Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1006/10/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-11
Teza: Czy stawka 7% na usługi rekreacyjne i sportowe w zakresie wstępu na korty tenisowe oraz nauki gry w tenisa jest stosowana prawidłowo?
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi związane z działalnością stadionów i innych obiektów sportowych; usługi-usługi związane ze sportem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2010 r. (data wpływu 18 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wstępu na korty tenisowe oraz nauki gry w tenisa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wstępu na korty tenisowe oraz nauki gry w tenisa.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność w zakresie „sprzedaży wstępu” w określonych godzinach na halę tenisową, celem korzystania z obiektu w ramach usług rekreacyjnych i sportowych przez osoby fizyczne oraz prowadzących działalność gospodarczą. Wstęp na korty tenisowe mieści się w PKWiU w grupowaniu 92.61, ex 92.72.

Ponadto, jak wskazano we wniosku, Spółka zatrudnia instruktora gry w tenisa i świadczy usługi, polegające na prowadzeniu nauki dla dzieci i dorosłych, w związku z czym, nie tylko udostępnia korty, ale również udostępnia korty wraz z instruktorem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy stawka 7% na usługi rekreacyjne i sportowe w zakresie wstępu na korty tenisowe oraz nauki gry w tenisa jest stosowana prawidłowo?

Zdaniem Spółki, świadczone usługi są klasyfikowane jako usługi związane z działalnością stadionów i innych obiektów sportowych. Spółka prowadzi obiekt sportowy i tym samym spełnia warunek podmiotowy stawiany przez PKWiU 92.61.10-00.00, bowiem kort tenisowy jest rodzajem obiektu sportowego, zaś usługi polegające na nauce gry w tenisa oraz samej gry stanowią usługi związane z działalnością tego obiektu. Obie przesłanki stawiane przez PKWiU 92.61.10-00.00, w opinii Spółki, są zatem spełnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązania do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodne z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy, a obowiązek zaklasyfikowania do właściwego grupowania statystycznego świadczonych usług spoczywa na Wnioskodawcy.

Zgodnie z brzmieniem § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze zm.).

Co do zasady stawka podatku – jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, w oparciu o art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%, w pozycji 158 wymieniono sklasyfikowane do grupowania PKWiU 92.61 – „usługi w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych”.

Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność w zakresie udostępniania kortów tenisowych osobom fizycznym i osobom prowadzącym działalność gospodarczą oraz w zakresie nauki gry w tenisa przez zatrudnionych instruktorów. Usługi te sklasyfikowała w grupowaniu PKWiU 92.61.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne należy stwierdzić, iż o ile faktycznie świadczone przez Wnioskodawcę usługi, polegające na odpłatnym udostępnianiu kortów tenisowych osobom fizycznym i osobom prowadzącym działalność gospodarczą w celach rekreacyjnych i sportowych wraz z prowadzeniem tam nauki gry w tenisa przez instruktorów, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.61.10-00.00 „usługi związane z działalnością stadionów i innych obiektów sportowych”, a dokonana klasyfikacja jest prawidłowa, to podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według 7% stawki, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z poz. 158 załącznika nr 3 do tej ustawy.

Podkreślić jednocześnie należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane w złożonym wniosku.

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Ponadto należy wskazać, iż o ile Spółka świadczy usługi sklasyfikowane do PKWiU do grupowania ex 92.72 „Usługi rekreacyjne pozostałe – wyłącznie w zakresie wstępu”, to z uwagi na fakt, iż w tej kwestii nie postawiono pytania oraz nie przedstawiono własnego stanowiska, tutejszy organ podatkowy w niniejszej interpretacji nie odnosił się do zakresu opodatkowania stawką 7% tychże usług.

Końcowo należy zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie ulegają stawki podatku od towarów i usług. I tak zgodnie z art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), w ustawie o podatku od towarów i usług dodaje się art. 146a pkt 2 w następującym brzmieniu: „W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%”.

Natomiast stosownie do przepisu art. 1 pkt 17 lit. a) ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), od dnia 1 stycznia 2011 r. w załączniku nr 3 do ustawy tytuł drugiej kolumny otrzymuje brzmienie „Symbol PKWiU 2008”. Tym samym obowiązująca dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. zostaje zastąpiona PKWiU stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.