Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-339/11/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-10-18
Teza: Czy przeniesienie praw własności gruntu na podstawie art. 231 Kodeksu cywilnego nie podlega zgłoszeniu i opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: grunty; kodeks-kodeks cywilny; nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; odpłatność; prawa-przeniesienie prawa-przeniesienie prawa własności
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2011r. (data wpływu do tut. Biura – 20 lipca 2011r.), uzupełnionym w dniu 21 września 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia własności nieruchomości w trybie art. 231 kodeksu cywilnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia własności nieruchomości w trybie art. 231 kodeksu cywilnego.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 16 września 2011r. Znak: IBPP3/443-822/11/PK, IBPB II/2/415-840/11/HS, IBPB II/1/436-339/11/AA wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 21 września 2011r. (dodatkowa opłata).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 25 stycznia 1996r. na podstawie aktu notarialnego Pan KW i Pan KR jako osoby fizyczne pozostające w związkach małżeńskich zakupiły grunt w równych częściach, tj. po 50%. Grunt ten ww. osoby wydzierżawiły na podstawie umowy dzierżawy z dnia 01 stycznia 2000r. Spółce jawnej, w której byli wspólnikami posiadającymi w niej po 50% udziałów każdy. W 2001r. Spółka jawna wybudowała w ramach prowadzonej działalności na dzierżawionym gruncie budynek handlowo-usługowy. Pierwszą umowę wynajmu lokalu handlowego podpisano 28 maja 2002r. W trakcie budowy Spółka jawna odliczała podatek VAT od zakupów związanych z ww. budową.

Pan KW i Pan KR dokonali jako osoby fizyczne sprzedaży kilku działek i w związku z tym zarejestrowali się jako czynni podatnicy VAT. W związku z tym ww. osoby wystawiały za dzierżawę przedmiotowego gruntu faktury VAT.

W dniu 29 grudnia 2010r. zmarł wspólnik Spółki jawnej, tj. Pan KW. Na podstawie umowy spółki i prawa spadkowego w jego miejsce wstąpili spadkobiercy:

*   żona (nieprowadząca działalności jako osoba fizyczna),
*   Wnioskodawczyni - pełnoletnia córka (prowadząca dzialalność jako osoba fizyczna i będąca czynnym podatnikiem VAT),
*   pełnoletni syn (nieprowdzący działalności jako osoba fizyczna).

Zgodnie z postanowieniem sądu z dnia 12 stycznia 2011r. spadek nabyto w równych częściach, tj. po 1/3 każdy.

Po śmierci Pana KW sporządzono aneks do umowy dzierżawy ww. gruntu, w której spadkobiercy potwierdzili jej kontynuację. W dniu 16 marca 2011r. sporządzono akt notarialny nr Repetytorium (\`(...)\`), w którym dokonano przeniesienia prawa własności przedmiotowego gruntu na podstawie art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego przez Pana KR i ww. spadkobierców na rzecz Spółki jawnej za wynagrodzenie, które zostanie zapłacone do dnia 31 grudnia 2011r.

Za okres od 01 stycznia 2011r. do 15 marca 2011r.:

*   Pan KR wystawił fakturę VAT za dzierżawę ww. gruntu z podatkiem VAT 23%,
*   Wnioskodawczyni - córka spadkodawcy wystawiła fakturę VAT za dzierżawę ww. gruntu z podatkiem VAT 23%,
*   syn spadkodawcy wystawił rachunek za dzierżawę ww. gruntu bez podatku VAT,
*   żona spadkodawcy wystawiła rachunek za dzierżawę ww. gruntu bez podatku VAT.

Pan KR oraz spadkobiercy (w tym Wnioskodawczyni), jako osoby fizyczne, przy budowie budynku handlowo-usługowego nie odliczali podatku od towarów i usług; zatem zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 10 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, jako, że minęło 2 lata od pierwszego zasiedlenia lokalu handlowego to jest to dostawa zwolniona z podatku od towarów i usług.

W dniu 04 kwietnia 2011r.:

*   Pan KR wystawił fakturę VAT za dostawę ze stawką „ZW”,
*   Wnioskodawczyni - córka spadkodawcy wystawiła fakturę VAT za dostawę ze stawką „ZW”,
*   syn spadkodawcy wystawił rachunek za dostawę bez podatku VAT,
*   żona spadkodawcy wystawiła rachunek za dostawę bez podatku VAT.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy przeniesienie praw własności gruntu na podstawie art. 231 Kodeksu cywilnego nie podlega zgłoszeniu i opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie jest zobowiązana do złożenia deklaracji w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych i uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Ponadto, należy mieć również na uwadze, że stosownie do treści art. 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy, co do zasady, z wyjątkami określonymi w ustawie, ciąży na nabywcy rzeczy lub praw majątkowych.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni na podstawie aktu notarialnego nr Repetytorium (\`(...)\`) sporządzonego w dniu 16 marca 2011r. dokonała, łącznie z Panem KR i pozostałymi spadkobiercami po Panu KW, przeniesienia, na podstawie art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego, na rzecz Spółki jawnej dzierżawionego przez nią gruntu, za wynagrodzenie, które zostanie zapłacone do dnia 31 grudnia 2011r.

Zgodnie z art. 231 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze, który wzniósł na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Z kolei na podstawie art. 231 § 2 ww. ustawy właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Reasumując, stwierdzić należy, że ze względu na enumeratywne wyliczenie czynności objętych zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przedstawione we wniosku przeniesienie własności nieruchomości w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Jednocześnie wskazać należy, że niezależnie od tego, czy dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, czy też nie, to w myśl wyżej przywołanych przepisów (art. 4 ustawy) na Wnioskodawczyni jako zbywcy prawa do nieruchomości nie będzie ciążył obowiązek podatkowy i tym samym złożenie deklaracji w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

W związku z dołączeniem do wniosku kserokopii dokumentów należy zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.