Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-31/07-3/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-10-11
Teza: Czynność zawarcia umowy pożyczki jako czynność zwolniona od podatku VAT dla jednej ze stron, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa, przedstawione we wniosku z dnia 10.08.2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.08.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

O Sp. z o. o. (potencjalny pożyczkobiorca) zamierza zawrzeć umowę pożyczki na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą od podmiotu (potencjalny pożyczkodawca – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), który w ramach swojej działalności gospodarczej zajmuje się udzielaniem pożyczek poza systemem bankowym. Przyszły pożyczkodawca jako przedmiot działalności w Rejestrze Przedsiębiorstw Krajowego Rejestru Sądowego ma zapis „pozostałe formy udzielania kredytów” – 65.22.Z (kategoria obejmująca udzielanie pożyczek poza systemem bankowym). Z oświadczenia potencjalnego pożyczkodawcy wynika, że udzielanie pożyczek jest jego działaniem stałym i profesjonalnym, nie zaś incydentalnym.

Pismem z dnia 03 września 2007 r. Nr IPPB2/436-31/07-2/MZ wezwano wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku w sprawie podania informacji – czy pożyczkodawca jest udziałowcem spółki. Wnioskodawca pismem z dnia 10 września 2007 r. (data wpływu 12 września 2007 r.) uzupełnił wniosek informując, że pożyczkodawca nie jest udziałowcem spółki.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy Spółka w przypadku zawarcia umowy pożyczki z podmiotem, trudniącym się udzielaniem pożyczek, zobowiązana będzie do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnej?

Zdaniem wnioskodawcy z tytułu zawarcia powyższej umowy pożyczki nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z uiszczenia tego podatku. Pożyczkodawca świadczący usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym jest podmiotem świadczącym usługi pośrednictwa finansowego, które na podstawie załącznika Nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zostały zakwalifikowane do usług zwolnionych z podatku od towarów i usług. Pożyczkodawca jest zwolniony od podatku od towarów i usług. Wobec powyższego udzielenie pożyczki przez taki podmiot nie rodzi obowiązku podatkowego po stronie pożyczkobiorcy.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U z 2007 r. Nr 68, poz. 450) opodatkowaniu tym podatkiem podlegają tylko te czynności cywilnoprawne, które zostały zamieszczone w zamkniętym katalogu zawartym w powołanym przepisie, m.in. umowa pożyczki (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b). Natomiast w myśl art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem czynności, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy spółki i jej zmiany,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Co do zasady podatkiem od czynności cywilnoprawnych zostały objęte czynności obrotu nieprofesjonalnego, zaś podatkowi od towarów i usług poddany został obrót zawodowy (profesjonalny). Zatem, nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych te czynności cywilnoprawne, których dokonanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), udzielanie pożyczek stanowi świadczenie usługi podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Usługa ta w świetle powyższego korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w związku z załącznikiem Nr 4 do tej ustawy.

Stosownie do przepisów art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynność zawarcia umowy pożyczki jako czynność zwolniona od podatku VAT dla jednej ze stron, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, pożyczkobiorca nie będzie zobowiązany do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawartej umowy pożyczki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.