Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.116.2021.2.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-20
Teza: W 2020 r. Wnioskodawca spełniał warunki określone w art. 3 ust. 1a ustawy, pozwalające uznać za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca posiadał centrum interesów życiowych w tym kraju. W 2020 r. Wnioskodawca podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów) uzyskanych w 2020 r. bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Sam fakt przebywania Wnioskodawcy w Stanach Zjednoczonych i wykonywania tam pracy, nie przesądza o tym, że w całym roku podatkowym Wnioskodawca posiadał w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. Ponadto sam wyjazd z Polski nie oznacza automatycznie, że Wnioskodawca przestaje być rezydentem podatkowym Polski. Zmiana miejsca zamieszkania powinna być równoznaczna z przeniesieniem do Stanów Zjednoczonych tzw. ośrodka interesów życiowych. Znaczy to tyle, że nie można przyjąć, że Wnioskodawca posiadał w 2020 r. miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Stanach Zjednoczonych, skoro w Polsce pozostawił najbliższą rodzinę (żonę i dzieci).
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; Stany Zjednoczone
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 lutego 2021 r. (data wpływu 3 lutego 2021 r.) uzupełnionym pismem z 4 maja 2021 r. (data wpływu 13 maja 2021 r.) na wezwanie z 21 kwietnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.116.2021.1.JK2 (data nadania 21 kwietnia 2021 r., data doręczenia 26 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2021 r. r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zakresie ustalenia obowiązku podatkowego.

Z uwagi na braki formalne, pismem z 21 kwietnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.116.2021.1.JK2 (data nadania 21 kwietnia 2021 r., data doręczenia 26 kwietnia 2021 r.), tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych.

Pismem 4 maja 2021 r. (data wpływu 13 maja 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą obywatelstwo Stanów Zjednoczonych. Wnioskodawca przez wiele lat przebywał na terenie Stanów Zjednoczonych, gdzie dorastał, zdobywał wykształcenie i doświadczenie zawodowe. W toku rozwoju swojej kariery zawodowej Wnioskodawca wyjechał do Polski, w której przez wiele lat przebywał i pracował. W czasie pobytu na terenie Polski Wnioskodawca rozliczał się w Polsce jako rezydent podatkowy, a także w Stanach Zjednoczonych (w związku z posiadanym obywatelstwem Stanów Zjednoczonych). Wnioskodawca posiadał i posiada tzw. Social Security Number, który nadawany jest w Stanach Zjednoczonych obywatelom i rezydentom.

Zamiarem Wnioskodawcy od początku jego pobytu w Polsce był powrót w przyszłości na stałe do Stanów Zjednoczonych i Wnioskodawca podejmował od wielu lat szereg czynności mających na celu przygotowanie się do powrotu i utrzymywał ścisłe związki ze Stanami Zjednoczonymi, np. posyłał dzieci do amerykańskiej szkoły przy Ambasadzie Stanów Zjednoczonych, utrzymywał relacje z obywatelami Stanów Zjednoczonych mieszkającymi w Polsce, był w zarządzie amerykańskiej izby handlowej w Polsce, regularnie spędzał wakacje na terenie Stanów Zjednoczonych oraz brał udział w amerykańskich wyborach.

W związku z zakończeniem zatrudnienia na terytorium Polski, w listopadzie 2019 r. Wnioskodawca powziął definitywną decyzję powrotu na stałe do Stanów Zjednoczonych wraz z rodziną (małżonką i czwórką zależnych od niego dzieci) i rozpoczął działania organizacyjne w tym zakresie. W szczególności, Wnioskodawca uczestniczył w serii procesów rekrutacyjnych. W związku z pomyślnym ich przebiegiem, Wnioskodawca pojawił się na terytorium Stanów Zjednoczonych po raz kolejny w lutym 2020 roku, aby na miejscu dopełnić ostatnich formalności związanych z przenosinami na stałe, tj. z zatrudnieniem (otrzymanie propozycji pracy), znalezieniem miejsca zamieszkania, Wnioskodawca założył też rachunki bankowe w bankach z siedzibą na terenie Stanów Zjednoczonych.

W następnej kolejności, Wnioskodawca wrócił na teren Polski wyłącznie w celu zabrania rzeczy osobistych i ostatecznego powrotu na teren Stanów Zjednoczonych. Tuż przed zakończeniem procedury powrotu do Stanów Zjednoczonych, zarówno na terenie Polski, jak i na terenie kraju powrotu wybuchła pandemia choroby COVID-19, a przez to na terenie obu państw zostały wprowadzone ograniczenia w przemieszczaniu się, a następnie zupełne zawieszenie lotniczego transportu pasażerskiego.

W związku z wdrożonymi obostrzeniami sanitarnymi Wnioskodawca utracił jakąkolwiek fizyczną i techniczną możliwość kontynuacji procedury powrotu do Stanów Zjednoczonych, w tym z uwagi na istotne odległości pomiędzy państwami, także możliwość przemieszczenia się na teren kraju powrotu własnym środkiem transportu. Ponadto, w związku z sytuacją związaną z Covid-19, oferta pracy otrzymana przez Wnioskodawcę utraciła ważność i Wnioskodawca, po ponownym umożliwieniu przemieszczania się transportem lotniczym, zmuszony był, przed zakończeniem procedury powrotu, do znalezienia innej pracy.

W związku utrudnieniami, ostatecznie Wnioskodawca fizycznie ukończył procedurę powrotu w listopadzie 2020 r., po znalezieniu nowego zatrudnienia. Na terytorium Stanów Zjednoczonych przewiózł wszystkie swoje rzeczy osobiste, początkowo zatrzymując się w hotelu, a następnie, od grudnia 2020 r., wynajmując dom dla siebie i całej swojej rodziny.

Dodatkowo, Wnioskodawca wystąpił także o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej w Stanach Zjednoczonych Ameryki za rok 2020.

Wnioskodawca pragnie ponadto wskazać, że:

*   w związku z ograniczeniami w możliwości powrotu na stałe do Stanów Zjednoczonych, przebywał on w 2020 roku na terenie tego kraju przez czas krótszy niż 183 dni,

*   w związku z przenosinami na stałe na terytorium Stanów Zjednoczonych nie posiadał już na terenie Polski jakichkolwiek interesów ekonomicznych w postaci zatrudnienia, źródeł dochodu lub majątku (poza mieszkaniem, które Wnioskodawca wynajął), ani też rodzinnych (na terenie Polski, po jego opuszczeniu przez Wnioskodawcę wraz z rodziną, zamieszkiwać będzie jedynie teściowa Wnioskodawcy).

Wnioskodawca pismem z dnia 4 maja 2021 r. (data wpływu 13 maja 2021 r.) doprecyzował stan faktyczny o następujące informacje:

1.  Jaki okres podatkowy jest przedmiotem zapytania, tj. 2020 rok, czy inny (poproszono o wskazanie roku, lat)? Odpowiedź: Przedmiotem zapytania jest 2020 rok.
2.  Kiedy Pana rodzina wyjechała z Polski do Stanów Zjednoczonych (czy w Iistopadzie2020 r. czy w grudniu 2020 r.)? Poproszono o dokładne wskazanie kiedy? Odpowiedź: Wnioskodawca przeniósł się na terytorium Stanów Zjednoczonych w listopadzie 2020 roku, a w grudniu wynajął on dom dla siebie i swojej rodziny. Rodzina Wnioskodawcy dołączyła do niego w pierwszych dniach stycznia (dorosły syn) oraz w połowie marca (żona wraz z pozostałymi, małoletnimi dziećmi, których Wnioskodawca nie mógł odebrać z Polski wcześniej ze względu na obowiązki wynikające z wykonywanej przez niego na terenie Stanów Zjednoczonych pracy). W marcu 2021 roku do Wnioskodawcy dołączyła również pełnoletnia córka. Wnioskodawca pragnie podkreślić, jak wskazywał we wniosku, iż opóźniona przeprowadzka rodziny na terytorium Stanów Zjednoczonych spowodowana była problemami wynikającymi z epidemii Covid-19, tj. ograniczeniami przemieszczania się i zdezaktualizowaniem się uzyskanych przez niego wcześniej ofert pracy, co skutkowało koniecznością poszukania nowej pracy, a następnie zorganizowaniem szeregu innych formalności niezbędnych do przeniesienia się na terytorium Stanów Zjednoczonych wraz z rodziną.
3.  Gdzie znajdowało się Pana ognisko domowe (rodzina) w okresie będącym przedmiotem zapytania ? Poproszono o opisanie sytuacji rodzinnej dotyczącej tego okresu podatkowego. Odpowiedź: Jak Wnioskodawca wskazał w odpowiedzi na pyt. b, najbliższa rodzina Wnioskodawcy, tj. żona i dzieci, w 2020 roku przebywała na terenie Polski. Wnioskodawca pragnie wskazać, iż rodzina Wnioskodawcy nie mogła przenieść się z nim na terytorium Stanów Zjednoczonych już w marcu 2020, jak było to początkowo planowane, w związku z wprowadzeniem obostrzeń w zakresie przemieszczania się w związku z epidemią Covid-19, a następnie, w związku z zdezaktualizowaniem się otrzymanych przez Wnioskodawcę ofert pracy w Stanach Zjednoczonych i koniecznością ponownego poszukiwania pracy już po zniesieniu obostrzeń.
4.  Jakie są powiązania Pana z Polską a jakie ze Stanami Zjednoczonymi w okresie będącym przedmiotem zapytania, tj. ośrodek interesów gospodarczych, a mianowicie:
    *   jakie źródła dochodu Pan uzyskiwał i w którym kraju (od kiedy do kiedy), Odpowiedź: Jak Wnioskodawca wskazał w treści stanu faktycznego, w 2020 roku Wnioskodawca uzyskał na terytorium Polski dochody z umowy o pracę, która została wypowiedziana w październiku 2019 roku, co obejmowało: wynagrodzenie za pracę (wypłacane do lutego 2020, w związku z 6-miesięcznym wypowiedzeniem), odprawa i ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Ponadto, w 2020 Wnioskodawca uzyskiwał dochody z tytułu wynajmu dwóch mieszkań (opodatkowane przez Wnioskodawcę ryczałtem od przychodów). W związku z zatrudnieniem na terenie Stanów Zjednoczonych w listopadzie 2020 roku, od grudnia 2020 Wnioskodawca uzyskuje z tego tytułu dochody na terenie tego państwa.
    *   gdzie umiejscowiona jest aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, Odpowiedź: Aktywność społeczna, polityczna, kulturalna i obywatelska Wnioskodawcy umiejscowiona jest na terenie Stanów Zjednoczonych. W szczególności, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż głosował on w 2020 roku w wyborach na prezydenta Stanów Zjednoczonych. Jak Wnioskodawca wskazał we wniosku, zamiarem Wnioskodawcy od początku jego pobytu w Polsce był powrót w przyszłości na stałe do Stanów Zjednoczonych i Wnioskodawca podejmował od wielu lat szereg czynności mających na celu przygotowanie się do powrotu i utrzymywał ścisłe związki ze Stanami Zjednoczonymi, np. posyłał dzieci do amerykańskiej szkoły przy Ambasadzie Stanów Zjednoczonych, utrzymywał relacje z obywatelami Stanów Zjednoczonych mieszkającymi w Polsce, był w zarządzie amerykańskiej izby handlowej w Polsce, regularnie spędzał wakacje na terenie Stanów Zjednoczonych oraz brał udział w amerykańskich wyborach.
    *   czy posiada Pan inwestycje (jeśli tak, to jakie i w którym kraju), Odpowiedź: Wnioskodawca posiadał w 2020 roku 4 mieszkania przeznaczone na cele inwestycyjne (wynajem) w Polsce. Poza tym jakichkolwiek inwestycji w Polsce nie posiadał. Wnioskodawca od wielu lat (większość jeszcze z czasu sprzed przyjazdu do Polski w 2001 roku) posiada rachunki maklerskie w domu maklerskim mającym siedzibę na terenie Stanów Zjednoczonych, który wykorzystuje do inwestowania w papiery wartościowe.
    *   czy posiada Pan kredyty (jeśli tak, to w którym kraju), Odpowiedź: Wnioskodawca nie posiadał w 2020 roku i nie posiada kredytów w żadnym z krajów.
    *   czy posiada Pan konta bankowe (jeśli tak, to w którym kraju) Odpowiedź: Wnioskodawca posiadał w 2020 różnego rodzaju rachunki bankowe w Stanach Zjednoczonych, jak również rachunki maklerskie (większość założona jeszcze przed wyjazdem do Polski w 2001 roku). Wnioskodawca posiada również jeden rachunek bankowy w Polsce, który służył mu do opłacania rachunków. Wnioskodawca nie dokonał jeszcze zamknięcia rachunku w Polsce wyłącznie ze względu na kształtujący się mało korzystnie kurs dolara.
    *   czy posiada Pan majątek nieruchomy i ruchomy - (jeśli tak, to jaki), Odpowiedź: Wnioskodawca pragnie wskazać, że posiada na terenie Stanów Zjednoczonych majątek ruchomy (całość swojego majątku osobistego Wnioskodawca przeniósł na teren Stanów Zjednoczonych w listopadzie 2020, kiedy przeniósł się na stałe na teren tego kraju), dodatkowo Wnioskodawca posiada meble oraz samochody osobowe na terytorium Stanów Zjednoczonych. Wnioskodawca nie posiada natomiast na własność majątku nieruchomego na terenie Stanów Zjednoczonych. Wnioskodawca podpisał natomiast umowę najmu domu na terenie Stanów Zjednoczonych na okres jednego roku (z możliwością przedłużenia umowy) w grudniu 2020 roku.
    *   czy w Polsce posiada Pan oprócz mieszkania inny majątek nieruchomy i ruchomy, Odpowiedź: Oprócz wskazanych 4 mieszkań przeznaczonych na cele inwestycyjne, Wnioskodawca nie posiadał w 2020 roku i nie posiada jakiegokolwiek majątku nieruchomego na terenie Polski. Majątek ruchomy Wnioskodawcy (rzeczy osobiste) został przeniesiony na terytorium Stanów Zjednoczonych w listopadzie 2020 roku (uprzednio Wnioskodawca planował przenieść go w marcu 2020 roku, jednakże okazało się to niemożliwe ze względu na wybuch epidemii Covid-19).
    *   czy posiada Pan polisy ubezpieczeniowe (jeśli tak, to w którym kraju). Odpowiedź: Wnioskodawca posiada polisy ubezpieczeniowe wyłącznie na terenie Stanów Zjednoczonych - polisa dotycząca wynajmowanego na terenie Stanów Zjednoczonych domu, a ponadto także ubezpieczenie zdrowotne i szpitalne dla niego i całej rodziny.
5.  Czy posiada już Pan certyfikat rezydencji podatkowej za 2020 r.? Jeśli tak, to poproszono o wskazanie dokładnej daty od kiedy jest Pan uznawany za rezydenta podatkowego Stanów Zjednoczonych? Odpowiedź: Na rzecz Wnioskodawcy wystawiony już został certyfikat rezydencji podatkowej za 2020 rok, wskazujący, że Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym Stanów Zjednoczonych za rok podatkowy 2020 (a zatem, certyfikat ten obejmuje okres od 1 stycznia 2020).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawca podlegał w roku podatkowym 2020 w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca nie podlegał w roku podatkowym 2020 w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 4a ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wyjechał w 2020 r. do Stanów Zjednoczonych, zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie umowa zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. b) ww. umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski” oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych” oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi Stanów Zjednoczonych jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Stanach Zjednoczonych.

Zgodnie z art. 4 ww. umowy, jeżeli w znaczeniu artykułu 3, ustępu 1, punktów 7 i 8 niniejszej Umowy osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach, to:

1.  będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu Umawiających się Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, z którym jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze (ośrodek powiązań osobistych),
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa,
3.  jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym Umowa zawarta między Polską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

W związku z powyższym, uznać należy, że ośrodek interesów życiowych w 2020 r. znajdował się w Polsce, a nie w Stanach Zjednoczonych. Na terytorium Polski pozostała bowiem żona Wnioskodawcy wraz z dziećmi. Jak Wnioskodawca wskazał, przeniósł się na terytorium Stanów Zjednoczonych w listopadzie 2020 roku, a w grudniu wynajął dom dla siebie i swojej rodziny. Rodzina dołączyła do Wnioskodawcy w pierwszych dniach stycznia (dorosły syn) oraz w połowie marca (żona wraz z pozostałymi, małoletnimi dziećmi). W marcu 2021 roku do Wnioskodawcy dołączyła również pełnoletnia córka.

Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić bowiem należy, że w 2020 r. Wnioskodawca spełniał warunki określone w art. 3 ust. 1a ustawy, pozwalające uznać za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca posiadał centrum interesów życiowych w tym kraju. W 2020 r. Wnioskodawca podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów) uzyskanych w 2020 r. bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Sam fakt przebywania Wnioskodawcy w Stanach Zjednoczonych i wykonywania tam pracy, nie przesądza o tym, że w całym roku podatkowym Wnioskodawca posiadał w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. Ponadto sam wyjazd z Polski nie oznacza automatycznie, że Wnioskodawca przestaje być rezydentem podatkowym Polski. Zmiana miejsca zamieszkania powinna być równoznaczna z przeniesieniem do Stanów Zjednoczonych tzw. ośrodka interesów życiowych. Znaczy to tyle, że nie można przyjąć, że Wnioskodawca posiadał w 2020 r. miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Stanach Zjednoczonych, skoro w Polsce pozostawił najbliższą rodzinę (żonę i dzieci).

Stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.