Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.216.2017.1.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-01
Teza: rejestracja dla potrzeb podatku akcyzowego.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; podatnik; rejestracja
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 października 2017 r. (data wpływu 5 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie rejestracji dla potrzeb podatku akcyzowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie rejestracji dla potrzeb podatku akcyzowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca otworzył działalność gospodarczą, w ramach której chce prowadzić import z Niemiec i detaliczny handel winem w postaci sprzedaży bezpośredniej.

Sprzedaż ma być prowadzona w oparciu o spotkania degustacyjne, na których Wnioskodawca będzie prezentował wina, a klienci będą dokonywali wyboru i składali zamówienia do realizacji. W związku z tym, że sprzedaż alkoholu w Polsce podlega szczególnemu nadzorowi w zakresie punktów sprzedaży Wnioskodawca chce spotkania degustacyjne przeprowadzać w wynajmowanych na ten cel salach restauracyjnych. Restauracje, w których Wnioskodawca chce wynajmować na czas spotkania salę posiadają stosowne zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

W związku z zaistniałą sytuacją Wnioskodawca złożył wniosek AKC-R w celu dokonania rejestracji jako podmiot akcyzowy. Wnioskodawca został poproszony o uzupełnienie wniosku o zezwolenia na sprzedaż alkoholu. O takowe zezwolenie Wnioskodawca wystąpił do urzędu gminy właściwego ze względu na adres zarejestrowanej działalności gospodarczej i otrzymał odmowę, ponieważ nie wskazał miejsca sprzedaży alkoholu. Forma sprzedaży, którą Wnioskodawca przewiduję nie opiera się na jednym miejscu sprzedaży, ponieważ Wnioskodawca chce degustacje prowadzić w różnych miejscach posiadających stosowne zezwolenia a jako podmiot chce uzyskać zezwolenie na sprzedaż wina.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy do zarejestrowania się jako podmiot akcyzowy Wnioskodawca musi dołączyć zezwolenie na sprzedaż alkoholu?

Zdaniem Wnioskodawcy powinienem zostać zarejestrowany jako podmiot akcyzowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 43 ze zm.), dalej zwana ustawą, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy – art. 1 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

W myśl art. 16 ust. 2 ustawy zgłoszenie rejestracyjne powinno zawierać dane dotyczące tego podmiotu i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres jego siedziby lub zamieszkania oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, a w przypadku działalności gospodarczej z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy - również adresy miejsc wykonywania działalności oraz określenie rodzaju i przewidywanej średniej miesięcznej ilości zużywanego wyrobu akcyzowego.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca otworzył działalność gospodarczą, w ramach której chce prowadzić import z Niemiec i detaliczny handel winem w postaci sprzedaży bezpośredniej.

Sprzedaż ma być prowadzona w oparciu o spotkania degustacyjne, na których Wnioskodawca będzie prezentował wina, a klienci będą dokonywali wyboru i składali zamówienia do realizacji. W związku z tym, że sprzedaż alkoholu w Polsce podlega szczególnemu nadzorowi w zakresie punktów sprzedaży Wnioskodawca chce spotkania degustacyjne przeprowadzać w wynajmowanych na ten cel salach restauracyjnych. Restauracje, w których Wnioskodawca chce wynajmować na czas spotkania salę posiadają stosowne zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

W związku z zaistniałą sytuacją Wnioskodawca złożył wniosek AKC-R w celu dokonania rejestracji jako podmiot akcyzowy. Wnioskodawca został poproszony o uzupełnienie wniosku o zezwolenia na sprzedaż alkoholu. O takowe zezwolenie Wnioskodawca wystąpił do urzędu gminy właściwego ze względu na adres zarejestrowanej działalności gospodarczej i otrzymał odmowę, ponieważ nie wskazał miejsca sprzedaży alkoholu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy do zarejestrowania się jako podmiot akcyzowy Wnioskodawca musi dołączyć zezwolenie na sprzedaż alkoholu?

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 20 ustawy o podatku akcyzowym minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia rejestracyjnego oraz wzór zgłoszeń, o których mowa w art. 19 ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewniania organom podatkowym informacji o podatnikach lub podmiotach dokonujących czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych.

Na podstawie powyższej delegacji ustawowej wydane zostało rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją w zakresie podatku akcyzowego (Dz.U. z 2017 r., poz. 324).

I tak, formularz zgłoszenia rejestracyjnego AKC-R stanowi załącznik nr 1 do przedmiotowego rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów.

W zgłoszeniu rejestracyjnym AKC-R podmiot dokonujący tej czynności winien wskazać między innymi informacje dotyczące prowadzonej działalności w zakresie wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych (część B.4. zgłoszenia rejestracyjnego AKC-R) w tym rodzaj wyrobu/wyrobów przy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym (pozycja 37 lub 38 części B.4. zgłoszenia rejestracyjnego AKC-R) oraz rodzaj prowadzonej działalności wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) – wymagane jest podanie 5-znakowego kodu podklasy PKD (pozycja 39 części B.4. zgłoszenia rejestracyjnego AKC-R).

Zatem aby Wnioskodawca mógł dokonać zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego podanie przedmiotowych informacji jest niezbędne. Przy czym aby przedmiotowe dane były prawidłowe Wnioskodawca powinien być podmiotem uprawnionym do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży napoi alkoholowych.

W tym miejscu należy wskazać, iż kwestie dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1829 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 1 przedmiotowej ustawy - ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie.

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

W myśl art. 5 pkt 5 ww. ustawy użyte w ustawie określenia oznaczają: działalność regulowana - działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami prawa.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.

Zgodnie z art. 63 i art. 64 ust. 1 ww. ustawy w sprawach nieuregulowanych w przepisach art. 47-61 stosuje się przepisy odrębnych ustaw regulujących działalność podlegającą koncesjonowaniu.

Jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną w rozumieniu niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu wpisu w rejestrze działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75.

W myśl art. 74 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w sprawach nieuregulowanych w art. 64-73 stosuje się przepisy ustaw określających wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie wpisu do rejestru działalności regulowanej.

Zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt ww. ustawy uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie określonym w przepisach ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 487 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane do podejmowania działań zmierzających do ograniczania spożycia napojów alkoholowych oraz zmiany struktury ich spożywania, inicjowania i wspierania przedsięwzięć mających na celu zmianę obyczajów w zakresie sposobu spożywania tych napojów, działania na rzecz trzeźwości w miejscu pracy, przeciwdziałania powstawaniu i usuwania następstw nadużywania alkoholu, a także wspierania działalności w tym zakresie organizacji społecznych i zakładów pracy.

W myśl art. 18 ust. 1, 2 i 3 ww. ustawy sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej „organem zezwalającym”.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie wniosku przedsiębiorcy.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, wydaje się oddzielnie na następujące rodzaje napojów alkoholowych:

1.  do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo;
2.  powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa);
3.  powyżej 18% zawartości alkoholu.

Mając na uwadze powołane przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, działalność gospodarcza w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych (w tym win), przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Wnioskodawca w sytuacji gdy nie posiada wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych nie może być podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w tym zakresie.

Złożone przez Wnioskodawcę właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku akcyzowego - AKC-R podlega sprawdzeniu czy zawiera niezbędne dane dotyczące tego podmiotu, prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.

Prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych wymaga uzyskania zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) przy spełnieniu wymagań określonych w tych przepisach. Brak wskazanego zezwolenia powoduje, że Wnioskodawca nie może prowadzić działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie.

Powyższe powoduje, że warunkiem koniecznym do przyjęcia przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego zgłoszenia rejestracyjnego jest wskazanie, że Wnioskodawca posiada uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych poprzez przedłożenie wymaganego zezwolenia.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że mimo braku zezwolenia na sprzedaż napoi alkoholowych powinienem zostać zarejestrowany w zakresie podatku akcyzowego jest nieprawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania Wnioskodawcy i jego sytuacji prawnopodatkowej tj. możliwości rejestracji dla potrzeb podatku akcyzowego w przypadku braku zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostało odrębne rozstrzygniecie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.