Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.423.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Zaliczenie do KUP opłaty subskrypcyjnej w dacie poniesienia i
amortyzacji.
Słowa kluczowe: amortyzacja
amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-moment zarachowania kosztów
moment
opłata-opłata licencyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4f
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16b-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16b-ust. 1-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 14
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16h-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia:
    - czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego Opłata Subskrypcyjna powinna
      zostać zaliczona przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w dacie jej
      poniesienia, na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT;
    - czy zakupione Oprogramowanie nie podlega jednocześnie zaliczeniu do wartości
      niematerialnych i prawnych oraz nie podlega obowiązkowi amortyzacji.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”,
    lub „Licencjobiorca”), z siedzibą przy ul. (...), zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców
    prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla (...) w (...), (...) Wydział Gospodarczy Krajowego
    Rejestru Sądowego pod numerem KRS: (...), NIP: (...), REGON: (...) jest osobą prawną
    zarejestrowaną i działającą na podstawie prawa Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych, t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm; dalej: „Ustawa o CIT”). Spółka
    jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym
    przedmiotem działalności Spółki jest tworzenie na zlecenie przedmiotów własności
    intelektualnej (gier komputerowych i mobilnych) oraz świadczenie związanych z tym usług.
    Przedmiotem działalności Spółki według nomenklatury PKD jest, w szczególności:

    - 72, 19, Z, - Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk
      przyrodniczych i technicznych,
    - 62, 01, Z, - Działalność związana z oprogramowaniem;
    - 63,---, - Działalność usługowa w zakresie informacji;
    - 74,---, - Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna.
    Tworzenie gier komputerowych odbywa się na podstawie Umowy o świadczenie usług Nr
    (...) z dnia (...)(z póżn. zm.) na rzecz kontrahenta – C. (położona oraz zarejestrowana w
    Państwie Izrael) usług związanych z tworzeniem nowych gier komputerowych oraz
    obsługą aktywnych gier komputerowych, w tym, przykładowo:
    1) dostawą i obsługą oprogramowania;
    2) usług w zakresie tworzenia przedmiotów własności intelektualnej i przenoszenia praw
      majątkowych;
    3) usług w zakresie umieszczania i przetwarzania informacji na stronach internetowych;
    4) wsparcia technicznych oraz doradczych dla użytkowników końcowych gier
      komputerowych.
    W celu prawidłowego funkcjonowania Spółki koniecznie jest używanie nie tylko
    oprogramowania związanego z tworzeniem gier komputerowych oraz obsługą aktywnych
    gier komputerowych, ale także oprogramowania z zakresu podatkowego oraz prawnego.
    Na podstawie art. 11k Ustawy o CIT Spółka jest zobowiązana do przygotowania
    sprawozdania podatkowego w zakresie cen transferowych TPR-C(5). Sporządzenie ww.
    sprawozdania wymaga specjalistycznej wiedzy oraz danych. W celu należytego
    przygotowania sprawozdania koniecznie jest dostęp do specjalistycznego
    oprogramowania – (...)(dalej jako: „Oprogramowanie”). Ww. Oprogramowania służą do
    automatyzacji i optymalizacji przygotowywania dokumentacji cen transferowych, w tym
    przygotowania sprawozdania podatkowego. Wskazane oprogramowania zapewnia
    spójność i dokładność sprawozdania, upraszcza zbieranie oraz analizę danych, a także
    obsługuje formaty dokumentacji zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak
    BEPS (Base Erosion and Profit Shifting).
    Spółka planuje zakup dostępu do Oprogramowania (dostęp typu SaaS, opis poniżej) na
    podstawie Wewnątrzgrupowej Umowy Sublicencyjnej (Intercompany Sublicense
    Agreement; dalej jako: „Umowa Sublicencyjna”) która zostanie podpisana między A. a B.
    Spółka zwraca uwagę, że Umowa Sublicencyjna zostanie zawarta na okres 5 (pięć) lat.
    Dokładny okres używania, liczba kopii każdorazowe zostanie określone na podstawie
    odpowiedniego zamówienia. Zamówienie jest sporządzane wyłącznie w oparciu na
    potrzeby Wnioskodawcy. W związku z czym w przypadku braku zapotrzebowania w
    Oprogramowaniu Wnioskodawca zastrzega sobie prawo do nie składania zamówienia, a w
    konsekwencji do nie zakupu Oprogramowania. B. jest izraelską spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością z siedzibą w (...), Izrael oraz posiada numer rejestracyjny: (...) (dalej
    jako: „Licencjodawca”). Licencjodawca nie jest właścicielem Oprogramowania, ale nabywa
    go bezpośrednio od właściciela. Dostęp do Oprogramowania będzie odbywał się przez
    stronę internetową (...) (dla oprogramowania (...)) (...) (dla oprogramowania (...)) na
    podstawie udzielonych przez B. loginów i haseł. Spółka planuje nabywać od Licencjodawcy
    niewyłącznej, niezbywalnej i odwołalnej Sublicencji na używanie Oprogramowania (dalej
    jako: „Sublicencja”). Spółka będzie nabywać Sublicencję w celu korzystania z
    Oprogramowania jako jego użytkownik końcowy (tzw. „end-user”), w ramach prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej, w szczególności w celu przygotowania
    sprawozdania TPR-C(5). Spółka będzie wykorzystywać Oprogramowanie wyłącznie na
    własny użytek bez prawa dalszego udzielenia Sublicencji. Sublicencja zostanie udzielona
    za pośrednictwem usługi typu Software as a Service (dalej jako: „SaaS”). SaaS (z ang.

    oprogramowanie jako usługa) polega na umożliwieniu dostępu do funkcjonalności
    oprogramowania zainstalowanego w środowisku sprzętowo- systemowym dostawcy
    usługi lub jego podwykonawcy. Model ten zwany jest również modelem subskrypcyjnym.
    Spółka będzie dokonywać na rzecz Licencjodawcy cykliczne opłaty subskrypcyjne za
    Oprogramowanie za okres używania (dalej jako: „Opłaty Subskrypcyjne”). Na podstawie
    nabytej Sublicencji Spółka będzie uprawniona do dostępu przez stronę internetową za
    pośrednictwem SaaS oraz korzystania z Oprogramowania na całym świecie na okres nie
    więcej niż 12 miesięcy. W związku z ww., w przypadku nabycia dostępu do
    Oprogramowania na bazie SaaS umowa jest zawierana na okres 5 (pięć) lat, przy czym
    Opłaty Subskrypcyjne są dokonywane co roku. Płatność za dostęp do Oprogramowania
    uprawnia Spółkę do korzystania z oprogramowania tylko w roku, za który została
    dokonana płatność. Spółka w zamian za Opłaty Subskrypcyjne uzyskuje wyłącznie prawo
    do wykorzystania Oprogramowania dla własnych potrzeb w ściśle określonym zakresie.
    Umowa Sublicencyjna nie przenosi żadnych autorskich praw majątkowych do
    Oprogramowania, ani praw do infrastruktury Licencjodawcy oraz bezpośredniego
    właściciela Oprogramowania. Spółka nie będzie mogła modyfikować ani wyodrębniać
    udostępnionego mu Oprogramowania, ani udostępniać go podmiotom trzecim w całości
    ani w części.
    Ze względu na to, że Umowa Sublicencyjna zostanie zawarta na 5 (pięć) lat, jednak okres
    korzystania z Oprogramowania po Opłacie Subskrypcyjnej będzie wynosił mniej niż rok (12
    miesięcy), Spółka, jako podatnik, nabrała wątpliwości czy Opłata Subskrypcyjna powinna
    zostać zaliczona przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich
    poniesienia na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT. Oraz czy zakupione
    Oprogramowanie nie musi być zaliczone do wartości niematerialnej i prawnej i nie
    podlegać amortyzacji.
    Pytania
    1. Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego Opłata Subskrypcyjna powinna
      zostać zaliczona przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w dacie jej
      poniesienia, na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT?
    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy zakupione Oprogramowanie
      nie podlega jednocześnie zaliczeniu do wartości niematerialnych i prawnych oraz nie
      podlega obowiązkowi amortyzacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy Opłata Subskrypcyjna powinna zostać zaliczona przez
    Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w dacie jej poniesienia, na podstawie
    art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.
    Ad. 2 Ze względu na fakt, że Opłata Subskrypcyjna powinna zostać zaliczona przez
    Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w dacie jej poniesienia, na podstawie
    art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (pozytywna odpowiedź na pytanie nr 1), zakupione
    Oprogramowanie nie musi być zaliczane do wartości niematerialnych i prawnych ani
    podlegać obowiązkowi amortyzacji.
    Ad. 1 i 2
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu. Dodatkowe zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 pkt. 14 Ustawy z
    dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z póżn.zm.; dalej
    jako: Ustawa o rachunkowości) przez wartości niematerialne i prawne - rozumie się przez
    to, z zastrzeżeniem pkt 17, nabyte przez jednostkę, zaliczane do aktywów trwałych, prawa

    majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywanym okresie
    ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone do używania na potrzeby
    jednostki, a w szczególności:
    a) autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje,
    b) prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych oraz
      zdobniczych,
    c) know-how.
    W przypadku wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania na podstawie
    umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, wartości niematerialne i prawne zalicza się do
    aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4. Do
    wartości niematerialnych i prawnych zalicza się również nabytą wartość firmy oraz koszty
    zakończonych prac rozwojowych.
    Jak widać z powołanego przepisu do aktywów trwałych zaliczane wartości niematerialne i
    prawne tylko w przypadku, kiedy przewidywany okres ekonomicznej użyteczności jest
    dłuższym niż rok.
    Podobne uregulowanie zostało określone w art. 16b ust. 1 Ustawy o CIT, zgodnie z którym
    amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się
    do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
    1) (uchylony)
    2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
    3) (uchylony)
    4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
    5) licencje,
    6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,
    7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji),
      umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami
      niematerialnymi i prawnymi.
    Zgodnie z Umową Sublicencyjną Wnioskodawcy zostanie udzielona ograniczona
    Sublicencja na Oprogramowanie, w szczególności dostęp typu SaaS przez stronę
    Internetową do (...). Umowa zostanie podpisana na okres 5 (pięc) lat, ale okres używania
    będzie wynosił nie więcej niż rok (12 miesięcy). Tym samym, zdaniem Spółki
    Oprogramowanie nie może być zaliczone do wartości niematerialne i prawne oraz nie
    powinno być objęte dyspozycją przepisów o amortyzacji.
    Opłata Subskrypcyjna winna być zatem kwalifikowana do kosztów uzyskania przychodów
    na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP. Pomimo tego, że Umowa
    Sublicencyjna została zawarta na okres 5 (pięć) lat, zakup Oprogramowania odbywa się na
    podstawie zamówienia, które jest sporządzane wyłącznie w oparciu o potrzeby firmy. W
    związku z tym Wnioskodawca zastrzega sobie prawo do nie składania zamówienia, a w
    konsekwencji do nie zakupu Oprogramowania. W świetle powyższego wnoszę jak na
    wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest, aby ten wydatek spełniał następujące przesłanki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie źródła
    przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16
    ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem
    ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można
    było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem
    przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi
    mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonują podziału kosztów
    na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami).
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe
    jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do
    tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do
    określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku
    kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie
    jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in.

    koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww.
    wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w
    sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu
    jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
    Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca
    zróżnicował zasady ich potrącalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą
    Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one
    okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie (art. 15 ust. 4d updop).
    O tym jednak, czy w istocie dany wydatek z uwagi na swój charakter nie może zostać
    przyporządkowany do długości okresu, którego dotyczy, decydować będą przepisy prawa
    podatkowego, a nie sposób jego księgowania na potrzeby prawa bilansowego.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,
      za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że ustawodawca w art. 15 ust. 4e updop, definiując
    termin poniesienia kosztu odwołał się do pewnych pojęć, znanych przepisom o
    rachunkowości i niezdefiniowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych
    jak rezerwy czy bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów. W odniesieniu do tych
    wyrażeń niezbędne jest odwołanie się przy ich wykładni do przepisów ustawy o
    rachunkowości. Nie ma natomiast podstaw, aby dokonywać takiego zabiegu w stosunku
    do pojęcia kosztu jako kosztu ujętego w księgach rachunkowych.
    Ustawa o CIT przewiduje także szczególny sposób ujmowania w kosztach uzyskania
    przychodów wydatków związanych z nabyciem lub wytworzeniem m.in. wartości
    niematerialnych i prawnych (dalej: WNiP).
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Art. 16b ust. 1 ustawy o CIT stanowi:

      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu,
      nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
      1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
      2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
      3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
      5. licencje,
      6. prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności
      przemysłowej,
      7. wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) – o
      przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej
      (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane
      wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu,
      nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje
      o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej
      (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane
      wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacji dla celów podatkowych podlegają nabyte
    przez podatnika wartości niematerialne i prawne.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24):
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W myśl art. 41 ust. 2 ww. ustawy:
      Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola
      eksploatacji wyraźnie w nich wymienione.
    Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe i
    licencje podlegają amortyzacji, jako wartości niematerialne i prawne, jeżeli spełniają
    łącznie następujące warunki:
        zostały nabyte przez Spółkę,
        nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
        przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
        są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez
        niego działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od

      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
      którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
      początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
      niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie
      z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z przytoczonego wyżej art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik by móc
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nabytych środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, musi ustalić ich wartość początkową.
    W myśl art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.
    Zgodnie z treścią art. 16g ust. 3 ww. ustawy:
      Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej
      i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i
      wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów
      oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek,
      prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków,
      gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi
      podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego
      podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o
      podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i
      podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    W art. 16g ust. 3 ustawy o CIT ustawodawca zawarł jedynie przykładowy katalog kosztów,
    które powinny być kapitalizowane do wartości początkowej środka trwałego i wartości
    niematerialnych i prawnych. W rezultacie, za koszty związane z zakupem środka trwałego i
    wartości niematerialnych i prawnych należy uznać te koszty, których wielkość do zapłaty
    jest znana przed oddaniem środka trwałego i wartości niematerialnych i prawnych do
    używania lub które dotyczą rozliczeń obejmujących okres do tego dnia, bez względu na to,
    kiedy wypada termin zapłaty lub kiedy je poniesiono. Niemniej jednak, art. 16g ust. 3
    ustawy o CIT nie odnosi się do wszystkich kosztów, które w jakikolwiek sposób mają
    związek z nabyciem środka trwałego i wartości niematerialnych i prawnych. Z treści tego
    przepisu jednoznacznie bowiem wynika, że do wartości początkowej nabytych środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych należy zaliczyć tylko te wydatki, które są
    ściśle związane z ich nabyciem, tj. takie, bez których poniesienia nabycie środków trwałych
    i wartości niematerialnych i prawnych byłoby niemożliwe.
    Stosownie do treści art. 16g ust. 14 ustawy o CIT:
      Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw
      majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty)
      wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw
      majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw
      uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej
      praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.
    Z wniosku wynika, że Państwa głównym przedmiotem działalności jest tworzenie na
    zlecenie przedmiotów własności intelektualnej (gier komputerowych i mobilnych) oraz
    świadczenie związanych z tym usług. W celu prawidłowego funkcjonowania Spółki
    koniecznie jest używanie nie tylko oprogramowania związanego z tworzeniem gier
    komputerowych oraz obsługą aktywnych gier komputerowych, ale także oprogramowania
    z zakresu podatkowego oraz prawnego. Na podstawie art. 11k Ustawy o CIT Spółka jest
    zobowiązana do przygotowania sprawozdania podatkowego w zakresie cen

    transferowych TPR-C(5). Sporządzenie ww. sprawozdania wymaga specjalistycznej wiedzy
    oraz danych. W celu należytego przygotowania sprawozdania koniecznie jest dostęp do
    specjalistycznego oprogramowania – (...). Ww. Oprogramowania służą do automatyzacji i
    optymalizacji przygotowywania dokumentacji cen transferowych, w tym przygotowania
    sprawozdania podatkowego. Wskazane oprogramowania zapewnia spójność i dokładność
    sprawozdania, upraszcza zbieranie oraz analizę danych, a także obsługuje formaty
    dokumentacji zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak BEPS (Base Erosion
    and Profit Shifting).
    Spółka planuje zakup dostępu do Oprogramowania (dostęp typu SaaS) na podstawie
    Wewnątrzgrupowej Umowy Sublicencyjnej (Intercompany Sublicense Agreement), która
    zostanie podpisana między A. a B. Spółka zwraca uwagę, że Umowa Sublicencyjna
    zostanie zawarta na okres 5 lat. Dokładny okres używania, liczba kopii każdorazowe
    zostanie określone na podstawie odpowiedniego zamówienia. Zamówienie jest
    sporządzane wyłącznie w oparciu na potrzeby Wnioskodawcy. W związku z czym w
    przypadku braku zapotrzebowania w Oprogramowaniu Wnioskodawca nie będzie składał
    zamówienia, a w konsekwencji nie zakupi Oprogramowania. Licencjodawca nie jest
    właścicielem Oprogramowania, ale nabywa go bezpośrednio od właściciela.
    Spółka będzie dokonywać na rzecz Licencjodawcy cykliczne opłaty subskrypcyjne za
    Oprogramowanie za okres używania. Na podstawie nabytej Sublicencji Spółka będzie
    uprawniona do dostępu przez stronę internetową za pośrednictwem SaaS oraz
    korzystania z Oprogramowania na całym świecie na okres nie więcej niż 12 miesięcy. W
    przypadku nabycia dostępu do Oprogramowania na bazie SaaS umowa jest zawierana na
    okres 5 lat, przy czym Opłaty Subskrypcyjne są dokonywane co roku. Płatność za dostęp
    do Oprogramowania uprawnia Spółkę do korzystania z oprogramowania tylko w roku, za
    który została dokonana płatność.
    Ze względu na to, że Umowa Sublicencyjna zostanie zawarta na 5 lat, jednak okres
    korzystania z Oprogramowania po Opłacie Subskrypcyjnej będzie wynosił mniej niż rok,
    Spółka, jako podatnik, powzięła wątpliwości czy Opłata Subskrypcyjna powinna zostać
    zaliczona przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia
    na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT oraz czy zakupione Oprogramowanie nie
    powinno być zaliczone do wartości niematerialnej i prawnej i nie podlegać amortyzacji.
    Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    należy stwierdzić, że Opłatę Subskrypcyjną za oprogramowanie należy uznać jako koszt
    pośredni, gdyż nie można przypisać go do określonych przychodów, ale jest racjonalnie
    uzasadniony jako prowadzący do ich osiągnięcia.
    Natomiast odnosząc się do Państwa wątpliwości odnoście momentu zaliczenia
    przedmiotowych wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów wskazać należy, że
    zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty
    pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one okresu
    dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie.
    Zatem jeżeli za nabycie ww. oprogramowania Opłaty Subskrypcyjne są dokonywane co
    roku, wydatek ten powinien zostać ujęty w kosztach uzyskania przychodów Spółki jako
    koszt inne niż koszt bezpośrednio związany z przychodami w dacie ich poniesienia, tzn. w
    dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie
    otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego
    dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) – zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 wskazać, należy,
    że podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne zostały wymienione w

    katalogu zawartym w ww. art. 16b ust. 1 ustawy o CIT. Przepisy Ustawy o CIT nie
    wprowadzają definicji legalnych, praw (w tym „licencji” oraz „autorskiego prawa
    majątkowego”) podlegających amortyzacji jako WNiP.
    Pojęcie „licencji” zostało natomiast zdefiniowanie w ustawie z dnia 4 lutego 1994 roku o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: Ustawa
    o prawie autorskim).
    Zgodnie z art. 41 ust. 2 Ustawy o prawie autorskim:
      umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z
      utworu, zwana dalej "licencją", obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej
      wymienione.
    W myśl art. 50 Ustawy o prawie autorskim:
      Odrębne pola eksploatacji stanowią w szczególności:
          w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną
          techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną,
          zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową;
          w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór
          utrwalono - wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo
          egzemplarzy;
          w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt 2 -
          publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie
          i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby
          każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
    Zgodnie z art. 74 ust. 4 Ustawy o prawie autorskim:
      Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem
      przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
          trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości
          lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w
          którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i
          przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego
          zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego;
          tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych
          zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych
          zmian dokonała;
          rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego
          lub jego kopii.
    Przepisy Ustawy o prawie autorskim przewidują przy tym możliwość korzystania z
    oprogramowania bez nabycia praw autorskich. Jak wskazuje art. 75 ust. 1 Ustawy o prawie
    autorskim:
      jeżeli umowa nie stanowi inaczej, czynności wymienione w art. 74 ust. 4 pkt 1 i 2 ww.
      ustawy nie wymagają zgody uprawnionego, jeżeli są niezbędne do korzystania z
      programu komputerowego zgodnie z jego przeznaczeniem, w tym np. do
      poprawiania błędów przez osobę, która legalnie weszła w jego posiadanie.

    Przepis ten daje więc możliwość wykorzystania oprogramowania we wskazanym zakresie
    bez przenoszenia praw autorskich i bez zawarcia umowy licencyjnej. Zgodnie z
    przytoczonymi powyżej przepisami Ustawy o prawie autorskim przeniesienie własności
    egzemplarza utworu jak również prawa do jego korzystania nie powoduje przejścia
    autorskich praw majątkowych do utworu w tym prawa do rozpowszechniania, użyczenia,
    najmu programu komputerowego lub jego kopii.
    Jak Państwo wskazali, Spółka planuje nabywać od Licencjodawcy niewyłączną,
    niezbywalną i odwołalną Sublicencję na używanie Oprogramowania. Spółka będzie
    nabywać Sublicencję w celu korzystania z Oprogramowania jako jego użytkownik końcowy
    (tzw. „end-user”), w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w
    szczególności w celu przygotowania sprawozdania TPR-C(5). Spółka będzie wykorzystywać
    Oprogramowanie wyłącznie na własny użytek bez prawa dalszego udzielenia Sublicencji.
    Sublicencja zostanie udzielona za pośrednictwem usługi typu Software as a Service (dalej
    jako: „SaaS”). Spółka w zamian za Opłaty Subskrypcyjne uzyskuje wyłącznie prawo do
    wykorzystania Oprogramowania dla własnych potrzeb w ściśle określonym zakresie.
    Umowa Sublicencyjna nie przenosi żadnych autorskich praw majątkowych do
    Oprogramowania, ani praw do infrastruktury Licencjodawcy oraz bezpośredniego
    właściciela Oprogramowania. Spółka nie będzie mogła modyfikować ani wyodrębniać
    udostępnionego mu Oprogramowania, ani udostępniać go podmiotom trzecim w całości
    ani w części.
    Art. 74 ust. 4 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim, wskazuje natomiast, że:
      Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego obejmują prawo do
      „trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
      części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
      wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
      programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
      wymagają zgody uprawnionego.
    Zgodzić się więc należy z Państwem, że zakupione oprogramowanie nie musi być zaliczane
    do wartości niematerialnych i prawnych ani podlegać obowiązkowi amortyzacji.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.