Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-800/10/RM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-18
Teza: Dot. skutków podatkowych otrzymania pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości.
Słowa kluczowe: podatek; pomoc-pomoc publiczna; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2010 r. (data wpływu do tut. Biura 24 sierpnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2010 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania nieruchomościami wykonywanego na zlecenie oraz wynajmowania nieruchomości własnych. Jest współwłaścicielem w 39,1% części kamienicy położonej w centrum miasta. Uchwałą Rady Miasta, właściciele którzy do końca 2010 roku przeprowadzą remont elewacji otrzymają zwrot poniesionych na ten remont kosztów w formie pomocy publicznej – zwolnieni zostaną z podatku od nieruchomości do momentu wyczerpania kwoty wydatkowanej na remont, nie dłużej jednak niż przez okres 10 lat. Wnioskodawca przeprowadził remont frontowej ściany. Budynek ma ponad 200 lat, dlatego wszystkie prace uzgadniane były z konserwatorem zabytków. Zakres prac był następujący: wymiana płotków przeciwśniegowych, wymiana rynien, malowanie ściany, czyszczenie i impregnacja cegieł licowych oraz obłożenie cokołu budynku granitem (poprzednio był kamień). Prace te mieściły się więc w szeroko pojętym remoncie, który miał na celu przywrócenie początkowej wartości użytkowej budynku.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy otrzymana pomoc w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości będzie stanowiła przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej?

(pytanie wymienione we wniosku jako drugie)

Zdaniem Wnioskodawcy, pomoc publiczna w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowić będzie dla wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają: grunty, budynki lub ich części, oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Podatnikami podatku od nieruchomości, w myśl art. 3 ust. 1 tej ustawy, są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1.  właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;
2.  posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;
3.  użytkownikami wieczystymi gruntów;
4.  posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
    1.  wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,
    2.  jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

Ustawodawca przewidział przy tym zwolnienia od podatku od nieruchomości. Zwolnienia o charakterze przedmiotowym i podmiotowym normują odpowiednio art. 7 ust. 1 i ust. 2 omawianej ustawy. Ponadto, na mocy ust. 3 tego artykułu, rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.

W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca został objęty zwolnieniem z podatku od nieruchomości, wprowadzonym mocą uchwały Rady Miasta. W związku z powyższym, twierdzi, iż pomoc publiczna w postaci tego zwolnienia będzie stanowiła dla niego przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

O zwolnieniu podatkowym można mówić, gdy określona kategoria stanów faktycznych bądź prawnych mieści się co prawda w ogólnych ramach przedmiotowo - podmiotowych danego podatku, ale przepis prawa wyłącza ją w sposób wyraźny od opodatkowania.

Istnieje zatem obowiązek podatkowy, rozumiany - zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - jako wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Nie powstaje jednak zobowiązanie podatkowe, czyli wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego (art. 5 Ordynacji podatkowej).

W opisanej sytuacji, Wnioskodawca jest podmiotem objętym obowiązkiem podatkowym w podatku od nieruchomości. W wyniku wprowadzenia zwolnienia przedmiotowego, nie powstało u niego jednak zobowiązanie podatkowe, rozumiane jako powinność zapłaty w określonym terminie i miejscu konkretnej kwoty tego podatku od nieruchomości objętych zwolnieniem.

Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 tej ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

W omawianym przypadku, Wnioskodawca jest zwolniony z podatku od nieruchomości do kwoty wydatkowanej na remont kamienicy oraz nie dłużej niż przez okres 10 lat. Nie ponosi zatem (w zakresie tego zwolnienia tj. do kwoty wydatkowanej na remont kamienicy oraz nie dłużej niż przez okres 10 lat) wydatku na jego zapłatę.

W związku z powyższym, objęcie zwolnieniem od podatku od nieruchomości nie powoduje jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego dla Wnioskodawcy. Aktywa Wnioskodawcy nie ulegają powiększeniu. Nie zmniejszają się również jej pasywa – jak bowiem wskazano powyżej, w zakresie objętym zwolnieniem, nie powstaje obowiązek zapłaty konkretnej kwoty tego podatku. Oznacza to, że Wnioskodawca nie osiąga przychodu podatkowego.

Mając powyższe na względzie, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie należało uznać na nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania wymienionego we wniosku jako pierwsze wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.