Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.514.2018.2.EN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-18
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; prace
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 listopada 2018 r. (data wpływu do Organu 13 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z 29 stycznia 2019 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.514.2018.1.EN wezwano do jego uzupełnienia co też nastąpiło 6 lutego 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – (dalej również: „Spółka”) jest producentem części dla przemysłu motoryzacyjnego. Działalność Spółki polega na produkcji \`(...)\` dla przemysłu \`(...)\` . W ramach swojej działalności Spółka dokonuje także inwestycji w postaci działań na rzecz rozwoju produktów m.in. w zakresie ich innowacyjności i konkurencyjności na rynku.

Wnioskodawca w ramach działalności zawarł wieloletni kontrakt z niepowiązaną ze sobą spółką z grupy X (dalej: „Spółka X”) na produkcję poszyć do foteli dla samochodów osobowych (dalej: „Kontrakt”). Realizacja Kontraktu wymagała nabywania szeregu specjalistycznych usług i poniesienia kosztów związanych z pracami rozwojowymi służących realizacji Kontraktu. W związku z uzyskaniem pozytywnych rezultatów tych prac rozwojowych, Spółka rozpoczęła amortyzację podatkową kosztów tych prac jako wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „WNiP”) - na podstawie przepisu art. 15 ust. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) spełniając ustawowe wymogi.

Z racji malejącej opłacalności Kontraktu, Spółka planuje obecnie jego rozwiązanie. W tym celu, zostały podjęte negocjacje ze Spółką X, których rezultatem stanie się porozumienie (dalej: „Porozumienie”) rozwiązujące Kontrakt. Wnioskodawca wskazuje, iż niezależnie od Porozumienia, będzie on dalej prowadził działalność gospodarczą w niezmienionym zakresie tzn. polegającą na produkcji siedzeń i poszyć do foteli.

Wspomniane Porozumienie poza kwestiami natury technicznej, odnosi się również do WNiP wytworzonego i amortyzowanego przez Wnioskodawcę, a związanego stricte z Kontraktem.

Zgodnie bowiem z treścią Porozumienia, Spółka uzyska wynagrodzenie w ramach Kontraktu, w zamian za zbycie na rzecz Spółki X rzeczonego WNiP, który będzie wykorzystywany przez Spółkę X lub docelowo jego innych dostawców.

Odpłatne zbycie WNiP pod względem technicznym polegać będzie na przekazaniu Spółce X wyników prac rozwojowych, schematów, planów, projektów i wszelkich innych dokumentów zawierających wiedzę przemysłową, techniczną, handlową i naukową związaną z wytworzonym i wykorzystywanym przy realizacji Kontraktu WNiP.

Uzgodnione Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy w związku ze zbyciem WNiP będzie niższe od aktualnej wartości podatkowej WNiP. Na wniosek grupy X zostanie uwzględnione w fakturach korygujących sprzedaż - wytworzonych w oparciu o WNiP - produktów Wnioskodawcy dokonanych na rzecz Spółki X (tzw. korekta „w górę”). Uzupełniając powyższe, Spółka pragnie podkreślić, że wydatki poniesione na wytworzenie lub nabycie przedmiotowych WNiP podlegały dotychczas zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, w myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT. Niemniej jednak, z uwagi na wcześniejsze rozwiązanie Kontraktu, opisane WNIP nie zostały jeszcze całkowicie zamortyzowane.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca - w związku ze zbyciem WNiP na rzecz Spółki X - planuje ująć niezamortyzowaną (nieumorzoną) wartość początkową WNIP jako koszt uzyskania przychodu w dacie ich zbycia.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 31 stycznia 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że okres dokonywania przez Spółkę odpisów amortyzacyjnych od kosztów zakończonych prac rozwojowych w momencie zbycia był dłuższy niż 12 miesięcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia pozostałej niezamortyzowanej wartości WNiP (tj. kosztów poniesionych w związku z wytworzeniem wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym) jako podatkowych kosztów uzyskania przychodów w dacie ich zbycia?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia pozostałej niezamortyzowanej wartości WNiP (tj. kosztów poniesionych w związku z wytworzeniem wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym) jako podatkowych kosztów uzyskania przychodów w dacie ich zbycia.

Przedmiotem opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych jest, co do zasady, dochód, czyli dodatnia różnica między przychodami a kosztami ich uzyskania.

Zgodnie zaś z generalną zasadą określoną przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o CIT - kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w tzw. negatywnym katalogu kosztów podatkowych (art. 16 ust. 1 ustawy o CIT).

Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wytworzenie wskazanych w opisie stanu faktycznego WNiP miało na celu osiągnięcie przez Spółkę przychodu. Na mocy Kontraktu, Wnioskodawca produkował bowiem towar, który powstawał w oparciu o wiedzę techniczną, naukową i przemysłową będącą wynikiem prac rozwojowych, do których przeprowadzenia Spółka była zobowiązana na życzenie Spółki X.

Konsekwentnie więc, warunkiem koniecznym dla uzyskiwania przychodów w ramach Kontraktu było dla Spółki poniesienie kosztów na wytworzenie WNiP.

Wobec powyższego, opisany związek przychodu i konieczności poniesienia kosztów uzasadniały dokonywanie odpisów amortyzacyjnych na podstawie przepisu art. 15 ust. 4a pkt 3 ustawy o CIT w związku z przepisem art. 16b ust. 2 pkt 3 lit. a)-c) ustawy o CIT.

Również samo zbycie WNIP jako element rozwiązania Kontraktu, a zatem zdarzenia uzasadnionego biznesowo, wpisuje się w powyższą naczelną zasadę rozpoznawalności kosztów jako podatkowych tzn. bycia poniesionym w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Nieuwzględnienie niezamortyzowanej części kosztów w tzw. „negatywnym” katalogu kosztów. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że wartość nie w pełni zamortyzowanych WNiP, będąca różnicą pomiędzy rzeczywistymi wydatkami podlegającymi amortyzacji a kwotą amortyzacji, w przypadku jej sprzedaży, nie została wykluczona z kosztów uzyskania przychodów na mocy przepisu art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o CIT mówi bowiem wprost, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) (tj. gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 lipca 2015 r., Znak: IPPB5/4510-376/15-2/IŚ: „(\`(...)\`) konstrukcja przedmiotowego przepisu oparta została na założeniu odroczenia w czasie uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków m.in. na nabycie lub wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jednakże, aby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów takie wydatki, konieczne jest ich odpłatne zbycie.”

Zdaniem Spółki oznacza to, że kosztem uzyskania przychodów będzie dla niej, w sytuacji zbycia opisanych WNiP, wartość podatkowa tych wartości niematerialnych i prawnych tzn. podatkowa wartość początkowa pomniejszona o dokonane do momentu zbycia odpisy amortyzacyjne. Wnioskodawca pragnie wskazać, iż dopuszczalność zaliczenia w poczet kosztów podatkowych niezamortyzowanej wartości zbywanych WNiP została wielokrotnie potwierdzona przez orzecznictwo organów podatkowych, m. in. w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 kwietnia 2017 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.48.2017.1.APO, która potwierdza prawidłowość stanowiska podatnika zgodnie, z którym: „(\`(...)\`) w zakresie wartości niematerialnych i prawnych, kosztem uzyskania przychodu będzie suma wydatków poniesiona na nabycie przedmiotowych wartości niematerialnych i prawnych pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych (\`(...)\`)”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 stycznia 2015 r., Znak: ILPB1/415-1207/14-4/AP, która potwierdza stanowisko podatnika: „(\`(...)\`) w przypadku zbycia (\`(...)\`) Znaku towarowego oraz Wiedzy technicznej stanowiących WNiP, dochodem Wnioskodawcy będzie przychód ze zbycia Wiedzy technicznej, pomniejszony o niezamortyzowaną część wartości początkowej Wiedzy technicznej, w części, w jakiej Wnioskodawca, jako wspólnik, będzie uczestniczyć w zysku Spółki.”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 stycznia 2015 r., Znak: IPPB5/4510-1133/15-2/AK, w której stwierdzono, że: „(\`(...)\`) w przypadku sprzedaży tych części majątku Oddziału które stanowią środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wprowadzone przez Oddział do ewidencji środków trwałych i podlegające amortyzacji, koszty uzyskania przychodów w związku z ich zbyciem będą równe wartości początkowej tych składników majątku, pomniejszonej o sumę dokonanych od tego składnika odpisów amortyzacyjnych, zaliczonych uprzednio do kosztów podatkowych.”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 października 2014 r. Znak: ILPB4/423-361/14-4/MC, w której organ potwierdził, że: ,,(\`(...)\`) kosztem uzyskania przychodów z tytułu zbycia wartości niematerialnej i prawnej/wartości niematerialnych i prawnych, zarówno w formie sprzedaży, jak i wkładu niepieniężnego, będzie wartość początkowa zbywanej wartości niematerialnej i prawnej/wartości niematerialnych i prawnych, pomniejszona o sumę dokonanych od danego składnika majątkowego odpisów amortyzacyjnych.”

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, będzie ona uprawniona do uwzględnienia pozostałej niezamortyzowanej wartości WNiP (tj. kosztów poniesionych w związku z wytworzeniem wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym), jako podatkowych kosztów uzyskania przychodów w dacie ich zbycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym zbytych na rzecz niepowiązanego podmiotu. Tym samym przedmiotem niniejszej interpretacji nie była ocena, czy wytworzone przez Wnioskodawcę wartości niematerialne i prawne w istocie stanowią prace rozwojowe i spełniają warunki o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm., dalej: „updop”) - wskazanie to przyjęto, jako element opisu zdarzenia przyszłego niepodlegający weryfikacji przez organ. Ponadto zauważyć należy, że zgodnie z zadanym pytaniem i własnym stanowiskiem Wnioskodawcy w sprawie przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie była również kwestia czy prawnie dopuszczalny i prawidłowy jest sposób wykazania przychodu z tytułu zbycia ww. wartości niematerialnej i prawnej w postaci zakończonych prac rozwojowych wskazany w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie, art. 16 ust. 1 ustawy, zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera szczególny przepis dotyczący sposobu rozliczania kosztów prac rozwojowych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. W myśl bowiem art. 15 ust. 4a updop, koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:

1.  w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
2.  jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
3.  poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.

Należy zauważyć, iż przepisy updop nie zawierają dodatkowych warunków, jakie podatnik powinien spełnić w przypadku, gdy postanowi ujmować koszty prac rozwojowych dla celów podatkowych zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 1, pkt 2 albo 3 ww. ustawy. W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, które powstaną co do zasady w przypadku zakończenia prac rozwojowych wynikiem pozytywnym.

W myśl art. 16b ust. 2 pkt 3 updop, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
2.  techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz
3.  z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,

\-zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Jak wynika z art. 16b ust. 2 pkt 3 updop, zaliczenie kosztów prac rozwojowych do podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych, jest uzależnione od spełnienia następujących warunków:

*   prace zostały zakończone,
*   ich wynik jest pozytywny, tzn. osiągnięto zamierzony rezultat tych prac,
*   efektem prac jest ściśle ustalony produkt lub technologia wytwarzania, które mogą być wykorzystane na potrzeby działalności gospodarczej podatnika,
*   techniczna przydatność tego produktu lub technologii została odpowiednio udokumentowana przez podatnika,
*   podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii,
*   koszty prac zostały wiarygodnie określone, tzn. określono je w sposób zasługujący na wiarę, zaufanie, nieulegający wątpliwości, autentyczny,
*   z dokumentacji wynika, że koszty prac zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży produktów lub zastosowania technologii.

W konsekwencji, jeśli prace rozwojowe zostaną zakończone wynikiem pozytywnym i pozostałe warunki określone w art. 16b ust. 2 pkt 3 updop, są spełnione, koszty prac rozwojowych stanowią podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne.

Podkreślić w tym miejscu należy, że stosownie do treści art. 16m ust. 1 pkt 3 ustawy, od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych nie może być krótszy niż 12 miesięcy.

Z przedstawionego we wniosku opis zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach działalności Wnioskodawca dokonuje m.in. inwestycji w postaci działań na rzecz rozwoju produktów w zakresie ich innowacyjności i konkurencyjności na rynku. Wnioskodawca zawarł wieloletni kontrakt z niepowiązaną ze sobą spółką z grupy X na produkcję poszyć do foteli dla samochodów osobowych. W związku z uzyskaniem pozytywnych rezultatów prac rozwojowych, Spółka rozpoczęła amortyzację podatkową kosztów tych prac jako wartości niematerialnych i prawnych na podstawie przepisu art. 15 ust. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych spełniając ustawowe wymogi. Z racji malejącej opłacalności Kontraktu, Spółka planuje obecnie jego rozwiązanie. Wnioskodawca wskazuje, iż niezależnie od Porozumienia, będzie on dalej prowadził działalność gospodarczą w niezmienionym zakresie tzn. polegającą na produkcji siedzeń i poszyć do foteli. Zgodnie z treścią Porozumienia, Spółka uzyska wynagrodzenie w ramach Kontraktu, w zamian za zbycie na rzecz Spółki X rzeczonego WNiP, który będzie wykorzystywany przez Spółkę X lub docelowo jego innych dostawców. Odpłatne zbycie WNiP pod względem technicznym polegać będzie na przekazaniu Spółce X wyników prac rozwojowych, schematów, planów, projektów i wszelkich innych dokumentów zawierających wiedzę przemysłową, techniczną, handlową i naukową związaną z wytworzonym i wykorzystywanym przy realizacji Kontraktu WNiP. Uzgodnione Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy w związku ze zbyciem WNiP będzie niższe od aktualnej wartości podatkowej WNiP. Uzupełniając powyższe, Spółka podkreśla, że wydatki poniesione na wytworzenie lub nabycie przedmiotowych WNiP podlegały dotychczas zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, w myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT. Niemniej jednak, z uwagi na wcześniejsze rozwiązanie Kontraktu, opisane WNIP nie zostały jeszcze całkowicie zamortyzowane. Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca - w związku ze zbyciem WNiP na rzecz Spółki X - planuje ująć niezamortyzowaną (nieumorzoną) wartość początkową WNIP, jako koszt uzyskania przychodu w dacie ich zbycia.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części, - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W przypadku zatem odpłatnego zbycia wartości niematerialnych i prawnych, wydatki na ich wytworzenie po aktualizacji i pomniejszeniu o sumę odpisów amortyzacyjnych, stanowią co do zasady koszty uzyskania przychodów. Zatem, niezamortyzowane do momentu odpłatnego zbycia wydatki na wytworzenie we własnym zakresie wartości niematerialnych i prawnych stanowią koszt podatkowy w momencie uzyskania przychodu z tytułu ich zbycia. Skutek taki zachodzi bez względu na to, kiedy wydatki zostały poniesione. Podstawą opodatkowania z tytułu zbywanej wartości niematerialnej i prawnej jest bowiem dochód ze sprzedaży wartości niematerialnej i prawnej liczony jako różnica pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami uzyskania tego przychodu.

Jak wynika z wniosku prace rozwojowe zostały zakończone wynikiem pozytywnym. Spełnione zostały również pozostałe warunki określone w art. 16b ust. 2 pkt 3 updop i wartość ww. prac rozwojowych stanowi dla Wnioskodawcy podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne (wskazania te przyjęto jako element opisu zdarzenia przyszłego niepodlegający weryfikacji przez organ). W sytuacji zatem gdy z racji malejącej opłacalności Kontraktu, Spółka dokona zbycia prac rozwojowych na rzecz niepowiązanego podmiotu wykazując z tego tytułu odpowiedni przychód, kosztami uzyskania przychodów będą udokumentowane wydatki związane z wytworzeniem ww. wartości niematerialnych i prawnych, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne. W konsekwencji niezamortyzowana wartość prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym w momencie sprzedaży stanie się kosztem uzyskania przychodu.

Reasumując, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku rozwiązania kontraktu i zbycia wartości niematerialnych i prawnych w postaci prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym z przyczyn uzasadnionych ekonomicznie, przed ich całkowitym zamortyzowaniem - Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia pozostałej niezamortyzowanej wartości kosztów poniesionych w związku z wytworzeniem ww. prac rozwojowych, jako podatkowych kosztów uzyskania przychodów w dacie ich zbycia – z zastrzeżeniem, iż prawidłowo zostanie wykazany przychód z tej sprzedaży.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie, Organ wydający niniejszą interpretację podkreśla, że jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie różnił się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.