Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.592.2025.1.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Wskazanie, czy przekształcenie przez Gminę, w trybie
określonym przepisami ustawy o gospodarce
nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w prawo
własności Nieruchomości na rzecz dotychczasowego
użytkownika wieczystego, na rzecz którego prawo
użytkowania wieczystego ustanowiono do dnia 30 kwietnia
2004 r., będzie stanowiło czynność podlegającą
opodatkowaniu VAT po stronie Gminy oraz stwierdzenia, czy
cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa
użytkowania wieczystego Nieruchomości gruntowej Gminy w
prawo własności Nieruchomości na rzecz dotychczasowego
użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z przepisami
ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy
ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nastąpiło do
dnia 30 kwietnia 2004 r., będzie stanowiła wynagrodzenie za
czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
Słowa kluczowe: gmina
przekształcanie-przekształcenie prawa-przekształcenie
prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - wskazania, czy przekształcenie przez Gminę, w trybie określonym przepisami ustawy o
      gospodarce nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w prawo własności
      Nieruchomości na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, na rzecz którego
      prawo użytkowania wieczystego ustanowiono do dnia 30 kwietnia 2004 r., będzie
      stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy,
    - stwierdzenia, czy cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania
      wieczystego Nieruchomości gruntowej Gminy w prawo własności Nieruchomości na
      rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z przepisami
      ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy ustanowienie prawa
      użytkowania wieczystego nastąpiło do dnia 30 kwietnia 2004 r., będzie stanowiła
      wynagrodzenie za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Gmina wykonuje czynności z zakresu zadań publicznych dotyczących gospodarki
    nieruchomościami, nałożonych odrębnymi przepisami, tj. art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia
    8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Gmina jest właścicielem licznych nieruchomości położonych na jej terenie. Na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1145 ze zm.; dalej: „ustawa o gospodarce nieruchomościami”) Gmina oddaje
    stanowiące jej własność nieruchomości gruntowe w użytkowanie wieczyste.
    Z tytułu oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, Gmina pobiera od użytkowników wieczystych pierwszą
    opłatę oraz opłaty roczne. Użytkownicy wieczyści wnoszą opłaty roczne przez cały okres
    użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok
    (art. 71 ust. 4 tej ustawy).
    15 listopada 1994 r. Gmina oddała w użytkowanie wieczyste działkę nr A, z której w 2006
    r., w wyniku podziału geodezyjnego wyodrębniono m.in. działkę nr D. Ponadto 27 maja

    1996 r., Gmina oddała w użytkowanie wieczyste nieruchomość złożoną m.in. z działki nr B,
    z której w 2004 r., w wyniku podziału geodezyjnego wyodrębniono m.in. działkę nr C.
    Działki nr C oraz D będą w dalszej części wniosku określane łącznie jako: „Nieruchomość”.
    Prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości zostało przeniesione na nowego
    użytkownika wieczystego w 2019 r.
    Nieruchomość jest nieruchomością gruntową zabudowaną budynkiem szpitala i innymi
    budynkami opieki zdrowotnej, stanowiącymi własność jej użytkownika wieczystego oraz
    murkiem oporowym. Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, zgodnie z którym położona jest ona na terenie oznaczonym symbolem
    17MP-A, tj. na terenie przeznaczonym pod zabudowę pensjonatową, mieszkaniową
    jednorodzinną oraz mieszkaniową wielorodzinną.
    Obecnie Gmina zamierza zbyć stanowiącą własność Gminy Nieruchomość, na której przed
    1 maja 2004 r. zostało ustanowione przez Gminę prawo użytkowania wieczystego, na
    rzecz obecnego użytkownika wieczystego, na podstawie ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    Gmina dodatkowo podkreśla, iż złożony wniosek nie dotyczy przekształcenia prawa
    użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o
    przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele
    mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2025 r. poz. 6), ale wyłącznie
    przekształcenia realizowanego na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami (tj.
    gdy przedmiotem jest grunt inny niż zabudowany na cele mieszkaniowe) na podstawie
    modelu sprzedaży wprowadzonego Ustawą z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o
    samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1463, ze zm., dalej: „ustawa nowelizująca”) i
    w oparciu o dotychczasowe przepisy tej ustawy.
    Pytania
    1. Czy przekształcenie przez Gminę, w trybie określonym przepisami ustawy o
      gospodarce nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w prawo własności
      Nieruchomości na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, na rzecz którego
      prawo użytkowania wieczystego ustanowiono do dnia 30 kwietnia 2004 r., będzie
      stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy?
    2. Czy cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego
      Nieruchomości gruntowej Gminy w prawo własności Nieruchomości na rzecz
      dotychczasowego użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z przepisami ustawy o
      gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy ustanowienie prawa użytkowania
      wieczystego nastąpiło do dnia 30 kwietnia 2004 r., będzie stanowiła wynagrodzenie za
      czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Przekształcenie przez Gminę, w trybie określonym przepisami ustawy o gospodarce
      nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w prawo własności
      Nieruchomości na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, na rzecz którego
      prawo użytkowania wieczystego ustanowiono do dnia 30 kwietnia 2004 r., nie będzie
      stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    2. Cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego
      Nieruchomości gruntowej Gminy w prawo własności Nieruchomości na rzecz
      dotychczasowego użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z przepisami ustawy o
      gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy ustanowienie prawa użytkowania
      wieczystego nastąpiło do dnia 30 kwietnia 2004 r., nie będzie stanowiła
      wynagrodzenia za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy

    Ad 1.
    Podstawowa regulacja dotycząca sprzedaży nieruchomości gruntowych oddanych w
    użytkowanie wieczyste zawarta jest w art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, który przewiduje, że nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie
    wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem
    określonych wyjątków.
    Stosownie natomiast do ust. 2 wskazanego przepisu, z dniem zawarcia umowy sprzedaży
    nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione prawo użytkowania
    wieczystego.
    Tym samym, skutkiem sprzedaży nieruchomości gruntowej przez Gminę
    dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu będzie przekształcenie użytkowania
    wieczystego w prawo własności.
    Obowiązek uiszczenia Gminie opłaty (ceny) za przekształcenie prawa użytkowania
    wieczystego w prawo własności wynika w szczególności z art. 69 ust. 1 i 2 ustawy o
    gospodarce nieruchomościami. W myśl tego artykułu:
    - cenę nieruchomości gruntowej niewykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się jako
      dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
      opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
      gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży;
    - cenę nieruchomości gruntowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się w wysokości
      nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki
      procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości
      nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie
      wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy
      sprzedaży.
    Jednocześnie w ust. 3 wskazano, że jeżeli dotychczas nie obowiązywała opłata roczna z
    tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, właściwy organ ustala cenę,
    przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72 ust. 3 stosownie do celu wynikającego
    ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Określenia wartości nieruchomości gruntowej dokonuje rzeczoznawca majątkowy w
    sporządzanym operacie szacunkowym.
    Ustawą nowelizującą wprowadzono do ustawy o gospodarce nieruchomościami przepisy
    epizodyczne regulujące roszczenie dotychczasowego użytkownika wieczystego o
    przeniesienie własności nieruchomości gruntowej na jego rzecz.
    Stosownie do wprowadzonego ustawą nowelizującą art. 198g ust. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy
    od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej może wystąpić z żądaniem sprzedaży tej
    nieruchomości na jego rzecz.
    Uruchomienie przez Gminę wskazanej procedury sprzedaży Nieruchomości oddanej w
    użytkowanie wieczyste odbywa się na wniosek dotychczasowego użytkownika
    wieczystego. Następnie strony (Gmina i użytkownik wieczysty) zawrą w tym zakresie
    umowę cywilnoprawną (umowę sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu na
    własność).
    W myśl art. 198g ust. 2 przywołanego aktu prawnego, żądanie sprzedaży, o którym mowa
    w ust. 1, nie przysługuje:
    1) jeżeli nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste po dniu 31 grudnia 1997
      r.;

    2) jeżeli użytkownik wieczysty nie wykonał zobowiązania określonego w umowie o
      oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste;
    3) w odniesieniu do gruntów położonych na terenie portów i przystani morskich w
      rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach
      morskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1796);
    4) jeżeli grunt jest wykorzystywany na prowadzenie rodzinnego ogrodu działkowego w
      rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach
      działkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1073);
    5) w odniesieniu do nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
    Zgodnie z ust. 3 omawianego przepisu nie zawiera się umowy sprzedaży nieruchomości,
    jeżeli toczy się postępowanie o rozwiązanie umowy o oddanie tej nieruchomości w
    użytkowanie wieczyste.
    Natomiast ust. 4 rzeczonego artykułu przewiduje, że przepisy powyższe stosuje się
    odpowiednio do użytkowania wieczystego powstałego w inny sposób niż w drodze umowy
    zawartej w formie aktu notarialnego.
    Z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stosownie do
    art. 198h ustawy o gospodarce nieruchomościami użytkownik wieczysty obowiązany jest
    do uiszczenia opłaty (ceny).
    W przypadku nieruchomości gruntowych stanowiących własność jednostek samorządu
    terytorialnego (w tym Gminy), cenę nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż
    dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty
    rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej
    określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie wyższej niż wartość
    nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy sprzedaży.
    Natomiast stosownie do art. 198h ust. 3 rzeczonej ustawy, jeżeli w dniu wystąpienia z
    żądaniem zawarcia umowy nie obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania
    wieczystego nieruchomości gruntowej albo toczy się postępowanie w sprawie aktualizacji
    stawki procentowej opłaty rocznej, właściwy organ ustala cenę, przyjmując stawkę
    procentową określoną w art. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stosownie
    do celu wynikającego ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z kolei, w myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym
    również zgodnie z pkt 6 tego przepisu oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 tej ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one ich zadań własnych,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.

    Zatem w przypadku, gdy Gmina wykonuje/będzie wykonywała czynności na podstawie
    umów cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla
    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą – powinna być traktowana jako
    podatnik VAT, gdyż w przedmiotowym zakresie działa/będzie działała de facto w sposób
    analogiczny do tych podmiotów.
    W świetle powyższych regulacji, mając na uwadze, iż sprzedaż jest niewątpliwie umową
    cywilnoprawną uregulowaną w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.; dalej: „KC”), w opinii Gminy, w ramach
    wykonywania przedmiotowych transakcji, tj. przekształcenia prawa użytkowania
    wieczystego na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami (tj. w formie
    sprzedaży przez Gminę nieruchomości gruntowych na rzecz dotychczasowego
    użytkownika wieczystego na podstawie umowy cywilnoprawnej), Gmina będzie działała
    zasadniczo w roli podatnika VAT.
    Przy czym należy podkreślić, że ustanowienie prawa użytkowania wieczystego przed 1
    maja 2004 r. nie podlegało opodatkowaniu VAT, gdyż na podstawie obowiązującej przed
    tym dniem ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku
    akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50, ze zm.), grunt nie był towarem i ustanowienie na nim
    użytkowania wieczystego nie stanowiło dostawy towarów. Dopiero z chwilą wejścia w życie
    ustawy o VAT zmieniła się definicja towaru oraz zakres opodatkowania VAT.
    Zdaniem Gminy, czynność przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo
    własności na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego (sprzedaży
    Nieruchomości), dokonywana na podstawie przepisów ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, będzie stanowiła jedynie zmianę tytułu prawnego do tego gruntu.
    Tym samym, przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności Nieruchomości
    dokonane na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie będzie stanowiło
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegało
    opodatkowaniu VAT. W omawianym zdarzeniu przyszłym przeniesienie prawa do
    rozporządzania nieruchomością jak właściciel, z Gminy na użytkownika wieczystego,
    nastąpiło bowiem już w chwili ustanowienia na rzecz użytkownika prawa użytkowania
    wieczystego (przed dniem 1 maja 2004 r.), a przekształcenie prawa użytkowania
    wieczystego w prawo własności na rzecz dotychczasowego użytkownika nie wpłynie na
    „władztwo do rzeczy” tego użytkownika.
    Zatem, przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
    Nieruchomości w drodze zawartej umowy cywilnoprawnej na podstawie przepisów
    ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie może być traktowane jako ponowna dostawa
    tego samego towaru między tymi samymi stronami, nie zostaje bowiem spełniona
    dyspozycja art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Powyższe potwierdza m.in. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (dalej: „NSA”) z dnia 8 stycznia 2007 r., sygn. akt I FPS 1/06, w której sąd orzekł, iż:
    „Czynność oddania gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, która
    zostaje wykonana jednorazowo (w całości), a kolejne opłaty roczne nie są płatnościami za
    sukcesywne wykonywanie tej czynności w kolejnych okresach (której dotyczą opłaty).
    Wobec powyższego sprzedaż prawa własności gruntu będącego wcześniej przedmiotem
    użytkowania wieczystego na rzecz użytkownika wieczystego, dla którego prawo to
    ustanowiono do 30 kwietnia 2004 r. oraz od 1 maja 2004 r. nie podlega opodatkowaniu
    jako ponowna dostawa towarów, ani jako żadna inna czynność podlegająca
    opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż mamy do czynienia z kontynuacją dokonanej już
    dostawy towarów”.
    Analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    prawomocnym wyroku z 21 grudnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 285/15, w którym orzekł,
    iż: „Uiszczenie przez dotychczasowego użytkownika wieczystego kwoty należnej Skarbowi
    Państwa lub Gminie z tytułu nabycia gruntu nie rodzi po stronie Gminy lub Skarbu

    Państwa obowiązku podatkowego z tytułu VAT w stosunku do prawa użytkowania
    wieczystego ustanowionego zarówno do 30 kwietnia 2004 r., jak i po 1 maja 2004 r.”.
    Jednocześnie NSA w odniesieniu do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności na gruncie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami
    wypowiedział się w wyroku z 7 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 1199/15, w którym
    potwierdził, że: „(...) sprzedaż prawa własności nieruchomości gruntowej na rzecz jej
    użytkownika wieczystego w trybie bezprzetargowym nie stanowi dostawy towarów, ani
    innej czynności opodatkowanej. Stanowi zmianę tytułu prawnego do nieruchomości,
    pozostającą bez wpływu na dotychczasowy zakres władztwa do rzeczy. Zmiana tytułu
    prawnego do nieruchomości nie stanowiła dostawy towarów rozumianej jako
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Taką czynnością było już
    bowiem ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Przekształcenie tego prawa we
    własność, tak istotne z punktu widzenia prawa cywilnego, na gruncie ustawy o VAT nie ma
    aż tak istotnego znaczenia. W świetle definicji dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.
    p.t.u., istotne bowiem jest właściwe rozumienie pojęcia „przeniesienie prawa do
    rozporządzenia towarem jak właściciel” a nie przeniesienie własności rzeczy. Użytkownik
    wieczysty już w dniu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego uzyskał prawo do
    rozporządzania rzeczą jak właściciel. Dokonując klasyfikacji danego zdarzenia
    gospodarczego jako dostawy towarów, należy zaś brać pod uwagę przede wszystkim
    ekonomiczną istotę danej transakcji, a nie jej charakter prawny. Chodzi tu bowiem o
    aspekt faktyczny danej czynności, sprowadzający się do faktycznej możliwości
    dysponowania towarem, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Zwrotu „prawo do
    rozporządzania jak właściciel” nie można więc odnosić wyłącznie do prawa własności.
    Istotą dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT nie jest bowiem przeniesienie prawa
    własności, lecz gospodarczy (ekonomiczny) charakter tej czynności”.
    Stanowisko, zgodnie z którym przekształcenie prawa użytkowania wieczystego
    (ustanowionego przed 1 maja 2004 r.) w prawo własności nieruchomości na rzecz
    dotychczasowego użytkownika wieczystego w formie sprzedaży na podstawie ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, nie będzie stanowiło czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT, zostało wyrażone także w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.845.2022.1.SM, w której DKIS wskazał: „Należy podkreślić, że czynność
    przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu będącego wcześniej przedmiotem
    użytkowania wieczystego, dla którego prawo to ustanowiono do 30 kwietnia 2004 r. nie
    podlega opodatkowaniu jako ponowna dostawa towarów, ani żadna inna czynność
    podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem sprzedaż prawa własności gruntu na
    rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego na podstawie umowy cywilnoprawnej
    (zawartej w formie aktu notarialnego) – w sytuacji, gdy ustanowienie prawa użytkowania
    wieczystego nastąpiło przed 1 maja 2004 r. – nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług i tym samym nie będą Państwo zobowiązani do
    odprowadzenia podatku VAT z tytułu tej transakcji”.
    Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z 24 lipca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.245.2023.2.EK oraz
    z 9 czerwca 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.293.2022.1.MSU.
    W tym miejscu Gmina dodaje, że model przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności nieruchomości gruntowej wprowadzony przepisami ustawy
    nowelizującej (art. 198g – 198l ustawy o gospodarce nieruchomościami) nie ustanawia
    odmiennej formy przeniesienia prawa własności nieruchomości na rzecz
    dotychczasowego użytkownika wieczystego w stosunku do przewidzianego art. 32 ustawy
    o gospodarce nieruchomościami.
    Przede wszystkim w dalszym ciągu podstawę zbycia prawa własności stanowi umowa
    zawierana między stronami. Dotychczasowy użytkownik wieczysty ma prawo, a nie
    obowiązek, wystąpienia z żądaniem przeniesienia własności nieruchomości na jego rzecz.

    Różnicę stanowi jedynie okoliczność, iż w przypadku złożenia wniosku w przepisanym
    terminie i braku przesłanek negatywnych wymienionych w art. 198g ustawy o gospodarce
    nieruchomościami Gmina jest zobowiązana do zawarcia umowy sprzedaży. Niemniej
    jednak nie ma w tym przypadku do czynienia z przekształceniem użytkowania wieczystego
    w prawo własności z mocy prawa, lecz w oparciu o umowę cywilnoprawną zawartą
    pomiędzy stronami.
    Podobne stanowisko zajął również DKIS przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia
    20 października 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.521.2023.1.ALN, w której wskazał, że:
    „(...) sprzedaż prawa własności nieruchomości nr 1, którą jak wskazano we wniosku,
    dokonają Państwo zgodnie z artykułem 3 pkt 14 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie
    ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa,
    ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw, nie będzie stanowiła dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Powyższe jest wynikiem ustanowienia prawa użytkowania wieczystego
    dla nieruchomości nr 1 przed 1 maja 2004 r.” oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 14
    listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.577.2023.1.OS, w której odpowiadając na
    pytanie podatnika: „Czy sprzedaż prawa własności nieruchomości gruntowej na rzecz
    dotychczasowego użytkownika wieczystego na podstawie art. 198g i następne ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, dla którego prawo użytkowania wieczystego ustanowiono
    przed 1 maja 2004 r. stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?” wskazał, że: „(...)
    sprzedaż nieruchomości gruntowej na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego,
    będąca w istocie przekształceniem prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
    nieruchomości, stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego do tej nieruchomości, nie wpływa
    natomiast na „władztwo rzeczy”, które użytkownik wieczysty uzyskał przed 1 maja 2004 r.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości na rzecz dotychczasowego użytkownika
    wieczystego, nie może być traktowana jako sprzedaż tego samego towaru. Zatem
    sprzedaż prawa własności nieruchomości gruntowej nie będzie stanowiła dostawy
    towarów w rozumieniu przepisów ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Powyższe jest wynikiem ustanowienia prawa użytkowania
    wieczystego dla nieruchomości gruntowej przed 1 maja 2004 r.”.
    Ponadto Gmina wskazuje, iż bez znaczenia w przedmiotowej sytuacji pozostaje fakt, iż
    obecny dotychczasowy użytkownik wieczysty nabył prawo użytkowania wieczystego
    Nieruchomości od poprzedniego użytkownika wieczystego w 2019 r. Istotna jest bowiem
    data ustanowienia prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości na rzecz pierwotnego
    użytkownika wieczystego, a w omawianej sprawie prawo to ustanowione zostało do 30
    kwietnia 2004 r.
    Stanowisko to zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 21 stycznia
    2025 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.770.2024.1.APR, w której DKIS wskazał, że: „W
    analizowanej sprawie skoro prawo użytkowania wieczystego ustanowiono przed
    wprowadzeniem przepisów, którymi ustawodawca objął tę czynność opodatkowaniem, to
    nie podlegało ono opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak
    nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W związku z tym,
    sprzedaż prawa własności nieruchomości gruntowych, o których mowa we wniosku, na
    rzecz dotychczasowych, obecnych użytkowników wieczystych, będąca w istocie
    przekształceniem prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości,
    stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego do nieruchomości, natomiast nie wpłynie na
    „władztwo rzeczy”, które zostało uzyskane przez tych użytkowników przed 1 maja 2004 r.
    Zatem w przedstawionych we wniosku okolicznościach każdorazowa sprzedaż
    nieruchomości na rzecz użytkownika wieczystego, będąca w istocie czynnością
    przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu, które zostało ustanowione przed
    1 maja 2004 r. w prawo własności tej nieruchomości, nie może być traktowana jako
    ponowna dostawa tej samej nieruchomości, w związku z czym, nie będzie stanowiła

    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy, ani żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje fakt, kiedy obecny, dotychczasowy użytkownik
    wieczysty nabył prawo użytkowania wieczystego nieruchomości od poprzedniego
    użytkownika wieczystego. Istotna jest data ustanowienia prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości na rzecz pierwotnego użytkownika wieczystego”.
    Reasumując, Gmina stoi na stanowisku, iż przekształcenie prawa użytkowania wieczystego
    Nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste do dnia 30 kwietnia 2004 r. w prawo
    własności tej Nieruchomości, w trybie określonym przepisami ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, w formie sprzedaży przez Gminę nieruchomości na rzecz
    dotychczasowego użytkownika wieczystego nie będzie stanowiło po stronie Gminy
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT ani żadnej innej czynności
    podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Ad 2.
    W myśl art. 238 KC, wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę
    roczną.
    Z kolei przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami odróżniają pierwszą opłatę od
    opłat rocznych – jak wynika bowiem z art. 71 ust. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste
    pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne.
    W myśl ust. 2 cytowanego przepisu, pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej
    w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później
    niż do dnia zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
    Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31
    marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym
    zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego (art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami).
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że oddanie w użytkowanie wieczyste jest
    czynnością odpłatną. Ustawodawca przewidział w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności,
    tj. pierwszą opłatę oraz opłaty roczne.
    Natomiast w myśl art. 69 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
    - cenę nieruchomości gruntowej niewykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się jako
      dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
      opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
      gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży;
    - cenę nieruchomości gruntowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się w wysokości
      nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki
      procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości
      nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie
      wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy
      sprzedaży.
    Jednocześnie, jak wynika z brzmienia ust. 3 wskazanego artykułu, jeżeli dotychczas nie
    obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej,
    właściwy organ ustala cenę, przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72 ust. 3
    stosownie do celu wynikającego ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Ponadto, stosownie do wprowadzonego ustawą nowelizującą art. 198h ust. 2 ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, w przypadku nieruchomości gruntowych stanowiących

    własność jednostek samorządu terytorialnego (w tym Gminy), cenę nieruchomości ustala
    się w wysokości nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn
    dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz
    wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak
    nie wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy
    sprzedaży.
    Dodatkowo, zgodnie z ust. 3 tego artykułu, jeżeli w dniu wystąpienia z żądaniem zawarcia
    umowy nie obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości
    gruntowej albo toczy się postępowanie w sprawie aktualizacji stawki procentowej opłaty
    rocznej, właściwy organ ustala cenę, przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72
    ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stosownie do celu wynikającego ze
    sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    W myśl powołanego powyżej art. 32 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z
    dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio
    ustanowione prawo użytkowania wieczystego.
    Jednocześnie zgodnie z art. 71 ust. 6 tej ustawy, w razie wygaśnięcia użytkowania
    wieczystego opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego za rok, w którym prawo
    wygasło, podlega zmniejszeniu proporcjonalnie do czasu trwania użytkowania
    wieczystego w tym roku.
    Jak Gmina uprzednio wskazała, przekształcenie ustanowionego przed dniem 1 maja 2004
    r. prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości w prawo własności Nieruchomości na
    rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego w trybie określonym przepisami ustawy
    o gospodarce nieruchomościami nie będzie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu art.
    7 ust. 1 ustawy o VAT, ani żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT i
    pozostaje poza zakresem ustawy o VAT. Jednakże czynność przeniesienia własności
    nieruchomości, będącej wcześniej przedmiotem użytkowania wieczystego, w drodze
    przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na rzecz
    dotychczasowego użytkownika wieczystego na podstawie sprzedaży nieruchomości,
    zobowiązuje dotychczasowego użytkownika do zapłaty określonej kwoty należnej (ceny),
    przewidzianej w ustawie o gospodarce nieruchomościami.
    W tym miejscu Gmina ponownie wskazuje, iż warunkiem niezbędnym do uznania danej
    czynności za podlegającą opodatkowaniu VAT jest spełnienie łącznie wskazanych
    przesłanek, tj.:
    1) wykonywanie czynności przez podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT – co
      może mieć potencjalnie miejsce w przypadku przekształcenia prawa użytkowania
      wieczystego w prawo własności Nieruchomości przez Gminę na podstawie umowy
      cywilnoprawnej (na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami) oraz
    2) uznanie takiej czynności za podlegającą regulacjom ustawy o VAT (w szczególności w
      myśl art. 5 i art. 7 tej ustawy) – w przypadku przekształcenia prawa użytkowania
      wieczystego w prawo własności nie dojdzie do odpłatnej dostawy towarów z uwagi na
      fakt, iż – jak zostało to wskazane powyżej w stanowisku Gminy odnośnie pytania 1 –
      nie jest możliwa ponowna dostawa tego samego towaru (która miała miejsce w
      momencie oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste). Ponadto na moment
      ustanowienia użytkowania wieczystego (przed dniem 1 maja 2004 r.) nie obowiązywały
      regulacje uznające ustanowienie użytkowania wieczystego gruntów za czynność
      podlegającą podatkowi VAT.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z uwagi na fakt, iż sprzedaż Nieruchomości oddanej w
    użytkowanie wieczyste do dnia 30 kwietnia 2004 r. poprzez przekształcenie użytkowania
    wieczystego w prawo własności na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego na
    podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami nie będzie stanowiła ponownej
    dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a jedynie zmianę tytułu
    prawnego, która nie ma wpływu na władztwo do nieruchomości, tym samym kwota (cena)

    płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania (ustanowionego przed 1 maja
    2004 r.) nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zapłata przez dotychczasowego użytkownika wieczystego na
    rzecz Gminy ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami ceny
    z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności
    Nieruchomości, w sytuacji, gdy oddanie Nieruchomości w użytkowanie wieczyste nastąpiło
    do dnia 30 kwietnia 2004 r., nie będzie stanowiła wynagrodzenia za czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT po stronie Gminy, a tym samym jej uiszczenie na rzecz Gminy nie
    spowoduje po stronie Gminy powstania obowiązku podatkowego w VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
        1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
          imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności
          towarów w zamian za odszkodowanie;
        2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
          umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
          sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
          następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
          ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
        3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
          komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
        4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
          jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
        5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
          ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
          przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
          spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
          członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
          lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
          własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
        6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
        7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego.
    W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności,
    które dają nabywcy prawo do postępowania z nimi jak właściciel. Chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym.
    Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Wobec powyższego, uwzględniając szerokie, ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie
    pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”, ustawodawca
    uznał, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów,
    wymieniając tę czynność w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy. W wyniku ustanowienia prawa
    użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad
    gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak
    właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z
    niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w
    możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu
    sprzedaży gruntu przez właściciela.
    Kwestie dotyczące prawa użytkowania wieczystego uregulowane zostały w ustawie z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej: Kodeksem
    cywilnym.
    W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego:
      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    Przepis ten, a także następne Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące
    uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi
    czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego) wskazują, że
    oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania
    tym gruntem jak właściciel. Zatem z regulacji zawartych w tej ustawie wynika, że
    użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje
    użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do
    właściciela.
    Przepis art. 235 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie
      należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez

      wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i
      innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami
      przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
      § 2. Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na
      użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
    W myśl art. 237 Kodeksu cywilnego:
      Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o
      przeniesieniu własności nieruchomości.
    W świetle ww. przepisów użytkownik wieczysty jest właścicielem budynków i urządzeń
    znajdujących się na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do gmin bądź ich
    związków, które sam wzniósł albo nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu
    umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.), zwanej dalej: ustawą o gospodarce
    nieruchomościami:
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz
      odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach
      gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu
      terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    Przepis art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami daje dyspozycję, że:
      Sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości
      gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie
      nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w
      drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.
    Z art. 31 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że:
      Oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej zabudowanej następuje
      z równoczesną sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i innych
      urządzeń.
    Na mocy art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana
      wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3.
    W świetle art. 37 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w
      użytkowanie wieczyste w drodze przetargu.
    Jak stanowi art. 37 ust. 2 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli sprzedaż
      nieruchomości następuje na rzecz jej użytkownika wieczystego.
    Zgodnie z art. 69 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
    1. Cenę nieruchomości gruntowej niewykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się jako
      dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
      opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
      gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży. Przepisy art. 68 i art. 68a
      stosuje się odpowiednio.
    2. Cenę nieruchomości gruntowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się w wysokości

      nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki
      procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości
      nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie
      wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy
      sprzedaży.
    3. Jeżeli dotychczas nie obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego
      nieruchomości gruntowej, właściwy organ ustala cenę, o której mowa w ust. 1 i 2,
      przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72 ust. 3 stosownie do celu
      wynikającego ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Stosownie natomiast do art. 71 ust. 1-4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
        1. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się
          pierwszą opłatę i opłaty roczne.
        2. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste
          w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia
          zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
        3. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste
          w drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach
          tych stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4 ww. ustawy.
        4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie
          do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera
          się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego.
          Właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14
          dni przed upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty,
          nieprzekraczający danego roku kalendarzowego.
    Na podstawie art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie
    gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1463) zostały wprowadzone zmiany w ustawie o
    gospodarce nieruchomościami. W ustawie o gospodarce nieruchomościami dodano Dział
    VIa Przepisy epizodyczne dotyczące roszczenia o sprzedaż nieruchomości gruntowej na
    rzecz jej użytkownika wieczystego, tj.: od art. 198g do art. 198l ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    W myśl art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami:
        1. Użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy od dnia
          wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie
          gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o
          gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności
          cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1463) może
          wystąpić z żądaniem sprzedaży tej nieruchomości na jego rzecz.
        2. Żądanie sprzedaży, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje:
        1) jeżeli nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste po dniu 31
          grudnia 1997 r.;
        2) jeżeli użytkownik wieczysty nie wykonał zobowiązania określonego w umowie o
          oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste;
        3) w odniesieniu do gruntów położonych na terenie portów i przystani morskich w
          rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i
          przystaniach morskich (Dz. U. z 2022 r. poz. 1624 oraz z 2023 r. poz. 261);

        4) jeżeli grunt jest wykorzystywany na prowadzenie rodzinnego ogrodu
          działkowego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o
          rodzinnych ogrodach działkowych;
        5) w odniesieniu do nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
        3. Nie zawiera się umowy sprzedaży nieruchomości, o której mowa w ust. 1, jeżeli
          toczy się postępowanie o rozwiązanie umowy o oddanie tej nieruchomości w
          użytkowanie wieczyste.
        4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego
          powstałego w inny sposób niż w drodze umowy zawartej w formie aktu
          notarialnego.
    Na podstawie art. 198h ustawy o gospodarce nieruchomościami:
    1. W odniesieniu do nieruchomości gruntowych stanowiących własność Skarbu Państwa
      cenę nieruchomości ustala się:
    1) w przypadku zapłaty ceny jednorazowo – jako dwudziestokrotność kwoty stanowiącej
      iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania
      wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia
      umowy sprzedaży;
    2) w przypadku rozłożenia ceny na raty – jako dwudziestopięciokrotność kwoty
      stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu
      użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na
      dzień zawarcia umowy sprzedaży.
    2. W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu
      terytorialnego cenę nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż
      dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
      opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
      gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie wyższej niż
      wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy sprzedaży.
    3. Jeżeli w dniu wystąpienia z żądaniem zawarcia umowy nie obowiązywała opłata
      roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej albo toczy się
      postępowanie w sprawie aktualizacji stawki procentowej opłaty rocznej, właściwy
      organ ustala cenę, o której mowa w ust. 1 i 2, przyjmując stawkę procentową
      określoną w art. 72 ust. 3 stosownie do celu wynikającego ze sposobu korzystania z
      nieruchomości gruntowej.
    Stosownie do art. 198i ustawy o gospodarce nieruchomościami:
        1. Odpowiednia rada albo sejmik w terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie
          ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym,
          ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
          nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz
          niektórych innych ustaw określi, w drodze uchwały, szczegółowe warunki
          sprzedaży nieruchomości gruntowych na rzecz ich użytkowników wieczystych
          albo zobowiąże, w drodze uchwały, organ wykonawczy do indywidualnego
          określania tych warunków w drodze zarządzenia.
        2. W razie niepodjęcia uchwał w terminie, o którym mowa w ust. 1, przepis art.
          198h ust. 1 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 198j ustawy o gospodarce nieruchomościami:
        1. Jeżeli w okresie 12 miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja
          2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych
          formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami,
          ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw

          użytkownik wieczysty przyjął ofertę nowej wysokości opłaty rocznej z tytułu
          użytkowania wieczystego zawartą w wypowiedzeniu albo właściwy organ nie
          odmówił aktualizacji tej opłaty na żądanie użytkownika wieczystego, do
          ustalenia ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi
          wieczystemu przyjmuje się wartość nieruchomości, która była podstawą
          ustalenia zaktualizowanej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.
        2. Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, gdy w okresie 12 miesięcy przed
          dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o
          samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa,
          ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności
          cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw wartość nieruchomości została
          określona na potrzeby ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania
          wieczystego.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu jest
    czynnością odpłatną, gdyż ustawodawca w ustawie o gospodarce nieruchomościami
    przewidział w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności, tj. pierwszą opłatę oraz opłaty roczne.
    Przy czym należy podkreślić, że ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu
    przed dniem 1 maja 2004 r. nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż na podstawie obowiązującej przed tym dniem ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o
    podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.),
    grunt nie był towarem i ustanowienie prawa jego użytkowania wieczystego nie stanowiło
    dostawy towarów. Dopiero z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług, zmieniła się definicja towaru oraz zakres opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, od dnia 1 maja 2004 r. ustanowienie prawa użytkowania wieczystego
    gruntu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy.
    Potwierdza to m.in. treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2007
    r., sygn. akt I FPS 1/06, w której uznano, iż:
      „Konsekwencją stanowiska, że oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste
      stanowi dostawę towarów będzie stwierdzenie, że w przypadku gdy taka czynność
      nastąpiła przed dniem 1 maja 2004 r. (tj. przed tym dniem dokonano wpisu prawa
      użytkowania wieczystego w księdze wieczystej na podstawie zawartej w formie aktu
      notarialnego umowy o ustanowieniu tego prawa) nie podlega ona obecnie
      podatkowi od towarów i usług. (...) Wobec powyższego należy uznać, że opłata roczna
      z tytułu użytkowania wieczystego gruntów, ustanowionego przed dniem 1 maja 2004
      r., gdy taka czynność nie podlegała podatkowi od towarów i usług po wejściu w życie
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54
      poz. 535 ze zm.) ani nie zawiera w sobie należnego podatku, ani też nie powinna być
      powiększona o taki podatek na podstawie przepisów tej ustawy”.
    Uwzględniając powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że w wyniku oddania gruntu w
    użytkowanie wieczyste (ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu) dochodzi
    do przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala
    mu rozporządzać nim jak właściciel. Użytkownik wieczysty może więc swobodnie korzystać
    z gruntu oraz czerpać z niego pożytki w sposób taki, jak w przypadku właściciela gruntu,
    może również „przenieść władztwo na inny podmiot” w taki sam sposób, w jaki właściciel
    dokonuje sprzedaży gruntu.
    Należy zauważyć, że na gruncie przepisów ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT może
    podlegać czynność (dostawa towarów lub świadczenie usług), a nie kwota należna z tytułu
    dokonania tej czynności.

    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest właścicielem licznych nieruchomości położonych na
    jej terenie.
    15 listopada 1994 r. Gmina oddała w użytkowanie wieczyste działkę nr A, z której w 2006
    r., w wyniku podziału geodezyjnego wyodrębniono m.in. działkę nr D. Ponadto 27 maja
    1996 r., Gmina oddała w użytkowanie wieczyste nieruchomość złożoną m.in. z działki nr B,
    z której w 2004 r., w wyniku podziału geodezyjnego wyodrębniono m.in. działkę nr C.
    Działki nr C oraz D będą dalej określane łącznie jako: „Nieruchomość”. Prawo użytkowania
    wieczystego Nieruchomości zostało przeniesione na nowego użytkownika wieczystego w
    2019 r.
    Nieruchomość jest nieruchomością gruntową zabudowaną budynkiem szpitala i innymi
    budynkami opieki zdrowotnej, stanowiącymi własność jej użytkownika wieczystego oraz
    murkiem oporowym.
    Gmina zamierza zbyć stanowiącą własność Gminy Nieruchomość, na której przed 1 maja
    2004 r. zostało ustanowione przez Gminę prawo użytkowania wieczystego, na rzecz
    obecnego użytkownika wieczystego, na podstawie ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą wskazania, czy przekształcenie przez Gminę, w trybie określonym przepisami
    ustawy o gospodarce nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w prawo
    własności Nieruchomości na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, na rzecz
    którego prawo użytkowania wieczystego ustanowiono do dnia 30 kwietnia 2004 r., będzie
    stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do
    stwierdzenia, że skoro prawo użytkowania wieczystego w odniesieniu do działek nr A (z
    której wyodrębniono działkę nr D) oraz B (z której wyodrębniono działkę nr C),
    ustanowiono przed dniem 1 maja 2004 r., a więc przed wprowadzeniem przepisów,
    którymi ustawodawca objął tę czynność opodatkowaniem, to nie podlegało ono
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak nastąpiło przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...). Okoliczności faktyczne sprawy świadczą, że przeniesienie na użytkownika wieczystego
    prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel w odniesieniu do przedmiotowej
    Nieruchomości (tj. działek nr C i D) nastąpiło w chwili objęcia przez pierwotnego
    użytkownika prawa wieczystego użytkowania tej Nieruchomości.
    W związku z tym, sprzedaż prawa własności Nieruchomości, o której mowa we wniosku,
    na rzecz aktualnego użytkownika wieczystego, będzie w istocie przekształceniem prawa
    wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości i będzie stanowiła jedynie
    zmianę tytułu prawnego do Nieruchomości, natomiast nie wpłynie na „władztwo rzeczy”,
    które użytkownik już uzyskał.
    W konsekwencji, w analizowanej sprawie sprzedaż Nieruchomości na rzecz obecnego
    użytkownika wieczystego, będąca w istocie czynnością przekształcenia, w trybie
    określonym w art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami, prawa użytkowania
    wieczystego gruntu, które zostało ustanowione przed 1 maja 2004 r. w prawo własności
    tej Nieruchomości, nie może być traktowana jako ponowna dostawa tej samej
    Nieruchomości, w związku z czym, nie będzie stanowiła odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, ani żadnej innej
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że przekształcenie przez Gminę, w trybie określonym
    przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności Nieruchomości na rzecz obecnego użytkownika wieczystego, w sytuacji

    gdy prawo użytkowania wieczystego ustanowiono do dnia 30 kwietnia 2004 r., nie będzie
    stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości, czy cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa
    użytkowania wieczystego Nieruchomości gruntowej Gminy w prawo własności
    Nieruchomości na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z
    przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy ustanowienie prawa
    użytkowania wieczystego nastąpiło do dnia 30 kwietnia 2004 r., będzie stanowiła
    wynagrodzenie za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest właścicielem licznych nieruchomości położonych na
    jej terenie. Na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami, Gmina oddaje stanowiące jej własność nieruchomości gruntowe w
    użytkowanie wieczyste.
    Z tytułu oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, Gmina pobiera od użytkowników wieczystych pierwszą
    opłatę oraz opłaty roczne. Użytkownicy wieczyści wnoszą opłaty roczne przez cały okres
    użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
    15 listopada 1994 r. Gmina oddała w użytkowanie wieczyste działkę nr A, z której w 2006
    r., w wyniku podziału geodezyjnego wyodrębniono m.in. działkę nr D. Ponadto 27 maja
    1996 r., Gmina oddała w użytkowanie wieczyste nieruchomość złożoną m.in. z działki nr B,
    z której w 2004 r., w wyniku podziału geodezyjnego wyodrębniono m.in. działkę nr C.
    W niniejszej sprawie, dostawą towaru w rozumieniu przepisów ustawy było ustanowienie
    prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości dla pierwotnego użytkownika wieczystego
    – z tą chwilą nastąpiło przeniesienie na użytkownika wieczystego prawa do
    rozporządzania nieruchomością jak właściciel.
    Jak już wskazano wyżej, skoro prawo użytkowania wieczystego ustanowiono dla działki nr
    A (z której wyodrębniono działkę nr D) w dniu 15 listopada 1994 r., a dla działki nr B (z
    której wyodrębniono działkę nr C) w dniu 27 maja 1996 r., a więc przed wprowadzeniem
    przepisów, którymi ustawodawca objął tę czynność opodatkowaniem, to nie podlegało
    ono opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Niemniej jednak nastąpiło
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    W związku z powyższym, sprzedaż Nieruchomości na rzecz obecnego użytkownika
    wieczystego, będąca w istocie przekształceniem prawa użytkowania wieczystego w prawo
    własności Nieruchomości będących przedmiotem wniosku, stanowi jedynie zmianę tytułu
    prawnego do Nieruchomości, natomiast nie wpłynie ono na „władztwo rzeczy”, które
    użytkownik już uzyskał.
    W konsekwencji, w analizowanej sprawie sprzedaż Nieruchomości, będąca
    przekształceniem, w trybie określonym przepisami ustawy o gospodarce
    nieruchomościami wprowadzonymi ustawą nowelizującą, prawa użytkowania wieczystego
    gruntu, w prawo własności tej Nieruchomości, nie może być traktowana jako ponowna
    dostawa tej samej Nieruchomości, w związku z czym, nie będzie stanowiła odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, ani
    żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Cena płatna Gminie z tytułu sprzedaży Nieruchomości, będącej przekształceniem prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności tej Nieruchomości, w trybie
    określonym przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami wprowadzonymi ustawą
    nowelizującą, będzie stanowiła wprawdzie wynagrodzenie za dokonaną czynność prawną,
    aczkolwiek skoro samo przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo

    własności nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, to również pobranie wynagrodzenia z tytułu tej czynności, nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji od ww. wpłat nie powstanie obowiązek podatkowy.
    Powyższe jest wynikiem ustanowienia prawa użytkowania wieczystego (dla Nieruchomości
    objętych zakresem wniosku) przed 1 maja 2004 r.
    Podsumowując, cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości Gminy w prawo własności Nieruchomości na rzecz obecnego
    użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, w sytuacji gdy ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nastąpiło
    do dnia 30 kwietnia 2004 r., nie będzie stanowiła wynagrodzenia za czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.