Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-46/09-4/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-24
Teza: wnioskodawca nie może skorzystać z możliwości preferencyjnego sposobu opodatkowania małżonków. Bez znaczenia pozostaje rezultat finansowy prowadzonej działalności. Niezależnie od tego, czy podatnik, który wybrał opodatkowanie podatkiem liniowym, w danym roku podatkowym uzyskał dochód, czy też nie, to za ten rok nie może skorzystać ze wspólnego opodatkowania z małżonkiem. Rozstrzygające znaczenie dla utraty opodatkowania ma bowiem sam fakt podlegania regulacjom zawartym w art. 30c ww. ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; małżonkowie-opodatkowanie łączne małżonków; podatek-podatek liniowy; przychód-przychód ze stosunku pracy; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 15.01.2009 r. (data wpływu 21.01.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wspólnego rozliczenia małżonków - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.01.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wspólnego rozliczenia małżonków.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W grudniu 2007 roku została zarejestrowana działalność gospodarcza osoby fizycznej, pomiot został zarejestrowany jako podatnik VAT, zawarta została umowa z bankiem na prowadzenie rachunku firmowego oraz podpisana umowa z biurem rachunkowym na prowadzenie księgowości na zasadach ogólnych. Zostało również złożone w urzędzie skarbowym oświadczenie o wyborze formy opodatkowania podatkiem liniowym.

Jednoosobowa firma osoby fizycznej rozpoczęła działalność od stycznia 2008 roku - wówczas zostały osiągnięte pierwsze przychody i poniesione pierwsze koszty. Dochody osiągnięte w 2007 r. z tytułu zatrudnienia zostały opodatkowane wspólnie z żoną podatnika. Urząd skarbowy zakwestionował prawo do wspólnego rozliczenia i polecił złożenie korekty zeznania podatkowego za 2007 rok.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 27.01.2009r. Nr IPPB1/415-46/09-2/MT wnioskodawca uzupełnił swój wniosek pismem z dnia 29.01.2009 r., zadając pytanie w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z uzyskaniem pierwszych przychodów i poniesieniem pierwszych kosztów w styczniu 2008 r. można uznać, że działalność gospodarcza została rozpoczęta w 2008 r. i fakt złożenia w grudniu 2007 r. oświadczenia o wyborze opodatkowania podatkiem liniowym nie pozbawia wnioskodawcy prawa do wspólnego z żoną opodatkowania dochodów z pracy uzyskanych w 2007 roku?

Zdaniem wnioskodawcy nie mógł on skorzystać z przywileju opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej za 2007 rok w formie podatku liniowego, gdyż działalność rozpoczął od stycznia 2008 r.

W związku z tym nie można pozbawiać go przywileju opodatkowania dochodów z pracy za 2007 rok we wspólnym zeznaniu podatkowym.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm. ) małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, od osiąganych przez nich dochodów.

Jednak art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów osiąganych przez małżonków.

Powołany powyżej przepis stanowi że, małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, mogą być jednak, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym, z zastrzeżeniem art. 6a, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

Równocześnie zgodnie z art. 6 ust. 3 zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

Stosownie do art. 6 ust. 8 ww. ustawy, preferencyjny sposób opodatkowania małżonków nie znajduje zastosowania w sytuacji gdy, chociażby do jednego z nich miał zastosowanie przepis art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zawiera regulacje dotyczące opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wg stawki liniowej 19%.

Zauważyć należy, iż fakt, że wnioskodawca nie osiągnął w 2007 r. żadnych przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej 19% podatkiem liniowym, pozostaje bez znaczenia dla możliwości zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania małżonków. Wobec powyższego, sam wybór opodatkowania dochodów osiąganych z działalności gospodarczej wg liniowej 19% stawki podatku dochodowego oznacza rezygnację z prawa do wspólnego opodatkowania się z małżonkiem.

Należy także zaznaczyć, iż zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do 30 kwietnia roku następnego po roku podatkowym, podatnicy są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznania, według ustalonego wzoru w wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty). Jednakże w sytuacji, gdy podatnik w roku podatkowym prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach określonych w art. 30c ustawy winien złożyć również odrębne zeznanie podatkowe, w którym należy wykazać wyłącznie dochód (stratę) z tego źródła ( art. 45 ust. 1a pkt 2).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca w 2007 r. rozpoczął działalność gospodarczą, opodatkowaną według zasad określonych w art. 30c. Oznacza to, że decydując się na opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym według stałej stawki 19%, podatnik traci prawo do wspólnego opodatkowania z małżonkiem.

Reasumując wnioskodawca nie może skorzystać z możliwości preferencyjnego sposobu opodatkowania małżonków. Bez znaczenia pozostaje rezultat finansowy prowadzonej działalności. Niezależnie od tego, czy podatnik, który wybrał opodatkowanie podatkiem liniowym, w danym roku podatkowym uzyskał dochód, czy też nie, to za ten rok nie może skorzystać ze wspólnego opodatkowania z małżonkiem. Rozstrzygające znaczenie dla utraty opodatkowania ma bowiem sam fakt podlegania regulacjom zawartym w art. 30c ww. ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.