Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-566/16-1/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-22
Teza: Czy w dacie wypłaty dywidendy na rzecz fińskiego udziałowca (winno być akcjonariusza) Spółka będzie zobowiązana pobrać podatek u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 w związku z art. 22 ustawy o CIT? Czy w analizowanej sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: dywidendy; Finlandia; podatek-pobór podatku; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 16 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w dacie wypłaty dywidendy na rzecz fińskiego akcjonariusza Spółka będzie zobowiązana pobrać podatek u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ww. ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w dacie wypłaty dywidendy na rzecz fińskiego akcjonariusza Spółka będzie zobowiązana pobrać podatek u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ww. ustawy.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest producentem żaluzji i zasłon okiennych. Większościowym akcjonariuszem, posiadającym 99% akcji jest X, podmiot z siedzibą w Finlandii, posiadający osobowość prawną (odpowiednik polskiej spółki z o.o.). X posiada akcje w polskiej spółce od 2010 r. i w najbliższym czasie nie zamierza ich sprzedać. Fińska spółka jest właścicielem akcji w Spółce. Spółka zrealizowała dodatni wynik finansowy za 2015 r., który decyzją walnego zgromadzenia akcjonariuszy zostanie wypłacony akcjonariuszom w formie dywidendy pieniężnej. X jest podatnikiem podatku dochodowego w Finlandii od całości uzyskiwanego dochodu, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w Finlandii.

Na dzień wypłaty dywidendy polska spółka będzie posiadała certyfikat rezydencji podatkowej X oraz oświadczenie akcjonariusza, że opodatkowaniu w Finlandii podlega cały uzyskiwany przez niego dochód i nie korzysta ze zwolnień z opodatkowania.

Dywidendy otrzymane przez podatników fińskich od spółek z krajów Unii Europejskiej, z którymi Finlandia zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, traktowane są w Finlandii jako dochody zagraniczne i podlegają opodatkowaniu w Finlandii. 85% otrzymanej kwoty uznawana jest jako zyski kapitałowe, 15% otrzymanej kwoty jest zwolniona z opodatkowania. Cała kwota otrzymanej dywidendy wykazywana jest w odpowiednim formularzu podatkowym. 

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w dacie wypłaty dywidendy na rzecz fińskiego udziałowca (winno być akcjonariusza) Spółka będzie zobowiązana pobrać podatek u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 w związku z art. 22 ustawy o CIT? Czy w analizowanej sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy od dochodów z dywidend wynosi 19%. Od powyższej zasady są odstępstwa wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.

Art. 10 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Finlandią stanowi, że dywidendy wypłacane przez spółki w Polsce na rzecz spółek z siedzibą w Finlandii mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła, w państwie rezydencji podmiotu wypłacającego przychód, ale stawka podatku nie może być wyższa niż:

*   5% jeśli podmiot otrzymujący dywidendę posiada przynajmniej 25% udziału w kapitale spółki wypłacającej;
*   15% w pozostałych przypadkach.

Dodatkowo art. 22 ust. 4 ustawy o CIT przewiduje zwolnienie od podatku, jeśli spełnione są następujące warunki:

*   wypłacającym dywidendę jest spółka posiadająca siedzibę lub zarząd na terytorium Polski,
*   uzyskującym dochody z dywidend jest spółka podlegająca w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich uzyskania,
*   spółka uzyskująca dywidendę posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę nieprzerwanie przez okres dwóch lat,
*   spółka uzyskująca dywidendę nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

W analizowanym stanie faktycznym (winno być zdarzeniu przyszłym) wszystkie powyższe warunki zostały spełnione. X posiada siedzibę w państwie należącym do Unii Europejskiej, jest właścicielem 99% akcji w polskiej spółce przez okres dłuższy niż dwa lata, jest podatnikiem podatku dochodowego w Finlandii od całości uzyskiwanych dochodów, nie korzysta w państwie siedziby ze zwolnień z opodatkowania.

Zdaniem Spółki nie jest ona zobowiązana pobrać podatku u źródła od dywidend wypłacanych na rzecz swojego fińskiego akcjonariusza. W dacie wypłaty dywidendy będzie posiadała certyfikat rezydencji podatkowej oraz pisemne oświadczenie akcjonariusza, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.

Powyższego prawa do zwolnienia z opodatkowania w Polsce wypłacanej dywidendy nie zmienia fakt, że na podstawie postanowień art. 21 ust. 1 pkt b) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Finlandią, dywidendy otrzymane przez fińskie spółki od spółek polskich, w których fiński podmiot posiada bezpośrednio przynajmniej 10% praw głosu, są zwolnione z opodatkowania w Finlandii. Przepis ten jest bowiem wyrazem zastosowania zwolnienia z podwójnego opodatkowania zysków przekazywanych w formie dywidendy i odzwierciedla postanowienia dyrektywy regulującej opodatkowanie dywidend.

Zwolnienie z opodatkowania zawarte w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT jest wynikiem implementacji do polskiego prawa Dyrektywy Rady z dnia 23/07/1990 sygn. 90/435/EWG w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich. Postanowienia Dyrektywy mają na celu ujednolicenie zasad opodatkowania dywidend wypłacanych przez spółkę zależną z siedzibą na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, na rzecz spółki dominującej - mającej siedzibę w innym państwie członkowskim UE. Podstawową kwestią regulowaną przez Dyrektywę jest wyeliminowanie podwójnego opodatkowania dywidend, zarówno w sensie prawnym jak i ekonomicznym. Przy spełnieniu warunków, o których mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, unikanie prawnego podwójnego opodatkowania następuje poprzez zniesienie obowiązku poboru podatku dochodowego u źródła, w związku z wypłatą dywidendy przez spółkę zależną spółce dominującej. Natomiast eliminacja ekonomicznego podwójnego opodatkowania następuje w państwie rezydencji spółki otrzymującej dywidendę - poprzez zwolnienie z opodatkowania dywidend lub odliczenie od podatku należnego spółki otrzymującej dywidendę określonej części podatku dochodowego, zapłaconego od zysku spółki wypłacającej dywidendę. W przypadku Finlandii zastosowanie znalazło zwolnienie dywidendy z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 191 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm.), wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1.

W myśl natomiast art. 193 § 1 Kodeksu spółek handlowych, uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są wspólnicy, którym udziały przysługiwały w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku.

Na mocy art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, ze zm.), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2.  uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
3.  spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1,
4.  spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Zwolnienie to ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości nie mniejszej niż 10% nieprzerwanie przez okres dwóch lat (art. 22 ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Na podstawie art. 22 ust. 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów) określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że wymóg nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji) przez okres dwóch lat w spółce dokonującej wypłat z tytułów określonych w art. 22 ust. 1 ww. ustawy nie musi być spełniony w dacie dokonywania tych wypłat. Dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych korzysta ze zwolnienia również w sytuacji, gdy uzyskujący go podatnik posiada wymagany procent udziałów (akcji) przez okres krótszy niż dwa lata, o ile stan ten nie ulegnie zmianie do momentu upływu wymaganego okresu dwóch lat.

Jak stanowi art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Finlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Helsinkach 8 czerwca 2009 r. (Dz.U. z 2010 r. Nr 37, poz. 205), właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich władze lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą Konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

Tym samym, warunek istnienia podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych między organami podatkowymi Polski i Finlandii jest spełniony.

W świetle art. 26 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:

1.  jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub
2.  istnienia zagranicznego zakładu – zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

W myśl art. 26 ust. 1f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub w art. 22 ust. 4 pkt 4.

Cytowane przepisy wprowadzają wyjątek od generalnej zasady opodatkowania przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz pobierania podatku z tego tytułu przez podmiot dokonujący wypłaty zgodnie z art. 26 ust. 1 tej ustawy.

Ponadto należy stwierdzić, że wszystkie wskazane w przepisach art. 22 ust. 4 i następne omawianej ustawy warunki muszą zostać spełnione łącznie, aby istniała możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania przychodu (dochodu) zgodnie z tymi przepisami.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że większościowym akcjonariuszem Spółki, posiadającym 99% akcji jest X, podmiot z siedzibą w Finlandii, posiadający osobowość prawną (odpowiednik polskiej spółki z o.o.). X posiada akcje w polskiej spółce od 2010 r. i w najbliższym czasie nie zamierza ich sprzedać. Spółka zamierza wypłacić akcjonariuszom dywidendę. X jest podatnikiem podatku dochodowego w Finlandii od całości uzyskiwanego dochodu, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w Finlandii. Na dzień wypłaty dywidendy polska spółka będzie posiadała certyfikat rezydencji podatkowej X oraz oświadczenie akcjonariusza, że opodatkowaniu w Finlandii podlega cały uzyskiwany przez niego dochód i nie korzysta ze zwolnień z opodatkowania.

Wobec powyższego opisu, spełnione będą wszystkie warunki zwolnienia wynikające z art. 22 ust. 4 i następne ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. I tak:

*   dywidenda będzie wypłacana przez Wnioskodawcę, tj. spółkę będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mającą siedzibę na terytorium Polski;
*   uzyskującą dochody (przychody) z dywidend będzie Spółka z Finlandii, a więc spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
*   Spółka z Finlandii posiada 99% akcji Wnioskodawcy nieprzerwanie przez okres dłuższy niż 2 lata;
*   Spółka z Finlandii nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania, co zostanie potwierdzone jej pisemnym oświadczeniem o spełnieniu tego warunku;
*   Wnioskodawca będzie dysponował certyfikatem rezydencji dokumentującym miejsce siedziby Spółki z Finlandii dla celów podatkowych.

Biorąc powyższy opis sprawy pod uwagę należy stwierdzić, że Wnioskodawca jako płatnik będzie miał prawo do niepobrania zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu wypłaty dywidendy na rzecz Spółki z Finlandii na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z art. 22 ust. 4 ww. ustawy.

Stanowisko Spółki należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefan Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.