Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-798/09-3/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-01-13
Teza: 1. W jaki sposób zakwalifikować dochód ze zbycia lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej? Czy zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami będzie to zawsze dochód ze zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT, czy też dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal-lokal mieszkalny; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 21 października 2009 r. (data wpływu 26 października 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zakwalifikowania dochodu ze zbycia lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zakwalifikowania dochodu ze zbycia lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Wybrał opodatkowanie metodą liniową (zgodnie z art. 30c Ustawy PIT) tj. osiągane przez niego dochody podlegają opodatkowaniu stawką liniową podatku w wysokości 19%.

W dniu 4 sierpnia 2008 r. Wnioskodawca nabył na podstawie aktu notarialnego lokal mieszkalny. Lokal ten obecnie wynajmuje na cele biurowe osiągając przychód z tego tytułu. Z dniem 1 września 2009 r. wprowadził przedmiotowy lokal do ewidencji środków trwałych i rozpoczął jego amortyzację.

W przyszłości Wnioskodawca planuje wycofanie lokalu z działalności gospodarczej (i jego wykreślenie z ewidencji środków trwałych). Po wycofaniu lokalu z działalności gospodarczej i zakończeniu jego wynajmowania planuje w nim zamieszkać (lokal ten ma bowiem charakter mieszkalny). Wnioskodawca nie wyklucza również, że lokal ten za kilka lat sprzeda.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wycofanie lokalu mieszkalnego z działalności gospodarczej i jego wykreślenie z ewidencji środków trwałych spowoduje dla Wnioskodawcy konsekwencje podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (powstanie przychodu)? W szczególności, czy będzie skutkować koniecznością skorygowania amortyzacji za okres, w którym mieszkanie było wynajmowane i stanowiło źródło przychodów z działalności gospodarczej?
2.  W jaki sposób zakwalifikować dochód ze zbycia lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej? Czy zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami będzie to zawsze dochód ze zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT, czy też dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT?
3.  W jaki sposób ustalić dochód w przypadku zbycia lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej i jaką stawką podatku będzie ten dochód opodatkowany?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie drugie. W zakresie pytania pierwszego i trzeciego zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Stanowisko odnośnie pytania 2.

Zgodnie z art. 10 ust 3 Ustawy PIT dochodem ze zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT jest również dochód z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Oznacza to, że nawet, jeśli nieruchomość mieszkalna wykorzystywana jest na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, jej zbycie będzie zawsze traktowane jako dochód ze zbycia nieruchomości, nie zaś łączone z dochodem z prowadzonej działalności gospodarczej. Zasada ta znajduje dodatkowe potwierdzenie w treści art. 14 ust. 2c ustawy PIT, który wprost stanowi, że przychodów z ww. tytułu nie zalicza się do przychodów działalności gospodarczej. Wspomniane wyżej przepisy art. 10 ust. 3 i art. 14 ust. 2c ustawy PIT stanowią zdaniem Wnioskodawcy lex specialis w stosunku do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy PIT, który stanowi, że art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT nie stosuje się do zbycia określonych składników majątkowych wycofanych z działalności gospodarczej, jeśli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

W konsekwencji, nawet gdy lokal mieszkalny jest wykazywany w ewidencji jako środek trwały, dochód z jego zbycia nie stanowi dochodu z działalności gospodarczej (porównaj np. „Podatek dochodowy od osób fizycznych – rok 2006”, komentarz pod redakcją J. Marciniuka, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2006r, str. 229).

Z powyższych przepisów należy wywnioskować, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (w tym najmu) nie stanowi dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej, a wyłącznie dochód ze zbycia nieruchomości, do którego zastosowania znajdzie art. 30 (e) ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W świetle przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) odpłatne zbycie nieruchomości może stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lub w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 tej ustawy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) – c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Aby zatem przychód ze sprzedaży nieruchomości mógł być uznany za przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 powoływanej ustawy:

*   zbycie tej nieruchomości nie może następować w wykonywaniu działalności gospodarczej,

*   zbywana nieruchomości nie może być nieruchomością niemieszkalną, wykorzystywaną w prowadzonej działalności gospodarczej.

Odrębnym źródłem przychodów jest natomiast wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalności gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z przychodów z działalności gospodarczej wyłączone zostały przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy, nawet jeżeli wykorzystywane były na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z działalności gospodarczej, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

W świetle cytowanych powyżej przepisów zauważyć należy, iż przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych) wymienionych w art. 14 ust. 2c ww., stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenie przyszłego wynika, iż przedmiotem zamierzonej przez Wnioskodawcę sprzedaży ma być lokal mieszkalny wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Reasumując, mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (z wyjątkiem sytuacji, gdy podatnik prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, a nieruchomość ta stanowi towar handlowy). Należy go zatem zakwalifikować do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla ustalenia czy z tytułu sprzedaży przedmiotowego lokalu powstanie przychód z tego źródła, istotne jest czy sprzedaż ta nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano nabycia.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.