Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.255.2025.3.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Uznanie planowanej sprzedaży (dostawy) towarów z Niemiec
na rzecz polskich konsumentów za WSTO, opodatkowanej na
terytorium Polski oraz rozliczenia tej transakcji w ramach VAT; OSS w Niemczech.
Słowa kluczowe: procedura-procedura OSS
sprzedaż-sprzedaż towarów na odległość-
wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość
(WSTO)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy przy sprzedaży
wysyłkowej z terytorium kraju
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek z 24 kwietnia 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania planowanej sprzedaży
    (dostawy) towarów z Niemiec na rzecz polskich konsumentów za WSTO, opodatkowanej
    na terytorium Polski oraz rozliczenia tej transakcji w ramach VAT-OSS w Niemczech.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło 9 czerwca
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. AG (dalej: „A. AG”, „Spółka”, Wnioskodawca”) jest spółką z siedzibą na terytorium
    Niemiec. A. AG jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik VAT oraz jako podatnik
    VAT-UE (dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych). A. AG prowadzi działalność w
    branży (...).
    Spółka posiada w Polsce oddział o nazwie B. AG (Spółka Akcyjna) oddział w Polsce, (dalej:
    „Oddział”) z siedzibą przy (...), który jest zarejestrowany w rejestrze przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...), NIP: (...) oraz REGON (...). Oddział
    został zarejestrowany (...) 2023 r. W ramach Oddziału realizowana jest przede wszystkim
    sprzedaż detaliczna za pośrednictwem własnych sklepów stacjonarnych oraz sklepów
    franczyzowych.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka oprócz sprzedaży
    prowadzonej na terytorium Niemiec, planuje prowadzić również bezpośrednio sprzedaż
    (dostawę) towarów do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w szczególności do
    Polski.
    Zgodnie z obecnymi założeniami, sprzedaż towarów do innych państw członkowskich Unii
    Europejskiej (w tym Polski) będzie odbywać się za pośrednictwem zewnętrznych platform
    internetowych (głównie (...)), które nie są własnością Spółki ani nie należą do Grupy.
    Sprzedaż za pośrednictwem platform internetowych będzie niezależna od działalności
    Oddziału i będzie koordynowana centralnie przez Spółkę, tj. wszelkie czynności dotyczące
    sprzedaży za pośrednictwem platform będą wykonywane przez pracowników Spółki,
    zlokalizowanych w Niemczech. Pracownicy, którzy pracują dla Oddziału i są zlokalizowani
    w Polsce nie będą uczestniczyć w żadnym z etapów procesu sprzedaży produktów przez
    platformy internetowe.
    Nabywcami towarów będą w szczególności podmioty niebędące podatnikami (dalej:
    „konsumenci”). Towary będące przedmiotem sprzedaży będą transportowane z Niemiec (z
    magazynu Spółki znajdującego się w tym kraju) na terytorium innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej, właściwego dla danego nabywcy.
    Powyższe oznacza, że w przypadku sprzedaży towarów do:
    a) konsumentów z Polski („polscy konsumenci”) - transport (wysyłka) rozpocznie się w
      Niemczech a zakończy się w Polsce,
    b) konsumentów z innych niż Polska państw członkowskich UE („pozostali konsumenci”) -
      transport (wysyłka) towaru rozpocznie się w Niemczech a zakończy się w docelowym
      (właściwym dla nabywcy) państwie członkowskim UE.
    Transport towarów będzie zlecany przez Spółkę innym podmiotom (przewoźnikom, w
    szczególności firmom kurierskim). W ramach Spółki jest wyodrębniony zespół logistyczny,
    zlokalizowany w Niemczech, który będzie zajmować się całościowo procesem wysyłki
    towarów z Niemiec do konsumentów.
    Jak wspomniano powyżej, Oddział nie będzie uczestniczyć w procesie sprzedaży wyżej
    opisanych produktów do polskich konsumentów, nie będzie stanowić żadnego elementu

    łańcucha dostaw oraz nie będzie uczestniczyć w procesie fakturowania, wysyłki towarów a
    także nie będzie zaangażowany w działalność posprzedażową (w szczególności nie będzie
    zajmować się przyjmowaniem i rozpatrywaniem reklamacji od konsumentów oraz nie
    będzie kontaktować się w żaden inny sposób z konsumentami). W przypadku zwrotu
    towarów proces całościowo będzie odbywał się pomiędzy A. AG a konsumentem
    bezpośrednio lub za pośrednictwem operatora platformy internetowej (np. (...)) Oddział
    tym samym nie będzie uczestniczył w tym procesie oraz nie będzie odbiorcą żadnych
    towarów zwróconych przez konsumentów (takie towary będą przesyłane bezpośrednio z
    Polski do magazynu w Niemczech).
    Wśród sprzedawanych przez Spółkę towarów nie będą znajdowały się:
        nowe środki transportu,
        towary, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, tj. towary, które są
        instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez
        dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz,
        towary, dla których podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami
        szczególnymi określonymi w art. 120 ust. 4 lub 5 ustawy o VAT (tj. dzieła sztuki,
        przedmioty kolekcjonerskie, antyki, towary używane).
    Wnioskodawca przewiduje, że całkowita wartość dostawy towarów z Niemiec do polskich
    konsumentów (tj. z Niemiec do Polski) oraz pozostałych konsumentów (tj. z Niemiec do
    innych niż Polska państw członkowskich UE) będzie przekraczała rocznie kwotę 10 000
    euro.
    Spółka planuje zarejestrować się do procedury One Stop Shop (dalej również: „VAT-OSS”)
    w Niemczech, które będzie dla Wnioskodawcy tzw. państwem członkowskim identyfikacji.
    Spółka nie jest i nie będzie operatorem interfejsu elektronicznego ułatwiającego dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7a ustawy o VAT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy przedstawioną we wniosku planowaną sprzedaż (dostawę) towarów z Niemiec na
      rzecz polskich konsumentów należy uznać za WSTO w rozumieniu art. 2 pkt 22a
      ustawy o VAT?
    2. Czy w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, Wnioskodawca
      (zarejestrowany na terytorium Polski dla celów podatku VAT i posiadający w Polsce
      Oddział) będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT należnego w Polsce z tytułu
      WSTO dokonywanej na rzecz polskich konsumentów w sytuacji, gdy transakcja ta
      będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce, ale podatek zostanie rozliczony przez
      Wnioskodawcę w ramach procedury VAT-OSS w Niemczech?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Przedstawioną we wniosku planowaną sprzedaż (dostawę) towarów z Niemiec na rzecz
      polskich konsumentów należy uznać za WSTO w rozumieniu art. 2 pkt 22a ustawy o
      VAT.
    2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, Wnioskodawca nie będzie
      zobowiązany do rozliczenia podatku VAT należnego w Polsce z tytułu WSTO
      dokonywanej na rzecz polskich konsumentów. Podatek ten powinien zostać rozliczony
      w ramach procedury VAT-OSS w Niemczech, które będzie dla Wnioskodawcy tzw.
      państwem członkowskim identyfikacji. Bez wpływu na to pozostaje okoliczność, że
      Wnioskodawca jest zarejestrowany do celów VAT w Polsce oraz posiada tu Oddział.

    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1
      1.1. Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 2 pkt 22a ustawy o VAT przez WSTO rozumie się dostawę towarów
    wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy
    dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub
    transportu towarów do nabywcy, który jest:
    a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
      podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
    b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędąca podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczenia
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego
      wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9 lub
    c) podmiotem niebędącym podatnikiem
    - pod warunkiem, że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
    towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    W świetle powyższej regulacji, warunkiem uznania dostawy towarów za WSTO jest to, aby:
    1) Towary były wysyłane lub transportowane z terytorium państwa członkowskiego
      innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu
      towarów:
    - W konsekwencji, towary muszą być w wyniku dostawy przetransportowane z jednego
      państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego. Bez takiego
      przemieszczenia towarów nie mamy do czynienia z WSTO;
    - Wysyłka towarów nie musi jednak następować z Polski. Także wysyłka z innego państwa
      członkowskiego może stanowić WSTO w rozumieniu polskich przepisów ustawy o VAT;
    2) Towary były wysyłane lub transportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym
      wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów:
    - Określenie, że wysyłka (transport) towarów ma być dokonywany przez dostawcę lub na
      jego rzecz oznacza, że WSTO ma miejsce także wówczas, gdy dostawca zleca transport
      towarów (nawet jeśli kosztami transportu ostatecznie obciąża swego klienta);
    - Jeśli sam dostawca dokonuje transportu (wysyłki) towarów, to także wówczas spełnione
      są przesłanki WSTO;
    3) Towary były wysyłane lub transportowane do nabywcy posiadającego określony status
      podatkowy:
    - Warunek ten jest spełniony zasadniczo wtedy, gdy nabywca jest: (a) podatnikiem
      (względnie osobą prawną), który nie ma obowiązku rozliczenia
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (z powodu wyłączeń lub zwolnień); albo (b)
      podmiotem niebędącym podatnikiem (tj. konsumentem);
    4) Dostarczane towary nie były nowymi środkami transportu ani towarami, o których
      mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
    - Przedmiotem dostawy nie mogą być więc nowe środki transporty oraz towary, które są
      instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez
      dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz.
      1.2. Dostawy towarów dokonywane przez A. AG na rzecz polskich konsumentów jako
        WSTO

    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego planowane
    dostawy towarów, które będą dokonywane przez A. AG na rzecz polskich konsumentów
    spełniają powyżej wskazane przesłanki i wobec tego powinny zostać uznane za WSTO. W
    analizowanym przypadku:
    1) Towary będą w wyniku dostawy wysyłane z Niemiec do Polski (tj. transport/wysyłka
      towaru rozpocznie się w Niemczech a zakończy się w Polsce),
    2) Spółka będzie zlecać transport towarów do Polski innym podmiotom (przewoźnikom,
      w szczególności firmom kurierskim),
    3) Nabywcami będą polscy konsumenci, tj. podmioty niebędące podatnikami,
    4) Przedmiotem sprzedaży (dostawy) nie będą środki transportu ani towary, które są
      instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez
      dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz.
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2:
      2.1. Miejsce dostawy towarów w przypadku WSTO - uwagi ogólne
        Zasada ogólna ustalania miejsca dostawy towarów w przypadku WSTO
    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów w przypadku
    WSTO jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub
    transportu do nabywcy (dalej również: „zasada ogólna”).
        Wyłączenia od stosowania zasady ogólnej
    Powyższej zasady ogólnej ustalania miejsca dostawy przy WSTO nie stosuje się jednak w
    dwóch przypadkach.
    Po pierwsze, analizowana zasada ogólna nie znajduje zastosowania do dzieł sztuki,
    przedmiotów kolekcjonerskich, antyków i towarów używanych, gdy podstawę
    opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami szczególnymi określonymi w art. 120
    ust. 4 lub 5 ustawy o VAT. Potwierdzają to objaśnienia podatkowe z dnia 1 września 2021
    r. w zakresie tzw. pakietu VAT e-commerce wprowadzonego ustawą z dnia 20 maja 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (dalej:
    „Objaśnienia podatkowe w sprawie pakietu e-commerce” lub „Objaśnienia podatkowe”).
    Po drugie, stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o VAT przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma
    zastosowania (tj. nie stosuje się zasady ogólnej), jeżeli łącznie spełnione są następujące
    warunki:
    1) dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby -
      stałe miejsce zamieszkania lub zwykle miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego
      państwa członkowskiego;
    2) towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
    3) suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na
      terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości
      usług, o których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których
      mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości
      dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku
      podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej
      państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku dostawcy

      posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykle miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona
      w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000,00 zł (dalej: „próg kwotowy”).
    Na marginesie Wnioskodawca zwraca uwagę, że art. 22a ust. 2 ustawy o VAT przewiduje
    możliwość rezygnacji z drugiego ze wskazanych wyłączeń. Nie jest to jednak istotne w
    omawianej sprawie.
        Konsekwencje związane z zastosowaniem wyłączenia (wyłączeń) od zasady ogólnej
        ustalania miejsca dostawy przy WSTO
    Jeżeli znajduje zastosowanie wyłączenie od zasady ogólnej, wówczas miejsce dostawy przy
    WSTO jest ustalane zgodnie z art. 22 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem,
    miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Znajduje to potwierdzenie we wcześniej
    przywołanych Objaśnieniach podatkowych w sprawie pakietu e-commerce.
        Podsumowanie w zakresie ustalania miejsca dostawy przy WSTO
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku WSTO:
        Znajduje zastosowanie - co do zasady - zasada ogólna, zgodnie z którą miejscem
        dostawy towarów w przypadku WSTO (tj. krajem, w którym WSTO podlega
        opodatkowaniu VAT) jest miejsce (kraj), w którym towary znajdują się w momencie
        zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy,
        Powyższej zasady nie stosuje się w dwóch przypadkach. Po pierwsze, gdy mamy do
        czynienia z towarami, w przypadku których podstawa opodatkowania jest ustalana
        zgodnie z procedurami szczególnymi (dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie,
        antyki, towary używane). Po drugie, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art.
        22a ust. 1 ustawy o VAT, w szczególności, gdy nie jest przekroczony wskazany próg
        kwotowy.
        Jeżeli zasada ogólna nie ma zastosowania, wówczas miejscem dostawy towarów
        jest miejsce (kraj), w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki
        lub transportu do nabywcy.
      2.2. Miejsce dostawy towarów w przypadku WSTO dokonywanej przez Wnioskodawcę
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, przedmiotem sprzedaży nie będą towary, dla
    których podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami szczególnymi
    określonymi w art. 120 ust. 4 lub 5 ustawy o VAT (tj. dzieła sztuki, przedmioty
    kolekcjonerskie, antyki, towary używane). Nie znajdzie w tym zakresie zatem zastosowania
    pierwsze ze wskazanych wyłączeń od zasady ogólnej.
    Ponadto, jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, przewiduje się, że całkowita
    wartość dostawy towarów z Niemiec do polskich konsumentów (tj. z Niemiec do Polski)
    oraz pozostałych konsumentów (tj. z Niemiec do innych niż Polska państw członkowskich
    UE) będzie przekraczała rocznie kwotę 10 000 euro. Nie znajdzie w tym zakresie również
    zastosowania drugie ze wskazanych wyłączeń od zasady ogólnej z uwagi na przekroczenie
    progu kwotowego.
    Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z
    którym planowaną sprzedaż towarów z Niemiec na rzecz polskich konsumentów należy
    uznać za WSTO, to miejsce dostawy towarów - przy założeniu przekroczenia ww. progu

    kwotowego - powinno być ustalane zgodnie z zasadą ogólną. W konsekwencji, miejscem
    (krajem) jej opodatkowania będzie miejsce (kraj), w którym towary znajdują się w
    momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy, tj. Polska.
      2.3. Sposób rozliczenia WSTO - uwagi ogólne
        Uwagi wstępne
    Zdaniem Wnioskodawcy, sama okoliczność, że WSTO będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT w Polsce nie oznacza, że transakcja ta powinna zostać rozliczona przez Spółkę w
    Polsce (tj. w polskiej deklaracji). Przepisy przewidują bowiem szczególną procedurę
    rozliczania WSTO. Poniżej Wnioskodawca przedstawia dodatkowe uwagi w tym zakresie.
        Przepisy ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 130a pkt 2 lit. a ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, które dokonują
    wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość (WSTO).
    Stosownie do art. 130a pkt 2a lit. a ustawy o VAT przez państwo członkowskie konsumpcji
    rozumie się w przypadku WSTO państwo członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu
    towarów do nabywcy.
    Na podstawie art. 130a pkt 2b lit. a ustawy o VAT przez państwo członkowskie identyfikacji
    - w przypadku podatników, którzy posiadają siedzibę działalności gospodarczej na
    terytorium UE - rozumie się państwo członkowskie w którym podatnik posiada siedzibę
    działalności gospodarczej.
    W myśl art. 130a pkt 3 ustawy o VAT, przez procedurę unijną - rozumie się rozliczenie VAT
    należnego z tytułu czynności określonych w pkt 2 lit. a-c (m.in. z tytułu WSTO) państwu
    członkowskiemu konsumpcji za pośrednictwem państwa członkowskiego identyfikacji.
    Zgodnie z art. 130b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik może złożyć zgłoszenie informujące o
    zamiarze skorzystania z procedury unijnej w państwie członkowskim identyfikacji.
    Procedura unijna ma zastosowanie do wszystkich dostaw towarów lub każdego
    świadczenia usług objętych tą procedurą, dokonywanych przez podatnika na terytorium
    Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 130c ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy zidentyfikowani na potrzeby
    procedury unijnej są obowiązani składać za pomocą środków komunikacji elektronicznej
    deklaracje na potrzeby rozliczenia VAT, do właściwego urzędu skarbowego, niezależnie od
    tego, czy dostawy towarów i świadczenia usług objęte procedurą unijną miały miejsce.
    Powyższe regulacje przewidują tzw. procedurę unijną, nazywaną również procedurą VAT
    One Stop Shop (VAT-OSS). Procedura ta ma na celu rozliczenie VAT należnego z tytułu
    określonych czynności, m.in. z tytułu WSTO, państwu członkowskiemu konsumpcji za
    pośrednictwem państwa członkowskiego identyfikacji. W przypadku WSTO państwo
    członkowskie konsumpcji to państwo zakończenia wysyłki lub transportu towarów do
    nabywcy, a państwo członkowskie identyfikacji - w przypadku podatników, którzy
    posiadają siedzibę działalności gospodarczej na terytorium UE - państwo, w którym
    podatnik dokonujący WSTO ma siedzibę działalności gospodarczej.
    Na podstawie ww. procedury podatnicy, m.in. dokonujący WSTO, nie muszą rejestrować
    się do celów podatku VAT we wszystkich państwach członkowskich, w których
    dokonywane są dostawy. Zamiast tego podatek VAT należny od tych transakcji mogą
    zadeklarować i zapłacić w jednym państwie członkowskim (państwie członkowskim
    identyfikacji) za pośrednictwem procedury VAT-OSS.
    Brak obowiązku rejestracji do celów podatku VAT w państwach członkowskich, do których
    są dostarczane towary nie jest jednak jedyną korzyścią. Procedura ta umożliwia bowiem

    także m.in. deklarowanie i płacenie należnego podatku VAT (m.in. w tytułu WSTO) w
    ramach jednej elektronicznej kwartalnej deklaracji.
    Przedsiębiorca, który ma zamiar skorzystać z procedury VAT-OSS, musi zarejestrować się
    do tej procedury tylko w jednym państwie członkowskim - tj. państwie członkowskim
    identyfikacji.
    Co istotne, w świetle przepisów, procedura VAT-OSS ma zastosowanie do wszystkich
    dostaw towarów (WSTO) objętych tą procedurą, dokonywanych przez podatnika na
    terytorium Unii Europejskiej.
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia dodatkowe uwagi w tym zakresie.
      2.4. Procedura VAT-OSS a posiadanie statusu czynnego podatnika VAT na terytorium
        państwa członkowskiego konsumpcji
    W ocenie Wnioskodawcy przepisy ustawy o VAT regulujące stosowanie procedury VAT-OSS
    nie uzależniają rozliczenia WSTO w tej procedurze od tego, czy podatnik jest
    zarejestrowany do celów VAT na terytorium państwa członkowskiego, w którym kończy się
    wysyłka lub transport towarów (tj. państwa członkowskiego konsumpcji).
    Potwierdzają to Objaśnienia podatkowe w sprawie pakietu e-commerce. We wskazanych
    Objaśnieniach został przedstawiony następujący przykład (nr 39): „Przedsiębiorca z
    siedzibą działalności gospodarczej w Polsce sprzedaje towary konsumentom we Francji i
    Włoszech za pośrednictwem swojej strony internetowej (sklepu online). Towary są
    wysyłane do konsumentów z magazynu w Polsce. Przedsiębiorca jest zarejestrowany na
    VAT we Francji i Włoszech, gdzie rozlicza podatek VAT należny z tytułu tej sprzedaży.
    Przedsiębiorca od 1 lipca 2021 r. chce rozliczać podatek VAT należny z tytułu dokonywanej
    sprzedaży przez OSS”.
    Jednocześnie, z Objaśnień wynika, że: „W tej sytuacji przedsiębiorca jest obecnie
    zarejestrowany dla celów VAT we Francji i Włoszech, jednakże od 1 lipca 2021 r. chce
    korzystać z OSS. Przedsiębiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce,
    zatem państwem członkowskim identyfikacji będzie Polska. W celu dokonania rejestracji
    do procedury unijnej przedsiębiorca powinien złożyć do Drugiego Urzędu Skarbowego
    Warszawa-Śródmieście zgłoszenie informujące w zakresie unijnej procedury szczególnej
    rozliczania VAT (VIU-R). Po dokonaniu rejestracji przedsiębiorca zadeklaruje i zapłaci
    podatek VAT należny we Francji i Włoszech za pośrednictwem OSS.”.
    Zdaniem Wnioskodawcy powyższy przykład zawarty w Objaśnieniach wprost potwierdza
    stanowisko Wnioskodawcy. Przykład ten jasno pokazuje, że podatnik zarejestrowany do
    procedury VAT-OSS (w przypadku przedstawionym w objaśnieniach - w Polsce) jest
    obowiązany rozliczać w tej procedurze WSTO do Francji i Włoch, mimo że jest on
    zarejestrowany do celów podatku VAT w tych państwach.
      2.5. Procedura VAT-OSS a posiadanie Oddziału na terytorium państwa
        członkowskiego konsumpcji
    Zdaniem Wnioskodawcy przepisy ustawy o VAT nie uzależniają również stosowania
    procedury VAT- OSS w stosunku do WSTO od tego, czy podatnik posiada Oddział na
    terytorium państwa członkowskiego konsumpcji.
    Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    („Dyrektor KIS”) z dnia 15 czerwca 2022 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.268.2022.2.JSZ).
    Powyższa interpretacja dotyczyła sprawy, w której podatnik VAT zarejestrowany do
    procedury VAT- OSS w Polsce posiadał Oddział w Niemczech i miał wątpliwość, czy WSTO z
    Polski do niemieckich konsumentów (podlegająca opodatkowaniu w Niemczech) powinna
    zostać rozliczana w ramach procedury VAT-OSS czy poza tą procedurą (w Niemczech). W
    wydanej interpretacji Dyrektor KIS rozstrzygnął, że w związku z rejestracją do procedury
    VAT-OSS w Polsce podatnik powinien rozliczać podatek VAT należny od WSTO w ramach
    tej procedury. W rezultacie Dyrektor KIS stwierdził również, że podatnik nie może rozliczać

    podatku VAT należnego: (1) w Niemczech (poza procedurą VAT-OSS) od WSTO z Polski do
    Niemiec oraz (ii) w procedurze VAT-OSS w Polsce w przypadku WSTO do innych państw
    członkowskich UE. Jednocześnie Dyrektor KIS podkreślił, że podatnik jest zobowiązany do
    rozliczania podatku VAT należnego od wszystkich czynności objętych tą procedurą
    wyłącznie w jej ramach. Oznacza to, że zarówno WSTO z Polski do Niemiec, jak i z Polski do
    innych państw członkowskich UE musi być rozliczana w procedurze VAT-OSS w Polsce.
    Interpretacja ta została wydana w odwrotnym stanie faktycznym (tj. dotyczyła polskiego
    podatnika posiadającego Oddział w Niemczech), niemniej w ocenie Wnioskodawcy wnioski
    z niej wynikające powinny znajdować odpowiednie zastosowanie również w analizowanej
    sprawie. Z interpretacji tej jasno bowiem wynika, że posiadanie Oddziału w państwie
    członkowskim konsumpcji nie uzasadnia odstąpienia od zasady określonej w przepisach
    ustawy o VAT, zgodnie z którą cała WSTO podatnika zarejestrowanego w procedurze VAT-
    OSS powinna być rozliczana w ramach tej procedury.
      2.6. Sposób rozliczenia WSTO w przypadku dostaw towarów dokonywanych przez
        Wnioskodawcę na rzecz polskich konsumentów
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, A. AG zamierza zarejestrować się do celów
    procedury VAT-OSS w Niemczech, które będzie dla Spółki tzw. państwem członkowskim
    identyfikacji.
    Zgodnie zatem z powołanymi wyżej przepisami, podatek VAT należny z tytułu WSTO, która
    będzie dokonywana na rzecz polskich konsumentów powinien zostać rozliczony w
    Niemczech za pośrednictwem procedury VAT-OSS. W konsekwencji, Wnioskodawca nie
    będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT należnego w Polsce (tj. w polskiej
    deklaracji). Bez wpływu na to pozostaje okoliczność, że Wnioskodawca jest zarejestrowany
    do celów VAT w Polsce oraz posiada Oddział, co potwierdzają przywołane wcześniej
    Objaśnienia podatkowe i interpretacja indywidualna.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów
    i usług (pytania oznaczone we wniosku nr 1-2), zaś w zakresie dotyczącym podatku
    dochodowego od osób prawnych (pytania oznaczone we wniosku nr 3) zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.