Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.278.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Zwolnienie przedmiotowe; cele mieszkaniowe. Spłata kredytu
za lokal mieszkalny, w którym się nie mieszkało.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 30a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełnił go Pan pismem
    złożonym 2 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (...) w 2019 r. wspólnie z żoną (...), zakupili na prawach wspólnoty
                                            2majątkowej Ich pierwszą nieruchomość (mieszkanie o powierzchni 60 m) w ..., na którą
    zaciągnęli kredyt hipoteczny. To mieszkanie jest Ich miejscem zameldowania i stałego
    zamieszkania.
    Pod koniec 2023 r. małżonkowie zakupili drugie mieszkanie w tej samej miejscowości (...),
    na nie również zaciągnęli kredyt hipoteczny. Drugie mieszkanie było również zakupione z
    intencją własnych potrzeb mieszkaniowych (lepsza lokalizacja), jednak wymagało
    wykończenia, aby się do niego przeprowadzić.
    Na początku 2024 r. małżonkowie postanowili sprzedać drugie mieszkanie, z powodu
    braku środków na jego wykończenie oraz dobrą ofertę sprzedaży (kwota sprzedaży ... zł).
    Pieniądze ze sprzedaży drugiej nieruchomości przeznaczone zostały na:
    - spłatę pozostałości kredytu hipotecznego z pierwszego mieszkania (z 2019 r.), w którym
      cały czas zamieszkują (była to kwota ... zł ... gr),
    - spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zbywaną nieruchomość (drugie
      mieszkanie, była to kwota ... zł ... gr).
    W uzupełnieniu wniosku na pytanie Organu o treści cyt.: „Proszę podać adres i tytuł
    prawny jaki przysługuje Panu do lokalu mieszkalnego zakupionego w 2019 r. (np.
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, prawo odrębnej własności
    lokalu mieszkalnego, inny - jaki?)”, Wnioskodawca odpowiedział: ul. ..., ..., mieszkanie jest
    współwłasnością Wnioskodawcy oraz Jego żony na zasadzie prawa odrębnej własności
    lokalu mieszkalnego.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Proszę podać adres i tytuł prawny jaki przysługuje Panu
    do lokalu mieszkalnego zakupionego w 2023 r.?”, Wnioskodawca odpowiedział: ...,
    mieszkanie do momentu sprzedaży było współwłasnością Wnioskodawcy oraz żony na
    zasadzie prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego.
    W odniesieniu do kredytu zaciągniętego w banku na zakup lokalu mieszkalnego w 2019 r.
    Wnioskodawca wskazał:
    - kredyt został zaciągnięty przez Wnioskodawcę oraz Jego żonę dnia ... października 2019
      r., na okres 30 lat, kredyt udzielony w złotych polskich,
    - zaciągnięty był w banku ...,
    - z umowy kredytowej wynika, że wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za
      wynikające z niej zadłużenie,
    - kredyt został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego,
    - Wnioskodawca mieszka wspólnie z żoną w tym mieszkaniu od 20 września 2020 r.
    W odniesieniu do kredytu zaciągniętego w banku na zakup lokalu mieszkalnego w 2023 r.:

    - kredyt został zaciągnięty na Wnioskodawcę oraz żonę dnia ... października 2023 r, na
      okres 35 lat, kredyt udzielony w złotych polskich,
    - został zaciągnięty w ...,
    - z umowy kredytowej wynika, że wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za
      wynikające z niej zadłużenie,
    - celem był zakup lokalu mieszkalnego,
    - na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy mieszkał Pan w tym lokalu mieszkalnym? Jeśli tak –
      w jakim okresie czasu?”, Wnioskodawca odpowiedział: Nie. Jak Wnioskodawca pisał we
      wniosku drugie mieszkanie zostało zakupione z intencją własnych potrzeb
      mieszkaniowych (lepsza lokalizacja), ale wymagało wykończenia, aby się do niego
      przeprowadzić. Z uwagi na brak środków pieniężnych na remont i wykończenie
      mieszkania (zakupione zostało w stanie deweloperskim), małżonkowie zdecydowali się
      jednak na sprzedaż mieszkania zakupionego w 2023 r.
    Ani Wnioskodawca, ani Jego żona nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej.
    Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej (sprzedaż
    jako osoby prywatne).

## Pytanie

Czy w związku z zaistniałą sytuacją obie kwoty spłaty kredytów, można traktować
    sumarycznie jako własne cele mieszkaniowe i uwzględnić je do wyliczenia kwoty ulgi od
    podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, spłata obu kredytów (zaciągniętych w 2019 r. i 2023 r.)
    kwalifikuje się do sumarycznego zaliczania ich jako własnych celów mieszkaniowych,
    zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana w 2024 r. lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, nabytego w marcu 2023 r., stanowi
    źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w

    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie bowiem do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P

    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
        2) wydatki poniesione na:
        a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,

        b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o
          którym mowa w lit. a),
        c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
          (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
          odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę
          kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Stosownie natomiast do art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu
      (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze
      zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1,
      w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych
      w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
    Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 13 lit. f) ustawy z dnia 29 października 2021 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105)
    i ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. –
    stosownie do art. 70 pkt 1 ww. ustawy zmieniającej.

    Podkreślenia wymaga, że z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie
    przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych musi
    być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały
    wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek
    kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być
    bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy –
    zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, tj. m.in. na nabycie lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu (art. 21 ust.
    25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy), nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub
    udziału w takim gruncie (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ww. ustawy), a także na budowę,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego
    części (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy).
    Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) ma być zaciągnięty na cele
    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby środki
    przeznaczone na ww. cel mieszkaniowy, czyli na spłatę kredytu oraz odsetek od tego
    kredytu pochodziły ze sprzedaży nieruchomości (lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości) lub praw. Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed
    dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz, aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę,
    która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Należy jednak zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.
    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu
    dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Niemniej, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro zamierza
    Pan skorzystać ze zwolnienia, powinniście liczyć się z koniecznością wykazania faktu
    wydatkowania środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na własne cele mieszkaniowe.
    Organ podatkowy dla celów podatkowych, weryfikując możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego, uprawniony jest żądać od podatników udokumentowania
    poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z
    których w sposób niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki
    wydatek poniósł, czyli np. czy środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego) faktycznie wydatkowane zostały przez podatnika na własne cele
    mieszkaniowe.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jest zatem fakt wydatkowania
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w art. 21 ust. 25 i ust. 30a ww. ustawy
    własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tych przepisach wyliczenie tzw. wydatków
    mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma
    charakter enumeratywny (wyczerpujący).

    Przy zwolnieniu określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną na
    „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy.
    Powołany art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przewiduje zwolnienie ze względu na „własne cele mieszkaniowe”. Jest to cel nadrzędny,
    przez pryzmat którego należy interpretować ww. przepis. Ustawodawca nie definiuje
    jednak użytego zwrotu „własne cele mieszkaniowe”.
    Odnosząc się do powyższej kwestii Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w
    wyroku z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 791/15, stwierdził, że:
      „(...) pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną
      najczęściej mianem chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej
      (powodującej) ludzkie działanie. Zatem wydatek poniesiony na własne cele
      mieszkaniowe, to wydatek dokonany w zamiarze zaspokajania własnych potrzeb
      mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu, że istotny jest zamiar nabycia
      nieruchomości na cele mieszkaniowe, który powinien prowadzić do zamieszkania w
      nabytej nieruchomości, chociaż ustawodawca nie uzależnił skorzystania z prawa do
      zwolnienia z opodatkowania od wykazania zamiaru zamieszkania w nowym budynku
      czy lokalu w chwili jego nabycia, czy też niezwłocznie po nabyciu. W świetle takiego
      wyjaśnienia nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która np.
      posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w celach
      lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu celem późniejszej
      ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób,
      np. dzieci lub najemców. Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu lokalu
      w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do
      uzyskania zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy poczynienie wydatków na nabycie,
      lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji własnych potrzeb
      mieszkaniowych.
    Nie wystarczy być zatem właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego czy też budynku mieszkalnego) – w nieruchomości tej trzeba jeszcze
    faktycznie zamieszkać. Innymi słowy podatnik, który nabywa lokal mieszkalny lub budynek
    mieszkalny dla własnych potrzeb ma w tym lokalu bądź budynku faktycznie mieszkać.
    Lokal czy budynek, który nie jest zamieszkały przez podatnika, jest niewykorzystywany
    przez niego do zamieszkania lub jest wykorzystywany do innych celów niż zaspokojenie
    własnych potrzeb podatnika (np. zamieszkują go inne niż podatnik osoby) nie jest lokalem
    /budynkiem, którego zakup mógłby zostać uznany za realizację własnego celu
    mieszkaniowego.

    Zatem, aby skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21
    ust. 25 pkt 2 lit. a) i ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    związku z wydatkowaniem przychodu z odpłatnego zbycia przez Pana w 2024 r. lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość na spłatę kredytu zaciągniętego w
    kwietniu 2023 r. na zakup tego lokalu mieszkalnego, powinien Pan przed sprzedażą lokalu
    mieszkalnego faktycznie w tym lokalu własne cele mieszkaniowe realizować, tj. mieszkać w
    nim.
    Tymczasem, jak wynika z przedstawionego przez Pana opisu sprawy, lokal mieszkalny, na
    zakup którego zaciągnął Pan w 2023 r. kredyt, został nabyty w 2023 r., i nie był przez Pana
    zamieszkiwany z uwagi na brak jego wykończenia.
    Tymczasem o realizacji własnych celów mieszkaniowych w rozumieniu przepisu art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych możemy mówić jedynie
    w sytuacji, gdy podatnik w stanowiącym jego własność lokalu mieszka (mieszkał), z czym
    jednak, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia.
    W konsekwencji, w sytuacji gdy środki ze sprzedaży w 2024 r. lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość zostały przeznaczone na spłatę kredytu
    zaciągniętego na nabycie tego lokalu mieszkalnego w celu realizacji Pana własnych
    potrzeb mieszkaniowych, ale faktycznie nie realizował Pan i nie zrealizuje w nim własnych
    potrzeb mieszkaniowych, przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania nie
    może Pan uwzględnić wydatków poniesionych na spłatę kredytu zaciągniętego w 2023 r.
    na nabycie zbywanego lokalu mieszkalnego. Wydatek na spłatę kredytu zaciągniętego na
    zakup lokalu mieszkalnego, w którym faktycznie Pan nie zamieszkał, nie mieści się bowiem
    w katalogu wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 w zw. z ust. 25 pkt 1 i ust.
    30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w tej części Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Natomiast wydatkowanie części przychodu z odpłatnego zbycia w 2024 r. lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość na spłatę kredytu zaciągniętego w
    2019 r. na zakup lokalu mieszkalnego służącego realizacji własnych celów mieszkaniowych
    (mieszka Pan w nim) – może stanowić wydatek na własny cel mieszkaniowy, o którym
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    podlega w tej części zwolnieniu z opodatkowania na zasadach określonych w art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w tej części Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.

    Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.