Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-118/16/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-03
Teza: Czy opisany dział spadku spowoduje utratę przez Wnioskodawcę prawa (lub jego części) do ulgi, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek-dział spadku; zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 kwietnia 2016 r. (data wpływu do Biura – 15 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym 9 maja 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie utraty zwolnienia przedmiotowego w związku z działem spadku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2016 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie utraty zwolnienia przedmiotowego w związku z działem spadku.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 4 maja 2016 r. znak: IBPB-2-1/4514-234/16/DP, IBPB-2-1/4515-118/16/DP wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 9 maja 2016 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W kwietniu 2014 r. zmarła ciotka Wnioskodawcy – A. B., zamieszkała w W. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku toczyło się przed Sądem Rejonowym w W. Postępowanie zostało zakończone postanowieniem w lipcu 2015 r., stwierdzającym nabycie spadku po A. B., na podstawie testamentu, przez jej bratanków, tj. przez Wnioskodawcę w 2/3 częściach i przez brata Wnioskodawcy – Ar. B. w 1/3 części. Postanowienie uprawomocniło się w sierpniu 2015 r. Wartość całego majątku spadkowego wynosi 622.455 zł, z czego według udziału na Wnioskodawcę przypada 414.970 zł, a na brata Wnioskodawcy 207.485 zł. Podana wartość odpowiada wartości rynkowej spadku i została ustalona w toku postępowania podatkowego, prowadzonego przez Urząd Skarbowy w W. – postępowania w sprawie podatku od spadku.

W skład spadku wchodzi:

1.  mieszkanie – lokal stanowiący odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej 45,66 m2 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, położony w W. – wartość: 120.000 zł,
2.  nieruchomość gruntowa o powierzchni 1,6993 ha (las – 0,2535 ha, grunty rolne – 1,4458 ha), z budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 108 m2, położona w L. – wartość: 499.055 zł; w skład tej nieruchomości wchodzą dwie działki:
    *   działka A o powierzchni 1,1988 ha (las – 0,1814 ha, grunt rolny – 1,0174 ha) – wartość: 259.792 zł,
    *   działka B o powierzchni 0,5005 ha (las – 0,721 ha, grunt rolny – 0,4284 ha), na której znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni 108 m2 – łączna wartość: 239.263 zł,
3.  1/3 udziału w działce C – nieruchomości rolnej o powierzchni 0,0408 ha, położonej w L., wykorzystywana do celów komunikacyjnych na rzecz działki B – wartość: 3.400 zł.

Od wszystkich wymienionych gruntów rolnych pobierany jest podatek rolny i ich łączna powierzchnia przekracza 1 ha, przy czym na jednej z działek ewidencyjnych – działce A – znajduje się 1,0174 ha gruntu rolnego, stanowiącego wyodrębnione ewidencyjnie i organizacyjnie samoistne gospodarstwo rolne. Wskazane działki nie graniczą ze sobą, a jedyny faktyczny związek organizacyjny występuje wyłącznie między działkami B i C.

Ciężary podlegające potrąceniu wyniosły 4.850 zł. Wartość czysta majątku, tj. podstawa opodatkowania wyniosła 617.605 zł. Urząd Skarbowy w W. decyzją ustalającą wysokość podatku od spadku i darowizn z listopada 2015 r. ustalił zobowiązanie podatkowe Wnioskodawcy na kwotę 18.525 zł, która została uiszczona. Od decyzji podatkowej Wnioskodawca nie wnosił odwołania, decyzja uprawomocniła się w ustawowym terminie. W przedmiotowym zakresie Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – objęło ono wszystkie grunty rolne, stanowiące łącznie gospodarstwo rolne o wartości 243.233 zł.

Obecnie konieczne stało się przeprowadzenie działu spadku. W sprawie tej Wnioskodawca złożył w lutym 2016 r. stosowny wniosek do Sądu Rejonowego w W.

Wnioskodawca przewiduje, że stosownie do udziału w spadku, dział spadku przedstawiał się będzie następująco:

1.  na Wnioskodawcę przypadnie (udział w spadku – 2/3, wartości 414.970 zł):
    *   mieszkanie – lokal stanowiący odrębną nieruchomość o powierzchni użytkownej 45,66 m2 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, położony w W. – wartość: 120.000 zł,
    *   działka A o powierzchni 1.1988 ha (las – 0,1814 ha, grunt rolny – 1,0174 ha), położona w L. – wartość: 259.792 zł,
    *   dopłata od brata Wnioskodawcy w kwocie 35.178 zł, płatna w ratach,
2.  na brata Wnioskodawcy przypadnie (udział w spadku 1/3, wartości 207.485 zł – wartość niżej wymienionych składników majątku wynosi 242.663 zł, która będzie pomniejszona dopłatą na rzecz Wnioskodawcy w kwocie 35.178 zł):
    *   działka B o powierzchni 0,5005 ha (las – 0,0721 ha, grunt rolny – 0,4284 ha) wraz z budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 108 m2, położona w L. – wartość: 239.263 zł,
3.  1/3 udziału w działce C – nieruchomości rolnej o powierzchni 0,0408 ha, położonej w L. – nieruchomość związana jest organizacyjnie wyłącznie z ww. działką B – wartość: 3.400 zł.

W efekcie przedstawionego działu Wnioskodawca otrzyma działkę A, nadal stanowiącą samoistne i samodzielne gospodarstwo rolne (od gruntu rolnego o powierzchni przekraczającej 1 ha pobierany jest podatek rolny). Wnioskodawca utraciłbym jedynie udział w działkach B i C, przy czym grunty te stanowią jedynie części gospodarstwa rolnego – obie te działki samodzielnie lub wspólnie nie stanowią gospodarstwa rolnego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy opisany dział spadku spowoduje utratę przez Wnioskodawcę prawa (lub jego części) do ulgi, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (w brzmieniu tego przepisu obowiązującym w 2015 r.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku opisanego działu spadku nie utraci on zwolnienia od podatku w zakresie obejmującym działkę A, której w chwili obecnej Wnioskodawca jest współwłaścicielem, a w wyniku działu spadku zostanie wyłącznym właścicielem. Wnioskodawca uważa, że utraci jedynie zwolnienie od podatku w zakresie obejmującym pozostałe działki B i C – ich wyłącznym właścicielem zostanie brat Wnioskodawcy.

Uzasadniając swoje stanowisko, Wnioskodawca wskazał, że w toku postępowania w sprawie podatku od spadku, prowadzonego przez Urząd Skarbowy w W., skorzystał ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (w brzmieniu z 2015 r.), które objęło wszystkie nieruchomości gruntowe o przeznaczeniu rolnym i objęte podatkiem rolnym. W skład tego gospodarstwa rolnego (w rozumieniu przepisów o podatku rolnym) wchodzą trzy wyodrębnione ewidencyjnie działki: działka A, działka B i udział w działce C.

Jedynie działka C w całości obejmuje grunty rolne (0,0408 ha). Pozostałe dwie działki obejmują w niewielkiej części las, przeważają grunty rolne (działka A – 1,0174 ha gruntów rolnych, działka B – 0,4284 ha gruntów rolnych).

Z powyższego wynika, że wyłącznie na działce A znajduje się wystarczająca powierzchnia gruntów rolnych, aby przy faktycznym objęciu ich podatkiem rolnym, stanowiła samodzielną podstawę faktyczną zwolnienia od podatku od spadku. Pozostałe działki stanowią jedynie dodatkowe grunty wchodzące w skład całego gospodarstwa, złożonego z trzech części.

Wnioskodawca zaznaczył, że swoje stanowisko opiera na brzmieniu wskazanego przepisu prawa. W opisanym we wniosku zdarzeniu, warunkiem zwolnienia od podatku od spadku było m.in. uznanie w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, że grunty te stanowią gospodarstwo rolne lub jego część.

Konieczne jest wskazanie, że ustawa o podatku rolnym w art. 2 ust. 1 definiuje, że gospodarstwem rolnym jest obszar gruntów, o powierzchni przekraczającej 1 ha, sklasyfikowanych jako użytki rolne (z warunkami i wyłączeniami wynikającymi z art. 1 i 2 ust. 1 tej ustawy). Ustawa nie definiuje co należy uznać za część gospodarstwa rolnego.

Wnioskodawca podkreślił, że ustawa o podatku od spadków i darowizn w art. 4 ust. 1 pkt 1 (w brzmieniu z 2015 r.) posługiwała się dwoma terminami dotyczącymi nabywanej nieruchomości, tj. w rozumieniu przepisów o podatku rolnym stanowi ona gospodarstwo rolne lub jego część. Przepis ten wskazuje więc dwa odrębne stany faktyczne, przy czym brak jest legalnej definicji nieruchomości. Brak jest jakichkolwiek podstaw do upraszczania spraw dotyczących podatku od spadku (i zwolnień) i każdorazowego uznawania, że niezależnie od stanu faktycznego, odziedziczone grunty stanowią jednolite i niepodzielne gospodarstwo rolne. Organ podatkowy musi uznać racjonalności ustawodawcy, a więc musi uwzględniać możliwość wystąpienia dwóch różnych stanów faktycznych – wyraźnie wskazanych przez ustawodawcę, które będą decydować o zwolnieniach od podatku (i o ich utracie) oraz o wymiarze podatku od spadku. W przypadku istniejących rzeczywiście wyodrębnionych części gospodarstwa rolnego, zwolnienia od podatku faktycznie dotyczą tych części, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn – łączne zwolnienie jest kwotą stanowiącą sumę wartości wszystkich części gospodarstwa. Ta sama wartość zwolnienia byłaby w przypadku jednolitego gospodarstwa rolnego, tj. nie złożonego z wyodrębnionych części.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

*   wymienione przez niego trzy działki łącznie stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, a z ich ewidencyjnego wyodrębnienia wynika, że w rozumieniu wskazanego przepisu ustawy o podatku od spadków i darowizn działki te stanowią trzy wyodrębnione części odziedziczonego gospodarstwa rolnego,
*   biorąc powyższe pod uwagę, uzyskane przez Wnioskodawcę zwolnienie od podatku na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (w brzmieniu z 2015 r.) nie dotyczy gospodarstwa rolnego, a jego poszczególnych części – łączna wartość zwolnienia jest sumą zwolnień dotyczących odrębnie każdej z trzech działek wchodzących w skład gospodarstwa,
*   samodzielne gospodarstwo rolne stanowi wyłącznie jedna z trzech części gospodarstwa rolnego – dotyczy to działki A – Wnioskodawca zostanie jej wyłącznym właścicielem, a więc zwolnienia od podatku od tej części odziedziczonego gospodarstwa rolnego Wnioskodawca nie utraci,
*   Wnioskodawca utraci jedynie zwolnienie od podatku wyłącznie od pozostałych działek (działki B i udział w działce C), stanowiących wyodrębnione części odziedziczonego gospodarstwa rolnego.

W opinii Wnioskodawcy, uznanie w opisanym zdarzeniu, że utraci on zwolnienie od podatku od całości gospodarstwa rolnego, a więc od wszystkich wchodzących w jego skład wyodrębnionych części – działek, będzie równoznaczne z bezprawnym przyznaniem organowi podatkowemu uprawnienia do interpretacji obowiązujących przepisów prawa w sposób prowadzący do faktycznej zmiany treści przepisu prawa – w tym przypadku dotyczyłoby to uznania za nieobowiązującą tej części tego przepisu, która dotyczy zwolnienia od podatku w zakresie dotyczącym części gospodarstwa rolnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęcie innej niż przedstawiona przez niego interpretacja przepisów prowadziłoby do sytuacji, w której podatnik wskazujący w postępowaniu podatkowym, że nabył trzy działki rolne, stanowiące łącznie gospodarstwo rolne, miałby inną sytuację od podatnika wskazującego – w tych samych okolicznościach – że nabył jedną działkę stanowiącą gospodarstwo rolne i dwie małe działki rolne, które nie są gospodarstwem rolnym ani jego częścią. Ten sam stan faktyczny rodziłby zatem różne skutki podatkowe co, w opinii Wnioskodawcy, jest niedopuszczalne.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku od spadków i darowizn.

W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od czynności cywilnoprawnych, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2009 r., Nr 93, poz. 768, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Przepisy ww. ustawy nie definiują pojęć: spadek czy dział spadku, a zatem należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.).

W myśl przepisu art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Stosownie do art. 925 w zw. z art. 924 ww. Kodeksu spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy. Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu (art. 1035 cyt. Kodeksu).

Zgodnie z zapisem art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Zatem do momentu zniesienia współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Na podstawie art. 1038 § 1 ww. Kodeksu sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku. Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku (art. 1038 § 2 cyt. Kodeksu).

Dział spadku jest zatem instytucją odrębną od dziedziczenia (nabycia spadku), który mogą ale nie muszą dokonać spadkobiercy po nabyciu spadku.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w drodze dziedziczenia po cioci nabył w kwietniu 2014 r. 2/3 części spadku, pozostała 1/3 część spadku została nabyta przez brata Wnioskodawcy. W skład spadku wchodzi:

1.  mieszkanie – lokal stanowiący odrębną nieruchomość,
2.  nieruchomość gruntowa o powierzchni 1,6993 ha (las – 0,2535 ha, grunty rolne – 1,4458 ha), z budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 108 m2, w skład tej nieruchomości wchodzą dwie działki:
    *   działka A o powierzchni 1,1988 ha (las – 0,1814 ha, grunt rolny – 1,0174 ha),
    *   działka B o powierzchni 0,5005 ha (las – 0,721 ha, grunt rolny – 0,4284 ha), na której znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni 108 m2,
3.  1/3 udziału w działce C – nieruchomości rolnej o powierzchni 0,0408 ha.

Od wszystkich wymienionych gruntów rolnych pobierany jest podatek rolny i ich łączna powierzchnia przekracza 1 ha, przy czym na jednej z działek ewidencyjnych – działce A – znajduje się 1,0174 ha gruntu rolnego, stanowiącego wyodrębnione ewidencyjnie i organizacyjnie samoistne gospodarstwo rolne.

Urząd Skarbowy w W. decyzją ustalającą wysokość podatku od spadku i darowizn z listopada 2015 r. ustalił zobowiązanie podatkowe Wnioskodawcy na kwotę 18.525 zł, która została uiszczona. W przedmiotowym zakresie Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – objęło ono wszystkie grunty rolne, stanowiące łącznie gospodarstwo rolne.

Obecnie konieczne stało się przeprowadzenie działu spadku. Wnioskodawca przewiduje, że stosownie do udziału w spadku, dział spadku przedstawiał się będzie następująco:

1.  na Wnioskodawcę przypadnie:
    *   mieszkanie,
    *   działka A o powierzchni 1.1988 ha (las – 0,1814 ha, grunt rolny – 1,0174 ha),
    *   dopłata od brata Wnioskodawcy w kwocie 35.178 zł, płatna w ratach,
2.  na brata Wnioskodawcy przypadnie:
3.  działka B o powierzchni 0,5005 ha (las – 0,0721 ha, grunt rolny – 0,4284 ha) wraz z budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 108 m2,
4.  1/3 udziału w działce C – nieruchomości rolnej o powierzchni 0,0408 ha.

W efekcie przedstawionego działu Wnioskodawca otrzyma działkę A, nadal stanowiącą samoistne i samodzielne gospodarstwo rolne (od gruntu rolnego o powierzchni przekraczającej 1 ha pobierany jest podatek rolny). Wnioskodawca utraciłbym jedynie udział w działkach B i C, przy czym te grunty stanowią jedynie części gospodarstwa rolnego – obie te działki samodzielnie lub wspólnie nie stanowią gospodarstwa rolnego.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż dokonanie działu spadku nie spowoduje utraty przez niego prawa do ulgi, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn w części dotyczącej działki A. Utrata prawa do ulgi dotyczyć będzie jedynie zwolnienia z opodatkowania nabycia udziału w działkach B i C.

Z przedstawionym stanowiskiem Organ podatkowy nie może się zgodzić.

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwalnia się od podatku nabycie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości lub jej części wraz z częściami składowymi, z wyjątkiem:

1.  budynków mieszkalnych,
2.  budynków zajętych na cele specjalistycznego chowu i wylęgu drobiu lub specjalistycznej hodowli zwierząt wraz z urządzeniami i ze stadem hodowlanym,
3.  urządzeń do prowadzenia upraw specjalnych, jak: szklarnie, inspekty, pieczarkarnie, chłodnie, przechowalnie owoców

\-pod warunkiem, że w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w chwili nabycia ta nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne lub jego część albo wejdzie w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy i to gospodarstwo rolne będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1381, ze zm.) za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Z powyższego wynika, że co do zasady nabycie przez osobę fizyczną w drodze dziedziczenia własności rzeczy i praw majątkowych podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jednak nabycie gospodarstwa rolnego (lub jego części) w drodze spadku jest zwolnione od tego podatku, jeżeli w chwili nabycia nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne (lub jego część) w rozumieniu przepisów o podatku rolnym a nabywca będzie to gospodarstwo rolne prowadził przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia. Niedotrzymanie powyższych warunków powoduje utratę omawianego zwolnienia.

Zatem dla zachowania powyższego zwolnienia podatkowego, w okresie co najmniej 5 lat od dnia nabycia spadku, nabywca (spadkobierca) nie może dokonywać czynności, których skutkiem jest przeniesienie przysługującego mu prawa własności (bądź udziału we własności) zarówno całości jak i części nabytego w spadku gospodarstwa rolnego.

Nabywca chcąc skorzystać ze zwolnienia musi prowadzić gospodarstwo rolne obejmujące wszystkie nieruchomości nabyte w spadku. Fakt, że po dziale spadku dotyczącym nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawca nadal będzie prowadził gospodarstwo rolne nie powoduje, że zostaje zachowane prawo do zwolnienia z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Istotą zwolnienia jest aby nabywcy spadku prowadzili gospodarstwo nabyte w spadku. Wnioskodawca nabył gospodarstwo rolne obejmujące konkretne nieruchomości i to właśnie gospodarstwo w całości jest zobowiązany prowadzić przez 5 lat aby zachować prawo do zwolnienia. Planowany dział spadku spowoduje, iż Wnioskodawca dokona zbycia na rzecz pozostałego spadkobiercy (brata) udziału, który przysługiwał w działkach, które przejdą na własność drugiego spadkobiercy. Nie można zatem wskazać, iż Wnioskodawca nadal będzie prowadzić gospodarstwo rolne nabyte w spadku, bowiem po dziale spadku będzie to już inne gospodarstwo, obejmujące inne działki; nie będzie zachowana tożsamość gospodarstwa.

W konsekwencji należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawca nabył na współwłasność z bratem w drodze dziedziczenia gospodarstwo rolne i w jego skład wchodziły działki A, B oraz udział 1/3 części w działce C, a Wnioskodawca z tytułu nabycia tego gospodarstwa skorzystał ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn (w stosunku do wszystkich działek rolnych), to jest on zobowiązany – by nie utracić tego zwolnienia – nie dokonywać zbycia żadnej części nabytego gospodarstwa rolnego. Warunkiem do zachowania prawa do zwolnienia jest bowiem prowadzenie – w okresie ustawą zakreślonym – gospodarstwa rolnego, w takim kształcie, w jakim jego nabycie objęte zostało zwolnieniem.

Jeśli zatem Wnioskodawca zamierza zbyć w formie działu spadku na rzecz drugiego spadkobiercy (brata) udział w działkach B i C – a jak wskazał Wnioskodawca – wchodziły one w skład gospodarstwa rolnego, którego nabycie zostało objęte zwolnieniem, to zbycie udziału w tych działkach spowoduje utratę zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, ponieważ nie będą spełnione wszystkie przesłanki wyszczególnionego powyżej zwolnienia podatkowego określonego w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Takie zbycie będzie podstawą do wygaśnięcia decyzji, w której zastosowano ulgę podatkową (zwolnienie).

Należy bowiem pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.

W przedmiocie stosowania wszelkiego rodzaju ulg podatkowych trzeba mieć na względzie także art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy, co wynika z art. 217 Konstytucji. Tym samym, każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania (w tym także zwolnienie podatkowe) nie może być interpretowany dowolnie, ani uzupełniany w drodze interpretacji o treść, której nie zawiera.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.