Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-17/12-4/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-03-29
Teza: Sprzedaż przez Wnioskodawcę karnetów uprawniających do korzystania z siłowni podlega opodatkowaniu stawką VAT 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: karnet; stawka; usługi-usługi rekreacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2012 r. (data wpływu 5 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 marca 2012r. (data wpływu 21 marca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy sprzedaży karnetów na siłownię – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy sprzedaży karnetów na siłownię.

Wniosek został uzupełniony w dniu 21 marca 2012r. w zakresie doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest właścicielem siłowni. Prowadzi działalność gospodarczą polegającą między innymi na świadczeniu usług związanych z rekreacją, prowadzonych na siłowni.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi związane z działalnością siłowni. Usługi te w PKWiU zostały sklasyfikowane jako: 93.13.10.0 – „Usługi związane z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej”.

Istotą funkcjonowania przedmiotowego pomieszczenia jest korzystanie z niego na zasadzie wstępu, zdefiniowanego jako możliwość wejścia gdzieś, w tym przypadku do pomieszczenia siłowni i swobodnego, indywidualnego korzystania z urządzeń tam zamontowanych, zgodnie z określonym regulaminem siłowni, który reguluje przede wszystkim sprawy bezpieczeństwa w trakcie ćwiczeń. Wejście umożliwiają zakupione w recepcji karnety jednorazowe lub okresowe, bez ograniczeń czasowych w trakcie pobytu w siłowni. Każdy uczestnik przychodzi o dowolnej porze w trakcie godzin otwarcia siłowni i korzysta samodzielnie z urządzeń bez ograniczenia czasowego.

Na siłowni nie ma zatrudnionych instruktorów, a tym samym nie prowadzone są żadne zajęcia indywidualne ani grupowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować sprzedaż karnetów uprawniających do uczestniczenia w zajęciach rekreacyjnych w siłowni?

Zdaniem Wnioskodawcy, stawką podatku VAT w wysokości 8% opodatkowane są między innymi usługi wymienione w załączniku nr 3 do ustawy o VAT (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054). W poz. 186 tego załącznika wymieniono „pozostałe usługi związane z rekreacją -wyłącznie w zakresie wstępu” - bez względu na symbol PKWiU. Pod symbolem PKWiU 93.13.10.0 sklasyfikowane zostały „usługi związane z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej”. Grupowanie to obejmuje usługi związane z działalnością centrów i klubów fitness oraz innych obiektów służących poprawie kondycji fizycznej i kulturystyce. Tak więc, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż karnetów wstępu do siłowni jest opodatkowane 8 % stawką podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. dla potrzeb podatku od towarów i usług, klasyfikacja statystyczna towarów i usług jest dokonywana na podstawie rozporządzenia z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.).

Należy zauważyć, że prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.

Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane wg zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach statystycznych. Organy podatkowe nie są zatem uprawnione do dokonywania klasyfikacji statystycznej wyrobów i usług.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie, zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, zawarto m.in. usługi:

*   poz. 179 - PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” Poprzez obiekt sportowy, rozumie się samodzielny zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych. Grupowanie to obejmuje usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe itp. Natomiast, jak wynika z opisu do tego grupowania, nie obejmuje ono m.in. usług związanych z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej, sklasyfikowanych pod PKWiU 93.13.10.0.

*   poz. 183 – bez względu na symbol PKWiU - „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne.

*   poz. 185 – bez względu na symbol PKWiU „Wstęp na imprezy sportowe”

*   poz. 186 – bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

Z objaśnienia 1) do powyższego załącznika wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż stawką podatku w wysokości 8% objęte zostały m.in. usługi związane z rekreacją, jednakże wyłącznie w zakresie wstępu.

Obowiązujący od 1 lipca 2011 r. art. 32 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15.03.2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, wskazuje, iż:

1.  Usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.
2.  Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

1.  prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;
2.  prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;
3.  prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

4.  Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę.

Należy zauważyć, iż w przepisach ustawy nie definiuje się pojęcia „wstępu”. W konsekwencji należy sięgnąć do wykładni językowej, aby poznać jego znaczenie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem tym należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś”, co nie jest równoznaczne z możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń. Opłata (bilet, karnet) za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica co do zasady za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (uczestnictwo bierne).

Natomiast bilet wstępu/karnet do siłowni daje możliwość nie tylko wejścia do obiektu, ale również i przede wszystkim możliwość korzystania z dostępnych tam urządzeń. Kupując bilet wstępu nabywca korzysta (uczestniczy) czynnie poprzez korzystanie z urządzeń.

W związku z tym opłata z tytułu wstępu do siłowni, sauny.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą m.in. na świadczeniu usług związanych z działalnością siłowni, skalsyfikowanych w PKWiU pod symbolem 93.13.10.0 - jako „usługi związane z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej.” Istotą funkcjonowania siłowni jest korzystanie z niej na zasadzie wstępu, zdefiniowanego jako możliwość wejścia gdzieś, w tym przypadku do pomieszczenia siłowni i swobodnego, indywidualnego korzystania z urządzeń tam zamontowanych, zgodnie z określonym regulaminem siłowni, który reguluje przede wszystkim sprawy bezpieczeństwa w trakcie ćwiczeń. Wejście umożliwiają zakupione w recepcji karnety jednorazowe lub okresowe, bez ograniczeń czasowych w trakcie pobytu w siłowni. Każdy uczestnik przychodzi o dowolnej porze w trakcie godzin otwarcia siłowni i korzysta samodzielnie z urządzeń bez ograniczenia czasowego. Na siłowni nie ma zatrudnionych instruktorów, a tym samym nie prowadzone są żadne zajęcia indywidualne ani grupowe.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, iż świadczone przez Zainteresowanego usługi wstępu do siłowni nie mieszczą się w zakresie objętym stawką podatku 8%, lecz winny być opodatkowane stawką podstawową podatku VAT – 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawcę karnetów uprawniających do korzystania z siłowni podlega opodatkowaniu stawką VAT 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. Curie-Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.