Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.663.2024.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Wnioskodawca dokonał w latach 2020; 2024 płatności za
faktury potwierdzające dostawy towarów lub świadczenie
usług dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę
zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług
jako podatnik VAT czynny, poprzez przelew na rachunki
bankowe, które w momencie dokonania płatności nie
znajdowały się w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1
ustawy VAT oraz nie złożył zawiadomienia, o którym mowa w
art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji, a następnie w roku 2024
dokonał Ponownych Płatności tych kwot na właściwe rachunki
bankowe i otrzyma zwrot Pierwotnych Płatności od
Kontrahentów, może uznać, że są to koszty uzyskania
przychodów bez zastosowania ograniczenia wynikającego z
treści art. 15d ust.1, w momencie dokonania ponownych
płatności.
Słowa kluczowe: błąd
faktura
kontrahent
korekta
koszt-moment zarachowania kosztów
mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment)
ograniczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Limit transakcji
gotówkowych-Płatność dokonana z pominięciem
mechanizmu podzielonej płatności (MPP)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15d-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 18
    grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku
    dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest Państwa
    stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy dokonali Państwo w latach 2020-2024
    płatności za faktury potwierdzające dostawy towarów lub świadczenie usług dokonanych
    przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od
    towarów i usług jako podatnik VAT czynny, poprzez przelew na rachunki bankowe, które w
    momencie dokonania płatności nie znajdowały się w wykazie, o którym mowa w art. 96b
    ust. 1 ustawy VAT oraz nie złożyli zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2
    Ordynacji, a następnie w 2024 r. dokonali Państwo Ponownych Płatności tych kwot na
    rachunki bankowe wskazane w stanie faktycznym i otrzymali zwrot Pierwotnych Płatności
    od Kontrahentów, będą Państwo mogli uznać, że są to koszty uzyskania przychodów bez
    zastosowania ograniczenia wynikającego z treści art. 15d ust.1, w momencie dokonania
    ponownych płatności.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w formie
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Spółka jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. dalej:
    „Ustawa o CIT” lub „Ustawa”), podlegającym obowiązkowi podatkowemu w Polsce od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka prowadzi
    działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży zbożowych wyrobów
    śniadaniowych ( zwane dalej: „Wyroby”).
    X Sp. z o.o. na rzecz kontrahentów zagranicznych będących zarejestrowanych na potrzeby
    VAT w Polsce ( NIP PL, dalej: „Kontrahenci”), dokonała płatności (dalej: „Pierwotne
    Płatności”) w latach 2020-2024, dotyczące transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6
    marca 2018r. - Prawo przedsiębiorców, przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień
    zlecenia przelewu w wykazie podmiotów ( dalej: „Biała Lista”), o którym mowa w art. 96b
    ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361,dalej: „Ustawa VAT”) w zakresie dostawy towarów lub świadczenia usług,

    potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę
    zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
    Ponadto na skutek braku świadomości dokonanej pomyłki, Spółka nie złożyła
    zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej: „Ordynacja”), do
    naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty
    należności w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu. Płatności nie zostały również
    dokonane z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art.
    108a Ustawy VAT.
    Spółka w ramach wewnętrznych weryfikacji zauważyła nieprawidłowości z Pierwotnymi
    Płatnościami i wdrożyła działania naprawcze polegające na dokonaniu na rzecz
    Kontrahentów ponownych płatności w roku 2024 ( dalej: „Ponowne Płatności”):
    - na rachunki bankowe znajdujące się na Białej liście;
    - lub rachunki bankowe nieznajdujące się na Białej Liście, z jednoczesnym
    zawiadomieniem o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego
    właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia
    zlecenia przelewu (niektóre Pierwotne Płatności były wcześniej uregulowane na te
    rachunki bankowe bez zawiadomienia).
    Następnie Spółka otrzymała zwrot od Kontrahentów zapłaconych pierwotnie środków tj.
    pierwotnych płatności (anulacja Pierwotnych Płatności), co zostało właściwie opisane i
    udokumentowane w dokonanych zwrotach.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w sytuacji, gdy
    Wnioskodawca dokonał w latach 2020-2024 płatności za faktury potwierdzające dostawy
    towarów lub świadczenie usług dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę
    zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny,
    poprzez przelew na rachunki bankowe, które w momencie dokonania płatności nie
    znajdowały się w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy VAT oraz nie złożył
    zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji, a następnie w roku 2024
    dokonał Ponownych Płatności tych kwot na rachunki bankowe wskazane w stanie
    faktycznym i otrzyma zwrot Pierwotnych Płatności od Kontrahentów, będzie mógł uznać,
    że są to koszty uzyskania przychodów bez zastosowania ograniczenia wynikającego z
    treści art. 15d ust.1, w momencie dokonania ponownych płatności?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, mając na uwadze literalne brzmienie przepisu art.15d ust.1 i ust.2 ustawy
    CIT, jego wykładnię celowościową, a również dominującą praktykę interpretacyjną
    prezentowaną przez organy podatkowe, Spółka prawidłowo dokonała korekty zeznań o
    wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku
    dochodowego od osób prawnych CIT-8 poprzez zmniejszenie kosztów podatkowych o
    łączną kwotę Pierwotnych Płatności zrealizowanych przez Spółkę w danym roku
    podatkowym na rachunki nieuwzględnione na Białej liście (2020-2024), a następnie
    rozpoznała koszty podatkowe w miesiącu dokonania Ponownych Płatności.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy
        CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek
    obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.
    Wydatki dotyczące transakcji wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym spełniają
    wszystkie wskazane powyżej warunki.
    Jednakże art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wskazuje, że podatnicy nie zaliczają do kosztów
    uzyskania przychodu kosztu w tej części, w jakiej płatność za towary lub usługi na rzecz
    przedsiębiorców będących podatnikami VAT została dokonana przelewem na rachunek
    inny niż uwzględniony na dzień zlecenia przelewu na Białej Liście.
    Dodatkowo, art. 15d ust. 2 ustawy o CIT wskazuje, że w przypadku zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodu takiej części płatności jaka została dokonana z pominięciem
    prawidłowego rachunku płatniczego, podatnicy w tej części zmniejszają koszty uzyskania
    przychodu w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność.
    Oznacza to, że podatnicy co do zasady nie mają prawa do rozpoznania kosztów
    podatkowych jeśli płatność zostanie dokonana na rachunek nieznajdujący się na Białej
    Liście i nie znajdą zastosowania wyłączenia wskazane w art. 15d ust. 4. Jeśli jednak taki
    koszt podatkowy rozpoznają, mają obowiązek skorygowania kosztów uzyskania
    przychodów w miesiącu, w którym dokonano takiej płatności.
    Przepisy ustawy o CIT nie precyzują wprost szczegółowo, czy i w jaki sposób podatnicy
    powinni dokonać korekty kosztów podatkowych w przedmiotowej sprawie tj. gdy płatność
    została pierwotnie dokonana na rachunek nieznajdujący się na Białej Liście z powodu
    błędu lub omyłki, jednak podatnik podejmuje kroki mające na celu „uzdrowienie” tej
    sytuacji i realizuje ponowne płatności, tym razem na prawidłowy rachunek bankowy.
    Jednakże dominująca praktyka interpretacyjna prezentowana przez organy podatkowe
    wskazuje, że w sytuacji gdy podatnik podejmie kroki mające na celu doprowadzenie do
    ostatecznego uregulowania płatności za towary i usługi na rachunek znajdujący się na
    Białej Liście, uzyskuje on prawo do zaliczenia tego wydatku do kosztów uzyskania
    przychodu, gdyż dochodzi do eliminacji okoliczności, które wcześniej skutkowały
    wyłączeniem wydatku z kosztów podatkowych.
    Dla przykładu takie stanowisko zostało przedstawione w Interpretacji indywidualnej DKIS z
    21 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.7.2024.1.MF : „ponowne uregulowanie
    należności z zachowaniem zasad określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2 lub pkt 3 ustawy o
    CIT, skutkuje nabyciem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji za
    koszty uzyskania przychodu. Nie ziszczą się bowiem warunki określone w ww. przepisie,
    które nie pozwalałyby na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kosztów objętych
    fakturami”.

    Zatem, a contrario, koszt podatkowy, mogą stanowić jedynie te koszty, które nie uchybiają
    wskazanym powyżej warunkom, tj. zostaną dokonane z zastosowaniem powyżej zasad.
    Mając jednak na uwadze literalne brzmienie art. 15d ust. 1 pkt 2 oraz art. 15d ust. 2
    ustawy o CIT, w ocenie Spółki, dopiero po dokonaniu Ponownej Płatności w 2024 r.:
      - na rachunek znajdujący się na Białej Liście,
      - lub na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o
        którym mowa w art. 96b ust. 1 Ustawy VAT, a podatnik zawiadomienie, o którym
        mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji , do naczelnika urzędu skarbowego
        właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od
        dnia zlecenia przelewu,
    można zaliczyć wskazane koszty z tytułu nabycia towarów i usług do kosztów uzyskania
    przychodów w 2024 r. ( tj. w momencie, w którym Ponowna płatność zostanie dokonana).
    Dopiero korekta płatności powoduje eliminację pierwotnej przyczyny, na bazie której
    poniesiony przez podatnika wydatek nie mógł stanowić kosztów podatkowych. Tym
    samym w opisywanej sprawie dopiero w 2024r. do tych kosztów nie znajdzie
    zastosowania wyłączenie z kosztów na podstawie art. 15d ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuje od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Państwa we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują
    się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.