Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.129.2019.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-21
Teza: Czy umowy sprzedaży już zakupionych oraz mających zostać zakupionych w przyszłości materiałów bibliotecznych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: nauka; oświata; sprzedaż; wyłączenie; zakup
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 czerwca 2019 r. (data wpływu 25 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu materiałów bibliotecznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu materiałów bibliotecznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Uniwersytet (dalej: U., Uniwersytet albo Wnioskodawca) jest publiczną uczelnią akademicką. W 2014 r. U. działał w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2012 poz. 572) oraz statutu Uniwersytetu z dnia 19 czerwca 2006 r.

Począwszy od dnia 1 października 2018 r. Uniwersytet prowadzi działalność na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (winno być: Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce) (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668), a od 1 października 2019 r. U. będzie prowadził działalność na podstawie statutu Uniwersytetu z dnia 17 kwietnia 2019 r.

W okresie 1 stycznia 2014 r. do 30 września 2018 r. Uniwersytet posiadał osobowość prawną oraz był uczelnia publiczną. W ramach swojej działalności U. miał prawo do:

1.  prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków;
2.  współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji badań naukowych i prac rozwojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania funduszy z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspierania mobilności naukowców;
3.  wspierania badań naukowych prowadzonych przez młodych naukowców, w szczególności przez przeprowadzanie konkursów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092);
4.  prowadzenia kształcenia na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia, jednolitych studiach magisterskich i studiach doktoranckich zgodnie z przysługującymi jej uprawnieniami, w tym:
    1.  ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na kierunkach i formach studiów, z wyjątkiem studiów na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym, w zakresie w jakim mają do nich zastosowanie przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 9,
    2.  ustalania planów studiów i programów kształcenia, uwzględniających efekty kształcenia zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, zwanymi dalej „Krajowymi Ramami Kwalifikacji”, dla obszarów kształcenia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2;
5.  prowadzenia studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń;
6.  wydawania dyplomów ukończenia studiów potwierdzających uzyskanie tytułu zawodowego oraz świadectw ukończenia studiów podyplomowych i kursów dokształcających.

Z wyżej wymienionych uprawnień Uniwersytet korzystał prowadząc działalność określoną w pkt 1 do 7.

Począwszy od dnia 1 października 2018 r. U. jest publiczną uczelnią akademicką oraz jest częścią systemu szkolnictwa wyższego. Zmiana ustawy będącej podstawą działalności Uniwersytetu nie spowodowała utraty osobowości prawnej przez U. Zgodnie z nowymi przepisami podstawowymi zadaniami Uniwersytetu są:

1.  prowadzenie kształcenia na studiach;
2.  prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;
3.  prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki;
4.  prowadzenie kształcenia doktorantów;
5.  kształcenie i promowanie kadr uczelni;
6.  stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
    1.  procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
    2.  kształceniu,
    3.  prowadzeniu działalności naukowej;
7.  wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję narodową umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
8.  stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
9.  upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;
10.  działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.

W ramach powyższej działalności Uniwersytet prowadzi Bibliotekę Uniwersytecką (dalej: Biblioteka), która jest jednostką U. powołaną do obsługi jego zadań naukowych oraz dydaktycznych. Celem działalności Biblioteki jest zapewnienie optymalnej obsługi pracownikom naukowym, doktorantom i studentom U. poprzez m.in. sprawne udostępnianie im zbiorów bibliotecznych. Dla realizacji zadań związanych z procesem dydaktycznym i naukowym Uniwersytetu Biblioteka dokonuje zakupów do swoich zbiorów. Zakupy dokonywane są od osób fizycznych, niebędących czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Kupowane są wyłącznie rzeczy ruchome, którymi są m.in. książki, komiksy, mapy, ikonografia oraz fotografie, jak również rękopisy, nuty czy plakaty (dalej: materiały biblioteczne). Przed zrealizowaniem zakupu pracownicy Biblioteki dokonują wyceny kupowanych materiałów bibliotecznych, co jest dokumentowane stosowanym protokołem. Końcowo protokół wyceny podlega akceptacji przez Dyrektora Biblioteki. Wartość wynikająca z zaakceptowanego protokołu wyceny jest później ceną za jaką Biblioteka kupuje materiały biblioteczne. Zakupione materiały są przechowywane w odpowiednich kolekcjach i księgozbiorach bibliotecznych i w ramach bieżącej działalności Biblioteki Uniwersyteckiej udostępniane czytelnikom i badaczom.

Od każdej umowy sprzedaży, w której wartość kupowanych materiałów bibliotecznych przekracza 1.000,00 zł Uniwersytet płaci podatek od czynności cywilnoprawnych. Podstawą opodatkowania jest cena zakupu wynikająca z umowy sprzedaży, a stosowana stawka podatku wynosi 2%. Do każdej umowy sprzedaży, na podstawie której dokonano zakupu, Uniwersytet składa do właściwego urzędu skarbowego drogą elektroniczną deklarację na formularzu PCC-3(5), z której wynika kwota podatku od czynności cywilnoprawnych.

Biblioteka w przyszłości planuje nadal nabywać materiały biblioteczne postępując tak, jak opisano powyżej, tj. materiały biblioteczne będą nabywane wyłącznie do realizacji zadań Biblioteki i, co za tym idzie, zadań Uniwersytetu, przed nabyciem będą wyceniane przez pracowników Biblioteki, a sporządzony na podstawie ich wyceny protokół będzie podstawą do ustalenia ceny zakupu i w konsekwencji kwoty podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że umowy sprzedaży już zakupionych oraz mających zostać zakupionych w przyszłości materiałów bibliotecznych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nabywając materiały biblioteczne od osób fizycznych niebędących czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług, Wnioskodawca zawiera umowy sprzedaży w rozumieniu art. 535 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1025). Zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Jednakże ustawodawca przewidział sytuacje, gdy czynność (tut. umowa sprzedaży) objęta zakresem przedmiotowym ustawy o PCC zostaje wyłączona spod opodatkowania. Taka sytuacja została przewidziana m.in. w art. 2 pkt 1 ustawy o PCC, w którym to przepisie ustanowiono szereg wyłączeń spod opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zatem dla ustalenia, czy umowy sprzedaży zawierane i w przyszłości mające być zawierane przez Wnioskodawcę podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy umowy te są czynnościami cywilnoprawnymi objętymi zakresem przedmiotowym ustawy o PCC. W dalszej kolejności konieczne jest każdorazowe ustalenie, czy te umowy zostały, czy nie zostały wyłączone spod opodatkowania.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy c PCC nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia. W tym przepisie ustawodawca nie wymienia wprost, które czynności cywilnoprawne podlegają wyłączeniu spod opodatkowania, a jedynie wskazuje, że muszą być to czynności „w sprawach”. Równocześnie ustawodawca nie zawarł w ustawie o PCC legalnej definicji pojęcia „sprawy”.

Zatem, aby ustalić znaczenie tego pojęcia na gruncie przepisów ustawy o PCC należy sięgnąć do zasad wykładni językowej i zgodnie z tymi zasadami przyjąć, że wobec braku definicji ustawowej, to pojęcie ma takie samo znaczenie w ustawie, jak i w języku potocznym. Oznacza to, że ustalając znaczenie pojęcia „sprawa” należy sięgnąć do Słownika Języka Polskiego. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje sprawę jako „zespół okoliczności, które są przedmiotem czyjegoś zainteresowania”.

Podobnie pojęcie „sprawy” zdefiniował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 10 kwietnia 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 1806/17), w którym stwierdził, że „Sąd zauważa, że znaczeniowo „sprawa” definiowana jest jako „zespół czynności, które są przedmiotem czyjegoś zainteresowania” (zob. Słownik Języka Polskiego, pod red. W. Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN)”.

Jak wskazano powyżej, zarówno w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 30 września 2018 r. i później od 1 października 2019 r. Wnioskodawca był, jest oraz w przyszłości będzie powołany do prowadzenia m.in. działalności naukowej jak i dydaktycznej.

Zatem prowadzona przez Uniwersytet działalność naukowa i dydaktyczna według Wnioskodawcy jest zarówno zespołem okoliczności będących przedmiotem zainteresowania Wnioskodawcy, jak i zadaniami publicznoprawymi, które Wnioskodawca realizuje na postawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa oraz własnego statutu. Jest więc sprawą nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej w rozumieniu ustawy o PCC albowiem prowadzenie działalności naukowej i dydaktycznej, wymaga nie tylko podejmowania przez Wnioskodawcę czynności w sferze administracyjnej, ale także wymaga od Uniwersytetu zawierania umów cywilnoprawnych.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie każda czynność cywilnoprawna wymieniona w art. 1 pkt 1 ustawy PCC będzie podlegała opodatkowaniu. W art. 2 pkt 1 ustawy PCC ustawa stanowi, że „Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach \`(...)\` ”. Zatem według Wnioskodawcy, skoro sprawą jest „zespól okoliczności, które są przedmiotem czyjegoś zainteresowania”, to określenie „Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach” oznacza te czynności cywilnoprawne, wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC, które pozostają w związku z działalnością naukową lub dydaktyczną prowadzoną przez Uniwersytet. Związek ten polega na tym, że dzięki kupnie materiałów bibliotecznych do zbiorów i kolekcji Biblioteki, Wnioskodawca może realizować swoją działalność naukową lub dydaktyczną poprzez udostępnianie posiadanych materiałów bibliotecznych badaczom i czytelnikom.

Taki pogląd, że aby czynność cywilnoprawna była wyłączona spod opodatkowania konieczne jest istnienie związku pomiędzy tą czynnością a działalnością naukową lub dydaktyczną wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 czerwca 2017 r. (sygn. akt II FSK 419/17), gdzie stwierdził, że „Czynności cywilnoprawne podlegające opodatkowaniu nie polegają bowiem wprost na prowadzeniu działalności naukowej, nauczaniu czy zachowaniu lub poprawie zdrowia. Cel ich dokonania musi jednak pozostawać z związku z tego rodzaju działalnością. Związek taki będzie istniał wówczas, gdy dokonanie tych czynności umożliwi lub jest warunkiem prowadzenia działalności umożliwiającej rozwój nauki, działanie placówek naukowych, nauczanie, działania oświatowe czy działanie w celu zachowania zdrowia i życia lub poprawy stanu zdrowia”.

Jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych, aby czynność cywilnoprawna nie podlegała opodatkowaniu, związek pomiędzy tą czynnością (tut. umową sprzedaży), a daną sprawą (tut. działalnością naukową lub dydaktyczną Wnioskodawcy), może mieć nie tylko charakter bezpośredni, ale też i pośredni.

Przykładowo w wyroku z 12 grudnia 2017 (sygn. akt II FSK 2641/15) Naczelny Sad Administracyjny stwierdził, że „Wszelkie czynności dokonywane w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia, zarówno bezpośrednio związane z tymi sprawami (realizacją wynikających z nich zadań) jak i takie, których związek z ich realizacją jest tylko pośredni, ze względu na niedokonanie przez ustawodawcę rozróżnień w tej kwestii, objęte są zwolnieniem, określonym w art. 2 pkt 1 lit. f u.p.c.c.”.

Taka interpretacja przepisów dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny znalazła później odzwierciedlenie w orzecznictwie Wojewódzkich Sądów Administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 6 marca 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 1420/17) stwierdził, że „Wszelkie czynności, dokonywane w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia, zarówno bezpośrednio związane z tymi sprawami (realizacją wynikających z nich zadań) jak i takie, których związek z ich realizacją jest tylko pośredni – ze względu na niedokonanie przez ustawodawcę rozróżnień w tej kwestii – objęte są zwolnieniem, przewidzianym w art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Taka wykładnia tego przepisu, nie wprowadza nieprzewidzianych przez prawodawcę zróżnicowań interpretowanej normy prawnej”.

Analogicznie w wyroku z 21 marca 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 1807/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że „Stanowisko organu obarczone jest bowiem błędem, wynikającym z przyjętego w nim założenia, jakoby pośredniość związku dokonanej czynności cywilnoprawnej z celem w postaci finansowania zadań (spraw) z zakresu zdrowia wykluczała możliwość objęcia tej czynności zwolnieniem przewidzianym w omawianym przepisie, podczas gdy okoliczność ta nie stoi na przeszkodzie jego zastosowania. Wszelkie czynności, dokonywane w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia, zarówno bezpośrednio związane z tymi sprawami (realizacją wynikających z nich zadań) jak i takie, których związek z ich realizacją jest tylko pośredni – ze względu na niedokonanie przez ustawodawcę rozróżnień w tej kwestii – objęte są zwolnieniem, przewidzianym w art. 2 pkt 1 lit. f) u.p.c.c.”.

Natomiast w wyroku z 24 kwietnia 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 1875/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że „Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. f upcc, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia. Sąd zauważa, że zakres wyłączenia z tego przepisu został określony w sposób ogólny przez wskazanie, że ma zastosowanie „w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej”. Jednocześnie w analizowanym przepisie nie przewidziano podziału czynności na bezpośrednio lub pośrednio dotyczące określonych w nim przedmiotów – spraw nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia. Tym samym z brzmienia analizowanego przepisu, wbrew poglądowi wyrażonemu w zaskarżonej interpretacji zmieniającej, nie da się wywieść, że zwrot „w sprawie” powinien być rozumiany tak samo jak zwrot „bezpośrednio w sprawie”, czy „stricte w sprawie”.

Zatem skoro ustalona w orzecznictwie sądowym interpretacja art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o PCC jest taka, że nie jest istotny charakter związku (bezpośredni, czy pośredni) pomiędzy czynnością cywilnoprawną a sprawą (tj. zespołem czynności będących przedmiotem zainteresowania Wnioskodawcy, czyli działalnością naukową i dydaktyczną U.), to Uniwersytet dla oceny, czy dana czynność podlega, czy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest zobowiązany, a w przyszłości będzie zobowiązany jedynie do badania czy ów związek wystąpił, a niejaki miał charakter.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że umowy sprzedaży na podstawie, których już dokonywał i w przyszłości będzie również będzie dokonywał, zakupu materiałów bibliotecznych do Biblioteki Uniwersyteckiej dla realizacji działalności dydaktycznej i naukowej Uniwersytetu są wolne od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o PCC albowiem pomiędzy zawartymi albo mającymi w przyszłości zostać zawartymi umowami, a działalnością dydaktyczna lub naukową istnieje związek polegający na tym, że dzięki kupnie materiałów bibliotecznych Uniwersytet może realizować swoją działalność dydaktyczną lub naukową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1150 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej.

Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stawka podatku od umowy sprzedaży rzeczy ruchomych wynosi – 2%.

Jednakże, stosownie do art. 9 pkt 6 ww. ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż rzeczy ruchomych, jeżeli podstawa opodatkowania nie przekracza 1000 zł.

Jak wynika z powołanych przepisów – umowa sprzedaży rzeczy ruchomych o wartości rynkowej powyżej 1000 zł podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia.

Jako, że pojęcie „sprawa” ma charakter ogólny, to należy przyjąć, że powyższe uregulowanie będzie dotyczyło tych wszystkich spraw, dla których materialnoprawna podstawa rozstrzygnięcia zawarta jest w przepisach regulujących kwestie wymienione w art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie regulacji tych ustaw należy ustalić, czy dane zdarzenie wypełnia znamiona czynności objętej wyłączeniem w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych czy nie. Przepisy dotyczące spraw podlegających wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w zakresie dotyczącym nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej znajdują się w następujących aktach prawnych:

1.  ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1148 ze zm.),
2.  ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1457 ze zm.),
3.  ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2183 ze zm.),
4.  ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm.),
5.  ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1183 ze zm.).

Mając powyższe wyjaśnienia na względzie należy przyjąć, że celem ustawodawcy było objęcie wyłączeniem tylko tych czynności cywilnoprawnych, które dokonywane są w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej.

Podstawowymi zadaniami uczelni określonymi w art. 11 ust. 1 ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce są:

1.  prowadzenie kształcenia na studiach;
2.  prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;
3.  prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki;
4.  prowadzenie kształcenia doktorantów;
5.  kształcenie i promowanie kadr uczelni;
6.  stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
    1.  procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
    2.  kształceniu,
    3.  prowadzeniu działalności naukowej;
7.  wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
8.  stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
9.  upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;
10.  działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.

Wcześniej, tj. przed wejściem w życie z dniem 1 października 2018 r. ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zadania uczelni regulowała ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2183 ze zm.), która została uchylona z dniem 31 grudnia 2018 r.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2018 r.) – podstawowymi zadaniami uczelni, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, są:

1.  kształcenie studentów w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy oraz umiejętności niezbędnych w pracy zawodowej;
2.  wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, za umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
3.  prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, świadczenie usług badawczych oraz transfer technologii do gospodarki:
4.  kształcenie i promowanie kadr naukowych;
5.  upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki, w tym poprzez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych;
6.  prowadzenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń w celu kształcenia nowych umiejętności niezbędnych na rynku pracy w systemie uczenia się przez całe życie;
7.  stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
8.  działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych;
9.  stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
    1.  procesie kształcenia,
    2.  badaniach naukowych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca do 30 września 2018 r. prowadził działalność na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, natomiast od 1 października 2018 r. prowadzi działalność na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca prowadzi Bibliotekę Uniwersytecką, która jest jednostką Uniwersytetu powołaną do obsługi jego zadań naukowych oraz dydaktycznych. W tym celu Biblioteka dokonuje zakupów od osób fizycznych materiałów bibliotecznych, którymi są książki, komiksy, mapy, ikonografia oraz fotografie, jak również rękopisy, nuty czy plakaty. Zakupione materiały są przechowywane w odpowiednich kolekcjach i księgozbiorach bibliotecznych i w ramach bieżącej działalności Biblioteki Uniwersyteckiej udostępniane czytelnikom i badaczom.

Od każdej umowy sprzedaży, w której wartość kupowanych materiałów bibliotecznych przekracza 1.000 zł Wnioskodawca płaci podatek od czynność cywilnoprawnych.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi czy słusznie zapłacił i w przyszłości winien płacić podatek od czynności cywilnoprawnych z uwagi na art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ustawodawca, normując w art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, na który Wnioskodawca się powołuje, wyłączenie z obowiązku zapłaty podatku w sprawach nauki i szkolnictwa, nie określił szczegółowo jego zakresu. Dlatego mając na względzie ogólną zasadę prawa podatkowego, zgodnie z którą przepisy dotyczące wyłączeń i zwolnień podatkowych, stanowiące odstępstwo od zasady powszechnego opodatkowania, należy interpretować ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, należy przyjąć, że celem ustawodawcy było objęcie wyłączeniem tych czynności cywilnoprawnych, które dokonywane są w sprawach nauki i szkolnictwa. Brak ścisłego określenia lub doprecyzowania czynności dokonywanych we wskazanych „sprawach” nie może bowiem oznaczać dowolności w zakresie wykładni tego przepisu. Analizowany przepis stanowi o wyłączeniu spod obowiązku zapłaty podatku. Opodatkowanie czynności cywilnoprawnych jest zasadą. Nie można więc art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych interpretować rozszerzająco, bo wówczas wyjątek od zasady opodatkowania czynności stałby się zasadą.

Określając zatem czy umowa sprzedaży wskazanych we wniosku materiałów bibliotecznych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych należy ustalić czy jest dokonywana w sprawach nauki czyli czy przepisy o szkolnictwie wyższym przewidują w zakresie zadań uczelni zakup materiałów bibliotecznych. Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, tj. art. 11 ust. 1 pkt 9) ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz art. 13 ust. 1 pkt 5) ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, do zadań uczelni należy m.in. upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych.

Wśród zadań realizowanych przez szkoły wyższe przewiduje się zatem gromadzenie zbiorów bibliotecznych. Jednym ze sposobów na gromadzenie zbiorów bibliotecznych bez wątpienia jest ich zakup.

Reasumując, skoro w świetle przepisów ww. ustaw, do zadań uczelni zalicza się gromadzenie zbiorów bibliotecznych w celu upowszechniania osiągnięć nauki i kultury, to umowy sprzedaży zawierane w celu zakupu przez Bibliotekę Uniwersytecką materiałów bibliotecznych są czynnością cywilnoprawną w sprawach nauki. Czynność ta pozostaje w bezpośrednim związku z nauką. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym umowy sprzedaży na podstawie, których już dokonywał i w przyszłości również będzie dokonywał, zakupu materiałów bibliotecznych do Biblioteki Uniwersyteckiej dla realizacji działalności dydaktycznej i naukowej Uniwersytetu są wolne od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu natomiast do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, oraz
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.