Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.190.2019.1.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-27
Teza: Darowizna działki nie będzie stanowić odpłatnej dostawy towarów.
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa-dostawa towarów; działki; opodatkowanie; wyłączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2019 r. (data wpływu 28 marca 2019 r.) uzupełnionym pismem z 15 kwietnia 2019 r. (data wpływu 24 kwietnia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania darowizny działki nr 1053/4 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania darowizny działki nr 1053/4.

Wniosek został uzupełniony pismem z 15 kwietnia 2019 r. (data wpływu 24 kwietnia 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Starosta, reprezentujący Skarb Państwa, zamierza zawrzeć umowę darowizny nieruchomości z Gminą, w formie aktu notarialnego, w trybie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Na mocy tej umowy Gmina nabędzie własność działki nr 1053/4 \`(\`(...)\`)\`, obręb …, o pow. 0,5006 ha. Działka ta jest zajęta pod drogę publiczną gminną. Znajduje się na niej fragment ulicy C. (jezdnia, pobocze itp.), ogólnodostępny parking publiczny, trawniki, oraz kolumna z zabytkową figurą Najświętszej Maryi Panny wpisana do rejestru zabytków. Darowizna nastąpi z przeznaczeniem pod drogę gminną, ogólnodostępny parking i dalsze utrzymywanie ww. Kolumny Maryjnej.

Powyższe obiekty, tj. droga, parking, zabytkowa kolumna istnieją fizycznie na ww. działce od wielu lat. Istniały na niej również przed wejściem w życie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Natomiast działka nr 1053/4 stała się formalnie własnością Skarbu Państwa w 2006 r. Wówczas została dopisana do ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego (wcześniej nie figurowała w operacie ewidencji gruntów) na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 25 września 2006 r. o rozgraniczeniu nieruchomości. Przyjąć należy iż własność Skarbu Państwa ma charakter pierwotny – własność nie powstała wskutek nabycia od innej osoby (podmiotu) lecz na skutek oświadczenia organów Skarbu Państwa, wskazujących, iż to Skarb Państwa jest właścicielem ww. działki.

W chwili obecnej działka nr 1053/4 stanowi własność Skarbu Państwa i jest zapisana w księdze wieczystej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy.

Zgodnie z wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr …, wydanym przez Urząd Miasta, działka nr 1053/4 znajduje się w: terenie dróg publicznych klasy L – lokalnej (…), terenie dróg publicznych klasy G – głównej (…), oraz terenie miejsc do parkowania (…).

Zgodnie z zapisami w operacie ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego działka nr 1053/4 została zapisana jako następujące użytki: drogi o pow. 0,4968 ha, oraz inne tereny zabudowane o pow. 0,0038 ha. W miejscu oznaczonym użytkiem … posadowiona jest zabytkowa Kolumna Maryjna.

Skarb Państwa – Starosta nie ponosił nakładów finansowych na ww. nieruchomość. Skarbowi Państwa – Staroście nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług VAT.

Z tytułu darowizny przedmiotowej nieruchomości, Skarb Państwa – Starosta nie uzyska żadnego ekwiwalentu, wynagrodzenia (zapłaty) ani korzyści.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy darowizna nieruchomości, opisanej w pkt 74, która nastąpi pomiędzy Skarbem Państwa – Starostą, a Gminą, w trybie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług VAT, czy też będzie zwolniona z ww. podatku, lub też nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 7 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której wyżej mowa, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, a w szczególności wszelkie inne darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

A contrario, jeśli podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od ww. czynności, w całości lub w części, to darowizna taka na gruncie ww. ustawy nie jest uważana za dostawę towarów.

W przedmiotowej sprawie Skarb Państwa jest właścicielem działki nr 1053/4. Własność ma charakter pierwotny, co oznacza m.in. to, iż wcześniej działka nie miała innego właściciela. Skarbowi Państwa nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia lub wytworzenia ww. nieruchomości.

Zważając na powyższe okoliczności Wnioskodawca uważa, iż darowizna działki nr 1053/4 nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a więc nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów na terytorium kraju,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co do zasady, podlega tylko taka dostawa towarów, która ma charakter odpłatny. Jednak w ściśle określonych przypadkach nieodpłatne zbycie towarów może być również przedmiotem opodatkowania tym podatkiem.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

–jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części.

Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem lub wytworzeniem.

W konsekwencji niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Przy czym, zauważyć należy, że definicja pojęcia „wytworzenie nieruchomości” zawarta jest w art. 2 pkt 14a cytowanej ustawy, zgodnie z którym ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości – rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wyłączenia z opodatkowania, opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz zwolnienia od podatku darowizny zabudowanej działki nr 1053/4.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę darowizny nieruchomości. Na mocy tej umowy Gmina nabędzie własność działki nr 1053/4. Działka jest zajęta pod drogę publiczną gminną. Znajduje się na niej fragment ulicy (jezdnia, pobocze), ogólnodostępny parking publiczny, trawniki oraz kolumna z zabytkową figurą Najświętszej Maryi Panny. Powyższe obiekty istnieją fizycznie na ww. działce od wielu lat. Działka stała się formalnie własnością Skarbu Państwa w 2006 r. Wnioskodawca nie ponosił nakładów finansowych na ww. nieruchomość. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług.

Jak wskazano wyżej nieodpłatne przekazanie towarów (np. darowiznę) uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania darowizny – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Z powyższych przepisów wynika, że darowizna działki nr 1053/4 na rzecz Gminy ze względu na nieodpłatny charakter czynności podlega opodatkowaniu podatkiem VAT tylko przy spełnieniu przesłanki określonej w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w sytuacji gdy podatnikowi przysługiwało prawo w całości lub w części do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tej nieruchomości lub jej części składowych.

W art. 2 pkt 14a ustawy zostało zdefiniowane pojęcie wytworzenia nieruchomości. Zgodnie z tym przepisem przez wytworzenie nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W przedmiotowej sprawie istotnym dla rozstrzygnięcia jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia przez Wnioskodawcę działki nr 1053/4 oraz fakt, że nie zostały poniesione przez Niego wydatki na ulepszenie posadowionych na działce obiektów od których przysługiwałoby prawo do odliczenia.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy stwierdzić, że darowizna działki nr 1053/4 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z wniosku wynika bowiem, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia lub wytworzenia ww. nieruchomości jak również Wnioskodawca nie ponosił na nią nakładów finansowych.

Zatem darowizna działki nr 1053/4 na rzecz Gminy nie będzie stanowiła odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.