Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.417.2025.2.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: W zakresie przychodu z tytułu nabycia z dniem 1 stycznia 1975
r. prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS
(art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu
dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1
PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach
(oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul.
Warszawska 5, 43; 300 Bielsko; Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym
egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji
Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na
interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na
zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu
się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania
przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną
dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art.
14r Ordynacji podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia
od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
podatkowej. Z wyrazami szacunku Z up. Dyrektora Krajowej
Informacji Skarbowej &podpis&
Słowa kluczowe: nieruchomości
spółdzielnie
własność
zasiedzenie
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
1

zobowiązanie-zobowiązanie przedawnione
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną
                  dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art.
                  14r Ordynacji podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia
                  od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
                  podatkowej. Z wyrazami szacunku Z up. Dyrektora Krajowej
                  Informacji Skarbowej &podpis&
        Autor informacji:  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
          Data wydania:2025-10-24T08:40:23.148
            Sygnatura:0111-KDIB1-2.4010.417.2025.2.EJ
                      nieruchomości
                      spółdzielnie
                      własność
        Słowa kluczowe:  zasiedzenie
                      zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego

                      zobowiązanie-zobowiązanie przedawnione
                      [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Przepis:  Rozdział 2
                      Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
                      Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
          Zagadnienie:  Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
                      Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
                      przychód
            Załączniki:brak
                            Treść:
    Interpretacja indywidualna
    - stanowisko nieprawidłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie wyznaczonym
    przez pytanie oznaczone we wniosku nr 1 jest nieprawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółdzielnia (...) (dalej: „Spółdzielnia”) z siedzibą w (...) prowadziła z własnego wniosku
    sprawę o zasiedzenie nieruchomości gruntowej położonej w (...).
    Dla nieruchomości prowadzona jest stara księga wieczysta o numerze (...). Działka
    znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości mieszkalnej ul. (...), będącej w
    zasobach mieszkaniowych Spółdzielni.
    Sprawa zakończyła się postanowieniem Sądu Rejonowego dla (...) z dnia (...) r. W
    postępowaniu sąd stwierdził, że Spółdzielnia w drodze zasiedzenia nabyła własność
    przedmiotowej nieruchomości z dniem 1 stycznia 1975 r.
    Prawomocność postanowienia potwierdzono z dniem (...) 2025 r.
    Pytania
    1. Czy nabycie nieruchomości w drodze zasiedzenia stanowi przychód opodatkowany
      podatkiem dochodowym od osób prawnych?
    2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, w jakiej dacie powstał
      przychód z tytułu nabycia nieruchomości przez zasiedzenie?

    3. Czy prawidłowe jest twierdzenie, że zobowiązanie podatkowe Spółdzielni z tytułu
      zasiedzenia wymienionej nieruchomości z dniem 1 stycznia 1975 r. przedawniło się w
      dniu 1 stycznia 1984 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie nieruchomości przez zasiedzenie jest formą
    nieodpłatnego przysporzenia majątkowego, a wartość nieruchomości nabytej przez
    zasiedzenie należy traktować jako wartość otrzymanej nieodpłatnie rzeczy.
    Tym samym, nabycie poprzez zasiedzenie nieruchomości będzie stanowiło przysporzenie
    majątkowe, które podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a wartość
    nieruchomości powinna zostać wyceniona wg jej wartości rynkowej.
    Dla oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu
    nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia istotne jest ustalenie momentu
    nabycia własności tej nieruchomości.
    Na podstawie przepisów kodeksu cywilnego z dnia 1964 r. w wersji obowiązującej do dnia
    1 października 1990 r. posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywał jej
    własność, jeżeli posiadał nieruchomość nieprzerwanie od lat dziesięciu jako posiadacz
    samoistny, chyba że posiadanie było w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat dwudziestu
    posiadacz nieruchomości nabywał jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze
    (art. 172 § 1 i 2 k.c.).
    Z powyższego przepisu wynika, że na skutek zasiedzenia Spółdzielnia, czyli dotychczasowy
    posiadacz samoistny nabyła własność opisanej na wstępie nieruchomości na skutek
    upływu czasu.
    Na tej podstawie wystąpiła do sądu, aby stwierdził to w orzeczeniu. Nabycie własności w
    1975 r. było zatem nabyciem pierwotnym. Orzeczenie sądu ze (...) 2025 r. miało charakter
    deklaratoryjny i stanowiło podstawę wpisu nowego właściciela (Spółdzielni) do księgi
    wieczystej.
    Orzeczenie sądu nie było warunkiem nabycia prawa własności, nabycie nastąpiło bowiem
    po spełnieniu przesłanek określonych w przepisach kodeksu cywilnego. Orzeczenie sądu
    stanowiło jedynie potwierdzenie faktu takiego nabycia.
    W tej sytuacji - ponieważ nabycie własności nieruchomości wskazanej we wniosku
    nastąpiło w drodze zasiedzenia w dniu wskazanym w postanowieniu Sądu, tj. 1 stycznia
    1975 r., zatem - w ocenie Spółdzielni - przychód Spółdzielni z tytułu jej nabycia powstał
    także w 1975 r.
    Stanowisko to jest zbieżne z dotychczasowymi interpretacjami organów podatkowych, w
    tym w piśmie z dnia 27 grudnia 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak:
    0111-KDIB1-3. 4010.603.2023.2.MBD.
    W dniu 1 stycznia 1975 r. obowiązywał dekret z dnia 21 września 1950 r. o opodatkowaniu
    przedsiębiorstw gospodarki uspołecznionej (Dz.U. z 1950 r. nr 44 poz. 399), uchylony
    dopiero ustawą z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki
    uspołecznionej (Dz.U. z 1982 r. nr 7, poz. 55). Dekret ten normował opodatkowanie m.in.
    spółdzielni, a na jego podstawie Rada Ministrów została upoważniona do określenia w
    stosunku do wymienionych w nim podatników m.in. rodzaju, wysokości, sposobu
    opodatkowania, podmiotu, przedmiotu i podstawy opodatkowania (art. 1 i art. 2 dekretu).
    W stosunku do spółdzielni Rada Ministrów uchwałą nr 182 z 9 września 1970 r. w sprawie
    podatku dochodowego od spółdzielczości (M.P. z 1970 r. nr 40, poz. 299) ustaliła zasady
    naliczania tego podatku.

    Zgodnie z § 4 ust. 1 tego aktu podstawę opodatkowania stanowił zysk bilansowy wykazany
    w sprawozdaniu finansowym, na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg
    rachunkowych.
    Natomiast na podstawie § 4 zarządzenia Ministra Finansów z 23 listopada 1972 r. w
    sprawie ogólnych zasad rachunkowości jednostek gospodarki uspołecznionych (M.P. z
    1972 r. nr 56, poz. 300) prowadzenie ksiąg rachunkowych polegało w szczególności m.in.
    na objęciu rzeczowych składników majątku ewidencją ilościową i wartościową (pkt. 4).
    Wobec powyższego powstałe w dniu 1 stycznia 1975 r. przysporzenie majątku Spółdzielni
    powinno być ocenione w odniesieniu do jej bilansu za 1975 r.
    W dniu 1 stycznia 1975 r. obowiązywał dekret z 26 października 1950 r. o zobowiązaniach
    podatkowych (Dz.U. Nr 49, poz. 452 z późn. zm.).
    Zgodnie z art. 34 tego dekretu zobowiązanie podatkowe przedawniało się z upływem 10
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. Jeżeli zatem
    przychód Spółdzielni z tytułu zasiedzenia powstał w 1975 r., powinien być on wykazany w
    bilansie za 1975 r., a ewentualny podatek dochodowy zapłacony w 1976 r.
    W tej sytuacji zaległość podatkowa Spółdzielni z tego tytułu powinna ulec przedawnieniu
    po upływie 10 lat od końca 1976 r., tj. z dniem 1 stycznia 1987 r.
    Jednakże z dniem 1 stycznia 1981 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o
    zobowiązaniach podatkowych (Dz.U. Nr poz. 291 z późn. zm.) [winno być: Dz. U. 1980 r. nr
    27, poz. 111 - przyp. organu], która uchyliła wymieniony dekret z 26 października 1950 r. i
    wprowadziła inne terminy przedawnienia zobowiązań podatkowych.
    Zgodnie z art. 30 tej ustawy zaległości podatkowe jednostek gospodarki uspołecznionej, a
    do takich zaliczona była spółdzielnia, przedawniały się z upływem 3 lat licząc od końca
    roku, w którym upłynął termin płacenia podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 54 zaległości podatkowe powstałe przed dniem wejścia ustawy, a
    zatem przed 1 stycznia 1981 r. przedawniały się w terminach określonych w art. 30 licząc
    od końca roku 1980, chyba że na podstawie przepisów dotychczasowych uległy
    wcześniejszemu przedawnieniu.
    W tej sytuacji, zdaniem Spółdzielni, jej zaległość podatkowa wynikła z przychodu z tytułu
    zasiedzenia wymienionej na wstępie wniosku nieruchomości przedawniła się w dniu 1
    stycznia 1984 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w zakresie pytania
    nr 1, tym samym bezzasadna stała się ocena stanowiska pytań oznaczonych nr 2 i 3.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Spółdzielnia nabyła prawo
    własności nieruchomości z dniem 1 stycznia 1975 r. w drodze zasiedzenia.
    W tym miejscu należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm., dalej: „Kc”).
    W myśl art. 172 § 1 i 2 Kc:
      § 1 Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli
      posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny,
      chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
      § 2 Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby
      uzyskał posiadanie w złej wierze.
    Z powyższego przepisu wynika, że na skutek zasiedzenia dotychczasowy posiadacz
    samoistny, czyli ten, który faktycznie włada rzeczą jak właściciel ex lege nabywa własność

    na skutek upływu czasu i może żądać, aby stwierdził to sąd w orzeczeniu. Nabycie
    własności jest tu tzw. nabyciem pierwotnym, a orzeczenie sądu ma charakter
    deklaratoryjny i stanowi podstawę wpisu nowego właściciela do księgi wieczystej.
    Orzeczenie sądu nie jest warunkiem nabycia prawa własności, nabywa się je bowiem po
    spełnieniu przesłanek określonych w przepisach kodeksu cywilnego. Orzeczenie sądu
    stanowi jednak dowód takiego nabycia, na który będzie się można powołać w celu
    wykazania prawa własności rzeczy.
    W związku z tym, że nabyli Państwo nieruchomość w dniu 1 stycznia 1975 r., to ustawa z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz.
    278, dalej: „ustawy o CIT”) nie znajduje zastosowania na gruncie niniejszej sprawy,
    ponieważ zgodnie z art. 42 ww. ustawy:
                               Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszeniaz mocą od dnia 1 stycznia 1992 r., z
      wyjątkiem art. 30 i 33, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że nabycie prawa własności w drodze
    zasiedzenia, które nastąpiło 1 stycznia 1975 r. nie podlega opodatkowaniu na gruncie
    ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zatem nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem, że nabycie poprzez zasiedzenie
    nieruchomości będzie stanowiło przysporzenie majątkowe, które podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    należało uznać za nieprawidłowe.
    W związku z tym, że jak wyżej wskazano nabycie przez Państwa prawa własności
    nieruchomości z dniem 1 stycznia 1975 r. w drodze zasiedzenia nie stanowiło przychodu
    na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpowiedź na

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2, dotyczące momentu powstania przychodu jest bezzasadna.
    Bezzasadna również jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3
    dotyczącego przedawnienia zobowiązania podatkowego Spółdzielni z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
    Podstawa prawna dla wydania interpretacji
    Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.