Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-500/13-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-03
Teza: Czy w świetle przedstawionego opisu sprawy sprzedaż działek wyłączonych z gruntów rolnych jest zwolniona z podatku od towarowi usług, czy podlega opodatkowaniu VAT?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dostawa; dostawa-dostawa towarów; działalność; działki; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; rolnik; sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2013 r. (data wpływu 6 czerwca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2013 r. (dat wpływu 31 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek uzupełniono w dniu 31 lipca 2013 r. o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni wraz z mężem są rolnikami ryczałtowymi prowadzącymi wspólnie gospodarstwo rolne o powierzchni powyżej 25 ha. W roku 1999 nabyli w celu powiększenia przyległych gruntów rolnych działkę Nr 196/3 o powierzchni 0,2744 ha.

W roku 2013 dokonali podziału działki Nr 196/3 na następujące działki:

1.  196/5 o pow. 0,0098 ha;
2.  196/6 o pow. 0,0896 ha;
3.  196/7 o pow. 0,1750 ha.

Pierwsza działka o Nr 196/5 stanowi drogę dojazdową do gospodarstwa Wnioskodawczyni. Działkę o Nr 196/6 małżonkowie sprzedali w dniu 17 kwietnia 2013 r. jako działkę budowlaną dla kuzyna, dokonując wyłączenia z gruntów rolnych, za kwotę 19.000 zł. Mają zamiar, wyłączając z gruntów rolnych sprzedać też w roku 2013 działkę o Nr 196/7. Obrót ze sprzedaży działek w roku 2013 nie przekroczy kwoty 150.000 zł.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowana wskazała, że:

*   z przedmiotowego gruntu dokonywała zbioru i sprzedaży płodów rolnych,
*   nabyte grunty służyły tylko działalności rolniczej, nie służyły innej działalności gospodarczej,
*   grunt nie był i nie jest udostępniany innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, itp.,
*   poza sprzedażą wskazanych we wniosku działek nie dokonywała dostaw innych gruntów,
*   nie podjęła i nie podejmie żadnych innych czynności przygotowawczych zmierzających do zbycia przedmiotowych działek np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o warunki zabudowy, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży,
*   nie planuje w przyszłości sprzedawać kolejnych działek,
*   dla przedmiotowych działek nie istnieje plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego,
*   nie występowała dla przedmiotowych działek przed ich sprzedażą o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego opisu sprawy sprzedaż działek wyłączonych z gruntów rolnych jest zwolniona z podatku od towarowi usług, czy podlega opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż działki i zamiar sprzedaży działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż sprzedaż nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej, sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W chwili nabycia działki małżonkowie nie mieli zamiaru jej sprzedaży. Na działce o Nr 196/3 nie były dokonywane żadne dodatkowe nakłady typu: uzbrojenie terenu, działania marketingowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów.

Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, mocą art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży gruntu podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. U. UE L 347.1 ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni wraz z mężem są rolnikami ryczałtowymi prowadzącymi wspólnie gospodarstwo rolne o powierzchni powyżej 25 ha. W roku 1999 nabyli w celu powiększenia przyległych gruntów rolnych działkę Nr 196/3 o powierzchni 0,2744 ha.

W roku 2013 dokonali podziału działki Nr 196/3 na następujące działki:

1.  196/5 o pow. 0,0098 ha;
2.  196/6 o pow. 0,0896 ha;
3.  196/7 o pow. 0,1750 ha.

Pierwsza działka o Nr 196/5 stanowi drogę dojazdową do gospodarstwa Wnioskodawczyni. Działkę o Nr 196/6 małżonkowie sprzedali w dniu 17 kwietnia 2013 r. jako działkę budowlaną dla kuzyna, dokonując wyłączenia z gruntów rolnych, za kwotę 19.000 zł. Mają zamiar, wyłączając z gruntów rolnych sprzedać też w roku 2013 działkę o Nr 196/7. Obrót ze sprzedaży działek w roku 2013 nie przekroczy kwoty 150.000 zł.

Zainteresowana wskazała również, że:

*   z przedmiotowego gruntu dokonywała zbioru i sprzedaży płodów rolnych,
*   nabyte grunty służyły tylko działalności rolniczej, nie służyły innej działalności gospodarczej,
*   grunt nie był i nie jest udostępniany innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, itp.,
*   poza sprzedażą wskazanych we wniosku działek nie dokonywała dostaw innych gruntów,
*   nie podjęła i nie podejmie żadnych innych czynności przygotowawczych zmierzających do zbycia przedmiotowych działek np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o warunki zabudowy, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży,
*   nie planuje w przyszłości sprzedawać kolejnych działek,
*   dla przedmiotowych działek nie istnieje plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego,
*   nie występowała dla przedmiotowych działek przed ich sprzedażą o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

Jak wynika z opisu sprawy przedmiotowy grunt należy do majątku prywatnego związanego z gospodarstwem rolnym Wnioskodawczyni i został zakupiony w celu powiększenia przyległych gruntów rolnych (grunt nie został nabyty w celu dalszej odsprzedaży, a został włączony do gospodarstwa rolnego). Zainteresowana nie podejmowała żadnych działań wykraczających poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Zainteresowanej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawczyni nie podjęła bowiem ciągu działań (takich jak: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców itd.), które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

A zatem, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowaną za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, że nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, że Zainteresowana dokonując sprzedaży części gruntu wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię części gruntu wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Zatem, zbywana część gruntu wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego stanowi majątek prywatny Wnioskodawczyni. Skutkiem powyższego – stosownie do obowiązującego orzecznictwa – transakcja zbycia nieruchomości gruntowej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawczynię zakupionego w 1999 r. gruntu nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem Zainteresowana, w związku z dostawą przedmiotowego gruntu, będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.