Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.933.2021.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-03-09
Teza: Nieuznania zbywanej Nieruchomości wraz z dokumentacją za transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu w art. 2 pkt 27e ustawy i w związku z tym nieuznania ww. transakcji za czynność niepodlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Opodatkowania zbycia gruntu zabudowanego budowlami oraz budynkami, dla których to budynków wydano pozwolenie na rozbiórkę.
Słowa kluczowe: budynek-rozbiórka budynku; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości - rezygnacja ze zwolnienia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
=========================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie nieuznania zbywanej Nieruchomości wraz z dokumentacją za transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu w art. 2 pkt 27e ustawy i w związku z tym nieuznania ww. transakcji za czynność niepodlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy oraz nieprawidłowe w zakresie opodatkowania zbycia gruntu zabudowanego budowlami oraz budynkami, dla których to budynków wydano pozwolenie na rozbiórkę.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

22 grudnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 21 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

‒ nieuznania zbywanej Nieruchomości wraz z dokumentacją za transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu w art. 2 pkt 27e ustawy i w związku z tym nieuznania ww. transakcji za czynność niepodlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy

‒ opodatkowania zbycia gruntu zabudowanego budowlami oraz budynkami, dla których to budynków wydano pozwolenie na rozbiórkę.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – 28 lutego 2022 r. poprzez uiszczenie dodatkowej opłaty oraz doprecyzowanie opisu sprawy, przedstawienie pytań i przedstawienie własnego stanowiska w odniesieniu do przedstawionych w uzupełnieniu wniosku pytań.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Pan \`(...)\`.. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „\`(...)\`” Zakład \`(...)\` (NIP: …, REGON: …), dalej także: „Zakład”, „Zbywca”. Zbywca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce i będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce również na moment planowanej, opisanej poniżej transakcji.

Obecnie przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Zbywcy są roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (41.20.Z). Zakład zajmuje się również m.in. kupnem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek, realizacją projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Zakład działa jako deweloper ale posiada również nieruchomości, które wynajmuje.

Przedmiotem planowanego zbycia jest Nieruchomość - działka gruntu numer 1 o obszarze 0,4053 ha, identyfikator działki: …, położona w … przy ul. …, obręb …, …, gmina …, powiat …, woj. …, wraz z posadowionymi na niej budynkami:

a) budynek niemieszkalny - identyfikator …

b) budynek niemieszkalny - identyfikator …

c) budynek niemieszkalny (handlowo - usługowy) - identyfikator …

d) budynek niemieszkalny (handlowo - usługowy) - identyfikator …

dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą KW numer \`(...)\`

Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Zbywcę aktem notarialnym dnia 12 stycznia 2017 r., repertorium … not. …

Nieruchomość objęta jest Planem Miejscowym, w którym posiada kategorię użytkowania terenu „13UTM - teren usług hotelarsko-mieszkaniowych”.

Zbywca nie poniósł wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynków znajdujących się zbywanym gruncie.

22 lutego 2017 roku Zakład zawarł pierwszą umowę wynajmu, Nieruchomość jest do dziś wynajmowana jednakże na dzień planowanej sprzedaży wszelkie umowy zostaną rozwiązane. Na dzień planowanego zbycia Zakład będzie w posiadaniu pozwoleń na rozbiórkę budynków posadowionych na sprzedawanej nieruchomości. Planowana jest bowiem budowa budynku usług hotelarsko-mieszkaniowych na tym terenie.

Przychody z wynajmu księgowane są w Zakładzie na jednym koncie księgowym dedykowanym dla wynajmu. Poza wskazaną we wniosku nieruchomością Zakład posiada inne nieruchomości, które wynajmuje i których przychody są księgowane na tym samym koncie księgowym. Wynajmowane nieruchomości są jednak w innej lokalizacji niż opisana we wniosku i nie będą przedmiotem zbycia na rzecz Nabywcy. Koszty księgowane są na kontach rodzajowych. Zakład nie posiada wyodrębnionych kont księgowych dedykowanych przedmiotowi zbycia ale możliwe jest na podstawie posiadanej dokumentacji przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do tej konkretnej lokalizacji.

Na dzień złożenia wniosku w Zakładzie nie ma osoby (pracownika, współpracownika) zajmującego się wyłącznie przedmiotem zbycia. Zbycie nie będzie wiązało się z tzw. „przejściem zakładu pracy” w myśl art. 23 (1) ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks Pracy. Nie istnieje też strona internetowa dedykowana wyłącznie tej lokalizacji. Zgodnym zamiarem Stron (Nabywcy i Zbywcy) jest, aby nie doszło do przeniesienia prawa do firmy Zbywcy, ksiąg handlowych, znaków towarowych czy środków pieniężnych.

Zakład nie dokonał formalnego wyodrębnienia organizacyjnego w swojej strukturze - przedmiot zbycia nie stanowi odrębnego, wydzielonego działu, wydziału czy też oddziału. Przedmiot zbycia funkcjonuje w ramach filaru działalności (jakim jest najem), jednak przedmiotem zbycia nie będzie cały filar prowadzonej działalności Zakładu.

W ramach planowanej transakcji Zakład zbędzie Nieruchomość wraz z wszelką dokumentacją geodezyjną, projektową i techniczną związaną z nieruchomością i budynkami, budowlami, w tym decyzjami i pozwoleniami. Wraz ze zbyciem Zakład przeniesie na Nabywcę również prawa z rękojmi i gwarancji oraz odpowiedzialności odszkodowawczej na zasadach ogólnych wobec architekta, z tytułu wad fizycznych lub wad prawnych dokumentacji projektowej, wynikające z umowy z architektem.

Ponadto Zbywca przeniesie na Nabywcę wszelkie inne uzgodnienia, zezwolenia, warunki techniczne, zgody, które mogą podlegać przeniesieniu z mocy prawa, a wobec pozostałych uzgodnień, zezwoleń lub decyzji, które nie mogą być przenoszone, Zakład wyrazi nieodwołalną zgodę na wykonanie uprawnień przez Nabywcę.

Na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, Zainteresowani (Zbywca i Nabywca) przezornie złożą oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia sprzedaży budynków, budowli lub ich części z podatku VAT i wyborze opodatkowania tej transakcji podatkiem VAT. Oświadczenie będzie zawierać informacje, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:

Pan \`(...)\`.. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „…” Zakład \`(...)\` (NIP: …, REGON: …), dalej także: „Zakład”, „Zbywca”. Zbywca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce i będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce również na moment planowanej, opisanej poniżej transakcji.

Obecnie przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Zbywcy są roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (41.20.Z). Zakład zajmuje się również m.in. kupnem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek, realizacją projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Zakład działa jako deweloper ale posiada również nieruchomości, które wynajmuje.

Przedmiotem planowanego zbycia jest Nieruchomość - działka gruntu numer 1 o obszarze 0,4053 ha, identyfikator działki: …, położona w … przy ul. …, obręb …, …, gmina …, powiat …, woj. …, wraz z posadowionymi na niej budynkami:

a) budynek niemieszkalny - identyfikator …

b) budynek niemieszkalny - identyfikator …

c) budynek niemieszkalny (handlowo - usługowy) - identyfikator …

d) budynek niemieszkalny (handlowo - usługowy) - identyfikator …

dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą KW numer \`(...)\`

Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Zbywcę aktem notarialnym dnia 12 stycznia 2017 r., repertorium … not. \`(...)\`, …

Nieruchomość objęta jest Planem Miejscowym, w którym posiada kategorię użytkowania terenu „13UTM - teren usług hotelarsko-mieszkaniowych”.

Zbywca nie poniósł wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynków znajdujących się zbywanym gruncie.

22 lutego 2017 roku Zakład zawarł pierwszą umowę wynajmu, Nieruchomość jest do dziś wynajmowana jednakże na dzień planowanej sprzedaży wszelkie umowy zostaną rozwiązane. Na dzień planowanego zbycia Zakład będzie w posiadaniu pozwoleń na rozbiórkę budynków posadowionych na sprzedawanej nieruchomości. Planowana jest bowiem budowa budynku usług hotelarsko-mieszkaniowych na tym terenie.

Przychody z wynajmu księgowane są w Zakładzie na jednym koncie księgowym dedykowanym dla wynajmu. Poza wskazaną we wniosku nieruchomością Zakład posiada inne nieruchomości, które wynajmuje i których przychody są księgowane na tym samym koncie księgowym. Wynajmowane nieruchomości są jednak w innej lokalizacji niż opisana we wniosku i nie będą przedmiotem zbycia na rzecz Nabywcy. Koszty księgowane są na kontach rodzajowych. Zakład nie posiada wyodrębnionych kont księgowych dedykowanych przedmiotowi zbycia ale możliwe jest na podstawie posiadanej dokumentacji przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do tej konkretnej lokalizacji.

Na dzień złożenia wniosku w Zakładzie nie ma osoby (pracownika, współpracownika) zajmującego się wyłącznie przedmiotem zbycia. Zbycie nie będzie wiązało się z tzw. ”przejściem zakładu pracy” w myśl art. 23 (1) ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks Pracy. Nie istnieje też strona internetowa dedykowana wyłącznie tej lokalizacji. Zgodnym zamiarem Stron (Nabywcy i Zbywcy) jest, aby nie doszło do przeniesienia prawa do firmy Zbywcy, ksiąg handlowych, znaków towarowych czy środków pieniężnych.

Zakład nie dokonał formalnego wyodrębnienia organizacyjnego w swojej strukturze - przedmiot zbycia nie stanowi odrębnego, wydzielonego działu, wydziału czy też oddziału. Przedmiot zbycia funkcjonuje w ramach filaru działalności (jakim jest najem), jednak przedmiotem zbycia nie będzie cały filar prowadzonej działalności Zakładu.

W ramach planowanej transakcji Zakład zbędzie Nieruchomość wraz z wszelką dokumentacją geodezyjną, projektową i techniczną związaną z nieruchomością i budynkami, w tym decyzjami i pozwoleniami. Wraz ze zbyciem Zakład przeniesie na Nabywcę również prawa z rękojmi i gwarancji oraz odpowiedzialności odszkodowawczej na zasadach ogólnych wobec architekta, z tytułu wad fizycznych lub wad prawnych dokumentacji projektowej, wynikające z umowy z architektem.

Ponadto Zbywca przeniesie na Nabywcę wszelkie inne uzgodnienia, zezwolenia, warunki techniczne, zgody, które mogą podlegać przeniesieniu z mocy prawa, a wobec pozostałych uzgodnień, zezwoleń lub decyzji, które nie mogą być przenoszone, Zakład wyrazi nieodwołalną zgodę na wykonanie uprawnień przez Nabywcę.

Na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, Zainteresowani (Zbywca i Nabywca) przezornie złożą oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia sprzedaży budynków, budowli lub ich części z podatku VAT i wyborze opodatkowania tej transakcji podatkiem VAT. Oświadczenie będzie zawierać informacje, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku, na pytania:

1) Czy przedmiot transakcji będzie stanowił, na dzień sprzedaży, zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności:

\- oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

\- własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

\- prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

\- wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

\- koncesje, licencje i zezwolenia;

\- patenty i inne prawa własności przemysłowej;

\- majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

\- tajemnice przedsiębiorstwa;

\- księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej?

2) Czy przedmiot transakcji będzie posiadał, na dzień zbycia, potencjalną zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze?

3) Czy w oparciu wyłącznie o przedmiot transakcji będzie możliwe samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej?

4) Czy składniki majątku będą na dzień zbycia wyodrębnione w Pana przedsiębiorstwie na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. czy stanowi/będzie stanowił odrębną całość - obejmował elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze Pana przedsiębiorstwa i będzie posiadał potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy, a co za tym idzie będzie umożliwiał nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa? Należy wskazać na czym będzie polegało wyodrębnienie zespołu składników majątkowych będących przedmiotem zbycia na płaszczyźnie funkcjonalnej.

5) Czy Nabywca będzie w oparciu o nabyte składniki majątku Pana przedsiębiorstwa będzie kontynuował działalność gospodarczą w takim samym zakresie w jakim prowadził ją Pan?

6) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 5 jest twierdząca, to należy wskazać czy Nabywca będzie musiał podjąć/wykonać jakieś działania faktyczne lub prawne (np. zawarcie umów z podmiotami trzecimi, zapewnienie innych składników majątku poza nabytymi w ramach transakcji, itp.) bądź zaangażować inne składniki majątku w celu prowadzenia/kontynuowania działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki majątkowe? Jeśli tak - należy wskazać, jakie działania faktyczne lub prawne Nabywca będzie musiał podjąć/wykonać w celu prowadzenia/kontynuowania działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki majątkowe?

7) Czy na działce nr 1, oprócz wskazanych we wniosku budynków niemieszkalnych, znajdują się inne obiekty, tj. budynki/budowle/urządzenia budowlane? Jeśli tak, należy wskazać jakie.

8) Czy budynki niemieszkalne oraz inny budynek/inne budynki znajdujące się na działce nr 1, są budynkami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.)?

9) Jeżeli na działce nr 1, znajdują się budowle, to czy są one budowlami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane?

10) Jeśli na działce nr 1 znajdują się urządzenia budowlane, to należy wskazać z jakim budynkiem/budowlą są one powiązane?

11) Czy urządzenia budowlane stanowią urządzenia budowlane, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane?

12) Jaki jest symbol PKOB, nazwa grupowania oraz wyszczególnienie budynków/budowli znajdujących się na działce nr 1, wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.)?

13) Czy budynki, budowle, urządzenia budowlane położone na działce nr 1, zostały przez Pana nabyte, czy wybudowane? Należy wskazać datę nabycia lub wybudowania.

14) Czy z tytułu wytworzenia/wybudowania budynków/budowli przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli nie, to należy wskazać przyczyny.

15) Czy budynki/budowle posadowione na działce nr 1 są trwale związane z gruntem?

16) Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków/budowli lub ich części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.)? Jeżeli tak, to należy wskazać dokładną datę.

17) Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części budynków/budowli, to należy wskazać w jakiej w części?

18) Kiedy nastąpiło zajęcie do używania każdego budynku/budowli? Należy wskazać dokładną datę.

19) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 16 należy wskazać w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków/budowli lub ich części?

20) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków/budowli lub ich części a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

21) Czy budynki/budowle posadowione na działce nr 1 były/są/będą do dnia sprzedaży wykorzystywane przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były/są/będą budynki/budowle, wykonywał/wykonuje Pan – należy podać podstawę prawną zwolnienia?

22) Czy ponosił Pan nakłady na ulepszenie budynków/budowli posadowionych na działce nr 1, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

23) W jakim okresie ponosił Pan wydatki na ulepszenie budynków/budowli posadowionych na działce nr 1?

24) Jeżeli ponosił Pan wydatki na ulepszenie, to czy wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej poszczególnych budynków/budowli?

25) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 22 i 24 jest twierdząca, to należy wskazać:

a) Kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania budynków/budowli po ulepszeniu?

b) Czy ulepszenia stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynków/budowli lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia?

c) Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynków/budowli?

d) Jeżeli miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynków/budowli po ulepszeniu, to należy wskazać kiedy to nastąpiło (należy podać dzień, miesiąc i rok)?

e) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków/budowli po ulepszeniu, a sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

f) Czy ulepszone budynki/budowle były wykorzystywane przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?

26) Jeżeli na działce nr 1 znajdują się budowle, to należy wskazać czy zostaną one przed dniem zbycia przeznaczone do rozbiórki?

27) Czy zostanie wydane pozwolenie na rozbiórkę budowli? Jeśli tak to kiedy pozwolenie zostanie wydane - przed sprzedażą czy po sprzedaży?

28) Kiedy rozpoczną się prace rozbiórkowe budynków/budowli położonych na działce nr 1, tj. przed czy po sprzedaży działki ww. działki?

29) Czy na dzień dostawy na działce nr 1 zostaną zakończone prace rozbiórkowe budynków/budowli?

30) Czy nabycie przez Pana działki nr 1 nastąpiło w ramach transakcji opodatkowanej, zwolnionej czy niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT i czy transakcja ta została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?

31) Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki nr 1?

32) Czy ww. działka wykorzystywana był przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywana była ww. działka, Pan wykonywał – należy podać podstawę prawną zwolnienia?

wskazał Pan:

1) Przedmiotem zbycia jest nieruchomość wraz z wszelkimi budynkami znajdującymi się na niej oraz wszelką dokumentacją przewidzianą przepisami prawa, w tym również prawa z rękojmi i gwarancji oraz odpowiedzialności odszkodowawczej na zasadach ogólnych wobec architekta, z tytułu wad fizycznych lub wad prawnych dokumentacji projektowej, wynikające z umowy z architektem, opisane powyżej we wniosku.

W ramach transakcji nie dojdzie do przeniesienia oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo - Zakład nadal pozostanie przy swojej firmie i nadal będzie prowadził działalność gospodarczą w pozostałym zakresie. W ramach transakcji zbycia nie dojdzie do przeniesienia urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, koncesji, zezwoleń czy licencji. Nie zostaną przeniesione księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie zostaną przeniesione również środki pieniężne, prawa do strony internetowej Zakładu.

2) Przedmiot zbycia ma na dzień zbycia potencjalną zdolność do działania jako przedsiębiorstwo - jeżeli kupujący zechce prowadzić działalność polegającą na wynajmie. Może również rozpocząć rozbiórkę i kontynuować projekt budowlany.

3) Jeżeli kupujący zechce zrealizować projekt budowlany wówczas konieczne będzie zaangażowanie dodatkowych środków finansowych i podjęcie kroków prawnych. Natomiast jeżeli kupujący nie zdecyduje się zrealizować inwestycji budowlanej wówczas będzie możliwe postępowanie analogiczne jak w przypadku nabycia gruntu - oczekiwanie na wzrost wartości celem sprzedaży z zyskiem czy przykładowo wynająć.

4) Przedmiot zbycia nie jest wydzielonym filarem działalności Zakładu. Dotychczas przedmiot sprzedaży wpisywał się w część działalności Zakładu - najem. Po sprzedaży Zakład będzie posiadał i nadal wynajmował inne nieruchomości. Zbywana nieruchomość posiada co prawda zdolność do osiągania przychodów (przykładowo z wynajmu) oraz generuje koszty bezpośrednio z nią związane.

5) Jak wynika z rozmów z kupującym chce on zrealizować inwestycję budowlaną. Jednakże z uwagi na zmienność życia gospodarczego, inflację, pandemię COVID-19 oraz sytuację geopolityczną zarówno w Polsce jak i za granicą nie jest wykluczone, że będzie taką działalność kontynuować.

6) Jeżeli sytuacja gospodarczo-polityczna wpłynie na pierwotne zamierzenia kupującego wówczas będzie mógł on zarówno poczekać na ewentualny wzrost wartości nieruchomości bądź wynająć nieruchomość w części lub całości.

7) Na działce znajdują się budynki, parking oraz droga utwardzona.

8) Tak.

9) Tak.

10) Nie dotyczy.

11) Nie dotyczy.

12) PKOB 1230 Budynki handlowo-usługowe.

PKOB 2112 Ulice i drogi pozostałe (parking wraz z dojazdem)

13) Nabyte aktem notarialnym 12 stycznia 2017r.

14) Przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ale z tytułu nabycia. Zakład nie wytwarzał ani nie budował naniesień na gruncie.

15) Tak.

16) 12 stycznia 2017 roku nastąpiło nabycie nieruchomości gruntowej wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami i przeznaczenie do działalności gospodarczej Zakładu. W 2017 roku nieruchomość została wynajęta.

17) W całości - przeznaczono na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej Zakładu, w tym wynajem.

18) 12 stycznia 2017 roku.

19) Nabyte budynki i budowle zostały z chwilą nabycia przeznaczone do prowadzenia działalności Zakładu - przeznaczone na wynajem. 22 lutego 2017 roku podpisano umowę najmu.

20) Nabycie nastąpiło 12 stycznia 2017 roku a sprzedaż planowana jest na 2022 rok lub później.

21) Budynki i budowle są wykorzystywane do działalności gospodarczej opodatkowanej.

22) Zakład nie ponosił nakładów.

23) Nie dotyczy.

24) Nie dotyczy.

25) Nie dotyczy.

26) Nie.

27) Nie.

28) Po sprzedaży działki.

29) Nie.

30) Nabycie nastąpiło w ramach transakcji opodatkowanej i udokumentowanej fakturą.

31) Tak.

32) Działka była wykorzystywana wyłącznie do działalności opodatkowanej.

### Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1\. Czy planowana przez Zakład sprzedaż Nieruchomości zabudowanej budynkami (nawet jeżeli zostało wydane pozwolenie na rozbiórkę) wraz z przeniesieniem wszelkiej dokumentacji stanowić będzie transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”)?

2\. Czy prawidłowe jest, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”), zastosowanie przez Zbywcę zwolnienia z art. 43 ustawy o VAT do transakcji sprzedaży gruntu zabudowanego budynkami i budowlami, które na dzień dokonania transakcji fizycznie znajdują się na działkach gruntu, a dla których wydano pozwolenie na rozbiórkę?

### Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Ad. 1.

Planowana sprzedaż nie będzie stanowiła transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Na mocy art. 6 ustawy o VAT, z zakresu opodatkowania wyłączono pewne określone czynności. Do czynności tych należą transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (i te zostaną omówione w pierwszej kolejności). Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel w tym sprzedaż.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Zatem dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, z późn. zm.; dalej jako: „KC”) który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1\. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2\. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3\. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4\. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5\. koncesje, licencje i zezwolenia;

6\. patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7\. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8\. tajemnice przedsiębiorstwa;

9\. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przy czym, zgodnie z art. 552 KC, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 551 KC określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Z kolei ustawa o VAT zawiera definicję legalną zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Na gruncie ustawy o VAT mamy zatem do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie wszystkie następujące przesłanki:

a) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

b) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

c) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

d) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

Zauważyć należy, iż Ustawodawca zdefiniował zorganizowaną części przedsiębiorstwa, używając pojęć nieostrych, a nawet nakazując podatnikowi zbadanie sytuacji hipotetycznej, tj. potencjalnej zdolności wydzielonych składników majątkowych do samodzielnego funkcjonowania(tak w: Wykładnia i stosowanie prawa podatkowego, węzłowe problemy, red. B. Brzeziński, LEX 2013). Zdaniem judykatury, co wynika także z interpretacji indywidualnych organów podatkowych, warunkiem niezbędnym do uznania określonego zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest:

‒ istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

‒ zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

‒ składniki przedsiębiorstwa przeznaczone powinny być do realizacji określonych zadań gospodarczych,

‒ zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze.

W zakresie wyodrębnienia istotne jest to, aby zachodziło ono na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Podkreśla się również znaczenie elementu organizacyjnego dla uznania danego zbioru składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przykładowo zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (wyrażonym w interpretacji indywidualnej z dnia 01 marca 2018 roku, znak sprawy: 0112-KDIL1-1.4012.9.2018.1.RW), aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa „nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego”.

Również Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla aspekt organizacyjny już u zbywcy by móc zakwalifikować zespół składników majątkowych jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przykładowo w wyroku z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt: II FSK 2991/15 NSA wskazuje: „niewątpliwie zorganizowana część przedsiębiorstwa to sytuacja, która już zaistniała w strukturze organizacyjnej wnioskodawcy, a nie dopiero powstanie w przyszłości, to zaś oznacza, że nie ma możliwości wybierania przez podatnika, które wierzytelności i środki trwałe mogą, a które nie mogą być przekazywane”.

Zespół składników umożliwiający kontynuowanie działalności

Aby móc uznać zbycie składników za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa konieczne jest istnienie zespołu składników. W ustawie o VAT brak jest jednak definicji legalnej pojęcia zespół składników. Istota zespołu składników wyjaśniona została w licznych interpretacjach indywidualnych, przykładowo, w interpretacji z dnia 25 stycznia 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn.: IPPP3/4512-1042/15-2/RM czytamy: „Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo w rozumieniu powyższego przepisu powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo w powyżej przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 (1) Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa”.

Przedmiotem zbycia opisanym w zdarzeniu przyszłym jest nieruchomość wraz z wszystkimi umowami i prawami związanymi z tą nieruchomością. Przedmiotem zbycia są zatem standardowe elementy dla transakcji nieruchomościowych. Przedmiotem zbycia jest zatem zbiór składników. Zdaniem Zbywcy przedmiotem zbycia nie jest zespół składników. Wraz z nieruchomością nie przejdą takie elementy jak środki pieniężne, firma, księgi handlowe, znaki towarowe itp. Nie dojdzie również do przejścia zakładu pracy.

Ponadto wskazuje się, że zespół składników tworzących przedsiębiorstwo musi funkcjonować w określonym otoczeniu i musi być naznaczony pewnymi elementami, które zadecydują o tym, że będziemy mieli do czynienia z przedsiębiorstwem a nie tylko z luźnym zbiorem składników niematerialnych i materialnych. Samo zebranie czy przestrzenne usytuowanie pewnych składników nie tworzy jeszcze przedsiębiorstwa - przedsiębiorstwo nie jest jedynie sumą składników niematerialnych i materialnych wchodzących w jego skład, lecz samoistnym dobrem o wartości majątkowej. Dopiero czynnik organizacyjny oparty na kryterium funkcjonalności i celowości zestawienia składników pozwala uznać ten zespół za przedsiębiorstwo.

Jednocześnie należy podkreślić, że na gruncie posadowione są budynki. Jednakże nie przedstawiają one wartości dla Nabywcy, Zbywca wystąpi z wnioskiem o pozwolenie na rozbiórkę a nabywca planuje zrealizować na tym terenie inwestycję budowlaną. Tym samym w ocenie Zbywcy przedmiotem zbycia będzie wyłącznie grunt niezabudowany (wraz z wszelką dokumentacją techniczną i innymi elementami przechodzącymi z mocy prawa na nabywcę).

Wyodrębnienie organizacyjne

Aby określona część majątku mogła zostać uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, musi być wyodrębniona organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie. Ocena, czy dany zespół składników majątkowych jest zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, czy też nie, dokonywana jest na dzień zbycia. Istotne jest zatem to, czy składniki majątkowe stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy, a nie to, czy będą one tworzyć zorganizowaną część przedsiębiorstwa u nabywcy.

W literaturze podnosi się, że: „wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma określone miejsce w strukturze organizacyjnej danego przedsiębiorstwa. O najwyższym stopniu wyodrębnienia organizacyjnego można mówić w sytuacji, gdy w ramach przedsiębiorstwa zbywcy doszło do wyodrębnienia oddziału. Należy jednak podkreślić, że pojęcie wyodrębnienia organizacyjnego nie jest równoznaczne z wyodrębnieniem organizacyjno-prawnym. W związku z tym do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa z pewnością nie jest konieczne wyodrębnianie części przedsiębiorstwa w formie oddziału. Można przyjąć, że dany zespół składników majątkowych został wyodrębniony organizacyjnie, jeśli w strukturze danego przedsiębiorstwa został utworzony np. wydział, zakład czy dział. Takie wyodrębnienie organizacyjne może (ale nie musi) wynikać ze statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze (\`(...)\`). Czasami wyodrębnienie organizacyjne danej części przedsiębiorstwa może mieć wyłącznie charakter faktyczny. Za uznaniem danej części przedsiębiorstwa za wyodrębnioną organizacyjnie może przemawiać struktura zarządzania. Organizacyjne wyodrębnienie części przedsiębiorstwa może dodatkowo potwierdzać położenie majątku przypisanego do zorganizowanej części przedsiębiorstwa (wyodrębnienie terytorialne) czy zajmowanie osobnych pomieszczeń wyłącznie do prowadzenia określonej działalności.” (tak w: Wykładnia i stosowanie prawa podatkowego, węzłowe problemy, red. B. Brzeziński, LEX 2013). Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach Zakładu funkcjonuje filar działalności związany z wynajmem. Jednakże przedmiotem zbycia nie jest cały filar działalności a jedna lokalizacja. Powyższy warunek wyodrębnienia organizacyjnego nie zostanie spełniony w przypadku planowanej przez Zakład transakcji zbycia nieruchomości: stopień zorganizowania nieruchomości jako przedmiotu planowanej transakcji z pewnością nie może zostać uznany za „wystarczający dla samodzielnej realizacji zadań gospodarczych”.

Wyodrębnienie finansowe

Konieczność wyodrębnienia finansowego nie oznacza automatycznie, że zorganizowana część przedsiębiorstwa musi być samobilansującym się oddziałem (tak w: Wykładnia i stosowanie prawa podatkowego, węzłowe problemy, red. B. Brzeziński, LEX 2013). Wyodrębnienie finansowe nie powinno być też utożsamiane z obowiązkiem prowadzenia odrębnej księgowości. W judykaturze podkreśla się, że wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać pełnej samodzielności finansowej, lecz sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 02 czerwca 2011 roku, sygn. akt: I SA/Sz 197/11). Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, iż wystarczające jest wyodrębnienie danej części przedsiębiorstwa dla celów rachunkowości zarządczej, jeśli polega ono na odrębnym ewidencjonowaniu przychodów i kosztów związanych z prowadzeniem danej części przedsiębiorstwa (interpretacja indywidualna z dnia 22 grudnia 2011 roku, znak sprawy: IBPBI2/423-1186/11/MO).

O wyodrębnieniu finansowym można zatem już mówić w przypadku istnienia samej możliwości wyodrębnienia podstawowych informacji o sytuacji finansowej i majątkowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pogląd taki wyraził przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 24 lipca 2015 roku, sygn. IPTPP1/4512-296/15-4/MSu czy Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 29 stycznia 2016 roku sygn. IPPP3/4512-8/16-2/WH. Podobne stanowisko zajął WSA w Krakowie w wyroku z dnia 15 kwietnia 2010 roku, sygn. akt: I SA/Kr 29/10 oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 9 lipca 2013 roku, sygn. ILPP1/443-292/13-4/MD.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego dla przedmiotu zbycia nie jest prowadzona odrębna ewidencja, jednakże po dokonaniu analiz możliwa jest identyfikacja i przyporządkowanie przychodów (z najmu) i kosztów związanych z przedmiotem zbycia oraz zobowiązań i należności. Opisany sposób ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych nie będzie spełniać w ocenie Zbywcy wymogu finansowego wyodrębnienia zespołu składników majątkowych.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Zespół składników majątkowych i niemajątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeżeli spełnia także przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego. Pojęcie to, również niezdefiniowane w prawie podatkowym, należy rozumieć jako przeznaczenie składników do realizacji określonych zadań gospodarczych. Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo organy podatkowe uznają „możliwość samodzielnego działania na rynku jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze, które realizowane były w dotychczasowym przedsiębiorstwie (u zbywcy)” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 grudnia 2011 roku, sygn.: IBPBI/2/423-1159/11/CzP). Podobnie jak w wypadku wydzielenia organizacyjnego i finansowego istotne jest bowiem to, aby dany zespół składników majątkowych miał potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna zatem obejmować elementy posiadające potencjalną zdolność do samodzielnego działania. W interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (z dnia 13 lutego 2012 roku, sygn.: IBPP3/443-1257/11/KO) stwierdził, że istotne jest to, aby wyodrębniony majątek był wystarczający (kompletny), aby bez jakichkolwiek uzupełnień kontynuować działalność gospodarczą, jaka była dotychczas prowadzona z jego wykorzystaniem. Przy ocenie, czy istnieje wyodrębnienie funkcjonalne danego zespołu składników majątkowych należy przede wszystkim koncentrować się na rodzaju zadań gospodarczych, do realizacji których dany zespół jest przeznaczony. Jeśli dochodzi do wydzielenia części przedsiębiorstwa, która ma służyć do prowadzenia działalności produkcyjnej, to należy ocenić, czy nabywane składniki majątkowe rzeczywiście pozwolą na realizację tego rodzaju zadań gospodarczych. Nie można argumentować, że wydzielony zespół składników majątkowych nie będzie miał możliwości wykonywania zadań gospodarczych np. z tego powodu, że zostanie pozbawiony obsługi kadrowej, informatycznej czy finansowej. Dlatego też zakład produkcyjny przedsiębiorstwa może być uznany za część funkcjonalnie wyodrębnioną, nawet jeśli nie będzie obejmować składników majątkowych pozwalających na obsługę kadrową, finansową czy informatyczną (tak w: Wykładnia i stosowanie prawa podatkowego, węzłowe problemy, red. B. Brzeziński, LEX 2013).

Analogiczny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 października 2011 roku, sygn. akt: I FSK 1589/10, którego zdaniem definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie wymaga, aby dany zespół składników obejmował wszelkie elementy potrzebne do obsługi funkcjonowania przedsiębiorstwa. Wystarczające jest to, aby zespół składników majątkowych pozwalał na realizację określonych zadań gospodarczych jako niezależne przedsiębiorstwo. Brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów obsługujących jego zadania kadrowe, informatyczne i finansowe nie pozbawia przedsiębiorstwa możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych. NSA w uzasadnieniu przywołanego wyroku, uznał bowiem, że „istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest bowiem prowadzenie działalności gospodarczej, poprzez realizację określonych zadań gospodarczych, które mogą być wykonywane bez wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa, które to zadania mogą być przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne (outsourcing). Usługi te bowiem, jako niematerialne, nie decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego”.

Jak podkreślają również organy podatkowe, odrębność funkcjonalna jest niejako wypadkową istnienia odrębności organizacyjnej i finansowej. Wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową (tak przykładowo Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. 3063-ILPP1-1.4512.4.2017.2.SJ).

Należy przypomnieć, że przedmiot zbycia nie jest wydzielonym filarem działalności Zakładu. Nie obejmuje wszelkich elementów niezbędnych do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych. Posiada co prawda zdolność do osiągania przychodów (umowy najmu) oraz generuje koszty bezpośrednio z nią związane jednakże zdaniem Zakładu Nabywca nie będzie w stanie prowadzić tej działalności bez zaangażowania własnych struktur i zasobów.

Uwzględniając powyższe, zdaniem Zakładu, przedmiot zbycia nie będzie mieć przymiotu wyodrębnienia w sensie funkcjonalnym i nie będzie zdolny do samodzielnego realizowania celowych zadań gospodarczych.

Wedle stanowiska Zakładu sprzedaż opisanych w zdarzeniu przyszłym składników, wraz z umowami, decyzjami i pozwoleniami, nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym do zbycia będą miały zastosowania przepisy ustawy o VAT. Kolejną kwestią wymagającą oceny jest zatem właściwa stawka.

Według Zakładu właściwą stawką dla tej transakcji zbycia nieruchomości będzie stawka podstawowa - 23% VAT.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy zbycie opisanej we wniosku Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT właściwej dla sprzedaży gruntu niezabudowanego, dla którego istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - 23%.

Przedmiotem dostawy towarów, opisanych we wniosku w zdarzeniu, są grunty fizycznie zabudowane. Zgodnie z art. 29a ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Tym samym stawką właściwą przy sprzedaży gruntu będzie stawka odpowiednia dla budynku lub budowli.

Jednakże jak wskazuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) nie zawsze grunty, na których posadowione są budynki, budowle lub ich części stanowią transakcję zbycia gruntu zabudowanego. Istotny jest bowiem ekonomiczny sens transakcji. Przykładowo w wyroku TSUE z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Hoge Raad der Nederlanden - Don Bosco Onroerend Goed BV v. Staatssecretaris van Financiën Trybunał rozpatrywał sprawę nabywcy działek zabudowanych starymi i bezużytecznymi z jego punktu widzenia budynkami, które zamierzał rozebrać w celu wzniesienia na oczyszczonej z nich działce nowych budynków. W chwili zbycia Zbywca dysponował pozwoleniem na rozbiórkę budynków posadowionych na zbywanym gruncie. Strony transakcji uzgodniły to przed transakcją zbycia. Taki stan faktyczny został uznany przez TSUE za dokonanie transakcji kompleksowej, której istota sprowadzała się do dostawy niezabudowanej działki. Trybunał podkreślił, że dostawa działki zabudowanej budynkiem, który ma jednak zostać rozebrany aby w tym miejscu wybudować nowy obiekt budowlany, należy uznać za dostawę niezabudowanej działki. Budynek na niej się znajdujący w kontekście VAT sąd uznał za nieistniejący.

Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotem zbycia jest składnik majątku, który nie spełnia definicji przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części. Tym samym transakcja ta podlega opodatkowaniu VAT. Przedmiotem zbycia wg Zakładu jest grunt niezabudowany, dla którego istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zatem czynność zbycia powinna być opodatkowana stawką podstawową - 23% VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w zakresie nieuznania zbywanej Nieruchomości wraz z dokumentacją za transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu w art. 2 pkt 27e ustawy i w związku z tym nieuznania ww. transakcji za czynność niepodlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy oraz nieprawidłowe w zakresie opodatkowania zbycia gruntu zabudowanego budowlami oraz budynkami, dla których to budynków wydano pozwolenie na rozbiórkę.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosowanie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Regulacje art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tu wymienione te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Zatem dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), który stanowi, że:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Należy wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, którym ustawodawca wprowadził zasadę, że:

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, czy też zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnienia wymagają następujące okoliczności:

1\. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2\. faktyczna możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Przy ocenie zamiaru kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę należy uwzględnić całokształt okoliczności związanych z transakcją ocenianych na moment zawarcia transakcji, a w szczególności podjęcie przez nabywcę działań potwierdzających jego zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę. Zatem w celu stwierdzenia zamiaru kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę konieczne jest istnienie dowodów potwierdzających istnienie na moment transakcji takiego zamiaru po stronie nabywcy.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracowniczy. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest bycie we władaniu jednego podmiotu gospodarczego. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.

Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).

Zatem, nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

‒ istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,

‒ zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

‒ składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

‒ zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Zgodnie z art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sàrl przeciwko Administration de l'enregistrement et des domaines Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r., Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Ponadto na przydatność zespołu składników do prowadzenia (kontynuowania) działalności przez nabywcę, zwrócił uwagę TSUE w wyroku C-408/98 (Abbey National Plc), podzielając opinię Rzecznika Generalnego z dnia 13 kwietnia 2000 r., który stwierdził, iż „rozwiązanie przyjęte w Zjednoczonym Królestwie wydaje się rozsądne: gdy aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa zdolną do odrębnego funkcjonowania są zbywane w taki sposób, że sprzedana część kontynuuje swoją działalność, ma zastosowanie opcja, z której Zjednoczone Królestwo skorzystało na mocy art. 5(8) VI Dyrektywy i uznaje się, że nie nastąpiła dostawa towarów”.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi istnieć w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u wnoszącego aport zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po wniesieniu aportu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem planowanego zbycia jest Nieruchomość - działka gruntu numer 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami oraz wszelką dokumentacją geodezyjną, projektową i techniczną związaną z nieruchomością i budynkami, budowlami, w tym decyzjami i pozwoleniami, prawami z rękojmi i gwarancji oraz odpowiedzialności odszkodowawczej na zasadach ogólnych wobec architekta, z tytułu wad fizycznych lub wad prawnych dokumentacji projektowej, wynikające z umowy z architektem.

Nieruchomość jest do dziś wynajmowana. Przychody z wynajmu księgowane są na jednym koncie księgowym dedykowanym dla wynajmu. Poza wskazaną we wniosku nieruchomością posiada Pan inne nieruchomości, które wynajmuje i których przychody są księgowane na tym samym koncie księgowym. Możliwe jest na podstawie posiadanej dokumentacji przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do tej konkretnej lokalizacji.

Zgodnym zamiarem Stron (Nabywcy i Zbywcy) jest, aby nie doszło do przeniesienia prawa do firmy Zbywcy, ksiąg handlowych, znaków towarowych czy środków pieniężnych. Nie dokonał Pan formalnego wyodrębnienia organizacyjnego w swojej strukturze - przedmiot zbycia nie stanowi odrębnego, wydzielonego działu, wydziału czy też oddziału. Przedmiot zbycia funkcjonuje w ramach filaru działalności (jakim jest najem), jednak przedmiotem zbycia nie będzie cały filar prowadzonej działalności Pana przedsiębiorstwa.

W ramach transakcji nie dojdzie do przeniesienia oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo - Zakład nadal pozostanie przy swojej firmie i nadal będzie prowadził działalność gospodarczą w pozostałym zakresie. W ramach transakcji zbycia nie dojdzie do przeniesienia urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, koncesji, zezwoleń czy licencji. Nie zostaną przeniesione księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie zostaną przeniesione również środki pieniężne, prawa do strony internetowej Pana przedsiębiorstwa. Przedmiot zbycia nie jest wydzielonym filarem działalności Zakładu.

Przedmiot zbycia ma na dzień zbycia potencjalną zdolność do działania jako przedsiębiorstwo - jeżeli kupujący zechce prowadzić działalność polegającą na wynajmie. Może również rozpocząć rozbiórkę i kontynuować projekt budowlany. Kupujący chce zrealizować inwestycję budowlaną.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wskazuje, że przedmiot planowanej transakcji, jakim w istocie jest zbycie działki gruntu nr 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami, wszelkiej dokumentacji geodezyjnej, projektowej i technicznej związanej z nieruchomością i budynkami, budowlami, w tym decyzje i pozwolenia, nie spełnia kryteriów pozwalających uznać go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Zbywcy.

Cecha zorganizowania składników majtku, które zamierza Pan zbyć nie wystąpi, bowiem w Pana działalności gospodarczej w zakresie najmu, poza składnikami, które będą przedmiotem zbycia, są również inne nieruchomości oddane w najmem, które nie będą podlegały sprzedaży. Jak bowiem wskazano we wniosku przedmiot zbycia funkcjonuje w ramach filaru działalności (jakim jest najem), jednak przedmiotem zbycia nie będzie cały filar prowadzonej działalności Zakładu.

Tym samym w odniesieniu do przedmiotu zbycia nie można mówić o zespole składników tworzących część Pana przedsiębiorstwa.

Zatem nie można uznać, że składniki majątku Pana przedsiębiorstwa (w postaci działki nr 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami, wszelkiej dokumentacji geodezyjnej, projektowej i technicznej związanej z nieruchomością i budynkami, budowlami, w tym decyzje i pozwolenia) są wyodrębnione na płaszczyźnie organizacyjnej.

Tym samym, w analizowanej sprawie nie zostaną spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające uznanie, że składniki majątku, które będą przedmiotem zbycia, będą stanowiły zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem, powyższa transakcja nie będzie stanowiła transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Wobec tego, w odniesieniu do zbycia działki nr 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami, wszelkiej dokumentacji geodezyjnej, projektowej i technicznej związanej z nieruchomością i budynkami, budowlami, w tym decyzji i pozwoleń, nie dojdzie do zastosowania wyłączenia spod zakresu opodatkowania podatkiem VAT przewidzianego w art. 6 pkt 1 ustawy. Zatem, zbycie działki nr 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami, wszelkiej dokumentacji geodezyjnej, projektowej i technicznej związanej z nieruchomością i budynkami, budowlami, w tym decyzji i pozwoleń, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle przytoczonego powyżej art. 2 pkt 6 ustawy, zarówno grunt, jak i budynki oraz budowle spełniają definicję towaru określoną w tym przepisie, a ich sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym, sprzedaż działki nr 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami, stanowiącymi majątek Pana przedsiębiorstwa będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, czy przedmiotem dostawy będzie działka zabudowana czy też działka niezabudowana.

Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem planowanego zbycia działka numer 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami niemieszkalnymi, parkingiem oraz drogą utwardzoną. Budynki i budowle posadowione na działce nr 1 są trwale związane z gruntem. Budynki niemieszkalne znajdujące się na działce nr 1 są budynkami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Budowle znajdujące się na działce nr 1 są budowlami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Na dzień planowanego zbycia będzie Pan w posiadaniu pozwoleń na rozbiórkę budynków posadowionych na sprzedawanej nieruchomości. Prace rozbiórkowe rozpoczną się po sprzedaży działki. Nie zostanie wydane pozwolenie na rozbiórkę budowli. Budowle nie zostaną przed dniem zbycia przeznaczone do rozbiórki.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądów Administracyjnych, sam fakt, że w chwili sprzedaży nieruchomości w stosunku do znajdującego się na niej budynku zostało wydane pozwolenie na jego rozbiórkę, nie daje podstaw do uznania transakcji za dostawę niezabudowanego gruntu – tak m.in. orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 7 listopada 2013 r. sygn. akt I FSK 1436/13 i sygn. akt I FSK 1582/13 oraz w wyroku z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 818/14.

W wyroku z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 818/14, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że „(\`(...)\`) skoro rozbiórka budynków nawet nie rozpoczęła się przed dokonaniem dostawy, to wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną, a nie sam grunt. Zgodzić się należy z konkluzją, że dla oceny charakteru takiej transakcji nie ma znaczenia fakt, że została wydana decyzja udzielająca pozwolenia na budowę, dla realizacji którego konieczna była rozbiórka istniejących na działkach obiektów. Słusznie sąd I instancji podkreślił, że bez znaczenia dla kwalifikacji tej czynności na gruncie podatku VAT jest okoliczność, że nabywca w przyszłości, po dokonaniu dostawy zamierza zburzyć budynki i wznieść nowe (\`(...)\`)”.

W konsekwencji, w sprawie opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami przeznaczonymi do rozbiórki istotny jest fakt, czy rozbiórka budynków zostanie dokonana (bądź rozpocznie się) przed planowaną dostawą.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami/budowlami do rozbiórki wypowiedział się również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën. W wyroku tym TSUE orzekł, że: „Artykuł 13 część B lit. g szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku w związku z art. 4 ust. 3 lit. a) tej dyrektywy powinien być interpretowany w ten sposób, że przewidzianym w pierwszym z tych przepisów zwolnieniem z podatku VAT nie jest objęta dostawa działki, na której wciąż stoi stary budynek, który ma zostać rozebrany w celu wzniesienia na jego miejscu nowej konstrukcji i którego rozbiórka, do jakiej zobowiązał się sprzedający, rozpoczęła się przed tą dostawą. Takie transakcje dostawy i rozbiórki stanowią w świetle podatku VAT transakcję jednolitą mającą na celu jako całość dostawę nie tyle istniejącego budynku i gruntu, na którym stoi, co niezabudowanej działki, niezależnie od stanu zaawansowania robót rozbiórkowych starego budynku w momencie rzeczywistej dostawy działki”.

Odnosząc tezy wynikające z przytoczonych orzeczeń do niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy rozbiórka budynków rozpocznie się dopiero po dniu sprzedaży działki, a ponadto na dzień sprzedaży na działce nr 1 będą znajdowały się budowle, to przedmiotem dostawy będzie działka zabudowana.

Nie ma tu znaczenia ekonomiczny aspekt transakcji, czyli nabycie gruntu pod planowaną inwestycję w sytuacji, gdy przedmiotem transakcji będą budynki i budowle wraz z gruntem, na którym są położone. Na opodatkowanie podatkiem VAT zabudowanej nieruchomości nie ma także wpływu stan techniczny ww. budynków i budowli.

Zatem, pomimo dysponowania przez Pana, na dzień zbycia nieruchomości, pozwoleń na rozbiórkę budynków, to jednakże wbrew Pana twierdzeniu, działka nr 1 będzie na dzień zbycia działką zabudowaną, bowiem będą się znajdowały na niej budynki i budowle w postaci parkingu i drogi utwardzonej.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z przepisu tego wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy:

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub ich część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.

W myśl art. 43 ust. 10 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą:

a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

‒ zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

3) adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc podatnicy dokonujący dostawy budynków i budowli spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – mają możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt. 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt. 10, pod warunkiem, że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zatem jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt. 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt. 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, przeanalizowania wymaga możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o wyżej cytowany przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zatem, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.).

W myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Pod pojęciem budynku należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast stosownie do treści art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Z okoliczności sprawy wynika, że nabyte budynki i budowle zostały z chwilą nabycia przeznaczone do prowadzenia Pana działalności gospodarczej - przeznaczone na wynajem w 2017 r. Zajęcie do używania każdego budynku/budowli nastąpiło 12 stycznia 2017 roku. Nie ponosił Pan nakładów na ulepszenie budynków/budowli posadowionych na działce nr 1, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Budynki niemieszkalne znajdujące się na działce nr 1 są budynkami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Budowle znajdujące się na działce nr 1 są budowlami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Zatem w odniesieniu do budynków niemieszkalnych oraz budowli posadowionych na działce nr 1 nastąpiło pierwsze zasiedlenie i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, na ww. budynki i budowle nie ponosił Pan nakładów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym o wartości wyższej niż 30% wartości początkowej poszczególnych budynków/budowli. Tym samym dostawa ww. budynków i budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży będzie podlegał opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. Tym samym dostawa gruntu stanowiącego działkę nr 1, na której znajdują się budynki niemieszkalne i budowle w postaci parkingu i drogi utwardzonej – stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy – również będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z tym, że dostawa budynków i budowli będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie z art. 43 ust. 1 pkt 10, dalsza analiza zwolnień wynikających z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy w odniesieniu do sprzedaży budynków i budowli jest bezzasadna.

Podkreślić należy, że w przypadku, gdy Strony po spełnieniu warunków sformułowanych w art. 43 ust. 10 oraz ust. 11 ustawy, zrezygnują za zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i wybiorą opodatkowanie dostawy budynków i budowli, to transakcja sprzedaży tych budynków i budowli będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej stawki podatku od towarów i usług. W konsekwencji, dostawa gruntu, na którym położone są budynki i budowle, będzie opodatkowana według tych samych regulacji jak zbywane budynki i budowle.

Pomimo, iż wywiódł Pan prawidłowy skutek prawny w zakresie opodatkowania zbycia gruntu zabudowanego budowlami oraz budynkami, dla których to budynków wydano pozwolenie na rozbiórkę, jednakże w oparciu o argumentację niemającą zastosowania w odniesieniu do Nieruchomości objętej wnioskiem, to Pana stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informuję, że kwestia ustalenia stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydawania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy o VAT.

Publikator ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, który powołał Pan w pytaniu oznaczonym nr 1, tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm., jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ustawy o podatku od towarów i usług opublikowany został w Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).