Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-328/12/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-30
Teza: zwrotu podatku oraz wykazania w deklaracji świadczenia usług poza krajem
Słowa kluczowe: deklaracje; podatek-zwrot podatku; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2012r. (data wpływu 1 sierpnia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 września 2012r. (data wpływu 27 września 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zwrotu podatku oraz wykazania w deklaracji świadczenia usług poza krajem jest:

*   **prawidłowe** w zakresie określenia terminu zwrotu nadwyżki podatku
*   **nieprawidłowe** w zakresie wykazywania w deklaracji usług świadczonych przez zagraniczny oddział Spółki.

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zwrotu podatku oraz wykazania w deklaracji świadczenia usług poza krajem. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 września 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność na terenie Polski oraz poprzez oddział zagranicznej osoby prawnej (zwany dalej „Oddział”) na terenie Republiki Czeskiej. Oddział jest zarejestrowany na potrzeby podatków w Republice Czeskiej (posiada czeski odpowiednik Numeru Identyfikacji Podatkowej) i jest podatnikiem podatku od towarów i usług na terenie Republiki Czeskiej.

Spółka prowadzi swoją działalność głównie na terenie Republiki Czeskiej poprzez Oddział - tam generuje swoje przychody z tytułu świadczenia usług. Jednostka macierzysta w Polsce ponosi częściowe koszty funkcjonowania Oddziału, m.in. koszty administracyjne, koszty zarządu, usługi obsługi prawnej, a także rekrutacji pracowników. Powyższe koszty są następnie alokowane do odpowiadających przychodów generowanych przez Oddział. Alokacja ta następuje za pomocą dokumentu noty księgowej. Dodatkowo, Spółka posiada odpowiednią dokumentację potwierdzającą bezpośredni związek generowanych przez jednostkę macierzystą kosztów z przychodami generowanymi przez Oddział. Spółka nie generuje sprzedaży opodatkowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Odział czeski polskiej Spółki wykonuje na terytorium Republiki Czeskiej prace (usługi) spawalniczo – montażowe i obróbki skrawaniem, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na tym terenie.

Takie same prace (usługi), gdyby były wykonywane na terytorium Polski, nie podlegałyby zwolnieniu od podatku VAT.

Na podstawie powyższego stanu faktycznego, Spółka dokonuje odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego od dokonywanych nabyć towarów i usług, które zostały dokonane w celu generowaniu przychodów przez Oddział, t.j. "de facto" świadczeniu usług poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym zadano pytania:

1.  Czy przysługuje Spółce, na jej wniosek, 60-dniowy termin zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym na rachunek bankowy?
2.  Czy Spółka powinna wykazywać wartość świadczonych przez Oddział usług na terenie Republiki Czeskiej w poz. 21 deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7/7K?

Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu 60-dniowy termin zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym. Dodatkowo, Spółka powinna wykazywać wartość usług świadczonych przez Oddział na terenie Republiki Czeskiej w poz. 21 deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7/7K.

Uzasadnienie powyższego stanowiska należy rozpocząć od oceny bytu prawnego Oddziału Spółki na terenie Republiki Czeskiej. Zgodnie z ustawą, z dnia 19 listopada 1999r. Prawo Działalności Gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178 z późn.zm) oddział został zdefiniowany jako „wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej wykonywana przez przedsiębiorcę poza głównym miejscem wykonywania działalności (zakładem głównym)”. Powyższe oznacza, że oddział (również oddział podatnika polskiego poza granicami Polski) stanowi jedynie formę organizacyjno-prawną, za pomocą której wykonuje on poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność podlegającą opodatkowaniu zharmonizowanym na terytorium Unii Europejskiej podatkiem od wartości dodanej (VAT). Wprawdzie Oddział może samodzielnie wykonywać usługi na rzecz kontrahentów, jednakże nadal pozostaje częścią Spółki i nie posiada odrębnej osobowości prawnej. Oznacza to, iż z perspektywy Spółki działającej za pośrednictwem Oddziału zlokalizowanego na terytorium Republiki Czeskiej, obrotem branym pod uwagę przy ustalaniu prawa do odliczenia będzie sprzedaż dokonywana przez całe przedsiębiorstwo, czyli zarówno sprzedaż dokonywana przez Oddział, jak i sprzedaż dokonywana przez Spółkę na terytorium kraju. Biorąc pod uwagę powyższe i art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka posiada prawo odliczenia podatku VAT naliczonego dotyczącego usług świadczonych przez Oddział.

Art. 87 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług brzmi, iż „na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze”, tj. w terminie 60-ciu dni od złożenia deklaracji podatkowej.

Jak wspomniano wcześniej, należy uznać, że Spółka, poprzez swój Oddział w Republice Czeskiej, świadczy usługi poza terytorium kraju. Dodatkowo, Spółka nie dokonuje sprzedaży opodatkowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Należy więc uznać, że art. 87 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie w przedstawionym stanie faktycznym, toteż Spółce przysługuje zwrot nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym w terminie 60-ciu dni od złożenia deklaracji podatkowej.

Dodatkowo, na podstawie powyższego rozumowania i ze względu na fakt, iż Oddział i Spółka to jeden byt prawny, Spółka powinna uwzględniać wartość świadczonych przez Oddział usług w poz. 21 deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7/7K, jako świadczenie usług poza terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** w zakresie określenia terminu zwrotu nadwyżki podatku
*   **nieprawidłowe** w zakresie wykazywania w deklaracji usług świadczonych przez zagraniczny oddział Spółki.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwana ustawą w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1.  suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:
    1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
    2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
    3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;
2.  w przypadku importu towarów - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji importowej, z zastrzeżeniem pkt 5;
3.  zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;
4.  kwota podatku należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
5.  kwota podatku należnego z tytułu importu towarów - w przypadkach, o których mowa w art. 33a;
6.  różnica podatku, o której mowa w art. 29 ust. 18 i art. 37.

Mając na uwadze przywołane przepisy należy stwierdzić, iż podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, przy czym aby odliczyć kwoty związane z czynnościami, których miejsce świadczenia znajduje się poza granicami kraju konieczne jest aby kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju. Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych nabyć, nabycia te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezpośredni i bezsporny.

Stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług związanych z usługami świadczonymi poza terytorium kraju, jest to, aby - hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych usług w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady zatem, usługi świadczone poza terytorium kraju powinny mieć charakter sprzedaży opodatkowanej.

Przepisy wymagają ponadto, aby podatnik miał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

Z opisu zdarzenia wynika, że Spółka posiada oddział za granicą za pośrednictwem którego świadczy usługi poza terytorium kraju, a w związku z którymi ponosi koszty na terytorium kraju.

Spółka świadczy usługi spawalniczo – montażowe i obróbki skrawaniem, które na gruncie podatku VAT podlegają opodatkowaniu pozytywną stawką, jak również Wnioskodawca jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających związek z działalnością wykonywaną poza terytorium kraju.

Zatem warunki wynikające z art. 86 ust. 8 pkt 1 cyt. ustawy zostały spełnione.

Wskazać należy, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 23 marca 2006r. w sprawie FCE Bank (sygn. C-210/04), zauważył, iż świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą, a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Ponadto stwierdził, iż stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, nie będący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki, do której należy, na rzecz którego spółka świadczy usługi, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług.

Z powyższego wynika m. in. że „centrala” oraz jej zagraniczny oddział stanowią dwie jednostki organizacyjne tego samego podmiotu. Działalność gospodarczą prowadzi osoba prawna i ona jest podatnikiem. „Centrala” oraz oddział zlokalizowany w innym państwie tworzą - z podatkowego punktu widzenia - jednorodny podmiot.

W tym kontekście - w ramach wykładni systemowej zewnętrznej – należy odwołać się również do krajowych regulacji odrębnych. Zagadnienia powoływania i funkcjonowania oddziału regulują przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 220, poz. 1447).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Pojęcie „oddział” zdefiniowane zostało w art. 5 pkt 4 ww. ustawy, jako wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.

Ponadto, zgodnie z art. 86 ww. ustawy, oddział może prowadzić działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego.

Zatem oddział posiada jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur jednostki macierzystej), natomiast nie dysponuje możliwością prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej jednostki macierzystej.

Ponadto należy wskazać, że przepisy art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług przewidują sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalnie przesłanki upoważniające go do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W art. 87 ust. 2a ustawy o VAT ustawodawca wskazał, iż w przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego zabezpieczenia.

W myśl z art. 87 ust. 5 cyt. ustawy o VAT, na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, potwierdzić należy pogląd Spółki, że przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów dokonywanych na terytorium Polski na cele działalności gospodarczej oddziału funkcjonującego na terytorium Czech. Prawo to Spółka winna realizować na zasadach określonych w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy (w tym przez posiadanie stosownej dokumentacji), o ile nie wystąpią przesłanki je wyłączające określone w art. 88 ustawy. Jak już bowiem wskazano powyżej oddział Spółki – jako polskiego podatnika podatku od towarów i usług – stanowi jedynie formę organizacyjno-prawną, za pomocą której wykonuje działalność poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym zachowana jest tożsamość podmiotowa (i podatkowa) między jednostką dokonującą nabyć towarów i usług, a podmiotem je „konsumującym” dla potrzeb działalności, która gdyby była wykonywana w kraju, byłaby opodatkowana podatkiem do towarów i usług.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego Wnioskodawca świadczy usługi na terenie Czech i zarejestrowany jest jako podatnik VAT czynny w Polsce jak i w Czechach (posiadający NIP czeski).

Spółka jako podatnik czeski, wykonuje czynności opodatkowane na terytorium Czech, a tych nie wykazuje się w deklaracji VAT składanej w Polsce, o czym szerzej poniżej. Uznając terytorialność podatku VAT, stwierdzić należy, że w deklaracji VAT, składanej przez polskiego podatnika podatku od towarów i usług, zostaje rozliczony podatek VAT, który dotyczy wszystkich zdarzeń gospodarczych związanych przedmiotowo i podmiotowo z prowadzoną działalnością. Zatem stosownie do ww. art. 87 ust. 5 ustawy Wnioskodawca nie wykonując żadnych czynności opodatkowanych na terytorium kraju lecz tylko czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, ma prawo, składając wniosek wraz z deklaracją podatkową, do zwrotu kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą poza tym terytorium, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży pisemny wniosek do urzędu skarbowego.

Tym samym w przedstawionym stanie faktycznym za prawidłowe należy uznać stanowisko Spółki zgodnie z którym przysługuje jej zwrot podatku wynikającego, z faktur dokumentujących nabycia towarów i usług związanych z działalnością czeskiego oddziału Spółki, w terminie 60 dni na podstawie art. 87 ust. 5 ustawy.

Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.), gdzie Minister Finansów określił m.in. wzór deklaracji VAT-7. Załącznik nr 1 tego rozporządzenia stanowi wzór deklaracji VAT-7, natomiast w załączniku nr 4 zawarto objaśnienia do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7, VAT-7K i VAT-7D).

Z objaśnień tych wynika, iż w poz. 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy. W poz. tej nie uwzględnia się wartości dostaw towarów i świadczonych usług dokonywanych w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej poza terytorium kraju.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego, a w szczególności fakt zarejestrowania działalności dla potrzeb podatku od wartości dodanej w czechach oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie powinien wykazać pod poz. 21 deklaracji VAT-7 wartości świadczonych usług dokonywanych w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej poza terytorium kraju. Obowiązek deklarowania tych wartości w poz. 21 deklaracji VAT -7 powstałby wówczas, gdyby Wnioskodawca nie był zarejestrowany na terytorium czech dla potrzeb podatku od wartości dodanej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za:

*   prawidłowe w zakresie określenia terminu zwrotu nadwyżki podatku
*   nieprawidłowe w zakresie wykazywania w deklaracji usług świadczonych przez zagraniczny oddział Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.