Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.7.2025.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Rozliczenie podatku od towarów i usług w związku z
posiadaniem statusu prosumenta energii odnawialnej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
energia-energia elektryczna
faktura-wystawienie faktury
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy sposobu rozliczenia podatku od towarów i usług w związku
    z posiadaniem statusu prosumenta energii odnawialnej. Uzupełnili go Państwo pismem
    z 12 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskowdawca jest (...).
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, posiada jednak nr NIP i jest
    zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Oprócz działań statutowych (nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został powołany) wykonuje również
    czynności pozastatutowe wynikające z zawartych umów cywilnoprawnych, m.in. najem,
    sprzedaż zużytych lub zbędnych składników majątku, odsprzedaż mediów na zasadzie
    refaktury. Status czynnego podatnika VAT nie wynika więc z faktu prowadzenia
    działalności gospodarczej, lecz z faktu spełnienia przesłanki wynikającej z art. 15 ust. 6

    ustawy o VAT, zgodnie z którym organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te
    organy są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które wykonują na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.
    W ramach swojej działalności (...) zarządza nieruchomościami, na których posadowione są
    budynki i urządzenia służące obsłudze ruchu drogowego i utrzymaniu dróg. Kierując się
    dbałością o racjonalne gospodarowanie środkami publicznymi (ograniczenie kosztów
    utrzymania infrastruktury), Wnioskodawca sukcesywnie montuje instalacje fotowoltaiczne.
    Na chwilę obecną Wnioskodawca użytkuje mikroinstalacje w trzech lokalizacjach:
    1. Instalacja nr 1 o mocy 18,24 kW zlokalizowana na dachu budynku administracyjnego
      Rejonu w (...) - będącego jednostką terenową (...) Oddziału w (...), wykonującą zadania
      w zakresie utrzymania dróg krajowych na terenie działania Rejonu. Produkowana
      przez instalację energia wykorzystywana jest w budynku na potrzeby własne
      Wnioskodawcy, tj. na realizację zadań statutowych. Rozliczenie tej instalacji
      prowadzone jest w oparciu o umowę kompleksową sprzedaży energii elektrycznej i
      świadczenia usług dystrybucji nr (...) zawartą w dniu 5 czerwca 2023 r. z (...) oraz aneks
      nr 1 z dnia 5 czerwca 2023 r. (dalej: umowa kompleksowa dla instalacji nr 1), której
      treść dołączona jest do wniosku jako załącznik nr 1.
    2. Instalacja nr 2 o mocy 9,86 kW zlokalizowana w (...) przy drodze (...). Produkowana przez
      instalację energia jest wykorzystywana na potrzeby utrzymania toalet w tym obiekcie,
      czyli realizację działań statutowych. Rozliczenie tej instalacji prowadzone jest w
      oparciu o umowę kompleksową sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług
      dystrybucji nr (...) zawartą w dniu 21 marca 2022 r. z (...) oraz aneks nr 1 z dnia 29
      kwietnia 2022 r. (dalej: umowa kompleksowa dla instalacji nr 2), której treść dołączona
      jest do wniosku jako załącznik nr 2.
    3. Instalacja nr 3 o mocy 47,31 kW zlokalizowana na dachu budynku biurowego w (...).
      Energia wyprodukowana przez tę instalację zużywana jest na cele oświetlenia i
      używania urządzeń biurowych w tymże budynku (realizacja zadań statutowych).
      Rozliczenie tej instalacji prowadzone jest w oparciu o umowę kompleksową sprzedaży
      energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji nr (...) zawartą w dniu 7 grudnia
      2023 r. z (...) oraz aneks nr 1 z dnia 3 stycznia 2024 r. (dalej: umowa kompleksowa dla
      instalacji nr 3), której treść dołączona jest do wniosku jako załącznik nr 3.
    Wnioskodawca w przyszłości planuje uruchomienie kolejnych mikroinstalacji
    fotowoltaicznych.
    Przedmiotowe instalacje to mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego
    2015 r. o odnawialnych źródłach energii (dalej: ustawa o OZE), zgodnie z którym przez
    mikroinstalację rozumie się instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
    zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
    elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej
    cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana
    elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Wnioskodawca zawarł z (...) sp. z o.o. kompleksowe umowy, które obejmują świadczenie
    usługi dystrybucji oraz świadczenie usługi odbioru i rozliczania energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci z tzw. mikroinstalacji.
    We wszystkich zawartych umowach kompleksowych wnioskodawca określony został jako
    prosument energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE, zgodnie z
    którym przez prosumenta energii odnawialnej rozumie się odbiorcę końcowego
    wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne
    potrzeby w mikroinstalacji pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego
    niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym nie stanowi to

    przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami
    wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce
    publicznej.
    Energia elektryczna wyprodukowana za pomocą mikroinstalacji fotowoltaicznych
    zużywana jest wyłącznie na potrzeby własne Wnioskodawcy. Instalacje mają odrębne
    liczniki dwukierunkowe, które rejestrują ilości energii pobranej i oddanej do sieci.
    Podkreślić należy, że (...) nie zajmuje się profesjonalnym wytwarzaniem energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Wnioskodawca nie posiada koncesji na
    wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne.
    Wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji nie wymaga koncesji zgodnie z art. 3
    ustawy o OZE. Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    energii elektrycznej przez prosumenta energii odnawialnej nie stanowi działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców (art. 4 ust. 8 ustawy o
    OZE). Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu jest zużyciem energii
    wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej.
    Instalacje nr 1 i 2 rozliczane są w ramach systemu opustów tzw. net-meteringu, o którym
    mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE. Oznacza to, że sprzedawca dokonuje rozliczenia ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec
    ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
    prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o
    łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1. większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2. nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Sieć elektroenergetyczna w systemie rozliczeń net-metering działa jako „magazyn”
    nadwyżki energii wyprodukowanej przez mikroinstalację fotowoltaiczną, która nie zostaje
    zużyta na bieżąco, a którą można pobrać w momentach, gdy instalacja fotowoltaiczna nie
    produkuje wystarczającej ilości energii (np. w nocy). Odbiór ten jest ograniczony opustem,
    który w zależności od wielkości instalacji może wynosić 20% lub 30% energii oddanej do
    sieci. Użytkownik nie odbiera więc 100% oddanej energii, ale odpowiednio 70% lub 80%.
    Od 1 lipca 2022 r. system net-metering, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE jest
    stosowany wyłącznie do prosumentów, których mikroinstalację zostały przyłączone do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej:
        do 31 marca 2022 r.,
        po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
        mowa w art. 7 ust. 8d ustawy Prawo energetyczne, złożonego przez tego
        prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
        uzupełnienia lub poprawienia zgłoszenia w terminie 14 dni od wezwania OSD,
        po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
        mowa w art. 7 ust. 8d ustawy Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31
        grudnia 2023 r., w przypadku, gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r.
        zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką
        samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym
        mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji
        programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej
        2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego

        programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z
        zastrzeżeniem uzupełnienia lub poprawienia zgłoszenia w terminie 14 dni od dnia
        otrzymania wezwania z pouczeniem.
    Instalacja nr 3 jest rozliczana w ramach tzw. net-billingu zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2
    ustawy o OZE, czyli wg wartości energii elektrycznej wytworzonej przez mikroinstalację i
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej oraz wartości energii elektrycznej pobranej z sieci
    dystrybucyjnej.
    W aneksie nr 1 z dnia 3 stycznia 2024 r. do umowy kompleksowej dla instalacji nr 3
    wskazano, że rozliczeniu na warunkach aneksu podlega wyłącznie wartość energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci operatora systemu dystrybucyjnego (dalej: sieć OSD)
    nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed wprowadzeniem energii do sieci OSD, przy czym za
    datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego
    miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci. Wartość
    energii elektrycznej niewykorzystanej w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na
    kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty
    wprowadzenia tej energii do sieci OSD. W przypadku, gdy w ramach rozliczenia
    Wnioskodawca nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
    środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD w
    tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
    stanowią nadpłatę, która zostanie zwrócona Wnioskodawcy w terminie nie dłuższym niż
    do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty
    nie może przekroczyć 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
    kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty. Sprzedawca, realizując obowiązek
    sprzedawcy zobowiązanego, dokonuje w każdym okresie rozliczeniowym rozliczenia
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej przez Wnioskodawcę do sieci OSD wobec
    wartości energii elektrycznej pobranej przez Wnioskodawcę z tej sieci w celu jej zużycia na
    potrzeby własne. Rozliczenie jest dokonywane na podstawie ilości energii sumarycznie
    zbilansowanych w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii wprowadzonej do sieci
    OSD oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci. Sumarycznie zbilansowana
    ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci OSD jest wyznaczana dla
    danej godziny metodą wektorową. Wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    OSD jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego jako iloczyn sumy ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD w poszczególnych okresach
    niezbilansowania składających się na dany miesiąc kalendarzowy i rynkowej miesięcznej
    ceny energii elektrycznej wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego. Zgodnie z
    Ogólnymi Warunkami Umowy w przedmiocie rozliczania mikroinstalacji stanowiącymi
    załącznik do aneksu nr 1, Klient zobowiązuje się do przeniesienia na sprzedawcę prawa
    własności dostarczonej energii elektrycznej, a ilość energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci OSD przez prosumenta energii odnawialnej określana będzie na podstawie
    rzeczywistego odczytu urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych przez OSD, z dokładnością
    do 1 kWh.
    Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczenia prowadzi konto dla prosumenta, na którym
    ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej oraz wynikającą z
    nich wartość środków należną Prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do
    sieci, czyli tzw. depozyt prosumencki.
    Depozyt prosumencki przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta z tytułu
    zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca
    danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta
    prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. Kwota środków stanowiąca
    depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od
    dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki na koncie prosumenta. Po upływie
    12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego,

    środki niewykorzystane lub niezwrócone podlegają umorzeniu. Na rozliczenie ze
    sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej dacie przypisania
    do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    Wnioskodawca dokonuje płatności na rzecz zakładu energetycznego pomniejszając
    wartość brutto wskazaną na fakturze o wartość tzw. depozytu prosumenckiego (zakład
    energetyczny podaje kwotę do zapłaty niższą o wartość tzw. depozytu prosumenckiego).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Instalacja nr 3 jest rozliczana w ramach tzw. net-billingu, zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2
    ustawy o OZE.
    Zasady rozliczenia przez Sprzedawcę, tj. (...) w ramach realizacji jego obowiązków
    ustawowych Sprzedawcy Zobowiązanego, wartości energii elektrycznej wytworzonej przez
    Klienta, tj. (...) jako prosumenta energii odnawialnej i wprowadzonej do sieci (...) (dalej sieć
    OSD) w mikroinstalacji nr 3 o mocy 47,31 kW zlokalizowanej na dachu budynku biurowego
    w (...)j reguluje aneks nr 1 z dnia 3 stycznia 2024 r. oraz aneks nr 1a z dnia 1 lipca 2024 r.
    do umowy kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji nr
    (...) zawartej w dniu 7 grudnia 2023 z (...).
    Aneksy określają, że Klient, tj. (...) jest prosumentem energii odnawialnej i wytwarza
    energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji w celu jej
    zużycia wyłącznie na potrzeby własne, przy czym nie stanowi to przedmiotu jego
    przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej.
    Sprzedawca natomiast, tj. (...) działa jako sprzedawca zobowiązany, na którym ciążą
    ustawowe obowiązki rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej przez
    prosumenta energii odnawialnej do sieci OSD, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
    Skrót OSD oznacza Operatora Systemu Dystrybucyjnego, do sieci którego przyłączona jest
    mikroinstalacja, tj. (...).
    Klient (....) jest odbiorcą końcowym energii elektrycznej dostarczanej przez Sprzedawcę na
    podstawie umowy kompleksowej.
    Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umowy w przedmiocie rozliczania mikroinstalacji
    stanowiącymi załącznik do aneksu nr 1 i aneksu nr 1a, Klient zobowiązuje się do
    przeniesienia na sprzedawcę prawa własności dostarczonej energii elektrycznej, a ilość
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD przez Prosumenta energii odnawialnej
    określana będzie na podstawie rzeczywistego odczytu urządzeń pomiarowo-
    rozliczeniowych przez OSD, z dokładnością do 1 kWh.
    Klient wprowadza do sieci OSD energię elektryczną wytworzoną w mikroinstalacji w ilości
    stanowiącej nadwyżkę energii elektrycznej, która nie została zużyta na potrzeby własne.
    Aneksy zawierają następujące postanowienia dotyczące rozliczenia wartości energii
    elektrycznej:
      Sprzedawca, realizując obowiązek sprzedawcy zobowiązanego, dokonuje w każdym
      okresie rozliczeniowym przypadającym w okresie obowiązywania aneksu rozliczenia
      wartości energii elektrycznej wprowadzonej przez Klienta do sieci OSD wobec
      wartości energii elektrycznej pobranej przez Klienta z tej sieci w celu jej zużycia na
      potrzeby własne.
      Rozliczenie dokonywane jest na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
      w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej przez
      Klienta do sieci OSD oraz wartością energii elektrycznej pobranej przez Klienta z tej
      sieci.
      Rozliczenie jest prowadzone na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanej
      w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana ilość energii elektrycznej,

      wprowadzona do i pobrana z sieci OSD przez Klienta, jest wyznaczana dla danej
      godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
                          Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci OSD, a wartość ujemna
      oznacza ilość energii elektrycznej wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
      OSD, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci OSD, wyrażoną w kWh.
      Wartość energii elektrycznej pobranej przez Klienta z sieci OSD określa się dla
      danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej
      pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez Klienta oznaczonej
      symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii
      elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne,
      stosowanej w rozliczeniach pomiędzy Sprzedawcą i Klientem dla tego okresu
      rozliczenia niezbilansowania.
      Rozliczenia dokonuje się na podstawie danych pomiarowych przekazanych
      Sprzedawcy przez OSD.
      Rozliczeniu na warunkach aneksów podlega wyłącznie wartość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci OSD nie wcześniej niż na 12 miesięcy przez wprowadzeniem
      energii do sieci, przy czym jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci
      przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia
      została wprowadzona do sieci.
      W przypadku, gdy w ramach rozliczenia Wnioskodawca nie wykorzysta
      zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających
      wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD w tym miesiącu w okresie
      12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią
      nadpłatę, która zostanie zwrócona Wnioskodawcy w terminie nie dłuższym niż do
      końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty
      nie może przekroczyć 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
      miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 6 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego (takie rozliczenie uwzględnia aneks nr 1 do umowy kompleksowej).
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w

    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów
    (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez tego prosumenta - oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t)
    przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w
    art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest
    jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero
    (regulacje zostały wprowadzone aneksem nr 1a do umowy kompleksowej).
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2b ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej.
    Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczenia prowadzi konto dla Klienta (konto
    Prosumenta), na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej oraz wynikającą z nich wartość środków należną Klientowi za energię
    elektryczną wprowadzoną do sieci, czyli tzw. depozyt prosumencki.
    Depozyt prosumencki przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań Klienta z tytułu zakupu
    energii elektrycznej od Sprzedawcy. Depozyt Prosumencki nie może być przeznaczony na
    rozliczenie zobowiązań Klienta z tytułu opłat dystrybucyjnych.
    Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
    ustalana i przyporządkowywana do Konta Prosumenta w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym.
    Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenta przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki na
    koncie prosumenta. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do
    depozytu prosumenckiego, środki niewykorzystane lub niezwrócone podlegają
    umorzeniu. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
    najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    Przykładowa faktura wystawiona przez Sprzedawcę zawiera następujące pozycje:
    faktura nr ..... za okres: od 01.07.2024 do 31.07.2024
    data wystawienia: 01.08.2024
    lp.  rozliczenie z tytułu  wartość netto  stawka VATkwota VAT  wartość bruttozużycie (kWh)
    1  9.177,10  23  2.110,73  11.287,83  9403
      sprzedaży energii elektrycznej
    2  4.907,72  23  1.128,78  6.036,50  9403świadczonych usług dystrybucji
    3  14.084,82  23  3.239,51  17.324,33
      wynik rozliczenia (1+2)
    4wartość prognozy depozytu  0,00
    5depozyt prosumencki w rozliczanym okresie (zł)  0,00
    6depozyt prosumencki z okresów poprzednich (zł)  216,13
    7rozliczenie depozytu (4+5+6)  216,13
    8do zapłaty (zł) (3-7)  17.108,20
    Do zapłaty: 17.108,20 zł
    Termin płatności: 16.08.2024

    Dodatkowo na fakturze jest zestawienie ilościowe i wartościowe sprzedaży energii
    elektrycznej i usług dystrybucji dla poszczególnych punktów poboru:
                  wartość netto  ilość energiiLp.  Nr punktu poboru (PPE)  stawka VATpodatek VATwartość brutto(zł)  pobranej (kWh)ilość energii wprowadzonejdo sieci (kWh)
    1(...)  14.084,82  23  3.239,51  17.324,33  9403  480
    2Ogółem:  14.084,82  3.239,51  17.324,33  9403  480
    3  1,84 zł/kWhśrednia cena brutto 1 kWh
    Wnioskodawca dokonuje płatności na rzecz zakładu energetycznego pomniejszając
    wartość brutto wskazaną na fakturze o wartość tzw. depozytu prosumenckiego, tj.
    realizuje płatność w kwocie 17.108,20 zł w terminie wskazanym przez Sprzedawcę tj. do 16
    sierpnia 2024 r.
    Zarówno aneks nr 1 jaki i aneks nr 1a nie określają, kiedy i na jakich zasadach, w jakich
    terminach następuje wzajemne rozliczenie należności (tj. za energię pobraną z sieci OSD i
    energię wprowadzoną do sieci OSD). Nie ma w nich również regulacji w zakresie
    wystawiania faktur. W przepisach końcowych aneksu nr 1a widnieje zapis: „Aneks reguluje
    wyłącznie zasady rozliczania energii elektrycznej wytwarzanej przez Klienta i nie ma
    wpływu na postanowienia umowy dotyczące sprzedaży energii elektrycznej przez
    Sprzedawcę (Zobowiązanego) do Klienta”.
    W umowie kompleksowej dla instalacji nr 3 w paragrafie 2 [Zasady rozliczeń] wskazano:
    1.  Rozliczenia między Stronami z tytułu świadczenia usługi kompleksowej odbywać się
      będą w okresach rozliczeniowych, skorelowanych z okresami rozliczeniowymi
      wynikającymi z taryfy OSD, w oparciu o faktury wystawiane na podstawie danych
      pomiarowych dla miejsca dostarczania określonego w załączniku nr 2 do umowy.
    2.  Rozliczenia za usługę kompleksową odbywać się będą: według zasad, cen i stawek
      opłat:
        2.1. z tytułu sprzedaży energii elektrycznej zgodnie z taryfą sprzedawcy lub
        cennikiem;
        2.2. z tytułu świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej zgodnie z taryfą OSD.
      3. Rozliczenia za sprzedaż energii elektrycznej wraz z usługą dystrybucji dokonywane
        będą w miesięcznych okresach rozliczeniowych.
    4.  Należność będzie płatna przelewem w terminie 14 dni od dnia wystawienia faktury
      lub faktury korekta, nie wcześniej niż 7 dni od daty jej doręczenia.
    5.  Należność, będzie płatna na rachunek bankowy sprzedawcy wskazany na fakturze
      lub fakturze korekta.
    Zważywszy na fakt, że rozliczenie energii z mikroinstalacji nr 3 wprowadzono do umowy
    kompleksowej dopiero aneksem nr 1 Wnioskodawca uważa, że zapisy paragrafu 2 umowy
    kompleksowej, w tym określenie okresu rozliczeniowego i terminu płatności, dotyczą
    wyłącznie energii nabywanej przez Wnioskodawcę od zakładu energetycznego. W aneksie
    nr 1 oraz aneksie nr 1a brak jest zapisów określających zasady wystawiania faktur przez
    Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego za energię wprowadzoną do
    sieci OSD.
    Energię elektryczną zakupioną od przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym dla punktu poboru powiązanego z mikroinstalacją nr 3 rozliczaną w
    systemie net-billing Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie do wykonywania czynności

    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. do oświetlenia
    budynku oraz pracy urządzeń biurowych służących statutowej działalności Wnioskodawcy,
    z tytułu której nie jest on podatnikiem VAT.
    Pytania
    1.  Czy wprowadzenie przez Wnioskodawcę do sieci elektroenergetycznej energii
      wyprodukowanej w mikroinstalacjach fotowoltaicznych nr 1 i 2 rozliczanych w
      systemie net-metering stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług (dalej: podatek VAT)?
    2.  Czy wprowadzenie przez Wnioskodawcę do sieci elektroenergetycznej energii
      wyprodukowanej w mikroinstalacji nr 3 rozliczanej w systemie net-billing stanowi
      czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    3.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - w jakim terminie
      Wnioskodawca powinien wystawić fakturę dokumentującą wprowadzenie energii
      elektrycznej do sieci w systemie net-billing?
    4.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - w którym momencie
      powstanie obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci
      w systemie net-billing?
    5.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - co stanowi podstawę
      opodatkowania przy wprowadzeniu energii elektrycznej do sieci w systemie net-
      billing?
    6.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - czy Wnioskodawcy
      przysługuje prawo pomniejszenia podatku należnego z tytułu wprowadzenia do sieci
      energii elektrycznej rozliczanej w systemie net-billing o podatek naliczony z faktury
      wystawionej przez przedsiębiorstwo energetyczne za energię zakupioną w danym
      okresie rozliczeniowym?
    7.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - jakie konsekwencje na
      gruncie ustawy o VAT wywołuje u Wnioskodawcy operacja zwrotu bądź umorzenia
      niewykorzystanych środków depozytu prosumenckiego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Czy wprowadzenie przez Wnioskodawcę do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w mikroinstalacjach fotowoltaicznych nr 1 i 2 rozliczanych w systemie
    net-metering stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (dalej: podatek VAT)?
    W przypadku rozliczeń w systemie net-metering wprowadzenie do sieci energii
    elektrycznej nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...). Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 bezwzględnym warunkiem
    dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jest odpłatność za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie
    czynności za wynagrodzeniem. Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy
    prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy
    towaru, odbiorcy lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu. W konsekwencji
    powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT będzie podlegało tylko
    takie świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj.
    odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Jednocześnie wskazać należy, że aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat tej działalności. Podkreślić należy, że ustawa o VAT posiada własną definicję
    działalności gospodarczej.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wnioskodawca zawarł z przedsiębiorstwem energetycznym kompleksowe umowy,
    zgodnie z którymi jako prosument energii odnawialnej dokonuje zarówno zakupu energii
    elektrycznej, jak i wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w
    mikroinstalacji, w celu jej zużycia na potrzeby własne. Co istotne prosument nie zajmuje
    się przy tym sprzedażą wytworzonej energii elektrycznej. Całość wytworzonej energii
    przeznaczona jest na zaspokojenie jego potrzeb własnych.
    Jednocześnie mogą wystąpić sytuacje, gdy ilość wytworzonej przez prosumenta energii
    elektrycznej przekracza zużycie tej energii. Ze względu na brak możliwości
    magazynowania energii elektrycznej taka nadwyżka wytworzonej energii musi być
    wprowadzona do sieci energetycznej. Zatem z ekonomicznego punktu widzenia energia
    elektryczna wprowadzona do sieci przez prosumenta jest energią do niego przynależną
    „magazynowaną” w sieci. Energia ta nie jest sprzedawana przez prosumenta do
    sprzedawcy zobowiązanego. Jeżeli prosument wprowadził określoną ilość energii do sieci,
    a następnie pobrał energię elektryczną z sieci na potrzeby własne, to należy uznać, że w
    pierwszej kolejności pobrana została energia wyprodukowana przez prosumenta, a w
    dalszej kolejności pobrana została energia dostarczona przez przedsiębiorstwo
    energetyczne jako sprzedawcę zobowiązanego.
    Z regulacji ustawy o OZE wynika, iż w przypadku nadwyżki ilości energii wprowadzonej do
    sieci nad ilością energii pobranej z sieci różnica podlega rozliczeniu w przyszłych okresach
    rozliczeniowych. Prawo prosumenta do rozliczenia nadwyżki jest określone czasowo.
    Nierozliczona w okresie 365 dni nadwyżka „przepada” i pozostaje do dyspozycji
    sprzedawcy. Prosument nie jest w takim wypadku uprawniony do otrzymania
    wynagrodzenia za nierozliczoną nadwyżkę energii.

    Powyższe regulacja ustawy o OZE powodują, że na gruncie ustawy o VAT u Wnioskodawcy
    nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci w
    systemie net-metering.
    Ad. 2
    Czy wprowadzenie przez Wnioskodawcę do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w mikroinstalacji nr 3 rozliczanej w systemie net-billing stanowi
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    W przypadku rozliczeń w systemie net-billing wprowadzenie do sieci energii elektrycznej
    stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jest odpłatność
    za daną czynność. Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć
    należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od
    nabywcy towaru, odbiorcy lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci
    świadczenia wzajemnego). Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi
    łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub
    świadczenia usługi oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenie wzajemne). Za dokonanie
    tych czynności wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co nie oznacza, że musi
    mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne
    może również przybrać postać rzeczową. Opodatkowaniu podatkiem VAT będzie
    podlegało tylko takie świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Jednocześnie wskazać należy, że aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat tej działalności. Podkreślić należy, że ustawa o VAT posiada własną definicję
    działalności gospodarczej.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby

    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności
    o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku VAT, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawcę w
    związku z tą dostawą należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem dokonuje dostawy energii elektrycznej
    wyprodukowanej w instalacjach na podstawie umowy kompleksowej (i aneksu do tej
    umowy) na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej zawartej z Przedsiębiorstwem
    energetycznym.
    W przypadku wprowadzenia przez Wnioskodawcę energii elektrycznej do sieci w systemie
    net-billing mamy do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Na gruncie ustawy o VAT sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o
    VAT definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą. Wprowadzając
    wyprodukowaną w instalacjach fotowoltaicznych energię do sieci OSD Wnioskodawca
    dokonuje jako prosument energii odnawialnej i czynny podatnik podatku od towarów i
    usług na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Sprzedaż energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona
    od podatku, w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wprowadzając wyprodukowaną w mikroinstalacji energię elektryczną do sieci OSD na
    podstawie umowy kompleksowej dla instalacji nr 3 Wnioskodawca dokonuje sprzedaży
    energii na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego (przenosi prawo własności) za
    wynagrodzeniem. Wartość wprowadzonej do sieci OSD energii elektrycznej wyceniana jest
    wg wzorów zawartych w ustawie o OZE i wartość ta jest należna prosumentowi od
    Sprzedawcy, przy czym ustawa o OZE narzuca sposób rozliczenia kwoty należnej
    prosumentowi. Sposób rozliczenia wartości energii wprowadzonej i pobranej z sieci OSD
    w systemie net-billing pozostaje bez wpływu na fakt, iż wprowadzenie energii do sieci
    stanowi odpłatną dostawę towarów, a zatem stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 3
    W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - w jakim terminie Wnioskodawca
    powinien wystawić fakturę dokumentującą wprowadzenie energii elektrycznej do sieci w
    systemie net-billing?
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa

    w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
    od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
    niebędącej podatnikiem (...).
    Art. 106i ust. 1 stanowi, iż fakturę wystawia się nie później niż 15 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z
    zastrzeżeniem ust. 2-9.
    W przypadku, gdy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, a tak jest
    w przypadku dostawy energii elektrycznej (art. 19 ust. 5 pkt 4), fakturę wystawia się nie
    później niż z upływem terminu płatności.
    W umowie kompleksowej dla instalacji nr 3 w paragrafie 2 „Zasady rozliczeń” wskazano:
    1.  Rozliczenia między Stronami z tytułu świadczenia usługi kompleksowej odbywać się
      będą w okresach rozliczeniowych, skorelowanych z okresami rozliczeniowymi
      wynikającymi z taryfy OSD, w oparciu o faktury wystawiane na podstawie danych
      pomiarowych dla miejsca dostarczania określonego w załączniku nr 2 do umowy.
    2.  Rozliczenia za usługę kompleksową odbywać się będą: według zasad, cen i stawek
      opłat:
        2.1. z tytułu sprzedaży energii elektrycznej zgodnie z taryfą sprzedawcy lub
        cennikiem;
        2.2. z tytułu świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej zgodnie z taryfą OSD.
    3.  Rozliczenia za sprzedaż energii elektrycznej wraz z usługą dystrybucji dokonywane
      będą w miesięcznych okresach rozliczeniowych.
    4.  Należność będzie płatna przelewem w terminie 14 dni od dnia wystawienia faktury
      lub faktury korekta, nie wcześniej niż 7 dni od daty jej doręczenia.
    5.  Należność będzie płatna na rachunek bankowy sprzedawcy wskazany na fakturze
      lub fakturze korekta.
    Zważywszy na fakt, że rozliczenie energii z mikroinstalacji nr 3 wprowadzono do umowy
    kompleksowej dopiero aneksem nr 1 Wnioskodawca uważa, że zapisy paragrafu 2 umowy
    kompleksowej, w tym określenie terminu płatności dotyczą wyłącznie energii nabywanej
    przez Wnioskodawcę od zakładu energetycznego. W aneksie nr 1 brak jest zapisów
    określających zasady wystawiania faktur przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego za energię wprowadzoną do sieci OSD.
    W ocenie Wnioskodawcy termin płatności nie został określony. Ponieważ nie jest jasne,
    kiedy upływa termin płatności, termin ten nie istnieje, w konsekwencji faktury prosument
    może wystawić w dowolnym momencie (w tym na koniec 12 miesięcznego okresu
    rozliczeniowego).
    Ad. 4
    W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - w którym momencie powstanie
    obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci w systemie net-
    billing?
    W myśl generalnej reguły sformułowanej w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi.
    Od powyższej zasady są również przewidziane wyjątki i tak stosownie do treści art. 19 ust.
    5 pkt 4 lit. a obowiązek podatkowy z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub
    chłodniczej oraz gazu przewodowego powstaje z chwilą wystawienia faktury. Jednocześnie
    zgodnie z treścią art. 19 ust. 7 w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy
    podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy

    powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4,
    a w przypadku, gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Mając na uwadze powyższe należałoby uznać, że obowiązek podatkowy na gruncie VAT w
    stosunku do dostawy energii elektrycznej powstanie z chwilą wystawienia faktury, lecz nie
    później niż z chwilą upływu terminu płatności.
    Innymi słowy, moment rozliczenia podatku należnego w związku z dostawami energii
    elektrycznej jest uzależniony od momentu wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym
    momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.
    W umowie kompleksowej dla instalacji nr 3 w paragrafie 2 „Zasady rozliczeń” wskazano:
    1.  Rozliczenia między Stronami z tytułu świadczenia usługi kompleksowej odbywać się
      będą w okresach rozliczeniowych, skorelowanych z okresami rozliczeniowymi
      wynikającymi z taryfy OSD, w oparciu o faktury wystawiane na podstawie danych
      pomiarowych dla miejsca dostarczania określonego w załączniku nr 2 do umowy.
    2.  Rozliczenia za usługę kompleksową odbywać się będą: według zasad, cen i stawek
      opłat:
        2.1. z tytułu sprzedaży energii elektrycznej zgodnie z taryfą sprzedawcy lub
        cennikiem;
        2.2. z tytułu świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej zgodnie z taryfą
        OSD.
    3.  Rozliczenia za sprzedaż energii elektrycznej wraz z usługą dystrybucji dokonywane
      będą w miesięcznych okresach rozliczeniowych.
    4.  Należność będzie płatna przelewem w terminie 14 dni od dnia wystawienia faktury
      lub faktury korekta, nie wcześniej niż 7 dni od daty jej doręczenia.
    5.  Należność będzie płatna na rachunek bankowy sprzedawcy wskazany na fakturze
      lub fakturze korekta.
    Zważywszy na fakt, że rozliczenie energii z mikroinstalacji nr 3 wprowadzono do umowy
    kompleksowej dopiero aneksem nr 1 Wnioskodawca uważa, że zapisy paragrafu 2 umowy
    kompleksowej, w tym określenie terminu płatności dotyczą wyłącznie energii nabywanej
    przez Wnioskodawcę od zakładu energetycznego. W aneksie nr 1 brak jest zapisów
    określających zasady wystawiania faktur przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego za energię wprowadzoną do sieci OSD.
    W ocenie Wnioskodawcy termin płatności nie został określony. Skoro zatem taki termin
    nie został przez strony umowy określony, należy uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu
    wprowadzenia do sieci OSD energii elektrycznej wyprodukowanej w mikroinstalacji nr 3
    powstanie z chwilą wystawienia przez Wnioskodawcę faktury z tego tytułu.
    Ad. 5
    W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - co stanowi podstawę
    opodatkowania przy wprowadzeniu energii elektrycznej do sieci w systemie net-billing?
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego

    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 6 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów
    (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez tego prosumenta - oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t)
    przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w
    art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest
    jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2b ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Wnioskodawcy (tj.
    prosumentowi energii odnawialnej) wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej
    wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Podstawę opodatkowania u prosumenta energii odnawialnej - przy wprowadzaniu do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany za pomocą mikroinstalacji, stanowi wartość
    ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
    Wnioskodawcę po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej.
    Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny
    rynkowej) - jak stwierdzono powyżej - jest wartością należną Wnioskodawcy z tytułu
    rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej, obejmującą całość należnego prosumentowi
    świadczenia od przedsiębiorstwa energetycznego, którą - w celu określenia podstawy
    opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu rozliczenia
    przez Wnioskodawcę wytworzonej energii elektrycznej, to znaczy kwotę zawierającą w
    sobie podatek VAT. Podatek z tytułu tej dostawy należy zatem liczyć metodą „w stu”.
    Ad. 6
    W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - czy Wnioskodawcy przysługuje
    prawo pomniejszenia podatku należnego z tytułu wprowadzenia do sieci energii
    elektrycznej rozliczanej w systemie net-billing o podatek naliczony z faktury wystawionej
    przez przedsiębiorstwo energetyczne za energię zakupioną w danym okresie
    rozliczeniowym?
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy oraz – w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od
    podatku - w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Wnioskodawca posiada panele fotowoltaiczne zamontowane na wybranych budynkach
    będących w jego trwałym zarządzie. Budynki te użytkowane są w związku z realizacją
    zadań statutowych Wnioskodawcy, do realizacji których został powołany. Instalacja paneli
    fotowoltaicznych podyktowana była względami ekonomicznymi (obniżenie kosztów
    energii elektrycznej). W przypadku instalacji rozliczanych w systemie net-billing
    wprowadzenie do sieci OSD energii elektrycznej stanowi czynność opodatkowaną stawką
    23% VAT. Wnioskodawca jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego.
    Ponieważ energia pobrana z zakładu energetycznego wykorzystywana jest do realizacji
    zadań statutowych Wnioskodawcy, z tytułu których nie występuje on w charakterze
    podatnika (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT), Wnioskodawcy nie przysługuje prawo obniżenia
    podatku należnego wykazanego w związku z wprowadzeniem energii do sieci OSD o
    podatek naliczony z faktur otrzymanych od zakładu energetycznego za energię pobraną z
    sieci OSD.
    Ad. 7
    W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2 - Jakie konsekwencje na gruncie
    ustawy o VAT wywołuje u Wnioskodawcy operacja zwrotu bądź umorzenia
    niewykorzystanych środków depozytu prosumenckiego?
    Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego
    konto prosumenta (art. 4c ust. 1 i 2 ustawy o OZE). Po upływie 12 miesięcy od dnia
    przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane środki w

    części stanowiącej nie więcej niż 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej w
    danym miesiącu kalendarzowym stanowią nadpłatę, którą Sprzedawca zwraca w terminie
    nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu, w którym
    powstał ten depozyt. Pozostała kwota nierozliczona i niezwrócona prosumentowi podlega
    umorzeniu.
    Środki zgromadzone w depozycie prosumenckim nie stanowią podstawy opodatkowania
    VAT u prosumenta. Podstawą opodatkowania jest wartość ustalona jako iloczyn ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez prosumenta - po zbilansowaniu
    godzinowym - i rynkowej ceny energii elektrycznej. Ponadto wskazana wartość (iloczyn
    energii wprowadzonej i ceny rynkowej) jest wartością należną Wnioskodawcy jako
    prosumentowi z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE,
    obejmującą całość świadczenia należnego Wnioskodawcy od Sprzedawcy. Zatem wartość
    depozytu prosumenckiego nie stanowi wynagrodzenia należnego prosumentowi.
    Środki zgromadzone w depozycie prosumenckim służą do wzajemnych rozliczeń
    prosumenta i sprzedawcy energii i nie stanowią podstawy opodatkowania ani nie mają
    wpływu na jej wysokość, Tym samym zwracana kwota nadpłaty jest formą rozliczenia z
    przedsiębiorstwem energetycznym z tytułu wprowadzonej do sieci energii elektrycznej w
    poprzednich okresach rozliczeniowych.
    Zwracana nadpłata nie jest efektem zmiany ilości ani ceny energii wprowadzonej
    uprzednio do sieci. W efekcie zwrot niewykorzystanych środków depozytu
    prosumenckiego na rzecz Wnioskodawcy nie będzie stanowić czynności opodatkowanej w
    rozumieniu ustawy, ponieważ w myśl art. 7 oraz art. 8 ustawy, przekazanie środków
    pieniężnych nie stanowi czynności, która dla celów ustawy mogłaby zostać
    zakwalifikowana jako dostawa towarów bądź świadczenie usług, tj. jako czynność
    podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest również podstaw do
    zmiany podstawy opodatkowania zadeklarowanej w poprzednich okresach
    rozliczeniowych.
    Jak już wskazano, środki zgromadzone w depozycie prosumenckim nie stanowią podstawy
    opodatkowania ani nie mają wpływu na jej wysokość. Tym samym umorzenie środków z
    depozytu prosumenckiego, czyli środków niewykorzystanych lub niezwróconych, nie
    zmienia podstawy opodatkowania z tytułu dostawy energii.
    Umorzenia środków zgromadzonych w depozycie prosumenckim nie sposób bowiem
    uznać za rabat/ obniżkę/upust wynagrodzenia w związku z dostawą energii, które są
    podstawą do obniżenia podstawy opodatkowania w podatku VAT w oparciu o art. 29a ust.
    10 pkt 1 ustawy o VAT i wystawienia faktury korygującej w trybie art. 106j ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT. Nie można też uznać, że w wyniku umorzenia środków dochodzi do
    zmniejszenia wynagrodzenia z tytułu dostawy energii, skoro jego wysokość jest ustalona
    jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez prosumenta - po
    zbilansowaniu godzinowym - i rynkowej ceny energii elektrycznej. W tym bowiem
    przypadku ani ilość wprowadzonej energii, ani jej cena nie uległy zmianie. Zatem
    umorzenia środków, o którym mowa w przepisach ustawy o OZE, nie można utożsamiać z
    udzieleniem opustu lub obniżką ceny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.

    W rozumieniu art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla
    uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie
    czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu
    potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki,
    który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W
    konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną
    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą,
        o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
    Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o OZE:
      Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie
      wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę
      wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego
      miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z

      zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie
      rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na
      kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2022 r. poz. 143, z późn. zm.).
    W myśl art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:
      W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w
      ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:
      1) art. 52 ust. 1;
      2) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021 r.
        poz. 2166).
    Natomiast art. 4 ust. 11 pkt 1 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym
      mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia
      do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
      mowa w ust. 4.
    Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego
        prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
        ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie
        do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca
        2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z
        jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje
        projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach
        realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie
        finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach
        regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej
        ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o OZE,
    zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej
    energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w
    rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazany art. 4
    ust. 9 ustawy o OZE został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o
    zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady
    zatem czynności, o których mowa w tym przepisie, mogą stanowić czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników
    tego podatku.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach swojej działalności zarządzają Państwo
    nieruchomościami, na których posadowione są budynki i urządzenia służące obsłudze
    ruchu drogowego i utrzymaniu dróg. Kierując się dbałością o racjonalne gospodarowanie
    środkami publicznymi (ograniczenie kosztów utrzymania infrastruktury), sukcesywnie
    montują Państwo instalacje fotowoltaiczne.
    Są to m.in.:
        Instalacja nr 1 o mocy 18,24 kW zlokalizowana na dachu budynku
        administracyjnego Rejonu (...) - będącego Państwa jednostką terenową, wykonującą
        zadania w zakresie utrzymania dróg krajowych na terenie działania Rejonu.
        Produkowana przez instalację energia wykorzystywana jest w budynku na Państwa
        własne potrzeby, tj. na realizację zadań statutowych. Rozliczenie tej instalacji
        prowadzone jest w oparciu o umowę kompleksową sprzedaży energii elektrycznej i
        świadczenia usług dystrybucji zawartą w dniu 5 czerwca 2023 r. oraz aneks nr 1 z
        dnia 5 czerwca 2023 r.
        Instalacja nr 2 o mocy 9,86 kW zlokalizowana w Miejscu Obsługi Podróżnych (MOP)
        przy drodze (...). Produkowana przez instalację energia jest wykorzystywana na
        potrzeby utrzymania toalet w tym obiekcie, czyli realizację działań statutowych.
        Rozliczenie tej instalacji prowadzone jest w oparciu o umowę kompleksową
        sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji zawartą w dniu 21
        marca 2022 r. oraz aneks nr 1 z dnia 29 kwietnia 2022 r.
    Przedmiotowe instalacje to mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego
    2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
    We wszystkich zawartych umowach kompleksowych zostali Państwo określeni jako
    prosument energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE.

    Energia elektryczna wyprodukowana za pomocą mikroinstalacji fotowoltaicznych
    zużywana jest wyłącznie na Państwa własne potrzeby.
    Instalacje nr 1 i 2 rozliczane są w ramach systemu opustów, tzw. net-meteringu, o którym
    mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE. Oznacza to, że sprzedawca dokonuje rozliczenia ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec
    ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
    prosumenta energii odnawialnej.
    Sieć elektroenergetyczna w systemie rozliczeń net-metering działa jako „magazyn”
    nadwyżki energii wyprodukowanej przez mikroinstalację fotowoltaiczną, która nie zostaje
    zużyta na bieżąco, a którą można pobrać w momentach, gdy instalacja fotowoltaiczna nie
    produkuje wystarczającej ilości energii (np. w nocy). Odbiór ten jest ograniczony opustem,
    który w zależności od wielkości instalacji może wynosić 20% lub 30% energii oddanej do
    sieci.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem VAT wprowadzania przez
    Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w ww. instalacjach nr 1 i 2
    rozliczanych w systemie net-metering.
    Mając na uwadze przepisy prawa oraz opis sprawy należy podkreślić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.
    Tym samym opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia
    elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego
    tytułu wynagrodzenie. Przy czym wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o OZE
    systemu tzw. „net-meteringu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 tej ustawy - należy uznać,
    że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej
    wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną.
    Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego
    wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych
    terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT.
    Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w instalacjach nr 1 i 2 rozliczanych w systemie „net-metering” nie
    stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu
    stanu faktycznego wynika, że wyprodukowana za pomocą instalacji energia jest zużywana
    na Państwa własne potrzeby – w celu realizacji zadań statutowych (odpowiednio zasilania
    Państwa budynku administracyjnego Rejonu (...) oraz utrzymania toalet w Miejscu Obsługi
    Podróżnych przy drodze (...)). Jednocześnie jak wynika z ww. przepisów ustawy o OZE, jak
    również z zawartej przez Państwa umowy, jako prosument energii odnawialnej dokonują
    Państwo zarówno zakupu energii elektrycznej, jak i wytworzenia energii elektrycznej z
    odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Prosument nie zajmuje się przy tym sprzedażą wytworzonej energii elektrycznej. Całość
    wytworzonej energii przeznaczona jest na zaspokojenie jego potrzeb własnych. W
    przypadku nadwyżki ilości energii wprowadzonej do sieci nad ilością energii pobranej z
    sieci różnica podlega rozliczeniu w przyszłych okresach rozliczeniowych. Prawo
    prosumenta do rozliczenia nadwyżki jest określone czasowo. Nierozliczona w okresie 365
    dni nadwyżka „przepada” i pozostaje do dyspozycji sprzedawcy. Prosument nie jest w
    takim wypadku uprawniony do otrzymania wynagrodzenia za nierozliczoną nadwyżkę
    energii.
    Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych nr 1 i 2 rozliczanych w systemie net-
    metering nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

    Państwa wątpliwości dotyczą także uznania za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT
    wprowadzenia przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w
    mikroinstalacji nr 3 rozliczanej w systemie net-billing.
    Jak wynika z wniosku, instalacja nr 3 to instalacja o mocy 47,31 kW zlokalizowana na dachu
    budynku biurowego w (...). Energia wyprodukowana przez tę instalację zużywana jest na
    cele oświetlenia i używania urządzeń biurowych w tym budynku (realizacja zadań
    statutowych). Rozliczenie tej instalacji prowadzone jest w oparciu o umowę kompleksową
    sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji zawartą w dniu 7 grudnia
    2023 r. oraz aneks nr 1 z dnia 3 stycznia 2024 r.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle ww. art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
                          Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) - ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.

    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z ww. art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do ww. art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o
      którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
      kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
      okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią
      nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi
      zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii
      odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie
      dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość
      zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy
      zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 i 2 ustawy o OZE:
      1. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
        odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
        wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca
        2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art.
        4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi
        iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania

        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
      2. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
        odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
        elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której
        mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
        kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla
        poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do
        sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
        elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
        w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.

        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
        7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
        9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2
        stosuje się odpowiednio.
        10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
        wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1-1aa ustawy o OZE:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
      ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
      1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż
    energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych
    źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach
    dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż
    ustawa definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza
    niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy Prawo przedsiębiorców.
    W okolicznościach sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji Państwo,
    jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług – poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, dokonują na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Fakt wzajemnego
    kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa energetycznego i

    tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3 ustawy o OZE)
    pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej przez Państwa
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej
    energii wyprodukowanej w mikroinstalacji nr 3 rozliczanej w systemie net-billing stanowi
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również terminu wystawienia przez Państwa faktury
    dokumentującej wprowadzenie energii elektrycznej do sieci w systemie net-billing oraz
    momentu powstania obowiązku podatkowego w tej sytuacji (pytania nr 3 i 4).
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    W myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Stosownie do art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    W myśl art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem dostawy
      towaru lub wykonaniem usługi.

    Zgodnie z art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie
    wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności. W analizowanym przypadku przez
    „termin płatności” rozumie się termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci
    przez prosumenta.
    W zaistniałej sytuacji należy zwrócić uwagę na zapisy zawartej przez Państwa umowy.
    Jak Państwo wskazują, zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umowy w przedmiocie rozliczania
    mikroinstalacji stanowiącymi załącznik do aneksu nr 1 i aneksu nr 1a, Klient zobowiązuje
    się do przeniesienia na sprzedawcę prawa własności dostarczonej energii elektrycznej, a
    ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD przez prosumenta energii
    odnawialnej określana będzie na podstawie rzeczywistego odczytu urządzeń pomiarowo-
    rozliczeniowych przez OSD, z dokładnością do 1 kWh.
    Sprzedawca, realizując obowiązek sprzedawcy zobowiązanego, dokonuje w każdym
    okresie rozliczeniowym przypadającym w okresie obowiązywania aneksu, rozliczenia
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej przez Klienta do sieci OSD wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej przez Klienta z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczenia prowadzi konto dla Klienta (konto
    prosumenta), na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej oraz wynikającą z nich wartość środków należną Klientowi za energię
    elektryczną wprowadzoną do sieci, czyli tzw. depozyt prosumencki.
    Depozyt prosumencki przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań Klienta z tytułu zakupu
    energii elektrycznej od Sprzedawcy. Depozyt prosumencki nie może być przeznaczony na
    rozliczenie zobowiązań Klienta z tytułu opłat dystrybucyjnych.
    Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
    ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenta w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym.
    Jednocześnie podając dane z przykładowej faktury wskazali Państwo, że „Wnioskodawca
    dokonuje płatności na rzecz zakładu energetycznego pomniejszając wartość brutto
    wskazaną na fakturze o wartość tzw. depozytu prosumenckiego, tj. realizuje płatność w
    kwocie (...) zł w terminie wskazanym przez Sprzedawcę tj. do (...)”.
    Z opisu stanu faktycznego wynika również, że w przepisach końcowych aneksu nr 1a
    widnieje zapis: „Aneks reguluje wyłącznie zasady rozliczania energii elektrycznej
    wytwarzanej przez Klienta i nie ma wpływy na postanowienia umowy dotyczące sprzedaży
    energii elektrycznej przez Sprzedawcę (Zobowiązanego) do Klienta”.
    Ponadto w umowie kompleksowej dla instalacji nr 3 w paragrafie 2 [Zasady rozliczeń]
    wskazano m.in.:
      1. Rozliczenia między Stronami z tytułu świadczenia usługi kompleksowej odbywać się
        będą w okresach rozliczeniowych, skorelowanych z okresami rozliczeniowymi
        wynikającymi z taryfy OSD, w oparciu o faktury wystawiane na podstawie danych
        pomiarowych dla miejsca dostarczania określonego w załączniku nr 2 do umowy.
        (...)

      3. Rozliczenia za sprzedaż energii elektrycznej wraz z usługą dystrybucji dokonywane
        będą w miesięcznych okresach rozliczeniowych.
      4. Należność będzie płatna przelewem w terminie 14 dni od dnia wystawienia faktury
        lub faktury korekta, nie wcześniej niż 7 dni od daty jej doręczenia.
    Przedstawiony przez Państwa model rozliczeń wskazuje na rodzaj kompensaty
    wzajemnych należności, gdyż kwota należna do zapłaty przez Państwa z tytułu pobranej
    przez Państwa energii za dany miesięczny okres rozliczeniowy jest pomniejszana o
    kwotę należną Państwu od zakładu energetycznego w związku z energią wprowadzoną
    do sieci.
    Tym samym nie można przyjąć, że nie występuje żaden termin płatności należności ze
    strony zakładu energetycznego na rzecz Państwa za energię wprowadzoną do sieci, a w
    konsekwencji, że nie upływa jakikolwiek termin do wystawienia faktury.
    Zatem są Państwo zobowiązani, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do
    udokumentowania fakturą sprzedaży energii elektrycznej na rzecz zakładu
    energetycznego w terminie wskazanym w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie później niż
    upływem terminu płatności.
    Obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa jako
    prosumenta powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy. Dla
    dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa obowiązek podatkowy wiąże się
    z chwilą wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej
    wystawianie (gdy Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem).
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 3 i 4 jest zatem nieprawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą określenia podstawy opodatkowania przy
    wprowadzaniu energii elektrycznej do sieci w systemie net-billing.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 6 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów
    (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez tego prosumenta – oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa
    w art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest
    jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.

    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2b ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi
    energii odnawialnej) wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    instalacji fotowoltaicznej.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Podstawę opodatkowania u Państwa – prosumenta energii odnawialnej – przy
    wprowadzaniu energii elektrycznej do sieci w systemie net-billing stanowi wartość
    ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Państwa po
    zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość
    (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak
    stwierdzono powyżej - jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wytworzonej
    energii elektrycznej, obejmującą całość należnego Państwu świadczenia od
    przedsiębiorstwa energetycznego, którą – w celu określenia podstawy opodatkowania –
    należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku należnego. Wskazuje
    to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu
    międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu rozliczenia przez Państwa
    wytworzonej energii elektrycznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT.

    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.
    Kolejne wątpliwości dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu
    wprowadzenia do sieci energii elektrycznej rozliczanej w systemie net-billing o podatek
    naliczony z faktury wystawionej przez przedsiębiorstwo energetyczne za energię
    zakupioną w danym okresie rozliczeniowym.
    Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności
    o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w kontekście prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. W analizowanej sprawie związek taki nie występuje.
    Jak Państwo wskazali, energię elektryczną zakupioną od przedsiębiorstwa energetycznego
    w danym okresie rozliczeniowym dla punktu poboru powiązanego z mikroinstalacją nr 3
    rozliczaną w systemie net-billing wykorzystują Państwo wyłącznie do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. do
    oświetlenia budynku oraz pracy urządzeń biurowych służących Państwa statutowej
    działalności, z tytułu której nie są Państwo podatnikiem VAT.
    Zatem nie jest spełniona podstawowa pozytywna przesłanka warunkująca prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z
    czynnościami opodatkowanymi, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.
    Nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu
    wprowadzenia do sieci energii elektrycznej rozliczanej w systemie net-billing o podatek
    naliczony z faktury wystawionej przez przedsiębiorstwo energetyczne za energię
    zakupioną w danym okresie rozliczeniowym.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe.
    Koleje wątpliwości dotyczą konsekwencji podatkowych zwrotu bądź umorzenia
    niewykorzystanych środków depozytu konsumenckiego.
    Jak wyżej wskazano, depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
    sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta (art. 4c ust. 1 i 2 ustawy o OZE). Po upływie
    12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego
    niewykorzystane środki w części stanowiącej nie więcej niż 20% wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej w danym miesiącu kalendarzowym stanowią nadpłatę, którą
    Sprzedawca zwraca prosumentowi w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca
    następującego po danym miesiącu, w którym powstał ten depozyt (art. 4 ust. 11 pkt 2
    ustawy o OZE). Pozostała kwota nierozliczona i nie zwrócona prosumentowi podlega
    umorzeniu (art. 4c ust. 6 ustawy o OZE).
    W efekcie środki zgromadzone w depozycie prosumenckim nie stanowią wynagrodzenia
    należnego Państwu jako prosumentowi, a tym samym nie stanowią podstawy
    opodatkowania VAT u Państwa jako prosumenta. Jak bowiem wskazano powyżej,
    podstawą opodatkowania jest wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci przez prosumenta – po zbilansowaniu godzinowym i rynkowej
    ceny energii elektrycznej.
    Tym samym zwrot bądź umorzenie niewykorzystanych środków depozytu
    prosumeckiego nie ma wpływu na Państwa rozliczenie w podatku od towarów i usług.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 7 jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podstawą rozstrzygnięcia jest wyłącznie wyczerpująco przedstawiony przez Państwa opis
    stanu faktycznego. W toku postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej
    nie analizowano zatem dokumentów załączonych do wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.