Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-743/08-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-26
Teza: Potrącenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę na podstawie art. 64 § 1 Ordynacji podatkowej.
Słowa kluczowe: kompensata; Minister Finansów; Skarb Państwa; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2008 r. (data wpływu 24 listopada 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 lutego 2009 r. (data wpływu 19 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości dokonania potrącenia zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości dokonania potrącenia zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 02 lutego 2009 r. nr ILPB2/415-743/08-2/MK Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia opisanego we wniosku stanu faktycznego o informację z jakiego tytułu prawnego powstała wierzytelność przysługująca Wnioskodawcy wobec Skarbu Państwa, która ma być przedmiotem potrącenia dokonanego w trybie art. 64 § 1 Ordynacji podatkowej. Powyższe zostało uzupełnione w dniu 16 lutego 2008 r. (data wpływu 19 lutego 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 13 października 2008 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (\`(...)\`), w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r., w kwocie 447.187,00 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 43.955,00 zł. Na dzień dzisiejszy przedmiotowa zaległość nie została uregulowana. Natomiast w dniu 22 grudnia 2003 r. Wnioskodawca nabył w drodze umowy – notarialnie poświadczonej – wierzytelność Skarbu Państwa R.P. reprezentowanego przez Ministra Finansów, o wartości głównej 1.860 000,00 zł. W dniu 10 lutego 2004 r. Zainteresowany poinformował Ministra Skarbu o przejęciu wierzytelności. Dnia 19 lutego 2004 r. Minister Skarbu zawiadomił Wnioskodawcę o przekazaniu informacji o nabyciu przez Zainteresowanego wierzytelności Skarbu Państwa Ministra Finansów.

Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że wyrokiem sądu rejonowego dnia 09 maja 1996 r. stwierdzono, że wierzytelność uzyskała status wierzytelności w stosunku do Skarbu Państwa w dacie ujęcia jej w porozumieniu zawartym pomiędzy Polską, a Rosją w dniu 30 stycznia 1995 r. Wierzyciel wierzytelności Skarbu Państwa działając w trybie uchwały rady ministrów z dnia 16 maja 1995 r., w sprawie określenia zasad i trybu rozliczeń wierzytelności i zobowiązań Skarbu Państwa, zawiadomił Ministra Finansów o skutecznej cesji wierzytelności. Sąd stwierdził w ww. wyroku, że obrót przedmiotowymi wierzytelnościami jest dopuszczalny.

W odpowiedzi na ww. wezwanie Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowa wierzytelność została nabyta przez firmę X od Spółki Y, oraz, że wierzytelność ta była objęta uchwałą Rady Ministrów z dnia 15 maja 1995 r., w sprawie określenia zasad i trybu rozliczeń wierzytelności i zobowiązań Skarbu Państwa. Natomiast przez Zainteresowanego ww. wierzytelność została nabyta w drodze umowy w dniu 22 grudnia 2003 r., o czym zostało poinformowane Ministerstwo Skarbu, które przekazało tą informację do Ministerstwa finansów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie art. 64 Ordynacji podatkowej Wnioskodawca może dokonać potrącenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę z przedmiotowych wierzytelności posiadanych wobec Skarbu Państwa?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 64 Ordynacji podatkowej, Uchwały Rady Ministrów z dnia 23 września 1995 r. w sprawie określenia zasad i trybu rozliczeń wierzytelności i zobowiązań Skarbu Państwa oraz ww. wyroku sądu rejonowego oraz umowy z dnia 22 grudnia 2003 r. przedmiotowa wierzytelność wobec Skarbu Państwa jest wzajemna, bezsporna oraz wymagalna. Tym samym Zainteresowany może dokonać potrącenia zaległości podatkowej wynikającej z ww. decyzji z wierzytelności wobec Skarbu Państwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 64 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zobowiązania podatkowe oraz zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa podlegają, na wniosek podatnika, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa z tytułu:

1.  prawomocnego wyroku sądowego wydanego na podstawie art. 417 lub 419 Kodeksu cywilnego;
2.  prawomocnej ugody sądowej zawartej w związku z zaistnieniem okoliczności przewidzianych w art. 417 lub 419 Kodeksu cywilnego;
3.  nabycia przez Skarb Państwa nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub wywłaszczenia nieruchomości na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami;
4.  odszkodowania za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie, uzyskanego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego;
5.  odszkodowania uzyskanego na podstawie przepisów o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz bytu Państwa Polskiego;
6.  odszkodowania orzeczonego w decyzji organu administracji rządowej.

Należy zauważyć, że ww. art. 419 Kodeksu cywilnego został uchylony przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692), która weszła w życie z dniem 1 września 2004r.

Ponadto ww. przepisy, zgodnie z art. 64 § 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, stosuje się również do wzajemnych, bezspornych i wymagalnych wierzytelności podatnika wobec państwowych jednostek budżetowych z tytułu robót budowlanych, dostaw lub usług wykonanych przez niego w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, pod warunkiem że potrącenie dokonywane jest przez tego podatnika i z tej wierzytelności. Na wniosek podatnika wierzytelności z tytułów wymienionych w § 1 i 2 mogą być również zaliczane na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych (art. 64 § 4 Ordynacji podatkowej). W myśl art. 64 § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej potrącenie następuje z dniem złożenia wniosku, który został uwzględniony.

Z powyższego wynika, iż potrąceniu podlegają podatki, zaległości podatkowe i odsetki za zwłokę. Istnieje zatem możliwość dokonania potrącenia kwoty podatku przed terminem jego płatności, jak również po upływie tego terminu - zaległości podatkowej wraz z przypadającymi od niej odsetkami. Istnieje możliwość dokonania potrącenia także wobec nabywców wierzytelności, z wyłączeniem potrącenia na warunkach określonych w § 2 omawianego przepisu.

Wzajemność wierzytelności istnieje wówczas, gdy obie strony są względem siebie jednocześnie wierzycielami i dłużnikami. Podatnik jest dłużnikiem Skarbu Państwa z tytułu ciążących na nim podatków i zaległości, a jednocześnie Skarb Państwa jest dłużnikiem podatnika z tytułów wyliczonych w komentowanym przepisie. Z kolei bezsporność wierzytelności występuje wówczas, gdy żadna ze stron nie kwestionuje nie tylko jej istnienia, ale również wielkości i terminu płatności.

Potrącenie może być dokonane na wniosek podatnika lub z urzędu. Jeżeli wniosek podatnika spełnia wymogi ustawowe, potrącenie następuje wyłącznie na jego podstawie, w formie postanowienia na które przysługuje zażalenie. Jest to więc w istocie czynność jednostronna. W razie stwierdzenia niedopuszczalności potrącenia właściwy organ podatkowy wydaje, po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzję o odmowie potrącenia.

Reasumując, wskazać należy, że potrąceniu w trybie art. 64 § 1 Ordynacji podatkowej mogą podlegać tylko i wyłącznie wierzytelności powstałe na podstawie jednego z tytułów prawnych wymienionych w tym przepisie. Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika natomiast, że przysługująca Wnioskodawcy wobec Skarbu Państwa wierzytelność powstała na podstawie jednego z tytułów wskazanych w tym przepisie.

Stąd też z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Ponadto informuje się, że organ podatkowy wydając interpretację indywidualną ocenia stanowisko Wnioskodawcy jedynie w kontekście zadanego we wniosku pytania i tylko i wyłącznie w oparciu o stan faktyczny w nim przedstawiony. Tak więc dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.