Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-60/10/HD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-24
Teza: Czy rolnik ryczałtowy, sprzedając słomę w postaci brykietów z własnego gospodarstwa, ma obowiązek opłacania podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; produkcja-produkcja rolna; przychód; płody rolne; sprzedaż; uprawa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2009 r. (data wpływu 25 stycznia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 2 lutego 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z działalności rolniczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z działalności rolniczej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan rolnikiem ryczałtowym, prowadzącym, jako osoba fizyczna, gospodarstwo rolne. Zamierza Pan sprzedawać wytworzoną we własnym gospodarstwie słomę w postaci brykietu.

Informuje Pan, że obecnie słomę sprzedaje się w trzech postaciach:

1.  kostki – słoma z pola jest prasowana i owijana sznurkiem za pomocą urządzenia zwanego prasą kostkującą;
2.  balotu – słoma z pola jest prasowana i owijana sznurkiem i czasem folią za pomocą urządzenia zwanego prasą rolującą;
3.  brykietu – słoma z pola jest prasowana za pomocą urządzenia zwanego brykieciarką bez użycia żadnych dodatków typu klej, sznurek, folia, itp.

Wymienione wyżej sposoby prasowania słomy stosowane są po to, aby zmniejszyć jej objętość, ułatwić i obniżyć koszty transportu.

Jednocześnie energia uzyskana podczas spalania słomy to energia odnawialna. Podczas spalania słomy do atmosfery trafia tyle samo dwutlenku węgla, ile roślina pobiera z atmosfery podczas wegetacji – jest to energia w 100 % ekologiczna, nie zanieczyszczająca środowiska.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy rolnik ryczałtowy, sprzedając słomę w postaci brykietów z własnego gospodarstwa, ma obowiązek opłacania podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, od sprzedaży słomy w postaci kostek lub balotów przez rolnika ryczałtowego nie należy płacić podatku dochodowego. Sprzedaż ta traktowana jest tak samo jak sprzedaż płodów rolnych. Słoma, siano, sianokiszonki, zboża, rośliny energetyczne, zboża używane w ostatnim czasie na cele energetyczne – to płody rolne. Produkcja tych płodów polega na zbieraniu, czyszczeniu i przygotowywaniu do transportu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

*   licząc od dnia nabycia.

Działami specjalnymi produkcji rolnej, w myśl art. 2 ust. 3 tej ustawy, są natomiast: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego precyzuje wyraźnie co należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w przepisie art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkcja roślinna), chowu lub hodowli (produkcja zwierzęca). Powyższe oznacza, że wszelkie produkty działalności rolniczej powstają wyłącznie na skutek działania normalnych biologicznych procesów wzrostu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pan jako rolnik ryczałtowy sprzedawać wytworzoną we własnym gospodarstwie słomę w postaci brykietu. Produkcja polega na zbieraniu, czyszczeniu i przygotowywaniu do transportu. Słoma pochodząca z Pana upraw poddawana będzie prasowaniu za pomocą urządzenia zwanego brykieciarką bez użycia żadnych dodatków typu klej, sznurek, folia, itp. Powyższe czynności służą zmniejszeniu objętości słomy, w celu ułatwienia i obniżenia kosztów transportu.

Wobec powyżej przedstawionych regulacji prawnych – na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego – uznać należy, iż sprzedaż pochodzącej z własnego gospodarstwa słomy w postaci brykietu stanowi działalność rolniczą.

Z powołanego przepisu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika bowiem, iż działalnością rolniczą jest m.in. działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym). Działania polegające na poddaniu produktów suszeniu i prasowaniu za pomocą urządzenia zwanego brykieciarką bez użycia żadnych dodatków typu klej, sznurek, folia, itp. – jeżeli produkty te pozostaną nadal w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) – nie wykraczają poza zakres działalności rolniczej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stwierdzić należy także, iż z punktu widzenia przepisów tej ustawy fakt użycia specjalistycznych maszyn i urządzeń, czy też poddanie czynnikom naturalnym powodującym ususzenie produktów pochodzących wyłącznie z własnych upraw, pozostaje bez znaczenia przy kwalifikowaniu tego rodzaju działań do działalności rolniczej.

Powyższe oznacza, iż przychód uzyskany ze sprzedaży produktów roślinnych – słomy w postaci brykietu, pochodzącej wyłącznie z własnego gospodarstwa rolnego – podlega wyłączeniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Końcowo podkreślić należy, iż w przypadku zakupu słomy do wytwarzania brykietów lub przerobienia sposobem przemysłowym – wykonywane czynności wykroczą poza zakres działalności rolniczej. Wówczas zaistniałaby konieczność zakwalifikowania tych czynności do pozarolniczej działalności gospodarczej i opodatkowania uzyskiwanych dochodów podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.