Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-91a/09/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-07
Teza: W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Zainteresowany posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej i produkuje energię elektryczną, którą w całości sprzedaje dystrybutorowi tej energii. Zatem, wykonywana przez Wnioskodawcę czynność sprzedaży energii nie wypełni dyspozycji art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy, a tym samym nie będzie rodziła po stronie Spółki obowiązku podatkowego w akcyzie.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; nabywca-nabywca końcowy; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2009 r. (data wpływu 24 kwietnia 2009 r.) zmienionym i uzupełnionym pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej przez jej producenta - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej przez jej producenta.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej udzieloną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, której przedmiotem jest wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii (elektrownia wiatrowa). Na podstawie tej koncesji wytwarza energię elektryczną, którą w całości odsprzedaje na rzecz zakładu energetycznego. Spółka jest również nabywcą konwencjonalnej energii elektrycznej zużywanej do prowadzenia pozostałej działalności gospodarczej (w większości) oraz do wytwarzania energii elektrycznej.

Wnioskodawca dodaje, iż największą jego wątpliwość budzi fakt czy jest w przedstawionej sytuacji jest „nabywcą końcowym”, gdyż posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnego źródła energii będąc jednocześnie nabywcą konwencjonalnej energii elektrycznej. W przekonaniu Spółki, wytwarza ona energię, której źródło pochodzenia jest inne od źródła pochodzenia energii nabywanej i zużywanej do prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w myśl ustawy o podatku akcyzowym Spółka jest podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Zainteresowanego, sprzedaż energii elektrycznej wyprodukowanej z energii odnawialnej (elektrownia wiatrowa) do zakładu energetycznego nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, ponieważ podmiot ten nie jest nabywcą końcowym (posiada koncesję na wytwarzanie i dystrybucję energii elektrycznej).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), zwanej dalej ustawą, nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, ze zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, ze zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją (art. 9 ust. 2 ustawy).

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Zainteresowany posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej i produkuje energię elektryczną, którą w całości sprzedaje dystrybutorowi tej energii.

Zatem, wykonywana przez Wnioskodawcę czynność sprzedaży energii nie wypełni dyspozycji art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy, a tym samym nie będzie rodziła po stronie Spółki obowiązku podatkowego w akcyzie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.