Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-1.440.108.2024.3.NR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-04-25
Teza: WIS USŁUGA - udostępnianie łóżek opalających do naświetlania ciała (usługa solarium).
Słowa kluczowe: solarium; usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 8%; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa - usługa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Załącznik Nr 3

**WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)**

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 28 lutego 2024 r. (data wpływu 28 lutego 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r. (data wpływu 8 kwietnia 2024 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku**: usługa – udostępnianie łóżek opalających do naświetlania ciała (usługa solarium)

**Opis usługi**

Usługa polega na udostępnianiu łóżek opalających do naświetlań ciała. Klient po wejściu do salonu i uzgodnieniu dostępności danego łóżka solaryjnego reguluje należność za usługę, otrzymuje paragon z kasy fiskalnej i przygotowuje się do korzystania z łóżka solaryjnego. Czas trwania sesji jest uzależniony od typu skóry oraz zaleceń personelu. W tym czasie obsługa przygotowuje dane urządzenie do używania – włącza je, ustawia odpowiednie programowanie UV. Klient układa się na łóżku solaryjnym, które jest następnie zamykane przez klienta – opuszczana jest pokrywa. Po upływie uzgodnionego czasu klient otwiera łóżko solaryjne, przebiera się i opuszcza salon. W ramach wykonywanej usługi Wnioskodawca każdorazowo czyści i dezynfekuje powierzchnię do leżenia na łóżku opalającym za pomocą specjalnego środka czyszczącego i dezynfekującego przed udostępnieniem go klientowi. Opłata za usługę skalkulowana jest jako iloczyn ilości minut korzystania z łóżka solaryjnego oraz stawki za minutę, bądź wykupienia karnetu z określoną pulą minut. Stawka za minutę jest uzależniona od rodzaju łóżka solaryjnego, z którego chce skorzystać klient. Obiekt, w którym Wnioskodawca świadczy usługi solarium, nie jest obiektem sportowym, jest to lokal użytkowy, w którym mieszczą się łóżka opalające. Celem i jednocześnie efektem tego naświetlania jest (oprócz uzyskania opalenizny) poprawa kondycji skóry, poprawa samopoczucia, doświetlenie organizmu w okresie jesienno-zimowym, syntetyzacja witaminy D3-niezbędnej do życia i utrzymania zdrowia. Klient otrzymuje usługę bezpieczną, poprawiającą jego kondycję fizyczną oraz psychiczną. Solarium jest przeznaczone do korzystania wyłącznie przez osoby pełnoletnie. Są to także osoby mające zalecenia od lekarzy do leczenia chorób skóry, a także klienci, którzy chcą przygotować skórę przed wyjazdem do ciepłych krajów.

**Rozstrzygnięcie**: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu

**Stawka podatku od towarów i usług**: 8%

**Podstawa prawna**: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy

**Cel wydania WIS**: określenie stawki podatku od towarów i usług

**UZASADNIENIE**

W dniu 28 lutego 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Dnia 8 kwietnia 2024 r. wniosek uzupełniono o prawidłowo podpisany formularz do wniosku WIS, doprecyzowanie opisu usługi oraz Regulamin korzystania z solarium.

**W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi**

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie interpretacji, jaką stawkę podatku VAT powinien zastosować przy świadczeniu usług solarium przy sprzedaży jednorazowych biletów wstępu oraz przy sprzedaży karnetów upoważniających do wstępu na sesje opalania. Wnioskodawca prowadzi działalność usługową, polegającą na udostępnianiu łóżek opalających do naświetlania ciała. Z usługi korzystają bardzo często klienci, którzy mają zalecenia od lekarzy do leczenia chorób skóry, a także klienci, którzy chcą przygotować skórę przed wyjazdem do ciepłych krajów. W ramach wykonywanej usługi łóżka są każdorazowo czyszczone i dezynfekowane za pomocą specjalnych środków czyszczących. Opłata za wstęp do solarium jest pobierana od klienta i ewidencjonowana na kasie fiskalnej. Obiekt, w którym Wnioskodawca świadczy usługi solarium nie jest obiektem sportowym. Celem i jednocześnie efektem usługi solarium jest poprawa kondycji skóry, poprawa samopoczucia, doświetlenie organizmu w okresie jesienno-zimowym, syntetyzacja witaminy D3 – niezbędnej do życia. Nabywca oczekuje usługi bezpiecznej – którą Wnioskodawca zapewnia oraz widocznego efektu zarówno fizycznego jak i psychicznego.

Pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r. Wnioskodawca udzielił następujących informacji.

Korzystanie z usług solarium polega na udostępnianiu łóżek opalających do naświetlania ciała. W ramach wykonywanej usługi Wnioskodawca każdorazowo czyści i dezynfekuje powierzchnię do leżenia na łóżku opalającym za pomocą specjalnego środka czyszczącego i dezynfekującego przed udostępnieniem ich klientowi. Wnioskodawca minimalizuje czas trwania sesji opalania, ustala fototyp skóry i wybrany czas opalania. Usługa będąca przedmiotem wniosku jest skierowana do konsumenta - osób fizycznych zainteresowanych skorzystaniem z łóżek solaryjnych wyposażonych w lampy UV, pozwalające na naświetlanie skóry, w celu uzyskania efektu opalenizny w celu poprawy kondycji fizycznej i rekreacji. Klient po wejściu do salonu i uzgodnieniu dostępności danego łóżka solaryjnego reguluje należność za usługę (przy uregulowaniu płatności klient otrzymuje paragon z kasy fiskalnej), przygotowuje się do korzystania z łóżka solaryjnego (przebiera się). W tym czasie obsługa przygotowuje dane urządzenia do używania - włącza je, ustawia odpowiednie promieniowanie UV. Klient układa się na łóżku solaryjnym, które następnie jest zamykane przez klienta (opuszczana jest pokrywa łóżka). Po upływie uzgodnionego czasu klient otwiera łóżko solaryjne. Klient opuszcza łóżko solaryjne, przebiera się i opuszcza salon. Usługa będąca przedmiotem wniosku jest skierowana do konsumenta - osób fizycznych zainteresowanych skorzystaniem z łóżek solaryjnych wyposażonych w lampy UV, pozwalające na naświetlanie skóry, w celu uzyskania efektu opalenizny w celu poprawy kondycji fizycznej i rekreacji. Wnioskodawca udostępnia klientom łóżka solaryjne (wyposażone w lampy UV pozwalające na naświetlanie skóry w celu uzyskania efektu opalenizny) na czas uzgodniony z klientem zgodnie z jego oczekiwaniami w celu poprawy kondycji fizycznej i rekreacji. Opłata za wstęp do solarium naliczana jest minutowo. Obiekt, w którym Wnioskodawca świadczy usługę solarium, nie jest obiektem sportowym, jest to lokal użytkowy w którym mieszczą się łóżka opalające. Opłata za opisaną usługę jest skalkulowana jako iloczyn ilości minut usługi korzystania z łóżka solaryjnego oraz stawki za minutę. Bądź wykupienia karnetu z określoną pulą minut. Stawka (cena) za minutę jest uzależniona od rodzaju łóżka solaryjnego, z którego chce skorzystać klient.

(\`(...)\`).

**Uzasadnienie klasyfikacji usługi**

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie_._

W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.

Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.

Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, usługa polega na udostępnianiu łóżek opalających do naświetlań ciała. Klient po wejściu do salonu i uzgodnieniu dostępności danego łóżka solaryjnego reguluje należność za usługę, otrzymuje paragon z kasy fiskalnej i przygotowuje się do korzystania z łóżka solaryjnego. Czas trwania sesji jest uzależniony od typu skóry oraz zaleceń personelu. W tym czasie obsługa przygotowuje dane urządzenie do używania – włącza je, ustawia odpowiednie programowanie UV. Klient układa się na łóżku solaryjnym, które jest następnie zamykane przez klienta – opuszczana jest pokrywa. Po opływie uzgodnionego czasu klient otwiera łóżko solaryjne, przebiera się i opuszcza salon. W ramach wykonywanej usługi Wnioskodawca każdorazowo czyści i dezynfekuje powierzchnię do leżenia na łóżku opalającym za pomocą specjalnego środka czyszczącego i dezynfekującego przed udostępnieniem go klientowi. Opłata za usługę skalkulowana jest jako iloczyn ilości minut korzystania z łóżka solaryjnego oraz stawki za minutę, bądź wykupienia karnetu z określoną pulą minut. Stawka za minutę jest uzależniona od rodzaju łóżka solaryjnego, z którego chce skorzystać klient. Obiekt, w którym Wnioskodawca świadczy usługi solarium, nie jest obiektem sportowym, jest to lokal użytkowy, w którym mieszczą się łóżka opalające. Celem i jednocześnie efektem tego naświetlania jest (oprócz uzyskania opalenizny) poprawa kondycji skóry, poprawa samopoczucia, doświetlenie organizmu w okresie jesienno-zimowym, syntetyzacja witaminy D3-niezbędnej do życia i utrzymania zdrowia. Klient otrzymuje usługę bezpieczną, poprawiającą jego kondycję fizyczną oraz psychiczną. Solarium jest przeznaczone do korzystania wyłącznie przez osoby pełnoletnie. Są to także osoby mające zalecenia od lekarzy do leczenia chorób skóry, a także klienci, którzy chcą przygotować skórę przed wyjazdem do ciepłych krajów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że zakup usługi solarium to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania, dla wypoczynku, relaksu, poprawy swojego samopoczucie czy kondycji fizycznej. Usługa wykonywana przez Wnioskodawcę nie ogranicza się wyłącznie do wejścia do danego obiektu, lecz obejmuje także możliwość aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzenia potrzebnego do jej realizacji – łóżka do naświetlania ciała wyposażonego w lampy UV. Ze wstępem do solarium związane jest także określone świadczenie Wnioskodawcy, typowe dla usług solarium.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa – udostępnianie łóżek opalających do naświetlania ciała (usługa solarium), stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

**Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług**

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak już wskazano w niniejszej decyzji, w załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 68 wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

Mając na uwadze, że usługa będąca przedmiotem wniosku stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, jej świadczenie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy i poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

**Informacje dodatkowe**

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawczyni może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do **usług** tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do **usługi** będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

\- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

\- **usługa**, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

**Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia** (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

\- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do **usługi** będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

\- klasyfikacja usługi, lub

\- stawka podatku właściwa dla usługi lub

\- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”.

**POUCZENIE**

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP albo za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/, będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).