Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.11.2017.1.PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-27
Teza: Czy wszystkie poniesione wydatki w związku z organizacją jubileuszu 10-lecia istnienia firmy na rynku mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; reprezentacja
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201) § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2016 r. (data wpływu 3 stycznia 2017 r.), uzupełnionym z dnia 29 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 lutego 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z:

*   organizacją jubileuszu, poniesionych na rzecz kontrahentów – **jest nieprawidłowe,**
*   organizacją jubileuszu, poniesionych na rzecz pracowników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją jubileuszu.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 29 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 lutego 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wnioskodawca zajmuje się produkcją ram meblowych do mebli oraz świadczeniem usług deweloperskich. Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

W dniu 6 października 2016 r. minęła 10 rocznica założenia firmy. W związku z obchodami 10-lecia działalności firmy (czynnego podatnika VAT) został zorganizowany bal integracyjny dla pracowników oraz przedstawicieli odbiorców. Uroczystość jubileuszowa została zorganizowana w restauracji, w dniu 7 października 2016 r.

Na bal zostali zaproszeni pracownicy z osobami towarzyszącymi oraz kilku przedstawicieli największych odbiorców z osobami towarzyszącymi.

W ramach tej uroczystości zorganizowano niespodziankę dla pracowników – koncert zespołu. Dla pracowników z najdłuższym stażem zamówiono dyplomy.

W związku z organizacją imprezy jubileuszowej Wnioskodawca poniósł następujące wydatki na:

*   kompleksową usługę organizacji uroczystości jubileuszu 10-lecia firmy w restauracji. Na koszt kompleksowej usługi organizacji uroczystości złożyły się koszty wynajmu dwóch sal: górnej i dolnej, ponieważ jedna sala nie pomieściłaby 250 osób, usługa przygotowania posiłków dla 250 osób oraz koszt obsługi kelnerskiej. Koszt usługi wyniósł 15.203 zł 25 gr netto, ze stawką VAT 23% za;
*   wynajem hali magazynowej 15mx20m; Wnioskodawca zobligowany był wynająć namiot ze względów bezpieczeństwa bhp i ppoż, ponieważ żadna z sal nie spełniała wymogów bezpieczeństwa w ilości 250 osób jednocześnie; po zakończeniu części oficjalnej w tym namiocie odbył się koncert;
*   ochronę fizyczną w dniach 7-8 października 2016 r. do umowy;
*   wynajem sali konferencyjnej w hotelu/restauracji w celu spotkania z przedstawicielami największego odbiorcy firmy; konferencja z kontrahentami miała na celu przedstawienie wyników sprzedażowych oraz planów na dalszy rozwój firmy Wnioskodawcy;
*   obsługę techniczną imprezy z okazji 10-lecia firmy (dotyczy obsługi technicznej koncertu);
*   występ artystyczny (koncert) w dniu 7 października 2016 r.;
*   zaproszenia;
*   dyplomy dla pracowników z najdłuższym stażem pracy.

Wszystkie wydatki poniesione w związku z jubileuszem firmy zostały sfinansowane ze środków obrotowych firmy.

Celem imprezy jubileuszowej było zintegrowanie pracowników z firmą oraz między sobą, budowanie zespołu, poprawa atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawa efektywności pracy (wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków pracowniczych), a przez to zwiększenie przychodów firmy. Dodatkowo poprzez udział kontrahentów w imprezie Wnioskodawca zamierzał umocnić relacje biznesowe z grupą największych odbiorców.

W związku z powyższym opisem, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1).

Czy wszystkie poniesione wydatki w związku z organizacją jubileuszu 10-lecia istnienia firmy na rynku mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, może On zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszystkie wydatki poniesione w związku z organizacją przedmiotowej imprezy jubileuszowej, bowiem z treści wniosku wynika, iż wydatki te będą ponoszone na cele działalności gospodarczej i będą związane z pośrednio z uzyskaniem przychodu (zarówno te, które dotyczą pracowników wraz z osobami towarzyszącymi oraz kontrahentów-odbiorców wraz z osobami towarzyszącymi, w myśl innych interpretacji:

1.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 czerwca 2015 r., nr IBPBII/1/4511-304/15/BJ,
2.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 grudnia 2015 r., nr IBPB-1-2/4510-864/15/AP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z:

*   organizacją jubileuszu, poniesionych na rzecz kontrahentów – jest nieprawidłowe,
*   organizacją jubileuszu, poniesionych na rzecz pracowników – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2032), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania, ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie jest kosztem wymienionym w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo–skutkowym z osiąganymi przychodami.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

*   przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
*   potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Podkreślenia wymaga, że o tym co jest celowe i potrzebne, czyli racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania, że dany wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu, tj. w szczególności obowiązek wykazania związku kosztów z działalnością gospodarczą, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Na gruncie rozpatrywanej sprawy istotne jest rozróżnienie nakładów ukierunkowanych na reprezentowanie firmy (reprezentacja) od wydatków mających na celu zachęcanie kontrahentów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy (reklama), bowiem wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 22 ust. 1 tej ustawy, natomiast wydatki o charakterze reprezentacyjnym wyłączone zostały z kosztów podatkowych mocą art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Za wydatki na reprezentację należy uznać te wydatki, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 6 października 2016 r. minęła 10 rocznica założenia firmy Wnioskodawcy. W związku z obchodami 10-lecia działalności firmy został zorganizowany bal integracyjny dla pracowników oraz przedstawicieli odbiorców. Uroczystość jubileuszowa została zorganizowana w restauracji, w dniu 7 października 2016 r.

Na bal zostali zaproszeni pracownicy z osobami towarzyszącymi oraz kilku przedstawicieli największych odbiorców z osobami towarzyszącymi.

W ramach tej uroczystości zorganizowano niespodziankę dla pracowników – koncert zespołu. Dla pracowników z najdłuższym stażem zamówiono dyplomy. W związku z organizacją imprezy jubileuszowej Wnioskodawca poniósł wydatki na kompleksową usługę organizacji uroczystości jubileuszu 10-lecia firmy, wynajem hali magazynowej, ochronę fizyczną w dniach 7-8 października 2016 r., wynajem sali konferencyjnej w hotelu/restauracji w celu spotkania z przedstawicielami największego odbiorcy firmy, obsługę techniczną imprezy z okazji 10-lecia firmy, koncert w dniu 7 października 2016 r., zaproszenia, dyplomy dla pracowników z najdłuższym stażem pracy.

Wszystkie wydatki poniesione w związku z jubileuszem firmy zostały sfinansowane ze środków obrotowych firmy. Celem imprezy jubileuszowej było zintegrowanie pracowników z firmą oraz między sobą, budowanie zespołu, poprawa atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawa efektywności pracy (wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków pracowniczych), a przez to zwiększenie przychodów firmy. Dodatkowo poprzez udział kontrahentów w imprezie Wnioskodawca zamierzał umocnić relacje biznesowe z grupą największych odbiorców.

Dokonując zatem oceny charakteru wydatków związanych z organizacją uroczystości jubileuszowej i możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, stwierdzić należy, że w części dotyczącej udziału kontrahentów, wydatki te należy uznać za koszty reprezentacyjne, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak bowiem wynika z opisu stanu faktycznego, bal zorganizowano m.in. dla „…przedstawicieli odbiorców”. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że „…poprzez udział kontrahentów w imprezie Wnioskodawca zamierzał umocnić relacje biznesowe z grupą największych odbiorców”.

Działania Wnioskodawcy skierowane były zatem do wąskiego, wyselekcjonowanego grona kontrahentów i miały na celu wykreowanie pozytywnych relacji z odbiorcami, co jednoznacznie wskazuje na reprezentacyjny charakter tych wydatków.

Niezależnie zatem od związku opisanych wydatków z przychodami, ze względu na to, że wydatki, które poniesione zostaną w związku z organizacją jubileuszu - w części związanej z udziałem w balu przedstawicieli odbiorców - mają charakter reprezentacyjny, nie mogą one stanowić kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do wydatków związanych z organizacją uroczystości jubileuszowej poniesionych na rzecz pracowników, należy stwierdzić, że stanowią one koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy bowiem zauważyć, że kosztami podatkowymi – co do zasady – są tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w celu ich integracji, np. w postaci organizacji dla nich spotkań integracyjnych, spotkań okolicznościowych z okazji świąt lub innych ważnych wydarzeń itp. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy.

W każdej sytuacji należy jednak ustalić, jaki jest cel takiego spotkania. Skoro opisane we wniosku spotkanie miało na celu zintegrowanie pracowników z firmą oraz między sobą, budowanie zespołu, poprawę atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy, a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas wydatki poniesione na zorganizowanie imprezy integracyjnej – w części dotyczącej pracowników - spełniają warunki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.