Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.60.2025.1.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Obowiązek wystawienia faktury z tytułu świadczenia usług
udzielania pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców z UE oraz
Pożyczkobiorców spoza UE oraz obowiązku wykazywania
świadczonej usługi udzielania pożyczek na rzecz
Pożyczkobiorców z UE oraz Pożyczkobiorców spoza UE w
ewidencji oraz w deklaracjach VAT.
Słowa kluczowe: deklaracje
faktura
pożyczka
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez
podatnika poza terytorium kraju
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku, gdy importowane lub nabyte towary i usługi
dotyczą czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 7 oraz pkt 37-41
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 2. Ewidencje-Ewidencja
sprzedaży -Ewidencja sprzedaży - świadczenie usług,
których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3a
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku
    wystawienia faktury z tytułu świadczenia usług udzielania pożyczek na rzecz
    Pożyczkobiorców z UE oraz Pożyczkobiorców spoza UE oraz obowiązku wykazywania
    świadczonej usługi udzielania pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców z UE oraz
    Pożyczkobiorców spoza UE w ewidencji oraz w deklaracjach VAT. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą: A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim
    rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania. Wnioskodawca jest także czynnym podatnikiem VAT.
    W ramach swojej działalności, Grupa Kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca (dalej:
    „Grupa Kapitałowa”) wypracowała szereg rozwiązań w postaci algorytmów i programów
    służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie (dalej: „Technologia (...)”).
    Ponadto, w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na tworzeniu i
    udostępnianiu oprogramowania dla firm w obszarze social media marketingu i obsługi
    klienta, a także wsparciu działalności dotyczącej content marketingu, influencer
    marketingu oraz brandingu.
    Spółka pełni w Grupie Kapitałowej rolę podmiotu holdingowego. Jednocześnie
    Wnioskodawca świadczy również usługi m.in. w zakresie korzystania z Technologii (...) oraz
    usługi wsparcia na rzecz spółek z Grupy Kapitałowej.
    Działalność Spółki obejmuje głównie wykonywanie czynności opodatkowanych. Wyjątkowo
    mogą zdarzyć się sytuacje, w których Spółka będzie świadczyć czynności zwolnione od
    podatku, niemniej jednak nie są to sytuacje cykliczne oraz typowe dla codziennej,
    biznesowej działalności Spółki oraz mają charakter incydentalny w świetle art. 90 ust. 10
    pkt 1 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm. (dalej: „ustawa o VAT”), tzw. „proporcja sprzedaży”
    Spółki jest równa 100%.
    W ramach działalności gospodarczej Spółka udzielała oraz może w przyszłości udzielać
    pożyczek (dalej: „Pożyczki”) na rzecz podmiotów z siedzibą na terytorium państw
    członkowskich Unii Europejskiej (dalej: „Pożyczkobiorcy UE”) oraz na rzecz podmiotów z
    siedzibą na terytorium państw niebędących państwem członkowskim Unii Europejskiej
    (dalej: „Pożyczkobiorcy spoza UE”).
    Pożyczkobiorcy UE i Pożyczkobiorcy spoza UE są oraz będą podatnikami podatku od
    wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze. Pożyczkobiorcy UE oraz
    Pożyczkobiorcy spoza UE są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT.
    Spółce z tytułu udzielonych Pożyczek należne były oraz będą odsetki.
    Wniosek dotyczy sytuacji, gdy Wnioskodawca nie jest zarejestrowany dla celów podatku
    od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze na terytorium państw, w
    których siedziby mają Pożyczkobiorcy UE i Pożyczkobiorcy spoza UE.
    W związku z powyższym opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca powziął wątpliwość czy odsetki stanowiące wynagrodzenie za udzielone
    Pożyczki powinny być dokumentowane stosownymi fakturami oraz w jaki sposób odsetki
    te powinny być wykazywane w deklaracji oraz ewidencji VAT.
    Pytania
    1. Czy Spółka jest zobligowana do dokumentowania fakturami odsetek należnych z tytułu
      Pożyczek udzielonych na rzecz Pożyczkobiorców UE oraz Pożyczkobiorców spoza UE?

    2. Czy Spółka ma obowiązek wykazywać usługi udzielania Pożyczek na rzecz
      Pożyczkobiorców UE i Pożyczkobiorców spoza UE w deklaracji oraz ewidencji VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest zobligowana do dokumentowania fakturami
    odsetek należnych z tytułu Pożyczek udzielonych na rzecz Pożyczkobiorców UE oraz
    Pożyczkobiorców spoza UE.
    Ad 2. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie ma obowiązku wykazywać usług udzielania
    Pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców UE w deklaracji oraz w ewidencji VAT oraz ma
    obowiązek wykazywać w deklaracji oraz ewidencji VAT usługi udzielania Pożyczek na rzecz
    Pożyczkobiorców spoza UE.
    Uzasadnienie do pytania nr 1
    Odnosząc się do odsetek należnych z tytułu Pożyczek udzielonych na rzecz
    Pożyczkobiorców UE oraz Pożyczkobiorców spoza UE należy wskazać, że zasady
    wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a -106q ustawy o VAT. I tak, zgodnie z art.
    106a pkt 2 ustawy o VAT - ww. przepisy stosuje się do dostawy towarów i świadczenia
    usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
    działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
    którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby
    działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
    posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu,
    z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest
    terytorium:
    a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
      podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika;
    b) państwa trzeciego.
    Z kolei zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których
    mowa w ww. art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
    podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
    prawnej niebędącej podatnikiem.
    Jednocześnie zgodnie z art. 28b ust 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług udzielania
    pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców UE i Pożyczkobiorców spoza UE jest miejsce, w którym
    usługobiorcy posiadają siedzibę działalności gospodarczej. Tym samym będzie to
    odpowiednio terytorium siedziby danego Pożyczkobiorcy UE lub Pożyczkobiorcy spoza UE.
    Wobec powyższego - do Pożyczek udzielanych na rzecz Pożyczkobiorców UE i
    Pożyczkobiorców spoza UE zastosowanie znajdą przepisy art. 106b ust 1 pkt 1 w związku z
    art. 106a pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT, a co za tym idzie Spółka jest i będzie zobowiązana do
    wystawienia faktury z tytułu świadczenia przez nią usług udzielania pożyczek na rzecz
    Pożyczkobiorców UE oraz Pożyczkobiorców spoza UE.
    Jednocześnie zauważyć należy, iż świadczone przez Spółkę usługi udzielania Pożyczek na
    rzecz Pożyczkobiorców UE i Pożyczkobiorców spoza UE, stanowią usługi, które gdyby były
    świadczone na terytorium Polski, byłyby zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    38 ustawy o VAT.
    Z kolei przepis art. 106b ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT odnosi się do braku obowiązku
    wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż zwolnioną m.in. na podstawie art. 43 ust. 1
    ustawy. Przy czym ustawa o VAT dokładnie wyjaśnia co należy rozumieć poprzez sprzedaż.

    Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT sprzedaż oznacza odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem, obejmuje ona wszelkie te czynności,
    których miejscem opodatkowania jest terytorium Polski.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku świadczenia przez Spółkę usług
    udzielania pożyczek na rzecz podmiotów z UE i spoza UE, dla których miejscem
    świadczenia jest miejsce, w którym ww. usługobiorcy posiadają siedzibę działalności
    gospodarczej tj. terytorium państwa UE lub państwa trzeciego, to nie występuje wówczas
    zwolnienie z obowiązku wystawienia faktury, o którym mowa w art. 106b ust. 2 ustawy
    (gdyż zwolnienie to dotyczy jedynie sprzedaży, dla której miejscem opodatkowania jest
    terytorium Polski).
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka jest zobligowana do
    dokumentowania fakturami odsetek należnych z tytułu Pożyczek udzielonych na rzecz
    Pożyczkobiorców UE oraz Pożyczkobiorców spoza UE.
    Powyższe podejście znajduje również potwierdzenie w stanowisku prezentowanym przez
    DKIS - np. interpretacja indywidualna z dnia 26 października 2022 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.576.2022.2.JSZ, w której DKIS potwierdził, że: „Mając na uwadze powyższe, w
    przypadku świadczenia przez Państwa usług ubezpieczeniowych na rzecz Ubezpieczyciela
    spoza UE, dla których miejsce świadczenia jest miejsce, w którym ww. usługobiorca
    posiada siedzibę działalności gospodarczej tj. na terytorium państwa trzeciego, to nie
    wystąpi wówczas zwolnienie z obowiązku wystawienia faktury, o którym mowa w art. 106b
    ust. 2 ustawy. W konsekwencji są Państwo zobowiązani do udokumentowania fakturą
    świadczenia usług, objętych zakresem wniosku, na rzecz Ubezpieczyciela spoza UE, która
    może nie zawierać stawki i kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto. Natomiast
    zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, powinna być opatrzona adnotacją „odwrotne
    obciążenie”.
    Uzasadnienie do pytania nr 2
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani
    składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do
    25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10,
    art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2. Jednocześnie w myśl art. 99 ust. 7c ustawy o VAT ww.
    deklaracje zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w
    tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a
    także dane dotyczące podatnika.
    Według art. 99 ust. 11c ustawy o VAT deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są
    składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17
    lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne,
    który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
    elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w
    przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z
    wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Przy czym na mocy art. 99 ust. 13b ustawy o VAT zostało wydane rozporządzenie z dnia 15
    października 2019 r. Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w sprawie szczegółowego
    zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku
    od towarów i usług [dalej: „Rozporządzenie JPKVAT”], które określa szczegółowy zakres
    danych, o których mowa w art. 99 ust. 7c ustawy o VAT, wraz z objaśnieniami co do
    sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych oraz niezbędnymi
    pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli
    tego obowiązku przez organ podatkowy.
    Jednocześnie z treści art. 109 ust. 3 ustawy o VAT wynika, że podatnicy, z wyjątkiem
    podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których

    sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani
    prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i
    sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
    1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w
      tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
    2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
    3) kontrahentów;
    4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy o VAT podatnicy wskazani w art. 99 ust. 1 ustawy o VAT
    są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do
    urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której
    mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji. W
    oparciu o art. 109 ust. 14 ustawy o VAT Rozporządzenie JPKVAT zawiera szczegółowy
    zakres danych, które powinny być uwzględnione w ewidencji VAT oraz sposób
    wykazywana tych danych w ewidencji.
    Odnosząc się do treści Rozporządzenia JPKVAT, należy wskazać, że § 2 określa informacje,
    które powinna zawierać deklaracja VAT. I tak w myśl § 2 pkt 8 i 10 ww. rozporządzenia
    deklaracje zawierają m.in. dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego
    oraz dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z
    oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu. Przy czym zgodnie z § 4 pkt 1 lit. b
    Rozporządzenia JPKVAT dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o
    których mowa w § 2 pkt 8, obejmują wysokość podstawy opodatkowania z tytułu dostawy
    towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza
    terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9
    ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z
    wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII
    w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu świadczenia usług, o których mowa
    w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.
    Natomiast w myśl § 10 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia JPKVAT ewidencja zawiera wysokość
    podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla
    których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na
    podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami
    szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie
    z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Z powyższego wynika więc, że zarówno w części deklaracyjnej oraz ewidencyjnej wykazuje
    się świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju,
    ale tylko w przypadku gdy w stosunku do tych usług na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub
    ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
    Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług
    przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby
    czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z
    których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Natomiast w myśl art. 86 ust. 9 ustawy o VAT podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w
    przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28I jest

    terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów
    eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika
    związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Jak wskazano wcześniej, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia
    usług udzielania pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców UE i Pożyczkobiorców spoza UE, jest
    miejsce, w którym usługobiorcy posiadają siedzibę działalności gospodarczej. Tym samym
    będzie to odpowiednio terytorium siedziby danego Pożyczkobiorcy UE lub Pożyczkobiorcy
    spoza UE.
    Natomiast, aby ocenić czy czynności udzielania ww. Pożyczek należy wykazać w JPKVAT,
    trzeba również ocenić, czy w stosunku do tych usług na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub
    ust. 9 ustawy o VAT przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony. Tylko bowiem w przypadku, gdy takie prawo przysługuje, powyższe usług
    powinny być wykazane w deklaracji i ewidencji VAT.
    Powyższe konkluzje potwierdzają również objaśnienia do Rozporządzenia JPKVAT oraz
    Broszura informacyjna dot. struktury JPK_VAT z deklaracją (JPK_V7M(2), JPK_V7K(2)) z maja
    2023 r. dostępna na stronie Ministerstwa Finansów (https://www.podatki.gov.pl/media
    /9330/broszura- informacyjna-jpk_vat-z-deklaracj7oC47o85-10052023.pdf), (dalej:
    „Broszura JPKVAT”), które wskazują, że:
        „W części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje
        się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy
        opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek
        podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po
        uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na
        rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia
        usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w
        stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje
        prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem
        czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w
        rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.” - punkt 4.1, Objaśnień do Rozporządzenia JPKVAT;
        Zgodnie z Broszurą JPKVAT w polu K_11: „Podaje się wysokość podstawy
        opodatkowania wynikającą z dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których
        miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju, w stosunku do których:
          podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli importowane lub
          nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez
          podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby
          czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada
          dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi
          czynnościami, lub
          podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli importowane lub
          nabyte towary i usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie
          art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37-41 ustawy, wykonywanych na terytorium kraju,
          w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art.
          28I ustawy jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą

          bezpośrednio towarów eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada
          dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi
          czynnościami.”
        Zgodnie z Broszurą JPKVAT w polu P_11 to: „Zbiorcza wysokość podstawy
        opodatkowania z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium
        kraju - wykazana w K_11 (pole opcjonalne).”
    W związku z powyższym, w celu przesądzenia czy odsetki należne z tytułu Pożyczek
    udzielanych na rzecz Pożyczkobiorców UE i Pożyczkobiorców spoza UE powinny być
    wykazywane w deklaracji i ewidencji VAT, należy najpierw ustalić, czy w stosunku do tych
    Pożyczek na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy o VAT przysługuje prawo do
    obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w odniesieniu do usług i towarów
    nabytych w związku z udzielaniem tych Pożyczek. Na mocy tych przepisów:
    1) w stosunku do usług udzielania Pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców UE Spółce nie
      przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w odniesieniu
      do usług i towarów nabytych w związku z wykonywaniem tych czynności, ponieważ
      usługi te, gdyby ich miejscem świadczenia była Polska, byłyby zwolnione na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT - stąd na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT
      Spółka w zakresie tych usług nie jest uprawniona do odliczenia podatku VAT w
      odniesieniu do usług i towarów nabytych w związku z wykonywaniem tych czynności,
    2) w stosunku do usług udzielania Pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców spoza UE Spółce
      przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w odniesieniu
      do usług i towarów nabytych w związku z wykonywaniem tych czynności, ponieważ w
      zakresie tych usług znajduje zastosowanie art. 86 ust. 9 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe:
    1) w zakresie Pożyczek udzielanych na rzecz Pożyczkobiorców UE - odsetki od tych
      Pożyczek nie powinny być wykazywane w deklaracji i ewidencji VAT,
    2) w zakresie Pożyczek udzielanych na rzecz Pożyczkobiorców spoza UE - odsetki od tych
      Pożyczek powinny być wykazywane w deklaracji i ewidencji VAT w polach K_11 i P_11.
    Podsumowując, w oparciu o przywołane przepisy - Spółka nie ma obowiązku wykazywania
    usług udzielania Pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców UE w deklaracji oraz w ewidencji VAT
    oraz ma obowiązek wykazywać w deklaracji oraz ewidencji VAT usługi udzielania Pożyczek
    na rzecz Pożyczkobiorców spoza UE.
    Powyższa wykładnia została również potwierdzona w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 26 października 2022 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.576.2022.2.JSZ. DKIS uznał w niej,
    że „W związku z powyższym należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w
    przypadku świadczenia przedmiotowych usług na rzecz Ubezpieczycieli z UE oraz
    Ubezpieczyciela spoza UE, w stosunku do których odpowiednio na podstawie art. 86 ust. 8
    pkt 1 lub ust. 9 ustawy nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony, nie jesteście Państwo zobowiązani do wykazania ww. świadczenia w
    pliku JPK_VAT z deklaracją VAT.”
    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od to-warów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1, 4 i pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    świadczenie usług, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy
    czynność ta jest wykonywana odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatne świadczenie usług
    podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być
    wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do tej czynności.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Jak wynika z powyższego, definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej
    prowadzeniem, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy
    należy identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za
    czynność wykonywaną przez podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. Udzielenie
    pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu
    kapitału na wskazany w umowie okres w zamian za wynagrodzenie (odsetki). Czynność
    udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi zatem
    odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu VAT.
    Zatem, co do zasady, usługa udzielania oprocentowanej pożyczki stanowi czynność
    mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności Spółka udzielała oraz może
    w przyszłości udzielać pożyczek na rzecz podatników prowadzących działalność
    gospodarczą, tj. podatników w rozumieniu art. 28a ustawy, z siedzibą na terytorium
    państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub z siedzibą poza terytorium UE. Spółka jest
    czynnym podatnikiem VAT. Spółka nie jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze na terytorium państwa, w których siedziby
    mają Pożyczkobiorcy UE i Pożyczkobiorcy spoza UE. Spółce z tytułu udzielonych Pożyczek
    należne były oraz będą odsetki.
    Wątpliwości Spółki , w zakresie pytania nr 1 dotyczą wskazania, czy Spółka zobligowana
    jest do dokumentowania fakturami odsetek należnych z tytułu Pożyczek udzielonych na
    rzecz Pożyczkobiorców UE oraz Pożyczkobiorców spoza UE.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości należy wskazać, że w przypadku świadczenia
    usług wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy bardzo istotnym dla prawidłowego
    rozliczenia podatku od towarów i usług jest w pierwszej kolejności określenie miejsca
    świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy
    usługa wykonywana przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług w Polsce, czy też nie.
    Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
        1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

          a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
          mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
          działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z
          uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
          b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub
          podatku od wartości dodanej;
        2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
          nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
          świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
          do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika
    działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą
    posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na
    rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się
    w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych
    usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności. Ww. zasadę ogólną należy stosować,
    gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, i w stosunku do tej usługi nie mają
    zastosowania zasady szczególne wymienione w następnych przepisach.
    Jak wynika z opisu sprawy Spółka udzielała oraz może w przyszłości udzielać pożyczek na
    rzecz Pożyczkobiorców prowadzących działalność gospodarczą z siedzibą na terytorium
    państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz z siedzibą poza terytorium Unii
    Europejskiej. Ponieważ tego rodzaju usługi nie są wymienione w przepisach szczególnych
    dotyczących miejsca świadczenia usług, miejscem ich świadczenia a zarazem
    opodatkowania, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy jest miejsce, w którym podmioty te
    posiadają siedzibę działalności gospodarczej. W związku z powyższym usługi te nie
    podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
    I tak, zgodnie z art. 106a ustawy – przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
        1) sprzedaży, z wyjątkiem:
          a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
          usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku
          należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez
          usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub
          dokonującego dostawy towarów;
          b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w
          dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim
          identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo
          członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

        2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
          posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
          miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
          czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
          gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej –
          posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe
          miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
          miejscem świadczenia jest terytorium:
          a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
          zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
          faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę
          lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
          b) państwa trzeciego.
        3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych,
          o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników
          zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem
          członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest
          Rzeczpospolita Polska;
        4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze
          szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników
          zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem
          członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest
          Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
          korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
          wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności,
          o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
          a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
          b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
          5 pkt 4,
          c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
          19a ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:

        1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
          nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
          a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
          b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
        1a otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
          mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
          wyjątkiem:
          a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
          ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
          b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

        - żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
          miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
          całość lub część zapłaty.
    Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
    Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy:
      W przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
      rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
      charakterze jest nabywca towaru lub usługi faktura powinna zawierać wyrazy
      „odwrotne obciążenie”.
    Natomiast w myśl art. 106e ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy:
      Faktura może nie zawierać:
      1) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a – danych określonych w ust. 1
        pkt 10 i 12-14;
      2) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b – danych określonych w ust. 1
        pkt 5 i 12-14.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji, a
    ustawodawca określił w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim
    wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować
    wykonanie przez nich czynności, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług. Faktury które
    dokumentują dostawy lub usługi na rzecz podmiotów z Unii Europejskiej lub państw
    trzecich zobowiązanych do rozliczenia podatku winna zawierać wyrazy „odwrotne
    obciążenie”.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 106a pkt 2 lit. a) i b) ustawy, polski
    podatnik ma obowiązek wystawić fakturę dokumentującą jego sprzedaż na rzecz
    podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze w
    przypadku, gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest
    nabywca towaru lub usługobiorca lub gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa
    trzeciego.
    Odnosząc się do sytuacji, w której Państwo udzielacie lub będziecie udzielali pożyczek na
    rzecz Pożyczkobiorców z UE podkreślić należy, że sformułowanie „osoba zobowiązana do
    zapłaty podatku” zawarte w art. 106a pkt 2 lit. a ustawy, należy rozumieć szerzej i odnosić
    do mechanizmu opodatkowania, a nie wiązać z faktycznym naliczeniem podatku i zawężać
    tylko do sytuacji, w której nabywca faktycznie ma rozliczyć podatek i nie obejmować
    sytuacji, gdy nabywca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku, bo czynność będzie w
    innym państwie członkowskim zwolniona z VAT.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, państwa
    członkowskie zwalniają z podatków udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe oraz
    zarządzanie kredytami przez kredytobiorcę. Jak wynika z art. 220 Dyrektywy w drodze
    odstępstwa od ust. 1 i bez uszczerbku dla art. 221 ust. 2 nie wymaga się wystawienia
    faktury w odniesieniu do świadczenia usług zwolnionych na mocy art. 135 ust. 1 lit. a) - g).
    Jednakże zgodnie z art. 137 ust. 1 lit. a) Dyrektywy państwa członkowskie mogą przyznać
    podatnikom prawo wyboru opodatkowania transakcji finansowych, o których mowa w art.
    135 ust. 1 lit. b) - g).
    Z powyższego jednak wynika, że nie można z góry przyjmować, ze usługi finansowe
    (wymienione w art. 135 ust. 1 Dyrektywy) będą jednakowo we wszystkich państwach UE
    zwolnione od podatku.
    Wobec powyższego w sytuacji, gdy Spółka udzielała lub będzie udzielała pożyczek na rzecz
    Pożyczkobiorców z UE, których to miejscem świadczenia jest/będzie terytorium innego
    państwa członkowskiego, to co do zasady Spółka jest/będzie zobowiązana do wystawienia
    faktury z adnotacją „odwrotne obciążenie”. Jednakże w drodze odstępstwa od zasady,
    jeżeli usługa jest/będzie w miejscu świadczenia zwolniona z podatku, to Spółka nie ma/nie
    będzie miała obowiązku wystawienia faktury na podstawie art. 106b ust. 1 w zw. z art.
    106a pkt 2 lit. a) ustawy. Przy czym nie ma jednocześnie przeszkód, aby Wnioskodawca
    wystawił faktury dokumentujące czynności udzielenia pożyczek. Wówczas stosownie do
    treści art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy, faktury te mogą nie zawierać m.in. stawki podatku;
    sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami
    podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży
    netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.
    Natomiast odnosząc się do kwestii udokumentowania świadczenia przez Spółkę usług na
    rzecz Pożyczkobiorcy spoza UE, należy stwierdzić, że - jak już podkreśliłem - stosownie do
    art. 106a pkt 2 lit. b w związku z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy Spółka jest/będzie
    zobowiązana do wystawienia faktury z tytułu świadczenia przez nią usług na rzecz
    Pożyczkobiorcy spoza UE.
    Jednocześnie zauważyć należy, iż świadczone przez Państwa usługi – jak wynika z
    okoliczności sprawy – stanowią usługi udzielania pożyczek pieniężnych, które gdyby były
    świadczone na terytorium Polski, byłyby zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    38 ustawy.
    Z kolei powołany powyżej przepis art. 106b ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy odnosi się do braku
    obowiązku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż zwolnioną m.in. na podstawie
    art. 43 ust. 1 ustawy.
    Ustawa o VAT dokładnie wyjaśnia co należy rozumieć poprzez sprzedaż. Zgodnie z
    definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż oznacza odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
      terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, obejmuje ona wszelkie te czynności, których miejscem opodatkowania jest
    terytorium Polski.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku świadczenia przez Państwa usług udzielania
    pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców spoza UE, dla których miejscem świadczenia jest
    miejsce, w którym ww. usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej tj. na
    terytorium państwa trzeciego, to nie wystąpi wówczas zwolnienie z obowiązku
    wystawienia faktury, o którym mowa w art. 106b ust. 2 ustawy. W konsekwencji są
    Państwo zobowiązani do udokumentowania fakturą świadczenia usług, objętych
    zakresem wniosku, na rzecz Pożyczkobiorcy spoza UE, która może nie zawierać stawki i
    kwoty podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto. Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 1
    pkt 18 ustawy, powinna być opatrzona adnotacją „odwrotne obciążenie”

    Ponadto wątpliwości Spółki sformułowane w pytaniu nr 2 dotyczą ustalenia czy Spółka ma
    obowiązek wykazywać usługi udzielania pożyczek na rzecz Pożyczkobiorców z UE i
    Pożyczkobiorców spoza UE w deklaracji i ewidencji VAT.
    Wskazać należy, że brak opodatkowania w Polsce usługi udzielenia pożyczek oznacza, że w
    JPK_VAT7M Spółka nie wykazuje kwoty podatku VAT z tego tytułu. Zobowiązanym do
    rozliczenia podatku VAT z tytułu tej transakcji będzie Pożyczkobiorca, który zastosuje do
    rozliczenia tego podatku przepisy swojego kraju.
    Jednocześnie należy wskazać, że stosownie do art. 109 ust. 3a ustawy:
      Podatnicy świadczący usługi, których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju,
      są obowiązani w prowadzonej ewidencji podać nazwę usługi, wartość usługi bez
      podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, uwzględniając
      moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług
      świadczonych na terytorium kraju. W przypadku usług, do których stosuje się art.
      28b, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19a ust. 1-3 i 8.
    A zatem JPK_VAT7M Spółka wykaże wyłącznie wartość usługi bez podatku VAT
    uwzględniając moment powstania obowiązku podatkowego. Wynagrodzeniem Spółki
    będą odsetki otrzymane w związku z udzieleniem pożyczek. Jak wynika z ww. przepisu do
    tego rodzaju usług świadczonych na rzecz podmiotów z krajów innych niż Polska
    zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 1-3 i ust. 8 ustawy.
    Co do sposobu wykazania w części deklaracyjnej JPK_VAT7M sprzedaży opodatkowanej
    poza terytorium kraju należy wskazać, że przewidziano dwa pola w których wykazuje się
    taką sprzedaż tj. K_11 i P_11.
    W polu K_11 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy
    towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju. W polu tym podaje się wartość
    netto dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w każdym
    przypadku, gdy w odniesieniu do nich przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do
    zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy. Ponadto
    wykazuje się świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7
    oraz pkt 37-41, których miejscem opodatkowania jest kraj trzeci, których świadczenie
    związane jest z prawem do odliczenia w Polsce na podstawie art. 86 ust. 9 ustawy.
    Natomiast w polu P_11 wykazuje się zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu
    dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju – wykazaną w K_11.
    W przedmiotowej sprawie Spółka świadczy/będzie świadczyć usługę udzielania pożyczek
    na rzecz Pożyczkobiorców z UE i Pożyczkobiorców z krajów trzecich.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy :
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

    W tym miejscu wskazać należy, że z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik
    podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza
    terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony,
    pod warunkiem, że wykonując takie czynności na terytorium kraju miałby również prawo
    do odliczenia.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 9 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7
      oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28l jest terytorium państwa
      trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów eksportowanych, pod
      warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego
      podatku z tymi czynnościami.
    Przedstawiony we wniosku opis sprawy wskazuje, że Wnioskodawca nie nabędzie prawa
    do odliczenia podatku VAT na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 w związku ze świadczeniem
    usług udzielania pożyczek na rzecz podatników posiadających siedzibę na terytorium
    innego państwa członkowskiego UE jak i podatników posiadających siedzibę poza
    terytorium Unii Europejskiej. Usługi świadczone na rzecz Pożyczkobiorców z UE i spoza UE
    stanowią usługi udzielania pożyczek pieniężnych, które to gdyby były świadczone na
    terytorium Polski, byłyby zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT.
    W sytuacji, w której pożyczki są udzielane przez podatnika podatnikom posiadającym
    siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego UE lub poza terytorium Unii
    Europejskiej (podmiotom z państw trzecich), to zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, usługi
    takie podlegają opodatkowaniu poza Polską, czyli na terenie kraju nie podlegają
    opodatkowaniu.
    Zatem nie macie/nie będziecie Państwo mieli prawa do odliczenia podatku VAT na
    podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 w związku ze świadczeniem usług udzielania pożyczek na
    rzecz podatników posiadających siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego
    UE lub podatników posiadających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje/będzie przysługiwało Państwu jedynie na
    podstawie art. 86 ust. 9 ustawy do świadczenia usług udzielania pożyczek na rzecz
    podatników posiadających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej, pod warunkiem, że
    podatnik posiada odpowiednie dokumenty.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w
    przypadku świadczenia usług udzielania pożyczek na rzecz Pożyczkobiorcy z UE, w
    stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy nie przysługuje Państwu
    prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, nie jesteście/nie będziecie
    Państwo zobowiązani do wykazania odsetek z ww. świadczenia w pliku JPK_VAT z
    deklaracją VAT.
    Natomiast w stosunku do świadczenia usług udzielenia pożyczek na rzecz
    Pożyczkobiorców spoza UE przysługuje/będzie przysługiwało Państwo prawo do odliczenia
    podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 9 ustawy, tym samym odsetki z tytułu
    udzielonych pożyczek należy wykazywać w pozycji K_11 i P_11 JPK_VAT.
    Z uwagi na powyższe, Państwa stanowisko całościowo uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.