Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.216.2025.2.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dla świadczonych usług
szkoleniowych oraz usług polegających na przeprowadzaniu
egzaminów.
Słowa kluczowe: egzaminy
kształcenie
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
usługi-usługi szkoleniowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług
    szkoleniowych oraz usług polegających na przeprowadzaniu egzaminów.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 maja 2025 r. (data
    wpływu 14 maja 2025 r.).
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest PKD 79.12.Z - Działalność
    organizatorów turystyki. Spółka w zakresie swojej działalności prowadzi szkolenia dla
    osób, które zamierzają uzyskać kwalifikacje zawodowe, uprawniające do samodzielnego
    prowadzenia jachtów żaglowych i motorowych, tj. szkolenia na patent żeglarza
    jachtowego, jachtowego sternika morskiego i sternika motorowodnego, jak również
    szkolenia doskonalące z zakresu wiedzy i techniki żeglarskiej oraz rejsy stażowo-
    szkoleniowe dla osób posiadających uprawnienia do samodzielnego prowadzenia
    jachtów, których celem jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych żeglarzy jachtowych,
    jachtowych sterników morskich, sterników motorowodnych oraz kapitanów.
    Spółka ponadto planuje rozszerzyć działalność o dodatkowe, następujące szkolenia:
    1) radiooperatora krótkiego zasięgu SRC;

    2) z nawigacji morskiej;
    3) z zakresu meteorologii;
    4) z manewrowania jachtem;
    5) techniczne z zakresu budowy silników wysokoprężnych na jachtach oraz instalacji
      jachtowych;
    6) na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających.
    Wnioskodawca prowadzi również działalność w zakresie przeprowadzania egzaminów na
    patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego oraz patent sternika
    motorowodnego. Po rozszerzeniu działalności o szkolenie na licencję do holowania
    narciarza wodnego lub innych obiektów pływających, Wnioskodawca zamierza również
    przeprowadzać egzaminy na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych
    obiektów pływających. Uczestnikami egzaminów są zarówno osoby, które uprzednio
    uczestniczyły w szkoleniu przygotowującym do egzaminu na patent żeglarza jachtowego,
    patent jachtowego sternika morskiego oraz patent sternika motorowodnego, a w
    przyszłości również na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów
    pływających, jak również osoby, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia
    szkolenia w ww. zakresie, bądź po odbyciu takiego szkolenia, ale prowadzonego przez
    inny podmiot, odrębny od Wnioskodawcy.
    Spółka w ramach prowadzonej działalności oferuje więc usługi szkolenia, które to
    szkolenie kończy się egzaminem na uzyskanie patentu/licencji, jak również usługi samego
    szkolenia bądź samego egzaminu.
    Opłata za egzamin jest odgórnie ustalona przez Rozporządzenie Ministra Sportu i
    Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej.
    Głównym celem przeprowadzanych egzaminów nie jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika
    niekorzystającego ze zwolnienia. Wszystkie wskazane powyżej szkolenia, zarówno
    prowadzone przez Spółkę, jak i planowane w ramach rozszerzenia działalności Spółki, są
    szkoleniami w zakresie kształcenia zawodowego.
    Szkolenia te, jak również związane z nimi egzaminy oraz egzaminy bez uprzedniego
    odbycia szkolenia, prowadzone są w oparciu o następujące akty prawne:
        Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 18);
        Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2024 r. poz.
        1068);
        Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 29
        stycznia 2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów
        komercyjnych oraz warunków ich uzyskiwania (Dz. U. z 2018 r. poz. 490);
        Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa
        i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków
        uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego
        posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz
        warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego
        egzaminu (Dz. U. z 2013 r. poz. 602);
        Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r w sprawie
        uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460);

        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie
        przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212
        poz. 2072);
        Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8
        listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz.
        U. z 2013 r. poz. 1366);
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie
        wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz
        upoważnienia podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz.
        U. z 2010 r. Nr 216, poz. 1423);
        Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie
        sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków
        zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2022 r. poz. 1979),
        wydane na podstawie art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie
        osób przebywających na obszarach wodnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 147);
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 listopada 2014 r. w
        sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej (Dz. U.
        z 2014 r. poz. 1686);
        Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 16 stycznia 2015 r. w
        sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 99).
    Celem oferowanych przez Wnioskodawcę szkoleń jest umożliwienie uczestnikom
    zdobywania nowych umiejętności oraz podnoszenie kwalifikacji w obrębie żeglarstwa, co
    przyczynia się do podniesienia poziomu bezpieczeństwa na śródlądziu i morzu. Zarówno
    szkolenia i rejsy stażowo-szkoleniowe oferowane przez Wnioskodawcę, jak i pozostałe
    wyżej wymienione, które dopiero znajdą się w ofercie Wnioskodawcy, pozwalają na
    uzyskanie lub uaktualnianie wiedzy, wykorzystywanej do celów zawodowych. Zdobyta na
    szkoleniach wiedza i umiejętności, umożliwiają uczestnikom uzyskanie kwalifikacji
    zawodowych, a dzięki temu podjęcie nowego zatrudnienia, zaś te zdobyte podczas rejsów
    stażowo-szkoleniowych oraz szkoleń doskonalących z zakresu wiedzy i techniki żeglarskiej
    wykorzystywane są również w ramach już wykonywanego zawodu. Wnioskodawca przy
    świadczeniu ww. usług dysponuje odpowiednim sprzętem profesjonalnym oraz
    wykwalifikowaną kadrą szkoleniową. Organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia i rejsy
    stażowo-szkoleniowe obejmują część teoretyczną i część praktyczną. Część praktyczna
    odbywa się na jachtach żaglowych i motorowodnych (w zależności od szkolenia), zaś część
    teoretyczna odbywa się również w salach szkoleniowych lub w trybie zdalnym, przy
    wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, umożliwiających porozumienie się na
    odległość. W ramach szkoleń, uczestnicy otrzymują dodatkowo materiały szkoleniowe w
    formie papierowej lub elektronicznej. Zasady prowadzenia oraz szczegółowy zakres
    szkolenia/rejsu stażowo-szkoleniowego określa program szkolenia, przygotowany przez
    Wnioskodawcę w oparciu o wskazane powyżej akty prawne, regulujące tę materię.
    Wszystkie ww. szkolenia, w tym rejsy stażowo-szkoleniowe, organizowane przez
    Wnioskodawcę pozostają w bezpośrednim związku z branżą, w której uczestnicy
    zamierzają zdobyć nowe kwalifikacje zawodowe, jak również z branżą lub zawodem przez
    nich wykonywanym. Poprzez uczestnictwo w przedmiotowych szkoleniach oraz rejsach
    stażowo - szkoleniowych, uczestnicy zdobywają i pogłębiają wiedzę teoretyczną oraz
    doskonalą umiejętności praktyczne, co umożliwia podnoszenie kwalifikacji zawodowych
    osób biorących w nich udział. Program oferowanych szkoleń i rejsów przygotowuje do
    egzaminu na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego, patent

    sternika motorowodnego oraz licencję do holowania narciarza wodnego lub innych
    obiektów pływających, których zaliczenie umożliwia uzyskanie nowych kwalifikacji
    zawodowych. Spółka świadczy usługi szkolenia na rzecz osób, które w związku z
    uzyskaniem nowych wymaganych kompetencji, mają zamiar podjąć zatrudnienie w
    nowym obszarze oraz na rzecz osób wykonujących już zawód kapitana/skippera.
    Podstawą prawną uzyskania patentu żeglarza jachtowego, jachtowego sternika
    morskiego, sternika motorowodnego oraz licencji do holowania narciarza i innych
    obiektów pływających jest Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia
    2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (dalej: „Rozporządzenie”).
    Patent żeglarza jachtowego uprawnia do prowadzenia jachtów żaglowych po wodach
    śródlądowych oraz jachtów żaglowych o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach
    wewnętrznych oraz pozostałych wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze
    dziennej (§ 5 ust. 2 Rozporządzenia).
    Patent jachtowego sternika morskiego uprawnia do prowadzenia jachtów żaglowych po
    wodach śródlądowych oraz jachtów żaglowych o długości kadłuba do 18 m po wodach
    morskich (§ 6 ust. 2 Rozporządzenia).
    Patent sternika motorowodnego uprawnia do prowadzenia jachtów motorowych po
    wodach śródlądowych oraz jachtów motorowych o długości kadłuba do 12 m po morskich
    wodach wewnętrznych oraz pozostałych wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu,
    w porze dziennej.
    Licencja do holowania narciarza lub innych obiektów pływających uprawnia do uprawiania
    turystyki wodnej na jachtach motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW polegającej na
    holowaniu narciarza wodnego lub innych obiektów pływających służących do uprawiania
    sportu lub rekreacji, z wyłączeniem jachtów żaglowych i jachtów motorowych (§ 3 ust. 1
    Rozporządzenia).
    Jakkolwiek, w celu przystąpienia do egzaminu na patent żeglarza jachtowego, patent
    jachtowego sternika morskiego, paten sternika motorowodnego, czy licencję do
    holowania narciarza i innych obiektów pływający, Rozporządzenie nie wskazuje wymogu
    uprzedniego odbycia szkolenia w tym zakresie, tak wskazać należy, że Rozporządzenie
    określa zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania ww. uprawnień
    zawodowych. W praktyce więc, pozytywne ukończenie egzaminu na każde z ww.
    uprawnień zawodowych, jak również późniejsze należyte wykonywanie zawodów
    wymagających wskazanych uprawnień, wymaga odpowiedniego przygotowania zarówno
    teoretycznego, jak i praktycznego. Wiedzę i umiejętności w tym zakresie można zdobyć
    poprzez uczestnictwo w szkoleniach na dany patent/licencję, w rejsach stażowo-
    szkoleniowych, jak również w szkoleniach doskonalących w danej dziedzinie.
    W celu poszerzenia kwalifikacji zawodowych, a także, aby móc wykonywać zawód kapitana
    /skippera, Spółka zamierza poszerzyć swoją ofertę o kursy doskonalące i zwiększające
    kompetencje z dziedzin pokrewnych, tj. szkolenie: radiooperatora krótkiego zasięgu SRC, z
    nawigacji morskiej, z zakresu meteorologii, z manewrowania jachtem, techniczne z
    zakresu budowy silników wysokoprężnych na jachtach morskich oraz instalacji jachtowych.
    Odbycie szkolenia radiooperatora SRC pozwoli uczestnikowi zdobyć wiedzę oraz
    umiejętności praktyczne, pozwalające na przystąpienie do egzaminu na świadectwo
    operatora łączności bliskiego zasięgu (SRC - Short Range Certificate). SRC jest
    międzynarodowym certyfikatem uprawniającym do obsługi urządzeń radiowych
    wykorzystujących częstotliwości i techniki stosowane w GMDSS na statkach morskich
    niepodlegających przepisom Konwencji SOLAS, na obszarze morza A1 (§ 4 ust. 1 pkt 8)
    Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 16 stycznia 2015 r. w sprawie
    świadectw operatora urządzeń radiowych). Obecnie, przepisy wymagają, aby każdy
    żaglowy jacht morski pod polską banderą posiadał radio VHF. Wymagane jest także, aby

    przynajmniej jeden członek załogi rejsu morskiego posiadał certyfikat SRC. W praktyce jest
    to właśnie skipper/kapitan. Chcąc więc prowadzić jacht po wodach morskich, wymagane
    jest posiadanie kompetencji i uprawnień do posługiwania się tym radiem, tj. SRC.
    Odbycie rejsów stażowo-szkoleniowych, jak również szkoleń z nawigacji morskiej, z
    zakresu meteorologii, z manewrowania jachtem oraz szkoleń technicznych z zakresu
    budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji jachtowych jest formą
    podnoszenia kwalifikacji zawodowych kapitanów/skipperów. Umożliwiają one zdobycie
    wiedzy i doświadczenia potrzebnych do przystąpienia do m.in. egzaminu na patent
    żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, czy też sternika motorowodnego.
    Jakkolwiek, ukończenie ww. kursów nie jest obligatoryjne do uzyskania wskazanych
    uprawnień zawodowych, tak stanowi najlepszą formę przygotowania do egzaminów.
    Uczestnictwo we wskazanych we wniosków szkoleniach oferowanych oraz planowanych w
    ramach rozszerzenia działalności gospodarczej Wnioskodawczy umożliwia zatem
    teoretyczne i praktyczne przygotowanie do uzyskania uprawnień zawodowych.
    Rejsy stażowo-szkoleniowe umożliwiają przy tym zdobycie praktyki pływania, która jest
    obowiązkowa dla osób chcących podjąć zatrudnienie jako członek komisji egzaminacyjnej
    na patenty żeglarskie. Kwestie te reguluje Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki oraz
    Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie
    szczegółowych warunków uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu
    potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa
    oraz warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego
    egzaminu.
    Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737,
    dalej: „Prawo oświatowe”), w zakresie kształcenia i wychowania oraz nie posiada statusu
    uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego, a usługi
    szkoleniowe przez niego świadczone nie są usługami w zakresie kształcenia i wychowania,
    o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, dalej: „ustawa o VAT”).
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów
    Prawa oświatowego, a usługi szkoleniowe przez niego świadczone nie są usługami, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy o VAT.
    Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez
    Wnioskodawcę nie są także usługami finansowanymi w całości ze środków publicznych, a
    Wnioskodawca nie jest podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 29 lit. c ustawy o VAT.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Przeprowadzane egzaminy stanowią usługi ściśle związane z usługą podstawową
    (szkoleniem). Usługa przeprowadzenia egzaminu jest nieodłącznym elementem uzyskania
    uprawnień zawodowych, na które Wnioskodawca wskazuje w opisie stanu faktycznego.
    Poprzez przystąpienie i pozytywne ukończenie egzaminu, przystępujący uzyskują
    formalne potwierdzenie nabycia uprawnień - patentów i licencji. Skoro zatem, poprzez
    organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia, uczestnicy uzyskują niezbędną wiedzę i
    umiejętności do pozytywnego ukończenia egzaminów, należy stwierdzić, że weryfikacja
    tejże wiedzy i umiejętności w drodze egzaminu na patenty/licencje, jest ściśle powiązana
    ze szkoleniami. Egzaminy stanowią więc usługi ściśle związane z usługą podstawową,
    niezależnie od tego, czy egzamin przeprowadzany jest bezpośrednio po ukończeniu
    szkolenia, czy też w terminie późniejszym.
    Przeprowadzenie egzaminów jest elementem procesu uzyskania uprawnień (stanowi
    formalne potwierdzenie uprawnień) do zawodów, o których mowa we wniosku. Skoro
    bowiem prawodawca wymaga obok posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności w
    danym zakresie, również złożenia egzaminu z pozytywnym wynikiem, w celu uzyskania

    uprawnień żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika
    motorowodnego czy też licencji do holowania narciarza wodnego, to za immanentną
    cechę kształcenia zawodowego w tym zakresie należy uznać usługę przeprowadzenia
    egzaminu na ww. patenty/licencje. Poprzez przystąpienie i pozytywne ukończenie
    egzaminu, przystępujący uzyskują formalne potwierdzenie nabycia uprawnień - patentów
    i licencji. Egzaminy przeprowadzane są oparciu o posiadane przez Spółkę upoważnienia
    do przeprowadzania takich egzaminów, udzielone przez Ministerstwo Sportu i Turystyki,
    potwierdzającymi posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, jak
    również wiedzę i umiejętności motorowodne, w tym w zakresie holowania obiektów
    pływających.
    Egzaminy te prowadzone są na podstawie wskazanych w stanie faktycznym aktów
    prawnych, regulujących w pełni tę materię, począwszy od tematyki i zakresu wiedzy oraz
    umiejętności wymaganych do pozytywnego zaliczenia egzaminu, przez wymogi stawiane
    osobom przeprowadzającym egzaminu oraz formę, zakres i sposób przeprowadzenia
    egzaminu, skończywszy na kwestiach formalnych związanych z wydawaniem dokumentów
    poświadczających posiadane uprawnienia: patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego
    sternika morskiego, patent sternika motorowodnego, licencja do holowania narciarza
    wodnego i innych obiektów pływających.
    Pytania
    1) Czy prowadzenie szkoleń pozwalających na uzyskanie patentu żeglarza jachtowego,
      jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego, licencji do holowania
      narciarza wodnego lub innych obiektów pływających, opisanych w stanie faktycznym
      wniosku, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT?
    2) Czy organizacja rejsów stażowo-szkoleniowych oraz prowadzenie szkoleń
      doskonalących w zakresie techniki i wiedzy żeglarskiej takich jak: szkolenia z nawigacji
      morskiej, szkolenia z zakresu meteorologii, szkolenia z manewrowania jachtem,
      szkolenia techniczne z zakresu budowy i konserwacji silników na jachcie oraz
      wszelkich instalacji jachtowych, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      VAT?
    3) Czy usługi polegające na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza jachtowego,
      patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego połączone z
      usługą szkoleniową w tym zakresie świadczoną przez ten sam podmiot
      przeprowadzający ww. egzamin korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      VAT?
    4) Czy usługi polegające na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza jachtowego,
      patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego bez
      uprzedniego przeszkolenia uczestnika w tym zakresie przez podmiot
      przeprowadzający ww. egzamin korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania przedstawionego w
    punkcie 1:
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w pytaniu usługi szkoleniowe świadczone przez
    Wnioskodawcę, są zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy o VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku: usługi
    świadczone przez:
    a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
      2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania

    b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
    - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie stanowią usług w zakresie
    kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT z uwagi na
    okoliczność, że Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie
    kształcenia i wychowania, uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani
    instytutu badawczego.
    Zgodnie zaś z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku: usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
    a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
    b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
    c) finansowane w całości ze środków publicznych
    - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, podmiot prawa prywatnego
    prowadzący działalność z zakresu prowadzenia szkoleń umożliwiających uzupełnianie
    wiedzy i podnoszenie kwalifikacji zawodowych, może skorzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT jeżeli spełni następujące warunki:
    1) usługi można zakwalifikować, jako usługi kształcenia zawodowego lub
      przekwalifikowania zawodowego,
    2) odrębne przepisy określają formę i zasady prowadzenia powyższych usług.
    Zgodnie z art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 77, str. 1), które to
    rozporządzenie wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio,
    usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
    warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie
    mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w
    tym przypadku znaczenia.
    Analizując więc przywołany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, należy
    wyprowadzić wniosek, że aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, szkolenia
    muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą,
    czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych, pozwalające na:
    1) rozpoczęcie pracy zarobkowej w zakresie jakiego dotyczyło szkolenie lub
    2) rozwój umiejętności i kwalifikacji, które są niezbędne do wykonywanego zawodu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, mając na względzie, że szkolenia organizowane przez
    Wnioskodawcę polegają na przekazaniu profesjonalnej, specjalistycznej wiedzy i nauce
    umiejętności związanych z prowadzeniem jachtów żaglowych oraz motorowych, jak
    również w zakresie holowania narciarza i innych obiektów pływających przy jednoczesnym
    prowadzeniu jachtu motorowego, które to wiedza i umiejętności są wykorzystywane przez
    uczestników szkoleń w wykonywaniu tych czynności, również w celach zarobkowych, to

    bez wątpienia należy uznać iż usługi te powinny być zakwalifikowane jako usługi
    kształcenia zawodowego. Z uwagi na fakt, że w ostatnich latach coraz bardziej popularna
    staje się turystyka wodna, wiele podmiotów świadczy usługi wypożyczania sprzętu
    wodnego, czy też organizacji rejsów wycieczkowych, w związku z tym, na rynku pracy
    rośnie zapotrzebowanie na osoby posiadające uprawnienia, których potwierdzeniem jest
    patent żeglarza jachtowego (w przypadku rejsów śródlądowych), jachtowego sternika
    morskiego (w przypadku rejsów morskich), sternika motorowodnego oraz licencji do
    holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających. Wzrost zainteresowania
    turystyką wodną obserwujemy również w zakresie prywatnych rejsów rodzinnych, czy też
    w gronie znajomych, które to grupy poszukują skippera/kapitana do prowadzenia takiego
    rejsu. W zakresie uprawnień do prowadzenia jachtów motorowych, należy wskazać na
    nierzadki wymóg posiadania patentu sternika motorowodnego w służbach mundurowych.
    Straż pożarna (zarówno ochotnicza, jak i zawodowa), policja, straż graniczna, czy też straż
    miejska w niektórych miastach wymaga od swoich funkcjonariuszy posiadania uprawnień
    do obsługi jachtów motorowych. Często posiadanie takich uprawnień weryfikowane jest
    już na etapie rekrutacji do ww. służb, zatem nie jest możliwe odbycie stosownego
    szkolenia w tym zakresie w ramach służby w jednostce. Również w przypadku
    zatrudnienia w Wodnym Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym, często jednym z
    wymogów jest posiadanie patentu, co najmniej, sternika motorowodnego. Uprawnienia
    motorowodne, czy też żeglarza jachtowego/jachtowego sternika morskiego, wymagane są
    również wobec osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo portów i przystani (np.
    bosman), które to osoby, w zakresie swoich obowiązków, odpowiedzialne są za
    powierzony im sprzęt wodny.
    Wskazać w tym miejscu należy na kwestię wielokrotnie poddawaną pod rozwagę przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a mianowicie, że zakres zwolnień
    przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób
    rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć
    unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w
    poszczególnych państwach członkowskich.
    Utrwalona i jednolita linia orzecznicza wskazuje ponadto, że „pojęcia używane do opisania
    zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w
    sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
    Wskazane powyżej przepisy ustawy o VAT stanowią implementację prawa unijnego, gdyż
    w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE państwa członkowskie zwalniają
    następujące transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub
    wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i
    dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie
    podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele
    uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
    Definicję pojęcia kształcenia zawodowego i przekwalifikowania określa przywołany
    powyżej art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym: Usługi w zakresie
    kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w
    art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu
    uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w
    tym przypadku znaczenia. Zważając więc na powyższe, dokonując wykładni przytoczonych

    powyżej przepisów ustawy o VAT przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania, która to definicja przywołana została powyżej, należy mieć na uwadze
    dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE uzależniają skorzystanie ze zwolnienia podatkowego od
    spełnienia dwóch przesłanek:
    1. podmiot winien świadczyć usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,
    2. czynności te winny być wykonywane przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
      lub instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez
      dane państwo członkowskie.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o
    VAT, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowego warunku
    wynikającego z niniejszego przepisu, którym, w przypadku Wnioskodawcy, jest
    prowadzenie usług w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww.
    przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje
    kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową lub
    wykonywać określony zawód. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Przenosząc przytoczone powyżej definicje na kanwę niniejszego wniosku, należy
    wyprowadzić stwierdzenie, że szkolenia stanowiące przedmiot pytania są szkoleniami w
    zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, zatem Wnioskodawca spełnia
    pierwszą przesłankę wymienioną w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    Z uwagi na wadliwą implementację przepisu Dyrektywy 2006/112/WE do krajowego
    porządku prawnego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, przepisy ustawy
    krajowej należy pominąć w zakresie, w jakim przewidują one warunki wykraczające poza
    treści przepisów Dyrektywy, tj. wymagają, by usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 prowadzone były w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. W tym zakresie przepis
    art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE należy stosować bezpośrednio.
    Kluczowa jest zatem nie forma prowadzenia szkolenia, ale to, aby były one prowadzone
    przez podmioty, których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za podobne do
    celów podmiotów prawa publicznego.
    W zakresie drugiej przesłanki określonej przez przepisy Dyrektywy 2006/112/WE, należy
    wskazać, że dyrektywa ta nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych
    świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie
    może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty
    świadczące usługi kształcenia oraz warunków w jakich te podmioty działają. Instytucje
    takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty
    prawa publicznego, tj. zapewniać odpowiednią jakość nauczania, cenę, zakres
    programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a
    zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
    W odniesieniu do powyższego, należy wskazać na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20, w którym Trybunał orzekł, że w
    zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też
    sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z
    państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka

    kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą
    uznania (wyrok TSUE z 26 maja 2005 r. Kingscrest Associates i Montecello, C-498/03, EU:C:
    2005:322, pkt 49, 51; wyrok TSUE z 28 listopada 2013 r., MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778,
    pkt 37). Jak zatem wynika z przytoczonego orzeczenia, polski ustawodawca miał swobodę
    w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne.
    Warto podkreślić, że powyższe nie oznacza, że szkolenia muszą być prowadzone przez
    podmioty prawa publicznego, aby mogły korzystać ze zwolnienia. Istotne jest tu, aby cele
    były podobne do celów podmiotów prawa publicznego. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie
    temu, aby zwolnienie w opisanym zakresie przysługiwało podmiotowi prywatnemu,
    działającemu komercyjnie, jakim jest Wnioskodawca. Należy również zaznaczyć, że
    podmioty publiczne nie zajmują się kształceniem zawodowym i przekwalifikowaniem
    zawodowym osób prywatnych, które zamierzają wykonywać zawód wymagający
    posiadania uprawnień żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika
    motorowodnego, czy też licencji do holowania narciarza wodnego i innych obiektów
    pływających, których zasady uzyskiwania opisują przepisy prawa.
    Cele publiczne muszą być w tym zakresie realizowane przez podmioty prywatne, w tym
    Wnioskodawcę, w zakresie wskazanym w stanie faktycznym wniosku.
    Wskazane w stanie faktycznym niniejszego wniosku okoliczności jednoznacznie wskazują,
    że usługi świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie objętym wnioskiem pozostają w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem oraz mają na celu uzyskanie lub
    uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Zgodnie z przytoczonym na wstępie niniejszego stanowiska przepisem art. 43 ust. 1 pkt 29
    lit. a ustawy o VAT, drugą z przesłanek pozwalających na zastosowanie analizowanego
    zwolnienia jest prowadzenie szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach.
    Szkolenia przeprowadzane są w oparciu o wytyczne zawarte w przepisach ustawy o
    żegludze śródlądowej oraz w przepisach podmiotów posiadających delegację ustawową,
    tj. Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, co wskazuje, że prowadzone są
    one w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Zważając więc na powyższe, opisane w stanie faktycznym usługi objęte przedmiotem
    pytania nr 1 powinny być zwolnione z VAT.
    W szczególności, za zwolnieniem ww. usług szkoleniowych z VAT przemawia spełnianie
    przez Wnioskodawcę warunków zwolnienia wynikających z przepisu art. 132 ust. 1 pkt 1
    Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 44 Rozporządzenia.
    Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania przedstawionego w
    punkcie 2:
    W kwestii uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, należy
    wskazać, że pełną aktualność znajduje tu analiza prawna poczyniona przez Wnioskodawcę
    w ramach pytania nr 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione w pytaniu nr 2 niniejszego wniosku, usługi
    szkoleniowe doskonalące w zakresie techniki i wiedzy żeglarskiej, a także organizacja
    rejsów stażowo-szkoleniowych, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    Zasady i zakres zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług określone
    zostały m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi świadczone
    przez:
    a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe,
      w zakresie kształcenia i wychowania,

    b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
    - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty
    w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe w zakresie kształcenia i wychowania
    oraz statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu
    badawczego, świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie będą objęte
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
    a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
    b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
    c) finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak zostało już zaznaczone w odpowiedzi na pytanie nr 1, wskazane powyżej regulacje
    stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. i
    Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1, ze zm., dalej: Dyrektywa 2006/112/WE),
    zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają następującą działalność: kształcenie
    dzieci i młodzieży, kształcenie powszechne i wyższe, kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką
    działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
    lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez
    dane państwo członkowskie.
    Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 20
    listopada 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.558.2023.1.MMA), na gruncie Dyrektywy 2006
    /112/WE zwolnienie może być zatem stosowane w przypadku podmiotów niepublicznych
    świadczących usługi kształcenia, które realizują cele edukacyjne podobne do tych
    realizowanych przez podmioty prawa publicznego, tj. zapewniają odpowiednią jakość
    nauczania, cenę i zakres programowy, odpowiadający realizowanym celom publicznym
    państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów
    ustawy Prawo oświatowe, wobec czego świadczone w ramach planowanego rozszerzenia
    oferty przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe ujęte w pytaniu nr 2 i organizacja rejsów
    stażowo-szkoleniowych nie są usługami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b
    ustawy o VAT.
    Wnioskodawca nie jest także podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT. Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT,
    podmiot prawa prywatnego prowadzący działalność z zakresu prowadzenia szkoleń może
    skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na powyższej podstawie, jeżeli świadczone przez
    ten podmiot usługi szkoleniowe:
        można zakwalifikować jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,
        prowadzone są w formach i na zasadach wynikających z odrębnych od
        podatkowych aktów prawnych.
    Opierając się na szczegółowej analizie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, poczynionej
    w ramach stanowiska do pytania nr 1, skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT w

    zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania możliwe jest w przypadku, gdy
    szkolenia obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą
    lub zawodem i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Dodatkowo szkolenia muszą być prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach.
    W ocenie Wnioskodawcy, rejsy stażowo-szkoleniowe, jak i szkolenia będące przedmiotem
    pytania nr 2, organizowane i świadczone, jak również planowane w ramach poszerzenia
    oferty przez Wnioskodawcę, spełniają kryteria do ich uznania za usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Pozostają w bezpośrednim związku z
    branżą lub zawodem oraz mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych.
    Uzasadniając powyższe stanowisko, wskazać należy, że objęte zakresem pytania nr 2
    szkolenia i rejsy umożliwiają rozwój umiejętności i kwalifikacji niezbędnych do
    wykonywania zawodu lub rozpoczęcie pracy zarobkowej w zakresie jakiego dotyczyło
    szkolenie.
    Polegają one na przekazaniu specjalistycznej wiedzy i nauce umiejętności związanych z
    prowadzeniem jachtów żaglowych. Wszystkie szkolenia oraz rejsy stażowo- szkoleniowe
    organizowane i świadczone, jak również planowane w ramach poszerzenia oferty przez
    Wnioskodawcę umożliwiają zdobycie wiedzy teoretycznej oraz praktycznych umiejętności
    niezbędnych do zdania egzaminów i otrzymania uprawnień państwowych do podjęcia
    pracy zarobkowej w branży turystyczno- rekreacyjnej, w szczególności w szeroko
    rozumianej turystyce wodnej. Rejsy i szkolenia umożliwiają podniesienie kwalifikacji
    zawodowych żeglarzy/kapitanów/skipperów oraz przygotowują do uzyskania stopnia
    żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, kapitana jachtowego i sternika
    motorowodnego.
    Ponadto, wszystkie zagadnienia teoretyczne wymagane do uzyskania patentu żeglarza
    jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego, są omawiane
    podczas rejsów stażowo-szkoleniowych i szkoleń doskonalących w zakresie techniki i
    wiedzy żeglarskiej, takich jak: szkolenia z nawigacji morskiej, szkolenia z zakresu
    meteorologii, szkolenia z manewrowania jachtem, szkolenia techniczne z zakresu budowy
    i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji jachtowych.
    Szkolenia z nawigacji morskiej, z zakresu meteorologii, z manewrowania jachtem oraz
    szkoleń technicznych z zakresu budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich
    instalacji jachtowych obejmują swym zakresem zagadnienia egzaminacyjne wymagane na
    egzaminie na jachtowego sternika morskiego, przez co ich odbycie pozwala na
    przyswojenie materiału, którego znajomość jest konieczna na niniejszym egzaminie.
    Szkolenia te mogą więc stanowić uzupełnienie wiedzy w powyższym zakresie dla osób
    chcących uzyskać uprawnienia jachtowego sternika morskiego, jak również dla osób
    wykonujących już zawód żeglarza/skippera/kapitana, które chcą poszerzyć swoje
    kompetencje w ramach tego zawodu. Niejednokrotnie, w ramach rekrutacji na ww.
    stanowiska, jak również na stanowisko osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo portów i
    przystani (np. bosmani), weryfikowane jest stałe poszerzanie i uaktualnianie wiedzy przez
    kandydatów na te stanowiska.
    Certyfikat ukończenia rejsu stażowo-szkoleniowego, jak również szkoleń doskonalących,
    ujętych w treści pytania nr 2, jest podstawą do wykazania spełnienia warunku stałego
    kształcenia i doskonalenia zawodowego w tym zakresie.
    Należy również zwrócić uwagę na praktyczny aspekt rejsów stażowo-szkoleniowych,
    wskazanych we wniosku. W trakcie rejsów stażowo-szkoleniowych uczestnicy nabywają
    praktyczne umiejętności, których zdobycie możliwe jest wyłącznie podczas praktyki na
    jachcie. Wyłącznie podczas szkolenia praktycznego, jakim jest m.in. rejs stażowo-
    szkoleniowy, uczestnicy mają możliwość zdobycia doświadczenia w zakresie
    manewrowania jachtem przy konkretnych warunkach pogodowych i wykształcenia

    pożądanych zachowań na jachcie podczas manewrów, umożliwiających przede wszystkim
    zachowanie zasad bezpieczeństwa na jachcie. Jakkolwiek, sama wiedza teoretyczna, jaką
    nabywają uczestnicy podczas innych szkoleń, jest podstawą dalszego kształcenia, tak
    wyłącznie w drodze praktyki możliwe jest zdobycie wymaganych kwalifikacji w zawodzie
    żeglarza/skippera/kapitana.
    W trakcie rejsów stażowo-szkoleniowych organizowanych przez Wnioskodawcę uczestnicy
    uczą się żeglarstwa i aktywnie uczestniczą w pracach na jachcie. Prowadzą wachty,
    nawigację i prace bosmańskie. Udokumentowana praktyka pływania jest również
    wymagana w przypadku ubiegania się o pracę na niektórych stanowiskach na jachtach
    komercyjnych.
    Niewątpliwie zatem, organizowane przez Wnioskodawcę rejsy stażowo-szkoleniowe są
    formą kształcenia zawodowego. Jak wskazane zostało w opisie stanu faktycznego, Spółka
    zamierza poszerzyć swoją ofertę o szkolenia doskonalące wskazane w treści pytania nr 2,
    bowiem wśród uczestników szkoleń oferowanych dotychczas przez Spółkę widoczne jest
    istotne zapotrzebowanie na poszerzenie swoich kwalifikacji w zawodach żeglarza/skippera
    /kapitana.
    W tym zakresie, należy wskazać na fakt, że odbycie szkolenia radiooperatora SRC pozwala
    zdobyć wiedzę oraz umiejętności praktyczne, umożliwiające przystąpienie do egzaminu na
    świadectwo operatora łączności bliskiego zasięgu (SRC - Short Range Certificate). SRC jest
    międzynarodowym certyfikatem uprawniającym do obsługi urządzeń radiowych
    wykorzystujących częstotliwości i techniki stosowane w GMDSS na statkach morskich
    niepodlegających przepisom Konwencji SOLAS, na obszarze morza A1 (co wynika z § 4 ust.
    1 pkt 8) Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 16 stycznia 2015 r. w
    sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych). Obecnie, przepisy wymagają, aby
    każdy żaglowy jacht morski pod polską banderą posiadał radio VHF. Wymagane jest także,
    aby przynajmniej jeden członek załogi rejsu morskiego posiadał certyfikat SRC. W praktyce
    jest to skipper/kapitan. Chcąc więc prowadzić jacht po wodach morskich, w tym
    komercyjnie, wymagane jest posiadanie kompetencji i uprawnień do posługiwania się tym
    radiem, tj. SRC.
    Powyższe zatem wpisuje się w przesłankę świadczenia usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego. Rejsy stażowo-szkoleniowe, jak również szkolenia
    doskonalące, tj. z nawigacji morskiej, z zakresu meteorologii, z manewrowania jachtem
    oraz techniczne z zakresu budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich
    instalacji jachtowych są formą podnoszenia kwalifikacji zawodowych kapitanów
    /skipperów.
    Umożliwiają one zdobycie wiedzy i doświadczenia potrzebnych do przystąpienia do m.in.
    egzaminu na patent żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, czy też sternika
    motorowodnego. Jakkolwiek, ukończenie ww. kursów nie jest obligatoryjne do uzyskania
    wskazanych uprawnień zawodowych, tak , obok szkoleń oferowanych przez
    Wnioskodawcę, a ujętych w pytaniu nr 1, stanowi najlepszą formę przygotowania do
    egzaminów. Uczestnictwo we wskazanych w pytaniu nr 2 szkoleniach i rejsach, umożliwia
    zatem teoretyczne i praktyczne przygotowanie do uzyskania uprawnień zawodowych.
    Należy przy tym wskazać, że rejsy stażowo-szkoleniowe umożliwiają także zdobycie
    praktyki pływania, która jest obowiązkowa dla osób chcących podjąć zatrudnienie jako
    członek komisji egzaminacyjnej na patenty żeglarskie.
    Kwestie te reguluje Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu,
    Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych
    warunków uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego
    posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz warunków
    kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego egzaminu.
    Zważając na powyższe, należy wyprowadzić wniosek, że świadczone jak i planowane w
    ramach rozszerzenia działalności Wnioskodawcy rejsy stażowo-szkoleniowe oraz szkolenia

    doskonalące: z nawigacji morskiej, z zakresu meteorologii, z manewrowania jachtem,
    techniczne z zakresu budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji
    jachtowych, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego. Obejmują bowiem nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z
    konkretną branżą lub zawodem i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do
    celów zawodowych. Umiejętności nabyte w ich trakcie ułatwiają uczestnikom podjęcie
    nowego zatrudnienia lub wykorzystywane są w ramach wykonywanego zawodu.
    Wnioskodawca spełnia zatem pierwszą z przesłanek uprawniających do zwolnienia od
    podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, w zakresie
    świadczonych/planowanych w ramach poszerzenia oferty rejsów stażowo-szkoleniowych
    oraz szkoleń doskonalących: szkolenia z nawigacji morskiej, szkolenia z zakresu
    meteorologii, szkolenia z manewrowania jachtem, szkolenia techniczne z zakresu budowy
    i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji jachtowych.
    W zakresie drugiej przesłanki przewidzianej art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT
    uprawniającej do zwolnienia z podatku VAT, wymagane jest prowadzenie świadczonych
    przez Wnioskodawcę rejsów stażowo-szkoleniowych i szkoleń doskonalących w formach i
    na zasadach wynikających z odrębnych od podatkowych aktów prawnych.
    Spółka, w zakresie prowadzonej działalności, jak i planowanego rozszerzenia działalności,
    prowadzi i prowadzić będzie szkolenia na podstawie odrębnych przepisów, wskazanych w
    opisie stanu faktycznego, tj.:
        Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 18);
        Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2024 r. poz.
        1068);
        Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 29
        stycznia 2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów
        komercyjnych oraz warunków ich uzyskiwania (Dz. U. z 2018 r. poz. 490);
        Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa
        i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków
        uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego
        posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz
        warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego
        egzaminu (Dz. U. z 2013 r. poz. 602);
        Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie
        uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460);
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie
        przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212,
        poz. 2072);
        Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8
        listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz.
        U. z 2013 r. poz. 1366)
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie
        wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz
        upoważnienia podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz.
        U. z 2010 r. Nr 216, poz. 1423);

        Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie
        sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków
        zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2022 r. poz. 1979),
        wydane na podstawie art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie
        osób przebywających na obszarach wodnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 147);
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 listopada 2014 r. w
        sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej (Dz. U.
        z 2014 r. poz. 1686);
        Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 16 stycznia 2015 r. w
        sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 99).
    Podstawą tych szkoleń są więc wytyczne określające formy i zasady świadczenia usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w obrębie żeglarstwa,
    określone w odrębnych przepisach.
    W zakresie ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej wskazać należy na
    art. 37a, stanowiący:
    1. Prowadzenie statków przeznaczonych do uprawiania sportu lub rekreacji, zwane dalej
      „uprawianiem turystyki wodnej”, wymaga:
      1) posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa;
      2) przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej.
    2. Przepisy ust. 1 dotyczą statków przeznaczonych do uprawiania turystyki wodnej:
      1) napędzie żaglowym (jachtów żaglowych), które mogą być wyposażone w
        pomocniczy napęd mechaniczny;
      2) o napędzie mechanicznym (jachtów motorowych), w tym także skuterów wodnych,
        łodzi pneumatycznych i poduszkowców;
      3) o napędzie innym niż żaglowy lub mechaniczny.
    3. Uprawianie turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m
      lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW wymaga posiadania dokumentu
      kwalifikacyjnego wydanego przez właściwy polski związek sportowy.
    4. Nie wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego uprawianie turystyki wodnej na
      jachtach motorowych o mocy silnika do 75 kW i o długości kadłuba do 13 m, których
      prędkość maksymalna ograniczona jest konstrukcyjnie do 15 km/h. W przypadku
      jachtów przeznaczonych do najmu, uprawianie turystyki wodnej wymaga odbycia
      przez prowadzącego jacht szkolenia z zakresu bezpieczeństwa na wodzie. Wymóg ten
      nie dotyczy osób posiadających kwalifikacje z zakresu żeglugi morskiej lub
      śródlądowej określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.
    5. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia,
      sposób i tryb przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 4, wzór dokumentu
      potwierdzającego odbycie szkolenia oraz wykaz kwalifikacji z zakresu żeglugi morskiej
      lub śródlądowej, których posiadanie zwalnia z obowiązku odbycia szkolenia, biorąc
      pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
    6. Osoba, która uzyskała uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej w innym państwie,
      może uprawiać turystykę wodną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie
      posiadanych uprawnień potwierdzonych stosownym dokumentem.
    7. Dokument, o którym mowa w ust. 3, określający uprawnienia do prowadzenia
      określonej wielkości jachtów żaglowych albo motorowych na określonych wodach
      wydaje właściwy polski związek sportowy osobom posiadającym odpowiednią wiedzę i

      umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz spełniającym inne wymagania określone w
      przepisach wydanych na podstawie ust. 15.
    8. Jeżeli do uzyskania dokumentu, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest zdanie
      egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu
      żeglarstwa, egzamin ten przeprowadza właściwy polski związek sportowy lub podmiot
      upoważniony przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej zwany dalej
      „podmiotem upoważnionym”.
    9. Za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, pobiera się opłatę, która
      stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego lub podmiotu
      upoważnionego.
    10. Za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3, pobiera się
      opłatę, która stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego.
    11. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 9 i 10, nie może być wyższa niż:
      1) 500 zł - za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
      2) 50 zł - za wydanie dokumentu, o którym mowa w ust. 3 - przy czym opłaty dla
        uczniów i studentów w wieku do 26 lat podlegają obniżeniu o 50%.
    12. Właściwy polski związek sportowy prowadzi ewidencję wydanych dokumentów, o
      których mowa w ust. 3, oraz gromadzi zaświadczenia ze zdania egzaminu będące
      podstawą do wydania tych dokumentów.
    13. (uchylony).
    14. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej,
      biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
    15. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:
    1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie
      uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa,
      oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo
      motorowych,
    2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
    3) wzór zaświadczenia ze zdania egzaminu,
    4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień,
    5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za
      czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3,
      - biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego
      sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu egzaminu,
      koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony
      oraz warunki wskazane w ust. 11.
    W zakresie rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 29
    stycznia 2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów
    komercyjnych oraz warunków ich uzyskiwania, wskazać należy na:
    § 8.
    1. Każdy członek załogi stałej żaglowego jachtu komercyjnego posiadający kwalifikacje, o
      których mowa w § 4, obowiązany jest ukończyć przeszkolenie w zakresie podstawowej
      wiedzy żeglarskiej lub posiadać co najmniej patent jachtowego sternika morskiego.
    2. Ramowy program przeszkolenia w zakresie podstawowej wiedzy żeglarskiej określa
      załącznik nr 2 do rozporządzenia.

    § 31.
    1. Praktykę pływania i dodatkową praktykę pływania w ramach rejsów stażowo-
      szkoleniowych uznaje się, jeżeli były odbywane w trakcie:
    1) udokumentowanego szkolenia na kwalifikacje żeglarskie prowadzonego przez uznany
      ośrodek szkoleniowy lub
    2) kursu przygotowującego do egzaminu na kwalifikacje turystyczne lub inne certyfikaty
      kompetencji niebędące potwierdzeniem kwalifikacji żeglarskich, lub
    3) rejsu prowadzonego zgodnie z opisanym programem szkolenia w celu zdobywania
      doświadczenia i podnoszenia umiejętności praktycznych.
    2. W przypadku gdy rejs, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, był prowadzony przez podmiot
      inny niż:
    1) uznany ośrodek szkoleniowy uprawniony do prowadzenia szkoleń na kwalifikacje
      żeglarskie,
    2) podmiot prowadzący kursy przygotowujące do egzaminu na kwalifikacje turystyczne -
      rejs ten nie może trwać krócej niż 48 godzin.
    W zakresie rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r w sprawie
    uprawiania turystyki wodnej, wskazać należy na:
    § 1. Rozporządzenie określa:
    1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie
      uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa,
      oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo
      motorowych;
    2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej
      wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, zwanego dalej „egzaminem”;
    3) wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu;
    4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień;
    5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności związane z wydaniem
      dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania turystyki wodnej.
    § 2.
    1. Dokumentami kwalifikacyjnymi potwierdzającymi posiadanie uprawnień do
      uprawiania turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m
      lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW są patenty:
    1) żeglarza jachtowego;
    2) jachtowego sternika morskiego;
    3) kapitana jachtowego;
    4) sternika motorowodnego;
    5) motorowodnego sternika morskiego;
    6) kapitana motorowodnego;
    7) mechanika motorowodnego.
    2. Wzory patentów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
    § 5.
    1. Patent żeglarza jachtowego uzyskuje osoba, która:
    1) ukończyła 14. rok życia;

    2) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
    2. Osoba posiadająca patent żeglarza jachtowego jest uprawniona do prowadzenia
      jachtów żaglowych:
    1) po wodach śródlądowych;
    2) o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych
      wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
    § 6.
    1. Patent jachtowego sternika morskiego uzyskuje osoba, która:
    1) ukończyła 18 rok życia;
    2) odbyła co najmniej dwa rejsy po wodach morskich w łącznym czasie co najmniej 200
      godzin żeglugi;
    3) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
    2. Osoba posiadająca patent jachtowego sternika morskiego jest uprawniona do
      prowadzenia jachtów żaglowych:
    1) po wodach śródlądowych;
    2) o długości kadłuba do 18 m po wodach morskich.
    § 7.
    1. Patent kapitana jachtowego uzyskuje osoba, która:
    1) posiada patent jachtowego sternika morskiego;
    2) po uzyskaniu patentu jachtowego sternika morskiego odbyła co najmniej sześć rejsów
      po wodach morskich w łącznym czasie co najmniej 1200 godzin żeglugi, w tym co
      najmniej 400 godzin samodzielnego prowadzenia jachtu o długości kadłuba powyżej
      7,5 m, oraz odbyła co najmniej jeden rejs powyżej 100 godzin żeglugi na jachcie o
      długości kadłuba powyżej 20 m oraz jeden rejs powyżej 100 godzin żeglugi po wodach
      pływowych z zawinięciem do co najmniej dwóch portów pływowych.
    2. Osoba posiadająca patent kapitana jachtowego jest uprawniona do prowadzenia
      jachtów żaglowych po wodach śródlądowych i morskich.
    § 8.
    1. Patent sternika motorowodnego uzyskuje osoba, która:
    1) ukończyła 14. rok życia;
    2) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
    2. Osoba posiadająca patent sternika motorowodnego jest uprawniona do prowadzenia
      jachtów motorowych:
    1) po wodach śródlądowych;
    2) o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych
      wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
    3. Osoby w wieku poniżej 16. roku życia mogą realizować swoje uprawnienia na jachtach
      motorowych o mocy silnika do 60 kW.
    Wskazane powyżej akty prawne, ze szczególnym uwzględnieniem przytoczonych regulacji,
    określają zakres i tematykę rejsów stażowo-szkoleniowych oraz szkoleń, zarówno ujętych
    w pytaniu nr 1, jak i szkoleń doskonalących, wskazanych w pytaniu nr 2.

    Tym samym, stwierdzić należy, że spełniona jest także druga przesłanka uprawniająca do
    zwolnienia z podatku VAT na zasadzie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT rejsów
    stażowo-szkoleniowych, jak i szkoleń doskonalących, planowanych w ramach rozszerzenia
    oferty Wnioskodawcy.
    Powyższe potwierdza stanowisko zaprezentowane przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12 czerwca 2024 roku, 0113-KDIPT1-
    1.4012.275.2024.1.AK oraz z 20 listopada 2023 roku, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.558.2023.1.
    MMA.
    Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania przedstawionego w
    punkcie 3:
    Egzaminy przeprowadzane są oparciu o posiadane przez Spółkę upoważnienia do
    przeprowadzania takich egzaminów, udzielone przez Ministerstwo Sportu i Turystyki,
    potwierdzającymi posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, jak
    również wiedzę i umiejętności motorowodne, w tym w zakresie holowania obiektów
    pływających.
    Egzaminy prowadzone są na podstawie wskazanych w stanie faktycznym aktów prawnych,
    regulujących w pełni tę materię, począwszy od tematyki i zakresu wiedzy oraz
    umiejętności wymaganych do pozytywnego zaliczenia egzaminu, przez wymogi stawiane
    osobom przeprowadzającym egzaminu oraz formę, zakres i sposób przeprowadzenia
    egzaminu, skończywszy na kwestiach formalnych związanych z wydawaniem dokumentów
    poświadczających posiadane uprawnienia: patent żeglarza jachtowego, jachtowego
    sternika morskiego, sternika motorowodnego, licencja do holowania narciarza wodnego i
    innych obiektów pływających.
    Należy zauważyć, że usługa przeprowadzenia egzaminu jest nieodłącznym elementem
    uzyskania uprawnień zawodowych, na które Wnioskodawca wskazuje w opisie stanu
    faktycznego. Poprzez przystąpienie i pozytywne ukończenie egzaminu, przystępujący
    uzyskują formalne potwierdzenie nabycia uprawnień - patentów i licencji.
    Skoro zatem, poprzez organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia, uczestnicy uzyskują
    niezbędną wiedzę i umiejętności do pozytywnego ukończenia egzaminów, należy
    stwierdzić, że weryfikacja tejże wiedzy i umiejętności w drodze egzaminu na patenty
    /licencje, jest ściśle powiązana ze szkoleniami.
    Z tych powodów, w ocenie Wnioskodawcy w przypadku podejścia do egzaminu przez
    osoby, które ukończyły uprzednio szkolenie, usługa przeprowadzenia egzaminu korzysta
    ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 29a ustawy o VAT.
    Zdaniem wnioskodawcy, takiemu zwolnieniu podlegają również usługi przeprowadzenia
    egzaminu na rzecz podmiotów, które wprawdzie kupiły i ukończyły uprzednio szkolenie w
    tym zakresie, prowadzone przez Wnioskodawcę, a zatem podmiot przeprowadzający
    egzamin, jednakże z przyczyn leżących po stronie samego uczestnika (m.in. względy
    finansowe, uprzednie niezaliczenie egzaminu przez uczestnika) nie podeszły do egzaminu
    /nie ukończyły egzaminu z pozytywnych wynikiem bezpośrednio po zakończeniu szkolenia
    i w konsekwencji, opłaciły usługę przeprowadzenia egzaminu w terminie późniejszym.
    Podkreślenia w tym zakresie wymaga, że skoro prawodawca wymaga obok posiadania
    odpowiedniej wiedzy i umiejętności w danym zakresie, również złożenia egzaminu z
    pozytywnym wynikiem, w celu uzyskania uprawnień żeglarza jachtowego, jachtowego
    sternika morskiego, sternika motorowodnego czy też licencji do holowania narciarza
    wodnego, to za immanentną cechę kształcenia zawodowego w tym zakresie należy uznać
    usługę przeprowadzenia egzaminu na ww. patenty/licencje.
    Z powyższych przyczyn, zdaniem Wnioskodawcy usługa przeprowadzenia takiego
    egzaminu powinna korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29a ustawy o VAT.

    Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania przedstawionego w
    punkcie 4:
    W zakresie odpowiedzi na niniejsze pytanie, analogiczne uzasadnienie znajduje analiza
    poczyniona przez Wnioskodawcę w ramach stanowiska do pytania nr 3, z uwzględnieniem
    poniższego.
    Odbiorcami usługi przeprowadzenia egzaminu na wskazane w opisie stanu faktycznego
    patenty/licencje są także podmioty, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego
    ukończenia szkolenia, bądź odbyły szkolenie w innym ośrodku szkoleniowym, a zatem
    szkolenie prowadzone przez inny podmiot, odrębny od Wnioskodawcy.
    Usługa egzaminu dla wskazanych powyżej osób przeprowadzana jest przez
    Wnioskodawcę w oparciu o posiadane przez niego upoważnienia, udzielone przez
    Ministerstwo Sportu i Turystyki, potwierdzające posiadanie odpowiedniej wiedzy i
    umiejętności z zakresu żeglarstwa, jak również wiedzę i umiejętności motorowodne, w
    tym w zakresie holowania obiektów pływających.
    Z przyczyn wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 3, tj. z uwagi na fakt, że usługa
    przeprowadzenia egzaminu jest immanentnym elementem uzyskania uprawnień - jako
    formalne potwierdzenie nabycia uprawnień, to w ocenie Wnioskodawcy, usługa
    przeprowadzenia takiego egzaminu powinna korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    29a ustawy o VAT.
    Stanowiska przyjęte przez Wnioskodawcę w ramach zagadnień będących przedmiotem
    niniejszego wniosku, potwierdzają interpretacje indywidualne wydane w podobnych
    stanach faktycznych:
    a) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 września
      2022 roku, 0111-KDIB3-2.4012.476.2022.1.ASZ,
    b) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 kwietnia 2023
      roku, 0114-KDIP4-2.4012.24.2023.2.WH,
    c) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 czerwca 2024
      roku, 0113-KDIPT1-1.4012.275.2024.1.AK,
    d) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 lipca 2024
      roku, 0114-KDIP4-2.4012.270.2024.1.AA,
    e) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 stycznia 2025
      roku, 0114-KDIP4-2.4012.745.2024.2.SKJ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
        szkoleń pozwalających na uzyskanie patentu żeglarza jachtowego, jachtowego
        sternika morskiego, sternika motorowodnego, licencji do holowania narciarza
        wodnego lub innych obiektów pływających - jest prawidłowe,
        organizacji rejsów stażowo-szkoleniowych oraz prowadzenia szkoleń
        doskonalących w zakresie techniki i wiedzy żeglarskiej takich jak: szkolenia z
        nawigacji morskiej, szkolenia z zakresu meteorologii, szkolenia z manewrowania
        jachtem, szkolenia techniczne z zakresu budowy i konserwacji silników na jachcie
        oraz wszelkich instalacji jachtowych - jest prawidłowe,

        usług polegających na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza jachtowego,
        patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego
        połączonych z usługą szkoleniową w tym zakresie świadczoną przez ten sam
        podmiot przeprowadzający egzamin - jest prawidłowe,
        usług polegających na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza jachtowego,
        patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego dla osób,
        które ukończyły szkolenie prowadzone przez inny podmiot - jest prawidłowe,
        usług polegających na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza jachtowego,
        patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego dla osób,
        które przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia szkolenia - jest
        nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
    a. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
      grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
    b. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia oraz
      - dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze
    zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z
    niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem
    oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
    a. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

    b. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
    c. finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
    1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1
      pkt 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
    2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być
    jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych
    ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze
    zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym
    „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co
    oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają
    zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn.
    wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
    Zatem, Dyrektywa 2006/112/WE Rady nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług
    edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie
    zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez
    podmioty świadczące usługi kształcenia oraz warunków w jakich te podmioty działają.
    Instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez
    podmioty prawa publicznego, tj. zapewniać odpowiednią jakość nauczania, cenę, zakres
    programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a
    zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
    Zaprezentowana wykładnia znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20, w którym Trybunał orzekł, że:

      Należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006
      /112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione
      zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze,
      przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług - czy to usług kształcenia -
      dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia
      zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych” z owymi usługami
      - oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane
      usługi były świadczone „przez [...] podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
    W ww. wyroku TSUE wskazał, że:
      W zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków
      ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego
      każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa
      będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym
      zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i
      Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r.,
      MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
    W sprawie tej TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot
    warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził bowiem, że:
      Artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
      sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w
      ten sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów
      podmiotu edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie
      obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym
      działalność w zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć
      uzupełniających program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu
      zadań, programy edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie
      krajowego biura rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 - „Inne
      formy kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej,
      jeżeli przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie
      krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego
      uznania.
    Orzeczenie to potwierdza, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia
    podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby
    to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione
    warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.
    W tym kontekście wskazania wymaga - co wielokrotnie podkreślał Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006
    /112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione
    zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa
    wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach
    członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania
    zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w
    sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
    Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 ww.
    Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.

    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z dnia 23 marca 2011 r.). Zgodnie z tym
    przepisem:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww.
    rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie
    kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po
    jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy prowadzenie szkoleń
    pozwalających na uzyskanie patentu żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego,
    sternika motorowodnego, licencji do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów
    pływających, opisanych w stanie faktycznym wniosku (pytanie nr 1), a także organizacja
    rejsów stażowo-szkoleniowych oraz prowadzenie szkoleń doskonalących w zakresie
    techniki i wiedzy żeglarskiej takich jak: szkolenia z nawigacji morskiej, szkolenia z zakresu
    meteorologii, szkolenia z manewrowania jachtem, szkolenia techniczne z zakresu budowy
    i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji jachtowych korzysta ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT (pytanie nr 2).
    Dla oceny, czy usługi szkoleniowe wykonywane przez Państwa korzystają ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest
    m.in. stwierdzenie:
        czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę
        objętą systemem oświaty lub
        czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
        czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
        przepisach.
    We wniosku wskazali Państwo, iż nie posiadają statusu jednostki objętej systemem
    oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe. Nie
    posiadają Państwo statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz
    instytutu badawczego. Usługi szkoleniowe świadczone przez Państwa nie są usługami w
    zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Tym samym, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe nie korzystają ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione
    przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

    W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia
    istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie
    dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego
    szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Jak wynika z wniosku, prowadzą Państwo szkolenia dla osób, które zamierzają uzyskać
    kwalifikacje zawodowe, uprawniające do samodzielnego prowadzenia jachtów żaglowych i
    motorowych, tj. szkolenia na patent żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego i
    sternika motorowodnego, licencje do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów
    pływających, jak również szkolenia doskonalące z zakresu wiedzy i techniki żeglarskiej oraz
    rejsy stażowo-szkoleniowe dla osób posiadających uprawnienia do samodzielnego
    prowadzenia jachtów, których celem jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych żeglarzy
    jachtowych, jachtowych sterników morskich, sterników motorowodnych oraz kapitanów.
    Ponadto planują Państwo rozszerzyć działalność o dodatkowe, następujące szkolenia: z
    nawigacji morskiej; z zakresu meteorologii; z manewrowania jachtem; techniczne z
    zakresu budowy silników wysokoprężnych na jachtach oraz instalacji jachtowych, na
    licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających.
    Prowadzą Państwo również działalność w zakresie przeprowadzania egzaminów na patent
    żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego oraz patent sternika
    motorowodnego.
    Wszystkie wskazane powyżej szkolenia, zarówno prowadzone przez Państwa, jak i
    planowane w ramach rozszerzenia Państwa działalności, są szkoleniami z zakresie
    kształcenia zawodowego.
    Celem oferowanych przez Państwa szkoleń jest umożliwienie uczestnikom zdobywania
    nowych umiejętności oraz podnoszenie kwalifikacji w obrębie żeglarstwa, co przyczynia
    się do podniesienia poziomu bezpieczeństwa na śródlądziu i morzu. Zarówno szkolenia,
    rejsy stażowo-szkoleniowe oferowane przez Państwa, jak i pozostałe wyżej wymienione,
    które dopiero znajdą się w Państwa ofercie, pozwalają/będą pozwalały na uzyskanie lub
    uaktualnianie wiedzy, wykorzystywanej do celów zawodowych. Zdobyte na szkoleniach
    wiedza i umiejętności, umożliwiają uczestnikom uzyskanie kwalifikacji zawodowych, a
    dzięki temu podjęcie nowego zatrudnienia, zaś te zdobyte podczas rejsów stażowo-
    szkoleniowych oraz szkoleń doskonalących z zakresu wiedzy i techniki żeglarskiej
    wykorzystywane są również w ramach już wykonywanego zawodu. Przy świadczeniu ww.
    usług dysponują Państwo odpowiednim sprzętem profesjonalnym oraz wykwalifikowaną
    kadrą szkoleniową. Organizowane przez Państwa szkolenia i rejsy stażowo-szkoleniowe
    obejmują część teoretyczną i część praktyczną. Część praktyczna odbywa się na jachtach
    żaglowych i motorowodnych (w zależności od szkolenia), zaś część teoretyczna odbywa się
    również w salach szkoleniowych lub w trybie zdalnym, przy wykorzystaniu środków
    komunikacji elektronicznej, umożliwiających porozumienie się na odległość. W ramach
    szkoleń, uczestnicy otrzymują dodatkowo materiały szkoleniowe w formie papierowej lub
    elektronicznej. Zasady prowadzenia oraz szczegółowy zakres szkolenia/rejsu stażowo-
    szkoleniowego określa program szkolenia, przygotowany przez Państwa w oparciu o
    wskazane w opisie sprawy akty prawne, regulujące tę materię.
    Wszystkie ww. szkolenia, w tym rejsy stażowo szkoleniowe, organizowane przez Państwa
    pozostają w bezpośrednim związku z branżą, w której uczestnicy zamierzają zdobyć nowe
    kwalifikacje zawodowe, jak również z branżą lub zawodem przez nich wykonywanym.
    Poprzez uczestnictwo w szkoleniach oraz rejsach stażowo - szkoleniowych, uczestnicy
    zdobywają i pogłębiają wiedzę teoretyczną oraz doskonalą umiejętności praktyczne, co
    umożliwia podnoszenie kwalifikacji zawodowych osób biorących w nich udział. Program

    oferowanych szkoleń i rejsów przygotowuje do egzaminu na patent żeglarza jachtowego,
    patent jachtowego sternika morskiego, patent sternika motorowodnego oraz licencję do
    holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających, których zaliczenie
    umożliwia uzyskanie nowych kwalifikacji zawodowych. Spółka świadczy usługi szkolenia na
    rzecz osób, które w związku z uzyskaniem nowych wymaganych kompetencji, mają zamiar
    podjąć zatrudnienie w nowym obszarze oraz na rzecz osób wykonujących już zawód
    kapitana/skippera.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, wiedzę i umiejętności można zdobyć poprzez
    uczestnictwo w szkoleniach na dany patent/licencję, w rejsach stażowo-szkoleniowych, jak
    również w szkoleniach doskonalących w danej dziedzinie. W celu poszerzenia kwalifikacji
    zawodowych, a także, aby móc wykonywać zawód kapitana/skippera, zamierzają Państwo
    poszerzyć swoją ofertę o kursy doskonalące i zwiększające kompetencje z dziedzin
    pokrewnych, tj. szkolenie: radiooperatora krótkiego zasięgu SRC, z nawigacji morskiej, z
    zakresu meteorologii, z manewrowania jachtem, techniczne z zakresu budowy silników
    wysokoprężnych na jachtach morskich oraz instalacji jachtowych.
    Odbycie rejsów stażowo-szkoleniowych, jak również szkoleń z nawigacji morskiej, z
    zakresu meteorologii, z manewrowania jachtem oraz szkoleń technicznych z zakresu
    budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji jachtowych jest formą
    podnoszenia kwalifikacji zawodowych kapitanów/skipperów. Umożliwiają one zdobycie
    wiedzy i doświadczenia potrzebnych do przystąpienia do m.in. egzaminu na patent
    żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, czy też sternika motorowodnego.
    Jakkolwiek, ukończenie ww. kursów nie jest obligatoryjne do uzyskania wskazanych
    uprawnień zawodowych, tak stanowi najlepszą formę przygotowania do egzaminów.
    Uczestnictwo we wskazanych szkoleniach oferowanych oraz planowanych w ramach
    rozszerzenia działalności gospodarczej umożliwia teoretyczne i praktyczne przygotowanie
    do uzyskania uprawnień zawodowych. Rejsy stażowo-szkoleniowe umożliwiają przy tym
    zdobycie praktyki pływania, która jest obowiązkowa dla osób chcących podjąć
    zatrudnienie jako członek komisji egzaminacyjnej na patenty żeglarskie.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do stwierdzenia, że wykonywane
    przez Państwa usługi szkoleniowe, tj. prowadzenie szkoleń pozwalających na uzyskanie
    patentu żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego,
    licencji do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających, organizacja
    rejsów stażowo-szkoleniowych oraz prowadzenie szkoleń doskonalących w zakresie
    techniki i wiedzy żeglarskiej, takich jak: szkolenia z nawigacji morskiej, szkolenia z zakresu
    meteorologii, szkolenia z manewrowania jachtem, szkolenia technicznego z zakresu
    budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji jachtowych stanowią
    usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż
    pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w
    szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.
    Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do uregulowań, które
    określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to
    uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka,
    krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    Wskazali Państwo we wniosku, że szkolenia te, jak również związane z nimi egzaminy oraz
    egzaminy bez uprzedniego odbycia szkolenia, prowadzone są w oparciu o następujące
    akty prawne:
        Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 18);

        Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2024 r. poz.
        1068);
        Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 29
        stycznia 2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów
        komercyjnych oraz warunków ich uzyskiwania (Dz. U. z 2018 r. poz. 490);
        Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa
        i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków
        uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego
        posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz
        warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego
        egzaminu (Dz. U. z 2013 r. poz. 602);
        Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r w sprawie
        uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460);
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie
        przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212,
        poz. 2072);
        Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8
        listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz.
        U. z 2013 r. poz. 1366);
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie
        wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz
        upoważnienia podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz.
        U. z 2010 r. Nr 216, poz. 1423);
        Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie
        sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków
        zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2022 r. poz. 1979),
        wydane na podstawie art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie
        osób przebywających na obszarach wodnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 147);
        Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 listopada 2014 r. w
        sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej (Dz. U.
        z 2014 r. poz. 1686);
        Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 16 stycznia 2015 r. w
        sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 99).
    Ponadto wskazali Państwo, że podstawą prawną uzyskania patentu żeglarza jachtowego,
    jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego oraz licencji do holowania
    narciarza i innych obiektów pływających jest Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z
    dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej. Jak wynika z opisu sprawy
    oraz okoliczności wniosku wskazali Państwo na § 1, § 2, § 3 ust. 1, § 5 - 8.
    W odniesieniu do rejsów stażowo-szkoleniowych wskazali Państwo na Rozporządzenie
    Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z
    dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków uzyskiwania upoważnienia do
    przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i
    umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz warunków kadrowych i organizacyjnych
    koniecznych do przeprowadzania tego egzaminu.

    Ponadto wskazują Państwo także na art. 37a ustawy o żegludze śródlądowej oraz § 8 i 31
    rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 29 stycznia
    2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów komercyjnych oraz
    warunków ich uzyskiwania.
    Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 18) na
    podstawie art. 1 ust. 1:
      reguluje sprawy związane z uprawianiem żeglugi na wodach śródlądowych uznanych
      za żeglowne na podstawie przepisów Prawa wodnego, zwanych dalej „śródlądowymi
      drogami wodnymi”.
    W myśl art. 37a ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej:
      1. Prowadzenie statków przeznaczonych do uprawiania sportu lub rekreacji, zwane
      dalej „uprawianiem turystyki wodnej”, wymaga:
      1) posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa;
      2) przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej.
      2. Przepisy ust. 1 dotyczą statków przeznaczonych do uprawiania turystyki wodnej:
      1) o napędzie żaglowym (jachtów żaglowych), które mogą być wyposażone w
      pomocniczy napęd
      mechaniczny;
      2) o napędzie mechanicznym (jachtów motorowych), w tym także skuterów
      wodnych, łodzi pneumatycznych i poduszkowców;
      3) o napędzie innym niż żaglowy lub mechaniczny.
      3. Uprawianie turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej
      7,5 m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW wymaga posiadania
      dokumentu kwalifikacyjnego wydanego przez właściwy polski związek sportowy.
      4. Nie wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego uprawianie turystyki wodnej
      na jachtach motorowych o mocy silnika do 75 kW i o długości kadłuba do 13 m,
      których prędkość maksymalna ograniczona jest konstrukcyjnie do 15 km/h. W
      przypadku jachtów przeznaczonych do najmu, uprawianie turystyki wodnej wymaga
      odbycia przez prowadzącego jacht szkolenia z zakresu bezpieczeństwa na wodzie.
      Wymóg ten nie dotyczy osób posiadających kwalifikacje z zakresu żeglugi morskiej
      lub śródlądowej określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.
      5. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia,
      sposób i tryb przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 4, wzór dokumentu
      potwierdzającego odbycie szkolenia oraz wykaz kwalifikacji z zakresu żeglugi
      morskiej lub śródlądowej, których posiadanie zwalnia z obowiązku odbycia
      szkolenia, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
      6. Osoba, która uzyskała uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej w innym
      państwie, może uprawiać turystykę wodną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      zakresie posiadanych uprawnień potwierdzonych stosownym dokumentem.
      7. Dokument, o którym mowa w ust. 3, określający uprawnienia do prowadzenia
      określonej wielkości jachtów żaglowych albo motorowych na określonych wodach
      wydaje właściwy polski związek sportowy osobom posiadającym odpowiednią
      wiedzę i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz spełniającym inne wymagania
      określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 15.
      8. Jeżeli do uzyskania dokumentu, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest zdanie
      egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z

      zakresu żeglarstwa, egzamin ten przeprowadza właściwy polski związek sportowy
      lub podmiot upoważniony przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej
      zwany dalej "podmiotem upoważnionym".
      9. Za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, pobiera się opłatę, która
      stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego lub podmiotu
      upoważnionego.
      10. Za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3, pobiera
      się opłatę, która stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego.
      11. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 9 i 10, nie może być wyższa niż:
      1) 500 zł - za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
      2) 50 zł - za wydanie dokumentu, o którym mowa w ust. 3
      - przy czym opłaty dla uczniów i studentów w wieku do 26 lat podlegają obniżeniu o
      50%.
      12. Właściwy polski związek sportowy prowadzi ewidencję wydanych dokumentów, o
      których mowa w ust. 3, oraz gromadzi zaświadczenia ze zdania egzaminu będące
      podstawą do wydania tych dokumentów.
      13.(uchylony)
      14. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze
      rozporządzenia, szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu
      turystyki wodnej, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
      15. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:
      1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie
      uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa,
      oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo
      motorowych,
      2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
      3) wzór zaświadczenia ze zdania egzaminu,
      4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień,
      5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za
      czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3,
      - biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego
      sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu
      egzaminu, koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot
      upoważniony oraz warunki wskazane w ust. 11.
    Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2024 r. poz. 1068)
    zgodnie z art. 1:
      reguluje sprawy bezpieczeństwa morskiego w zakresie budowy statku, jego stałych
      urządzeń i wyposażenia, inspekcji statku, kwalifikacji i składu załogi statku,
      bezpiecznego uprawiania żeglugi morskiej oraz ratowania życia na morzu.
    Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 29 stycznia
    2018 r. w sprawie kwalifikacji i przeszkolenia członków załóg jachtów komercyjnych oraz
    warunków ich uzyskiwania (Dz. U. z 2018 r. poz. 490) w § 1 określa:
      1) wymagane dla członków załóg jachtów komercyjnych kwalifikacje i przeszkolenia
      według Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia

      marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzonej w
      Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz.U. z 1984 r. poz. 201 i 202, z 1999 r. poz. 286 oraz z
      2013 r. poz. 1092), zwanej dalej ,,Konwencją STCW”, oraz warunki ich uzyskiwania;
      2) tryb oraz szczegółowe kryteria uznawania ośrodków szkolących załogi jachtów
      komercyjnych oraz sposób prowadzenia audytów tych ośrodków;
      3) ramowe programy szkoleń i przeszkoleń;
      4) wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej oraz kwalifikacji kadry;
      5) wymagania egzaminacyjne dla poszczególnych dokumentów kwalifikacyjnych;
      6) wzory dokumentów kwalifikacyjnych dla członków załóg jachtów komercyjnych i
      sposób ewidencji tych dokumentów;
      7) wzory dokumentów stosowanych podczas prowadzenia audytów ośrodków
      szkolących załogi jachtów komercyjnych.
    W myśl § 8 cytowanego wyżej rozporządzenia:
      1. Każdy członek załogi stałej żaglowego jachtu komercyjnego posiadający
      kwalifikacje, o których mowa w § 4, obowiązany jest ukończyć przeszkolenie w
      zakresie podstawowej wiedzy żeglarskiej lub posiadać co najmniej patent jachtowego
      sternika morskiego.
      2. Ramowy program przeszkolenia w zakresie podstawowej wiedzy żeglarskiej
      określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
    Z kolei na podstawie § 31 rozporządzenia:
      1. Praktykę pływania i dodatkową praktykę pływania w ramach rejsów stażowo-
      szkoleniowych uznaje się, jeżeli były odbywane w trakcie:
      1) udokumentowanego szkolenia na kwalifikacje żeglarskie prowadzonego przez
      uznany ośrodek szkoleniowy lub
      2) kursu przygotowującego do egzaminu na kwalifikacje turystyczne lub inne
      certyfikaty kompetencji niebędące potwierdzeniem kwalifikacji żeglarskich, lub
      3) rejsu prowadzonego zgodnie z opisanym programem szkolenia w celu zdobywania
      doświadczenia i podnoszenia umiejętności praktycznych.
      2. W przypadku gdy rejs, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, był prowadzony przez
      podmiot inny niż:
      1) uznany ośrodek szkoleniowy uprawniony do prowadzenia szkoleń na kwalifikacje
      żeglarskie,
      2) podmiot prowadzący kursy przygotowujące do egzaminu na kwalifikacje
      turystyczne
      - rejs ten nie może trwać krócej niż 48 godzin.
    Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa i
    Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków
    uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie
    odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa oraz warunków kadrowych i
    organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego egzaminu (Dz. U. z 2013 r. poz.
    602) określa w § 1:
      1) szczegółowe warunki uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu
      potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu
      żeglarstwa do uzyskania dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania turystyki

      wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub motorowych o
      mocy silnika powyżej 10 kW przez podmioty inne niż właściwy polski związek
      sportowy;
      2) warunki kadrowe i organizacyjne konieczne do prawidłowego przeprowadzania
      egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z
      zakresu żeglarstwa do uzyskania dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania
      turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub
      motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW.
    Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania
    turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460) w § 1 określa:
      1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie
      uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa,
      oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo
      motorowych;
      2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie
      odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, zwanego dalej ,,
      egzaminem'';
      3) wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu;
      4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień;
      5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności związane z
      wydaniem dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania turystyki wodnej.
    W myśl § 2 wskazanego rozporządzenia:
      1. Dokumentami kwalifikacyjnymi potwierdzającymi posiadanie uprawnień do
      uprawiania turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5
      m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW są patenty:
      1) żeglarza jachtowego;
      2) jachtowego sternika morskiego;
      3) kapitana jachtowego;
      4) sternika motorowodnego;
      5) motorowodnego sternika morskiego;
      6) kapitana motorowodnego;
      7) mechanika motorowodnego.
      2. Wzory patentów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
    Z kolei w myśl z § 3 ust. 1 wskazanego rozporządzenia:
      Dokumentami kwalifikacyjnymi potwierdzającymi posiadanie uprawnień do
      uprawiania turystyki wodnej na jachtach motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW
      do:
      1) holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających służących do
      uprawiania sportu lub rekreacji, z wyłączeniem jachtów żaglowych i jachtów
      motorowych,
      2) holowania statków powietrznych
      - są licencje.
    Natomiast zgodnie z § 5-6 i 8 cytowanego rozporządzenia:
      § 5

      1. Patent żeglarza jachtowego uzyskuje osoba, która:
      1) ukończyła 14. rok życia;
      2) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
      2. Osoba posiadająca patent żeglarza jachtowego jest uprawniona do prowadzenia
      jachtów żaglowych:
      1) po wodach śródlądowych;
      2) o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych
      wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
      § 6
      1. Patent jachtowego sternika morskiego uzyskuje osoba, która:
      1) ukończyła 18. rok życia;
      2) odbyła co najmniej dwa rejsy po wodach morskich w łącznym czasie co najmniej
      200 godzin żeglugi;
      3) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
      2. Osoba posiadająca patent jachtowego sternika morskiego jest uprawniona do
      prowadzenia jachtów żaglowych:
      1) po wodach śródlądowych;
      2) o długości kadłuba do 18 m po wodach morskich.
      § 8
      1. Patent sternika motorowodnego uzyskuje osoba, która:
      1) ukończyła 14. rok życia;
      2) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
      2. Osoba posiadająca patent sternika motorowodnego jest uprawniona do
      prowadzenia jachtów motorowych:
      1) po wodach śródlądowych;
      2) o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych
      wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
      3. Osoby w wieku poniżej 16. roku życia mogą realizować swoje uprawnienia na
      jachtach motorowych o mocy silnika do 60 kW.
    Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów
    żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212, poz. 2072) w § 1:
      określa przepisy żeglugowe normujące szczegółowy sposób oznaczania statków,
      ruch i postój statków na szlaku żeglownym i w portach, sygnalizację wzrokową i
      dźwiękową oraz łączność radiową na śródlądowych drogach wodnych, a także
      sposoby oznakowania nawigacyjnego szlaku żeglownego, budowli i urządzeń
      hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz budowli i linii przesyłowych, wzory
      znaków i sygnałów żeglugowych, ich znaczenie i zakres obowiązywania.
    Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8
    listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz. U. z
    2013 r. poz. 1366) w § 1:
      określa szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki
      wodnej.
    Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań
    technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz upoważnienia podmiotów

    do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz. U. z 2010 r. Nr 216, poz. 1423) w §
    1 określa:
      1) wymagania w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia i
      właściwości manewrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza lub ochrony
      przed hałasem;
      2) sposób upoważniania podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych
      statków.
    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie sposobu
    oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków zakazu, nakazu
    oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2022 r. poz. 1979) w § 1 :
      1) sposób oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych;
      2) wzory znaków zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag.
    Zatem - jak wynika z powyższego - ww. rozporządzenia i ustawy określają zakres szkoleń
    oraz ich tematykę. Zawierają także szereg wytycznych dotyczących przeprowadzenia
    egzaminów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że w Państwa przypadku został spełniony drugi
    warunek uprawniający do zwolnienia świadczonych usług, o których mowa we wniosku, w
    ramach szkoleń z kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Podsumowując, prowadzenie szkoleń pozwalających na uzyskanie:
        patentu żeglarza jachtowego,
        jachtowego sternika morskiego,
        sternika motorowodnego,
        licencji do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających
    korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Również szkolenia w zakresie:
        organizacji rejsów stażowo-szkoleniowych,
        techniki i wiedzy żeglarskiej takich jak: szkolenia z nawigacji morskiej, szkolenia z
        zakresu meteorologii, szkolenia z manewrowania jachtem, szkolenia techniczne z
        zakresu budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji
        jachtowych
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2
    należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy usługi polegające na przeprowadzaniu
    egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent
    sternika motorowodnego, połączone z usługą szkoleniową w tym zakresie świadczoną
    przez ten sam podmiot przeprowadzający ww. egzamin korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT (pytanie nr 3).
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo również działalność w zakresie
    przeprowadzania egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika
    morskiego oraz patent sternika motorowodnego. Po rozszerzeniu działalności o szkolenie
    na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających, zamierzają

    Państwo również przeprowadzać egzaminy na licencję do holowania narciarza wodnego
    lub innych obiektów pływających. Uczestnikami egzaminów są zarówno osoby, które
    uprzednio uczestniczyły w szkoleniu przygotowującym do egzaminu na patent żeglarza
    jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego oraz patent sternika motorowodnego,
    a w przyszłości również na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów
    pływających, jak również osoby, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia
    szkolenia w ww. zakresie, bądź po odbyciu takiego szkolenia, ale prowadzonego przez
    inny podmiot, odrębny od Państwa. W ramach prowadzonej działalności oferują więc
    Państwo usługi szkolenia, które to szkolenie kończy się egzaminem na uzyskanie patentu
    /licencji, jak również usługi samego szkolenia bądź samego egzaminu.
    Aby ustalić, czy dana czynność (dostawa bądź usługa) ma ścisły związek z usługami
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, należy zastosować w
    pierwszym rzędzie wykładnię językową przepisu posiłkując się w tym zakresie definicją
    słownikową. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1996 r., „związek” to
    stosunek między rzeczami, zjawiskami itp. połączonymi ze sobą w jakiś sposób.
    W tym miejscu należy odwołać się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College, w którym Trybunał wskazał
    warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby można było skorzystać ze zwolnienia w
    odniesieniu do świadczenia usługi (ale też i dostawy towarów) ściśle związanej z usługą
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
    Po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub
    świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z
    podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami
    głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do
    dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu.
    Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli
    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie
    transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności
    przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT. W
    sprawie Horizon College Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że
    „Świadczenie usług lub dostawa towarów mogą być uznane za „ściśle związane” z
    działalnością edukacyjną, a przez to traktowane tak samo na gruncie podatkowym
    zgodnie z art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy tylko, gdy mają one rzeczywiście
    charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej stanowiącej świadczenie
    główne (...). Z orzecznictwa Trybunału wynika, że określone świadczenie może być uznane
    za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie,
    lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego (...)” - pkt 28 i
    29.
    Uwzględniając zatem wnioski wypływające z orzecznictwa TSUE wskazania wymaga, że
    zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
    usługami podstawowymi (usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego) mają zastosowanie, jeżeli:
        usługi te są wykonywane przez podmiot korzystający ze zwolnienia przy
        świadczeniu usługi podstawowej,
        usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,
        ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.

    Przy czym wyżej wymienione warunki muszą być spełnione łącznie aby dana usługa mogła
    być potraktowana jako usługa ściśle związana z usługą kształcenia i mogła korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT w oparciu o wskazane przepisy.
    Wskazali Państwo, że przeprowadzane egzaminy stanowią usługi ściśle związane z usługą
    podstawową (szkoleniem). Usługa przeprowadzenia egzaminu jest nieodłącznym
    elementem uzyskania uprawnień zawodowych. Poprzez przystąpienie i pozytywne
    ukończenie egzaminu, przystępujący uzyskują formalne potwierdzenie nabycia uprawnień
    - patentów i licencji. Poprzez organizowane przez Państwa szkolenia, uczestnicy uzyskują
    niezbędną wiedzę i umiejętności do pozytywnego ukończenia egzaminów, a weryfikacja
    wiedzy i umiejętności w drodze egzaminu na patenty/licencje jest ściśle powiązana ze
    szkoleniami. Egzaminy stanowią usługi ściśle związane z usługą podstawową, niezależnie
    od tego, czy egzamin przeprowadzany jest bezpośrednio po ukończeniu szkolenia, czy też
    w terminie późniejszym.
    Jak wynika z opisu sprawy, przeprowadzenie egzaminów jest elementem procesu
    uzyskania uprawnień (stanowi formalne potwierdzenie uprawnień) do zawodów, o
    których mowa we wniosku. Prawodawca wymaga obok posiadania odpowiedniej wiedzy i
    umiejętności w danym zakresie, również złożenia egzaminu z pozytywnym wynikiem, w
    celu uzyskania uprawnień żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika
    motorowodnego czy też licencji do holowania narciarza wodnego, to za immanentną
    cechę kształcenia zawodowego w tym zakresie należy uznać usługę przeprowadzenia
    egzaminu na ww. patenty/licencje. Poprzez przystąpienie i pozytywne ukończenie
    egzaminu, przystępujący uzyskują formalne potwierdzenie nabycia uprawnień - patentów
    i licencji. Egzaminy przeprowadzane są w oparciu o posiadane przez Państwa
    upoważnienia do przeprowadzania takich egzaminów, udzielone przez Ministerstwo
    Sportu i Turystyki, potwierdzającymi posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z
    zakresu żeglarstwa, jak również wiedzę i umiejętności motorowodne, w tym w zakresie
    holowania obiektów pływających.
    Egzaminy przeprowadzane są na podstawie aktów prawnych, regulujących w pełni tę
    materię, począwszy od tematyki i zakresu wiedzy oraz umiejętności wymaganych do
    pozytywnego zaliczenia egzaminu, przez wymogi stawiane osobom przeprowadzającym
    egzaminu oraz formę, zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu, skończywszy na
    kwestiach formalnych związanych z wydawaniem dokumentów poświadczających
    posiadane uprawnienia: patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika
    morskiego, patent sternika motorowodnego, licencja do holowania narciarza wodnego i
    innych obiektów pływających.
    Jak wyżej rozstrzygnąłem, świadczone przez Państwa szkolenia pozwalające na uzyskanie
    patentu żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego,
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Tym samym usługi przeprowadzania ww. egzaminów na patent żeglarza jachtowego,
    patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego korzystają ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy w zw. z art. 43 ust.
    17 i ust. 17a ustawy, w takim zakresie, w jakim stanowią one usługi ściśle związane z
    usługą szkoleniową pozwalającą na uzyskanie patentu żeglarza jachtowego, jachtowego
    sternika morskiego, sternika motorowodnego.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia czy usługi polegające na przeprowadzaniu
    egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent
    sternika motorowodnego bez uprzedniego przeszkolenia uczestnika w tym zakresie przez
    podmiot przeprowadzający ww. egzamin korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że uczestnikami egzaminów są zarówno osoby, które uprzednio
    uczestniczyły w szkoleniu przygotowującym do egzaminu na patent żeglarza jachtowego,

    patent jachtowego sternika morskiego oraz patent sternika motorowodnego, jak również
    osoby, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia szkolenia w ww. zakresie,
    bądź po odbyciu takiego szkolenia, ale prowadzonego przez inny podmiot, odrębny od
    Państwa.
    Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności, usługi polegające na przeprowadzaniu
    egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent
    sternika motorowodnego dla osób, które ukończyły szkolenie prowadzone przez inny
    podmiot mogą zostać uznane za usługi ściśle związane z usługą szkoleniową pozwalającą
    na uzyskanie patentu żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika
    motorowodnego.
    Powyższe wynika z faktu, że usługa przeprowadzania egzaminu wykonywana jest przez
    podmiot korzystający ze zwolnienia od podatku VAT, tym samym spełniony jest pierwszy z
    warunków umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku jako usług ściśle
    związanych z usługą szkoleniową. Ponadto czynność przeprowadzenia egzaminu jest
    elementem procesu uzyskania uprawnień. Co więcej, opłata za egzamin jest odgórnie
    ustalona przez Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w
    sprawie uprawiania turystyki wodnej. Zatem należy uznać, że celem wykonania usługi nie
    jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności
    w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Zatem, świadczone przez Państwa usługi polegające na przeprowadzaniu egzaminów na
    patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika
    motorowodnego dla osób, które ukończyły szkolenie prowadzone przez inny podmiot,
    korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 17a w
    zw. z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
    Natomiast w odniesieniu do usług polegających na przeprowadzaniu egzaminów na
    patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika
    motorowodnego dla osób, które, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia
    szkolenia, wskazać należy że zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług,
    jak również aktów wykonawczych do niej brak jest definicji „kształcenia”. Posiłkując się
    zatem Internetowym Słownikiem Języka Polskiego (...) stwierdzić należy, że „kształcić” to
    przekazywać komuś wiedzę, umiejętności, czynić starania aby ktoś zdobył wiedzę, rozwijał
    umiejętności, rozwijać cechy charakteru.
    Przyjmuje się powszechnie, że kształcenie to całość doświadczeń składających się na
    proces zdobywania przez jednostkę umiejętności, wiedzy oraz rozumienia otaczającego ją
    świata. Kształcenie obejmuje zarówno proces nauczania, jak i uczenia się. Pojęcie
    kształcenie często utożsamia się z formalnym kształceniem w instytucjach systemu
    szkolnictwa. W szerszym rozumieniu, obejmuje ono także kształcenie nieformalne, mające
    źródło w codziennych doświadczeniach, kontaktach z rówieśnikami i informacjami
    pochodzącymi z mass mediów. Podkreśla się także znaczenie szeroko rozumianego
    kształcenia ustawicznego (uczenia się przez całe życie).
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych
    przepisów prawa należy stwierdzić, że usługa polegająca jedynie na przeprowadzaniu
    egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent
    sternika motorowodnego dla osób, które, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego
    odbycia szkolenia, nie spełnia definicji usług kształcenia. Sam egzamin nie ma charakteru
    kształcenia lecz jest wyłącznie sprawdzeniem wiedzy.
    Ponadto, o usługach kształcenia można mówić wyłącznie wtedy, jeśli podmiot faktycznie
    świadczy usługę szkoleniową, czyli m.in. organizuje szkolenia, odpowiada za merytoryczne
    przeprowadzenie szkoleń, nadzoruje przebieg szkolenia. W przypadku usługi polegającej
    jedynie na przeprowadzaniu egzaminów brak jest podstaw aby uznać, że świadczą
    Państwo w tym zakresie usługi kształcenia.

    Weryfikacja zdobytej wiedzy w postaci przeprowadzenia egzaminu nie jest więc
    kształceniem, którego istota sprowadza się do przekazania wiedzy i umiejętności poprzez
    nauczenie osób w nim uczestniczących, tylko weryfikacją efektów kształcenia.
    Taki pogląd został również zawarty w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
    16 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2103/13, w którym Sąd stwierdził, że:
      „Egzaminowanie jest sprawdzaniem wiedzy, umiejętności uzyskanych w wyniku
      procesu kształcenia, jednak nauczaniem w ścisłym tego słowa znaczeniu nie jest. Nie
      jest także nauczaniem mającym na celu uzyskanie, uaktualnienie wiedzy do celów
      zawodowych”.
    Tak więc, dla usług polegających jedynie na przeprowadzaniu egzaminów na patent
    żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika
    motorowodnego dla osób, które, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia
    szkolenia nie znajduje zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy, bowiem nie można ich uznać za element usługi w zakresie kształcenia, a
    jedynie przeprowadzenie samego egzaminu.
    Należy również zauważyć, że do usług polegających na przeprowadzania egzaminów na
    patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika
    motorowodnego dla osób, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia
    szkolenia nie znajdą zastosowania przepisy art. 43 ust. 17a ustawy. Są to bowiem
    wyłącznie usługi świadczone w zakresie sprawdzenia wiedzy i umiejętności osób
    przystępujących do egzaminu, nie mają one natomiast związku z usługą w zakresie
    kształcenia, gdyż jak wynika z wniosku osoby przystępujące do egzaminów nie odbyły
    szkolenia.
    W konsekwencji, świadczone przez Państwa usługi polegające na przeprowadzania
    egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent
    sternika motorowodnego dla osób, które przystępują do egzaminu bez uprzedniego
    odbycia szkolenia, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 29 lit. a ustawy. W analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie
    art. 43 ust. 17 ustawy, gdyż świadczone usługi polegające na przeprowadzeniu egzaminu
    osoby, która nie uczestniczyła w szkoleniu, nie stanowią usługi ściśle związanej z usługą
    podstawową korzystającą ze zwolnienia od podatku.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 odnoszące się do usług
    polegających na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent
    jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego dla osób, które
    ukończyły szkolenie prowadzone przez inny podmiot jest prawidłowe.
    Natomiast Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 odnoszące się do usług
    polegających na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza jachtowego, patent
    jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego dla osób, które, które
    przystępują do egzaminu bez uprzedniego odbycia szkolenia jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestie będące
    przedmiotem zapytań, tj. zwolnienia od podatku od towarów i usług dla: szkoleń
    pozwalających na uzyskanie patentu żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego,
    sternika motorowodnego, licencji do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów
    pływających, organizacji rejsów stażowo-szkoleniowych oraz prowadzenia szkoleń
    doskonalących w zakresie techniki i wiedzy żeglarskiej takich jak: szkolenia z nawigacji
    morskiej, szkolenia z zakresu meteorologii, szkolenia z manewrowania jachtem, szkolenia

    technicznego z zakresu budowy i konserwacji silników na jachcie oraz wszelkich instalacji
    jachtowych oraz usług polegających na przeprowadzaniu egzaminów na patent żeglarza
    jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika motorowodnego
    połączonych z usługą szkoleniową w tym zakresie świadczoną przez ten sam podmiot
    przeprowadzający egzamin, a także usług polegających na przeprowadzaniu egzaminów
    na patent żeglarza jachtowego, patent jachtowego sternika morskiego i patent sternika
    motorowodnego bez uprzedniego przeszkolenia uczestnika w tym zakresie przez podmiot
    przeprowadzający egzamin. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art.
    14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - rozpatrzone. Dotyczy to
    w szczególności zwolnienia od podatku od towarów i usług dla szkolenia radiooperatora
    krótkiego zasięgu SRC.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.