Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-769/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-03
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej, w sytuacji, gdy zakupu dokonał czynny podatnik wraz z współmałżonkiem w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej
Słowa kluczowe: małżeństwo; nieruchomości; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2012r. (data wpływu 24 lipca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej, w sytuacji, gdy zakupu dokonał czynny podatnik wraz z współmałżonkiem w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2012r. do tut. organu, wpłynął wniosek z dnia 9 lipca 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej, w sytuacji, gdy zakupu dokonał czynny podatnik wraz z współmałżonkiem w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od 1991r. prowadzi na własny rachunek działalność gospodarczą, w formie przedsiębiorstwa osoby fizycznej, na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1997r. do chwili obecnej, głównym przedmiotem prowadzonej działalności jest, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD 2007), sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych.

W roku obecnym Wnioskodawca zamierza nabyć na podstawie aktu notarialnego, wraz z małżonkiem, grunt niezabudowany, na prawie użytkowania wieczystego. Nieruchomość ta zostanie nabyta na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i będzie w całości wykorzystywana do celów działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Działka zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych, zgodnie z zakresem prowadzonej działalności. Z uwagi na pozostawanie we wspólności małżeńskiej, akt notarialny sporządzony będzie na obu małżonków. Transakcja zakupu zostanie potwierdzona fakturą VAT wystawioną na prowadzone przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwo i będzie zawierała podatek należny w wysokości 23%. Zakup nieruchomości zostanie częściowo sfinansowany kredytem inwestycyjnym udzielonym firmie Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup, prawa użytkowania wieczystego działki, stanowiącej współwłasność majątkową małżeńską, wystawionej na jednoosobowe przedsiębiorstwo osoby fizycznej, będące czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup prawa użytkowania wieczystego działki, w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej, wykorzystywanej w całości na cele opodatkowanej działalności gospodarczej i wprowadzonej do ewidencji środków trwałych, udokumentowany aktem notarialnym wystawionym na imię obojga małżonków oraz fakturą wystawioną na jednoosobowe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy, będącego czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, pozwala na odliczenie 100% podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT.

Rozumowanie takie opiera Wnioskodawca na innych interpretacjach podatkowych, a mianowicie: Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2010r. ITPP2/443-19/10/EŁ, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 marca 2009r. ILPP2/443-100/09-2/GZ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Zrealizowanie prawa do odliczenia możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, poprzez złożenie deklaracji podatkowej.

Kwestę stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 788).

Stosownie do art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Zgodnie z art. 37 § 1 cyt. ustawy, zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym, np. nabycie nieruchomości, wymieniani są oboje małżonkowie jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż w przypadku, gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają dobro inwestycyjne, które jest używane wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej jednego z nich, nie ma przeszkód aby małżonek ten skorzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy jego zakupie pod warunkiem, że występuje związek pomiędzy poniesionym wydatkiem, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności, czynnościami opodatkowanymi. Przy czym bez znaczenia jest to, czy w akcie notarialnym wskazano jako nabywców oboje małżonków.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca od 1991r. prowadzi na własny rachunek działalność gospodarczą, w formie przedsiębiorstwa osoby fizycznej, na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1997r. do chwili obecnej, głównym przedmiotem prowadzonej działalności jest, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD 2007), sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych.

W roku obecnym Wnioskodawca zamierza nabyć na podstawie aktu notarialnego, wraz z małżonkiem, grunt niezabudowany, na prawie użytkowania wieczystego. Nieruchomość ta zostanie nabyta na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i będzie w całości wykorzystywana do celów działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Działka zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych, zgodnie z zakresem prowadzonej działalności. Z uwagi na pozostawanie we wspólności małżeńskiej, akt notarialny sporządzony będzie na obu małżonków. Transakcja zakupu zostanie potwierdzona fakturą VAT wystawioną na prowadzone przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwo i będzie zawierała podatek należny w wysokości 23%.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż przysługuje Wnioskodawcy prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej, o ile – jak wskazano we wniosku – wydatek ten związany będzie wyłącznie z prowadzoną przez Wnioskodawcę, jako czynnego podatnika podatku od towarów i usług, działalnością opodatkowaną i nie zajdą wyłączenia wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że na rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy nie mają wpływu wskazane przez Wnioskodawcę interpretacje innych organów podatkowych. Należy tutaj wskazać, że rozstrzygnięcia organów podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony przez tych podatników. Zatem nie mają one mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.