Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-956/11-4/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-27
Teza: Jeżeli zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 r. zawiera niewłaściwe dane, to Wnioskodawca może złożyć korektę, zgodnie z cytowanym art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem treści art. 70 § 1 tej ustawy, tj. w terminie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nie upłynął termin płatności podatku.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja korygująca; działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; korekta; rok-rok podatkowy
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 10-art. 81

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 25.07.2011 r. (data wpływu 26.10.2011 r.) uzupełniony pismem (data nadania 12.01.2012 r., data wpływu 13.01.2012 r.) na wezwanie z dnia 04.01.2012 r. IPPB1/415-956/11-2/JB (data nadania 04.01..2012 r., data doręczenia 09.01.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skorygowania zeznania podatkowego za 2010 r. - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.10.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skorygowania zeznania podatkowego za 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od dnia 20.05.2008 r. był wspólnikiem spółki cywilnej. Od maja 2010 r. na skutek odejścia wspólnika ze spółki, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jednoosobowo. Działalność dotyczy montażu klimatyzacji, wentylacji oraz chłodnictwa. W tym okresie Wnioskodawca wystawiał faktury VAT oraz dokonywał zakupów materiałów, co zostało udokumentowane fakturami.

Wnioskodawca uważał, że z podatku dochodowego będzie rozliczał się na koniec roku, tzn., że nie płaci go co miesiąc, tak samo postępowania z VAT-em.

Wnioskodawca rozliczenie podatkowe zlecił księgowej i dopiero niedawno zorientował się, że księgowa rozliczenia dokonała jedynie do dnia 20.05.2010 r., nie wzięła pod uwagę dochodów z pozostałych miesięcy 2010 r.

Wnioskodawca chciałby rozliczyć się z Urzędem Skarbowym, oddać należny podatek dochodowy oraz VAT. Następnie Wnioskodawca zamierza uzupełnić deklaracje VAT i oddać podatek do Urzędu Skarbowego. Na koniec Wnioskodawca zamierza złożyć korektę PIT i oddać podatek dochodowy oraz podatek VAT. Wnioskodawca kontaktował się w tej sprawie z dwiema Paniami w Urzędzie Skarbowym, które powiedziały mu, że powinien uzupełnić deklaracje miesięczne VAT i zwrócić podatek do Urzędu. Na koniec złożyć korektę PIT i zwrócić podatek dochodowy.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z tym wezwano do jego uzupełnienia pismem z dnia 04.01.2011 r. nr IPPP3/443-1415/11-2/JF, IPPB1/415-956/11-2/JB. Wezwanie doręczono w dniu 09.11.2011 r. Opłaty do przedmiotowego wniosku Wnioskodawca dokonał w dniu 12.01.2012 r. (data wpływu dowodu opłaty 13.01.2012 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Panie w urzędzie miały rację?
2.  Ile Wnioskodawca ma czasu na złożenie comiesięcznych deklaracji podatku VAT
3.  Ile Wnioskodawca ma czasu na złożenie korekty PIT?

Odpowiedź na pytanie trzecie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji podatkowej. Odpowiedź na pytanie pierwsze i drugie zostanie udzielona w odrębnych rozstrzygnięciach.

Zdaniem Wnioskodawcy uzupełnia on całą księgowość, w ciągu jednego miesiąca składa korektę PIT, a w ciągu trzech miesięcy oddaje należny podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne.

Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób:

1.  obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,
2.  zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b,
3.  zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające. (art. 44 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 44 ust. 3f ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w art. 30c, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego, zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem art. 27b.

Zaliczki miesięczne, od dochodów wymienionych w ust. 1, za okres od stycznia do listopada, uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, w wysokości zaliczki należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego. Zaliczki kwartalne za okres od pierwszego do trzeciego kwartału roku podatkowego podatnicy uiszczają w terminie do dnia 20 każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczka za ostatni kwartał jest uiszczana w wysokości zaliczki za kwartał poprzedni, w terminie do dnia 20 grudnia (art. 44 ust. 6 ww. ustawy).

Natomiast w art. 45 ust. 1 ww. ustawy został określony obowiązek składania zeznań o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu, zgodnie z którym podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Przepisy regulujące zasady uprawniające do skorygowania deklaracji oraz jej wymogi formalne zawarte są w art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. Z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.).

Z treści § 1 ww. artykułu wynika, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą korygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty – art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 81b § 1 ww. ustawy, uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1.  ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
2.  przysługuje nadal po zakończeniu:
    1.  kontroli podatkowej,
    2.  postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Stosownie do art. 81b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.

W myśl art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym, poprawnym już - wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji oraz z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty. Korektę zeznania podatkowego należy składać wyłącznie na odpowiednich formularzach, tj. obwiązujących przy rozliczaniu podatku za dany rok.

W tym miejscu należy podkreślić, iż przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 70 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa). Zgodnie z art. 70 § 1 tej ustawy, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 r. złożonym przez Wnioskodawcę zostały wykazane jedynie dane obejmujące okres od stycznia do maja tego roku. Wnioskodawca osiągał również przychody (dochody) w następujących po sobie następnych miesiącach 2010 r., jednakże nie zostały one wykazane w złożonym przez Niego zeznaniu podatkowym.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego, że jeżeli zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 r. zawiera niewłaściwe dane, to Wnioskodawca może złożyć korektę, zgodnie z cytowanym art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem treści art. 70 § 1 tej ustawy, tj. w terminie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nie upłynął termin płatności podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).