Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-484/10-4/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-21
Teza: Refakturowania kosztów z tytułu wynajmu pomieszczeń.
Słowa kluczowe: czynsz; jednostka-jednostka budżetowa; media; najem; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; stawka-stawki podatku; usługi-usługi najmu; wynajem; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2010 r. (data wpływu do Urzędu Skarbowego 19 kwietnia 2010 r., data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 27 kwietnia 2010 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 29 kwietnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 czerwca 2010 r. (data wpływu 23 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania kosztów z tytułu wynajmu pomieszczeń – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania kosztów z tytułu wynajmu pomieszczeń. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 czerwca 2010 r. (data wpływu 23 czerwca 2010 r.) o informacje doprecyzowujące przedstawiony stan faktyczny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jako jednostka budżetowa refakturuje na rzecz innych jednostek budżetowych Samorządu Terytorialnego następujące koszty z tytułu wynajmu pomieszczeń:

1.  dostawę energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu;
2.  świadczenie usług telekomunikacyjnych;
3.  usługi w zakresie rozprowadzania wody;
4.  usługi w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu odpadów;
5.  usługi związane z naprawami.

Ze złożonego w dniu 21 czerwca 2010 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż:

1.  Wynajem pomieszczeń dokonywany jest na cele biurowe i magazynowe.
2.  Symbol PKWiU dla świadczonych usług wynajmu, określony zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się do dnia 31 grudnia 2010 r. – PKWiU 68.20.Z.
3.  Opłaty dotyczące mediów i innych kosztów związanych z eksploatacją tych pomieszczeń nie stanowią części składowej czynszu. Najemcy obciążani są odrębnymi fakturami wg poniesionych kosztów.
4.  Stroną umów o dostawę mediów jest Zainteresowany.
5.  Wnioskodawcę z poszczególnymi najemcami łączy umowa. PKWiU dla każdego z kosztów, będących przedmiotem wniosku:
    1.  opłata za wodę PKWiU 41.00.20;
    2.  opłata za ścieki PKWIU 90.00.11;
    3.  wywóz nieczystości płynnych PKWiU 90.01.2;
    4.  energia elektryczna PKWiU 35.11.10;
    5.  energia cieplna PKWiU 35.11.10;
    6.  gaz ziemny PKWiU 06.20.10;
    7.  gaz propan butan PKWiU 19.20.31.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W związku z pojawiającymi się różnymi interpretacjami przepisów podatkowych Wnioskodawca prosi o zajęcie stanowiska jaką stosować stawkę podatku VAT refakturując koszty wyspecyfikowane w poz. 54 dla jednostek budżetowych Samorządu Terytorialnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, refakturowanie za energię elektryczną, wodę, ścieki i wywóz śmieci na rzecz jednostek budżetowych powinno następować wg obowiązujących stawek podatku VAT. Natomiast przy refakturowaniu za usługi telekomunikacyjne i inne usługi napraw, ma zastosowanie zwolnienie od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, przez świadczenie usług, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jako jednostka budżetowa refakturuje na rzecz innych jednostek budżetowych Samorządu Terytorialnego następujące koszty z tytułu wynajmu pomieszczeń:

1.  dostawę energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu;
2.  świadczenie usług telekomunikacyjnych;
3.  usługi w zakresie rozprowadzania wody;
4.  usługi w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu odpadów;
5.  usługi związane z naprawami.

Ponadto, wynajem pomieszczeń dokonywany jest na cele biurowe i magazynowe. Symbol PKWiU dla świadczonych usług wynajmu, określony zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się do dnia 31 grudnia 2010 r. – PKWiU 68.20.Z. Opłaty dotyczące mediów i innych kosztów związanych z eksploatacją tych pomieszczeń nie stanowią części składowej czynszu. Najemcy obciążani są odrębnymi fakturami wg poniesionych kosztów. Stroną umów o dostawę mediów jest Zainteresowany. Wnioskodawcę z poszczególnymi najemcami łączy umowa. PKWiU dla każdego z kosztów, będących przedmiotem wniosku:

*   opłata za wodę PKWiU 41.00.20;
*   opłata za ścieki PKWIU 90.00.11;
*   wywóz nieczystości płynnych PKWiU 90.01.2;
*   energia elektryczna PKWiU 35.11.10;
*   energia cieplna PKWiU 35.11.10;
*   gaz ziemny PKWiU 06.20.10;
*   gaz propan butan PKWiU 19.20.31.

Kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zasada swobody umów zapisana jest w art. 3531 k.c., w świetle którego strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 k.c., przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

W konsekwencji najem pomieszczeń dokonywany na cele biurowe i magazynowe stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Jeżeli zatem z zawartej umowy najmu, jak wskazał Wnioskodawca, wynika, że najemca oprócz kosztów samego czynszu ma ponosić także koszty mediów i usług napraw, oznacza to, że ww. wydatki są świadczeniem należnym wynajmującego w związku ze świadczeniem usługi najmu i winny być one wliczane do podstawy opodatkowania usługi najmu.

W oparciu o art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, którą zgodnie z art. 2 pkt 22 jest również odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody, gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej.

A zatem z powyższego przepisu wynika, iż:

*   zwolnienie o którym mowa, dotyczy wyłącznie usług świadczonych pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, (bez ograniczeń dotyczących terytorialnego zakresu działania tych jednostek),
*   zwolnienie to nie obejmuje usług w zakresie rozprowadzania wody (PKWiU - 41.00.2) oraz usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, a także usług sanitarnych i pokrewnych (PKWiU - 90.0) oraz usług komunikacji miejskiej.

Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, iż wydatki za media oraz usługi napraw, stanowiące obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę usług najmu, należy opodatkować stawką właściwą dla świadczonych usług najmu, tj. w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie zwolnienie od podatku, na podstawie § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia, z uwagi na to, iż jak wskazał Zainteresowany będący jednostką budżetową, ww. usługi wynajmu pomieszczeń biurowych i magazynowych świadczone są na rzecz innych jednostek budżetowych Samorządu Terytorialnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.