Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-587/14-5/PRP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-10-31
Teza: Nieopodatkowanie podatkiem VAT
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; spółki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismami z dnia 5 sierpnia 2014 r. (data wpływu 11 sierpnia 2014 r.) oraz z dnia 23 października 2014 r. (data wpływu 24 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieopodatkowania podatkiem VAT czynności wniesienia przez Nowego Wspólnika ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieopodatkowania podatkiem VAT czynności wniesienia przez Nowego Wspólnika ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy, zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT ww. czynności, prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej ww. czynność. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 5 sierpnia 2014 r. oraz z dnia 23 października 2014 r. poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego, uiszczenie brakującej opłaty oraz pełnomocnictwo.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką komandytowo-akcyjną. Planowane jest przekształcenie Wnioskodawcy w spółkę komandytową (dalej „Przekształcenie”). Do Wnioskodawcy przystąpi nowy wspólnik (dalej „Nowy wspólnik”). Jeśli nastąpi to przed Przekształceniem, to obejmie on akcje Spółki i stanie się jej akcjonariuszem. Jeżeli natomiast Nowy wspólnik przystąpi po Przekształceniu, to stanie się komandytariuszem Wnioskodawcy. Nowy wspólnik jest osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej. Nowy wspólnik jest komandytariuszem w spółce komandytowej (dalej: „Spółka 1”). Komplementariuszem Spółki 1 jest spółka kapitałowa (dalej: „Komplementariusz Spółki 1”). Nowy wspólnik jest członkiem rady nadzorczej Komplementariusza Spółki 1, który jest uprawniony do reprezentowania Spółki 1. Nowy wspólnik nie świadczy na rzecz Spółki 1 usług opodatkowanych podatkiem VAT. Przystępując do Wnioskodawcy Nowy wspólnik wniesie jako wkład niepieniężny Ogół praw i obowiązków w Spółce 1 wynikający ze statusu komandytariusza (dalej: „Ogół praw i obowiązków”). W konsekwencji Nowy wspólnik w zamian za wniesiony wkład obejmie akcje Wnioskodawcy lub stanie się komandytariuszem Wnioskodawcy (w zależności od tego, czy wniesie aport przed czy po Przekształceniu). Jeśli Wnioskodawca wniesie Ogół praw i obowiązków przed Przekształceniem Wnioskodawcy w spółkę komandytowo-akcyjną, to objęcie akcji przez Nowego wspólnika nastąpi powyżej ich wartości nominalnej, czyli Wnioskodawca obejmie akcje o wartości nominalnej niższej niż ich wartość emisyjna. Różnica pomiędzy wartością emisyjną a wartością nominalną zostanie przekazana na kapitał zapasowy. Nowy wspólnik wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem o interpretację, w którym zapytał m.in.:

1.  Czy opisana transakcja wniesienia aportem Ogółu praw i obowiązków jest opodatkowana VAT?
2.  Jeśli opisana transakcja jest opodatkowana VAT, to czy korzysta ona ze zwolnienia z opodatkowania?

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Ogół praw i obowiązków, które Nowy Wspólnik planuje wnieść jako wkład niepieniężny do Wnioskodawcy obejmuje konglomerat nierozerwalnie związanych ze sobą elementów, tj. wszystkie prawa i obowiązki wynikające ze stosunku członkostwa Nowego Wspólnika jako komandytariusza w spółce komandytowej. Prawa i obowiązki wchodzące w skład ogółu stanowią elementy o zróżnicowanym charakterze – są to zarówno prawa wewnątrz spółkowe, zobowiązania Nowego Wspólnika, prawa korporacyjne, jak również prawa czysto majątkowe. W szczególności Ogół praw i obowiązków Nowego Wspólnika jako komandytariusza spółki komandytowej tworzą następujące prawa:
    1.  prawo do zysku,
    2.  prawo żądania odpisu sprawozdania finansowego za rok obrotowy oraz prawo przeglądania ksiąg i dokumentów celem sprawdzenia rzetelności sprawozdania finansowego,
    3.  prawo do wyrażania zgody na czynności przekraczające zakres zwykłych czynności spółki,
    4.  prawo prowadzenia spraw spółki nieprzekraczających zakresu zwykłych czynności spółki,

jak również następujące obowiązki:

1.  obowiązek wniesienia wkładu,
2.  obowiązek powstrzymania się od działalności sprzecznej z interesami spółki,
3.  obowiązek powstrzymania się od działalności konkurencyjnej.

Wnioskodawca podkreślił, że samodzielna egzystencja poszczególnych elementów Ogółu praw i obowiązków Nowego Wspólnika nie jest możliwa, ponieważ istnieją one i mają określone znaczenie tylko jako całość.

1.  Umowa spółki komandytowej (Spółki 1), w której Nowy Wspólnik jest komandytariuszem zawiera postanowienia, zgodnie z którymi Wnioskodawcy przysługuje prawo prowadzenia spraw spółki.
2.  Związek z art. 32 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów. Pomiędzy Nowym Wspólnikiem a Wnioskodawcą, do którego ma zostać wniesiony Ogół praw i obowiązków jako wkład niepieniężny, wystąpi związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
3.  Pomimo istnienia pomiędzy Nowym Wspólnikiem a Wnioskodawcą, powiązania (związku), o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, powiązanie to nie będzie miało wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu planowanego wniesienia przez Nowego Wspólnika Ogółu praw i obowiązków do Wnioskodawcy.
4.  Właściwy organ podatkowy nie wydał decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalenia ceny transakcyjnej między Nowym Wspólnikiem a Wnioskodawcą.

Ponadto Wnioskodawca zauważył, iż w podobnym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), jak będący przedmiotem niniejszej sprawy, inny podatnik otrzymał interpretację indywidualną potwierdzającą prawidłowość jego stanowiska poprzez stwierdzenie, iż opisane zdarzenie nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT. Jest to interpretacja indywidualna wydana dnia 3 października 2014 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (IPPP1/443-779/14-7/MPe). Wskazano w niej, że: „czynność samego zbycia praw i obowiązków związanych z byciem wspólnikiem spółki komandytowej nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a jest jedynie prostym wykonywaniem funkcji właścicielskiej, która nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż spółka \`(...)\` Spółka Akcyjna i Wspólnicy Spółka Komandytowo-Akcyjna przekształciła się w spółkę \`(...)\` Spółka Akcyjna i Wspólnicy Spółka Komandytowa. Przekształcenie Spółki skutkowało zmianą jedynie numeru KRS. Numer NIP oraz numer REGON pozostały niezmienione.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wniesienie przez Nowego Wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej „VAT”)?
2.  Czy wniesienie przez Nowego Wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy jest czynnością zwolnioną z opodatkowania VAT? (pytanie jest zasadne tylko w przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie 1, że wniesienie przez Nowego Wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT)
3.  Czy w przypadku uznania w odpowiedzi na pytania 1 i 2, że wniesienie w formie aportu przez Nowego wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy jest czynnością opodatkowaną VAT oraz nie podlega ono zwolnieniu z VAT, Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z wystawionej przez Nowego wspólnika faktury, która będzie dokumentować wniesienie w formie aportu Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1

Wniesienie przez Wnioskodawcę Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT.

Na wstępie Wnioskodawca podkreśla, że jest uprawniony do wystąpienia z niniejszym wnioskiem o indywidualną interpretację w zakresie zasad opodatkowania wniesienia aportem Ogółu praw i obowiązków. To dlatego, że bezpośrednio wpływa to na jego prawa i obowiązki jako podatnika. Stosownie bowiem do art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego po stronie Wnioskodawcy jest uzależnione od podlegania danej czynności opodatkowaniu podatkiem VAT i braku zwolnienia danej czynności od VAT (zagadnienia tego dotyczy pytanie 3). Prawo do wystąpienia z wnioskiem o interpretację przez Wnioskodawcę w przedmiotowej sprawie potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładem jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r. (III SA/Wa 2425/12), w którym sąd wskazał, że: „kwota podatku naliczonego stanowi jeden z elementów, od których uzależniona jest kwota zobowiązania podatkowego w podatku VAT. Podatnik podatku VAT może być więc uznany za podmiot zainteresowany w rozumieniu art. 14b O.p. w uzyskaniu informacji, czy organ podatkowy uzna za podatek naliczony w rozumieniu art. 86 ust. 1 u.p.t.u., kwotę tego podatku wykazanego przez jego kontrahenta na fakturze”.

Katalog czynności opodatkowanych VAT został określony w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 ze zm. - dalej „Ustawa VAT”). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT: „opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Z art. 7 ust. 1 Ustawy VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei art. 8 ust. 1 Ustawy VAT wskazuje, że: „przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa”.

W konsekwencji należy uznać, że Ustawa VAT obejmuje swoim zakresem przedmiotowym zbycie (w tym wniesienie w postaci wkładu niepieniężnego) ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej lub innej spółce osobowej. Świadczenie takie spełnia bowiem definicję świadczenia usług w rozumieniu Ustawy VAT. Powyższe nie przesądza jednak, że wskazane w pytaniu wniesienie Ogółu praw i obowiązków jako wkładu niepieniężnego do Spółki 2 podlega opodatkowaniu. Istotny jest bowiem nie tylko zakres przedmiotowy Ustawy o VAT, ale także jej zakres podmiotowy, czyli dokonanie analizy, czy w tym przypadku Wnioskodawca działa w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy VAT: „podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.

Z kolei art. 15 ust. 2 Ustawy VAT stanowi, że: „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. W celu udzielenia odpowiedzi na pytanie 1 konieczne jest zatem rozważenie, czy transakcja polegająca na zbyciu ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT.

Warto zatem podkreślić, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej „TSUE”) wielokrotnie i konsekwentnie podkreślał, że samo posiadanie czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika. Takie wnioski wynikają m.in. z wyroków w sprawach: C-60/90 i C-l55/94 oraz w sprawie C-80/95, jak też w późniejszym orzecznictwie, np. w wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Bmpresa de Desenvolvimento Mineiro (EDM), w którym Trybunał uznał, że zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych, np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności gospodarczej.

Stanowisko to zostało podtrzymane w orzeczeniu z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, gdzie TSUE odwołał się do swego utrwalonego już orzecznictwa, że samo nabycie lub dzierżenie akcji nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu VI Dyrektywy. Wskazał, że samo nabycie wkładów finansowych w innych przedsiębiorstwach nie stanowi wykorzystywania dobra w celach zarobkowych w sposób ciągły, jako że ewentualna dywidenda, stanowiąca pożytek tego wkładu, wynika z prawa własności, a nie jest świadczeniem wzajemnym z tytułu jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Z orzecznictwa wynika zatem, że zbycie udziałów i akcji w spółce będącej osobą prawną co do zasady nie podlega opodatkowania VAT.

Należy zatem zauważyć, że z punktu widzenia opodatkowania VAT zagadnienie, czy za działalność gospodarczą można uznać transakcję zbycia przez komandytariusza ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej jest tożsame z analizą, czy za działalność gospodarczą można uznać zbycie akcji i udziałów w spółce z o.o.. Nie ma zatem podstaw, aby transakcje te w odmienny sposób były kwalifikowane na gruncie podatku VAT (z czym zgadzają się organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych wskazanych w dalszej części uzasadnienia stanowiska podatnika). W konsekwencji należy uznać, że zbycie Ogółu praw i obowiązków nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT. Takie wnioski wynikają także z innych orzeczeń TSUE, w szczególności z dnia 6 września 2012 r. w sprawie Portugal Telecom (C-496/11) oraz z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie X BV (C-651/11). W tym ostatnim, z którym TSUE podsumował dotychczasowe orzecznictwo i wskazał: „zgodnie bowiem z orzecznictwem Trybunału samo nabywanie i posiadanie udziałów lub akcji nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu szóstej dyrektywy, ponieważ samo przejęcie udziałów kapitałowych w innych przedsiębiorstwach nie stanowi korzystania z dobra mającego na celu osiąganie zysków o charakterze trwałym. Ewentualna dywidenda, owoc tego udziału, wynika z samego posiadania dobra (zob. podobnie wyroki: z dnia 20 czerwca 1991 r. w sprawie C-60/90 Polysar Investments Netherlands, Rec. s. 1-3111, pkt 13; z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne i Berginvest, Rec. s. 1-9567, pkt 17, 22: z dnia 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Rec. s. 1-6663, pkt 19; a także z dnia 6 września 2012 r. w sprawie C-496/11 Portugal Telecom, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze, pkt 32 i przytoczone tam orzecznictwo).

Inaczej jest, gdy udziałowi towarzyszy pośrednia lub bezpośrednia ingerencja w zarządzanie spółkami, w których udział został nabyty, jeżeli skutkuje to dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, takich jak świadczenie usług administracyjnych, księgowych, handlowych i technicznych (zob. Podobnie ww. wyroki: w sprawie Polysar ïnvestments Netherlands, pkt 14; w sprawie Floridienne i Berginvest, pkt 18, 19; w sprawie Cibo Participations, pkt 20, 21; a także w sprawie Portugal Telecom, pkt 33, 34)”.

W analizowanej sytuacji nie można mówić o ingerencji Nowego wspólnika w zarządzanie Spółką 1. W szczególności takich możliwości nie daje Nowemu wspólnikowi status członka rady nadzorczej Komplementariusza Spółki 1. Po pierwsze jest to odrębny od Spółki 1 podmiot. Po drugie, rada nadzorcza nie jest organem zarządczym. Ponadto Nowy wspólnik nie wykonuje dla Spółki 1 usług opodatkowanych VAT. Powyższe potwierdza, że posiadanie przez Nowego wspólnika Ogółu praw i obowiązków nie jest związane z prowadzeniem działalności w rozumieniu Ustawy VAT (ponieważ takiej działalności Wnioskodawca nie prowadzi). Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne wydawane na wnioski innych podatników. W interpretacji indywidualnej z dnia 16 grudnia 2013 r. (ILPP1/443-816/13-4/NS) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, że: „skoro w zakres prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej nie wchodzą transakcje, dotyczące nabywania i zbywania udziałów (akcji) w przedsiębiorstwach, a Spółka nie będzie uczestniczyć w odpłatnym zarządzaniu spółką komandytową, to w tym przypadku, czynność samego zbycia ogółu praw i obowiązków związanych z byciem wspólnikiem spółki komandytowej nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a jest jedynie prostym wykonywaniem funkcji właścicielskiej, która nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”.

Takie samo stanowisko Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu zajął w interpretacji indywidualnej z dnia 6 grudnia 2013 r. (ILPP1/443-817/13-4/AWa). W interpretacji indywidualnej z dnia 5 sierpnia 2013 r. (ITPP1/443-445/13/IK) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, że: „ze złożonego wniosku wynika, że Spółka w zamian za wkład niepieniężny nabyła prawa i obowiązki w spółce komandytowej jako komplementariusz. W 2012 r. Spółka dokonała przeniesienia ogółu praw i obowiązków wspólnika na rzecz innej spółki. Spółka zaznaczyła, że nie prowadzi działalności w zakresie obrotu akcjami, udziałami. Ponadto nie prowadzi działalności maklerskiej, ani brokerskiej, jak również nie uczestniczy w odpłatnym zarządzaniu spółką komandytową. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy w odniesieniu do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, iż skoro w zakres prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej nie wchodzą transakcje, dotyczące nabywania i zbywania udziałów w przedsiębiorstwach, a Spółka nie uczestniczy w odpłatnym zarządzaniu spółki komandytowej, to w tym przypadku, czynność samego zbycia ogółu praw i obowiązków związanych z byciem wspólnikiem spółki komandytowej nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a jest jedynie prostym wykonywaniem funkcji właścicielskiej, która nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2012 r., nr ILPP1/443-352/12-4/KG uznał za prawidłowe stanowisko podatnika zgodnie z którym „zbycie przez komandytariusza swoich praw i obowiązków w spółce komandytowej nie stanowi przejawu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W związku z czym aport do spółki kapitałowej nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT”. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 8 sierpnia 2011 r., nr IPTPP2/443-72/11-4/BM: „odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT tylko wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającym w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż zamierzone przez Wnioskodawcę zbycie praw i obowiązków w spółce komandytowej będzie czynnością niepodlegającą przepisom ustawy o podatku VAT”.

Ad. 2

Jeśli wniesienie przez Nowego wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy jest czynnością opodatkowaną VAT, to czynność ta będzie zwolniona z opodatkowania VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40a Ustawy VAT: „zwalnia się od podatku (\`(...)\`) usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w:

1.  spółkach,
2.  innych niż spółki podmiotach, jeżeli mają one osobowość prawną - z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi”.

Dokonując wykładni art. 43 ust. 1 pkt 40a Ustawy VAT należy pamiętać, że regulacja ta stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. f dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UEL.2006.347.1 – dalej „Dyrektywa VAT”). Przepis ten stanowi, że: „państwa członkowskie zwalniają (\`(...)\`) transakcje, łącznie z pośrednictwem, jednakże z wyłączeniem przechowywania i zarządzania, których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach lub związkach, obligacje i inne papiery wartościowe, z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów, oraz praw lub papierów wartościowych, o których mowa w art. 15 ust. 2”. Nie może być wątpliwości, że posługując się pojęciem „udziały w spółkach” ustawodawca wspólnotowy zamierzał objąć zwolnieniem również ogół praw i obowiązków w spółkach osobowych. Z punktu widzenia przepisów o podatku od towarów i usług charakter ekonomiczny zbycia udziału w spółce będącej osoba prawną jest taki sam jak zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce osobowej. Ustawodawca wspólnotowy użył zatem pojęcia „udziały w spółkach” w znaczeniu ekonomicznym. Polski ustawodawca dokonał dosłownej implementacji tego przepisu bez uwzględnienia rozwiązań i definicji przyjętych w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. - dalej „KSH”). Nie może to jednak prowadzić do ograniczenia stosowania zwolnienia tylko do zbycia udziałów w spółkach z o.o.

Brzmienie art. 43 ust. 1 pkt 40a Ustawy VAT nie daje bowiem podstaw do dokonania jednoznacznej wykładni literalnej, co oznacza, że odczytując treść tego przepisu należy kierować się również wykładnią prounijną. W konsekwencji należy uznać, że transakcja opisana w zdarzeniu przyszłym, o ile podlega opodatkowaniu, to korzysta ze zwolnienia z VAT. Potwierdza to jednoznacznie orzecznictwo TSUE, z którego wynika, że jeśli odpłatne zbycie akcji lub udziałów w spółce podlega opodatkowaniu, to transakcja ta w każdym przypadku korzysta ze zwolnienia z VAT. W wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie AB SKF (C 29/08) TSUE wskazał bowiem, że: „(\`(...)\`) sprzedaż akcji zmienia sytuację prawną i finansową stron transakcji. Transakcja ta jest więc objęta, jeżeli należy do zakresu stosowania podatku VAT, zwolnieniem przewidzianym w art. 13 część B lit d) pkt 5 szóstej dyrektywy oraz w art. 135 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2006/112.

Wykładnię tę potwierdza także utrwalone orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym do zakresu stosowania szóstej dyrektywy należą - chociaż zwolnione są z podatku VAT na podstawie art. 13 część B lit. d) pkt 5 tej dyrektywy – w szczególności transakcje dotyczące akcji, udziałów w spółkach lub stowarzyszeniach, obligacji i innych papierów wartościowych polegające na uzyskiwaniu stałego dochodu z działalności przekraczającej ramy samego nabywania i sprzedaży papierów wartościowych (zob. w szczególności ww. wyrok w sprawie Kretztechnik, pkt 20). Jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku, ma to miejsce w szczególności w przypadku transakcji dokonywanych w ramach działalności gospodarczej polegającej na obrocie papierami wartościowymi w celu bezpośredniej lub pośredniej ingerencji w zarządzanie spółkami, w których doszło do nabycia udziału albo gdy transakcje te stanowią bezpośrednią, stałą i niezbędną kontynuację działalności podlegającej opodatkowaniu (zob. w szczególności ww. wyroki: w sprawie Harnaś & Helm, pkt 16 i przytoczone tam orzecznictwo; a także w sprawie EDM, pkt 59)”.

Podsumowując, jeśli wniesienie przez Nowego Wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy jest czynnością opodatkowaną VAT, to czynność ta będzie zwolniona z opodatkowania VAT.

Ad. 3

W przypadku uznania w odpowiedzi na pytania 1 i 2, że wniesienie w formie aportu przez Nowego wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy jest czynnością opodatkowaną VAT oraz nie znajduje do niej zastosowanie zwolnienie z VAT, Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z wystawionej przez Nowego wspólnika faktury, która będzie dokumentować wniesienie w formie aportu Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie może zostać pozbawiony prawa do odliczenia VAT wynikającego z faktury wystawionej przez Nowego wspólnika na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy VAT. który stanowi, że: „nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy (\`(...)\`) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku”. Odpowiedź na niniejszej pytanie (pytanie 3) uzależniona jest bowiem od uznania w odpowiedziach na pytania 1 i 2, że opisana transakcja podlega opodatkowaniu VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca zauważa, że jeśli organ podatkowy uzna, że transakcja podlega opodatkowaniu, to w ten sposób potwierdzi, iż posiadanie Ogółu praw i obowiązków przez Nowego wspólnika było związane z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. W przeciwnym wypadku musiałyby bowiem uznać, że zbywając Ogół praw i obowiązków Nowy wspólnik nie działał w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy VAT (co oznaczałoby, że transakcja nie podlega opodatkowaniu). Jeśli organ podatkowy w odpowiedzi na pytanie 1 uzna, że Nowy wspólnik posiadał udziały w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, to również Wnioskodawca, wstępując w jego prawa i obowiązki, będzie posiadał udziały w związku z taką działalnością. Oznacza to, że w takiej sytuacji Wnioskodawca nabędzie (otrzyma w formie aportu) Ogół praw i obowiązków w celu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy VAT. W konsekwencji takie nabycie będzie spełniało podstawowy, zawarty w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, warunek umożliwiający odliczenie VAT. Zgodnie z tym przepisem: „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.

Skoro bowiem na Wnioskodawcę przejdzie Ogół praw i obowiązków, który dotychczas przysługiwał Nowemu wspólnikowi, to należy uznać, że status Wnioskodawcy z tytułu posiadania Ogółu praw i obowiązków będzie dokładnie taki sam, jak status Nowego wspólnika do momentu wniesienia Ogółu praw i obowiązków. Opodatkowanie VAT Nowego wspólnika oznacza uznanie go za podatnika VAT z tytułu przeniesienia Ogółu praw i obowiązków. Oznacza to, że również Wnioskodawca nabędzie Ogół praw i obowiązków jako podatnik VAT (czyli posiadanie Ogółu praw i obowiązków będzie wchodziło w zakres działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT). W konsekwencji Ogół praw i obowiązków będzie przez Wnioskodawcę wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, a co za tym idzie Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT wykazanego w fakturze przez Nowego wspólnika. Inna wykładnia przepisów prowadziłaby do naruszenie zasady neutralności VAT, która jest podstawową regułą tego podatku i która powinna być zachowana przy wszystkich transakcjach. Wnioskodawca zauważa, że Nowy wspólnik wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem o interpretację, w którym zapytał m.in.:

1.  Czy opisana transakcja wniesienia aportem Ogółu praw i obowiązków jest opodatkowana VAT?
2.  Jeśli opisana transakcja jest opodatkowana VAT, to czy korzysta ona ze zwolnienia z opodatkowania?

Z art. 14a § 1 oraz art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 poz. 749 ze zm.) wynika, że jednym z podstawowych zadań Ministra Finansów jest dążenie do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego m.in. poprzez spójne i jednolite wyjaśnianie sposobu wykładni przepisów w interpretacjach indywidualnych. W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca powinien uzyskać taką samą odpowiedź jak Nowy wspólnik w zakresie podlegania opodatkowaniu VAT opisanego wniesienia w formie aportu Ogółu praw i obowiązków oraz zastosowania do tej transakcji zwolnienia z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności.

Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w ust. 2 ww. artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego wynika, że pojęcie działalności gospodarczej ma charakter podmiotowy, odnosi się bowiem do podmiotów prowadzących tę działalność. Zatem, nie każda czynność dokonana przez podmiot będący podatnikiem, będzie podlegać opodatkowaniu. Status bycia podatnikiem podatku od towarów i usług nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu.

Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność, polegającą na posiadaniu i zbywaniu akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE wynika, że samo posiadanie czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika (np. w wyrokach w sprawach: C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95). W wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro (EDM), Trybunał uznał, że „zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskania z udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje finansowe, polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych, np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności gospodarczej”.

Stanowisko to zostało podtrzymane w orzeczeniu z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, gdzie Trybunał odwołał się do swego utrwalonego już orzecznictwa, że samo nabycie lub dzierżenie akcji nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu VI Dyrektywy. Samo nabycie wkładów finansowych w innych przedsiębiorstwach nie stanowi wykorzystywania dobra w celach zarobkowych w sposób ciągły, jako że ewentualna dywidenda, stanowiąca pożytek tego wkładu, wynika z prawa własności, a nie jest świadczeniem wzajemnym z tytułu jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy.

Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że fakt posiadania i zbywania akcji czy udziałów należy połączyć z wykonywaniem działalności w określonych okolicznościach. Podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem.

Od tej zasady orzecznictwo TSUE przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania papierów wartościowych wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a mianowicie: 1) gdy posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje posiada, 2) sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej, 3) posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Również w Polsce, pod wpływem orzecznictwa TSUE, przyjęło się, że sprzedaż akcji czy udziałów może zostać uznana za usługę finansową. Istotne znaczenie ma fakt, czy podatnik nabył udziały w celu sprawowania uprawnień właścicielskich, czy upatruje jedynie korzyści finansowe i nabywa udziały licząc na wzrost ich wartości.

W sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi to czynność samego nabycia lub sprzedaży akcji, czy udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Są to czynności polegające na zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego nabycia, czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób częstotliwy.

Należy podkreślić, że na gruncie prawa wspólnotowego, powyższe kwestie regulują przepisy art. 135 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.)

Jak bowiem wynika z zapisu art. 135 ust. 1 Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają, między innymi, transakcje, łącznie z pośrednictwem, jednakże z wyłączeniem przechowywania i zarządzania, których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach lub związkach, obligacje inne papiery wartościowe, z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów, oraz praw lub papierów wartościowych, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest spółką komandytowo-akcyjną. Planowane jest przekształcenie Wnioskodawcy w spółkę komandytową (dalej „Przekształcenie”). Do Wnioskodawcy przystąpi nowy wspólnik (dalej „Nowy wspólnik”). Jeśli nastąpi to przed Przekształceniem, to obejmie on akcje Spółki i stanie się jej akcjonariuszem. Jeżeli natomiast Nowy wspólnik przystąpi po Przekształceniu, to stanie się komandytariuszem Wnioskodawcy. Nowy wspólnik jest osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej. Nowy wspólnik jest komandytariuszem w spółce komandytowej (dalej: „Spółka 1”). Komplementariuszem Spółki 1 jest spółka kapitałowa (dalej: „Komplementariusz Spółki 1”). Nowy wspólnik jest członkiem rady nadzorczej Komplementariusza Spółki 1, który jest uprawniony do reprezentowania Spółki 1. Nowy wspólnik nie świadczy na rzecz Spółki 1 usług opodatkowanych podatkiem VAT. Przystępując do Wnioskodawcy Nowy wspólnik wniesie jako wkład niepieniężny Ogół praw i obowiązków w Spółce 1 wynikający ze statusu komandytariusza (dalej: „Ogół praw i obowiązków”). W konsekwencji Nowy wspólnik w zamian za wniesiony wkład obejmie akcje Wnioskodawcy lub stanie się komandytariuszem Wnioskodawcy (w zależności od tego, czy wniesie aport przed czy po Przekształceniu). Jeśli Wnioskodawca wniesie Ogół praw i obowiązków przed Przekształceniem Wnioskodawcy w spółkę komandytowo-akcyjną, to objęcie akcji przez Nowego wspólnika nastąpi powyżej ich wartości nominalnej, czyli Wnioskodawca obejmie akcje o wartości nominalnej niższej niż ich wartość emisyjna. Różnica pomiędzy wartością emisyjną a wartością nominalną zostanie przekazana na kapitał zapasowy.

Ogół praw i obowiązków, które Nowy Wspólnik planuje wnieść jako wkład niepieniężny do Wnioskodawcy obejmuje konglomerat nierozerwalnie związanych ze sobą elementów, tj. wszystkie prawa i obowiązki wynikające ze stosunku członkostwa Nowego Wspólnika jako komandytariusza w spółce komandytowej. Prawa i obowiązki wchodzące w skład ogółu stanowią elementy o zróżnicowanym charakterze – są to zarówno prawa wewnątrz spółkowe, zobowiązania Nowego Wspólnika, prawa korporacyjne, jak również prawa czysto majątkowe. W szczególności Ogół praw i obowiązków Nowego Wspólnika jako komandytariusza spółki komandytowej tworzą następujące prawa: prawo do zysku, prawo żądania odpisu sprawozdania finansowego za rok obrotowy oraz prawo przeglądania ksiąg i dokumentów celem sprawdzenia rzetelności sprawozdania finansowego, prawo do wyrażania zgody na czynności przekraczające zakres zwykłych czynności spółki, prawo prowadzenia spraw spółki nieprzekraczających zakresu zwykłych czynności spółki, jak również następujące obowiązki: obowiązek wniesienia wkładu, obowiązek powstrzymania się od działalności sprzecznej z interesami spółki, obowiązek powstrzymania się od działalności konkurencyjnej. Wnioskodawca podkreślił, że samodzielna egzystencja poszczególnych elementów Ogółu praw i obowiązków Nowego Wspólnika nie jest możliwa, ponieważ istnieją one i mają określone znaczenie tylko jako całość. Umowa spółki komandytowej (Spółki 1), w której Nowy Wspólnik jest komandytariuszem zawiera postanowienia, zgodnie z którymi Wnioskodawcy przysługuje prawo prowadzenia spraw spółki. Pomiędzy Nowym Wspólnikiem a Wnioskodawcą, do którego ma zostać wniesiony Ogół praw i obowiązków jako wkład niepieniężny, wystąpi związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Pomimo istnienia pomiędzy Nowym Wspólnikiem a Wnioskodawcą, powiązania (związku), o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, powiązanie to nie będzie miało wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu planowanego wniesienia przez Nowego Wspólnika Ogółu praw i obowiązków do Wnioskodawcy. Właściwy organ podatkowy nie wydał decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalenia ceny transakcyjnej między Nowym Wspólnikiem a Wnioskodawcą.

W orzeczeniu z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest przeciwko Państwu belgijskiemu Trybunał stwierdził, że zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 (2) VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy art. 2 VI Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych. Również w orzeczeniu z dnia 12 lipca 2001 r. w sprawie C.-102/00 Welthgrove BV (także spółka holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 (2) tej Dyrektywy. Wobec tego działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI Dyrektywy.

W orzeczeniu TSUE z dnia 27 września 2001 r. w sprawie 16/00 Cibo Participations. Trybunał podtrzymał w nim stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych. W związku z powyższym, zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika. Trybunał powtórzył tu wyrażone wcześniej w orzeczeniu z dnia 20 czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji nie stanowi działalności gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie (zob. także orzeczenie TSUE z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-442/01).

Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od powyższej zasady sprowadzający się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów, jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką stwierdzić należy, że taka możliwość ograniczona jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług na rzecz spółki - wyrok WSA w Opolu z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 176/10. Zatem nie każde uczestnictwo w zarządzie przedsiębiorstwa pozwala na uznanie zarządzania za działalność gospodarczą, lecz tylko takie, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji opodatkowanych.

Odnosząc się do powyższego w oparciu o powołane przepisy prawa podatkowego uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, planowane przez Nowego Wspólnika - będącego komandytariuszem w spółce komandytowej - wniesienie Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy będzie czynnością niepodlegającą przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wynika bowiem z przedstawionego opisu sprawy Nowy Wspólnik jest osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej. Jest członkiem rady nadzorczej w spółce, która jest komplementariuszem spółki komandytowej i nie świadczy na rzecz tej spółki usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Z kolei czynność samego zbycia Ogółu praw i obowiązków nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a jest jedynie prostym wykonywaniem funkcji właścicielskiej, która nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, wniesienie przez Nowego Wspólnika Ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

W związku z uznaniem stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym wniesienie przez Nowego Wspólnika ogółu praw i obowiązków do majątku Wnioskodawcy nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu za prawidłowe, odpowiedź na zadane pytania nr 2 i 3 we wniosku stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.