Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.349.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: W zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości
wykorzystywanej w działalności gospodarczej małżonka.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 26 listopada 2025 r. – w odpowiedzi
    na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Aktem notarialnym z 12 lutego 2015 r. Rep. A Nr .... Pani wraz z mężem X nabyła
    nieruchomość gruntową posiadająca księgę wieczystą Nr .... składająca się z
    następujących działek gruntu Nr: .... o łącznym obszarze 2,3945 ha. Powyższa
    nieruchomość położona jest w miejscowości Y, gmina Z, powiat C, województwo V.
    Z wydanego do ww. aktu notarialnego zaświadczenia przez Urząd Gminy w X w dniu 13
    grudnia 2014 r. znak .... wynika, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego działki Nr: ..... przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną wolnostojącą, natomiast działki Nr: ..... pod drogę wewnętrzną.
    W akcie notarialnym widnieje zapis „ X oświadczają, że:
    1) X jest przedsiębiorcą - osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w ramach
      samodzielnego podmiotu gospodarczego pod nazwą Y z siedzibą .... NIP ...., Regon ....,
    2) w zakresie stosunków majątkowych małżeńskich w Ich małżeństwie obowiązuje ustrój
      majątkowej wspólności ustawowej małżeńskiej, a umów małżeńskich nie zawierali”.
    Wyraziła Pani zgodę, aby Pani mąż wykorzystywał nabytą nieruchomość do działalności
    gospodarczej. Na niniejszej nieruchomości miała znajdować się baza samochodowa do
    rozwijanego w tym czasie transportu samochodowego. Niestety w związku z sytuacją na
    rynku powyższy dział działalności Pani męża został zaniechany. Innymi słowy, nic na
    powyższych działkach od 2015 r. się nie działo.
    Pani razem z mężem 5 sierpnia 2025 r. aktem notarialnym Rep. A Nr ..... sprzedała część
    nieruchomości tzn. niezabudowane działki Nr .... oraz udziały w drogach wewnętrznych
    oznaczonych numerami ......
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W piśmie z 26 listopada 2025 r. doprecyzowała Pani, że:
    Prawidłowe numery zakupionych działek to: aktem notarialnym z 12 lutego 2015 r. Rep. A
    Nr .... Pani wraz z mężem X nabyli nieruchomość gruntową posiadająca księgę wieczystą
    Nr ..... składająca się z następujących działek gruntu Nr: ..... o łącznym obszarze 2,3945 ha.
    We wniosku zostały pominięte działki o numerach ..... Wszystkie wymienione działki
    zostały zakupione tym samym aktem notarialnym.
    Sprzedaż nieruchomości nastąpiła w formie aktu notarialnego bez określenia , że
    powyższa czynność nastąpiła w ramach działalności gospodarczej Pani męża. Stroną
    sprzedającą byli X jako małżonkowie.
    Nie nastąpiła czynność wycofania powyższej nieruchomości z działalności gospodarczej
    Pani męża. Ale jak to zostało opisane we wniosku działalność Pani męża jest zawieszona.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości będącej wspólnością majątkową małżeńska, zakupionej do
    działalności współmałżonka w części przypadającej na małżonka nieprowadzącego
    działalności gospodarczej jest wyłączona z opodatkowania w związku z upływem 5 lat od
    zakupu nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, sprzedaż części nieruchomości przypadającej na Panią nie podlega
    opodatkowaniu w związku z tym, iż była współwłaścicielem nieruchomości powyżej pięciu
    lat od zakupu.

    Mimo iż Pani mąż prowadzi działalność gospodarczą i Pani wyraziła zgodę, aby Pani mąż
    powyższą nieruchomość gruntową wykorzystywał we własnej działalności gospodarczej, to
    nie zrzekła się Pani prawa własności na rzecz przedsiębiorstwa męża, innymi słowy nie
    nastąpiło zbycie powyższej nieruchomości do majątku odrębnego męża. Jak zostało
    przedstawione w opisie stanu faktycznego Pani mąż zamierzał wykorzystywać
    nieruchomość położoną w Y jako bazę transportową, lecz do rozszerzenia działalności nie
    doszło.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym, nie podlega opodatkowaniu
    sprzedaż nieruchomości po upływie 5 letniego okresu licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy
      źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
          zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
          majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
          roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
          rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
          nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
          dokonującej zamiany.
    Art. 10 ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy stanowi, że:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 ustawy nie stosuje się do składników majątku, o których mowa
      w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały
      wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    W myśl art. 10 ust. 3 ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim

      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Zatem, aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do
    źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
      działalności gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
      mieszkalnych).
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej
      działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych
      podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód
      pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
        a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
          ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem
          składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie
          przekracza 1500 zł,
        c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
          lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
          niematerialnych i prawnych,
        d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego
          lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
          ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

        - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
          prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
          określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się
          odpowiednio.
    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich
    przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi
    przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj.
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust.
    2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.
    W związku z powyższym, co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy
    objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają
    ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających
    ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od
    tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od
    ich wartości początkowej.
    Jak stanowi art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
        - przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
          podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
          gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
          lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 22c ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
        1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale
          mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe
          prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w
          spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
          wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
        3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
        4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
          ust. 2 pkt 1 i 1a,
        5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
          działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
          wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której
          te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają
          amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo
          zaprzestano tej działalności
        - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
          prawnymi.

    Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 powołanej ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    Stosownie do art. 22f ust. 1 cytowanej ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości
    uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani zaliczania do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od jego wartości początkowej
    dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).
    Pomimo tego, że składniki majątkowe, o których mowa w art. 22c ww. ustawy, nie
    podlegają amortyzacji podatkowej, to dotyczą ich wszelkie konsekwencje związane z ich
    statusem jako środków trwałych czy też wartości niematerialnych i prawnych, w
    szczególności podatnik ma obowiązek wprowadzić je do ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że 12 lutego 2015 r. nabyła Pani wraz z mężem
    nieruchomość gruntową składająca się z następujących działek gruntu Nr: ..... o łącznym
    obszarze 2,3945 ha. Wyraziła Pani zgodę, aby Pani mąż wykorzystywał nabytą przez
    małżonków nieruchomość do działalności gospodarczej. Na niniejszej nieruchomości
    miała znajdować się baza samochodowa do rozwijanego w tym czasie transportu
    samochodowego. Niestety w związku z sytuacją na rynku powyższy dział działalności Pani
    męża został zaniechany. Innymi słowy, nic na powyższych działkach od 2015 r. się nie
    działo. 5 sierpnia 2025 r. sprzedała Pani razem z mężem część nieruchomości tzn.
    niezabudowane działki Nr .... oraz udziały w drogach wewnętrznych oznaczonych
    numerami .....
    Ponadto, z uzupełnienia wniosku wynika, że nie nastąpiła czynność wycofania powyższej
    nieruchomości z działalności gospodarczej Pani męża.
    W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
            1W myśl art. 34 tej ustawy:
      Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
      skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
      pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    Zgodnie natomiast z art. 36 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
      § 3. Przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu lub
      prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W razie
      przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych bieżących
      czynności.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Wspólność wynikająca ze
    stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu
    współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we
    współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej
    trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego.
    Wskazać należy, że odpłatne zbycie nieruchomości stanowiącej przedmiot majątku
    wspólnego małżonków, wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez jednego z
    małżonków, stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jedynie
    tego podmiotu, który faktycznie przedmiotową nieruchomość wykorzystywał dla celów
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Reasumując, odpłatne zbycie w 2025 r. niezabudowanych działek opisanych we wniosku
    obejmującej grunt wykorzystywany w działalności gospodarczej Pani męża, skutkuje
    powstaniem przychodu w całości u Pani męża z pozarolniczej działalności gospodarczej,
    na podstawie mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, czy nieruchomość gruntowa
    wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej została ujęta w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy też nie.
    Z powyższych względów, sprzedaż opisanych we wniosku niezabudowanych działek nie
    spowoduje powstania u Pani przychodu na gruncie podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tak więc prawidłowo uważa Pani, że opisana czynność nie podlega u Pani opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednakże fakt ten wynika z innych przyczyn
    niż wskazała Pani we wniosku. Zatem – w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna,
    przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska
    podatnika za nieprawidłowe – Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.