Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.315.2025.4.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Brak powstania przychodu z nieodpłatnych bądź częściowo
odpłatnych świadczeń w sytuacji przekazania
Zainteresowanemu do korzystania środków trwałych
udostępnionych Spółce przez Podmiot Powiązany na potrzeby
realizacji umowy o świadczenie usług naprawczych.
Słowa kluczowe: podmiot-podmioty powiązane
podwykonawstwo
udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne
usługi-usługi naprawy i regeneracji
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z czerwca 2025 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w

    zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych bądź częściowo odpłatnych
    świadczeń w sytuacji przekazania Zainteresowanemu do korzystania środków trwałych
    udostępnionych Spółce przez Podmiot Powiązany na potrzeby realizacji umowy o
    świadczenie usług naprawczych.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 lipca 2025 r. (wpływ 24
    lipca 2025 r.) i pismem z 25 lipca 2025 r. (wpływ 25 lipca 2025 r.)
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A. Sp. z o.o.
    - Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        Spółdzielnia B.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. Kontekst
    A. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) z siedzibą w (...) jest polskim rezydentem
    podatkowym i posiada status czynnego podatnika VAT. Podstawowym przedmiotem
    działalności Spółki jest (...). Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie (...). Ponadto,
    Wnioskodawca świadczy również usługi w zakresie (...). (...) działalność (...) jest
    działalnością trudną, wymagającą specyficznej wiedzy - z tego względu doświadczenie
    pracowników i współpracowników Spółki jest rzeczą niezwykle istotną.
    Głównym odbiorcą ww. usług świadczonych przez Wnioskodawcę jest podmiot powiązany
    ze Spółką (dalej: „Podmiot Powiązany”).
    Spółdzielnia B. (dalej: „Zainteresowany”) z siedzibą w (...) jest polskim rezydentem
    podatkowym oraz jest podmiotem niepowiązanym z Wnioskodawcą.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawarł porozumienia,
    zgodnie z którymi Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze środków trwałych
    (ruchomości oraz nieruchomości) będących własnością Podmiotu Powiązanego bez
    ponoszenia dodatkowych kosztów za korzystanie (analogicznie jak w umowie toolingu).
    Przedmiotowe środki trwałe są wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na
    potrzeby świadczenia usług na rzecz Podmiotu Powiązanego.
    Zgodnie z treścią porozumienia, pomimo iż środki trwałe są wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę, to prawo rozporządzania zarówno nieruchomościami jak i ruchomościami
    jak właściciel zostaje po stronie Podmiotu Powiązanego. Równocześnie, Podmiot
    Powiązany nie obciąża Wnioskodawcy opłatami za korzystanie z ww. środków trwałych.
    Porozumieniem strony potwierdzają także, że Wnioskodawca oferuje Podmiotowi
    Powiązanemu odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o powierzone środki
    trwałe, niż miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Wnioskodawca zmuszony był ponosić
    dodatkowe opłaty z tytułu dzierżaw i najmów. Tym samym świadczenia te są
    ekwiwalentne. Wnioskodawca ponosi natomiast koszty bieżącej eksploatacji składników
    majątku będących własnością Podmiotu Powiązanego.
    Na podstawie otrzymanej interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2020 r. sygn. 0111-
    KDIB1-2.4010.76.2020.3.AK oraz z dnia 3 czerwca 2020 r. sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.70.2020.3.NK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził następujące
    konsekwencje powyżej opisanego zdarzenia na gruncie podatku dochodowego od osób
    prawnych (dalej: „ustawa o CIT”):
    1. Wnioskodawca nie uzyska przychodu z nieodpłatnego świadczenia, ani też z częściowo
      odpłatnego świadczenia.

    2. Pomimo oddania środków trwałych do korzystania Wnioskodawcy Podmiot Powiązany
      zachowuje prawo do ich amortyzacji.
    oraz podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT):
    1. Przekazanie środka trwałego Wnioskodawcy do użytkowania nie powoduje powstania
      obowiązku podatkowego w VAT.
    2. Obecna sytuacja Wnioskodawcy
    Jak wskazano wyżej, charakterystyka działalności powiązanej z przemysłem (...) jest
    wyjątkowa i specyficzna oraz wymaga zaangażowania i doświadczenia odpowiedniego
    personelu. W związku z tym Wnioskodawca przewiduje, że w związku z trwającym
    procesem transformacji sektora (...), jeżeli nie będzie w stanie w oparciu o własne zasoby
    realizować obecnych oraz przyszłych usług na rzecz Podmiotu Powiązanego, celem
    wykonania ciążących na nim zobowiązań oraz zagwarantowania ciągłości prac, konieczne
    będzie angażowanie przez Wnioskodawcę Zainteresowanego.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca zawarł umowę z Zainteresowanym na realizację
    określonych czynności m.in. z zakresu dokonywania bieżących napraw maszyn oraz
    urządzeń. Niewykluczone, że Wnioskodawca będzie korzystał z usług Zainteresowanego
    także do wykonywania innych czynności w zakresie prowadzonej działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca ponadto zadba o to, by Zainteresowany posiadał personel,
    doświadczenie, jak i wiedzę w świadczeniu wyżej wymienionych usług.
    W ramach ww. współpracy Wnioskodawca przekazuje również Zainteresowanemu
    uprawnienie do korzystania ze środków trwałych (ruchomości oraz nieruchomości)
    koniecznych do realizacji prac dla Wnioskodawcy.
    Równocześnie, ani Podmiot Powiązany, ani Wnioskodawca, zgodnie z przyjętym
    założeniem, nie będą obciążali Zainteresowanego opłatami za korzystanie z ww. środków
    trwałych. W konsekwencji braku opłat za udostępnienie środków trwałych Zainteresowany
    oferuje Wnioskodawcy odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o
    powierzone środki trwałe, niż miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Zainteresowany
    zmuszony był ponosić dodatkowe opłaty z tytułu dzierżaw i najmów (analogicznie jak w
    umowie toolingu). Tym samym świadczenia Zainteresowanego i Wnioskodawcy będą
    również ekwiwalentne.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego:
    Podstawowym stosunkiem prawnym regulującym współpracę pomiędzy A. Sp. z o.o. a
    Zainteresowanym jest Umowa o świadczenie usług naprawczych (dalej: „Umowa”).
    W ramach świadczenia usług, Zainteresowany zobowiązuje się do wykonywania na
    zlecenie Wnioskodawcy usług naprawczych i konserwacyjnych na maszynach, środkach
    transportu i innych urządzeniach wskazanych przez Wnioskodawcę.
    W trakcie wykonywania Umowy Wnioskodawca zastrzegł sobie prawo do kontroli, przez
    swych Przedstawicieli, w szczególności:
        1) warunków techniczno-organizacyjnych oraz zgodności procesu realizacji Umowy z
        zapisami umownymi,
        2) kwalifikacji i uprawnień pracowników w zakresie zgodności z wymaganiami
        Zleceniodawcy, w szczególności w zakresie Prawa geologicznego i górniczego,
        3) przestrzegania przepisów powszechnie obowiązujących, wewnętrznych
        uregulowań Wnioskodawcy, w szczególności w zakresie Prawa geologicznego i
        górniczego, ochrony środowiska i przepisów BHP.
    Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej:
    (...)

    Środki trwałe są własnością Z. S.A. - jest to Podmiot Powiązany, który jest głównym
    beneficjantem usług świadczonych przez Zainteresowanego jako podwykonawcy.
    Podmiot Powiązany wyraził zgodę na angażowanie Zainteresowanego i korzystanie przez
    Zainteresowanego ze środków trwałych.
    Powierzenie środków trwałych Zainteresowanemu jest niezbędne celem wykonywania
    czynności usługowych w oparciu o wspomnianą wyżej Umowę. Wnioskodawca
    zobowiązany jest powierzyć przedmiotowe środki trwałe Zainteresowanemu (analogicznie
    do toolingu) w oparciu o stosowne porozumienie.
    Wnioskodawca przekazuje Zainteresowanemu uprawnienie do korzystania ze środków
    trwałych koniecznych do realizacji prac dla Wnioskodawcy w oparciu o zawarte
    Porozumienie w sprawie udostępnienia składników majątku.
    Zawarta Umowa o oraz porozumienie w sprawie udostępnienia składników majątku (dalej:
    „Porozumienie”) nie przenoszą na Zainteresowanego prawa do rozporządzania środkami
    trwałymi jak właściciel.
    Zgodnie z ustaleniami stron wskazano zarówno w Umowie jak i Porozumieniu, że
    Zainteresowany może wykorzystywać środki trwałe, z których korzysta bez ponoszenia
    opłat wyłącznie do wykonywania określonych czynności i usług na rzecz Wnioskodawcy
    określonych w Umowie.
    Uprawnienie do korzystania ze środków trwałych określone zostało głównie we
    wspomnianym wyżej (odrębnym od Umowy) Porozumieniu o udostępnieniu składników
    majątku zawartym pomiędzy Wnioskodawcą a Zainteresowanym.
    Pytania:
    1) Czy w wyniku używania udostępnionych przez Wnioskodawcę składników
      majątkowych Zainteresowany uzyska przychód z tytułu nieodpłatnego, bądź częściowo
      odpłatnego świadczenia na gruncie ustawy o CIT?
    2) Czy udostępnienie składników majątkowych przez Wnioskodawcę na rzecz
      Zainteresowanego będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
      VAT?
    Interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 1 w przedmiocie podatku dochodowego
    od osób prawnych. W przedmiocie podatku od towarów i usług (pytanie nr 2) zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1)
    Zdaniem Wnioskodawcy w wyniku używania udostępnionych przez Wnioskodawcę
    składników majątkowych Zainteresowany nie uzyska przychodu z nieodpłatnego, bądź
    częściowo odpłatnego świadczenia na gruncie ustawy o CIT.
    Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4
    oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość
    innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
    świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
    otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27
    sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym
    udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa,
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Ustawa o CIT, zaliczając nieodpłatne świadczenie do czynników kształtujących podstawę
    opodatkowania, nie precyzuje, co należy rozumieć pod tym pojęciem. W celu ustalenia
    jego znaczenia, w tym m.in. dla celów podatkowych, zasadne jest sięgnięcie w pierwszej
    kolejności do reguł wykładni gramatycznej. Należy zatem odwołać się do znaczenia, jaki

    ten zwrot ma w języku potocznym. Zgodnie z wykładnią gramatyczną odpłacać to
    „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny zaś, to „taki za który się płaci, wymagający
    zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002).
    Próbę zdefiniowania nieodpłatności można znaleźć także w orzecznictwie. Przykładowo,
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził w wyroku z dnia 20 września 2005 r.
    sygn. akt FSK 2206/04, iż: „Przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu
    przysporzenie majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy”.
    Spółka podkreśla, że kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący
    takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia
    wzajemnego. Oznacza to, że świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy
    spełniający świadczenie uzyskuje lub ma uzyskać od podatnika w przyszłości wzajemnie
    jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma charakteru nieodpłatnego. Zgodnie z
    wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2003 r. sygn. akt III RN 49/02: „(...)
    nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 UPDOP nie musi wynikać z
    zobowiązania cywilnoprawnego. Polega ono na uzyskaniu przez podatnika przychodu bez
    ekwiwalentnego świadczenia wzajemnego (...)”.
    W orzecznictwie podkreśla się, że aby w świetle przepisu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT
    można było zaliczyć określone świadczenie do kategorii świadczeń nieodpłatnych
    stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku
    prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, a drugi
    podmiot to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób przychody
    podlegające opodatkowaniu.
    Co więcej, najbardziej istotną dla pojęcia nieodpłatnego świadczenia jest przesłanka,
    dotycząca ekwiwalentności, w istocie pozwalająca na stwierdzenie, kiedy mamy do
    czynienia ze świadczeniem nieodpłatnym. Tylko świadczenia nieekwiwalentne mogą
    stanowić przychód podatkowy po stronie otrzymującego. Przysporzenie w majątku
    podatnika musi mieć dla niego pewną wartość, którą można wyrazić w wymiarze
    finansowym. Chodzi o to, by świadczenie otrzymane bez wynagrodzenia było dla
    otrzymującego wartościowe (Pismo z dnia 10.06.2021 r., wydane przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, 0111-KDIB1-2.4010.125.2021.4.MZA).
    Podsumowując, przez nieodpłatne świadczenia dla celów podatkowych należy więc
    rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest
    nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w
    majątku podatnika, mające konkretny wymiar finansowy. Powstanie przychodu ze
    świadczeń nieodpłatnych należy zatem rozważyć zawsze wtedy, gdy podatnik podatku
    dochodowego od osób prawnych otrzymuje bez obowiązku świadczenia wzajemnego
    rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw
    (w szczególności ze środków pieniężnych).
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanego stanu faktycznego, dla Zainteresowanego
    warunkiem koniecznym dla wykonywania usług jest posiadanie niezbędnych ruchomości i
    nieruchomości. Wnioskodawca udostępnia zatem współpracującemu z nim
    Zainteresowanemu potrzebne składniki majątkowe. W zamian, Zainteresowany jest
    wówczas zobowiązany do używania tych składników majątkowych tylko i wyłącznie w
    trakcie wykonywania określonych usług na rzecz Wnioskodawcy. Ponadto, funkcja ta
    znajduje odzwierciedlenie w wynegocjowanej cenie świadczenia między Wnioskodawcą a
    Zainteresowanym, dzięki czemu cena za usługę nabytą od Zainteresowanego przez
    Wnioskodawcę jest niższa, niż gdyby Zainteresowany nabył lub pożyczył/najął/dzierżawił
    środek trwały przy pracach dla Wnioskodawcy za odpłatnością. Świadczenie to, pomimo
    braku przepływu gotówkowego będzie wzajemne i ekwiwalentne.

    W konsekwencji fakt udostępnienia ww. środków trwałych nie jest również obojętny dla
    Podmiotu Powiązanego - ostatecznie bowiem Wnioskodawca ponosi niższe koszty
    prowadzonych prac i może zaproponować Podmiotowi Powiązanemu cenę niższą, niż w
    przypadku konieczności zorganizowania ww. środków trwałych przez Zainteresowanego
    na własną rękę.
    Zdaniem Zainteresowanych, w przedstawionym stanie faktycznym nie ma miejsca
    świadczenie o charakterze nieodpłatnym bądź częściowo odpłatnym. Faktycznie
    wynagrodzenie za korzystanie ze środków trwałych przez Zainteresowanego będzie
    bowiem skalkulowane w cenie wykonywanych na rzecz Wnioskodawcy usług.
    Jako że wydanie Zainteresowanemu środków trwałych będzie obowiązkiem
    Wnioskodawcy wykonywanym w celu wykonania przez Zainteresowanego określonych
    usług, należy uznać, iż w danej transakcji mamy do czynienia z ekwiwalentnością.
    Tym samym, ze względu na wzajemny charakter świadczeń Wnioskodawcy oraz
    Zainteresowanego, nie wystąpi nieodpłatne przysporzenie Zainteresowanego, a w
    konsekwencji nie można mówić o nieodpłatności, bądź częściowej odpłatności po stronie
    Zainteresowanego w związku z korzystaniem ze składników majątkowych podmiotu
    powiązanego.
    W opisanej sytuacji nie znajdzie więc zastosowania wspomniany art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy
    o CIT, a po stronie Zainteresowanego przychód podatkowy z tytułu otrzymania
    nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy, o którym mowa w cytowanym powyżej art.
    12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT nie powstanie.
    Powyższe stanowisko zostało również wielokrotnie potwierdzone w interpretacjach
    indywidualnych, w tym min. następujących pismach wydanych przez:
    1. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 grudnia 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-
      1.4010.562.2023.1.MR1, w której organ stwierdził, że kluczowym bowiem jest, że w
      przedmiotowej sprawie udostępnienie Wyposażenia wiąże się z ekwiwalentnością
      świadczeń na poziomie całego stosunku franczyzowego i nie stanowi nieodpłatnego
      przekazania rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług. Franczyzodawca
      udostępnia Wyposażenie, które służy franczyzobiorcom do wykonywania działalności
      gospodarczej w ramach Umowy franczyzowej i Umowy handlowej, które z kolei
      generują przychody Franczyzodawcy. (...) W konsekwencji w opisanej sytuacji Spółka
      nie jest zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego udostępniania
      Wyposażenia franczyzobiorcom w ramach Umowy tooligu.
    2. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2021 r., znak: 0111-KDIB1-
      2.4010.125.2021.4.MZA w której organ wskazał, że: „(...) Przy ustaleniu, czy w
      przedmiotowej sprawie dochodzi do nieodpłatnego świadczenia należy także brać pod
      uwagę, podniesioną przez Spółkę okoliczność, że wartość usługi świadczonej przez
      Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta będzie miała wpływ na cenę po jakiej dostawcy
      będą realizować dostawy towarów lub usług (obniżą odpowiednio tę cenę). (...)
      Oznacza to, że świadczenia te są ekwiwalentne, a zatem korzystanie przez dostawców
      z powierzchni, sprzętów i urządzeń należących do Wnioskodawcy nie jest nieodpłatne”.
    3. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 sierpnia 2019 r., znak: 0111-KDIB1-
      1.4010.236.2019.1.BS, w której organ uznał za prawidłowe następujące stanowisko
      podatnika: jako że wydanie Spółce urządzeń będzie obowiązkiem kontrahenta
      wykonywanym w celu wyprodukowania przez Spółkę określonych towarów, należy
      uznać, iż w danej transakcji mamy do czynienia z ekwiwalentnością. Ze względu na
      wzajemny charakter świadczeń Spółki oraz kontrahenta, nie wystąpi nieodpłatne
      przysporzenie majątku Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z
    2025 r., poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji przychodu. W art. 12 ustawy o
    CIT, wymienione jednak zostały przykładowo rodzaje przychodów, określono moment ich
    powstania, jak również enumeratywnie wskazano, jakiego rodzaju wpływy pieniężne
    podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4).
    Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem
    publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako
    źródłem dochodu - jest wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć
    jego aktywa.
    Powołana ustawa ustala zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego,
    czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych
    zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy.
    Oznacza to, że obowiązek ten powstaje w okolicznościach wskazanych przez prawo,
    niezależnie od woli podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw
    podatkowych abstrakcyjny obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane
    zobowiązanie podatkowe. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek
    podatkowy jest m.in. otrzymanie „nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia”.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Z powołanego art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wynika więc, że gdy podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą otrzyma nieodpłatne świadczenie (lub świadczenie częściowo
    odpłatne) obowiązany jest wykazać z tego tytułu przychód podatkowy. Co istotne,
    przysporzenie majątkowe musi być powiązane z uzyskaniem przez podatnika korzyści
    niezwiązanej z jakikolwiek świadczeniem ekwiwalentnym.
    Stosownie do art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:
      Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.
    Z przepisem tym koresponduje art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:
      Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu;

      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej.
    Pomocną może być definicja wypracowana w uchwale NSA z 18 listopada 2002 r. sygn. akt
    (FPS 9/02, Legalis) i cytowana w licznych orzeczeniach, np.: w wyroku NSA z 26 maja 2021
    r., sygn. akt II FSK 3527/18, wyroku NSA z 3 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3194/17,
    uchwały NSA z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10, z 24 maja 2010 r., sygn.
    akt II FPS 1/10, z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 i 16 października 2006 r., sygn.
    akt II FPS 1/06). Zgodnie z tą definicją pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” użyte w art. 12
    ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT ma szerszy zakres, niż w prawie cywilnym: „Obejmuje ono nie
    tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej
    strony - por. art. 353 Kc), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.
    Aby móc w pełni zdefiniować pojęcie „nieodpłatne” zasadnym jest także odwołanie się do
    wykładni gramatycznej, zgodnie z którą odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”,
    odpłatny zaś to „taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy
    Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002).
    Zatem, „nieodpłatnym świadczeniem” są wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.
    O nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym można więc mówić w sytuacji, gdy:
        podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenie odnosi
        korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwale przysporzenie majątkowe,
        korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna
        istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia
        majątkowego,
        korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy,
        świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny - nie może ono zatem wiązać się z
        jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    świadczą Państwo usługi naprawy i konserwacji maszyn używanych w branży (...) oraz
    usługi w zakresie (...).
    Głównym odbiorcą ww. usług świadczonych przez Państwa jest podmiot powiązany ze
    Spółką (dalej: „Podmiot Powiązany”).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarli Państwo z Podmiotem
    Powiązanym porozumienie uprawniające do korzystania ze środków trwałych (ruchomości
    oraz nieruchomości) będących własnością Podmiotu Powiązanego bez ponoszenia
    dodatkowych kosztów za korzystanie (analogicznie, jak w umowie toolingu). Środki trwałe
    są wykorzystywane przez Państwa wyłącznie na potrzeby świadczenia usług na rzecz
    Podmiotu Powiązanego. Prawo rozporządzania jak właściciel nieruchomościami jak i
    ruchomościami zostaje po stronie Podmiotu Powiązanego. Równocześnie, Podmiot
    Powiązany nie obciąża Państwa opłatami za korzystanie z ww. środków trwałych. Na

    podstawie zawartego Porozumienia strony postanowiły, że oferują Państwo Podmiotowi
    Powiązanemu odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o powierzone środki
    trwałe, niż miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Wnioskodawca zmuszony był ponosić
    dodatkowe opłaty z tytułu dzierżaw i najmów. Tym samym świadczenia te są
    ekwiwalentne. Wnioskodawca ponosi natomiast koszty bieżącej eksploatacji składników
    majątku będących własnością Podmiotu Powiązanego.
    Wyjaśnili Państwo, że charakterystyka działalności powiązanej z przemysłem (...) jest
    wyjątkowa i specyficzna oraz wymaga zaangażowania i doświadczenia odpowiedniego
    personelu. W związku z tym Wnioskodawca przewiduje, że w związku z trwającym
    procesem transformacji sektora (...), jeżeli nie będzie w stanie w oparciu o własne zasoby
    realizować obecnych oraz przyszłych usług na rzecz Podmiotu Powiązanego, celem
    wykonania ciążących na nim zobowiązań oraz zagwarantowania ciągłości prac, konieczne
    będzie angażowanie przez Wnioskodawcę Zainteresowanego.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca zawarł z Zainteresowanym umowę o świadczenie
    usług naprawczych (dalej: „Umowa”) na realizację określonych czynności m.in. z zakresu
    dokonywania bieżących napraw maszyn oraz urządzeń. Ponadto zadbają Państwo o to, by
    Zainteresowany posiadał personel, doświadczenie, jak i wiedzę w świadczeniu wyżej
    wymienionych usług. W ramach ww. współpracy przekazują również Państwo
    Zainteresowanemu uprawnienie do korzystania ze środków trwałych (ruchomości oraz
    nieruchomości) koniecznych do realizacji prac dla Wnioskodawcy.
    Równocześnie, ani Podmiot Powiązany, ani Państwo, zgodnie z przyjętym założeniem, nie
    będą obciążali Zainteresowanego opłatami za korzystanie z ww. środków trwałych. W
    konsekwencji braku opłat za udostępnienie środków trwałych Zainteresowany oferuje
    Państwu odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o powierzone środki
    trwałe, niż miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Zainteresowany zmuszony był ponosić
    dodatkowe opłaty z tytułu dzierżaw i najmów (analogicznie jak w umowie toolingu). Tym
    samym świadczenia Zainteresowanego i Państwa będą również ekwiwalentne.
    Środki trwałe są własnością Podmiotu Powiązanego, który jest głównym beneficjantem
    usług świadczonych przez Zainteresowanego jako podwykonawcy. Podmiot Powiązany
    wyraził zgodę na angażowanie Zainteresowanego i korzystanie przez Zainteresowanego
    ze środków trwałych. Powierzenie środków trwałych Zainteresowanemu jest niezbędne
    celem wykonywania czynności usługowych w oparciu o umowę o świadczenie usług
    naprawczych.
    Uprawnienie do korzystania ze środków trwałych koniecznych do realizacji prac wynika z
    zawartego przez Państwa z Zainteresowanym porozumienia w sprawie udostępnienia
    składników majątku. Zawarta Umowa o oraz porozumienie w sprawie udostępnienia
    składników nie przenoszą przy tym na Zainteresowanego prawa do rozporządzania
    środkami trwałymi jak właściciel. Zgodnie z ustaleniami stron wskazano zarówno w
    Umowie jak i Porozumieniu, że Zainteresowany może wykorzystywać środki trwałe, z
    których korzysta bez ponoszenia opłat wyłącznie do wykonywania określonych czynności i
    usług na rzecz Spółki określonych w Umowie. Uprawnienie do korzystania ze środków
    trwałych określone zostało głównie we wspomnianym wyżej (odrębnym od Umowy)
    Porozumieniu o udostępnieniu składników majątku zawartym pomiędzy Państwem a
    Zainteresowanym.
    Przedmiotem Państwa zapytania jest ustalenie, czy w wyniku używania udostępnionych
    przez Państwa składników majątkowych Zainteresowany uzyska przychód z tytułu
    nieodpłatnego, bądź częściowo odpłatnego świadczenia na gruncie ustawy o CIT.
    Z uwagi na charakter czynności zachodzących między Państwem a Zainteresowanym, z
    którym zawarli Państwo umowę o świadczenie usług naprawczych istotne jest, że
    posiadanie niezbędnych ruchomości i nieruchomości jest warunkiem koniecznym dla
    wykonywania przez Zainteresowanego bieżących napraw maszyn oraz urządzeń. Z tego
    względu w ramach zawartej umowy o świadczenie usług naprawczych udostępniają

    Państwo współpracującemu z Państwem Zainteresowanemu potrzebne składniki
    majątkowe, a w zamian Zainteresowany jest zobowiązany do używania tych składników
    majątkowych tylko i wyłącznie w trakcie wykonywania określonych usług na Państwa rzecz
    zgodnie z zawartą Umową. Jak wynika bowiem z zawartej Umowy, wydanie
    Zainteresowanemu środków trwałych jest Państwa obowiązkiem wykonywanym w celu
    realizacji przez Zainteresowanego określonych usług. Pomimo tego, że z ww. tytułu nie
    pobierają Państwo bezpośrednio wynagrodzenia w postaci zapłaty gotówkowej, to
    należność za korzystanie ze środków trwałych przez Zainteresowanego będzie
    skalkulowana w cenie wykonywanych na Państwa rzecz usług. Dzięki korzystaniu przez
    Zainteresowanemu z udostępnianych środków trwałych cena za usługę nabytą od
    Zainteresowanego przez Państwa jest bowiem niższa, niż gdyby Zainteresowany nabył lub
    pożyczył/najął/dzierżawił środek trwały przy pracach dla Państwa za odpłatnością.
    Ostatecznie ponoszą Państwo niższe koszty prowadzonych prac i może finalnie
    zaproponować Podmiotowi Powiązanemu niższą cenę świadczonych usług, niż w
    przypadku konieczności zorganizowania samodzielnie przez Zainteresowanego ww.
    środków trwałych.
    Z tego powodu należy zatem uznać, że w opisanej sprawie mamy do czynienia z
    ekwiwalentnością świadczeń.
    Tym samym, ze względu na wzajemny charakter świadczeń między Państwem a
    Zainteresowanym, nie wystąpi nieodpłatne przysporzenie Zainteresowanego, ponieważ
    przekazania Zainteresowanemu do korzystania środków trwałych udostępnionych Spółce
    przez Podmiot Powiązany na potrzeby realizacji umowy o świadczenie usług naprawczych
    nie można uznać ich za świadczenia nieodpłatne, bądź częściowo odpłatne. W
    konsekwencji w analizowanej sprawie po stronie Zainteresowanego w związku z
    korzystaniem ze składników majątkowych Podmiotu Powiązanego nie powstanie przychód
    z nieodpłatnych bądź częściowo odpłatnych świadczeń.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że w wyniku używania udostępnionych przez
    Państwa składników majątkowych, Zainteresowany nie uzyska przychodu z tytułu
    nieodpłatnego, bądź częściowo odpłatnego świadczenia na gruncie ustawy o CIT.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie braku powstania przychodu z
    nieodpłatnych bądź częściowo odpłatnych świadczeń w sytuacji przekazania
    Zainteresowanemu do korzystania środków trwałych udostępnionych Spółce przez
    Podmiot Powiązany na potrzeby realizacji umowy o świadczenie usług naprawczych,
    należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze
    stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej
        będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.