Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.478.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Uznanie sprzedaży ciastek jako dostawy towarów podlegającej
opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: ciastka
dostawa-dostawa towarów
towar
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania sprzedaży ciastek klasycznych, ciastek premium oraz
    ciastek z lodami jako dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca
    planuje rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży
    produktów w postaci tzw. ciastek kominkowych, oferując różne ich rodzaje. Odrębnie od
    sprzedaży tych produktów Wnioskodawca planuje dokonywać sprzedaży napojów
    gorących, tj. kawa i herbata.
    Sprzedaż ciastek prowadzona będzie w punktach handlowych. Wszystkie punkty
    sprzedaży wyposażone będą w piece do wypieku ciastek, zamrażarki, lodówki i lady
    sprzedażowe. Punkty sprzedaży będą znajdować się w miejscach ogólnodostępnych i nie
    będą wyposażone w stoliki i krzesła. W punktach nie będą dostępne naczynia i sztućce.
    Wnioskodawca nie będzie zapewniał Klientom toalety i szatni. Nie będzie też obsługi
    kelnerskiej. Zarówno ciastka, jak i napoje będą przeznaczone do spożycia na wynos.
    Ciastka będą pakowane do opakowania papierowego lub do serwetki i w tej postaci
    wydawane „na wynos”. Napoje gorące przygotowywane będą jedynie w kubkach
    papierowych typu „na wynos”.
    Oferowane przez Wnioskodawcę ciastka będą wytwarzane z półproduktu bezpośrednio w
    punkcie sprzedaży. Surowe ciasto, składem przypominające ciasto drożdżowe (...), trafiać
    będzie do punktów sprzedaży w postaci mrożonej. Ciasto będzie już uprzednio
    porcjowane na sztuki. Produkcja samego ciasta odbywać się będzie poza lokalami
    sprzedaży Wnioskodawcy. Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu tego surowego,
    mrożonego i porcjowanego ciasta (półproduktu) u podmiotów trzecich. Następnie porcje
    ciasta będą rozmrażane, rozwałkowywane ręcznie, nawijane na wałek i wypiekane w
    kształcie komina w punkcie sprzedaży, aby po wypieku trafić na deskę wydawczą, na
    której będą czekać na wybór Klienta.
    Wypiek odbywać się będzie na bieżąco, w taki sposób na desce wydawczej zawsze będzie
    się znajdowało kilka ciastek dostępnych do zakupu. Wnioskodawca przewiduje jednak, iż
    mogą mieć miejsce sytuacje, w których Klient otrzyma ciastko „prosto z pieca”, a nastąpi
    to w sytuacji dużego ruchu, kiedy na ladzie wydawczej brakować będzie ciastek. Wówczas
    ciastko będzie musiało zostać wypieczone bezpośrednio przed zakupem.
    Wnioskodawca będzie oferował trzy rodzaje ciastek kominkowych: ciastka klasyczne,
    ciastka premium, ciastka z lodami.
    W przypadku ciastek klasycznych będą one jedynie obsypywane wybranym przez Klienta
    dodatkiem z zewnątrz. Do wyboru będą pozostawać: (...). Następnie w takiej formie ciastka
    pakowane będą do papierowego opakowania i wydane Klientowi na wynos.
    Ciastka premium będą dodatkowo (...). Przewidziano następujące rodzaje ciastek
    premium:
    (...).
    Ciastka z lodami, które będą wypiekane (...):
    (...).
    Sprzedawane ciastka kominkowe zawsze będą wydawane Klientowi na wynos, więc nie
    będą przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji. Ponadto, nie będzie oferowana
    odrębnie sprzedaż lodów. Do uzupełnienia (...) używane będą wyłącznie lody (...), a Klienci
    będą mieli do wyboru wyłącznie ciastka z menu i nie będzie możliwości ich personalizacji.
    Proces sprzedaży odbywać się będzie w następujący sposób:

    1) Klient podchodzi do lady sprzedażowej i prosi o konkretne ciastko wybrane z
      powyższych opcji;
    2) wypieczone uprzednio ciastko sprzedawca uzupełnia dodatkami zgodnie z wybraną
      przez Klienta opcją;
    3) sprzedawca pakuje ciastko do papierowej torebki lub serwetki;
    4) sprzedawca podaje zapakowane ciastko Klientowi;
    5) sprzedawca przyjmuje zapłatę za ciastko;
    6) Klient po otrzymaniu towaru odchodzi od punktu sprzedaży.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż ciastek klasycznych przez Wnioskodawcę w sposób opisany w
      przedstawionym zdarzeniu przyszłym jest dostawą towarów podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 7 ust. 1 up.t.u.?
    2. Czy sprzedaż ciastek premium przez Wnioskodawcę w sposób opisany w
      przedstawionym zdarzeniu przyszłym jest dostawą towarów podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 7 ust. 1 up.t.u.?
    3. Czy sprzedaż ciastek z lodami przez Wnioskodawcę w sposób opisany w
      przedstawionym zdarzeniu przyszłym jest dostawą towarów podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 7 ust. 1 up.t.u.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ciastek klasycznych, ciastek premium i ciastek z lodami
    przy ladzie sprzedażowej do rąk Klienta bez obsługi kelnerskiej jest dostawą towarów
    opodatkowaną podatkiem VAT.
    Wnioskodawca uważa, że czynności, które wykonuje w celu wydania Klientowi towaru –
    ciastka, są sprzedażą towarów a nie świadczeniem usług. Czynności wykonywane przez
    Wnioskodawcę są wykonywane tak samo jak w każdym innym punkcie sprzedaży
    detalicznej towarów handlowych – spożywczych. Sprzedawca ciastek podaje towar
    Klientowi tak samo jak sprzedawca, np. w sklepie z artykułami cukierniczymi, gdzie na
    życzenie klienta kroi, porcjuje, waży i pakuje, np. kawałki placka lub innego ciasta.
    Kolejnym przykładem może być sprzedaż bakalii luzem oferowanych do sprzedaży na
    wagę. Sprzedawca musi bakalie odważyć i podać na życzenie klienta określony
    asortyment, w określonej ilości.
    Stanowisko Wnioskodawcy jest zgodne ze stanowiskiem TSUE. W wyroku w sprawie C-231
    /94 TSUE orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i
    czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie dalece
    przeważają usługi. Odwrotnie jest natomiast, gdy transakcja dotyczy artykułów
    żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem usług służących organizacji
    konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach.
    Uwzględniając powyższe organ podatkowy stwierdził, że o ile sprzedaży produktów nie
    towarzyszą usługi, którym można przypisać charakter dominujący (tj. usługi
    charakteryzujące działalność restauracyjną, sklasyfikowaną w grupowaniu PKWiU 56), to
    czynności te należy uznać za dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia
    11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    W doktrynie przyjmuje się, stosownie do art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady
    (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiającego środki wykonawcze do
    dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej –
    dalej rozporządzenia 282/2011, że usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi,
    polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i
    napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami

    wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności
    lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której
    muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w
    lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na
    świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy (m.in. interpretacja indywidualna z
    dnia 2 stycznia 2015 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPP2/443-978/14/ICz).
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 282/2011, za usługi cateringowe i restauracyjne w
    rozumieniu art. 6 ust. 1 rozporządzenia 282/2011 nie uznaje się dostawy gotowej lub
    niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i
    napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług
    wspomagających.
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-
    231/94 Faaborg-Gelting Linien A/S (niepublik. W Zb.Orz, EU:C:1996:184), stwierdził, że aby
    uznać daną transakcję za dostawę towarów lub świadczenie usług, należy uwzględnić
    wszystkie okoliczności zawarcia transakcji. Trybunał argumentował, że „dostawa gotowych
    dań i napojów do bezpośredniej konsumpcji jest wynikiem serii usług począwszy od
    gotowania potraw, na obsłudze u odbiorcy skończywszy, podczas gdy infrastruktura,
    włącznie z salą restauracyjną wraz z dodatkowymi pomieszczeniami (szatnie, itd.),
    meblami i naczyniami stołowymi jest pozostawiona do dyspozycji klienta. W danym
    przypadku osoby fizyczne, których działalność zawodowa polega na wykonywaniu tych
    transakcji restauracyjnych, będą musiały wykonać takie czynności jak nakrycie stołów,
    polecanie klientowi dań oraz objaśnianie dań i napojów w menu, usługiwanie przy stole i
    sprzątanie ze stołu po posiłku. (...) Tym samym transakcje takie charakteryzuje zespół cech
    i działań, w których dostarczanie żywności jest tylko jednym składnikiem i w których usługi
    stanowią zdecydowaną większość. Należy je więc traktować jako świadczenie usług w
    rozumieniu art. 6 ust. 1 Szóstej dyrektywy. Inaczej natomiast jest, jeśli transakcja dotyczy
    dań na wynos i nie towarzyszą jej usługi mające na celu poprawę konsumpcji na miejscu
    we właściwym otoczeniu”.
    Z kolei w wyroku z dnia 10 marca 2011 r. (sprawy połączone C-497/09, C-499/09, C-501/09
    oraz C-502/09-EU:C:2011:135), Trybunał stwierdził m.in., że: „ustalenie, czy świadczenie
    złożone, jak w sprawach przed sądem krajowym, należy zakwalifikować jako dostawę
    towarów, czy jako świadczenie usług wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w
    jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i
    dominujących. (...) elementy charakterystyczne i dominujące powinny być badane z
    perspektywy konsumenta. Badać się również powinno według kryteriów jakościowych, a
    nie tylko ilościowych elementy świadczenia usługi w stosunku do elementów dostawy
    towarów”.
    Na tej podstawie Trybunał dokonał oceny transakcji będącej przedmiotem jego analizy, tj.
    sprzedaży w przyczepach i stanowiskach gastronomicznych: kiełbasek, frytek, hot dogów,
    świadczenia usług cateringowych (wraz z obsługą kelnerską i bez niej), sprzedaży
    produktów w kinach, itd., jako dostawy towarów. Trybunał uznał, że sprzedaż tego rodzaju
    produktów zakłada ich gotowanie lub podgrzanie, co stanowi usługę, którą należy wziąć
    pod uwagę w ramach całościowej oceny transakcji w celu jej zakwalifikowania jako
    dostawa towarów lub świadczenie usług. Ponadto Trybunał podniósł, że: „Przygotowanie
    ciepłego produktu gotowego ogranicza się zaś w istocie do czynności pobieżnych i
    znormalizowanych i zwykle nie następuje na życzenie konkretnego klienta, lecz w sposób
    stały i regularny, w zależności od popytu możliwego do przewidzenia w sposób ogólny. Nie
    stanowi to więc przeważającego elementu omawianej transakcji i nie może samo z siebie
    powodować uznania tej transakcji za świadczenie usługi. (...) w działalności będącej
    przedmiotem postępowań w sprawach C-497/09 i C-501/09 nie występują kelnerzy, nie
    doradza się w rzeczywistości klientom, nie ma serwisu w ścisłym znaczeniu, polegającego
    na przekazywaniu zamówienia do kuchni, układaniu dań na talerzach i podawaniu ich
    klientom, brak zamkniętych i ogrzewanych lokali przeznaczonych do konsumpcji

    dostarczonych produktów, brak szatni i toalet, brak też co do zasady naczyń, mebli i
    nakryć stołowych”.
    Dodatkowo Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, odpowiadając na pytania
    prejudycjalne zadane przez Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 22 kwietnia 2021 r.
    w sprawie C-703/19 (ECLI:EU:C:2021:314) wyjaśnił, że: „art. 98 ust. 2 dyrektywy 2006/112
    /WE w związku z pkt 12a załącznika III do tej dyrektywy i art. 6 rozporządzenia
    wykonawczego nr 282/2011 należy interpretować w ten sposób, że pojęcie »usług
    restauracyjnych i cateringowych« obejmuje dostarczanie żywności wraz z odpowiednimi
    usługami wspomagającymi, mającymi na celu umożliwienie natychmiastowego spożycia
    tej żywności przez klienta końcowego, czego zweryfikowanie należy do sądu odsyłającego.
    Jeżeli klient końcowy podejmie decyzję o nieskorzystaniu z zasobów materialnych i
    ludzkich udostępnionych mu przez podatnika w związku z konsumpcją dostarczonej
    żywności, należy uznać, że z dostawą tej żywności nie wiąże się żadna usługa
    wspomagająca” (zob. pkt 66).
    W oparciu o powyższe regulacje, a także uwzględniając dotychczasowy dorobek
    orzeczniczy Trybunału Sprawiedliwości UE (w szczególności wyrok z 10 marca 2011 r. w
    sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, 501/09 i C-502/09 oraz z 2 maja 1996 r. w
    sprawie Faaborg-Gelting Linien C-231/94) uznać należy, że działalność restauracyjną
    zawsze charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności
    jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.
    Opisane w pytaniu ciastka są wprawdzie przez podatnika w pewnym zakresie
    przygotowywane na zamówienie. W całej więc czynności jest tu bez wątpienia pewien
    element usługi. Jednak produkty są podawane z lady. Nie występuje tu obsługa kelnerska.
    Placówka nie ma cech kawiarni/restauracji, nie zapewnia Klientom toalety, szatni czy
    nawet stolików. Jako więc przedmiot zainteresowania klienta, należy tu uznać określony
    produkt, a nie usługę jego przygotowania.
    Potwierdza to aktualnie w swoich interpretacjach orzecznictwo. Na przykład:
    1) w interpretacji indywidualnej z 28 marca 2018 r. (0112-KDIL1-3.4012.113.2018.1.JN),
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że sprzedaż lodów z automatów
      oraz lodów w porcjach tzw. gałkowych, podawanych w jednorazowych kubkach
      plastikowych lub w waflach, to sprzedaż towarów (przy czym przy wydaniu takich
      lodów dochodzi również do pewnego rodzaju „przygotowania na zamówienie”),
    2) w interpretacji indywidualnej z dnia 23 marca 2023 r. (0114-KDIP4-3.4012.27.2023.1.
      DS), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że sprzedaż lodów z
      automatów oraz lodów w porcjach tzw. gałkowych, podawanych w jednorazowych
      kubkach plastikowych lub w waflach, to sprzedaż towarów (przy czym przy wydaniu
      takich lodów dochodzi również do pewnego rodzaju „przygotowania na zamówienie”),
    3) w interpretacji indywidualnej z dnia 11 stycznia 2023 r. (0112-KDIL1-2.4012.482.2022.2.
      PM), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że sprzedaż lodów z
      automatów oraz lodów w porcjach tzw. gałkowych, podawanych w jednorazowych
      kubkach plastikowych lub w waflach, to sprzedaż towarów (przy czym przy wydaniu
      takich lodów dochodzi również do pewnego rodzaju „przygotowania na zamówienie”),
    4) w interpretacji indywidualnej z dnia 19 marca 2021 r. (0111-KDIB3-2.4012.9.2021.2.
      MN) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że sprzedaż gotowych
      kanapek nie jest świadczeniem usługi a dostawą towarów w sytuacji, gdy w miejscu ich
      sprzedaży nie ma infrastruktury pozwalającej na natychmiastowe ich spożycie,
    5) w interpretacji indywidualnej z dnia 22 czerwca 2015 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy
      ITPP1/4512-349/15/BS – Organ podatkowy uznał, że planowana przez wnioskodawcę
      sprzedaż lodów włoskich i gałkowanych, koktajli oraz napojów na bazie mleka, a także
      gofrów i napojów na bazie herbaty na wynos z „okienka” kwalifikuje się jako dostawa
      towarów, a nie usługi gastronomiczne.

    Reasumując, sprzedaż opisanych w pytaniu towarów-ciastek kominkowych w wersji
    klasycznej, premium i w wersji z lodami, bez obsługi kelnerskiej, bez dodatkowych usług i
    serwisu, stanowi sprzedaż towarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1
    ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Uwzględniając zatem powyższe przepisy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w
    przypadku sprzedaży ciastek kominkowych – ciastka klasyczne, ciastka premium, ciastka z
    lodami, w okolicznościach wskazanych we wniosku, mamy do czynienia ze sprzedażą
    towaru, czy też usługą w rozumieniu ustawy.
    W tym celu należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE), który w licznych wyrokach odniósł się do kwestii klasyfikacji czynności
    jako świadczenia usług, czy dostawy towarów.
    Jak wskazał TSUE w wyroku z 27 października 2005 r., nr C-41/04, w sprawie Levob
    Verzekeringen i OV Bank (pkt 19) (ECLI:EU:C:2005:649) oraz wyroku z 29 marca 2007 r., nr
    C-111/05 w sprawie Aktiebolaget NN (pkt 21) (ECLI:EU:C:2007:195), w przypadku gdy
    transakcja składa się z szeregu świadczeń i czynności, należy brać pod uwagę wszystkie
    okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia, po pierwsze czy chodzi o
    dwa, czy więcej świadczeń odrębnych, czy też o świadczenie jednolite, a po drugie, czy w
    tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę
    towarów, czy jako świadczenie usług.
    Natomiast w wyroku z 10 marca 2005 r., nr C-491/03 w sprawie Ottmar Hermann (pkt 22) (
    ECLI:EU:C:2005:157), TSUE wskazał, że: „Ponieważ sprzedaży jakiegoś towaru zawsze
    towarzyszy świadczenie jakiejś minimalnej usługi (takiej jak wyłożenie towarów na
    stoiskach, wydanie faktury, itd.), jedynie usługi inne niż te, które towarzyszą nieodłącznie
    sprzedaży jakiegoś towaru, mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie udziału świadczenia
    usług w odniesieniu do całości złożonej czynności, obejmującej również dostawę jakiegoś
    towaru”.
    Zatem, tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów
    można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu
    złożonym, obejmującym również dostawę towarów.
    W wyroku z 2 maja 1996 r., nr C-231/94 w sprawie Faaborg-Gelting Linien (ECLI:EU:C:1996:
    184) w pkt 14 TSUE orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i
    czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie
    zdecydowanie przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie
    usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy
    transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem
    usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach. Stąd w
    odniesieniu do działalności restauracyjnej prowadzonej na promie TSUE podkreślił, że
    sprzedaż gotowych artykułów żywnościowych i napojów do spożycia na miejscu jest
    wynikiem świadczenia szeregu usług, od przygotowania posiłku do jego podania, i że
    wiąże się z zapewnieniem klientom infrastruktury obejmującej salę jadalną z
    pomieszczeniami przyległymi (szatnia itd.) oraz meble i nakrycia. W niektórych
    przypadkach osoby fizyczne, które zawodowo realizują świadczenia wchodzące w skład
    działalności restauracyjnej, nakrywają do stołu, służą poradą klientom i udzielają im
    wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podają te
    produkty do stołu i wreszcie sprzątają stoły po konsumpcji (pkt 13 tego wyroku).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.3.2011 str. 1 ze
    zm.) – usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu
    gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych
    do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi
    na ich natychmiastowe spożycie.
    Dostarczanie żywności lub napojów, lub żywności i napojów stanowi jedynie element
    większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na
    świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi
    cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

    Ustalenie, czy świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako
    świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje
    transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element
    dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z
    uwzględnieniem – w ramach całościowej oceny – wagi jakościowej (a nie tylko ilościowej)
    elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.
    Sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres świadczonych usług, takich jak
    umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku, w związku z czym
    tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można
    brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym,
    obejmującym również dostawę towarów.
    Z kolei działalność restauracyjną charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród
    których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest
    tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.
    Ustalenie, z jaką kategorią świadczenia gastronomicznego mamy do czynienia, zależy od
    wielu zmiennych. Nie jest nią jedynie wola konsumenta skorzystania z infrastruktury
    lokalu, ale całokształt „otoczenia”, okoliczności towarzyszących danemu świadczeniu.
    Z wniosku wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Planują Państwo rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na
    sprzedaży produktów w postaci tzw. ciastek kominkowych, oferując różne ich rodzaje.
    Sprzedaż ciastek prowadzona będzie w punktach handlowych. Wszystkie punkty
    sprzedaży wyposażone będą w piece do wypieku ciastek, zamrażarki, lodówki i lady
    sprzedażowe. Punkty sprzedaży będą znajdować się w miejscach ogólnodostępnych i nie
    będą wyposażone w stoliki i krzesła. W punktach nie będą dostępne naczynia i sztućce.
    Nie będą Państwo zapewniali Klientom toalety i szatni. Nie będzie też obsługi kelnerskiej.
    Ciastka będą przeznaczone do spożycia na wynos. Ciastka będą pakowane do opakowania
    papierowego lub do serwetki i w tej postaci wydawane „na wynos”. Oferowane przez
    Państwa ciastka będą wytwarzane z półproduktu bezpośrednio w punkcie sprzedaży.
    Surowe ciasto, składem przypominające ciasto drożdżowe (...), trafiać będzie do punktów
    sprzedaży w postaci mrożonej. Ciasto będzie już uprzednio porcjowane na sztuki.
    Produkcja samego ciasta odbywać się będzie poza Państwa lokalami sprzedaży. Będą
    Państwo dokonywali zakupu tego surowego, mrożonego i porcjowanego ciasta
    (półproduktu) u podmiotów trzecich. Następnie porcje ciasta będą rozmrażane,
    rozwałkowywane ręcznie, nawijane na wałek i wypiekane w kształcie komina w punkcie
    sprzedaży, aby po wypieku trafić na deskę wydawczą, na której będą czekać na wybór
    Klienta. Wypiek odbywać się będzie na bieżąco, w taki sposób na desce wydawczej zawsze
    będzie się znajdowało kilka ciastek dostępnych do zakupu. Przewidują Państwo, że mogą
    mieć miejsce sytuacje, w których Klient otrzyma ciastko „prosto z pieca”, a nastąpi to w
    sytuacji dużego ruchu, kiedy na ladzie wydawczej brakować będzie ciastek. Wówczas
    ciastko będzie musiało zostać wypieczone bezpośrednio przed zakupem. Będą Państwo
    oferować trzy rodzaje ciastek kominkowych: ciastka klasyczne, ciastka premium, ciastka z
    lodami. W przypadku ciastek klasycznych będą one jedynie obsypywane wybranym przez
    Klienta dodatkiem z zewnątrz. Do wyboru będą pozostawać: (...). Następnie w takiej formie
    ciastka pakowane będą do papierowego opakowania i wydane Klientowi na wynos.
    Ciastka premium będą dodatkowo (...). (...). Ciastka z lodami, które będą wypiekane (...).
    (...). Sprzedawane ciastka kominkowe zawsze będą wydawane Klientowi na wynos, więc
    nie będą przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji. Ponadto, nie będzie oferowana
    odrębnie sprzedaż lodów. Do uzupełnienia (...) używane będą wyłącznie lody
    śmietankowe, a klienci będą mieli do wyboru wyłącznie ciastka z menu i nie będzie
    możliwości ich personalizacji.
    Proces sprzedaży odbywać się będzie w następujący sposób:
    1) Klient podchodzi do lady sprzedażowej i prosi o konkretne ciastko wybrane z
      powyższych opcji;

    2) wypieczone uprzednio ciastko sprzedawca uzupełnia dodatkami zgodnie z wybraną
      przez Klienta opcją;
    3) sprzedawca pakuje ciastko do papierowej torebki lub serwetki;
    4) sprzedawca podaje zapakowane ciastko Klientowi;
    5) sprzedawca przyjmuje zapłatę za ciastko;
    6) Klient po otrzymaniu towaru odchodzi od punktu sprzedaży.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii uznania sprzedaży ciastek klasycznych, ciastek
    premium oraz ciastek z lodami jako dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że sprzedaży ciastek klasycznych,
    ciastek premium oraz ciastek z lodami nie towarzyszą usługi przesądzające, że mamy do
    czynienia z usługą restauracyjną. W analizowanym przypadku nie występują bowiem
    usługi charakterystyczne dla działalności restauracyjnej, takie jak: udostępnianie
    odpowiedniej infrastruktury (np. stolików, krzeseł), zamawianie posiłku przy stoliku u
    kelnera, nakrywanie do stołu, podawanie produktów do stołu, czy też sprzątanie po
    posiłku, które w takiej sytuacji miałyby przeważające znaczenie.
    Mając na uwadze powyższą analizę oraz opis podany przez Państwa należy stwierdzić, że –
    dla celów stosowania podatku od towarów i usług – sprzedaż ciastek klasycznych, ciastek
    premium oraz ciastek z lodami, będących przedmiotem wniosku, należy uznać za dostawę
    towaru. Natomiast, czynności dodatkowe polegające na przygotowaniu – obsypywaniu
    ciastka oraz podaniu ich klientowi stanowią usługi wspomagające związane z tą dostawą.
    Skoro ww. czynności dokonywane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    sprzedaż ciastek klasycznych, ciastek premium oraz ciastek z lodami podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując, sprzedaż przez Państwa:
    1) ciastek klasycznych w sposób opisany w przedstawionym zdarzeniu przyszłym jest
      dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 7
      ust. 1 ustawy,
    2) ciastek premium przez Wnioskodawcę w sposób opisany w przedstawionym zdarzeniu
      przyszłym jest dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w
      rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    3) ciastek z lodami przez Wnioskodawcę w sposób opisany w przedstawionym zdarzeniu
      przyszłym jest dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w
      rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub

    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w
    opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.