Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-294/11-5/GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-02-13
Teza: Czy na Spółce ciąży obowiązek posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta oraz złożenia informacji IFT-2/IFT-2R?
Słowa kluczowe: audyt; informacja; podmiot-podmiot zagraniczny; rezydencja-certyfikat rezydencji; usługi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2011 r. (data wpływu 24 listopada 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 grudnia 2011 r. (data wpływu 27 grudnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta i złożenia informacji IFT-2/IFT-2R (pytanie 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconych należności zagranicznym kontrahentom za usługi wchodzące w skład procesu certyfikacji zarządzania jakościowego i środowiskowego oraz obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta i złożenia informacji IFT-2/IFT-2R.

Z uwagi na braki formalne ww. wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), pismem z dnia 15 grudnia 2011 r., wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia.

Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 20 grudnia 2011 r., a w dniu 27 grudnia 2011 r. wpłynęło do tut. Organu uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: "Spółka") działa głównie w branży produkcji i obróbki wyrobów metalowych dla przemysłu elektromaszynowego oraz motoryzacyjnego. Spółka w swojej działalności wprowadza międzynarodowe normy zarządzania jakościowego ISO/TS 16949:2009 oraz zarządzania środowiskowego ISO 14001:2004. W celu uzyskania i utrzymania certyfikatów ISO Spółka korzysta z zewnętrznych firm audytorskich wykonujących usługi certyfikujące i badawcze.

W związku z tym Spółka ponosi koszty i jest obciążana przez kontrahentów zagranicznych fakturą lub fakturami obejmującymi:

*   audyt w Spółce i wizyty inspekcyjne,

*   wydanie certyfikatów,

*   opłaty za użytkowanie certyfikatów zarządzania jakościowego i środowiskowego,

*   koszty zakwaterowania audytorów.

Na podstawie tych faktur Spółka dokonuje zapłaty.

W uzupełnieniu wniosku Spółka stwierdziła, iż:

*   okres rozliczeniowy dotyczący zaistniałego stanu faktycznego - luty 2011 r. oraz maj 2011 r.;

*   Spółka zamierza również ponosić takie same koszty w celu uzyskania i utrzymania certyfikatów ISO w latach następnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego poszczególne usługi wchodzące w skład całego procesu certyfikacji zarządzania jakościowego i środowiskowego mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych i na spółce ciąży obowiązek pobrania i uiszczenia podatku u źródła od wypłat dokonywanych na rzecz dostawców tych usług?
2.  Czy na Spółce ciąży obowiązek posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta oraz złożenia informacji IFT-2/IFT-2R?

Pytania dotyczą obowiązków płatnika zarówno w zakresie stanu faktycznego jak i zdarzenia przyszłego.

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 2 wniosku w zakresie stanu faktycznego, natomiast w zakresie pytania nr 2 zdarzenie przyszłe oraz pytania nr 1 (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe) zostaną wydane odrębne interpretacje.

Zdaniem Wnioskodawcy, opłata za używanie certyfikatów zarządzania jakościowego i środowiskowego nie jest objęta regulacją art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca nabywa od kontrahentów zagranicznych jedynie prawo do używania oznaczenia potwierdzającego spełnienie określonych norm zarządzania jakościowego i środowiskowego. Celem certyfikacji jest zastosowanie odpowiednich systemów w celu zrozumienia i spełnienia wymagań klienta, ciągłe doskonalenie procesów, udoskonalenie gospodarki odpadami. W świetle przedstawionego stanu faktycznego nie ma obowiązku posiadania certyfikatów rezydencji podatkowej zagranicznych dostawców tych usług, ani nie jest zobowiązany do sporządzania informacji IFT-2/IFT- 2R.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego, Spółka stoi na stanowisku, iż obowiązek pobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotyczy wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedstawionym stanie faktycznym wypłacone należności z tytułu usługi przeprowadzenia certyfikacji ISO nie zostały w tym przepisie wymienione, wobec czego Spółka nie ma obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od płatności na rzecz zagranicznego kontrahenta, tym samym Spółka nie miała obowiązku posiadania certyfikatów rezydencji podatkowej zagranicznych dostawców tych usług, które warunkowałyby niepobranie podatku "u źródła", ani nie jest zobowiązana do sporządzenia informacji IFT-2/IFT-2R wynikającej z art. 26 ust. 3,3a i 3d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na potwierdzenie stanowiska Spółka powołuje następujące interpretacje organów podatkowych:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 stycznia 2009 r. - interpretacja indywidualna ILPB3/423-676/08-3/DS;

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 7 stycznia 2008 r. - interpretacja indywidulana ITPB3/423-79/07/MK;

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 listopada 2010 r. -interpretacja indywidulana IBPBI/2/423-1061/10/BG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały w szczególności określone w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 21 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

\- ustala się w wysokości 20% przychodów;

1.  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
2.  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej

\- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W odniesieniu do treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawych, zauważyć należy, że katalog usług w nim wskazanych jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. W ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy jednakże uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane.

Niemniej jednak sama nazwa umowy o świadczenie usługi nie może być wyłącznym czynnikiem, który kwalifikuje daną usługę jako należącą do katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.

Z treści wyżej przytoczonych przepisów art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że przychody z tytułu usług wchodzących w skład całego procesu certyfikacji wyrobów nie zostały w nim literalnie wymienione jako podlegające opodatkowaniu „u źródła”, jak również nie sposób uznać je za przychody ze świadczeń o charakterze podobnym do świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

Tym samym przychody uzyskane przez podmioty zagraniczne z tytułu tych usług nie są objęte zakresem przedmiotowym ww. przepisu.

Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W myśl art. 26 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w:

1.  art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,
2.  art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku

\- sporządzone według ustalonego wzoru.

Na podstawie art. 26 ust. 3d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się odpowiednio.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca działa głównie w branży produkcji i obróbki wyrobów metalowych dla przemysłu - elektromaszynowego oraz motoryzacyjnego. Spółka w swojej działalności wprowadza międzynarodowe normy zarządzania jakościowego ISO/RS 16949:2009 oraz zarządzania środowiskowego ISO 14001:2004. W celu uzyskania i utrzymania certyfikatów ISO Wnioskodawca korzysta z zewnętrznych firm audytorskich wykonujących usługi certyfikujące i badawcze.

W związku z tym ponosi koszty i jest obciążany przez kontrahentów zagranicznych fakturą lub fakturami obejmującymi: audyt w Spółce i wizyty inspekcyjne, wydanie certyfikatów, opłaty za użytkowanie certyfikatów zarządzania jakościowego i środowiskowego, koszty zakwaterowania audytorów.

Na podstawie tych faktur Wnioskodawca dokonuje zapłaty.

Jak wskazano wyżej, obowiązek pobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotyczy wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedstawionym stanie faktycznym ww. przepis nie obejmuje swoją dyspozycją Wnioskodawcy, gdyż wypłacone przez Niego należności z tytułu przeprowadzania certyfikacji produktów nie zostały wymienione jako podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, na podstawie ww. art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przypadku wypłaty przez Wnioskodawcę należności zagranicznym kontrahentom z tytułu usług wchodzących w skład całego procesu certyfikacji wyrobów, które nie mieszczą się w katalogu art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji warunkującego niepobranie podatku „ u źródła”. Na Wnioskodawcy nie będzie również ciążył obowiązek wynikający z art. 26 ust. 3, 3a i 3d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do złożenia informacji IFT-2/IFT-2R.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.