Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-952/15/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-01
Teza: prawo do odliczenia 50% podatku VAT od zakupionego miejsca postojowego
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce postojowe; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; parking-miejsce parkingowe; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; pojazdy; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 listopada 2015r. (data wpływu 9 listopada 2015r.), uzupełnionym pismem z 19 stycznia 2016r. (data wpływu 19 stycznia 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku VAT od zakupionego miejsca postojowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2016r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z 19 stycznia 2016r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku VAT od zakupionego miejsca postojowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca od 2010 roku nieprzerwanie prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W dniu 1 lipca 2015 r. nabył miejsce postojowe, które będzie służyło czynnościom gospodarczym opodatkowanym, ale także celom prywatnym. Nabycie miejsca postojowego nastąpiło na rynku pierwotnym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie faktury VAT, którą dołączono do wniosku.

Naliczony podatek VAT wynikający z faktur kosztowych związanych z utrzymaniem samochodu w formie rozliczany jest w 50% (np. naprawa samochodu, paliwo, zakup ogumienia).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Miejsce postojowe nie posiada formalnie przypisanego pojazdu. Natomiast zakup wydzielonego i oznakowanego miejsca postojowego dokonano w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Będzie ono wykorzystywane wyłącznie do postoju pojazdu wykorzystywanego w opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej o numerze rejestracyjnym … oraz ewentualnie do postoju pojazdów klientów lub kontrahentów firmy.
2.  Miejsce postojowe znajduje się w … przy ulicy …, które jest obecnie moim miejscem zamieszkania ale jednocześnie miejscem wykonywania działalności gospodarczej. W listopadzie 2015r. zostały poszerzone miejsca wykonywanej prowadzonej działalności w CEIDG o wyżej wymieniony adres.
3.  Samochód, który będzie parkowany na nabytym miejscu postojowym jest wykorzystywany w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT jak i do celów prywatnych, dlatego Wnioskodawca bierze pod uwagę możliwość odliczenia 50% podatku VAT.
4.  Miejsce postojowe będzie możliwe do udostępnienia dla klientów lub kontrahentów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia 50 % naliczonego podatku VAT od zakupu miejsca postojowego na podstawie faktury VAT, którą dołączono do wniosku?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia 50% podatku VAT wynikającego z faktury zakupu miejsca postojowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. mocą ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą” wprowadzono nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy o VAT do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Natomiast w myśl art. 86a ust. 3 ww. ustawy przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2.do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy o VAT pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy o VAT, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

\-jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

2.w odniesieniu do których:

1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

W myśl art. 86a ust. 6 ustawy o VAT ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności. Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy o VAT).

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od 2010 roku nieprzerwanie prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W dniu 1 lipca 2015 r. nabył miejsce postojowe, które będzie służyło czynnościom gospodarczym opodatkowanym, ale także celom prywatnym. Nabycie miejsca postojowego nastąpiło na rynku pierwotnym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie faktury VAT.

Naliczony podatek VAT wynikający z faktur kosztowych związanych z utrzymaniem samochodu w formie rozliczany jest w 50% (np. naprawa samochodu, paliwo, zakup ogumienia).

Miejsce postojowe nie posiada formalnie przypisanego pojazdu. Natomiast zakup wydzielonego i oznakowanego miejsca postojowego dokonano w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Będzie ono wykorzystywane wyłącznie do postoju pojazdu wykorzystywanego w opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej o numerze rejestracyjnym … oraz ewentualnie do postoju pojazdów klientów lub kontrahentów firmy.

Miejsce postojowe znajduje się w miejscu, które jest obecnie miejscem zamieszkania Wnioskodawcy, ale jednocześnie miejscem wykonywania działalności gospodarczej. W listopadzie 2015r. zostały poszerzone miejsca wykonywanej prowadzonej działalności w CEIDG o wyżej wymieniony adres.

Samochód, który będzie parkowany na nabytym miejscu postojowym jest wykorzystywany w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT jak i do celów prywatnych.

Miejsce postojowe będzie możliwe do udostępnienia dla klientów lub kontrahentów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Zgodnie z powołanym art. 86a ust. 2 pkt 3 katalog wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 1 ustawy, obejmuje m.in. nabycie innych towarów i usług związanych z eksploatacją, używaniem tych pojazdów. Nabycie miejsca postojowego nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Poniesiony przez Wnioskodawcę koszt nabycia miejsca postojowego (które jak wskazał Wnioskodawca, będzie wykorzystywane wyłącznie do postoju pojazdu wykorzystywanego w opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej o numerze rejestracyjnym … oraz ewentualnie do postoju pojazdów klientów lub kontrahentów) związany jest z konkretnym samochodem, który korzysta z tego miejsca postojowego. Tym samym, poniesionego kosztu nabycia miejsca postojowego nie można odnosić do ogółu wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w sytuacji, gdy zakup miejsca postojowego dotyczy użytkowania konkretnego pojazdu, a przesłanka ta została wymieniona w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy.

Wydatek, za nabycie miejsca postojowego dotyczący konkretnego pojazdu, o nr rejestracyjnym … użytkowanego przez Wnioskodawcę w prowadzonej opodatkowanej działalności gospodarczej oraz wykorzystywanego w celach prywatnych, nie należy do kategorii kosztów ogólnych związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, od których przysługuje prawo do odliczenia na zasadach ogólnych – tj. z zastosowaniem przepisów art. 86 ustawy. Wydatek ten Wnioskodawca poniósł w związku z użytkowaniem posiadanego samochodu należącego do kategorii pojazdów wymienionej w art. 86a ust. 1 ustawy. W związku z użytkowaniem tego rodzaju samochodu zasadom szczególnym podlegają także wydatki ich dotyczące, o czym stanowią przepisy art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. Przepis art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy zawiera w swej treści otwarty katalog kosztów dotyczących użytkowania takiego samochodu; przedstawione w tym przepisie wydatki nie wyczerpują wszystkich kosztów, które powstają w związku z użytkowaniem posiadanego samochodu. Wymieniony we wniosku wydatek na zakup miejsca postojowego, jest bezpośrednio związany z użytkowanym przez Wnioskodawcę samochodem wykorzystywanym zarówno do działalności gospodarczej jak również do celów prywatnych. Tak więc odliczenie podatku naliczonego od ww. zakupu miejsca postojowego nie można dokonywać z pominięciem regulacji zawartych w treści art. 86a ustawy.

Powołane przepisy art. 86a ust. 1 w związku z art. 86a ust. 2 ustawy, mają na celu ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego samochodów użytkowanych w sposób „mieszany” – tj. do celów służbowych i prywatnych. Jak wyżej wskazano katalog wydatków związanych z użytkowaniem takich samochodów wymienia w przepisie art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy jedynie przykładowe wydatki, które podlegają rozliczeniu z zastosowaniem przepisu art. 86a ust. 1. Jednakże w związku z wykorzystywaniem w prowadzonej działalności gospodarczej samochodu, o którym mowa w art. 86a ust. 1 ponoszony jest szereg innych wydatków, bez których użytkowanie takiego pojazdu byłoby niemożliwe, a wydatek ten bezsprzecznie służy samochodowi wykorzystywanemu także prywatnie.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że miejsce postojowe służy do postoju pojazdu Wnioskodawcy oraz klientów Wnioskodawcy. Przedmiotowy samochód Wnioskodawcy wykorzystywany jest w opodatkowanej działalności gospodarczej jak również służy do celów prywatnych. Wykorzystanie samochodów do użytku prywatnego wyklucza pełne odliczenie podatku naliczonego. W konsekwencji należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatku związanego z zakupem miejsca postojowego. Bez znaczenia pozostaje, że ewentualnie z miejsca postojowego skorzystają klienci Wnioskodawcy, bowiem jak wskazano we wniosku, zakupione miejsce postojowe jest wykorzystywane do postoju pojazdu Wnioskodawcy o nr rejestracyjnym … wykorzystywanego do celów mieszanych.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Odnośnie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku, tutejszy organ wyjaśnia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny przesłanych załączników.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.