Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.524.2024.4.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie; prawa-prawa autorskie; programowanie; własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismami z 23 grudnia 2024 r., 6 i 18 lutego 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEiDG
    pod numerem NIP (...) i numerem REGON (...) pod kodem PKD: 62.01.Z Działalność
    związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów. Jako formę opodatkowania wybrał podatek liniowy.
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polsce w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. 2020 poz. 1426 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”).
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Wnioskodawca wykonuje czynności w ramach swojej działalności gospodarczej na
    potrzeby swojego jedynego Kontrahenta (Spółka, Zleceniodawca), z którym posiada
    umowę o świadczenie usług. W ramach tej współpracy Wnioskodawca wytwarza
    oprogramowanie integracyjne w języku Java i technologiach z nią powiązanymi.
    Wnioskodawca tworzy również nowe funkcjonalności (...) w obecnie działającym
    oprogramowaniu firmowym. Rozwiązania (...) bazują na różnych technologiach (...).
    Niejednokrotnie projekty implikują konieczność łączenia ze sobą ww. technologii co
    skutkuje rozłożeniem całego rozwiązania na oddzielne moduły oraz wzorce przekazujące
    między sobą informacje. Każde zadanie (...) realizowane dla klienta jest przygotowywane
    jako autorskie rozwiązanie pod jego indywidualne potrzeby. Skutkuje to (...) nowych
    rozwiązań (fragmentów kodu) czy zmianą całej struktury (...), przez wdrażanie nowych
    technologii zamodelowanych pod implementację dla klienta.
    W ramach działalności Wnioskodawca tworzy kod, który jest rezultatem jego
    indywidualnej oraz twórczej działalności, dlatego spełnia definicję utworu zgodnie z art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r.
    Nr 90, poz. 631 z późn. zm.).
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, Wnioskodawca zobowiązuje się do przenoszenia za
    wynagrodzeniem na Zamawiającego całości majątkowych praw autorskich do wszystkich
    Utworów, w rozumieniu przepisów Ustawy z o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę oraz umiejętności, w tym z zakresu narzędzi
    informatycznych i programowania, w celu tworzenia nowych systemów lub ulepszania
    istniejących. Praca nad projektami odbywa się w sposób systematyczny, a jej celem jest
    zarówno zwiększenie zasobów wiedzy jak i maksymalne wykorzystanie pokładów wiedzy
    już istniejących.
    Wnioskodawca w związku z wykonywaną działalnością ponosi ryzyko gospodarcze oraz
    ponosi odpowiedzialność w przypadku wyrządzenia szkody spowodowanej naruszeniem
    warunków Umowy z kontrahentem. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za
    podwykonawców jak za działania własne. Zlecenia programistyczne realizowane przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Kontrahenta. Wnioskodawca

    ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie
    jest związany sztywnymi godzinami pracy.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r.
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko. Zgodnie z fachową literaturą, termin „program” odnosi się
    do opisanego w wybranym języku programowania algorytmu służącego do rozwiązania
    określonego zadania. W związku z tym, program komputerowy jest zbiorem instrukcji,
    które mają być wykonane bezpośrednio lub pośrednio przez komputer w celu uzyskania
    określonego wyniku. Innymi słowy, nawet małe fragmenty kodu źródłowego, które
    stanowią część większej aplikacji tworzonej zgodnie z zasadami elastycznych metodyk,
    mogą być uznane za program komputerowy.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że każdorazowo efekty prac Wnioskodawcy
    stanowią program komputerowy, podlegający ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, który był, jest i będzie tworzony i rozwijany
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Przed rozpoczęciem pracy w ramach projektów
    zleconych przez Kontrahenta Wnioskodawca posiadał wiedzę na temat projektowania
    oraz optymalizacji (...) bazującej na (...) oraz (...). Dodatkowo niezbędna była wiedza w
    zakresie działania (...) w środowisku (...) oraz ta potrzebna do (...) jako (...) bazującej na
    technologii Java (...). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nieustannie
    rozwija się w technologiach umożliwiających poprawę działania oraz projektowanie od
    podstaw rozwiązań integracyjnych w organizacjach (...). Ponadto Wnioskodawca rozwija
    swoją wiedzę ogólną dotyczącą trendów w (...).
    Efekty prac Wnioskodawcy w postaci programów komputerowych/części programu
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, oraz zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych, i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny, a także nie są nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.
    Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem oprogramowania
    komputerowego, które rozwija i udoskonala, jak również nie jest użytkownikiem,
    posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej. Właścicielem
    oprogramowania rozwijanego lub ulepszanego jest podmiot zlecający Wnioskodawcy
    wykonanie usługi, natomiast ten podmiot nie jest właścicielem utworu tworzonego przez
    Wnioskodawcę w procesie realizacji zlecenia rozwoju/ulepszenia oprogramowania. Prawa
    autorskie do wspomnianego utworu posiada Wnioskodawca i dopiero w wyniku
    wykonania umowy przenosi je na podmiot zlecający. Uzyskiwane przez Wnioskodawcę
    przychody z działalności gospodarczej pochodzą w całości z przeniesienia praw autorskich
    do wytworzonego oprogramowania. W wyniku czego wymienione koszty uzyskania
    przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej
    uznawane są za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio związane z wytworzeniem
    poszczególnych praw własności intelektualnej.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił następujące koszty bezpośrednio w związane z
    tworzeniem i rozwojem wytworzonej własności intelektualnej:
    1) sprzęt komputerowy (laptop, komputer), telewizor i peryferia komputerowe (myszki,
      dyski, monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania,
    2) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne
      w postaci biurka, fotela do pracy, myszki komputerowej, klawiatury, słuchawek,
      monitora, laptopa, telefonu komórkowego),

    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego,
    4) koszty użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego,
    5) koszty usług księgowych i doradztwa podatkowego,
    6) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa, m.in. zajęcia z lektorem języka
      angielskiego,
    7) licencja na oprogramowanie, tj. (...); licencja nie stanowi w prowadzonej działalności
      wartości niematerialnej i prawnej, jak również nie stanowi nabycia wyników prac
      badawczo-rozwojowych, ani kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca oświadcza, że nie posiada statusu centrum
    badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z 30 maja 2008 r. o niektórych formach
    wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402 ze zm.) oraz że
    świadczone przez Wnioskodawcę usługi, prowadzące do ulepszenia istniejących lub
    stworzenia nowych programów komputerowych, nie polegają na wprowadzaniu
    rutynowych i okresowych zmian do oprogramowania, nawet jeśli te mają charakter
    ulepszeń.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    /części programu, następuje/będzie następowało zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Wnioskodawca prowadzi odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób
    zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób
    pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Uzupełnienie wniosku
    W celu łatwiejszego zrozumienia wniosku wszystkie pojęcia takie jak: oprogramowane,
    aplikacje, funkcjonalności, rozwiązania, efekty, utwory to programy komputerowe, które
    były i są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie,
    żeby określić ten sam efekt Pana prac rozwojowych.
    Wniosek dotyczy dochodów uzyskiwanych od 2024 r. do teraz, oraz dochodów
    uzyskiwanych w przyszłości w ramach opisanego we wniosku stanu faktycznego.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe są (...). Oznacza to, że
    wytwarzany kod źródłowy jest implementacją rozwiązania problemu (...), który nie został
    jeszcze rozwiązany, a jego kod będzie się zmieniał w zależności od systemów, między
    którymi dane mają być przesyłane. Rozwój występujących obecnie na rynku (...) polega na
    wykonaniu przez Wnioskodawcę analizy przepustowości, a następnie implementacji (...),
    który w tym konkretnym przypadku może poprawić komunikację integrowanych
    systemów lub zbudować ją od początku. Warunkiem wyboru lub połączenia (...) są
    indywidualne uwarunkowania klienta oraz (...). Innymi sposobami na poprawę działania
    (...) może być zmiana schematu ogólnego formatu danych, który dla wszystkich
    zintegrowanych systemów będzie identyczny. Stworzeniem takiego schematu jest
    wytworzeniem kodu, który jest spersonalizowany pod komunikację danych systemów w
    ich określonej liczbie. Każdy stworzony przez Wnioskodawcę program komputerowy jest

    unikalny w świetle architektury, gdyż potrzeba implementacji (...) programu świadczy o
    braku takiego rozwiązania na rynku.
    Do rozwijania/modyfikacji rozwiązań (...) Wnioskodawca wykorzystuje (...). Oprócz tego
    Wnioskodawca prowadzi analizy obecnie działających (...) wewnątrz projektu i
    implementuje obsługę błędów pojawiających się w danej (...). Wytworzenie nowego
    modelu obsługi błędów jest spersonalizowane pod każdą (...) i wpływa na poprawienie
    czasu diagnozy błędu, jeśli dana (...) ulegnie awarii. Programy (...) zaimplementowane już
    wcześniej wraz z biegiem lat nadają się do usprawnienia lub zmodyfikowania w stosunku
    do nowszych wersji (...) bądź języków programowania.
    Wnioskodawca tworzy (...) w oparciu o język programowania (...). Tworzenie nowych (...)
    wymaga projektowania oraz implementacji projektu bazowego definiującego planowaną
    (...) oraz zaprojektowanie i implementację (...). Oba projekty są unikalne komunikując ze
    sobą nowe programy lub ich części. Wytwarzany program (...) nigdy nie jest powtarzalnym
    zagadnieniem, każdy system posiada swoje własne identyfikatory i typy danych, które w
    zależny od drugiego systemu sposób muszą ulegać transformacji na typ danych odbierany
    przez wspomniany wcześniej „drugi system”. W przypadku rozwiązań integracyjnych nie
    istnieją sytuacje konkurencji. Jeśli jest potrzeba zaimplementowania rozwiązania
    integracyjnego pomiędzy dwoma lub większą ilością systemów oznacza to, że takie
    rozwiązanie nie istnieje.
    Innowacyjność oraz oryginalność programów (...) są gwarantowane przez czynniki takie jak:
    - optymalizacja (...),
    - skalowanie (...) oraz skalowanie (...),
    - zapewnienie ciągłego dostępu do infrastruktury (...),
    - mapowania (...).
    Rozwiązania tworzone przez Wnioskodawcę w oparciu o (...) oraz język programowania
    Java są zawsze tworzone od podstaw w zależności od potrzeb klienta. Każdy klient działa
    w oparciu o swój wewnętrzny system i chce używać go do komunikacji z innymi
    systemami najczęściej poza organizacją. W takich przypadkach nie istnieje możliwość
    ponownego wykorzystania rozwiązania stworzonego przez Wnioskodawcę wcześniej z
    uwagi na różnice wskazane poniżej:
    - różnice w (...)
    - zapotrzebowanie na inny (...) (np. (...).
    Wnioskodawca dzieli swoją pracę na okresy 2-tygodniowe, dzięki czemu dba o śledzenie
    efektów oraz postępów w implementacji rozwiązań (...). W każdym z tych okresów określa
    cele do zrealizowania, a praca odbywa się według przyjętego na dany okres
    harmonogramu
    Prace Wnioskodawcy należy uznać za systematyczne ze względu na to, iż prowadzone są
    w sposób metodyczny i ciągły za sprawą następujących po sobie okresów 2-tygodniowych.
    Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu, zaplanowania prac i weryfikacji realizacji założonego celu.
    Wnioskodawca na wstępie postawił przed sobą następujące cele:
    - gwarancja implementacji (...) w oparciu o najbardziej pasujący (...) pod wymagania
      klienta lub systemów zależnych,
    - uzyskanie (...) w celu zapewnienia najszybszego czasu obsługi,
    - podążanie za rozwojem technologii i zmiana wstępnych założeń (...) dotyczących danych
      systemów zależnych na rzecz dostępu do nowych wersji języków programowania/szyn
      integracyjnych dostępnych na rynku,

    - implementacja zmian do założeń wstępnych, w sytuacjach kiedy jest to wymagane z
      uwagi na nowe podejście klienta lub kluczowe zmiany w systemach zależnych.
    Podczas pracy nad rozwiązaniami (...) Wnioskodawca osiągnął następujące cele:
    - stworzenie nowych (...) dla systemów nieposiadających wcześniej żadnych projektów (...);
    - zoptymalizowanie istniejących rozwiązań (...) bez konieczności zmian zasobów
      serwerowych lub zasobów w chmurze;
    - zmigrowanie obecnie rozwijanych programów (...) do najnowszych rynkowo dostępnych
      wersji komponentów (...) w celu poprawy bezpieczeństwa i czasu realizacji transakcji
      pomiędzy systemami zależnymi;
    - stworzenie standardu projektowego w obsłudze błędów (...) między danym systemem
      (...) a dowolną ilością systemów (...) w ramach organizacji.
    W poszczególnych latach opracowane zostały harmonogramy w cyklach
    dwutygodniowych, zgodnie z metodyką Scrum, obejmujące zadania związane z
    tworzeniem nowych funkcji, (...) oraz optymalizacją wydajności kodu. Faktycznie
    zrealizowane harmonogramy dotyczyły m.in. wdrożenia nowych modułów/programów (...)
    oraz usprawnienia procesów przetwarzania danych, co zostało udokumentowane w
    systemie kontroli wersji (...) oraz (...). W wyniku tych działań powstały nowe (...) lub
    optymalizacja obecnie istniejących pomiędzy zależnymi od siebie systemami.
    Podczas swojej dotychczasowej działalności Wnioskodawca oferuje usługi mające na celu
    zaprojektowanie oraz implementację technologiczną rozwiązań (...) pomiędzy dowolną
    liczbą systemów. Produktem powstałym po zaprojektowaniu i implementacji rozwiązania
    jest oprogramowanie (...). Każdy opisany i wytworzony przez Wnioskodawcę produkt jest
    produktem unikatowym.
    Wszystkie rozwiązania (...) były tworzone na podstawie wiedzy w zakresie (...). Produkt (...)
    wytwarzany przez Wnioskodawcę jest zbiorem technologii zależnych, co oznacza, że
    dostarczając oprogramowanie (...) w oparciu o (...) w rozwiązaniu końcowym współpracuje
    ona z modułami, które mogą korzystać z języka programowania Java oraz bazami danych.
    Produkt jest więc rozwiązaniem złożonym w zależności od wymagań danego klienta.
    Wnioskodawca planuje weryfikację wymagań oczekiwanego produktu (...) oraz
    potwierdzenie nowych lub obecnie obowiązujących standardów technologicznych (...) w
    procesie planowania implementacji nowego rozwiązania lub przebudowy bądź
    optymalizacji już istniejących, jak również Wnioskodawca planuje interwały skanowania
    kodu źródłowego danych rozwiązań w celu eliminacji luk bezpieczeństwa lub wycieków
    pamięci.
    Wnioskodawca realizuje w ciągu roku kilka lub kilkanaście programów (...) dla różnych
    systemów. Każdorazowo planuje zakres prac bazując na wymaganiach danego klienta (...)
    pamiętając o tym, że klient nie zawsze jest osobą techniczną i nie każde wymaganie jest
    możliwe do realizacji. Wymagania wstępne przed przystąpieniem do danego projektu
    budowy oprogramowania (...) są przez Wnioskodawcę analizowane, a skutkiem analizy jest
    przygotowanie projektu implementacji, który jest unikalny dla każdego rozwiązania (...).
    Następny etap stanowi implementacja rozwiązania z dwutygodniową weryfikacją
    postępów i potwierdzania lub zmian wymagań względem klienta i rozwoju technologii.
    Jednym z programów (...) powstałych jako efekt prac Wnioskodawcy jest implementacja
    rozwiązania (...) między systemem (...), a (...). Rozwiązanie to ma zastosowanie dla (...).
    Implementacja tego rozwiązania wymagała dokładnej analizy systemów źródłowego oraz
    systemów docelowych. Na podstawie tych wymagań Wnioskodawca stworzył plan na
    implementację oprogramowania (...) posiadającego możliwość (...). Oznacza to, że jedno
    rozwiązanie (...) działa w oparciu o różne (...), które są dostosowywane pod system
    docelowy. Oprogramowanie (...) jest rozwiązaniem unikalnym działa w oparciu o
    wyszczególnione systemy oraz ich właścicieli (klientów docelowych).

    „Przeniesienie” każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    nastąpiło/nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    W każdym przypadku, tj. zarówno w razie tworzenia, jak i rozwijania oraz ulepszenia
    utworów, które obejmuje implementację od podstaw, rozwój obecnie istniejącego
    rozwiązania lub optymalizację, efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).
    Działalność Wnioskodawcy wymaga ciągłego rozwoju oraz podążania za obowiązującymi
    trendami w zakresie (...) oraz obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
    Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych
    do nich nawet jeżeli takie mają charakter ulepszeń.
    Zgodnie z umową Wnioskodawca przenosi, w ramach otrzymanego Wynagrodzenia, z
    chwilą stworzenia Utworu majątkowe prawa autorskie do Utworu (w tym poszczególnych
    jego elementów) i kodów źródłowych Utworu (w tym poszczególnych jego elementów) na
    polach eksploatacji, odnoszących się do całego Utworu oraz do poszczególnych jego części
    Umowa ze Zleceniodawcą w wyczerpujący sposób reguluje tryb i zasady przenoszenia
    przez Wnioskodawcę wszystkich praw do wytworzonych utworów, w tym praw do
    stworzonego oprogramowania. Jednocześnie tryb i zasady zostały ustalone na warunkach
    rynkowych, powszechnie stosowanych w obrocie profesjonalnym, zgodnych z przepisami
    ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Umowa wskazuje pola eksploatacji,
    na których następuje przeniesienie praw oraz stanowi, że przeniesienie następuje
    automatycznie bez ograniczeń ilościowych, czasowych i terytorialnych oraz nie wymaga
    podejmowania dodatkowych czynności.
    Wyodrębnienie konkretnego oprogramowania jest czynnością techniczną, pozostającą bez
    wpływu na kwestię przeniesienia praw autorskich. Wyodrębnienie następuje poprzez
    użycie narzędzi informatycznych pozwalających na identyfikację stworzonego przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    W odniesieniu do kosztów Wnioskodawca wskazał, że opłata za środowisko
    programistyczne (...) dopiero zostanie poniesiona.
    Koszty usług księgowych i doradztwa podatkowego ponoszone są od początku 2024 r. i
    zawierają opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej.
    Zakup kursów obejmuje:
    1) kształcenie w najnowszej wersji (...),
    2) kursy z implementacji technologii (...),
    3) kursy z implementacji baz danych takich jak (...),
    4) zajęcia z lektorem języka angielskiego – dzięki zajęciom z języka angielskiego
      Wnioskodawca ma możliwość uczestnictwa w kursach, wydarzeniach oraz spotkaniach
      branżowych, które zawsze zawierają potrzebę rozumienia oraz porozumiewania się w
      języku angielskim, doskonalenie języka pomaga również w niezbędnym kontakcie z
      klientami.

    Funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z tworzonym/rozwijanym/ ulepszanym ,,
    Oprogramowaniem”:
    – sprzęt komputerowy (laptop, komputer), telewizor i peryferia komputerowe (myszki,
      dyski, monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania - stanowią
      niezbędne narzędzia do pracy nad Oprogramowaniem;
    – koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne w
      postaci biurka, fotela do pracy, myszki komputerowej, klawiatury, słuchawek,
      monitora, laptopa, telefonu komórkowego) - przy tworzeniu i rozwijaniu
      Oprogramowania wydatki te są niezbędne do utrzymywania odpowiedniego zaplecza
      techniczno-biurowego;
    – koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego - umożliwiają kontakt ze Zleceniodawcą;
    – koszty użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - niezbędne dla
      zapewnienia sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji dotyczących
      tworzonego Oprogramowania;
    – koszty usług księgowych i doradztwa podatkowego - związane z prowadzoną przez
      Wnioskodawcę działalnością programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są
      kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania
      ze strony księgowej danych kosztów do kwalifikowanego IP;
    – kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa, m.in. zajęcia z lektorem języka
      angielskiego - dzięki tym wydatkom Wnioskodawca ma możliwość uczestnictwa w
      kursach, wydarzeniach oraz spotkaniach branżowych, które zawierają potrzebę
      rozumienia oraz porozumiewania się w języku angielskim; wydatki na literaturę
      fachową, kursy i szkolenia są niezbędne do podnoszenia kwalifikacji w celu
      zapewnienia optymalnych rezultatów oczekiwanych przez Zleceniodawcę i Klientów
      końcowych;
    – licencji na oprogramowanie, tj. (...).
    Odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, Wnioskodawca prowadzi od 1 stycznia 2024 r.
    Zarówno Oprogramowanie, jak i części oprogramowania to zaprojektowany i wytwarzany
    przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności
    gospodarczej rezultat jego własnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji
    stanowiący utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994
    r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W każdym przypadku wytwarzane przez Wnioskodawcę części oprogramowania są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    „Przeniesienie” każdej „części oprogramowania” następowało/nastąpi zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca prowadzi swoją działalność w sposób uporządkowany, metodyczny i
    zaplanowany, co spełnia kryterium systematyczności, zgodnie z definicją działalności
    badawczo-rozwojowej. Praca jest podzielona na dwutygodniowe cykle, w ramach których
    określane są konkretne cele oraz harmonogram działań, a ich realizacja jest
    monitorowana na bieżąco. Dzięki temu możliwe jest śledzenie postępów i optymalizacja
    procesu tworzenia i rozwijania oprogramowania.
    Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów oraz Podręcznikiem Frascati, działalność
    B+R nie musi być prowadzona w sposób ciągły, aby spełniać kryterium systematyczności -

    wystarczające jest, że Wnioskodawca realizuje projekty zgodnie z przyjętym planem,
    celami i dostępnymi zasobami. Praca nad oprogramowaniem odbywa się zgodnie z
    założonym harmonogramem rozwoju, a każda iteracja projektu opiera się na
    zaplanowanym procesie wytwarzania kodu, jego walidacji oraz wdrażania.
    Systematyczność działań potwierdza również stosowanie narzędzi zarządzania projektami
    oraz repozytoriów kodu, które dokumentują przebieg prac oraz wprowadzane zmiany.
    Wyeksponowane we wniosku informacje/dane/warunki będą obowiązywać również w
    przyszłości.
    W prowadzonej przez siebie działalności mającej stanowić działalność badawczo-
    rozwojową Wnioskodawca wykorzystuje następujące rozwiązania (...):
    - (...) – jest to system (...) oparty o architekturę (...), (...).
    - (...) – system (...). Jego kluczową cechą jest (...).
    - Innowacyjność tego rozwiązania opiera się na wykorzystaniu połączenia (...) z (...) przez
      co każdy system (...) używany przez klientów zewnętrznych może być (...). Dowolność
      wykorzystania (...) oraz (...) również umożliwia nawiązanie połączenia (...). System
      oparty jest o (...) oraz (...).
    - Inne serwisy (...) (mniejsze fragmenty systemów (...)) – dwa wyżej wymienione systemy
      (...) są kompletnymi rozwiązaniami, jednakże oprócz tego tworzone są również
      mniejsze fragmenty wyżej wspomnianych systemów, które również mogą działać bez
      konieczności połączenia ich w całość. Mniejsze serwisy nie mają swoich nazw, a
      zapisywane są jako kombinacje cyfr. Najczęściej są odpowiedzią na potrzebę (...).
      Mniejsze serwisy (...) działają w oparciu o (...). Zawsze są to rozwiązania nieistniejące
      na rynku, personalizowane oraz tworzone pod zewnętrznego klienta. Różnią się od
      siebie (...), możliwością skalowania oraz sposobem komunikacji z klientami
      docelowymi.
    Pytania
    1) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na wytwarzaniu,
      rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego lub jego części stanowi
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ustawy o PIT?
    2) Czy opisane wydatki związane z zakupem: sprzętu komputerowego, telewizora i
      peryferiów komputerowych (myszki, dyski, monitory), narzędzi programistycznych do
      tworzenia oprogramowania, urządzeń i materiałów biurowych (materiałów i sprzętów
      biurowych i eksploatacyjnych w postaci biurka, fotela do pracy, myszki komputerowej,
      klawiatury, słuchawek, monitora, laptopa, telefonu komórkowego), usług
      telekomunikacyjnych (abonamentu telefonicznego i Internet), telefonu komórkowego,
      paliwa, napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu oraz opłat z tytułu leasingu
      operacyjnego, usług księgowych i doradztwa podatkowego, kursów i szkoleń
      programistycznych, literatury fachowej, zajęć z lektorem języka angielskiego oraz
      licencji na oprogramowanie można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez
      Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    3) Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania/części
      oprogramowania wskazane w niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia,
      rozwijania ulepszania tegoż Oprogramowania lub jego części, spełniają definicję
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt
      8 ustawy o PIT?

    4) Czy Dochód IP Box osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
      majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia, rozwijania i
      ulepszania Oprogramowania/części oprogramowania wskazanych we wniosku będzie
      mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność polegająca na tworzeniu,
    rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych (oprogramowanie, części
    oprogramowania) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca
    ustawy PIT.
    Działalność badawczo-rozwojowa, zgodnie z definicją zawartą w artykule 5a punkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), obejmuje twórczą pracę
    naukową lub prace rozwojowe, prowadzone w sposób systematyczny w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania tej wiedzy do opracowywania nowych zastosowań.
    Z kolei badania naukowe (zarówno podstawowe, jak i aplikacyjne) oraz prace rozwojowe,
    zgodnie z artykułem 5a punkt 39 i 40 ww. ustawy, są interpretowane zgodnie z artykułem
    4 ustępem 2 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Według ww. przepisów
    badania naukowe są działalnością, która obejmuje:
    - badania podstawowe rozumiane, jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane, jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe to działalność, która polega na wykorzystaniu aktualnej wiedzy i
    umiejętności, w tym narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Należy
    do niej nabywanie, łączenie oraz kształtowanie dostępnej wiedzy i umiejętności, jednak
    nie obejmuje ona rutynowych lub okresowych zmian, nawet jeśli mają one charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    w zw. z art. 5a pkt 38 i pkt 40 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT, ponieważ jego
    działania:
    1) posiadają twórczy charakter - proces tworzenia przez Wnioskodawcę oprogramowania
      cechuje charakter kreacyjny, który skutkuje powstaniem nowego wytworu
      intelektualnego; rozwiązania opracowywane przez Wnioskodawcę posiadają cechę
      nowości, ponieważ w ramach organizacji Wnioskodawcy stanowią one innowacje;
    2) służą zwiększaniu wiedzy oraz wykorzystywaniu już posiadanych zasobów wiedzy do
      tworzenia nowych zastosowań; jednocześnie w zakres tej działalności nie wchodzi
      dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do takich produktów;
    3) są podejmowane w sposób systematyczny oraz uporządkowany – prace nad
      oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi w sposób metodyczny, zaplanowany i
      uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do osiągnięcia,
      harmonogram prac i zasoby.
    Ad. 2
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:

    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery), telewizor i peryferia komputerowe (myszki,
      dyski, monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania - do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne
      w postaci biurka, fotela do pracy, myszki komputerowej, klawiatury, słuchawek,
      monitora, laptopa, telefonu komórkowego) - do zapewnienia optymalnego zaplecza
      administracyjnego;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego - do kontaktu z Zleceniodawcą oraz komunikacji z innymi członkami
      organizacji Zleceniodawcy;
    4) użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - do transportu do
      Zleceniodawcy;
    5) koszty usług księgowych i doradztwa podatkowego - do prawidłowego
      przyporządkowywania kosztów kwalifikowanych i prowadzenia ewidencji niezbędnej
      dla celów IP Box;
    6) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa, m.in. zajęcia z lektorem języka
      angielskiego - do polepszania kompetencji i umiejętności zawodowych; zajęcia z języka
      angielskiego są niezbędne do uczestnictwa w kursach, wydarzeniach oraz spotkaniach
      branżowych, które zawsze zawierają potrzebę rozumienia oraz porozumiewania się w
      języku angielskim;
    7) licencję na oprogramowanie, tj. (...) - do sprawnej realizacji celów ustalonych przez
      Zleceniodawcę; licencja nie stanowi w prowadzonej działalności wartości
      niematerialnej i prawnej, jak również nie stanowi nabycia wyników prac badawczo-
      rozwojowych, ani kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego (Oprogramowania/części oprogramowania), wskazane w niniejszym
    wniosku będące efektem tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają
    definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2
    pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy PIT traktuje m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W przedmiotowym wniosku Wnioskodawca wskazał, że przejaw działań prowadzonych
    przez niego w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową
    w rozumieniu art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT. Prace Wnioskodawcy spełniają bowiem
    definicje prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.). Wnioskodawca w

    ramach działalności tworzy, rozwija i ulepsza Oprogramowanie lub jego części, co
    ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX,
    program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. W
    takim przypadku należy stwierdzić, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy
    podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu, rozwijaniu i ulepszeniu Oprogramowania/części oprogramowania na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do Oprogramowania/części oprogramowania w
    ramach sprzedaży tych praw.
    Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem, rozwojem i ulepszaniem Oprogramowania/części
    oprogramowania, wobec czego możliwe jest ustalenie wskaźnika Nexus dla tworzonych IP.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie działa pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno
    tworzone jak i rozwijane i ulepszane Oprogramowanie/części oprogramowania są
    chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z
    późn. zm.), w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi
    (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach - tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej pozwala
    wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przytoczone warunki wobec czego do opodatkowania
    dochodu z kwalifikowanych praw autorskich może zastosować preferencyjną stawkę 5%
    PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:

        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach współpracy ze
    Zleceniodawcą wytwarza Pan oprogramowanie (...) w języku Java i technologiach z nim
    powiązanych. Tworzy Pan również nowe funkcjonalności (...) w obecnie działającym
    oprogramowaniu firmowym.
    Wytwarzane przez Pana programy komputerowe są rozwiązaniami (...) pomiędzy różnymi
    oprogramowaniami. Wytwarzany kod źródłowy jest implementacją rozwiązania problemu
    (...), który nie został jeszcze rozwiązany, a jego kod będzie się zmieniał w zależności od
    systemów, między którymi dane mają być przesyłane. Rozwój występujących obecnie na
    rynku (...) polega na wykonaniu przez Pana analizy przepustowości, a następnie
    implementacji (...), który w tym konkretnym przypadku może poprawić komunikację (...)
    systemów lub zbudować ją od początku. Warunkiem wyboru lub połączenia (...) są
    indywidualne uwarunkowania klienta oraz typ i wielkość danych jakie będą wysyłane.
    Innymi sposobami na poprawę działania (...) może być zmiana schematu ogólnego
    formatu danych, który dla wszystkich (...) systemów będzie identyczny. Stworzeniem
    takiego schematu jest wytworzeniem kodu, który jest spersonalizowany pod komunikację
    danych systemów w ich określonej liczbie.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    We wniosku wskazał Pan, że efekty prac w postaci programów komputerowych/części
    programu zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, oraz
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych, i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny, a także nie są nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.
    Każdy stworzony przez Pana program komputerowy jest unikalny w świetle architektury,
    gdyż potrzeba implementacji (...) programu świadczy o braku takiego rozwiązania na
    rynku.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że praca nad projektami odbywa się w sposób systematyczny, a jej celem
    jest zarówno zwiększenie zasobów wiedzy jak i maksymalne wykorzystanie pokładów
    wiedzy już istniejących.
    Dzieli Pan swoją pracę na okresy 2-tygodniowe, dzięki czemu dba o śledzenie efektów
    oraz postępów w implementacji rozwiązań (...). W każdym z tych okresów określa cele do
    zrealizowania, a praca odbywa się według przyjętego na dany okres harmonogramu.
    Prace należy uznać za systematyczne ze względu na to, iż prowadzone są w sposób
    metodyczny i ciągły za sprawą następujących po sobie okresów 2-tygodniowych.
    Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu, zaplanowania prac i weryfikacji realizacji założonego celu.
    W poszczególnych latach opracowane zostały harmonogramy w cyklach
    dwutygodniowych, zgodnie z metodyką Scrum, obejmujące zadania związane z
    tworzeniem nowych funkcji, (...) oraz optymalizacją wydajności kodu. Faktycznie
    zrealizowane harmonogramy dotyczyły m.in. wdrożenia nowych modułów/programów (...)

    oraz usprawnienia procesów przetwarzania danych, co zostało udokumentowane w
    systemie kontroli wersji (...) oraz (...). W wyniku tych działań powstały nowe połączenia (...)
    lub optymalizacja obecnie istniejących pomiędzy zależnymi od siebie systemami.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac zostało spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że działalność wymaga ciągłego rozwoju oraz podążania za obowiązującymi
    trendami w zakresie (...) oraz obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Pana
    działalność nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do nich nawet
    jeżeli takie mają charakter ulepszeń.
    Przed rozpoczęciem pracy w ramach projektów zleconych przez Kontrahenta posiadał Pan
    wiedzę na temat projektowania oraz optymalizacji (...) bazującej na (...) oraz (...).
    Dodatkowo niezbędna była wiedza w zakresie działania (...) w środowisku (...) oraz ta
    potrzebna do budowy aplikacji webowej jako (...) bazującej na technologii (...). W ramach
    prowadzonej działalności nieustannie rozwija się Pan w technologiach umożliwiających
    poprawę działania oraz projektowanie od podstaw rozwiązań (...)).
    Ponadto rozwija Pan swoją wiedzę ogólną dotyczącą trendów w rozwiązaniach (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystywał Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    – nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    – łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    – kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    – wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:

    – nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    – łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    – kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    – wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    – planowaniu produkcji oraz
    – projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę oraz umiejętności, w tym z zakresu
    narzędzi informatycznych i programowania, w celu tworzenia nowych systemów lub
    ulepszania istniejących.
    Tworzenie nowych połączeń (...) wymaga projektowania oraz implementacji projektu
    bazowego definiującego planowaną (...) oraz zaprojektowanie i implementację bazowego
    schematu (...). Oba projekty są unikalne komunikując ze sobą nowe programy lub ich
    części. Wytwarzany program (...) nigdy nie jest powtarzalnym zagadnieniem, każdy system
    posiada swoje własne identyfikatory i typy danych, które w zależny od drugiego systemu
    sposób muszą ulegać transformacji na typ danych odbierany przez wspomniany wcześniej
    „drugi system”. W przypadku rozwiązań (...) nie istnieją sytuacje konkurencji. Jeśli jest
    potrzeba zaimplementowania rozwiązania (...) pomiędzy dwoma lub większą ilością
    systemów oznacza to, że takie rozwiązanie nie istnieje.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie przez Pana oprogramowania miało
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu ww. programów komputerowych spełniała definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie była całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczyły tworzenia
    innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które
    zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d

      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności

        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, w każdym przypadku tworzenia, ulepszenia utworów, efekty Pana
    pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw
    autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w
    prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji,
    spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka
    prowadzona jest od 1 stycznia 2024 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w roku 2024 i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
    sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Analizując wykaz poniesionych kosztów w kontekście prowadzonej przez podatnika
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej na uwadze należy mieć zatem kwestię bezpośredniego ich wpływu na
    wytworzenie, rozwój i/lub ulepszenie kwalifikowanych IP.

    W celu prawidłowego wykonania dyspozycji art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy odróżnić koszty faktycznie poniesione przez
    podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od kosztów pośrednich. Dokonując
    powyższego należy mieć zatem na uwadze stosunek przyczynowo-skutkowy poniesionych
    wydatków w związku z wytworzeniem, rozwojem czy ulepszeniem kwalifikowanych IP, z
    pominięciem stopni pośrednich.
    Brak wyznaczonej granicy pomiędzy wydatkami bezpośrednimi a pośrednimi prowadzi
    wprost to wypaczenia intencji ustawodawcy celowo posługującego się określeniem
    „bezpośrednio”. Rozszerzająca wykładnia wydatków obejmujących wszystkie ponoszone
    koszty, a więc również te pośrednio wpływające na wytworzenie, rozwój, czy ulepszenie
    kwalifikowanych IP, prowadzi wprost do wynaturzenia charakteru danego przepisu – z
    preferencji przedmiotowej związanej z rodzajem ponoszonych kosztów, staje się de facto
    preferencją podmiotową, ze względu na prowadzoną przez podatnika działalność.
    Istotę powyższego rozróżnienia wyrażają postanowienia art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazane zostało, że do kosztów, o których mowa
    w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz
    kosztów związanych z nieruchomościami.
    Powyższy przepis wskazuje na nieadekwatność wymienionych w nim kosztów. Koszty takie
    nie są bowiem bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    co nie zmienia faktu że pośrednio taka relacja istnieje. Powyższe wyliczenie stanowi
    katalog otwarty, nieograniczony do wyliczenia w nim zawartego.
    Analiza poniesionych wydatków, wskazanych w opisie stanu faktycznego, prowadzi do
    wniosku, że do kalkulacji wskaźnika nexus (litera a), jako bezpośrednio związanych z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nie może Pan ująć opłaty za złożenie
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Trudno racjonalnie stwierdzić, że wydatek
    ten jest w jakikolwiek sposób związany z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnego oprogramowania, zatem nie może zawierać się we wskaźniku nexus.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko w części uznania wydatków poniesionych na opłatę
    za złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za koszt, o którym mowa w lit.
    „a” wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. koszt faktycznie poniesiony na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej) uznano za nieprawidłowe.
    Natomiast pozostałe poniesione przez Pana wydatki, wymienione w opisie stanu
    faktycznego, w odniesieniu do których wskazał Pan bezpośredni związek z tworzeniem
    kwalifikowanych praw własności intelektualnych, przy zachowaniu właściwej proporcji,
    mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 w zw. z art.
    30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy
    wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.