Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.129.2017.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-22
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur od wykonawców za wykonane roboty budowlano-montażowe związane z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)”.
Słowa kluczowe: budynek; czynności-czynności opodatkowane; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt; roboty-roboty budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 kwietnia 2017 r. (data wpływu 5 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2017 r. (data wpływu 12 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur od wykonawców za wykonane roboty budowlano-montażowe związane z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur od wykonawców za wykonane roboty budowlano-montażowe związane z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 czerwca 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza przeprowadzić projekt rewitalizacji miasta, którego głównym celem jest pobudzenie aktywności gospodarczej lokalnego społeczeństwa. Jednym z podetapów tego projektu jest przeprowadzenie robót budowlano-montażowych mających na celu dokonanie przebudowy parku miejskiego, w którym zlokalizowany będzie budynek wielofunkcyjny wraz z towarzyszącą infrastrukturą.

Projekt pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)” będzie realizowany na działce nr 331 k.m., stanowiącą własność Gminy a roboty budowlane polegać będą na:

*   budowie budynku wielofunkcyjnego wraz z tarasem widokowym wyposażonym w stanowisko obserwacyjne (lunetowe). W budynku tym będzie grota solna, sala karate, sala warsztatowo-plastyczna, sanuarium, sala taneczna, sala gimnastyczno-fitnesowa, sala muzyczna, bufet, kawiarnia, pomieszczenia socjalne, łazienki, szatnia, magazyn. W związku z budową budynku wykonane zostaną niezbędne przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe oraz instalacje: wodno-kanalizacyjne, C.O., wentylacyjne, klimatyzacyjne, elektryczne. Łączna powierzchnia użytkowa budynku wynosić będzie 1015,16 m2, a całkowita powierzchnia 1256,81 m2;
*   zakupie i nasadzeniu drzew i krzewów;
*   zakupie i montażu budek lęgowych dla ptaków i owadów, stołówki ptasiej;
*   ustawieniu tablic informacyjnych.

Przewidywany koszt realizacji projektu to kwota 3 miliony złotych brutto (zostanie zaktualizowana po przeprowadzeniu postępowania przetargowego).

Gmina będzie częściowo finansować wydatki na inwestycję ze środków RPO W 2014-2020 działanie bioróżnorodność w wysokości 85% wydatków z kwoty netto. Planowana realizacja inwestycji przewidziana jest na lata 2018-2019.

Gmina po wykonaniu inwestycji będzie prowadzić na kompleksie parkowo-rekreacyjnym z budynkiem wielofunkcyjnym działalność gospodarczą polegającą na:

1.  wynajmie sal znajdujących się w budynku wielofunkcyjnym na zajęcia sportowe, plastyczne, muzyczne,
2.  wynajmie kawiarni,
3.  dzierżawie miejsca pod automat z kawą.

Szacowany łączny roczny przychód z tego przedsięwzięcia to kwota 50 000,00 zł netto.

W piśmie z dnia 6 czerwca 2017 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Wydatki stanowiące:
    1.  budowę budynku wielofunkcyjnego wraz z tarasem widokowym wyposażonym w stanowisko obserwacyjne (lunetowe). W budynku tym będzie grota solna, sala karate, sala warsztatowo-plastyczna, sanuarium, sala taneczna, sala gimnastyczno-fitnesowa, sala muzyczna, bufet, kawiarnia, pomieszczenia socjalne, łazienki, szatnia, magazyn. W związku z budową budynku wykonane zostaną niezbędne przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, oraz instalacje: wodno-kanalizacyjne, C.O., wentylacyjne, klimatyzacyjne, elektryczne. Łączna powierzchnia użytkowa budynku wynosić będzie 1015,16 m2, a całkowita powierzchnia 1256,81 m2;
    2.  zakup i nasadzenie drzew i krzewów;
    3.  zakup i montaż budek lęgowych dla ptaków i owadów, stołówki ptasiej;
    4.  ustawienie tablic informacyjnych, a określanych zamiennie we wniosku jako „roboty budowlano-montażowe”, „roboty budowlane”, „wydatki inwestycyjne” „prace budowlano -montażowe”, w swej istocie stanowią te same wydatki inwestycyjne określone powyżej.
2.  Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
3.  Wydatki inwestycyjne związane z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)” będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
4.  Faktury dokumentujące poniesione wydatki inwestycyjne będą wystawiane (nabywcę usługi i towaru) na Gminę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT), będzie mogła dokonać odliczenia podatku naliczonego z faktur od wykonawców za wykonane roboty budowlano-montażowe związane z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:

1.  odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług czynny,
2.  oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W odniesieniu do powyższego należy wyjaśnić, że w systemie podatku od towarów usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

Ponadto należy także wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Reasumując, przedstawione wyżej unormowania prawne dają pełne prawo Gminie Byczyna do odliczenia 100% podatku naliczonego z faktur VAT z tytułu wydatków inwestycyjnych związanych z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)”.

Prawo to wynika z faktu spełnienia dwóch kluczowych warunków łącznie:

1.  Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT i będzie,
2.  Zamierza przeznaczyć obiekt do czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca zamierza przeprowadzić projekt rewitalizacji miasta, którego głównym celem jest pobudzenie aktywności gospodarczej lokalnego społeczeństwa. Jednym z podetapów tego projektu jest przeprowadzenie robót budowlano-montażowych mających na celu dokonanie przebudowy parku miejskiego, w którym zlokalizowany będzie budynek wielofunkcyjny wraz z towarzyszącą infrastrukturą. Projekt pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)” będzie realizowany na działce nr 331 k.m., stanowiącą własność Gminy a roboty budowlane polegać będą na:

*   budowie budynku wielofunkcyjnego wraz z tarasem widokowym wyposażonym w stanowisko obserwacyjne (lunetowe). W budynku tym będzie grota solna, sala karate, sala warsztatowo-plastyczna, sanuarium, sala taneczna, sala gimnastyczno-fitnesowa, sala muzyczna, bufet, kawiarnia, pomieszczenia socjalne, łazienki, szatnia, magazyn. W związku z budową budynku wykonane zostaną niezbędne przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe oraz instalacje: wodno-kanalizacyjne, C.O., wentylacyjne, klimatyzacyjne, elektryczne. Łączna powierzchnia użytkowa budynku wynosić będzie 1015,16 m2, a całkowita powierzchnia 1256,81 m2;
*   zakupie i nasadzeniu drzew i krzewów;
*   zakupie i montażu budek lęgowych dla ptaków i owadów, stołówki ptasiej;
*   ustawieniu tablic informacyjnych.

Gmina po wykonaniu inwestycji będzie prowadzić na kompleksie parkowo -rekreacyjnym z budynkiem wielofunkcyjnym działalność gospodarczą polegającą na:

1.  wynajmie sal znajdujących się w budynku wielofunkcyjnym na zajęcia sportowe, plastyczne, muzyczne,
2.  wynajmie kawiarni,
3.  dzierżawie miejsca pod automat z kawą.

Wydatki inwestycyjne związane z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)” będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące poniesione wydatki inwestycyjne będą wystawiane (nabywcę usługi i towaru) na Gminę.

Na tle powyższego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur od wykonawców za wykonane roboty budowlano -montażowe związane z zadaniem pn. „Kompleksem parkowo-rekreacyjnym z budynkiem wielofunkcyjnym (…)”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ Gmina realizując cyt. wyżej zadanie, będzie działać w charakterze podatnika VAT. Powyższe wynika z faktu, że Gmina po wykonaniu inwestycji będzie prowadzić na kompleksie parkowo-rekreacyjnym z budynkiem wielofunkcyjnym działalność gospodarczą polegającą na wynajmie sal, kawiarni oraz dzierżawie miejsca pod automat z kawą. Ponadto – jak wskazał Wnioskodawca – poniesione wydatki inwestycyjne związane z cyt. wyżej zadaniem będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zaznaczenia wymaga, że Wnioskodawca będzie mógł zrealizować prawo do odliczenia VAT naliczonego pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

W konsekwencji, Gmina będzie mogła dokonać odliczenia podatku naliczonego z faktur od wykonawców za wykonane roboty budowlano-montażowe związane z zadaniem pn. „Kompleks parkowo-rekreacyjny z budynkiem wielofunkcyjnym (…)”.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o informację Wnioskodawcy, że poniesione wydatki inwestycyjne związane z zadaniem będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, w szczególności wykorzystywania poniesionych wydatków do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub niepodlegających opodatkowaniu, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.