Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.95.2024.2.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-04-29
Teza: Skutki sprzedaży nieruchomości otrzymanej w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko nieprawidłowe
==========================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

19 lutego 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lutego 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 kwietnia 2024 r. (wpływ 4 kwietnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego
----------------------

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o udzielenie informacji, czy zobowiązany jest do uiszczenia podatku z tytułu sprzedaży udziałów w wysokości 3/120 części w nieruchomości położonej w Y, składającej się z działki X o powierzchni (\`(...)\`) ha objętej Księgą Wieczystą 1 Sądu Rejonowego w dniu 9 lutego 2023 r., objętych Aktem Notarialnym spisanym w Kancelarii Notarialnej.

Wnioskodawca nadmienia, że na podstawie Umowy Darowizny spisanej w dniu 27 sierpnia 2020 r., Aktem Notarialnym w Kancelarii Notarialnej AA daruje braciom BB i Wnioskodawcy udziały po 3/120 części we współwłasności zabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości Y, będącej działką oznaczoną w ewidencji gruntów numerem X o powierzchni (\`(...)\`) ha, objętej księgą wieczystą numer 2 prowadzoną przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych.

Z tytułu darowizny na podstawie zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 lutego 2023 r., z którego wynikało, że podatek od spadków i darowizn z tytułu darowizny zawartej przed notariuszem w dniu 27 sierpnia 2020 r., do numeru Rep.(\`(...)\`) nie należy się, gdyż zastosowano zwolnienie od podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ponadto, Wnioskodawca wyjaśnia, że na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 maja 1993 r., zgodnie z wolą obecnie śp. CC – Ojca, AA, Wnioskodawcy oraz BB, spadkobierczynią została wnuczka śp. CC małoletnia wówczas DD, która stała się właścicielem lokalu mieszkalnego zlokalizowanego w Y przy ul a.

Na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego w dniu 25 kwietnia 2001 r., przeprowadzono spadek po śp. Pana Babci (zmarłej w 1952 r.) i śp. Pana Dziadku (zmarłym w 1964 r.). Wówczas przy podziale przypadającym po ? części w nieruchomości położonej w Y, składającej się z działki X o powierzchni (\`(...)\`) ha dzieciom zmarłych, tj. CC zmarłemu w 1993 r., EE, FF i GG, w miejsce zmarłego śp. CC wpisana została DD (córka AA).

Następnie przed Sądami zarówno Sądem Rejonowym jak również Sądem Okręgowym, toczyły się postępowania dotyczące zmiany postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 13 maja 1993 r., Postanowienia Sądu Rejonowego w dniu 25 kwietnia 2001 r.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie DD o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 13 maja 1993 .

W wyniku postępowań przed Sądami, można stwierdzić, że w treści Postanowienia Sądu Rejonowego w dniu 25 kwietnia 2001 r., przeprowadzonym spadku po śp. Pana Babci (zmarłej w 1952 r.) i śp. Pana Dziadku (zmarłym w 1964 r.), Wnioskodawca wraz z bratem powinni zostać wpisani oprócz AA, jako spadkobiercy po śp. CC i oficjalnie figurować jako współwłaściciele po 10/120 części udziału w nieruchomości położonej w Y, składającej się z działki X o powierzchni (…) ha. Jednakże przez kilkanaście lat Wnioskodawca wraz z bratem musieli dopiero tego dowodzić.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następującej odpowiedzi na zawarte w wezwaniu organu pytanie o treści:

\- co było przedmiotem sprzedaży dokonanej 9 lutego 2023 r., objętej Aktem Notarialnym?

Odpowiedź: Na podstawie Umowy Darowizny spisanej w dniu 27 sierpnia 2020 r., Aktem Notarialnym w Kancelarii Notarialnej AA daruje braciom BB i Wnioskodawcy udziały po 3/120 części we współwłasności zabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości Y będącej działką oznaczoną w ewidencji gruntów numerem X o powierzchni (\`(...)\`) ha, objętej księgą wieczystą numer 2 prowadzoną przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych.

Przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana murowanym budynkiem mieszkalnym trzy kondygnacyjnym, o powierzchni zabudowy wynoszącej (\`(...)\`) m2 i powierzchni użytkowej wynoszącej (\`(...)\`) m2wybudowanym w 1927 r., położonym w Y przy ul. b.

Pytanie
-------

Czy Wnioskodawca zobowiązany jest do uiszczenia podatku z tytułu sprzedaży udziałów w wysokości 3/120 części w nieruchomości położonej w Y, składającej się z działki X o powierzchni (…) ha, objętej Księgą Wieczystą 1 Sądu Rejonowego w dniu 9 lutego 2023 r., objętych Aktem Notarialnym spisanym w Kancelarii Notarialnej?

Pana stanowisko w sprawie (sformułowane w piśmie z 2 kwietnia 2024 r.)
----------------------------------------------------------------------

Na podstawie zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 lutego 2023 r., z którego wynikało, że podatek od spadków i darowizn z tytułu darowizny zawartej przed notariuszem w dniu 27 sierpnia 2020 r., do numeru Rep. (\`(...)\`) nie należy się, gdyż zastosowano zwolnienie od podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 maja 1993 r. zgodnie z wolą obecnie śp. CC – Ojca, AA, Wnioskodawcy oraz BB, spadkobierczynią została wnuczka śp. CC małoletnia wówczas DD, która stała się właścicielem lokalu mieszkalnego zlokalizowanego w Y przy ul. a.

Na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego w dniu 25 kwietnia 2001 r., przeprowadzono spadek po śp. Pana Babci (zmarłej w 1952 r.) i śp. Pana Dziadku (zmarłym w 1964 r.). Wówczas przy podziale przypadającym po 1/4 części w nieruchomości położonej w Y, składającej się z działki X o powierzchni (\`(...)\`) ha , dzieciom zmarłych tj. CC zmarłemu w 1993 r., EE, FF i GG, w miejsce zmarłego śp. CC wpisana została DD (córka AA).

Następnie przed Sądami zarówno Sądem Rejonowym, jak również Sądem Okręgowym, toczyły się postępowania dotyczące zmiany postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 13 maja 1993 r., Postanowienia Sądu Rejonowego w dniu 25 kwietnia 2001 r.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie DD o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 13 maja 1993 r.

W wyniku postępowań przed Sądami, można stwierdzić, że w treści Postanowienia Sądu Rejonowego w dniu 25 kwietnia 2001 r., przeprowadzonym spadku po śp. Pana Babci, (zmarłej w 1952 r.) i śp. Pana Dziadku (zmarłym w 1964 r.), Wnioskodawca wraz z bratem powinni zostać wpisani oprócz AA, jako spadkobiercy po śp. CC i oficjalnie figurować jako współwłaściciele po 10/120 części udziału w nieruchomości położonej w Y, składającej się z działki X o powierzchni (\`(...)\`) ha. Jednakże przez kilkanaście lat Wnioskodawca wraz z bratem musieli dopiero tego dowodzić.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stwierdza, że od 2001 r. powinien już stać się prawowitym spadkobiercą ww. udziałów w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym, po zmarłych śp. Pana Babci i śp. Pana Dziadku, i tym samym podatek od darowizny nie powinien zostać naliczony.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Jak z powyższego wynika, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment jej nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nabycia. Nie ulega też wątpliwości w orzecznictwie oraz literaturze, że przez nabycie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym następuje odpłatne zbycie, w tym m.in. udziału w nieruchomości, o którym stanowi przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy przyjmować należy potoczne i dość szerokie rozumienie tego pojęcia. Oznacza ono każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy lub określonego prawa majątkowego w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości (wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 313/14).

Zatem, pod pojęciem nabycia należy rozumieć wszelkie prawem przewidziane formy przeniesienia tytułu własności z jednego podmiotu na drugi. W szczególności będą to czynności cywilnoprawne: odpłatne np. umowa sprzedaży czy umowa zamiany, a także nieodpłatne, np. umowa darowizny czy dziedziczenie.

Wskazał Pan w opisie sprawy, że 27 sierpnia 2020 r. otrzymał Pan w drodze darowizny od siostry udział wynoszący 3/120 części nieruchomości położonej w Y, stanowiącej działkę nr X, zabudowaną budynkiem mieszkalnym.

Pana wątpliwość budzi kwestia, czy jest Pan zobowiązany do uiszczenia podatku z tytułu sprzedaży w 2023 r. ww. udziałów w nieruchomości.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.):

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 888 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.

Darowizna zgodnie z przepisami ustawy Kodeks cywilny, jest zatem umową. Istotą jej jest bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby. Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.

Tym samym, nabycie w wyniku darowizny części udziału w nieruchomości, który należał do innej osoby, należy traktować jak już wcześniej wskazano jako odrębne nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak podał Pana we wniosku, siostra przekazała Panu w formie darowizny 27 sierpnia 2020 r. przysługujące Jej udziały w ww. nieruchomości położonej w Y. Z kolei Pan dokonał sprzedaży ww. udziałów 9 lutego 2023 r.

Dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży 3/120 udziałów w nieruchomości nabytych przez Pana w drodze darowizny w 2020 r. wskazać należy, że z uwagi na to, iż sprzedaż ta miała miejsce w 2023 r. dokonana została przed upływem ustawowo określonego pięcioletniego terminu. W konsekwencji, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W analizowanej sprawie udziały w nieruchomości nabył Pan nieodpłatnie (w drodze darowizny), zastosowanie więc znajdzie przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ww. przepisem art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

W myśl art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Natomiast art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

**Podsumowując, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana w 2023 r. udziałów wynoszących 3/120 zabudowanej nieruchomości, nabytych przez Pana** **w drodze darowizny od Pana siostry****, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpiła przed upływem pięcioletniego terminu określonego w ww. przepisie.**

**W konsekwencji, dochód uzyskany z tej sprzedaży podlega – zgodnie z art. 30e ustawy – opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.**

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).