Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.57.2025.2.ABA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży niezabudowanej działki i udokumentowanie transakcji fakturą.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Pani wniosek z 23 stycznia 2025 r. o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT
    sprzedaży niezabudowanej działki o powierzchni (...) ha, wydzielonej z działki gruntu o
    numerze ewidencyjnym (...). Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z
    26 marca 2024 r. (data wpływu 5 marca 2025 r.) oraz pismem z 10 marca 2025 r. (data
    wpływu 11 marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni przysługuje prawo wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej
    nieruchomości położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...),
    składającej się z działki gruntu nr (...) o łącznej pow. (...) ha, dla której to nieruchomości
    Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Prawo do nieruchomości Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyli do majątku
    wspólnego na podstawie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu zasiedzenia Sądu
    Rejonowego w (...) Wydział Cywilny z dnia 1 marca 2023 roku, sygn. akt (...).
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) jest niezabudowana, nie została nabyta od
    Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego oraz posiada bezpośredni dostęp
    do drogi publicznej.

    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego
    zorganizowanej części.
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie jest przedmiotem
    umowy najmu, umowy użyczenia czy umowy dzierżawy.
    Rada Gminy (...) dnia 20 maja 2020 roku podjęła uchwałę nr (...) w sprawie wyznaczenia
    obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji Gminy (...), z którego wynika, że działka
    gruntu o numerze (...) we wsi (...), gm. (...), nie jest położona na obszarze zdegradowanym
    ani na obszarze rewitalizacji, a ponadto działka ta znajduje się poza granicami (...) zgodnie
    z okazanym przy niniejszym akcie zaświadczeniem, wydanym w dniu 17 sierpnia 2023
    roku, z upoważnienia Wójta Gminy (...).
    Zgodnie z uchwałą nr (...) z dnia 26 października 2022 roku w sprawie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego we wsi (...) z dnia 24 listopada 2021 roku, opisana
    powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) położona jest na terenie zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej („MN/U”), fragment działki przy jej południowej
    granicy przeznaczony jest pod gminną drogę dojazdową (...), przeważająca część działki
    znajduje się w strefie ochrony sanitarnej cmentarza (0-50 m i 50-150 m), działka nie jest
    zmeliorowana, zgodnie z okazanym przy niniejszym akcie wypisem z planu nr (...),
    wydanym w dniu 4 marca 2024 roku, z upoważnienia Wójta Gminy (...).
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie jest objęta uproszczonym planem
    urządzenia lasu oraz nie została wydana, na podstawie inwentaryzacji stanu lasów,
    decyzja określająca zadania z zakresu gospodarki leśnej, o której mowa w art. 19 ust. 3
    ustawy z dnia 28 września 1991 roku (Dz.U. 2021, poz. 1275), zgodnie z zaświadczeniem,
    wydanym w dniu 16 sierpnia 2023 roku z upoważnienia Starosty (...) przez Naczelnika
    Wydziału Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa, znak pisma: (...).
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie jest przedmiotem
    pierwokupu w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2017 roku prawo wodne (Dz.U. 2020,
    poz. 310).
    Powyższa działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) wolna jest od ograniczonych praw
    rzeczowych, długów oraz ograniczeń w rozporządzaniu, a także zobowiązań i zaległości
    podatkowych na rzecz Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ZUS, do
    których stosuje się przepisy Ustawy Ordynacja Podatkowa.
    Zgodnie z wypisem rejestru gruntów wydanym z upoważnienia Starosty (...) wynika, że
    działka (...) stanowi grunty orne (RV).
    Z działki nr (...) zostanie wydzielona działka o pow. (...) ha, która będzie stanowiła
    przedmiot sprzedaży. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zamierzają sprzedać spółce
    prawo własności niezabudowanej działki o pow. (...) ha powstałej z podziału działki (...), dla
    której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...). Co
    ważne, działka wydzielona obecnie jest wydzierżawiona spółce (umowa dzierżawy nr (...)
    zawarta 28 marca 2024 roku na czas nieokreślony), mającej dokonać jej zakupu pod
    działalność gospodarczą. Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z
    nieruchomością, co zostanie opisane poniżej. Kupująca spółka planuje na wydzielonej
    działce o powierzchni (...) ha wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni
                2zabudowy min. (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
    postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie notarialnym
    nr (...) z dnia 28 marca 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka
    zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej
    działce. To jest spółka zobowiązuje się do :
    1. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości

      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo - usługowym o powierzchni zabudowy nie
      mniejszej niż (...) m2 wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      postojowych,
    2. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji, wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi, zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej (...)
      ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości,
    3. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonania przez Kupującą Spółkę odpowiednich
      nasadzeń zamiennych,
    4. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o podziale działki nr (...)
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki,
    7. uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    8. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    9. uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo- usługowym.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zobowiązuje się sprzedać mu wydzieloną działkę o
    pow. (...) ha, wydzieloną z działki gruntu nr (...).
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. Wnioskodawczyni nigdy nie udostępniała ww. działki osobom trzecim na podstawie
      umów cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawała w najem ani dzierżawę.
    2. W stosunku do działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu jej
      uatrakcyjnienia.
    3. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie,
      radiu.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka wydzielona, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.
    6. Wnioskodawczyni obecnie dzierżawi wydzieloną działkę z działki numer (...) spółce,
      która planuje je zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych

    wyżej, w szczególności: składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz
    sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców. Ponadto Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie
    przez Kupującego Nieruchomością opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w
    rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku
    Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. Oraz udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą
    przedmiotem umowy, celem przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań
    i niezbędnych czynności teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez
    Kupującego. Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez
    Kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej Nieruchomości tymczasowego
    przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce
    gruntu urządzenia i przywróci teren do stanu pierwotnego. Ponadto, jak to już
    podkreślano wydzielona działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla współmałżonka zostanie złożony w tym samym dniu co
    przedmiotowy wniosek, czyli wszyscy właściciele złożą wniosek.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani następujące informacje:
    1. w opisie sprawy wskazała Pani: „(...) Opisana powyżej działka gruntu o numerze
      ewidencyjnym (...) nie jest przedmiotem umowy najmu, umowy użyczenia czy umowy
      dzierżawy. (...)”, następnie: „(...) Co ważne działka wydzielona obecnie jest
      wydzierżawiona spółce (umowa dzierżawy nr (...) zawarta 28 marca 2024 roku na czas
      nieokreślony), mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą. (...)”,
      następnie: „(...) Wnioskodawca nigdy nie udostępniał ww. działki osobom trzecim na
      podstawie umów cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawał w najem ani
      dzierżawę. (...)” następnie: „(...) Wnioskodawca obecnie dzierżawi wydzielona działkę z
      działki numer (...) spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.”
    W związku z powyższym, proszę wskazać, czy działka wydzielona z działki nr (...) jest
    przedmiotem umowy dzierżawy?
    Odp.: Wydzielona działka była przedmiotem dzierżawy.
    2. czy cała działka nr (...) była kiedykolwiek przez Panią lub Pani męża oddana w najem,
      dzierżawę lub do używania na podstawie innych umów, czy tylko przedmiotem umowy
      dzierżawy jest wydzielona część działki nr (...), która ma być sprzedana?
    Odp.: Przedmiotem dzierżawy jest działka wydzielona z działki gruntu nr (...).

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki o pow. (...) ha, powstałej w wyniku podziału działki
    numer (...), jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż niezabudowanej działki o pow. (...) ha powstałej z
    podziału działki numer (...) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z
    przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą, lub ustawą o VAT, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy,
    rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W
    przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków, lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością
    ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności
    majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z
    małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego
    (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). Tym samym oboje
    małżonkowie muszą dokonać sprzedaży nieruchomości. Tym samym Wnioskodawczyni
    dokonuje sprzedaży działek.
    Wnioskodawczyni przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak
    czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z
    opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością

    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w
    katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po
    drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną, może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawczyni stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmowała
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr (...), od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawczyni samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych działań marketingowych,
    nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Jak to wskazano w opisie, działka (...) położona jest na terenie zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej i usługowej („1MN/U”), fragment działki przy jej południowej granicy
    przeznaczony jest pod gminną drogę dojazdową (...), przeważająca cześć działki znajduje
    się w strefie ochrony sanitarnej cmentarza (0-50 m i 50-150 m). Tym samym z planu
    zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te, które ustawodawca
    wymienia w art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT.

    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw: do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr (...) warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, jak to już wyżej podkreślono, sama nie podejmowała ona
    działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe
    czynności zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako
    pełnomocnik Sprzedającego. W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w
    cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na
    oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu,
    pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
    czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
    określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
    czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww.
    Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
    imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
    względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
    mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
    reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu
    niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone
    przedstawicielowi. Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego,
    pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego
    inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr (...) warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym Wnioskodawczyni
    twierdzi, iż dokonywała ona czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny
    sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawczyni w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jej imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki o pow. (...) ha wydzielonej z
    działki nr (...).

    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawczyni nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawczyni uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
    1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
    2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
      w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy w oparciu o zapisy w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany
    w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż wydzielonej
    działki o pow. (...) ha z działki numer (...), stanowiącej teren budowlany, będzie
    opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie, w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będziemy musieli
    jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od

    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT, taką
    transakcję musimy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Przy tym, na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatną dostawę
    towarów stanowi również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości),
    co potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.

    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W myśl art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Z kolei kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bez udziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Na mocy art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną, uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału

    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy, co stwarza szczególną sytuację prawną
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności gospodarcze istniała ustawowa
    wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach

    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Pani prawo wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej nieruchomości położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...),
    województwo (...), składającej się z działki gruntu nr (...) o łącznej pow. (...) ha, dla której to
    nieruchomości Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Prawo do nieruchomości Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyli do majątku
    wspólnego na podstawie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu zasiedzenia Sądu
    Rejonowego w (...) Wydział Cywilny z dnia 1 marca 2023 roku, sygn. akt (...).
    Pani wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej
    działki wydzielonej z działki gruntu o numerze ewidencyjnym (...).
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż niezabudowanej działki, wydzielonej z działki gruntu o
    numerze ewidencyjnym (...), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, będzie spełniała Pani przesłanki
    do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników VAT osób fizycznych w
    przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących
    część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży,
    bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za
    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika ono z wykładni
    art. 15 ust. 2 ustawy, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V.

    Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości (lub jej
    części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C- 25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. wykraczające poza zakres zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z
    realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo
    oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim
    działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Wskazała Pani, że oddała Pani w dzierżawę działkę, wydzieloną z działki gruntu o numerze
    ewidencyjnym (...), spółce mającej dokonać zakupu. Ponadto, zawarła Pani umowę
    przedwstępną z kupującą spółką, z której m.in. wynika, że nabywca nabędzie działkę pod
    warunkiem uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami spółki, prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym, uzyskania prawomocnej,
    ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi
    zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na

    budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji spółki, a także uzyskania zapewnienia
    zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
    komunikacji nieruchomości, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia
    nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji, potwierdzenia badaniami
    geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy
    zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych, uzyskania warunków technicznych
    przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego, potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowej działki poprzez
    wpisanie do ewidencji gruntów i budynków zmiany użytku rolnego, uzyskania warunków
    technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem
    handlowym. Jednocześnie, udzieliła Pani kupującej spółce pełnomocnictwa z prawem do
    występowania przed wszelkimi organami. Wyraziła Pani również zgodę na dysponowanie
    przez kupującą przedmiotową nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33
    ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy Prawo budowlane.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej
    umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Z kolei zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Według art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    I tak, według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Natomiast na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.

    Z powyższego wynika więc, że umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do
    przeniesienia własności, ale tej własności nie przenosi. Na mocy umowy przedwstępnej
    kupujący nie otrzymuje żadnych uprawnień właścicielskich. Kupujący staje się właścicielem
    dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Zgodnie z powołanymi normami prawa
    cywilnego, umowa przedwstępna jest przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy
    sprzedaży i nawet jeśli została sporządzona w formie aktu notarialnego, nie powoduje
    przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która również
    została uregulowana w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie
    oświadczenia woli innej osoby wykonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem
    bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy
    dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje poprzez swoje
    działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej
    reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie
    trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik
    reprezentuje a osobą trzecią.

    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, że z
    tytułu planowanej transakcji, będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, działka wydzielona z działki gruntu o numerze ewidencyjnym
    (...), jest przedmiotem umowy dzierżawy zawartej przez Panią z kupującą spółką, co na
    gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję świadczenia usług, w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji wypełnia definicję działalności
    gospodarczej, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w związku z oddaniem w
    dzierżawę, działka wydzielona z działki gruntu o numerze ewidencyjnym (...), będąca
    przedmiotem planowanej sprzedaży, utraciła charakter majątku prywatnego.
    Przy tym, na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa oraz zgody na
    dysponowanie działką w celach budowlanych, kupująca spółka dokona szeregu czynności,
    tj. będzie występować przed organami administracji publicznej i podejmować działania
    faktyczne i prawne niezbędne do uzyskania prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji
    o warunkach zabudowy, decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji zezwalającej na
    lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę
    przedmiotowego zjazdu według koncepcji spółki, niewprowadzenia ograniczeń
    tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości, niestwierdzenia
    ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami
    geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy
    zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych, uzyskania warunków technicznych
    przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego i usunięcia kolizji infrastruktury, potwierdzenia charakteru nierolnego
    przedmiotowej działki poprzez wpisanie do ewidencji gruntów i budynków zmiany użytku
    rolnego, zgodnie z przyjętą przez siebie koncepcją.
    Aby ww. czynności mogły być wykonane, faktyczny właściciel nieruchomości może sam
    wystąpić z odpowiednimi wnioskami albo może udzielić stosownych pełnomocnictw
    potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu.
    W analizowanej sprawie udzieliła Pani pełnomocnictwa kupującej spółce. Fakt, że ww.
    działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, lecz przez przyszłego
    właściciela nie oznacza, że pozostają one bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez kupującą spółkę wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej. Kupująca spółka, podejmując za Pani zgodą opisane
    działania, uatrakcyjni działkę stanowiącą nadal Pani własność (na zasadach wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej).
    Pomimo więc, że jak Pani wskazuje - przed sprzedażą działki nie podejmowała Pani
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego
    przekazu - to oceniając całokształt przedstawionych okoliczności sprawy, należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie Pani działanie wykracza poza sferę rozporządzania
    majątkiem osobistym.
    Wskazane okoliczności przesądzają o tym, że Pani zaangażowanie w czynności związane z
    planowaną sprzedażą działki wydzielonej z działki gruntu o numerze ewidencyjnym (...),
    należy uznać za zbliżone do działań typowych dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami, wykonywanych przez producentów, handlowców i usługodawców oraz
    powodują, że opisanych czynności nie można interpretować jako rozporządzanie
    majątkiem prywatnym, lecz jako świadome działania, zmierzające do osiągnięcia korzyści
    materialnych z tytułu jego sprzedaży. Rodzaj działań podjętych przez Panią
    (wykonywanych przez pełnomocnika), świadczy o zorganizowanym charakterze sprzedaży
    i powoduje, że planowana sprzedaż działki wydzielonej z działki gruntu o numerze
    ewidencyjnym (...), przybiera formę zawodową (profesjonalną) w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Działania te wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i

    należy je uznać za działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Fakt, że
    pełnomocnik, działając w oparciu o Pani formalne pełnomocnictwo, podejmie działania
    zmierzające do realizacji planowanej inwestycji na zakupionej działce wydzielonej z działki
    gruntu o numerze ewidencyjnym (...), tj. działania zmierzające do uzyskania prawomocnej
    ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o warunkach zabudowy
    i potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości świadczy o wykorzystaniu ww.
    działki do celów zarobkowych.
    Tym samym, z tytułu analizowanej transakcji, będzie Pani podatnikiem podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji dostawa działki
    wydzielonej z działki gruntu o numerze ewidencyjnym (...), będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być
    opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Pani wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, czy sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej
    z działki gruntu o numerze ewidencyjnym (...), podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zatem, zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie stanowią
    one terenów budowlanych, o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Jak wskazała Pani we wniosku działka wydzielona z działki gruntu o numerze
    ewidencyjnym (...), na moment sprzedaży objęta będzie decyzją o warunkach zabudowy
    wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww. działka będąca
    przedmiotem zapytania, będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie sprzedaż działki nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy dla dostawy towarów, muszą być spełnione łącznie dwa warunki wskazane w
    tym przepisie, tj.:
        towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej,

        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Wskazała Pani, że nabycie nieruchomości nie stanowiło czynności opodatkowanej
    podatkiem VAT, ponieważ z tytułu nabycia działki wydzielonej z działki gruntu o numerze
    ewidencyjnym (...), nie została wystawiona faktura VAT z wykazanym podatkiem VAT.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik
    nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
    C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem do dostawy działki wydzielonej z działki gruntu o numerze ewidencyjnym (...), nie
    znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz
    z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przedmiotowa transakcja będzie opodatkowana podatkiem
    od towarów i usług, z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Podsumowując, sprzedaż działki o powierzchni (...) ha, wydzielonej z działki gruntu o
    numerze ewidencyjnym (...), nastąpi w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1
    ustawy i będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, która nie
    będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, lecz będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, tj. wystąpi obowiązek naliczenia należnego
    podatku VAT.
    Tym samym, Pani stanowisko, z którego wynika, że sprzedaż działki o powierzchni (...) ha,
    wydzielonej z działki gruntu o numerze ewidencyjnym (...), będzie opodatkowana bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej
    sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W
    przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pani i nie
    wywołuje skutków podatkowych dla Pani małżonka.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b
    § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii
    dokumentowania transakcji.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.