Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-34/08-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-08-11
Teza: 1. Czy wspomniane w stanie faktycznym pożyczki, podlegają reżimowi wskazanemu przez ustawę o podatku od czynności cywilnoprawnych czy ustawę o podatku od towarów i usług?2. Czy zatem, jeśli udzielane w zakresie działalności Spółki – pożyczkodawcy pożyczki, są zwolnione z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt.1 ustawy o VAT, to czy można uznać, iż strony pożyczki skorzystają z uregulowania wskazanego w art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, czyli że czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2008 r. (data wpływu 12 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka, kontrahent Wnioskodawcy, w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, udzieliła Zainteresowanemu jako pożyczkobiorcy kilku oprocentowanych pożyczek. Poza tymi pożyczkami spółka ta udzielała i udziela także komercyjnych pożyczek np. swoim pracownikom (tj. ze środków nie pochodzących z ZFŚS). Spółka – pożyczkodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Działalność tej spółki polegająca m.in. na udzielaniu pożyczek została zapisana w umowie Spółki jako „pozostałe pośrednictwo finansowe” (tak w KRS jako: poz. PKD 65.2 – „pozostałe pośrednictwo finansowe”). Jednakże usługi pośrednictwa finansowego nie należą do podstawowego przedmiotu działalności (przedmiotu przedsiębiorstwa) tej Spółki. Podstawowym przedmiotem działalności jest: sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń biurowych (tak w KRS jako: poz. PKD 51.64 Z – „sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń”).

Z tytułu wszystkich udzielonych pożyczek przysługują Spółce – pożyczkodawcy odsetki. Spółka ta nie jest udziałowcem/akcjonariuszem u żadnego ze swoich kontrahentów, którym udziela pożyczek. Spółka w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zamierza dokonywać dalszych oprocentowanych pożyczek na rzecz innych podmiotów gospodarczych. Pożyczki te dokonywane są z bieżących środków obrotowych Spółki – pożyczkodawcy. Pomimo, że pożyczki te nie są dokonywane w sposób częstotliwy i nie są podstawowym przedmiotem działalności, nie można też jednak uznać, iż są one dokonywane w sposób przypadkowy, z uwagi na coraz większą ich ilość.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

1.  Czy przedmiotowe pożyczki podlegają reżimowi wskazanemu przez ustawę o podatku od czynności cywilnoprawnych czy ustawę o podatku od towarów i usług?
2.  Czy jeśli udzielane w zakresie działalności Spółki – pożyczkodawcy pożyczki są zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, to czy można uznać, iż strony pożyczki skorzystają z uregulowania wskazanego w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czyli że czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowy pożyczki powinny być zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z przepisami art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają umowy pożyczki. Jednocześnie w art. 2 pkt 4 ww. ustawy wprowadzono wyjątek w opodatkowaniu, ustalając, że nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona, z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany zwolnionych od podatku od towarów i usług, których przedmiotem są nieruchomości lub ich części albo prawo wieczystego użytkowania. Przepis ten uzależnia zatem opodatkowanie lub zwolnienie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych od wystąpienia określonej sytuacji w podatku od towarów i usług.

Jeżeli więc w konkretnym przypadku Wnioskodawcy zawierając umowę pożyczki, Spółka – pożyczkodawca działa w warunkach określonych w grupowaniu 65.22.10-00.90, czynność taka jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ udzielenie tego rodzaju pożyczki podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług, z tym, że usługi te korzystają jednocześnie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z załącznikiem nr 4 poz. 3 symbol PKWiU: Sekcja J ex 65-67 tj. „Usługi pośrednictwa finansowego”.

W przypadku zatem udzielania przez Spółkę – pożyczkodawcę – podatnika VAT, oprocentowanej pożyczki pieniężnej innym podmiotom gospodarczym, tj. świadczenia usługi finansowej zwolnionej z podatku od towarów i usług, czynność taka nie będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych w myśl art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68 poz. 450) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają m.in. umowy pożyczki.

Równocześnie na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

\- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem są nieruchomości lub ich części albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umowy spółki i jej zmiany, - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

W interpretacji nr ILPP1/443-490/08-3/AK z dnia 11 sierpnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów poinformował Wnioskodawcę, że usługa polegająca na udzielaniu pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże, zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT, korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

Wobec powyższego, czynność zawarcia umowy pożyczki, jako czynność zwolniona od podatku od towarów i usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania pożyczek pieniężnych została wydana odrębna interpretacja o nr ILPP1/443-490/08-3/AK z dnia 11 sierpnia 2008 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.