Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.144.2025.3.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-11
Teza: Opłata SUP stanowi dla Wnioskodawcy przychód podlegający
opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych
oraz czy Opłata SUP wnoszona przez Wnioskodawcę do
urzędu marszałkowskiego jest kosztem uzyskania przychodu
dla celów rozliczenia podatku dochodowego od osób
prawnych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
opakowania
opłata
przychód-powstanie przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Pozostałe przysporzenia niestanowiące
przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie
    ustalenia:
    - czy pobierana od klientów Opłata SUP stanowi dla Wnioskodawcy przychód podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych;
    - czy Opłata SUP wnoszona przez Wnioskodawcę do urzędu marszałkowskiego jest
      kosztem uzyskania przychodu dla celów rozliczenia podatku dochodowego od osób
      prawnych.
    Uzupełnili go Państwo 24 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis zaistniałego stanu faktycznego
    Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą gotowych do spożycia posiłków.
    W zależności od wyboru posiłku przez klienta dany produkt zostaje spakowany w
    odpowiedni pojemnik. Wnioskodawca posiada szeroki wariant opakowań jednorazowego
    użytku, w tym miski z przykrywką, pojemniki z pokrywką, kubki z wieczkiem i inne.
    Opakowania te są stosowane przez Wnioskodawcę niezależnie od tego czy klient zamawia
    posiłek lub napój na miejscu czy na wynos.
    Nowelizacja ustawy z dnia 11 maja 2001 r., o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie
    gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. 2023, poz. 433,
    dalej jako „ustawa SUP”), nałożyła na przedsiębiorców stosujących jednorazowe
    opakowania obowiązki w postaci pobierania opłaty od opakowań wykonanych z tworzyw
    sztucznych.
    Zgodnie z art. 3b ust. 1 ustawy SUP: „Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu
    detalicznego, jednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są
    oferowane produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w
    załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez
    tego przedsiębiorcę w te produkty, jest obowiązany do pobrania opłaty od użytkownika
    końcowego nabywającego te produkty lub napoje lub żywność w tych produktach”.
    Jednocześnie zgodnie z art. 3d ustawy o SUP, pobrana przez Wnioskodawcę Opłata SUP
    podlega przekazaniu na odrębny rachunek bankowy prowadzony przez marszałka
    województwa właściwego ze względu na miejsce jej pobrania w terminie do dnia 15 marca
    kolejnego roku kalendarzowego, po którym została pobrana.
    Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    1. Czy pobierana od klientów Opłata SUP stanowi dla Wnioskodawcy przychód
      podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
    2. Czy Opłata SUP wnoszona przez Wnioskodawcę do urzędu marszałkowskiego jest
      kosztem uzyskania przychodu dla celów rozliczenia podatku dochodowego od osób
      prawnych?
    (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2)
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

    1. Zdaniem Wnioskodawcy pobierana od klientów Opłata SUP nie stanowi dla
    Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 29 kwietnia 2024 r., sygn.
    akt 0111- KDIB1-3.4010.223.2024.1.JG potwierdził stanowisko podatnika mówiące, że
    „Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Opłata SUP nie stanowi przychodu na gruncie
    Ustawy CIT. (...) Mając powyższe na względzie, w ocenie Wnioskodawcy, Opłata SUP
    przekazana do urzędu marszałkowskiego nie stanowi kosztów uzyskania przychodów
    Wnioskodawcy. (...) Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe”.
    Podobne stanowisko zaprezentowano w piśmie z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt 0114-
    KDIP2-2.4010.48.2024.1.SJ: „Jak wynika z powyższego, opłata od plastiku jednorazowego
    użytku (tzw. single-use-plastic) nie stanowi dla Państwa trwałego, bezzwrotnego i
    definitywnego przysporzenia majątkowego. Definitywne przysporzenie należy bowiem
    rozumieć jako w sposób trwały i ostateczny zwiększające aktywa podatnika. W
    analizowanej sprawie takie zwiększenie aktywów nie następuje. Pobrana opłata jest przez
    Państwa wnoszona na odrębny rachunek bankowy, prowadzony przez marszałka
    województwa właściwego ze względu na miejsce jej pobrania, w terminie do dnia 15
    marca roku następującego po roku kalendarzowym, w którym została pobrana. Ponadto,
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają szczególnych
    regulacji, które dla celów podatku dochodowego uzasadniałyby traktowanie pobranej i
    odprowadzonej opłaty jako przychodu i kosztu uzyskania przychodów. W związku z
    powyższym Państwa stanowisko w zakresie braku powstania przychodu w związku z
    pobieraniem opłat od opakowań jednorazowego użytku, należy uznać za prawidłowe”
    (podobnie: interpretacje Dyrektora KIS z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt 0114-KDIP2-
    2.4010.49.2024.1.SJ oraz 0114-KDIP2-2.4010.50.2024.1.SJ).
    2. Zdaniem Wnioskodawcy opłata SUP wnoszona przez Wnioskodawcę do urzędu
    marszałkowskiego nie jest kosztem uzyskania przychodu dla celów rozliczenia podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Ministerstwo Finansów w opublikowanej na stronie rządowej sekcji pytań i odpowiedzi w
    sprawie Opłaty SUP stwierdziło, że „Ustawa o CIT oraz ustawa o PIT nie zawierają
    szczególnych regulacji w zakresie traktowania niniejszej daniny dla celów ustalenia
    przychodów oraz kosztów z tego tytułu dla celów CIT oraz PIT. Wskazać należy, że w
    odniesieniu do innych (podobnych) opłat, ustawy te zawierają szczególne regulacje, np. w
    kontekście opłaty recyklingowej ustawa o CIT oraz ustawa o PIT wprost określają, że
    stanowi ona, na skutek pobrania, przychód podatkowy, a następnie jest traktowana jako
    koszt uzyskania przychodu w konsekwencji wniesienia tej opłaty na odrębny rachunek
    bankowy, prowadzony przez marszałka województwa w ustawowym terminie
    (odpowiednio art. 12 ust. 1 pkt 11 i art. 15 ust. 1 aa ustawy o CIT oraz art. 14 ust. 2 pkt 18 i
    art. 22 ust. 1 aa ustawy o PIT). Jednakże, mając na uwadze brak analogicznych przepisów
    w odniesieniu do opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych będące
    opakowaniami oraz mechanizm przyjęty na potrzeby przekazywania analizowanej opłaty,
    w opinii Ministerstwa Finansów nie można Wygenerowano na ord-in.podatki.gov.pl/strona
    3 z 5 przyjąć tożsamego podejścia w kwestii rozpoznania tej opłaty dla celów rozliczenia
    CIT oraz PIT z uwagi przede wszystkim na brak stosownych podstaw normatywnych. W
    ocenie Ministerstwa Finansów pobrana i odprowadzona przez przedsiębiorcę opłata, nie
    stanowi dla niego przychodu i kosztu uzyskania przychodu”.
    Powyższy pogląd Ministerstwo Finansów zaprezentowało także w wydanym w dniu 28
    marca 2024 r. komunikacie zatytułowanym: „Zasady rozliczenia opłat pobieranych z tytułu
    sprzedaży opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje lub żywność
    na gruncie VAT oraz podatków dochodowych”, gdzie wskazano, iż: „Pobrana opłata nie
    stanowi dla przedsiębiorcy przychodu ani kosztu uzyskania przychodów. Pobrana opłata
    jest przez przedsiębiorcę wnoszona na odrębny rachunek bankowy, prowadzony przez
    marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce jej pobrania, w terminie do

    dnia 15 marca roku, następującego po roku kalendarzowym, w którym została pobrana.
    Przepisy ustawy PIT i ustawy CIT nie zawierają szczególnych regulacji, które dla celów
    podatku dochodowego uzasadniałyby traktowanie pobranej i odprowadzonej opłaty jako
    przychodu i kosztu uzyskania przychodów”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowym od
    osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast, w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Literalna wykładnia powołanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do
    przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są
    trwałe, definitywne i bezwarunkowe.
    W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady
    więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi może on
    rozporządzać jak właściciel.
    Ponadto, opierając się na orzecznictwie, jak i wypowiedziach przedstawicieli doktryny
    prawa podatkowego stwierdzić należy, iż do powstania przychodu podatkowego
    konieczne jest, aby kumulatywnie wystąpiły poniższe przesłanki:
    1) dane przysporzenie ostatecznie, trwale i definitywnie powiększa majątek podatnika;
    2) podatnik może danym przysporzeniem swobodnie dysponować, oraz
    3) przysporzenie nie znajduje się na liście wyłączeń przewidzianych w ustawie o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    musi spełnić następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zajmują się Państwo sprzedażą gotowych do
    spożycia posiłków. W zależności od wyboru posiłku przez klienta dany produkt zostaje
    spakowany w odpowiedni pojemnik. Posiadają Państwo szeroki wariant opakowań
    jednorazowego użytku, w tym miski z przykrywką, pojemniki z pokrywką, kubki z
    wieczkiem i inne. Opakowania te są stosowane przez Państwa niezależnie od tego czy
    klient zamawia posiłek lub napój na miejscu czy na wynos.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy pobierana od klientów Opłata SUP stanowi dla
    Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych oraz czy Opłata SUP wnoszona przez Wnioskodawcę do urzędu
    marszałkowskiego jest kosztem uzyskania przychodu dla celów rozliczenia podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Opłata, o której mowa we wniosku, wynika z art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o
    obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o
    opłacie produktowej (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 433 ze zm.; dalej: „ustawa o opłacie
    produktowej”), zgodnie z którym:
      Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego, jednostkę handlu
      hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty
      jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do
      ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego
      przedsiębiorcę w te produkty, jest obowiązany do pobrania opłaty od użytkownika
      końcowego nabywającego te produkty lub napoje lub żywność w tych produktach,
      zwanej dalej "opłatą".
    W myśl art. 3d ust. 1 ww. ustawy:
      Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 3b ust. 1 i 2, wnoszą pobraną opłatę na
      odrębny rachunek bankowy prowadzony przez marszałka województwa właściwego
      ze względu na miejsce jej pobrania, w terminie do dnia 15 marca roku następującego
      po roku kalendarzowym, w którym została pobrana.
    Wysokość opłaty określona jest w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7
    grudnia 2023 r. w sprawie stawek opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw
    sztucznych będące opakowaniami (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2679).

    Jak wynika z powyższego, opłata od plastiku jednorazowego użytku (tzw. single-use-
    plastic) nie stanowi dla Państwa trwałego, bezzwrotnego i definitywnego przysporzenia
    majątkowego. Definitywne przysporzenie należy bowiem rozumieć jako w sposób trwały i
    ostateczny zwiększające aktywa podatnika. W analizowanej sprawie takie zwiększenie
    aktywów nie następuje. Pobrana opłata jest przez Państwa wnoszona na odrębny
    rachunek bankowy, prowadzony przez marszałka województwa właściwego ze względu na
    miejsce jej pobrania, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku
    kalendarzowym, w którym została pobrana. Ponadto, przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych nie zawierają szczególnych regulacji, które dla celów
    podatku dochodowego uzasadniałyby traktowanie pobranej i odprowadzonej opłaty jako
    przychodu i kosztu uzyskania przychodów.
    Nie bez znaczenia dla oceny przedmiotowego zagadnienia pozostaje fakt, że
    „wydatkowanie” Opłaty SUP w postaci przekazania na konto wskazanego urzędu
    następuje po jej pobraniu od klienta. W takich okolicznościach, nie jest spełniona
    podstawowa przesłanka uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów tj.
    wydatkowanie w celu poniesienia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
    Wobec powyższego, opłaty te nie generują przychodu podatkowego, a w rezultacie
    przekazanie pobranych opłat nie stanowi kosztu podatkowego.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2), należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku dochodowym od osób
    prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Końcowo odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że
    dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie
    faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź
    traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.