Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.295.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Wynajem lokomotyw jako przychody mogące być objęte
podatkiem u źródła.
Słowa kluczowe: Luksemburg
Niemcy
jednostka-jednostka transparentna podatkowa
podatek-podatek pobierany u źródła
spółki-spółka komandytowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie pytania Nr 1
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2025 roku, wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 29
    maja 2025 r. dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatku u
    źródła.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z siedzibą w (...) jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”). Spółka podlega w Polsce
    opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Wnioskodawca należy do (...) grupy kapitałowej (...) (dalej: „Grupa”), specjalizującej się w
    wynajmie lokomotyw. Spółka została założona w 2023 r. przez austriacką spółkę (...), która
    posiada 100% udziałów w Spółce.
    W obecnej strukturze Grupy, powiązana z Wnioskodawcą spółka niemiecka – (...) (dalej:
    „B”) jest jednym z podmiotów, który nabywa lokomotywy, a następnie udostępnia je
    innym podmiotom powiązanym (zarządzającym aktywami) w celu wynajmu na rzecz
    podmiotów trzecich działających na wyznaczonym obszarze geograficznym. Obecnie
    funkcjonują dwie spółki zarządzające aktywami: ww. (...) oraz (...). Taką samą funkcję ma
    pełnić m.in. Wnioskodawca. Spółka będzie działać jako podmiot odpowiedzialny za
    zarządzanie aktywami (lokomotywami) i pełnić funkcje dystrybucyjne w ramach wynajmu
    lokomotyw we własnym imieniu na rzecz podmiotów trzecich działających na
    wyznaczonym obszarze geograficznym.
    Planowane jest zawarcie umowy pomiędzy B a spółkami zarządzającymi (m.in. (...) i (...))
    oraz Wnioskodawcą. Zgodnie z tą umową Wnioskodawcy będą udostępniane lokomotywy
    przez B, które następnie będą wynajmowane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu
    klientom zewnętrznym w Polsce (dalej: „Klient PL”). Z otrzymanej od Klienta PL kwoty
    czynszu najmu, Spółka będzie zobowiązana przekazać określony procent kwoty czynszu
    najmu na rzecz B. W ramach omawianej transakcji wszelkie koszty napraw i konserwacji
    lokomotyw będzie ponosił Wnioskodawca. Płatności będą dokonywane na podstawie
    faktur wystawianych przez B na Wnioskodawcę z tytułu korzystania z lokomotyw na
    rachunek bankowy B (dalej: „Należności”).
    B prowadzi rzeczywistą działalność na terenie Niemiec w formie spółki komandytowej
    utworzonej zgodnie z prawem niemieckim (niem. Kommanditgesellschaft),
    nieposiadającej osobowości prawnej oraz niebędącej podatnikiem podatku
    dochodowego. Dochód osiągany przez spółkę komandytową jest opodatkowany na
    poziomie wspólników. Wspólnikami B są: komandytariusz – (...) (dalej: C) oraz
    komplementariusz odpowiedzialny za zarządzanie, jednak nieuczestniczący w zyskach
    /stratach spółki – (...) (dalej: „D”).
    C jest rezydentem podatkowym w Luksemburgu.
    B jest odrębnym od swoich wspólników podmiotem praw i obowiązków, prowadzącym
    rzeczywistą działalność gospodarczą ww. zakresie i stanowi zakład podatkowy C w
    Niemczech. W związku z powyższym dochód osiągany przez C poprzez B z tytułu wynajmu
    lokomotyw podlega opodatkowaniu w Niemczech. Jak wspomniano powyżej płatności
    będą dokonywane bezpośrednio przez Wnioskodawcę na rzecz B, która będzie odbiorcą
    Należności wypłacanych przez Wnioskodawcę i tym samym ich ekonomicznym, jak i
    rzeczywistym właścicielem.
    W ramach ww. transakcji kwoty wynagrodzenia wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz
    B będą przekraczać kwotę 2 milionów PLN w trakcie roku. Do tej pory nie były realizowane
    żadne płatności przez Wnioskodawcę na rzecz B. Wnioskodawca w ramach należytej

    staranności będzie pozyskiwał odpowiednie certyfikaty rezydencji zarówno B, jak również
    jej wspólników, tj. C i D.
    Pytania
    1. Czy w opisywanym zdarzeniu przyszłym do Należności dokonywanych przez
      Wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z lokomotyw będą miały zastosowanie
      przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga
      w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
      opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z dnia 1996.09.18,
      poz. 527 dalej: „UPO PL-LUX”), a tym samym Należności te nie będą podlegały
      opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce?
    2. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy do opisywanego
      zdarzenia przyszłego będą miały zastosowanie przepisy Umowy między
      Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku. (Dz.U. z
      dnia 2005.01.20, poz. 90 dalej: „UPO PL-DE”), co oznaczałoby, że Wnioskodawca będzie
      uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku u źródła do płatności
      dokonywanych na rzecz B tytułem opisanych Należności?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zakładając, że wszelkie obowiązki dokumentacyjne
    potwierdzające rezydencję podatkową C zostaną spełnione, w odniesieniu do płatności na
    rzecz B tytułem Należności będą miały zastosowanie przepisy UPO PL-LUX. W
    konsekwencji, Wnioskodawca będzie uprawniony do niepobrania podatku u źródła w
    Polsce od kwot wypłacanych na rzecz B.
    Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „UPDOP”)
    jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku
    podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza siedziba lub zarząd
    usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też
    osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku
    podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu
    powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym
    podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego
    w Polsce.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 UPDOP, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 UPDOP, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych
    do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo
    jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce
    zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
    miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    Zgodnie z art. 3 ust. 5 UPDOP, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5,
    uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią
    dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów: z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
    wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży
    tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego,
    za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
    środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze
    zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-
    how) - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    W myśl art. 21 ust. 2 UPDOP, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w
    sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita
    Polska.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 UPDOP osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako
    płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką
    umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów
    podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków
    zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do
    dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności
    uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Z kolei w myśl art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu
    powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te
    należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki
    podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000
    000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1 a-1 e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
        podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    Należy jednak wskazać, że na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia
    2022 r. w sprawie wyłączenia obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego
    od osób prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2852) wyłącza się stosowanie ww. art. 26 ust. 2e
    UPDOP w przypadku wypłat należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania
    urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
    naukowego. W zw. z powyższym ww. art. 26 ust. 2e nie będzie miał zastosowania do
    Należności Wnioskodawcy wypłacanych na rzecz B.
    Mając na uwadze powyższe zasadne jest odwołanie się do przepisów umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania w zw. planowanymi płatnościami z tytułu Należności.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca będzie dokonywał
    płatności na rzecz spółki osobowej znajdującej się na terytorium Niemiec, która jest

    traktowana na gruncie niemieckiego prawa podatkowego jako transparentna podatkowo.
    W związku z powyższym opodatkowanie dochodu wypracowanego przez spółkę
    transparentną ma miejsce na poziomie jej wspólników, a nie samej spółki osobowej.
    Zgodnie z podejściem organów podatkowych zaprezentowanych m.in. w projekcie
    objaśnień dot. podatku u źródła z 2019 r. preferencje wynikające z umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania przysługiwać powinny podatnikom. Tym samym można
    argumentować, że w związku z rezydencją podatkową C w Luksemburgu, do której jest
    alokowany w 100% zysk wygenerowany przez B zasadne jest, aby zastosowanie do
    opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu Należności znalazły przepisy UPO PL-LUX.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 UPO PL-LUX: określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym
    artykule, oznacza wszelkiego rodzaju wynagrodzenia uzyskiwane za użytkowanie lub
    prawo do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego
    lub naukowego, włącznie z filmami dla kina i utworami nagranymi dla radia lub telewizji,
    każdego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub
    procesu produkcyjnego, albo za udostępnienie informacji związanej ze zdobytymi
    doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej. Jak zatem można
    zauważyć, definicja należności licencyjnych w tym przypadku, nie obejmuje swym
    zakresem płatności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego
    jakim są lokomotywy.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, nawet w przypadku uznania przez
    organ podatkowy, że wynagrodzenie uzyskiwane przez B od Wnioskodawcy mieszczą się
    w katalogu świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP, to Wnioskodawca nie
    będzie pełnić obowiązków płatnika tj. nie będzie miał obowiązku poboru zryczałtowanego
    podatku dochodowego, gdyż takie należności nie zostały wymienione w przytoczonym
    powyżej art. 12 ust. 3 UPO PL-LUX.
    Powyższe oznacza, że Należności będące przedmiotem wniosku nie powinny w ogóle
    podlegać opodatkowaniu WHT na podstawie UPO PL-LUX. Wobec tego, zdaniem
    Wnioskodawcy, jeśli dochowa on należytej staranności przy weryfikacji rezydencji
    podatkowej wspólnika B – C i w momencie dokonywania płatności będzie w posiadaniu
    aktualnego certyfikatu rezydencji spółki luksemburskiej - nie będzie zobowiązany do
    pobrania WHT od ww. Należności.
    Taki sposób opodatkowania płatności międzynarodowych w przypadku, gdy odbiorcą
    należności jest spółka transparentna podatkowo jest wielokrotnie powtarzany w
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej „DKIS” interpretacjach
    indywidualnych, np.:
          pismo z dnia 1 marca 2023 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.829.2022.2.AW:
        „W odniesieniu do dokonywanych przez Wnioskodawcę płatności odsetek od
        pożyczki, podatnikami podatku dochodowego będą wspólnicy niemieckiej spółki
        komandytowej i w stosunku do tych podmiotów należy ustalić na podstawie
        właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, czy i jaką stawką należy
        opodatkować wypłacone przez Wnioskodawcę (polskiego rezydenta podatkowego)
        odsetki od pożyczki”.
          pismo z dnia 26 kwietnia 2022 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.27.2022.1.ANK.
        „Ponadto podatnikiem podatku dochodowego w Polsce nie będzie Spółka
        niemiecka (spółka komandytowa) tylko jej wspólnik. Skoro Spółka niemiecka jest
        spółką transparentna zgodnie z przepisami prawa niemieckiego to podatnikami
        zamiast Spółki niemieckiej będą jej wspólnicy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania Nr 1 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawa o CIT,
      podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W świetle art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT,
      za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
      wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
      organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca
      zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    W myśl art. 3 ust. 5 ustawy o CIT,
      za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    Nie budzi zatem wątpliwości, że wszelkie wypłaty, o których mowa w art. 21 ust. 1 w zw. z
    art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, implikują powstanie przychodu na terytorium Polski.
    W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na
    podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu.
    Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT,
      podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
      1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
      przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej
      lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

      2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
      usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    W świetle art. 21 ust. 2 ustawy o CIT,
      przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W myśl art. 22a ustawy o CIT,
      przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT,
      osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.
      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    W świetle art. 26 ust. 2e ustawy o CIT,
      jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
        podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    W tym miejscu należy jednak wskazać odniesienie płatności należności za najem
    lokomotywy do treści rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2022 r. w
    sprawie wyłączenia obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób
    prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2852 ze zm., dalej: „rozporządzenie”). Rozporządzenie to
    ma zastosowanie w Państwa przypadku ponieważ Państwa wniosek dotyczy wypłat
    należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w
    tym także środka transportu (tj. najem lokomotywy).
    Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 9 ustawy o CIT
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia, grupy podatników, grupy płatników lub czynności, w przypadku

      których zostanie wyłączone lub ograniczone stosowanie ust. 2e, jeżeli spełnione
      zostały warunki do niepobrania podatku, zastosowania stawki podatku lub
      zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, uwzględniając istnienie określonych uwarunkowań obrotu
      gospodarczego, specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz
      specyfikę dokonywania niektórych czynności.
    Korzystając z ustawowej delegacji Minister Finansów wydał ww. rozporządzenie.
    Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia:
      Wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku wypłat należności z tytułu
      użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
      środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego.
    W tym miejscu wskazać należy, że sformułowane „prawo do użytkowania urządzenia
    przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego”
    użyte w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT nie zostało zdefiniowane ani w polskich przepisach
    podatkowych, ani w Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i
    majątku i bazujących na tej Konwencji umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Przyjmuje się jednak, że w sformułowaniu „korzystanie lub prawo do korzystania z
    urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego” mieści się wykorzystywanie
    wszelkiego rodzaju urządzeń w celach profesjonalnych, komercyjnych czy naukowych, w
    odróżnieniu od wykorzystywania takich urządzeń dla celów prywatnych, osobistych.
    Jeżeli zatem urządzenia przemysłowe wykorzystywane są m.in. w związku z prowadzoną
    przez polskiego rezydenta działalnością przemysłową, to dokonywane z tytułu takiego
    użytkowania płatności na rzecz nierezydenta należy ocenić przez pryzmat obowiązku
    poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy, w tym także przepisów
    danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczypospolita
    Polska.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika m.in., że w obecnej strukturze
    Grupy, powiązana z Wnioskodawcą spółka niemiecka – (...) (dalej: „B”) jest jednym z
    podmiotów, który nabywa lokomotywy, a następnie udostępnia je innym podmiotom
    powiązanym (zarządzającym aktywami) w celu wynajmu na rzecz podmiotów trzecich
    działających na wyznaczonym obszarze geograficznym. Obecnie funkcjonują dwie spółki
    zarządzające aktywami: ww. (...) oraz (...). Taką samą funkcję ma pełnić m.in.
    Wnioskodawca. Spółka będzie działać jako podmiot odpowiedzialny za zarządzanie
    aktywami (lokomotywami) i pełnić funkcje dystrybucyjne w ramach wynajmu lokomotyw
    we własnym imieniu na rzecz podmiotów trzecich działających na wyznaczonym obszarze
    geograficznym.
    Planowane jest zawarcie umowy pomiędzy B a spółkami zarządzającymi (m.in. (...) i (...))
    oraz Wnioskodawcą. Zgodnie z tą umową Wnioskodawcy będą udostępniane lokomotywy
    przez B, które następnie będą wynajmowane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu
    klientom zewnętrznym w Polsce (Klient PL). Z otrzymanej od Klienta PL kwoty czynszu
    najmu, Spółka będzie zobowiązana przekazać określony procent kwoty czynszu najmu na
    rzecz B. W ramach omawianej transakcji wszelkie koszty napraw i konserwacji lokomotyw
    będzie ponosił Wnioskodawca. Płatności będą dokonywane na podstawie faktur
    wystawianych przez B na Wnioskodawcę z tytułu korzystania z lokomotyw na rachunek
    bankowy B (Należności).
    Zatem,  z  przedstawionego  opisu  sprawy  wynika,  że  Należności  płacone  przez
    Wnioskodawcę na rzecz B będą objęte katalogiem przychodów zawartym w art. 21 ust. 1
    pkt 1 ustawy o CIT.
    Ponadto, z wniosku wynika, że B prowadzi rzeczywistą działalność na terenie Niemiec w
    formie spółki komandytowej utworzonej zgodnie z prawem niemieckim (niem.
    Kommanditgesellschaft), nieposiadającej osobowości prawnej oraz niebędącej

    podatnikiem podatku dochodowego. Dochód osiągany przez spółkę komandytową jest
    opodatkowany na poziomie wspólników. Wspólnikami B są: komandytariusz - C oraz
    komplementariusz odpowiedzialny za zarządzanie, jednak nieuczestniczący w zyskach
    /stratach spółki - D. C jest rezydentem podatkowym w Luksemburgu. B jest odrębnym od
    swoich wspólników podmiotem praw i obowiązków, prowadzącym rzeczywistą działalność
    gospodarczą ww. zakresie i stanowi zakład podatkowy C w Niemczech.
    W tym miejscu, mając na uwadze brzmienie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT oraz art. 22a
    ustawy o CIT, zasadne jest odwołanie się do przepisów Umowy zawartej między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia
    14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90, dalej: „umowa polsko-niemiecka”, „UPO PL-
    DE”).
    Zgodnie z art. 1 umowy polsko-niemieckiej:
      Umowa dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w
      obu Umawiających się Państwach.
    Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt b i c umowy polsko-niemieckiej, w rozumieniu umowy, jeżeli z
    kontekstu nie wynika inaczej:
      b) określenie „osoba” oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie
      osób;
      c) określenie „spółka” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę, którą dla celów
      podatkowych traktuje się jako osobę prawną.
    Z regulacji zawartych w ww. umowie polsko-niemieckiej wynika, iż spółka osobowa (jaką
    jest spółka komandytowa) nie jest spółką w rozumieniu tej umowy, jeżeli zgodnie z
    regulacjami prawa wewnętrznego nie jest traktowana jako osoba prawna dla celów
    podatkowych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej:
      Przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu
      nie wynika inaczej, każde określenie, które nie zostało w niej zdefiniowane, będzie
      miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się w danym czasie zgodnie z prawem tego
      Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza umowa, przy
      czym znaczenie wynikające ze stosowanego ustawodawstwa podatkowego tego
      Państwa będzie miało pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym określeniu przez
      inne przepisy prawne tego Państwa.
    Pomocnym w interpretacji zapisów UPO PL-DE jest tekst Komentarza do Modelowej
    Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, który został wypracowany w
    drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się
    tym samym do stosowania zawartych w nim postanowień. Komentarz do Modelowej
    Konwencji OECD nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast jego
    postanowienia stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie z treścią pkt 6.4 Komentarza do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od
    dochodu i majątku OECD (wersja skrócona z 15 lipca 2014 r., Wolters Kluwer, Warszawa
    2016 r., dalej: „Komentarz OECD”): „Jeżeli, jak wskazano w punkcie 6.2, dochód „przepłynął”
    przez przejrzystą spółkę osobową ku wspólnikom, którzy podlegają opodatkowaniu od
    tego dochodu w państwie ich miejsca zamieszkania, wówczas słusznie należy uważać taki
    dochód jako „wypłacony” wspólnikom, ponieważ to im, a nie spółce osobowej dochód
    został przypisany na potrzeby określenia ich zobowiązań podatkowych w państwie
    zamieszkania”.
    Zgodnie z treścią pkt 4 Komentarza OECD do art. 12 ust. 1: „Określenie osoby uprawnionej
    zostało wprowadzone do ustępu 1 artykułu 12 w celu wyjaśnienia sposobu stosowania
    artykułu do płatności dokonywanych na rzecz pośredników, aby wyraźnie podkreślić, że

    państwo źródła nie jest zobowiązane do odstąpienia od prawa do opodatkowania
    dochodu z należności licencyjnych tylko dlatego, że dochód ten uzyskała bezpośrednio
    osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie, z którym państwo źródła
    zawarło konwencję. W związku z tym określenie „osoba uprawniona” nie jest stosowane w
    wąskim i technicznym znaczeniu (...), lecz powinno być rozumiane w jego kontekście i w
    świetle przedmiotu oraz celu konwencji, w szczególności w celu unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania oraz oszustwom
    podatkowym”.
    Ponadto zgodnie z pkt 4.3 Komentarza do ww. artykułu: „Gdy odbiorca należności
    licencyjnych ma prawo do korzystania z należności licencyjnych i rozporządzania nimi i nie
    będąc ograniczony zobowiązaniami umownymi lub ustawowymi do przekazania uzyskanej
    wypłaty osobie drugiej, to jest on „osobą uprawnioną” do tych należności. Należy
    podkreślić, że art. 12 odróżnia „osoby uprawnione” od właściciela prawa lub mienia, z
    którego tytułu należności są wypłacane, którymi w pewnych przypadkach mogą być
    odrębne osoby.”
    Z obowiązywaniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wiążą się dla
    podatników korzyści, takie jak m.in. redukcja stawki podatku u źródła. Umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, oparte na Konwencji Modelowej OECD, dotyczą osób, które
    mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub obu państwach będących stronami
    danej umowy. Oznacza to, że z przywilejów wynikających z umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania korzystają zasadniczo osoby fizyczne, osoby prawne oraz inne jednostki
    organizacyjne, podlegające nieograniczonemu obowiązkowi w jednym z państw będących
    stronami danej umowy bilateralnej (tj. „mające miejsce zamieszkania lub siedzibę”).
    Rezydencja podatkowa powinna być potwierdzona certyfikatem rezydencji wystawianym
    przez właściwy organ podatkowy.
    Niemiecka spółka komandytowa, co potwierdził również Wnioskodawca, na gruncie
    niemieckiego prawa podatkowego nie jest podatnikiem podatku dochodowego (jest
    transparentna podatkowa). W świetle powyższego, mając na uwadze treść cytowanego
    wyżej art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT niemiecka spółka komandytowa nie jest również
    podatnikiem na gruncie ustawy o CIT.
    Jeżeli zatem spółka komandytowa nie jest podmiotem podatku dochodowego w
    Niemczech, to nie może korzystać z przywilejów wynikających z umowy o unikaniu
    podwójnego podatkowania. Osobami korzystającymi z przywilejów wynikających z umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania są wspólnicy tej spółki.
    Biorąc pod uwagę powyższe, podatnikiem nie będzie niemiecka spółka komandytowa
    (będąca transparentna podatkowo) lecz jej wspólnicy.
    W konsekwencji otrzymana przez spółkę komandytową należność przypisana zostaje
    wspólnikom tej spółki.
    W niniejszej sprawie wspólnikami spółki komandytowej są C oraz komplementariusz
    odpowiedzialny za zarządzanie, jednak nieuczestniczący w zyskach/stratach spółki - D. C
    jest rezydentem podatkowym w Luksemburgu.
    Wobec powyższego, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od należności
    dokonywanych przez Wnioskodawcę z tytułu korzystania z lokomotyw na rzecz spółki
    komandytowej (będącej transparentną podatkowo) będzie C (rezydent podatkowym w
    Luksemburgu) jako uczestniczący w 100% w zyskach/stratach spółki komandytowej.
    Zatem, w sprawie zasadnym jest odniesienie się do postanowień Konwencji między
    Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r.
    (Dz.U. z 1996 r. nr 110, poz. 527, dalej: „UPO z Luksemburgiem”).
    Zgodnie art. 7 ust. 1 UPO z Luksemburgiem,
      zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim

      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być
      opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być
      przypisane temu zakładowi.
    W świetle art. 7 ust. 7 UPO z Luksemburgiem,
      jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych
      artykułach niniejszej konwencji, postanowienia tych innych artykułów nie będą
      naruszane przez postanowienia tego artykułu.
    Z przepisów tych wynika, że postanowienia umowy, dotyczące opodatkowania zysków
    przedsiębiorstw są postanowieniami o charakterze ogólnym, które znajdują zastosowanie,
    gdy nie stosuje się postanowień specjalnych zawartych w innych artykułach, regulujących
    opodatkowanie poszczególnych kategorii dochodu.
    W tym miejscu należy przejść do analizy przepisów zawartych w UPO z Luksemburgiem, a
    dotyczących poruszanego we wniosku zagadnienia, czyli wypłat Należności na rzecz
    podmiotu zagranicznego z tytułu najmu lokomotywy. Będą to przepisy dotyczące
    należności licencyjnych, które są zawarte w art. 12 UPO z Luksemburgiem.
    W  UPO  z  Luksemburgiem  zawarty  jest  przepis  określający  co  należy  rozumieć  pod
    pojęciem „należności licencyjnych”.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 UPO z Luksemburgiem,
      Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie
      mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W świetle art. 12 ust. 2 UPO z Luksemburgiem,
      Jednakże takie należności licencyjne mogą być również opodatkowane w tym
      Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa,
      ale jeżeli właściciel należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
      Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć
      5 procent kwoty należności licencyjnych brutto.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 UPO z Luksemburgiem,
      Określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym artykule, oznacza wszelkiego
      rodzaju wynagrodzenia uzyskiwane za użytkowanie lub prawo do użytkowania
      każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego,
      włącznie z filmami dla kina i utworami nagranymi dla radia lub telewizji, każdego
      patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub
      procesu produkcyjnego, albo za udostępnienie informacji związanej ze zdobytymi
      doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
    Analiza powyższych przepisów UPO z Luksemburgiem, w szczególności tego określającego
    co należy rozumieć pod pojęciem „należności licencyjnych”, prowadzi do wniosku, że nie
    obejmuje ona swoim zakresem Należności za najem lokomotywy czy prawa do
    użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym środka transportu.
    Zatem, w stosunku do Należności wypłacanych przez Wnioskodawcę na rzecz B znajdzie
    zastosowanie art. 7 UPO z Luksemburgiem.
    Wobec powyższego, zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania Nr 1, że
    zakładając, że wszelkie obowiązki dokumentacyjne potwierdzające rezydencję podatkową
    C zostaną spełnione, w odniesieniu do płatności na rzecz B tytułem Należności będą miały
    zastosowanie przepisy UPO PL-LUX. W konsekwencji, Wnioskodawca będzie uprawniony
    do niepobrania podatku u źródła w Polsce od kwot wypłacanych na rzecz C.
    W związku z uznaniem Państwa stanowiska w zakresie pytania Nr 1 za prawidłowe,
    bezzasadna stała się ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania Nr 2, gdyż zgodnie z

    Państwa wolą, ocena stanowiska do pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 jest
    uzależniona od negatywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku Nr 1.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów, które
    o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego
    przedmiotową interpretację.
    Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21
    ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z
    przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest
    obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej
    staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez
    płatnika.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.