Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-458/11-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-08-29
Teza: Skutki podatkowe sfinansowania kosztów przelotów Twórcy zagranicznemu oraz kosztów jego zakwaterowania zatrudnionemu na podstawie zawartej umowy o dzieło.
Słowa kluczowe: koszt-zwrot kosztów; teatr; twórcy; umowa-umowa o dzieło; zakwaterowanie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa przedstawione we wniosku z dnia 16.05.2011 r. (data wpływu 25.05.2011 r.) oraz piśmie uzupełniającym braki formalne (data nadania 19.07.2011 r., data wpływu 20.07.2011 r., na wezwanie Nr IPPB2/415-458/11-2/MK z dnia 08.07.2011 r. (data nadania 08.07.2011 r., data doręczenia 13.07.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sfinansowania kosztów przelotów Twórcy zagranicznemu oraz kosztów jego zakwaterowania zatrudnionemu na podstawie zawartej umowy o dzieło – **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

W dniu 25.05.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sfinansowania kosztów przelotów Twórcy zagranicznemu oraz kosztów jego zakwaterowania zatrudnionemu na podstawie zawartej umowy o dzieło.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Teatr zawarł umowę o dzieło na stworzenie reżyserii spektaklu z Twórcą mającym miejsce zamieszkania poza granicami Polski. Teatr zapewnił Twórcy pokrycie kosztów przelotów z miejscowości zamieszkania do Polski i z powrotem, jak również zapewnił lokal mieszkalny na czas wykonania dzieła. Jednocześnie Twórca zobowiązał się na rzecz Teatru w umowie cywilnoprawnej do stawiania się na każde wezwanie Teatru, prowadzenia prób, brania udziału w przeglądzie kostiumów, próbach oświetlenia.

Pismem z dnia 08.07.2011 r. Nr IPPB2/415-458/11-2/MK Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez przesłanie dokumentów z których wynika sposób reprezentacji Teatru w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów, tj. stosowne umocowanie do występowania w imieniu Teatru z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dla osoby, która wniosek podpisała.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 13.07.2011 r., natomiast w dniu 20.07.2011 r. (w terminie) przesłano brakujące dokumenty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy pokrycie kosztów przelotów Twórcy zagranicznego oraz koszu jego zakwaterowania w lokalu mieszkalnym korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Twórca posiadający miejsce zamieszkania poza terytorium Polski podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Reżyser osiąga przychody na terytorium Polski z działalności wykonywanej osobiście, które zgodnie z art. 29 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% przychodu. Ponieważ wykonawca dzieła nie przedstawił certyfikatu rezydencji podatkowej zastosowanie ewentualnych ulg na podstawie umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w tym przypadku nie będzie możliwe. Jednocześnie zgodnie z art. 11 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód należy uznać nie tylko postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze ale też wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zdaniem Wnioskodawcy pokrycie Reżyserowi kosztów przelotu oraz kosztów wynajęcia lokalu mieszkalnego na czas wykonania dzieła stanowi przychód podatnika z tego samego źródła co wynagrodzenie wynikające z umowy o dzieło - czyli z działalności wykonywanej osobiście.

Jednakże Wnioskodawca zwraca uwagę, iż zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są:

diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem

\- do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju z zastrzeżeniem ust. 13.

Na podstawie ustępu 13 omawianego artykułu zwolnienie stosuje się jeśli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Ponieważ Twórca ma miejsce zamieszkania poza terytorium RP a jednocześnie charakter dzieła wymaga od Twórcy przebywania w Polsce o czym świadczy zobowiązanie Twórcy na rzecz Teatru do stawiania się na każde wezwanie Teatru, prowadzenia prób, brania udziału w przeglądzie kostiumów, próbach oświetlenia - Teatr zapewnia Reżyserowi zwrot kosztów przelotów jak również pokrywa koszt wynajmu lokalu mieszkalnego na czas wykonania dzieła. Zdaniem Teatru świadczenia te korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych jako należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Na uwagę zasługuje fakt, iż w odniesieniu do podatnika niebędącego pracownikiem sformułowania „podróży” nie należy utożsamiać z pojęciem „podróży służbowej” zdefiniowanym w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy. A zatem należy uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym Reżyser w związku z koniecznością wykonania dzieła w Polsce odbywa podróż. Jednocześnie Teatr potwierdza spełnienie przesłanek zawartych w art. 21 ust. 13 przedmiotowej ustawy. Analogiczne stanowisko w podobnych sprawach wyrazili: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej oznaczonej sygnaturą: IPPB2/415-18/10-2/MK1 oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej oznaczonej sygnaturą: IBPBII/1/415-753/09/AŻ. Wobec powyższego należy uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są przesłanki zwolnienia ustanowionego w art. 21 ust.1 pkt 16 lit b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2010 r. Dz. U. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy - uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a powołanej ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a tej ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, w myśl art. 13 pkt 2 ww. ustawy, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zasady opodatkowania w Polsce tego rodzaju przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 (w tym z umowy o dzieło) oraz z odsetek, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie do art. 29 ust. 2 tej ustawy przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Powołane powyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazują, iż miejsce uzyskania dochodów z tytułu umowy o dzieło określa się, w świetle tejże ustawy, poprzez pryzmat siedziby zamawiającego dzieło. Skoro zatem zamawiający dzieło – Wnioskodawca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wówczas opodatkowanie dochodów wypłaconych Tworcy, mającemu miejsce zamieszkania w za granicą, będzie uzależnione od przedstawienia płatnikowi – zamawiającemu dzieło certyfikatu rezydencji podatkowej wykonawcy dzieła. Jeżeli płatnik nie dysponuje certyfikatem rezydencji tej osoby, to winien on pobierać podatek u źródła zgodnie z art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy natomiast rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Przy czym odrębnymi przepisami, o których mowa w cytowanym przepisie, są rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 roku:

*   w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz,
*   w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Należy zauważyć, iż w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy normodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że zostały spełnione przesłanki w art. 21 ust. 13 ww. ustawy, tj. wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców, oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Z treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu fatycznego wynika, że Wnioskodawca – Teatr zawarł umowę o dzieło na stworzenie reżyserii spektaklu z Twórcą mającym miejsce zamieszkania poza granicami Polski. Teatr zgodnie z zawartą umową zapewnia Twórcy pokrycie kosztów przelotów z miejscowości zamieszkania do Polski i z powrotem, jak również pokrywa koszt wynajmu lokalu mieszkalnego na czas wykonania dzieła. Wykonawca dzieła nie przedstawił certyfikatu rezydencji podatkowej. Wnioskodawca wskazał, że spełnia przesłanki wynikające z art. 21 ust. 13 aby wypłacane świadczenia korzystały ze zwolnienia przedmiotowego.

W świetle powyższego należy uznać, iż ponoszone przez Teatr koszty zakwaterowania i zwrotu kosztów przelotu Twórcy (nierezydenta), stanowią dla niego przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, albowiem jak wynika to z cytowanych powyżej przepisów - świadczenie w postaci zapewnienia zakwaterowania i zwrotu kosztu przelotów przyjmującemu zamówienie na wykonanie dzieła stanowi dla Twórcy źródło przychodu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Poniesienie bowiem przez Wnioskodawcę ww. kosztów powoduje, iż osoba wykonująca umowę o dzieło na stworzenie reżyserii spektaklu otrzymała konkretne przysporzenie majątkowe w postaci sfinansowania kosztów, które są niezbędne do wykonania ww. umowy. Jednakże, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy, przychód ten korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Dodatkowo należy podkreślić, że przywołane przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia organów podatkowych dotyczące przepisów prawa wydane zostały w indywidualnej sprawie i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 roku - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Z uwagi na powyższe przywołane we wniosku interpretacje indywidualne nie są wiążące dla tut. organu podatkowego. Każdą sprawę organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.