Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.727.2024.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Rozliczenie strat z lat ubiegłych.
Słowa kluczowe: strata-odliczenie strat; wspólnik-zmiana wspólnika; łączenie-łączenie spółek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Przedmiot opodatkowania-Przychody i koszty niewpływające na dochód/stratę-Straty podatnika, który przejął inny podmiot lub nabył przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7-ust. 3-pkt 7-lit. a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7-ust. 3-pkt 7-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 roku, wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie ustalenia możliwości rozliczenia strat z lat poprzednich.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką z siedzibą na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, o nieograniczonym obowiązku podatkowym, czynnym
    podatnikiem VAT. Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy (...) (dalej: „Grupa”). W
    latach 2018-2022 Wnioskodawca odnotował straty podatkowe.
    1 sierpnia 2023 r. doszło do połączenia (dalej: Połączenie 1) Spółki z B sp. z o.o. (dalej: B
    Sp. z o.o.), także należącą do Grupy. Spółka była podmiotem przejmującym, Połączenie 1
    nastąpiło w drodze przeniesienia na Wnioskodawcę całego majątku Spółki Przejmującej.
    Przed Połączeniem 1 jedynym udziałowcem Spółki była C GmbH (posiadała 4.300 udziałów
    o łącznej wartości nominalnej (...) zł), a jedynym udziałowcem B Sp. z o.o. była D GmbH
    (dalej: „D”). Jednocześnie, jedynym udziałowcem D była C. W związku z Połączeniem 1
    zostały utworzone nowe udziały w Spółce i wszystkie nowoutworzone udziały (9.803
    udziałów o łącznej wartości (...) zł) zostały wydane dotychczasowemu udziałowcowi B Sp. z
    o.o. W rezultacie w wyniku Połączenia 1 D nabyła więcej niż 25% udziałów w Spółce,
    których nie posiadała w latach 2018 - 2022, tj. w latach poniesienia przez Spółkę strat
    podatkowych. Pośrednio jednak nadal wszystkie udziały w kapitale Spółki należały do C
    (będącej jedynym udziałowcem D).
    W ramach dalszych działań restrukturyzacyjnych w obrębie Grupy, z dniem 18 sierpnia
    2023 r. doszło do połączenia wspólników Spółki, gdzie C przejęła D (dalej: „Połączenie 2”).
    Dla celów rachunkowych oraz rozliczeń w zakresie podatku dochodowego w Niemczech
    Połączenie 2 miało efekt wsteczny, tzn. w sprawozdaniu finansowym za rok 2023
    sporządzanym przez C zostały ujęte dane ze sprawozdania D za okres od 1 stycznia 2023
    r. do dnia Połączenia 2. Analogicznie - zeznanie w zakresie podatku dochodowego za rok
    2023 złożone przez C obejmowało także przychody i koszty D za okres od 1 stycznia 2023
    r. do dnia Połączenia 2. Wreszcie, w świetle niemieckiego prawa handlowego strony
    ustaliły datę Połączenia 2 na dzień 1 stycznia 2023 r., co na gruncie tego prawa oznacza
    wsteczny charakter wielu aspektów prawnych.
    W efekcie Połączenia 2 od 18 sierpnia 2023 r. C ponownie posiada bezpośrednio 100%
    udziałów w Spółce.
    Powyższe operacje restrukturyzacyjne miały na celu uproszczenie struktury Grupy
    poprzez likwidację B Sp. z o.o. i D oraz zabezpieczenie finansowania na realizację
    długoterminowej strategii rozwoju Grupy. Przed Połączeniem 1 B Sp. z o.o. prowadziła
    działalność w zakresie wynajmu powierzchni biurowej, jednak, jeszcze w 2022 r., dokonała
    zbycia nieruchomości biurowej i w 2023 r. nie prowadziła już działalności operacyjnej.
    Podmiot ten przed połączeniem ze Spółką nadal jednak posiadał pewne aktywa.
    Połączenie 1 zostało zrealizowane głównie celem skonsolidowania aktywów posiadanych
    przez nieprowadzącą działalności operacyjnej B Sp. z o.o. w podmiocie z siedzibą w Polsce
    (Wnioskodawca). W przypadku ewentualnej likwidacji B Sp. z o.o. aktywa te zostałyby
    przeniesione do Niemiec, do udziałowca B Sp. z o.o. W ocenie Grupy transfer aktywów
    poza Polskę byłby działaniem niecelowym.
    W wyniku Połączenia 1 przedmiot faktycznie prowadzonej działalności Wnioskodawcy nie
    uległ zmianie.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczenia
    strat z lat 2018 - 2022 w kolejnych latach podatkowych zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”)?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do rozliczenia strat z lat 2018-2022 w
    kolejnych latach podatkowych zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”). Ograniczenia wynikające z art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy
    o CIT nie będą miały zastosowania w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
    Jak stanowi art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej
    w roku podatkowym, podatnik może:
    - obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących
      pięciu latach podatkowych, z tym, że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
      może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
    - obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po
      sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5.000.000 zł,
      nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego
      okresu, z tym, że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć
      50% wysokości tej straty.
    Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego
    podstawę opodatkowania nie uwzględnia się strat podatnika, jeżeli podatnik przejął inny
    podmiot, w wyniku czego:
    - przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności
      gospodarczej po takim przejęciu w całości albo w części jest inny niż przedmiot
      faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności przed takim
      przejęciem, lub
    - co najmniej 25% udziałów (akcji) podatnika posiada podmiot lub podmioty, które na
      dzień kończący rok podatkowy, w którym podatnik poniósł taką stratę, praw takich nie
      posiadały.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego
    wniosku w wyniku Połączenia 1 nie miała miejsca nawet częściowa zmiana przedmiotu
    faktycznie prowadzonej przez Spółkę podstawowej działalności - przepis art. 7 ust. 3 pkt 7
    lit. a ustawy o CIT nie znajdzie więc zastosowania.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie, z powodów wskazanych poniżej, nie
    znajdzie zastosowania również art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT.
    Po pierwsze, art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT nie określa momentu, na który należy
    dokonać analizy, czy występuje sytuacja, w której co najmniej 25% udziałów (akcji)
    podatnika posiada podmiot lub podmioty, które na dzień kończący rok podatkowy, w
    którym podatnik poniósł taką stratę, praw takich nie posiadały. Zdaniem Spółki,
    zaistnienie przesłanki „posiadania udziałów” należy oceniać na moment dokonywania
    rozliczenia strat z lat ubiegłych, wtedy bowiem podejmowana jest decyzja czy strata z
    danego roku spełnia wszystkie warunki do jej odliczenia. Z ustawy nie wynika żaden inny
    moment, na który należałoby dokonywać takiej oceny a powyższy wniosek potwierdza
    również brzmienie art. 7 ust. 3 zdanie wstępne analizowanego przepisu - skoro regulacja
    odnosi się do ustalania dochodu, to należy brać pod uwagę stan na koniec danego roku
    podatkowego. Tylko wtedy bowiem można mówić o powstaniu dochodu i zweryfikować
    możliwość rozliczenia straty podatkowej w określonej wysokości.
    W przypadku Wnioskodawcy zarówno na koniec roku podatkowego 2023, jak i w
    momencie rozliczania dochodów Spółki za ten rok (czyli w momencie, w którym Spółka
    dokonywałaby odliczenia strat z lat ubiegłych, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT) nie
    występowała już sytuacja, o której mowa w art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT. Gdyby
    Spółka zdecydowała się odliczyć stratę podatkową z ubiegłych lat od dochodów
    wykazanych za rok 2023, na moment dokonywania tego rozliczenia powyższa przesłanka
    nie będzie zatem spełniona. Wykładnia literalna analizowanej regulacji przemawia zatem
    za stanowiskiem Spółki.

    Po drugie, istotne znaczenie ma również fakt, że w okresie od 1 do 17 sierpnia 2023 r. C,
    jako wyłączny udziałowiec D, pozostawała pośrednim udziałowcem Spółki, sprawując
    kontrolę nad tą spółką. Należy zauważyć, że treść przepisu art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o
    CIT nie daje podstaw do przyjęcia, że chodzi w nim o udział wyłącznie bezpośredni.
    Na gruncie ustawy o CIT ustawodawca wyraźnie wyróżnia sposób posiadania udziałów,
    rozróżniając bezpośrednie ich posiadanie od posiadania pośredniego. Jako przykład
    można wskazać przepisy:
    - art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, w którym mowa o posiadaniu przez jedną ze
      spółek dominujących bezpośredniego 75% udziału w kapitale zakładowym;
    - w art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, w którym wskazano, że przez „wywieranie
      znaczącego wpływu”, skutkującego ustaleniem, że dane podmioty są podmiotami
      powiązanymi, rozumie się m.in. posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej
      25% udziałów w kapitale innego podmiotu;
    - art. 21 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT, w którym mowa o posiadaniu bezpośrednio nie mniej
      niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki;
    - w art. 28s ust. 1 ustawy o CIT dotyczącym oświadczenia o podmiotach, w których
      podatnik posiada, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 5% udziałów w kapitale.
    Skoro więc w art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT brak jest wyraźnego stwierdzenia o
    bezpośrednim posiadaniu udziałów (akcji), to nie ma podstaw do uznania, że przepis ten
    odnosi się jedynie do takiej formy posiadania udziałów. Również zatem systemowa
    wykładnia przepisów ustawy wskazuje na prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, że
    wobec zachowania ciągłości pośredniego udziału w Spółce analizowany przepis
    wyłączający możliwość rozliczenia strat nie znajdzie zastosowania.
    Po trzecie, za tezą o braku podstaw do uznania, że w analizowanym stanie faktycznym
    została spełniona przesłanka wskazana w art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT, przemawia
    fakt, że bezpośrednie posiadanie udziałów Spółki przez D w okresie od 1 do 17 sierpnia
    2023 r. było stanem przejściowym, wynikającym z konieczności rozłożenia w czasie
    poszczególnych działań restrukturyzacyjnych w obrębie Grupy. Jak powiedziano - C
    pozostawała udziałowcem pośrednim i docelowo miała być jedynym udziałowcem
    bezpośrednim Spółki. Z punktu widzenia niemieckiego prawa handlowego jako datę
    Połączenia 2 wybrano dzień 1 stycznia 2023 r., co na gruncie tamtego prawa oznacza, że
    czynności podmiotu przejmowanego uważa się za wykonane w imieniu podmiotu
    przejmującego. Ten aspekt wstecznego działania prawa niemieckiego jeszcze bardziej
    podkreśla ciągłość statusu C jako udziałowca Spółki.
    W ocenie Wnioskodawcy, połączenie Spółki z B Sp. z o.o. (Połączenie 1) oraz połączenie C z
    D (Połączenie 2) należy traktować jako całość dla celów określenia skutków podatkowych.
    Działania te były planowane w ramach jednej strategii restrukturyzacyjnej Grupy, a ich
    rozłożenie w czasie było konieczne ze względów praktycznych. W opinii Wnioskodawcy,
    przepis art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT nie obejmuje zakresem zastosowania sytuacji,
    w których pojawienie się nowego udziałowca jest chwilowym efektem uzasadnionej
    ekonomicznie restrukturyzacji grupy kapitałowej, a w wyniku całości działań
    reorganizacyjnych nie dochodzi do trwałej zmiany struktury udziałowców.
    Na słuszność takiej funkcjonalnej wykładni analizowanego przepisu wskazuje treść
    uzasadnienia projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U.2020, poz. 2123; druk sejmowy nr 642), na mocy której do
    art. 7 ust. 3 ustawy o CIT dodano pkt 7. W uzasadnieniu tym wprost wskazano, że „Zmiana
    treści art. 7 ustawy o CIT ma na celu ograniczenie zjawiska wykorzystywania przez
    podatnika strat podatkowych innego podmiotu celem obniżenia własnych zobowiązań
    podatkowych. (...) W celu zapobieżenia takim działaniom optymalizacyjnym proponuje się

    ograniczenie możliwości rozliczania strat w sytuacji w której podatnik przejął inny podmiot
    lub do podatnika wniesiony został wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub wkład pieniężny, za który podatnik nabył
    przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa”.
    W uzasadnieniu wyjaśniono ponadto, że „zasada, iż podatnik może rozliczać straty, które
    sam poniósł, może jednak być nadużywana przez różnego rodzaju operacje
    restrukturyzacyjne, których celem jest to, aby strata poniesiona przez podatnika
    pomniejszyła dochody uzyskiwane przez inne przedsiębiorstwo. W szczególności podmiot
    ponoszący straty, którego działalność nie rokuje możliwości uzyskiwania w kolejnych
    latach dochodów i rozliczenia wykazanych strat z tymi dochodami może dokonać przejęcia
    lub zakupu innego przedsiębiorstwa (lub jego zorganizowanej części), po to tylko, aby o
    wartość poniesionych w przeszłości strat obniżać podatkowe dochody tego innego
    przedsiębiorstwa. (...) Uwzględniając jednak fakt, iż powyższe działania (przejęcie innego
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, uzyskanie wkładu
    pieniężnego za który podatnik nabył przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa) mogą być przeprowadzane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych
    służących przywróceniu możliwości generowania przez takiego podatnika dochodów,
    ograniczenie możliwości uwzględniania strat przez podatnika uzależnione zostało od
    wystąpienia dodatkowych warunków, wskazujących na to, iż głównym celem tych działań
    było nieuzasadnione skorzystanie z możliwości pomniejszenia dochodu (powiększenia
    straty) innego przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części innego przedsiębiorstwa (...)”.
    Z przytoczonych powyżej fragmentów uzasadnienia wynika, że art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy o
    CIT ma na celu ograniczenie możliwości rozliczenia strat przez podatników prowadzących
    działania restrukturyzacyjne, których celem jest wykorzystanie strat podatkowych w celu
    obniżenia dochodów opodatkowanych. Innymi słowy - intencją ustawodawcy było, aby
    wprowadzony przepis nie dotyczył połączeń spółek mających uzasadnienie ekonomiczne.
    Okoliczności, w jakich dokonane zostały działania restrukturyzacyjne w Grupie, w tym
    Połączenie 1, nie dają podstaw do stwierdzenia, że ich celem było nadużycie prawa
    odnoszącego się do zasad rozliczania strat podatkowych. Jak powiedziano, Połączenie 1
    bez wątpienia było poparte względami rynkowymi, gdyż umożliwia Spółce przejęcie
    aktywów podmiotu przejmowanego, a z punktu widzenia Grupy upraszcza jej strukturę
    oraz eliminuje konieczność likwidacji B Sp. z o.o. i przeniesienia aktywów tego podmiotu
    do udziałowca z Niemiec.
    Odnosząc się do wskazanego w uzasadnieniu przykładu należy również stwierdzić, że
    Wnioskodawca nie był i nie jest podmiotem, którego działalność nie rokuje możliwości
    uzyskiwania w kolejnych latach dochodów i rozliczenia wykazanych strat z tymi
    dochodami. W przypadku Spółki hipotetyczne przejęcie innego podmiotu w celu
    umożliwienia rozliczenia własnych strat z dochodami tego podmiotu byłoby więc
    działaniem niepotrzebnym. Spółka nie zamierzała uzyskać w wyniku połączenia
    możliwości rozliczenia własnych strat, gdyż - nawet gdyby nie doszło do przejęcia - straty
    te i tak mogłyby zostać odliczone od dochodu w kolejnych latach zgodnie z art. 7 ust. 5
    ustawy o CIT. Jak wskazano wcześniej, B Sp. z o.o. już od jakiegoś czasu nie prowadziła
    działalności operacyjnej, a więc nie mogła być postrzegana jako podmiot zdolny do
    generowania dochodu.
    Podsumowując, w przedmiotowej sprawie art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy o CIT nie znajdzie
    zastosowania, gdyż - jak wykazano - żadna z przesłanek wskazanych w tym przepisie nie
    została spełniona. Za stanowiskiem Wnioskodawcy przemawia wykładania literalna,
    systemowa i funkcjonalna (celowościowa) analizowanej regulacji. W związku z tym
    Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczenia strat z lat 2018 - 2022 w kolejnych latach
    podatkowych zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 2805 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
    Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
    Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art.
    24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz
    niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2123 dalej: „ustawa nowelizująca”)
    ustawodawca wprowadził od 1 stycznia 2021 r. ograniczenia w zakresie rozliczania strat
    podatkowych. Nie oznacza to, że podatnicy nie będą mieli w ogóle możliwości rozliczania
    strat podatkowych z lat ubiegłych, jednak ustawa nowelizująca wprowadza pewne
    ograniczenia rozliczania strat podatkowych m.in. w sytuacjach, w których dochodzi do
    połączenia podmiotów bądź nabycia przedsiębiorstwa.
    Należy zauważyć, że ustawa o CIT przed wejściem w życie ustawy nowelizującej
    przewidywała w takich sytuacjach jedynie zakaz „przejmowania” straty innego podmiotu.
    Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT:
    Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania
    nie uwzględnia się strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub
    dzielonych – w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału
    przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę.
    W myśl art. 7 ust. 5 ustawy o CIT:
    O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:
    1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących
      pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
      może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
    2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno
      po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000
      zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego
      okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć
      50% wysokości tej straty.
    Zgodnie natomiast z dodanym ustawą nowelizującą art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy o CIT:
    Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania
    nie uwzględnia się strat podatnika, jeżeli podatnik przejął inny podmiot lub nabył
    przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w tym w drodze wkładu
    niepieniężnego, lub otrzymał wkład pieniężny, za który nabył przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w wyniku czego:
    a) przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności
      gospodarczej po takim przejęciu lub nabyciu, w całości albo w części jest inny niż
      przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności przed
      takim przejęciem lub nabyciem, lub

    b) co najmniej 25% udziałów (akcji) podatnika posiada podmiot lub podmioty, które na
      dzień kończący rok podatkowy, w którym podatnik poniósł taką stratę, praw takich nie
      posiadały.
    Przy czym, zgodnie z zasadą wynikającą z art. 7 ust. 4b ustawy o CIT:
    Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się strat, o których mowa w ust. 3 pkt 7.
    Powyższe oznacza, że nie można odliczać straty, jeżeli w wyniku przejęcia innego
    podmiotu w toku połączenia spółek lub nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
    części (zakup lub w wyniku aportu):
    - zmieni się przedmiot prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności
      gospodarczej (w całości lub w części) lub
    - zmieni się wspólnik lub wspólnicy w odniesieniu do co najmniej 25 proc. udziałów (akcji)
      podatnika, co jest badane na koniec roku podatkowego.
    Znowelizowane przepisy mają przeciwdziałać przenoszeniu rentownej działalności do
    spółek ze stratą podatkową. Taka sytuacja może mieć miejsce w szczególności, gdy
    podmiot ponoszący straty, którego działalność nie rokuje możliwości uzyskiwania w
    kolejnych latach dochodów i rozliczenia wykazanych strat z tymi dochodami, może
    dokonać przejęcia lub zakupu innego przedsiębiorstwa (lub jego zorganizowanej części),
    po to tylko, aby o wartość poniesionych w przeszłości strat obniżać podatkowe dochody
    tego innego przedsiębiorstwa.
    Powyższa regulacja w bardzo istotny sposób wpływa na konsekwencje podatkowe m.in.
    transakcji przejęć spółek kapitałowych, ograniczając możliwość rozliczania przez spółkę
    przejmującą po dokonaniu przejęcia innej spółki swoich strat podatkowych z lat
    wcześniejszych.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia czy Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczenia
    strat z lat 2018 - 2022 w kolejnych latach podatkowych zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości, ponownie należy wskazać, że z powołanego
    wyżej art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy o CIT wynika, że nie można odliczać straty, jeżeli w wyniku
    przejęcia innego podmiotu w toku połączenia spółek lub nabycia przedsiębiorstwa lub
    jego zorganizowanej części (zakupu lub w wyniku aportu):
    - zmieni się przedmiot prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności
      gospodarczej (w całości lub w części) lub
    - zmieni się wspólnik lub wspólnicy w odniesieniu do co najmniej 25 proc. udziałów (akcji)
      podatnika, co jest badane na koniec roku podatkowego.
    W niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania warunek wskazany w art. 7 ust. 3 pkt 7 lit.
    a ustawy o CIT, gdyż wskazali Państwo w opisie sprawy, że przedmiot faktycznie
    prowadzonej działalności Wnioskodawcy nie uległ zmianie.
    Odnosząc się z kolei do warunku określonego w art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT,
    wskazać należy, że z literalnej wykładni wskazanego przepisu wynika, że w sytuacji gdy
    podatnik przejął inny podmiot i w wyniku tego co najmniej 25% udziałów (akcji) podatnika
    posiada podmiot lub podmioty, które na dzień kończący rok podatkowy, w którym
    podatnik poniósł stratę, praw takich nie posiadały, podatnik nie ma prawa do
    uwzględnienia tej straty przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o
    CIT.
    Z opisu sprawy wynika, że 1 sierpnia 2023 r. doszło do połączenia (Połączenie 1) Spółki z B
    Sp. z o.o. sp. z o.o., także należącą do Grupy. Połączenie 1 nastąpiło w drodze
    przeniesienia na Wnioskodawcę całego majątku B Sp. z o.o.. Przed Połączeniem 1 jedynym
    udziałowcem Spółki była C, a jedynym udziałowcem B Sp. z o.o. była D. Jednocześnie,
    jedynym udziałowcem D była C. W związku z Połączeniem 1 zostały utworzone nowe
    udziały w Spółce i wszystkie nowoutworzone udziały zostały wydane dotychczasowemu

    udziałowcowi B Sp. z o.o.. W rezultacie w wyniku Połączenia 1 D nabyła więcej niż 25%
    udziałów w Spółce, których nie posiadała w latach 2018-2022, tj. w latach poniesienia
    przez Spółkę strat podatkowych. W ramach dalszych działań restrukturyzacyjnych w
    obrębie Grupy, z dniem 18 sierpnia 2023 r. doszło do połączenia wspólników Spółki, gdzie
    C przejęła D (Połączenie 2). W efekcie Połączenia 2 od 18 sierpnia 2023 r. C ponownie
    posiada bezpośrednio 100% udziałów w Spółce.
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy wskazać, że w
    sprawie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT, gdyż po Połączeniu 1
    udziałowcem Spółki który posiadał ponad 25% udziałów stał się D.
    Zatem, skoro wskutek Połączenia 1 zmienił się wspólnik w odniesieniu do co najmniej 25
    proc. udziałów to w sprawie znajdzie zastosowanie warunek, o którym mowa w art. 7 ust.
    3 pkt 7 lit. b ustawy o CIT, bez znaczenia dla zastosowania tego przepisu pozostaje
    późniejsze nabycie tych udziałów przez C.
    Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie art. 7 ust. 3 pkt 7
    lit. b ustawy o CIT, to nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że Wnioskodawca
    jest uprawniony do rozliczenia strat z lat 2018 - 2022 w kolejnych latach podatkowych
    zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.
    Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia
    przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.