiwania. Realizacja
    inwestycji drogowej nie jest bezpośrednio związana z uzyskiwaniem przychodów przez
    Spółkę, ale stanowi niezbędny element do realizacji inwestycji w postaci (...), dzięki której
    Spółka uzyskuje przychody. Przedmiotowe wydatki poniesione nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w uzyskanych przez Spółkę przychodach, ale ich poniesienie jest
    warunkiem ich uzyskania.
    Stanowisko, zgodnie z którym poniesienie wydatków na drogę publiczną stanowi pośredni
    koszt uzyskania przychodów potwierdzają również organy podatkowe m.in.
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia 2021 r., znak: 0114-
      KDIP2-1.4010.448.2020.3.PD w której Dyrektor KIS wskazał, że: „wydatki poniesione
      przez Spółkę na budowę drogi do budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami
      na parterze, który Wnioskodawca zamierza wybudować i osiągać przychody ze
      sprzedaży lokali w nim się znajdujących są związane z prowadzoną przez Spółkę
      działalnością gospodarczą. (...) Powyższe wydatki nie mają jednak bezpośredniego
      odzwierciedlenia w uzyskanych przychodach Spółki, tzn. z samego faktu budowy
      drogi. Wnioskodawca nie będzie uzyskiwać przychodu. (...) Dlatego też poniesione
      przez Spółkę wydatki na budowę drogi służą uzyskaniu przychodów i należy
      kwalifikować je do kosztów „pośrednich”.”

    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 września 2019 r., 0114-KDIP2-
      2.4010.288.2019.1.AZ, zgodnie z którą: „Jak wynika z opisu sprawy kosztów budowy
      Infrastruktury dodatkowej, przekazywanej nieodpłatnie gminie, nie można
      bezpośrednio przyporządkować do konkretnego przychodu osiąganego przez
      Wnioskodawcę, jednakże brak ich poniesienia uniemożliwiałby Wnioskodawcy
      realizację Inwestycji, co w konsekwencji oznaczałoby dla Wnioskodawcy brak
      możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i uzyskiwanie z niej przychodów.
      Okoliczność ta przemawia za tym, że koszty Infrastruktury dodatkowej powinny być
      kwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów jako koszty pośrednie w rozumieniu
      art. 15 ust. 4d ustawy o CIT”.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów,
    z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień,
    na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),
    z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Rzeczywiste koszty związane z budową, przebudową, remontem inwestycji drogowej
    mogą zostać definitywnie określone dopiero po jej wykonaniu, na podstawie analizy
    kosztów wykonanych prac. W ocenie Spółki takim momentem powinno być przekazanie
    inwestycji drogowej Gminie na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. Wynika to z
    faktu, że z tym momentem finalna wysokość kosztów i ich charakter były znane co
    powinno być decydujące o kwalifikacji prawnopodatkowej kosztów uzyskania przychodów.
    Podobne stanowisko prezentowane jest również przez organy podatkowe w zbliżonych
    stanach faktycznych m.in.
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 kwietnia 2022
      r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.100.2022.1.ŚS, zgodnie, z którą: „Odnosząc powyższe
      uwarunkowania prawne do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego
      należy stwierdzić, że poniesione przez Wnioskodawcę Wydatki Budowlane dotyczące
      infrastruktury drogowej oraz wydatki na nabycie gruntów, które następnie zostaną
      przekazane na rzecz Gminy, mają pośredni związek z prowadzoną przez Spółkę
      działalnością (...) Tym samym, przedmiotowe wydatki stanowią pośrednie koszty
      uzyskania przychodów potrącalne w dacie ich poniesienia, stosownie do treści art. 15
      ust. 4d u.p.d.o.p. W związku z powyższym momentem, w którym Wnioskodawca
      będzie uprawniony do ujęcia ww. wydatków w kosztach uzyskania przychodów będzie
      moment formalnego przekazania inwestycji Gminie, dopiero bowiem w tym
      momencie, koszty te maja charakter definitywny”.
    Organy podatkowe wielokrotnie wskazywały również, że protokół odbioru jest
    dokumentem potwierdzającym prawo do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów. Tak m.in.:
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia 2021 r., 0114-KDIP2-
      1.4010.448.2020.3.PD, zgodnie z którą przedmiotowe wydatki (...) będą stanowiły dla
      Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów potrącalne jednorazowo w dacie
      poniesienia, tj. momencie ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie
      odpowiednich dokumentów (protokołów zdawczo-odbiorczych w przypadku
      wydatków wymienionych w punktach a, b, d, oraz dowodu przekazania środków -
      wyciągu bankowego, o którym mowa w punkcie c),

    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 października 2021 r., 0111-
      KDIB2-1.4010.371.2021.1.AP, w której wskazano, iż: „Powyższe rozważania, zgodnie z
      którymi wydatki poniesione przez Spółkę na realizację Inwestycji drogowej stanowią
      pośredni koszt uzyskania przychodu prowadzą do wniosku, iż podstawą zarachowania
      ww. kosztu będzie protokół zdawczo-odbiorczy przekazania inwestycji drogowej
      Miastu. Dopiero w tym momencie poniesione wydatki staną się definitywne i możliwe
      będzie ich jednoznaczne i prawidłowe rozliczenie dla celów podatkowych”.
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki, wydatki poniesione na budowę, przebudowę,
    remont inwestycji drogowej będą potrącalne dla Spółki w momencie poniesienia, jednak
    nie wcześniej niż w momencie podpisania końcowego protokołu odbiorczego i formalnego
    przekazania inwestycji drogowej Gminie.
    Stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jak ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zgodnie zaś z art. 15
    ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem
    ust.4a i4f -4h uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
    (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo dzień, na który ujęto
    koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
    sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów. W tej sytuacji wystarczy zatem aby dany koszt został ujęty w
    księgach rachunkowych, żeby ten moment uznać za moment potrącenia pośredniego
    kosztu uzyskania przychodów.
    Powyższe znajduje odzwierciedlenie, zarówno w orzecznictwie NSA (patrz: wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2007 r. (sygn. akt II FSK 330/06), jak i
    indywidualnych interpretacjach podatkowych, np.: indywidualna z 20 lutego 2024 r.,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-3.4010.756.2023.1.JKU, z 23
    listopada 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-
    1.4010.546.2023.1.AND, z 2 stycznia 2023 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    znak: 0111-KDIB1-1.4010.717.2023.3.AND, z 16 stycznia 2020 r., Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-1.4010.469.2019.3.BS).
    Reasumując, zdaniem Spółki, wydatki poniesione na budowę, przebudowę oraz remont
    dróg publicznych stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z przepisami prawa
    podatkowego oraz interpretacjami organów podatkowych dotyczącymi podobnych
    przypadków. Zdaniem Spółki, wydatki na budowę, przebudowę oraz remont dróg
    publicznych powinny być potrącalne w momencie ich poniesienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1.
    Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, aby poniesiony przez podatnika wydatek stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
      zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez
      osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1
      ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych
    kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a
    osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy
    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy
    tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań
    lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się

    za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu.
    Na podatniku więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem
    uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest
    możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika
    ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to
    podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także
    jego celowość i racjonalność.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
      niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
      „uchronić przed zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że głównym przedmiotem Państwa działalności jest
    budowanie (...). Spółka zainicjowała proces inwestycyjny polegający na budowanie (...)
    wykorzystującej technologię (...). Projekt budowy (...) odbywać się będzie na terytorium
    gminy/miasta, których istniejąca infrastruktura drogowa nie jest dostosowana do

    wymagań dla tego typu inwestycji. Spółka w związku z tym podpisze z gminą/miastem
    umowę na budowę, przebudowę lub remont dróg w sposób umożliwiający transport
    materiałów i urządzeń niezbędnych do realizacji inwestycji. Gmina/miasto wyrazi zgodę,
    by Spółka dysponowała jej nieruchomościami w celu budowy, przebudowy lub remontu
    dróg oraz zobowiązała się do dokonania odbioru robót. Spółka na własny koszt dokona
    robót budowlanych zgodnie z umową i uzyskanymi pozwoleniami. Spółka nie będzie
    uprawniona do otrzymania od gminy/miasta wynagrodzenia ani zwrotu poniesionych
    wydatków za wykonanie ww. prac. Spółka w konsekwencji poniesie nakłady na drogę
    niebędącą jej własnością ani częścią budowanej (...). Taka budowa, przebudowa i remont
    drogi jest konieczna, gdyż zostanie wykonana w celu wybudowania i eksploatowania (...),
    co jest kluczowym elementem działalności Spółki. Bez poniesienia tych wydatków Spółka
    nie będzie mogła realizować swojej działalności, a co za tym idzie osiągać przychodu.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy Spółka ma prawo zaliczyć wydatki na
    remonty, przebudowy lub budowę trwałą dróg publicznych do kosztów uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    We własnym stanowisku wskazali Państwo, że Spółka ma prawo zaliczyć wydatki na
    remonty, przebudowy lub budowę trwałą dróg publicznych do kosztów uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie istnieje związek
    przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami jakie Spółka poniesie na remonty,
    przebudowę lub budowę trwałą dróg publicznych niezbędnych dla realizacji inwestycji (...)
    oraz jej późniejszej eksploatacji, co stanowi główny przedmiot działalności Spółki.
    Czynności remontowe, przebudowania lub wybudowania i przekazania Gminie
    przedmiotowej infrastruktury drogowej stanowi zatem świadczenie ściśle związane z
    działalnością Spółki, gdyż zostało ono wykonane w celu wybudowania i eksploatowania
    (...), a tym samym w celu prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę i
    uzyskiwania przychodów z tego tytułu.
    W rezultacie, możliwość realizacji inwestycji polegającej na budowie (...) była immanentnie
    związana z remontem, przebudową i budową trwała dróg publicznych, jako że bez
    poniesienia powyższych nakładów, powstanie (...), a tym samym prowadzenie przez
    Spółkę działalności gospodarczej i uzyskiwanie przychodów nie byłoby możliwe.
    W przedmiotowej sprawie nie będą miały też wyłączenia o których mowa w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub
      wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
      nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.
    Spółka wskazała, że inwestycja drogowa nie stanowi własności Spółki i nie można jej
    uznać, że wydatki poniesione przez Spółkę na inwestycje drogową stanowią inwestycje w
    obcym środku trwałym.
    Ponadto jak wskazała Spółka, wydatki poniesione przez Spółkę na inwestycje drogową nie
    stanowią inwestycji w obcym środku trwałym, o którym mowa w art. 16a ust. 2 pkt 1
    ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych
      środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”.
    Przepisy Ustawy CIT nie definiują pojęcia inwestycji w obcym środku trwałym. Przyjmuje
    się, że inwestycją w obcym środku trwałym jest ogół działań (nakładów) podatnika
    odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do

    jego ulepszenia lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka
    trwałego. Inwestycjami w obcych środkach trwałych są wydatki poniesione na ulepszenie
    m.in. środków trwałych dzierżawionych, wynajmowanych, leasingowanych lub używanych
    na potrzeby działalności gospodarczej na podstawie innej umowy.
    W niniejszej sprawie, Spółka nie dysponuje tytułem prawnym do korzystania z
    przebudowanych Dróg Gminnych. Spółka nie ma wyłączności w zakresie ich użytkowania
    gdyż infrastruktura ta jest oddana do użytku publicznego, a zatem korzystać z niej mogą
    wszyscy, bez ograniczeń.
    Wydatki poniesione na inwestycję drogową nie stanowią też kosztów, o których mowa w
    art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z
      wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem
      uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów
      spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i
      usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o
      wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej
      prowadzonej przez te organizacje.
    Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar
    wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym, że
    kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów
    spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy z 11 marca 2004 roku o
    podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
    publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności
    charytatywnej prowadzonej przez te organizacje. Podpisane umowy z Gminą/Miasta
    budowę, przebudowę lub remont dróg publicznych nie stanowią umowy darowizny, jako
    że określała wzajemne zobowiązania obu jej stron. W związku z powyższym inwestycja
    drogowa nie będzie stanowić darowizny, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o
    CIT.
    Należy zatem wskazać, że wydatki poczynione na remonty, przebudowę lub budowę
    trwałą dróg publicznych zostały poniesione w celu uzyskania, zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    W konsekwencji, wydatki poniesione na remonty, przebudowę lub budowę trwałą dróg
    publicznych stanowią koszty uzyskania przychodów, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należy
    uznać za prawidłowe.
    Ad 2 i 3.
    Państwa wątpliwości budzi również kwestia ustalenia:
    - czy poniesione wydatki na remonty, przebudowy lub budowę trwałą dróg publicznych
      stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
      przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
    - czy poniesione wydatki są dla Spółki potrącalne w momencie ich poniesienia, tj.
      zaksięgowania na jakimkolwiek koncie w księgach rachunkowych na podstawie
      faktury lub innego dowodu w przypadku braku faktury, jednak nie wcześniej niż w
      momencie podpisania protokołu zdawczo odbiorczego z Gminą/Miastem - zgodnie z
      art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

    Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. Koszty
    podatkowe na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można
    podzielić na:
      - koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT), oraz
      - koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).
    Za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których poniesienie wpływa
    bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła i są one niezbędne dla
    osiągnięcia przychodu (tj. są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów). Natomiast
    koszty pośrednie stanowią te wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodów, tj. wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa,
    związane z całokształtem działalności.
    Co do zasady, kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak
    również ocenić szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
    Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
    do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
    podatkowego do dnia:
      1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
        później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
        podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
      2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
        złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
        obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
        przychody.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Natomiast, art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, regulują zasady potrącalności
    kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem

      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera
    definicji kosztu „bezpośrednio związanego z przychodami” oraz kosztu „innego niż
    bezpośrednio związanego z przychodami” - brak takiej definicji związany jest z
    nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny
    wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z
    przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie te same wydatki
    mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi
    kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być, więc dokonywana w każdym
    przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech
    działalności podatnika, w warunkach, której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli
    określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez
    względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych
    wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania
    przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są
    bezpośrednio związane.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost
    (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym
    przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej
    pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód z jej zbycia.
    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać
    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np.: koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę
    prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Tego rodzaju koszty,
    chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w
    uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe
    ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający
    potrącenie takich kosztów.
    Wskazać należy, że konstrukcja kosztów uzyskania przychodów, określona w art. 15 ust.
    1 ustawy o CIT, oparta jest na klauzuli generalnej, która stanowi, że kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Warunkiem uznania wydatków za koszt uzyskania przychodów jest występowanie
    związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem, a przychodem. Obowiązkiem
    podatnika jako odnoszącego korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet
    kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu
    a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wydatki
    poniesione na remonty, przebudowę lub budowę trwałą dróg publicznych, mają pośredni
    związek z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą. Wydatki te pozostają
    bowiem bez uchwytnego związku z konkretnymi przychodami Spółki i okresem ich
    uzyskiwania. Przede wszystkim, nie istnieje relacja tego rodzaju, że im wyższe wydatki na
    remonty, przebudowę lub budowę trwałą dróg publicznych, tym większe przychody z
    inwestycji zostaną uzyskane przez Spółkę. Remonty, przebudowę lub budowę trwałą dróg
    publicznych jest bowiem niezwiązana bezpośrednio z aspektem zysków inwestycyjnych
    Spółki, choć stanowi wymóg dla jej realizacji.
    Remonty, przebudowę lub budowę trwałą dróg publicznych stanowi niezbędny element
    do realizacji inwestycji w postaci (...), dzięki której będą Państwo uzyskiwać przychody.

    Należy zatem przyjąć, że wydatki poniesione na remonty, przebudowę lub budowę trwałą
    dróg publicznych nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przez
    Wnioskodawcę przychodach, ale ich poniesienie jest warunkiem ich uzyskania.
    Mając na uwadze powyższe, wydatki poniesione na remonty, przebudowę lub budowę
    trwałą dróg publicznych stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio
    związane z przychodami.
    Zgodnie z ww. art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
    przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w
    księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo
    dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
    (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    W związku z powyższym momentem, w którym Spółka będzie uprawniona do ujęcia ww.
    wydatków w kosztach uzyskania przychodów będzie moment formalnego przekazania
    Inwestycji Drogowej Gminie na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. Dopiero
    bowiem w tym momencie, koszty te mają charakter definitywny.
    Tym samym, Państwa stanowisko odnośnie pytania nr 2 i 3 należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków
    należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których
    zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje
    się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości
    zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.