Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-114/13-2/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-13
Teza: Czy wartość gruntu, który będzie przekazany Gminie, będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdy Spółka zrzeknie się odszkodowania?
Słowa kluczowe: grunty; koszt-koszty uzyskania przychodów; przekazanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 07 marca 2013 r. (data wpływu 14 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie gruntów w przypadku przekazania gruntu Gminie bez odszkodowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów:

*   wydatków poniesionych na nabycie gruntów w przypadku przekazania gruntu Gminie bez odszkodowania,
*   wydatków poniesionych na realizację inwestycji drogowej w przypadku realizacji tej inwestycji na własny koszt bez wynagrodzenia,
*   wydatków poniesionych na realizację usługi budowlanej na podstawie umowy zawartej z nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

W maju 2012 r. Spółka (Wnioskodawca) uległa podziałowi, a mianowicie na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział został dokonany przez przeniesienie części majątku Spółki dzielonej na istniejące i nowozawiązane spółki tzw. podział przez wydzielenie. Wnioskodawca przed podziałem był właścicielem nieruchomości gruntowej, która została podzielona na mniejsze działki gruntowe. Część z nich wydzielona została do spółek nowo zawiązanych a pozostała część nieruchomości gruntowej pozostała w majątku Wnioskodawcy. Na nieruchomościach gruntowych, które przypadły nowym spółkom planowane są inwestycje niedrogowe, natomiast grunt, który pozostał w majątku Wnioskodawcy jest przewidziany w całości pod inwestycję drogową i jest to grunt, który ściśle sąsiaduje z działkami nowych spółek. W związku z potrzebą zapewnienia odpowiedniego połączenia komunikacyjnego planowanych inwestycji niedrogowych z istniejącymi już drogami oraz w świetle przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115), zgodnie z art. 16 niniejszej ustawy, budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia, a więc do nowych spółek. Grunt, na którym ma być wybudowana droga zostanie przez Wnioskodawcę przekazany Gminie za odszkodowaniem. Następnie będzie zawarta umowa pomiędzy nowymi spółkami a Gminą, na podstawie której zostaną uzgodnione warunki budowy drogi i przebudowy skrzyżowania znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanych inwestycji niedrogowych. Nieruchomość gruntowa pod budowę drogi składa się z działek, które w rejestrze gruntów oznaczone są jako grunty orne i zurbanizowane tereny niezabudowane.

Działki te są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, z przeznaczeniem na magazyny i produkcję. Decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana.

Wnioskodawcy przy ich nabyciu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Droga znajduje się w planach zagospodarowania przestrzennego – jest to droga publiczna. Nie została wydana decyzja na realizację celu publicznego.

Realizacja inwestycji drogowej jest ściśle związana z planowanymi przez nowe spółki inwestycjami niedrogowymi.

Wnioskodawca zakłada dwa warianty realizacji budowy drogi:

1.  Wnioskodawca będzie realizował inwestycję drogową na własny koszt, z własnych środków bez wynagrodzenia i innych korzyści,
2.  Wnioskodawca będzie realizował inwestycję na podstawie umowy zawartej pomiędzy Nim a nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem jako podwykonawca.

Informacje uzupełniające.

1.  Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie wznoszenia budynków i budowli; inżynierii lądowej i wodnej; przygotowania terenu pod budowę, usług budowlanych wykończeniowych; zagospodarowania terenów zielonych; architektury i inżynierii, a ponad to wynajmem i obsługą nieruchomości na własny rachunek i na zlecenie.
3.  Nieodpłatne świadczenie usług budowlanych na rzecz nowopowstałych spółek nie będzie miało związku z działalnością gospodarczą Spółki.
4.  Wnioskodawca nie ma celu w nieodpłatnym wybudowaniu drogi na rzecz nowopowstałych spółek.

Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca widnieje w Krajowym Rejestrze Sądowym jako podmiot wykreślony, w związku z czym Spółka informuje, że wykreślenie Spółki nastąpiło w wyniku pomyłki. Spółka złożyła stosowny wniosek i zaskarżyła decyzję Sądu o wykreśleniu podmiotu, a skarga została przyjęta. Obecnie Wnioskodawca oczekuje na przywrócenie wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy wartość gruntu, który będzie przekazany Gminie, będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdy Spółka zrzeknie się odszkodowania?

Wariant 1 - Wnioskodawca realizuje inwestycję drogową na własny koszt, bez wynagrodzenia.

1.  Czy koszty poniesione przez Spółkę na realizację inwestycji drogowej będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?

Wariant 2 - Wnioskodawca realizuje inwestycję drogową na podstawie umowy zawartej z nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem.

1.  Czy koszty poniesione przez Wnioskodawcę na realizację usługi budowlanej będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 1).

Wniosek Spółki w zakresie:

*   pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 4) został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 13 czerwca 2013 r. nr ILPB3/423-114/13-3/JG,
*   pytania nr 3 (oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 7) został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 13 czerwca 2013 r. nr ILPB3/423-114/13-4/JG.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy Spółka zrzeknie się odszkodowania, przekazanie gruntów trzeba będzie potraktować jako nieodpłatne zbycie, co zgodnie z art. 16 ust. 1 sprawi, że koszty związane z nabyciem gruntów potraktowane zostaną jako koszty niestanowiące uzyskania przychodów.

Analizując dalej, również art. 16 ust. 1 pkt 14 stanowi o tym, że nie są kosztem uzyskania przychodów darowizny i ofiary wszelkiego rodzaju z wyjątkiem przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536), a te przepisy określają organizacje pożytku publicznego jako organizacje pozarządowe niebędące jednostkami sektora finansów publicznych. Gmina zaś jest jednostką samorządu terytorialnego należącego do sektora finansów publicznych, co skutkuje tym, że Spółka nie może potraktować darowizny na jej rzecz jako kosztu uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie art. 16 ust. 1 ww. ustawy zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wymaga możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie gruntów w przypadku przekazania gruntu Gminie bez odszkodowania.

Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że wydatki na nabycie gruntów z punktu widzenia skutków podatkowych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów ani poprzez jednorazowe odpisanie ich w ciężar kosztów, co wynika wprost z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani poprzez odpisy amortyzacyjne – przepis art. 16c pkt 1 ww. ustawy.

Jak bowiem stanowi treść z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

– wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Z kolei z brzmienia art. 16c pkt 1 ww. ustawy wynika, że amortyzacji nie podlegają, grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

W świetle powyższego, należy stwierdzić, że wydatki na nabycie gruntu, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, są jednak kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia tego gruntu (art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Oznacza to, że wydatki te zrealizują się jako koszt podatkowy dopiero w momencie uzyskania przychodu z tytułu zbycia gruntów. I nie chodzi tu wyłącznie o sprzedaż, ale o każdą inną czynność skutkującą przejściem własności gruntu, o ile tylko czynność ta będzie mieć charakter odpłatny, a zatem skutkować będzie uzyskaniem przez podatnika przychodu.

Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatków poniesionych na nabycie gruntów, przekazanych nieodpłatnie (bez odszkodowania) Gminie, Spółka nie będzie mogła zaliczyć się do kosztów uzyskania przychodów, bowiem inna interpretacja przepisu - sprzeczna z literalnym brzmieniem regulacji art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy - stanowiłaby rażące naruszenie prawa.

Skoro przepis zawarty w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wymienia tylko odpłatne zbycie gruntu jako warunek uprawniający do zaliczenia wydatku na jego nabycie do kosztów podatkowych, to nie można uznać, że Spółka jest uprawniona do zaliczenia wydatku na zakup gruntu również w sytuacji, gdy dokonuje przekazania gruntu nieodpłatnie. Stanowiłoby to niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą przepisów podatkowych.

Ponadto, należy wskazać na zapis wyłączający z kosztów podatkowych darowizny i ofiary wszelkiego rodzaju.

I tak, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Wnioskodawca słusznie więc wywiódł, że w związku z tym, iż Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego należącą do sektora finansów publicznych, Spółka nie może potraktować darowizny na jej rzecz jako kosztu uzyskania przychodów.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 1), uznać należało za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto dodaje się, iż w zakresie podatku od towarów i usług zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.