Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-847/09-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-09-15
Teza: Zwolnienie od podatku VAT nieruchomości zabudowanych, pierwsze zasiedlenie, art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy VAT.
Słowa kluczowe: budynek; dostawa-dostawa towarów; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; podatek-podatek od towarów i usług; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2009 r. (data wpływu 29 czerwca 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 sierpnia 2009 r. (data wpływu 24 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego do sprzedaży nieruchomości zabudowanych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego do sprzedaży nieruchomości zabudowanych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 sierpnia 2009 r. (data wpływu 24 sierpnia 2009 r.) o podpis drugiego Członka Zarządu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od dnia 1 października 2006 r. do dnia 16 grudnia 2008 r. dzierżawił budynki szpitala oraz grunty od Starostwa Powiatowego w J., zgodnie z aktem notarialnym nr dnia 27 września 2006 r. W dniu 17 grudnia 2008 r. Zainteresowany kupił od Starostwa Powiatowego w J. całość dzierżawionych gruntów i budynków (akt notarialny nr z dnia 17 grudnia 2008 r.). Kupując ww. nieruchomości Wnioskodawca otrzymał fakturę zakupu bez podatku VAT, gdyż były to zabudowania przedwojenne (rok budowy 1840). W świetle otrzymanych dokumentów nie odliczył on podatku VAT.

Dnia 23 czerwca 2009 r. Zainteresowany sprzedał dwa odrębne budynki wraz z gruntem Sp. z o.o. w L. Zakres używania - użytkowania sprzedanych budynków od dnia zakupu do dnia ich sprzedaży nie zmienił się.

W jednym z budynków przeznaczonym do remontu kapitalnego, a używanym w 50% powierzchni, nie ponoszono kosztów na jego ulepszenie.

Drugi budynek jest używany przez Wnioskodawcę i poniesione były wydatki na jego ulepszenie w wysokości przekraczającej 30% jego wartości początkowej. W odniesieniu do poniesionych wydatków na ulepszenie, Zainteresowany nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ budynek ten służył działalności związanej z usługami medycznymi. Usługi medyczne w świetle obowiązujących przepisów zwolnione są od podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowych nieruchomości jest zwolniona od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanych nieruchomości, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) - art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast przez świadczenie usług rozumie się, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca od dnia 1 października 2006 r. do dnia 16 grudnia 2008 r. dzierżawił budynki szpitala oraz grunty od Starostwa Powiatowego w J. W dniu 17 grudnia 2008 r. kupił od Starostwa Powiatowego w J. całość dzierżawionych gruntów i budynków. Kupując ww. nieruchomości otrzymał fakturę zakupu bez podatku VAT, gdyż były to zabudowania przedwojenne (rok budowy 1840). W świetle otrzymanych dokumentów nie odliczył on podatku VAT.

Dnia 23 czerwca 2009 r. Zainteresowany sprzedał dwa odrębne budynki wraz z gruntem. Zakres używania - użytkowania sprzedanych budynków od dnia zakupu do dnia ich sprzedaży nie zmienił się.

W jednym z budynków przeznaczonym do remontu kapitalnego, a używanym w 50% powierzchni nie ponoszono kosztów na jego ulepszenie.

Drugi budynek był używany przez Wnioskodawcę i poniesione były wydatki na jego ulepszenie w wysokości przekraczającej 30% jego wartości początkowej. W odniesieniu do poniesionych wydatków na ulepszenie Zainteresowany nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ budynek ten służył działalności związanej z usługami medycznymi. Usługi medyczne w świetle obowiązujących przepisów zwolnione są od podatku VAT.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle powyższego przepisu, sprzedaż towarów podlega co do zasady opodatkowaniu według stawki 22%, za wyjątkiem towarów objętych zwolnieniem od podatku bądź stawką preferencyjną.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywania w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy rozumie się umowę wzajemną, w której wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz lub prawo do używania i pobierania pożytków na czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu czynsz.

W świetle cyt. art. 8 ust. 1 ustawy, dzierżawa spełnia definicję odpłatnego świadczenia usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż dla budynku, w związku z którym Zainteresowany nie poniósł wydatków na jego ulepszenie, pierwsze zasiedlenie miało miejsce w momencie przyjęcia nieruchomości w odpłatną dzierżawę. Bowiem, oddanie budynku w dzierżawę stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu. Z opisu sprawy wynika także, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Wobec powyższego, dostawa budynku, w związku z którym Wnioskodawca nie poniósł wydatków na jego ulepszenie, korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Natomiast w odniesieniu do budynku, w związku z którym Zainteresowany poniósł wydatki na jego ulepszenie, stwierdzić należy, że sprzedaż tego budynku nastąpiła w ramach pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż Wnioskodawca poniósł wydatki na ulepszenie tej nieruchomości przekraczające 30% jej wartości początkowej. Zatem, do sprzedaży ww. budynku nie znajdzie zastosowania przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem z opisu sprawy wynika, iż od jego ulepszeń minął okres krótszy niż dwa lata.

Tym samym, należy poddać analizie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku, dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Wnioskodawca poinformował, iż przy nabyciu przedmiotowego budynku nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego. Służył on działalności związanej z usługami medycznymi, korzystającymi ze zwolnienia od podatku. A zatem, budynek ten nie miał związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, a Zainteresowany nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z jego ulepszeniami, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Mając na uwadze powyższe regulacje stwierdzić należy, iż zbycie przedmiotowego budynku objęte było zwolnieniem od podatku, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, bowiem Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, zarówno przy jego nabyciu, jak i od wydatków poniesionych na jego ulepszenie (brak związku ze sprzedażą opodatkowaną).

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z kolei, zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części, trwale związanych z tym gruntem.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Zatem, w przedmiotowej sprawie również grunt, na którym posadowione są sprzedane budynki, korzystał ze zwolnienia od podatku VAT, stosownie do art. 29 ust. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.