Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1070/08-3/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-03
Teza: Czy w świetle § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), dochód Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego za dowóz dzieci na zajęcia edukacyjne i rewalidacyjne podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; jednostka-jednostka budżetowa; powiat; starostwo; usługi; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego, przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2008 r. (data wpływu 10 listopada 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 sierpnia 2007 r. (data wpływu 20 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług. Wniosek uzupełniono w dniu 20 stycznia 2009 r. o pismo Starosty Powiatu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy, niebędący podatnikiem VAT, jest jednostką budżetową powadzoną przez Powiat. Posiada samochód, którym dowożone są dzieci niepełnosprawne między domem a szkołą na ustalonych trasach. Koszty przejazdu na podstawie zawartych porozumień z innym jednostkami budżetowymi powiatu zwracają: Zespół … w P., Samorządowa … Gminy W., Zespół … w T. oraz Urząd Miejski w O.. Dochody z tej usługi w całości przekazywane są do Starostwa Powiatowego – jednostki prowadzącej. Wnioskodawca ma zamiar podwyższyć stawkę za 1 km, w związku z tym roczne dochody przekroczyłyby kwotę 50.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), dochód Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego za dowóz dzieci na zajęcia edukacyjne i rewalidacyjne podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), gdyż usługa ta świadczona jest pomiędzy jednostkami budżetowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 tej ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z postanowień art. 15 ust. 6 powołanej ustawy wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Od dnia 1 grudnia 2008 r., na podstawie § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Natomiast, stosownie do pkt 12 ww. przepisu, zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

Należy zauważyć, iż także w oparciu o § 8 ust. 1 pkt 13 obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwolnione od podatku były czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Stosownie do § 8 ust. 1 pkt 14 powołanego rozporządzenia, zwolnione od podatku były również usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

Z powyższego przepisu wynika, że zwolnienie to dotyczy wyłącznie usług, bez względu na symbol PKWiU, świadczonych pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi. Zwolnienie to nie obejmuje usług w zakresie rozprowadzania wody, usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, a także usług sanitarnych i pokrewnych oraz usług komunikacji miejskiej.

Pojęcie podmiotów sfery budżetowej jest bardzo szerokie i obejmuje swym zasięgiem podmioty działające w różnych dziedzinach i formach. Podmioty te mogą działać w formach określonych ustawą z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.). W myśl art. 4 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 8 ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą m. in.: gminy, powiaty i samorząd województwa zwane dalej „jednostkami samorządu terytorialnego” oraz ich związki; jednostki budżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych; państwowe i samorządowe instytucje kultury. W art. 19 i art. 20 ww. ustawy o finansach publicznych określone zostały kryteria, jakim odpowiadać powinna dana jednostka, aby była uznawana za jednostkę budżetową albo zakład budżetowy. Zgodnie z tą ustawą pod pojęciem jednostek budżetowych należy rozumieć takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Państwowe jednostki budżetowe tworzą, łączą i likwidują ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie oraz inne organy działające na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego (art. 21 ust. 1 cyt. ustawy).

Zakładami budżetowymi są zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 cyt. ustawy takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania, pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych. Państwowe zakłady budżetowe tworzą, łączą i likwidują ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie. Natomiast gminne, powiatowe lub wojewódzkie zakłady budżetowe tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące samorządu terytorialnego – art. 25 ust. 1.

Gospodarstwem pomocniczym jest, zgodnie z art. 26 ust. 1 cyt. ustawy, wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna. Gospodarstwo tworzy i likwiduje kierownik jednostki budżetowej po uprzednim uzyskaniu zgody właściwego ministra, kierownika urzędu centralnego lub wojewody – w przypadku gospodarstw państwowych jednostek budżetowych lub zarządu jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku gospodarstw gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych (art. 27 ust. 1). Zatem ze zwolnienia określonego w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. (do dnia 30 listopada 2008 r. w § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r.), korzystają usługi świadczone pomiędzy zdefiniowanymi wyżej grupami podmiotów.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca niebędący podatnikiem VAT, jest jednostką budżetową powadzoną przez Powiat. Posiada samochód, którym dowożone są dzieci niepełnosprawne między domem a szkołą na ustalonych trasach. Koszty przejazdu na podstawie zawartych porozumień z innym jednostkami budżetowymi powiatu zwracają: Zespół … w P., Samorządowa … Gminy W., Zespół … w T. oraz Urząd Miejski w O.. Dochody z tej usługi w całości przekazywane są do Starostwa Powiatowego – jednostki prowadzącej.

Reasumując, jeżeli przedmiotowe usługi świadczone będą przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów będących gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, to będą korzystały ze zwolniona od podatku od towarów i usług w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. (do dnia 30 listopada 2008 r. § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r.).

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza osobowości prawnej wskazanych przez Wnioskodawcę podmiotów nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny osobowości prawnej podmiotów będących stronami opisanych we wniosku porozumień, opiera się na opisie przedstawionym przez Wnioskodawcę w tej materii.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca w opisie zawartym we wniosku posługuje się pojęciem „dochodu”, tut. Organ pragnie zauważyć, że ustalając wartość sprzedaży zwolnionej od podatku od towarów i usług należy uwzględnić całość obrotu z tytułu świadczonych usług, a nie osiągnięty dochód.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.