Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.256.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Norwegia
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – na wezwanie organu – pismem z 2 czerwca 2025 r. (wpływ).Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Po zakończonym projekcie w 2017 r. w (...) w A została Pani zaproszona do współpracy z
    norweską firmą, z którą bezpośrednio współpracowała w latach 2012-2017 (w okresie od
    stycznia do września 2017 r. już pracowała Pani w (...) B na 8-miesiecznym kontrakcie w
    miejscowości C w Norwegii, po którym wróciła na okres 4 miesięcy do Polski).
    Z powodu podjęcia pracy z norweską firmą D, polska firma wystawiając urlop bezpłatny na
    czas nieokreślony, umożliwiła Pani pracę dla (...) E (dawniej B) w miejscowości C w
    Norwegii, w której zaczęła pracować od 19 stycznia 2018 r.
    Pani centrum życia od stycznia 2018 r. było w Norwegii. Tam Pani mieszkała, posiada
    umowy wynajmu mieszkań (mieszkanie wynajmowane w latach 2018-2021 przy ulicy F 1,
    (...) oraz mieszkanie wynajmowane w latach 2021-2024 przy ulicy G 1, (...)).
    W 2021 r. złożyła Pani ostatecznie wypowiedzenie umowy z polską firmą, ze względu na
    brak możliwości oraz chęci wrócenia do Polski, ponieważ już w latach 2018-2021
    nieprzerwanie pracowała Pani w norweskiej firmie.
    14 sierpnia 2022 r. rozwiązała Pani umowę z firma D i podjęła pracę w innej norweskiej
    firmie (H) od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r.
    W międzyczasie zmieniła Pani również miejsce zamieszkania oraz zameldowania na
    norweskie – w latach 2021-2024 mieszkała Pani przy ulicy G 1, (...).
    Przez lata 2018-2024 Pani ośrodek życiowy znajdował się w miejscowości C w Norwegii –
    tam Pani mieszkała, była zameldowana, płaciła podatki, pracowała.
    W rocznym zeznaniu podatkowym za rok 2021 rozliczyła się Pani również z otrzymanego
    PIT-11, który był sporządzony jedynie na podstawie wypłaty ekwiwalentu za
    niewykorzystany urlop z poprzednich lat, kiedy jeszcze pracowała Pani w Polsce – za rok
    2017.
    We wspomnianym roku 2021 rozliczyła się Pani w Norwegii oraz w Polsce za PIT-11
    (opisana wyplata za zaległy urlop) oraz z zarobków zagranicznych – norweskich.
    W latach 2022 i 2023 w całości rozliczyła się Pani w Norwegii.
    Od 2018 r. do maja 2024 r. mieszkała Pani w Norwegii i tam był Pani ośrodek życia. Od
    2018 r. do maja 2024 r. nieprzerwanie przebywała Pani w Norwegii. Nie miała Pani w tym
    okresie miejsca zamieszkania w Polsce.
    Nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeniosła Pani 6
    maja 2024 r.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W ciągu trzech lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła
    Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła
    Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym
    przeprowadziła się Pani do Polski, miała Pani miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych – zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju – w Królestwie Norwegii. Nie
    miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie:
    a) trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani
      miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz
    b) od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski,
      do dnia poprzedzającego dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski.
    W żadnym roku podatkowym, w ciągu trzech lat kalendarzowych, poprzedzających
    bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz

    od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do
    dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski, nie przebywała
    Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    Centrum interesów osobistych i gospodarczych przeniosła Pani do Polski 6 maja 2024 r.
    Zarówno w Polsce jak i Norwegii – w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających
    bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz
    od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do
    dnia poprzedzającego dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski – nie miała Pani
    ani męża ani dzieci.
    Natomiast – w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w
    którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w
    którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego
    dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski – w Polsce miała Pani znajomych, konto
    bankowe, mieszkanie zakupione 25 września 2023 r., auto osobowe, a w Norwegii miała
    Pani źródła dochodów (umowy o pracę), wynajmowane mieszkania, znajomych, konto
    bankowe.
    W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym
    zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym
    zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień
    w którym przeprowadziła się Pani do Polski aktywność społeczną i kulturalną, prowadziła
    Pani w Królestwie Norwegii.
    W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym
    zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym
    zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień
    w którym przeprowadziła się Pani do Polski, stałe miejsce zamieszkania miała Pani w
    Królestwie Norwegii. W tym okresie zazwyczaj przebywała Pani w Królestwie Norwegii.
    Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała i nadal posiada Pani
    obywatelstwo Polskie.
    Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadała Pani
    obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej
    lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
    Szwajcarskiej.
    Pani miejscem zamieszkania od urodzenia do 2016 r. oraz od września do grudnia 2017 r.
    była Polska. Od stycznia do sierpnia 2017 r. oraz w latach 2018-2024 mieszkała Pani w
    Królestwie Norwegii.
    Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji z kraju, w którym Pani mieszkała, tj. zaświadczenia
    o Pani miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydanego przez organ administracji
    podatkowej.
    Posiada Pani natomiast dowody dokumentujące:
    I. miejsce zamieszkania:
      1) zagraniczna umowa wynajmu mieszkania: od 1 czerwca 2017 r. (X Królestwo
      Norwegii);
      2) zagraniczna umowa wynajmu mieszkania: od 2 stycznia 2020 r. (X, Królestwo
      Norwegii – przedłużenie i zmiana ceny);
      3) zagraniczna umowa wynajmu mieszkania: od 1 lipca 2021 r. (X, (...), Królestwo
      Norwegii);
      4) ubezpieczenie mieszkania G 1, (...), Królestwo Norwegii; oraz
      5) wyciągi bankowe potwierdzające płatności za wynajem i ubezpieczenie;

    II. umowy o pracę:
        1) od 22 stycznia 2018 r. do 14 sierpnia 2022 r. w D;
        2) od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H;
    III. certyfikat zatrudnienia: za okres od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H;
IV. zagraniczne zeznania podatkowe w latach 2018-2024.
    Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 6 maja 2024 r. uzyskuje Pani przychody ze
    stosunku pracy. Nie uzyskuje Pani przychodów z:
    - umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych,
    - pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych, ani
    - zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa.

## Pytanie

Czy może Pani skorzystać z ulgi na powrót, polegającej na zwolnieniu z podatku
    dochodowego od osób fizycznych, zaczynając od roku 2024 w kolejnych 4 latach?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, może Pani skorzystać z ulgi na powrót od roku 2024.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne
    od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku
    podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
    a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku
      pracy,
    b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
    c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych,
    d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa
    - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Warunki tego zwolnienia określa art. 21 ust. 43 ww. ustawy.
    I tak, zwolnienie przysługuje, pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
        a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
    3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
      Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
      należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej
      lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael,
      Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice
      Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach
      Zjednoczonych Ameryki, lub
        - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
        kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
    4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla
      celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia,
      oraz
    5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Omawiane na wstępie zwolnienie zostało wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r., na
    mocy ustawy z 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych.
    Z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że zwolnienie: (...) ma zastosowanie do
    podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że przeprowadziła się Pani do Polski
    w roku 2024. Od momentu przyjazdu do Polski centrum Pani interesów życiowych jest w
    Polsce. Od tego momentu podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce.
    W kontekście omawianej ulgi istotne znaczenie ma także art. 3 ust. 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który określa kogo uważa się za osobę mająca miejsce
    zamieszkania w Polsce.
    I tak, jest to osoba fizyczna, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.

    Zgodnie z powyższym artykułem, spełnia Pani oba warunki – posiada centrum interesów
    życiowych w Polsce oraz przebywa na terenie Polski dłużej niż 183 dni w roku. W Polsce
    pracuje Pani na podstawie umowy o pracę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
          stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
          opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
          zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
          ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r.
          o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
          macierzyństwa
        – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od
          początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od
          początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
          w okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki,
            lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5
            lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
          4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
            zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia
            prawa do tego zwolnienia, oraz
          5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w
            przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania
            na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret
    13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót”, spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie zaś do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z treści wniosku wynika, że w wyniku przeniesienia 6 maja 2024 r. miejsca zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Ponadto wyjaśniła Pani, że nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w
    okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła
    Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła
    Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym
    przeprowadziła się Pani do Polski. W latach 2021-2023 oraz w okresie do 5 maja 2024 r.
    miała Pani bowiem miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – zgodnie z
    wewnętrznym prawem tego kraju – w Królestwie Norwegii.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    cytowanej ustawy.
    Posiadała i posiada Pani również polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku
    wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
    do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą
    jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazała Pani, że nie posiada Pani certyfikatu rezydencji z kraju, w którym
    Pani mieszkała. Posiada Pani natomiast, dowody dokumentujące Pani miejsce
    zamieszkania (zagraniczne umowy najmu mieszkań), ubezpieczenie mieszkania, wyciągi
    bankowe potwierdzające płatności za wynajem i ubezpieczenie, umowy o pracę (od 22

    stycznia 2018 r. do 14 sierpnia 2022 r. w D i od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H),
    certyfikat zatrudnienia: za okres od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H oraz
    zagraniczne zeznania podatkowe w latach 2018-2024.
    W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ponadto – jak wynika z opisu zdarzenia – uprzednio, w całości lub w części, nie korzystała
    Pani ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót). Oznacza to, że spełnia Pani również
    wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy.
    Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 6 maja 2024 r. uzyskuje Pani przychody ze
    stosunku pracy.
    Przenoszą powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy że, przysługuje Pani
    prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww.
    ustawy w odniesieniu do tych przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania
    obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty
    85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie, w tym ze stosunku pracy – w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w
    którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego,
    z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44, tj. dla Pani w latach 2024-2027 lub w latach 2025-2028.
    W konsekwencji, zgodzić należy się z Panią, że może Pani skorzystać z ulgi na powrót od
    roku 2024.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie informuję, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem
    zdarzenia. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani
      do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.