Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-302/12/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-30
Teza: możliwość wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty
Słowa kluczowe: nadpłata; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; płatnik
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 03 września 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie prawa do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 września 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie prawa do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 28 maja 2012 r. została zawiązana, na mocy aktu notarialnego spółka osobowa B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji Spółka komandytowo - akcyjna (dalej jako: „B. Sp. z o.o. w organizacji S.K.A.”). Komplementariuszem w B. Sp. z o.o. w organizacji S.K.A. jest spółka pod firmą B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji (dalej jako: „Wnioskodawca" lub „B. Sp. z o.o. w organizacji"), natomiast akcjonariuszami są cztery osoby fizyczne.

Zgodnie z § 14 ust. 1 aktu notarialnego, kapitał zakładowy B. Sp. z o.o. w organizacji S.K.A wynosi 50 000,00 zł i dzieli się na 50 000 akcji imiennych zwykłych serii A o wartości nominalnej 1,00 zł każda.

Na podstawie art. 309 § 1 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn, zm.), (dalej jako: „Ksh”), akcje spółki komandytowo-akcyjnej mogą być obejmowane po wartości nominalnej lub powyżej tej wartości. W zaistniałym stanie faktycznym akcjonariusze wnieśli część wkładów pieniężnych w postaci gotówki, do spółki pod firmą B. Sp. z o.o. w organizacji S.K.A, na pokrycie kapitału zakładowego i objęcie akcji imiennych zwykłych serii A o wartości nominalnej 1,00 zł (jeden złoty) każda, po cenie emisyjnej 1,00 zł (jeden złoty) każda. Przy czym pozostała część wkładu pieniężnego (nadwyżka nad wartość nominalną akcji w kwocie 2 984 500 zł), zasiliła kapitał zapasowy spółki pod firmą B. Sp. z o.o. w organizacji S.KA.

Stosownie do pkt IV aktu notarialnego koszty aktu notarialnego poniosła B. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością w organizacji.

Notariusz, zgodnie z pkt V aktu notarialnego, pobrał gotówką od kwoty 3 035 500 zł:

*   podatek od czynności cywilnoprawnych na podstawie ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych - art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k), art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) oraz art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
*   wynagrodzenie notariusza na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie taksy notarialnej (tj. Dz. U. Nr 148, poz. 1564, ze zm.) oraz
*   podatek od towarów i usług od wynagrodzenia notariusza na podstawie art. 41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Skoro opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega wyłącznie podwyższenie kapitału zakładowego, natomiast nie są opodatkowane wkłady powodujące podwyższenie kapitału zapasowego, to czy prawidłowym będzie stanowisko, że B. Sp. z o.o. w organizacji, z racji uiszczenia przez nią kosztów aktu, będzie uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych skierowanego do organu podatkowego (urzędu skarbowego) właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika, wraz z korektą deklaracji PCC-3.

W opinii Wnioskodawcy, B. Sp. z o.o. w organizacji będzie mogła domagać się stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, powstałej w dniu pobrania przez płatnika podatku w wysokości większej od należnej. Wniosek o stwierdzenie nadpłaty będzie można wnieść do organu podatkowego (urzędu skarbowego) właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika, wraz z korektą deklaracji PCC-3.

Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.

Przepis art. 72 Ordynacji podatkowej nie zawiera definicji realnej nadpłaty, tzn. nie określa cech, które temu i tylko temu pojęciu można przypisać. Komentowany przepis wymienia jedynie stany faktyczne, których zaistnienie pozwala przyjąć, że powstała nadpłata.

Zdaniem Wnioskodawcy notariusz, będący płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych, postąpił niewłaściwie wliczając do podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nadwyżkę wartości wniesionych przez akcjonariusza wkładów ponad wartość wnoszonego kapitału zakładowego, przelanej na kapitał zapasowy spółki pod firmą B. Sp. z o.o. w organizacji S.K.A.

Wobec czego, zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym doszło do powstania nadpłaty, za którą uważa się kwotę podatku pobraną przez płatnika w wysokości większej niż należnej.

W zaistniałym stanie faktycznym nadpłata powstała, stosownie do treści art. 73 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, z dniem pobrania przez płatnika podatku w wysokości większej od należnej.

Mając powyższe na uwadze, w opinii Wnioskodawcy, B. Sp. z o.o. w organizacji będzie uprawniona do wniesienia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, gdyż to ona poniosła koszty aktu notarialnego.

Organami właściwymi miejscowo w sprawach nadpłaty są organy podatkowe właściwe w sprawach podatków, w których nadpłata wystąpiła. Jeżeli podatek pobierany jest przez płatnika, umocowany do rozstrzygnięcia jest organ podatkowy (urząd skarbowy) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika. Tylko w podatkach: od towarów i usług oraz akcyzowym z tytułu importu towarów właściwe miejscowo są urzędy skarbowe, z którymi podatnik rozlicza te podatki, a w podatku od czynności cywilnoprawnych - urzędy skarbowe właściwe miejscowo w sprawach tego podatku (§ 16 rozp. Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych; Dz. U. Nr 165, poz. 1371 ze zm.).

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnym w Łodzi z dnia 7 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1322/10 oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2009 r. sygn. akt I FPS 4/09.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest zgodnie ze złożonym wnioskiem (sformułowanym zapytaniem) ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych w przedmiocie wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Kwestia czy istotnie w przedstawionym stanie faktycznym doszło do wystąpienia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych nie stanowi przedmiotu interpretacji.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy spółki.

Z treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, czyli z chwilą zawarcia umowy spółki.

Zgodnie z art. 4 pkt 9 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie spółki, ciąży na spółce.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania przy zawarciu umowy - wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego. Stawka podatku od umowy spółki wynosi 0,5% (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).

Stosownie do art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 28 maja 2012 r. została zawiązana, na mocy aktu notarialnego spółka osobowa B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji Spółka komandytowo - akcyjna (dalej jako: „B. Sp. z o.o. w organizacji S.K.A.”). Jej komplementariuszem został Wnioskodawca - B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, zaś akcjonariuszami zostały cztery osoby fizyczne. Akcjonariusze wnieśli do nowo utworzonej spółki komandytowo-akcyjnej część wkładów pieniężnych w postaci gotówki na pokrycie kapitału zakładowego i objęcie akcji imiennych a pozostała część wkładu pieniężnego zasiliła kapitał zapasowy spółki B. Sp. z o.o. w organizacji S.KA. Wnioskodawca (B. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością w organizacji) poniósł koszty aktu notarialnego oraz uiścił m.in. podatek od czynności cywilnoprawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy notariusz, będący płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych, postąpił niewłaściwie wliczając do podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nadwyżkę wartości wniesionych przez akcjonariusza wkładów ponad wartość wnoszonego kapitału zakładowego, przelanej na kapitał zapasowy spółki pod firmą B. Sp. z o.o. w organizacji S.K.A. Wobec czego, zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym doszło do powstania nadpłaty w podatku. Wnioskodawca uważa zatem, iż będzie uprawniony do wniesienia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, gdyż to on poniósł koszty aktu notarialnego (uiścił podatek od czynności cywilnoprawnych).

Odnosząc się do przedstawionego stanowiska w pierwszej kolejności należy wskazać, iż zagadnienia dotyczące nadpłaty uregulowane zostały w rozdziale 9 ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Zgodnie z art. 73 § 1 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:

1.  zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,
2.  pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej.

Stosownie do art. 75 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 Ordynacji podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty obowiązany jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Z powołanych przepisów w sposób jednoznaczny wynika, iż jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Przenosząc powołane wyżej przepisy na grunt przedstawionego stanu faktycznego należy wskazać, iż obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy spółki komandytowo-akcyjnej ciążył na spółce komandytowo-akcyjnej (art. 4 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych). Wskazanie przez Wnioskodawcę, iż to on poniósł koszty aktu notarialnego, tj. uiścił m.in. podatek od czynności cywilnoprawnych nie zmienia faktu, iż podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy spółki osobowej była spółka komandytowo-akcyjna. Zatem to ona jest podatnikiem tego podatku i to ona ma legitymację prawną do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jeżeli kwestionuje zasadność lub wysokość pobrania tego podatku przez płatnika.

Wnioskodawca (obecnie B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) nie jest z powyższego tytułu podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych - nie może zatem z tego tytułu wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.