Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1-3/4511-1-81/16-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-10-13
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny, ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytej w drodze darowizny oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności prowadzonej w formie Spółki osobowej odpisów amortyzacyjnych dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; darowizna; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny – **jest prawidłowe,**
*   ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytej w drodze darowizny – **jest prawidłowe,**
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności prowadzonej w formie Spółki osobowej odpisów amortyzacyjnych dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny,
*   ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytej w drodze darowizny,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności prowadzonej w formie Spółki osobowej odpisów amortyzacyjnych dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca planuje zostać większościowym wspólnikiem spółki osobowej z siedzibą w Polsce, innej niż spółka komandytowo-akcyjna (dalej: „Spółka osobowa”).

W toku działalności Spółka osobowa nabędzie w drodze darowizny zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2016. 380 j.t. ze zm.).

W skład przedsiębiorstwa nabytego przez Spółkę osobową w ramach darowizny będą wchodziły składniki materialne i niematerialne, z których część będzie spełniała warunki do uznania ich za środki trwałe (dalej: „ŚT”) oraz wartości niematerialne i prawne (dalej: „WNiP”), zgodnie z właściwymi regulacjami ustawy o PDOF. W ramach darowizny przedsiębiorstwa Spółka osobowa nabędzie także udziały we własności nieruchomości (na skutek darowizny Spółka osobowa stanie się współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości).

Wartość poszczególnych składników majątku przedsiębiorstwa będącego przedmiotem darowizny, w tym wartość ŚT oraz WNiP, zostanie określona na poziomie rynkowym na podstawie wyceny przeprowadzonej przez niezależnego rzeczoznawcę. Tak określona wartość ŚT i WNiP zostanie wskazana w umowie darowizny.

Przedmiotowe ŚT oraz WNiP zostaną rozpoznane przez Spółkę osobową w ewidencji ŚT i WNiP prowadzonej dla celów podatkowych (dalej: „Ewidencja”) oraz będą podlegały amortyzacji podatkowej. Spółka osobowa rozpozna także jako ŚT w Ewidencji nieruchomość, której stanie się współwłaścicielem na skutek dokonanej darowizny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wskazane w opisie zdarzenia przyszłego ŚT oraz WNiP, nabyte przez Spółkę osobową w ramach darowizny przedsiębiorstwa, powinny zostać ujęte w Ewidencji w wartości początkowej równej ich wartości rynkowej (odpowiadającej jednocześnie wartości wskazanej w umowie darowizny), z zastrzeżeniem, że łączna wartość początkowa nabytych ŚT i WNiP wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie będzie wyższa od różnicy pomiędzy wartością przedsiębiorstwa a wartością składników mienia, niebędących ŚT ani WNiP, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wskazane w pytaniu 1 zasady dotyczące ustalenia wartości początkowej ŚT i WNiP, znajdą odpowiednie zastosowanie w zakresie ustalenia wartości początkowej nieruchomości, która stanie się przedmiotem współwłasności Spółki osobowej na skutek dokonanej darowizny, przy uwzględnieniu proporcjonalnego udziału Spółki osobowej we własności przedmiotowej nieruchomości?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej ŚT i WNiP nabytych przez Spółkę osobową w ramach darowizny przedsiębiorstwa, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zyskach Spółki osobowej?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym wskazane w opisie zdarzenia przyszłego ŚT oraz WNiP, które staną się własnością Spółki osobowej w wyniku dokonanej darowizny przedsiębiorstwa, powinny zostać ujęte w Ewidencji w wartości początkowej równej ich wartości rynkowej (odpowiadającej jednocześnie wartości wskazanej w umowie darowizny), z zastrzeżeniem, że łączna wartość początkowa nabytych ŚT i WNiP wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie będzie wyższa od różnicy pomiędzy wartością przedsiębiorstwa a wartością składników mienia, niebędących ŚT ani WNiP, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

W świetle ustawy o PDOF podstawą naliczenia odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, którą należy określić zgodnie z przepisami art. 22g ustawy o PDOF.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF za wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Natomiast zgodnie z art. 22g ust. 15 ustawy o PDOF w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z literalną wykładnią art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF, wartość początkową środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny stanowi co do zasady wartość rynkowa przedmiotowych składników majątku. Jeżeli jednak umowa darowizny określałaby wartość tych składników w wysokości niższej niż ich wartość rynkowa, za wartość początkową należałoby uznać wartość wynikającą z umowy darowizny.

Jednocześnie, mając na uwadze, że w omawianym przypadku przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo, należy także zwrócić uwagę na ograniczenia wynikające z powołanego art. 22g ust. 15 ustawy o PDOF.

Jak wskazywano powyżej, w omawianym przypadku wartość ŚT oraz WNiP nabytych przez Spółę osobową w wyniku darowizny przedsiębiorstwa zostanie określona w oparciu o wartość rynkową przedmiotowych składników majątku, która jednocześnie będzie dokładnie odpowiadać wartości ŚT i WNiP wskazanej w umowie darowizny przedsiębiorstwa.

Jednocześnie, w omawianym przypadku nie dojdzie do naruszenia ograniczenia uwzględnionego w przepisie art. 22g ust. 15 ustawy o PDOF, ponieważ łączna wartość początkowa ŚT i WNiP wchodzących w skład darowanego na rzecz Spółki osobowej przedsiębiorstwa nie będzie wyższa niż różnica pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa a wartością składników mienia, niebędących ŚT ani WNiP, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

Mając na uwadze powyższe, nie ulega wątpliwości, że ŚT oraz WNiP, które staną się własnością Spółki osobowej w wyniku dokonanej darowizny przedsiębiorstwa, powinny zostać ujęte w Ewidencji w wartości początkowej równej ich wartości rynkowej (odpowiadającej jednocześnie wartości wskazanej w umowie darowizny).

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. ITPB1/4511-17/16-3/WM, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 lutego 2016 r., sygn. IPPB1/4511-1311/15-2/AM.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym wskazane w pytaniu nr 1 zasady dotyczące ustalenia wartości początkowej ŚT i WNiP znajdą odpowiednie zastosowanie w zakresie ustalenia wartości początkowej nieruchomości, która stanie się przedmiotem współwłasności Spółki osobowej na skutek dokonanej darowizny, przy uwzględnieniu proporcjonalnego udziału Spółki osobowej we własności przedmiotowej nieruchomości.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w ramach umowy darowizny przedsiębiorstwa Spółka osobowa nabędzie także udział we własności nieruchomości (w związku z czym stanie się współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości).

Zgodnie z art. 22g ust. 11 ustawy o PDOF, w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

Jak wynika z powyższej regulacji, z zastrzeżeniem wskazanego w niej wyjątku, wartość początkową składnika majątku stanowiącego przedmiot współwłasności określa się w wysokości odpowiadającej proporcjonalnemu udziałowi podatnika w tym składniku majątku.

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku gdy przedmiotem współwłasności będzie składnik majątku nabyty w ramach darowizny, w celu prawidłowego określenia wartości początkowej tego składnika majątku należy mieć na uwadze dyspozycję art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF, gdyż odnosi się on do specyficznego przypadku ustalenia wartości początkowej składnika majątku będącego przedmiotem darowizny, jak również dyspozycję art. 22g ust. 15 ustawy o PDOF, gdyż wprowadza on ograniczenia w zakresie ustalenia wartości początkowej składników majątku nabytych w ramach darowizny przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powyższe, wartość początkowa nieruchomości, która na skutek darowizny przedsiębiorstwa stanie się przedmiotem współwłasności Spółki osobowej, powinna zostać ujęta w Ewidencji w wartości początkowej równej jej wartości rynkowej (odpowiadającej jednocześnie wartości wskazanej w umowie darowizny) z uwzględnieniem proporcjonalnego udziału Spółki osobowej we własności przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca zaznacza jednocześnie, że powyższe nie spowoduje naruszenia ograniczenia wynikającego z art. 22g ust. 15 ustawy o PDOF.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3.

Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej ŚT i WNiP nabytych przez Spółkę osobową w ramach darowizny przedsiębiorstwa, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zyskach Spółki osobowej.

Wnioskodawca chciałby wskazać, że w przypadku Spółek osobowych (innych niż spółka komandytowo-akcyjna) podatnikami są co do zasady, wspólnicy tych spółek. W związku z powyższym, wszelkie skutki podatkowe w podatkach dochodowych, związane z funkcjonowaniem spółek osobowych (za wyjątkiem spółek komandytowo-akcyjnych) należy rozpatrywać w odniesieniu do wspólników tych spółek (w przypadku wspólników będących osobami fizycznymi – w oparciu o przepisy ustawy o PDOF).

W świetle art. 8 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOF, przychody i koszty z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału).

Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o PDOF, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 ustawy o PDOF.

Mając na uwadze powyższe regulacje, w ocenie Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej ŚT i WNiP nabytych przez Spółkę osobową w ramach darowizny przedsiębiorstwa, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zyskach Spółki osobowej.

Na prawidłowość powyższego stanowiska Wnioskodawcy wskazują liczne interpretacje indywidualne, wydane na gruncie analogicznych stanów faktycznych m.in.: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. ITPB1/4511-306/16/JC, czy powoływana powyżej interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. IPPB1/4511-1311/15-2/AM.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w powyższym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytej w drodze darowizny jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w powyższym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 3.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności prowadzonej w formie Spółki osobowej odpisów amortyzacyjnych dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Jak stanowi art. 22 ust. 8 ww. ustawy: kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie natomiast z art. 22b ust. 1 ww. ustawy: amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Natomiast stosownie do art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów – zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W rozpatrywanej sprawie powstała wątpliwość dotycząca m.in. kwestii, czy odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych przez Spółkę osobową (tj. spółkę osobową niebędącą spółką komandytowo-akcyjną) w ramach darowizny przedsiębiorstwa, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zyskach tej spółki.

W odniesieniu do ww. kwestii należy zwrócić uwagę na treść art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne.

Oznacza to, że odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej wskazanych we wniosku składników majątku mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W rozpatrywanej sprawie z uwagi na fakt, że Spółka osobowa nie posiada osobowości prawnej i nie jest podatnikiem podatku dochodowego, lecz podatnikami tymi są jej wspólnicy należy zwrócić również uwagę na treść art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi bowiem art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Zatem Wnioskodawca – jako wspólnik Spółki osobowej – koszty uzyskania przychodu z tytułu uczestnictwa w spółce będzie rozliczał proporcjonalnie do jego udziału w zysku tej spółki.

Podsumowując, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych przez Spółkę osobową w ramach darowizny przedsiębiorstwa, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zyskach Spółki osobowej.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.