Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.298.2025.2.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Transakcja przekazania składek do ubezpieczyciela oraz
pobrania ich od podmiotów powiązanych nie powinna być
uwzględniona w kosztach i przychodach podatkowych.
Słowa kluczowe: grupa
koszt-koszty uzyskania przychodów
przychód
refakturowanie
sprzedaż
usługi-usługi ubezpieczeniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Inne przysporzenia stanowiące przychody
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego wpłynął Państwa wniosek z
    tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku
    dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest uwzględnienie
    transakcji przekazania składek do ubezpieczyciela oraz pobrania ich od podmiotów
    powiązanych w kosztach i przychodach podatkowych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    - Informacje ogólne
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Spółka należy
    do grupy kapitałowej X (dalej: „Grupa”), (...).
    Spółka została utworzona w ramach nowej strategii zarządzania w Grupie. Wnioskodawca
    zatrudnia profesjonalną kadrę menedżerską z bogatym doświadczeniem w zarządzaniu
    podmiotami kapitałowymi oraz ugruntowaną wiedzą w branży, w której działa Grupa.
    Spółka wykonuje na rzecz podmiotów powiązanych z Grupy czynności z obszaru
    zarządzania (dalej: „Usługa zarządzania”).
    - Charakterystyka i zakres Usługi zarządzania
    W ramach Usługi zarządzania Wnioskodawca realizuje m.in. następujące zadania:
      a) ustalanie strategii rozwoju podmiotów powiązanych, w tym wyznaczanie
        długoterminowych celów biznesowych i projektów strategicznych w różnych
        obszarach działalności;
      b) organizacja pracy podmiotów z Grupy poprzez wdrażanie właściwych struktur i
        procesów oraz prowadzenie efektywnego zarządzania;
      c) wspieranie optymalizacji wyników finansowych podmiotów powiązanych, zwłaszcza
        poprzez bieżące doradztwo przy wdrażaniu synergii w zakresie przychodów,
        kosztów i nakładów inwestycyjnych;
      d) wsparcie w podejmowaniu decyzji biznesowych podmiotów z Grupy zorientowanych
        na działalność bieżącą oraz długoterminowe kreowanie wartości (zarówno w
        zakresie kwestii operacyjnych, jak i pośrednio związanych z prowadzeniem
        działalności - jak m.in. ustalanie polityki ubezpieczeniowej podmiotów powiązanych);
      e) wsparcie podmiotów powiązanych w tworzeniu, egzekwowaniu i rozliczaniu
        budżetów rocznych, długoterminowych planów finansowych i innych analiz;
      f) wsparcie podmiotów z Grupy w rozwijaniu relacji z klientami, partnerami
        biznesowymi i kontrahentami;
      g) organizowanie, planowanie i kontrolowanie działalności operacyjnej podmiotów z
        Grupy;
      h) wsparcie w innych sprawach, jeżeli wymaga tego interes podmiotów z Grupy.
    Podstawowym założeniem działalności Spółki jest zatem zapewnienie maksymalnego
    wsparcia podmiotom z Grupy w obszarze zarządzania oraz organizacji ich działalności za
    pomocą posiadanych zasobów (których nie posiadają podmioty z Grupy nabywające
    Usługę zarządzania). Taki model zarządczy i organizacyjny, zgodnie z polityką Grupy, ma

    Z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy pdop, wynika, że przychodami podlegającymi opodatkowaniu
    są w szczególności otrzymane pieniądze.
    Jednocześnie z przepisów art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy pdop wynika, że do przychodów nie
    zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy pdop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1.
    - Kluczowe przepisy prawa cywilnego i administracyjnego
    Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „ KC”), przez
    umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
    przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie
    wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Jednocześnie, w art. 808 § 1
    KC przewidziano, iż ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy
    rachunek - ubezpieczony może przy tym nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że
    jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. W przypadku ubezpieczenia nayjnego
    ubezpieczycielem a poszczególnymi podmiotami powiązanymi z Grupy. Tym samym, w
    razie ziszczenia się ryzyka objętego ochroną ubezpieczeniową, ubezpieczyciel będzie
    zobowiązany do likwidacji szkody i wypłaty odszkodowania poszkodowanym przez
    podmioty powiązane (a Wnioskodawca nie będzie uczestniczył w likwidacji szkód).
    W świetle powyższego należy, zdaniem Spółki, uznać, że udzielając ochrony
    ubezpieczeniowej podmiotom powiązanym ubezpieczyciel świadczy dla celów VAT usługę
    ubezpieczenia bezpośrednio na ich rzecz. To bowiem ryzyka związane z działalnością tych
    podmiotów powiązanych są zabezpieczane przez ubezpieczyciela i to szkody wynikające z
    ich działalności są likwidowane przez ubezpieczyciela. Tym samym, w opisanym zakresie
    „konsumpcja” usługi ubezpieczeniowej odbywa się po stronie poszczególnych podmiotów
    powiązanych, a zatem to te podmioty uznać należy za nabywców usługi świadczonej przez
    ubezpieczyciela, za którą wnoszona jest do niego odpowiednia płatność.
    Zdaniem Spółki oznacza to, że w sprawie nie zachodzą przesłanki zastosowania fikcji
    wynikającej z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT. Skoro bowiem od samego początku
    „konsumentami” usługi ubezpieczeniowej są podmioty powiązane jako ubezpieczeni, a
    pomiędzy Spółką a ubezpieczycielem nie został nawiązany stosunek ubezpieczenia, to w
    tym zakresie pomiędzy ubezpieczycielem a Wnioskodawcą nie była świadczona żadna
    usługa ubezpieczeniowa, której odsprzedaży Spółka mogłaby następnie dokonać na rzecz
    danego z podmiotów powiązanych. W okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca
    nie jest więc odbiorcą usług ubezpieczeniowych, „odsprzedającym”, „refakturującym” je
    dalej do podmiotów powiązanych.
    Nie ulega jednak wątpliwości, że to ubezpieczone podmioty powiązane ponoszą
    ekonomiczny ciężar składki ubezpieczeniowej w zakresie uzyskanej przez nich ochrony. Z
    tej perspektywy, zdaniem Wnioskodawcy, zasadne jest określenie roli Spółki jako
    swoistego „inkasenta”, „przekaziciela” składek od poszczególnych podmiotów
    powiązanych do uprawnionego do nich ubezpieczyciela. Jak ponadto wskazano,
    Wnioskodawca nie będzie doliczać jakiejkolwiek marży do części całkowitej składki
    przypadającej na dany podmiot z Grupy.
    Tym samym, w ocenie Spółki czynność polegająca na przetransferowaniu i pobraniu
    składki pomiędzy podmiotem z Grupy a podmiotem ubezpieczającym ma wyłącznie
    charakter techniczny i nie powinna być traktowana jako świadczenie opodatkowane VAT
    po stronie Spółki. Rola Spółki jako ubezpieczającego - jak wynika z wniosku - sprowadza
    się jedynie do sfinansowania składki, tj. przekazania jej na konto ubezpieczyciela, a
    następnie pobrania jej od ubezpieczonych. W przedstawionej sytuacji, czynność
    przekazywania składki nie będzie wypełniała znamion czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT, mając wyłącznie charakter techniczny. Samo pobieranie i
    przekazywanie składek ubezpieczeniowych nie mieści się w definicji świadczenia usługi i
    nie podlega zaliczeniu do katalogu czynności objętych zakresem opodatkowania VAT na
    podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
    W świetle powyższego Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rozliczenia z tytułu składek są
    w Spółce neutralne na gruncie VAT i nie powinny być ujmowane w ewidencji VAT
    prowadzonej przez Spółkę ani w składanych przez nią deklaracjach VAT.
    Wnioskodawca uważa również, że zagregowana kwota składek przekazana na rachunek
    bankowy ubezpieczyciela nie powinna stanowić kosztów uzyskania przychodów w
    działalności Spółki, a analogicznie kwota składek pobrana od podmiotów z Grupy nie
    powinna zostać zaliczona do przychodów z działalności operacyjnej Spółki i nie powinna
    być ewidencjonowana jako jej przychody - wynika to z czysto technicznej natury transferu
    środków pieniężnych. Jednocześnie z uwagi na wyżej przedstawiony charakter transakcji
    wystawione faktury powinny zostać przez Spółkę skorygowane.
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki przekazanie przez Wnioskodawcę składek
    ubezpieczeniowych na rzecz ubezpieczyciela nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.
    Równocześnie brak jest podstaw do wykazywania kwot składek w rozliczeniach na

    potrzeby podatku od towarów i usług, które wnioskodawca jest obowiązany, zgodnie z
    przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzić i składać. Jednocześnie
    zarówno składki przekazane na rzecz ubezpieczyciela jak i składki pobrane od spółek
    powiązanych nie będą wykazane po stronie kosztów i przychodów w księgach
    Wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, które przedstawili
    Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 updop:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Literalna wykładnia powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik
    powinien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem
    jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać
    będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie
    majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w
    tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub
    pomniejsza jego pasywa. Od zasady tej, w ściśle określonych przypadkach, wprowadzone
    zostały przez ustawodawcę wyjątki. Katalog przysporzeń, których nie zalicza się do
    przychodów podatkowych jest zamknięty i zawarto go w art. 12 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Wskazać przy tym należy, że przychód w prawie
    podatkowym nie jest definiowany wynikowo (jako strata lub zysk podmiotu), a jako
    jakiekolwiek trwałe przysporzenie majątkowe, uzyskane poprzez przyrost aktywów lub
    zmniejszenie pasywów podatnika.
    Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 1 updop:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w
    ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-
    skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu
    widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia
    swoich przychodów), w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    albo zabezpieczenie źródła przychodów - z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16
    ust. 1 updop.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna brać pod uwagę:
    - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu,
      racjonalność i niezbędność) oraz
    - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
      obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Co do zasady, podatnik ma więc możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodów
    każdego wydatku, który spełnia następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z opisu sprawy wynika, że wykonują Państwo na rzecz podmiotów powiązanych z Grupy
    czynności z obszaru zarządzania. Jednym z obszarów, który został powierzony działaniom
    Państwa Spółki, było zawarcie polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej na rzecz
    innych podmiotów z Grupy. Celem dalszej standaryzacji procesów w Grupie i wsparcia
    podmiotów powiązanych w organizacji ich działalności, pełnili Państwo rolę podmiotu,
    który przekazał zagregowaną kwotę składki w wysokości wynikającej z umowy
    ubezpieczeniowej na rachunek bankowy zakładu ubezpieczeń, a następnie pobrali
    Państwo równowartość składki ubezpieczeniowej należnej od poszczególnych podmiotów
    z Grupy (w wysokości przypadającej na dany podmiot) na podstawie wystawionych dla
    poszczególnych spółek powiązanych faktur VAT. Zatem należną ubezpieczycielowi składkę
    z tytułu ubezpieczenia uiścili Państwo bezpośrednio do zakładu ubezpieczeń.
    Zorganizowali Państwo ubezpieczenie na rachunek podmiotów zależnych jako
    ubezpieczonych, ale to Państwo byli stroną umowy zawartej z ubezpieczycielem - tj.
    Państwo zostali wskazani na polisie (jako ubezpieczający na rzecz podmiotów zależnych,
    które na mocy umowy stały się ubezpieczonymi). Celem dokonania rozliczenia z
    podmiotami powiązanymi, został ustalony podział całkowitej składki pomiędzy
    poszczególne podmioty zależne z zastosowaniem klucza przychodowego - przez co
    ubezpieczane podmioty pokryły części składki o różnej wysokości. Nie doliczali Państwo ja
    kiejkolwiek marży, prowizji ani innych opłat do pobieranych składek. Wystawili Państwo
    faktury VAT tytułem obciążenia podmiotów zależnych będących ubezpieczonymi za
    dokonaną w ich imieniu zapłatę składki. W razie ziszczenia się ubezpieczonego ryzyka, nie
    będą Państwo uczestniczyć w procesach likwidacji szkód podmiotów ubezpieczonych.
    Ponadto, jak wskazali Państwo w opisie sprawy, przekazanie zagregowanej kwoty składek
    na rachunek bankowy ubezpieczyciela zostało zaliczone w koszty Państwa działalności.
    Analogicznie kwota składek pobrana od podmiotów z Grupy została zaliczona do
    przychodów z Państwa działalności operacyjnej na podstawie wystawionych faktur.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy powinni Państwo uwzględniać
    transakcje przekazania składek do ubezpieczyciela oraz pobrania ich od podmiotów
    powiązanych w kosztach i przychodach podatkowych.

    Zgodnie z art. 28 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w
    przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze
    udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te
    usługi.
    Regulacja ta odnosi się do tzw. refakturowania usług, w którym na zasadzie fikcji prawnej
    przyjmuje się, że refakturujący sam wyświadczył usługę na rzecz podmiotu, do którego
    adresowana jest refaktura. Jeżeli natomiast chodzi o towary, to nie można w ogóle mówić
    o refakturowaniu, a ewentualnie o odprzedaży. Przepis powyższy odwołuje się do sytuacji,
    w których podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, nie
    wykonuje samodzielnie usług, ale odprzedaje je nabywcy we własnym imieniu.
    Przy czym na powyższy stan rzeczy nie ma wpływu, czy podatnik sprzeda usługę z marżą,
    czy też jej nie doliczy. Cały czas będzie on występował jako podmiot świadczący usługę, co
    oznacza, że może on refakturować z marżą.
    Co prawda pojęcie refakturowania nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa
    podatkowego, jednak przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuację, w której
    koszty usług, których odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez ich
    wykonawcę mogą być w ramach zawartych umów przenoszone na faktycznego odbiorcę
    poprzez wystawienie tzw. „refaktury”.
    Dodatkowo, refakturowana cena musi odpowiadać cenie wynikającej z faktury
    wystawionej przez usługodawcę. Dotyczy to również przypadków częściowego
    refakturowania. Należy przy tym zaznaczyć, że każda pozycja kosztów musi być dokładnie
    określona pod względem ilości i ceny, gdyż obciążenie ostatecznego odbiorcy na innych
    zasadach uniemożliwia wystawienie faktury.
    W przypadku wystawienia refaktury, podatnik nie może doliczać żadnej marży, a jedynie
    dokonuje technicznego podziału danej należności na rzecz swoich kontrahentów z
    zastosowaniem stawki podatku VAT właściwej dla danej usługi (takiej jak w przypadku
    stawki podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika od odpowiedniego
    zakładu).
    W świetle powyżej powołanych przepisów, a także opisu sprawy należy uznać, że w
    powyższej sytuacji mamy do czynienia z wystawianiem tzw. „refaktury”, zatem przekazane
    zagregowane kwoty składki w wysokości wynikającej z umowy ubezpieczeniowej na
    rachunek bankowy zakładu ubezpieczeń stanowią dla Państwa koszty uzyskania
    przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 updop, z kolei pobrane równowartości składek
    ubezpieczeniowych należnych od poszczególnych podmiotów z Grupy (w wysokości
    przypadającej na dany podmiot) na podstawie wystawionych dla poszczególnych spółek
    powiązanych faktur VAT, stanowią dla Państwa przychody podatkowe, o których mowa w
    art. 12 ust. 1 updop.
    Tym samym, Państwa stanowisko zgodnie z którym zarówno składki przekazane na rzecz
    ubezpieczyciela jak i składki pobrane od spółek powiązanych nie będą wykazane po
    stronie kosztów i przychodów w Państwa księgach należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostało
    /zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku

    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
    ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
    mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.