Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-123/07-2/RL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-11-22
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w latach 2005 - 2006, dochody osiągnięte na terytorium Wielkiej Brytanii
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 04.09.2007 r. (data wpływu 05.09.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w latach 2005 - 2006 r. - **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 05.09.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w latach 2005 - 2006 r.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

W okresie od dnia 19.03.2005 r. do dnia 12.08.2007 r. Wnioskodawca wraz z żoną przebywał w Wielkiej Brytanii. W lutym 2005 r. Wnioskodawca zawarł związek małżeński, po czym wraz z żoną złożyli wymówienia z pracy i wyjechali z całym dobytkiem do Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu (przy czym nie zostały dopełnione formalności związane z wymeldowaniem z Polski).

Po przyjeździe do Wielkiej Brytanii wspólnie z żoną rozpoczęli poszukiwania pracy. Aby poprawić swoje szanse na rynku zapisał się Pan na dwutygodniowy kurs języka angielskiego.

Szybko znaleźli Państwo zatrudnienie, założyli indywidualne konta bankowe, a następnie zarejestrowali się w programie rejestracji nowych pracowników unijnych Worker Registration Scheme, aby móc legalnie pracować i płacić podatki. Wynagrodzenie otrzymywali co miesiąc bezpośrednio na brytyjskie konto bankowe. Wspólnie z żoną wystąpił Pan o wydanie numeru National Insurance Number, w celu płacenia składek na ubezpieczenie społeczne.

Następnie dokonali Państwo wymiany polskiego prawa jazdy na brytyjskie. Od września 2005 r. wynajmowali Państwo samodzielnie mieszkanie i zaczęli płacić Council Tax czyli podatek od zajmowania nieruchomości. Postarali się również o uprawnienie do głosowania w lokalnych wyborach jako obywatele Unii Europejskiej. Państwo zarejestrowani byli również u lekarza pierwszego kontaktu. Podpisali długoterminowe umowy z dostawcami Internetu, telefonu i telewizji kablowej, za które to usługi płacili za pomocą stałych poleceń zapłaty z konta.

Wszystkie te działania miały na celu stanie się pełnoprawnymi mieszkańcami Wielkiej Brytanii.

W okresie od dnia 19.03.2005 r. do dnia 12.08.2007 r. nie osiągali Państwo w Polsce żadnych dochodów i nie studiowali, a pobyt swój ograniczyli do kilkudniowych odwiedzin rodziny - dwa do trzech razy w roku.

W związku z tym, że po dniu 19.03.2005 r. nie zamieszkiwali Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za 2005 r. dokonali rozliczenia jedynie z dochodów z pracy wykonywanej na terytorium RP uzyskanych w okresie od 01.01.2005 r. do 28.02.2005 r.

Za 2006 rok rozliczyli się Państwo tylko w Wielkiej Brytanii, ponieważ tylko w tym kraju przebywali i uzyskiwali dochody.

W związku z faktem, iż wyrażali Państwo chęć zostania w Wielkiej Brytanii na stałe, zaczęli podnosić kwalifikacje zawodowe, zdali egzaminy z języka angielskiego organizowane przez Uniwersytet w Cambridge.

Pan pracował na lotnisku, uzyskał uprawnienia do kierowania wózkami widłowymi oraz ukończył kurs dotyczący bezpieczeństwa pracy na lotnisku. Żona natomiast ukończyła kurs rachunkowości oraz księgowości skomputeryzowanej. Te uprawnienia są ważne jedynie na terytorium Wielkiej Brytanii i nie są uznawane w Polsce.

Wnioskodawca wraz z żoną planował zakup mieszkania i przyjazd na stałe swojej teściowej, aby pomogła w opiece nad planowanym na przyszły rok dzieckiem. Wszystkie te działania były mocnym dowodem na to, że mieli Państwo ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze z Wielką Brytanią niż z Polską i że tam został przeniesiony ośrodek interesów życiowych.

W czerwcu 2007 r. problemy rodzinne spowodowały zmianę planów i postanowili Państwo wrócić do Polski.

Przed wyjazdem z Wielkiej Brytanii Wnioskodawca razem z żoną uzyskali zaświadczenie od HM Revenue & Customs (odpowiednik polskiego Urzędu Skarbowego), mówiące o tym, że od dnia 19 marca 2005 r. byli rezydentami Wielkiej Brytanii i płacili podatek od uzyskanych dochodów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

1.  Czy w związku z zaistniałą sytuacją (zgodnie z art. 4 ust. 2a Dz.U.78.7.20 ) miejsce zamieszkania Wnioskodawcy w tym okresie było w Wielkiej Brytanii, ponieważ przeniósł tam swój ośrodek interesów życiowych ?
2.  Jeśli nie miał w tym okresie miejsca zamieszkania w RP, czy (zgodnie z art. 3 ust. 2a Dz.U.00.14.176), słusznie rozliczył się jedynie z dochodów uzyskanych na terenie RP w 2005 roku, natomiast za 2006 rok nie rozliczył się w Polsce, ponieważ nie miał tu żadnych dochodów ?

Zdaniem wnioskodawcy:

Ad.1.

Wnioskodawca uważa, iż z dniem 19.03.2005 r. przeniósł swój ośrodek interesów życiowych (powiązania gospodarcze i osobiste) do Wielkiej Brytanii i nie miał miejsca zamieszkania w RP.

Ad.2.

W związku z brakiem miejsca zamieszkania w RP nie powinien rozliczać się w Polsce z dochodów osiągniętych w Wielkiej Brytanii w 2005 i 2006 roku.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Ad. 1.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. t.j. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. do 31.12.2006 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie do treści art. 3 ust. 2a osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978 r. Nr 7, poz. 20), określenie „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie” oznacza – z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu – każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona. Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych.

Definicja ta odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego do dnia 31.12.2006 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane.

Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości.

Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż:

Wnioskodawca posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Wielkiej Brytanii, w tym państwie mieszkał z zamiarem stałego pobytu, miał stałą pracę, posiadał status rezydencji, podnosił kwalifikacje, z tym państwem łączyły go ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze. W tym czasie nie uzyskiwał żadnych dochodów, nie studiował i nie mieszkał w Polsce. Związki Wnioskodawcy i jego żony z Polską ograniczały się do kilkudniowych odwiedzin rodziny dwa do trzech razy w roku.

Od dnia wyjazdu tj. od dnia 19.03.2005 r. przeniósł ośrodek interesów życiowych do Wielkiej Brytanii i od tego momentu w okresie od dnia 19.03.2005 r. do dnia 31.12.2006 r. nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

Ad.2

Do dnia wyjazdu w 2005 r. do Wielkiej Brytanii, Wnioskodawca podlegał opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskanych dochodów, na zasadach określonych w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego przed wyjazdem do Wielkiej Brytanii Wnioskodawca osiągnął dochody z pracy wykonywanej na terytorium RP w okresie od dnia 01.01.2005 r. do dnia 28.02.2005 r.

Wobec powyższego powinien rozliczyć się z polskim organem podatkowym z dochodów osiągniętych ze stosunku pracy w Polsce.

Od dnia wyjazdu do Wielkiej Brytanii w 2005 r. do końca 2006 r. Wnioskodawca podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W związku z tym, iż w Polsce w tym okresie nie uzyskiwał żadnych dochodów a jego miejsce dla celów podatkowych znajdowało się w Wielkiej Brytanii, nie miał obowiązku rozliczania się w polskim organie podatkowym od dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.