Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-264/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-05-11
Teza: W świetle powyższego stanu faktycznego Spółka jest zainteresowana uzyskaniem potwierdzenia, czy Wynagrodzenie uiszczane przez Spółkę za usługi świadczone przez Konsorcjum, obliczane proporcjonalnie do uzyskanych przez Spółkę korzyści na podstawie kosztów poniesionych przez Konsorcjum na świadczenie usług na rzecz jego członków, można uznać za koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT?
Słowa kluczowe: konsorcjum; koszt-koszty uzyskania przychodów; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 03 marca 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 06 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wypłatę wynagrodzenia na rzecz Konsorcjum – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 marca 2009 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wypłatę wynagrodzenia na rzecz Konsorcjum.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność w branży chemicznej, w której (ze względu na specyfikę branży) obowiązują specjalne regulacje dotyczące, m.in. rejestracji substancji chemicznych, zbierania informacji, prowadzenia badań, itp. Są one m.in. regulowane przepisami Rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U.UE.L.06.396.1; zwane dalej: Rozporządzeniem).

Zgodnie z przepisem art. 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U.UE.C.06.321E), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, jako akty prawa wspólnotowego, mają zasięg ogólny, wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane w każdym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w tym w Polsce.

Mając na uwadze obowiązki i wymogi wynikające z Rozporządzenia, w dniu 10 listopada 2008 r. podmioty założycielskie - spółki z branży chemicznej zawarły umowę konsorcjum (zwanego dalej: Konsorcjum).

Celem powołania Konsorcjum było stworzenie wspólnej platformy współpracy w zakresie prawidłowego wypełniania obowiązków nałożonych przepisami Rozporządzenia na producentów i importerów substancji chemicznych (będących członkami Konsorcjum), w tym platformy wymiany i rozwoju informacji wymaganych przez Rozporządzenie. Współpraca ta ma w szczególności na celu obniżenie kosztów związanych z wykonywaniem ww. obowiązków poprzez efektywniejsze pozyskiwanie odpowiednich informacji i wykorzystanie zasobów, a także uniknięcie duplikowania tych samych czynności przez członków Konsorcjum.

Konsorcjum nie posiada osobowości prawnej, ani nie jest spółką osobową. Działa jako wspólnota niezależnych podmiotów (członków), które zdecydowały się na współpracę w ściśle określonym zakresie, a w konsekwencji na współdzielenie określonych zasobów ludzkich i finansowych. Konsorcjum jest otwarte na przyjmowanie nowych członków (warto podkreślić, iż jego członkami mogą być wyłącznie podmioty, o których mowa w przepisach Rozporządzenia). Konsorcja zakładane są według grup produktów zgłoszonych w procesie pre-rejestracji, a każda firma z pre-rejestracji została przyporządkowana do konkretnej grupy produktów.

Spółka podpisując dokument akcesyjny w dniu 24 października 2008 r. przystąpiła do Konsorcjum jako jeden z założycieli Konsorcjum w celu realizacji obowiązków i wymogów nałożonych na nią przepisami Rozporządzenia jako producenta lub importera substancji chemicznych.

Jak każdy członek Konsorcjum, zgodnie z Umową Konsorcjum (art. X) Spółka jest zobowiązana do uiszczania na rzecz Konsorcjum wynagrodzenia za usługi świadczone przez Konsorcjum, obliczane na podstawie kosztów poniesionych przez Konsorcjum na świadczenie usług na rzecz jego członków, proporcjonalnie do uzyskanych przez Spółkę korzyści, zwanego dalej: Wynagrodzeniem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W świetle powyższego stanu faktycznego Spółka jest zainteresowana uzyskaniem potwierdzenia, czy Wynagrodzenie uiszczane przez Spółkę za usługi świadczone przez Konsorcjum, obliczane proporcjonalnie do uzyskanych przez Spółkę korzyści na podstawie kosztów poniesionych przez Konsorcjum na świadczenie usług na rzecz jego członków, można uznać za koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę koszty Wynagrodzenia spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT, co Spółka uzasadnia poniżej.

A. Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.; zwaną dalej „ustawą o podatku CIT”), o podatku CIT, kosztami uzyskania przychodów (dalej: KUP) są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku CIT (w tzw. negatywnym katalogu KUP). Analiza przepisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT skłania zatem do wskazania następujących elementów warunkujących uznanie określonego kosztu za KUP:

*   koszt musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   koszt nie może być wskazany w negatywnym katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku CIT (jako koszt enumeratywnie wyłączony z KUP).

Oznacza to, że podstawową przesłanką zaliczenia do KUP poszczególnych wydatków (w tym Wynagrodzenia, o którym mowa w omawianym stanie faktycznym) jest możliwość wykazania związku pomiędzy tymi wydatkami, a źródłem przychodów uzyskiwanym przez podatnika (Spółkę). Zgodnie z linią orzecznictwa i piśmiennictwa koszty poniesione w celu uzyskania lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów to koszty, które zgodnie z zasadami logiki i racjonalności gospodarczej mogą doprowadzić do celu, jakim jest osiągnięcie przychodu lub też zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Istotne jest przy tym, aby istniały przesłanki wskazujące, iż przy ponoszeniu określonych kosztów podatnik mógł przypuszczać, iż osiągnięcie ww. „celu" jest realne, tzn. racjonalnie działający przedsiębiorca mógł w związku z nim spodziewać się z dużym prawdopodobieństwem wystąpienia przychodu, zachowania albo zabezpieczenia jego źródła. Powyższe rozumienie „celowości" zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów potwierdza również wybrane orzecznictwo:

*   „Związek między wydatkami a dochodem powinien zawsze uwzględniać racjonalne kryteria ekonomiczne (\`(...)\`). Ponoszone koszty powinny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny (\`(...)\`) wydatek musi być poniesiony w taki sposób, by racjonalnie działający przedsiębiorca mógł w związku z nim spodziewać się z dużym prawdopodobieństwem wystąpienia przychodu”. - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2006 r. (sygn. akt: II FSK 1447/05).
*   „Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu”. - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 marca 1998 r. (sygn. akt: SA/Lu 230/97).

Spółka podkreśla, iż dla oceny, czy określone koszty zostały poniesione „w celu", o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT, nie ma znaczenia, czy koszty te wiążą się z przychodem podatkowym w sposób bezpośredni, czy też nie jest możliwe wskazanie konkretnego przychodu, uzyskanego dzięki poniesieniu tych kosztów, lecz koszty te wiążą się z całokształtem działalności gospodarczej pomiotu gospodarczego (stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów podatkowych). Na potwierdzenie swojego stanowisko Spółka powołuje orzecznictwo sądów administracyjnych: „Celowy charakter mają nie tylko te wydatki, które mogą mieć bezpośredni wpływ na uzyskanie przychodu, ale również te wydatki, które pośrednio wpływając na wysokość przychodu związane są np. z samym funkcjonowaniem podatnika" - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 25 stycznia 2006 r. (sygn. akt: I SA/Wr 1631/04). Dla oceny prawidłowości stanowiska, zaprezentowanego w niniejszym wniosku (tzn. wykazania celowości ponoszenia przez Spółkę kosztu Wynagrodzenia), Spółka przedstawia poniżej charakterystykę działań Konsorcjum, ze szczególnym uwzględnieniem realizacji wymogów nałożonych przepisami rozporządzenia na producentów i importerów substancji chemicznych (w tym na Spółkę).

B. Obowiązki wynikające z Rozporządzenia

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka jest producentem lub importerem substancji chemicznych. W ramach prowadzonej działalności, Spółka wytwarza, importuje, przerabia lub wprowadza do obrotu m.in.:

*   smołę węglową wysokotemperaturową,
*   olej naftalenowy,
*   olej kreozotowy,
*   olej antracenowy,
*   wysokotemperaturowy pak węglowy oraz
*   pak z ropy naftowej zwane dalej: Substancjami, w stosunku do których Spółka podlega obowiązkom nałożonym na nią przepisami Rozporządzenia.
    
    Rozporządzenie określa szczegółowe obowiązki i zobowiązania producentów oraz importerów określonych substancji chemicznych (w tym Substancji produkowanych przez Spółkę). Oparte jest ono na zasadzie, zgodnie z którą substancje chemiczne powinny być produkowane i wprowadzane do obrotu przy zachowaniu wymaganej odpowiedzialności i staranności, dla zagwarantowania, że w racjonalnie przewidywalnych warunkach nie wystąpią niekorzystne skutki dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Jak stanowi art. 1 ust. 3 Rozporządzenia: „do producentów, importerowi dalszych użytkowników należy zagwarantowanie, że substancje, które produkują, wprowadzają do obrotu lub stosują, nie wpływają w sposób szkodliwy na zdrowie człowieka ani na środowisko", co oznacza, że to właśnie na tych podmiotach spoczywa odpowiedzialność za zarządzanie ryzykiem związanym z substancjami chemicznymi.
    
    Aby pomóc w identyfikacji niebezpiecznych właściwości substancji chemicznych i zapobiegać niekorzystnym skutkom dla zdrowia ludzkiego i środowiska, Rozporządzenie nakłada na ww. podmioty obowiązki, m.in. w zakresie prawidłowej rejestracji substancji chemicznych w Europejskiej Agencji Chemikaliów, generowania, przekazywania i wymiany odpowiednich informacji oraz danych na temat substancji, które produkują lub importują, prowadzenia wymaganych badań, wykorzystywania danych do oceny ryzyka związanego z tymi substancjami oraz opracowywania i zalecania odpowiednich środków zarządzania ryzykiem. W świetle powyższego, podmioty objęte zakresem przepisów Rozporządzenia zobowiązane są, z mocy prawa, do ponoszenia wydatków związanych z wykonywaniem nałożonych na nie obowiązków dotyczących, m.in. rejestracji substancji chemicznych w Europejskiej Agencji Chemikaliów, zbierania, przekazywania i wymiany informacji oraz danych, prowadzenia wymaganych badań, udostępniania wyników wcześniej przeprowadzonych badań, itd. Spółka zaznacza, iż przepisy Rozporządzenia przewidują ustanowienie odpowiedniego systemu kar za nieprzestrzeganie przepisów Rozporządzenia, ponieważ konsekwencją tego mogą być szkody dla zdrowia człowieka i dla środowiska. Warto podkreślić, iż przepisy Rozporządzenia w pewnym zakresie zostały zaimplementowane do polskiego systemu prawnego poprzez ustawę z 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz.U.01.11.84 z późn. zm.).
    
    W świetle powyższego, Spółka (jako producent lub importer Substancji) zobowiązana jest m.in. do ich rejestracji w Europejskiej Agencji Chemikaliów, a także zbierania, aktualizowania i wymiany informacji, prowadzenia odpowiednich badań, w konsekwencji ponoszenia wydatków z tym związanych. Kierując się właśnie zasadami logiki i racjonalności gospodarczej Spółka, m.in. w celu zwiększenia efektywności pozyskiwania informacji i zasobów, unikania powielania tych samych prac, zredukowania kosztów z tym związanych, zwiększenia harmonizacji prac związanych z realizacją wymogów Rozporządzenia, przystąpiła do Konsorcjum.
    
    C. Wspólne wypełnianie obowiązków
    
    Jednocześnie należy wskazać, iż, jak wynika z pkt 33 preambuły Rozporządzenia, tworząc przepisy w zakresie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów Parlament Europejski oraz Rada Unii Europejskiej miały na uwadze, iż: „Należy przewidzieć wspólne przedkładanie informacji o substancjach i udostępnianie tych informacji w celu zwiększania efektywności systemu rejestracji, obniżenia jej kosztów (\`(...)\`). Jeden z członków grupy złożonej z wielu rejestrujących powinien przedkładać informacje w imieniu pozostałych zgodnie z regułami zapewniającymi przekazanie wszystkich wymaganych informacji i umożliwiającymi zarazem podział kosztów." Powyższe założenie odwołujące się do zasady współdziałania podmiotów - producentów importerów, oraz dalszych użytkowników substancji znajduje odzwierciedlenie w konkretnych przepisach Rozporządzenia; dla przykładu:
    
    *   art. 11 ust. 1 Rozporządzenia (zatytułowany Wspólne przedkładanie danych przez wielu rejestrujących) wskazuje, iż w ramach procedury rejestracyjnej określone dane rejestracyjne m.in. informacje w zakresie klasyfikacji i oznakowania danej substancji oraz propozycje przeprowadzenia badań „są przedkładane najpierw przez jednego rejestrującego (tzw. „wiodącego rejestrującego"), który działa w porozumieniu z pozostałymi zgadzającymi się na to rejestrującymi (\`(...)\`). Następnie każdy rejestrujący osobno przedkłada" inne wymagane informacje, np. dane identyfikujące producenta (importera), czy dane identyfikujące substancję,
    *   art. 53 ust. 1 i 2 Rozporządzenia wskazują, iż w przypadku, gdy kilka podmiotów jest zobowiązanych do przeprowadzenia określonych badań, podmioty te „podejmują wszelkie starania w celu osiągnięcia porozumienia co do tego, który (\`(...)\`) przeprowadzi badanie w imieniu pozostałych", a jednocześnie określają, że jeżeli dany podmiot „przeprowadza badanie w imieniu pozostałych, koszty badania dzielone są w równej części na wszystkich rejestrujących",
    *   art. 27 Rozporządzenia przewiduje sytuacje, w których podmioty, które zarejestrowały dane substancje chemiczne udzielają nowemu rejestrującemu pozwolenia na odwoływanie się do wyników przeprowadzonych przez nie badań, pod warunkiem zwrotu przez nowego rejestrującego części poniesionych przez ww. podmioty kosztów.
    
    Jak wynika z powyższego, jednym z postulatów Parlamentu Europejskiego oraz Rady Unii Europejskiej jest, aby podmioty (objęte przepisami Rozporządzenia) współuczestniczyły w:
    
    *   wypełnianiu określonych obowiązków nakładanych na nie przepisami Rozporządzenia, a także,
    *   podziale kosztów wynikających z realizacji tychże obowiązków. Powołanie Konsorcjum, a także przystąpienie do niego przez Spółkę, miało na celu realizację powyższych postulatów.
    
    D. Działalność Konsorcjum
    
    Celem powołania Konsorcjum było stworzenie wspólnej platformy współpracy w zakresie prawidłowego wypełniania obowiązków nałożonych przepisami Rozporządzenia na producentów i importerów substancji chemicznych (będących członkami Konsorcjum), w tym platformy wymiany dotychczasowych i generowania nowych informacji wymaganych przez Rozporządzenie. Współpraca ta ma w szczególności na celu obniżenie kosztów związanych z wykonywaniem ww. obowiązków poprzez efektywniejsze pozyskiwanie odpowiednich informacji i wykorzystanie zasobów, a także uniknięcie duplikowania tych samych czynności przez członków Konsorcjum.
    
    Zgodnie z Umową Konsorcjum jej członkowie, poprzez współdzielenie zasobów ludzkich i finansowych, realizują wspólnie zadania (cele) obejmujące w szczególności:
    
    *   ustalenie jednorodności substancji chemicznych i ich grup,
    *   wypracowanie wspólnej listy substancji będących platformą współpracy w ramach Konsorcjum,
    *   tworzenie i organizowanie struktur forów wymiany informacji o substancjach (SIEF),
    *   ustanowienie wspólnej platformy administracyjnej mającej na celu koordynację działań,
    *   oferowanie dostępu do Konsorcjum innym podmiotom,
    *   zbieranie i tworzenie podstawowych informacji o substancjach, o których mowa w art. 11 Rozporządzenia,
    *   składanie, poprzez wiodącego rejestrującego, wniosków rejestracyjnych do Europejskiej Agencji Chemikaliów,
    *   współpracowanie w zakresie oceny wniosków, w tym nadzorowanie propozycji przeprowadzenia badań (Tytuł VI Rozporządzenia),
    *   ustalanie wspólnego stanowiska dotyczącego ujęcia substancji w załączniku XIV do Rozporządzenia („Wykazie substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń"),
    *   współdziałanie w zakresie procedury uzyskiwania zezwoleń (zgodnie z Tytułem VII Rozporządzenia),
    *   wspólne występowanie w kwestiach technicznych i prawnych,
    *   przekazywanie informacji o substancjach, opracowanych przez Konsorcjum, uczestnikom stanowiącym dalsze ogniwa łańcucha dostaw realizowanych przez członków Konsorcjum.
    
    W zamian za ww. działania (usługi) świadczone przez Konsorcjum na rzecz jego członków (tj. za korzyści wynikające ze współpracy w ramach Konsorcjum), każdy z członków Konsorcjum jest zobowiązany do uiszczania na rzecz Konsorcjum odpowiedniego wynagrodzenia. Zgodnie z Umową Konsorcjum (art. X), wynagrodzenie dla poszczególnych członków jest obliczane na podstawie kosztów poniesionych przez Konsorcjum m.in.:
    
    *   kosztów poniesionych przez organ zarządzający Konsorcjum na obsługę administracyjną, obejmującą także zarządzanie poufnymi danymi oraz wynagrodzenia zewnętrznych ekspertów,
    *   kosztów administracyjnych, które mogą być bezpośrednio alokowane na tzw. Konsorcja Substancji (ang. Substance Consortium), czyli podgrupę członków Konsorcjum wspólnie przygotowujących dokumenty rejestracyjne dotyczące danej substancji lub grup substancji,
    *   kosztów poniesionych na nabycie praw do istniejących (dotychczasowych) informacji wypracowanych uprzednio przez członka Konsorcjum,
    *   kosztów poniesionych na wspólne wypracowanie nowych informacji, zgodnie z załącznikami od VI do VIII Rozporządzenia (np. danych naukowych, statystycznych oraz technicznych nie ograniczających się wyłącznie do cech, właściwości i zastosowań substancji chemicznych), uzyskanych na podstawie przeprowadzonych wspólnie badań,
    *   kosztów poniesionych na wspólne wypracowanie nowych informacji w ramach analizy propozycji przeprowadzenia badań (zgodnie z tytułem VI Rozporządzenia),
    *   kosztów wynagrodzenia wiodących rejestrujących (o których mowa w art. 11 Rozporządzenia) za koordynowanie prac w zakresie rejestracji substancji.
    
    Wynagrodzenie, które zobowiązany jest płacić każdy z członków na rzecz Konsorcjum jest obliczane w proporcji do korzyści, jakie dany członek osiąga ze współpracy w ramach Konsorcjum, według przyjętego, określonego w Umowie Konsorcjum klucza alokacji kosztów, opartego w szczególności na następujących zasadach:
    
    *   koszty alokowane są równo w stosunku do posiadanych udziałów przez członków Konsorcjum; liczba udziałów z kolei odpowiada liczbie tzw. Konsorcjów Substancji, w których uczestniczy dany podmiot; Spółka posiada 6 takich udziałów, które odpowiadają liczbie 6 Substancji, które Spółka wytwarza lub importuje (a zatem liczbie tzw. Konsorcjów Substancji, w których Spółka uczestniczy) lub
    *   koszty, które można bezpośrednio przyporządkować do danego Konsorcjum Substancji są bezpośrednio przypisywane budżetowi danego Konsorcjum Substancji, którego te koszty dotyczą (tj. podgrupie członków Konsorcjum wspólnie przygotowujących dokumenty rejestracyjne dotyczące danej substancji lub grup substancji) i dzielone są równo pomiędzy te podmioty współpracujące ze sobą w ramach danego Konsorcjum Substancji.
    
    Przyjęta metoda alokacji umożliwia, w ocenie Spółki, najbardziej racjonalne gospodarczo przyporządkowanie kosztów do poszczególnych członków Konsorcjum. W sytuacji bowiem, gdy jest to możliwe, koszty alokowane są bezpośrednio do budżetu danego Konsorcjum Substancji, co w praktyce oznacza, że tego typu koszty, np. dotyczące konkretnych badań nad daną substancją, są współdzielone przez podmioty współpracujące ze sobą w ramach Konsorcjum Substancji (prowadzonych badań nad daną substancją wytwarzaną wyłącznie przez członków Konsorcjum Substancji). Oznacza to zatem, że takimi „bezpośrednimi" kosztami nie zostanie obciążony członek Konsorcjum, który nie odnosi z tego tytułu żadnych korzyści z uwagi na fakt, iż nie wytwarza lub importuje danej substancji. W przypadku natomiast, gdy nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie poniesionych kosztów do określonego Konsorcjum Substancji (np. w przypadku kosztów ogólnych np. administracyjnych związanych z działalnością Konsorcjum na rzecz wszystkich członków), koszty są alokowane pomiędzy wszystkich członków Konsorcjum proporcjonalnie do posiadanych udziałów przez członków Konsorcjum (a liczba udziałów z kolei odpowiada liczbie Konsorcjów Substancji, w których partycypuje dany podmiot).
    
    Powyższe oznacza, że Wynagrodzenie, które Spółka uiszcza na rzecz Konsorcjum dotyczy pośrednio lub bezpośrednio produktów (Substancji) wytwarzanych przez Spółkę objętych zakresem Rozporządzenia, dla których Spółka zdecydowała się prowadzić współpracę w ramach Konsorcjum. Przedmiotowe Wynagrodzenie nie obejmuje wydatków związanych z innymi substancjami chemicznymi, w stosunku do których Spółka nie podlega obowiązkom nałożonym na nią przepisami Rozporządzenia.
    
    E. Wnioski
    
    W świetle wyżej przedstawionych okoliczności, przystąpienie Spółki do Konsorcjum należy uznać za działanie celowe - poparte kryteriami ekonomiczności i racjonalności gospodarczej, w szczególności zostało dokonane z myślą o podniesieniu efektywności wypełniania wymogów i postulatów wynikających z Rozporządzenia. Koszty z tytułu Wynagrodzenia, które Spółka uiszcza na rzecz Konsorcjum:
    
    *   mają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą w zakresie wytwarzania i sprzedaży Substancji objętych przepisami Rozporządzenia,
    *   służą interesom gospodarczym Spółki, jako iż uczestniczenie w Konsorcjum ukierunkowane jest na ograniczenie obciążeń finansowych, które Spółka musiałaby ponieść, gdyby wypełniała przedmiotowe obowiązki samodzielnie, a nie w ramach współdziałania w ramach Konsorcjum,
    *   związane są z realizacją obowiązków, jakie nakładają na Spółkę przepisy Rozporządzenia, których niezrealizowanie może spowodować nałożenie na Spółkę kar, a tym samym zmniejszenie przychodów Spółki, a w konsekwencji, w ocenie Spółki, wypełniają definicję kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT.
    
    W świetle powyższego, z uwagi na fakt, iż wydatki z tytułu Wynagrodzenia płaconego na rzecz Konsorcjum spełniają, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT, definicję kosztów uzyskania przychodów oraz nie zostały wymienione w zamkniętym katalogu wydatków, określonym w art. 16 ust. 1 Spółka ma prawo zaliczyć Wynagrodzenie uiszczone na rzecz Konsorcjum do kosztów uzyskania przychodów.
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
    
    Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
    
    Odnosząc się do powoływanych we wniosku orzeczeń sądowych stwierdzić należy, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
    
    Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.