Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.808.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Kwestia nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
Słowa kluczowe: Czechy
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy rezydencji podatkowej. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 13 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jestem obywatelem Polski, jego głównym źródłem dochodu jest umowa o
    pracę, którą świadczy w Polsce (ośrodek interesów gospodarczych), również w Polsce ma
    konto bankowe, inwestycyjne i całe swoje oszczędności.
    Natomiast centrum interesów życiowych Wnioskodawcy jest Republika Czeska, gdzie
    mieszka wraz z żoną i 3 wspólnych dzieci. Mieszka w domu należącym do swojej żony. W
    Czechach uzyskał prawo stałego pobytu i tam też jest zameldowany. W Polsce nie ma
    obecnie meldunku, termin czasowego meldunku upłynął 25 czerwca 2023 r. W Czechach
    Wnioskodawca nie osiąga żadnych dochodów, ani nie posiada majątku. Co do kryterium
    czasu przebywania na terytorium danego kraju to Wnioskodawca jeździ do pracy 4 dni w
    tygodniu (przebywając na terytorium Polski ok. 9-11 godz. każdego z tych dni), w związku z
    powyższym dla obu państw występuje warunek 183 dni pobytu.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca uzupełniając wniosek udzielił następujących odpowiedzi:
    Pytanie: Jakiego okresu dotyczy złożony przez Pana wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej, np. wniosek dotyczy 2025 r.?
    Odp.: Złożony wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2024 roku do nadal.
    Pytanie: Czy w tym okresie posiadał/posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w Czechach zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju?
    Odp.: Posiada Pan prawo stałego pobytu na terenie Republiki Czeskiej. Nie ma wiedzy
    jakoby fakt ten automatycznie kwalifikował zamieszkanie do celów podatkowych.
    Konsultował Pan swój status z doradcami podatkowymi w Czechach i ze względu na
    złożoność jego sytuacji nie byli w stanie jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie.
    Dlatego złożony przez Pana wniosek o interpretację ma pomóc w uzyskaniu odpowiedzi.
    Pytanie: Czy w tym okresie przebywał Pan/będzie przebywał na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni?
    Odp.: Tak jak opisał Pan we wniosku, jeździ do pracy 4 dni w tygodniu (przebywając na
    terytorium Polski ok. 9-11 godz. każdego z tych dni). Jeżeli te kilkugodzinne wizyty
    zaliczymy jako obecność dzienną na terenie RP, przekracza Pan limit 183 dni w ciągu roku.
    Pytanie: W jakim kraju miał/ma Pan stałe miejsce zamieszkania w tym okresie?
    Odp.: Na terenie Czech, gdzie znajduje się Pana stałe ognisko domowe – zgodnie z
    komentarzem do Modelowej Konwencji OECD.
    Pytanie: Jakie były/są w tym okresie Pana powiązania osobiste (w szczególności rodzina,
    żona, dzieci) i majątkowe (źródła dochodów – np. z wykonywanej pracy, działalności
    gospodarczej, posiadane nieruchomości, wynajmowane nieruchomości, inwestycje,
    znajomi, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, itp.)
    z Polską, a jakie z Czechami?

    Odp.: Mieszka Pan z rodziną w Czechach (żona i 3 dzieci). Mieszka w domu należącym do
    jego żony. Należy do organizacji społecznych na terenie Czech, m.in. (...). Dzieci
    uczęszczają do szkół z polskim językiem nauczania na terenie Czech. Pana centrum
    interesów rodzinnych są Czechy.
    Nie posiada Pan żadnego majątku w Czechach, nie osiąga tam też przychodów. Wszelkie
    jego przychody pochodzą z pracy w Polsce i z inwestycji w Polsce (...). W Polskich bankach
    ma również konta bankowe. Pana ośrodkiem interesów gospodarczych jest Polska.
    Ubezpieczenie ma Pan również w Polsce zarówno prywatne (...), jak i NFZ, również
    wszelkie składki na ubezpieczenie rentowe i emerytalne odprowadzane są w Polsce.
    Pytanie: W jakim kraju – w Polsce czy w Czechach – w tym okresie znajdowało się centrum
    Pana interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)?
    Odp.: Pana centrum interesów osobistych były i są nadal Czechy. Natomiast Pana centrum
    interesów gospodarczych pozostaje od początku kariery zawodowej Polska, gdzie ma
    wszystkie źródła dochodu.
    Pytanie: W którym z krajów – w Polsce czy w Czechach – zazwyczaj Pan przebywał
    /przebywa w tym okresie?
    Odp.: Na terenie Czech jest Pan prawie codziennie ze względu na miejsce zamieszkania,
    wyjątek stanowią wyjazdy wypoczynkowe lub służbowe. Natomiast na terenie Polski
    przebywa średnio 4 dni w tygodniach roboczych spędzając tam od paru do parunastu
    godzin, wracając jednak na noc do domu do Czech.
    Reasumując, są dni kiedy 100% czasu spędza pan na terenie Czech oraz takie gdy ten czas
    dzieli pomiędzy Polską a Czechami.
    Pytanie: W którym z krajów – w Polsce, czy w Czechach – w tym okresie prowadził
    /prowadzi Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał
    /przynależy Pan do organizacji/ klubów itp.?
    Odp.: Pana aktywność społeczna i przynależność do organizacji w okresie, o którym mowa
    w pkt 1, odbywa się na terenie Czech.
    Pytania
    1. Czy w świetle powyższych przepisów oraz interpretacji kryterium rezydencji należy
      uznać, że jest Pan rezydentem podatkowym w Polsce i tutaj podlega
      nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
    2. Czy w przypadku zarejestrowania jednoosobowej działalności gospodarczej (tzw. OSVC
      w Czechach) na terenie Republiki Czeskiej i uzyskiwania z tego tytułu przychodu na
      terenie Polski nie będzie Pan podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W Pana ocenie, w świetle powyższych przepisów oraz interpretacji kryterium rezydencji
    należy uznać, że jest Pan rezydentem podatkowym w Polsce i tutaj podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu za okres od 1 stycznia 2024 roku do nadal.
    Ad 2.
    W Pana ocenie, w przypadku zarejestrowania jednoosobowej działalności gospodarczej
    (tzw. OSVC w Czechach) na terenie Republiki Czeskiej i uzyskiwania z tego tytułu
    przychodu na terenie Polski nie będzie Pan podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepisy dotyczące rezydencji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, co wynika z art. 4a ww. ustawy.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w
    sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania,
    kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp.

    Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia
    działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek
    stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów,
    niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów
    życiowych.
    Warunek przebywania w Polsce dłużej niż 183 dni w roku kalendarzowym nie oznacza, że
    musi to być pobyt nieprzerwany. W przypadku dłuższego okresowego, ale nie ciągłego
    pobytu w Polsce (np. okresu 3-letniego), należy ustalić czy ilość dni pobytu przekroczyła
    183 dni w którymkolwiek roku kalendarzowym (podatkowym).
    Obliczanie długości pobytu na terytorium Polski jest dokonywane przez stosowanie
    metody opartej na „dniach fizycznej obecności”. Przy liczeniu dni w oparciu o tę metodę
    należy brać pod uwagę wszystkie dni spędzone w Polsce. Do tego okresu zaliczana jest
    również każda część dnia, dzień przybycia lub dzień wyjazdu osoby z Polski. Tym samym
    każdy pełny dzień spędzony poza Polską nie będzie brany pod uwagę. Natomiast każdą
    część dnia, nawet bardzo krótką, spędzoną przez podatnika w Polsce, należy zaliczyć jako
    dzień obecności do okresu pobytu na terytorium Polski.
    Jednocześnie przepis art. 3 ust. 1a ustawy będzie samodzielną podstawą do uznania
    osoby za rezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tylko w sytuacji bezumownej lub jeżeli nie
    wystąpi kolizja ustawodawstw wewnętrznych państw.
    Jeżeli natomiast podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego drugiego państwa
    (na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego
    państwa), a w Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy wyżej opisanych
    przepisów ustawy, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · od 1 stycznia 2024 r. przebywał i przebywa Pan w Polsce 4 dni w tygodniu (około 9-11
      godz. każdego z tych dni), tj. przekracza Pan limit 183 dni w ciągu roku;
    · w ww. okresie Pana ośrodkiem interesów gospodarczych była i jest Polska, gdzie ma
      wszystkie źródła dochodu;
    · w ww. okresie Pana centrum interesów osobistych były i są nadal Czechy oraz w tym
      państwie ma Pan stałe miejsce zamieszkania;
    · nie wskazał Pan, że posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Czechach
      zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju. Konsultował Pan swój status z doradcami
      podatkowymi w Czechach i ze względu na złożoność jego sytuacji nie byli w stanie
      jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie.

    Skoro w sprawie nie mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową, samodzielną
    podstawą określenia Pana obowiązku podatkowego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej
    jest przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak podał Pan we wniosku, od 1 stycznia 2024 r. i nadal przebywał i przebywa Pan w Polsce
    dłużej niż 183 dni w roku podatkowym oraz w Polsce posiadał i posiada centrum
    interesów gospodarczych. W konsekwencji podlega Pan w Polsce od 1 stycznia 2024 r. i
    nadal nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznaczającemu uwzględnienie
    wszystkich dochodów (przychodów) osiągniętych (osiąganych) przez Pana zarówno w
    Polsce, jak i w Czechach. W tej sytuacji fakt zarejestrowania jednoosobowej działalności w
    Czechach nie stanowi przesłanki wpływającej na zmianę Pana rezydencji podatkowej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.