Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/423-57/11/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-03
Teza: zaliczenie do kup niezamortyzowanej wartości początkowej likwidowanego środka trwałego
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 08 listopada 2011r. (data wpływu do tut. Biura 15 listopada 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu nieumorzonej wartości początkowej likwidowanego środka trwałego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu nieumorzonej wartości początkowej likwidowanego środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (spółka akcyjna) prowadzi zadanie inwestycyjne obejmujące rozbudowę płaszczyzny postoju samolotów wraz z modernizacją dróg kołowania w Międzynarodowym Porcie Lotniczym, realizowane w ramach zadania pod nazwą „Port Lotniczy – rozbudowa i modernizacja infrastruktury lotniskowej i postojowej”. Elementem prac budowlanych jest etapowa rozbiórka konstrukcji nawierzchni istniejącej płyty postojowej dla samolotów, w miejsce której powstanie nowa o ulepszonych parametrach wytrzymałościowych i użytkowych płyta postojowa dla samolotów, a stanowiąca część rozbudowywanej płaszczyzny operacyjnej. W związku z pracami budowlanymi płyta zostanie całkowicie rozebrana i przestanie fizycznie istnieć. Przyczyną likwidacji płyty postojowej dla samolotów jest budowa nowej płyty postojowej. Istniejąca płyta postojowa jest ujęta w ewidencji środków trwałych i stanowi własność Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wartość netto (wartość nieumorzona) istniejącej płyty postojowej, po zakończeniu budowy nowej płyty postojowej powinna zwiększyć wartość początkową tejże nowej płyty postojowej (nowego środka trwałego), czy powinna zostać bezpośrednio i jednorazowo zaliczona w koszty uzyskania przychodów w momencie zlikwidowania?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Kosztami uzyskania przychodów będą zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione do ich osiągnięcia. Jak stanowi art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż roki, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą labo oddane do używania na podstawie najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast art. 16 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. W świetle tego przepisu, w przypadku gdy likwidacja środków trwałych została dokonana z tej przyczyny, iż dotychczas wykorzystywany w działalności środek trwały utracił przydatność z racji zmiany rodzaju działalności, to poniesiona strata nie stanowi kosztu podatkowego. Zatem, straty z tytułu likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą z innych przyczyn niż zmiana rodzaju działalności, stanowią – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – koszty uzyskania przychodów. W takich przypadkach, nieumorzone wartości początkowe środków trwałych zaliczane są więc bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w postaci strat w środkach trwałych. Tym samym, nie wpływają one na koszt wytworzenia, a co za tym idzie również na wartość początkową nowych środków trwałych. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, w związku z budową płaszczyzn postojowych dla samolotów, dokonuje rozbiórki istniejącej płyty postojowej, w miejscu której powstanie nowa o ulepszonych parametrach wytrzymałościowych i użytkowych płyta postojowa dla samolotów. Wynika więc z tego, że likwidacja nie w pełni umorzonej płyty postojowej jest rezultatem nie zmiany rodzaju działalności Wnioskodawcy, ale efektem budowy nowej płyty o ulepszonych parametrach wytrzymałościowych na potrzeby Jego bieżącej działalności. Warunkiem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieumorzonej wartości tego środka trwałego jest jego faktyczna likwidacja. Z czynności tych sporządza się protokół fizycznej likwidacji, który oznacza zakończenie procesu likwidacji. Reasumując, straty z tytułu likwidacji nie w pełni umorzonej płyty postojowej, spowodowane są zdarzeniami niezwiązanymi ze zmianą rodzaju działalności, toteż mogą być – w oparciu o art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznane jednorazowo i bezpośrednio za koszty uzyskania przychodu w wysokości niezamortyzowanej wartości środka trwałego – płyty postojowej dla samolotów. Na gruncie obowiązujących przepisów nie ma natomiast uzasadnienia do rozliczenia nieumorzonej wartości zlikwidowanej płyty postojowej poprzez zaliczenie jej do wartości początkowej nowej płyty postojowej, która ma powstać w miejscu likwidowanej płyty postojowej, bowiem te środki trwałe podlegają odrębnej amortyzacji.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 lipca 2001r. Znak: ILPB4/423-136/11-2/MC,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 września 2011r. Znak: IPPB5/423-651/11-4/JC oraz z dnia 10 lipca 2009r. Znak: IPPB5/423-349/09/JC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2011r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Kosztem uzyskania przychodów są natomiast odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 (art. 15 ust. 6 ww. ustawy). Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 5 i 6 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

*   strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1;
*   strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

Z powyższych przepisów wynika, iż, co do zasady, wydatki poniesione na nabycie, bądź wytworzenie składników majątku stanowiących środki trwałe, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów pośrednio, poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych środków trwałych. Natomiast w przypadku likwidacji nie w pełni zamortyzowanego środka trwałego, o ile likwidacja ta nie jest związana z utratą przydatności tego środka trwałego na skutek zmiany rodzaju prowadzonej działalności, do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć niezamortyzowaną część wartości początkowej likwidowanego środka trwałego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wykorzystywał w prowadzonej działalności środek trwały w postaci płyty postojowej dla samolotów, ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i stanowiący własność Spółki. W związku z prowadzoną inwestycją, płyta ta została rozebrana i uległa całkowitej likwidacji, a w jej miejsce powstanie nowa płyta postojowa o ulepszonych parametrach wytrzymałościowych i użytkowych (nowy środek trwały). Dotychczas wykorzystywana płyta postojowa przestała zatem całkowicie istnieć.

Biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż z uwagi na fakt, że w przedstawionym stanie faktycznym, wykorzystywany dotychczas w działalności Wnioskodawcy środek trwały (płyta postojowa dla samolotów) uległ fizycznej likwidacji (przestał całkowicie istnieć), a jego likwidacja związana jest z działaniami inwestycyjnymi Wnioskodawcy, a nie ze zmianą rodzaju prowadzonej działalności, niezamortyzowana wartość początkowa tego środka trwałego może stanowić koszty uzyskania przychodu w dacie likwidacji środka trwałego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.