Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.282.2021.2.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-22
Teza: w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości należącej do gospodarstwa rolnego
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunty rolne; połączenie; sprzedaż; spółki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 czerwca 2021 r., który wpłynął do Organu 15 czerwca 2021 r., uzupełnionym 16 września 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości należącej do gospodarstwa rolnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości należącej do gospodarstwa rolnego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego pismem z 8 września 2021 r. wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 16 września 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Spółka P1 z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej także: „Wnioskodawca”, „Spółka”) - dawniej funkcjonująca pod nazwą W Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; jest następcą prawnym (z uwagi na połączenie spółek) spółki P2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka posiada siedzibę na terytorium Polski. Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona, z wyłączeniem ryżu. Spółka posiada grunty rolne, na których prowadzi gospodarstwo rolne.

Jako właściciel tej nieruchomości wpisana jest spółka pod firmą P2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która nie jest tożsama ze spółką pod firmą P1 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Wnioskodawca); na podstawie uchwały z dnia 27 kwietnia 2016 roku nastąpiło połączenie Spółki pod firmą P2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i Spółki pod firmą W Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością poprzez przeniesienie całego majątku Spółki pod firmą P2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na Spółkę pod firmą W Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zaś na podstawie uchwały z dnia 24 czerwca 2016 roku nastąpiła zmiana firmy Spółki W Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na firmę P1 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, co potwierdza informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców pobrana na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym dla spółki pod firmą P1 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, co nie zostało do tej pory ujawnione w księdze wieczystej ani nie został złożony wniosek w tym zakresie.

Przedmiotowa nieruchomość od 1996 roku należała do Spółki P2 Sp. z o.o.

Wobec powyższego połączenia Spółka P1 Sp. z o.o. (Wnioskodawca) stała się właścicielem gruntów - przedmiotowej nieruchomości na podstawie następstwa prawnego (wejścia w ogół praw i obowiązków).

W najbliższym czasie Spółka planuje sprzedaż nieruchomości, na których obecnie prowadzone jest przez nią gospodarstwo rolne.

Przez cały okres posiadania przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawcę klasyfikacja gruntów nie uległa zmianie w stopniu znacznym tzn. zmieniającym ich klasyfikację jako użytków rolnych. Na ww. nieruchomościach prowadzone jest gospodarstwo rolne nieprzerwanie od 1996 roku. Nieruchomość jest niezabudowana.

W uzupełnieniu wniosku z 14 września 2021 r., Spółka wskazała, że:

*   Powierzchnia przedmiotowych gruntów których dotyczy transakcja sprzedaży wynosi 5,5 ha.;
*   zbywana nieruchomość (grunty) nie były zajęte na prowadzenie działalności innej niż działalność rolnicza;

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

1.  Czy dochód ze sprzedaży opisanej powyżej Nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT?
2.  Czy początek biegu okresu 5 lat od daty nabycia nieruchomości, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, dla spółki przejmującej (na podstawie przepisów art. 494 § 1 k.s.h.) drugą spółkę - spółkę przejmowaną, która była już właścicielem tej nieruchomości, należy liczyć od dnia nabycia nieruchomości przez spółkę przejmowaną (np. na podstawie umowy sprzedaży), czy od daty połączenia spółek.

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód ze sprzedaży opisanej powyżej Nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości lub udziału w nieruchomości, wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego. Zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości lub udziału w nieruchomości.

Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Zgodnie z przepisami art. 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o Podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 333 ze zm.; dalej: „ustawa o podatku rolnym”), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, przy czym łączna powierzchnia tych gruntów przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, a stanowią one własność lub znajdują się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Z powyższych regulacji wynika, iż dla uznania, iż dana nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym - a tym samym również w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  grunty muszą stanowić własność lub znajdować się w posiadaniu, m.in. osoby prawnej,
2.  łączna powierzchnia tych gruntów musi wynosić ponad 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.
3.  grunty muszą być skwalifikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne,
4.  grunty nie mogą być zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Ponadto, zdaniem Spółki, nabycie nieruchomości w rozumieniu ustawy art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT nastąpiło od 1996 roku, gdyż połączenie przez przejęcie spółek prawa handlowego miało miejsce na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. Na podstawie tego przepisu spółka przejmująca – W Spółka z o.o. (Obecnie P1 Spółka z o.o.) stała się następcą prawnym spółki P2 Spółka z o.o., a więc weszła w ogół praw i obowiązków tejże spółki.

W związku z tym nie doszło do nabycia nieruchomości, ale do wejścia w ogół praw właściciela w formie następstwa prawnego.

Powyższe zostało potwierdzone uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2019 r. III CZP 19/19. Jak wskazał Sąd Najwyższy:

„Zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. połączenie spółek może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie). Spółka przejmująca wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej, a dniem połączenia jest dzień wpisu tego połączenia do rejestru właściwego według spółki przejmującej (art. 494 § 1 w zw. z art. 493 § 2 k.s.h.). Z przepisów tych wynika, że uchwały zgromadzenia wspólników nie wywierają skutku w postaci połączenia i odpowiednio przeniesienia majątku spółki przejmowanej, a wpis do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego ma charakter konstytutywny. \[\`(...)\`\]

W orzecznictwie i piśmiennictwie zgodnie przyjęto, że połączenie spółek przez przejęcie (per incorporationem) oparte jest na sukcesji uniwersalnej, której skutki określa art. 494 k.s.h. Przejście praw i obowiązków następuje w drodze jednej czynności prawnej i z mocy samego prawa, a spółka przejmująca staje się następcą prawnym pod tytułem ogólnym spółki przejmowanej, która w dniu wpisu i odpowiednio wykreślenia z rejestru traci byt prawny. Niemniej, następstwo prawne pod tytułem ogólnym na wskazanej podstawie prawnej nie oznacza zakończenia działalności spółki przejętej ani wygaśnięcia jej praw i obowiązków, tylko ich kontynuację przez spółkę przejmującą. Zakres przejęcia obejmuje prawa i obowiązki cywilnoprawne, w tym prawa podmiotowe majątkowe i niemajątkowe, a publicznoprawne, jeżeli taki skutek był przewidziany wprost w ustawie lub w decyzji. Przeniesienie użytkowania wieczystego przysługującego dotąd spółce inkorporowanej nie wymaga podjęcia dalszych czynności w kwalifikowanej formie przewidzianej w art. 237 w zw. z art. 158 k.c. ani dokonania wpisu spółki przejmującej w księdze wieczystej o charakterze konstytutywnym. Tak rozumiana kontynuacja dotychczasowego stosunku prawno-rzeczowego nie stanowi zatem „zbycia/nabycia nieruchomości” w rozumieniu art. 4 ust 3b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 z późn. zm.) oraz art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa".

Tym samym zdaniem spółki do nabycia przez nią nieruchomości doszło w 1996 roku, a więc upłynął już 5 letni termin wskazany w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustaw o podatku dochodowy od osób prawnych.

Mając powyższe na uwadze Spółka jest zdania, iż może skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustaw o podatku dochodowy od osób prawnych.

Jednocześnie należy przyjąć, że dla początku biegu okresu 5 lat, o którym mowa art. 17 ust. 1 pkt 1 ustaw o podatku dochodowy od osób prawnych należy przyjmować datę nabycia nieruchomości przez spółkę przejmowaną (np. na podstawie umowy sprzedaży), a nie datę połączenia spółki przejmowanej ze spółką przejmującą.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Na wstępie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie oceny wpływu połączenia spółek w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. (bez ujawnienia w księgach wieczystych) na bieg 5-cio letniego okresu od nabycia nieruchomości o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 updop i w konsekwencji możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości o jakiej mowa we wniosku.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (Dz.U z 2020 r., poz. 1406 ze zm.), wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.

W tym miejscu należy wskazać co oznacza pojęcie „nabycie”. W wyroku z 14 października 2020 r. sygn. akt II 1578/18 który zapadł na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych Sąd wskazał, że: W orzecznictwie przyjmuje się, że nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. obejmuje przypadki zarówno odpłatnego jak i nieodpłatnego nabycia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pojęcie "nabycie" użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. należy rozumieć w znaczeniu najbardziej ogólnym jako uzyskanie własności lub innego prawa majątkowego w każdy prawem przewidziany sposób. Nabycie prawa własności może być pierwotne lub pochodne. Nabycie pierwotne - następuje niezależnie od praw poprzednika. Nie ma ciągłości między prawami poprzedniego właściciela, a nowego nabywcy - nie ma następstwa prawnego. Prawo nowego właściciela powstaje w wypadku nabycia pierwotnego samoistnie. Wśród pierwotnych sposobów nabycia prawa własności wyróżnić można m.in. wywłaszczenie, nacjonalizację, nabycie prawa własności od osoby nieuprawnionej, zasiedzenie, znalezienie. Nabycie pochodne charakteryzuje się ciągłością praw poprzedniego właściciela i osoby nabywającej prawo własności - uzależnione jest ono od istnienia prawa poprzednika - prawa te przechodzą na nabywcę, mamy tu więc do czynienia nie tylko z następstwem czasowym lecz i prawnym określone mianem sukcesji. Nabycie pochodne nastąpić może na podstawie umowy (m.in. sprzedaży, darowizny, zamiany) lub na podstawie spadkobrania.

Z postanowień zawartych w art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Zgodnie z przepisami art. 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r., poz. 333 ze zm.; dalej: „ustawa o podatku rolnym”), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, przy czym łączna powierzchnia tych gruntów przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, a stanowią one własność lub znajdują się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Natomiast opodatkowaniu podatkiem rolnym w myśl art. 1 ww. ustawy podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Z powyższego wynika, że przy ocenie, czy dana nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym – a tym samym również w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki:

*   grunty muszą stanowić własność lub znajdować się w posiadaniu m.in. osoby prawnej,
*   łączna powierzchnia tych gruntów musi wynosić ponad 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy,
*   grunty muszą być skwalifikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne,
*   grunty nie mogą być zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Pozbawienie podatnika prawa do zwolnienia nie jest uzależnione od faktu utraty przez nieruchomość charakteru rolnego po dokonaniu sprzedaży, lecz od okresu, jaki upłynął od chwili nabycia sprzedawanej nieruchomości. Podkreślenia wymaga w tym miejscu fakt, że datę nabycia nieruchomości należy utożsamiać z chwilą przeniesienia jej własności w rozumieniu cywilnoprawnym. Zatem pięcioletni termin, wskazany w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez sprzedającego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że od 1996 r. przedmiotowa nieruchomość (grunty) należała do Spółki P2 (spółki przejmowanej) jako właściciel tej nieruchomości wpisana jest Spółka P2. 27 kwietnia 2016 r. na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. doszło do połączenia spółek w wyniku czego Spółka W (spółka przejmująca) stała się następcą prawnym Spółki P2 następnie nastąpiła zmiana firmy Spółki W na Spółkę P1 co zostało uwidocznione w KRS; powyższe nie zostało do tej pory ujawnione w księdze wieczystej ani nie złożono wniosku w tym zakresie.

W myśl art. 491 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm., dalej: „k.s.h.”) spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w przepisie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Stosownie do art. 493 § 1 k.s.h. spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru.

Zgodnie z art. 493 § 2 k.s.h. połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507.

Konsekwencją połączenia jest tzw. sukcesja generalna określona w art. 494 § 1 k.s.h., zgodnie z którym spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

W myśl art. 494 § 2 k.s.h., na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Stosownie do art. 494 § 3 k.s.h. ujawnienie w księgach wieczystych lub rejestrach przejścia na spółkę przejmującą albo na spółkę nowo zawiązaną praw ujawnionych w tych księgach lub rejestrach następuje na wniosek tej spółki.

Na gruncie prawa podatkowego zasada sukcesji generalnej została określona w art. 93 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540) zgodnie z którym – osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Natomiast art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych).

W świetle powołanych przepisów Wnioskodawca jest zatem sukcesorem praw i obowiązków Spółki przejętej.

Zatem skoro do nabycia nieruchomości podlegającej sprzedaży przez spółkę przejmowaną, doszło przed 1996 r. a w 2016 r. nastąpiło połączenie spółek na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. i w związku z tym na podstawie art. 494 § 1 k.s.h. (spółka przejmująca) weszła w ogół praw i obowiązków spółki przejmowanej (sukcesja generalna) to w odniesieniu do gruntów przejętych od spółki przejmowanej w ramach połączenia Wnioskodawca jako sukcesor spółki przejmowanej wypełni warunek 5-cio letniego okresu posiadania sprzedawanych nieruchomości. Ponadto skoro:

*   powierzchnia przedmiotowych gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne których dotyczy transakcja sprzedaży wynosi 5,5 ha.;
*   zbywana nieruchomość (grunty) nie była/nie jest zajęta na prowadzenie działalności innej niż działalność rolnicza;
*   Wnioskodawca (Spółka P1) prowadzi na tych gruntach gospodarstwo rolne

\-dochód osiągnięty ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 1 updop.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.