Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-253/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-05-11
Teza: Czy poniesione koszty komornicze, koszty sądowe przy zwrotach kaucji i partycypacji powinny korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków; koszt-koszty sądowe; towarzystwo-Towarzystwo Budownictwa Społecznego (TBS); zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zasób-zasoby mieszkaniowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25 luty 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 04 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zakwalifikowania wydatków poniesionych na zapłatę kosztów komorniczych, sądowych i adwokackich jako związanych z gospodarką zasobami mieszkaniowymi – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 marca 2009 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zakwalifikowania wydatków poniesionych na zapłatę kosztów komorniczych, sądowych i adwokackich jako związanych z gospodarką zasobami mieszkaniowymi.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka powstała na bazie ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego –Dz. U. 2000 nr 98 poz. 1070. Decyzją z dnia 05 sierpnia 1996 r. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa zatwierdził umowę Spółki, która powstała aktem notarialnym w dniu 09 lipca 1996 r.

Zakresem działalności Spółki jest m.in.:

*   budowanie i nabywanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu,
*   przeprowadzanie remontów i modernizacji obiektów przeznaczonych na zaspakajanie potrzeb mieszkaniowych na zasadach najmu,
*   wynajmowanie lokali użytkowych znajdujących się w zasobach Spółki.

W przypadku budowy budynków mieszkalnych na wynajem, Spółka ma prawo żądać od przyszłych najemców wpłaty kaucji w wysokości określonej w ustawie oraz od partycypantów (osoby mające prawo wskazać przyszłego najemcę) tzw. partycypacji w kosztach budowy budynku.

Spółka rozpoczęła budowę budynku mieszkalnego, na poczet którego zostały przyjęte wpłaty kaucji i partycypacji. Środki te zostały wykorzystane na sfinansowanie prac budowlanych w tych budynkach. Aby uzyskać dalsze finansowanie budowy (z kredytu) Spółka musiała wykazać jej zaawansowanie w wysokości 25% wartości (wg przepisów bankowych). Jednakże po rozpoczęciu budowy i osiągnięciu wymaganego przez bank etapu, bank odmówił sfinansowania (udzielenia kredytu) na pozostałą część wartości budynku. W związku z odmową finansowania budowy przez bank, partycypanci i najemcy zażądali lawinowo zwrotu wpłaconych przez siebie do Spółki pieniędzy. Zwroty tych środków były niemożliwe, gdyż właśnie z tych środków zostało zrealizowane 25% wartości budowy. Partycypanci kierowali masowo pozwy do sądu o wydanie nakazów zwrotu wpłaconych środków i sądy takie nakazy wydawały doliczając dodatkowo odszkodowania, odsetki i koszty. Zwroty tych środków były realizowane w postępowaniach komorniczych. W toku postępowania komorniczego, Spółka została obciążona kosztami komorniczymi, zwrotem kosztów sądowych, adwokackich itp. Całość zobowiązań z tego tytułu, łącznie z dodatkowymi kosztami została przez Spółkę spłacona.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy poniesione koszty komornicze, koszty sądowe przy zwrotach kaucji i partycypacji powinny korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi o zwolnieniu dochodów w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskanych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Zarząd Spółki uważa, iż dodatkowe koszty ponoszone przy zwrocie wpłaconych środków pieniężnych w postaci kaucji i partycypacji, były ściśle związane z działalnością statutową Spółki i służyły utrzymaniu zasobów mieszkaniowych. Zdaniem Spółki dodatkowe koszty w postaci kosztów sądowych, odsetek i kosztów komorniczych były przez Spółkę niezawinione, a na ich poniesienie Spółka nie miała wpływu. Jednocześnie Spółka zaznacza, iż w warunkach gospodarki rynkowej nieuniknione są sytuacje opisane jak wyżej tj. powodujące poniesienie dodatkowych kosztów. Jednak wydatki te nie można w żadnej mierze uznać jako nie związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Wynikają one bowiem tak jak w innych przedsiębiorstwach ze zdarzeń gospodarczych nieoderwanie związanych z podstawowym (tu statutowym) rodzajem działalności gospodarczej. Reasumując Spółka uważa, że powyższe wydatki powinny korzystać ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”) przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód, bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o pdop dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o pdop, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Stosownie do wyżej cytowanego przepisu zwolnione od podatku są wyłącznie dochody a nie wydatki towarzystw budownictwa społecznego, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.

Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

*   gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz
*   innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

*   znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
*   pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np.: spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
*   urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych ich wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy o pdop). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o pdop, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, iż zasoby mieszkaniowe stanowią już istniejące budynki mieszkalne wraz z infrastrukturą, a nie budynki w budowie, co w konsekwencji skutkuje brakiem możliwości uznania wydatków na zapłatę kosztów komorniczych, sądowych i adwokackich poniesionych przez Spółkę w związku z koniecznością zwrotu środków wpłaconych przez przyszłych najemców/partycypantów niewybudowanych jeszcze budynków, jako kosztów związanych z gospodarką zasobami mieszkaniowymi.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.