Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.317.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery
oprogramowanie
prace-prace rozwojowe
programista
programowanie
programy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30c-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP
    Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 maja 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od ... 2021 r. pod
    firmą..., prowadzoną pod adresem.... Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia
    oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie
    ewidencji przychodów a wybrana przez niego forma opodatkowania to ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Przedstawiony stan faktyczny obejmuje okres za lata 2021-2022. W tych latach
    Wnioskodawca opodatkowywał swoje dochody 19% podatkiem liniowym. Wnioskodawca
    zainteresowany jest rozliczeniem ulgi IP Box, poprzez korektę deklaracji za lata 2021-2022.
    W pierwszej kolejności chciałby On jednak uzyskać pewność co do tego, że prowadzona
    działalność spełnia znamiona działalności badawczo rozwojowej oraz spełnione zostały u
    Niego inne niezbędne przesłanki. W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o
    wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości
    skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o
    PIT. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych.
    Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb
    kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
    uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
    wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne realizowane
    przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są
    wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest on związany
    sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje
    możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą, a
    kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za
    jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności
    efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii

    informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z
    tworzeniem programów komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz
    swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - ...
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - ...
      3. Integracja oprogramowania....
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów,....
    Wśród przykładowych projektów, które realizował Wnioskodawca w latach 2021-2022
    należy wymienić poniższe:
      1. aplikacja ...
      2. aplikacja
    Dodatkowo, dla głównego kontrahenta, który stanowi pośrednika w pozyskiwaniu
    klientów przez Wnioskodawcę, przygotował On dynamicznie generowany... z rozliczeniami
    dla klientów firmy. Na koniec miesiąca, kiedy firma rozlicza się z każdym klientem, chciała
    w ładny i przystępny sposób udostępniać konkretne wartości i kwoty .... Cały ...
    przygotowywał Wnioskodawca .... Aplikacje ... Wnioskodawca tworzy pisząc kod źródłowy
    utrzymywany finalnie po stronie klienta ... Języki programowania jakich używa
    Wnioskodawca to głównie: .... Technologie jakich używa Wnioskodawca to głównie: ...tych
    jest znacznie więcej (kilkadziesiąt). Kod źródłowy tworzony jest głównie w....
    Wnioskodawca rozwija aplikacje dla różnych klientów, natomiast głównie takie które
    usprawniają procesy w firmach. Dla głównego kontrahenta Wnioskodawcy oraz jego
    klientów rozwijane były aplikacje do ..., aplikacje pomagające ..., aplikacje ..., aplikacje
    pomagające w ... z klientami, itd.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że: -
    Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
    pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo
    programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację
    za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie

    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74); - Nie ma
    natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
    przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
    wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego
    2010 r. sygn. I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r. sygn. I ACa 1157
    /12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma On spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań,
    które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane
    zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego
    kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje
    przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Niego
    wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki
    Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Nadto
    czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi - każdy
    nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy zawarte pomiędzy
    Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w
    zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą

    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      a) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawca dba o
        ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
        wyposażeniem biura. Jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane
        miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że
        wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
        niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Przez koszty
        zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie
        wydatki na zakup biurka, krzesła, tonerów do drukarki, papieru, długopisów, teczek,
        oświetlenia pomieszczenia biurowego;
      b) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż
        zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne
        do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu
        zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
        elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
        programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną
        pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te
        są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne
        do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych.
        Wnioskodawca, przez koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego
        rozumie: telefon, słuchawki, ładowarki, baterie, monitor, laptop, pendrive,
        klawiaturę, mysz do komputera, serwery, powerbank oraz drukarkę;
      c) koszty zakupu licencji na oprogramowanie - najnowsze oprogramowanie, narzędzia
        oraz środowiska programistyczne są niezbędne do realizacji zleceń na rzecz
        kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny w działalności Wnioskodawcy.
        Poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy efektywnie wykonywać
        swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku programistycznym.
        Ponadto Wnioskodawca nie korzysta z pomocy profesjonalnego biura
        rachunkowego, a księgowość prowadzi samodzielnie. Służy Mu do tego program ...,
        dzięki któremu z powodzeniem prowadzi zapisy księgowe, zgodnie z
        obowiązującymi przepisami;
      d) koszty związane z wyjazdami służbowymi - wyjazdy na konferencje, szkolenia oraz
        spotkania z klientami są ważnym elementem rozwoju działalności Wnioskodawcy,
        stąd ponosi On również koszty podróży służbowych. Ponosi On koszty związane z
        noclegiem oraz koszty dojazdu do wyznaczonego miejsca. Są one konieczne z
        punktu widzenia działalności związanej z tworzeniem oprogramowania, gdyż może
        zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca będzie musiał przykładowo omówić dany
        projekt z klientem w miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy. W szczególności
        Wnioskodawca wyróżnia koszty transportu kolejowego oraz krótkoterminowego
        najmu samochodu miejskiego;
      e) składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
        wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
        wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
        Pracowniczych. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
        jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
        przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Również nie

        można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie
        środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez
        Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność
        zawodową;
      f) koszty dokształcenia zawodowego - koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
        branżowa, udział w szkoleniach, kursach online, konferencjach, certyfikaty. W tym
        miejscu należy podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne
        kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom.
        Oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i
        doświadczenia Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie
        mają posiadane przez Niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. W tym
        celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe
        technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty. W powyższych wydatkach
        Wnioskodawca uwzględnia również koszt kursu języka angielskiego, podczas
        którego uczył się języka specjalistycznego, wykorzystywanego w kontakcie z
        kontrahentami bądź używanego w przyswajaniu wiedzy zapisanej bądź
        wypowiadanej w języku obcym.
    Od 4 stycznia 2021 r. Wnioskodawca prowadził na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1
    ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca wytwarzał oraz rozwijał oprogramowanie na
    zlecenie kontrahentów, przekazując następnie autorskie prawa majątkowe do
    utworzonych programów. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis wybranych projektów:
    Aplikacja ....
    Program stworzono z myślą ...
    Funkcjonalności obejmowały m.in.:
    ... Innowacyjność rozwiązania polegała na ...
    Aplikacja ...
    Program stworzony w celu ...
    Innowacyjność polegała na integracji z systemami źródłowymi oraz automatycznym..., co
    pozwalało na ich prezentację w czasie rzeczywistym....
    Moduł ...
    W ramach realizacji zlecenia dla jednego z kontrahentów Wnioskodawca przygotował
    system ...
    Innowacyjność polegała na zastosowaniu technologii ... do ... .

    W każdym z projektów Wnioskodawca był odpowiedzialny za opracowanie nowych lub
    istotnie ulepszonych funkcjonalności. Prace miały charakter twórczy i indywidualny, a ich
    efektem było stworzenie nowych rozwiązań odpowiadających na potrzeby jego
    kontrahentów.
    W przyszłości Wnioskodawca planuje realizację kolejnych projektów programistycznych w
    ramach prowadzonej działalności. Niezależnie od zakresu zlecenia, wszystkie
    podejmowane prace będą miały indywidualny oraz twórczy charakter i będą wymagały
    zastosowania całej wiedzy wnioskodawcy, doświadczenia oraz kreatywnego podejścia do
    rozwiązywania problemów programistycznych.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania ...
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja ...
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami ...
    Wnioskodawca tworzy rozwiązania dedykowane, często w oparciu o indywidualne
    wymagania klientów. Realizuje On projekty programistyczne począwszy od etapu analizy
    potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę
    przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są
    usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne
    realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są
    wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest On
    związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie
    wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym). Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
    Aplikacja ...
    Program stworzono z myślą o ...
    Funkcjonalności obejmowały m.in.:...

    Innowacyjność rozwiązania polegała na połączeniu elementów komunikacji, ...
    Aplikacja ...
    Program stworzony w celu prezentacji wyników ...
    Innowacyjność polegała na integracji z systemami źródłowymi ...
    Moduł ...
    W ramach realizacji zlecenia dla jednego z kontrahentów Wnioskodawca przygotował
    system ...
    Moduł umożliwiał ....
    Innowacyjność polegała na zastosowaniu technologii ....
    Powyższe oprogramowania są nowością w działalności Wnioskodawcy, bowiem wcześniej
    nie tworzył on podobnych rozwiązań.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane. Zostały wobec nich wyszczególnione przez Wnioskodawcę również okresy,
    w jakich realizowane są dane projekty. Działalność, w ramach której Wnioskodawca
    tworzy Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w
    ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą
    zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
    kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Działalność Wnioskodawcy często opiera się na wykorzystywaniu dostępnej aktualnie
    wiedzy. Wnioskodawca podkreśla jednak, że nie musi zdobywać zupełnie nowej wiedzy.
    Jego działalność może również polegać na pracach rozwojowych, a co za tym idzie być
    działalnością badawczo-rozwojową, jeżeli Wnioskodawca wykorzystuje dostępną wiedze i
    umiejętności do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów. Zgodnie
    z Objaśnieniami podatkowymi wydanymi przez Ministra Finansów w sprawie ulgi IP Box
    „W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie
    zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych,
    natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Innymi słowy, działalność
    badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym
    badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych
    (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów,
    procesów lub usług (również w formie nowych technologii)”.
    Nowy, ulepszony charakter produktów Wnioskodawcy nie jest wynikiem działalności
    obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    Oprogramowanie to jest nowością w działalności Wnioskodawcy, ponieważ wcześniej nie
    tworzył On tego typu programów komputerowych.
    Wnioskodawca oświadcza, iż efektem twórczych prac Wnioskodawcy, są każdorazowo
    odrębne programy komputerowe - utwory podlegające ochronie określonej w art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do – w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności

    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Do stworzenia oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą
    swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Połączenie wszystkich
    wymienionych kompetencji jest niezbędne, aby możliwe było zaprojektowanie i wdrożenie
    nowego lub ulepszonego oprogramowania, odpowiadającego na konkretne i
    niestandardowe potrzeby kontrahentów.
    Wnioskodawca działa w dynamicznie zmieniającym się środowisku technologicznym, co
    wymaga ciągłego aktualizowania wiedzy i rozwijania umiejętności. Stałe podnoszenie
    kompetencji jest nieodłącznym elementem jego pracy, który pozwala sprostać rosnącym
    oczekiwaniom rynku i zapewnić kontrahentom rozwiązania na najwyższym poziomie
    technologicznym i jakościowym.
    Do każdego planowanego nowego/ulepszonego „Oprogramowania”/„programu
    komputerowego” w ramach opisanej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca
    wykorzystywał do tworzenia „Oprogramowania”/„programu komputerowego konkretną
    wiedzę, tj.:(...)
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca określa przy planowaniu
    projektu są technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych oraz środowisku programowym, sprzętowym i biznesowym, w jakim
    program ma funkcjonować. Jego działalność, bazująca na dostępnej aktualnie i rozwijanej
    wraz z postępowaniem wiedzy jest ukierunkowana na wykorzystanie obecnych zasobów
    wiedzy lub umiejętności w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych,
    zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług w formie nowych
    technologii. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki
    Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy.
    Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Współtworzone oprogramowania stanowią nowość w Jego działalności, więc do momentu
    ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych rozwiązań.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z

    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Cele jakie sobie postawił Wnioskodawca w celu wytworzenia nowego „Oprogramowania”/
    „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
    zaplanowanych prac to – stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie,
    bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Kwestia źródeł
    finansowania prac nie jest istotna pod kątem możliwości skorzystania z ulgi.
    Konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach to stworzenie
    oprogramowania spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je
    stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
    spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Umowa Wnioskodawcy z Kontrahentem zakłada przekazywanie przez Niego Utworów
    (głównie kodu źródłowego, ale również diagramów, dokumentacji, plików
    konfiguracyjnych i instrukcji użytkownika) na bieżąco, lecz nie rzadziej niż raz na okres
    rozliczeniowy (przeważnie 1 miesiąc). Umowy nie wskazują tego w sposób bezpośredni,
    lecz w praktyce przekazanie odbywa się drogą elektroniczną poprzez umieszczenie
    fragmentów Utworów na serwerach należących do Kontrahenta.
    Wystawiane faktury przychodowe wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu świadczenia przez
    Wnioskodawcę usług na rzecz danego Kontrahenta, zaś wynagrodzenie za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych lub ich części, zawiera się w tym
    wynagrodzeniu.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy dla kontrahenta, ponieważ
    Wnioskodawca nie jest do tego zobligowany.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu elektronicznego, rozumie:
    telefon, słuchawki, dysk, głośnik, modem, router, klucz sprzętowy, ładowarki, baterie,
    stację dokującą, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę, myszki do komputera. Koszty te są
    bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części.
    Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki zostały faktycznie
    poniesione (i ponoszone będą nadal) na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania.
    Kurs języka angielskiego to indywidualne zajęcia z nauczycielem języka angielskiego, który
    dopasowuje jego zakres do indywidualnych potrzeb Wnioskodawcy. Potrzebami tymi są
    posługiwanie się językiem angielskim obejmującym pojęcia techniczne i biznesowe,
    umożliwiającym czytanie i zrozumienie dokumentacji technicznej, jak również
    komunikację z klientem w celu wytworzenia zamówionego oprogramowania. Bez
    podnoszenia kompetencji w zakresie specjalistycznych pojęć i zwrotów w języku

    angielskim, Wnioskodawca nie potrafiłby być na bieżąco z najnowszymi technologiami i
    pracami naukowymi, które są publikowane wyłącznie w języku angielskim. Kurs nie służy
    nabywaniu kompetencji w pozyskiwaniu nowych klientów, albowiem ogólne zdolności
    językowe pozwalają Wnioskodawcy na prowadzenie ogólnych negocjacji w tym języku.
    Wydatek ten pozwala podnosić wiedzę i kompetencje zawodowe poprzez umożliwienie
    Wnioskodawcy rozumienia specyfikacji technicznych i dokumentacji związanej z
    zagadnieniami programowania, sztucznej inteligencji itp.
    Pytania
      1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
        tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy
        o PIT?
      3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej na: a) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        b) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, c) koszty zakupu
        licencji na oprogramowanie, d) koszty związane z wyjazdami służbowymi, e) składki
        na ubezpieczenia społeczne, f) koszty dokształcenia zawodowego w celu osiągnięcia
        przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu
        art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
        metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których
        mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia
        kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
      4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
        do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art.
        30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo–rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
        potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
        od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
        proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo

        korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje
        wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych
        rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest
        w sposób systematyczny;
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co
        nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez Niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności,
    jak i Jego kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca
    2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić
    należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego
    podmiotu. Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności -

    autorskich praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa
    autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji
    nieukończonej. Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność
    twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych,
    z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo- rozwojowej, oraz
      b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych.
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane
    w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje
    działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostní
    softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych stosuje się
    również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w
    postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub
    demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      1) z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      3) z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
        zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane
    IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami konkretnej
    umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez Wnioskodawcę
    na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz majątkowe prawa
    autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca
    otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium za
    przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a + b) x 1,3/(a + b + c + d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód. Przedmiotem wykonywanej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie
    programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w
    ramach wykonania umowy na rzecz określonego kontrahenta. Za świadczone usługi

    Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
      a) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      b) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      c) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      d) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne,
      f) koszty dokształcenia zawodowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty
    faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą
    Jego zdaniem działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do d
    ochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym, Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm.):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-
    Box) jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
      · został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc
        działalności, która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
      · jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej” należy odnieść się do:

      · art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej,
      · art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane
        za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
      · art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany
        dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432; Dz. U. z 2020 r. poz. 288; Dz. U. z
        2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
      · jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił
        w art. 30ca ust. 2;
      · podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
      · jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani
    też nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku
    powszechnym program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych
    interfejsów i zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji
    wyznaczonych celów. Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która
    pozwala użytkownikowi komputera na realizację określonych działań.

    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509).
    Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, p
    rogramy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału
    7 ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i
    zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74
    ust. 2 ww. ustawy).
    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy
    tak rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest
    napisany z wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało
    wiedzy i umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań
    twórczych o indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może
    być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
    ust. 2 pkt 8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony,
    rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:
      · prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce
        skorzystać z tej preferencji;
      · wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony
        autorskim prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt
    38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym, znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ww. ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:

      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619; Dz. U. z
        2022 r. poz. 574, z późn. zm.), a więc:
      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    (Dz. U. z 2022 r., poz. 574 ze zm.), czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
      i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
        zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
        nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
        nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
      · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
        i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
        z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
        do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w
        sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do

    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:

      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik
    nie ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu przychodów należy
    mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób

    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy
    mieć również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      · dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
        podatkowym i
      · wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką
    5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu
    z kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego
    IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3/(a + b + c + d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).

    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pana działalności
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność, której przedmiotem jest wytwarzanie
    i rozwój programów komputerowych. Opisując tę działalność zaznaczył Pan, że:
      W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
      wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego
      rozwijania stworzonych przez Niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez
      Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
      pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
      (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie
      dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
      metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego,
      tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu
      (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie
      prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej
      prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych
      zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu
      nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
      działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na
      rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach
      bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
      komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
      posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania
      w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali. Zasobami wiedzy,
      które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
      informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
      występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
      funkcjonować ma program przez Niego wytworzony.
      Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma
      charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
      indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
      nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
      unikatowym).
      (...) tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
      bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On
      prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
      zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy
      tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
      umiejętności
      Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w
      zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie
      prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez
      Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw
      autorskich do programu komputerowego.
      Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i
      umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu
      wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i
      aplikacji.
      Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
      rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
      Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Nadto

      czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
      każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
      szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma
      dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy
      zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
      związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
      autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie (...)
    A zatem wskazał Pan, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pana pierwsze pytanie:
      · polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
        aktualnie wiedzy i umiejętności,
      służą tworzeniu nowych produktów,
      mają twórczy charakter,
      są podejmowane systematycznie,
      nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
      produktów.
    Opisał więc Pan działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pana poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan zaznaczył w opisie sprawy:
      (...) efektem twórczych prac Wnioskodawcy, są każdorazowo odrębne programy
      komputerowe - utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy z dnia 4
      lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
      spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
      ustawy.
    Wobec powyższego, przysługujące Panu majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Podsumowując, Pana dochód za lata 2021-2022 w zakresie, w jakim został osiągnięty z
    tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta
    jest dochodem z kwalifikowanego IP, który przy zachowaniu zasad ustalenia podstawy

    opodatkowania określonych w art. 30ca ust. 3-5 ustawy oraz dopełnieniu obowiązków
    ewidencyjnych z art. 30cb – może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku
    5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.
    Odnosząc się do Pana dalszych wątpliwości należy wskazać, że celem ustalenia podstawy
    opodatkowania musi Pan m.in. ustalić wskaźniki nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP. Przy ustalaniu wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze
    swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do
    którego odnosi się art. 30ca ust. 7 analizowanej ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych
    uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy
    obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem
    w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.
    Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty
    poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z
    kwalifikowanych praw IP.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się
    do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez
    wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z
    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, i które to w sposób
    bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te
    stanowić będą mogły koszt podatkowy.
    Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość
    uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia nie wskazują natomiast, w jaki
    sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zgodnie zaś z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw
    autorskich, podatnik może przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw
    autorskich według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem podatnika z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie. Przy czym, to podatnik zobowiązany jest wykazać związek
    danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną
    na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na
    osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.
    W świetle powyższego opisane we wniosku i jego uzupełnieniu koszty, które ponosi Pan w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o
    PIT (z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 23 ustawy), w części w jakiej są
    proporcjonalnie przypisane do przychodów ze zbycia oprogramowania, mogą zostać
    uznane za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,

    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Analizując wykaz poniesionych kosztów w kontekście prowadzonej przez podatnika
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej na uwadze należy mieć zatem kwestię bezpośredniego ich wpływu na
    wytworzenie, rozwój i/lub ulepszenie kwalifikowanych IP.
    W celu prawidłowego wykonania dyspozycji art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy odróżnić koszty faktycznie poniesione przez
    podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od kosztów pośrednich. Dokonując
    powyższego należy mieć na uwadze stosunek przyczynowo-skutkowy poniesionych
    wydatków w związku z wytworzeniem, rozwojem czy ulepszeniem kwalifikowanych IP, z
    pominięciem stopni pośrednich.
    Brak wyznaczonej granicy pomiędzy wydatkami bezpośrednimi a pośrednimi prowadzi
    wprost do wypaczenia intencji ustawodawcy celowo posługującego się określeniem
    „bezpośrednio”. Rozszerzająca wykładnia wydatków obejmujących wszystkie ponoszone
    koszty, a więc również te pośrednio wpływające na wytworzenie, rozwój czy ulepszenie
    kwalifikowanych IP, prowadzi wprost do wynaturzenia charakteru danego przepisu – z
    preferencji przedmiotowej związanej z rodzajem ponoszonych kosztów, staje się de facto
    preferencją podmiotową, ze względu na prowadzoną przez podatnika działalność.
    Istotę powyższego rozróżnienia wyrażają postanowienia art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazane zostało, że do kosztów, o których mowa
    w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz
    kosztów związanych z nieruchomościami.
    Powyższy przepis wskazuje również na nieadekwatność kosztów związanych np. z
    oświetleniem pomieszczenia biurowego. Koszty takie nie są bowiem bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej co nie zmienia faktu, że
    pośrednio taka relacja istnieje. Powyższe wyliczenie stanowi katalog otwarty,
    nieograniczony do wyliczenia w nim zawartego.

    Zatem, odnosząc się do wydatków na oświetlenie pomieszczenia biurowego stwierdzić
    należy, że nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z art. 30ca ust. 5 ustawy do
    kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Ustawodawca nie zdefiniował na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pojęcia „kosztów związanych z nieruchomościami”, dlatego zasadne jest
    zastosowanie wykładni językowej dla właściwego zrozumienia tego pojęcia. Zgodnie z
    wykładnią językową „związany” to„ mający coś wspólnego z kimś lub czymś dotyczący tego
    kogoś lub czegoś”.
    Do tej kategorii kosztów należy więc zaliczyć wszystkie ponoszone przez podatnika
    wydatki pozostające w związku z nieruchomościami, w których wytwarzane jest
    kwalifikowane IP.
    Kierując się powyższym, wydatki na oświetlenie pomieszczenia biurowego nie mogą
    zostać uznane za koszty, które można uwzględnić we wzorze do obliczenia wskaźnika
    nexus, zgodnie z art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. W okolicznościach niniejszej sprawy wydatki na
    oświetlenie pomieszczenia biurowego uznać należy za wydatki dotyczące nieruchomości,
    które nie mogą stanowić kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Bez wątpienia – jak Pan wskazał – opisany wydatek w postaci oświetlenia pomieszczenia
    biurowego zapewnia ergonomiczne stanowisko pracy, co może zoptymalizować osiągane
    wyniki. Jednak wskazać należy, że nie jest on wprost związany z wytworzeniem,
    rozwinięciem, ulepszeniem oprogramowania. Koszt taki jest kosztem pośrednio
    związanym z wytworzeniem kwalifikowanego IP i dlatego nie może zawierać się we
    wskaźniku nexus. Oznacza to, że wydatek ten nie może zostać uznany za koszt do
    obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pozostałe wydatki wymienione przez Pana w opisie sprawy mogą stanowić koszty, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służyły prowadzeniu działalności badawczo-
    rozwojowej, której efektem było powstanie kwalifikowanego IP.
    Jednakże zauważyć należy również, że dokonując oceny Pana stanowiska w zakresie
    uznania poniesionych wydatków za koszt, o których mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, organ związany jest przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym w kontekście zadanego pytania oraz
    zajętego stanowiska. To oznacza, że organ interpretacyjny ocenia możliwość uznania
    danego wydatku za koszt, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności.
    Jednakże ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a
    ich bezpośrednim związkiem z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową ciąży na
    Panu, a weryfikacja zasadności poczynionych ustaleń możliwa jest w postępowaniu
    dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Ponadto wskazuję, że powołane w Pana wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionej przez Pana kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięć nie
    mają zastosowania w tym postępowaniu.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.