Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.694.2025.2.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Obowiązek ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej i
określenie momentu powstania obowiązku podatkowego w
związku z doładowaniem kart służących do obsługi urządzenia
do sprzedaży wody.
Słowa kluczowe: bony-bon jednego przeznaczenia
jednostka-jednostka samorządu terytorialnego
karta-karta podarunkowa
kasa-kasa rejestrująca
kasa-kasa rejestrująca-zwolnienie z ewidencjonowania za
pomocą kasy rejestrującej
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
pożytek-pożytek z rzeczy
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
umowa-umowa użyczenia
użytkowanie (używanie)-nieodpłatne używanie
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 41
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 42
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 43
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 44
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2a. Opodatkowanie w
przypadku stosowania bonów -Transfer bonu jednego
przeznaczenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - bony jednego przeznaczenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi dostarczania wody,
odbioru ścieków, związane z odpadami, zamiatania
śmieci, usuwania śniegu i pozostałe sanitarne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata,
rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
3

Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje elektroniczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje kwartalne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje miesięczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 45
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8a-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 4a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 13a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 13b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 7c
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:
    - uznania, że dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z
      obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w
      sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu
      kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2
      lit. o ww. rozporządzenia, a utrata zwolnienia nastąpi od 1 kwietnia 2027 r.,
    - uznania, że doładowanie karty do Urządzenia należy potraktować jako zaliczkę na
      poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2

      ustawy doładowanie karty nie powoduje powstania obowiązku podatkowego oraz
      sposobu dokumentowania w rejestrach sprzedaży VAT sprzedaży doładowanych kart
      do Urządzenia.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 listopada 2025 r.
    (wpływ 21 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Są Państwo Spółką prawa handlowego. Działają Państwo pod nazwą (...), dalej jako
    „Spółka”.
    Są Państwo Spółką komunalną, świadczącą usługi w zakresie uzdatniania i dostarczania
    wody pitnej, odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz wytwarzania i dostarczania
    energii cieplnej. Właścicielem Spółki jest Gmina (...). Posiada ona 100% udziałów o wartości
    (...).
    (...).
    Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od
    towarów i usług.
    Obecnie Miasto (...) wybudowało urządzenie do sprzedaży wody (dalej Urządzenie) ze
    środków pochodzących z dotacji.
    Urządzenie zostało podłączone do sieci wodociągowej i założony został przez Spółkę
    licznik – wodomierz. Urządzenie wyposażone jest w dwa podajniki, z czego jeden
    umożliwia napełnianie butelek, a drugi, zakończony wężem strażackim, umożliwia
    pobieranie większej ilości wody.
    Spółka pierwotnie miała odczytywać licznik i co miesiąc na podstawie zużycia miała
    wystawiać fakturę na Miasto (...), natomiast Miasto miało bezpośrednio obsługiwać
    Urządzenie i ujmować w swojej ewidencji sprzedaży, sprzedaż wody z Urządzenia.
    Obecnie, po zakończeniu zadania inwestycyjnego, Miasto (...) zamierza przekazać
    Urządzenie Spółce i to Spółka będzie zmuszona obsługiwać Urządzenie i ewidencjonować
    sprzedaż z Urządzenia.
    Urządzenie działa na kartę lub na bilon, przy czym płatność gotówką będzie uzależniona
    od wcześniejszego wykupienia karty, która każdorazowo aktywuje proces płatniczy.
    W ramach obsługi Urządzenia Spółka będzie dysponować kartami, które po opłaceniu i
    doładowaniu przez Klientów na dowolną, wskazaną przez nich kwotę, będą Im wydawane
    w celu poboru wody. Karta umożliwia zakup wody w dowolnym czasie i dowolnej ilości,
    ograniczonej jedynie środkami na karcie.
    Po wyczerpaniu środków na karcie Klient może ponownie doładować kartę lub kupować
    wodę wrzucając bilon do Urządzenia. Wykorzystanie środków z karty nie jest obligatoryjne
    – Klient może ją wykupić i w ogóle nie pobrać wody. Raz doładowana karta jest
    bezterminowa. Spółka zakłada, że sprzedaż wody z Urządzenia korzystać będzie ze stawki
    VAT właściwej dla regularnej sprzedaży wody z wodociągów, tj. 8%. Według Państwa
    wiedzy, będzie to sprzedaż z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o.
    Obecnie Spółka korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy
    zastosowaniu kas rejestrujących w zakresie usług związanych z uzdatnianiem i
    dostarczaniem wody, odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, dostarczaniem pary
    wodnej i gorącej wody na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej oraz rolników ryczałtowych na podstawie § 2 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2024 roku w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (dalej: Rozporządzenie), z którego treści
    wynika, że zwolnienie dotyczy czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.
    Usługi, które Spółka świadczy, zostały wymienione w pozycji 6, 7 i 8 tegoż załącznika. W

    przypadku wystąpienia innej sprzedaży na rzecz osób fizycznych oraz rolników
    ryczałtowych, która nie jest wymieniona w załączniku do ww. rozporządzenia, ale też nie
    jest wymieniona w § 4 tegoż rozporządzenia, a która występuje sporadycznie, Spółka
    korzysta ze zwolnienia z § 3 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, który brzmi: „Zwalnia się z
    obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej niż do dnia 31
    grudnia 2027 roku: pkt 3) podatników, którzy dokonują dostawy towarów lub świadczenia
    usług zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji, wymienionych w części I
    załącznika do rozporządzenia, w przypadku gdy udział sprzedaży z tytułu czynności
    zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji, wymienionych w części I załącznika do
    rozporządzenia, w całkowitej sprzedaży podatnika dokonanej na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, zwany dalej «
    udziałem procentowym sprzedaży», w poprzednim roku podatkowym był wyższy niż 80%”.
    Pismem z 21 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) uzupełnili Państwo opis
    sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
    1. W jaki sposób i na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, aport, inna)
      otrzymają Państwo od Miasta Urządzenie do sprzedaży wody oraz czy sprzedaży wody
      będzie dokonywało Miasto czy Spółka?
      Odpowiedź: Urządzenie zostanie przekazane przez Miasto na rzecz Spółki poprzez
      zawarcie umowy ustanowienia nieodpłatnego użytkowania na czas nieoznaczony,
      które daje prawo nie tylko do używania rzeczy, ale również pobierania z niej pożytków.
      Sprzedaż wody będzie dokonywana przez Spółkę.
    2. Czy Klient może dokonać płatności za wodę za pomocą karty płatniczej, gotówki lub za
      pomocą wcześniej opłaconej i doładowanej karty przeznaczonej do obsługi
      Urządzenia?
      Odpowiedź: Klient może dokonać płatności za wodę za pomocą monet: 10 gr, 20 gr, 50
      gr, 1 zł, 2 zł, 5 zł lub za pomocą wcześniej opłaconej i doładowanej karty przeznaczonej
      do obsługi Urządzenia. Urządzenie nie obsługuje bankowych kart płatniczych.
    3. Kiedy zamierzają Państwo rozpocząć dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia?
      Odpowiedź: Zgodnie z informacją uzyskaną w Mieście (...), przewiduje się rozpoczęcie
      sprzedaży wody z Urządzenia od 1 kwietnia 2026 r.
    4. Czy sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu urządzenia obsługiwanego przez
      Klienta, za pomocą którego Klient będzie mógł nabyć wodę w systemie
      bezobsługowym i dokonać płatności w bilonie, banknotach lub innej formie
      (bezgotówkowej)?
      Odpowiedź: Tak, sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu urządzenia
      obsługiwanego przez Klienta (przy użyciu Urządzenia), za pomocą którego Klient
      będzie mógł nabywać wodę w systemie bezobsługowym i dokonywać płatności w
      bilonie lub innej formie bezgotówkowej, tj. za pomocą karty opłaconej i doładowanej,
      przeznaczonej wyłącznie do obsługi Urządzenia.
    5. Czy istnieje Regulamin, zgodnie z którym Klient dokonujący zakupu/doładowania karty
      do Urządzenia będzie informowany o warunkach zakupu/doładowania karty, z którego
      będzie wynikało, w jaki sposób i na jakie towary/usługi karta będzie mogła być
      wykorzystana?
      Odpowiedź: Nie, z informacji, jakie przekazało Miasto (...), nie został do tej pory
      opracowany regulamin w tym zakresie. Spółka na dzień dzisiejszy nie jest w
      posiadaniu Urządzenia, w związku z czym również nie opracowała takiego regulaminu.
      Jednakże Klient, który będzie chciał opłacić i doładować kartę, będzie informowany, że
      karta będzie mogła być wykorzystana wyłącznie do zakupu wody w Urządzeniu.
    6. Czy doładowana na konkretną wartość karta do Urządzenia będzie mogła być
      wykorzystana tylko w celu zakupu wody w Urządzeniu?

      Odpowiedź: Tak, doładowana na konkretną wartość karta do Urządzenia będzie mogła
      być wykorzystana tylko i wyłącznie do zakupu wody w Urządzeniu.
    7. Czy w momencie wydania (emisji) doładowanej karty do Urządzenia będzie wiadomo,
      na jaką usługę i jak opodatkowaną, zostanie ona wymieniona?
      Odpowiedź: Tak. W momencie wydania doładowanej karty do Urządzenia będzie
      wiadomo, na jaką usługę i jak opodatkowaną zostanie ona wymieniona. Będzie to
      tylko i wyłącznie zakup wody w Urządzeniu. Państwa zdaniem, będzie to usługa ze
      stawką 8%, PKWiU 36.00.20.0 – Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody
      za pośrednictwem sieci wodociągowych. Urządzenie jest podłączone do sieci
      wodociągowej Państwa Spółki.
    Pytania
    1. Czy przyjęcie Urządzenia od Miasta do obsługi i wystąpienie sprzedaży wody z tego
      Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas
      rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia
      ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie
      sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia, a jeżeli Spółka
      utraci zwolnienie, to czy nastąpi to od pierwszej sprzedaży wody z Urządzenia, czy też
      dopiero od 1 kwietnia 2027 r.?
    2. Czy doładowanie karty do Urządzenia można potraktować jako zaliczkę na poczet
      przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy
      o podatku od towarów i usług uznać, że nie rodzi ono obowiązku podatkowego i w
      związku z tym Spółka powinna ujmować w rejestrach sprzedaży VAT faktyczną
      sprzedaż wody dokumentem wewnętrznym, w oparciu o odczyt z wodomierza
      zamontowanego przy Urządzeniu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Państwa zdaniem, w przypadku przyjęcia przez (...) od Miasta do obsługi Urządzenia
      pojawi się w Spółce sprzedaż wymieniona w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o. Paragraf ten brzmi:
      „Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3 (a więc tych, z których Spółka korzysta) nie
      stosuje się w przypadku: ust. 1 pkt 2 świadczenia usług: lit. o) przy użyciu urządzeń, w
      tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie
      bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie
      (bezgotówkowej)”.
      Zatem bezpośrednio z treści § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o wynika, że wystąpienie takiej
      sprzedaży spowoduje utratę przez Spółkę możliwości korzystania ze zwolnienia z § 2 i
      § 3, czyli całej sprzedaży Spółki na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych.
      Jednakże, zgodnie z przepisami przejściowymi rozporządzenia w sprawie zwolnień z
      ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących § 8 ust. 4 pkt 1,
      przedłużenie zwolnienia sprzedaży, o której mowa § 4 ust. 1 pkt. 2 lit. o obowiązuje do
      dnia 31 marca 2027 r.
      W związku z powyższym, zdaniem Spółki, utrata zwolnienia z obowiązku ewidencji
      sprzedaży na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych za pomocą kas
      rejestrujących z § 2 i § 3 Rozporządzenia nastąpi od 1 kwietnia 2027 r., tj. równolegle z
      datą utraty zwolnienia dla sprzedaży z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o.
    2. Państwa zdaniem, doładowanie karty do Urządzenia należy traktować jak zaliczkę na
      zakup wody z Urządzenia i w związku z tym na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy o
      podatku od towarów i usług uznać, że ta czynność nie rodzi obowiązku podatkowego,
      a sprzedaż należy ujmować dokumentem wewnętrznym w tym miesiącu, w którym
      faktycznie wystąpiła dostawa wody, tj. pobranie wody z Urządzenia, na podstawie
      odczytu z wodomierza.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania, że dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia
      spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z §
      2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji
      sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o
      której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia i utrata zwolnienia nastąpi od
      1 kwietnia 2027 r.,
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania, że doładowanie karty do Urządzenia należy
      potraktować jako zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na
      podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy doładowanie karty nie powoduje powstania
      obowiązku podatkowego oraz sposobu dokumentowania w rejestrach sprzedaży VAT
      sprzedaży doładowanych kart do Urządzenia.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika
    z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika,
    że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej
    dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania
    ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez
    podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż
    wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem
    ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.
    W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze
      rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre
      czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze
      zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu
      państwa (...).
    Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas
    rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów
    rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z
    obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia:

      Rozporządzenie określa zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i
      niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy
      zastosowaniu kas rejestrujących, zwanej dalej „ewidencją”, oraz warunki korzystania
      ze zwolnienia.
    Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących
    zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.
    Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku
    ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie
    dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych
    czynności (zwolnienie przedmiotowe).
    Na mocy § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:
      Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
      dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników, u których wartość
      sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
      gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie
      przekroczyła kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w
      poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz
      osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
      ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu
      wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła
      kwoty 20 000 zł.
    W myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:
      Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
      dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników rozpoczynających po dniu
      31 grudnia 2024 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych
      nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli
      przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do
      okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, nie przekroczy
      kwoty 20 000 zł.
    Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia:
      Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w
      poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do prowadzenia ewidencji lub
      przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji.
    Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej
    ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu.
    Natomiast w myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
      dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do
      rozporządzenia.
    Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia:
      W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do
      rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z
      warunkami określonymi w tym załączniku.
    W załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku
    ewidencjonowania, wskazano m.in. w poz. 6, 7 i 8:
      poz. 6: Bez względu na symbol CN – Para wodna i gorąca woda, powietrze do
      układów klimatyzacyjnych;
      poz. 7: PKWiU 36 – Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody;

      poz. 8: PKWiU ex 37 – Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków;
      osady ze ścieków kanalizacyjnych, z wyłączeniem usług związanych z opróżnianiem
      szamb i dołów gnilnych (PKWiU 37.00.12) , chyba że świadczenie tych usług w całości
      zostało udokumentowane fakturą.
    Powyższe zwolnienia są zwolnieniami przedmiotowymi, tzn. że dotyczą konkretnych
    czynności.
    Jednocześnie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w przepisie § 2 i
    § 3 ww. rozporządzenia nie stosuje się w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług,
    które zostały wymienione w § 4 rozporządzenia. Zatem bezwzględnemu obowiązkowi
    ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, podlegają czynności wymienione
    w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
    Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:
      1) dostawy:
      a) gazu płynnego,
      b) części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
      c) silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z
        zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym
        motocykli (CN 8407 i 8408),
      d) nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
      e) przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów
        (CN 8609 00),
      f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN
        8716 90),
      g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to
        jest do:
      - ciągników,
      - pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,
      - samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do
        przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz
        samochodami wyścigowymi,
      - pojazdów silnikowych do transportu towarów,
      - pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo
        przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów
        pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych, pojazdów strażackich,
        betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych warsztatów,
        ruchomych stacji radiologicznych
      - z wyłączeniem motocykli,
      h) komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz
        urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,
      i) wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych,
        gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten,
        wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku,
        nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,

      j) wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,
      k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,
      l) sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów
        fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,
      m) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie
        może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej
        „ustawą”,
      n) zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
      o) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych
        jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez
        względu na kod CN,
      p) wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów
        dostarczanych na pokładach samolotów,
      q) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, napojów
        alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których
        zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem
        towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
      r) perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów
        dostarczanych na pokładach samolotów,
      s) wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia
        lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na
        pokładach samolotów,
      t) wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy
        powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym
        rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do
        odmrażania,
      u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla
        brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,
      w) towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w
        systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej
        formie (bezgotówkowej) i wydają towar;
      2) świadczenia usług:
      a) przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem
        przewozów wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia,
      b) taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z
        kierowcą,
      c) naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich
        zakładania, bieżnikowania i regenerowania,
      d) w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
      e) w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
      f) w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z
        wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do
        rozporządzenia,
      g) prawniczych, z wyłączeniem usług wymienionych w poz. 31 załącznika do
        rozporządzenia,

      h) doradztwa podatkowego,
      i) związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30), wyłącznie:
      - świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również
        sezonowo, oraz
      - usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
      j) fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
      k) kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia
        cyrkowe,
      l) związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych
        miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,
      m) mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0),
      n) parkingu samochodów i innych pojazdów,
      o) przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które
        również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach
        lub innej formie (bezgotówkowej).
    Natomiast w myśl § 8 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku podatników, którzy:
      1) w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. kontynuują lub
        rozpoczynają świadczenie usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a, przy
        użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o,
      2) przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali świadczenia usług, o których mowa w §
        4 ust. 1 pkt 2 lit. a, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o, a
        następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. rozpoczną
        świadczenie tych usług
      – świadczenie tych usług jest zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji do dnia
      31 marca 2026 r.
    Na podstawie § 8 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku podatników, którzy:
      1) w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2027 r. kontynuują lub
        rozpoczynają dostawę towarów lub świadczenie usług, innych niż wymienione w
        ust. 3, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. w lub pkt 2 lit. o,
        z wyłączeniem usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. m,
      2) przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali dostawy towarów lub świadczenia
        usług, innych niż wymienione w ust. 3, przy użyciu urządzeń, o których mowa w §
        4 ust. 1 pkt 1 lit. w lub pkt 2 lit. o, z wyłączeniem usług, o których mowa w § 4 ust.
        1 pkt 2 lit. m, a następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca
        2027 r. rozpoczną dostawę tych towarów lub świadczenie tych usług
      – dostawa tych towarów i świadczenie tych usług są zwolnione z obowiązku
      prowadzenia ewidencji do dnia 31 marca 2027 r.
    Stosownie do treści § 8 ust. 5 rozporządzenia:
      W przypadku podatników, którzy w 2024 r. rozpoczęli prowadzenie ewidencji
      czynności wymienionych w poz. 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia Ministra
      Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia
      ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwolnień, o których mowa
      w ust. 3 i 4, nie stosuje się.

    Na podstawie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w
    sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących (Dz. U. z 2023 r. poz. 2605 ze zm.), obowiązującego do 31 grudnia 2024 r.,
    zwanego dalej „rozporządzeniem poprzedzającym”:
      W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do
      rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z
      warunkami określonymi w tym załączniku.
    I tak, w poz. 39 załącznika do rozporządzenia poprzedzającego jako czynności zwolnione z
    obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zostały
    wskazane:
      Dostawa towarów przy użyciu urządzeń służących do automatycznej sprzedaży,
      które w systemie bezobsługowym przyjmują należność i wydają towar.
    W poz. 40 załącznika do rozporządzenia poprzedzającego jako czynności zwolnione z ww.
    obowiązku ewidencjonowania zostały wskazane:
      Świadczenie usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych
      przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w:
      1) bilonie lub banknotach, lub
      2) innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących
        zapłatę lub czynność jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności zapłata
        dotyczyła.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo Spółką komunalną, świadczącą usługi w zakresie
    uzdatniania i dostarczania wody pitnej, odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz
    wytwarzania i dostarczania energii cieplnej. Właścicielem Spółki jest Gmina Miejska. Są
    Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Miasto, ze środków pochodzących z dotacji, wybudowało na terenie Miasta Urządzenie do
    sprzedaży wody, które zostało podłączone do sieci wodociągowej i założony został przez
    Spółkę licznik – wodomierz.
    Urządzenie zostanie przekazane przez Miasto na rzecz Spółki poprzez zawarcie umowy
    ustanowienia nieodpłatnego użytkowania na czas nieoznaczony, które daje prawo nie
    tylko do używania rzeczy, ale również pobierania z niej pożytków. Sprzedaż wody będzie
    dokonywana przez Spółkę.
    Sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu urządzenia obsługiwanego przez Klienta
    (...), za pomocą którego Klient będzie mógł nabywać wodę w systemie bezobsługowym i
    dokonywać płatności w bilonie lub innej formie bezgotówkowej, tj. za pomocą karty
    opłaconej i doładowanej, przeznaczonej wyłącznie do obsługi Urządzenia. Klient będzie
    mógł dokonać płatności za wodę za pomocą monet lub wcześniej opłaconej i doładowanej
    karty przeznaczonej do obsługi urządzenia. Urządzenie nie będzie obsługiwało bankowych
    kart płatniczych.
    Obecnie Spółka korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy
    zastosowaniu kas rejestrujących w zakresie usług związanych z uzdatnianiem i
    dostarczaniem wody, odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, dostarczaniem pary
    wodnej i gorącej wody na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej oraz rolników ryczałtowych na podstawie § 2 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Usługi, które Spółka świadczy, zostały
    wymienione w pozycji 6, 7 i 8 załącznika.
    Spółka zakłada, że sprzedaż wody z Urządzenia korzystać będzie ze stawki VAT właściwej
    dla regularnej sprzedaży wody z wodociągów i wg Państwa wiedzy, będzie to sprzedaż, o
    której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o rozporządzenia.

    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania, że dokonywanie sprzedaży
    wody z Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas
    rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie
    sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia, a utrata zwolnienia
    nastąpi od 1 kwietnia 2027 r.
    Jak Państwo wskazali, sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu Urządzenia, które
    jest urządzeniem obsługiwanym przez Klienta, za pomocą którego będzie mógł On
    nabywać wodę w systemie bezobsługowym i dokonywać płatności w bilonie lub innej
    formie bezgotówkowej, tj. za pomocą karty opłaconej i doładowanej, przeznaczonej
    wyłącznie do obsługi Urządzenia.
    Spółka zakłada, że sprzedaż wody z Urządzenia korzystać będzie ze stawki VAT właściwej
    dla regularnej sprzedaży wody z wodociągów, tj. 8%. Wskazali Państwo, że będzie to
    sprzedaż z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o.
    Mając zatem na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis
    sprawy stwierdzić należy, że w związku ze świadczeniem na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych usług
    polegających na dostarczaniu wody przy użyciu Urządzenia – zastosowanie znajdzie
    przepis § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnień, o których mowa
    w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług przy użyciu urządzeń, w tym
    wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym
    przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).
    Wskazali Państwo również, że rozpoczęcie sprzedaży wody z Urządzenia planowane jest
    od 1 kwietnia 2026 r. Tym samym, ze względu na treść § 8 ust. 4 rozporządzenia, w
    przypadku niewystąpienia przesłanek przewidzianych w § 8 ust. 5 rozporządzenia, będą
    mogli Państwo korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
    przy zastosowaniu kas rejestrujących dla świadczenia ww. usług dostarczania wody do 31
    marca 2027 r. Zatem będą Państwo zobowiązani ewidencjonować świadczenie ww. usług
    dostarczania wody za pomocą Urządzenia przy zastosowaniu kasy rejestrującej od 1
    kwietnia 2027 r.
    Podsumowując stwierdzam, że w związku z dokonywaniem sprzedaży wody z Urządzenia
    utracą Państwo prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących
    z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących od dnia 1 kwietnia 2027 r., z uwagi na
    wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o rozporządzenia. Będą
    Państwo zobowiązani ewidencjonować świadczenie ww. usług dostarczania wody za
    pomocą Urządzenia przy zastosowaniu kasy rejestrującej od 1 kwietnia 2027 r.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    uznałem za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również uznania, że doładowanie karty do Urządzenia należy
    potraktować jako zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na
    podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy, doładowanie karty nie powoduje powstania
    obowiązku podatkowego oraz uznania, że właściwym sposobem dokumentowania w
    rejestrach sprzedaży VAT sprzedaży doładowanych kart do Urządzenia będzie ujmowanie
    faktycznej sprzedaży wody dokumentem wewnętrznym.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:

      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Zgodnie natomiast z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
      a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
      b) świadczenia usług:
      - telekomunikacyjnych,
      - wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      - stałej obsługi prawnej i biurowej,
      - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    W myśl art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
      4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

    Z ww. przepisów wynika, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług w zakresie
    uzdatniania i dostarczania wody pitnej, odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz
    wytwarzania i dostarczania energii cieplnej powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem,
    obowiązek podatkowy powstaje nie później niż z chwilą upływu terminu płatności. O tym,
    kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu świadczenia powyższych usług decyduje
    moment wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest termin płatności
    ustalony pomiędzy stronami.
    Stosownie natomiast do art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z art. 19a ust. 8 ustawy wynika, że jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej faktycznie kwoty.
    Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej
    usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego
    momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla
    jego określenia. O faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter.
    W tym miejscu należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy definicji
    zaliczki.
    W takiej sytuacji należy się zatem odnieść do wykładni językowej.
    Zgodnie z definicją wskazaną w Słowniku Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN
    (dostępnego na stronie: https://sjp.pwn.pl/), zaliczka to część należności wpłacanej lub
    wypłacanej z góry na poczet tej należności. Zatem zapłatę (zaliczkę) wpłaca się na poczet
    przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą
    towarów lub faktycznym wykonaniem usługi.
    Tym samym, zaliczka, jako zapłata na poczet przyszłej należności, musi być powiązana z
    konkretną transakcją, tj. dostawą określonych towarów lub świadczeniem określonych
    usług. W związku z tym istotnym jest, aby przyszłe świadczenie było określone i jasno
    sprecyzowane.
    Wobec powyższego, otrzymanie zaliczki dotyczącej konkretnej dostawy towaru lub
    konkretnej usługi wiąże się generalnie z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku
    VAT u podatnika otrzymującego wpłatę – w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Jeśli
    natomiast otrzymana wpłata ma charakter nieskonkretyzowany, dotyczy wzajemnych
    rozliczeń między partnerami, to jej otrzymanie jest neutralne podatkowo, tj. nie skutkuje
    obowiązkiem wykazania VAT należnego.
    W zaistniałej sytuacji, w odniesieniu do ustalenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego w związku ze sprzedażą doładowanych kart do Urządzenia, należy jednak
    zwrócić uwagę na uregulowania dotyczące bonów.
    W myśl art. 2 pkt 41-45 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

      41) bonie – rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego
      przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub
      świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub
      usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub
      usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej
      dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu;
      42) emisji bonu – rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu;
      43) bonie jednego przeznaczenia – rozumie się przez to bon, w przypadku którego
      miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota
      należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
      charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w
      chwili emisji tego bonu;
      44) bonie różnego przeznaczenia – rozumie się przez to bon inny niż bon jednego
      przeznaczenia;
      45) transferze bonu – rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego
      bonu po jego emisji.
    Wskazać w tym miejscu należy, że wprowadzenie definicji bonu na towary i usługi jest nie
    tylko istotne ze względu na potrzebę harmonizacji opodatkowania podatkiem VAT w
    odniesieniu do transakcji z wykorzystaniem bonów w Unii Europejskiej, lecz także ze
    względu na potrzebę unikania zakłóceń konkurencji. Celem tej definicji jest również
    rozróżnienie pomiędzy bonami, które można wymienić na towary i usługi, a
    instrumentami płatniczymi, które służą wyłącznie do realizacji płatności, gdyż
    opodatkowanie bonów podatkiem VAT, jako specyficznego środka płatniczego i
    instrumentów płatniczych, jest różne.
    Z uwagi na fakt, że bony w praktyce mogą nabierać coraz więcej cech, które
    charakteryzują instrumenty płatnicze, w każdym przypadku należy badać, czy płatności,
    przy których skorzystać można z takiego instrumentu, dotyczą ograniczonej liczby
    oznaczonych co do nazwy towarów lub usług lub czy tożsamość potencjalnych oferentów
    dostaw towarów lub usług jest znana z góry – wówczas taki instrument zachowuje swój
    charakter bonu. Należy przy tym podkreślić, że bon może mieć formę materialną lub
    elektroniczną.
    Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów zostały przedstawione w dziale II,
    rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.
    Zgodnie z art. 8a ustawy:
      1. Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we
      własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten
      bon dotyczy.
      2. Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za
      bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako
      wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w
      części, w której wynagrodzenie stanowił bon.
      3. Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w
      imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub
      świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu
      którego działa podatnik.
      4. W przypadku gdy dostawca towarów lub usługodawca nie jest podatnikiem, który
      działając we własnym imieniu, wyemitował bon jednego przeznaczenia, uznaje się, że
      ten dostawca lub usługodawca dokonał odpowiednio dostawy towarów lub
      świadczenia usług, których ten bon dotyczy, na rzecz podatnika, który wyemitował
      ten bon.

    Stosownie do art. 8b ustawy:
      1. Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w
      zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub
      usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu
      podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu
      różnego przeznaczenia.
      2. W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny
      niż podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie
      z ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi,
      które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego
      bonu.
    W zakresie bonów wprowadza się dwie normy. Pierwsza z nich odnosi się do bonów
    jednego przeznaczenia (tzw. SPV), czyli bonów, które dotyczą konkretnej dostawy lub
    usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji bonu
    (przekazania bonu pierwszemu posiadaczowi) określić miejsce świadczenia, jak i kwoty
    podatku należnego. Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) został zrównany
    ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności, jakiego uprawnienia dany
    bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Druga zaś norma odnosi się do bonów różnego przeznaczenia (MPV), które zostały
    zdefiniowane przez definicję negatywną, jako bony, które nie posiadają cech bonów SPV.
    Zatem są to bony, które nie dotyczą konkretnej dostawy lub usługi lub nie wskazują, w
    którym państwie mogą być zrealizowane. Transfer tych bonów nie podlega
    opodatkowaniu, albowiem w momencie ich emisji nie sposób określić stawki podatku VAT
    lub miejsca świadczenia. W przypadku tych bonów do opodatkowania dochodzi w
    momencie ich realizacji.
    Wyłączeniem od zasady ogólnej, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, jest art. 19a ust. 1a ustawy, w myśl
    którego:
      W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.
    Z kolei stosownie do art. 19a ust. 4a ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, dostawę towarów uznaje się za
      dokonaną, a usługę uznaje się za wykonaną z chwilą dokonania transferu bonu
      jednego przeznaczenia.
    Z powyższych przepisów art. 19a ust. 1a i 4a ustawy wynika, że obowiązek podatkowy dla
    stosowania bonów jednego przeznaczenia jest wyłączony z opodatkowania na zasadach
    ogólnych. Obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług, do których
    dochodzi na skutek transferu bonu jednego przeznaczenia, powstaje z chwilą dokonania
    transferu bonu jednego przeznaczenia. Momentem, w którym ww. dostawę towarów
    /świadczenie usług należy uznać dla celów VAT za dokonane, jest w każdym przypadku
    moment dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.
    Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, karty do obsługi Urządzenia, opłacone i
    doładowane wskazaną przez Klienta kwotą, będą Im wydawane w celu poboru wody.
    Karta umożliwia zakup wody w dowolnym czasie i dowolnej ilości, ograniczonej jedynie
    środkami na karcie. Co istotne w analizowanej sprawie, wykorzystanie środków z karty nie
    jest obligatoryjne – Klient może wykupić kartę i w ogóle nie pobrać wody. Raz doładowana
    karta jest bezterminowa. Klient, który będzie chciał opłacić i doładować kartę, będzie
    informowany, że karta będzie mogła być wykorzystana wyłącznie do zakupu wody w
    Urządzeniu. Doładowana na konkretną wartość karta do Urządzenia będzie mogła być

    wykorzystana tylko i wyłącznie do zakupu wody w Urządzeniu. W momencie wydania
    doładowanej karty do Urządzenia będzie wiadomo, na jaką usługę i jak opodatkowaną
    zostanie ona wymieniona. Będzie to tylko i wyłącznie zakup wody w Urządzeniu.
    Te okoliczności wskazują, że doładowana karta do Urządzenia nosi cechy bonu wskazane
    w art. 2 pkt 41 ustawy. Jednocześnie, w momencie wydania doładowanej karty do
    Urządzenia będzie wiadomo, na jaką usługę i jak opodatkowaną zostanie ona
    wymieniona. Będzie to tylko i wyłącznie zakup wody w Urządzeniu, stanowiące usługę ze
    stawką podatku VAT 8%. W momencie doładowania karty do Urządzenia będzie można
    zatem określić miejsce opodatkowania usługi oraz wysokość podatku należnego, co
    wskazuje, że mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia, o którym mowa w art. 2
    pkt 43 ustawy.
    W świetle art. 8a ust. 1 ustawy, transfer bonu SPV jest traktowany jako świadczenie usług
    lub dostawa towarów, których dotyczy dany bon.
    Z powołanych wyżej przepisów art. 19a ust. 1a i 4a ustawy wynika, że obowiązek
    podatkowy dla stosowania bonów jednego przeznaczenia jest wyłączony z opodatkowania
    na zasadach ogólnych. Obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów/świadczenia
    usług, do których dochodzi na skutek transferu bonu jednego przeznaczenia, powstaje z
    chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia. Momentem, w którym ww.
    dostawę towarów/świadczenie usług należy uznać dla celów VAT za dokonane, jest w
    każdym przypadku moment dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia. Tym
    samym, obowiązek podatkowy powstaje już w momencie transferu (tj. emisji oraz każdego
    kolejnego przekazania) bonu jednego przeznaczenia.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie opisane doładowanie karty do Urządzenia stanowi w
    rzeczywistości transfer bonu jednego przeznaczenia, stosownie do art. 8a ust. 1 ustawy. W
    konsekwencji, skoro doładowanie karty do Urządzenia następuje w ramach bonu jednego
    przeznaczenia, to obowiązek podatkowy powstanie na zasadach przewidzianych w art.
    19a ust. 1a ustawy – w momencie emisji lub przekazania bonu, tj. w momencie
    doładowania karty do Urządzenia.
    Odnosząc się z kolei do kwestii dokumentowania sprzedaży doładowanych kart do
    Urządzenia należy wskazać, że w myśl art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Stosownie do art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

    Według art. 99 ust. 13a ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na
      elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym
      mowa w ust. 11c.
    Natomiast w myśl art. 99 ust. 13b ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do
      sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w
      ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego
      rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
    Od 1 października 2020 r. kwestie danych, jakie należy wykazywać w składanych
    deklaracjach, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.).
    Zatem, od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o
    ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny
    JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020
    r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż
    w formie nowego JPK_VAT. Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra
    Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu
    danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od
    towarów i usług, zmienione rozporządzeniem Ministra Finansów z 1 kwietnia 2020 r. (Dz.
    U. poz. 576) oraz rozporządzeniem Ministra Finansów z 25 czerwca 2020 r. (Dz. U. poz.
    1127) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie
    JPK_V7M i JPK_V7K.
    W rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług dodano załączniki
    będące objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz
    sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.
    W pkt I załącznika „Objaśnienia do deklaracji”, w pkt 4.1. wskazano, iż:
      W części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się
      wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy
      opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek
      podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po
      uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na
      rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia
      usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w
      stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje
      prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem
      czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w
      rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.
    Jak rozstrzygnięto wyżej, doładowanie karty do Urządzenia następuje w ramach bonu
    jednego przeznaczenia, a obowiązek podatkowy w tym zakresie powstanie na zasadach
    przewidzianych w art. 19a ust. 1a ustawy – w momencie emisji lub przekazania bonu, tj. w
    momencie doładowania karty do Urządzenia. Tym samym, sprzedaż doładowanych kart
    do Urządzenia będą Państwo zobowiązani wykazywać i rozliczać w składanej deklaracji
    JPK_VAT – miesięcznej lub kwartalnej – w zależności od sposobu rozliczania.
    Podsumowując stwierdzam, że nieprawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym
    doładowanie karty do Urządzenia należy traktować jak zaliczkę na zakup wody z
    Urządzenia i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy, czynność nie

    powoduje powstania obowiązku podatkowego, a sprzedaż należy ujmować dokumentem
    wewnętrznym w tym miesiącu, w którym faktycznie wystąpiła dostawa wody, tj. pobranie
    wody z Urządzenia, na podstawie odczytu z wodomierza. Wskazuję, że w związku ze
    sprzedażą doładowanych kart do Urządzenia obowiązek podatkowy w zakresie podatku
    od towarów i usług należy rozpoznać stosownie do art. 19a ust. 1a ustawy, tj. w momencie
    doładowania karty do Urządzenia, a sprzedaż doładowanych kart do Urządzenia należy
    wykazywać i rozliczać w składanej deklaracji JPK_VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które
    nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.