Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.155.2017.2.JŁ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-18
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku przychód (dochód) z produkcji rolnej z 2017 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.), opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu w podatku PIT, a sprzedanej przez Spółkę Cywilną po dniu 31 grudnia 2017 r. (na podstawie umowy sprzedaży albo na podstawie umowy w domu aukcyjnym) – nie będzie po raz drugi opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych w roku, w którym dokonano jej sprzedaży?
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; opodatkowanie; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 5 czerwca 2017 r. (data wpływu 12 czerwca 2017 r.), uzupełnionym w dniu 31 lipca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów ze sprzedaży skór norczych oraz mięsa z norek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów ze sprzedaży skór norczych oraz mięsa z norek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca („Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych („podatek PIT”).
2.  1\. Wnioskodawca jest również wspólnikiem spółki cywilnej utworzonej zgodnie z art. 860 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. Poz. 459 ze zm.). („Kodeks Cywilny”) z siedzibą na terytorium Polski („Spółka Cywilna”). Drugim wspólnikiem Spółki Cywilnej jest również osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku PIT („Wspólnik”). Wspólnikiem tym jest Zainteresowany, niebędący stroną postępowania, wskazany w załączniku do niniejszego wniosku wspólnego. Tym samym, interpretacja indywidualna, wydana po rozpatrzeniu niniejszego wniosku będzie wywoływała skutki podatkowe bezpośrednio w sferze praw i obowiązków Wspólnika (tj. Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania, wskazanego w załączniku do niniejszego wniosku wspólnego) w ten sposób, iż rozstrzygnie ona sposób rozliczenia w podatku PIT identyczny dla Zainteresowanego oraz Wnioskodawcy (wspólników tej samej spółki cywilnej). 2. W prowadzonej działalności rolniczej, Spółka Cywilna wykorzystuje składniki majątkowe stanowiące „gospodarstwo rolne” w rozumieniu art. 553 Kodeksu Cywilnego oraz będące własnością wspólników Spółki Cywilnej, takie jak: budynki gospodarskie, specjalistyczne maszyny i urządzenia, niezbędne do prowadzenia działalności rolniczej przez Spółkę Cywilną, a także grunty („Gospodarstwo Rolne”).
3.  Spółka Cywilna w Gospodarstwie Rolnym prowadzi działalność produkcyjną (rolniczą) w zakresie: hodowli zwierząt futerkowych (norek) oraz produkcji skór norczych, tj. celem prowadzonej działalności rolniczej jest co do zasady wyłącznie produkcja skór norczych („Ferma Norek”). Samo mięso norek (tuszka) jest przez niektóre Spółki Cywilne w części sprzedawane – w zależności od zapotrzebowania na rynku – na rzecz wyspecjalizowanego przedsiębiorstwa zajmującego się przetwarzaniem. Co do zasady jednak, mięso norek (tuszki) podlega utylizacji. Działalność Fermy Norek polega więc zasadniczo na tym, że samice rodzą norki, które są hodowane, a po osiągnięciu dorosłości są ubijane (wszystkie dorosłe samce po kryciu samic są ubijane już około marca, natomiast niektóre samice, tj. stado reprodukcyjne oraz samce na potrzeby kopulacji po zakończeniu cyklu hodowlanego w danym roku nie są ubijane. Samice rodzą kolejne norki w następnym cyklu produkcyjnym i są ubijane z końcem kolejnego cyklu produkcyjnego). Działalność w zakresie hodowli norek jest sezonowa, co wynika z rocznego (wynika to z biologii norek) cyklu rozrodczego norek (cykl ten wygląda tak, że raz do roku samica po ok. 60-dniowej ciąży rodzi 2-8 młodych. Okres godowy (krycie samic) przypada na okres od lutego do początku marca, narodziny młodych – na koniec kwietnia lub maj (czasami do początku czerwca – zależnie od warunków pogodowych i uwarunkowań danego koloru zwierząt). Po ok. 6 tygodniach młode są już częściowo samodzielne, zaś latem (w lipcu) matka opuszcza je ostatecznie. Na koniec każdego cyklu produkcyjnego pozostaje tzw. stado podstawowe, tj. samice i samce (w proporcji ok. 5:1), które są wykorzystywane do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym (tj. w kolejnym roku). W związku z tym samce wchodzące w skład stada podstawowego, które dochodzą z produkcji z danego roku (tj. np. urodzone w 2016 r.), są zawsze ubijane dopiero w marcu następnego roku (np. w marcu 2017 r.), gdyż mają za zadanie krycie samic w kolejnym cyklu produkcyjnym (kolejnym roku). Urodzone w danym cyklu produkcyjnym norki nie przeznaczone do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym są ubijane przed końcem danego roku, zwykle w listopadzie i grudniu danego roku. Ubicie norki skutkuje tym, iż taka norka po uśpieniu wraz ze skórą jest składowana w chłodni, a samo oddzielenie skóry od tuszki norki (tzw. skórowanie) może nastąpić później, nawet kilka miesięcy po ubiciu norki. Wyprodukowanie norki kończy się więc w momencie ubicia norki. Natomiast, moment oddzielenia skóry do norki (tzw. skórowanie) jest to moment wyprodukowania samej skórki norczej, która następnie podlega – we własnym zakresie lub w wyspecjalizowanej firmie działającej na zlecenie Spółki Cywilnej na podstawie umowy o świadczenie usług – również dalszej obróbce (tj. tzw. mizdrowaniu, bębnowaniu, formowaniu, suszeniu i nawilżaniu). Obróbka skórek wyprodukowanych w danym cyklu produkcyjnym (danym roku) kończy się około lutego/marca roku następnego. Po zakończeniu procesu przygotowania skóry, każda skóra norcza otrzymuje swój kod kreskowy pozwalający na identyfikację producenta skóry przez dom aukcyjny oraz pozwalający na określenie daty dostarczenia danej skóry do magazynu domu aukcyjnego – o ile skóra norcza będzie sprzedawana za pośrednictwem domu aukcyjnego. Wyprodukowane bowiem z norek ubitych w danym cyklu produkcyjnym skóry norcze: mogą być sprzedawane np. do firm garbarskich i kuśnierskich na podstawie umowy sprzedaży (w takim przypadku własność skóry przechodzi ze zbywcy na nabywcę) albo są wysyłane – w takim przypadku na podstawie umowy do zagranicznych domów aukcyjnych (głównie z siedzibą w … (Finlandia) oraz marginalnie w … (Dania) i … (Kanada), stanowiąc nadal własność wspólników Spółki Cywilnej. Ze względu na dużą wartość skór norczych, wysyłka skór odbywa się transportem nabywcy – kupującego albo domu aukcyjnego (każda dostawa jest dokumentowana listem przewozowym wskazującym na ilość wysłanych skór). W razie sprzedaży skór norczych za pośrednictwem domu aukcyjnego (tj. na podstawie umowy), każda ze skór jest już ściśle ewidencjonowana – za pomocą kodu kreskowego – na koncie właściciela danej skóry norczej od chwili wprowadzenia do magazynu domu aukcyjnego aż do momentu jej sprzedaży na aukcji (w ciągu danego roku kalendarzowego jest bowiem w danym domu aukcyjnym kilka terminów aukcji). Taki sposób ewidencji skór powoduje, iż jest bezsporny sposób ustalenia daty produkcji danej skóry (co wynika z daty wprowadzenia takiej skóry do sytemu magazynowego domu aukcyjnego), a także ceny uzyskanej ze sprzedaży takiej skóry. 2. Dla uniknięcia wątpliwości, ilekroć dalej we Wniosku jest mowa o „skórach z produkcji 2017 r.”, oznacza to skóry z norek hodowanych i ubitych w 2017 r., niezależnie od momentu zakończenia procesu skórowania (i dalszej obróbki) skór z tych norek.
4.  Istnieją normy branżowe z których wynika, jaki jest koszt wyhodowania norki (np. koszt w postaci skonsumowanej paszy przez jedną norkę, koszty opieki weterynaryjnej, koszty szczepień, itp.).
5.  Przychody Wnioskodawcy ze Spółki Cywilnej z działalności w zakresie Fermy Norek – od rozpoczęcia prowadzenia tej działalności – podlegały i nadal podlegają przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o tzw. „działach specjalnych produkcji rolnej”.
6.  Spółka Cywilna do dnia 31 grudnia 2017 r. wyprodukuje i sprzeda określoną ilość skór norczych. Sprzedaż skór norczych nastąpi na podstawie umowy sprzedaży, która – co wynika z przepisów prawa cywilnego – jest zawierana niezależnie od daty wydania towaru będącego jej przedmiotem (ta może być późniejsza niż data zawarcia umowy) oraz daty dokonanie zapłaty ceny (ta również może być późniejsza niż data zawarcia umowy). Umowa sprzedaży musi jednak co najmniej ustalić ilość towaru oraz cenę.
7.  Faktyczne wydanie skór norczych (sprzedaż skór norczych bezpośrednio kupującym): w przypadku części odbiorców skór – będzie miało miejsce przed dniem 1 stycznia 2018 r., a w przypadku części odbiorców skór – będzie miało miejsce po dniu 31 grudnia 2017 r. Faktyczna zapłata za część produkcji skór norczych, wyprodukowanej i sprzedanej przez Spółkę Cywilną do dnia 31 grudnia 2017 r. (wydanej zarówno przed dniem 1 stycznia 2018 r., jak i po dniu 31 grudnia 2017 r.) może nastąpić po dniu 31 grudnia 2017 r. W przypadku sprzedaży skór norczych za pośrednictwem domu aukcyjnego (na podstawie umowy), sprzedaż skór norczych wyprodukowanych w 2017 r. (tj. skór z produkcji 2017 r.) nastąpi w 2018 r. (wynika to z faktu, że aukcje skór w domu aukcyjnym z którym współpracuje Spółka Cywilna odbywają się 3-4 razy w roku, w ściśle określonych terminach) i – być może – w roku następnym (latach następnych). W takim wypadku, Spółka Cywilna uzyska cenę w roku, w którym zostanie zawarta umowa sprzedaży za pośrednictwem domu aukcyjnego. Co do zasady, dom aukcyjny wypłaca Spółce Cywilnej cenę za sprzedaż skór pomniejszoną o wynagrodzenie domu aukcyjnego (prowizja domu aukcyjnego).
8.  W 2017 r. Spółka Cywilna – poniosła i poniesie do dnia 31 grudnia 2017 r. – koszty na produkcję skór norczych, wyprodukowanych i sprzedanych w 2017 r. (tj. skór z produkcji 2017 r.), wydanych nabywcom tych skór przed dniem 1 stycznia 2018 r., jak i po dniu 31 grudnia 2017 r.
9.  Od rozpoczęcia działalności w zakresie Fermy Norek, Spółka Cywilna nie prowadziła, jak też w 2017 r. nie prowadzi i w 2018 r. (o ile przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. nie przekroczy 2.000.000 euro) nie będzie prowadziła ksiąg rachunkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 ze zm.), („ustawa o rachunkowości”), a także nie prowadziła i nie prowadzi ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (tak też będzie wyglądała sytuacja na dzień 30 grudnia 2017 r.). Powyższe wynika z faktu ryczałtowego opodatkowania podatkiem dochodowym przychodów (dochodów) z działów specjalnych produkcji rolnej. Również Wnioskodawca od 2015 r. nie prowadzi oraz nie będzie prowadził ksiąg rachunkowych w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług (również: „podatek VAT”). Podatnikiem podatku od towarów i usług jest Spółka Cywilna. Natomiast drugi wspólnik Spółki Cywilnej nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
10.  Rok obrotowy Spółki Cywilnej będzie równy rokowi kalendarzowemu.
11.  Wnioskodawca przewiduje, iż w 2017 r. przychody netto ze sprzedaży osiągnięte przez Wnioskodawcę ze Spółki Cywilnej w ramach działów specjalnych produkcji rolnej przekroczą równowartość w walucie polskiej 2.000.000 euro.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku przychód (dochód) z produkcji rolnej z 2017 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.), opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu w podatku PIT, a sprzedanej przez Spółkę Cywilną po dniu 31 grudnia 2017 r. (na podstawie umowy sprzedaży albo na podstawie umowy w domu aukcyjnym) – nie będzie po raz drugi opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych w roku, w którym dokonano jej sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku przychód (dochód) z produkcji rolnej z 2017 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.), opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu w podatku dochodowym od osób fizycznych, a sprzedanej przez Spółkę Cywilną po dniu 31 grudnia 2017 r. (na podstawie umowy sprzedaży albo na podstawie umowy w domu aukcyjnym) – nie będzie po raz drugi opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych w roku, w którym dokonano jej sprzedaży.

1.  Stan prawny

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów w podatku PIT są „działy specjalne produkcji rolnej”. Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o PIT „działami specjalnymi produkcji rolnej” są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym. Przy czym, nie stanowią „działów specjalnych produkcji rolnej” uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT.

Przy czym, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, co do zasady, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Także, jak wynika z art. 8 ust. 1a ustawy o PIT, przychodów m. in. z działów specjalnych produkcji rolnej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, osiąganych przez podatników opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT (tj. tzw. podatkiem liniowym), nie łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT. Ww. zasady stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną (art. 8 ust. 2 ustawy o PIT).

Zgodnie z art. 15 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r.) przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 \[ustawy o PIT, tj. według zasad określania przychodu ze źródła przychodu „pozarolnicza działalność gospodarcza” (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT)\], jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem \[ art. 15\] ust. 2 \[ustawy o PIT\]. W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 \[ustawy o PIT\]. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W rozdziale 5. ustawy o PIT „Szczególne zasady ustalania dochodu” są zawarte przepisy w zakresie szczególnych zasad ustalenia dochodu, tj. w inny sposób niż wynikający z przepisów ogólnych ustawy o PIT. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o PIT u podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Z kolei zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o PIT dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami ich uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o PIT, ustala się czy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w Załączniku nr 2 do ustawy o PIT (a faktycznie od 2002 r. na podstawie norm określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy o PIT).

Art. 24 ust. 7 ustawy o PIT stanowi bowiem, iż minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, zmieniając je corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2016 r. Poz. 2058), („Rozporządzenie”), wydanego na ww. podstawie prawnej, określa normy szacunkowe dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej obowiązujące w 2017 r., stanowiące załącznik do Rozporządzenia. W tym załączniku, w przypadku norek (poz. 8 lit. b), jako – jednostka rodzajów produkcji – wskazana jest „powyżej 2 szt. samic stada podstawowego” oraz kwota podatku. Podatek PIT według norm szacunkowych za dany rok podatkowy jest zatem należny wyłącznie od ilości sztuk samic stada podstawowego na początek danego cyklu produkcyjnego, a nie od ilości sprzedanych zwierząt lub ilości skór z ubitych zwierząt – urodzonych przez te samice w danym cyklu produkcyjnym lub dochodu z tego tytułu albo momentu uzyskania tego przychodu/dochodu.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, co do zasady, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych. Z kolei z art. 24a ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT wynika, iż obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r.) przepisy ustawy o rachunkowości (\`(...)\`) stosuje się (\`(...)\`) do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (\`(...)\`) osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2.000.000 euro. Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości określone \[ustawą o rachunkowości\] również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 2.000.000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne lub wspólnicy spółek cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

II. Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle ww. przepisów ustawy o PIT oraz ustawy o rachunkowości należy więc stwierdzić, że Wnioskodawca (jako wspólnik Spółki Cywilnej), całą produkcję wyprodukowaną w Fermie Norek w 2017 r. oraz sprzedaną w 2018 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.) w ramach działów specjalnych produkcji rolnej powinien w 2017 r. opodatkować podatkiem PIT przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy o PIT. Nie jest więc zasadne, by przychód z tego samego tytułu został po raz drugi opodatkowany podatkiem PIT w 2018 r. wg przepisów ustawy o PIT tylko z tego powodu, iż faktyczna sprzedaż albo faktyczna zapłata z tytułu sprzedaży produkcji wyprodukowanej w 2017 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.) nastąpiła po dniu 31 grudnia 2017 r.

Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami ich uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o PIT, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w Załączniku nr 2 do ustawy o PIT. W związku z tym, iż Wnioskodawca – na podstawie ustawy o rachunkowości – jak również Spółka Cywilna nie prowadzi w 2017 r. ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o PIT, cała produkcja wyprodukowana przez Wnioskodawcę (Spółkę Cywilną) w 2017 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.) zostanie opodatkowana podatkiem PIT przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, określonych w Rozporządzeniu. W ocenie Wnioskodawcy, z analizy przytoczonych powyżej (w pkt I) przepisów ustawy o PIT wynika, że podatek PIT wg norm szacunkowych za dany rok podatkowy jest należny wyłącznie od ilości sztuk samic stada podstawowego na początek cyklu produkcyjnego, a nie od ilości/wartości sprzedanych zwierząt lub ilości skór z ubitych zwierząt – urodzonych przez te samice w danym cyklu produkcyjnym lub przychodu/dochodu z tego tytułu albo momentu uzyskania tego przychodu/dochodu. Nie jest zatem zasadne (nie ma do tego podstaw), aby przychód (dochód) z produkcji rolnej cyklu produkcyjnego 2017 r. został po raz drugi opodatkowany podatkiem PIT w roku sprzedaży skór norczych albo mięsa norczego – tylko z tego powodu, iż wyprodukowane w 2017 r. mięso/skóry z norek ubitych w 2017 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r ) zostały sprzedane po dniu 31 grudnia 2017 r. W świetle ww. przepisów, zdaniem Wnioskodawcy, na wysokość podatku PIT nie będzie miała również wpływu ilość skór samców norek, urodzonych w 2017 r. wykorzystywanych do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym, tj. w 2018 r., które faktycznie będą ubite na początku 2018 r. (po dniu 31 grudnia 2017 r.) i sprzedane w 2018 r. (po dniu 31 grudnia 2017 r.), ani wartość przychodu ze sprzedaży skór z norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, przychód (dochód) z produkcji rolnej wyprodukowanej przed dniem 1 stycznia 2018 r. (tj. przychód ze sprzedaży skóry z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.), a sprzedanej po dniu 31 grudnia 2017 r. będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem PIT wyłącznie jeden raz – tj. w roku podatkowym 2017, a na wysokość podatku PIT nie będzie miała wpływu ilość samców norek, wyprodukowanych w 2017 r. i wykorzystywanych do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym, tj. w 2018 r., które faktycznie będą ubite na początku 2018 r. (po dniu 31 grudnia 2017 r.) i sprzedane w 2018 r. (po dniu 31 grudnia 2017 r.).

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku przychód (dochód) z produkcji rolnej z 2017 r. (tj. przychód ze sprzedaży skór z produkcji 2017 r. oraz przychód ze sprzedaży mięsa norek urodzonych w 2017 r. i ubitych w 2017 r.), opodatkowany podatkiem PIT przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu w podatku PIT, a sprzedanej przez Spółkę Cywilną po dniu 31 grudnia 2017 r. (na podstawie umowy sprzedaży albo na podstawie umowy komisu w domu aukcyjnym) – nie będzie po raz drugi opodatkowany podatkiem PIT w roku, w którym dokonano jej sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Podkreślić należy, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.