Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.468.2017.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-30
Teza: skutki podatkowe dokonywania przez Spółkę zwrotu Zarządzającemu kosztów używania samochodu prywatnego do celów służbowych w jazdach lokalnych i zamiejscowych (pytania oznaczone we wniosku nr 12 i nr 13)
Słowa kluczowe: kilometrówka; kontrakt-kontrakt menedżerski; płatnik; ryczałt; samochód-samochód prywatny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2017 r. (data wpływu 19 listopada 2017 r.), uzupełnione pismem z dnia 20 listopada 2017 r. (data wpływu 24 listopada 2017 r.) oraz pismem z dnia 16 stycznia 2018 r. (data wpływu 23 stycznia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dokonywania przez Spółkę zwrotu Zarządzającemu kosztów używania samochodu prywatnego do celów służbowych w jazdach lokalnych i zamiejscowych (pytania oznaczone we wniosku nr 12 i nr 13) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 20 listopada 2017 r. (data wpływu 24 listopada 2017 r.).

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym Organ podatkowy pismem z dnia 10 stycznia 2018 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.393.2017.1.AC, (doręczonym w dniu 10 stycznia 2018 r.) wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 23 stycznia 2018 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku, nadane dnia 17 stycznia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

… Przedsiębiorstwo Komunalne Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w … Wielkopolskim (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody (PKD: 36.00.Z).

Na mocy uchwały Nr … Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 13 czerwca 2017 r., Pan … został powołany do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu Spółki (dalej: „Zarządzający”). Na mocy uchwały nr 05 z dnia 27 czerwca 2017 r. Zgromadzenie Wspólników Spółki podjęło uchwałę w sprawie kształtowania wynagrodzeń Prezesa Zarządu, a w związku z jej wykonaniem zawarta została umowa o świadczenie usług zarządzania (dalej: „Kontrakt menedżerski” lub „Umowa”).

Zarządzający nie posiada statusu przedsiębiorcy, nie wnioskował o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej ani też nie planuje dokonać takiego zgłoszenia oraz nie zarejestrował się jako podatnik VAT. Działalność Zarządzającego ogranicza się wyłącznie do wykonywania ww. Umowy i nie osiąga przychodów z innych źródeł niż realizacja umowy, tj. ze źródła określonego w art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2032, dalej: ustawa o PIT).

Przedmiot Umowy został określony w § 1, zgodnie z którym:

1.  Zarządzający zobowiązuje się świadczyć usługi zarządzania na warunkach określonych w Kodeksie spółek handlowych, umowie Spółki, aktach prawa wewnętrznego Spółki, w innych przepisach powszechnie obowiązującego prawa oraz w Umowie, w tym w szczególności Zarządzający zobowiązuje się wykonywać określone czynności zarządcze.
2.  Zarządzający ma obowiązek osobistego świadczenia usług wynikających z Umowy.
3.  Zarządzający oświadcza, że dysponuje wiedzą, doświadczeniem i kwalifikacjami niezbędnymi do należytego wykonywania Umowy i nie istnieją żadne przeszkody prawne i faktyczne uniemożliwiające lub utrudniające mu wykonywanie obowiązków przewidzianych w Umowie.

Czas i miejsce wykonywania Umowy są regulowane przez § 2 Kontraktu menedżerskiego:

1.  Zarządzający zobowiązany jest do świadczenia usług zarządzania w czasie oraz w sposób zapewniający należytą realizację wszystkich obowiązków wynikających z Umowy.
2.  Zarządzający wykonuje obowiązki wynikające z Umowy przede wszystkim w siedzibie Spółki, a także w każdym innym miejscu, w którym Spółka prowadzi działalność lub swoje interesy.
3.  Do obowiązków Zarządzającego należy także odbywanie podróży służbowych związanych z wykonywaniem funkcji.
4.  Świadczenie usług poza siedzibą Spółki trwające nieprzerwanie powyżej 3 dni roboczych wymaga wcześniejszego uzgodnienia z Przewodniczącym Rady Nadzorczej.
5.  Zarządzający ma prawo do przerwy w świadczeniu usług w wymiarze 26 dni roboczych w ciągu roku kalendarzowego (niezależnie od sobót oraz dni ustawowo wolnych od pracy), z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Termin przerwy w świadczeniu usług wymaga uzgodnienia z Przewodniczącym Rady Nadzorczej i nie może zakłócić prawidłowego działania Spółki.
6.  Niewykorzystane w danym roku kalendarzowym dni przerwy w świadczeniu usług z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nie przechodzą na kolejny rok.
7.  Na umotywowany wniosek Zarządzającego Rada Nadzorcza może wyrazić zgodę na dłuższą przerwę w świadczeniu usług bez zachowania prawa do wynagrodzenia.
8.  Przerwa w świadczeniu usług spowodowana chorobą, za którą Zarządzający otrzymuje zasiłek chorobowy nie stanowi naruszenia Umowy oraz nie umniejsza wymiaru dni płatnej przerwy w świadczeniu usług. Za okres pobierania zasiłku chorobowego wynagrodzenie miesięczne Kontraktu menedżerskiego nie jest należne.

Obowiązki Zarządzającego strony uregulowały w § 3 Kontraktu menedżerskiego, zgodnie z którym:

1.  Zarządzający przy wykonywaniu swoich obowiązków powinien dołożyć należytej staranności wynikającej z zawodowego charakteru swojej działalności zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, ustawy o rachunkowości, umowy Spółki, regulaminu Zarządu oraz innymi aktami prawa wewnętrznego Spółki i przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
2.  Zarządzający jest obowiązany współdziałać z innymi organami Spółki, zmierzając do zachowania harmonijnej współpracy i osiągnięcia konsensusu w zgodzie z interesami Spółki.
3.  Do obowiązków Zarządzającego należy w szczególności:
    1.  prowadzenie spraw Spółki poprzez efektywne zarządzanie jej majątkiem i zasobami ludzkimi, z należytą starannością uwzględniającą zawodowy charakter świadczonych usług zarządzania, a także interesy Spółki;
    2.  reprezentowanie Spółki na zewnątrz, zgodnie z zasadami reprezentacji;
    3.  przestrzeganie zasad ładu korporacyjnego ustalonego w Spółce przez Zgromadzenie Wspólników;
    4.  uzyskanie, przed dokonaniem czynności prawnej, zgody organów Spółki, jeżeli zgoda ta jest wymagana przepisami prawa lub umową Spółki;
    5.  uczestnictwo w sesjach Rady Miejskiej w … oraz posiedzeniach Komisji Rady Miejskiej w …, jeśli taka potrzeba jest zgłoszona przez wspólnika;
    6.  opracowywanie strategii rozwoju Spółki;
    7.  realizowanie celów zarządczych wynikających z uchwał organów Spółki;
    8.  budowanie i umacnianie pozytywnego wizerunku Spółki na zewnątrz oraz dbanie o dobre imię Spółki;
    9.  wprowadzenie przejrzystych zasad komunikacji wewnętrznej;
    10.  dbałość o odpowiedni dobór kadr oraz zarządzanie szkoleniami i rozwojem personelu;
    11.  przestrzeganie przepisów prawa pracy oraz wykonywanie wszelkich czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników Spółki;
    12.  stosowanie oraz nadzór nad ścisłym przestrzeganiem przepisów BHP;
    13.  identyfikacja i usuwanie zauważonych usterek i wadliwości w procesie organizacji i porządku pracy i wszelkiej działalności Spółki;
    14.  protokolarne przekazanie przewodniczącemu Rady Nadzorczej lub upoważnionej przez niego osobie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu Umowy spraw Spółki, dokumentów, korespondencji wraz nośnikami informacji oraz urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki, chyba że bezpośrednio po rozwiązaniu Umowy z Zarządzającym zawarto kolejną umowę o świadczenie usług zarządzania;
    15.  prowadzenie ocen i analiz rynku;
    16.  wprowadzenie skutecznego systemu kontroli w Spółce;
    17.  dokonywanie bieżącej analizy stosowanych technologii, programów oraz systemów organizacji i zarządzania;
    18.  opracowanie systemu ochrony i zabezpieczenia danych i informacji;
    19.  udzielanie Radzie Nadzorczej pełnych i rzetelnych informacji oraz żądanych przez nią dokumentów;
    20.  składanie oświadczeń majątkowych zgodnie z odrębnymi przepisami;
    21.  przestrzeganie innych przepisów bezwzględnie obowiązujących regulujących działalność Spółki lub dotyczących członków zarządu komunalnych osób prawnych.
4.  Ponadto Zarządzający jest zobowiązany:
    1.  poddać się wstępnym, okresowym i kontrolnym badaniom lekarskim w zakresie wskazanym przez lekarza medycyny pracy;
    2.  odbyć wstępne i okresowe szkolenie BHP według zasad obowiązujących w Spółce;
    3.  uczestniczyć w konferencjach i szkoleniach branżowych związanych z działalnością Spółki.

Obowiązki Spółki są zawarte w § 4 Kontraktu menedżerskiego, zgodnie z którego regulacją do obowiązków Wnioskodawcy należy:

1.  terminowa zapłata wynagrodzenia Zarządzającemu;
2.  współdziałanie z Zarządzającym w ramach swoich kompetencji w celu umożliwienia realizacji zaakceptowanych strategii, planów i celów zarządczych;
3.  zapewnienie możliwości korzystania z zasobów ludzkich (pracowników i innych osób współpracujących) w celu obsługi Zarządu;
4.  zapewnienie prawa do korzystania z urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki, a określonych szczegółowo w dalszych punktach Umowy;
5.  ponoszenie kosztów niezbędnych do wykonywania Umowy poza siedzibą Spółki, takich jak: koszty podróży służbowych i zakwaterowania, po ich zaakceptowaniu przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w ramach limitów określonych uchwałą Rady Nadzorczej;
6.  ponoszenie kosztów szkoleń, konferencji, spotkań branżowych itp. po ich zaakceptowaniu przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej;

Regulacja § 5 Kontraktu menedżerskiego zobowiązuje Zarządzającego do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa zarówno w okresie pełnienia funkcji, jak i po jego zakończeniu.

Postanowienia § 6 Kontraktu menedżerskiego konstytuują zakaz podejmowania działalności konkurencyjnej przez zarządzającego, zgodnie z którym Zarządzający zobowiązany jest do powstrzymania się od zajmowania się działalnością konkurencyjną w czasie trwania Umowy. Za działalność konkurencyjną uważa się każdą działalność w kraju i zagranicą, niezależnie od formy prawnej, która wchodzi nawet pośrednio w zakres profilu działalności Spółki lub utworzonych z jej udziałem podmiotów, jeżeli prowadzenie działalności konkurencyjnej (w tym przedsiębiorstwa konkurencyjnego) może wpłynąć na poziom sprzedaży, sytuacje rynkową i wyniki ekonomiczne Spółki lub takich podmiotów.

W § 7 Kontraktu menedżerskiego zawarte są inne zakazy dotyczące Zarządzającego, który nie może, co do zasady:

1.  być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego;
2.  być zatrudnionym lub wykonywać innych zajęć w spółkach prawa handlowego, które mogłyby wywołać podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność;
3.  być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółdzielni, z wyjątkiem rad nadzorczych spółdzielni mieszkaniowych;
4.  być członkiem zarządów fundacji prowadzących działalność gospodarczą;
5.  posiadać w spółkach prawa handlowego więcej niż określony procent akcji lub udziały przedstawiające więcej niż określony procent kapitału zakładowego – w każdej z tych spółek;
6.  prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami, a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności; nie dotyczy to działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, w formie i zakresie gospodarstwa rodzinnego.

Zakazy powyższe nie dotyczą Zarządzającego, w sytuacji, gdyby miał on być – w ogólnym ujęciu – m.in. reprezentantem Skarbu Państwa, innych państwowych osób prawnych, jednostek samorządu terytorialnego, związków jednostek samorządu terytorialnego itd.

Wynagrodzenie Zarządzającego regulowane jest w § 8 Kontraktu menedżerskiego:

1.  Zarządzający ma prawo do wynagrodzenia całkowitego, które składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz części zmiennej stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki.
2.  Zarządzającemu przysługuje Wynagrodzenie Stałe o określonej wartości, przy czym w przypadku przerwy w świadczeniu usług, za które Zarządzającemu nie przysługuje wynagrodzenie podstawowe ulega proporcjonalnemu zmniejszeniu.
3.  Część Stała wynagrodzenia wypłacana jest przez Spółkę w określonym terminie od doręczenia Spółce prawidłowo wystawionego rachunku, przelewem na zdefiniowany rachunek bankowy.
4.  Część zmienna wynagrodzenia uzależniona jest m.in. od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć połowy wynagrodzenia podstawowego Zarządzającego w poprzednim roku obrotowym, dla którego dokonywanie jest obliczenie wysokości przysługującej części zmiennej wynagrodzenia. Cele zarządcze, ich wagi oraz kryteria ich realizacji i rozliczenia wynikają z uchwały Zgromadzenia Wspólników w sprawie zasad kształtowania wynagrodzenia Prezesa Zarządu.
5.  Część zmienna wynagrodzenia przysługuje pod warunkiem realizacji przez Zarządzającego celów zarządczych, po zatwierdzeniu sprawozdania Zarządu z działalnością Spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy i udzieleniu Zarządzającemu absolutorium z wykonania przez niego obowiązków członka Zarządu przez Zgromadzenie Wspólników.
6.  W przypadku rozwiązania lub wypowiedzenia Umowy w trakcie roku, pod warunkiem, że Zarządzający pełnił swoją funkcję przez co najmniej 6 miesięcy oraz spełnił powyższe przesłanki wynagrodzenia zmiennego, część zmienna wynagrodzenia jest należna proporcjonalnie do długości pełnienia funkcji w danym roku.

Zgodnie z § 9 Kontraktu menedżerskiego Zarządzającemu przysługuje prawo do wykorzystywania infrastruktury należącej do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, która obejmuje następujące urządzenia techniczne oraz zasoby:

1.  pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem;
2.  prawo do współkorzystania z pomieszczeń i urządzeń wspólnych;
3.  prawo do nielimitowanego wykorzystania telefonu stacjonarnego;
4.  prawo do limitowanego wykorzystania telefonu komórkowego;
5.  prawo do wykorzystania laptopa wraz z oprogramowaniem;
6.  prawo do korzystania z zasobów ludzkich (pracowników i innych osób współpracujących) w celu obsługi Zarządu;
7.  zwrotu kosztów niezbędnych do wykonywania Umowy poza siedzibą Spółki, takich jak:
    *   koszty przejazdów na terenie gminy, o limicie 300 km w miesiącu;
    *   koszty zakwaterowania oraz wyjazdów służbowych poza teren gminy (w ramach limitu oraz w uzgodnieniu z Radą Nadzorczą);
    *   koszty szkoleń, konferencji, spotkań branżowych itp. w ramach limitu oraz w uzgodnieniu z Radą Nadzorczą).

W przypadku wykorzystania z samochodu prywatnego dla celów związanych z wykonywaniem Umowy, Zarządzającemu przysługuje prawo do zwrotu kosztów utrzymania samochodu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy.

Odpowiedzialność Zarządzającego uregulowana jest w § 10 Kontraktu menedżerskiego, który stanowi, że Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki za szkody wyrządzone Spółce własnym działaniem zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym w szczególności zgodnie z Kodeksem spółek handlowych oraz Kodeksem cywilnym do wartości 3 000 000 zł. Spółka obejmuje Zarządzającego ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej do wyżej wskazanej kwoty (polisa typu D&O).

Czas obowiązywania Umowy oraz warunki wypowiedzenia Kontraktu menedżerskiego określa § 11 Umowy, zgodnie z którym:

1.  Umowa została zawarta na czas pełnienia przez Zarządzającego funkcji, do czasu wygaśnięcia mandatu. Mandat wygasa z dniem odbycia Zgromadzenia Wspólników, zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za ostatni pełny rok obrotowy pełnienia funkcji.
2.  Umowa może być rozwiązana w każdym czasie w drodze porozumienia Stron.
3.  Każda ze Stron ma prawo wypowiedzenia Umowy z zachowaniem trzymiesięcznego wypowiedzenia. Termin wypowiedzenia upływa z końcem miesiąca kalendarzowego.
4.  Spółka może rozwiązać Umowę ze skutkiem natychmiastowym w przypadku:
    1.  dopuszczenia się przez Zarządzającego rażącego naruszenia prawa związanego z wykonywaniem funkcji lub rażącego naruszenia umowy Spółki;
    2.  dopuszczenia się przez Zarządzającego rażącego naruszenia postanowień Umowy;
    3.  popełnienia przez Zarządzającego przestępstwa stwierdzonego prawomocnym wyrokiem uniemożliwiającego mu dalsze pełnienie funkcji zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych.

Zarządzającemu przysługuje w określonych w § 12 Kontraktu menedżerskiego okolicznościach odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia stałego.

Postanowienia końcowe zawarte są w § 13 Kontraktu menedżerskiego i stanowią m.in., że: Umowa zaczyna obowiązywać z dniem 1 lipca 2017 r.

Wnioskodawca potwierdza, że wykupiona przez Spółkę została polisa OC typu D&O (Directors & Officers Insurance), dla kadry kierowniczej Spółki, obejmującej swoim zakresem również osobę Zarządzającego, zgodnie z zapisami Kontraktu. Polisa nie ma charakteru imiennego i obejmuje wszystkie osoby wchodzące w skład Zarządu lub Rady Nadzorczej Spółki w okresie obowiązywania polisy.

Jak już wskazano Zarządzający jest osobą fizyczną, która posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Nie jest zarejestrowany jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w CEIDG (jednoosobowo lub uczestnicząc w spółce). Nie dokonał również rejestracji jako czynny albo zwolniony podatnik podatku od towarów i usług. Obecnie Zarządzający nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710). Zarządzający nie planuje podejmowania innej aktywności zawodowej i gospodarczej niż ta opisana powyżej.

Obecny Zarządzający zatrudniony był w Spółce na podstawie umowy o pracę – był pracownikiem w rozumieniu Kodeksu pracy. Warunki zatrudnienia na podstawie kontraktu odpowiadają warunkom zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. W tym kontekście należy wskazać, że zgodnie z art. 22 § 11: „zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy”. Zaś zgodnie z § 12: „nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy określonych w § 1”. Zawarcie przedmiotowego Kontraktu menedżerskiego było wynikiem wyłącznie wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie wypłacane Zarządzającemu stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, dalej: ustawa o PIT). Zarządzający nie otrzymuje wynagrodzenia za pełnienie funkcji, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o PIT.

W ocenie Wnioskodawcy, to Spółka ponosi zasadniczo ryzyko gospodarcze i ekonomiczne za czynności wykonywane przez Prezesa Zarządu z tytułu zawartej umowy.

W ramach zawartej umowy o zarządzanie nie są świadczone usługi doradcze lub prawnicze, a Zarządzający nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), w szczególności nie dokonuje dostaw towarów oraz nie świadczy usług prawniczych oraz doradczych lub jubilerskich albo na rzecz podmiotów zagranicznych. Nabywane przez Spółkę usługi zarządzania są wykorzystywane z zasady przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wyjątkowo tylko do świadczenia usług zwolnionych z podatku lub opodatkowaniu niepodlegającym.

Niniejszy wniosek dotyczy co do zasady stanu faktycznego (na dzień złożenia wniosku kontrakt obowiązuje). Wyjątkiem jest ostatnie z pytań, gdyż na dzień składania wniosku Zarządzającemu nie przysługuje prawo do korzystania ze świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jednak Wnioskodawca rozważa modyfikację regulaminu ZFŚS w tym zakresie – wobec powyższego pytanie dotyczy zdarzenia przyszłego.

W piśmie z dnia 16 stycznia 2018 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca dodał, że jest spółką użyteczności publicznej podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Tytułem uzupełnienia złożonego wniosku można dodać, że również Zarządzający podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski.

Świadczenia pozapłacowe wypłacane lub udzielane w naturze w związku z realizacją umowy (Kontraktu menedżerskiego) obejmują w szczególności:

*   pokrywanie przez Spółkę kosztów badań lekarskich wchodzących w zakres profilaktycznej opieki medycznej;

*   pokrywane przez Spółkę kosztów konferencji oraz szkoleń, w których uczestniczy Zarządzający;

*   zwrot przez Spółkę kosztów związanych z udziałem w konferencjach i szkoleniach Zarządzającego (diety i inne należności);

*   pokrywanie przez Spółkę kosztów szkoleń BHP Zarządzającego, udzielane według zasad obowiązujących w Spółce;

*   świadczenia udzielone w naturze obejmują natomiast udostępnienia biura wraz z zapleczem biurowym, w tym urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki niezbędnych do wykonywania funkcji, w tym m.in. udostępnienie:
    
    *   pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem,
    
    *   korzystanie z innych pomieszczeń, sali konferencyjnej, kuchni i innych pomieszczeń służących ogółowi pracowników,
    
    *   prasy, literatury fachowej,
    
    *   telefonów służbowych – stacjonarnego oraz komórkowego wraz z urządzeniami towarzyszącymi
    
    *   komputera przenośnego wraz z oprogramowaniem i oprzyrządowaniem (akcesoriami).

Poza powyższymi Zarządzający może otrzymywać na mocy zapisów kontraktu inne świadczenia, które nie stanowią wynagrodzenia podstawowego (części stałej) lub wynagrodzenia dodatkowego (części zmiennej) za świadczone usługi – te świadczenia uznawane są w ocenie Wnioskodawcy za świadczenia „pozapłacowe”.

Kontrakt przewiduje wprost, że Zarządzający w ramach zawartego Kontraktu menedżerskiego został zobowiązany do obowiązkowego uczestnictwa w szkoleniach. Spółka zobowiązana jest do ponoszenia kosztów szkoleń, konferencji, spotkań branżowych, itp., po ich zaakceptowaniu przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej – zatem dostęp do szkoleń, konferencji jest limitowany uznaniowo przez Radę Nadzorczą.

Spółka zawarła umowę dotyczącą używania samochodu prywatnego do celów służbowych. Zwrot wydatków z tytułu używania samochodu prywatnego do celów służbowych przez Zarządzającego dokonywany w oparciu o tzw. „kilometrówkę” będzie dotyczył wyłącznie jazd innych niż lokalne.

Warunki ubezpieczenia typu D&O wydają się być typowe dla tego rodzaju umów, beneficjentem polisy i płatnikiem składki jest Spółka, która ubezpiecza ryzyka określone szczegółowo w Umowie, a które sprowadza się do ubezpieczenia odpowiedzialności władz spółki, chroni m.in.: członków zarządu, członków rady nadzorczej, prokurentów, głównego księgowego, jak również wszystkich pracowników pełniących funkcje nadzorcze lub zarządcze w spółce, a także osoby zatrudnione przez Spółkę na podstawie innych umów niż umowa o pracę. Chroni te osoby zarówno w przypadku roszczeń odszkodowawczych związanych z wykonywaną funkcją, ale również zapewnia pokrycie kosztów obrony w postępowaniach karnych, karno-skarbowych, administracyjnych czy też cywilnoprawnych. Polisa D&O bardzo często obejmuje również np. kary administracyjne nakładane na osoby fizyczne, kwoty zaległości podatkowych dochodzonych w trybie art. 107 i art. 116 Ordynacji podatkowej, jak również koszty firm public relations poniesione przez osoby ubezpieczone na odzyskanie dobrego imienia. Ubezpieczycielem jest w analizowanym przypadku … sp. z o.o. oddział w Polsce, a warunki ochrony ubezpieczeniowej wynikają z wystawionej polisy, ogólnych warunków umowy. Stawka ustalona jest w sposób zryczałtowany i płatny jednorazowo za rok, niezależnie od liczby osób korzystających z ochrony ubezpieczeniowej.

Krąg osób nie został określony i miał charakter otwarty, gdyż w przedstawionej we wniosku umowie ubezpieczenia typu D&O wskazano, że objęta ochroną jest osoba fizyczna będąca m.in.:

*   członkiem zarządu, członkiem rady nadzorczej, członkiem komisji rewizyjnej lub prokurentem bądź osobą fizyczną zajmującą inne stanowisko, które w myśl mających zastosowanie przepisów prawa obcego państwa określone jest jako równorzędne do stanowiska członka zarządu, członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej lub prokurenta;

*   pracownikiem:
    *   pełniącym funkcję zarządczą lub nadzorczą w Spółce;
    *   w związku z Roszczeniem zarzucającym Naruszenie Praw Pracowniczych;
    *   wskazanym jako współpozwany wraz z którąkolwiek z osób wskazanych w pierwszym podpunkcie w związku z roszczeniem zarzucającym Pracownikowi Spółki uczestnictwo lub pomoc w popełnieniu Nieprawidłowego Działania (określonego szczegółowo w warunkach ubezpieczenia);

Objęcie ochroną ubezpieczeniową następuje automatycznie, bez wyrażania zgody przez ubezpieczonych. Pracownicy objęci ochroną nie muszą mieć nawet wiedzy, że są objęci polisą, a spółka nie kontroluje tego w żaden sposób, gdyż polisa jest z zasady bezimienna.

Należy podkreślić, że krąg osób może ulegać zmianom w trakcie trwania umowy, gdyż polisa nie obejmuje tylko zarządu, lecz także pracowników spółki itd. Krąg osób może ulegać zmianom w trakcie trwania umowy, gdyż polisa obejmuje osoby, które były, są lub podczas okresu ubezpieczenia będą pełnić określone funkcje, realizować określone zadania, albo osoby, które np. zostaną współpozwane. Zasadniczo ochrona biegnie od chwili rozpoczęcia pełnienia funkcji albo zaistnienia zdarzenia, które powoduje, że dany pracownik zostaje objęty ochroną ubezpieczeniową, np. od dnia naruszenia praw pracowniczych przez brygadzistę.

Jednocześnie podkreślić należy, że Wnioskodawca w opisie zaistniałego stanu faktycznego faktycznie wskazuje, że „wykupiona zostanie polisa OC typu D&O dla kadry kierowniczej”, natomiast we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego wskazuje, że „zakup polisy OC typu D&O, wykupionej dla zarządu Spółki (\`(...)\`)”, co może zostać poczytane za niespójność pomiędzy poszczególnymi elementami wniosku. Należy w tym kontekście wyjaśnić, że ochrona ubezpieczeniowa obejmowała zarząd oraz otwarty krąg pracowników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. 2016 r., poz. 800), pozwala, wskazuje w art. 2 pkt 5, że osoby uprawnione do korzystania z Funduszu to pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści – byli pracownicy i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał, w regulaminie, o którym mowa w art. 8 ust. 2, prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu. Zatem ukształtowanie regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w taki sposób, by obejmowało zleceniobiorców oraz osoby zatrudnione na podstawie innych umów cywilnoprawnych, pozwala na wydawanie świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych – z zachowaniem „kryterium socjalnego” – Zarządzającemu.

Świadczenia te mogą obejmować usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zapisy ujęte w Kontrakcie menedżerskim, tj. obowiązki Zarządzającego, miejsce świadczenia usług i wykorzystywane narzędzia, wynagrodzenie oraz zasady odpowiedzialności Zarządzającego powodują, że czynności realizowane przez Zarządzającego będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji czy Zarządzający będzie podatnikiem podatku od towarów i usług?
2.  W przypadku odpowiedzi negatywnej, tj. uznania, że realizacja przez Zarządzającego zapisów ujętych w Kontrakcie menedżerskim będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – czy świadczenie usług przez Zarządzającego (menadżera) korzysta ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie stanowi usług doradczych?
3.  Czy Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z faktur wystawianych przez Zarządzającego?
4.  Czy Spółka będzie pełnić rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu świadczeń pozapłacowych wypłacanych lub udzielanych w naturze w związku z realizacją Umowy?
5.  Czy świadczenia udzielone w ramach udostępnienia biura wraz z zapleczem biurowym, w tym urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki niezbędnych do wykonywania funkcji, stanowi przychód podatkowy Zarządzającego?
6.  Czy zwrot przez Spółkę kosztów związanych z podróżami służbowymi (diety i inne należności) będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych (do wysokości przysługującej pracownikom)? Jeżeli w kontrakcie podany jest limit wydatków na ten cel, to czy po przekroczeniu tego limitu wydatki te będą opodatkowane?
7.  Czy przychód z tytułu zwrotu kosztów parkingu, myta za korzystanie z dróg płatnych i innych podobnych świadczeń jest zwolnione z podatku dochodowego, jeżeli wydatki pozostają w związku z realizacją podróży służbowych do miejscowości innych, niż siedziba Wnioskodawcy?
8.  Czy pokrywane przez Spółkę koszty konferencji oraz szkoleń, w których uczestniczą Zarządzający stanowią przychód podatkowy, korzystający ze zwolnienia od podatku z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
9.  Czy ubezpieczenie typu D&O zapewnione w kontrakcie stanowi podstawę do opodatkowania? Jeżeli tak, to jaka wartość stanowi podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
10.  Czy pokrywane przez Spółkę koszty szkoleń BHP Zarządzającego, udzielane według zasad obowiązujących w Spółce, stanowią przychód podatkowy korzystający ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
11.  Czy pokrywanie przez Spółkę kosztów wstępnych i okresowych badań lekarskich wchodzących w zakres profilaktycznej opieki medycznej stanowi dla Zarządzającego świadczenie nieodpłatne, będące przychodem podatkowym niekorzystającym ze zwolnienia od podatku?
12.  Czy w odniesieniu do używania samochodu prywatnego w celach służbowych do jazd lokalnych przez Zarządzającego, wypłacany ryczałt stanowi przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
13.  Czy w odniesieniu do używania samochodu prywatnego w celach służbowych przez Zarządzającego zastosowanie znajdą takie same zasady, jak w przypadku jazd pracowników, a zatem zwrot oparty o tzw. kilometrówkę stanowi przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
14.  Czy świadczenia udzielane przez Wnioskodawcę Zarządzającemu z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych stanowią przychód podlegający opodatkowaniu? (zdarzenie przyszłe)

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczone we wniosku nr 12 i nr 13, natomiast w pozostałym zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad 12

Zgodnie z § 9 Umowy, Spółka zwraca koszty wykorzystania pojazdu prywatnego, należącego do Zarządzającego do celów służbowych. W przypadku jazd lokalnych zwrot będzie zryczałtowany. Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do używania samochodu prywatnego w celach służbowych (jazd lokalnych) przez Zarządzającego zryczałtowany zwrot kosztów używania samochodu prywatnego do celów służbowych nie będzie w niniejszym przypadku korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zwrot kosztów używania przez Zarządzającego samochodu prywatnego do celów służbowych może zostać ustalony w Umowie zawartej obok Kontraktu menedżerskiego na bazie tzw. Ryczałtu, tj. kwoty ustalonej zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271, z późn. zm.).

W analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wskazuje, że wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Organy podatkowe w zbliżonych sytuacjach twierdzą bowiem, że: „(\`(...)\`) ryczałt wypłacany menadżerowi za używanie prywatnego samochodu do jazd służbowych, ustalony w oparciu o miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne i pomniejszony o 1/22 za każdy roboczy dzień nieobecności menadżera nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że omawiane zwolnienie, zgodnie z § 5 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, obejmuje zwrot poniesionych w związku z podróżą kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn liczby przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę. Stąd też wypłacany ryczałt stanowi w całości przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych”. (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 6 listopada 2012 r., nr ITPB2/415-743/12/RS). Obecnie kwestia powyższa jest regulowana poprzez § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167), jednak teza zawarta w interpretacji zachowuje aktualność w obecnym stanie prawnym.

Menadżer zatrudniony na kontrakcie menedżerskim nie jest pracownikiem w świetle prawa podatkowego. Nie znajduje dla niego zastosowania również art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zwolnienie z podatku adresowane jest bowiem do pracowników – definiowanych przez ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych jako osoba pozostająca w stosunku pracy. Wartość zryczałtowanego zwrotu za jazdy lokalne będzie przychodem Zarządzającego do opodatkowania, który nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ad 13

Zgodnie z § 9 Umowy Spółka zwraca koszty wykorzystania pojazdu prywatnego, należącego do Zarządzającego do celów służbowych. W przypadku innych niż lokalne, tj. do innych miejscowości niż ta, w której znajduje się siedziba Spółki, zwrot będzie oparty o tzw. kilometrówkę. Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do używania samochodu prywatnego w celach służbowych przez Zarządzającego, zwrot kosztów używania samochodu prywatnego do celów służbowych rozliczany w oparciu o kilometrówkę (jazdy inne niż lokalne) będzie w niniejszym przypadku korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wysokość zwrotu kosztów używania przez Zarządzającego samochodu prywatnego do celów służbowych zostać może ustalony – jeżeli Zarządzający realizować będzie podróże służbowe do innych miejscowości i jazda nie będzie klasyfikowana jako jazda lokalna – na bazie tzw. kilometrówki, tj. kwoty stanowiącej iloczyn faktycznie przejechanych kilometrów oraz stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu. Wysokość stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu określone zostały w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271, z późn. zm.)

W ocenie Wnioskodawcy, kwota wypłacana Zarządzającemu za używanie prywatnego samochodu do jazd służbowych, ustalona w oparciu o kilometrówkę korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwolnienie to obejmuje również osoby niebędące pracownikami Wnioskodawcy oraz odsyła do § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167). Zwolnienie obejmuje zwrot poniesionych w związku z podróżą kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn liczby przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez „pracodawcę” (Spółkę) w zgodzie z cytowanym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy, określa źródła przychodów, gdzie między innymi ustawodawca w pkt 2 wymienia działalność wykonywaną osobiście, natomiast w pkt 3 wymienia pozarolniczą działalność gospodarczą. Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określony został natomiast w art. 13 tej ustawy.

Według art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się między innymi przychody:

*   otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych (art. 13 pkt 7 ustawy),

*   uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 7 ww. ustawy (art. 13 pkt 9 ww. ustawy).

Mając powyższe na uwadze, przychody członka zarządu spółki w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze (w tym również umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka zarządu), stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (stanowi o tym „wyłączenie” określone w art. 13 pkt 9 ww. ustawy).

W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie do art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Katalog zwolnień przedmiotowych określony w art. 21 ust. 1 ustawy przewiduje w pkt 16 zwolnienie od podatku diet i innych należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem
    *   do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Stosownie do postanowień art. 21 ust. 13 ustawy, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Powyższe zwolnienie przysługuje do wysokości limitów określonych w odrębnych przepisach. Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej są: rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167), a w zakresie dotyczącym zwrotu kosztów używania samochodu prywatnego w podróży służbowej – także rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271).

Zgodnie z § 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.

W takim zaś przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1265 oraz Dz. U. z 2013 r., poz. 21), co za tym idzie – stosuje się w tym zakresie stawki określone w § 2 drugiego z ww. rozporządzeń, tj.:

1.  dla samochodu osobowego:
    1.  o pojemności skokowej silnika do 900 cm3 – 0,5214 zł,
    2.  o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 – 0,8358 zł,
2.  dla motocykla – 0,2302 zł,
3.  dla motoroweru – 0,1382 zł.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz jego uzupełnienia wynika m.in., że w przypadku wykorzystania z samochodu prywatnego dla celów związanych z wykonywaniem Umowy, Zarządzającemu przysługuje prawo do zwrotu kosztów utrzymania samochodu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Spółka zawarła umowę dotyczącą używania samochodu prywatnego do celów służbowych. Zwrot wydatków z tytułu używania samochodu prywatnego do celów służbowych przez Zarządzającego dokonywany w oparciu o tzw. „kilometrówkę” będzie dotyczył wyłącznie jazd innych niż lokalne.

Zatem, otrzymany przez Zarządzającego zryczałtowany zwrot wydatków z tytułu używania prywatnego samochodu do celów służbowych może zostać objęty zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy, o ile zostaną spełnione warunki związane z korzystaniem z tej preferencji. Kluczowym jest jednak użyty przez ustawodawcę zwrot „podróż” zarówno w lit. a) dotyczącej podróży służbowej pracownika, jak i w lit. b) odnoszącej się do osoby niebędącej pracownikiem. Różnica treści lit. a) i b) związana jest wyłącznie z faktem, że w podróży służbowej może pozostawać jedynie pracownik, gdyż regulacje w tym zakresie zawiera Kodeks pracy. Stąd w odniesieniu do osób niepozostających w stosunku pracy (stosunkach pokrewnych) można mówić jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej, w rozumieniu Kodeksu pracy. Niezależnie od powyższego, pojęcie „podróż” należy rozumieć identycznie. Przywołać w tym miejscu należy definicję podróży służbowej zawartą w przepisach Kodeksu pracy, którą posiłkowo stosuje się przy interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy. Zgodnie z art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 2016 r., poz. 1666, z późn. zm.), za podróż służbową uznaje się wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, bądź stałe miejsce pracy pracownika. Zatem niezależnie od stosunków pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, przyjąć należy, iż podróżą w sensie ogólnym jest wykonywanie zadania poza miejscowością, w której znajduje się siedziba spółki bądź stałe miejsce wykonywania zadań.

Dla właściwej definicji pojęcia podróży określającej jej cechy istotne, przydatny może okazać się dorobek orzeczniczy dotyczący podróży służbowej. Warto w tym zakresie przywołać uchwałę 7 sędziów z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt II PZP 11/08, w której Sąd Najwyższy wskazał, odwołując się do definicji podróży służbowej zawartej w art. 775 § 1 Kodeksu pracy, że „przepis ten odnosi się jedynie do zadania rozumianego jako zdarzenie incydentalne w stosunku do pracy umówionej i wykonywanej zwykle w ramach stosunku pracy”.

Oznacza to, że rozpatrując każdą sprawę należy określić, czy dana osoba niebędąca pracownikiem znajduje się w podróży i jaki czas ta podróż obejmuje. Przykładowo trudno uznać, że codzienne dojazdy do pracy członka zarządu są podróżą w rozumieniu omawianego przepisu.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy nie korzysta zwrot kosztów (ryczałt) z tytułu używania prywatnego samochodu w jazdach lokalnych (w obrębie miejscowości, w której znajduje się siedziba Spółki) przez Zarządzającego. Zatem ryczałt wypłacany Zarządzającemu za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, ustalony o miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne nie będzie korzystał ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ryczałt wypłacany Zarządzającemu za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych nie będzie też korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23b ww. ustawy, zgodnie z którym wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw – do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika; przepis art. 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Powyższy przepis zwalnia od podatku wartość kosztów ponoszonych przez pracownika, nie obejmuje on natomiast zwrotu kosztów ponoszonych na rzecz osób, z którymi zawarto inne umowy np. o zarządzanie (kontrakty menedżerskie).

Wobec powyższego ryczałt wypłacany Zarządzającemu za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych w jazdach lokalnych nie może także korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ryczałt wypłacany Zarządzającemu za używanie prywatnego samochodu do jazd lokalnych stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy, podlegający opodatkowaniu, a na Wnioskodawcy ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika.

W odniesieniu natomiast do kwestii używania przez Zarządzającego samochodu prywatnego w celach służbowych do jazd pozamiejscowych, tj. poza siedzibą Spółki oraz związanego z tymi jazdami zwrotu Zarządzającemu poniesionych kosztów w oparciu o ewidencję przebiegu pojazdu (tzw. kilometrówkę) wskazać należy, że o ile Zarządzający w istocie jest w podróży, biorąc pod uwagę wyżej przytoczone wyjaśnienia i spełnione są wszystkie powołane wcześniej warunki, o ewentualnym do opodatkowania przychodzie po stronie Zarządzającego z tytułu otrzymanego od Spółki zwrotu kosztów używania tego pojazdu może być mowa dopiero w przypadku, gdy koszty te przekroczą stawki za 1 km przebiegu określone w powyższych przepisach.

A zatem Zarządzający, któremu w oparciu o umowę zwracane będą koszty przejazdów pozamiejscowych samochodem prywatnym – stanowiących podróż w świetle przywołanych wyjaśnień i przepisów – uzyskiwać będzie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przychód ten, w oparciu o przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ww. ustawy korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania do wysokości określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w powiązaniu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury regulującymi maksymalne stawki za 1 km przebiegu, w przypadku używania przez Zarządzającego samochodu prywatnego. Jeżeli zaś pokrywane lub zwracane przez Spółkę ww. koszty są wyższe od limitów określonych w przedmiotowych rozporządzeniach, to nadwyżka ponad te limity podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym – jako przychód, od którego Spółka powinna pobierać zaliczki na podatek dochodowy.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy

z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.