Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-304/09-3/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-25
Teza: Obowiązek podatkowy w stosunku do sprzedaży działek drogowych powstał z chwilą otrzymania przez Spółkę zaliczek na poczet zakupu, nie natomiast w momencie zawarcia aktu notarialnego
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; działki; nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 07.04.2009r. (data wpływu 10.04.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.04.2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o. (wnioskodawca) w 1999 r. nabyła nieruchomość od osób fizycznych na której zrealizowała projekt deweloperski tj. zamknięte osiedle mieszkaniowe. Na osiedlu tym, na wyodrębnionych działkach posadowione są budynki mieszkalne, które mają dostęp do drogi wewnątrzosiedlowej. Dla każdego mieszkania, budynku oraz dla działki drogowej założona została księga wieczysta.

W trakcie budowy zamkniętego osiedla mieszkaniowego Spółka zawierała z przyszłymi klientami umowy przedwstępne na sprzedaż mieszkań wraz z udziałem w działce budynkowej oraz na sprzedaż udziału w działce drogowej. Zgodnie z umowami przedwstępnymi nabywcy mieszkań wpłacali zaliczki zgodnie z harmonogramem.

W początkowej fazie realizacji projektu mieszkaniowego, działka drogowa była obciążona hipoteką dewelopera oraz wysokość udziału nie była znana, dlatego klienci po zapłaceniu całej ceny określonej w umowie przedwstępnej zawierali akty notarialne tylko na mieszkanie i udział w działce budynkowej.

Akt notarialny na udział w działkach drogowych podpisywany był oddzielnie. Klienci dewelopera wywiązali się z postanowień umów przedwstępnych przed 1 maja 2004 r. Przed tą datą miało również miejsce wydanie klientom kluczy do mieszkania, a tym samym wydanie działek budynkowych i drogowych. Deweloper rozliczał podatek VAT z chwilą otrzymania zaliczek od przyszłych właścicieli (od udziałów w działkach drogowych klienci płacili PCC).

Kilku właścicieli mieszkań nie zawarło z deweloperem aktów notarialnych na udział w działkach drogowych mimo to, że wydanie mieszkania, działki budynkowej i działki drogowej nastąpiło przed 1 maja 2004 roku, cała cena została zapłacona, a deweloper rozliczył podatek VAT należny od dokonanych wpłat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy obecnie zawierając akt notarialny na udział w działkach drogowych, za które klient zapłacił deweloperowi i których wydanie nastąpiło przed 1 maja 2004 roku należy pobrać podatek VAT i ponownie go rozliczyć, czy należy pobrać opłatę PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy powstał z chwilą otrzymania przez dewelopera zaliczek na poczet działek drogowych. W chwili obecnej notariusz zawierając akt notarialny powinien pobrać jedynie podatek PCC, gdyż czynność ta była zwolniona z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jeżeli wykonują we własnym imieniu i na własny rachunek czynności, o którym mowa w art. 2, w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet jeżeli zostały wykonane jednorazowo, a także wówczas, gdy czynności te polegają na jednorazowej rzeczy nabytej w tym celu.

Stosowanie do art. 2 ustawy, opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez towary w myśl art. 4 pkt 1 ustawy rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określone w art. 2, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Stosownie do art. 4 pkt 7 przez towary używane rozumie się:

*   Budynki, budowle i ich części – jeżeli do końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,

*   Pozostałe towary, których okres używania przez podatnika dokonującego ich sprzedaży wyniósł co najmniej pół roku.

W przypadku sprzedaży lokali i budynków, na mocy art. 6 ust. 7b postanowiono iż, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wydania.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi pobrano co najmniej połowę ceny (przedpłata, zaliczka, zadatek, rata), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia zapłaty, z zastrzeżeniem ust. 7b, ust. 8b pkt 2-4, 7 i 9-13.

Stosownie do art. 8d ustawy, w przypadkach określonych w ust. 7b, ust. 8b pkt 2-4, 7, 9 i 11-13 otrzymanie części zapłaty, a w przypadkach określonych w ust. 8b pkt 5, 6 i 14 – uiszczenie części zapłaty, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części , dotyczy to również zadatków, zaliczek, przedpłat i rat, także otrzymanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przedmiotowego wniosku wynika, iż Wnioskodawca zrealizował projekt deweloperski polegający na budowie zamkniętego osiedla mieszkaniowego. W trakcie budowy osiedla mieszkaniowego Spółka zawierała z przyszłymi klientami umowy przedwstępne na sprzedaż mieszkań wraz z udziałem w działce, na której posadowiony był budynek oraz na sprzedaż udziału w działce drogowej. Klienci po zapłaceniu całej ceny określonej w umowie przedwstępnej zawierali akty notarialne tylko na mieszkanie i udział na której posadowiony był budynek. Akt notarialny na udział w działkach drogowych podpisywany był oddzielnie. Klienci dewelopera wywiązali się z postanowień umów przedwstępnych przed 1 maja 2004 r. Przed tą datą miało również miejsce wydanie klientom kluczy do mieszkania, a tym samym wydanie działek budynkowych i drogowych. Deweloper rozliczał podatek VAT z chwilą otrzymania zaliczek od przyszłych właścicieli. Z uwagi na fakt, iż klienci dewelopera uiścili całą należność przed wydaniem towaru, więc obowiązek w podatku od towarów i usług z tego tytułu powstał w chwili otrzymania należności.

Kilku właścicieli mieszkań nie zawarło z deweloperem aktów notarialnych na udział w działkach drogowych mimo, że wydanie mieszkania, działki budynkowej i działki drogowej nastąpiło przed 1 maja 2004 roku, cała cena została zapłacona, a deweloper rozliczył podatek VAT należny od dokonanych wpłat.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż obowiązek podatkowy w stosunku do sprzedaży działek drogowych powstał z chwilą otrzymania przez Spółkę zaliczek na poczet zakupu, nie natomiast w momencie zawarcia aktu notarialnego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy organ podkreśla, że niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzyga wyłącznie kwestie związane z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.