Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1392/13-6/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-05-29
Teza: 1. „Czy przy sprzedaży akcji - wynik na sprzedaży, będzie stanowił dochód lub stratę z działalności gospodarczej? 2. Czy wymagane jest wpisanie do działalności gospodarczej dodatkowego PKWIU 66.19.22.0, aby dochód lub strata mogła być rozliczona w działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: akcja; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; sprzedaż; strata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 17 grudnia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 20 marca 2014 r. oraz w dniu 21 maja 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych operacji kupna i sprzedaży akcji w:

*   części dotyczącej zaliczenia wyniku na sprzedaży akcji do dochodu/straty z działalności gospodarczej oraz dotyczącej kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych operacji kupna i sprzedaży akcji.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 5 marca 2014 r. nr ILPB1/415-1392/13-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 11 marca 2014 r., a zatem wyznaczony termin upłynął z dniem 18 marca 2014 r. i w tym czasie Wnioskodawca nie uzupełnił wszystkich braków formalnych wniosku.

W dniu 31 marca 2014 r. na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 14g § 1 i 3 oraz art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego zostało wydane postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nr ILPB1/415-1392/13-4/AMN.

Wnioskodawca pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. (data wpływu 14 kwietnia 2014 r.) wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

W wyniku ponownej weryfikacji akt sprawy z uwzględnieniem zarzutów przedstawionych w złożonym zażaleniu Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów uznał, że przedmiotowe zażalenie zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym w dniu 5 maja 2014 r. zostało wydane postanowienie nr ILPB1/415Z-4/14-2/AP uchylające wcześniejsze postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w sprawie z wniosku Pana Marcina Wenzel z dnia 11 grudnia 2013 r.

W związku z faktem, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14f § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, tut. Organ pismem z dnia 5 maja 2014 r. nr ILPB1/415-1392/13-5/AMN wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowanego, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez Organ, a jego uzupełnieniem przez Stronę nie wlicza się do terminu przewidzianego na odpowiedź na zażalenie.

Wezwanie wysłano w dniu 5 maja 2014 r., skutecznie doręczono w dniu 16 maja 2014 r., natomiast wniosek uzupełniono w dniu 21 maja 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Chcąc zdywersyfikować źródła dochodów w swojej działalności Wnioskodawca założył rachunek inwestycyjny w domu maklerskim jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą (osoba prowadząca działalność gospodarczą). Część środków pieniężnych z działalności gospodarczej Zainteresowany zainwestował kupując akcje spółki giełdowej notowanej na GPW w W. Wnioskodawca ma zamiar okresowo dokonywać operacji kupna i sprzedaży akcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przy sprzedaży akcji − wynik na sprzedaży, będzie stanowił dochód lub stratę z działalności gospodarczej?
2.  Czy wymagane jest wpisanie do działalności gospodarczej dodatkowego PKWIU 66.19.22.0, aby dochód lub strata mogłaby być rozliczana w działalności gospodarczej?
3.  Jeżeli nie jest to właściwy PKD to jaki powinien być?
4.  W którym momencie powstanie dochód/strata?
5.  W momencie sprzedaży akcji, koszt będzie stanowiła cena zakupu powiększona o koszty prowizji?

Zdaniem Wnioskodawcy dochody lub straty wynikające z operacji finansowych (zakup-sprzedaż) stanowią dochód lub stratę z działalności gospodarczej. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 2 do przychodów z kapitałów pieniężnych uważa się: „… odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą …”. Zważywszy na fakt, że inwestowane przez Wnioskodawcę środki pieniężne związane są z wykonywaną własną działalnością gospodarczą poprzez rozszerzenie źródeł dochodów działalności, Zainteresowany powinienem uwzględniać je w swojej działalności gospodarczej. Zamiarem Wnioskodawcy jest okresowe nabywanie i zbywanie akcji celem osiągnięcia zysku, zatem będzie miało to charakter permanentnej działalności gospodarczej. W myśl art. 26, dochodem z działalności gospodarczej będzie stanowiła nadwyżka pomiędzy przychodem a kosztem nabycia akcji pomniejszonej o koszty prowizji.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany przedstawił własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego:

Rozszerzenie działalności gospodarczej o „PKWIU 66.19.22.0 Usługi związane z finansami przedsiębiorstw i kapitałem zainwestowanym” jest wymagane i jest to związane z obowiązkiem statystycznym podmiotów prowadzących działalność gospodarczą.

Zgodnie z normą Polskiej Klasyfikacji Działalności numer 66.19 dotyczący: „Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych” zawiera klasyfikację działalności wykonywania usług z zakresu PKWIU 66.19.22.0.

Dochód lub strata powstanie w momencie rozliczenia sprzedaży akcji przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych w Warszawie (KDPW). Sprzedaż nabytych uprzednio akcji musi zostać rozliczona przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych, aby móc określić faktyczny wynik na sprzedaży akcji. Jednocześnie uwzględniając koszty opłat prowizji pośredniczącego domu maklerskiego w dokonywanych transakcjach kupna i sprzedaży. Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych jest instytucją rozliczeniową odpowiedzialną za prawidłowe rozliczanie tego typu transakcji, zatem moment rozliczenia transakcji w KDPW powinien być momentem powstania dochodu lub straty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych operacji kupna i sprzedaży akcji w:

*   części dotyczącej zaliczenia wyniku na sprzedaży akcji do dochodu/straty z działalności gospodarczej oraz kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Na mocy art. 9 ust. 3 cytowanej ustawy, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Powyższy przepis, zgodnie z art. 9 ust. 6 ww. ustawy, ma zastosowanie do strat z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce, papierów wartościowych, w tym z odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych (sprzedaż krótka) i odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 7 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl art. 5a ust. 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do treści art. 5b ust. 1 cytowanej ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Aby zatem przychód uzyskany z prowadzonej działalności mógł być uznany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, działalność ta musi spełniać następujące przesłanki:

*   musi być działalnością zarobkową;
*   musi być działalnością wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub działalnością polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych;
*   musi być działalnością prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły;
*   działalność ta nie może polegać na wykonywaniu czynności, o których mowa jest w art. 5b ust. 1 ww. ustawy;
*   przychody z niej uzyskane nie mogą być zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 tej ustawy.

Z powyższego wynika, że jeżeli ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza określony przychód do innego źródła niż pozarolnicza działalność gospodarcza, przychód ten stanowi przychód z tego źródła, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od tego czy zdarzenie, które powoduje powstanie tego przychodu ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:

1.  odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych,
2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Stosownie do treści art. 5a pkt 11 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391).

W myśl art. 30b ust. 1 cytowanej ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Przy czym przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie udziałów (akcji), papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (art. 30b ust. 4 ww. ustawy).

Z powyższego wynika, że co do zasady, przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych stanowi przychód z kapitałów pieniężnych. Wyjątek stanowi sytuacja, w której zbycie to następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca będzie dokonywał operacji kupna-sprzedaży akcji w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie, przy sprzedaży akcji − wynik na sprzedaży, będzie stanowił dochód lub stratę z działalności gospodarczej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej zaliczenia wyniku na sprzedaży akcji do dochodu/straty z działalności gospodarczej, należało uznać za prawidłowe.

Jednakże zauważyć przy tym należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia uznania danego działania za pozarolniczą działalność gospodarczą od faktu zarejestrowania (zgłoszenia do właściwego rejestru) tej działalności. Dla zakwalifikowania przychodów uzyskiwanych z tytułu dokonywania określonych czynności w ramach działalności gospodarczej do przychodów z tego źródła, nie ma znaczenia czy zostanie wpisany do działalności gospodarczej dodatkowy PKWIU 66.19.22.0. Zatem w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest wymagane dokonanie takiego wpisu, aby dochód lub strata mogłaby być rozliczana w działalności gospodarczej. Wskazać jednak należy, że obowiązek ujęcia we właściwych ewidencjach rejestracyjnych (wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) przedmiotu działalności zgodnego z faktycznie wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej czynnościami, może wynikać z odrębnych przepisów, niebędących przepisami prawa podatkowego i niemogących być przedmiotem niniejszej interpretacji, tak jak wskazanie właściwego PKD. Przepisy te mogą także ograniczać możliwość prowadzenia danego rodzaju działalności poprzez konieczność uzyskania dodatkowych zezwoleń bądź spełnienia dodatkowych kryteriów (np. dokonanie określonego wpisu w rejestrach, czy też uzyskanie koncesji lub zezwoleń).

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej wymogu dokonania wpisu do działalności gospodarczej dodatkowego PKWIU 66.19.22.0, aby dochód lub strata mogłaby być rozliczana w działalności gospodarczej, należało uznać za nieprawidłowe.

Kwalifikacja przychodów do źródła działalność gospodarcza, nie determinuje określenia właściwego PKD.

W związku z powyższym dla zaliczania przychodów do źródła jakim jest działalność gospodarcza, nie jest istotne jaki powinien być PKD.

Określając moment podatkowy, w którym podatnik otrzymał przychód z działalności gospodarczej w związku z dokonywanymi operacjami kupna-sprzedaży należy kierować się literalnym brzmieniem art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, a także brzmieniem art. 14 ust. 1 ww. ustawy, stanowiącym że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Artykuł ten wyraźnie odróżnia przychód należny od jego „faktycznego otrzymania”, czyli „zapłacenia”.

Ustawodawca w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadził wyjątek od określonej w art. 11 ust. 1 ww. ustawy „kasowej” definicji przychodu: są nim przychody należne, a nie otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika.

Zatem przychód z odpłatnego zbycia akcji powstanie po stronie Wnioskodawcy w dniu zawarcia umowy sprzedaży akcji, przenoszącej własność akcji na kupującego. W dacie przeniesienia własności akcji powstaje po stronie zbywcy przychód należny, o którym mowa w powołanym powyżej art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stwierdzając, że „za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (…)”, wyraźnie wskazuje, że chodzi o przychody przysługujące, należące się komuś, stanowiące wierzytelność, bez względu na to, czy zostały one otrzymane, czy też będą otrzymane w przyszłości.

Przepis art. 22 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z przepisu tego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z przychodami, w tym służą zachowaniu lub zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Ustawodawca w art. 30b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zastrzegł, że zasad określających sposób opodatkowania dochodów kapitałowych wymienionych w art. 30 ust. 1 nie stosuje się, jeżeli zbycie udziałów (akcji), papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Regulacja zawarta w przepisie art. 22 ust. 1 ww. ustawy nie stoi w sprzeczności z faktem, że niektóre koszty ponoszone są przez podatnika w określonym przedziale czasowym, bez związku z konkretną transakcją. W takim przypadku wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodu w momencie uzyskania jakiegokolwiek przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (w tym akcji) oraz pochodnych instrumentów finansowych. Podkreślić należy, że warunkiem koniecznym uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego związek przyczynowo-skutkowy z uzyskaniem przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (akcji) oraz pochodnych instrumentów finansowych.

Zatem zarówno wydatki na nabycie odpłatnie zbywanego papieru wartościowego, jak również wydatki poniesione w roku podatkowym związane z funkcjonowaniem źródła przychodu stanowią koszty uzyskania przychodu w momencie odpłatnego zbycia akcji. Jeżeli zatem podatnik uzyskuje przychody ze zbycia papierów wartościowych, to poniesione w celu uzyskania przychodu w roku podatkowym koszty opłat prowizji pośredniczącego domu maklerskiego w dokonywanych transakcjach kupna sprzedaży mogą być rozliczone z tymi przychodami. Oznacza to, że jeżeli w danym roku podatkowym podatnik uzyska przychody ze sprzedaży papierów wartościowych, będzie mógł − w tymże roku podatkowym − zaliczyć wydatki związane z opłatami prowizji pośredniczącego domu maklerskiego do kosztów uzyskania przychodu.

Jednakże, w sytuacji gdy w momencie zbycia akcji, wydatki poniesione na ich nabycie przekroczą sumę przychodów z odpłatnego zbycia tych akcji, wówczas powstanie strata podatkowa, która – zgodnie z zasadami określonymi w art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − rozliczona może być w ciągu pięciu kolejnych lat podatkowych z dochodem uzyskanym z danego źródła przychodów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że dochód ze sprzedaży akcji powstanie w momencie ich odpłatnego zbycia. W tym samym momencie powstanie również strata podatkowa w sytuacji, gdy wydatki poniesione na nabycie zbywanych akcji przekroczą sumę przychodów z ich odpłatnego zbycia.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej momentu powstania dochodu/straty należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto należy wskazać, że w momencie sprzedaży akcji, kosztem uzyskania przychodu będzie cena zakupu zbywanych akcji powiększona o poniesione koszty prowizji.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79 po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.