Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.336.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Skutki podatkowe ujawnienia dodatkowego składnika majątku
spadkodawcy po złożeniu SD; Z2.
Słowa kluczowe: dziedziczenie
obowiązek-obowiązek podatkowy
spadek
zgłoszenie
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-
Dowiedzenie się o nabyciu po upływie terminu do
dokonania zgłoszenia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od spadków i darowizn w zakresie ustalenia konieczności złożenia zgłoszenie SD-
    Z2. Uzupełniła go Pani samoistnie w piśmie z 16 września 2025 r. oraz w odpowiedzi na
    wezwanie - w pismach z 14 i 15 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) r. zmarł Pani ojciec. Jedynymi spadkobiercami jest Pani i Pani mama, po połowie. W (...)
    r. w kancelarii notarialnej został sporządzony akt notarialny poświadczenia dziedziczenia.
    W tym samym miesiącu złożyły Panie do organu podatkowego deklarację SD-Z2, w której
    wykazały Panie wszystkie znane Paniom składniki majątkowe spadku, w tym środki
    pieniężne przekraczające kwotę wolną od podatku, wynikającą z art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    W (...) r. Pani mama, będąc w banku w którym posiada rachunek bankowy, uzyskała od
    pracownika informację, że na rachunku technicznym znajduje się kwota (...) zł, przekazana
    na nazwisko Pani taty przez ZUS dwa miesiące po jego śmierci.
    Pracownik banku, po pytaniu Pani mamy dlaczego nie została o tym poinformowana
    wcześniej wskazał, że bank nie ma obowiązku informowania spadkobierców o środkach
    po nieżyjących klientach, ale mówi o tym z uwagi na to, że ww. kwota znajduje się w banku
    już od prawie 4 lat, a Pani mama jest klientem tego banku.
    We (...) r. po załatwieniu formalności (złożeniu oświadczeń, aktu zgonu i aktu
    poświadczenia dziedziczenia) bank wreszcie wypłacił wymienioną kwotę.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że o środkach przekazanych przez ZUS dla Pani
    taty, znajdujących się na rachunku technicznym w (...) (a nie jego ROR), dowiedziała się
    Pani od mamy (...), a ona dowiedziała się o nich w połowie (...) r. w czasie wizyty w ww.
    banku, albowiem ma tam ROR, który do śmierci taty był ich wspólnym rachunkiem.
    Środki zostały wypłacone Pani mamie (...), po złożeniu przez nią i przez Panią (...)
    oświadczeń w ww. banku na drukach banku oraz kopii aktu notarialnego poświadczenia
    dziedziczenia, z którego wynikało, że tylko Panie dziedziczą po Pani zmarłym tacie (...).
    Środki nie znajdowały się więc na rachunku Pani taty, ponieważ nigdy na niego nie
    wpłynęły i przez prawie 4 lata były przetrzymywane przez bank na rachunku technicznym.

## Pytanie

Czy w zaistniałej sytuacji należy przyjąć, że zastosowanie ma art. 4a ust. 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn oraz art. 9 ust. 1 tejże ustawy?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w tym przypadku znajduje zastosowanie art. 4a ust. 2 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.

    W chwili obecnej posiada Pani 6 miesięcy na złożenie kolejnego zeznania SD-Z2 w zakresie
    kwoty wypłaconej w tym roku przez bank. Mając na uwadze, że w (...) r. w zeznaniu SD-Z2
    wskazała Pani kwotę środków pieniężnych odziedziczonych po zmarłym tacie w kwocie
    wyższej niż wolna od podatku a obowiązuje zasada kumulacji, to należy zsumować tamtą
    wartość z obecną, co powoduje, że musi Pani zadeklarować naczelnikowi urzędu
    skarbowego pomimo, że traktowana oddzielnie, jest kwotą niższą od kwoty wolnej od
    opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1043 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu,
      zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, dlatego
    należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
      Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak
      również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby
      niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.
    Stosownie do treści art. 924 ww. ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast zgodnie z art. 925 tej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia - z chwilą
      przyjęcia spadku.
    Jak wynika z art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się

      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
    Z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 tej ustawy wynika, że:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9 637 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje
      więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych
      dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej
      samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie
      nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw
      majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio
      nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie
      podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy
      obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte
      w podanym wyżej okresie.
    W myśl art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 1 omawianej ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
      Do I grupy podatkowej zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia,
      synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia,
      kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające
      opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których
      mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.
    Zgodnie z art. 15 ust. 3 podatku od spadków i darowizn:
      Przy ustalaniu wysokości podatku przyjmuje się kwoty wartości rzeczy i praw
      majątkowych określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 i w art. 9 ust. 1 oraz skale podatkowe
      określone w ust. 1 obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego, z
      zastrzeżeniem ust. 4.
    Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje także
    zwolnienie dla najbliższej rodziny, które określone jest w art. 4a tej ustawy. Stosownie do
    ust. 1 pkt 1 tego przepisu:

      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli
      zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
      urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
      podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
      przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
      uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 4.
    Stosownie do treści art. 4a ust. 1a:
      Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw
      majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie
      spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego
      nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia
      zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego
      poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.
    W myśl art. 4a ust. 2 ww. ustawy:
      Jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po
      upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a, zwolnienie, o którym
      mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe
      naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w
      którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego
      powzięcia wiadomości o ich nabyciu.
    W myśl art. 4a ust. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy wartość majątku nabytego
      łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających
      rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw
      majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1.
    Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na
    formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20
    listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw
    majątkowych (Dz. U. poz. 2060).
    Z treści wniosku wynika, że (...) r. zmarł Pani ojciec. Jedynymi spadkobiercami jest Pani i
    Pani mama, po połowie. W październiku (...) został sporządzony akt notarialny
    poświadczenia dziedziczenia. W tym samym miesiącu złożyły Panie do organu
    podatkowego deklarację SD-Z2, w której wykazały Panie wszystkie znane Paniom składniki
    majątkowe spadku. W (...) r. Pani mama, będąc w banku w którym posiada rachunek
    bankowy, uzyskała od pracownika informację, że na rachunku technicznym znajduje się
    kwota (...) zł, przekazana na nazwisko Pani taty przez ZUS dwa miesiące po jego śmierci.
    We (...) r. po załatwieniu formalności (złożeniu oświadczeń, aktu zgonu i aktu
    poświadczenia dziedziczenia) bank wypłacił wymienioną kwotę. O środkach przekazanych
    przez ZUS dla Pani taty, znajdujących się na rachunku technicznym, dowiedziała się Pani
    od mamy (...) r., a ona dowiedziała się o nich w połowie (...) r. w czasie wizyty w ww. banku.
    Środki zostały wypłacone Pani mamie (...) r., po złożeniu przez nią i przez Panią (...) r.
    oświadczeń w ww. banku na drukach banku oraz kopii aktu notarialnego poświadczenia
    dziedziczenia, z którego wynikało, że tylko Panie dziedziczą po Pani zmarłym tacie. Środki
    nie znajdowały się więc na rachunku Pani taty, ponieważ nigdy na niego nie wpłynęły i
    przez prawie 4 lata były przetrzymywane przez bank na rachunku technicznym.
    Jak wskazano powyżej, zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych winno
    być dokonane na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
    podatkowego.

    Zgodnie z cytowanym wyżej art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    termin 6 miesięcy na złożenie zgłoszenia o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych - w
    przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - należy liczyć od dnia uprawomocnienia się
    orzeczenia o nabyciu spadku lub zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje sytuacje, w których obowiązek
    podatkowy z tytułu nabycia (np. w drodze spadku) już powstał, jednak nabywca nie ma
    wiedzy o wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w jego skład. W tego typu
    sytuacjach zastosowanie właśnie znajdzie powołany wyżej art. 4a ust. 2 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn.
    W opisanej sprawie złożyła Pani w (...) r. zgłoszenie SD-Z2, przy czym nie wskazała Pani w
    nim składnika masy spadkowej, o którym dowiedziała się Pani 4 lata po sporządzeniu aktu
    poświadczenia dziedziczenia (oraz 4 lata po śmierci ojca).
    Wskazuje Pani w opisie sprawy, że nie miała Pani wiedzy o środkach znajdujących w
    banku. W sprawie należy więc wziąć pod uwagę zapis art. 4a ust. 2 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn. Zgodnie z jego literalnym brzmieniem, przepis ten ma zastosowanie
    wyłącznie w tych przypadkach, w których spadkobierca nie wiedział o określonych
    składnikach masy spadkowej i wiedzę o ich istnieniu posiadł po upływie terminu na
    zgłoszenie, wynikającego z ust. 1 tej ustawy.
    Pani zdaniem posiada Pani 6 miesięcy na złożenie kolejnego zeznania SD-Z2.
    Skoro, jak wynika z opisu, nie miała Pani wiedzy na temat tego składnika majątku, który
    wszedł w skład spadku, to termin 6 miesięcy na złożenie SD-Z2 powinien być liczony od
    dnia, w którym dowiedziała się Pani o nabytym składniku. W takim przypadku dla
    skorzystania ze zwolnienia niezbędnym jest złożenie zgłoszenia SD-Z2 w terminie 6
    miesięcy od powzięcia informacji o nabytym składniku spadku, przy czym ważne jest
    uprawdopodobnienie faktu późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu. Z treści
    opisu wynika, że jest Pani w stanie ten fakt uprawdopodobnić.
    W celu skorzystania ze zwolnienia należy zatem złożyć nowe zgłoszenie SD-Z2 i wykazać w
    nim kwotę otrzymaną w tym roku w terminie 6 miesięcy od momentu, w którym
    dowiedziała się Pani o jego nabyciu.
    Końcowo wskazać należy, że na podstawie przywołanego powyżej art. 4a ust. 4 pkt 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek zgłoszenia nie obejmuje
    przypadków, gdy wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku
    nabytego dotychczas po tej samej osobie w okresie 5 lat nie przekracza kwoty wolnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretację odniosłem się do oceny Pani stanowiska w sprawie nie dokonując
    oceny sprawy pod kątem zastosowania do niej art. 68 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.