Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-205/14/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-12
Teza: Czy Wnioskodawczyni, jako osoba niepełnosprawna, korzystająca z laptopa (likwidacja barier technicznych) może odliczyć od dochodu opłaty za Internet w zeznaniu rocznym PIT-37?
Słowa kluczowe: internet; odliczenia-odliczenie od dochodu; ulga-ulga podatkowa; wydatek-wydatki na rehabilitację
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 7 marca 2014 r. (data wpływu do Biura – 12 marca 2014 r.), uzupełnionym 6 czerwca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków poniesionych tytułem opłat za Internet – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków poniesionych tytułem opłat za Internet.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 28 maja 2014 r. znak: IBPB II/1/415-205/14/BJ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 6 czerwca 2014 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną. Ma amputowane obydwie nogi. Porusza się tylko i wyłącznie na wózku. Przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Wnioskodawczyni ma orzeczoną I grupę inwalidztwa. Wnioskodawczyni jest całkowicie niezdolna do pracy i samodzielnej egzystencji. Renta ta jest bezterminowa.

W ramach likwidacji barier technicznych Wnioskodawczyni zakupiła laptop, którego zakup mogła odliczyć od dochodu, a który w bardzo znacznym stopniu ułatwia jej funkcjonowanie we współczesnym świecie i załatwianie różnych czynności, np. w banku, płatności, zakupów i wiele innych spraw. Wiadomym jest fakt, że aby korzystać z tych wszystkich udogodnień potrzebny jest Internet.

W poprzednich latach nie było problemów z odliczeniem Internetu od dochodu.

W piśmie z 3 czerwca 2014 r. (wpływ – 6 czerwca 2014 r.), stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że:

*   korzystała z ulgi internetowej w latach ubiegłych,
*   wydatki poniesione tytułem opłat za Internet chciałaby odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni, jako osoba niepełnosprawna, korzystająca z laptopa (likwidacja barier technicznych) może też odliczyć od dochodu opłaty za Internet w zeznaniu rocznym PIT-37?

Wnioskodawczyni uważa, że jako osoba niepełnosprawna powinna mieć możliwość odejmowania od dochodu opłat za Internet. Stanowi on integralną część z laptopem, poprzez który może komunikować się ze światem i być przez to bardziej samodzielna.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet, w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

W myśl o art. 26 ust. 6h ww. ustawy odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a, przysługuje podatnikowi wyłącznie w kolejno po sobie następujących dwóch latach podatkowych, jeżeli w okresie poprzedzającym te lata nie korzystał z tego odliczenia.

Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 24 października 2012 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 1278) osoba, która w zeznaniu podatkowym składanym za rok 2012 po raz pierwszy skorzystała z odliczenia ulgi na Internet, będzie mogła skorzystać z tego odliczenia wyłącznie za rok 2013.

Powyższe oznacza, że nie wszyscy mają możliwość rozliczenia w zeznaniu podatkowym za rok 2013 wydatków poniesionych z tytułu użytkowania sieci Internet. Z ulgi internetowej mogą skorzystać tylko osoby, które w latach 2005-2011 nie dokonywały odliczeń z tego tytułu lub po raz pierwszy uwzględniły ulgę w rozliczeniu za rok 2012. Osoby te mogą odliczyć wydatki poniesione za dostęp do Internetu wyłącznie przez dwa kolejne lata podatkowe. Oznacza to, że dla wszystkich tych podatników, którzy w zeznaniach podatkowych składanych za 2011 r. i lata wcześniejsze korzystali z ulgi internetowej, zeznanie za 2012 r. było ostatnim, w którym mogli dokonać odliczenia poniesionych z tego tytułu wydatków.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną. Porusza się tylko i wyłącznie na wózku. Jest całkowicie niezdolna do pracy i samodzielnej egzystencji. W ramach likwidacji barier technicznych Wnioskodawczyni zakupiła laptop, którego zakup mogła odliczyć od dochodu, a który w bardzo znacznym stopniu ułatwia jej funkcjonowanie we współczesnym świecie.

Wnioskodawczyni wskazała, że korzystała z ulgi internetowej w latach ubiegłych.

Obecnie wydatki poniesione tytułem opłat za Internet Wnioskodawczyni chciałaby odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy oraz przedstawiony przez Wnioskodawczynię stan faktyczny stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do zastosowania w jej przypadku w roku 2013 odliczenia z tytułu ulgi internetowej.

Przechodząc natomiast do zasad odliczania wydatków w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej wskazać należy, iż zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b – 7g tego artykułu.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 7b cyt. ustawy wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl postanowień art. 26 ust. 13a ustawy wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie NSA, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Możliwość odliczenia wskazanego we wniosku wydatku na korzystanie z sieci internetowej w ramach ulgi rehabilitacyjnej można rozpatrywać jedynie na podstawie uregulowań zawartych w art. 26 ust. 7a pkt 3 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 3 ustawy, podlegają zatem te przedmioty (sprzęty, urządzenia, narzędzia techniczne), które nie będąc sprzętem gospodarstwa domowego wykazują cechy indywidualnego przeznaczenia i niezbędności w rehabilitacji osób niepełnosprawnych. W konsekwencji ich sposób konstrukcji, obsługi oraz pełnionej funkcji musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej wykonywanie czynności życiowych, których ta bez tego urządzenia, sprzętu lub narzędzia technicznego wykonać by nie mogła, lub których wykonanie wiązałoby się dla tej osoby z dużym utrudnieniem.

W świetle powyższego, podatnik w ramach ulgi rehabilitacyjnej może odliczyć od dochodu wyłącznie wydatki na zakup sprzętu, urządzeń indywidualnego przeznaczenia, niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Należy przy tym dodać, że określenie ”indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności.

Jednocześnie z uwagi na brak definicji legalnej pojęć takich jak sprzęt, urządzenie oraz narzędzie, odwołać należy się do wykładni językowej.

Według Słownika Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996 r., „urządzenie” to „rodzaj mechanizmów lub zespołów elementów, przyrządów służących do wykonania określonych czynności, ułatwiających pracę”. Z kolei „sprzęt” to „przedmiot użytkowy, jak mebel, narzędzie, naczynie”. Natomiast „narzędzie” to „urządzenie proste lub złożone umożliwiające wykonywanie jakiejś czynności lub pracy; przyrząd, instrument”.

W świetle powyższego, sieć internetowa nie spełnia kryterium urządzenia, sprzętu, czy też narzędzia, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni nie może odliczyć od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków z tytułu użytkowania sieci Internet. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że odliczeniu podlegają tylko wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych. Wydatku z tytułu użytkowania sieci Internet nie można natomiast zakwalifikować do wydatków na nabycie sprzętu, urządzenia czy też narzędzia ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.

Dodatkowym argumentem przemawiającym za tym, iż wydatek na opłacenie korzystania z sieci internetowej nie może być odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest fakt, że tego typu wydatek – na warunkach przez ustawodawcę określonych – może być odliczony w ramach tzw. ulgi internetowej. Byłoby więc, ze strony ustawodawcy, nieracjonalnym działaniem gdyby tego samego rodzaju wydatek, ten sam podatnik – w sytuacji gdy spełnia warunki do skorzystania z odliczeń w ramach obu ulg – mógł odliczać jednocześnie w ramach ulgi rehabilitacyjnej i w ramach ulgi internetowej.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.