Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1347-2/09/ISz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-12
Teza: Przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia paliw silnikowych oraz usług leasingu do samochodów typu camper (dopuszczalna masa do 3,5 tony), będących przedmiotem leasingu (oddane w wynajem powyżej 6 miesięcy).
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód; wynajem; wyroby-wyroby energetyczne-paliwa silnikowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17.12.2009 r. (data wpływu 21.12.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu usług leasingu samochodu typu camper oraz zakupu paliw silnikowych do tych samochodów– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.12.2009 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu usług leasingu samochodu typu camper oraz zakupu paliw silnikowych do tych samochodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w której zajmuje się świadczeniem usług wynajmu samochodów wraz z kierowcą. Na potrzeby tej działalności zakupiono dwa samochody specjalne, tzw. C. Trzeci samochód kempingowy wzięto w leasing, na podstawie umowy leasingu. Dwa z w/w samochodów zostaną wynajęte producentom filmowym w czasie trwania danej produkcji filmowej dla aktorów biorących w niej udział. Trzeci camper zostanie wynajęty małżonkowi, który również prowadzi działalność gospodarczą, o takim samym profilu. Samochód zostanie wynajęty na podstawie umowy. Wnioskodawca pozostaje we wspólności majątkowej z małżonkiem. Wynajem C odbywa się na podstawie umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a daną firmą producencką. W związku z tym, przedmiotowe samochody są wykorzystywane wyłącznie na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dopuszczalna masa całkowita C wynosi do 3,5 tony, a okres ich używania prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż 6 m-cy.

Dwa z zakupionych C są wyposażone w środku standardowo, czyli z tyłu znajduje się miejsce do spania – łóżko, a wokół niego szafki. Obok jest łazienka, wyposażona w sedes, kabinę prysznicową oraz umywalkę z szafką na akcesoria kosmetyczne. Na „środku” samochodu jest pomieszczenie do przygotowywania i spożywania posiłków, czyli miejsce, gdzie stoi stół wraz z dwiema kanapami do siedzenia. Na wprost stołu jest blat kuchenny z szafkami i szufladami, lodówka, zlew oraz kuchenka gazowa. Z tego pomieszczenia można przejść do kabiny kierowcy wąskim korytarzem. Nad nim przy suficie znajduje się półka, która służy jako dodatkowe miejsce do spania. Kabina kierowcy oddzielona jest od reszty samochodu kotarą z materiału. W kabinie, oprócz miejsca dla kierowcy jest miejsce dla jednego pasażera.

Trzeci camper został przerobiony w taki sposób, aby dostosować go do potrzeb charakteryzacji na planie filmowym. Jest on wyposażony w trzy stanowiska do robienia makijażu. Na wprost wejścia, po lewej stronie na całej długości ściany, są lustra wraz z oświetleniem oraz blat, przy którym na fotelach siadają, np. aktorzy do charakteryzacji. Naprzeciwko tych stanowisk jest kanapa do siedzenia. Nad nią są szafki na przybory fryzjerskie i kosmetyczne. Obok kanapy znajduje się umywalka z szafką. W tyle C zamontowano metalowe rurki na wieszaki, które służą do zawieszania garderoby dla aktorów. Przejście między pomieszczeniem do charakteryzacji, a kabiną kierowcy oddzielone jest kotarą z materiału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego:

1.  wynikającą z faktury za leasing jednego z C?
2.  z tytułu zakupu paliw silnikowych do opisanych trzech C?

Zdaniem Wnioskodawcy, będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury VAT za leasing jednego campera oraz z tytułu zakupu paliw silnikowych do opisanych we wniosku samochodów. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 86 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto campery spełniają wymóg definicji pojazdów specjalnych wg ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 1997, nr 98, poz. 602 ze zm), która za pojazd specjalny uważa pojazd samochodowy (…) przeznaczony do wykonywania specjalnej funkcji lub posiadania specjalnego wyposażenia. W przypadku ww. samochodów specjalna funkcja polega na wykorzystywaniu ich, jako garderoby oraz miejsca do odpoczynku aktorów zatrudnionych przy produkcji filmowej, a specjalne wyposażenie to np. stanowiska do charakteryzacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, stanowisko Wnioskodawcy, uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt. 1a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Limit odliczeń nie dotyczy nabycia niektórych pojazdów, wymienionych w art. 86 ust. 4 ustawy, mimo nieprzekroczenia przez nich dopuszczalnej masy całkowitej określonej w przepisie art. 86 ust. 3 ustawy. I tak art. 86 ust. 4 pkt 7 stanowi, iż przepis ust. 3 nie dotyczy: przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Zgodnie z art. 86 ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 3 obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Z powyższego wynika zatem, że zgodnie z ogólną regułą określoną w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, usługobiorca, użytkujący samochód osobowy lub samochód, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony, może dokonać odliczenia 60% kwoty podatku naliczonego wynikającego z tytułu nabycia usługi leasingu, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Usługobiorca nie będzie miał też prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup paliw silnikowych do ww. pojazdów.

Wskazać należy, iż regulacja ta nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej zakupiono dwa samochody specjalne, tzw. C, a trzeci wzięto w leasing, na podstawie umowy leasingu. Samochody zostaną wynajęte na podstawie umowy. W związku z tym przedmiotowe samochody są wykorzystywane wyłącznie na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dopuszczalna masa całkowita C wynosi do 3,5 tony, a okres ich używania w prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż sześć miesięcy. Wnioskodawca przywołuje przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), twierdząc że przedmiotowe samochody, jako pojazdy specjalne, będą korzystały z pełnego prawa do odliczania podatku VAT przy zakupie paliw silnikowych oraz przy nabyciu usługi leasingu.

Odwołując się do przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 2 pkt 33 ww. ustawy pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Samochodem osobowym w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 40 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu.

Natomiast pojazdem specjalnym - w myśl art. 2 pkt 36 ww. ustawy - jest pojazd samochodowy lub przyczepa przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

Pojazd specjalny to pojazd samochodowy konstrukcyjnie nie przeznaczony do przewozu osób lub ładunków, lecz przeznaczony do wykonywania specjalnej funkcji.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że zgodnie z ogólną regułą określoną w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, w art. 86 ust. 4 pkt 5 ustawy o VAT, przepis ust. 3 nie dotyczy pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy, tj. agregat elektryczny/spawalniczy, bankowóz, do prac wiertniczych, koparka, koparkospycharka, ładowarka, oczyszczanie dróg, podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, pomoc drogowa, zimowego utrzymania dróg, żuraw samochodowy, pogrzebowy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie wymieniają jako pojazdu specjalnego samochodu typu camper.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że zakupione przez Wnioskodawcę samochody specjalne typu camper, spełniają kryterium samochodu osobowego lub innego pojazdu samochodowego, o których mowa w przepisie art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednakże, spełniają też kryterium określone w art. 86 ust. 4 pkt 7b, przez co przepisy art. 86 ust.3 nie odnoszą się do ww. samochodów.

W konsekwencji, przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, wyłączający prawo obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 ww. ustawy, w przedmiotowej sytuacji nie znajduje zastosowania.

Jeżeli zatem przedmiotowy samochód służy w całości wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawcy z tytułu leasingu i zakupu paliw silnikowych do ww. pojazdów przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.