Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.348.2025.1.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy dla usług logopedycznych oraz
określenie limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1
ustawy.
Słowa kluczowe: usługi-usługi medyczne
zawody-zawód medyczny
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
świadczenie-świadczenie medyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy usług logopedycznych świadczonych przez
    Panią oraz niewliczania tych usług do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do CEIDG w zakresie usług
    logopedycznych.
    Prowadzi Pani księgę przychodów i rozchodów, a dochody z prowadzonej działalności
    gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych/skalą podatkową. Pani księgowość
    prowadzona jest przez profesjonalny podmiot zewnętrzny – biuro rachunkowe.
    Prowadzi Pani gabinet samodzielnie, nie zatrudnia Pani pracowników. Nie jest Pani
    zarejestrowana jako podmiot leczniczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ukończyła Pani w (...) r. studia I stopnia na kierunku logopedia (...) oraz w (...) r. studia
    magisterskie na kierunku logopedia ogólna i kliniczna (...). Ponadto (...).
    Ukończyła Pani również szereg specjalistycznych kursów zawodowych, w tym w
    szczególności:
    (...)
    Pacjenci objęci terapią w gabinecie to w szczególności:
    · dzieci przedwcześnie urodzone – skrajne wcześniaki;
    · mózgowe porażenie dziecięce;
    · częste i rzadkie zespoły genetyczne (np. z. Downa, Pierrea Robina, Westa, Waardenburga,
      Wolfa Hirschhorna);
    · rozszczepy całkowite i częściowe czaszkowo-twarzowe;
    · pacjenci z chorobami metabolicznymi;
    · pacjenci po wypadkach komunikacyjnych z uszkodzeniem CUN;
    · choroby degeneracyjne mózgu wieku starczego;
    · choroby neurologiczne – SM;
    · pacjenci po udarach;
    · zespoły genetyczne twarzoczaszki;
    · osoby niedowidzące;
    · spektrum autyzmu i z. Aspergera;
    · dyslalia;
    · dyzartria;

    · afazja i afazja rozwojowa;
    · alalia;
    · opóźniony rozwój mowy;
    · zaburzenia artykulacji oraz wady wymowy;
    · pacjenci po zabiegu frenotomii;
    · pacjenci z dysfagią;
    · pacjenci karmieni dojelitowo;
    · pacjenci z niepełnosprawnością intelektualną;
    · mutyzm wybiórczy;
    · jąkanie;
    · pacjenci ze wzmożonym/obniżonym napięciem mięśniowym;
    · pacjenci onkologiczni (dzieci i dorośli);
    · nauczyciele z chorobą zawodową (w tym z guzkami).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pani usługi m.in. w zakresie:
    Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD
    86.90.E); Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD
    85.59.B).
    Prowadzi Pani diagnozę i terapię logopedyczną i neurologopedyczną obejmującą w
    szczególności następujące aspekty: zaburzenia i prawidłowe funkcje układu orofacjalnego
    (w obrębie jamy ustnej), dysfunkcje oddechowe i połykowe, zaburzenia artykulacji,
    zaburzenia językowe wypowiedzi, zaburzenia komunikacji i jej brak, zaburzenia mowy
    biernej – rozumienie, dysfagii (trudności w połykaniu) i problemów żywieniowych,
    zaburzenia funkcji prymarnych – trudności w ssaniu, żuciu i połykaniu, zaburzenia słuchu
    (głębokie niedosłuchy i głuchota) – pacjenci z implantami ślimakowymi, zaburzenia
    przetwarzania słuchowego, zaburzenia słuchu fonematycznego, trudności w nauce
    czytania i przyswajania procesów fonetycznych, wady zgryzu i wpływ ich na jakość
    artykulacji, praca na układzie stomatogmatycznym – stan po i przed leczeniem
    ortodontycznym, rozwojowe i genetyczne wady anatomiczne twarzoczaszki i problemy
    neurologopedyczne z tym związane, choroby degeneracyjne mózgu i ich wpływ na jakość
    artykulacji i funkcji żywieniowych, choroby neurologiczne i rozrostowe mózgu odtwarzanie
    etapów w rozwoju mowy i funkcji żywieniowych, przywracanie funkcji żywieniowych przy
    karmieniu dojelitowym przez PEG i sondę (alternatywne sposoby przyjmowania
    pokarmów), przywracanie funkcji oddechowych u pacjentów z rurką tracheotomijną,
    zaburzenia płynności mowy, zaburzenia prozodii mowy, stan przed i po zabiegu
    frenotomii (podcięcie wędzidełka języka), poradnictwo dla rodziców dzieci z różnymi
    wadami genetycznymi i neurologicznymi przed narodzinami lub zaraz po, jąkanie
    wczesnodziecięce i problemy z płynnością mowy.
    Usługi logopedyczne będące przedmiotem wniosku świadczy Pani w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Nie jest Pani zarejestrowana jako podmiot leczniczy. Jest Pani
    osobą uprawnioną do świadczenia ww. usług na podstawie uzyskanych kwalifikacji –
    ukończone studia w dziedzinie logopedii oraz neurologopedii, liczne kursy i szkolenia
    specjalistyczne wyszczególnione w opisie stanu faktycznego wniosku.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy wyróżnia się dwie kategorie osób wykonujących
    zawód medyczny.
    Do pierwszej grupy należą osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do
    udzielania świadczeń zdrowotnych. Do drugiej grupy należą osoby legitymujące się
    nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym
    zakresie bądź w określonej dziedzinie medycyny – należy Pani do drugiej grupy osób.

    Podstawowym celem usług logopedycznych i neurologopedycznych, które Pani świadczy
    jest poprawa stanu zdrowia pacjenta.
    Pani pacjentami są osoby dotknięte szerokim spectrum zaburzeń – od noworodków po
    pacjentów geriatrycznych (osoby starsze).
    W przypadku noworodków i małych dzieci celem diagnozy i terapii logopedycznej i
    neurologopedycznej jest nie tylko poprawa stanu ich zdrowia, ale często ratowanie życia.
    Dzieci objęte stymulacją to często skrajne wcześniaki – 27-30Hbd, dzieci z wadami
    rozwojowymi i genetycznymi oraz z uszkodzeniem CUN. Skrajne wcześniaki mają ogromny
    problem z funkcjami prymarnymi – ssanie, oddychanie, połykanie, gryzienie, żucie. Z
    uwagi na niską masę urodzeniową i dużymi problemami z saturacją nie są w stanie być
    karmione w sposób naturalny czy sztuczny. W tym celu używa się innych alternatywnych
    metod karmienia – jak sonda donosowa czy PEG karmienie dojelitowe. Dzięki stymulacji –
    techniki terapii neurofunkcjonalnej, pacjenci nabywają i usprawniają funkcje prymarne
    niezbędne do życia. Na trwałe pozbywają się urządzeń medycznych, które są nieodłączną
    częścią ich wczesnego dzieciństwa. Podobnie jest z pacjentami z SMA rdzeniowy zanik
    mięśni. Dzieci dotknięte tą chorobą mają ogromne problemy z oddychaniem i
    pobieraniem pokarmu. Z uwagi na hipotonię mięśniową (obniżone napięcie mięśniowe) i
    głęboką dysfagię (zaburzenia połykania) są zaopatrzone w profesjonalny sprzęt medyczny
    taki jak: ssak medyczny (specjalistyczne urządzenie medyczne, które służy do odsysania
    wydzielin i flegmy z drzewa oskrzelowego i jamy ustnej), koflator (asystor kaszlu,
    urządzenie medyczne, które służy do nieinwazyjnego oczyszczania układu oddechowego),
    respirator (urządzenie medyczne, które wspomaga pracę płuc – wtłaczanie i wypychanie
    powietrza z układu oddechowego). U dzieci poddanych żmudnej i długotrwałej terapii
    udaje się wywołać i usprawnić pożądane funkcje. Pani terapeutyczne działania dotyczą nie
    tylko dzieci, ale również ich matek. Prowadzi Pani także doradztwo żywieniowe dotyczące
    karmienia naturalnego, pomoc w doborze odpowiednich produktów służących do
    karmienia sztucznego. Oprócz fachowej pomocy daje Pani rodzicom duże wsparcie
    psychologiczne. Dzieci urodzone z wadami rozwojowymi twarzoczaszki mają również duże
    problemy z nabywaniem i usprawnianiem funkcji prymarnych, np. dzieci z zespołem
    Aperta, czy z rozszczepami częściowymi i całkowitymi. Aby nie doszło u tych pacjentów do
    groźnego dla życia zachłystowego zapalenia płuc swoimi działaniami wspiera i usprawnia
    Pani funkcje ich układu orofacjalnego (obręb jamy ustnej) i stymuluje Pani odruchy
    neurologopedyczne. Pomaga Pani również w doborze specjalistycznych metod i środków
    do karmienia. Służy Pani również fachowym wsparciem po wielu skomplikowanych
    operacjach chirurgicznych twarzoczaszki. Mały pacjent z niedojrzałym, uszkodzonym lub
    niewykształconym układem orofacjalnym i oddechowym, wymaga od Pani szczególnych
    umiejętności i wiedzy, ponieważ Pani działania nie tylko mają cel terapeutyczny, ale
    również ratowanie życia. Wśród Pani pacjentów są również dzieci z afazją rozwojową
    niedokształcenie mowy pochodzenia korowego. Pacjenci ci są w normie intelektualnej, ale
    z uwagi na wadę rozwojową ośrodków mowy – Brocka i Wernickego nie są w stanie
    samodzielnie nabyć kompetencji językowych. W procesie terapii programuje Pani na nowo
    funkcje mowy biernej i czynnej w ośrodkach nadawczych i odbiorczych. W pracy z wyżej
    wymienionymi pacjentami nadrzędnym celem jest cel terapeutyczny poprawiający ich
    stan zdrowia i umożliwiający normalną edukację szkolną i życie społeczne. Dużą grupę
    stanowią również dzieci ze spektrum autyzmu (w tym Zespół Aspergera). Spektrum
    autyzmu to największe i najcięższe zaburzenie rozwojowe dziecka –zaburzenia
    zachowania, sensoryczne, żywieniowe, społeczne, często brak rozwoju językowego. Dzięki
    stymulacji neurologopedycznej udaje się usprawnić częściowo lub całkowicie zaburzone
    funkcje. Dziecko zaczyna komunikować się werbalnie, co daje mu możliwość kontaktów
    społecznych. U tych pacjentów również dochodzi do poprawy stanu zdrowia fizycznego,
    psychicznego i społecznego.
    Pacjent geriatryczny również wymaga pomocy neurologopedycznej. Pacjentami w tej
    grupie są osoby dotknięte chorobami degeneracyjnymi mózgu (choroba Parkinsona,
    Alzheimera, stwardnienie zanikowe boczne etc.), rozrostowymi (stan po usunięciu

    nowotworów mózgu), czy po udarach. Ci pacjenci dzięki terapii częściowo lub całkowicie
    odzyskują uszkodzone funkcje i kompetencje językowe – w tym komunikację werbalną. Są
    to więc również działania, których celem jest poprawa, profilaktyka, ratowanie i
    przywracanie zdrowia.
    Kolejną grupą pacjentów korzystających z Pani usług są osoby z deficytem słuchu –
    niedosłuchy w różnym stopniu, głuchota i pacjenci aparatowni implantem ślimakowym.
    Dzięki implantom ślimakowym nowoczesny i zaawansowany medyczny system
    elektroniczny, osoby z głębokim ubytkiem słuchu lub całkowitą głuchotą mają możliwość
    przetwarzania dźwięków z otoczenia na sygnały elektryczne. Nowoczesna technologia daje
    im możliwość odbioru dźwięków, ale potrzebny jest specjalista do nauki artykulacji i
    mowy. Dlatego stosując odpowiednie ćwiczenia artykulacyjne, techniki terapii
    miofunkcjonalnej, ćwiczenia rozwijające mowę bierną i czynną, gramatyczną stronę
    wypowiedzi, mowę opowieściową i dialogową, Pani praca z tymi pacjentami także służy
    poprawie ich stanu zdrowia. Jeżeli chodzi o profilaktykę i zachowanie to jest to forma
    prewencji logopedycznej, wczesnej interwencji logopedycznej. Dotyczy w większości
    pacjenta małego (niemowlęta, dzieci), z którymi rodzice zgłaszają się do Pani w celu
    zbadania i oceny układu orofacjalnego, odruchów neurologopedycznych w jamie ustnej,
    czy ustalenia poziomu wczesnego rozwoju językowego. Dzięki takim działaniom i budzeniu
    świadomości wśród rodziców, mały pacjent w przyszłości może uniknąć poważnych
    problemów zdrowotnych wynikających z nieprawidłowych funkcji. Również narzędzia
    terapeutyczne (umiejętności) jakimi Pani dysponuje dają mu możliwość wczesnego
    wykrywania wielu zaburzeń i wczesnej interwencji w terapii neurologopedycznej.
    Usługi logopedyczne służące profilaktyce i zachowaniu zdrowia dotyczą również pacjenta
    dorosłego. Przed rozpoczęciem leczenia ortodontycznego, lekarz stomatolog ortodonta
    często kieruje do Pani pacjentów w celu oceny prawidłowej budowy jamy ustnej (ocena
    wędzidełek), funkcji połykania czy prawidłowej realizacji głosek wymagających pionizacji
    języka. Prawidłowe funkcje połykania są kluczem do dobrych warunków zgryzowych, czy
    prawidłowej artykulacji. Podczas takiego badania sprawdza Pani sposób i jakość
    połykania. Wiele osób dorosłych nieprawidłowo połyka (połykanie infantylne z
    zespoleniem językowo-gardłowym) generując w ten sposób wiele dodatkowych dysfunkcji.
    Ratowanie zdrowia w ujęciu terapii neurologopedycznej dotyczy często pacjenta
    neurologicznego zarówno małego, jak i dorosłego. Dlatego stymulacja neurologopedyczna
    w tej grupie pacjentów ma charakter nie tylko terapii, ale ratowania życia. Przywracanie i
    poprawa zdrowia pacjentów, to cały szereg zabiegów terapeutycznych obejmujących
    ćwiczenia mowy biernej, czynnej, funkcji żywieniowych, sprawności układu
    artykulacyjnego i oddechowego (w tym ćwiczenia bierne i czynne), czynne i bierne
    ćwiczenia usprawniające aparat artykulacyjne (w tym masaż logopedyczny zewnętrzny i
    wewnętrzny), ćwiczenia torowania i wywoływania poprawnej realizacji głosek, praca nad
    prawidłową gramatyczną stroną wypowiedzi, ćwiczenia percepcji słuchowej i słuchu
    fonematycznego, stymulacja nerwów czaszkowych. Stosuje Pani cały szereg narzędzi i
    zabiegów terapeutycznych nie tylko stosowanych w klasycznej logopedii, ale również
    medyczne metody neurostymulujące (metoda IASTM, CRAFTA, Integracja Sensoryczna,
    Integracja Bilateralna, czaszkowo-krzyżowa, elektrostymulacja, kinesiotaping –
    plastrowanie etc.).
    Odbiorcami świadczonych usług logopedycznych jest bardzo szeroka grupa pacjentów –
    od noworodków (skrajne wcześniaki), których obejmuje Pani swoją terapią jeszcze na
    długo przed prawidłowym wiekiem urodzeniowym, przez dzieci młodsze, młodzież,
    dorosłych i pacjentów geriatrycznych z różnymi chorobami. Wśród nich są osoby z
    ciężkimi schorzeniami neurologicznymi, onkologicznymi, rozwojowymi, genetycznymi,
    autoimmunologicznymi, a także z zaburzoną artykulacją, dykcją i prozodią mowy.
    Wśród osób na rzecz których wykonuje Pani swoje usługi są zarówno osoby mające
    wskazania medyczne, jak i osoby kierowane przez lekarzy specjalistów. Osoby te w
    większości mają wskazania medyczne i kierowane są przez lekarzy różnych specjalności i z

    różnych ośrodków medycznych (szpitale, przychodnie, poradnie, ośrodki rehabilitacyjne,
    gabinety). Skrajne wcześniaki, noworodki kierowane są przez lekarzy neonatologów i
    pediatrów, pacjenci z uszkodzeniami neurologicznymi (mózgowe porażenia dziecięce,
    afazja rozwojowa, incydenty mózgowe etc.) przez lekarzy neurologów i lekarzy rehabilitacji
    ruchowej, pacjenci z zaburzeniami zachowania (w tym spectrum autyzmu, upośledzenie
    umysłowe) przez lekarzy psychiatrów, pacjenci ortodontyczni z zaburzeniami
    orofacjalnymi przez lekarzy ortodontów i chirurgów szczękowych, pacjenci z szeroko
    rozumianymi problemami ze słuchem (od lekkich niedosłuchów po skrajną głuchotę)
    przez lekarzy otolaryngologów i foniatrów, a osoby z zaburzeniami widzenia (niewidome i
    niedowidzące) przez lekarzy okulistów i optometrystów, natomiast pacjenci z rzadkimi
    chorobami genetycznymi przez lekarzy genetyków. Współpracuje Pani również z
    rehabilitantami, fizjoterapeutami, psychologami, terapeutami widzenia, osteopatami,
    pedagogami itp. oraz lekarzami.
    Rozpoczęcie terapii logopedycznej – neurologopedycznej każdego pacjenta poprzedzone
    jest pierwszą wizytą – konsultacją neurologopedyczną, której celem jest ocena aktualnego
    stanu zdrowia pacjenta, diagnoza, badanie, wywiad i zapoznanie się z jego dokumentacją
    medyczną – wypisy szpitalne, wyniki badań medycznych, diagnozy lekarzy specjalistów etc.
    Na tej podstawie opracowuje Pani indywidualny program terapii dla każdego
    nowoprzyjętego pacjenta. W procesie terapii weryfikuje Pani program i dostosowuje go
    Pani do nowych potrzeb pacjenta, w zależności od postępów w terapii i ewentualnych
    nowych wyników badań. Podczas badania neurologopedycznego, czy też w procesie
    terapii bardzo często prosi Pani pacjentów o kontrolne wykonanie obiektywnych badań
    medycznych. Na ich podstawie ocenia Pani postępy w stymulacji i weryfikuje Pani
    program terapii.
    Obecnie nie planuje Pani zawierać umów cywilnoprawnych. Jeżeli plany ulegną zmianie
    nie wyklucza Pani zawarcia takiej umowy w przyszłości na podstawie umowy zlecenie lub
    kontraktu B2B.
    Pytania
    1. Czy świadczone przez Panią usługi logopedyczne, opisane w stanie faktycznym, mogą
      korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    2. Czy zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług prawidłowym jest
      stanowisko, w świetle którego wartości sprzedaży wynikającej ze świadczonych w
      ramach prowadzonej działalności gospodarczej usług logopedycznych służących
      profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, do których
      znajduje zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług
      (usługi świadczone osobiście – wskazane w pytaniu nr 1), nie należy wliczać do limitu
      sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Pani zdaniem, opisane w stanie faktycznym usługi logopedyczne mogą korzystać ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że zwalnia
    się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służącej profilaktyce, zachowaniu
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone przez osoby wykonujące zawody
    medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    W Pani ocenie świadczone przez Panią usługi są usługami służącymi profilaktyce,
    zachowaniu ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Ad 2.

    W Pani ocenie, wartość sprzedaży usług logopedycznych korzystających ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług
    nie powinna być wliczana do limitu, o którym mowa w treści art. 113 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Wskazała Pani także, że precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie,
    ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby. „Zachowywanie” rozumiane jest zaś
    jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym
    mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie. Interpretując słowo
    „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się
    ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod
    ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia. Pojęcie
    „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo,
    odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w
    takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia”
    oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono
    w takim stanie, w jakim był poprzednio. „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze,
    poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”,
    którym posługuje się określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza
    zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 (Link do LEX) w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał
    Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień
    wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady)
    powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda
    usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani
    wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych
    pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego. W odniesieniu do powołanych
    wyżej przepisów Dyrektywy ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza.
    I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 (Link do LEX) L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „pojęcia „opieki medycznej” oraz
    „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece
    oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia”. Pojęcie to zdefiniowano
    również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d’Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że
    pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje
    świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie
    pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowotnych.
    Należy zauważyć, że powyższe zwolnienie odnosi się do usług w zakresie opieki
    medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia wykonywanych w ramach zawodów lekarzy, lekarzy

    dentystów, pielęgniarki, położnej, psychologa oraz usług świadczonych w ramach
    wykonywania zawodów medycznych. Zatem zwolnienie to ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    Zawód logopedy nie został dotychczas objęty unormowaniami odrębnych aktów
    prawnych. Został on jednak wymieniony na równi z innymi zawodami medycznymi w
    szeregu przepisów związanych z ochroną zdrowia, a ponadto kształcenie tego rodzaju
    specjalistów podjęły uczelnie wyższe, w których funkcjonują wydziały i kierunki logopedii.
    Logopeda to człowiek zajmujący się kształtowaniem właściwej wymowy. Żeby posługiwać
    się tym tytułem niezbędne jest wykształcenie wyższe w niniejszym kierunku lub studia
    podyplomowe na podbudowie wyższych studiów medycznych lub pedagogicznych.
    Logopedia jest nauką interdyscyplinarną z pogranicza psychologii, pedagogiki, medycyny i
    innych. Żadna z tych dyscyplin, rozpatrywana oddzielnie, nie pozwala na kompetentną
    diagnozę zachowań ludzkich związanych z językiem, a tym bardziej na budowanie
    programów terapii zaburzeń języka i mowy.
    W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie
    klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t.
    j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.) logopedzi zostali wymienieni w grupie 2294 obejmującej
    audiofonologów i logopedów (logopedzi 229402).
    Zakres przedmiotu logopedii zgodnie z koncepcją medyczną sprowadza się do leczenia
    zaburzeń, profilaktyki i korekcji mowy jako dyscyplina wiedzy zajmująca się
    diagnozowaniem zachowań ludzkich i niesieniem pomocy w sytuacjach kiedy człowiek nie
    jest w stanie nauczyć się języka (bo np. jest pozbawiony słuchu) lub znając język nie jest w
    stanie go dostatecznie sprawnie używać (np. anomalie w budowie narządów mowy) oraz
    w sytuacjach kiedy w wyniku przeróżnych zdarzeń nastąpiło mechaniczne uszkodzenie
    mózgu.
    Według art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, osoba
    wykonująca zawód medyczny to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów
    do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymującą się nabyciem fachowych
    kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej
    dziedzinie medycyny.
    Stosownie do przepisu § 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 13 czerwca 2017 r. w
    sprawie specjalizacji w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 1771 ze zm.) zawód logopedy został wymieniony w wykazie podstawowych
    dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być uzyskiwany
    tytuł specjalisty specjalista w dziedzinie neurologopedii i surdologopedii.
    Trybunał w sprawie C-45/01 Christoph-Dornier-Stiftung für Klinische Psychologie uznał, że
    ze względu na zasadę neutralności opodatkowania VAT nie jest dopuszczalne
    zróżnicowanie sytuacji prawno-podatkowej podmiotów świadczących określone usługi
    medyczne w zależności od tego, czy funkcjonują jako jednostki publicznej służby zdrowia,
    czy też jako podmioty prawa prywatnego.
    W sprawie zwolnienia od podatku VAT usług logopedycznych wypowiadał się Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej między innymi w interpretacjach: nr 0114-KDIP4-
    2.4012.235.2021.1.KS z 22 czerwca 2021 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.349.2021.2.SR z 26 lipca
    2021 r.
    24 maja 2025 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji klasyfikacyjnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie
    na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe
    unormowania pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się
    na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest
    wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatnika w jego działalności gospodarczej.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach
      działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty,
      b) pielęgniarki i położnej,

      c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011
      r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
      d) psychologa.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą
    2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
        przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych
        porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego,
        przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane
        placówki o podobnym charakterze;
      c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
        określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od
    towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
    · przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
    · przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
      podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty,
      pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1
      pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie
    chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje
    zastosowania.
    Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani
    wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych
    pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P.
    GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
      „pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do
      świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób
      lub zaburzeń zdrowia”.
    Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d ́Ambrumenil (pkt
    57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować
    w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż
    postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe,
    leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt
    18 i 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom
    używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w

    zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu
    tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok
    w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani
    orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej
    podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu
    leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane
    za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
    Ponadto w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że:
      „(...) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z
      podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana,
      pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to
      utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed
      podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do
      takiej usługi”.
    Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu
    wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub
    przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej
    się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
    Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia
    ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony
    zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba
    cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i
    badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel
    terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym
    celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:
      „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z
      kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
      przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
      zastosowania”.
    Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy, objęte
    są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z
    profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które
    tych celów nie realizują nie mogą korzystać z tego zwolnienia. W związku z tym
    każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na
    rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają
    na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku gdy
    świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą
    realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług ważnym jest wykazanie, że celem
    świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa
    zdrowia.
    Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź
    innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich
    wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań
    już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów
    zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

    Z kolei zachowywać oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie, a
    także ochraniać.
    Natomiast ratowanie to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie lub w trudnej
    sytuacji.
    Interpretując termin poprawa zdrowia, którym posługuje się ustawodawca określając
    zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to
    oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia przywracanie zdrowia, które
    oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono
    w takim stanie, w jakim było poprzednio.
    Należy także zauważyć, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w
    art. 43 ustawy, powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te
    stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda
    dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia
    stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie
    rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i
    które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
    W kwestii ww. zwolnienia na podstawie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy wypowiedział się
    również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH
    wskazał, że:
      „zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1
      lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”.
    Trybunał wyjaśnił, że:
      „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga,
      by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej,
      aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to
      obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające
      konieczne kwalifikacje zawodowe” (pkt 27).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia podmiotu
    leczniczego czy działalności leczniczej. Wobec powyższego przy definiowaniu
    powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o
    działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.).
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:
      Określenie „osoba wykonująca zawód medyczny” oznacza osobę uprawnioną na
      podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę
      legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
      zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:
      Za „podmiot wykonujący działalność leczniczą” uznaje się podmiot leczniczy, o
      którym mowa w art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę lub diagnostę
      laboratoryjnego wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę
      zawodową, o której mowa w art. 5.
    Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:
      Świadczenie zdrowotne oznacza działania służące zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z
      procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
    Z kolei jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej:

      Podmiotami leczniczymi są przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
      marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871 oraz z
      2025 r. poz. 222) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania
      działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
    Z przedstawionego przez Panią stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że nie jest Pani
    zarejestrowana jako podmiot leczniczy.
    W związku z tym – świadcząc usługi objęte zakresem wniosku – nie może Pani korzystać ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, z uwagi na niespełnienie przesłanki
    podmiotowej, tj. brak statusu podmiotu leczniczego usługodawcy. Ww. przepis wprost
    wskazuje, że zwolnieniu na jego podstawie podlegają usługi w zakresie opieki medycznej
    wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. W świetle
    wskazanych okoliczności i ww. przepisów ustawy o działalności leczniczej nie spełnia Pani
    tych warunków.
    Zatem w dalszej kolejności należy przeanalizować, czy w przedstawionej sytuacji spełnione
    zostały przesłanki uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku na mocy art. 43
    ust. 1 pkt 19 ustawy.
    Jak już wskazano prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 ustawy nakłada na podatników obowiązek spełnienia zarówno przesłanki
    przedmiotowej, jak i podmiotowej. Zwolnieniu od podatku podlegają więc usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, wykonywane przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, tj. świadczeń
    wykonywanych przez lekarza, lekarza dentystę, pielęgniarkę, położną, psychologa lub
    osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej.
    Rozpatrując kwestię zwolnienia od podatku świadczonych przez Panią usług
    logopedycznych, należy dokonać oceny, czy usługi te ze względu na swój cel mogą zostać
    uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Z informacji podanych we wniosku wynika, że:
    · Prowadzi Pani diagnozę oraz terapię logopedyczną i neurologopedyczną obejmującą w
      szczególności następujące aspekty: zaburzenia i prawidłowe funkcje układu
      orofacjalnego (w obrębie jamy ustnej), dysfunkcje oddechowe i połykowe, zaburzenia
      artykulacji, zaburzenia językowe wypowiedzi, zaburzenia komunikacji i jej brak,
      zaburzenia mowy biernej – rozumienie, dysfagii (trudności w połykaniu) i problemów
      żywieniowych, zaburzenia funkcji prymarnych – trudności w ssaniu, żuciu i połykaniu,
      zaburzenia słuchu (głębokie niedosłuchy i głuchota) – pacjenci z implantami
      ślimakowymi, zaburzenia przetwarzania słuchowego, zaburzenia słuchu
      fonematycznego, trudności w nauce czytania i przyswajania procesów fonetycznych,
      wady zgryzu i wpływ ich na jakość artykulacji, praca na układzie stomatogmatycznym –
      stan po i przed leczeniem ortodontycznym, rozwojowe i genetyczne wady
      anatomiczne twarzoczaszki i problemy neurologopedyczne z tym związane, choroby
      degeneracyjne mózgu i ich wpływ na jakość artykulacji i funkcji żywieniowych, choroby
      neurologiczne i rozrostowe mózgu odtwarzanie etapów w rozwoju mowy i funkcji
      żywieniowych, przywracanie funkcji żywieniowych przy karmieniu dojelitowym przez
      PEG i sondę (alternatywne sposoby przyjmowania pokarmów), przywracanie funkcji
      oddechowych u pacjentów z rurką tracheotomijną, zaburzenia płynności mowy,
      zaburzenia prozodii mowy, stan przed i po zabiegu frenotomii (podcięcie wędzidełka
      języka), poradnictwo dla rodziców dzieci z różnymi wadami genetycznymi i
      neurologicznymi przed narodzinami lub zaraz po, jąkanie wczesnodziecięce i
      problemy z płynnością mowy.

    · Pani pacjentami są osoby dotknięte szerokim spectrum zaburzeń – od noworodków po
      pacjentów geriatrycznych (osoby starsze).
    · Pacjenci objęci terapią w gabinecie to w szczególności: dzieci przedwcześnie urodzone –
      skrajne wcześniaki; mózgowe porażenie dziecięce; częste i rzadkie zespoły genetyczne;
      rozszczepy całkowite i częściowe czaszkowo-twarzowe; pacjenci z chorobami
      metabolicznymi; pacjenci po wypadkach komunikacyjnych z uszkodzeniem CUN;
      choroby degeneracyjne mózgu wieku starczego; choroby neurologiczne – SM; pacjenci
      po udarach; zespoły genetyczne twarzoczaszki; osoby niedowidzące; spektrum
      autyzmu i z. Aspergera; dyslalia; dyzartria; afazja i afazja rozwojowa; alalia; opóźniony
      rozwój mowy; zaburzenia artykulacji oraz wady wymowy; pacjenci po zabiegu
      frenotomii; pacjenci z dysfagią; pacjenci karmieni dojelitowo; pacjenci z
      niepełnosprawnością intelektualną; mutyzm wybiórczy; jąkanie; pacjenci ze
      wzmożonym/obniżonym napięciem mięśniowym; pacjenci onkologiczni (dzieci i
      dorośli); nauczyciele z chorobą zawodową (w tym z guzkami).
    · Wśród osób na rzecz których wykonuje Pani swoje usługi są zarówno osoby mające
      wskazania medyczne, jak i osoby kierowane przez lekarzy specjalistów. Osoby te w
      większości mają wskazania medyczne i kierowane są przez lekarzy różnych
      specjalności i z różnych ośrodków medycznych (szpitale, przychodnie, poradnie,
      ośrodki rehabilitacyjne, gabinety).
    · Rozpoczęcie terapii logopedycznej – neurologopedycznej każdego pacjenta poprzedzone
      jest pierwszą wizytą – konsultacją neurologopedyczną, której celem jest ocena
      aktualnego stanu zdrowia pacjenta, diagnoza, badanie, wywiad i zapoznanie się z jego
      dokumentacją medyczną – wypisy szpitalne, wyniki badań medycznych, diagnozy
      lekarzy specjalistów etc. Na tej podstawie opracowuje Pani indywidualny program
      terapii dla każdego nowoprzyjętego pacjenta. W procesie terapii weryfikuje Pani
      program i dostosowuje go Pani do nowych potrzeb pacjenta, w zależności od
      postępów w terapii i ewentualnych nowych wyników badań. Podczas badania
      neurologopedycznego, czy też w procesie terapii bardzo często prosi Pani pacjentów o
      kontrolne wykonanie obiektywnych badań medycznych. Na ich podstawie ocenia Pani
      postępy w stymulacji i weryfikuje Pani program terapii.
    Podała Pani również, że podstawowym celem usług logopedycznych i
    neurologopedycznych, które Pani świadczy, jest poprawa stanu zdrowia pacjenta. W
    przypadku noworodków i małych dzieci celem diagnozy i terapii logopedycznej i
    neurologopedycznej jest nie tylko poprawa stanu ich zdrowia, ale często ratowanie życia.
    Ponadto z całokształtu przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że świadczone
    przez Panią usługi logopedyczne również na rzecz osób dorosłych służą profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    A zatem w świetle powyższych informacji należy stwierdzić, że świadczone przez Panią
    usługi logopedyczne są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Oznacza to, że pierwsza
    przesłanka warunkująca zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 ustawy (przesłanka przedmiotowa) została spełniona.
    W dalszej kolejności zbadać zatem należy, czy spełniony jest także drugi warunek do
    zastosowania zwolnienia (przesłanka podmiotowa), a więc czy legitymuje się Pani
    nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym
    zakresie, tj. czy wykonuje Pani zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej.
    Zauważyć należy, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy odpowiada
    zakresowi zwolnienia wynikającego z powołanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy

    2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie
    opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez
    zainteresowane państwo członkowskie.
    Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c)
    ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. W
    myśl tego przepisu osoba wykonująca zawód medyczny, to osoba uprawniona na
    podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba
    legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie
    do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane
    kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest
    zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim
    poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Należy wskazać, że zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały
    uregulowane w odrębnych aktach prawnych, dotyczy to w szczególności zawodu lekarza,
    pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty
    laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów
    medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych
    przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny”
    obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i
    zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie
    „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w
    celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i
    które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i
    umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od
    podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących
    osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne,
    osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej oraz psychologów), nie wykluczając jednocześnie możliwości
    zastosowania zwolnienia, np. w sytuacji świadczenia tych usług przez osobę fizyczną
    prowadzącą działalność gospodarczą.
    Należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z
    7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy
    oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.) zawód logopeda została
    wymieniony w grupie 229 „Inni specjaliści ochrony zdrowia” (logopeda – 229402).
    Zgodnie natomiast z poz. 81 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w
    sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk
    pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. z 2023 r. poz.
    1515), wymagane kwalifikacje dla logopedy to:
    · rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii na
      kierunku przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne,
      nauki o zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 800 godzin
      kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub
      magistra;

    · rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii,
      obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie
      tytułu zawodowego licencjata lub magistra;
    · ukończenie studiów i uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów
      podyplomowych z logopedii obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w
      zakresie logopedii;
    · rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów na kierunku albo w
      specjalności logopedia, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie
      logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra;
    · rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu
      zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii
      obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii;
    · rozpoczęcie przed dniem 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu
      zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii.
    Zawód logopedy nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych. Natomiast
    ww. rozporządzenie określa m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z
    uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu,
    które wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie logopedii jest
    osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się
    nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie
    medycyny.
    Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy wskazuje, że zwolnienie od
    podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących
    osobami wykonującymi zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że jest logopedą i prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą.
    Ukończyła Pani w (...) r. studia I stopnia na kierunku logopedia (...) oraz w (...) r. studia
    magisterskie na kierunku logopedia ogólna i kliniczna (...). Ponadto (...). Ukończyła Pani
    również szereg specjalistycznych kursów zawodowych. Jak Pani wskazała usługi
    logopedyczne świadczy Pani w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których
    mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    A zatem w analizowanej sprawie została spełniona przesłanka podmiotowa wskazana w
    art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.
    W konsekwencji skoro opisane we wniosku usługi logopedyczne służą profilaktyce,
    zachowaniu i poprawie zdrowia pacjentów, jak również realizowane są w ramach
    wykonywania zawodu medycznego, a więc przez osobę, która legitymuje się nabyciem
    fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w
    określonej dziedzinie medycyny – to tym samym spełnione są wszystkie przesłanki
    (zarówno podmiotowa, jak i przedmiotowa) warunkujące możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.
    W świetle powyższego stwierdzam, że świadczone przez Panią usługi logopedyczne
    opisane w stanie faktycznym korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Ponadto Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy – w związku z regulacją art. 113 ust. 2
    ustawy – prawidłowym jest stanowisko, w świetle którego wartości sprzedaży wynikającej
    ze świadczonych w ramach działalności usług służących profilaktyce, zachowaniu,

    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, do których zastosowanie znajdują regulacje
    art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy (usługi świadczone przez Panią osobiście – wskazane w
    pytaniu nr 1), nie należy wliczać do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Zauważam przy tym, że w myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
      W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r.
      poz. 775 i 894) w art. 113 w ust. 1 wyrazy „kwoty 200 000 zł” zastępuje się wyrazami
      „kwoty 240 000 zł”.
    W świetle art. 2 ww. ustawy:
      1. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u
      których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240
      000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy
      zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
      2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju,
      którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy
      zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła
      240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy
      zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
      3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej
      przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
    Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:
      Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
    Na mocy art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Zatem w treści art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy został wymieniony katalog usług, których nie
    wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego
    z VAT. Przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.
    in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    ustawy (z wyjątkiem usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41).

    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Przy czym – w kontekście powołanego art. 113 ust. 5 ustawy – ewentualna utrata
    zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy nie pozbawia Pani prawa do zastosowania
    zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Panią usług logopedycznych, które
    korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.
    Ponadto na mocy art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony)

    Jak ustalono powyżej dla świadczonych przez Panią usług logopedycznych, będących
    przedmiotem wniosku, zastosowanie znajduje zwolnienie od podatku określone w art. 43
    ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.
    Zatem – w świetle powołanego art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy – wartości ww. usług nie wlicza
    Pani do limitu wartości sprzedaży wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Równocześnie należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy i według zasad określonych w art. 113 ust. 1-12 ustawy
    pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że – zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy – prawidłowym jest
    stanowisko, w świetle którego wartości sprzedaży wynikającej ze świadczonych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej usług logopedycznych służących profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, do których znajduje
    zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy (usługi świadczone przez Panią osobiście –
    wskazane w pytaniu nr 1), nie należy wliczać do limitu sprzedaży, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.