Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-7/11/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-28
Teza: W którym momencie Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia kwoty podatku zapłaconego w Ugandzie? (pytanie oznaczonego we wniosku jako nr 2 - stan faktyczny).
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-warunki odliczenia; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; rok-rok podatkowy; rozliczanie (rozliczenia); rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; umowa-brak umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zapłata-zapłata podatku; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2010r. (data złożenia do tut. BKIP w dniu 29 grudnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie dopiero na etapie złożenia zeznania podatkowego CIT-8 - **jest prawidłowe**,
*   uzależnienia prawa do odliczenia tego podatku od faktu złożenia zeznania podatkowego w Ugandzie – **jest nieprawidłowe**,

(pytanie oznaczonego we wniosku jako nr 2 - stan faktyczny).

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2010 r. złożono do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie dopiero na etapie złożenia zeznania podatkowego CIT-8,
*   uzależnienia prawa do odliczenia tego podatku od faktu złożenia zeznania podatkowego w Ugandzie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest dynamicznie rozwijającą się Spółką wiertniczą realizującą szeroki zakres prac oraz serwisów wiertniczych związanych z poszukiwaniem i udostępnianiem złóż ropy naftowej i gazu ziemnego. Jedynym udziałowcem Spółki jest Spółka akcyjna. Spółka prowadzi działalność wiertniczą w wielu krajach poprzez działające oddziały. Jednym z takich oddziałów jest oddział Spółki na terytorium Ugandy. Od dochodów generowanych przez Oddział odprowadzany jest w Ugandzie podatek dochodowy wg 30% stawki. Zgodnie z obowiązującymi w Ugandzie przepisami podatkowymi Wnioskodawca na początku roku podatkowego szacuje wysokość dochodu, który osiągnie w danym roku podatkowym i uiszcza w dwóch ratach (w czerwcu oraz w grudniu) podatek dochodowy obliczony od szacowanej kwoty dochodu.

W przypadku gdy podatnik stwierdzi do dnia obowiązku uiszczenia drugiej raty podatku (tj. do końca grudnia danego roku), iż podatek wcześniej samookreślony (prognozowany) powinien być wyższy wówczas może złożyć odpowiednie informacje w powyższym zakresie i wpłacić brakującą część podatku.

Dodatkowo, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Ugandzie, niektóre podmioty wypłacające należności na rzecz innych podmiotów (dalej „agenci”, ang „witholding agents”), są zobowiązane do pobierania podatku u źródła stanowiącego 6% wypłacanej kwoty. Agenci wystawiają certyfikaty (tzw. tax credit certincates) stanowiące dowód potrącenia podatku u źródła. Pobrany podatek u źródła jest zaliczany na poczet kwoty zobowiązania podatkowego za dany okres jako zaliczka.

Ostateczne rozliczenie podatku dochodowego (dalej „updop”) w oparciu o faktycznie osiągnięty w roku podatkowym dochód jest dokonywane w zeznaniu rocznym składanym przed końcem szóstego miesiąca roku następującego po danym roku podatkowym, tj. do końca czerwca. W zeznaniu tym wykazywana jest kwota podatku obliczona od łącznej sumy osiągniętych dochodów. W określonych przypadkach podatnik powinien wykazać w zeznaniu rocznym również dodatkową kwotę podatku (dalej „Dodatkowa Płatność CIT”). Taka sytuacja ma miejsce m.in. w przypadku gdy kwota oszacowanego przez podatnika na początku roku podatkowego dochodu, jest mniejsza niż 90% kwoty faktycznie wygenerowanego w danym roku dochodu. Podatnik jest w takiej sytuacji zobowiązany do dokonania Dodatkowej Płatności CIT w wysokości 20% różnicy pomiędzy podatkiem obliczonym od 90% faktycznie uzyskanego dochodu, a podatkiem obliczonym od kwoty szacowanego dochodu. Przykładowo, w sytuacji gdy podatnik zadeklarował, iż nie osiągnie żadnego dochodu w roku podatkowym, a faktycznie osiągnięty dochód wyniósł 100 jednostek, to Dodatkowa Płatność CIT wyniosłaby 18 jednostek (90 - różnica pomiędzy zadeklarowaną kwotą dochodu a 90% faktycznie osiągniętego dochodu x 20% = 18).

Dodatkowo, w przypadku niezłożenia ostatecznego zeznania rocznego w terminie, podatnik jest zobowiązany do zapłaty wyższej z dwóch kwot:

(i) 2% kwoty podatku należnego za dany rok podatkowy lub alternatywnie, (ii) 200.000 funtów ugandyjskich.

Po pomniejszeniu kwoty podatku od łącznej sumy dochodów (powiększonej ewentualnie o Dodatkową Płatność CIT) o kwotę potrąconego w danym roku przez agentów podatku u źródła ustalana jest kwota podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego. Jednocześnie Wnioskodawca będąc świadomym, iż w Polsce opodatkowaniu podlega Spółka od całości swoich dochodów (tj. dochodów realizowanych bezpośrednio w Polsce jak również poprzez położony w Ugandzie oddział) dochody uzyskane przez Oddział uwzględniane są w kalkulacji podatku dochodowego w Polsce i stanowią podstawę do obliczenia należnego w Polsce podatku, a podatek zapłacony w Ugandzie nie jest zaliczany na poczet podatku należnego w Polsce. Rozliczenia Spółki z tytułu podatku dochodowego w Ugandzie są przedkładane ugandyjskim organom podatkowym w formie elektronicznej. W konsekwencji Spółka posiada w swojej dokumentacji następujące dokumenty:

*   wydruk z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzający złożenie informacji o prognozowanym dochodzie (oraz podatku) za dany rok podatkowy opatrzony datą oraz nadanymi kodami identyfikacyjnymi,
*   zeznanie roczne (w formie elektronicznej), w którym wykazywana jest kwota osiągniętego w roku podatkowym dochodu, kwota podatku i ewentualna kwota Dodatkowej Płatności CIT,
*   wydruki z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzające kwotę zapłaconego (otrzymanego przez władze podatkowe Ugandy) podatku w walucie lokalnej oraz datę przekazania tych środków,
*   potwierdzenia bankowe (według wzoru stosowanego przez dany bank z którego usług korzysta Spółka) dokonania przelewu określonej kwoty podatku na rachunek właściwy dla rozliczeń podatkowych w Republice Ugandy,
*   certyfikaty potwierdzające pobranie podatku u źródła (Tax Credit Certfficates).

Wszystkie wskazane powyżej informacje prezentowane są w języku angielskim.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W którym momencie Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia kwoty podatku zapłaconego w Ugandzie?

(pytanie oznaczonego we wniosku jako nr 2 - stan faktyczny).

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów osiągniętych w Polsce i w Ugandzie przysługuje Spółce dopiero na etapie złożenia zeznania rocznego CIT-8 tj. zarówno podatek zapłacony przez Oddział w Ugandzie jak i dochód uzyskiwany w Ugandzie nie mogą być uwzględniane w momencie kalkulacji zaliczek na pdop płaconych w ciągu danego roku podatkowego w Polsce.

Jak wynika z art. 20 ust. 1 updop w przypadku osiągnięcia przez polskiego rezydenta podatkowego dochodów poza terytorium Polski opodatkowanych w obcym państwie, dochody te łączy się z dochodami osiągniętymi w Polsce w rozliczeniu za rok podatkowy. Dochody ze źródeł zagranicznych podlegają więc opodatkowaniu dopiero na etapie składania zeznania rocznego CIT-8. Na tym etapie powstaje też możliwość odliczenia podatku zapłaconego za granicą od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów osiągniętych przez podatnika. Zapłacony poza granicami kraju podatek nie powinien zatem wpłynąć na wysokość miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy. W rezultacie, w ocenie Wnioskodawcy jest on uprawniony do odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów (tj. sumy dochodów osiągniętych w Polsce oraz w Ugandzie) w zeznaniu rocznym CIT-8. Termin na złożenie podatkowego zeznania rocznego w Ugandzie upływa z końcem szóstego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, tj. w czerwcu. Możliwość odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie w zeznaniu podatkowym CIT-8 składanym do 31 marca roku następującego po roku podatkowym jest zatem zdaniem Wnioskodawcy uzależniona od złożenia zeznania rocznego w Ugandzie (i uiszczenia całej kwoty należnego w Ugandzie podatku) nie później niż zeznania rocznego w Polsce. Jeżeli zeznanie roczne zostanie złożone w Ugandzie w okresie późniejszym niż 31 marca za dany rok podatkowy, Wnioskodawca w celu odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie będzie zobowiązany do złożenia korekty deklaracji CIT-8. Tym samym Wnioskodawca uznaje, że podatek zapłacony w trakcie roku nie daje Spółce prawa do uwzględniania go w swojej deklaracji podatkowej CIT-8, o ile nie dokona jednocześnie ostatecznego ustalenia zobowiązania podatkowego, o którym mowa w stanie faktycznym zaprezentowanym w niniejszym wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, ustalanie końcowe zobowiązania podatkowego w Ugandzie przed terminem złożenia deklaracji CIT-8 w Polsce (tj. 31 marca kolejnego roku) oraz uiszczenie tego podatku w całości, uprawnia Spółkę do uwzględniania zapłaconego podatku w rozliczeniach z tytułu updop w Polsce za dany rok podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej „updop”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W myśl art. 20 ust. 1 updop, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Powołany przepis ustanawia następujące przesłanki dokonania przedmiotowego odliczenia:

*   podmiot podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
*   podatnik ten osiąga dochody (przychody) zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą,
*   dochody (przychody) osiągane na terytorium państw obcych podlegają opodatkowaniu w tych państwach,
*   dochody te nie są wolne od podatku na mocy postanowień umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, czyli nie ma zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 3 updop,
*   podatek od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium państw obcych został faktycznie zapłacony w tych państwach.

Na podstawie art. 20 ust. 6 tej updop, łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.

Jak zatem wynika z art. 20 updop odliczenie podatku zapłaconego w obcym państwie może nastąpić przy łącznym wystąpieniu następujących przesłanek:

*   podatek zapłacony w obcym państwie odlicza się w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym dochody (przychody) osiągnięte poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegające w obcym państwie opodatkowaniu łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   podatek zapłacony w obcym państwie odlicza się od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów za rok podatkowy,
*   odliczenie następuje w kwocie równej podatkowi zapłaconemu w obcym państwie z tym, że kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Przepisy art. 20 - 22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 22a updop). Przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. W przypadku braku umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania dochody, uzyskiwane przez osobę prawną ze źródeł położonych za granicą, podlegają co do zasady, opodatkowaniu zarówno według ogólnych zasad obowiązujących w państwie, w którym położone jest źródło dochodu, jak i następnie w państwie siedziby osoby prawnej uzyskującej dochód.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 updop podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność wiertniczą w wielu krajach poprzez działające oddziały. Jednym z takich oddziałów jest Oddział Spółki na terytorium Ugandy. Od dochodów generowanych przez Oddział odprowadzany jest w Ugandzie podatek dochodowy. Zgodnie z obowiązującymi w Ugandzie przepisami podatkowymi Wnioskodawca na początku roku podatkowego szacuje wysokość dochodu, który osiągnie w danym roku podatkowym i uiszcza w dwóch ratach podatek dochodowy, ostateczne rozliczenie podatku dochodowego w oparciu o faktycznie osiągnięty w roku podatkowym dochód jest dokonywane w zeznaniu rocznym do końca czerwca roku następującego po roku podatkowym. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów osiągniętych w Polsce i w Ugandzie przysługuje Spółce dopiero na etapie złożenia zeznania rocznego CIT-8, tj. zarówno podatek zapłacony przez Oddział w Ugandzie jak i dochód uzyskiwany w Ugandzie nie mogą być uwzględniane w momencie kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych płaconych w ciągu danego roku podatkowego w Polsce. Dochody ze źródeł zagranicznych podlegają więc opodatkowaniu dopiero na etapie składania zeznania rocznego CIT-8. Możliwość odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie w zeznaniu podatkowym CIT-8 składanym do 31 marca roku następującego po roku podatkowym jest zatem zdaniem, Wnioskodawcy uzależniona od złożenia zeznania rocznego w Ugandzie (i uiszczenia całej kwoty należnego w Ugandzie podatku) nie później niż zeznania rocznego w Polsce. Jeżeli zeznanie roczne zostanie złożone w Ugandzie w okresie późniejszym niż 31 marca za dany rok podatkowy, Wnioskodawca w celu odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie będzie zobowiązany do złożenia korekty deklaracji CIT-8.

Zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty (art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej).

W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na przepis art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej, który stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Uprawnienia do złożenia korekt ulegają zawieszeniu w trybie art. 81b § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą i przysługują nadal po zakończeniu kontroli podatkowej, postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Wobec powyższego, zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie zeznania korygującego wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych dot. rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Z ww. regulacji wynika również, że możliwość złożenia korekty zeznania istnieje, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. W tym miejscu należy stwierdzić, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych takich zastrzeżeń nie wprowadzają.

Wobec powyższego, korekta zeznania ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie zeznania polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonego zeznania, z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty.

Dodatkowo należy pamiętać, że w przypadku, gdy w złożonym pierwotnie zeznaniu podatkowym, podatnik wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej, korektę składa się wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty (art. 75 Ordynacji podatkowej).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i stanowisko Spółki należy stwierdzić, iż rozliczenie podatku dochodowego z tytułu dochodów osiągniętych za granicą i zapłaconego tam podatku dokonuje się w rozliczeniu rocznym CIT-8, a nie przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy. Tak więc jeśli zeznanie roczne za dany rok podatkowy zostanie złożone w Ugandzie w okresie późniejszym niż 31 marca roku następującego po roku podatkowym i Spółka dokona zapłaty podatku dochodowego w Ugandzie po tym okresie, to poprzez złożenie korekty CIT-8 będzie mogła odliczyć przedmiotową kwotę podatku zapłaconego w Ugandzie.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki w zakresie prawa do odliczenia podatku zapłaconego w Ugandzie dopiero na etapie złożenia zeznania podatkowego CIT-8 jest prawidłowe.

Ze stanowiska Wnioskodawcy wynika ponadto, iż Jego zdaniem, podatek zapłacony za granicą w trakcie roku nie daje Spółce prawa do uwzględnienia go w deklaracji podatkowej CIT-8, o ile nie dokona jednocześnie lub wcześniej ostatecznego „ustalenia zobowiązania podatkowego” (rozliczenia rocznego).

W tym miejscu należy jednak zauważyć, iż przepisy updop nie uzależniają możliwości odliczenia podatku zapłaconego za granicą od złożenia za granicą zeznania podatkowego. Cytowany wyżej art. 20 updop wskazuje na możliwość odliczenia podatku zapłaconego za granicą, zatem odliczenie to jest uwarunkowane faktyczną zapłatą, a nie złożeniem zeznania podatkowego za granicą.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie uzależnienia prawa do odliczenia tego podatku od faktu złożenia zeznania podatkowego w Ugandzie jest nieprawidłowe

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych na pytania oznaczone we wniosku jako nr 1, 3 i 4 (stan faktyczny) oraz pytania nr 1, 2, 3, 4 (zdarzenie przyszłe) wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.