Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.541.2019.2.IP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-04
Teza: Stwierdzenie, czy wprowadzony ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, będzie mieć zastosowanie dla płatności za nabyte przez Wnioskodawcę – jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy – towary lub usługi, a tym samym, obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności będzie niezależna od prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment); obowiązek; powiat; przepisy; przepisy-zmiana przepisów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2019 r. (data wpływu 8 października 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 listopada 2019 r. (data wpływu 6 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia, czy wprowadzony ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, będzie mieć zastosowanie dla płatności za nabyte przez Wnioskodawcę – jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy – towary lub usługi, a tym samym, obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności będzie niezależna od prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia, czy wprowadzony ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, będzie mieć zastosowanie dla płatności za nabyte przez Wnioskodawcę – jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy – towary lub usługi, a tym samym, obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności będzie niezależna od prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego. Wniosek uzupełniono w dniu 6 listopada 2019 r. o wskazanie adresu w systemie ePUAP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Powiat (…) jest jednostką samorządu terytorialnego, działającą na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 511). Posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zadania te są realizowane przez Powiat zarówno w charakterze użyteczności publicznej, jak wynika z art. 6 ust. 2 ww. ustawy, tym samym Powiat nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, jak i na podstawie umów cywilnoprawnych – czyli czynności stanowiące działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) dalej: ustawa o VAT.

Zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280) dalej: ustawa centralizacyjna, jednostki organizacyjne objęto scentralizowanym rozliczeniem w zakresie podatku od towarów i usług i nie są odrębnymi od powiatu podatnikami VAT. Powiat (\`(...)\`) z dniem 1 stycznia 2017 r. został zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i jest zobowiązany do składania stosownych deklaracji rozliczeniowych dla potrzeb podatku VAT.

Z dniem 1 listopada 2019 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751), zgodnie z której treścią w art. 1 pkt 20 lit. a, przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Zgodnie z art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292), dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy: jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Z powyższego zapisu wynika, że w przypadku, gdy jednorazowa wartość transakcji dot. nabycia towaru lub usługi z załącznika nr 15 ustawy o VAT przekroczy 15 000 zł lub równowartość tej kwoty to nabywca będący podatnikiem musi dokonać płatności metodą podzielonej płatności.

Zastępca Szefa KAS w odpowiedzi na interpelację poselską nr 9279 z dnia 8 lutego 2017 r., wskazuje na analizę pojęcia jednorazowa wartość transakcji przez pryzmat rodzaju świadczenia, którego przedmiotem jest dostawa towaru lub usługi. Ministerstwo wskazuje, że „jednorazowa wartość transakcji oznacza ogólną wartość wierzytelności lub zobowiązań, określoną w umowie zawartej między przedsiębiorcami. Przymiot jednorazowości nie odnosi się do liczby płatności, lecz odzwierciedla wymóg powiązania poszczególnych świadczeń w ramach jednego stosunku umownego.”

Zastosowanie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje że, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei, Powiat wykonując określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, stosuje art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, który wskazuje że, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wprowadzony ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751) obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, będzie mieć zastosowanie dla płatności za nabyte przez Powiat (\`(...)\`) – jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy – towary lub usługi, tym samym, obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności będzie niezależna od prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o ustawę centralizacyjną z dnia 5 września 2016 r. jednostki samorządu terytorialnego oraz ich jednostki organizacyjne stanowią jednego podatnika VAT w świetle ustawy o VAT, tym samym, Powiat (\`(...)\`) dokonuje jednego rozliczenia deklaracyjnego na gruncie podatku od towarów i usług.

Obecnie mechanizm podzielonej płatności funkcjonuje, jako dobrowolna metod regulowania płatności za otrzymaną fakturę z wykazaną kwotą podatku zgodnie z art. 108a ust.1 ustawy o VAT, przepis ten dotyczy również jednostki samorządu terytorialnego.

Na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności będzie obejmować towary i usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, jednak nie zostaną objęte wszystkie płatności dotyczące ww. towarów i usług, ale wyłącznie te, które dotyczą faktur dokumentujących transakcje dokonane pomiędzy podatnikami i których jednorazowa wartość, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty.

Przyjęta wartość 15 000 zł jest zbieżna z limitem transakcji, po przekroczeniu którego przedsiębiorcy są obowiązani do dokonania płatności za daną transakcję za pośrednictwem rachunku bankowego, zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Obowiązkowym mechanizmem podzielonej płatności będą objęte płatności za towary i usługi wymienione w nowym załączniku nr 15 do ustawy o VAT, który będzie zawierać dostawy towarów i usług obecnie objęte obowiązkowo odwrotnym obciążeniem (załącznik nr 11 i nr 14 ustawy o VAT) i solidarną odpowiedzialnością dla dostaw towarów z załącznika nr 13 ustawy o VAT.

Zatem, gdy jednorazowa wartość transakcji nabycia towarów lub usług z załącznika nr 15 nie przekracza 15 000 zł wówczas od 1 listopada br. nie zostanie objęta obowiązkiem rozliczenia w mechanizmie podzielonej płatności. Wobec powyższego taką transakcję nabywca, na zasadzie dobrowolności, może zastosować mechanizm podzielonej płatności (art. 108a ust. 1 ustawy). Podatnik nie będzie odpowiadał solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, zgodnie z art. 108c ust. 1 ustawy o VAT nie stosuje się przepisów art. 105a ust. 1, art. 112b ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 112c ustawy o podatku od towarów i usług, do wysokości kwoty odpowiadającej kwocie podatku wynikającej z otrzymanej faktury, zapłaconej z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

W zamierzeniu ten mechanizm ma uszczelnić system podatkowy oraz stanowić narzędzie do walki z oszustwami i wyłudzeniami w podatku VAT. Mając na względzie, że podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności – art. 108a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – również do nabyć towarów lub usług od których Powiat nie odliczy podatku naliczonego.

Obowiązkowe stosowanie mechanizmu podzielonej płatności dla płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy VAT jednocześnie udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi równowartość 15 000 zł lub przekracza tą kwotę będzie miało od 1 listopada 2019 r. charakter obligatoryjny dla podatników bez względu na ich prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Zatem, mając na uwadze powyższe również dla nabyć towarów lub usług z załącznika nr 15 do ustawy o VAT o jednorazowej wartości minimum 15 000 zł dla których jednostka samorządu terytorialnego funkcjonuje na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, jako organ władzy publicznej wraz z urzędami obsługującymi ten organ w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, zobowiązany jest do dokonania płatności za tą transakcję z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Na podstawie przywołanych przepisów można stwierdzić, że zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności od 1 listopada 2019 r. nie będzie w żaden sposób uzależnione od prawa podatnika do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z danej faktury. Stosowaniu mechanizmu podzielonej płatności podlegają dostawy towarów i świadczenia usług dokonywane na rzecz Powiatu niezależnie od jego formy działalności, w tym również jako organ władzy publicznej. Oznacza to, że w systemie podzielonej płatności Powiat będzie mógł płacić za nabyte towary i usługi o których mowa w art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, z których odlicza VAT naliczony, jak i z tych których takie odliczenie mu nie przysługuje.

Powiat (\`(...)\`) stoi na stanowisku, że dokonywanie płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 ustawy o VAT, oraz udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, będzie zobowiązany do stosowania mechanizmu podzielonej płatności od 1 listopada 2019 r., również za nabyte towary lub usługi, od których nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Brzmienie przepisów ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751) uzasadnia stanowisko Powiatu (\`(...)\`) i skutkuje obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności niezależnie od prawa Powiatu do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwaną dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z przepisem art. 103 ust. 1 ustawy, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

Stosownie do art. 108a ust. 1 ustawy, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751, z późn. zm.) przewiduje z dniem 1 listopada 2019 r. m.in. rozszerzenie katalogu towarów i usług, w stosunku do których obligatoryjne zastosowanie będzie miał mechanizm podzielonej płatności.

I tak, zgodnie z art. 108a ust. 1a ustawy, obowiązującym od dnia 1 listopada 2019 r., przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Natomiast, w myśl art. 108a ust. 1e ustawy, obowiązującym od dnia 1 listopada 2019 r., przepisów ust. 1a i 1b nie stosuje się w przypadku dokonywania płatności kwoty należności wynikającej z faktury dokumentującej transakcje realizowane w wykonaniu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1445 i 1572), jeżeli podmiot, na rzecz którego dokonywana jest płatność, na dzień dokonania dostawy był partnerem prywatnym, z którym podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym, lub jednoosobową spółką partnera prywatnego albo spółką kapitałową, której jedynymi wspólnikami są partnerzy prywatni, z którą podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Zgodnie z art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292), dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Ponadto, zgodnie z art. 105a ust. 1 ustawy, podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe, w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na jego rzecz, jeżeli w momencie dokonania tej dostawy podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Na podstawie art. 105a ust. 3 pkt 6 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się do nabycia towarów, za które podatnik dokonał zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Wątpliwości Wnioskodawcy w niniejszej sprawie dotyczą stwierdzenia, czy wprowadzony ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, będzie mieć zastosowanie dla płatności za nabyte przez Wnioskodawcę – jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy – towary lub usługi, a tym samym, obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności będzie niezależna od prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności wskazać, że obowiązek bezwzględnego stosowania mechanizmu podzielonej płatności wprowadzony przepisami obowiązującymi od dnia 1 listopada 2019 r. dotyczy wyłącznie konkretnych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy.

Podkreślenia wymaga fakt, że zapis art. 108a ust. 1a ustawy, wprowadza obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy regulowaniu należności z faktury, w której wartość sprzedaży brutto przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty i faktura ta obejmuje swym zakresem towary lub usługi wskazane w załączniku nr 15 do ustawy.

Jednocześnie będzie funkcjonował dobrowolny system podzielonej płatności na pozostałe towary i usługi, który został wprowadzony ustawą z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 62, z późn. zm.).

Jak wynika ze złożonego wniosku, Powiat jest jednostką samorządu terytorialnego, działającą na podstawie przepisów ustawy o samorządzie powiatowym, posiadającą osobowość prawną i wykonującą zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zadania te są realizowane przez Powiat zarówno w charakterze użyteczności publicznej, jak wynika z art. 6 ust. 2 ww. ustawy, tym samym Powiat nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, jak i na podstawie umów cywilnoprawnych – czyli czynności stanowiące działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy dotyczące stosowania mechanizmu podzielonej płatności należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nastąpi wypełnienie dyspozycji art. 108a ust. 1a ustawy, skutkujące tym, że Powiat – w przypadku nabywania towarów i usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy będzie zobowiązany do stosowania od dnia 1 listopada 2019 r. – mechanizmu podzielonej płatności, również względem nabytych towarów lub usług, od których nie będzie przysługiwać Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W omawianej bowiem sprawie nabycie będzie dokonywane przez podmiot posiadający status podatnika VAT czynnego i jednocześnie będzie ono dotyczyć towarów i usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług, tym samym nabyć, co do których należy stosować obowiązkowy mechanizm podzielonej płatności w sytuacji, gdy faktura będzie opiewać na kwotę wyższą niż 15 000 zł.

Na powyższe twierdzenie nie ma wpływu fakt, że Powiat – jako jednostka samorządu terytorialnego w zakresie realizacji zadań własnych – działać będzie jako podmiot prawa publicznego (organ władzy publicznej). Zapisy dotyczące obowiązkowego stosowania metody podzielnej płatności dotyczą bowiem transakcji dokonywanych pomiędzy podatnikami, które to transakcje – zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy – dotyczą udokumentowanych fakturą z wykazaną kwotą podatku nabyć towarów i usług wymienionych w załączniku nr 15 ustawy, w sytuacji gdy faktura ta opiewa na kwotę wyższą niż 15 000 zł.

Zatem, w niniejszej sprawie warunki stosowania mechanizmu podzielonej płatności, o których mowa wyżej, będą spełnione, a tym samym, Powiat będzie zobowiązany do stosowania – w przypadku dokonywania płatności za przedmiotowe nabycia – mechanizmu podzielonej płatności stosownie do dyspozycji art. 108a ust. 1 ustawy.

Trzeba jednakże mieć na względzie, że wyłączenie obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 1e ustawy, odnosi się jedynie do należności wynikających z faktur dokumentujących transakcje realizowane w ramach umów o partnerstwie publiczno-prywatnym, jeżeli podmiot, na rzecz którego dokonywana jest płatność, na dzień dokonania dostawy był partnerem prywatnym, z którym podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym, lub jednoosobową spółką partnera prywatnego albo spółką kapitałową, której jedynymi wspólnikami są partnerzy prywatni, z którą podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym. Zatem, ze względu na to, że wyłączenie z obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności wolą ustawodawcy nastąpiło tylko w zakresie tego obszaru, należy stwierdzić, że w pozostałym zakresie, przy spełnieniu warunków z art. 108a ust. 1a ustawy, jednostki posiadające status organu władzy publicznej zobowiązane będą dokonywać rozliczenia płatności z zastosowaniem mechanizmu split payment.

Podsumowując, w przedmiotowej sprawie wprowadzony ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności przy dokonywaniu płatności za nabyte przez Powiat towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, będzie mieć zastosowanie dla płatności za nabyte przez Wnioskodawcę – jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy – towary lub usługi, a tym samym, obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności będzie niezależna od prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako prawidłowe.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.