Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.919.2024.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży
używanej mobilnej stacji pomiaru hałasu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
gmina
sprzedaż
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży
    używanej mobilnej stacji pomiaru hałasu. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina A (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina
    A jest miastem na prawach powiatu.
    Zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 107 t. j.), miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania
    powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Ponadto, zgodnie z art. 92 ust. 1 cyt.
    ustawy, funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje: rada miasta,
    prezydent miasta. Wobec tego prezydent miasta na prawach powiatu pełni jednocześnie
    funkcje starosty.
    W związku z powyższym Prezydent A pełni funkcje starosty.
    W myśl z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 t. j.) zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań
    własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego,
    gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.
    Ochrona przed hałasem jest jednym z elementów ochrony środowiska.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 13 ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje
    określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie ochrony
    środowiska i przyrody.
    Zasady ochrony środowiska oraz warunki korzystania z jego zasobów, z uwzględnieniem
    wymagań zrównoważonego rozwoju określa ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo
    ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 54 t. j.) (dalej: ustawy Prawo ochrony
    środowiska).
    Stosownie do art. 378 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, Organem ochrony
    środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 115a ust. 1, art. 149 ust. 1, art.
    150, art. 152 ust. 1, art. 154 ust. 1, art. 178, art. 183, art. 237 i art. 362 ust. 1-3, jest
    starosta.
    Wydział Środowiska Urzędu Miejskiego A odpowiada za realizację zadań z zakresu
    ochrony środowiska, w tym m.in.: ochrony przed hałasem. W Wydziale Środowiska
    realizowane są na przykład zadania w zakresie wydawania decyzji ustalających
    dopuszczalne poziomy hałasu, opracowania strategicznych map hałasu, opiniowania
    projektów uchwał w sprawie programu ochrony środowiska przed hałasem.
    Wydział Środowiska i Rolnictwa (obecnie Wydział Środowiska), realizując zadania
    dotyczące redukcji hałasu w środowisku oraz przeciwdziałania przekroczeniom
    standardów akustycznych na terenie miasta A, nabył w 2019 roku, w drodze przetargu,
    mobilną stację pomiaru hałasu. Przedmiotem zamówienia było dostarczenie i sprzedaż
    mobilnej stacji pomiaru hałasu, którą stanowi przyczepa pomiarowa typu (...) z
    homologacją wyposażona w zestaw przyrządów do pomiaru hałasu, natężenia ruchu
    drogowego, prędkości pojazdów i warunków meteorologicznych oraz w urządzenie do
    rejestracji i transmisji skorelowanych danych z pomiaru hałasu, natężenia ruchu

    drogowego, prędkości pojazdów i warunków meteorologicznych wraz z niezbędną
    dokumentacją i oprogramowaniem. Dodatkowo Wykonawca przeprowadził szkolenie:
    instalacyjne, z obsługi Urządzenia oraz w terenie z prowadzenia pomiarów hałasu
    drogowego, tramwajowego i przemysłowego.
    Koszt mobilnej stacji pomiaru hałasu wynosił (...) zł brutto ((...) zł netto + 23% VAT).
    Podatek VAT z faktury wystawionej przez Dostawcę stacji nie podlegał odliczeniu.
    Podstawowym założeniem zakupu i przeznaczeniem stacji była realizacja zadań
    wynikających z ustawy Prawo ochrony środowiska, mobilna stacja pomiaru hałasu była
    wykorzystywana do bieżącej identyfikacji źródeł hałasu w mieście oraz miejsc najbardziej
    zagrożonych ponadnormatywnym hałasem w środowisku oraz pomocniczo przy
    sporządzaniu Strategicznej mapy hałasu A. Zadania, do realizacji których wykorzystywana
    była przedmiotowa stacja nie podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Aktualnie z uwagi na uwarunkowania techniczno-organizacyjne Wydział Środowiska
    planuje sprzedać przedmiotową mobilną stację pomiaru hałasu jako sprzedaż zbędnego
    składnika majątku ruchomego.

## Pytanie

Czy planowana przez Gminę – Wydział Środowiska Urzędu Miejskiego A – sprzedaż
    używanej mobilnej stacji pomiaru hałasu wykorzystywanej wyłącznie do zadań w zakresie
    ochrony środowiska (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT), będzie czynnością
    wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, czyli niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 t. j.) dalej: ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Jednakże aby dostawa towaru podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Przepis art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy oraz odnosi się tylko do tych czynności, które związane
    są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których
    zostały one powołane.

    Gmina A - Wydział Środowiska Urzędu Miejskiego A zakupił stację pomiaru hałasu w celu
    wykonywania zadań z zakresu ochrony środowiska a dokładniej ochrony przed hałasem.
    Stacja była wykorzystywana do bieżącej identyfikacji źródeł hałasu w A oraz miejsc
    najbardziej zagrożonych ponadnormatywnym hałasem w środowisku, jak również
    pomocniczo przy sporządzaniu Strategicznej mapy hałasu A. Zadania te nie podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym stacja opisana we
    wniosku nie była wykorzystywana do celów działalności gospodarczej, a podatek VAT przy
    jej nabyciu nie podlegał odliczeniu.
    Wobec powyższego w ocenie Gminy, sprzedając stację pomiaru hałasu, która od
    momentu nabycia przez kilka lat była wykorzystywany do zadań dotyczących ochrony
    środowiska (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT), nie działa dla tej czynności
    w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Transakcja sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego wyłącznie do działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. do zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami, które realizowane są w ramach reżimu publicznoprawnego, pozostaje poza
    zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Gminy opisywana czynność sprzedaży pozostaje poza zakresem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i oznacza to, że sprzedaż ww. stacji
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 ust. 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Nie każda jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej
    czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Unormowanie to pozostaje w zgodzie z art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.
    L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), który stwierdza, że:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:
    • dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,
    • odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te
    podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powołany wyżej przepis art. 15 ust. 6 ustawy, jak i cytowany przepis Dyrektywy, wyłączają
    z opodatkowania organy podlegające prawu publicznemu, jeżeli prowadzą daną
    działalność jako organy publiczne, nawet wtedy, gdy pobierają z tytułu tej działalności
    wynagrodzenie. Czynności, w których organy te uczestniczą jako organy publiczne, to
    określone prawem czynności wykonywane w interesie publicznym. Zatem czynności, w
    stosunku do których organy publiczne nie są traktowane jako podatnicy, to czynności
    wykonywane przez nie w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, a także czynności, do których wykonywania są uprawnione wyłącznie
    organy publiczne.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, należy stwierdzić, iż generalnie organy oraz
    urzędy publiczne są uznawane za podatników. Dotyczy to jednakże tylko tej sfery, w której
    faktycznie występuje konsumpcja oraz gdzie podmioty te mogą konkurować z podmiotami
    prawa prywatnego.
    Kryterium decydującym o uznaniu organu władzy publicznej za podatnika podatku od
    towarów i usług jest zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jak podmiot gospodarczy

    (przedsiębiorca) w stosunku do określonych transakcji lub czynności. Szczególnie jest to
    uzasadnione w tych przypadkach, gdzie identyczne czynności lub bardzo zbliżone
    czynności bądź też transakcje mogą być wykonywane przez podmioty prywatne (np.
    przedsiębiorców).
    Należy nadmienić, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które
    dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie
    na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej,
    dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w
    zakresie tych czynności.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie
    gminnym.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych
    potrzeb mieszkańców tej jednostki. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tut.
    organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną
    odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące ich mienia należy uznać
    za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest
    wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
    Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami,
    realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, pozostają poza zakresem ustawy o
    podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez jednostki samorządu
    terytorialnego poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, a jednostki samorządu terytorialnego realizując te czynności nie występują w
    charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 20 marca 2014 r. w sprawie C-72/13 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi
    Finansów, w którym orzekł, że:
      „(...) dyrektywę 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się
      ona opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji takich jak te zamierzone przez Gminę
      Wrocław, o ile sąd odsyłający stwierdzi, iż transakcje te stanowią działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz iż nie są wykonywane
      przez rzeczoną gminę w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu art. 13
      ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy. Jeśli jednak należałoby uznać te transakcje za
      wykonywane przez wspomnianą gminę działającą w charakterze organu władzy
      publicznej, przepisy dyrektywy 2006/112 nie sprzeciwiałyby się ich opodatkowaniu,
      gdyby sąd odsyłający stwierdził, że ich zwolnienie mogłoby prowadzić do znaczących
      zakłóceń konkurencji w rozumieniu art. 13 ust. 2 tej dyrektywy”.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że skoro mobilna stacja pomiaru hałasu nie została nabyty przez Państwa na
    potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług,
    lecz jako służąca do wykonywania Państwa zadań własnych, czyli do wykonywania celów,
    które stanowią działalność publicznoprawną, to sprzedając ww. mobilną stację pomiaru

    hałasu nie będą Państwo działali dla tej czynności w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaży mobilnej stacji pomiaru hałasu
    wykorzystywanej do wykonywania zadań własnych, do których zostali Państwo powołani,
    nie należy traktować w kategorii działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy. W konsekwencji sprzedaż ww. składnika majątku ruchomego nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.