Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1419/14-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-11
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu wykonywania czynności w charakterze biegłego sądowego.
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy; działalność-działalność gospodarcza
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu wykonywania czynności w charakterze biegłego sądowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu wykonywania czynności w charakterze biegłego sądowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in.:

*   badania komputerów, odzyskiwania usuniętych danych, analizy ujawnionych treści,
*   audytu legalności oprogramowania,
*   wyceny sprzętu komputerowego,
*   analizy oprogramowania i systemów informatycznych,
*   badania telefonów komórkowych w pełnym zakresie, odzyskiwania usuniętych danych, analizy ujawnionych treści,
*   badania cyfrowych rejestratorów obrazu telewizji przemysłowej w pełnym zakresie, odzyskiwania usuniętych danych, analizy ujawnionych treści,
*   badania pozostałych cyfrowych nośników danych w pełnym zakresie, odzyskiwania usuniętych danych, analizy ujawnionych treści,
*   konsultacji w powyższym zakresie,
*   konsultacji w zakresie bezpieczeństwa sieci informatycznych oraz oprogramowania,
*   wszelkiego wsparcia w zakresie badania, ujawniania, analizy itp. dotyczących cyberprzestępstw,
*   wszelkiego wsparcia w zakresie badania, ujawniania, analizy itp. dotyczących ataków informatycznych,
*   wszelkiego wsparcia w zakresie badania, ujawniania, analizy itp. dotyczących cyberterroryzmu.

Zleceniodawcami są: biura i agencje detektywistyczne, podmioty gospodarcze, osoby fizyczne, które zgłaszają się i zlecają wykonanie ekspertyzy na podstawie przeprowadzonych badań z jednego lub kilku zakresów opisanych powyżej.

Wymieniona wyżej działalność została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Działalności w grupowaniu PKD 62.09.Z jako „Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych”. Z tytułu świadczenia usług w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku z czym wykonanie tych czynności dokumentuje fakturami, w których wykazuje podatek VAT należny.

Jednocześnie Wnioskodawca jest biegłym sądowym wykonującym ekspertyzy na zlecenia uprawnionych organów m.in.: policji, sądów, prokuratury, urzędów kontroli skarbowej, straży granicznej, izby celnej, żandarmerii wojskowej. Zlecenie usług przez odpowiednie organy odbywa się w drodze wydania przez nie postanowienia o powołaniu biegłego, lub postanowienia o zasięgnięciu opinii biegłego. Zlecenia dotyczą m.in.:

*   ujawnienia zawartości cyfrowych nośników danych (komputery, dyski, telefony komórkowe, rejestratory CCTV, pamięci USB, karty pamięci i pozostałe),
*   wyszukania określonych treści oraz określenia okoliczności ich powstania (sposób utworzenia, data i czas powstania, źródło pochodzenia, ewentualnie sposób sprowadzenia),
*   ujawnienia i wyceny oprogramowania, w przypadku oprogramowania nielegalnego wskazanie osób/instytucji pokrzywdzonych,
*   identyfikacji oprogramowania szpiegującego oraz innego złośliwego oprogramowania (wirusy, konie trojańskie itp.),
*   analiza poprawności funkcjonowania oprogramowania.

Sąd lub inny organ wydający postanowienie o powołaniu Wnioskodawcy w charakterze biegłego, określa termin sporządzenia opinii, jak również może zastrzec swój udział w trakcie czynności. Co do zasady, orientacyjny czas potrzebny na wykonanie opinii uzgadniany jest przed powołaniem biegłego.

Po wykonaniu opinii Wnioskodawca sporządza kartę pracy biegłego, w której wyszczególnia wykonane czynności, czas wykonania tych czynności oraz stawkę godzinową wynikającą z odrębnych przepisów. Karta pracy biegłego stanowi podstawę do wystawienia faktury VAT i jest załączana do tej faktury.

Za wydanie niezgodnej z prawdą opinii Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność karną z art. 233 kk.

Czynności wykonywane w charakterze biegłego sądowego są tożsame z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie przedsiębiorstwa osoby fizycznej, czynności świadczone w charakterze biegłego na zlecenie sądów i innych organów należy kwalifikować do źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do pozarolniczej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na to, że przychody uzyskane z tytułu czynności biegłego świadczone na zlecenie sądów i innych organów są tożsame z czynnościami wykonywanymi w formie prawnej jako przedsiębiorstwo osoby fizycznej to zasadnym jest kwalifikowanie ich do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. jako przychody uzyskane z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Niezbędnym bowiem warunkiem, według Wnioskodawcy, zaliczenia przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 6 ww. ustawy, jest spełnienie łącznie przesłanek wymienionych w art. 5b ust. 1 tej ustawy, które nie pozwalają na uznanie, że jest to pozarolnicza działalność gospodarcza.

Artykuł 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów, do których zalicza m.in.: działalność wykonywaną osobiście (pkt 2) oraz pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3).

Regulacje dotyczące działalności wykonywanej osobiście zawiera art. 13 ww. ustawy, który enumeratywnie wymienia czynności zaliczane do tej działalności. I tak w pkt 6 art. 13, jako działalność wykonywaną osobiście wymieniono przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Podkreślenia wymaga, iż ustawodawca nie wskazał jakiegokolwiek dodatkowego kryterium, po spełnieniu którego czynności wykonane w charakterze biegłego, które są tożsame z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej, należy zaliczyć wyłącznie do źródła przychodu określonego jako działalność wykonywana osobiście. Ponadto brak jakiejkolwiek definicji legalnej, określającej warunek sine qua non zaliczania czynności biegłego (w przypadku wykonywania tych samych czynności w ramach działalności gospodarczej), wyłącznie do kategorii przychodów wykonywanych osobiście powoduje, że nic nie stoi na przeszkodzie zaliczeniu tych czynności do źródła przychodu, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Ustawową definicję działalności gospodarczej zawiera art. 5a pkt 6 ww. ustawy, zgodnie z którym pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową.
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż.
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Wnioskodawca podkreśla, iż prowadzenie działalności gospodarczej ma charakter obiektywny. To oznacza, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania przychodów do tego źródła ma wypełnienie przesłanek określonych w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Wyżej wymienione cechy są obligatoryjnymi składnikami definiującymi działalność gospodarczą i co istotne, muszą one występować kumulatywnie, gdyż brak - którejkolwiek z nich dyskwalifikuje daną działalność jako działalność gospodarczą.

Zdaniem Wnioskodawcy, w orzecznictwie wskazuje się, że do istotnych cech działalności gospodarczej zaliczyć należy jej zawodowy (stały) charakter, powtarzalność podejmowanych działań, przyporządkowanie zasadzie racjonalnego gospodarowania i uczestnictwo w obrocie gospodarczym.

Wskazanie na zarobkowy charakter działalności gospodarczej wiąże się z podkreśleniem, iż jej celem jest przysporzenie zysku prowadzącemu ją podmiotowi lub zdolność do potencjalnego chociażby generowania zysku. Nie mają więc takiego charakteru działania mające na celu jedynie zaspokojenie potrzeb własnych, które nie służą sprzedaży towaru lub usługi, np. działalność prowadzona wyłącznie dla własnych potrzeb. Wymóg, aby działalność gospodarcza prowadzona była w sposób zorganizowany implikuje po stronie podmiotu wykonującego tę działalność stworzenie pewnej struktury organizacyjnej, przy czym przepisy prawa nie narzucają ani stopnia zorganizowania, ani formy organizacyjnej wykonywania działalności gospodarczej, a o ich wyborze decyduje zwykle rodzaj i wielkość (rozmiar) działalności, jej przedmiot, warunki panujące na rynku i wiele innych czynników zewnętrznych i subiektywnych. Kolejną przesłanką wypełniającą definicję „działalności gospodarczej” jest wykonywanie działalności w sposób ciągły. W doktrynie poprzez działanie ciągłe należy rozumieć powtarzanie, ponawianie określonych czynności, zarówno takich samych, jak i rodzajowo podobnych, a nawet różnych, ale przedsiębranych w procesie wytwarzania, świadczenia usług itp., przy czym przerwy występujące pomiędzy poszczególnymi czynnościami nie pozbawiają działalności cechy ciągłości, gdyż przyczyny takich przerw mogą być zarówno osobiste, jak i obiektywne (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 371/13).

Zdaniem Wnioskodawcy, aby opinie i ekspertyzy sporządzane na zlecenie sądów i innych organów można było zakwalifikować do źródła, jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza rozważenia wymaga, czy przy ich wykonaniu zachodzą przesłanki negatywne wymienione w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, których łączne spełnienie powoduje, że danych czynności nie uznaje się za działalność gospodarczą.

Ma to miejsce wtedy, gdy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności i ich wykonanie ponosi zlecający wykonanie czynności, czynności są wykonywane pod kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego oraz wykonujący czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W opinii Wnioskodawcy, z opisanego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że wykonywane przez Niego czynności na zlecenie sądów i innych organów nie wypełniają kumulatywnie negatywnych przesłanek określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy.

Na potwierdzenie swojego poglądu Wnioskodawca przytacza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4187/2006, gdzie Sąd dokonując wykładni art. 10 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 ww. ustawy stwierdził, że w sytuacji „gdy podatnik jest biegłym i wykonuje wolny zawód w celach zarobkowych, zawodowo we własnym imieniu i na własny rachunek, a ponadto działalność ta ma charakter zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały), to przychody osiągane z tego rodzaju działalności powinny być uznawane za przychody ze źródła przychodów jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza, a nie działalność wykonywana osobiście. Działalność wykonywana osobiście nie musi bowiem spełniać powyższych kryteriów, a zwłaszcza ciągłości (powtarzalności i stałości) i określonego stopnia zorganizowania. Pozarolniczą działalność gospodarczą od działalności wykonywanej osobiście odróżnia nie tyle fakt realizowania osobiście działalności na rzecz określonego kręgu podmiotów, lecz zarobkowy, zorganizowany, zawodowy, ciągły (powtarzalny) charakter.”

Podobnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 16/2011 stwierdzając, iż w przypadku kumulatywnego zbiegu źródeł przychodu, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 ww. ustawy, takich jak działalność wykonywana osobiście oraz pozarolnicza działalność gospodarcza nie ma powodów aby przyjmować, że źródło przychodu w postaci działalności wykonywanej osobiście nie może mieścić się w pojęciu źródła przychodu w postaci pozarolniczej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu, ww. źródła przychodu wzajemnie się uzupełniają, nie pozostając w relacji wzajemnego wykluczania się.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższą argumentację wzmacnia stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt I FPS 3/08, w przedmiocie uznania czynności biegłego za działalność gospodarczą dla celów podatku od towarów i usług. Znaczenie dla prawidłowej oceny czynności biegłego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają cechy charakteryzujące stosunek prawny jaki zachodzi pomiędzy zlecającym czynności (tj. sądem, innym organem), a biegłym sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny w powyższej uchwale zwrócił uwagę w szczególności na to, że:

*   stosunek prawny łączący biegłego ze zlecającym wykonanie opinii sądem (innym uprawnionym organem procesowym) nie zostaje nawiązany na podstawie umowy o pracę,
*   biegły przy sporządzeniu opinii korzysta z samodzielności wyrażającej się w tym, że nikt nie może mieć wpływu na jej treść,
*   biegły odpowiada osobiście za wykonane przez siebie czynności niezależnie od tego, czy do określonych działań zobowiązał go sąd, czy też inny organ; w wyniku zlecenia wydania opinii nie dochodzi do przeniesienia odpowiedzialności za wynik działania biegłego sądowego na sąd lub inny organ,
*   wpis na listę biegłych sądowych wskazuje na zamiar wykonywania czynności biegłego w sposób częstotliwy,
*   w wyniku zlecenia sporządzenia opinii przez sąd (inny organ) nie dochodzi do przeniesienia odpowiedzialności na sąd za wyniki działania biegłego sądowego, zobowiązanego do samodzielnego sporządzenia opinii.

Podkreślenia wymaga, że Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność karną za sporządzenie niezgodnej z prawem opinii (ekspertyzy).

Wnioskodawca zauważa, że o możliwości kwalifikowania przychodów do pozarolniczej działalności gospodarczej, pomimo wymienienia ich, jako inne źródła przychodu, wypowiedział się również Minister Finansów. Przykładowo:

*   w interpretacji ogólnej z dnia 21 listopada 2013 r., DD3/033/181/CRS/13/RD-90955/13, zajął stanowisko, że „wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, zależnie od formy prawnej w jakiej wykonuje on swój zawód, należy kwalifikować do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) - w przypadku gdy pomoc prawną z urzędu pełnomocnik wykonuje prowadząc działalność zawodową w formie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 lit a) u.p.d.o.f., a gdy czyni to w ramach innych form wykonywania swojego zawodu - wynagrodzenie to należy kwalifikować do źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy,”
*   w komunikacie z dnia 5 marca 2014 r. (strona internetowa Ministerstwa Finansów) Minister Finansów w odpowiedzi na artykuł opublikowany w Dzienniku Gazecie Prawnej autorstwa Mariusza Szulca pt. „Twórcy oraz ich kontrahenci muszą skorygować PIT, począwszy od 2008 r.” jednoznacznie stwierdził, że „\`(...)\`twierdzenie jakoby ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wykluczała możliwość uzyskiwania przychodów z majątkowych praw autorskich, w tym z tytułu odpłatnego zbycia tych praw, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jest nieuzasadnione. Nie znajduje ono bowiem potwierdzenia w obowiązujących przepisach ustawy PIT, która przewiduje możliwość osiągania przez twórców przychodów z tych praw w ramach działalności gospodarczej.”

Według Wnioskodawcy, zarówno z wyżej powołanej interpretacji ogólnej oraz powołanego komunikatu Ministra Finansów wynika zasadniczy wniosek, a mianowicie, że kwalifikacja przychodu do odpowiedniego źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 ww. ustawy jest zależna od formy prawnej wykonywania danych czynności. W ocenie Ministra Finansów jeśli osoba wykonująca wolny zawód swą działalność zawodową wykonuje w formie organizacyjnej, w ramach której osiąga dochody kwalifikowane do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to wtedy otrzymane wynagrodzenie z tytułu wykonywania wolnego zawodu zaliczyć należy do przychodów z tego źródła tj. do pozarolniczej działalności gospodarczej.

Znamiennym jest, iż stanowisko Ministra Finansów uwzględnia źródła przychodu inne niż pozarolniczą działalność gospodarcza, które zostały wymienione w art. 10 ust. 1 ww. ustawy odpowiednio:

*   w pkt 2, jako odrębne źródło przychodu, działalność wykonywaną osobiście.
*   w pkt 7, jako odrębne źródło przychodu kapitały pieniężne i prawa majątkowe.

Mając na uwadze konstytucyjną zasadę państwa prawnego oraz zasadę zaufania do organów podatkowych, w ocenie Wnioskodawcy, uprawniony jest wniosek, iż w przypadku podatnika prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą w formie przedsiębiorstwa osoby fizycznej, który jednocześnie świadczy tożsame czynności w charakterze biegłego sądowego - czynności biegłego sądowego należy kwalifikować do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, a nie do działalności wykonywanej osobiście.

Przede wszystkim podkreślić należy jednak, iż przedmiotowa kwestia została już rozstrzygnięta przez Ministra Finansów w drodze interpretacji wydanej w dniu 22 maja 2014 r. (sygn. DD2/033/30/KBF/14/RD-47426), w której to wskazał on:

„Z uwagi na powyższą argumentację, nie znajdując uzasadnienia dla odmiennej wykładni tych samych przepisów wobec różnych grup zawodowych, stwierdzam, iż podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-8 ustawy PIT może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy PIT, i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy PIT.”

Taki stan rzeczy występuje właśnie w przypadku Wnioskodawcy.

Wnioskodawca uważa zatem, że prawidłowo kwalifikuje czynności świadczone w charakterze biegłego na zlecenie sądów i innych organów do źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 powołanej ustawy, źródłami przychodów są odpowiednio:

*   działalność wykonywana osobiście,
*   pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicja działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do treści art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Należy zauważyć, że przychodu z tytułu wykonywania czynności w charakterze biegłego nie zalicza się do przychodu uzyskiwanego z tytułu umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Użycie przez ustawodawcę w art. 13 pkt 6 ww. ustawy, słowa „zleca” nie oznacza, że mamy do czynienia z umową zlecenia. Zlecenie dokonania czynności ma bowiem swoje źródło w stosownych przepisach prawa.

Ponadto należy podkreślić, że na gruncie prawa podatkowego nie ma przeszkód, aby osoby prowadzące działalność gospodarczą równocześnie wykonywały na zlecenie sądu, prokuratury czy innych podmiotów określone czynności i osiągały z tego tytułu przychody. W takim przypadku zachodzi jednak konieczność zakwalifikowania osiąganych w ten sposób przychodów do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stwierdzić należy, że kwalifikacja wynagrodzenia z tytułu wykonywania czynności w charakterze biegłego do określonego źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych jest zależna od formy w jakiej dana osoba wykonuje swoją działalność zawodową.

Jeżeli biegły sądowy swoją działalność zawodową wykonuje w formie organizacyjnej, w ramach której osiąga dochody kwalifikowane do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, a czynności podejmowane przez niego w charakterze biegłego są wykonywane w ramach tej działalności, wówczas wynagrodzenie z tego tytułu należy zaliczyć do przychodów z tego źródła, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą sklasyfikowaną w Polskiej Klasyfikacji Działalności w grupowaniu PKD 62.09.Z jako „Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych”. Jednocześnie Wnioskodawca jest biegłym sądowym wykonującym ekspertyzy na zlecenia uprawnionych organów. Zlecenie usług przez odpowiednie organy odbywa się w drodze wydania przez nie postanowienia o powołaniu biegłego, lub postanowienia o zasięgnięciu opinii biegłego. Po wykonaniu opinii Wnioskodawca sporządza kartę pracy biegłego, w której wyszczególnia wykonane czynności, czas wykonania tych czynności oraz stawkę godzinową wynikającą z odrębnych przepisów. Karta pracy biegłego stanowi podstawę do wystawienia faktury VAT i jest załączana do tej faktury. Za wydanie niezgodnej z prawdą opinii Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność karną z art. 233 kk.

Czynności wykonywane w charakterze biegłego sądowego są tożsame z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej.

Odnosząc powołane wyżej przepisy prawa do przedstawionych informacji należy stwierdzić, że jeżeli czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w charakterze biegłego są wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to przychody osiągane z tego tytułu należy zakwalifikować jako przychody z działalności gospodarczej, o której mowa art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych tut. Organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) zostały one wydane w indywidualnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.