Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.216.2018.1.IR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-12
Teza: braku prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub części, w związku z realizacją operacji w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2018 r. (data wpływu 14 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub części, w związku z realizacją operacji w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub części, w związku z realizacją operacji w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Lokalna Grupa Działania „……” (dalej LGD, Wnioskodawca) realizuje zadania w ramach Działania 19 PROW „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER”:

*   poddziałanie 19.1 Wsparcie przygotowawcze – PROW 2014-2020;

*   poddziałanie 19.2 Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowania przez społeczność;

*   poddziałanie 19.3 Przygotowanie i realizacja działań w zakresie współpracy z lokalną grupą działania;

*   poddziałanie 19.4 Wsparcie na rzecz kosztów bieżących i aktywizacji.

Głównym celem ww. podziałań jest aktywizacja społeczności lokalnej zamieszkałej na obszarze działania LGD, budowanie kapitału społecznego na obszarze objętym LSR, a poprzez to pobudzenie zaangażowania społeczności lokalnej w rozwój obszaru LSR oraz zapewnienie sprawnej i efektywnej pracy LGD, uwzględniając koszty związane z administracją LGD m.in. zatrudnienie, prawidłowe funkcjonowanie biura.

LGD w ramach swojej działalności statutowej, tj.:

1.  Opracowanie i realizacja Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR) w rozumieniu obowiązujących ustaw dotyczących realizacji zadań z zakresu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz przepisów Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich,
2.  Podejmowanie inicjatyw i działań mających na celu pobudzenie aktywności społeczności lokalnych oraz ich czynny udział w opracowywaniu i realizacji LSR,
3.  Upowszechnianie i wymianę informacji o inicjatywach związanych z aktywizacją ludności obszarów wiejskich położonych w obszarze działania LGD,
4.  Propagowanie działań na rzecz realizacji LSR w obszarze działania LGD, pozyskiwanie partnerów i źródeł finansowania LSR, w tym z programów pomocowych,
5.  Promocja obszarów wiejskich położonych w obszarze działania LGD,
6.  Udzielanie wsparcia mieszkańcom obszaru objętego LSR w zakresie przygotowania projektów i pozyskiwanie środków na ich realizację, w tym z programów pomocowych,
7.  Waloryzacja i polepszenie zarządzania zasobami obszaru, w tym zasobami środowiska naturalnego i krajobrazu oraz zasobami historyczno-kulturowymi obszaru,
8.  Wsparcie tworzenia grup i organizacji producentów w sektorach rolnictwa i leśnictwa,
9.  Rozwój usług i infrastruktury prowadzącej do wyłączenia społecznego, ograniczenia ubóstwa oraz odwrócenia tendencji spowolnienia gospodarczego i społecznego oraz wyludniania obszarów wiejskich,
10.  Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych i katastrof oraz wprowadzania odpowiednich środków zapobiegawczych,
11.  Wspieranie zatrudnienia i tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy na obszarach wiejskich, zachowanie istniejących miejsc pracy, ograniczenie wahań zatrudnienia,
12.  Działalność wspomagająca rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości na obszarach wiejskich,
13.  Wzmacnianie powiązań między rolnictwem, produkcją żywności i leśnictwem a badaniami i innowacją, w tym do celów ulepszonego zarządzania środowiskiem i lepszych wyników,
14.  Działanie na rzecz integracji europejskiej, rozwijanie kontaktów i współpracy między społeczeństwami,
15.  Wspieranie rozwoju kultury, sztuki, ochrona dziedzictwa kulturowego oraz rozwój sportu i turystyki, w tym agroturystyki,
16.  Inwestycje w infrastrukturę rekreacyjną, informację turystyczną i infrastrukturę turystyczną o małej skali służącą publicznemu korzystaniu z tych usług,

realizuje następujące projekty:

Projekty współpracy:

1.  Kreator przedsiębiorczości;
2.  Marsz po zdrowie (Budowa, przebudowa ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej).

Projekty mają charakter „non-profit”, a więc nie zakładają uzyskania jakichkolwiek przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stowarzyszenie kupując towary i usługi wykorzystuje je do:

*   przedsięwzięć o charakterze społecznym, edukacyjnym, sportowym, promocyjnym, kulturalnym i w zakresie wspierania przedsiębiorczości,

*   zapewnienia sprawnej i efektywnej pracy LGD – uwzględniając koszty związane z administracją LGD.

Zakupione usługi i towary nie służą do przychodów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wydatki jakie najczęściej są lub będą ponoszone w ramach wymienionych projektów to: opłaty związane z funkcjonowaniem biura – czynsze, telefon, materiały biurowe, wynagrodzenia, ubezpieczenia; organizacja szkoleń, konferencji, warsztatów, konferencji, targów, spotkań krajowych i międzynarodowych – tj.: zakwaterowanie, wyżywienie, wynajem sal, trener/wykładowca, promocja; delegacje.

LGD nie prowadzi działalności zarobkowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Rodzaj prowadzonej działalności wg polskiej kwalifikacji działalności 94.99.Z – działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Uzyskuje przychody ze składek, dotacji, darowizn.

Do wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 19, LGD złożyło oświadczenie o kwalifikowalności VAT, w którym oświadcza, że nie może odzyskiwać kwoty podatku VAT zapłaconego w fakturach zakupu i w realizacji operacji, jest to koszt kwalifikowany. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Oświadczenie to musi być potwierdzone indywidualną interpretacją podatkową. Nabyte towary i usługi nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizacji operacji w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020, LGD ma możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub części?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, obniżenie lub zwrot podatku należnego zależy od związku nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności zarobkowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, i nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wszystkie działania LGD są nieodpłatne, a nabywane towary i usługi nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Oznacza to, że przyznana pomoc w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020 nie będzie wykorzystywana do wykonania czynności opodatkowanych, ale do świadczenia usług zwolnionych z podatku VAT. W związku z tym LGD nie ma prawa do odliczenia podatku VAT zarówno w części jak i całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r., poz. 210), stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nabywane towary i usługi w związku z realizacją operacji nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektów. Tym samym Zainteresowanemu z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją operacji w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020, ponieważ nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a ponadto Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.