Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.756.2016.1.BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-11-25
Teza: Czy kwota pieniężna wypłacona byłemu małżonkowi przez Wnioskodawczynię tytułem spłaty w związku z podziałem majątku wspólnego stanowi udokumentowane koszty nabycia w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako taka jest kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym w dniu 21 lutego 2014 r.? Czy pełna kwota 420 000 zł (a jeśli nie, to jaka jej część) jest kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym w dniu 21 lutego 2014 r.?
Słowa kluczowe: ekwiwalentność; koszt-koszty uzyskania przychodów; majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spłata; udział-nabycie udziałów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2016 r. (data wpływu 7 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 11 czerwca 2001 r. Wnioskodawczyni pozostając we wspólności majątkowej małżeńskiej nabyła nieruchomość gruntową za kwotę 18 000 zł, pochodzącą ze wspólnego dorobku.

Na mocy umowy o podział majątku wspólnego zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 31 lipca 2009 r. dokonano podziału majątku, obejmując nim wszystkie składniki zgromadzone w trakcie trwania związku małżeńskiego, w ten sposób, że poszczególne objęte tym majątkiem przedmioty przypadły odpowiednio (1) Wnioskodawczyni – nieruchomość gruntowa zabudowana domem mieszkalnym, nieruchomość lokalowa, samochód osobowy marki Mitsubishi o łącznej wartości 860 000 zł; (2) małżonkowi Wnioskodawczyni – samochód osobowy marki Lancia o wartości 15 000 zł. Wnioskodawczyni w związku z ww. podziałem wypłaciła małżonkowi kwotę 420 000 zł.

Wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. Sąd rozwiązał przez rozwód małżeństwo Wnioskodawczyni.

Na mocy umowy zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 21 lutego 2014 r. Wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość gruntową zabudowaną domem mieszkalnym, osiągając z tego tytułu przychód w postaci ceny sprzedaży - 690 000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy kwota pieniężna wypłacona byłemu małżonkowi przez Wnioskodawczynię tytułem spłaty w związku z podziałem majątku wspólnego stanowi udokumentowane koszty nabycia w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako taka jest kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym w dniu 21 lutego 2014 r.?

Czy pełna kwota 420 000 zł (a jeśli nie, to jaka jej część) jest kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym w dniu 21 lutego 2014 r.?

Zdaniem Wnioskodawczyni do nabycia nieruchomości doszło w dwóch datach:

*   w części odpowiadającej jej udziałowi w majątku wspólnym w dniu nabycia nieruchomości gruntowej – w dniu 11 czerwca 2001 r.;
*   w roku 2009 w związku z podziałem majątku dorobkowego małżeńskiego.

Zgodnie z treścią przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Przepis ten w sposób jednoznaczny stanowi co może być uznane za koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Przepis ten posługuje się pojęciem kosztu nabycia oraz udokumentowanych nakładów.

W świetle powyższego Wnioskodawczyni uważa, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej ponad udział w majątku dorobkowym małżonków, kosztem uzyskania przychodu może być m.in. udokumentowana kwota faktycznej spłaty na rzecz małżonka, ponieważ mieści się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według Wnioskodawczyni spłata stanowi bowiem wydatek na nabycie udziału w nieruchomości, który na skutek ustania wspólnoty majątkowej należał do męża Wnioskodawczyni. Zatem kwota spłaty na rzecz męża dotycząca tego udziału w nieruchomości, który należał do niego może stanowić koszt nabycia zbywanego udziału, o który może pomniejszyć uzyskany ze sprzedaży przychód. Powołany przepis zezwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udokumentowanych kosztów nabycia lub wytworzenia, powiększonych o udokumentowane nakłady, poczynionych w czasie posiadania nieruchomości lub prawa.

Zatem kwota 420 000 zł, jaką Wnioskodawczyni przekazała byłemu małżonkowi tytułem spłaty w związku z podziałem majątku wspólnego jest kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości, albowiem bez dokonania ww. spłaty Wnioskodawczyni nie otrzymałaby prawa do nieruchomości, a tym samym nie mogłaby jej sprzedać.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest zatem ustalenie daty nabycia, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Z analizy wniosku wynika, że w dniu 11 czerwca 2001 r. Wnioskodawczyni pozostając we wspólności majątkowej małżeńskiej nabyła nieruchomość gruntową za kwotę 18 000 zł, pochodzącą ze wspólnego dorobku.

Na mocy umowy o podział majątku wspólnego zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 31 lipca 2009 r. dokonano podziału majątku, obejmując nim wszystkie składniki zgromadzone w trakcie trwania związku małżeńskiego, w ten sposób, że poszczególne objęte tym majątkiem przedmioty przypadły odpowiednio (1) Wnioskodawczyni – nieruchomość gruntowa zabudowana domem mieszkalnym, nieruchomość lokalowa, samochód osobowy marki Mitsubishi o łącznej wartości 860 000 zł; (2) małżonkowi Wnioskodawczyni – samochód osobowy marki Lancia o wartości 15 000 zł. Wnioskodawczyni w związku z ww. podziałem wypłaciła małżonkowi kwotę 420 000 zł.

Wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. Sąd rozwiązał przez rozwód małżeństwo Wnioskodawczyni.

Na mocy umowy zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 21 lutego 2014 r. Wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość gruntową zabudowaną domem mieszkalnym, osiągając z tego tytułu przychód w postaci ceny sprzedaży - 690 000 zł.

W związku z tym, iż sprzedana nieruchomość stanowiła majątek wspólny małżonków, podziału którego dokonano na podstawie umowy o podział majątku wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 583 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Zniesienie wspólności ustawowej kreuje więc prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Tym samym, za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, ale tylko wówczas jeżeli podział był ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieściła się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku wspólnym.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że podział majątku dorobkowego małżonków w 2009 r. nie był ekwiwalentny. O ekwiwalentnym bowiem podziale w naturze mówić można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku wspólnego, każdy ze współwłaścicieli otrzymuje na wyłączną własność majątek tej samej wartości.

Tymczasem, jak wynika ze stanu faktycznego Wnioskodawczyni w wyniku podziału nabyła większą część majątku dorobkowego o łącznej wartości 860 000 zł, w tym na wyłączną własność m.in. nieruchomość gruntową zabudowaną domem mieszkalnym, będącą przedmiotem sprzedaży, w związku z czym zobowiązana została do dokonania na rzecz Jej byłego małżonka zapłaty kwoty 420 000 zł.

Zatem, za datę nabycia przez Wnioskodawczynię prawa własności do tej nieruchomości w części przekraczającej udział w majątku wspólnym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku wspólnego.

Dokonując więc oceny skutków podatkowych przedstawionego w sprawie stanu faktycznego należy wskazać, że sprzedaż nieruchomości zbudowanej domem mieszkalnym w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2001 r. do majątku wspólnego małżonków nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym, ponieważ zbycie tego udziału nastąpiło po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Natomiast sprzedaż udziału nabytego w 2009 r. w wyniku podziału majątku wspólnego stanowi źródło przychodu, o którym mowa w ww. przepisie, a co za tym idzie dochód uzyskany z tej sprzedaży podlega opodatkowaniu według zasad obowiązujących od 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1, 4 i 5 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy). Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja zbycia mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości (np. biura nieruchomości), koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo – skutkowy.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, zasady ustalania których uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Stosownie zaś do art. 22 ust. 6e ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Z kolei w myśl art. 22 ust. 6f ustawy koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

Przepis art. 22 ust. 6c ustawy w sposób jednoznaczny stanowi co może być uznane za koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Przepis ten posługuje się pojęciem kosztu nabycia oraz udokumentowanych nakładów. Kosztami uzyskania przychodu może być zatem udokumentowana kwota faktycznej spłaty na rzecz męża, dotycząca tego udziału w sprzedanej nieruchomości, który należał do Niego, ponieważ mieści się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłata w tej części stanowi bowiem wydatek na nabycie udziału w nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym, który należał do byłego męża Wnioskodawczyni, a który na skutek podziału majątku wspólnego stał się Jej własnością.

Podkreślić przy tym należy, że ponieważ spłata przyznana została mężowi z tytułu podziału majątku wspólnego i odnosiła się również do innych składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię na skutek tego podziału, to kosztem uzyskania przychodu będzie jedynie ta część spłaty, jaka proporcjonalnie przypada na udział męża w zbytej nieruchomości, a więc nie kwota całej uiszczonej na rzecz męża spłaty.

Zatem kwota spłaty na rzecz małżonka, w części przypadającej na nabyty od niego udział stanowi koszt nabycia zbywanej nieruchomości, o który Wnioskodawczyni może pomniejszyć uzyskany ze sprzedaży przychód. Aby jednak spłatę tę móc odliczyć od przychodów ze sprzedaży, spłata ta musi być udokumentowana, czyli wydatek ten musi być faktycznie poniesiony.

Reasumując stwierdzić należy, iż przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym w wysokości odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2009 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, którą stanowi różnica pomiędzy uzyskanym przychodem a poniesionymi kosztami, do kosztów uzyskania przychodu może zaliczyć Wnioskodawczyni faktycznie dokonaną spłatę na rzecz męża tytułem nabycia udziału w przedmiotowej nieruchomości.

W świetle powyższego należało uznać za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawczyni.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016, poz. 718 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.