Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.326.2020.2.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-25
Teza: zastosowanie 8% stawki podatku VAT do środka biobójczego (zarówno, gdy Spółka jest producentem środka, jak i wtedy, gdy jest jedynie jego dystrybutorem)
Słowa kluczowe: stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2020 r. (data wpływu), uzupełnionym pismem z dnia 8 czerwca 2020 r. (data wpływu) oraz pismem w dniu 9 czerwca 2020 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT do środka biobójczego … (zarówno, gdy Spółka jest producentem środka, jak i wtedy, gdy jest jedynie jego dystrybutorem) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT do środka biobójczego …. (zarówno, gdy Spółka jest producentem środka, jak i wtedy, gdy jest jedynie jego dystrybutorem).

Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 8 czerwca 2020 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i własnego stanowiska oraz w dniu 9 czerwca 2020 r. o papierową wersję pełnomocnictwa.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

… Sp. z o.o. Sp.k (dalej: Wnioskodawca, Spółka) jako czynny podatnik VAT, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji detergentów i kosmetyków pod markami klienta oraz pod własną marką. Produkowane detergenty to m.in. tabletki do zmywarek, tabletki do WC, produkty czyszczące do pralek i zmywarek, kapsułki w folii wodnorozpuszczalnej, koncentraty do mycia szyb, odświeżacze powietrza. Wnioskodawca w swojej gamie produktów kosmetycznych posiada produkty do kąpieli dla dzieci i dorosłych.

Z uwagi na rozprzestrzenianie się koronawirusa SARS-CoV-2, powodującego chorobę COVID-19 oraz związanym z tym rosnącym zapotrzebowaniem na środki dezynfekujące i występujące ich niedobory, Wnioskodawca zadecydował o:

1.  rozpoczęciu produkcji i sprzedaży środka biobójczego z przeznaczeniem dezynfekcyjnym o nazwie „…. do dezynfekcji rąk o działaniu bakteriobójczym i wirusobójczym” (dalej: …..);
2.  zleceniu produkcji środka …. podmiotowi zewnętrznemu (po uprzedniej odsprzedaży składników niezbędnych do jego wytworzenia), a następnie zakupie gotowego środka …..i jego dystrybucji.

Żel sprzedawany jest m.in. na rzecz: zewnętrznych przedsiębiorstw kupujących żel dla swoich potrzeb lub w celu dalszej odsprzedaży, drogerii kosmetycznych, sieci handlowych, sklepów internetowych lub bezpośrednio osób fizycznych. Wnioskodawca nie wyklucza również sprzedaży dla szpitali, aptek, ośrodków zdrowia.

Decyzją Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 25 marca 2020 r., nr ….., Spółka uzyskała pozwolenie nr ….. na udostępnianie na rynku i stosowanie produktu biobójczego ….. (dalej: Pozwolenie).

Pozwolenie zachowuje ważność do 180 dni od daty jego wydania, ponieważ produkt biobójczy …… nie spełnia wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (dalej: Rozporządzenie). Jednakże z uwagi na pandemię koronawirusa pozwolenie na udostępnianie i stosowanie tego typu produktów może zostać udzielone w drodze wyjątku w ograniczonym wymiarze czasowym przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych na podstawie art. 55 ust. 1 Rozporządzenia.

Stosownie do Pozwolenia, środek biobójczy ….., został zaliczony zgodnie z załącznikiem V do Rozporządzenia do:

*   kategorii 1 - środki dezynfekujące (wg Rozporządzenia: „Do tej grupy produktowej nie zalicza się produktów czyszczących, które nie mają na celu działania biobójczego, włącznie z płynami i proszkami do prania oraz podobnymi produktami”);

*   grupy 1 - higiena ludzi (wg Rozporządzenia: „Ta grupa składa się z produktów biobójczych stosowanych do celów utrzymania higieny ludzi, stosowanych na skórze lub skórze głowy ludzi lub w kontakcie z taką skórą przede wszystkim w celu dezynfekcji skóry lub skóry głowy”).

W Pozwoleniu określono grupę produktową, postać użytkową produktu bakteriobójczego i jego przeznaczenie, odpowiednio jako: Żel, produkt bakteriobójczy i wirusobójczy do higienicznej dezynfekcji rąk.

W skład środka biobójczego ….. wchodzi etanol, o numerze substancji chemicznej WE 200-578-6 i numerze CAS 64-17-5. Zawartość substancji w produkcie to 76g/100g. Dokładny skład środka to Alcohol Denat., Aqua, Aloe Barbadensis Leaf Juice, Acrylates/C10-30 Alkyl Acrylate Crosspolymer, Aminomethyl Propanol, Parfum, Disodium EDTA.

Środek ….. stosowany jest jako żel do dezynfekcji rąk. Niewielką ilość żelu należy rozprowadzić na dłoniach i pozostawić do wyschnięcia. Środek stosowany jest bez spłukiwania.

Skuteczność działania środka ……, jako środka biobójczego, potwierdzają przeprowadzone na zlecenie Wnioskodawcy testy:

1.  „Badanie skuteczności działania antybakteryjnego preparatu in vivo”- badanie przeprowadzone przez dr …. Sp. z o.o. sp.k., potwierdzone sprawozdaniem z nr …… z dnia 26 marca 2020 r. Badanie potwierdza działanie antybakteryjne in vivo w warunkach przeprowadzonego doświadczenia na 10 ochotnikach;
2.  Badanie przeprowadzone przez ….. Sp. z o.o. Laboratorium Badań Środowiskowych, zatwierdzone raportem z oceny skuteczności biobójczej produktu wg norm PN-EN 1500:2013 z dnia 15 kwietnia 2020 r. nr ……. Z raportu wynika, że: „Produkt „Żel do dezynfekcji rąk o działaniu bakteriobójczym i wirusobójczym” badany według normy PN-EN 1500:2013 wykazuje aktywność przeciwdrobnoustrojową w czasie 60 sek i ilości 5 ml wobec Escherichia coli K12 NCTC 10538”.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż Spółka nie występowała z wnioskiem o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o VAT.

Wnioskodawcy przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia produktu ……

Na wezwanie Organu o wskazanie symbolu PKWiU zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) dla będącego przedmiotem zapytania produktu o nazwie „….”, Wnioskodawca wskazał, iż „Wyżej wymieniona kwestia jest przedmiotem wątpliwości pozostawionych do rozstrzygnięcia tut. Organowi. Wynika to z tego, że dla określenia prawidłowej stawki podatku VAT dla środka biobójczego …., konieczne jest zinterpretowanie przepisów ustawy o VAT, co wymaga zakwalifikowania środka biobójczego ….. do określonego nr PKWiU 2008, a w konsekwencji ustalenie w oparciu o tę klasyfikację, czy środek ten może zostać przyporządkowany do którejś z kategorii wskazanych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku VAT. Spółka jako wnioskująca o interpretację przepisów nie jest kompetentna do rozstrzygania ww. kwestii za Organ.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Powyższy przepis nakłada na wnioskującego obowiązek wyczerpującego opisania stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie. To na organie interpretacyjnym ciąży obowiązek oceny stanowiska wnioskodawcy oraz uzasadnienia prawnego dokonanej oceny.

W konsekwencji, w opinii Spółki, to Organ jako interpretator winien na podstawie stanu faktycznego wniosku określić, jaki jest symbol PKWiU dla będącego przedmiotem zapytania produktu o nazwie „…..”, w celu prawidłowego wskazania stawki VAT, którą Spółka powinna stosować dokonując dostawy tego towaru. Następnie organ winien wskazać czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku jest prawidłowe, czy nie oraz uzasadnić prawnie dokonaną przez siebie ocenę.

Wnioskodawca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, oparł swoje stanowisko na poglądzie wyrażonym przez WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11 kwietnia 2017r., sygn. akt I SA/Kr 71/17 oraz NSA w wyroku dnia 13 czerwca 2019r., sygn. akt I FSK 1077/17, zgodnie z którym, jeśli konkretny przepis podatkowy odwołuje się do klasyfikacji statystycznej jako warunku zastosowania obniżonej stawki podatku VAT (a tak jest w rozważanej sytuacji), to organ interpretacyjny nie może się uchylić od oceny stanowiska wnioskodawcy co do prawidłowości zaklasyfikowania statystycznego – w tym przypadku PKWiU.

Wobec powyższego, Wnioskodawca przedstawia tut. Organowi swoje stanowisko dotyczące zaklasyfikowania środka biobójczego według grupowań PKWiU 2008. W ocenie Wnioskodawcy, produkowany i sprzedawany przez niego środek bakteriobójczy ….. powinien zostać sklasyfikowany w grupowaniu PKWiU 2008 ex 20.20.14.0 „Środki odkażające”.

Jednocześnie Spółka mając na uwadze jak najbardziej wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego deklaruje gotowość do składania dalszych wyjaśnień mających na celu wyjaśnienie okoliczności i przebiegu transakcji”.

Na pytanie tut. Organu „Czy prawidłowość przyporządkowania przedmiotowego produktu do klasyfikacji została potwierdzona przez urząd Statystyczny?”, Wnioskodawca wskazał iż „Jak zostało wskazane w uzasadnieniu stanowiska Spółki do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca nie występował do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w …. o nadanie symbolu klasyfikacyjnego PWKiU 2008 dla środka biobójczego ….”.

Następnie na pytanie Organu „Czy ww. środek „…..” stanowi preparat odkażający o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych?”, Wnioskodawca wskazał iż „Skuteczność działania środka ….. jako środka biobójczego potwierdzają przeprowadzone na zlecenie wnioskodawcy testy, tj. „badanie skuteczności działania antybakteryjnego preparatu in vivo”- badanie przeprowadzone przez dr ….. Sp. z o.o. sp. k. oraz badanie przeprowadzone przez ….. Sp. z o.o. Laboratorium badań środowiskowych, zatwierdzone raportem z oceny skuteczności biobójczej produktu wg norm ….. z dnia 15 kwietnia 2020r., nr …\`(...)\` Dodatkowo jego właściwości biobójcze stwierdza fakt uznania go za taki produkt przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w wydanym dnia 25 marca 2020r. Pozwoleniu na udostępnianie na rynku i stosowanie tego środka, w którym określono grupę produktową, postać użytkową produktu bakteriobójczego i jego przeznaczenie, odpowiednio jako: Żel, produkt bakteriobójczy i wirusobójczy do higienicznej dezynfekcji rąk”.

Na pytanie Organu, „Czy przedmiotowy środek ma zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia”, Wnioskodawca wskazał, iż „Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego wskazał, że: „Żel sprzedawany jest m.in. na rzecz: zewnętrznych przedsiębiorstw kupujących żel dla swoich potrzeb lub w celu dalszej odsprzedaży drogerii kosmetycznych, sieci handlowych, sklepów internetowych lub bezpośrednio osób fizycznych. Wnioskodawca nie wyklucza również sprzedaży dla szpitali, aptek ośrodków zdrowia.”, a produkcja środka biobójczego rozpoczęła się z uwagi na rozprzestrzenianie się koronawirusa SARS-CoV-2 powodującego chorobę COVID-19 oraz związanym z tym rosnącym zapotrzebowaniem na środki dezynfekujące i występujące ich niedobory.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Powyższy przepis nakłada na wnioskującego obowiązek wyczerpującego opisania stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie. To na organie interpretacyjnym ciąży obowiązek oceny stanowiska wnioskodawcy oraz uzasadnienia prawnego dokonanej oceny.

W konsekwencji, w opinii Spółki, to Organ jako interpretator winien na podstawie stanu faktycznego wniosku określić czy przedmiotowy środek ma zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, a w dalszej kolejności winien wskazać czy stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku jest prawidłowe czy nie oraz uzasadnić prawnie dokonaną przez siebie ocenę.”

Następnie Wnioskodawca wskazał, iż produkowany preparat …. jest przedmiotem dostawy na terenie kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Spółka dokonała pierwszej dostawy środka ….. dnia 8 kwietnia 2020 r. Natomiast pozwolenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych na udostępnianie na rynku i stosowanie środka biobójczego …. uzyskała dnia 25 marca 2020 r. i w związku z tym środek na ten wpisany został do Wykazu Produktów Biobójczych, na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych.

Pozwolenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 25 marca 2020 r. na udostępnianie na rynku i stosowanie środka biobójczego …. zostało wydane na podstawie art. 55 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L 167 z 27.06.2012 str. 1, z późn. zm.).

Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, skoro uzyskał on przedmiotowe Pozwolenie, należy uznać, że produkt „…..” jest produktem biobójczym w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych.

Wnioskodawca wskazał również, iż „Tut. Organ w tym pytaniu wskazuje również, że „Podkreślić należy przy tym, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji towarów i usług do właściwego grupowania statystycznego nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego.

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary i środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania ww. usług, Wnioskodawca może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w …., który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.”

Zdaniem Spółki, wytyczne ujęte w powołanym przez Organ Komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego mają zastosowanie wyłącznie w przypadku występowania do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w …. o nadanie symbolu klasyfikacyjnego PKWiU.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym środek biobójczy \`(...)\`\`(...)\`, sklasyfikowany jest w grupowaniu PKWiU 2008 ex. 20.20.14.0 „Środki odkażające”, a tym samym jego dostawa (zarówno, gdy Spółka jest producentem środka, jak i wtedy, gdy jest jedynie jego dystrybutorem) podlega opodatkowaniu stawką 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106, ze zm., dalej: ustawa o VAT), ponieważ spełnione zostały pozostałe warunki, tj.

1.  środek posiada właściwości bakteriobójcze i wirusobójcze,
2.  ma zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia,
3.  został wpisany do Wykazu Produktów Biobójczych?

Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym środek biobójczy \`(...)\`.., sklasyfikowany jest w grupowaniu PKWiU 2008 ex. 20.20.14.0 „Środki odkażające”, a tym samym jego dostawa (zarówno, gdy Spółka jest producentem środka, jak i wtedy, gdy jest jedynie jego dystrybutorem) podlega opodatkowaniu stawką 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy o VAT ponieważ spełnione zostały pozostałe warunki, tj.:

1.  środek posiada właściwości bakteriobójcze i wirusobójcze,
2.  ma zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia,
3.  został wpisany do Wykazu Produktów Biobójczych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem ad towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towary to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy o VAT lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie, powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c. art. 83. art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 (na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 stawka podatku wynosi 23%.). W ustawie o VAT i w przepisach wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku. Tak więc, art. 41 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 2 stawka podatku wynosi 8% ).

W załączniku nr 3 do ustawy o VAT ujęto wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (obecnie 8%). Załącznik nr 3 w tym brzmieniu stosowany jest do 30 czerwca 2020 r., zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568, dalej: ustawa antykryzysowa), który wprowadza zmiany w ustawie z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. Na podstawie przepisów ustawy antykryzysowej, w okresie do dnia 1 lipca 2020r. stawkę podatku VAT w wysokości 5% oraz 8% w odniesieniu do towarów i usług stosuje się bez zmian oraz w dalszym ciągu obowiązuje Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2008).

W poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy o VAT pod symbolem PKWiU (2008) ex 20.20.14.0 sklasyfikowane zostały „Środki odkażające - wyłącznie preparaty odkażające o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, mające zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, na które zostało wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych”.

Wobec tego, dla określenia prawidłowej stawki podatku VAT dla środka biobójczego \`(...)\`.. istotna jest okoliczność zakwalifikowania go do określonego nr PKWiU 2008, a w konsekwencji ustalenie w oparciu o tę klasyfikację, czy środek ten może zostać przyporządkowany do którejś z kategorii wskazanych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku VAT.

Wnioskodawca nie występował do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w \`(...)\`. o nadanie symbolu klasyfikacyjnego PKWiU 2008 dla środka biobójczego \`(...)\`.., jednakże w tym miejscu Spółka pragnie powołać wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 71/17, w której Sąd uznał, że: „Jeżeli konkretny przepis podatkowy odwołuje się do klasyfikacji statystycznej jako warunku zastosowania określonego sposobu opodatkowania tj. np. zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług, to Minister nie może się uchylić od oceny stanowiska wnioskodawcy co do prawidłowości zaklasyfikowania statystycznego (np. w PKWiU) konkretnego towaru (produktu) lub świadczonej usługi, o ile we wniosku zostaną przedstawione informacje o składzie produktu, sposobie jego wytwarzania, itp., czyli okoliczności faktyczne mające znaczenie dla przyporządkowania towarów lub usług do konkretnych ugrupowań statystycznych.”

Powyższe stanowisko potwierdził NSA w wyroku z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 1077/17 wskazując, że:

*   „(\`(...)\`) włączenie do ustawy podatkowej identyfikacji towarów i usług na podstawie przepisów o statystyce publicznej sprawia, że symbole klasyfikacji statystycznych mają znaczenie prawno-podatkowe, skoro z woli ustawodawcy ich uwzględnienie jest niezbędne do określenia przedmiotu i stawki opodatkowania,

*   (\`(...)\`) Jakkolwiek interpretacja standardowych klasyfikacji należy do zadań Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz urzędów statystycznych, to tego rodzaju interpretacje nie stanowią źródła obowiązku czy uprawnienia. Są tylko traktowane za dowód w postępowaniu podatkowym, podlegający na zasadach ogólnych ocenie organu podatkowego. Opinie statystyczne nie wiążą organów podatkowych i nie zwalniają ich od obowiązku dokonania własnych ustaleń. Stanowisko takie wyrażane jest stosunkowo jednolicie w orzecznictwie. W efekcie nie ma podstaw prawnych, by także klasyfikacja statystyczna, przez którą identyfikowany jest obowiązek podatkowy wyłączona była z przedmiotu interpretacji wydawanej na podstawie art. 14b O.p.”

Wobec powyższego, Wnioskodawca przedstawia tut. Organowi swoje stanowisko dotyczące zaklasyfikowania środka biobójczego według grupowań PKWiU 2008. W ocenie Wnioskodawcy, produkowany i sprzedawany przez niego środek bakteriobójczy \`(...)\`.. powinien zostać sklasyfikowany w grupowaniu PKWiU 2008 ex 20.20.14.0 „Środki odkażające”. Wnioskodawca dokonując tej klasyfikacji posiłkował się dostępną na stronie Głównego Urzędu Statystycznego w zakładce „wyszukiwarka klasyfikacji”, przy pozycji 20.20.14.0 informacją o precedensie nr 1 z dnia 8 maja 2009 r. dotyczącym przypisania właśnie tej klasyfikacji PKWiU do „żelu - preparatu przeznaczonego do dezynfekcji rąk w opakowaniach do sprzedaży detalicznej, skład: alkohol etylowy, alkohol izopropylowy, gliceryna, substancje żelujące i modyfikujące, woda demineralizowana”.

Stosowne do opisu ujętego w załączniku nr 3 w poz. 83, ta grupa towarów obejmuje „wyłącznie preparaty odkażające o wartościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, mające zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, na które zostało wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych”. Zatem, aby towar mógł zostać zaklasyfikowany do grupowania PKWiU 2008 ex 20.20.14.0 „Środki odkażające”, musi spełniać następujące warunki:

1.  musi być preparatem odkażającym o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych,
2.  musi mieć zastosowane wyłącznie w ochronie zdrowia,
3.  musi zostać w stosunku do innego wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych.

Ad. 1)

Środek odkażający musi być preparatem odkażającym o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych.

O właściwościach bakteriobójczych i wirusobójczych środka biobójczego \`(...)\`.. świadczy jego skład, tj. zawartość 76g etanolu w 100g produktu oraz raporty z przeprowadzonych na zlecenie Wnioskodawcy testów przez dr \`(...)\`.. Sp. z o.o. Sp.k. oraz \`(...)\`\`(...)\`Sp. z o.o. Laboratorium Badań Środowiskowych. Dodatkowo jego właściwości biobójcze, stwierdza fakt uznania go za taki produkt przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w wydanym dnia 25 marca 2020 r. Pozwoleniu na udostępnianie na rynku stosowania tego środka.

Produkt posiada właściwości bakteriobójcze i wirusobójcze. Zdaniem Wnioskodawcy, środek nie musi posiadać wszystkich właściwości, tj. bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych równocześnie. Co potwierdził przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dna 5 listopada 2018 r., nr 0115-KDIT1-2.4012. 668.2018.1.KSZ czy w interpretacji z dna 23 października 2017 r., nr 0111-KDIB3-3.4013. 158.2017.1.MS, w której organ uznał możliwość stosowania 8% stawki VAT dla środka posiadającego właściwości bakteriobójczych, grzybobójczych (środek nie posiada właściwości wirusobójczych).

Zatem, w odniesieniu do środka biobójczego \`(...)\`.. warunek z pkt 1) został spełniony.

Ad. 2)

Środek odkażający musi mieć zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia.

Należy wyjaśnić, że ustawa o VAT nie definiuje stwierdzenia „w ochronie zdrowia”. W procesie stosowania prawa organ podatkowy dokonuje interpretacji norm prawnych zawartych w ustawach i rozporządzeniach za pomocą różnych wykładni. Jednakże w przypadku prawa podatkowego dominującą wykładnią jest wykładnia literalna, ponieważ w prawie tym obowiązuje prymat wykładni gramatycznej.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego „ochrona” oznacza „zabezpieczenie przed czymś niekorzystnym, złym lub niebezpiecznym, osoba lub grupa osób czuwająca nad czyimś bezpieczeństwem”. Z kolei przez „zdrowie”, zgodnie z ww. słownikiem należy rozumieć „stan żywego organizmu, w którym wszystkie funkcje przebiegają prawidłowo, dobre funkcjonowanie jakiegoś systemu”.

W ocenie Wnioskodawcy, pojęcie ochrony zdrowia należy rozumieć jako ochronę wszelkich organizmów żywych, bez względu na ich gatunek lub rodzaj. Może być ponadto realizowana na wiele sposobów, m.in. poprzez zapobieganie rozwojowi oraz likwidację szkodliwych dla zdrowia bakterii oraz grzybów. Brak jest jednocześnie przesłanek, aby jako środki ochrony zdrowia traktować wyłącznie te wykorzystywane wyłącznie przez podmioty zajmujące się ochroną zdrowia (np. lekarzy, ośrodki zdrowia, szpitale).

Powyższe znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 lutego 2019 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.6.2019.1.ICZ, który wskazał, że: „Analiza treści zapisu „wyłącznie w ochronie zdrowia” - zawartego w poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy - dokonana w oparciu o wykładnię językową prowadzi do wniosku, że przedmiotowe preparaty muszą być przeznaczone tylko do ochrony zdrowia, a więc w celu zabezpieczenia żywych organizmów przed czymś, co jest niekorzystne dla ich prawidłowego funkcjonowania. Zatem „ochrona” ta dotyczy wszelkich organizmów żywych, bez względu na ich gatunek lub rodzaj. Preparaty te winny mieć za zadanie obronić daną jednostkę przed czymś, co może stanowić zagrożenie dla jej zdrowia”. Tak również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 marca 2018 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.50.2018.1.DM.

Zdaniem Wnioskodawcy, bez wątpienia produkowany i sprzedawany przez nią środek biobójczy \`(...)\`\`(...)\`, będący żelem do dezynfekcji rąk o działaniu bakteriobójczym i wirusobójczym (niezależnie od miejsca jego dystrybucji, tj. sieci handlowych, drogerie kosmetyczne, sklepy internetowe czy sprzedaży dla niezależnych przedsiębiorstw na wewnętrzne potrzeby lub w celu dalszej odsprzedaży, na rzecz szpitali, aptek i ośrodków zdrowia), stanowi preparat mający ochronić nabywców przed zagrożeniem dla ich zdrowia i życia jakie stanowi zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2, powodującego chorobę COVID-19 oraz innymi wirusami i chorobami. Wobec tego warunek opisany w pkt 2) jest spełniony.

Ad. 3)

Środek odkażający musi zostać w stosunku do niego wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do Rejestru Produktów Biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych.

Zdaniem Wnioskodawcy, warunek opisany w pkt 3) jest spełniony. Spółka uzyskała pozwolenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 25 marca 2020 r. na udostępnianie na rynku i stosowanie środka biobójczego \`(...)\`.. i w związku z tym środek ten wpisany został do Wykazu Produktów Biobójczych, na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych (Dz. U z 2018 r. poz. 2231, ze zm.). Wskazać należy, że Wykaz Produktów Biobójczych powstał z przekształcenia w ten właśnie wykaz, Rejestru Produktów Biobójczych, stosownie do przepisu art. 55 ust. 1 ustawy o produktach biobójczych.

Wobec tego warunek opisany w pkt 3) został spełniony.

Zdaniem Wnioskodawcy, środek biobójczy \`(...)\`\`(...)\` sklasyfikowany powinien zostać w grupowaniu PKWiU 2008 ex. 20.20.14.0 „Środki odkażające”, a tym samym jego dostawa podlega opodatkowaniu stawką 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in.:

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 10 czerwca 2019 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.117.2019.2.MK:
    *   „Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz wskazany powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że przedmiotowy produkt biobójczy zaklasyfikowany przez Wnioskodawcę do symbolu PKWiU 20.20.14.0, będący, jak wskazał Wnioskodawca, środkiem stosowanym do dezynfekcji powierzchni, urządzeń i sprzętów w obszarze medycznym, kosmetycznym oraz gospodarstwach domowych, mający działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, antywirusowe, stosowany przeciwko prątkom gruźlicy, wpisany do Wykazu Produktów Biobójczych, podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 3% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2, art. 146aa ust. 1 pkt 2 i poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy.
    *   Tym samym odpowiadając wprost na zadane pytanie stwierdzić należy, że Wnioskodawca jest uprawniony do sprzedaży przedmiotowego produktu biobójczego, konfekcjonowanego do różnego typu opakowań (butelek, kanistrów, beczek oraz kontenerów) zgodnie z uzyskanym pozwoleniem i wpisem do Wykazu Produktów Biobójczych, z zastosowaniem 8% stawki podatku od towarów i usług.”

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 9 maja 2019 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.261.2019.1.MP: „Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz wskazany powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że dostawa Środka (\`(...)\`), zaklasyfikowanego przez Wnioskodawcę do symbolu PKWiU 20.20.14.0, będącego, jak wskazał Wnioskodawca, środkiem o działaniu bakteriobójczym, wykorzystywanym wyłącznie jako środek mający zastosowanie w ochronie zdrowia oraz wpisanego do Rejestru Produktów Biobójczych prowadzonego przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w związku z poz. 83 załącznika nr 3 do tej ustawy”;

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2018 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.668.2018.1.KSZ: „Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności oraz treść powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że skoro - jak wynika z opisu sprawy - produkt biobójczy, o którym mowa we wniosku będzie sklasyfikowany jako środek odkażający o symbolu PKWiU 20.20.14.0, o ile posiada właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze lub wirusobójcze, mając zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, a na jego obrót wydano stosowne pozwolenie, to Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania przy sprzedaży stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 oraz art. 146a pkt 2 w związku z poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług”.

Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że bez znaczenia dla stosowania stawki 8% VAT jest to, czy Spółka będzie producentem środka \`(...)\`.., czy też jego dystrybutorem. Pozwolenie z dnia 25 marca 2020 r, dotyczy pozwolenia na udostępnianie na rynku i stosowanie produktów biobójczych. W ocenie Spółki, przez udostępnianie na rynku należy rozumieć zarówno produkcję, jak i dystrybuowanie. Wobec tego, również odnośnie dostawy partii towarów, które uprzednio nabyte zostaną od producenta (podmiotu zewnętrznego), Spółka uprawniona będzie do stosowania stawki 8% VAT. Stanowisko to potwierdza m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skatowej w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2019 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.6.2019.1.ICZ czy Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 8 sierpnia 2016 r., nr ILPP3/4512-1-175/16-2/MR, które dotyczyły dystrybutorów produktów biobójczych.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym środek biobójczy \`(...)\`\`(...)\`, sklasyfikowany jest w grupowaniu PKWiU 2008 ex. 20.20.14.0 „Środki odkażające”, a tym samym jego dostawa (zarówno, gdy Spółka jest producentem środka, jak i wtedy, gdy jest jedynie jego dystrybutorem) podlega opodatkowaniu stawką 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, ponieważ spełnione zostały pozostałe warunki, tj.:

1.  środek posiada właściwości bakteriobójcze i wirusobójcze,
2.  ma zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia,
3.  został wpisany do Wykazu Produktów Biobójczych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie tut. Organ zauważa, że w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji prawa podatkowego nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego PKWiU. Analiza kwestii kwalifikacji bądź też nie danego towaru bądź usługi do odpowiedniej pozycji PKWiU nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej dokonywanej przez tut. Organ. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Jednocześnie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji prawa podatkowego przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU 2008. Tym samym, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczeniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wskazanego we wniosku produktu) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Natomiast zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U., poz. 1676, z późn. zm.), zmienionym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 27 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 556), do dnia 30 czerwca 2020 r. dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7% z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie zaś z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż –6%,

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110,wynosi 23%;

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, pod poz. 83 wymieniono sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 20.20.14.0 ‒ „Środki odkażające ‒ wyłącznie preparaty odkażające o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, mające zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, na które zostało wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych”.

Przy tym, zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy – przez „PKWiU ex” rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce dotyczącej nazwy towaru lub usługi.

W związku z powyższym, obniżona stawka podatku od towarów i usług dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania, tj. w przypadku poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy ‒ określonych preparatów odkażających mających zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU ex 20.20.14.0.

Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „w ochronie zdrowia”. W procesie stosowania prawa organ podatkowy dokonuje interpretacji norm prawnych zawartych w ustawach i rozporządzeniach za pomocą różnych wykładni. Jednakże w przypadku prawa podatkowego dominującą wykładnią jest wykładnia literalna, ponieważ w prawie tym obowiązuje prymat wykładni gramatycznej.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego „ochrona” oznacza „zabezpieczenie przed czymś niekorzystnym, złym lub niebezpiecznym, osoba lub grupa osób czuwająca nad czyimś bezpieczeństwem”. Z kolei przez „zdrowie” zgodnie z ww. słownikiem należy rozumieć „stan żywego organizmu, w którym wszystkie funkcje przebiegają prawidłowo, dobre funkcjonowanie jakiegoś systemu”.

Analiza treści zapisu „wyłącznie w ochronie zdrowia” – zawartego w poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy – dokonana w oparciu o wykładnię językową prowadzi do wniosku, że przedmiotowe preparaty muszą być przeznaczone tylko do ochrony zdrowia, a więc w celu zabezpieczenia żywych organizmów przed czymś co jest niekorzystne dla ich prawidłowego funkcjonowania. Zatem „ochrona” ta dotyczy wszelkich organizmów żywych bez względu na ich gatunek lub rodzaj. Preparaty te winny mieć za zadanie obronić daną jednostkę przed czymś co może stanowić zagrożenie dla jej zdrowia.

Podkreślić należy, że istotny z punktu widzenia „zastosowania” tych preparatów jest cel ich sprzedaży do wyłącznego stosowania w ochronie zdrowia, a nie ich dalsze, faktyczne wykorzystanie przez nabywcę. Ponadto, ustawodawca w żaden sposób nie wskazuje, że przedmiotowe preparaty muszą być wykorzystywane wyłącznie przez podmioty zajmujące się ochroną zdrowia. Zatem nie ma podstaw prawnych aby uznać, że produkty te muszą być nabywane przez placówki z zakresu opieki zdrowia, tj. przychodnie, gabinety zabiegowe, stomatologiczne, kosmetyczne, hurtownie farmaceutyczne. Ważnym elementem jest sprzedaż tych produktów jako środków do zastosowania wyłącznie w ochronie zdrowia, a nie charakter miejsca, w którym zostaną one użyte.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2231), zwanej dalej ustawą o produktach biobójczych, udostępniane na rynku i stosowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są produkty biobójcze, na które zostało wydane pozwolenie albo zezwolenie na handel równoległy albo pozwolenie na obrót.

Dodatkowo, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o produktach biobójczych, produkty biobójcze udostępniane na rynku i stosowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają wpisowi do Wykazu Produktów Biobójczych.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o produktach biobójczych, Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych wydaje pozwolenie na obrót oraz dokonuje zmiany pozwolenia na obrót albo uchyla pozwolenie na obrót, na wniosek podmiotu odpowiedzialnego.

W związku z powyższym, jak wynika z treści poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy, nie wszystkie środki odkażające, dopuszczone do obrotu i stosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trybie przewidzianym przepisami powołanej wcześniej ustawy o produktach biobójczych, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 8%. Ustawodawca zawęził możliwość stosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8% wyłącznie do preparatów odkażających o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, mających zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, klasyfikowanych według PKWiU 2008 do grupowania 20.20.14.0, na które zostało wydane pozwolenie na obrót lub dokonano wpisu do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych.

Wnioskodawca wskazał, że środek o nazwie ….. powinien zostać sklasyfikowany w grupowaniu PKWiU 2008 ex 20.20.14.0 „Środki odkażające”. Decyzją Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 25 marca 2020 r., nr ……., Spółka uzyskała pozwolenie nr ….., na udostępnianie na rynku i stosowanie produktu biobójczego …\`(...)\` Środek biobójczy ……, został zaliczony zgodnie z załącznikiem V do Rozporządzenia do kategorii 1, grupy 1. W Pozwoleniu określono grupę produktową, postać użytkową produktu bakteriobójczego i jego przeznaczenie, odpowiednio jako: Żel, produkt bakteriobójczy i wirusobójczy do higienicznej dezynfekcji rąk.

Zatem mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz wskazane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że dostawa produktu biobójczego ….. (zarówno, gdy Spółka jest producentem środka, jak i wtedy, gdy jest jedynie jego dystrybutorem), zaklasyfikowanego przez Wnioskodawcę do symbolu PKWiU 20.20.14.0, będącego, jak wynika z przedstawionych przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy, środkiem biobójczym o właściwościach bakteriobójczych i wirusobójczych, mającym zastosowanie w ochronie zdrowia, dla którego decyzją Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Spółka uzyskała pozwolenie na udostępnianie na rynku i stosowanie produktu biobójczego ……, podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy i art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W szczególności tut. Organ nie oceniał prawidłowości zaklasyfikowania przez Wnioskodawcę produktu będącego przedmiotem wniosku, do odpowiedniego grupowania wg symbolu PKWiU 2008. Informację tę przyjęto za element opisu sprawy, bowiem w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji prawa podatkowego – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – Organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego PKWiU. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wskazanego we wniosku produktu) lub zmiany stanu prawnego, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ….., za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.