Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1407/14/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-02-24
Teza: Obowiązek ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących świadczonych usług doradztwa podatkowego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; deklaracje-deklaracja podatkowa; doradztwo-doradztwo podatkowe; kasa-kasa rejestrująca; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 26 listopada 2014 r. (data wpływu 1 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

1 lipca 2014 r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą PHU W. Sp. z o.o. W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r., Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług i dokonał rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT.

W ramach kompleksowej obsługi firm Wnioskodawca świadczy usługi księgowe dla firm prowadzących działalność gospodarczą, nie udzielając porad prawnych. Biuro rachunkowe świadczy usługi księgowe polegające na: prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg handlowych, kwalifikowaniu dochodów do ujęcia ich w księgach, sporządzaniu sprawozdań finansowych, prowadzeniu ewidencji dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego, prowadzeniu rejestrów dla potrzeb podatku VAT, rozliczaniu zaliczek i sporządzaniu zestawień dla obliczania podatku dochodowego, sporządzaniu list płac oraz ewidencji kadrowo-płacowej, rozliczaniu zaliczek na podatek dochodowy i sporządzaniu deklaracji ZUS wraz z wysyłką drogą elektroniczną do zatrudnionych pracowników przez zleceniodawcę, prowadzeniu ewidencji i wykazu środków trwałych, prowadzeniu innych ewidencji, jeśli obowiązek taki wynika z przepisów prawa podatkowego, składania deklaracji w imieniu przedsiębiorców do Urzędu Skarbowego i ZUS.

Ponadto Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej polegające na sporządzaniu deklaracji podatkowych rocznych, tj. zeznań podatkowych PIT.

Wnioskodawca jako biuro rachunkowe nie udziela porad prawnych i usług o charakterze doradczym. Jeden ze wspólników posiada certyfikat, tj. świadectwo kwalifikacyjne na usługowe prowadzenia ksiąg, lecz nie posiada uprawnień do wykonywania czynności doradztwa podatkowego, tj. nie jest wpisany na listę doradców podatkowych. Planowana wartość przychodu ze sprzedaży usług w Spółce, na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, nie przekroczy kwoty o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r., poz. 1544).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle powyżej przedstawionego stanu faktycznego, prawidłowym będzie korzystanie przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego w danym roku podatkowym nie dłużej niż do 31 grudnia 2016 r. przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność gospodarcza w zakresie usług księgowych, których zakres został przedstawiony we wniosku, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących w oparciu o zapis § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r., poz. 1544). Wnioskodawca nie wykonuje usług doradztwa podatkowego ani też nie udziela porad prawnych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.) doradztwem jest m.in. udzielanie porad, opinii i wyjaśnień z zakresu obowiązków podatkowych i celnych. Jeśli więc Wnioskodawca nie świadczy takich usług, a tylko czynności stricte księgowe ma prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących w myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r., poz. 1544).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Stosownie do treści art. 111 ust. 3a pkt 1 ww. ustawy podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r., kwestię zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r. poz. 1544), zwane dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Na podstawie § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł (§ 5 ust. 1 tego rozporządzenia).

Niezależnie od wysokości osiągniętych obrotów ustawodawca wykluczył jednak z prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaż usług i towarów, które szczegółowo zostały określone w § 4 powołanych rozporządzeń.

Z dniem 1 stycznia 2015 r. wyłączeniem ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej objęte zostały usługi w zakresie doradztwa podatkowego (§ 4 pkt 2 lit. h rozporządzenia z 4 listopada 2014 r.). Zaznaczyć należy, że wyłączenia te dotyczą czynności, a nie przedstawicieli zawodu.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia z 4 listopada 2014 r., w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, którzy po dniu 31 grudnia 2014 r. kontynuują świadczenie usług, o których mowa w § 4 pkt 2 lit. c–j, świadczenie tych usług jest zwolnione z obowiązku ewidencjonowania do dnia 28 lutego 2015 r.

W internetowym „Słowniku języka polskiego” (www.sjp.pwn.pl), „doradca” – to ten, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Określenie „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowych, prawnych, finansowych.

Zakres doradztwa podatkowego uregulowany jest w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym, czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Należy wskazać, że obowiązek ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących obowiązuje wszystkie czynności doradztwa podatkowego niezależnie od tego przez jaki podmiot są świadczone.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci.

Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4, są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni.

Z powołanych przepisów wynika, że czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3, tj. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie oraz sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie nie musza być wykonywane przez podmioty uprawnione w rozumieniu ustawy.

Jeśli chodzi o regulacje prawne dotyczące usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, to znajdujemy je w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.). Zgodnie z art. 76a ust. 1 tej ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2–6, tj. prowadzenia, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych, ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym.

Z wniosku wynika, że w ramach kompleksowej obsługi firm Wnioskodawca świadczy usługi księgowe dla firm prowadzących działalność gospodarczą. Wnioskodawca świadczy usługi księgowe polegające na: prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg handlowych, kwalifikowaniu dochodów do ujęcia ich w księgach, sporządzaniu sprawozdań finansowych, prowadzeniu ewidencji dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego, prowadzeniu rejestrów dla potrzeb podatku VAT, rozliczaniu zaliczek i sporządzaniu zestawień dla obliczania podatku dochodowego, sporządzaniu list płac oraz ewidencji kadrowo-płacowej, rozliczaniu zaliczek na podatek dochodowy i sporządzaniu deklaracji ZUS wraz z wysyłką drogą elektroniczną do zatrudnionych pracowników przez zleceniodawcę, prowadzeniu ewidencji i wykazu środków trwałych, prowadzeniu innych ewidencji, jeśli obowiązek taki wynika z przepisów prawa podatkowego, składania deklaracji w imieniu przedsiębiorców do Urzędu Skarbowego i ZUS. Ponadto Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej polegające na sporządzaniu deklaracji podatkowych rocznych, tj. zeznań podatkowych PIT.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawca świadcząc usługi, o których mowa we wniosku, na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej. Zgodnie bowiem z § 4 pkt 2 lit. h rozporządzenia, wyłączone ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej, zostały usługi w zakresie doradztwa podatkowego. Zatem Wnioskodawca od 1 marca 2015 r. jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących świadczonych usług doradztwa podatkowego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ma prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.