Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-174/14/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia składników materialnych i niematerialnych
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; składnik-składnik majątkowy; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z 18 kwietnia 2014 r. (data wpływu 23 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismami z 3 lipca 2014 r. (data wpływu 4 lipca 2014r. i 7 lipca 2014 r.) oraz z 4 lipca 2014 r. (data wpływu 8 lipca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia składników materialnych i niematerialnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia składników materialnych i niematerialnych.

Ww. wniosek został uzupełnionym pismami z 3 lipca 2014 r. oraz z 4 lipca 2014 r. będącymi odpowiedzią na wezwanie Organu z 17 czerwca 2014 r. znak IBPP4/443-174/14/LG.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Nabywca B” lub „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową, polskim rezydentem dla celów podatku dochodowego od osób prawnych oraz zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Obecnie Nabywca B jest zainteresowany nabyciem od spółki Y Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) dwóch tzw. YS (dalej: „YS”). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja urządzeń hydraulicznych, pneumatycznych, elementów złącznych i podobnych urządzeń oraz utrzymania ruchu w zakładach produkcyjnych. Ponadto Spółka ta posiada ww. YS, będące punktami usługowo-handlowymi w, ramach których pracownicy YS sprzedają oraz świadczą na rzecz klientów specjalistyczne usługi, m.in. w zakresie zakuwania przewodów, sprawdzania czystości oleju oraz naprawy sprzętu specjalistycznego z uwzględnieniem rozwiązań nietypowych i specjalnych. Spółka posiada cztery YS zlokalizowane w …, przy czym Wnioskodawca jest zainteresowany nabyciem dwóch z nich, zlokalizowanych we \`(...)\`

Z działalnością poszczególnych YS związane są zarówno zobowiązania (dalej: „Zobowiązania”), jak również wierzytelności wobec kontrahentów YS (dalej: „Wierzytelności”).

Jak wynika z informacji posiadanych przez Wnioskodawcę Spółka nie prowadzi oddzielnych ksiąg ani dla poszczególnych YS, ani dla wszystkich łącznie. Nie sporządza również oddzielnego rachunku wyników oraz nie przygotowuje bilansu. Poszczególne YS posiadają częściowe wyodrębnienie finansowe, pozwalające na przyporządkowanie do nich części Zobowiązań, centrów kosztowych, zapasów, wpływów do kasy środków pieniężnych oraz Wierzytelności. Poszczególne YS nie posiadają także wyodrębnionych rachunków bankowych ani wyodrębnionego systemu finansowo - księgowego. Są wyodrębnione w systemie tzw. „branche”, tj. magazyny dla każdego YS oddzielnie.

Jak wskazano powyżej, obecnie Spółka rozważa zbycie aktywów wykorzystywanych w ramach wskazanej działalności, prowadzonej przez poszczególne YS. Oprócz Wnioskodawcy nabyciem pozostałych YS zlokalizowanych w … zainteresowany jest inny nabywca (dalej: „Nabywca A”, łącznie z Wnioskodawcą zwani dalej: „Nabywcami”).

Spółka planuje zawarcie dwóch umów sprzedaży (i) YS zlokalizowanych w … do Nabywcy A oraz (ii) YS zlokalizowanych we … do Nabywcy B (dalej: „Transakcja”). W ramach Transakcji na rzecz Nabywcy B przejdą w szczególności:

*   środki trwałe oraz wyposażenie związane z działalnością YS (meble, komputery, urządzenia techniczne);
*   listy klientów;
*   umowy ramowe z konkretnymi klientami;
*   otwarte zamówienia;
*   umowa najmu biur we …;
*   umowy handlowe na zakup usług związanych z obsługą działalności poszczególnych YS (tj. usługi serwisowe, sprzątanie, internet, media, umowy leasingu samochodów);
*   towary wykorzystywane w działalności PY (zapasy);
*   umowy o pracę z kierownikami YS oraz 2-3 pracownikami pracującymi bezpośrednio w danym YS (przejście umów o pracę nastąpi w ramach przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy).

W ramach Transakcji zbycia YS na rzecz Nabywcy B nie przejdą w szczególności:

*   Zobowiązania związane z działalnością handlową poszczególnych YS;
*   rachunki bankowe;
*   środki pieniężne;
*   działy wewnętrznego wsparcia (IT, księgowości, HR);
*   kadra zarządzająca wyższego szczebla, koordynująca dotychczas pracę YS (m.in. Dyrektor Handlowy, Kierownik Działu Dystrybucji);
*   pracownicy wspierający działania YS (np. inżynierowie produktów);
*   systemy finansowo - księgowe;
*   serwery;
*   Wierzytelności związane z działalnością YS we \`(...)\`

Wnioskodawca zaznacza, że w chwili nabycia YS nie będzie on posiadał wykwalifikowanego personelu (inżynierów produktów) wspierających działanie YS, dlatego też Spółka zobowiązała się do zapewnienia mu wsparcia przez inżynierów produktów zatrudnionych w Spółce przez okres około 6 miesięcy po sprzedaży YS. W tym okresie Nabywca B powinien zatrudnić/wyszkolić własną kadrę inżynierów.

Ponadto w piśmie z 3 lipca 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że zamierza wykorzystywać nabywane składniki materialne i niematerialne w celu kontynuacji działalności usługowo-handlowej prowadzonej dotychczas przez Y sp. z o.o. przy wykorzystaniu tego zespołu składników. Tym samym Wnioskodawca zamierza wykorzystywać nabywane składniki dla celów wykonywania własnej działalności opodatkowanej, a w konsekwencji podatek naliczony z tytułu nabycia będącego przedmiotem wniosku będzie miał związek z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej sprzedaż zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowiących YS zlokalizowane w …?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Nabycie poszczególnych składników majątku będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawy o VAT”) i w związku z tym Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących nabycie YS zlokalizowanych we …, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy o VAT.

W opinii Wnioskodawcy nie znajdzie tu zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, ponieważ nabycie opisanego w stanie faktycznym zespołu składników nie nastąpi w wyniku czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT lub zwolnionych z tego podatku. W szczególności Transakcja nie będzie wyłączona z zakresu przedmiotowego Ustawy o VAT na podstawie art. 6 Ustawy o VAT.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 6 Ustawy o VAT przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. A contrario, pozostałe czynności prawne objęte są zakresem Ustawy o VAT a przepisy tej ustawy znajdują do nich zastosowanie.

Nie ulega wątpliwości, iż wskazana w opisie zdarzenia przyszłego Transakcja należy do czynności, które mogą być przedmiotem skutecznej umowy. Tak więc aby ustalić, czy przepisy Ustawy o VAT stosuje się względem tej Transakcji należy dokonać analizy, czy stanowi ona (i) transakcję zbycia przedsiębiorstwa, (ii) transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

I. Brak cech kwalifikujących przedmiot transakcji jako przedsiębiorstwo

Ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej pojęcia przedsiębiorstwa. Definicję przedsiębiorstwa na potrzeby polskiego porządku prawnego zawiera natomiast art. 55¹ Kodeksu cywilnego (dalej: „KC”). Zgodnie z nim przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej i obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń materiałów towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do
3.  nieruchomości lub ruchomości;
4.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości
5.  lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
6.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
7.  koncesje, licencje, zezwolenia;
8.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
9.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
10.  tajemnice przedsiębiorstwa;
11.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego zadania wykonywane w ramach YS stanowią jedynie działalność o charakterze akcesoryjnym w stosunku do działalności dystrybucyjnej stanowiącej główny trzon aktywności Spółki - trudno więc uznać, że przedmiotem opisanych transakcji będzie całe przedsiębiorstwo Spółki, skoro po ich dokonaniu Spółka będzie nadal prowadziła działalność dystrybucyjną w niemal niezmienionym zakresie. Ponadto, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego na Nabywców nie przejdzie szereg składników, które zostały wprost wskazane w definicji kodeksowej jako elementy tworzące przedsiębiorstwo (np. oznaczenia indywidualizujące Spółkę, większość jej aktywów i wierzytelności, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty Spółki, zobowiązania związane z funkcjonowaniem Spółki, itp.).

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, zdaniem Wnioskodawcy, zespoły składników tworzące przedmiot transakcji nie mogą być uznane za przedsiębiorstwo Spółki w rozumieniu art. 55¹ KC, gdyż nie można ich uznać za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, o którym mowa w tym przepisie.

II. Brak cech kwalifikujących przedmiot Transakcji jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa

W opinii Wnioskodawcy składniki materialne i niematerialne stanowiące przedmiot opisanej we wniosku Transakcji nabycia YS zlokalizowanych we … nie stanowią również zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT. Zgodnie z powołanym przepisem, przez „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zatem na gruncie Ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeśli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące wyżej wymienione zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT.

Konieczność łącznego spełnienia wyżej wymienionych przesłanek została potwierdzona w orzecznictwie oraz stanowiskach organów podatkowych (w szczególności: wyrok WSA w Lublinie z dnia 12 października 2007 r., sygn. I SA/Lu 403/07, wyrok WSA w Kielcach z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. I SA/Ke 226/09, wyrok WSA w Gliwicach z 11 października 2013 r., sygn. III SA/G11284/13; interpretacja indywidualna Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 maja 2009 r., sygn. IPPB5/423-131/09-2/MB; interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2009 r., sygn. ILPP2/443-67/09-4/EN, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 września 2011 r., sygn. ITPB3/423-390/11/DK, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13 marca 2014 r„ sygn. ITPP2/443-1417/13/AK). Część z powołanych orzeczeń i interpretacji odnosi się do definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, niemniej, z uwagi na analogiczne brzmienie tej definicji na gruncie powołanej wyżej ustawy oraz ustawy VAT, uzasadnienie w nich zawarte znajdzie zastosowanie również w niniejszej sprawie.

Powyższe oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębną działalność, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które to wydzielenie ma zachodzić na trzech płaszczyznach; organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

a. wyodrębnienie organizacyjne:

O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp. Takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 2 kwietnia 2012 r. (ILPB4/423-4/12-2/ŁM) uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części ze struktur przedsiębiorstwa powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze”.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 22 września 2011 r. (ITPB3/423-390/11/DK) wskazał, że: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.”.
*   Podobnie interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13 marca 2014 r., sygn. JTPP2/443-1417/13/AK.

b. wyodrębnienie finansowe:

Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nią zadań gospodarczych.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2011 r. (ILPPI/443-1294/10-5/MK) wskazał, że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lipca 2012 r. (IPTPP4/443-227/12-4/ALN) wskazał, że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa."

c. wyodrębnienie funkcjonalne:

Wyodrębnienie funkcjonalne należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2011 r. (ILPPI/443-1294/10-5/MK) wskazał, że aby można było mówić o wyodrębnieniu funkcjonalnym: „wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie”.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dna 12 grudnia 2071 r. (ILPB2/436-187/11-2/MK), w której organ wskazał, że: „Wyodrębnienie zaś funkcjonalne to kryterium sprowadzające się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość, jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku jako niezależny podmiot gospodarczy”.

Jak wynika z treści art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi istnieć w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest zatem wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy. Zbywane składniki majątkowe muszą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy, tj. w niniejszym przypadku przed dokonaniem Transakcji.

Kolejną cechą definiującą zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest zdolność do bycia niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT.

W świetle powyższego, przedmiotu Transakcji nie można uznać zatem za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki, w rozumieniu art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT z uwagi na poniższe:

Pomimo częściowego wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego YS w strukturze Spółki nie można mówić o wyodrębnieniu o którym mowa w art. 2 pkt 27 e Ustawy o VAT. W szczególności, Transakcja nie będzie obejmowała wszystkich zobowiązań (szczególnie zobowiązań handlowych) związanych z funkcjonowaniem YS, systemów finansowo -księgowych, rachunków bankowych, czy środków pieniężnych.

Ponadto wyłączenie z planowanej Transakcji środków pieniężnych, rachunków bankowych, systemów finansowo-księgowych - spowoduje, że, kontynuowanie przez Wnioskodawcę działalności poszczególnych YS w dotychczasowym zakresie wyłącznie w oparciu o nabyte składniki nie będzie możliwe. Aby taką działalność prowadzić niezbędne będzie dokapitalizowanie YS oraz włączenie nabytych składników do struktur przedsiębiorstwa Wnioskodawcy lub odtworzenie brakujących elementów, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania YS.

Należy podkreślić, że przedmiotem Transakcji nie będą także Zobowiązania Spółki związane z działalnością prowadzoną przez YS, o których wprost mowa w art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT. W praktyce zatem, przedmiot Transakcji w obliczu wyłączenia z niego Zobowiązań - nie wypełnia w całości definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT.

W opinii Wnioskodawcy, fakt, że zespół składników tworzących YS będący przedmiotem Transakcji nie posiada samodzielnie cech czyniących go oddzielnym przedsiębiorstwem, które mogłoby niezależnie realizować określone zadania gospodarcze potwierdza także to, że Wnioskodawca będzie potrzebował wsparcia inżynierów produktów (będących pracownikami Spółki) przez okres około 6 miesięcy, tj. do czasu, gdy Wnioskodawca zatrudni/wyszkoli własną kadrę inżynierów. Trudno też wyobrazić sobie działanie YS na dotychczasowym poziomie, bez odtworzenia struktur wspierających działania YS, w szczególności kadry zarządzającej, księgowości, działów IT i HR.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej nr IPPP2/443-284/12-3/RR z 18 czerwca 2012 r., w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził stanowisko podatnika przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji, zgodnie z którym: „nie ulega wątpliwości, że „Przedmiot Transakcji nie będzie posiadał przymiotu samodzielności finansowej i nie będzie w stanie prowadzić działalności gospodarczej oraz rozliczeń finansowych w niezależny sposób. W szczególności do Przedmiotu Transakcji nie zostanie przypisany (ani wraz z nim przeniesiony) zespół ludzi podejmujących decyzje o charakterze finansowym, których działania umożliwiałyby funkcjonowanie Przedmiotu Transakcji jako odrębnego źródła przychodów i centrum kosztów oraz zarządzanie ww. strumieniami z myślą o generowaniu zysku w sposób zaplanowany, zorganizowany i efektywny, przy uwzględnieniu uwarunkowań ekonomicznych i rynkowych”.

Reasumując, w opinii Wnioskodawcy niedostateczne wyodrębnienie organizacyjne oraz finansowe, a także brak zdolności YS do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych po dokonaniu Transakcji przesądzają o tym, że zespół składników stanowiących przedmiot Transakcji nie może być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT.

III. Zastosowanie przepisów Ustawy o VAT do Transakcji

W konsekwencji, sprzedaż składników materialnych i niematerialnych opisanych w stanie faktycznym nie może być kwalifikowana jako sprzedaż przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, o których mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, w związku z czym artykuł ten nie będzie mieć zastosowania do Transakcji w przypadku zrealizowania się przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Prowadzi to do wniosku, iż Transakcja będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT na zasadach ogólnych, a w konsekwencji Transakcja ta będzie opodatkowana VAT.

Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawcy będzie on miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących nabycie opisanych powyżej składników materialnych i niematerialnych, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a Ustawy o VAT. W szczególności, nie będą zachodzić okoliczności, o których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT.

Tym samym, Spółka wnosi o potwierdzenie zaprezentowanego wyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.