Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-701/11-5/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-08-26
Teza: zwolnienie od podatku usług z zakresu doskonalenia zawodowego radców prawnych
Słowa kluczowe: radca prawny; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12.05.2011 r. (data wpływu 18.05.2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20.07.2011 r. (data wpływu 22.07.2011 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-701/11-2/JK z dnia 12.07.2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług z zakresu doskonalenia zawodowego radców prawnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.05.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług z zakresu doskonalenia zawodowego radców prawnych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20.07.2011 r. (data wpływu 22.07.2011 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-701/11-2/JK z dnia 12.07.2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest organem samorządu zawodowego radców prawnych. Zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy z dn. 6.07.1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 Nr 10, poz. 65 z późn. zm. - „Urpr”) przynależność radców prawnych i aplikantów radcowskich do samorządu jest obowiązkowa.

Jednostkami organizacyjnymi samorządu posiadającymi osobowość prawną są\`(...)\` . Do określonych w ustawie zadań samorządu zawodowego należy przygotowanie aplikantów radcowskich do wykonywania zawodu radcy prawnego oraz doskonalenie zawodowe radców prawnych ( art. 41 pkt 4 Urpr). Zadania te wykonywane są w formach i na zasadach przewidzianych w przepisach ustawy o radcach prawnych jak i w przepisach uchwał organów samorządu radców prawnych wydanych na podstawie ustawy i w ramach kompetencji tych organów.

Z jednej strony wynikającym z ustawy zadaniom samorządu zawodowego w zakresie doskonalenia zawodowego radców prawnych towarzyszy z drugiej strony wynikający z uchwały obowiązek dbałości o rozwój zawodowy przez kształcenie ustawiczne. Radca prawny obowiązany jest brać udział w szkoleniach zawodowych na zasadach określonych przez właściwy organ samorządu. Oznacza to, że obowiązek szkolenia może być uznany za wykonany tylko w formach i na zasadach określonych w przepisach (ustawy lub uchwał organów samorządu). Organizowane w celu wypełnienia obowiązku szkoleniowego - szkolenia zawodowe - mają charakter odpłatny lub nieodpłatny. Za udział w szkoleniach radcowie prawni uzyskują tzw. punkty szkoleniowe rozliczane w 3-letnim okresie rozliczeniowym.

Realizując obowiązki szkoleniowe Wnioskodawca będzie kontynuował zadania z zakresu koordynacji i organizacji szkoleń zawodowych dla radców prawnych będących członkami samorządu zawodowego w formach i na zasadach wynikających z obowiązujących przepisów: ustawy o radcach prawnych i uchwał organów samorządu radców prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy usługi z zakresu doskonalenia zawodowego świadczone odpłatnie przez Wnioskodawcę na rzecz radców prawnych, w formach i na zasadach wynikających z przepisów ustawy o radcach prawnych oraz przepisów uchwał organów samorządu radców prawnych, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a) ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi szkolenia z zakresu doskonalenia zawodowego radców prawnych świadczone odpłatnie, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Odpłatne usługi szkolenia związane z doskonaleniem zawodowym radców prawnych podlegają zwolnieniu od 1 stycznia 2011 r. na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a) ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26 lit a) - prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że podstawowym rodzajem wykładni jest wykładnia językowa, ponieważ jest nie tylko punktem wyjścia interpretacji przepisów prawa, lecz zakreśla również jej granice w ramach możliwego sensu słów w danym języku etnicznym (wyrok NSA z dn. 18.12.2000 r. sygn. III SA 3055/99).

Pojęcie „kształcenia zawodowego” nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT ale jego znaczenie łatwo ustalić przy pomocy słowników języka polskiego. Kształcenie zawodowe to przekazywanie wiedzy, umiejętności, wiadomości związanych z określonym zawodem i jego wykonywaniem. W świetle ustawy o radcach prawnych nie ma wątpliwości, że radca prawny to zawód.

Ponadto, zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady WE nr 1777/2005 z 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE seria L, Nr 288, s. 1), usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania obejmują „nauczane pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu”.

Wspomniane rozporządzenie zostanie z dniem 1 lipca 2011 r. zastąpione rozporządzeniem wykonawczym Rady UE nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE seria L, Nr 77, str. 1). W art. 44 tego rozporządzenia usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zdefiniowane zostały w taki sam sposób jak w poprzednim rozporządzeniu.

Przy przyjęciu powyższych znaczeń organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia z zakresu doskonalenia zawodowego dla radców prawnych mieszczą się w pojęciu „kształcenia zawodowego”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a) ustawy o VAT. Kolejną przesłanką zwolnienia jest to aby szkolenia były prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Tymi odrębnymi przepisami są przepisy ustawy o radcach prawnych jak i przepisy uchwał organów samorządu radców prawnych wydanych na podstawie ustawy i w ramach kompetencji tych organów. Ustawa o radcach prawnych w zakresie doskonalenia zawodowego nakłada na samorząd zawodowy określone zadania ( art. 41 pkt 4 Urpr), w tym…:

„Radca prawny wypełnia obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego poprzez:

1.  branie udziału, jako słuchacz lub wykładowca, w szkoleniach organizowanych przez…,
2.  branie udziału jako słuchacz lub wykładowca, w szkoleniach zawodowych organizowanych przez pracodawców, lub takich, na które został przez niego skierowany oraz w szkoleniach zawodowych organizowanych przez inne instytucje szkoleniowe,
3.  branie udziału w charakterze wykładowcy w szkoleniu aplikantów radcowskich lub adwokackich,
4.  publikowanie: opracowań z zakresu prawa, artykułów w czasopismach fachowych, w tym wydawanych przez organy samorządu radców prawnych, adwokatów i notariuszy, glos do orzeczeń sądów oraz Trybunałów, a także komentarzy prawniczych”.

I dalej z § 2 ust. 1 powołanej Uchwały wynika, że „W celu wypełnienia obowiązku brania udziału w szkoleniach zawodowych, radca prawny obowiązany jest uzyskać co najmniej 30 punktów szkoleniowych, w ciągu każdych kolejnych trzech lat, zwanych dalej Cyklem Szkoleń Zawodowych”.

Stosownie do § 3 ust. 1 Uchwały: „Za udział w każdej z form szkolenia wymienionych w § 1, radca prawny otrzymuje liczbę punktów szkoleniowych, określoną w ust. 2.”

Organizowane szkolenia, których dotyczy niniejszy wniosek, są szkoleniami, o których mowa w pkt § 1 pkt 1 cytowanej uchwały. Udział w tych szkoleniach pozwala na wypełnienie obowiązku szkoleniowego.

Należy podkreślić, że w stosunku do radców prawnych, których przynależność do samorządu zawodowego jest obowiązkowa, postanowienia uchwał organów tego samorządu, a więc zarówno uchwały w sprawie szkoleń zawodowych, jak i Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, mają charakter przepisów prawa, tzn. takich norm, do których ich adresat powinien się stosować. Nie są to przy tym normy prywatne lecz o charakterze publicznoprawnym i administracyjnym, gdyż wydawane są przez organy, których zadania wynikają z ustawy. Za naruszenia tych przepisów grożą sankcje dyscyplinarne włącznie z pozbawieniem prawa do wykonywania zawodu. W tych okolicznościach, zdaniem Wnioskodawcy przepisy dotyczące obowiązku szkolenia zawarte w powołanej uchwale w sprawie szkoleń, uchwale Kodeks Etyki Radcy Prawnego, oraz w samej ustawie należy uznać za „przepisy odrębne” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy o VAT. Należy podkreślić, że obowiązek szkolenia może być uznany za wykonany tylko w formach i na zasadach wynikających z tych przepisów.

Przedstawione powyżej okoliczności świadczą więc o tym, że usługi szkoleniowe świadczone odpłatnie przez Wnioskodawcę na rzecz radców prawnych i służące ich doskonaleniu zawodowemu są objęte zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy o VAT ponieważ:

1.  są usługami kształcenia zawodowego,
2.  prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach tj. wydanych na podstawie ustawy o radcach prawnych oraz uchwał organów samorządu zawodowego, w tym Kodeksie Etyki Radcy Prawnego i wydanej w celu jego wykonania uchwale Krajowej Rady Radców Prawnych.

Końcowo Wnioskodawca wskazuje, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dn. 21 marca 2011 r. nr PPP3/443-6/11-4/IB, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził że stanowisko Zainteresowanej w Warszawie przedstawione we wniosku z dn. 29.12.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dot. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług szkoleniowych świadczonych przez Zainteresowaną - jest prawidłowe. W niniejszej sprawie zarówno pytanie Wnioskodawcy jak i okoliczności sprawy są analogiczne jak w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej interpretacji indywidualnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy zwolnione od podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego (oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane), inne niż wymienione w pkt 26 ust. 1 art. 43 ustawy, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Tym samym dla objęcia określonych usług kształcenia zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest spełnienie następujących przesłanek:

*   muszą to być usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego;

*   kształcenie to musi być prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stały się częścią porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy.

W myśl przepisu art. 14 rozporządzenia nr 1777/2005 usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) dyrektywy 77/388/EWG, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Nadmienić należy, iż powyższe Rozporządzenie z dniem 1 lipca 2011 r. zostało zastąpione przez rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz. U. UE. L. Nr 77 str. 1), przy czym przytoczona powyżej treść regulacji co do swej istoty nie uległa zmianie, a zmiana miała jedynie charakter techniczny. Powyższy przepis został przeniesiony do art. 44 rozporządzenia Rady UE.

Przepis ten definiuje zatem pojęcie usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, nie stanowi jednak samoistnej podstawy prawnej do objęcia wszystkich tego typu usług zwolnieniem od podatku od towarów i usług. W uregulowaniu tym wprost wskazano bowiem, że zwolnienie od podatku tych usług jest zapewnione na warunkach określonych w art. 13 części A ust. 1 lit. i) dyrektywy 77/388/EWG (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.).

Z opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest organem samorządu zawodowego radców prawnych. Do określonych w ustawie zadań samorządu zawodowego należy przygotowanie aplikantów radcowskich do wykonywania zawodu radcy prawnego oraz doskonalenie zawodowe radców prawnych. Zadania te wykonywane są w formach i na zasadach przewidzianych w przepisach ustawy o radcach prawnych jak i w przepisach uchwał organów samorządu radców prawnych wydanych na podstawie ustawy i w ramach kompetencji tych organów.

Jak wskazuje Wnioskodawca z jednej strony wynikającym z ustawy zadaniom samorządu zawodowego w zakresie doskonalenia zawodowego radców prawnych towarzyszy z drugiej strony wynikający z uchwały Zjazdu obowiązek dbałości o rozwój zawodowy przez kształcenie ustawiczne. Radca prawny obowiązany jest brać udział w szkoleniach zawodowych na zasadach określonych przez właściwy organ samorządu. Oznacza to, że obowiązek szkolenia może być uznany za wykonany tylko w formach i na zasadach określonych w przepisach (ustawy lub uchwał organów samorządu). Organizowane w celu wypełnienia obowiązku szkoleniowego - szkolenia zawodowe - mają charakter odpłatny lub nieodpłatny. Za udział w szkoleniach radcowie prawni uzyskują tzw. punkty szkoleniowe rozliczane w 3-letnim okresie rozliczeniowym. Realizując obowiązki szkoleniowe Wnioskodawca będzie kontynuował zadania z zakresu koordynacji i organizacji szkoleń zawodowych dla radców prawnych będących członkami samorządu zawodowego w formach i na zasadach wynikających z obowiązujących przepisów: ustawy o radcach prawnych i uchwał organów samorządu radców prawnych.

Mając powyższe na względzie tut. Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy, że szkolenia z zakresu doskonalenia zawodowego dla radców prawnych mieszczą się w pojęciu „kształcenia zawodowego”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy. Spełnienie jednakże drugiego z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy jest w sposób oczywisty możliwe tylko wtedy, gdy istnieją przepisy prawa regulujące formy i zasady kształcenia zawodowego.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.) źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Odesłanie więc w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do ustaw oraz rozporządzeń (ewentualnie ratyfikowanych umów międzynarodowych), nie zaś do uchwał, będących aktami normatywnymi o charakterze wewnętrznym. Podkreślić należy, że ustawy i rozporządzenia, będąc źródłem prawa powszechnie obowiązującego, podlegają obowiązkowi ogłoszenia w Dzienniku Ustaw (co jest warunkiem ich wejścia w życie).

W ocenie Wnioskodawcy wykonywane przez niego szkolenia zawodowe dla radców prawnych będących członkami samorządu zawodowego są prowadzone w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, wskazując przy tym, iż tymi odrębnymi przepisami są przepisy ustawy o radcach prawnych jak i przepisy uchwał organów samorządu radców prawnych wydanych na podstawie ustawy i w ramach kompetencji tych organów. Jak podnosi Wnioskodawca ustawa o radcach prawnych w zakresie doskonalenia zawodowego nakłada na samorząd zawodowy określone zadania (art. 41 pkt 4 Urpr), w tym… W wykonaniu zadań ustawowych, Wnioskodawca uchwałą z dn. 6 czerwca 2008 r. w sprawie określenia zasad wypełniania przez radcę prawnego obowiązku brania udziału w szkoleniach zawodowych, wprowadził jednolite zasady podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez radców prawnych, w tym przez udział w szkoleniach. Zgodnie z § 1 tej uchwały radca prawny wypełnia obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego poprzez:

1.  branie udziału, jako słuchacz lub wykładowca, w szkoleniach organizowanych przez…,
2.  branie udziału jako słuchacz lub wykładowca, w szkoleniach zawodowych organizowanych przez pracodawców, lub takich, na które został przez niego skierowany oraz w szkoleniach zawodowych organizowanych przez inne instytucje szkoleniowe,
3.  branie udziału w charakterze wykładowcy w szkoleniu aplikantów radcowskich lub adwokackich,
4.  publikowanie: opracowań z zakresu prawa, artykułów w czasopismach fachowych, w tym wydawanych przez organy samorządu radców prawnych, adwokatów i notariuszy, glos do orzeczeń sądów oraz Trybunałów, a także komentarzy prawniczych”.

Z kolei z § 2 ust. 1 powołanej uchwały wynika, że „W celu wypełnienia obowiązku brania udziału w szkoleniach zawodowych, radca prawny obowiązany jest uzyskać co najmniej 30 punktów szkoleniowych, w ciągu każdych kolejnych trzech lat, zwanych dalej Cyklem Szkoleń Zawodowych”. Ponadto stosownie do § 3 ust. 1 uchwały za udział w każdej z form szkolenia wymienionych w § 1, radca prawny otrzymuje liczbę punktów szkoleniowych, określoną w ust. 2.”

Przy tym, jak wskazuje Wnioskodawca, organizowane szkolenia, których dotyczy niniejszy wniosek, są szkoleniami, o których mowa w pkt § 1 pkt 1 cytowanej uchwały.

Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że przepisy ustawy z dnia 06.07.1982 r. o radcach prawnych nie regulują form ani zasad kształcenia zawodowego radców prawnych. Fakt uregulowania form i zasad kształcenia zawodowego radców prawnych w uchwałach organów samorządu radców prawnych nie pozwala uznać za spełnioną przesłankę, określoną w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, aby usługi kształcenia zawodowego prowadzone były w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Tym samym przedmiotowe szkolenia, które jak wskazał Wnioskodawca, są szkoleniami, o których mowa w pkt § 1 pkt 1 uchwały z dnia 06 czerwca 2008 r. w sprawie określenia zasad wypełniania przez radcę prawnego obowiązku brania udziału w szkoleniach zawodowych nie podlegają zwolnieniu od podatku przewidzianym w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Końcowo tut. Organ wskazuje, że powyższe rozstrzygnięcie nie wyklucza jednak zwolnienia ww. usług świadczonych przez Wnioskodawcę na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b lub c ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 04 kwietnia 2011 w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.) - przy spełnieniu określonych w tych przepisach przesłanek.

Odnosząc się natomiast do powołanej przez Wnioskodawczynię interpretacji znak PPP3/443-6/11-4/IB z dnia 21 marca 2011 r., zgodnie z art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 80, poz. 60 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości UE.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.