Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.703.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Możliwość ujęcia towarów otrzymanych w drodze darowizny
przedsiębiorstwa w remanencie początkowym, a w
remanencie końcowym niesprzedanych na koniec roku
podatkowego.
Słowa kluczowe: darowizna
przedsiębiorstwa-nabycie przedsiębiorstwa
remanent-remanent końcowy
remanent-remanent początkowy
towar-towar handlowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Zasady ustalania
dochodu do opodatkowania.-Podatnicy prowadzący
podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 7 października 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą obejmującą w szczególności (...).
    Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów, jest też Pani czynnym
    podatnikiem VAT. Osiągane z działalności gospodarczej dochody opodatkowuje Pani
    według stawki liniowej.
    (...) 2024 r. zawarła Pani ze swoim mężem, prowadzącym wówczas jednoosobową
    działalność gospodarczą umowę darowizny (dalej także jako: „Umowa darowizny”)
    przedsiębiorstwa (dalej także jako: „Przedsiębiorstwo”), rozumianego jako należące do
                              1darczyńcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu Cywilnego oraz
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i
    usług, stanowiące organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie Darczyńcy zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych.
    W skład objętego darowizną Przedsiębiorstwa weszły, w szczególności:
    1) własność ruchomości;
    2) oznaczenia indywidualizujące, prawa autorskie majątkowe i pokrewne, prawa
      własności przemysłowej, tajemnica przedsiębiorstwa;
    3) koncesje, licencje, zezwolenia, pozwolenia oraz inne decyzje, akty administracyjne,
      uzgodnienia i inne podobne akty, które są związane z prowadzeniem działalności
      gospodarczej;
                        14) zakład pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu Pracy;
    5) wierzytelności;
    6) prawa wynikające z kontraktów;
    7) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zgodnie z treścią Umowy darowizny przeniesienie własności nie obejmowało tzw.
    składników wyłączonych, tj. materialnych i niematerialnych praw i obowiązków darczyńcy
    niezwiązanych z prowadzeniem Przedsiębiorstwa oraz innych składników materialnych i
    niematerialnych oraz praw i obowiązków Darczyńcy niewpływających na integralność lub
    działalność Przedsiębiorstwa, które ze względów prawnych lub praktycznych nie mogły
    zostać przeniesione z darczyńcy na Panią w wyniku zawarcia Umowy darowizny. W
    szczególności powyższe dotyczyło własności nieruchomości, na których prowadzona była
    działalność operacyjna darczyńcy, a także rachunków bankowych. Wszystkie otrzymane
    składniki Przedsiębiorstwa zostały włączone do Pani działalności, w tym w szczególności
    towary handlowe, które zostały przeznaczone na sprzedaż.
    Wartość darowanego Przedsiębiorstwa została ustalona na kwotę (...) zł (słownie: (...)), na
    którą złożyły się w szczególności:
    1) Środki trwałe stanowiące własność darczyńcy na moment przeniesienia, o wartości (...)
      zł (słownie: (...)). Lista środków trwałych wraz ich wartością stanowiła załącznik do
      Umowy darowizny;
    2) Towary handlowe znajdujące się w magazynie na dzień (...) 2024 r., których wartość
      ustalona na podstawie inwentaryzacji wyniosła (...) zł (słownie: (...));
    3) Pozostałe składniki o wartości (...) zł (słownie: (...)), w skład których weszło oznaczenie
      indywidualizujące przedsiębiorstwo, własność niewymienionych w załącznikach

      ruchomości, w szczególności wyposażenie, prawa i licencje, inne składniki nie
      wymienione wprost w Umowie darowizny.
    Pytania
    1. Czy była Pani zobowiązana do ujęcia towarów otrzymanych w drodze darowizny w
      remanencie początkowym, a w remanencie końcowym niesprzedanych na koniec roku
      podatkowego i wartość tych remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów?
    2. Czy (i w jakich warunkach) wartość towarów handlowych będzie brana pod uwagę przy
      ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, tj. czy
      dochodem będzie różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania (i) powiększona o
      różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów
      handlowych, a także materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych,
      półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość
      remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub (ii)
      pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego,
      jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie towary handlowe przekazane wraz ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa w formie darowizny powinny zostać ujęte w remanencie początkowym
    oraz niesprzedane na koniec roku podatkowego – w remanencie końcowym.
    W Pani ocenie wartość towarów handlowych wynikająca z ich wyceny (o której mowa
    powyżej) powinna być brana pod uwagę przy ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej przez Panią
    działalności gospodarczej, przy czym wartość różnicy pomiędzy remanentem
    początkowym a końcowym wpływać będzie na sposób ustalenia dochodu z działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u
    podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi
    przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w
    rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością
    remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców)
    podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych,
    braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość
    remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu
    początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.
    Art. 24 ust. 2 formułuje więc reguły ustalania dochodu do opodatkowania, nie wskazuje
    natomiast, jakie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Uwzględnienie
    różnic remanentowych przy wyliczaniu podstawy opodatkowania u podatników
    osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i
    rozchodów służy powiązaniu w czasie (danym roku podatkowym) przychodów z kosztami
    uzyskania przychodów. O tym, co jest kosztem uzyskania przychodu decydują zaś
    uregulowania zawarte w art. 22 i 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a w tym sporządzenia
    spisu z natury, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 grudnia
    2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (t.j. Dz.U. z
    2019 r. poz. 2544 ze zm., dalej jako: „Rozporządzenie”). Zgodnie z treścią § 3 pkt 1 lit. a)
    Rozporządzenia, przez towary rozumie się m.in. towary handlowe, materiały podstawowe
    i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały
    przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że towarami handlowymi są

    wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są
    również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji
    rolnej.
    Jak stanowi § 24 pkt 1 Rozporządzenia, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i
    wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców)
    podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych,
    braków i odpadów, zwanego dalej spisem z natury, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego
    roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego (...).
    W myśl natomiast § 26 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe
    objęte spisem z natury według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia
    sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia (...). Definicja ceny
    zakupu wyrażona w treści § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia mówi, iż jest to: „cena, jaką
    nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek od towarów i
    usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami (...), w przypadku zaś
    otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - jest to wartość
    odpowiadająca cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika”.
    Z powyższych uregulowań wynikałoby zatem, że jest Pani zobowiązana do ujęcia
    otrzymanych w drodze darowizny towarów handlowych w remanencie początkowym, a w
    remanencie końcowym towary handlowe niesprzedane na koniec roku podatkowego i
    wartość tych remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, przy
    czym, w myśl § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia, wartość składnika majątkowego otrzymanego
    w drodze darowizny, który to składnik majątku należy ujawnić w księdze przychodów i
    rozchodów podmiotu gospodarczego, powinna odpowiadać cenie zakupu takiego samego
    lub podobnego składnika.
    Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników
    osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i
    rozchodów, dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art.
    14 a kosztami uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu
    końcowego i początkowego towarów handlowych, jeżeli wartość remanentu końcowego
    jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy
    wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu
    początkowego jest wyższa.
    Co istotne, ww. przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się
    do pojęć przychodu i kosztów, jednak nie definiuje ich w sposób odrębny. W art. 24 ust. 2
    została zachowana ogólna zasada, że dochód jest nadwyżką przychodów nad kosztami ich
    uzyskania. Różnica przejawia się natomiast w uwzględnieniu w wysokości dochodu
    wartości różnic remanentowych. Nie prowadzi ona jednak do zmodyfikowania samego
    pojęcia kosztu, który zgodnie z art. 22 ust. 1 należy rozumieć jako koszt poniesiony w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wartość wynikająca z wyceny towarów handlowych w remanencie
    początkowym i końcowym będzie brana pod uwagę przy ustaleniu dochodu stanowiącego
    podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej prze
    Panią pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem dochodem jest różnica pomiędzy
    przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy
    wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, a także
    materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku,
    wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa
    niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością
    remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest
    wyższa.

    Jednocześnie wskazuje Pani, że w tożsamym stanie faktycznym została wydana
    interpretacja, potwierdzająca prawidłowość zaprezentowanego stanowiska: Interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn.
    0115-KDIT3.4011.289.2025.1.PS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Art. 9 ust. 2 ww. ustawy stanowi przy tym, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że prowadzi Pani jednoosobową
    działalność gospodarczą obejmującą w szczególności (...). Prowadzi Pani podatkową księgę
    przychodów i rozchodów, a osiągane z działalności gospodarczej dochody opodatkowuje
    Pani według stawki liniowej.
    (...) 2024 r. zawarła Pani ze swoim mężem, prowadzącym wówczas jednoosobową
    działalność gospodarczą umowę darowizny przedsiębiorstwa rozumianego jako należące
    do darczyńcy przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 5a pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W skład objętego darowizną Przedsiębiorstwa weszły między innym towary handlowe
    znajdujące się w magazynie na dzień (...) 2024 r.
                                1Definicja przedsiębiorstwa zawarta została w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz., 1061 z zm.), zgodnie z którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zauważyć przy tym należy, że katalog składników (elementów) przedsiębiorstwa, o których
    mowa w ww. przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, o czym świadczy użycie
    sformułowania „w szczególności”. W związku z powyższym, w skład przedsiębiorstwa w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego mogą wchodzić także inne składniki majątkowe,
    niewymienione w cyt. wyżej przepisie, np. zobowiązania wynikające z prowadzonej w
    ramach tego przedsiębiorstwa pozarolniczej działalności gospodarczej.
                  2W myśl natomiast art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów. Może więc nastąpić na
    podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym na podstawie umowy sprzedaży,
    zamiany czy darowizny.
    Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia
    „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów
    ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego
    kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku
    obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach
    dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po
    stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, wynika, że:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Z powyższego wynika, że w przypadku przekazania przedsiębiorstwa innemu podmiotowi,
    przedmiotem tego przekazania są wszelkie składniki majątkowe funkcjonalnie związane z
    tym przedsiębiorstwem, o ile na podstawie czynności prawnej będącej podstawą
    przekazania, bądź przepisów szczególnych, nie zostały z niego wyłączone.
    Z opisu sprawy wynika, że prowdzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi
      przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem
      w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością
      remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców)
      podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych,
      braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość

      remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością
      remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest
      wyższa.(...)
    Z powyżego przepisu wynika, że wartość różnicy pomiędzy remanentem początkowym a
    końcowym wpływa na sposób ustalenia dochodu z działalności gospodarczej u
    podatników prowadzących księgę przychodów i rozchodów. Przepis ten formułuje więc
    reguły ustalania dochodu do opodatkowania, nie wskazuje natomiast, jakie wydatki mogą
    stanowić koszty uzyskania przychodów. Uwzględnienie różnic remanentowych przy
    wyliczaniu podstawy opodatkowania u podatników osiągających dochody z działalności
    gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów służy powiązaniu w czasie
    (danym roku podatkowym) przychodów z kosztami uzyskania przychodów.
    Zastrzegam, że o tym, co jest kosztem uzyskania przychodu decydują uregulowania
    zawarte w art. 22 i art. 23 u.p.d.o.f.
    Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a w tym sporządzenia
    spisu z natury w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2025 r., zostały określone
    w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów z dnia 23 grudnia 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 2544 ze zm.).
    W tym miejscu wyjaśnienia wymaga użyte pojęcie „towary”, przez które § 3 pkt 1
    rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    rozumie się:
      towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty),
      wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu
      lub obróbki, z tym, że:
        a) towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie
        nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne
        uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,
        b) materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji
        lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do
        materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część
        składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania -
        puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np.
        transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,
        c) materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi,
        które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają
        wyrobowi swoje właściwości,
        d) wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został
        całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace
        projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także
        budowlane,
        e) produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to
        jest niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty,
        usługi przed ich ukończeniem,
        f) brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej
        produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy
        produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub
        zniszczenia w czasie transportu bądź magazynowania utraciły częściowo swą
        pierwotną wartość,
        g) odpadami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek
        zniszczenia albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową;

    Stosownie natomiast do § 24 pkt 1 ww. rozporządzenia:
      Podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów
      handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów,
      produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej ,,spisem z
      natury'', na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień
      rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie utraty w ciągu
      roku podatkowego prawa do opłacania podatku na podstawie ustawy z dnia 20
      listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
      osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2019 r. poz. 43, 1495, 1649 i 2200), zmiany
      wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.
    W myśl natomiast § 26 ust. 1 cytowanego rozporządzenia w sprawie prowadzenia
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
      Podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury
      według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu,
      jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów
      (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według
      kosztów wytworzenia, a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją
      pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania
      uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania.
    Co istotne, cena zakupu została w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia zdefiniowana jako cena,
    jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek od towarów i
    usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie
    powiększona o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżona o
    rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w
    drodze darowizny lub spadku – jest to wartość odpowiadająca cenie zakupu takiego
    samego lub podobnego składnika.
    Zatem z uregulowań ww. rozporządzenia wynika, że powinna Pani ująć otrzymane w
    drodze darowizny towary handlowe w remanencie początkowym, a w remanencie
    końcowym towary handlowe niesprzedane na koniec roku podatkowego i wartość tych
    remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, przy czym, w myśl § 3
    pkt 2 ww. rozporządzenia, wartość składnika majątkowego otrzymanego w drodze
    darowizny, który to składnik majątku należy ujawnić w księdze przychodów i rozchodów
    podmiotu gospodarczego, powinna odpowiadać cenie zakupu takiego samego pub
    podobnego składnika.
    Reasumując, Pani stanowisko, w świetle którego:
    · towary handlowe przekazane wraz ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w formie
      darowizny powinny zostać ujęte w remanencie początkowym oraz niesprzedane na
      koniec roku podatkowego – w remanencie końcowym;
    · wartość towarów handlowych wynikająca z ich wyceny powinna być brana pod uwagę
      przy ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej,
      przy czym wartość różnicy pomiędzy remanentem początkowym a końcowym
      wpływać będzie na sposób ustalenia dochodu z działalności gospodarczej
    – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Informuję przy tym, że w dniu 1 stycznia 2026 r. wchodzi w życie Rozporządzenie Ministra
    Finansów i Gospodarki w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów z dnia 6 września 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1299), które zastąpi
    rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów
    i rozchodów z dnia 23 grudnia 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 2544 ze zm.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.