Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.303.2019.2.ES
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-05
Teza: Dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie formy opodatkowania przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: najem; opodatkowanie-forma opodatkowania; przychód; rok-rok podatkowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 lipca 2019 r. (data wpływu 5 sierpnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 4 października 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie formy opodatkowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie formy opodatkowania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni od stycznia do sierpnia 2018 r. uzyskiwała dochody z tytułu najmu prywatnego. Jako formę opodatkowania powyższych przychodów wybrała podatek zryczałtowany od przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, co znajduje odzwierciedlenie w złożonym przez Wnioskodawczynię (dnia 16.01.2019 r.) zeznaniu PIT-28, załącznik PIT-28A. Źródłem tego przychodu był najem nieruchomości. W sierpniu 2018 r. Wnioskodawczyni zaprzestała działalności najmu oraz dnia 11 września 2018 r. sprzedała wynajmowaną wcześniej nieruchomość. Sprzedaż, wcześniej wynajmowanej nieruchomości miała na celu pozyskanie środków finansowych na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. W tym samym celu Wnioskodawczyni zaoferowała do sprzedaży również nieruchomość, którą zamieszkiwała.

Wnioskodawczyni zakupiła nieruchomość przy ul. O. w T., z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe.

Osoba zainteresowana kupnem nieruchomości, w której zamieszkiwała Wnioskodawczyni, wycofała swoją ofertę kupna, ponadto zaistniały inne czynniki, sytuacja życiowa Wnioskodawczyni uległa zmianie, co spowodowało, że nie mogła Ona przeprowadzić się do nieruchomości przy ul. O. w T. oraz rozpocząć budowy domu w którym docelowo miała zamieszkać, zgodnie z wcześniejszymi planami.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni postanowiła odłożyć swoje plany i pozostać przy obecnym adresie zamieszkania, a nowo nabytą nieruchomość w T. tymczasowo wynająć, od października 2018 r.

Przychody z najmu nieruchomości w T. za rok 2018 Wnioskodawczyni opodatkowała na zasadach ogólnych (PIT-36).

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że najem nieruchomości w T. nie jest wykonywany w ramach działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni mogła zapłacić podatek od najmu, rozpoczętego w październiku, od nieruchomości na zasadach ogólnych (PIT-36) za rok 2018?

Zdaniem Wnioskodawczyni, mogła Ona zapłacić podatek od dochodu z najmu nieruchomości, znajdującej się w T. za okres od października do grudnia 2018 r.

Najem nieruchomości, położonej w R. trwał od stycznia do sierpnia 2018 r. Celem opodatkowania tych dochodów z najmu na zasadach opisanych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne Wnioskodawczyni złożyła, przewidziane w art. 9 tejże ustawy, właściwe zawiadomienie do naczelnika Urzędu Skarbowego.

W związku zatem z wygaśnięciem źródła przychodu jakim był najem nieruchomości znajdującej się w R. oraz całkowitym zaprzestaniem działalności najmu (brakiem zamiaru kontynuowania działalności najmu, zbyciem przedmiotu najmu), wybór formy opodatkowania tych przychodów (ryczałt) uznać należało za nieaktualny.

Co do dochodów z najmu nieruchomości, położonej w T. przy ul. O., w okresie od października do grudnia 2018 r., powinny być opodatkowane na zasadach ogólnych, gdyż zgodnie z art. 9, ust. 4 Ustawy z dnia 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w przypadku wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, Wnioskodawczyni powinna złożyć stosowne oświadczenie naczelnikowi właściwego Urzędu Skarbowego, nie później niż do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Wnioskodawczyni osiągnęła pierwszy przychód albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnęła w grudniu. A takiego oświadczenia o chęci opodatkowania tego najmu w formie podatku zryczałtowanego Wnioskodawczyni nie złożyła.

A w przypadku braku stosownego oświadczenia, przychody te Wnioskodawczyni powinna opodatkować na zasadach ogólnych, co też uczyniła. Takie rozumienie przepisów o wyborze formy opodatkowania jest zgodne również z linią orzecznictwa oraz interpretacji.

Interpretacja indywidualna z 31 maja 2016 r. nr BPB-1-1/4511-169/WRz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, w której wskazano, że gdy podatnik w sposób trwały zlikwidował działalność gospodarczą, nie ma przeszkód aby wybrał formę opodatkowania. Takie stanowisko wskazuje również Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej Interpretacja indywidualna z 29 czerwca 2018 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.252.2018.1.WR. Potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni otrzymała również podczas rozmowy telefonicznej na ogólnodostępnej linii KIS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 z późn.zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy – dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy – jednym ze źródeł przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Przychodami m.in. z tytułu najmu, które nie stanowią działalności gospodarczej – w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2019 r., poz. 43) – osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W przypadku osiągania przychodów – zgodnie z art. 9 ust. 4 ww. ustawy – o których mowa w art. 6 ust. 1a, za równoznaczne z dokonaniem wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy uznaje się pierwszą w roku podatkowym wpłatę na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tego tytułu, a jeżeli pierwszy taki przychód podatnik osiągnął w grudniu roku podatkowego - złożenie zeznania, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2.

Opodatkowanie według progresywnej skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest natomiast - jak wynika z cytowanych przepisów - podstawową formą opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej. Przysługuje z mocy ustawy wszystkim podatnikom i nie muszą oni składać oświadczenia o jej wyborze.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni od stycznia do sierpnia 2018 roku uzyskiwała dochody z tytułu najmu prywatnego. Jako formę opodatkowania powyższych przychodów wybrała podatek zryczałtowany od przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, co znajduje odzwierciedlenie w złożonym przez Wnioskodawczynię zeznaniu PIT-28, załącznik PIT-28A. Od sierpnia 2018 r. Wnioskodawczyni zaprzestała najmu oraz dnia 11.09.2018 r. sprzedała wynajmowaną wcześniej nieruchomość. Następnie Wnioskodawczyni kupiła kolejną nieruchomość z zamiarem zamieszkania w niej. Jednak sytuacja życiowa Wnioskodawczyni uległa zmianie, co spowodowało, że nie mogła Ona się przeprowadzić, w związku z tym nowokupioną nieruchomość postanowiła wynająć. Przychody z najmu nieruchomości od miesiąca października za rok 2018 Wnioskodawczyni opodatkowała na zasadach ogólnych (PIT-36).

Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że Wnioskodawczyni faktycznie zaprzestała prowadzenia najmu, sprzedała wynajmowane mieszkanie, co oznacza, że zlikwidowała to źródło przychodu. W takiej sytuacji wynajęcie nowozakupionego mieszkania należy więc uznać za rozpoczęcie najmu. Skoro zaś Wnioskodawczyni jest osobą rozpoczynającą prowadzenie najmu w trakcie roku, to przysługuje jej prawo wyboru formy opodatkowania. Przychody z rozpoczętego najmu mogą więc być opodatkowane zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym.

Na powyższe nie ma wpływu fakt, że w tym samym roku Wnioskodawczyni uzyskiwała przychody z najmu innego mieszkania. Istotne jest bowiem, że najem opodatkowany w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych został wcześniej zakończony, a wynajmowane mieszkanie zostało sprzedane (nastąpiła definitywna likwidacja źródła przychodu).

Należy jednak zaznaczyć, iż zakończenie i ponowne rozpoczęcie najmu musi mieć charakter faktyczny. Innymi słowy, nie może nosić znamion czynności pozornej, podjętej jedynie w celu uzyskania korzystnych skutków podatkowych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.