Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.355.2017.2.AGR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-11
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: drogi; las; nieruchomości; udział; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2017 r. (data wpływu 7 grudnia 2017 r.), uzupełnionym w dniu 3 stycznia 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   sprzedaży nieruchomości w części dotyczącej drogi i lasu – **jest nieprawidłowe,**
*   sprzedaży pozostałej części nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. nr 0112-KDIL3-1.4011.355.2017.1.AGR, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie wysłano w dniu 12 grudnia 2017 r., skutecznie doręczono w dniu 20 grudnia 2017 r., natomiast w dniu 3 stycznia 2018 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 20 grudnia 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Aktem notarialnym z dnia 1 marca 2017 r. w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży w części oraz umowy sprzedaży zobowiązującej z 23 stycznia 2017 r., współwłaściciele nieruchomości (12 osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej) przenieśli własność zabudowanej nieruchomości o łącznym obszarze 5.3346 ha na rzecz kupującego. Cena została zapłacona sprzedającym proporcjonalnie do zbywanych udziałów. W akcie opisano, że nabywane działki, z wyłączeniem lasu i drogi stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, a także, że w wyniku sprzedaży zostanie powiększone gospodarstwo rolne kupującego i będzie prowadzone przez niego przez okres co najmniej 5 lat od daty nabycia. Kupujący oświadczył ponadto, że w wyniku nabycia powyższych działek, z wyłączeniem lasu, nastąpi powiększenie gospodarstwa rodzinnego, że działki te leżą w gminie sąsiedniej do gminy miejsca jego zamieszkania oraz, że spełnia warunki określone w art. 5 i 6 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. 2012 r., poz. 803 z późn. zm. i 2016 r., poz. 585). Przez okres 10 lat od dnia nabycia przedmiotowych działek prowadzić będzie osobiście gospodarstwo rolne, w skład którego wejdą zakupione działki.

Sprzedający stali się współwłaścicielami sprzedawanej nieruchomość w drodze spadkobrania, na podstawie prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku 9 lipca 2014 r. Otwarcie spadku miało miejsce 8 stycznia 2014 r.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „ustawa PIT”) wolne od podatku są „przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku ze sprzedażą utraciły charakter rolny”.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że wszyscy współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości dokonali jej sprzedaży – jednocześnie. Współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości było 12 osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej, którzy stali się współwłaścicielami na podstawie spadkobrania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z tym, że sprzedających współwłaścicieli było 12, udziałów w nieruchomości 6, a całość sprzedawanego gospodarstwa rolnego to 5.3346 ha to czy wobec tego, że każdy ze sprzedających posiadał udział w wielkości faktycznie mniejszej niż 1 ha, dalej można uznać w stosunku do współwłaściciela, że sprzedał gospodarstwo rolne i zastosować zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, łącznie sprzedawana nieruchomość stanowiła gospodarstwo rolne i nie ma tu znaczenia, że każdy ze współwłaścicieli posiadał udział w nieruchomości, który to udział był mniejszy od 1 ha. Tym samym każdy ze współwłaścicieli powinien być zwolniony od podatku dochodowego w związku ze sprzedażą gospodarstwa rolnego art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o PIT. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca cytuje wyrok NSA w Warszawie z 22 czerwca 2017 r. (II FSK 702/17) gdzie sąd uznał, że nie ma uzasadnienia uzależnienie zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o PIT od tego, czy nieruchomość zbywa jeden właściciel, czy współwłaściciele w częściach ułamkowych, tak też nie ma racjonalnego wytłumaczenia sytuacja, gdy opodatkowanie odpłatnego zbycia praw majątkowych bądź rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b-d ustawy o PIT, zależy od tego, czy dokonuje go jeden ich wyłączny właściciel, czy współwłaściciele w częściach ułamkowych. Podobnie orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 14 czerwca 2017 r. (II FSK 469/17), stwierdzając, że nie sposób znaleźć jakiegokolwiek uzasadnienia aksjologicznego, które nakazywałoby tak zasadnicze zróżnicowane konsekwencji prawnych (zwolnienie od opodatkowania, bądź jego brak), w zależności od tego, czy przedmiotem sprzedaży jest własność nieruchomości, czy też przy istnieniu współwłasności po stronie zbywców lub nabywców – przedmiotem tym są udziały we współwłasności nieruchomości.

Ponadto oceniając spełnienie przesłanki, dotyczącej zachowania charakteru rolnego gruntu, należy zwrócić uwagę przede wszystkim na faktyczny zamiar nabywcy co do dalszego przeznaczenia nieruchomości, który wynika bezpośrednio z aktu notarialnego. Nabywca w wyniku nabycia nieruchomości powiększy swoje gospodarstwo rolne. Przesłanką utrzymania charakteru rolnego sprzedawanej nieruchomości należałoby uznać za spełnioną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   sprzedaży nieruchomości w części dotyczącej drogi i lasu – **jest nieprawidłowe,**
*   sprzedaży pozostałej części nieruchomości – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wraz z pozostałymi jedenastoma osobami stał się współwłaścicielem nieruchomości w drodze spadkobrania, na podstawie prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 9 lipca 2014 r. Otwarcie spadku miało miejsce 8 stycznia 2014 r. Aktem notarialnym z dnia 1 marca 2017 r. w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży w części oraz umowy sprzedaży zobowiązującej z 23 stycznia 2017 r., wszyscy współwłaściciele nieruchomości przenieśli własność zabudowanej nieruchomości o łącznym obszarze 5.3346 ha na rzecz kupującego. Cena została zapłacona sprzedającym proporcjonalnie do zbywanych udziałów. W akcie opisano, że nabywane działki, z wyłączeniem lasu i drogi stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, a także, że w wyniku sprzedaży zostanie powiększone gospodarstwo rolne kupującego. Kupujący oświadczył ponadto, że w wyniku nabycia powyższych działek, z wyłączeniem lasu, nastąpi powiększenie gospodarstwa rodzinnego. Przez okres 10 lat od dnia nabycia przedmiotowych działek prowadzić będzie osobiście gospodarstwo rolne, w skład którego wejdą zakupione działki.

W związku z przedstawionym powyżej opisem Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomości powinien zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z uwagi zatem na fakt, że w rozpatrywanej sprawie nabycie przez Wnioskodawcę udziału w nieruchomości w drodze spadku nastąpiło w dniu 8 stycznia 2014 r., a sprzedaży dokonano w dniu 1 marca 2017 r., czyli przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia, stanowi ona dla Wnioskodawcy źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości, nabyty przez Wnioskodawcę w drodze spadku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym według zasad obowiązujących od 1 stycznia 2009 r.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie natomiast do zapisów art. 30e ust. 2 ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Jednakże należy wskazać, że na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „gospodarstwo rolne”. W celu wyjaśnienia tej kwestii odsyła, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 4 tejże ustawy, do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1892).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego – co decyduje o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży takich gruntów – wymaga odniesienia się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034, z późn. zm.) oraz Załącznika Nr 6 do tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1.  grunty rolne;
2.  grunty leśne;
3.  grunty zabudowane i zurbanizowane;
4.  użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R;
5.  (uchylony);
6.  grunty pod wodami;
7.  tereny różne oznaczone symbolem – Tr.

Stosownie natomiast do treści § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia, grunty rolne dzielą się na:

1.  użytki rolne, do których zalicza się:
    1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
    2.  sady, oznaczone symbolem - S,
    3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
    4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
    5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,
    6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
    7.  grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W,
    8.  grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr;
2.  nieużytki, oznaczone symbolem - N.

W myśl § 68 ust. 2 ww. rozporządzenia grunty leśne dzielą się na:

1.  lasy, oznaczone symbolem – LS;
2.  grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem – Lz.

W myśl § 68 ust. 3 przywołanego wyżej rozporządzenia grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na:

1.  tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B;
2.  tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba;
3.  inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi;
4.  zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem – Bp;
5.  tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem - Bz;
6.  użytki kopalne, oznaczone symbolem - K;
7.  tereny komunikacyjne, w tym:
    1.  drogi, oznaczone symbolem – dr,
    2.  tereny kolejowe, oznaczone symbolem – Tk,
    3.  inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem – Ti,
    4.  grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem – Tp.

Tak więc zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od wystąpienia następujących przesłanek:

*   sprzedawane grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne,
*   w chwili sprzedaży muszą stanowić gospodarstwo rolne, tj. będący własnością (współwłasnością) lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy lub jego część składową,
*   sprzedaż ma dotyczyć całości lub części gospodarstwa rolnego, co oznacza, że transakcja może obejmować wszystkie nieruchomości wchodzące w skład tego gospodarstwa rolnego bądź niektóre z nich (jego część),
*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru.

Jeżeli zatem zostaną zachowane powyższe warunki, przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Podstawowym warunkiem uznania gruntów za gospodarstwo rolne jest ich sklasyfikowanie w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne oraz ich powierzchnia określana jako norma obszarowa. Istotny jest zatem charakter i powierzchnia zbywanych działek. Oznacza to, że jeżeli łączna powierzchnia gruntów stanowiących własność (współwłasność) lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy użytków rolnych, jest to gospodarstwo rolne w rozumieniu cytowanego wyżej art. 2 ustawy o podatku rolnym. W przypadku, gdy grunt nie spełnia normy obszarowej, nie może być uznany za gospodarstwo rolne.

Analizowanemu zwolnieniu nie będzie natomiast podlegać przychód ze sprzedaży tej części nieruchomości, która sklasyfikowana została jako droga - Dr, bowiem tego rodzaju grunty nie należą do kategorii użytków rolnych. Ponadto zwolnienie nie dotyczy sprzedaży lasu, ponieważ lasy nie stanowią gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Jeśli zatem w dacie sprzedaży gruntów nawet sklasyfikowanych jako użytki rolne ich zbywca nie jest właścicielem lub współwłaścicielem gospodarstwa rolnego (jego posiadaczem), a więc zbywane przez niego grunty – same bądź łącznie ze stanowiącymi własność lub współwłasność zbywcy gruntami – nie tworzą gospodarstwa rolnego zbywcy, to przychód uzyskany z ich sprzedaży nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy. Przedmiotowe zwolnienie nie dotyczy bowiem użytków rolnych, lecz użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Nie wystarczy więc, że charakter sprzedawanej działki będzie rolny, jeśli działka ta nie będzie stanowiła gospodarstwa rolnego lub jego części.

Jak wskazano, jedną z przesłanek wymienionych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest również konieczność zachowania charakteru rolnego gruntu. Dla oceny, czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu decydujący jest cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy, co do dalszego przeznaczenia nieruchomości, bądź inne okoliczności związane z daną transakcją. Cel nabycia gruntów może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, z charakteru nabywcy, jak również z innych okoliczności związanych z daną transakcją. Całokształt tych okoliczności może wskazywać na utratę charakteru rolnego nabywanego gruntu nawet wówczas, gdy nieruchomość taka jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, czy też umiejscowiona jest w planie zagospodarowania przestrzennego jako nieruchomość położona na terenach upraw rolnych. Należy ponadto wskazać, że utrata charakteru rolnego w związku ze sprzedażą może wystąpić bezpośrednio po sprzedaży, ale może nastąpić dopiero w przyszłości, jednakże w momencie sprzedaży strony umowy winny być świadome celu zakupu i przeznaczenia gruntów.

Podsumowując, z przywołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy wynika, że dla zaistnienia zwolnienia w nim przewidzianego muszą zaistnieć łącznie powyższe przesłanki. Jedna z nich ma charakter pozytywny i polega na sprzedaży całości lub części gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Kolejna zaś przesłanka ma charakter negatywny, a mianowicie nie może nastąpić utrata charakteru rolnego tych gruntów w związku z ich sprzedażą. Oceniając spełnienie tej przesłanki, należy zwrócić uwagę przede wszystkim na faktyczny zamiar nabywcy co do dalszego przeznaczenia nieruchomości. Jeżeli zatem zostaną zachowane powyższe warunki, przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Nie ma przy tym znaczenia, czy przypadający we współwłasności udział w gospodarstwie rolnym jest mniejszy lub większy niż 1 ha; przesądzającym o możliwości wystąpienia zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy jest (po spełnieniu pozostałych warunków) to, aby przedmiotem sprzedaży było gospodarstwo rolne (bądź jego część), czyli nieruchomość rolna o powierzchni przekraczającej 1 ha, niezależnie od ilości współwłaścicieli i przypadającej na nich we współwłasności powierzchni tej nieruchomości.

Reasumując, przychód ze zbycia części nieruchomości, obejmującej drogę i las, podlega opodatkowaniu i nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Korzysta natomiast z ww. zwolnienia przychód ze sprzedaży pozostałej części nieruchomości, stanowiącej gospodarstwo rolne.

Jednocześnie, tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że interpretację przepisów prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie.

Z uwagi na fakt, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został złożony przez jednego ze współwłaścicieli nieruchomości – interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej orzeczeń sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż jakkolwiek wyroki sądów kształtują linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Wobec powyższego rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, i w konsekwencji nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.