Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-18/10-2/MK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-24
Teza: Opodatkowanie kosztów zakwaterowania zawodników
Słowa kluczowe: działalność-działalność wykonywana osobiście; koszt; miejsce-miejsce zamieszkania; przychód; zakwaterowanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06.01.2010 r. (data wpływu 11.01.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kosztów zakwaterowania zawodników – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.01.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kosztów zakwaterowania zawodników.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jako klub sportowy uczestniczy w rozgrywkach ligowych w koszykówce mężczyzn, organizowanych przez P. Zawodnicy reprezentujący Wnioskodawcę w rozgrywkach koszykówki zatrudniani są na podstawie umów zlecenia. Zawodnicy ci pochodzą nie tylko z W, ale również z innych miejscowości na terenie Polski, jak również z zagranicy. W umowach zawieranych przez Wnioskodawcę z zawodnikami, których stałe miejsce zamieszkania jest poza W, oprócz postanowień dotyczących comiesięcznego wynagrodzenia (stypendium sportowego) za reprezentowanie klubu w rozgrywkach koszykówki, zawierane będzie również zobowiązanie klubu do zapewnienia zawodnikowi zakwaterowania. Wnioskodawca wywiązywać się będzie z tego zobowiązania poprzez wynajem na rynku lokali mieszkalnych bądź domu, w których w każdym przypadku zakwaterowanych będzie kilku zawodników. Dodać należy również, że dla potrzeb obliczenia dochodu zawodnicy korzystać będą z ryczałtowych, 20% kosztów uzyskania przychodu, stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wartość kosztów zakwaterowania zawodników (ponoszonych przez Wnioskodawcę), którzy mają stałe miejsce zamieszkania poza W, stanowi dla tych zawodników przychód z tytułu działalności wykonywanej osobiście, w rozumieniu art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeżeli tak, to w jaki sposób Wnioskodawca (jako płatnik podatku dochodowego) powinien obliczyć wartość przychodu przypadającego na każdego zawodnika?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W opinii Wnioskodawcy, ponoszone przez zleceniodawcę koszty zakwaterowania zawodników, którzy mają stałe miejsce zamieszkania poza W, nie stanowią dla tych zawodników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zobowiązanie zleceniodawcy do zapewnienia zakwaterowania zawodników zamiejscowych stanowi bowiem stworzenie podstawowych warunków wykonywania zlecenia, umożliwiających zawodnikom normalne uczestniczenie w treningach, meczach oraz innych zajęciach organizowanych przez klub sportowy. Każdy klub uczestniczący w profesjonalnych rozgrywkach sportowych posiłkuje się zawodnikami wyselekcjonowanymi z terenu całego kraju, jak również za granicą. W celu zatem umożliwienia im wykonywania zobowiązań wynikających z umowy zlecenia, Strony mogą swobodnie uzgodnić warunki zlecenia, za stworzenie których odpowiedzialny jest zleceniodawca. Nie oznacza to jednak, że wartość kosztu poniesionego przez zleceniodawcę na stworzenie tych warunków wykonywania zlecenia stanowi jednocześnie dla zleceniobiorcy przychód podlegający opodatkowaniu. Przykładowo, jeżeli zleceniodawca udostępnia zleceniobiorcy komputer do potrzeb wykonania zlecenia, nie oznacza to, że używanie przez zleceniobiorcę tego komputera stanowić będzie dla zleceniobiorcy nieodpłatne świadczenie podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Analogiczna sytuacja dotyczy omawianego zapytania i warunku zapewnienia przez zleceniodawcę zakwaterowania zawodników zamiejscowych. Podkreślić należy, że dla wszystkich zawodników zamiejscowych miejscem stałego zamieszkania przez cały okres zlecenia nie będzie W. W związku z tym będą oni ponosić z własnych środków koszty utrzymania swojego stałego miejsca zamieszkania, niezwiązanego z wykonywaniem niniejszego zlecenia.

W związku z tym, w opinii Wnioskodawcy uzgodnione w umowie zlecenia koszty zakwaterowania zawodników zamiejscowych nie będą stanowić przychodu w rozumieniu art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca w tym zakresie nie ma obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy, jako płatnik podatku dochodowego.

Gdyby jednak uznać, że koszty zakwaterowania stanowią przychód poszczególnych zawodników, należałoby rozstrzygnąć, w jaki sposób przypisać wartość przychodu dla poszczególnych zawodników. W szczególności, w opinii Wnioskodawcy znajdowałby zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników w kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł., pod warunkiem niekorzystania przez pracowników z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów. Wynajmowane przez Wnioskodawcę lokale mieszkalne nie są wybierane pod kątem przeznaczenia dla konkretnych zawodników i przydzielane są zawodnikom zamiejscowym stosownie do istniejących potrzeb klubu. W trakcie sezonu może następować rotacja zawodników przydzielonych do zamieszkania do poszczególnych lokali. Przy czym, w udostępnianych lokalach mieszka kilku zawodników. Spełniony jest zatem warunek zbiorowego zakwaterowania.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, w myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

*   z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy natomiast rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się (art. 11 ust. 2a ww. ustawy):

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jako klub sportowy uczestniczy w rozgrywkach ligowych w koszykówce mężczyzn. Zawodnicy reprezentujący Wnioskodawcę w rozgrywkach koszykówki zatrudniani są na podstawie umów zlecenia. W umowach zawieranych przez Wnioskodawcę z zawodnikami, których stałe miejsce zamieszkania jest poza W, oprócz postanowień dotyczących comiesięcznego wynagrodzenia (stypendium sportowego) za reprezentowanie klubu w rozgrywkach koszykówki, zawierane będzie również zobowiązanie klubu do zapewnienia zawodnikowi zakwaterowania. Wnioskodawca wywiązywać się będzie z tego zobowiązania poprzez wynajem na rynku lokali mieszkalnych bądź domu, w których w każdym przypadku zakwaterowanych będzie kilku zawodników.

Nie można zgodzić się zatem ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż ponoszone przez zleceniodawcę koszty zakwaterowania zawodników, którzy mają stałe miejsce zamieszkania poza W, nie stanowią dla tych zawodników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, albowiem jak wynika to z cytowanych powyżej przepisów - świadczenie w postaci zapewnia zakwaterowania osobom zatrudnionym na podstawie umów zlecenia stanowi dla nich źródło przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Poniesienie bowiem przez Wnioskodawcę ww. kosztów powoduje, iż osoby wykonujące umowę zlecenia otrzymały konkretne przysporzenie majątkowe w postaci sfinansowania im części kosztów, które są niezbędne do wykonania umowy zlecenia.

Jednocześnie należy wskazać, że zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania zleceniobiorcom nie mieści się w zakresie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl tego przepisu wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników, z zastrzeżeniem ust. 14, w:

1.  hotelach pracowniczych,
2.  kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zwolnienie adresowane jest wyłącznie do pracowników, za których stosownie do art. 12 ust. 4 ww. ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Jednakże, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Odrębne przepisy, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1990 ze zm.).

Aby jednak przedmiotowe świadczenia, do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu, korzystały ze zwolnienia, muszą być spełnione warunki, wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Należy zauważyć, iż w powołanym uprzednio przepisie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców, oraz zostały poniesione w celu uzyskania przychodu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że poniesienie przez Wnioskodawcę kwot z tytułu zakwaterowania zleceniobiorców jest nieodpłatnym świadczeniem dla zleceniobiorcy i stanowi przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wartość tegoż świadczenia należałoby ustalać kierując się treścią art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu. Jednakże przychód z tytułu zakwaterowania zleceniobiorców korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.