Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-67/09/ŁW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-03
Teza: obowiązku wystawienia faktury na żądanie klienta w przypadku wykonania usługi kserograficznej w punkcje samoobsługowym
Słowa kluczowe: fakturowanie; usługi-usługi kserograficzne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2009r. (data wpływu 22 stycznia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 marca 2009r. (data wpływu 25 marca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie obowiązku wystawienia faktury na żądanie klienta w przypadku wykonania usługi kserograficznej w punkcie samoobsługowym **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie obowiązku wystawienia faktury na żądanie klienta w przypadku wykonania usługi kserograficznej w punkcie samoobsługowym.

Pismem z dnia 9 marca 2009r. znak IBPP3/443-67/09/ŁW, IBPB1/2/423-110/09/AP Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wezwał do uzupełnienia ww. wniosek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 marca 2009r. (data wpływu 25 marca 2009r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Fundacja) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, której dochody są przeznaczane na działalność statutową, posiada samoobsługowy punkt kserograficzny, w związku z czym ilość skopiowanych przez konkretnego klienta stron nie jest w ogóle kontrolowana. Klient, chcąc skopiować materiały, musi najpierw umieścić we wrzutniku odpowiednią kwotę, po czym funkcje urządzenia są odblokowywane i klient może przystąpić do kopiowania materiałów. Przed wykonaniem usługi (czyli odbitki kserograficznej) przy wykorzystaniu urządzenia samoobsługowego, klient musi najpierw wrzucić odpowiednią kwotę do wrzutnika (licznik monet) który wylicza wrzucona sumę i przyporządkowuje ilość dostępnych kopii, a następnie dopiero może skopiować swoje materiały. Jedynym wyznacznikiem uzyskanych kwot przez Wnioskodawcę jest wspomniany wyrzutnik, który posiada odpowiedni licznik kwotowy (wartość sprzedaży w okresie pomiędzy dwoma opróżnieniami pojemnika monet). Nie ma możliwości wygenerowania jakiegokolwiek raportu dotyczącego poszczególnych transakcji. Jedyną informacją, którą można uzyskać z takiego wyrzutnika, jest wartość sprzedaży w danym okresie. Wnioskodawca przewiduje, że niektórzy klienci będą potrzebować faktur za wykonane usługi kserograficzne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy, a jeśli tak to na podstawie których przepisów, Wnioskodawca ma obowiązek wystawienia faktury na żądanie klienta w sytuacji, gdy klient twierdzi, że wydał określoną kwotę, natomiast nie ma żadnego potwierdzenia, że rzeczywiście usługa została wykonana na rzecz konkretnego klienta?

Zdaniem Wnioskodawcy, Fundacja nie będzie mieć obowiązku wystawienia faktury dla takiego klienta ze względu na brak jakiegokolwiek potwierdzenia, że klient wydał określoną kwotę na usługi kserograficzne (brak możliwości stwierdzenia dokonania sprzedaży zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 87 Ordynacji podatkowej).

Jeżeli Fundacja ma taki obowiązek, to w momencie wystawienia faktury po stronie Fundacji, co prawda, nie zostanie wykazany dodatkowy przychód (jeśli faktura zostanie wystawiona w ramach całkowitej kwoty przychodów w miesiącu - przychód wystąpi już wcześniej w momencie wyciągnięcia pieniędzy z wrzutnika). Jednakże klient będzie mógł wówczas takie wydatki zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów - co obniży jego zobowiązanie podatkowe i jednocześnie wpływy do budżetu państwa.

Fundacja nie ma obowiązku ewidencjonowania powyższych przychodów za pomocą kasy fiskalnej ze względu na przedmiotowe zwolnienie z tego obowiązku (usługi wykonywane przy wykorzystaniu urządzeń samoobsługowych).

Treść pytania zawartego we wniosku ORD-IN ma na celu ustalenie czy Fundacja ma obowiązek wystawienia faktury dla osoby, która twierdzi, że nabyła usługi, jednocześnie nie posiada żadnego dowodu nabycia usług. A zatem – zakres pytania zawartego we wniosku odnosi się wyłącznie do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ tylko w art. 106 tej ustawy jest mowa o „stwierdzeniu sprzedaży”, której w opisanej we wniosku ORD-IN sytuacji nie można zapewnić.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Stosownie do art. 19 ust. 1 wspomnianej ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy o VAT).

Z cyt. wyzej przepisów wynika, iż w przypadku świadczenia usługi kserograficznej za pomocą automatu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi. Jeżeli zaś wykonanie usługi kserograficznej powinno być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w siódmym dniu, licząc od dnia wykonania usługi kserograficznej.

W myśl art. 106 ust. 1 cyt. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Pod pojęciem sprzedaży należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 106 ust. 4 wspomnianej ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Z powyższego wynika, że co do zasady Wnioskodawca jest obowiązany wystawić fakturę stwierdzającą wykonanie usługi kserograficznej, datę wykonania usługi, cenę jednostkową oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. W przypadku, gdy nabywcą usługi jest osoba fizyczna, Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi kserograficznej. Jednakże na żądanie nabywcy – osoby fizycznej jest obowiązany do wystawienia faktury.

Zgodnie z § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz.1337 ze zm.). Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy,
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11,
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT",
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury,
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług,
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto),
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto),
9.  stawki podatku,
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu,
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku,
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

W myśl § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia faktury wystawiane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych mogą nie zawierać danych dotyczących nabywcy, określonych w § 5 ust. 1 pkt 2 tj. numer identyfikacji podatkowej.

Stosownie do § 9 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

W przedmiotowym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca (Fundacja) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, której dochody są przeznaczane na działalność statutową, posiada samoobsługowy punkt kserograficzny. Przy czym ilość skopiowanych przez konkretnego klienta stron nie jest w ogóle kontrolowana. Klient, chcąc skopiować materiały, musi najpierw umieścić we wrzutniku odpowiednią kwotę, po czym funkcje urządzenia są odblokowywane i klient może przystąpić do kopiowania materiałów. Jedynym wyznacznikiem uzyskanych kwot przez Wnioskodawcę jest wspomniany wyrzutnik, który posiada odpowiedni licznik kwotowy (wartość sprzedaży w okresie pomiędzy dwoma opróżnieniami pojemnika monet). Nie ma możliwości wygenerowania jakiegokolwiek raportu dotyczącego poszczególnych transakcji. Jedyną informacją, którą można uzyskać z takiego wyrzutnika, jest wartość sprzedaży w danym okresie. Wnioskodawca przewiduje, że niektórzy klienci będą potrzebować faktur za wykonane usługi kserograficzne.

W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego Wnioskodawca jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą wykonanie usługi kserograficznej, datę wykonania usługi, cenę jednostkową oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, nie później niż siódmego dnia od dnia wykonania usługi. W przypadku, gdy nabywcą usługi jest osoba fizyczna nieprowadzącą działalności gospodarczej lub osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w formie indywidualnego gospodarstwa rolnego, Wnioskodawca ma obowiązek wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi kserograficznej na żądanie tych osób.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, że Wnioskodawca obowiązany jest do wystawienia faktur w sytuacji ściśle określonych przez ustawę i przepisy wykonawcze do ustawy. Jednocześnie zauważyć należy, iż ustawodawca nie uzależnia obowiązków fakturowania konkretnych usług od sposobu organizacji sprzedaży tych usług. Zatem okoliczność, że urządzenie samoobsługowe służące do kopiowania materiałów nie generuje jakiegokolwiek raportu dotyczącego poszczególnych transakcji nie determinuje obowiązków związanych z wystawianiem faktur VAT, na zasadach określonych w ustawie VAT i w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

W niniejszej interpretacji nie odniesiono się do obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących, ponieważ pytanie zawarte we wniosku odnosiło się do obowiązku wystawienia faktur, a ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z dnia 25 marca 2009r. wyjaśnił, iż żąda interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie obowiązku wystawienia faktur VAT na żądanie nabywcy usług kserograficznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.