Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.210.2025.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za usługi
najmu mieszkania, które Spółka udostępnia nieodpłatnie
swojemu pracownikowi, oraz braku opodatkowania
nieodpłatnego udostępniania mieszkania swojemu
pracownikowi.
Słowa kluczowe: najem
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie
pracownik
udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur za usługi
    najmu mieszkania, które Spółka udostępnia nieodpłatnie swojemu pracownikowi, oraz
    braku opodatkowania nieodpłatnego udostępniania mieszkania swojemu pracownikowi.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przedmiot działalności
    1) A. Spółka akcyjna (dalej Spółka), jest czynnym podatnikiem od towarów i usług (dalej:
      ustawa o VAT) prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług
      w zakresie (...) telewizji satelitarnej, ze szczególnym uwzględnieniem formuły kanałów
      o tematyce (...).
      Za pośrednictwem platformy satelitarnej Spółka nadaje własne kanały telewizyjne –
      głównie o tematyce (...) pod marką A. – a także transmituje kanały telewizyjne innych
      nadawców telewizyjnych. Świadczone przez Spółkę usługi podlegają opodatkowaniu
      podatkiem VAT według stawki 8% (usługi telewizyjne) lub 23% (pozostałe usługi, (...)).
    2) Działalność Spółki opiera się na (...) rozwiązaniach technologicznych w zakresie
      produkcji i przesyłu sygnału telewizyjnego, a tym samym Spółka w celu prawidłowego
      prowadzenia działalności i pozostawania konkurencyjną w stosunku do innych
      podmiotów na rynku musi rozwijać technologiczną stronę świadczonych usług. W tym
      celu Spółka zatrudnia specjalistów z Polski i z zagranicy, którzy odpowiadają za aspekt
      technologicznych świadczonych przez Spółkę usług.
    Zatrudnienie Pracowników
    3) W celu rozwoju swojej działalności i zapewnienia sobie możliwości osiągania wyższych
      przychodów w przyszłości, Spółka zatrudniła spoza Polski (...) specjalistę w zakresie IT,
      którego wiedza ekspercka oraz ugruntowane doświadczenie zawodowe są potrzebne
      dla celów wykonywania określonych funkcji/zadań związanych z działalnością Spółki –
      osoba ta została zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Jednocześnie Pracownik
      odpowiada w Spółce za całą stronę techniczną świadczonych usług.
    4) W celu zachęcenia Pracownika do przyjazdu i rozpoczęcia pracy w Polsce, Spółka
      zmuszona była zaoferować mu dogodne warunki zatrudnienia, w tym również
      pokrycie kosztów zakwaterowania w Polsce. Obecnie Pracownik korzysta z mieszkania,
      które sam wynajmuje, zaś Spółka obok wynagrodzenia wypłaca Pracownikowi kwotę
      odpowiadającą wysokości czynszu i opłat za media. Usługa najmu (czynsz najmu) jest
      objęta zwolnieniem od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, iż najem jest na cele mieszkaniowe.
      Wynagrodzenie i wypłacana przez Spółkę kwota odpowiadająca równowartości
      czynszu i opłat za media stanowi przychód podatkowy jej Pracownika dla potrzeb
      podatku dochodowego od osób fizycznych, a tym samym jest opodatkowana i
      oskładkowana.
    5) Z przyczyn leżących poza Spółką w najbliższym czasie Spółka będzie musiała jednak
      zawrzeć umowę najmu mieszkania, innymi słowy Spółka wynajmie mieszkanie
      Pracownikowi i udostępni mu je nieodpłatnie, zaś dotychczasowa umowa najmu
      pomiędzy Pracownikiem a wynajmującym zostanie rozwiązana. Przedmiotem najmu
      będzie mieszkanie składające się z kilku pokoju, w którym zatrudniony przez Spółkę
      Pracownik-specjalista zamieszkuje na czas trwania umowy o pracę. Okres
      udostępnienia mieszkania będzie ograniczony czasem trwania stosunku pracy.
    6) Z uwagi na fakt, iż Pracownik posiada unikatowe doświadczenie w zakresie rozwiązań
      technologicznych i IT w zakresie prowadzonej przez Spółkę działalności, Spółka jest

      gotowa wynająć Pracownikowi mieszkanie i udostępnić je nieodpłatnie, przejmując
      tym samym na siebie obowiązki związane z najmem. W sytuacji gdyby Spółka nie
      zgodziła się na takie rozwiązanie, istnieje ryzyko, że Pracownik zrezygnowałby z pracy
      na rzecz Spółki, zaś szansa na znalezienie innego, odpowiednio wykwalifikowanego
      specjalisty, a co za tym idzie, szansa na zwiększenie przychodów Spółki w przyszłości,
      zmalałaby.
    7) Z uwagi na fakt, iż stroną umowy najmu jako najemca będzie Spółka, usługa najmu nie
      będzie już traktowana jako usługa najmu na cele mieszkaniowe, a tym samym nie
      będzie korzystać ze zwolnienia od opodatkowania – co potwierdził Minister Finansów
      w interpretacji ogólnej z 8 października 2021 r. (nr PT1.8101.1.2021), w której
      wskazano, że „usługa wynajmu bądź dzierżawy nieruchomości (lub jej części) o
      charakterze mieszkalnym (np. lokalu mieszkalnego), świadczona przez czynnego
      podatnika podatku od towarów i usług na rzecz podmiotu gospodarczego (innego niż
      społeczna agencja najmu), który wykorzystuje wynajmowaną nieruchomość na
      potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, np. podnajmuje tę nieruchomość
      innym podmiotom na cele mieszkaniowe, podlega opodatkowaniu z zastosowaniem
      podstawowej stawki podatku VAT”.
      W konsekwencji do kwoty czynszu najmu wynajmujący wystawiając fakturę za najem
      Spółce doliczy podatek VAT według podstawowej stawki tego podatku w wysokości
      23% (wynajmujący jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT). Podobnie,
      Spółka będzie obciążana bezpośrednio przez wynajmującego wszystkimi kosztami
      mediów i będzie je regulowała na podstawie odpowiednich faktur wystawionych przez
      wynajmującego.
    8) Z uwagi na fakt, iż Spółka udostępni Pracownikowi mieszkanie bezpłatnie, to wartość
      czynszu oraz wartość pokrywanych bezpośrednio przez Spółkę kosztów mediów
      będzie doliczana do przychodu Pracownika, a tym samym będzie opodatkowana.
    Umowy najmu
    9) W związku z zakwaterowaniem Pracownika Spółka będzie ponosić wszelkie koszty
      związane z wynajmowanym mieszkaniem. Do wyżej wymienionych kosztów zalicza się
      w szczególności czynsz, który zostanie ustalony w umowie pomiędzy Spółką a
      wynajmującym, który będzie opłacany przez Spółkę na podstawie wystawionej faktury.
    10) Poza usługą zakwaterowania zawarta przez Spółkę umowa nie będzie przewidywać
      świadczenia przez właściciela wynajmowanego lokalu dodatkowych usług, takich jak
      wyżywienie, sprzątanie, zmiana lub zapewnienie pościeli, ani innych szeroko pojętych
      usług, związanych z obsługą lokalu/najemcy.
      Ponadto, w wynajmowanym przez Spółkę mieszkaniu nie będzie recepcji oraz nie są
      świadczone usługi recepcyjne lub zbliżone do usług recepcyjnych.
    Pytania
    1) Czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
      wystawionych za wynajem mieszkania (obejmujących czynsz najmu oraz media), które
      następnie udostępnia nieodpłatnie swojemu Pracownikowi?
    2) Czy Spółka będzie musiała naliczać podatek należny VAT z tytułu udostępnienia
      nieodpłatnie Pracownikowi mieszkania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki:
    1) Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
      wystawionych za wynajem mieszkania (obejmujących czynsz najmu oraz media), które
      następnie udostępnia nieodpłatnie swojemu Pracownikowi (stanowiska w sprawie
      pytania nr 1),

    2) Spółka nie będzie musiała naliczać podatku należnego VAT z tytułu udostępnienia
      swojemu Pracownikowi mieszkania (stanowiska w sprawie pytania nr 2).
    Stanowisko Spółki dotyczące pytania nr 1
    2. Zdaniem Spółki w celu zweryfikowania, czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku
      VAT naliczonego z faktur za zakupioną przez Spółkę usługę wynajmu lokalu, należy:
    1) w pierwszej kolejności sprawdzić, czy Spółce przysługuje prawo od odliczenia podatku
      VAT naliczonego na podstawie zasad ogólnych wyrażonych w art. 86 ustawy VAT, jeżeli
      Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wówczas należy
      zweryfikować:
    2) czy art. 88 ww. ustawy nie przewiduje żadnych ograniczeń w stosunku do tego prawa
      jeżeli art. 88 ustawy VAT nie przewiduje żadnych ograniczeń, wówczas Spółka ma
      prawo od odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur za nabywane
      przez Spółkę usługi korzystania z lokalu.
    3) Zgodnie z art. 86 ustawy VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
      do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi [...] przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego” z zastrzeżeniem
      wyjątków wprost wskazanych w ustawie o VAT (o czym dalej).
    4) W związku z powyższym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki,
      tzn. odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
      podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych.
    5) Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie wynika jak ścisły musi być związek między nabyciem
      usługi (wynajmu lokalu mieszkalnego i nabyciem mediów) a czynnościami
      opodatkowanymi aby odliczenie podatku naliczonego było dopuszczalne. Z tego
      powodu przyjmuje się, że związek ten może być nie tylko bezpośredni, ale również
      pośredni. Innymi słowy, wystarczające jest, że zakupione towary lub usług związane są
      ogólnie z podlegającą opodatkowaniu działalnością Spółki (jako koszty pośrednie) a
      niekoniecznie muszą być związane z konkretną sprzedażą usług lub towarów przez
      Spółkę.
    6) Przenosząc analizę art. 86 ust. 1 ustawy o VAT na opis powyższego zdarzenia
      przyszłego należy zwrócić uwagę, że Spółka świadczy usługi w zakresie (...) telewizji
      satelitarnej, które oparte są o zaawansowane, najbardziej nowoczesne rozwiązania
      technologiczne, do których wdrożenia, rozwoju i nadzoru potrzebni są wysoko
      wykwalifikowani specjaliści. W konsekwencji w interesie Spółki jest posiadanie
      pracowników mogących sprostać wymaganiom stawianym przez Spółkę przy
      świadczeniu usług telewizyjnych, którzy dzięki posiadanym umiejętnościom i wiedzy są
      w stanie zabezpieczyć Spółkę od strony technicznej. Zatrudnienie więc przez Spółkę
      wysoko wykwalifikowanego specjalisty, pozwala Spółce osiągnąć przewagę
      konkurencyjną i generować większe obroty, dlatego też zapewnienie lokalu
      zatrudnionemu Pracownikowi, który przyjechał do Polski wyłącznie w celu pracy na
      rzecz Spółki ma pośredni wpływ na potencjalny wzrost osiąganych przez Spółkę
      obrotów. W konsekwencji nabywana usługa najmu mieszkania jak również nabywane
      przez Spółkę media wykorzystywane w tym mieszkaniu, które następnie udostępniane
      będzie Pracownikowi będzie związana z prowadzoną przez Spółkę działalnością
      gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Tym samym Spółce będzie przysługiwało
      prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie
      usługi najmu mieszkania i mediów.

    7) Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 grudnia
      2023 r. sygn. I FSK 281/23, który odnosząc się do nieodpłatnego udostępnienia
      mieszkań/domów pracownikom obejmującym funkcje kierownicze – pozycje
      menedżera, kierownika, dyrektora lub członka zarządu wprost wskazał, że:
      „Jak wynika z wniosku o interpretację, wynajęte przez skarżącą lokale będą służyć
      zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jej pracowników. Spółka, z uwagi na
      prowadzoną działalność poszukuje pracowników o szczególnych specjalistycznych
      kwalifikacjach, często mających stałe miejsca zamieszkania za granicą.
      Zagwarantowanie im mieszkania może stanowić decydujący czynnik (zachętę)
      zdecydowania się na podjęcie pracy w warunkach czasowego oddelegowania poza
      miejsce stanowiącym jego centrum życiowe.
      Słuszne jest więc stanowisko skarżącej oraz sądu pierwszej instancji, że opisane
      wydatki na najem lokali co prawda nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w
      osiąganych obrotach, ale to ich poniesienie warunkuje uzyskanie obrotu
      opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako poprzez zabezpieczenie
      utrzymania źródła przychodu. Podatnik winien mieć więc prawo do odliczenia podatku
      naliczonego związanego z tymi wydatkami.”
    8) Stanowisko Spółki potwierdza również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
      w Bydgoszczy z 26 listopada 2024 r . sygn. I SA/Bd 686/24, w którym WSA uznał, że
      wydatki poniesione przez Spółkę związane z udostępnieniem m.in. pracownikom
      specjalistycznym czy technikom lokali mieszkalnych stanowią pośredni związek z
      całokształtem działalności opodatkowanej Spółki, a w konsekwencji Spółka powinna
      mieć prawo do odliczenia VAT z art. 86 ust. 1 ustawy, w wyroku tym wskazano, że:
      „W tym kontekście Sąd stwierdza, że wynajęte lokale przez Spółkę niewątpliwie będą
      służyć niezakłóconemu prowadzeniu działalności gospodarczej przez Skarżącą, skoro
      dla zrealizowania tego celu potrzebni są pracownicy o specjalistycznych kwalifikacjach
      i doświadczeniu. Ich dostępność na lokalnym (dla wykonywanej inwestycji) rynku pracy
      może być niewielka zatem konieczne może okazać się korzystanie z
      wykwalifikowanych i doświadczonych pracowników mieszkających w znacznej
      odległości od miejsca wykonywania prac. Spółka podała we wniosku, iż korzysta z
      pracy pracowników spoza UE. W tych okolicznościach zagwarantowanie mieszkania
      przez Spółkę może stanowić decydujący czynnik (zachętę) zdecydowania się przez
      pracownika na podjęcie pracy dla Skarżącej w oddaleniu od miejsca stanowiącego
      centrum życiowe pracownika. Jakkolwiek więc opisane wydatki na najem lokali nie
      mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach to ich poniesienie
      warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako
      poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu. Podatnik winien mieć, na
      podstawie art. 86 ust. 1 VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z
      ich poniesieniem”.
    9) Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że zgodnie z zasadami ogólnymi
      regulującymi prawo do odliczenia, Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego wynikającego z faktur za nabywane przez Spółkę usługi wynajmu lokalu.
    10) Jednocześnie zdaniem Spółki w niniejszej sprawie nie będą miały zastosowania
      ograniczenia prawa do odliczenia VAT naliczonego wynikające z art. 88 ustawy o VAT. Z
      art. 88 ustawy o VAT wynika bowiem, że Spółce nie będzie przysługiwało prawo do
      odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup usług najmu
      mieszkania, które Spółka wykorzysta do zakwaterowania Pracownika, jeżeli usługi te
      zostaną uznane za:
        a) usługi noclegowe – zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie podlega
        odliczeniu podatek VAT naliczony, jeżeli wynika z faktur dokumentujących zakup
        usług noclegowych, lub

        b) usługi polegające na wynajmowaniu nieruchomości o charakterze mieszkalnym
        na własny rachunek – zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie podlega
        odliczeniu VAT naliczony wynikających z faktur dokumentujących usługi
        zwolnione.
    11) W ocenie Spółki usługi nabywane przez Spółkę nie są usługami noclegowymi. Usługi te
      polegają bowiem wyłącznie na udostępnieniu Spółce lokalu mieszkalnego, bez
      żadnych dodatkowych świadczeń. W szczególności nie obejmują one czynności
      dodatkowych, takich jak sprzątanie, zmiana lub zapewnienie pościeli, ani innych
      szeroko pojętych usług związanych z obsługą lokalu/najemcy oraz nie są świadczone
      usługi recepcyjne lub zbliżone do usług recepcyjnych, które są charakterystyczne dla
      usług noclegowych, uznać należy, że usługi nabywane przez Spółkę nie są usługami
      noclegowymi.
    12) Jednocześnie, zdaniem Spółki nabywane przez nią usługi nie są również usługami
      najmu lokali przeznaczonymi wyłącznie na cele mieszkaniowe. Jak wynika z
      przedstawionego przez Spółkę zdarzenia przyszłego wynika, że nabywana usługa
      korzystania z lokalu, polegająca na udostępnieniu Spółce lokalu o charakterze
      mieszkalnym, które to Spółka następnie nieodpłatne udostępnia swojemu
      Pracownikowi, przy czym celem zapewnienia Pracownikowi mieszkania nie jest chęć
      zapewnienia jego potrzeb mieszkaniowych, lecz jedynie chęć zapewnienia Spółce
      Pracownika, który do Polski przyjechał wyłącznie w celu wykonywania pracy a nie
      osiedlenia się.
    13) W konsekwencji nabywana przez Spółkę usługa nie podlega pod zwolnienie wskazane
      w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy VAT, co potwierdza wspomina powyżej interpretacja
      ogólna z dnia 8 października 2021 roku (nr PT1.8101.1.2021). Na prawidłowość
      powyższego stanowiska wskazuje również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego
      z dnia 8 maja 2018 roku, sygn. I FSK 1182/16, zgodnie z którym:
      „zwolnienie najmu lokali mieszkalnych ma charakter zwolnienia celowego,
      ukierunkowanego na ochronę, w aspekcie ekonomicznym, najemców lokali
      mieszkalnych faktycznie zaspakajających potrzeby mieszkaniowe poprzez tenże
      najem. Preferencją tą nie są natomiast objęte usługi wynajmu lokali mieszkalnych, w
      których bezpośrednim celem nie jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych najemcy,
      lecz realizacja przez niego celów gospodarczy, w tym zarobkowych”. Jak dalej wskazuje
      NSA: „lokale te wprawdzie realizują cel mieszkaniowy, ale nie jest to cel wyłączny. W
      takim przypadku wynajem jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      choć pośrednio zaspakajane są potrzeby mieszkaniowe zatrudnionych pracowników”.
    14) Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że nabywana przez Spółkę usługa nie
      jest również usługą zwolnioną, zatem kolejna przesłanka – wynikająca z art. 88 ust. 3a
      pkt 2 ustawy o VAT – ograniczająca prawo od odliczenia VAT naliczonego nie została
      spełniona.
    15) Reasumując powyżej należy stwierdzić, że:
        a) występuje związek – o którym mowa w art. 86 ustawy o VAT – pomiędzy
        prowadzoną przez Spółkę działalnością opodatkowaną VAT a usługami najmu
        mieszkania i nabyciem mediów, które zamierza nabywać Spółka w celu
        nieodpłatnego udostępnienia lokalu jej Pracownikowi,
        b) nie występują negatywne, wynikające z art. 88 ustawy o VAT, przesłanki braku
        odliczenia podatku naliczonego VAT,
      - w konsekwencji Spółce będzie przysługiwało prawo odliczenia VAT naliczonego z
        faktur dokumentujący nabycie usług najmu mieszkania (i mediów), które zostanie
        udostępnione nieodpłatnie Pracownikowi.
    Stanowisko spółki dotyczące pytania nr 2

    16) Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT dla uznania, że świadczenie usług podlega
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług warunkiem koniecznym – co do zasady
      – jest „odpłatność” za daną usługę. Niemniej jednak w ściśle określonych przypadkach
      również nieodpłatne świadczenie usług traktowane jest jako czynności podlegająca
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
        Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT nieodpłatne świadczenie usług objęte jest
        opodatkowaniem VATem w przypadku:
        1) użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
        2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    17) Z powyższego wynika, że nieodpłatne świadczenie usług przez Spółkę jako pracodawcę
      na rzecz pracowników uznawane jest za odpłatne świadczenie usług, jeżeli świadczona
      jest na cele osobiste Pracownika. A contrario, jeżeli świadczenie usług nie jest
      związane z celami osobistymi Pracownika i jest związane z działalnością gospodarczą
      podatnika świadczącego nieodpłatnie usługi, wówczas takie świadczenie nie jest
      uznane za odpłatne świadczenie usług. W konsekwencji takie świadczenie usług, tj. nie
      na cele osobiste Pracownika oraz związane z działalnością gospodarczą nie podlegają
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    18) Zatem w celu zweryfikowania czy świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
      w pierwszej kolejności należy sprawdzić czy takie świadczenie usług jest dokonywane
      na cele Pracownika, czy też na cele prowadzonej przez Spółkę jako pracodawcę
      działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę fakt, że nie ma ustawowej definicji
      pojęcia „celów osobistych”, w ocenie Spółki, należy posłużyć się wypracowanym na
      tym tle orzecznictwem.
      Zgodnie zatem z orzecznictwem, świadczeniami na cele osobiste pracownika są takie
      świadczenia, która nie służą celom prowadzonej przez pracodawcę działalności
      gospodarczej. Potwierdzeniem powyższego jest np. orzeczenie Trybunału
      Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 1997 r., sygn. C-258/95
      zgodnie z którym w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie
      na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu.
      W ocenie Trybunału zdarza się jednak, że usługi transportowe świadczone przez
      pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy i wówczas
      takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej.
      Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników mają znaczenie
      drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych.
    19) W związku z powyższym, wskazać należy, że nawet jeżeli Pracownik osiąga pewne
      korzyści osobiste, lecz stanowią one drugorzędna wartość w stosunku do korzyści
      gospodarczych, czyli celów działalności gospodarczej, wówczas takie świadczenie nie
      będzie stanowić odpłatnego świadczenia usług na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    20) Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że nieodpłatne zapewnienie
      Pracownikowi – specjaliście, który przyjechał do Polski wyłącznie z uwagi na podjęcie

      zatrudnienia w Spółce – lokalu mieszkalnego w okresie wykonywania pracy na rzecz
      Spółki stanowi nieodpłatne świadczenie usług.
    W świetle jednak art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, w analizowanym przypadku czynność ta
      nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ nadrzędnym celem świadczonej usługi
      będzie realizacja celów gospodarczych Wnioskodawcy – zapewnienie wysoko
      wykwalifikowanego Pracownika, a korzyść osobista uzyskiwana przez tych Pracownika
      z takiego bezpłatnego świadczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb
      prowadzonego przez Spółkę przedsiębiorstwa i wykonywania działalności
      opodatkowanej podatkiem VAT.
    21) W przeciwnym razie, tj. jeżeli Spółka nie zawarłaby umowy najmu lokalu i nie
      udostępniłaby tego lokalu Pracownikowi, wówczas istniałoby ryzyko utracenia
      Pracownika, którego wiedza i kompetencje są niezwykle istotne dla Spółki. Dlatego też
      w ocenie Spółki pierwszorzędnym celem udostępnienia mieszkania Pracownikowi
      będzie prowadzenie działalności gospodarczej a ewentualnym drugorzędnym celem
      było zaspokojenie potrzeb osobistych Pracownika.
    22) Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy nieodpłatne udostępnienie lokalu
      mieszkalnego pracownikowi Wnioskodawcy stanowi nieodpłatne świadczenie usług
      związane z jego działalnością gospodarczą, które na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2
      ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uprzejmie proszę o potwierdzenia powyższego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        prawidłowe w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnego udostępniania
        mieszkania pracownikowi,
        nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur za
        usługi najmu mieszkania, które Spółka udostępnia nieodpłatnie swojemu
        pracownikowi.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy wyjaśnić, że celem zachowania spójności wypowiedzi Organ udzielił
    odpowiedzi w kwestiach objętych zakresem postawionych pytań w innej kolejności niż
    wynika to z treści wniosku.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że świadczenie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone
    wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i
    przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian
    świadczenie przynoszące mu korzyść.
    Podkreślić jednak należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług,
    które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    I tak, w art. 8 ust. 2 ustawy postanowiono, że:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Zgodnie z art. 710 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061
    ze zm.), dalej Kodeks cywilny:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do
    bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem
    usług.
    Na podstawie art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stosownie do treści powyższego przepisu, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez
    czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest z wzajemnym
    świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego
    wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    rzeczy przez jego najemcę.
    Tak więc, najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczeniem najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Z kolei użyczenie lokali mieszkalnych nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Dla stwierdzenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia.
    Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością.
    Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy
    rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami
    prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Powyższe zagadnienie było także przedmiotem orzeczenia TSUE z 16 października 1997 r.,
    sygn. C-258/95. W przedmiotowym stanie faktycznym Trybunał rozważał, czy bezpłatny
    przewóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za
    wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) VI Dyrektywy (opodatkowane VAT).
    Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie
    na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu. Jednak zdarza się, że usługi
    transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników
    do miejsca pracy i wówczas takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę

    działalności gospodarczej. Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników
    mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych, zaś artykuł 6(2)(b)
    nie ma zastosowania.
    Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali mieszkalnych
    pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w określonych
    okolicznościach, np.: lokalizacja zakładu pracy w małej miejscowości, gdzie występują
    trudności w wynajęciu mieszkania, a pracownicy pochodzą z odległych regionów, wymogi
    prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność
    zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na czas trwania
    stosunku pracy.
    W takich specyficznych okolicznościach służy to działalności gospodarczej podatnika, a
    korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników z takiego bezpłatnego użyczenia ma
    drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem,
    jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej
    czynności ma charakter dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika, to do tej
    czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust.
    2 ustawy.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród usług
    nieodpłatnych, które nie spełniają warunku w nim wymienionego, tj. dotyczy tych usług
    nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww.
    warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej
    nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Prowadzicie działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie (...)
    telewizji satelitarnej, ze szczególnym uwzględnieniem formuły kanałów o tematyce (...).
    Świadczone przez Państwa usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa działalność opiera się na (...) rozwiązaniach technologicznych w zakresie
    produkcji i przesyłu sygnału telewizyjnego. W celu rozwoju swojej działalności i
    zapewnienia sobie możliwości osiągnięcia wyższych przychodów w przyszłości,
    zatrudniliście Państwo spoza Polski na podstawie umowy o pracę (...) specjalistę w
    zakresie IT, którego wiedza ekspercka, oraz doświadczenie zawodowe są potrzebne w celu
    wykonywania określonych funkcji/zadań związanych z działalnością Spółki.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem w celu zachęcenia Pracownika do przyjazdu i rozpoczęcia
    pracy w Polsce, zmuszeni byliście zaoferować mu dogodne warunki zatrudnienia, w tym
    również pokrycie kosztów zakwaterowania w Polsce. Aktualnie Pracownik korzysta z
    mieszkania, które sam wynajmuje, zaś Spółka obok wynagrodzenia wypłaca mu kwotę
    odpowiadającą wysokości czynszu i opłat za media. Jednak w najbliższym czasie z przyczyn
    niezależnych od Spółki będziecie musieli Państwo wynająć mieszkanie Pracownikowi i
    udostępnić mu je nieodpłatnie. Dotychczasowa umowa pomiędzy Pracownikiem a
    wynajmującym zostanie rozwiązana. Przedmiotem najmu będzie mieszkanie składające
    się z kilku pokoi, w którym zatrudniony przez Państwa Pracownik-specjalista - zamieszkuje
    na czas trwania umowy o pracę. W przypadku gdybyście Państwo nie zgodzili się na takie
    rozwiązanie, istnieje ryzyko, że Pracownik zrezygnowałby z pracy na rzecz Spółki, zaś
    szansa na znalezienie innego, odpowiednio wykwalifikowanego specjalisty, a co za tym
    idzie szansa na zwiększenie przychodów spółki w przyszłości, zmniejszyłaby się.
    Z uwagi na fakt, że Spółka udostępni Pracownikowi mieszkanie bezpłatnie, wartość
    czynszu oraz wartość pokrywanych bezpośrednio przez Spółkę kosztów mediów będzie
    doliczana do przychodu Pracownika, a tym samym będzie opodatkowana.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą m.in. ustalenia czy usługa udostępniania
    nieodpłatnie mieszkania swojemu Pracownikowi będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.

    Analizując wskazane wyżej informacje w kontekście przywołanych przepisów oraz
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzić należy, że nieodpłatne
    udostępnianie przez Państwa Pracownikowi mieszkania stanowi nieodpłatne świadczenie
    usług.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy, w analizowanym przypadku czynność ta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ w takich specyficznych
    okolicznościach nadrzędnym celem świadczonych usług jest realizacja Państwa celów
    gospodarczych – poprzez zatrudnienie Pracownika – specjalisty (...) w zakresie IT, a korzyść
    osobista uzyskiwana przez Pracownika z takiego bezpłatnego świadczenia ma
    drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przez Spółkę
    przedsiębiorstwa.
    Jak bowiem Państwo wskazali we wniosku Pracownik posiada unikatowe doświadczenie w
    zakresie rozwiązań technologicznych i IT w zakresie prowadzonej przez Państwa
    działalności. Zatrudniony pracownik odpowiada za całą stronę techniczną świadczonych
    usług. W celu rozwoju swojej działalności i zapewnienia sobie możliwości osiągnięcia
    wyższych przychodów w przyszłości, zatrudniliście Państwo Pracownika spoza Polski. W
    celu zachęcenia Pracownika do przyjazdu i rozpoczęcia pracy w Polsce Spółka zmuszona
    była zaoferować konkurencyjne warunki zatrudnienia, w tym również nieodpłatnego
    zakwaterowania.
    Podsumowując zatem, nieodpłatne udostępnienie przez Państwa mieszkania
    Pracownikowi stanowi nieodpłatne świadczenie usług związane z Państwa działalnością
    gospodarczą, które na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.
    Przechodząc z kolei do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wynajem mieszkania (czynsz za najem i media), które następnie
    udostępniają Państwo nieodpłatnie Pracownikowi należy stwierdzić, że warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten
    może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    W świetle art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usług.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są

    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z
    konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź
    nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest
    wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.
    Obowiązkiem podatnika - jak podane wyżej - jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem

    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do
    czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    Jak wyżej wskazano, nieodpłatne udostępnienie Pracownikowi mieszkania, jest czynnością
    niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem wydatki
    dokonywane na te cele przez Państwa służą (bezpośrednio) do wykonywania czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - ich następstwem nie
    jest powstanie zobowiązania podatkowego (podatku należnego).
    Wydatki ponoszone przez Państwa na wynajem mieszkania, które następnie Państwo
    nieodpłatnie udostępniają Pracownikowi, związane są w sposób bezpośredni z
    czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT. Natomiast nie ma znaczenia
    pośredni wpływ wydatków na czynności opodatkowane, skoro możliwe jest bezpośrednie
    przyporządkowanie ich do konkretnych czynności wykonywanych przez Państwa
    (niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).
    W konsekwencji, w sytuacji nieodpłatnego udostępniania Pracownikowi mieszkania, nie
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących
    wydatki związane z wynajmowanym mieszkaniem tj. z tytułu usług najmu mieszkania
    (obejmujących czynsz za najem oraz media) ponieważ ww. wydatki nie są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków na poparcie własnego stanowiska
    należy wskazać, że zostały one potraktowane jako element argumentacji, jednakże są to
    rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych sprawy i co do zasady wiążą one strony
    postępowania w tej konkretnej indywidualnej sprawie, nie rozciągając swojego
    oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy.
    Przy tym, powołany przez Państwa wyrok z 26 listopada 2024 r. sygn. I SA/Bd 686/24 jest
    orzeczeniem nieprawomocnym, a zatem rozstrzygnięcie w nim zawarte nie może mieć
    wpływu na ocenę prawną w Państwa sprawie i nie świadczy o ugruntowanej linii
    orzeczniczej w podobnych stanach faktycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.