Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1251/09-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-28
Teza: Czy skutkiem realizacji opisanego powyżej zdarzenia przyszłego byłoby osiągnięcie przez Wnioskodawcę przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych odpowiadającego sumie wartości nominalnej udziałów objętych przez Wnioskodawcę w kapitale zakładowym zawiązywanej spółki z o.o. pokrytych wkładem niepieniężnym w postaci zabudowanej nieruchomości, zaś kosztem uzyskania powyższego przychodu byłaby wynikająca z prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji środków trwałych wartość początkowa środka trwałego w postaci budynku pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych do dnia wniesienia aportu?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; kapitał-kapitał zakładowy; udział; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2009 r. (data wpływu 19 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem stanowiącym środek trwały w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej. Kierując się względem ograniczenia ryzyka gospodarczego prowadzonej działalności, Wnioskodawca rozważa zawiązanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i pokrycie jej kapitału zakładowego wkładem niepieniężnym (aportem) w postaci opisanego powyżej gruntu i budynku. Wartość aportu Wnioskodawca ustalić zamierza na kwotę odpowiadającą aktualnej wartości rynkowej nieruchomości, przy czym wartość nominalna kapitału zakładowego spółki z o.o. odpowiadać miałaby aktualnej wartości budynku wykazywanej w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy. Nadwyżka wartości aportu ponad wartość nominalną kapitału zakładowego (wartość nominalną udziałów objętych przez Wnioskodawcę), stanowiąca tzw. agio, przekazana miałaby zostać na kapitał zapasowy zawiązywanej spółki z o.o.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy skutkiem realizacji opisanego powyżej zdarzenia przyszłego byłoby osiągnięcie przez Wnioskodawcę przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych odpowiadającego sumie wartości nominalnej udziałów objętych przez Wnioskodawcę w kapitale zakładowym zawiązywanej spółki z o.o. pokrytych wkładem niepieniężnym w postaci zabudowanej nieruchomości, zaś kosztem uzyskania powyższego przychodu byłaby wynikająca z prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji środków trwałych wartość początkowa środka trwałego w postaci budynku pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych do dnia wniesienia aportu?

Zdaniem Wnioskodawcy, realizacja opisanego zdarzenia przyszłego skutkowałaby osiągnięciem przez Zainteresowanego przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych odpowiadającego sumie wartości nominalnej udziałów objętych przez Wnioskodawcę w kapitale zakładowym spółki z o.o. pokrytych wkładem niepieniężnym w postaci zabudowanej nieruchomości. Koszt uzyskania powyższego przychodu stanowiłaby wartość początkowa środka trwałego w postaci budynku wynikająca z prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji środków trwałych pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych do dnia wniesienia aportu. Powyższe wnioski wynikają z językowej i funkcjonalnej wykładni treści art. 17 ust. 1 pkt 9 (w odniesieniu do przychodu) i art. 22 ust. 1e pkt 1 (w odniesieniu do kosztu uzyskania przychodu) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nadwyżka wartości rynkowej aportu ponad wartość nominalną objętych w zamian udziałów w spółce z o.o. nie rodzi za sobą skutków podatkowych ani dla Wnioskodawcy (jako wspólnika) ani dla spółki z o.o. Fakt zaistnienia agio jest neutralny podatkowo w momencie obejmowania udziałów w spółce z o.o., ale znajdzie on swe odzwierciedlenie w cenie sprzedaży tych udziałów przez Wnioskodawcę, ewentualnie - w wysokości wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tytułu umorzenia tak objętych udziałów.

Powyższy pogląd, zdaniem Wnioskodawcy, znajduje wsparcie w licznych interpretacjach podatkowych wydanych przez organy podatkowe oraz orzeczeniach sądów administracyjnych. Interpretacje dotyczące przedmiotowego zagadnienia wydane zostały w szczególności przez:

1.  Naczelnika Urzędu Skarbowego Poznań-Jeżyce z 7 września 2007 r. Nr TD/415-57/07,
2.  Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu z 27 września 2007 r. Nr 1473/1010/KDO/4232/95/07/EG,
3.  Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 listopada 2007 r. Nr ITPB3/423-14/07/AT,
4.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 14 marca 2008 r. Nr IPPB2/415-501/07-4/IŚ,
5.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 lipca 2008 Nr IPPB3/423-316/08-4/JG,
6.  Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 października 2008 r. Nr ITB1/415-67/08/HD,
7.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 stycznia 2009 r. Nr IPPB3/423-346/07/09-5/S/JG,
8.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 3 marca 2009 Nr IPPB2/415-1566/08-4/MG.

Z kolei wyroki dotyczące przedmiotowego zagadnienia potwierdzające stanowisko Wnioskodawcy wydane zostały w szczególności przez NSA w dniu 19 kwietnia 2006 r. w sprawie II FSK 558/2005, WSA w Krakowie w dniu 27 lutego 2008 r. w sprawie l SA/Kr 1326/06 i WSA w Gdańsku w dniu 22 kwietnia 2008 r. w sprawie l SA Gd 917/07.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Sądów Administracyjnych tut. Organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zostały one wydany w indywidualnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych sprawy, w których zapadły.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.