Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.76.2025.2.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Uznanie sprzedaży działki nr 1 za dostawę opodatkowaną
podatkiem od towarów i usług, bez uwzględnienia zwolnienia
z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania sprzedaży działki nr 1 za dostawę opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług, bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Uzupełnił go Pan pismem z 5 marca 2025 r. (wpływ 25 marca 2025 r.) oraz pismem (wpływ
    26 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku
    Wnioskodawcy przysługuje prawo własności nieruchomości o numerze ewidencyjnym 1 o
    powierzchni 0,3000 ha położonej w województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...), w
    miejscowości (...), przy ulicy (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą o numerze (...). Prawo własności nieruchomości, Wnioskodawca
    nabył na podstawie Umowy przeniesienia udziałów współwłasności nieruchomości,
    sporządzonej 11 października 2021 roku przez notariusza w (...), za numerem Rep. A nr
    (...), będąc kawalerem i stanu cywilnego nie zmienił.
    Nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest aktualnie wykorzystywana na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego
    zorganizowanej części. Działka 1 jest niezabudowana i posiada bezpośredni dostęp do
    drogi publicznej. Działka 1 oznaczona jest jako grunty orne grunty orne („R”). Działka o
    numerze 1 była objęta planem miejscowym Miasta (...), uchwalonego przez Radę Miejską
    w (...) uchwałą nr (...) z 22 listopada 1994, 12 grudnia 1994 roku.
    Plan miejscowy stracił moc prawną 31 grudnia 2003 roku. Wyżej wymieniony plan
    obejmował działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 1, obręb (...) w (...), opisana powyżej
    działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1, obręb (...) znajdowała się na terenie
    oznaczonym w planie jako 17Zi/U - tereny zieleni izolacyjnej i usług. Obecnie jest
    opracowywany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej
    nieruchomości.
    Działka numer 1 położona w miejscowości (...), nie jest objęta uproszczonym planem
    urządzenia lasu oraz nie była dla tej działki wydawana decyzja na podstawie art. 19 ust. 1 i
    3 ustawy z dnia 28 września 191 roku o lasach.
    Działka nr 1 stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza sprzedać
    spółce prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę numer 1 o
    powierzchni 0,3000 ha, objętej księgą wieczystą nr (...).
    Co ważne, Wnioskodawca oddał w dzierżawę działkę gruntu o nr 1 o powierzchni 0,3000
    ha spółce pod działalność gospodarczą.
    Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić Wydzierżawiającemu określony umową czynsz
    dzierżawny, który nie jest dokumentowany fakturami.
    Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej (umowa dzierżawy nr (...) zawarta 20 grudnia 2024 r. na czas
    nieoznaczony). Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-

                                2usługowy o powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w
    ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność
    gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z 20 grudnia 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce.
    To jest spółka zobowiązała się do:
    1. Uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanych
      nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie
                2mniejszej niż (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc
      postojowych;
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym sala sprzedaży
                2o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      parkingowych;
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej (...) t, bez
      konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami
      umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
      niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
      nieruchomości;
    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    5. Uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
      przez zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie przez Kupującego
      odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    6. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    7. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    8. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego, zgodnie z koncepcją kupującej spółki;
    9. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    10. Założenia nowej księgi wieczystej bez obciążeń lub uzyskania zgody uprawnionego na
      bezobciążeniowe odłączenie działki kosztem i staraniem Sprzedającego w terminie do
      dnia zawarcia umowy przyrzeczonej;
    11. Łączne nabycie w całości działki numer 1, dla której prowadzona jest księga wieczysta;
    12. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.

    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać nieruchomość stanowiącą działkę numer 1 o
    powierzchni 0,3000 ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.
    5. Wnioskodawca oddał w dzierżawę, działkę spółce, która planuje ją zakupić po
      uzyskaniu ww. pozwoleń.
    6. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    7. Kupująca spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    8. Na moment sprzedaży dla działki będącej przedmiotem opisanej transakcji, będzie
      wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana przez
      właściwy organ z inicjatywy strony Kupującej.
    Plan zagospodarowania terenu będzie dopuszczał zabudowę handlowo-usługową.
    Wnioskodawca w umowie przedwstępnej sprzedaży udzielił Kupującej spółce
    pełnomocnictwa do działania w jego imieniu i na jego rzecz w związku z przygotowaniem
    wydzielonej działki do realizacji zamierzonej inwestycji (wybudowania obiektu
    handlowego).
    Wnioskodawca oświadcza, że udziela Kupującej spółce pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw: do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, do dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosku w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Wnioskodawca oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne, i nie wygasa wskutek śmierci
    mocodawcy.
    Sprzedający wyraża zgodę na dysponowanie przez spółkę nabywaną nieruchomością na
    cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z 7 lipca
    1994 roku Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na
    budowę, uzyskanie zgód, opinii, itp. oraz udostępni Spółce nieruchomość będącą
    przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu. Sprzedający
    wyraża zgodę na usytuowanie przez kupującą spółkę własnym kosztem i staraniem na
    działce nr 1 tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi
    przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie kupująca spółka oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony
    Umowy przyrzeczonej sprzedaży spółka usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane
    na działce urządzenia. Koszty wszystkich tych działań pokryje strona Kupująca.

    Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nabycie działki o nr 1 nie było udokumentowane
    fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT oraz z tytułu nabycia nie przysługiwało
    Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki numer 1 o
    powierzchni łącznej 0,3000 ha jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki
    numer 1 o powierzchni 0,3000 ha jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów

    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr 1 od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 1 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem

    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo, że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie
    strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr 1 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w
    związku ze sprzedażą nieruchomości nr 1 . Przechodząc do możliwości zwolnienia działek
    jako terenów innych niż tereny budowlane zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj
    zastosowania.

    Wnioskodawca uważa bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki
    charakter, a także obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są
    tereny wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w
    przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa
    administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Ponadto Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją
    o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. nieruchomość będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2
    pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż nieruchomości składającej się z działki
    nr 1 stanowiących teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta
    ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej

    dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług
    jest faktura.
    W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od
    towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką transakcję należy
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...)
    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,

    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 pkt a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od

    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C#180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie
    ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych
    z nich.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem VAT, bez uwzględnienia
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, dostawy działki nr 1 o powierzchni 0,3000 ha.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął i podejmie Pan w
    odniesieniu do niezabudowanej działki o nr 1 o powierzchni 0,3000 ha przed jej sprzedażą
    i ustalić, czy spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i
    usług z tytułu tej sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo własności nieruchomości o numerze
    ewidencyjnym 1 o powierzchni 0,3000 ha. Prawo własności nieruchomości, nabył Pan na
    podstawie Umowy przeniesienia udziałów współwłasności nieruchomości, będąc
    kawalerem i stanu cywilnego nie zmienił. Nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest
    aktualnie wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie
    stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Działka 1 jest niezabudowana i
    posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Oddał Pan w dzierżawę działkę gruntu o
    nr 1 o powierzchni 0,3000 ha spółce pod działalność gospodarczą. Dzierżawca w zamian
    zobowiązał się płacić Wydzierżawiającemu określony umową czynsz dzierżawny, który nie
    jest dokumentowany fakturami.
    Ponadto wskazał Pan, że kupujący podejmie szereg działań związanych z
    nieruchomością.
    Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                          2powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność
    gospodarczą.
    W umowie przedwstępnej, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do
    załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej działce. To jest spółka
    zobowiązała się do:
    1. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanych
      nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie
                2mniejszej niż (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc
      postojowych;
    2. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym sala sprzedaży
                2o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      parkingowych;
    3. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji

      Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej (...) t, bez
      konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami
      umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
      niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
      nieruchomości;
    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    5. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę
      drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez
      zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie przez Kupującego odpowiednich
      nasadzeń zamiennych;
    6. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    7. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    8. uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego, zgodnie z koncepcją kupującej spółki;
    9. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    10. założenia nowej księgi wieczystej bez obciążeń lub uzyskania zgody uprawnionego na
      bezobciążeniowe odłączenie działki kosztem i staraniem Sprzedającego w terminie do
      dnia zawarcia umowy przyrzeczonej;
    11. łączne nabycie w całości działki numer 1, dla której prowadzona jest księga wieczysta;
    12. uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    zobowiązuje się Pan sprzedać nieruchomość stanowiącą działkę numer 1 o powierzchni
    0,3000 ha.
    Ponadto wskazał Pan, że:
    1. w stosunku do przedmiotowej działki nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej
      uatrakcyjnienia;
    2. w stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmował Pan żadnych
      działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
      szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu;
    3. powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy;
    4. działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana;
    5. oddał Pan w dzierżawę, działkę spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww.
      pozwoleń;
    6. nie jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT;
    7. Kupująca spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT;
    8. na moment sprzedaży dla działki będącej przedmiotem opisanej transakcji, będzie
      wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana przez
      właściwy organ z inicjatywy strony Kupującej.
    Wskazał również Pan, że udzielił Kupującej pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw: do występowania przed wszelkimi organami administracji

    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, do dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności
    do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru,
    uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosku w celu jej uzyskania oraz odbioru. Wnioskodawca oświadcza, że przez cały
    okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest
    nieodwołalne, i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Wyraził Pan również zgodę na dysponowanie przez Kupującą nieruchomością na cele
    budowlane w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii, itp. oraz udostępni Spółce nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej
    umowy celem przeprowadzenia badań gruntu. Wyraził Pan również zgodę na
    usytuowanie przez Kupującą Spółkę własnym kosztem i staraniem na działce nr 1
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi
    przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, należy ustalić, czy transakcja sprzedaży
    niezabudowanej działki o nr 1 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    W rozpatrywanej sprawie istotne jest to, że zawarł Pan z Kupującą spółką nieruchomość
    umowę dzierżawy.
    Na mocy art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na strony
    – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Dzierżawa działek, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy oraz nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Zatem dzierżawa działki o nr 1 stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy
    dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób
    wykorzystania przez Pana przedmiotowej działki sprawia, że jest ona wykorzystywana w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego. Tym samym dokonując dostawy działki o nr 1 nie będzie Pan zbywał majątku
    osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej.
    W rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie ma również kwestia udzielenia
    pełnomocnictwa, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział
    I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:

      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    W myśl art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.

    Art. 389 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    W celu sprzedaży posiadanej nieruchomości zawarł Pan z Kupującą spółką umowę
    przedwstępną (w akcie notarialnym). W umowie tej Kupujący zobowiązał się m.in. do
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której
    będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektem handlowo
    usługowym zgodnie z planami Kupującej spółki.
    Kupująca uzyska także decyzję zezwalającą na lokalizację zjazdu na przedmiotową
    nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
    spółki, pozwolenie na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez Kupującą
    spółkę odpowiednich nasadzeń drzew zamiennych, a także warunki techniczne przyłączy -
    kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    Udzielił Pan Kupującej pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw,
    do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych,
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez Kupującą Nieruchomością, na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy Prawo
    Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępni Kupującej Nieruchomość celem przeprowadzenia badań
    gruntu.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgody upoważniły Kupującą do wykonania w Pana imieniu
    czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których wykonanie
    wyklucza uznanie, że była to sprzedaż majątku prywatnego w ramach zarządzania
    majątkiem osobistym.
    Brak bezpośredniego wykonywania przez Pana opisanych powyżej działań, w odniesieniu
    do działki o nr 1 (działania te podejmowane są i będą przez Kupującą) nie oznacza, że
    podjęte czynności pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującą wywołają skutki bezpośrednio w
    Pana sferze prawnej, jako mocodawcy. Kupująca, dokonując ww. działań, uatrakcyjni

    Nieruchomość, stanowiącą nadal Pana własność. Szereg opisanych powyżej działań,
    dokonanych za Pana pełną zgodą, wpłynie generalnie na podniesienie atrakcyjności ww.
    Nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości.
    Podjęte działania mają doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby wybudowania na
    ww. nieruchomości inwestycji budowlanej Kupującej. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej nieruchomość ta podlegać więc będzie wielu ww. czynnościom. Wszystkie te
    czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pana sferze
    prawnopodatkowej. W efekcie dokonanych szeregu ww. czynności, sprzeda Pan
    nieruchomość gruntową o zupełnie innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej - uatrakcyjnioną, gotową do realizacji zamierzeń inwestycyjnych Nabywcy.
    Tym samym udzielenie przez Pana stosownego pełnomocnictwa i zgód spowodowało, że
    wszystkie ww. czynności podejmowane są i będą przez Kupującą w Pana imieniu i na Pana
    korzyść, ponieważ to Panu przysługuje prawo własności nieruchomości i to Pan jest stroną
    uzyskującą stosowne decyzje, pozwolenia, warunki itp. związane z realizacją inwestycji
    Kupującej. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww.
    czynności przez Kupującą spółkę.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania
    Nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby
    fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym.
    Zatem dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży niezabudowanej
    działki o nr 1 podejmie Pan działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty
    zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w
    sprawach połączonych C-180/10 i C#181/10, tj. wykaże Pan aktywność w przedmiocie
    zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Całokształt podjętych przez Pana działań w odniesieniu do ww. Nieruchomości: dzierżawa
    działki oraz czynności wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży wskazuje, że
    planowana przez Pana sprzedaż niezabudowanej działki o nr 1 zgodnie z art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez Pana jako podatnika podatku
    VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym, skoro w analizowanej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to dostawa działki o nr 1, będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału
    Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa
    krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to
    należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze

    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że działka o numerze 1 była objęta planem miejscowym Miasta
    (...). Plan miejscowy stracił moc prawną 31 grudnia 2003 roku. Obecnie jest opracowywany
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej nieruchomości.
    Jednocześnie wskazał Pan, że w umowie przedwstępnej, kupująca nieruchomość spółka
    zobowiązała się do uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem
    handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi.
    Zatem niezabudowana działka o nr 1 w momencie dostawy będzie stanowiła teren
    budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy (będzie wydana decyzja o warunkach
    zabudowy) i w rezultacie sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prawo własności nieruchomości, nabył Pan na podstawie
    Umowy przeniesienia udziałów współwłasności nieruchomości, a więc czynności, która nie
    jest opodatkowana podatkiem VAT. Zatem, nie wystąpił podatek VAT naliczony, który
    mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać, że przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia podatku VAT przy nabyciu działki, lub że takie prawo Panu nie przysługiwało,
    skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto wskazał Pan, że nabycie działki o
    nr 1 nie było udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
    Tym samym w analizowanym przypadku nie zostały spełnione łącznie warunki określony
    w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W konsekwencji dostawa niezabudowanej działki o nr 1 nie
    może korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem sprzedaż przez Pana działki o nr 1 będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 lub pkt 2 ustawy. Dokonana przez Pana dostawa działki o nr 1 na rzecz
    Kupującej spółki będzie więc opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki
    podatku.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii
    dokumentowania transakcji fakturą.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.