Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/4510-1-48/16-2/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-04-05
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie obowiązku składania sprawozdania finansowego.
Słowa kluczowe: dokumentacja; dokumentacja-dokumentacja podatkowa; dokumentacja-dokumentacja podatkowa-obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność statutowa; ewidencja-ewidencja rachunkowa; osoba-kościelne osoby prawne; sprawozdania-sprawozdania finansowe; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2016 r. (data wpływu 29 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku składania sprawozdania finansowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku składania sprawozdania finansowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest kościelną osobą prawną na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła w Rzeczypospolitej Polsce. Wnioskodawczyni prowadzi działalność duszpasterską (niegospodarcza działalność statutowa) i uzyskuje dochody z niegospodarczej działalności statutowej. W tym zakresie prowadzi księgowość parafialną w oparciu o wewnętrzne przepisy kościelne, albowiem kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej (vide art. 17 ust. 1 pkt 4a litera a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Oprócz działalności duszpasterskiej Parafia prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości w ramach powołanej w tym celu jednostki lokalnej: Administracja Parafii. Dochód z tego tytułu (jeżeli taki zostanie wypracowany w danym roku podatkowym) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowy od osób prawnych jest zwolniony z podatku dochodowego, gdyż przeznaczany jest na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a litera b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop), tj. w szczególności na cele kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze, inwestycje sakralne, katechetyczne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Parafia ma obowiązek przedkładać Urzędowi Skarbowemu sprawozdanie finansowe łączne (w rozumieniu ustawy o rachunkowości) obejmujące pozarolniczą działalność gospodarczą Parafii polegającą na wynajmie pomieszczeń wraz z działalnością kościelną (niegospodarczą działalnością statutową), czy jedynie sprawozdanie finansowe obejmujące pozarolniczą działalność gospodarczą?

Zdaniem Wnioskodawcy powinien on przedkładać Urzędowi Skarbowemu sprawozdanie finansowe jedynie z prowadzonej działalności gospodarczej, a nie sprawozdanie finansowe łączne obejmujące działalność gospodarczą wraz z działalnością kościelną (niegospodarczą działalność statutową).

Powyższe wynika z faktu, że Parafia nie ma obowiązku prowadzenia dokumentacji z niegospodarczej działalności statutowej i nie ma obowiązku dołączania do składanego zeznania rocznego CIT-8 z pozarolniczej działalności gospodarczej informacji o przychodach z działalności duszpasterskiej, w tym o otrzymanych darowiznach, CIT-D (vide: interpretacje organów skarbowych w sprawach indywidualnych: IBPBI/2/4510-231/15/MS, IBPBI/2/423-1001/13/PP, IBPBI/2/423- 349/12/CzP).

W myśl art. 2 ust. 4 ustawy o rachunkowości „Kościelne osoby prawne nieprowadzące działalności gospodarczej prowadzą rachunkowość zgodnie z przepisami wewnętrznymi tych osób”. Z kolei w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „Wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych:

1.  z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej,
2.  z pozostałej działalności – w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a wynika, że „kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej” z niegospodarczej działalności statutowej. W myśl art. 27 ust. 1 updop podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Dochody Parafii, będącej kościelną osobą prawną, uzyskane z niegospodarczej działalności statutowej są wolne od podatku w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a updop, a zatem Parafia nie jest zobowiązana do składania zeznań rocznych zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy.

Z kolei w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej prowadzonej w ramach jednostki lokalnej, tj. „Administracja Parafii” Parafia sporządza sprawozdanie finansowe i przedkłada je Urzędowi Skarbowemu, zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o rachunkowości.

Skoro Parafia nie ma obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej z zakresu swojej niegospodarczej działalności statutowej, a także nie ma obowiązku składania zeznań rocznych z niegospodarczej działalności statutowej oraz w myśl art. 2 ust. 1 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła w RP „Kościół rządzi się w swoich sprawach wewnętrznych przepisami Zasadniczego Prawa Wewnętrznego, uchwalanego przez Synod Kościoła”, to tym samym należy uznać, że art. 2 ust. 4 ustawy o rachunkowości należy interpretować w ten sposób, że Parafia nie ma obowiązku sporządzać sprawozdania finansowego łącznego obejmującego również niegospodarczą działalność statutową, a ma obowiązek sporządzać sprawozdanie finansowe obejmujące jedynie działalność gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.