Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-686/11-4/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-08-10
Teza: Uregulowania w zakresie korekty odliczonego podatku naliczonego w związku ze zmiana przeznaczenia samochodu ciężarowego na samochód osobowy
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; samochód; samochód-samochód ciężarowy; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 02.05.2011 r. (data wpływu 16.05.2011 r.), uzupełnionego w dniu 04.07.2011 r. w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/443-686/11-2/SM z dnia 21.06.2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad korygowania podatku naliczonego w związku z dokonywanymi zmianami w samochodzie - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16.05.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad korygowania podatku naliczonego w związku z dokonywanymi zmianami w samochodzie.

Wniosek został uzupełniony w dniu 04.07.2011 r. (w zakresie odpisu z KRS) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/443-686/11-2/SM z dnia 21.06.2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W listopadzie 2010 r. Spółka dokonała nabycia wewnątrzunijnego samochodu spełniającego wymogi art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. tzn. pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van. Samochód był nabyty w Republice Federalnej Niemiec i w dowodzie rejestracyjnym był dokonany wpis LKW.

Zgodnie z art. 86 ust. 5 spełnienie wymagań określonych w ust. 4 pkt 1 art. 86 zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań. W powyższym pojeździe, w roku 2011 zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy, o czym podatnik zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jakiej wysokości i za jaki okres podatnik jest zobowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w związku z tym, że przed upływem 12 miesięcy od daty nabycia, dokonane zostały zmiany w samochodzie, co do którego przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o 100% kwoty podatku naliczonego w związku z wewnątrzwspólnotowym jego nabyciem?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 1 pkt 11b) ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r. Nr 247, poz. 1652) uchylono w całości art. 86 ust. 3-7a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Na podstawie wspomnianego art. 86 ust. 4 pkt 1 Wnioskodawca miał prawo do pomniejszenia podatku należnego o 100% kwoty podatku naliczonego w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu za listopad 2010 r. Wskazaną ustawą zmieniającą ustawę o VAT wprowadzono do ustawy art. 86a obowiązujący od 1 stycznia 2013 roku i jednocześnie w art. 3 ustawy zmieniającej obowiązujący w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r. Wprowadzono przepisy przejściowe z których wynika:

1.  W przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł (art. 3 ust. 1 Ustawy zmieniającej).
2.  Utrzymano prawo do 100% odliczenia w przypadku samochodów spełniających wymagania dla pojazdów samochodowych określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy zmieniającej potwierdzonych na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów w wystawionym przez tę stację zaświadczeniu oraz dowodem rejestracyjnym pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy zmieniającej identyczny jak art. 86 ust. 4 i 5 ustawy o VAT sprzed 1 stycznia 2011).
3.  W przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia (art. 3 ust. 4 ustawy zmieniającej).

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z dokonanymi zmianami w samochodzie, co do którego przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o 100% kwoty podatku naliczonego w związku z wewnątrzwspólnotowym jego nabyciem, jest on zobowiązany dokonać skorygowania podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia do kwoty 60% kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - nie więcej jednak niż 6.000 zł. Uzasadnieniem powyższego stanowiska jest uchylenie art. 86 ust. 3-7c ustawy o VAT, a w szczególności ust. 5c) który stanowił, że jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 5b, zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian. Obecnie obowiązujący art. 3 ust. 4 ustawy zmieniającej nie zawiera nakazu korekty podatku naliczonego w całości i wskazuje obowiązek skorygowania podatku naliczonego za miesiąc w którym dokonano odliczenia. Art. 86 ust. 5c) miał charakter przepisu sankcyjnego pozbawiającego za dokonanie zmiany samochodu prawa do odliczenia podatku w całości na co wskazuje także nakaz korekty w miesiącu dokonania zmiany. Przepis sankcyjny nie może obowiązywać po jego uchyleniu (nullum crime sine lege). Obecnie obowiązujący art. 3 ust. 4 ustawy zmieniającej ma przywracać stan rozliczenia podatku do obowiązującej powszechnie od 2004 r. (abstrahując od wyroku ETS z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07 Magoora Ministerstwo Finansów) zasady, że w przypadku nabycia każdego samochodu osobowego oraz innego pojazdu samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - nie więcej jednak niż 6.000 zł. Dokonana zmiana w pojeździe nie zmienia faktu, że pojazd ten nadal jest pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, a więc nabycie którego upoważnia do odliczenia z zachowaniem powyższych ograniczeń.

Reasumując Wnioskodawca jest zobowiązany wobec dokonania zmiany pojazdu do dokonania korekty podatku naliczonego za miesiąc, w którym dokonał odliczenia podatku w związku z nabyciem, z tym, że zmniejszenie podatku naliczonego powinno nastąpić do 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - nie więcej jednak niż 6.000 zł. Zdaniem Wnioskodwcy jest on zobowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 4 lit. c) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. kwestię prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdów samochodowych regulowały normy prawne zawarte w art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług.

Treść art. 86 ust. 3 ustawy wskazywała, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł. W ust. 4 pkt 1 cyt. artykułu wskazano, że przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van. Zgodnie z ust. 5 cyt. artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ww. art. 86 ust. 4 pkt 1–4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań. Z uwagi zatem na fakt, iż nabyty wewnątrzwspólnotowo w listopadzie 2010 r. samochód spełniał ww. wymagania, Spółka zasadnie odliczyła 100% podatku naliczonego w zaistniałej sytuacji.

Odnośnie natomiast dokonanych w 2011 r. zmian w przedmiotowym pojeździe, w wyniku których przestał on spełniać ww. wymagania należy mieć na uwadze, iż na podstawie art. 1 pkt 11 lit. b) oraz pkt 13 lit. a) ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” cytowane wyżej przepisy art. 86 ust. 3-7a (a zatem i przepisy ust. 5b-5c w zakresie postępowania w przypadku dokonania stosownych zmian) zostały uchylone.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. (do 31 grudnia 2012 r.) obowiązuje art. 3 ust. 4 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym w przypadku gdy w pojeździe dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia. Należy zauważyć, że powyższy przepis należy odnosić także do pojazdów, które posiadają zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym wydane przed dniem 1 stycznia 2011 r. i potwierdzające spełnienie wymagań wynikających z obowiązujących wówczas przepisów art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy, bowiem wymagania dla pojazdów samochodowych, których spełnienie potwierdzają otrzymane uprzednio zaświadczenia nie uległy zmianie po dniu 31 grudnia 2010 r.

Z uwagi zatem na fakt, że Spółka w 2011 r. dokonała zmian w nabytym wewnątrzwspólnotowo samochodzie, w wyniku których przestał on spełniać wymagania określone w art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy (obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.), a zatem wymagania wynikające z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy zmieniającej, będzie ona zobowiązana do skorygowania podatku naliczonego, odliczonego w 100% przy zakupie, w rozliczeniu za okres w którym dokonała odliczenia. Dodać należy, iż w wyniku tych zmian Spółka zachowuje prawo do odliczenia 60% podatku naliczonego nie więcej niż 6.000 zł - tak jak w przypadku nabycia samochodu osobowego. Ponadto należy zauważyć, iż w obecnie obowiązujących przepisach brak zastrzeżenia dotyczącego 12 miesięcy w zakresie dokonywanych zmian, a co za tym idzie, podatnik jest obowiązany do dokonania stosownych korekt bez względu na okres, jaki upłynął od otrzymania faktury (dokonania odliczenia).

Zatem stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.