Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-812/14-4/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-31
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur z tytułu rat leasingowych. Wniosek uzupełniono 27 października 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2014 r. (data wpływu 28 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z 24 października 2014 r. (data wpływu 27 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur z tytułu rat leasingowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur z tytułu rat leasingowych. Wniosek uzupełniono 27 października 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem prowadzonej działalności jest transport drogowy towarów (PKD 49.41.Z). Przedmiotem działalności jest również najem samochodu osobowego (PKD 77.11.Z). W dniu 29 października 2013 r. Zainteresowany zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy o masie do 3,5 tony. Umowa leasingu została zawarta na okres 35 miesięcy. Za zgodą firmy leasingowej Wnioskodawca podnajął ww. przedmiot leasingu na okres 7 miesięcy. Oddanie samochodu w najem było czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług stawką 23%. W okresie podnajmu samochodu Zainteresowany odliczył podatek naliczony VAT wynikający z faktur od czynszu inicjalnego (wpłaty wstępnej) i rat leasingowych w 100%. Umowa podnajmu zakończyła się 31 maja 2014 r. Samochód nie jest od 1 czerwca 2014 r. podnajmowany, ponieważ dotychczasowy najemca nie był zainteresowany przedłużeniem umowy i Wnioskodawcy nie znalazł innego najemcy. Samochód osobowy wykorzystywany jest do działalności gospodarczej, między innymi w celu dojazdu do klientów, księgowości, zakupu części do samochodów ciężarowych itd. Nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu od 1 czerwca 2014 r. oraz nie złożono informacji VAT-26. Umowa leasingu została zarejestrowana u Naczelnika Urzędu Skarbowego w terminie do 2 maja 2014 r. W umowie leasingu samochodu nie dokonano zmian treści umowy. Pojazd będący przedmiotem umowy leasingu został odebrany przed dniem 1 kwietnia 2014 r.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że w trakcie umowy leasingu samochód osobowy, o którym mowa we wniosku wykorzystywany jest do celów działalności gospodarczej, jak i również do użytku prywatnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu rat leasingowych od 1 czerwca 2014 r. przysługuje prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur pomimo nieprowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i niezłożenia informacji VAT-26?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do 100% odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach z tytułu rat leasingowych po zakończeniu podnajmu samochodu osobowego, tj. od 1 czerwca 2014 r. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, leasingu zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze (a w tym przypadku przysługiwało odliczenie w 100%), nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Wnioskodawca uważa, że zachowanie nabytego prawa do odliczenia pełnej kwoty VAT wynika wprost z brzmienia art. 13 ust. 1 ustawy.

Spełnione zostały warunki wynikające z art. 13 ust. 2 ustawy, tj.:

1.  nie dokonano żadnych zmian w umowie,
2.  samochód został wydany przed 1 kwietnia 2014 r.,
3.  umowa leasingu została zarejestrowana w terminie do 2 maja 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z ww. przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ponadto w treści art. 88 ustawy ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. mocą ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej „ustawą nowelizującą”, wprowadzono nowe zasady odliczania podatku od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 tony.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy – rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

I tak, zgodnie z brzmieniem art. 86a ust. 1 ustawy – w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy – do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie natomiast do art. 86a ust. 3 ustawy – przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy – pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy – warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
    
    *   jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności (art. 86a ust. 6 ustawy).

Jak stanowi art. 86a ust. 12 ustawy – podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Ww. przepisy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków, m.in. leasingu, zakupu paliw, czy też innych wydatków eksploatacyjnych dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Zgodnie art. 8 ustawy nowelizującej – w przypadku pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika, lub używanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:

1.  ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzi się począwszy od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami;
2.  informację, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami.

Jednocześnie należy zauważyć, że w myśl art. 13 ustawy nowelizującej – w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W myśl. art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie:

1.  bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
2.  pod warunkiem że:
    1.  pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
    2.  umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z opisu sprawy, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem prowadzonej działalności jest transport drogowy towarów (PKD 49.41.Z). Przedmiotem działalności jest również najem samochodu osobowego (PKD 77.11.Z). W dniu 29 października 2013 r. Zainteresowany zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy o masie do 3,5 tony. Umowa leasingu została zawarta na okres 35 miesięcy. Za zgodą firmy leasingowej Wnioskodawca podnajął ww. przedmiot leasingu na okres 7 miesięcy. Oddanie samochodu w najem było czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług stawką 23%. W okresie podnajmu samochodu Zainteresowany odliczył podatek naliczony VAT wynikający z faktur od czynszu inicjalnego (wpłaty wstępnej) i rat leasingowych w 100%. Umowa podnajmu zakończyła się 31 maja 2014 r. Samochód nie jest od 1 czerwca 2014 r. podnajmowany, ponieważ dotychczasowy najemca nie był zainteresowany przedłużeniem umowy i Wnioskodawcy nie znalazł innego najemcy. Samochód osobowy wykorzystywany jest do działalności gospodarczej, między innymi w celu dojazdu do klientów, księgowości, zakupu części do samochodów ciężarowych itd. Nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu od 1 czerwca 2014 r. oraz nie złożono informacji VAT-26. Umowa leasingu została zarejestrowana u Naczelnika Urzędu Skarbowego w terminie do 2 maja 2014 r. W umowie leasingu samochodu nie dokonano zmian treści umowy. Pojazd będący przedmiotem umowy leasingu został odebrany przed dniem 1 kwietnia 2014 r. W trakcie umowy leasingu samochód osobowy, o którym mowa we wniosku wykorzystywany jest do celów działalności gospodarczej, jak i również do użytku prywatnego.

W związku z powyższym, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy z tytułu rat leasingowych od 1 czerwca 2014 r. przysługuje mu prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur pomimo nieprowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i niezłożenia informacji VAT-26.

W przedmiotowej sprawie podkreślić należy, że w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej nabyty przez Wnioskodawcę samochód osobowy w ramach umowy leasingu był przeznaczony wyłącznie na wynajem i oddanie w odpłatne używanie przedmiotowego pojazdu jest przedmiotem działalności Wnioskodawcy.

Jak bowiem wynika z opisu sprawy Zainteresowany zawarł w październiku 2013 r. umowę leasingu samochodu na okres 35 miesięcy i za zgodą firmy leasingowej podnajął przedmiotowy samochód na okres 7 miesięcy. Umowa podnajmu zakończyła się 31 maja 2014 r. W okresie podnajmu samochodu Zainteresowany odliczył podatek naliczony VAT wynikający z faktur od czynszu inicjalnego (wpłaty wstępnej) i rat leasingowych w 100%.

Zatem z powyższego wynika, że na dzień 1 kwietnia 2014 r., Wnioskodawcy przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych od samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem. Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 13 ustawy nowelizującej.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w przypadku samochodów osobowych wykorzystywanych do działalności przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków dotyczących rat leasingowych. Ograniczenie to nie będzie miało zastosowania w przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Zauważyć należy, że w przypadku, gdy samochód osobowy przeznaczony jest wyłącznie na wynajem, to podatnik nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Natomiast, w sytuacji, gdy samochód osobowy zostaje przeznaczony również do celów innych niż najem (nie jest przeznaczony wyłącznie do wynajmu), ustalenie zasad używania oraz dodatkowo potwierdzone prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu są warunkami, których spełnienie jest wymagane w celu skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe.

W przedmiotowej sprawie, w trakcie umowy leasingu samochód osobowy, o którym mowa we wniosku wykorzystywany jest do celów działalności gospodarczej, jak i również do użytku prywatnego. Ponadto nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu od 1 czerwca 2014 r. oraz nie złożono informacji VAT-26 naczelnikowi urzędu skarbowego.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że w okresie po upływie 7 miesięcznego okresu wyłącznego wynajmu, w sytuacji, gdy przedmiotowy samochód osobowy będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak również do użytku prywatnego, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu rat leasingowych wynikających z umowy leasingu przedmiotowego samochodu, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.