Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.904.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Opodatkowanie renty wdowiej z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
renta
renta-renta zagraniczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga abolicyjna.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 17 listopada 2025 r. (data
    wpływu 19 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą posiadającą obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Na Jej rachunek bankowy w Polsce wpływa świadczenie wdowie (tzw.
    widow's benefit/ survivor's benefit) wypłacane przez Social Security Administration w
    Stanach Zjednoczonych Ameryki. Świadczenie to stanowi odpowiednik polskiej renty
    rodzinnej. Od wpływających kwot bank pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych oraz składki zdrowotne.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że oczekuje wydania interpretacji dla
    roku 2025 oraz lat następnych, ponieważ świadczenie będzie wypłacane cyklicznie
    również w kolejnych latach.
    W latach podatkowych objętych wnioskiem Wnioskodawczyni posiada miejsce
    zamieszkania w Polsce i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie
    z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymywane przez Wnioskodawczynię świadczenie wdowie jest wypłacane przez Social
    Security Administration (SSA) na podstawie federalnych przepisów emerytalno-rentowych:
    United States Social Security Act - 42 U.S.C. Chapter 7, w szczególności section 402(e) -
    Widow's Insurance Benefits.
    Świadczenie stanowi element amerykańskiego systemu zabezpieczenia społecznego
    (Social Security), analogicznego do polskiego systemu emerytalno-rentowego. Świadczenie
    stanowi określony procent świadczenia emerytalnego zmarłego męża Wnioskodawczyni,
    ustalonego przez Social Security Administration. Przyznanie świadczenia było uzależnione
    od spełnienia warunków przewidzianych w Social Security Act, w tym osiągnięcia
    wymaganego wieku (60 lat). Nie było uzależnione od kryterium dochodowego ani od
    posiadania dzieci. Świadczenie nie było uzależnione od wysokości dochodów
    Wnioskodawczyni.
    Wysokość świadczenia zależy od:
    - wysokości emerytury zmarłego męża Wnioskodawczyni,
    - wysokości składek, jakie odprowadzał do Social Security Administration,
    - jego zarobków z całego okresu pracy.
    Zarobki Wnioskodawczyni nie mają wpływu na wysokość świadczenia. Świadczenie ma
    charakter stały i jest wypłacane cyklicznie (co miesiąc), bez określonego terminu
    zakończenia. W latach podatkowych objętych wnioskiem, Wnioskodawczyni nie uzyskuje
    innych zagranicznych dochodów poza świadczeniem wdowim z USA.

## Pytanie

Czy renta wdowia (survivor's benefit) wypłacana z USA przez Social Security
    Administration, otrzymywana przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce,
    korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, renta wdowia wypłacana z USA jest świadczeniem rodzinnym
    w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym
    samym korzysta w Polsce ze zwolnienia z podatku dochodowego.
    Stanowisko to zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacjach:
    - z dnia 31 grudnia 2020 r., znak 0113-KDIPT2-2.4011.794.2020.2.AKR,
    - z dnia 14 sierpnia 2020 r., znak 0115-KDIT2.4011.429.2020.2.RS,

    oraz wcześniejszej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr IBPB-2-1
    /4511 -282/16/HK z dnia 21 lipca 2016 r.
    W związku z powyższym, pobieranie zaliczek na podatek dochodowy od tego świadczenia
    jest niezasadne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą posiadającą obywatelstwo polskie i miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski. Na Pani rachunek bankowy w Polsce wpływa
    świadczenie wdowie wypłacane przez Social Security Administration w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki. Świadczenie to stanowi odpowiednik polskiej renty rodzinnej. Od
    wpływających kwot bank pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz
    składki zdrowotne. Świadczenie stanowi element amerykańskiego systemu
    zabezpieczenia społecznego (Social Security], analogicznego do polskiego systemu
    emerytalno-rentowego.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w sprawie
    znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31
    poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 ww. Umowy
    („Ogólne zasady opodatkowania”).

    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
    a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
      przez to Umawiające się Państwo lub
    b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 cyt. Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w
      życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Zatem, stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia
    wdowiego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania
    na terytorium Polski.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że świadczenie wdowie otrzymywane przez
    Panią z USA, podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych;
      rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w
      ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom
      rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w
      związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
      ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1208).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
    1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
    2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
    3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
      3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
    4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
    5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.

    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty
    oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W świetle powyższego, skoro otrzymywane z USA świadczenie, którego wniosek dotyczy –
    jak Pani wskazała:
    - stanowi określony procent emerytury Pani męża z Social Security Administration USA,
    - było uzależnione od dokonanych przez Pani męża wpłat składek społecznych na Social
      Security Administration oraz od wysokości zarobków Pani męża z całego okresu pracy,
    - było uzależnione od Pani wieku, nie było uzależnione od Pani dochodów,
    - jest świadczeniem stałym wypłacanym co miesiąc, bez określonego terminu
      zakończenia,
    to należy uznać, że stanowi ono świadczenie emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie
    krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a nie do świadczenia rodzinnego.
    Wobec powyższego, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie, o którym mowa we
    wniosku przyznane z USA z Social Security Administration nie korzysta w Polsce ze
    zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem otrzymywanym na
    podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach rodzinnych. Otrzymywane
    przez Panią świadczenie wdowie, uznać należy za rentę wypłacaną na podstawie
    przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie, mieści się
    ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    związku z czym, w Polsce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym zgodnie z art.
    9 ust. 1 tej ustawy. Powyższe oznacza, że opisane we wniosku świadczenie wdowie
    podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je
    Pani otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym wyżej – art. 20 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu. Z zapisów powyższej Umowy wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów
    uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia
    proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.

    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie ze Stanów
    Zjednoczonych Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w Polsce.
    Świadczenie to nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest
    świadczeniem otrzymanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.
    Zatem, uzyskany z tego tytułu dochód mieści się w dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym
    za rok podatkowy, w którym je Pani otrzymała oraz będzie podlegał wykazaniu w
    zeznaniach podatkowych składanych za kolejne lata, o ile nie zmieni się stan faktyczny lub
    nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
    Jednakże, przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w
    myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich
    zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast
    organy podatkowe, mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego
    powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

    Jednocześnie wskazać należy, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być
    poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że
    interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu zmienić wydaną interpretację, jeżeli
    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.