Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.780.2016.1.KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-01-03
Teza: Czy nieodpłatne świadczenie otrzymane przez obywatela Francji podlega opodatkowaniu w Polsce i płatnik jest zobowiązany do pobrania podatku?
Słowa kluczowe: dochód; Francja; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; płatnik; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2016 r. (data wpływu 10 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu nieodpłatnego świadczenia w postaci pokrycia kosztów najmu mieszkania **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu nieodpłatnego świadczenia w postaci pokrycia kosztów najmu mieszkania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „…” prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług lakierniczych. Pole działania firmy obejmuje obszar całego kraju. Jednakże Wnioskodawca posiada dwa główne miejsca prowadzenia działalności: … i ….

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „…” stanowi część międzynarodowej grupy „…” z siedzibą we Francji. Centrala „…” podpisała we Francji umowę z podmiotem …. … jest francuską rządową agencją promocji eksportu i inwestycji, która powstała w 2015 r. z połączenia … oraz … Jest odpowiedzialna m.in. za wspieranie, ułatwianie i pomoc francuskim firmom w rozwoju międzynarodowych stosunków gospodarczych. Podpisana przez strony umowa dotyczy skierowania studentki p. … na wolontariat w ramach francuskiego programu rządowego „Volontariat International de Enterprise” w skrócie V.I.E. Program V.I.E. umożliwia francuskim obywatelom odbywanie misji naukowych, technicznych lub handlowych we francuskich firmach o zasięgu międzynarodowym. Co do zasady takie misje odbywają się przy tym poza granicami Francji.

Aby być wolontariuszem takiego programu należy spełnić następujące warunki:

*   być obywatelem państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG),

*   między 18 a 28 lat,

*   być studentem lub absolwentem poszukiwania pracy.

Misje trwają od 6 do 24 miesięcy.

Środki finansowe na realizację programu V.I.E. przekazuje francuski rząd. W trakcie realizacji tego programu p. … otrzymuje od … stały miesięczny zasiłek pieniężny. Celem tego programu jest aktywizacja ludzi młodych na międzynarodowym rynku pracy oraz zdobywanie przez uczestników programu doświadczenia i nabywanie dodatkowych kompetencji. Zgodnie z podpisaną przez … i „…” umową, miejscem świadczenia wolontariatu przez panią … będzie … w siedzibie Spółki „…”. Okres trwania wolontariatu będzie wynosił dłużej niż 183 dni tj. 12 miesięcy, począwszy od 1 marca 2016 r.

Zgodnie z podpisaną umową, p. … w okresie stażu dostaje wyłącznie zasiłek rządowy wypłacany przez …. Nie otrzymuje zaś żadnego wynagrodzenia ani od Spółki we Francji ani od Spółki w Polsce. Spółka „…” ma jedynie obowiązek zapewnić p. … mieszkanie i opłacać za to mieszkanie czynsz. Dodatkowo, zgodnie z założeniami programu V.I.E., osoba skierowana do pracy w innym kraju, której opłacono czynsz najmu za mieszkanie, będzie miała odpowiednio pomniejszony zasiłek rządowy, którego naliczeniem i wypłatą zajmuje się francuska agenda …. Spółka „…” nie otrzymuje przy tym z żadnego źródła zwrotu poniesionych na utrzymanie stażystki kosztów.

Pani …, będąc obywatelką Francji, ma stałe miejsce zamieszkania we Francji i na terenie Francji znajduje się także jej ośrodek interesów życiowych. Ponadto, p. … nie planuje żadnych zmian w tym zakresie do dnia zakończenia stażu. Wnioskodawca zaznacza, że odbywana na podstawie umowy praktyka, nie ma nic wspólnego z polskim rozumieniem słowa wolontariat. Francuski program rządowy „Volontariat International de Enterprise” posługuje się bowiem takim określeniem. Ale dokonując jego tłumaczenia na język polski bliższe temu określeniu „Volontariat’’ będzie słowo staż czy praktyka. Do tego bowiem sprowadza się sens tego programu - odbycie praktyki we francuskiej firmie poza granicami Francji. W związku z powyższym, sposób odbywania przedmiotowej praktyki przez p. … nie podlega pod przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. z 2016 r., poz. 239). Na spółce „…” nie ciążą również z tego tytułu żadne obowiązki względem stażystki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia informacji o uzyskanych przez stażystkę przychodach (nieodpłatne świadczenie w postaci pokrycia kosztów najmu mieszkania) na druku PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, Spółka będzie zobowiązana do wystawienia informacji o uzyskanych przez stażystkę przychodach (nieodpłatne świadczenie w postaci pokrycia kosztów najmu mieszkania) na druku PIT-8C.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przy czym wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Natomiast wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju.

Pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w zacytowanym wyżej przepisie rozumieć należy wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, źródłem przychodu są tzw. „inne źródła”. Zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. A zatem o przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, gdy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W myśl art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz powyższe przepisy prawa, Wnioskodawca stwierdza, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z powstaniem przychodu w postaci nieodpłatnego świadczenia po stronie stażystki. W związku z powyższym, na Spółce spoczywa obowiązek sporządzenia informacji o przychodach PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r., Nr 1, poz. 5).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 powołanej wyżej umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona, nie włączając jednak osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu, jaki osiągają ze źródeł położonych w wyżej wymienionym Państwie albo z tytułu majątku, jaki posiadają w tym Państwie.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług lakierniczych, na obszarze całego kraju. Spółka stanowi część międzynarodowej grupy z siedzibą we Francji. Centrala Spółki podpisała we Francji umowę z podmiotem (…), który jest odpowiedzialny m.in. za wspieranie, ułatwianie i pomoc francuskim firmom w rozwoju międzynarodowych stosunków gospodarczych. Podpisana przez strony umowa dotyczy skierowania studentki na wolontariat w ramach francuskiego programu rządowego, który umożliwia francuskim obywatelom odbywanie misji naukowych, technicznych lub handlowych we francuskich firmach o zasięgu międzynarodowym.

Środki finansowe na realizację programu przekazuje francuski rząd. W trakcie realizacji tego programu, studentka otrzymuje od … stały miesięczny zasiłek pieniężny. Celem tego programu jest aktywizacja ludzi młodych na międzynarodowym rynku pracy oraz zdobywanie przez uczestników programu doświadczenia i nabywanie dodatkowych kompetencji. Zgodnie z podpisaną przez … i Centralą Spółki umową, miejscem świadczenia wolontariatu przez studentkę będzie siedzibie Spółki w Polsce.

Zgodnie z podpisaną umową, studentka w okresie stażu dostaje wyłącznie zasiłek rządowy wypłacany przez …. Nie otrzymuje zaś żadnego wynagrodzenia ani od Spółki we Francji ani od Spółki w Polsce. Wnioskodawca ma jedynie obowiązek zapewnić studentce mieszkanie i opłacać za to mieszkanie czynsz. Dodatkowo, zgodnie z założeniami programu, osoba skierowana do pracy w innym kraju, której opłacono czynsz najmu za mieszkanie, będzie miała odpowiednio pomniejszony zasiłek rządowy, którego naliczeniem i wypłatą zajmuje się francuska agenda …. Wnioskodawca nie otrzymuje przy tym z żadnego źródła zwrotu poniesionych na utrzymanie stażystki kosztów.

Odbywana na podstawie umowy praktyka, nie ma nic wspólnego z polskim rozumieniem słowa wolontariat. Francuski program rządowy posługuje się bowiem takim określeniem. Jednak dokonując jego tłumaczenia na język polski, bliższe temu określeniu „Volontariat’’ będzie słowo staż czy praktyka. Do tego bowiem sprowadza się sens tego programu - odbycie praktyki we francuskiej firmie poza granicami Francji. W związku z powyższym, sposób odbywania przedmiotowej praktyki przez studentkę nie podlega pod przepisy ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Na Wnioskodawcy nie ciążą również z tego tytułu żadne obowiązki względem stażystki.

Stażystka, będąc obywatelką Francji i mając stałe miejsce zamieszkania we Francji, przez okres trwania wolontariatu (12 miesięcy), począwszy od 1 marca 2016 r., będzie zamieszkiwała w Polsce.

Stosownie do treści cytowanego art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Z przestawionego stanu faktycznego wynika, że stażystka będzie przebywała w Polsce w 2016 r. przez okres dłuższy niż 183 dni, a więc zostanie spełniony warunek określony w tym przepisie. Zatem, dochody przez Nią uzyskiwane w okresie stażu w Polsce, podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są również inne źródła.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

Jak stanowi art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Na podstawie art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że zapewnienie przez Wnioskodawcę stażystce mieszkania i opłacanie czynszu za to mieszkanie, będzie stanowiło dla niej nieodpłatne świadczenie, które należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Na Wnioskodawcy będzie spoczywał obowiązek sporządzenia „Informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych” – PIT-8C, stosownie do treści art. 42a ww. ustawy i przekazania jej w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.