Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-311/12/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-06-05
Teza: W zakresie prawa do rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: jednostka-samorządowa jednostka organizacyjna; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2012r. (data wpływu 27 marca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego z tytułu wydatków na zakupy dokonywane w celu realizacji inwestycji pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego z tytułu wydatków na zakupy dokonywane w celu realizacji inwestycji pn. „\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wojewódzką samorządową jednostką organizacyjną działającą w formie jednostki budżetowej i działa na podstawie ustawy z dnia 26 listopada 1998r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z dnia 2003r. Nr 15, poz.148 ze zm.) i ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa. Jako jednostka organizacyjna Województwa prowadzi projekt pn. „\`(...)\`.” Dokumentacja aplikacyjna projektu została złożona do Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego w celu dofinansowania projektu ze środków UE. Obecnie projekt przeszedł pozytywnie ocenę formalną oraz merytoryczno-techniczną i został wybrany do dofinansowania. Umowa o dofinansowanie projektu nie została jeszcze podpisana. Przedmiotem projektu jest zaprojektowanie i wybudowanie na terenie województwa pasywnej sieci optotelekomunikacyjnej. Realizacja inwestycji stworzy możliwość włączenia słabiej rozwiniętych obszarów województwa do szerokiego rynku nowoczesnych usług teleinformatycznych. Dzięki nowopowstałej infrastrukturze powstanie ok. 495 km sieci szkieletowej oraz 58 węzłów szkieletowych co w rezultacie umożliwi dostęp do szerokopasmowego Internetu instytucjom publicznym (za wyjątkiem szkół) oraz przedsiębiorcom. Harmonogram projektu przewiduje rozpoczęcie prac projektowych w 2012, rozpoczęcie budowy w 2013r, a zakończenie w 2015r.

Zwrócić należy uwagę, iż proces inwestycyjny został rozpoczęty już w 2010r. Od ww. roku wnioskodawca dokonuje zakupów opodatkowanych (takich jak zamówienie sporządzenia koncepcji sieci itd.) podatkiem VAT na realizację przedmiotowej inwestycji. Nakłady finansowe netto na realizację projektu w fazie inwestycyjnej zostały uznane jako koszty kwalifikowane. Biorąc pod uwagę fakt, iż powstała infrastruktura teleinformatyczna będzie po zakończeniu inwestycji dzierżawiona Operatorowi Infrastruktury, a dzierżawa jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, podatek VAT od nakładów inwestycyjnych został ujęty jako wydatek niekwalifikowany.

W projekcie w fazie budowy infrastruktury zakłada się nabycie składników majątkowych składających się na infrastrukturę teleinformatyczną przygotowaną do świadczenia usług telekomunikacyjnych. Całość nakładów inwestycyjnych ponosi Wnioskodawca. W drugiej fazie projektu – eksploatacyjnej – cały zespół składników majątkowych zostanie w drodze umowy cywilnoprawnej oddany Operatorowi Infrastruktury do używania i pobierania pożytków. Oddanie do używania i pobierania pożytków nastąpi odpłatnie. Operator Infrastruktury zobowiązany będzie płacić Wnioskodawcy umówiony czynsz dzierżawny, którego wielkość będzie określała umowa partnerska. Składniki majątkowe wytworzone w fazie inwestycyjnej projektu będą znajdować się w zarządzie faktycznym Wnioskodawcy i będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych polegających na ich dzierżawie Operatorowi Infrastruktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT ze względu na rozpoczęcie Inwestycji zmierzającej do podjęcia działalności opodatkowanej tym podatkiem?

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego z tytułu wydatków na zakupy dokonywane w celu realizacji inwestycji (w tym składników majątkowych) w okresie inwestycyjnym projektu pod warunkiem rozpoczęcia działalności polegającej na dzierżawie sieci szkieletowej?

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do zwrotu kwot podatku naliczonego z tytułu wydatków na zakupy dokonywane w celu realizacji inwestycji (w tym składników majątkowych) w okresie inwestycyjnym projektu pod warunkiem zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT-7?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca jako podatnik podatku od towarów i usług korzystający ze zwolnienia podmiotowego w związku z realizacją projektu, który w konsekwencji będzie prowadził do czynności podlegających opodatkowaniu VAT, wskazujący na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy ma możliwość rozliczania się z podatku od towarów i usług jako czynny podatnik podatku VAT.

Wnioskodawca jako podatnik podatku od towarów i usług rezygnując ze zwolnienia podmiotowego wydanego na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, w związku z realizacją projektu, który prowadzi do regularnych czynności opodatkowanych związanych ze sprzedażą usług dzierżawy, nabędzie prawo do odliczania podatku naliczonego.

Wnioskodawca uważa, że na podstawie art. 87 pkt 5a ustawy o podatku od towarów i usług będzie mógł wystąpić o zwrot podatku naliczonego także w przypadku gdy nie będzie wykonywał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust 8 pkt 1. Podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, w terminie do 180 dni.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawową cechą podatku od wartości dodanej. Zapewnia ono bowiem neutralność tego podatku dla podatników VAT, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Ma ono zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego kosztu (obciążenia finansowego). Stąd też możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest jego fundamentalnym i podstawowym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. W sprawie 268/83 Europejski Trybunał Sprawiedliwości (orzeczenie z dnia 14 lutego 1985r., DA Rompelman and EA Rompelman-Van Deelen v. Minister van Financien) przyznał prawo do odliczenia podatnikom, którzy nabyli prawo do uzyskania własności budowanego budynku, mając zamiar późniejszego wykorzystania go w działalności gospodarczej, przy czym przysługiwało im ono od momentu nabycia i nie mogło zostać odłożone w czasie do momentu rozpoczęcia działalności opodatkowanej. Prawo do odliczenia (zwrotu) podatku jest bowiem podstawowym prawem podatnika zapewniającym jego neutralność. Nieprzyznanie tego prawa podatnikom w tej sytuacji, a co więcej – nawet odłożenie jego realizacji w czasie, aż do momentu rozpoczęcia uzyskiwania obrotów z działalności opodatkowanej, byłoby sprzeczne z zasadą neutralności podatku. Samo tylko odłożenie w czasie realizacji prawa do bezzwłocznego odliczenia podatku (z chwilą powstania obowiązku podatkowego z tytułu tej transakcji u sprzedawcy) prowadziłoby bowiem do bezzasadnego ponoszenia przez podatnika ciężaru finansowego podatku w okresie inwestycji.

Należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem tego podatku może być także jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Istotne dla zarejestrowania danego podmiotu jako podatnika podatku VAT jest zamiar wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. Wnioskodawca będzie spełniać ten warunek, gdyż realizacja przedmiotowej inwestycji zmierza do dzierżawienia powstałej w jej wyniku sieci, która to podlega opodatkowaniem podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 12 w przypadku otrzymania faktury, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jako właściciel albo przed wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje dopiero z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi. Wobec powyższego Wnioskodawca w momencie zakończenia inwestycji będzie miało prawo do dzierżawy sieci szkieletowej, a zatem nabędzie również prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT od poniesionych na budowę sieci szkieletowej nakładów. Jednakże uregulowanie zawarte w art. 167 VI Dyrektywy 2006/112/ WE RADY w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej mówi, że prawo do odliczenia powstaje już w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny. Podobne stanowisko zajmuje ETS w prezentowanym wyżej orzecznictwie. Wydaje się więc możliwa sytuacja, iż po zarejestrowaniu Wnioskodawcy jako podatnika podatku VAT będzie ono miało możliwość odliczania podatku z tytułu wydatków na zakup składników majątkowych dokonanych w okresie inwestycyjnym projektu jeszcze w trakcie trwania inwestycji, a zatem przed rozpoczęciem faktycznej działalności związanej z dzierżawą sieci.

Natomiast zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Jeśli zatem Wnioskodawca dokonywał w procesie inwestycyjnym wydatków opodatkowanych podatkiem VAT i mogłoby dokonać odliczenia tego podatku, to wydaje się być zasadne uznanie, że będzie mogło także żądać zwrotu podatku naliczonego w tym okresie po zarejestrowaniu się jako podatnik podatku od towarów 1 usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W tym miejscu należy jednakże zwrócić uwagę na art. 15 ust. 6 ww. ustawy, zgodnie z którym nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Należy podkreślić, iż przepis art. 15 ust. 6 ustawy nie reguluje kwestii zwolnienia podmiotowego lecz kwestię wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT.

Na mocy art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” (…).

Wzór dokumentu VAT-R zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług oraz dokumentu VAT-5 potwierdzającego zarejestrowanie podmiotu jako podatnika VAT określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2004r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 55, poz. 539 ze zm.).

Art. 96 ust. 5 ustawy stanowi, że jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach (\`(...)\`).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako jednostka organizacyjna Województwa prowadzi projekt pn. „\`(...)\`.” Realizacja inwestycji stworzy możliwość włączenia słabiej rozwiniętych obszarów województwa do szerokiego rynku nowoczesnych usług teleinformatycznych. Dzięki nowopowstałej infrastrukturze powstanie ok. 495 km sieci szkieletowej oraz 58 węzłów szkieletowych co w rezultacie umożliwi dostęp do szerokopasmowego Internetu instytucjom publicznym (za wyjątkiem szkół) oraz przedsiębiorcom. Harmonogram projektu przewiduje rozpoczęcie prac projektowych w 2012r., rozpoczęcie budowy w 2013r, a zakończenie w 2015r.

Proces inwestycyjny został rozpoczęty już w 2010r. Od ww. roku Wnioskodawca dokonuje zakupów opodatkowanych (takich jak zamówienie sporządzenia koncepcji sieci itd.) podatkiem VAT na realizację przedmiotowej Inwestycji.

W projekcie w fazie budowy infrastruktury zakłada się nabycie składników majątkowych składających się na infrastrukturę teleinformatyczną przygotowaną do świadczenia usług telekomunikacyjnych. Całość nakładów inwestycyjnych ponosi Wnioskodawca. W drugiej fazie projektu – eksploatacyjnej – cały zespół składników majątkowych zostanie w drodze umowy cywilnoprawnej oddany Operatorowi Infrastruktury do używania i pobierania pożytków. Oddanie do używania i pobierania pożytków nastąpi odpłatnie. Operator Infrastruktury zobowiązany będzie płacić Wnioskodawca umówiony czynsz dzierżawny, którego wielkość będzie określała umowa partnerska. Składniki majątkowe wytworzone w fazie inwestycyjnej projektu będą znajdować się w zarządzie faktycznym Wnioskodawcy i będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych polegających na ich dzierżawie Operatorowi Infrastruktury.

Odnosząc się do wątpliwości przedstawionych w pytaniu pierwszym zawartym we wniosku podkreślenia wymaga regulacja prawna wynikająca z art. 113 ust. 4 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia z tym, że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5.

Z powyższych przepisów wynika, iż ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do alternatywnego wyboru, zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, bądź pozostania podatnikiem VAT zwolnionym. Powyższy wybór jest dobrowolną decyzją podatnika, u którego wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła określonego ustawowo limitu kwoty.

Tym samym w ocenie tut. organu Wnioskodawca ma prawo do rejestracji jako podatnik VAT czynny ze względu na rozpoczęcie inwestycji zmierzającej do podjęcia działalności opodatkowanej tym podatkiem.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym Wnioskodawca w związku z realizacją projektu, który w konsekwencji będzie prowadził do czynności podlegających opodatkowaniu VAT, wskazujący na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy ma możliwość rozliczania się z podatku od towarów i usług jako czynny podatnik podatku VAT uznać należało za prawidłowe.

Przechodząc do kolejnych wątpliwości poruszonych we wniosku tj. prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego z tytułu wydatków na zakupy dokonywane w celu realizacji inwestycji (w tym składników majątkowych) w okresie inwestycyjnym zauważyć należy co następuje:

Podstawowy warunek uzależniający prawo do odliczenia podatku naliczonego zawarty jest w art. 86 ust. 1 ustawy. Wyraża on ogólną zasadę, zgodnie z którą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego, na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Zgodnie z art. 87 ust. 5a – w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści art. 88 ust. 4 nie wynika, by do nabycia uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury zakupu. Podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, jednakże aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa TS UE wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. TS UE zwracał uwagę, iż właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Należy ponadto zauważyć, iż art. 88 ustawy o VAT zawiera enumeratywny katalog wyłączeń od wskazanej w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zasady, uprawniającej podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

W świetle przedstawionego stanu prawnego, prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.

Nadmienić należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

W myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Dzierżawa jest niewątpliwie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz regulacje prawne wynikające z zacytowanych przepisów stwierdzić należy, że towary i usługi zakupione w celu realizacji inwestycji w wyniku której cały zespół składników majątkowych zostanie w drodze umowy cywilnoprawnej (dzierżawy) oddany Operatorowi Infrastruktury do używania i pobierania pożytków, będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku oraz powołane powyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a także mając na uwadze zasadę neutralności podatku VAT stwierdzić należy, że skoro mienie powstałe w efekcie realizacji opisanej inwestycji pn. „\`(...)\`.” będzie w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – zatem po dokonaniu rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją ww. inwestycji.

Tym samym Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania z tego tytułu zwrot kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5a ustawy o VAT.

Zauważyć należy, iż przepis art. 87 ust. 5a ustawy pozwala podatnikom którzy w danym okresie w ogóle nie dokonywali żadnych czynności ani w kraju, ani za granicą na uzyskanie zwrotu bezpośredniego podatku naliczonego. Zwrot następuje na umotywowany wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową.

Wystarczającą (i w zasadzie jedyną) przesłanką jest sam fakt wystąpienia u podatnika, który nie dokonywał w danym okresie żadnych czynności dających prawo do odliczenia, kwoty podatku naliczonego, której to kwoty nie przeniósł na następny okres rozliczeniowy.

Zasadą jest, że zwrot przysługuje w tym przypadku w terminie 180 dni. Podatnik może jednak złożyć wniosek o zwrot podatku w terminie 60 dni. Wraz z wnioskiem powinno zostać złożone w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe, w kwocie odpowiadającej podatkowi naliczonemu.

Z odesłań zawartych w ust. 5a wynika, że w przypadku podatników, o których mowa, organ podatkowy może wydłużyć termin zwrotu podatku, w przypadku gdy zasadność zwrotu jest weryfikowana przez organ podatkowy bądź organ kontroli skarbowej w jakiejkolwiek formie (czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego w kontroli skarbowej).

W świetle powyższego, w przypadku gdy Wnioskodawca nie dokona w danym okresie rozliczeniowym żadnych czynności dających prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego i kwoty tego podatku nie przeniesie na następny okres rozliczeniowy, na podstawie art. 87 ust. 5a ustawy, będzie uprawniony do złożenia umotywowanego wniosku wraz z deklaracją podatkową o zwrot w terminie 180 dni kwoty podatku naliczonego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym:

*   ma możliwość rozliczania się z podatku od towarów i usług jako czynny podatnik podatku VAT
*   w związku z realizacją projektu, który prowadzi do regularnych czynności opodatkowanych związanych ze sprzedażą usług dzierżawy, nabędzie prawo do odliczania podatku naliczonego:
*   na podstawie art. 87 pkt 5a ustawy o podatku od towarów i usług będzie mógł wystąpić o zwrot podatku naliczonego także w przypadku gdy nie będzie wykonywał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust 8 pkt 1

należało uznać za prawidłowe.

Końcowo zauważa się, że w niniejszej interpretacji odpowiedzi udzielono tylko w sprawie będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Wnioskodawcy. Tut. organ zaznacza natomiast, że nie analizowano stanowiska Wnioskodawcy w zakresie korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż inne kwestie, które nie są objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.