Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-560/16-6/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-07-12
Teza: 1) Czy w opisanym stanie faktycznym właściwe jest uznanie, że zmiana obowiązku podatkowego z nieograniczonego, o którym mowa w przepisie art. 3 ust. 1 UPDOF na ograniczony, o którym mowa w przepisie art. 3 ust. 2a UPDOF w odniesieniu do Wnioskodawcy nastąpiła z chwilą fizycznego opuszczenia terytorium Polski przez Wnioskodawcę w związku z jego przeprowadzką do Wielkiej Brytanii w sierpniu 2014 r.? 2) Czy w przypadku, gdy odpowiedź na pytanie Nr 1 będzie negatywna, za moment zmiany obowiązku podatkowego z nieograniczonego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 UPDOF na ograniczony, o którym mowa w art. 3 ust. 2a UPDOF w odniesieniu do Wnioskodawcy należy uznać datę fizycznego opuszczenia terytorium Poiski przez rodzinę Wnioskodawcy (żonę i dzieci) celem osiedlenia się na stale w Wielkiej Brytanii wraz z Wnioskodawcą? 3) Czy w związku ze zmianą miejsca zamieszkania Wnioskodawcy, dochody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży posiadanych w Polsce składników majątku, w postaci akcji posiadanych w polskich spółkach kapitałowych, podlegać będą opodatkowaniu według zasad właściwych dla podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?
Słowa kluczowe: dochód; miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; sprzedaż; terytorium-terytorium Polski; Wielka Brytania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2016 r. (data wpływu 2 maja 2016 r.) uzupełniony pismem z dnia 28 czerwca 2016 r. (data nadania 1 lipca 2016 r., data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie 1 lipca 2016 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 24 czerwca 2016 r. Nr IPPB4/4511-560/16-2/JK (data nadania 24 czerwca 2016 r., data doręczenia 27 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego oraz skutków podatkowych sprzedaży akcji – **jest:**

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej posiadania ograniczonego obowiązku podatkowego w okresie od momentu wyjazdy rodziny Wnioskodawcy do Wielkiej Brytanii (od czerwca 2016 r.) oraz opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia akcji w tym okresie,

*   **nieprawidłowe** – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego oraz skutków podatkowych sprzedaży akcji.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. Nr IPPB4/4511-560/16-2/JK (data nadania 24 czerwca 2016 r., data doręczenia 27 czerwca 2016 r.) tut. Organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, przeformułowanie pytań Nr 1 i 2, przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w odniesieniu do przeformułowanych pytań, a także wskazanie, czy przedmiotem zapytania Nr 3, są również skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Polski, czy tylko akcji posiadanych w polskich spółkach. Zaznaczono, jeśli przedmiotem zapytania są również skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości położonych na terytorium Polski to należy doprecyzować stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz dodatkowo przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w odniesieniu do sformułowanego pytania w odniesieniu do skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Pismem dnia 28 czerwca 2016 r. (data nadania 1 lipca 2016 r., data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie 1 lipca 2016 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący obywatelem polskim od sierpnia 2014 r. mieszka w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca wyjeżdżając z Polski miał zamiar osiedlenia się na stałe w Wielkiej Brytanii, przy czym rodzina (żona i dzieci Wnioskodawcy) miała dołączyć do niego celem wspólnego zamieszkania później, w dogodnym czasie. Wnioskodawca od czasu przeprowadzki do Wielkiej Brytanii nie przebywał, ani nie zamierza przebywać w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii, posiada udziały w spółce z siedzibą w Wielkiej Brytanii (odpowiednik polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) oraz pełni funkcję w organach zarządczych ww. spółki. Równocześnie pozostając na terytorium Wielkiej Brytanii Wnioskodawca rozwija tam kontakty biznesowe i osobiste. W Wielkiej Brytanii od wielu lat zamieszkuje również rodzina Wnioskodawcy, w tym brat Wnioskodawcy. W Wielkiej Brytanii Wnioskodawca zdobywał również wykształcenie – jest absolwentem wyższej uczelni z tytułem magistra (Master of Business Administration). W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza wystąpić o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej przez właściwy organ administracji podatkowej Wielkiej Brytanii, który będzie potwierdzał, że posiada on miejsce rezydencji podatkowej w Wielkiej Brytanii. Jego rodzina (żona oraz dwójka nastoletnich dzieci) zamierza dołączyć do niego celem wspólnego zamieszkania w czerwcu 2016 r. Dołączenie rodziny do Wnioskodawcy celem wspólnego zamieszkania w Wielkiej Brytanii było planowane przez Wnioskodawcę już w momencie jego wyjazdu z Polski. Należy podkreślić, że rodzina przeprowadzając się z Polski do Wielkiej Brytanii zamierza osiedlić się tam na stałe. Wnioskodawca dodatkowo wskazuje na inne elementy, które mogą okazać się istotne w ocenie statusu rezydencji podatkowej:

*   nie ma on stałego, ani czasowego adresu zameldowania w Polsce;
*   w związku z wyjazdem w sierpniu 2014 r. z Polski dokonał aktualizacji danych na formularzu ZAP-3 dotyczącym zmiany jego adresu zamieszkania na adres w Wielkiej Brytanii;
*   posługuje się brytyjskim prawem jazdy;
*   jego polski dowód osobisty uległ unieważnieniu, na skutek niezłożenia wniosku o jego wymianę w związku z brakiem adresu zameldowania w Polsce (por. art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych);
*   nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Polsce, nie wykonuje żadnych czynności w Polsce na podstawie umowy zlecenia czy innej podobnej umowy, nie uzyskuje przychodów z działalności wykonywanej osobiście w Polsce oraz nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej;
*   jest właścicielem nieruchomości znajdujących się na terytorium Polski, które zamierza sprzedać;
*   posiada akcje w polskich spółkach kapitałowych, które zamierza sprzedać;
*   poza wskazanymi wyżej składnikami majątku Wnioskodawca nie będzie posiadał innych składników majątku lub praw majątkowych w Polsce;
*   posiada rachunki bankowe w obu krajach (tj. Wielkiej Brytanii i Polsce), przy czym w Polsce posiada obecnie jeden rachunek bankowy (oraz powiązany z nim rachunek inwestycyjny), z którego korzysta sporadycznie – zachowany jest on głównie z uwagi na planowaną sprzedaż składników majątku posiadanych w Polsce np. sprzedaż ww. nieruchomości, czy też konieczność bieżącego opłacania rachunków za media dot. ww. nieruchomości;
*   między małżonkami istnieje ustawowy ustrój wspólności majątkowej.

W rezultacie opisanych wyżej działań, po przeprowadzce rodziny Wnioskodawcy do Wielkiej Brytanii, związki Wnioskodawcy z Polską zostaną ograniczone wyłącznie do posiadania akcji w polskich spółkach kapitałowych oraz nieruchomości, które to Wnioskodawca zamierza zbyć w przyszłości.

W uzupełnieniu z dnia dnia 28 czerwca 2016 r. (data nadania 1 lipca 2016 r., data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie 1 lipca 2016 r.) Wnioskodawca dodatkowo poinformował, że zamierza zbyć akcje. Wartość majątku spółek, których akcje Wnioskodawca zamierza sprzedać nie składa się w ponad 50% z nieruchomości. Akcje, które Wnioskodawca zamierza zbyć w przyszłości są przedmiotem obrotu na giełdzie papierów wartościowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym właściwe jest uznanie, że zmiana obowiązku podatkowego z nieograniczonego, o którym mowa w przepisie art. 3 ust. 1 UPDOF na ograniczony, o którym mowa w przepisie art. 3 ust. 2a UPDOF w odniesieniu do Wnioskodawcy nastąpiła z chwilą fizycznego opuszczenia terytorium Polski przez Wnioskodawcę w związku z jego przeprowadzką do Wielkiej Brytanii w sierpniu 2014 r.?
2.  Czy w przypadku, gdy odpowiedź na pytanie Nr 1 będzie negatywna, za moment zmiany obowiązku podatkowego z nieograniczonego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 UPDOF na ograniczony, o którym mowa w art. 3 ust. 2a UPDOF w odniesieniu do Wnioskodawcy należy uznać datę fizycznego opuszczenia terytorium Poiski przez rodzinę Wnioskodawcy (żonę i dzieci) celem osiedlenia się na stale w Wielkiej Brytanii wraz z Wnioskodawcą?
3.  Czy w związku ze zmianą miejsca zamieszkania Wnioskodawcy, dochody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży posiadanych w Polsce składników majątku, w postaci akcji posiadanych w polskich spółkach kapitałowych, podlegać będą opodatkowaniu według zasad właściwych dla podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania Nr 1:

W ocenie Wnioskodawcy, do momentu fizycznego opuszczenia terytorium Polski w związku z przeprowadzką do Wielkiej Brytanii w sierpniu 2014 r., posiadał nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Natomiast po tym dniu podlegał jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Rozpatrując zasadę nieograniczonego obowiązku podatkowego przytoczyć należy przede wszystkim art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm. - dalej „UPDOF”), zgodnie, z którym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów podlegają w Polsce osoby fizyczne, jeśli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast, zgodnie z ust. 2a powołanego artykułu, osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle powyższych przepisów UPDOF, kluczowym kryterium rozstrzygającym o zakresie obowiązku podatkowego, jakiemu podlega podatnik – osoba fizyczna w Polsce, jest posiadanie lub nieposiadanie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a UPDOF, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną która:

*   posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub
*   przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Wymienione w powyższej definicji przesłanki są przesłankami rozłącznymi, co oznacza, że aby uznać, że dana osoba posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wystarczy spełnienie jednego z wymienionych warunków.

Stosownie do art. 4a UPDOF, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Należy zatem dokonać analizy postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisaną w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (dalej „polsko – brytyjska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania” lub „Umowa”) i na podstawie postanowień tej Umowy stwierdzić kiedy nastąpiła zmiana miejsca obowiązku podatkowego Wnioskodawcy z nieograniczonego na organiczony.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 polsko – brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny Jednakże niniejsze określenie nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł położonych w tym Państwie.

Definicja „miejsca zamieszkania” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw będących Stronami umowy i uwzględnia różne formy więzi z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. W przypadku natomiast kolizji ustawodawstw wewnętrznych państw będących stronami umowy, jeśli zgodnie z postanowieniami art. 4 ust. 1 Umowy podatnik posiada miejsce zamieszkania w obydwu państwach, państwo rezydencji podatnika należy ustalić w oparciu o reguły zawarte w art. 4 ust. 2 Umowy.

W myśl art. 4 ust. 2 polsko – brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas stosuje się następujące zasady:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  Jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
3.  Jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
4.  Jeżeli miejsca zamieszkania nie można określić zgodnie z postanowieniami litery a), b) oraz c) niniejszego ustępu, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

Powyższe reguły należy stosować we wskazanej kolejności, tzn. jeżeli zastosowanie pierwszej reguły nie rozstrzyga miejsca rezydencji podatnika, to należy zastosować kolejne kryterium, natomiast jeżeli to również nie dało rezultatu, stosuje się kolejne kryterium.

Zarówno na gruncie polskiej ustawy UPDOF oraz umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania centrum interesów gospodarczych i osobistych (ośrodek interesów życiowych) jest jedną najważniejszych przesłanek wpływających na określenie miejsca zamieszkania. Naieży jednak zauważyć, że nie ma jednego uniwersalnego i stałego wzorca ośrodka interesów życiowych, bowiem ośrodek ten kształtowany jest indywidualnie, w zależności od konkretnego podatnika. Pojęcie to interpretuje się jako miejsce (państwo), w którym dana osoba posiada najwięcej powiązań osobistych (tj. rodzinnych, towarzyskich, miejsce, w którym podejmuje aktywność społeczną, kulturalną, polityczną, w którym należy do organizacji/klubów, uprawia sporty) oraz powiązań gospodarczych (np. prowadzenie działalności gospodarczej lub zawodowej, miejsce, z którego dana osoba zarządza swoim majątkiem). Jak wskazuje Komentarz do Konwencji Modelowej dotyczącej podatku od dochodu i majątku OECD (dalej „Komentarz”) wszystkie okoliczności należy rozważyć całościowo, uwzględniając indywidualne postępowanie i postawę danej osoby (por. art. 4 poz. 16 Komentarza). Ponadto jak wskazano w Komentarzu sam Komentarz nie wartościuje poszczególnych typów powiązań, w indywidualnych przypadkach trudno jest często rozstrzygnąć, czy więzi rodzinne w jednym z umawiających się państw są silniejsze niż powiązania natury ekonomicznej i towarzyskiej istniejące w drugim państwie (por. art. 4 poz. 15 Komentarza).

Zdaniem Wnioskodawcy, od czasu jego wyjazdu do Wielkiej Brytanii jego życie osobiste oraz zawodowe koncentruje się w Wielkiej Brytanii. Co prawda najbliższa rodzina Wnioskodawcy (żona i dzieci) pozostała po jego przeprowadzce w Polsce, jednak docelowo zamierza dołączyć do Wnioskodawcy w dogodnym czasie. Nie można zatem uznać, że pobyt rodziny Wnioskodawcy w Polsce od czasu jego wyjazdu do Wielkiej Brytanii nosi znamię trwałości, przeciwnie dalszy pobyt rodziny Wnioskodawcy w Polsce nosi znamiona tymczasowości, bowiem zamierzony jest jedynie na krótki okres do czasu przeprowadzki do Wielkiej Brytanii.

Podsumowując, od momentu wyjazdu Wnioskodawcy z Polski celem osiedlenia się na stałe w Wielkiej Brytanii, który miał miejsce w sierpniu 2014 r., na Wnioskodawcy ciąży jedynie ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, bowiem od tego dnia jego stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych Wnioskodawcy znajdować się będzie w Wielkiej Brytanii.

Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania Nr 2:

Interpretacje wydane przez polskie organy podatkowe wskazują na to, że w przypadku zmiany miejsca zamieszkania podatnika przesłanką, która powinna być również brana pod uwagę w przypadku osób posiadających rodzinę jest ognisko domowe, rozumiane jako trwałe oraz stałe miejsce zamieszkania wraz z najbliższą rodziną (żoną i dziećmi) np. interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z dnia 30 września 2008 r., Nr IPPB2/415-1018/08-2/AK. Wyżej wskazana interpretacja indywidualna wydana została w konkretnej sprawie i nie dotyczy bezpośrednio Wnioskodawcy, zatem może jedynie stanowić wskazówkę interpretacyjną. Stanowisko prezentowane przez organy podatkowe podzielają sądy administracyjne, przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w wyroku z 15 października 2010 r. (sygn. akt: I SA/Bd 702/10 - orzeczenie prawomocne), stwierdził, że: przesłanka (\`(...)\`) powinna zostać oceniona w kontekście powiązań osobistych i gospodarczych skarżącego, zatem, w pierwszej kolejności należałoby ustalić miejsce, gdzie koncentrowało się życie rodzinne strony, tj. gdzie znajdowało się ognisko domowe podatnika. Pojęcie to należy do pojęć niedookreślonych, nieostrych, tj. takich, które podlegają ocenie przez organ na tle okoliczności faktycznych danej sprawy. Ognisko domowe musi jednak nosić znamiona trwałości oznaczające, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania. Podatnik powinien przebywać w danym miejscu w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że jego pobyt nie jest zamierzony na krótki okres. Zgodnie z powyższym stworzenie ogniska domowego w innym kraju może świadczyć o zamiarze stałego zamieszkania w tym kraju, wraz z rodziną. Zatem przeprowadzka rodziny Wnioskodawcy do Wielkiej Brytanii powinna być również przeanalizowana pod kątem wskazania kiedy doszło do przeniesieniu ośrodka interesów życiowych Wnioskodawcy.

Po dokonaniu analizy stopnia powiązań osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że zdaniem Wnioskodawcy do zmiany miejsca zamieszkania doszło już w momencie jego wyprowadzki do Wielkiej Brytanii. Jak wskazano wyżej w punkcie 1 stanowiska Wnioskodawcy, w tym momencie doszło do przeniesienia jego ośrodka interesów życiowych (osobistych oraz gospodarczych) do Wielkiej Brytanii, od tego też momentu Wnioskodawca nie posiada już stałego miejsca zamieszkania wraz z rodziną w Polsce. W przypadku uznania prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska za nieprawidłowe, drugim momentem, który powinien być rozważany w kontekście momentu zmiany miejsca zamieszkania Wnioskodawcy jest dzień wyjazdu jego rodziny z Polski. Od momentu wyjazdu rodziny Wnioskodawcy z Polski, w Polsce posiadać będzie jedynie nieruchomości i prawa majątkowe, które zresztą Wnioskodawca zamierza zbyć, samo zaś posiadanie składników majątku nie przesądza o istnieniu nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy w Polsce. Jeśli zatem zmiana miejsca zamieszkania Wnioskodawcy nie będzie pokrywać się z dniem jego wyjazdu z Polski, zostanie ona przesunięta na moment przesiedlenia się jego rodziny za granicę.

Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania Nr 3:

Nierezydenci podlegają w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. od dochodów osiąganych na terytorium Polski (art. 3 ust. 2a UPDOF). Na skutek zmiany stałego miejsca zamieszkania i przeniesienia centrum interesów życiowych do Wielkiej Brytanii Wnioskodawca traci status polskiego rezydenta podatkowego, a dochody uzyskiwane po tym dniu w Polsce będą opodatkowane według zasad właściwych dla podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W związku z powyższym zasady opodatkowania sprzedaży składników majątkowych znajdujących się w Polsce należy określić z uwzględnieniem postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisaną w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (dalej „polsko – brytyjska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania” lub „Umowa”).

O źródle dochodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy takie źródło trwale związane jest z terytorium Polski. Natomiast w przypadku zbycia „praw do źródeł dochodów” (np. zbycia udziałów, akcji, obligacji), zbycie takie stanowi odrębne od zbywanego źródła źródło dochodów, które nie jest trwale związane z terytorium Polski.

Co do zasady, zbycie akcji może odbywać się na rynku regulowanym (giełda papierów wartościowych), jak i poza nim. Należy podkreślić, że polskie przepisy podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w żadnym przypadku nie różnicują zasad opodatkowania dochodów ze sprzedaży akcji w zależności od sposobu obrotu.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie przytoczyć fragment stanowiska podatnika, które to stanowisko zostało uznane przez organ podatkowy wydający interpretację indywidualną za prawidłowe (por. interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2012 r., Nr IPPB5/423-376/12-2/IŚ): „Zdaniem Podatnika kwestia, czy transakcja wiążąca się z przeniesieniem własności akcji lub obligacji ma miejsce na GPW czy nie, nie może stanowić czynnika decydującego, czy dana transakcja stanowi źródło dochodu podlegające opodatkowaniu w Polsce, a tym samym jest zdarzeniem podatkowym dla nierezydenta. (…) Ani UPDoP, ani Umowa nie podają szczególnych podstaw dla rozróżniania operacji prowadzonych na wspomnianym zatwierdzonym rynku papierów wartościowych od operacji prowadzonych poza takim rynkiem w odniesieniu do sprzedaży akcji lub obligacji przez nierezydenta. (\`(...)\`) UPDoF wyliczając źródła dochodu podlegające opodatkowaniu w Polsce, nie czyni powyższego rozróżnienia między zasadami opodatkowania sprzedaży akcji lub obligacji ze względu na to, czy ma miejsce na lub poza GPW. (\`(...)\`) Sposób realizacji sprzedaży (albo na GPW, albo poza GPW) nie może zdaniem Podatnika stanowić o sposobie traktowania podatkowego jako element definiujący sprzedawane składniki majątku.”

Celem oceny skutków podatkowych sprzedaży składników majątkowych należących do Wnioskodawcy, w szczególności akcji w polskich spółkach kapitałowych, należy przeanalizować postanowienia polsko – brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z uwagi na tzw. klauzulę nieruchomościową (por. art. 13 ust. 2 lit. a) Umowy), w przypadku sprzedaży akcji należy odróżnić dwie sytuacje, w zależności od struktury aktywów posiadanych przez spółkę, której akcje są zbywane:

*   przypadek, gdy przedmiotem transakcji nie są akcje, których wartość w całości lub w większej części związana jest bezpośrednio lub pośrednio z majątkiem nieruchomym w Polsce; oraz
*   przypadek, gdy przedmiotem transakcji są akcje, których wartość w całości lub w większej części związana jest bezpośrednio lub pośrednio z majątkiem nieruchomym w Polsce.

Powyższy podział nie dotyczy akcji będących przedmiotem znaczącego i regularnego obrotu na giełdzie, z uwagi na to, że tzw. klauzula nieruchomościowa nie ma do tych zysków zastosowania – na mocy Umowy zyski ze zbycia akcji na rynku regulowanym podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji dokonującego ich zbycia, tj. zgodnie z art. 13 ust. 5 Umowy.

Przypadek pierwszy

W pierwszej kolejności należy dokonać analizy pierwszego ze wskazanych wyżej przypadków. Zgodnie z art. 13 ust. 5 Umowy, zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 i 4 niniejszego artykułu podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jak wynika z postanowień Umowy, poza przypadkiem wskazanym w art. 13 ust. 2 lit. a) Umowy, dochody ze sprzedaży udziałów w spółkach mających osobowość prawną podlegają opodatkowaniu w państwie, w którym osoba przenosząca własność ma miejsce zamieszkania. W przypadku Wnioskodawcy, państwem tym w momencie sprzedaży będzie Wielka Brytania.

Przypadek drugi

Natomiast jeśli chodzi o drugi ze wskazanych przypadków to zgodnie z tzw. klauzulą nieruchomościową zawartą w Umowie, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności udziałów (akcji), innych niż akcje, które są przedmiotem znaczącego i regularnego obrotu na giełdzie, których wartość w całości lub w większej części związana jest bezpośrednio lub pośrednio z majątkiem nieruchomym położonym w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (por. art. 13 ust. 2 lit a) Umowy). Innymi słowy, zgodnie z powyższą klauzulą zyski tego rodzaju mogą być opodatkowane w państwie położenia nieruchomości, tym samym zrównano pod względem podatkowym taką sytuację z transakcją, której przedmiotem sprzedaży jest nieruchomości, przy czym nie dotyczy to akcji, które są przedmiotem znaczącego i regularnego obrotu na giełdzie. Zgodnie z punktem 28.7 Komentarza odnoszącego się do art. 13 par. 4 Modelowej Konwencji (dotyczącego tzw. klauzuli nieruchomościowej) „niektóre państwa uważają również, że ustęp nie powinien mieć zastosowania do zysków osiąganych ze zbycia akcji spółek, które są notowane na uznanym rynku giełdowym jednego z państw, do zysków osiąganych ze zbycia akcji w ramach reorganizacji spółki lub jeżeli mienie nieruchome, z którego ich akcje osiągają wartość, jest nieruchomością (taką jak kopalnia lub hotel), w której prowadzona jest działalność gospodarcza. Państwa, które pragną włączyć jedno lub więcej wyłączeń, mogą to uczynić.”

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy po zmianie miejsca rezydencji podatkowej dochody uzyskane przez niego po tym dniu w Polsce będą opodatkowane według zasad właściwych dla podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W przedmiotowym przypadku zbycie akcji w polskiej spółce kapitałowej, które zostanie dokonane po tym dniu, podlegać będzie opodatkowaniu w Polsce tylko w przypadku zbycia akcji w tzw. spółkach nieruchomościowych, przy czym zgodnie z Umową tzw. klauzula nieruchomościowa nie ma zastosowania do akcji w tzw. spółkach giełdowych. Z kolei zbycie akcji w spółkach niebędących tzw. spółkami nieruchomościowymi oraz akcji będących przedmiotem znaczącego i regularnego obrotu na giełdzie (w tym akcji w tzw. spółkach nieruchomościowych), z uwagi na brak ich trwałego związku z terytorium Polski podlegać będzie opodatkowaniu wyłącznie w Państwie rezydencji Wnioskodawcy i to niezależnie od tego ile czasu upłynęło od momentu zmiany rezydencji podatkowej Wnioskodawcy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

Ze stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza dopiero wystąpić o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej przez właściwy organ administracji podatkowej Wielkiej Brytanii, który będzie potwierdzał, że posiada on miejsce rezydencji podatkowej w Wielkiej Brytanii. Zatem ustalenie obowiązku podatkowego następuje jedynie na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z treści przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będący obywatelem polskim od sierpnia 2014 r. mieszka w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca wyjeżdżając z Polski miał zamiar osiedlenia się na stałe w Wielkiej Brytanii, przy czym rodzina (żona i dzieci Wnioskodawcy) miała dołączyć do niego celem wspólnego zamieszkania później, w dogodnym czasie. Wnioskodawca od czasu przeprowadzki do Wielkiej Brytanii nie przebywał, ani nie zamierza przebywać w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii, posiada udziały w spółce z siedzibą w Wielkiej Brytanii oraz pełni funkcję w organach zarządczych ww. spółki. Równocześnie pozostając na terytorium Wielkiej Brytanii Wnioskodawca rozwija tam kontakty biznesowe i osobiste. W Wielkiej Brytanii od wielu lat zamieszkuje również rodzina Wnioskodawcy, w tym brat Wnioskodawcy. Jego rodzina (żona oraz dwójka nastoletnich dzieci) zamierza dołączyć do niego celem wspólnego zamieszkania w czerwcu 2016 r. Rodzina przeprowadzając się z Polski do Wielkiej Brytanii zamierza osiedlić się tam na stałe. Wnioskodawca nie ma stałego, ani czasowego adresu zameldowania w Polsce, posługuje się brytyjskim prawem jazdy, jego polski dowód osobisty uległ unieważnieniu, na skutek niezłożenia wniosku o jego wymianę w związku z brakiem adresu zameldowania w Polsce, nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Polsce, nie wykonuje żadnych czynności w Polsce na podstawie umowy zlecenia czy innej podobnej umowy, nie uzyskuje przychodów z działalności wykonywanej osobiście w Polsce oraz nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej, jest właścicielem nieruchomości znajdujących się na terytorium Polski, które zamierza sprzedać, posiada akcje w polskich spółkach kapitałowych, które zamierza sprzedać, posiada rachunki bankowe w obu krajach (tj. Wielkiej Brytanii i Polsce), przy czym w Polsce posiada obecnie jeden rachunek bankowy (oraz powiązany z nim rachunek inwestycyjny), z którego korzysta sporadycznie – zachowany jest on głównie z uwagi na planowaną sprzedaż składników majątku posiadanych w Polsce np. sprzedaż ww. nieruchomości, czy też konieczność bieżącego opłacania rachunków za media dot. ww. nieruchomości, między małżonkami istnieje ustawowy ustrój wspólności majątkowej.

Mając na uwadze opisane we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny stwierdzić należy, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, w myśl którego od dnia Jego wyjazdu do Wielkiej Brytanii będzie posiadał ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdzić bowiem należy, że w okresie od momentu wyjazdu Wnioskodawcy do Wielkiej Brytanii do momentu przyjazdu do Wielkiej Brytanii Jego najbliższej rodziny (żony, dzieci) Wnioskodawca spełniał przesłanki wskazane w art. 3 ust. 1a pkt a) ustawy, pozwalające uznać go za osobę posiadającą ośrodek interesów osobistych w Polsce.

Analizując zatem stopień powiązań osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii do momentu przyjazdu do Wielkiej Brytanii Jego rodziny (żony i dzieci) uznać należy, że w tym okresie ściślejsze związki osobiste i gospodarcze łączyć będą Wnioskodawcę z Polską. Sam wyjazd za granicę, uzyskiwanie tam dochodów nie oznacza automatycznie, że podatnik przestaje być polskim rezydentem podatkowym. Zmiana miejsca zamieszkania powinna być równoznaczna z przeniesieniem za granicę tzw. ośrodka interesów życiowych, a ten w sytuacji przedstawionej we wniosku będzie miał miejsce w momencie gdy do Wnioskodawcy dołączy Jego rodzina (żona, dzieci). Zatem dopiero od tego momentu Wnioskodawca podlegać będzie w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle powyższego, do czerwca 2016 r. (do momentu wyjazdu na stałe z Polski rodziny Wnioskodawcy – żony i dzieci) Wnioskodawca posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Natomiast od czerwca 2016 r., tj. od dnia wyjazdu na stałe do Wielkiej Brytanii rodziny Wnioskodawcy (żony i dzieci) i przeniesienia ośrodka interesów życiowych i gospodarczych za granicę, Wnioskodawca będzie podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że w Polsce będą podlegały opodatkowaniu tylko dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem postanowień Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W zakresie skutków podatkowych sprzedaży akcji należy wskazać, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów są m. in. kapitały pieniężne. Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c), pkt 6, 7 i 9 – 10, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 (art. 17 ust. 2 ww. ustawy).

Art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 30b ust. 1 ww. ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 tego artykułu, dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

Z kolei w myśl przepisu art. 30b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodów uzyskanych ze sprzedaży papierów wartościowych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. według skali podatkowej) oraz art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. 19% podatkiem liniowym).

Natomiast stosownie do dyspozycji przepisu art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-38) składanym do dnia 30 kwietnia następnego roku, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w art. 24 ust. 14, i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny podatek dochodowy.

Zgodnie z przepisem art. 45 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, również w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku, podatnik jest zobowiązany do wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania PIT-38. W tym wypadku, nie ma obowiązku wpłacania zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i zdarzenia przyszłe, należy stwierdzić, że dochód uzyskany ze sprzedaży akcji w okresie od sierpnia 2014 r. do czerwca 2016 r. (do momentu przyjazdu do Wielkiej Brytanii rodziny Wnioskodawcy) podlega w Polsce opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochody te Wnioskodawca winien wykazać w złożonym do dnia 30 kwietnia roku następującego zeznaniu PIT-38 oraz obliczyć należny podatek.

W zakresie skutków podatkowych sprzedaży akcji w okresie od momentu przyjazdu rodziny do Wielkiej Brytanii, należy wskazać, że stosownie do art. 30b ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych certyfikat rezydencji – oznacza zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Certyfikat rezydencji jest zatem zaświadczeniem wydawanym przez organ administracji podatkowej, z treści którego musi jednoznacznie wynikać miejsce zamieszkania podatnika oraz musi być oznaczony organ podatkowy, przez który certyfikat został wydany. Certyfikat rezydencji musi, zatem pochodzić wyłącznie od właściwego organu administracji podatkowej.

Certyfikat ma dla celów podatkowych potwierdzić miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika, jest więc formą dokumentowania stanu faktycznego. Dokument ten ma potwierdzać, w którym państwie podatnik, posiada rezydencję podatkową, tj. w którym państwie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (jest opodatkowany z każdego źródła dochodu wskazanego przez to państwo, niezależnie od miejsca położenia źródła tego dochodu).

W przypadku, gdy Wnioskodawca nie będzie w posiadaniu certyfikatu rezydencji zastosowanie znajdą wyżej powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z pominięciem polsko – brytyjskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska. Natomiast w sytuacji gdy będzie w posiadaniu certyfikatu rezydencji Wielkiej Brytanii zastosowanie znajdzie Konwencja z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże w myśl art. 13 ust. 2 ww. Konwencji, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności:

1.  udziałów (akcji), innych niż akcje, które są przedmiotem znaczącego i regularnego obrotu na giełdzie, których wartość w całości lub w większej części związana jest bezpośrednio lub pośrednio z majątkiem nieruchomym położonym w drugim Umawiającym się Państwie, lub
2.  udziału w spółce osobowej lub truście, których aktywa składają się głównie z majątku nieruchomego położonego w drugim Umawiającym się Państwie, lub z udziałów (akcji), o których mowa w punkcie a) niniejszego ustępu,

\- mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Natomiast art. 13 ust. 5 ww. Konwencji, zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 i 4 niniejszego artykułu podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć akcje w przyszłości, które są przedmiotem obrotu na giełdzie papierów wartościowych. Wartość majątku spółek, których akcje Wnioskodawca zamierza sprzedać nie składa się w ponad 50% z nieruchomości.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów, należy uznać że dochód z tytułu zbycia akcji posiadanych w polskich spółkach będących przedmiotem obrotu na giełdzie papierów wartościowych uzyskany w okresie posiadania przez Wnioskodawcę ograniczonego obowiązku podatkowego, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w kraju zamieszkania Wnioskodawcy, tj. w Wielkiej Brytanii, jeśli Wnioskodawca przedstawi certyfikat rezydencji (zgodnie z prawem wewnętrznym obowiązującym w tym kraju). W przypadku braku certyfikatu rezydencji dochody te należy opodatkować w Polsce, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując powyższe, w okresie od momentu wyjazdu Wnioskodawcy do Wielkiej Brytanii (sierpień 2014 r.) do momentu przyjazdu do Wielkiej Brytanii Jego najbliższej rodziny (żony, dzieci), tj. czerwiec 2016 r. Wnioskodawca podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów z uwzględnieniem Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. Sprzedaż akcji w tym okresie podlega w Polsce opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W okresie od czerwca 2014 r., tj. od momentu przyjazdu do Wielkiej Brytanii rodziny Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dochód z tytułu zbycia w tym okresie akcji posiadanych w polskich spółkach będących przedmiotem obrotu na giełdzie papierów wartościowych, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w kraju zamieszkania Wnioskodawcy, tj. w Wielkiej Brytanii, jeśli Wnioskodawca przedstawi certyfikat rezydencji (zgodnie z prawem wewnętrznym obowiązującym w tym kraju). W przypadku braku certyfikatu rezydencji dochody te należy opodatkować w Polsce 19% podatkiem dochodowym, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.