Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.1000.2024.2.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości; wspólność-wspólność majątkowa; zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A. A.
        (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        C. C.
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Małżonkowie C.C. i A.A. (dalej zwani „Sprzedającymi”) są właścicielami, na zasadach
    małżeńskiej wspólności ustawowej, nieruchomości niezabudowanej, położonej w
    miejscowości D. (gmina E., (...)), dla której Sąd Rejonowy w (...) IV Wydział Ksiąg
    Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).
    Powyższa nieruchomość obejmuje działki ewidencyjne o nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/6 i 1/8 -
                                            2wszystkie w obrębie ewidencyjnym (...) D., o łącznym obszarze 10,920 m.
    Powyższe działki zostały wyodrębnione w wyniku:
    a) podziału działki 1 na działki o numerach od 1/1 do 1/6, zatwierdzonego decyzją Wójta
      Gminy E. z 2008 r., wydaną na wniosek Sprzedających,
    b) podziału działki na 1/5 na działki o numerach 1/7 i 1/8 - dokonanego w wyniku
      wydanej w 2016 r. decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej; w jej wyniku
      działka nr 1/7 została przejęta pod realizację tej inwestycji.
                      2Działka 1/8, o powierzchni 6,613 m, obejmująca zgodnie z ewidencją gruntów, grunty
    orne i pastwiska trwałe, będzie dalej zwana „Nieruchomością”.
    Powyższą Nieruchomość, stanowiącą w momencie nabycia część działki ewidencyjnej nr 1
    o obszarze 1,2300 ha, Sprzedający nabyli od osoby fizycznej 25 października 2007 r. na
    podstawie umowy przeniesienia własności zawartej w wykonaniu warunkowej umowy
    sprzedaży.
    Nieruchomość znajduje się na terenie, dla którego nie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego.
    Obecnie Sprzedający zawarli warunkową przedwstępną umowę sprzedaży, w której
    zobowiązali się do sprzedaży Nieruchomości pod warunkiem, że Krajowy Ośrodek
    Wsparcia Rolnictwa nie wykona w stosunku do Nieruchomości przysługującego mu z mocy
    ustawy prawa pierwokupu na rzecz Skarbu Państwa.
    Sprzedający nie ogłaszali nigdzie zamiaru sprzedaży Nieruchomości, lecz z ofertą zakupu
    zgłosił się sam nabywca.
    W umowie przedwstępnej przewidziano następujące warunki zawarcia umowy
    przyrzeczonej:

        uzyskanie przez nabywcę prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dla
        Nieruchomości dla planowanej przez nabywcę inwestycji, polegającej w
        szczególności na zabudowie Nieruchomości zabudową mieszkaniową o
        określonych minimalnych parametrach,
        dokonanie przez Sprzedających wycinki wszelkich znajdujących się na
        Nieruchomości drzew i krzewów kolidujących z planowaną zabudową na podstawie
        dostarczonego przez nabywcę projektu zagospodarowania terenu - i o ile będzie to
        niezbędne, uzyskanie przez Sprzedających prawomocnej zgody na tę wycinkę. W
        przypadku niespełnienia tego warunku w określonym terminie, nabywca będzie
        uprawniony do dokonania samodzielnej wycinki na koszt i ryzyko zbywców,
        dokonanie przez Sprzedających całkowitej spłaty kredytu zabezpieczonego
        hipoteką na nieruchomości, w której skład wchodzi Nieruchomość, i przekazanie
        nabywcy zgody banku na wykreślenie ww. hipoteki.
        W umowie przedwstępnej Sprzedający:
        udzielili nabywcy prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w
        rozumieniu przepisów Prawa budowlanego na zasadzie użyczenia (w celu
        umożliwienie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy) - i zobowiązali się
        potwierdzić jego udzielenie w określonej formie na żądanie nabywcy,
        zobowiązują się udzielać nabywcy wszelkiej pomocy w celu uzyskania warunków
        zabudowy, w tym dostarczać posiadane przez nich dokumenty związane z
        Nieruchomością, udzielać upoważnień do uzyskania określonych dokumentów lub
        zaświadczeń, a także zawrzeć z nabywcą wymagane przez urzędy porozumienia lub
        umowy lub składać określone oświadczenia woli lub wiedzy,
        w przypadku dokonania przez nabywcę cesji praw i obowiązków z umowy
        przedwstępnej zobowiązują się złożyć nowe oświadczenie o udzieleniu prawa do
        dysponowania Nieruchomością na cele budowlane ze wskazaniem nowego
        nabywcy, który przejmie prawa i obowiązki z umowy przedwstępnej.
    Poza wskazanymi powyżej, Sprzedający nie udzielili i nie planują udzielić nabywcy żadnych
    innych zgód lub pełnomocnictw dotyczących Nieruchomości.
    Nabywca dokonał wpłaty zaliczki na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości, stanowiącej
    zadatek w rozumieniu art. 394 Kodeksu cywilnego. W przypadku niedojścia do skutku
    umowy przyrzeczonej wskutek okoliczności, za które odpowiada nabywca, Sprzedający
    mogą odstąpić od umowy zatrzymując zadatek. W przypadku niedojścia do skutku umowy
    przyrzeczonej wskutek okoliczności, za które odpowiadają Sprzedający, nabywca może
    odstąpić od umowy, a Sprzedający mają obowiązek zwrotu zadatku w podwójnej
    wysokości. Jeśli rozwiązanie lub niewykonanie umowy nastąpi z przyczyn, za które nie
    odpowiada żadna ze stron, Sprzedający zwrócą faktycznie otrzymaną kwotę zadatku.
    W 2008 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla działki nr 1 (w skład której
    wchodziła Nieruchomość), umożliwiająca realizację inwestycji obejmującej zabudowę
    magazynową i mieszkaniową. Inwestycja ta jednak nie była realizowana, a decyzja o
    warunkach zabudowy wygasła. Ww. decyzja została wydana na rzecz innego podmiotu niż
    Sprzedający, który uzyskał od Sprzedających zgodę na dysponowanie powyższą
    nieruchomością na cele budowlane. Sprzedający zawarli z ww. podmiotem umowę
    dzierżawy wskazanej nieruchomości. Dzierżawa trwała od 2012 r. do 2018 r. Intencją
    umowy było umożliwienie dzierżawcy realizacji ww. inwestycji, dla której została wydana

    decyzja o warunkach zabudowy - do czego jednak nie doszło. Poza tym Sprzedający nie
    zawierali innych umów najmu, ani innych umów, których przedmiotem było korzystanie z
    Nieruchomości (lub terenu obejmującego w szczególności Nieruchomość).
    Sprzedający, poza opisanym podziałem działki nr 1 dokonanym w 2008 r. nie dokonywali
    żadnych innych działań zmierzających do zmiany prawnego lub faktycznego
    Nieruchomości. W szczególności nie ponosili nakładów na jej uzbrojenie, doprowadzenie
    mediów. Ponadto, nie podejmowali żadnych działań zmierzających do sprzedaży
    Nieruchomości.
    Od momentu nabycia Sprzedający nie korzystali z Nieruchomości w żaden sposób.
    Sprzedający aktualnie nie planują sprzedaży pozostałych (sąsiednich) działek wchodzących
    w skład nieruchomości objętej księgą wieczystą KW nr (...).
    W przeszłości Sprzedający dokonali następujących transakcji sprzedaży nieruchomości:
        dokonana w 2017 r. sprzedaż przez A. A. udziału w nieruchomości nabytego przez
        niego w drodze dziedziczenia.
        dokonana w 2013 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego w B. Lokal był nabyty przez
        Sprzedających w 2012 r. i był wynajmowany od sierpnia do grudnia 2012 r.
        dokonana w 2018 r. sprzedaż praw i obowiązków z umowy deweloperskiej
        dotyczącej lokalu mieszkalnego (sprzedaż nastąpiła przed nabyciem prawa
        własności lokalu i przed wydaniem pozwolenia na jego użytkowanie).
        dokonana w 2024 r. sprzedaż lokalu w G. Lokal był nabyty przez Sprzedających w
        2022 r. i przed sprzedażą był wynajmowany spółce powiązanej na cele biurowe.
    Ponadto, w 2022 r. Sprzedający zawarli umowę deweloperską w celu nabycia lokalu
    mieszkalnego, ale umowa to została rozwiązana i do nabycia lokalu nie doszło.
    C. C. prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest w szczególności wynajem
    nieruchomości. A. A. nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Pytania
    1. Czy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od
      towarów i usług?
    2. Czy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie
    podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Planowana sprzedaż Nieruchomości nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 updof, źródłem przychodów jest m.in. sprzedaż
    nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    Zatem zbycie nieruchomości dokonane po upływie 5 lat, od końca roku kalendarzowego,
    w którym została ona nabyta, co do zasady nie skutkuje powstaniem przychodu
    podatkowego. Wyjątek dotyczy przypadku, gdy zbycie nieruchomości następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej.
    W przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż Nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat od
    końca roku, w którym została ona nabyta (2007 r.). Jednocześnie planowana sprzedaż

    udziału we współwłasności Nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności
    gospodarczej. Na wstępie należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości „w wykonaniu
    działalności gospodarczej” ma miejsce jedynie wówczas, gdy ta transakcja stanowi
    przedmiot (przejaw) działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika. Innymi
    słowy, ma to miejsce, gdy podatnik prowadzi działalność gospodarczą obejmującą
    sprzedaż nieruchomości, i sprzedaż określonej nieruchomości następuje w ramach tej
    działalności.
    Sprzedaż nieruchomości „w wykonaniu działalności gospodarczej” ma zatem miejsce
    jedynie wówczas, gdy ta konkretna transakcja stanowi przedmiot (przejaw) działalności
    gospodarczej prowadzonej przez podatnika. Natomiast nie stanowi sprzedaży „w
    wykonaniu działalności gospodarczej” sprzedaż majątku prywatnego.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 updof, „działalnością gospodarczą” w rozumieniu przepisów updof
    jest „działalność zarobkowa:
    a) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
    b) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9”.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 upof, cechą działalności gospodarczej jest prowadzenie jej w
    sposób zorganizowany i ciągły. Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości następuje „w
    wykonaniu działalności gospodarczej” wówczas, gdy jest dokonywana w ramach
    określonych powtarzalnych, podejmowanych systematycznie i w sposób uporządkowany
    czynności, wiążących się określonymi nakładami (materialnymi lub nakładu pracy),
    wykraczającymi poza zwykły zarząd nieruchomością.
    Stanowisko to ma oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych - przykładowo można
    wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt
    II FSK 825/16: „Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10
    ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
    Dz.U. z 2018 r. poz. 1509) wskazuje, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze
    sobą działań, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności - łącznie - polegających na wielokrotnym zbywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykłe użytkowanie mienia, poza sprzedażą).”
    Analogicznie NSA orzekł w wyroku z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3426/15: „Na
    związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości”.
    Sprzedaż Nieruchomości nie nastąpi w powyżej opisanych okolicznościach,
    charakterystycznych dla działalności gospodarczej.
    Przede wszystkim od momentu nabycia Nieruchomości (17 lat temu) Sprzedający nie
    podejmowali żadnych działań więżących się z przygotowaniem jej do sprzedaży, w sposób
    angażujący zaawansowane środki, typowe dla profesjonalnych handlowców. Po pierwsze,
    Sprzedający nie podejmowali systematycznych działań marketingowych

    charakterystycznych dla podmiotów prowadzących profesjonalny obrót
    nieruchomościami. Co więcej, nie ogłaszali oni nawet zamiaru sprzedaży Nieruchomości,
    lecz przyszły nabywca sam zgłosił się z ofertą zakupu Nieruchomości.
    Z drugiej strony, nie były także ponoszone żadne nakłady na ulepszenie Nieruchomości –
    a w szczególności nakłady na uzbrojenie terenu - ani do zmiany jej stanu prawnego, z
    wyjątkiem podziału Nieruchomości. Jednakże z przyczyn opisanych w pkt 1 wniosku, samo
    dokonanie podziału nieruchomości na mniejsze działki nie stanowi okoliczności
    wykraczającej poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.
    Reasumując, w stosunku do Nieruchomości nie były podejmowane żadne aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, charakterystycznych dla podmiotów
    prowadzących działalność w zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak działania
    marketingowe, czy zmierzające do zmiany charakteru działki, zwiększenia jej atrakcyjności
    itp.
    Wskazane okoliczności świadczą więc o tym, że sprzedaż Nieruchomości nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, natomiast nie może być traktowana jako przejaw
    działalności handlowej w rozumieniu art. 5a pkt 6 updof. Przemawia to uznaniem za
    prawidłowe stanowiska, iż planowana sprzedaż Nieruchomości nie będzie opodatkowana
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy również podkreślić, że o angażowaniu przez Podatnika środków
    typowych dla działalności w zakresie obrotu (handlu) nieruchomościami nie może
    świadczyć fakt wystąpienia w 2008 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla
    inwestycji polegającej na budowie na gruncie, w skład którego wchodziła Nieruchomości
    budynków magazynowych i mieszkalnych.
    Odstęp czasu między wydaniem tej decyzji a zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży
    Nieruchomości, wynoszący 16 lat, uniemożliwia wysnucie wniosku, że sprzedaż ta
    pozostaje w logicznym, funkcjonalnym związku z uzyskaniem ww. decyzji, który
    pozwalałby na uznanie tych działań za przejaw działalności w zakresie handlu
    nieruchomościami i w konsekwencji uznanie, że sprzedaż została dokonana „w wykonaniu
    działalności gospodarczej”. Racjonalnie nie można uznać, że ww. działania podjęte 16 lat
    temu pozostawały w związku z powzięciem w 2024 r. zamiaru sprzedaży Nieruchomości.
    Przede wszystkim jednak za powyższym wnioskiem przemawia fakt, że wniosek o wydanie
    ww. decyzji o warunkach zabudowy nie został zgłoszony przez Sprzedających, ale przez
    inny podmiot - który zgodnie z pierwotnym zamierzeniem, miał realizować we własnym
    imieniu i na własny rachunek inwestycję na gruncie wydzierżawionym w tym celu od
    Sprzedających.
    Zatem działania podejmowane we własnym imieniu i na własny rachunek przez ww.
    podmiot nie mogę rzutować na ocenę charakteru sprzedaży Nieruchomości przez
    Sprzedających. Podsumowując: warunkiem uznania sprzedaży nieruchomości za
    dokonaną w ramach działalności gospodarczej (co znajduje oparcie także w orzecznictwie
    sądowym) jest podejmowanie przez sprzedającego aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, charakterystycznych dla podmiotów prowadzących działalność w
    zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak działania marketingowe, czy zmierzające do
    zmiany charakteru działki, zwiększenia jej atrakcyjności itp.
    W niniejszej sprawie Sprzedający nie podjęli żadnych aktywnych działań w powyższym
    zakresie. Nieruchomość nie zostanie również zbyta w ramach zorganizowanej działalności,
    nakierowanej na aktywne poszukiwanie nabywców. Wskazane okoliczności świadczą więc
    o tym, że sprzedaż Nieruchomości nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    Sprzedających, natomiast nie może być traktowana jako przejaw działalności handlowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 updof.
    W tym miejscu należy dodać, że w ocenie Wnioskodawcy ewentualne uznanie jego
    stanowiska przedstawionego w pkt 1 za nieprawidłowe i zakwalifikowanie sprzedaży

    Nieruchomości jako transakcji opodatkowanej VAT nie będzie stało na przeszkodzie
    jednoczesnemu uznaniu, że nie była sprzedaż dokonana „w wykonaniu działalności
    gospodarczej” w rozumieniu przepisów updof.
    Należy bowiem mieć na względzie, że przepisy o VAT zawierają własną, autonomiczną
    definicję „działalności gospodarczej”, która decyduje o przyznaniu statusu podatnika tego
    podatnika. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług „Działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów oraz wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”.
    Z porównania powyższej definicji z definicją „działalności gospodarczej” zawartej w art. 5a
    pkt 6 updof wynika jednoznacznie, że zakres pojęcia „działalności gospodarczej” w
    rozumieniu przepisów o VAT jest znacznie szerszy niż w rozumieniu przepisów updof.
    W szczególności za „działalność gospodarczą” w rozumieniu ustawy o VAT uznawany jest
    najem prywatny - z którego przychody są na gruncie przepisów o podatku dochodowym
    kwalifikowane do odmiennego źródła przychodów niż pozarolnicza działalność
    gospodarcza.
    Z tego względu ewentualna kwalifikacja sprzedaży Nieruchomości jako objętej zakresem
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług sama w sobie nie daje podstaw do
    kwalifikowania jej jako dokonanej „w wykonaniu działalności gospodarczej” w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym. Przede wszystkim jednak warunkiem uznania danej
    czynności za wykonaną w warunkach „działalności gospodarczej” w rozumieniu art 15 ust
    2 ustawy o VAT nie jest - inaczej niż na gruncie przepisów o podatku dochodowym —
    wykonywanie jej w sposób „zorganizowany i ciągły”.
    Z tego względu możliwe jest zakwalifikowanie jako podlegającą opodatkowaniu VAT
    czynności sprzedaży nieruchomości, która nie spełnia powyższego wymogu, tzn. również
    wówczas, gdy nie jest dokonywana w ramach określonych powtarzalnych,
    podejmowanych systematycznie i w sposób uporządkowany czynności, wiążących się
    określonymi nakładami (materialnymi lub nakładu pracy). Jednocześnie niespełnienie
    powyższego warunku uniemożliwia uznanie, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła w
    wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów updof.
    W przypadku sprzedaży Nieruchomości powyższy warunek nie będzie spełniony. Jak
    wskazano powyżej, sprzedaż ta nie nastąpiła w ramach systematycznej działalności
    handlowej, obejmującej dokonywanie w sposób powtarzalny czynności nabywania
    nieruchomości w celu dokonania ich odprzedaży. Końcowo należy wskazać na to, że
    również interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydawanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzają, że uznanie sprzedaży
    nieruchomości za opodatkowaną VAT nie oznacza automatycznie, że stanowi ona
    sprzedaż dokonaną w wykonaniu działalności gospodarczej, podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    Przykładowo można wskazać na interpretacje indywidualne z dnia 30 września 2022 r. nr
    0114-KDIP3-2.4011.704.2022.2.MG, z dnia 3 października 2022 r. nr 0115-KDIT3.
    4011.536.2022.2.AWO i z dnia 4 października 2022 r. nr 0115-KDIT3.4011.539.2022.2.JS.
    Powyższe interpretacje zostały wydane na tle stanu faktycznego, w którym sprzedający
    dokonując sprzedaży ww. nieruchomości działali w charakterze podatników VAT (co
    potwierdziły uzyskane przez nich interpretacje indywidualne).
    Okoliczność ta nie stanowiła jednak dla organu wydającego interpretację podstawy do
    wysnucia wniosku, że sprzedaż została dokonana „w wykonaniu działalności
    gospodarczej” w rozumieniu przepisów updof.

    Podobnie, w wydanych dla tego samego stanu faktycznego interpretacjach Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że opisana w nich sprzedaż nieruchomości jest
    objęta zakresem zastosowania przepisów o VAT (interpretacja z dnia 25 listopada 2022 r.
    nr 0114-KDIP1-1.4012. 533.2022.3.MŻ) i zarazem nie skutkuje powstaniem przychodu
    podatkowego z uwagi na upływ terminu przewidzianego w art. 10 ust. 1 pkt 8 updof
    (interpretacja z dnia 17 stycznia 2023 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.905.2022.3.MS2). Zatem
    ewentualne zakwalifikowanie sprzedaży Nieruchomości jako podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług nie stanowi przesłanki zakwalifikowania przychodu
    uzyskanego z jej sprzedaży jako przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Całokształt przedstawionych okoliczności przemawia więc za uznaniem za prawidłowe
    stanowiska Wnioskodawcy, iż sprzedażą Nieruchomości nie będzie skutkować
    powstaniem przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
      następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z
      odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w
      ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Tak więc, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków

    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww.
    ustawy.
      Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się
      działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy,
    daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność
    gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana
    działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w
    sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób
    ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z
    pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie

    stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez
    dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany.
    Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał
    zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań
    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne
    znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu,
    możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień
    przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do
    jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym,
    jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto
    nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany
    częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości (działki) działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np.
    nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Państwa do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem Nieruchomości o których mowa we wniosku.
    Zatem, w celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów
    uzyskanych z planowanej sprzedaży należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższej
    nieruchomości zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Całokształt podjętych przez Państwa czynności, a zwłaszcza fakt, że:
        sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie długiego okresu czasu od jej nabycia;
        nie poniesiono żadnych nakładów na nieruchomość w celu zwiększenia jej
        atrakcyjności;
        sprzedawana nieruchomość nigdy nie była związana z działalnością gospodarczą;
        nie podejmują Państwo w swoim imieniu żadnych aktywnych działań w związku ze
        sprzedażą nieruchomości;
        nie składali Państwo żadnych wniosków w zakresie uchwalenia i zmiany
        miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
        poza opisanym podziałem działki nr 1 dokonanym w 2008 r. nie dokonywali
        Państwo żadnych innych działań zmierzających do zmiany prawnego lub
        faktycznego Nieruchomości, w szczególności nie ponosili Państwo nakładów na jej
        uzbrojenie, doprowadzenie mediów
    - sugerują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Co prawda udzielili Państwo Kupującemu pełnomocnictwa w sprawie, jednakże czynności
    te zostaną podjęte w celu przygotowania nieruchomości do zrealizowania na niej
    inwestycji, którą będzie zainteresowany nabywca a nie Państwo, zatem nie uzyskają
    Państwo z tego tytułu żadnych korzyści.

    Mając na uwadze powyższe, w analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez
    Państwa wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego
    przedsiębiorcy i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem
    własnym majątkiem. Nie prowadzili Państwo w sposób profesjonalny zorganizowanego i
    ciągłego działania w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży. Sprzedaż nastąpi po
    upływie długiego okresu czasu od jej nabycia. W konsekwencji, istotą Państwa działania
    nie jest prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, lecz zwykły zarząd majątkiem.
    Okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości i planowanej sprzedaży nie dają podstaw
    do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży
    do działalności gospodarczej. Państwa czynności nie stanowią aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Wobec tego Państwa działania należy
    wpisać w zarząd majątkiem prywatnym i są wystarczające do uznania, że planowana
    sprzedaż wskazanej we wniosku nieruchomości nie będzie nosiła przymiotów działalności
    gospodarczej.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż przez
    Państwa nieruchomości wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej sprzedaży
    należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 1610 ze zm.):

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Za datę nabycia Nieruchomości, należy w Państwa sytuacji przyjąć datę nabycia
    nieruchomości w 2007 r. W konsekwencji przychód ze sprzedaży Nieruchomości nie
    będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na
    upływ pięcioletniego okresu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Na gruncie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, przychód ze sprzedaży
    nieruchomości nie będzie przychodem z działalności gospodarczej i nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych
    dla działalności gospodarczej.
    Sprzedaż nieruchomości nie będzie również stanowić dla Państwa źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, w związku z upływem okresu pięciu
    lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
    Tym samym, sprzedaż przez Państwa nieruchomości nie będzie wiązała się z obowiązkiem
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji, który obowiązywał w dniu wniesienia
    wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A. A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.