Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1060/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-02-01
Teza: Jaka jest wysokość stawki podatku od towarów i usług dla transakcji sprzedaży garażu, w sytuacji gdy pomieszczenie garażu nie będzie stanowiło odrębnego przedmiotu sprzedaży oraz faktycznie i funkcjonalnie będzie częścią lokalu mieszkalnego, stanowiąc jedną bryłę z budynkiem, w którym lokal mieszkalny i pomieszczenie garażu są usytuowane?
Słowa kluczowe: garaż; lokal-lokal użytkowy; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2009 r. (data wpływu 4 listopada 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży lokalu mieszkalnego z garażem - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży lokalu mieszkalnego z garażem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej. W budynkach tych na poziomie zerowym, tj. tym samym, na którym usytuowana jest część lokalu mieszkalnego (obejmującego łącznie trzy poziomy), znajdują się wydzielone pomieszczenia z przeznaczeniem na garaże, których ilość odpowiada ilości lokali mieszkalnych w budynku w ten sposób, że na każdy lokal mieszkalny przypada jedno pomieszczenie garażowe. Pomieszczenia garaży usytuowane są w budynkach w taki sposób, że z każdego z nich jest bezpośrednie przejście do lokalu mieszkalnego stanowiąc jego integralną część. W ramach realizowanej inwestycji Wnioskodawca sprzedaje pomieszczenia garaży jako pomieszczenia przynależne do lokali mieszkalnych. W umowach przedwstępnych i sprzedaży podana jest jedynie wartość lokalu mieszkalnego, która została tak skalkulowana, że obejmie wszystkie elementy tej transakcji (w tym pomieszczenie garażu). Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nabywcy lokali nie mogą zrezygnować z zakupu pomieszczenia garażu, które jest funkcjonalnie połączone z lokalem mieszkalnym.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 27 stycznia 2010 r. Wnioskodawca wskazał, że realizowane przez niego budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych mieszczą się w grupowaniu 1110 jako budynki bliźniacze, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu. Znajdujące się w tych budynkach na poziomie zerowym garaże stanowią faktyczną i funkcjonalną całość z usytuowanymi w nich lokalami mieszkalnymi. Pod względem konstrukcyjnym, stanowią zaś jedną bryłę z budynkiem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaka jest, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, wysokość stawki podatku od towarów i usług dla transakcji sprzedaży garażu, w sytuacji gdy pomieszczenie garażu nie będzie stanowiło odrębnego przedmiotu sprzedaży oraz faktycznie i funkcjonalnie będzie częścią lokalu mieszkalnego, stanowiąc jedną bryłę z budynkiem, w którym lokal mieszkalny i pomieszczenie garażu są usytuowane?

Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, w której pomieszczenia garażowe w budynkach realizowanych w ramach przedmiotowej inwestycji, nie stanowią samodzielnego lokalu użytkowego i są integralną częścią lokali mieszkalnych, stanowiąc jedną bryłę z budynkami, w których są usytuowane, stawka podatku dla transakcji sprzedaży winna wynosić 7% VAT. Wnioskodawca zauważył ponadto, że garaże sprzedawane będą jako pomieszczenia przynależne do lokali mieszkalnych, łącznie z tymi lokalami, bez wyodrębniania jego ceny, a z jego nabycia kupujący nie będzie mógł zrezygnować, zatem cała cena lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 7%. Brak bowiem podstaw do odrębnego opodatkowania części ceny lokalu, w ramach której kupujący nabywa pomieszczenie garażu. Wskazać należy, iż pomieszczenia garażu nie mogą być w tym wypadku traktowane jako samodzielne lokale użytkowe, albowiem z uwagi na swoje położenie oraz bezpośrednie połączenie z lokalem mieszkalnym są związane faktycznie i funkcjonalnie tylko i wyłącznie z danym lokalem mieszkalnym i nie ma możliwości ich sprzedaży w oderwaniu od lokalu mieszkalnego. Transakcja sprzedaży lokalu wraz z pomieszczeniem przynależnym – garażem, które w tym wypadku stanowi integralną część lokalu, powinna być zatem opodatkowana jednolitą stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%. Prawo do przedmiotowego pomieszczenia jest bowiem integralnie związane z prawem własności lokalu. Miejsce postojowe w garażu służy w tym wypadku i jest ściśle powiązane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych kupującego. Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje obniżoną do 7% stawkę tego podatku dla obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części w wyłączeniem m.in. lokali użytkowych oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych. W niniejszym przypadku pomieszczenie, w którym usytuowane jest miejsce postojowe, nie stanowi samodzielnego lokalu użytkowego i jest integralnie związane z lokalem mieszkalnym. Zatem stawka podatku dla tej transakcji winna być w ocenie Wnioskodawcy jednolita i wynosić 7% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – w świetle art. 7 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast pojęcie świadczenia usług zostało określone w art. 8 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się w myśl ust. 12a) cyt. przepisu obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b) ww. ustawy nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c) ustawy).

Ponadto zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7%, również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Wskazania wymaga, iż od dnia 1 stycznia 2010 r. obowiązuje rozporządzenie z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799). Tożsama treść przywołanego przepisu § 6 ust. 2 rozporządzenia znalazła odzwierciedlenie w § 37 obowiązującego rozporządzenia, z zastrzeżeniem, iż w stawkę obniża się do wysokości 7% w okresie do 31 grudnia 2010 r.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008 r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Celem właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego i co się z tym wiąże stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, Wnioskodawca winien uwzględniać regulacje wynikające z przywołanego art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazać należy także, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2).

Należy zauważyć, iż dom jednorodzinny (budynek mieszkalny jednorodzinny) zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane (art. 3 pkt 2a), to budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Zgodnie z PKOB w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieści się: grupa 111 tj. „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, natomiast grupa 112 obejmuje „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe”.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na budowie i sprzedaży budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z garażami. Realizowane budynki mieszkalne, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych mieszczą się w grupowaniu 1110 jako budynki bliźniacze, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu. Znajdujące się w tych budynkach na poziomie zerowym garaże stanowią faktyczną i funkcjonalną całość z usytuowanymi w nich lokalami mieszkalnymi. Pod względem konstrukcyjnym stanowią zaś jedną bryłę z budynkiem. Wnioskodawca sprzedaje pomieszczenia garaży, jako pomieszczenia przynależne do lokali mieszkalnych. W umowach przedwstępnych, jak i umowach sprzedaży podana jest jedynie wartość lokalu, która została tak skalkulowana, że obejmuje wszystkie elementy tej transakcji ( w tym pomieszczenie garażu).

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że dostawa garaży znajdujących się w budynkach jednorodzinnych w zabudowie szeregowej, dokonywana wraz z tymi budynkami podlega opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.