Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.496.2025.3.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dokonanej
dotychczas sprzedaży działek oraz planowanej sprzedaży
kolejnych działek wraz z udziałami w działce drogowej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-podział gruntu
grunty-sprzedaż gruntów
umowa-umowa pośrednictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący braku podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT dokonanej dotychczas sprzedaży czterech działek oraz
    planowanej sprzedaży kolejnych (dziewięciu) działek spośród Działek o nr ew. 1, 2, 3, 5, 6,
    7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 wraz z udziałami w Działce drogowej o nr ew. 17. Uzupełnił go
    Pan pismem z 10 lipca 2025 r. (data wpływu 17 lipca 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    a) Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, nieprowadzącym działalności
      gospodarczej i niezarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    b) Wnioskodawca otrzymał 10 kwietnia 2018 r. nieruchomości gruntowe niezabudowane
      o nr ew. 18 (pow. (...) ha) i o nr ew. 19 (pow. (...) ha), z obrębu (...), zlokalizowane na
      terenie Gminy (...) (dalej: Nieruchomość darowana), w drodze darowizny, od swoich
      rodziców do majątku odrębnego (nieobjętego małżeńską wspólnością majątkową).
    c) Nieruchomość darowana od 1 kwietnia 2004 r. objęta jest miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego (uchwała (...)) z przeznaczeniem pod zabudowę
      mieszkaniową jednorodzinną. Wnioskodawca, jak również jego rodzice, nie
      podejmowali czynności prawnych i faktycznych mających wpływ na uchwałę rady
      gminy. Nieruchomość w ostatnich latach stanowiła faktyczny nieużytek.
    d) 10 grudnia 2019 r. decyzją nr (...) Wójta Gminy (...) zatwierdzono podział działki o nr ew.
      18 na działki o nr ew. 20 (pow. (...) ha), o nr ew. 21 (pow. (...) ha), o nr ew. 22 (o pow. (...)
      ha na poszerzenie drogi gminnej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego - mpzp).
    e) Wnioskodawca podjął następnie decyzję o sprzedaży Nieruchomości darowanej, tj.
      majątku prywatnego niewykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej.
      W tym celu podjął kroki prawne w celu podziału przedmiotowej nieruchomości na
      działki odpowiednie do wykorzystania na cele zgodne z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego. W rezultacie, 29 lutego 2024 r. decyzją (...) Wójta
      Gminy (...) zatwierdzono podział działek o nr ew. 21 i o nr ew. 19 oraz scalenie z działką
      o nr ew. 20. W wyniku podziału i scalenia powstały działki o nr ew. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8,
      9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 oraz 17 jako droga wewnętrzna (Działki). Dodatkowo
      została wydzielona działka o nr ew. 23 na poszerzenie drogi gminnej zgodnie z mpzp.
    f) Następnie Wnioskodawca podjął czynności zmierzające do zbycia Działek. W związku z
      brakiem wystarczającego zainteresowania oraz brakiem czasu na prezentacje Działek
      zainteresowanym, Wnioskodawca 25 listopada 2024 r. podpisał umowę z
      pośrednikiem nieruchomości w sprawie sprzedaży działek o nr ew. 1, 2, 3, 14, 5, 6, 7,
      8, 9, 10, 11, 12, 13 wraz z udziałami w działce drogowej o nr ew. 17. Umowa dotyczy
      wyłącznie znalezienia nabywców i nie obejmuje przekazania pośrednikowi
      pełnomocnictwa do sprzedaży. Pośrednik zamieścił ogłoszenia zbycia Działek na
      stronie internetowej agencji oraz na otwartych stronach internetowych z ofertami.
      Wnioskodawca nie podejmował innych kroków w celu sprzedaży działek. W
      szczególności nie dokonywał ogrodzenia działek ani kroków mających na celu ich
      uzbrojenie. Działki pozostają nieuzbrojone.
    g) Pierwsza działka została sprzedana w lutym 2025 r., kolejne dwie w marcu 2025 r. i
      kolejna w kwietniu 2025 r. Z tytułu sprzedaży tych Działek nabywcy zapłacili podatek
      od czynności cywilnoprawnych i przyjęto, że sprzedaże nie podlegają VAT. Na moment
      składania tego wniosku, pozostałe Działki pozostają własnością Wnioskodawcy.

    h) Środki ze sprzedaży pierwszych czterech Działek zostały w przeważającej części
      darowane synowi Wnioskodawcy na cel budowy domu dla niego i jego rodziny. Z tego
      tytułu było składane zgłoszenie do urzędu skarbowego w celu skorzystania ze
      zwolnienia z podatku od spadków i darowizn.
    i) Wnioskodawca nie planuje sprzedawać osobom trzecim działek o nr ew. 4, 15, 16, które
      są planowane do przekazania w darowiźnie najbliższej rodzinie (zwłaszcza zstępnym).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Przedmiotowe niezabudowane działki nigdy nie były i nie są (w tym zwłaszcza w czasie,
    gdy Wnioskodawca jest ich właścicielem) przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych
    podobnych umów. Nie były też udostępniane osobom trzecim.
    Wnioskodawca nie dokonywał w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości, w tym
    zwłaszcza z majątku prywatnego - nie licząc tych działek, które zostały opisane we wniosku
    o wydanie interpretacji (sprzedaż z 2025 r.).
    Wnioskodawca nigdy nie był podatnikiem VAT czynnym, gdyż nie prowadził ani nie
    prowadzi żadnej formy działalności gospodarczej (w tym zwłaszcza polegającej na
    zbywaniu nieruchomości). Podstawowym i regularnym źródłem dochodów Wnioskodawcy
    jest umowa o pracę.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca prawidłowo przyjął, że dotychczas sprzedane Działki nie podlegają
      opodatkowaniu VAT?
    2) Czy planowane zbycie kolejnych Działek nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    1) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowo przyjął, że dotychczas sprzedane
      Działki nie powinny były podlegać opodatkowaniu VAT.
    2) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zbycie kolejnych Działek nie będzie podlegać
      opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie:
    a) Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
      dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    b) W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 oraz 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa
      w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste
      oraz zbycie praw, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o VAT (tj.
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego
      własnościowego prawa do lokalu czy prawa użytkowania wieczystego).
    c) Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary” rozumie się
      rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    d) W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną
      dostawę towarów.
    e) Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
      opodatkowaniu VAT, bowiem ta, aby była objęta tym podatkiem musi być wykonana
      przez podatnika.
    f) Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
      organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
      samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
      bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy
      o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,

      handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne
      oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych, bez względu na rezultat takiej działalności.
    g) Z powyższego wynika, że dana czynność (np. dostawa towarów) podlega
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
      jest przez podmiot mający status podatnika, który to zarazem w odniesieniu do danej
      transakcji działa w takim charakterze (tj. podatnika). Innymi słowy, fakt, czy dany
      podmiot prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT
      będzie, w kontekście danej czynności, determinował następczo fakt jej opodatkowania
      VAT lub też braku takiego opodatkowania. Zarazem, dopiero po zdefiniowaniu
      podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - zastosowanie będą miały do niego
      ewentualne prawa oraz obowiązki przewidziane przez ustawę o VAT z uwagi na
      posiadany status.
    h) Mając powyższe na uwadze, zasadniczym jest ustalenie, czy w danych okolicznościach
      Wnioskodawca, jako osoba fizyczna będzie działać w charakterze podatnika VAT
      zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    i) Jak wskazał Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w wyroku z 15
      września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi
      Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi
      Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod
      zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
      transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem
      prawa własności. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE wyrażonym w ww. wyrokach
      czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy
      VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Z drugiej strony za
      podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
      środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
      usługodawców, wykazując przy tym aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
      porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
      obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
      prywatnym.
    j) W tym miejscu warto również zwrócić uwagę na orzecznictwo TSUE, w zakresie w jakim
      odwołuje się ono do pojęcia „majątku prywatnego” i dokonywanych w jego ramach
      czynności, w kontekście oceny podlegania takich czynności VAT. W pierwszej
      kolejności należy w tym miejscu przywołać wyrok TSUE z 4 października 1995 r. w
      sprawie Dieter Armbrecht przeciwko Finanzamt Uelzen (C-291/92), w którym
      analizowano kwestię opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
      działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. We wskazanym
      orzeczeniu TSUE rozgraniczył czynności jakie skarżący wykonywał jako podatnik
      podatku od wartości dodanej, a jakie dokonywał działając jako prywatna osoba
      fizyczna zarządzając majątkiem prywatnym. W ramach oceny w jakim charakterze
      dany podmiot dokonuje czynności TSUE wskazał, iż podatnik m.in. powinien co do
      zasady przez cały okres posiadania nieruchomości wykazać zamiar zachowania jej dla
      celów prywatnych, czego definitywnym przykładem może być np. wybudowanie na
      nieruchomości gruntowej domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych
      (analogicznie TSUE w wyroku z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie H. E. przeciwko
      Finanzamt Bergisch Gladbach (C-25/03).

    k) Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów
      ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
      odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii
      opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości
      dodanej części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
      gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka
      część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
      wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
      orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
      nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
      majątku osobistego.
    l) Tym samym, uznanie danego podmiotu za podatnika dla celów VAT wymaga ustalenia,
      że jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną) i nie
      stanowi zarazem czynności, która odnosi się do majątku prywatnego i jest wyrazem
      dysponowania przysługującym prawem własności co do tego majątku. W odniesieniu
      do obrotu nieruchomościami co do zasady przejawem takiej zawodowej formy będzie
      taka aktywność, która - mając zorganizowaną formę i charakter dokonywanych
      czynności - może uwidaczniać się przez takie czynności jak:
      i.  nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      ii.  działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
        zwykłe formy ogłoszenia,
      iii.  uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
      iv.  wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
        sprzedawanego obszaru,
      v.  prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
        innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    m)W konsekwencji ostateczna ocena co do tego, czy dany podmiot w odniesieniu do
      konkretnej czynności działa jako podatnik VAT wymaga każdorazowego badania w
      kontekście danej czynności oraz towarzyszącym jej okolicznościom.
    n) Przedmiotowe Działki stanowią nieruchomość ściśle prywatną. Jest to majątek
      rodzinny, nabyty przez Wnioskodawcę w drodze darowizny od rodziców. Nabycie nie
      było zatem podyktowane chęcią prowadzenia działalności gospodarczej. Również
      zbywanie Działek jest ukierunkowane na dalszą dystrybucję majątku w ramach
      rodziny. Środki pieniężne ze zbycia są przeznaczone bowiem m.in. na darowizny na
      rzecz zstępnych. Kilka Działek zostanie przekazanych bezpośrednio członkom rodziny.
      Zbycie Działek (zarówno już dokonane, jak i planowane) jest formą normalnego
      rozdysponowania majątkiem prywatnym.
    o) O braku profesjonalnego charakteru, a co za tym idzie cech działalności gospodarczej
      w rozumieniu VAT, świadczy również fakt, że Działkom nadano budowlany charakter w
      drodze decyzji organów samorządowych (miejscowy plan zagospodarowania
      przestrzennego), a Wnioskodawca nie podejmował w tym względzie żadnych działań
      (tym bardziej, że budowlany charakter został ustalony w 2004 r., a więc w dość
      odległym czasie, gdy władającymi nieruchomością byli jeszcze rodzice Wnioskodawcy).
      Ponadto, Działki pozostają nieuzbrojone - Wnioskodawca nie podejmował kroków w
      celu nadania Działkom wyższego stopnia funkcjonalności, co potencjalnie mogłoby by
      być odczytywane jako działalność gospodarcza.
    p) Wnioskodawca, jako osoba nie posiadająca doświadczenia w zbywaniu nieruchomości,
      zdecydował się na skorzystanie z usług pośrednika nieruchomości w celu znalezienia
      nabywców. Było to również podyktowane brakiem czasu na ewentualne prezentacje

      Działek. Pośrednik ograniczył się do zamieszczenia ofert zbycia Działek na stronach
      internetowych. Korzystanie z usług pośrednika jest standardową praktyką rynkową, w
      tym również w odniesieniu do działalności nieprofesjonalnej, tj. np. sprzedaży majątku
      prywatnego. Nie może to być postrzegane jako okoliczność wskazująca na działalność
      gospodarczą zbywcy w zakresie obrotu nieruchomościami, tym bardziej, że pośrednik
      nie został wyposażony w dalej idące uprawnienia. W szczególności pośrednik nie stał
      się pełnomocnikiem Wnioskodawcy w zakresie aktów sprzedaży nieruchomości.
      Zadaniem pośrednika było i jest wyłącznie znalezienie nabywcy.
    q) Ilość zbywanych Działek nie ma znaczenia dla oceny, czy zbycie nieruchomości stanowi
      działalność gospodarczą. Wynika to z już wskazanego orzecznictwa Trybunału w
      Luksemburgu. Wnioskodawca ma zamiar sprzedać tylko Działki, które są efektem
      podziału Nieruchomości darowanej z uwzględnieniem rynkowych powierzchni działek
      przeznaczonych na cele budownictwa jednorodzinnego.
    r) Mając powyższe na uwadze, dotychczasowe i planowane sprzedaże nie mogą być
      uznane za aktywność, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Działania
      podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że sprzedaż Działek nastąpiła i nastąpi
      w ramach zarządu majątkiem prywatnym (w rozumieniu przepisów ustawy o VAT), tzn.
      w przedmiotowej sprawie występują przesłanki uprawniające do uznania, że
      Wnioskodawca nie działa w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
      o VAT.
    s) W rezultacie prawidłowo przyjęto, że dotychczasowe sprzedaże Działek powinny
      podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i podatnikiem z
      tego tytułu są kupujący. Takie same założenia Wnioskodawca powinien przyjąć wobec
      planowanych sprzedaży Działek.
    t) Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Ustawy o PCC, podatkowi podlegają bowiem
      czynności cywilnoprawne w postaci umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw
      majątkowych. Na podstawie art. 2 pkt 4 tej ustawy, nie podlegają podatkowi m.in.
      czynności cywilnoprawne w zakresie, w jakim są opodatkowane VAT. Z kolei na
      podstawie art. 4 pkt 1 tej ustawy obowiązek podatkowy ciąży na kupującym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również (...)
    W oparciu zatem o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie gruntu traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
      wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością

    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT i nie prowadzi Pan
        działalności gospodarczej;
        10 kwietnia 2018 r. otrzymał Pan w drodze darowizny nieruchomości gruntowe
        niezabudowane o nr ew. 18 (pow. (...) ha) i o nr ew. 19 (pow. (...) ha), zlokalizowane
        na terenie Gminy (...), od swoich rodziców do majątku odrębnego (nieobjętego
        małżeńską wspólnością majątkową);
        10 grudnia 2019 r. zatwierdzono podział działki o nr ew. 18 na działki o nr ew. 20
        (pow. (...) ha), o nr ew. 21 (pow. (...) ha), o nr ew. 22 (o pow. (...) ha na poszerzenie
        drogi gminnej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego -
        mpzp);
        następnie podjął Pan decyzję o sprzedaży ww. nieruchomości darowanej i w tym
        celu podjął Pan kroki prawne w celu podziału ww. nieruchomości na działki
        odpowiednie do wykorzystania na cele zgodne z miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego;

        29 lutego 2024 r. zatwierdzono podział działek o nr ew. 21 i o nr ew. 19 oraz
        scalenie z działką o nr ew. 20; w wyniku podziału i scalenia powstały działki o nr ew.
        1, 2, 3, 4, 5, 6,7, 8, 9, 10, 11, 12,13, 14, 15, 16 oraz 17 jako droga wewnętrzna
        (Działki). Dodatkowo została wydzielona działka o nr ew. 23 na poszerzenie drogi
        gminnej zgodnie z mpzp;
        następnie podjął Pan czynności zmierzające do zbycia Działek;
        25 listopada 2024 r. podpisał Pan umowę z pośrednikiem nieruchomości w sprawie
        sprzedaży Działek o nr ew. 1, 2, 3, 14, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 wraz z udziałami w
        Działce drogowej o nr ew. 17; pierwsza działka została sprzedana w lutym 2025 r.,
        kolejne dwie w marcu 2025 r. i kolejna w kwietniu 2025 r.;
        nie planuje Pan sprzedawać osobom trzecim działek o nr ew. 4, 15, 16, które są
        planowane do przekazania w darowiźnie najbliższej rodzinie (zwłaszcza zstępnym).
    Pana wątpliwości w zakresie opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    dotyczą kwestii braku podlegania opodatkowaniu dokonanej sprzedaży czterech działek i
    planowanej sprzedaży dziewięciu działek spośród Działek o nr ew. 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10,
    11, 12, 13, 14 wraz z udziałami w Działce drogowej o nr ew. 17.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących dokonanych i planowanych czynności
    sprzedaży Działek o nr ew. 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 wraz z udziałami w Działce
    drogowej o nr ew. 17, należy ustalić czy w odniesieniu do tych odpłatnych dostaw
    towarów, spełnił Pan i/lub będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    W przypadku podlegania opodatkowaniu sprzedaży Działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania tych dostaw podjął albo podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w

    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Nie był Pan nigdy podatnikiem VAT czynnym, gdyż nie prowadził Pan ani nie prowadzi Pan
    żadnej formy działalności gospodarczej (w tym zwłaszcza polegającej na zbywaniu
    nieruchomości). Podstawowym i regularnym źródłem Pana dochodów jest umowa o pracę.
    Nie podejmował Pan czynności prawnych i faktycznych mających wpływ na uchwałę rady
    gminy dotyczącą objęcia ww. nieruchomości od 1 kwietnia 2004 r. miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną. Nieruchomość ta w ostatnich latach stanowiła faktyczny nieużytek. Ww.
    niezabudowane Działki nigdy nie były i nie są (w tym zwłaszcza w czasie, gdy jest Pan ich
    właścicielem) przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych podobnych umów. Nie
    były też udostępniane osobom trzecim.
    Umowa z pośrednikiem nieruchomości, którą zawarł Pan w związku z brakiem
    wystarczającego zainteresowania oraz brakiem czasu na prezentacje Działek
    zainteresowanym, dotyczy wyłącznie znalezienia nabywców i nie obejmuje przekazania
    pośrednikowi pełnomocnictwa do sprzedaży. Pośrednik zamieścił ogłoszenia zbycia
    Działek na stronie internetowej agencji oraz na otwartych stronach internetowych z
    ofertami.
    Nie podejmował Pan innych kroków w celu sprzedaży Działek. W szczególności nie
    dokonywał Pan ogrodzenia Działek ani kroków mających na celu ich uzbrojenie. Działki
    pozostają nieuzbrojone.
    Ponadto, nie dokonywał Pan w przeszłości sprzedaży innych niż wymienione powyżej
    nieruchomości, w tym zwłaszcza z majątku prywatnego.

    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w
    odniesieniu do przygotowania ww. nieruchomości do sprzedaży, nie wykracza poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej
    sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie
    sprzedaży Działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Całokształt powyższych okoliczności
    wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180
    /10, C-181/10. Nie wystąpił i nie wystąpi bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie
    przesądziłby, że sprzedaż przez Pana ww. nieruchomości wypełni przesłanki działalności
    gospodarczej. Pojedyncza czynność, tj. geodezyjny podział czy scalenie Działek, nie może
    przesądzać, że przy sprzedaży Działek zachował lub zachowa się Pan jak handlowiec. Co
    równie istotne, zawarta przez Pana współpraca z pośrednikiem nieruchomości, nie dawała
    i nie daje prawa do dysponowania Działkami na cele budowlane ani do dokonywania
    czynności zwiększających atrakcyjność Działek.
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w tym
    konkretnym przypadku nie podjął i nie podejmie Pan aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Pana działania należą zatem do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, sprzedając Działki o nr ew. 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10,
    11, 12, 13, 14 wraz z udziałami w Działce drogowej o nr ew. 17, korzystał i będzie Pan
    korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Działek, a opisane dostawy (dokonane i planowane)
    pozbawia cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy. Tym samym, ww. sprzedaż nie podlegała i nie będzie podlegała ustawie o
    podatku od towarów i usług.
    Pana stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 wniosku uznaję więc za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Ponadto informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały
    objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem tj. kwestia braku podlegania opodatkowaniu
    planowanych darowizn działek o nr ew. 4, 15, 16 - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.