Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.117.2020.10.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Sprzedaż działki nie będzie podlegała opodatkowaniu
podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działki
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2020 r. wpłynął Pani wniosek z 17 lutego 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działki.
    Uzupełniła go Pani pismem z 6 maja 2020 r. (wpływ 13 maja 2020 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W roku 2008 na mocy umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego
    Wnioskodawczyni, działając jako osoba prywatna, zakupiła niezabudowaną działkę numer
    5. Przy zakupie przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawczyni nie odliczyła podatku VAT.
    Przez ten okres, gdy Wnioskodawczyni pozostaje właścicielem ww. działki – do dnia
    sporządzenia wniosku nie były na niej prowadzone żadne inwestycje. Wnioskodawczyni
    nadmienia, że powyższa działka została zakupiona przez nią jako osobę fizyczną
    nieprowadzącą działalności gospodarczej, a ww. nieruchomość stanowiła jej majątek
    prywatny.
    Ponadto, nadmienić należy, iż przedmiotowa działka, zgodnie z ewidencją gruntów
    stanowi grunty orne (symbol RVI) i pastwiska (symbol PsV), dla której zgodnie z planem
    zagospodarowania przestrzennego terenu – działka o numerze 5 położona jest w konturze
    urbanistycznym oznaczonym symbolem 6U/M – tereny usług z dopuszczeniem
    mieszkalnictwa.
    W najbliższym czasie nastąpi sprzedaż przez Wnioskodawczynię powyższej działki na rzecz
    sieci handlowej będącej Spółką Akcyjną.
    Warto w tym miejscu wskazać, że do momentu sprzedaży działki zostanie wydana decyzja
    o pozwoleniu na budowę, o której wydanie występuje kupujący działkę.
    Wnioskodawczyni podkreśla też, że przed sprzedażą działki gruntowej zakupionej w 2008
    r. Wnioskodawczyni nie poczyniła jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości
    ww. działki (np. uzbrojenia terenu, wydzielenia dróg wewnętrznych, działań
    marketingowych podjętych w celu sprzedaży działki, itp.), jak również nie korzystała z
    pośrednictwa biur nieruchomości.
    Jak wspomniano powyżej, Wnioskodawczyni zamierza sprzedać działkę na rzecz sieci
    handlowej. W tym celu 14 sierpnia 2019 r. Wnioskodawczyni zawarła umowę

    przedwstępną z przyszłym nabywcą działki (Spółką Akcyjną). W umowie przedwstępnej
    zostały określone warunki, które muszą zostać wypełnione w celu zawarcia ostatecznej
    umowy sprzedaży działki, w szczególności:
    · uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
      nieruchomości opisanej w § 1 niniejszego aktu, składającej się z działki gruntu nr 5
      obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym obiektem handlowym o
                        2powierzchni użytkowej 526,30 m (pięćset dwadzieścia sześć i trzydzieści setnych
                                      2metra kwadratowego) w tym sala sprzedaży o pow. 400 m wraz z miejscami
      parkingowymi w ilości 20 miejsc postojowych;
    · uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
      przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
      przedmiotową nieruchomość według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i
      lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu
      drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji,
      a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
    · uzyskanie pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    · niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    · potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    · uzyskanie przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcja
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy
      od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
    · uzyskanie warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od 7 września 2011 r.
    z tytułu prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej, w przedmiocie działalności
    prawniczej.
    Przedmiotowa działka została zakupiona z przeznaczeniem wyłącznie na cele prywatne.
    Nabycie działki nie nastąpiło w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT, ponieważ transakcja na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług – art. 43 ust. 1 pkt 2 korzystała ze zwolnienia z VAT.
    Transakcja zakupu przedmiotowej działki nastąpiła na mocy umowy sprzedaży zawartej w
    formie aktu notarialnego, a została udokumentowana fakturą VAT z zastosowaniem
    stawki „zw”, w konsekwencji nie został naliczony podatek VAT.
    Z tytułu zakupu działki, nie przysługiwało Zainteresowanej prawo do odliczenia podatku
    VAT.
    Od momentu nabycia do momentu jej zbycia działka wchodziła w skład majątku
    osobistego Wnioskodawczyni i przez ten okres nie były na niej prowadzone żadne
    działania czy inwestycje, jak również nie była przedmiotem najmu, użyczenia czy dzierżawy.
    Po zawarciu umowy przedwstępnej działka została udostępniona na rzecz kupującego, na
    mocy umowy dzierżawy zawartej na okres 3 miesięcy, wyłącznie w celu uzyskania przez
    kupującego niezbędnych zgód i pozwoleń, a kwotę czynszu strony określiły w wysokości

    (...) zł miesięcznie, poza wskazaną umową sprzedawana działka nie była nigdy
    udostępniana osobom trzecim na mocy jakichkolwiek umów.
    Wnioskodawczyni do tej pory nigdy nie zawierała transakcji sprzedaży żadnych działek, w
    szczególności stanowiących działki budowlane, rolne czy leśne.
    Środki z tytułu zbycia przedmiotowej działki zostaną przeznaczone na spłatę kredytu
    hipotecznego, którego spłatę zabezpieczono zbywaną nieruchomością.
    Na mocy zawartej umowy przedwstępnej na rzecz kupującego zostało udzielone
    pełnomocnictwo do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
    oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
    uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w umowie przedwstępnej, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie zbywanej nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru, nadto przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze
    pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca dokona wyłącznie następujących
    czynności:
    · uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej nieruchomości,
      składającej się z działki gruntu nr 5, obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi
                                                2Kupującego, w tym obiektem handlowym o powierzchni użytkowej 526,30 m (pięćset
      dwadzieścia sześć i trzydzieści setnych metra kwadratowego) w tym sala sprzedaży o
            2pow. 400 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości 20 miejsc postojowych,
    · uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
      lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość
      według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
      powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości,
    · uzyskanie pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    · uzyskanie warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującego,
      pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia
      zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
    · uzyskanie warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    Nakłady finansowe kupującego wiążą się jedynie z uzyskaniem niezbędnych do
    zrealizowania inwestycji decyzji, pozwoleń i zgód.

## Pytanie

Czy sprzedaż ww. działki będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Z tytułu zbycia nieruchomości opisanej we wniosku nie będzie Wnioskodawczyni
    zobowiązana do zapłaty podatku VAT z tytułu tej sprzedaży.

    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Towarami według art. 2 pkt. 6 ustawy są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt. 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od
    towarów i usług, podlega opodatkowaniu. Warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej
    działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie
    występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, jeśli osoba
    fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku (np. działki, gruntu), a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Analiza przedstawionego stanu faktycznego prowadzi w ocenie
    Wnioskodawczyni do wniosku, że zbycie działki, gruntu, o której mowa we wniosku, nie
    będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawczyni
    nie wystąpi w charakterze podatnika, a czynność sprzedaży nie będzie stanowić
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Skoro przed sprzedażą działki gruntu Wnioskodawczyni nie podejmowała
    zorganizowanych czynności mających na celu przygotowanie działki gruntu do sprzedaży,
    to wyklucza to handlowy cel transakcji.
    W konsekwencji, sprzedając działkę gruntu, o której mowa we wniosku, Wnioskodawczyni
    będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Taka
    czynność sprzedaży będzie oznaczała działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 8 czerwca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0112-KDIL1-2.4012.117.2020.2.PM, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Pani 25 czerwca 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    28 lipca 2020 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Bydgoszczy.

    Wniosła Pani o:
    1. uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz
    2. zarządzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem
    z 6 października 2020 r. sygn. akt I SA/Bd 452/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 24 października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 24 października
    2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju.
    Natomiast w świetle z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym

    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które

    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest, czy sprzedający w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    112 (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji
    może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że w przypadku gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując

    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych
    między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości,
    reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, ze
    zm.). Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży, jak stanowi art. 535 Kodeksu
    cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na Kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a Kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.

    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona,
      nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie
      wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej.
    Jak stanowi art. 389 § 2 ww. ustawy:
      Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z
      nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
      wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia
      umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
      przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
    W świetle § 2 tego artykułu:
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu:
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu:

      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani niezabudowaną działkę gruntu, którą zamierza
    sprzedać na rzecz sieci handlowej. Działka została zakupiona przez Panią jako osobę
    fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej i stanowiła Pani majątek prywatny. Jest
    Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W celu sprzedaży działki
    zawarła Pani z nabywcą umowę przedwstępną. Na mocy zawartej umowy przedwstępnej
    na rzecz kupującego zostało udzielone pełnomocnictwo do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w umowie
    przedwstępnej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    zbywanej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego. Po zawarciu umowy
    przedwstępnej działka została udostępniona na rzecz kupującego, na mocy umowy
    dzierżawy w celu uzyskania przez kupującego niezbędnych zgód i pozwoleń.
    Pani wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu
    sprzedaży ww. działki gruntu.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie oraz obowiązujący stan prawny, jak również
    treść ww. wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy i Naczelnego
    Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że w wyniku sprzedaży działki nie wystąpi Pani
    jako podatnik podatku VAT, a sprzedaż działki nie będzie podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem.
    Kluczowe bowiem znaczenie ma okoliczność wykonywania ww. czynności przez
    potencjalnego nabywcę.
    Najpierw znalazła Pani kupca, zawarła z nim umowę przedwstępną, a następnie
    (udzielając pełnomocnictwa i zawierając umowę dzierżawy) umożliwiła przyszłemu
    kupującemu podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do jego potrzeb
    (pozwolenia, przyłącza itp.). W sensie chronologicznym czynności te następują jeszcze
    przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, a w sensie prawnym nie można więc
    podważyć tego, że właścicielem i mocodawcą pozostaje Pani – jednak należy mieć na
    względzie, że nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla zrealizowania
    własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do jego określonych potrzeb. Nie są to
    zatem starania sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać
    określone pozwolenia – aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców. Nabywca już się zgłosił, właściciel gruntu nie musi już nic robić
    aby go „skusić” swoją ofertą. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela

    podejmowanymi aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym
    dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę. Cena została uzgodniona w umowie
    przedwstępnej. Sukces działań przedsięwziętych przez pełnomocnika (tj. kupującego)
    stanowi zaś – w świetle umowy przedwstępnej, opisanej we wniosku o wydanie
    interpretacji – warunek, że przyrzeczona umowa sprzedaży dojdzie do skutku. Gdyby się
    bowiem okazało, że uzyskanie pewnych decyzji, pozwoleń, warunków technicznych itd. nie
    nastąpi – grunt w ogóle nie zostanie przez nabywcę kupiony, gdyż będzie dla niego
    nieużyteczny, nie będzie spełniał jego potrzeb.
    Ocena opierająca się na znacznym stopniu zaangażowania w podniesienie atrakcyjności
    handlowej działki byłaby uzasadniona, gdyby podejmowała Pani je (sama czy przez
    pełnomocnika) w takim celu, aby znaleźć, pozyskać kupca. Jeśli jednak kupiec już po
    uzgodnieniu warunków sprzedaży podejmuje je sam, a nie „pod dyktando” i według
    pomysłu właściciela gruntu, lecz mając na względzie własne potrzeby – to nie ma w takim
    ułożeniu stosunków między sprzedawcą a kupującym argumentu przemawiającego za
    tym, że sprzedawca zachowuje się jak profesjonalista, przez co staje się handlowcem w
    rozumieniu ustawy.
    Z opisu przedstawionego we wniosku wynika przykładowo, że jednym z warunków dojścia
    do skutku umówionej umowy sprzedaży jest „uzyskanie przez Kupującego warunków
    technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz
    przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującego pozwalających na realizację
    planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy
    sprzedaży”.
    Takie ułożenie stosunków między stronami umowy przedwstępnej niewątpliwie
    zabezpiecza interesy kupującego – gdyby bowiem okazało się, że gruntu nie można
    przystosować do jego potrzeb, wówczas nie będzie on zobowiązany do zawarcia
    definitywnej umowy zakupu.
    Ponadto, z wniosku o wydanie interpretacji (uzupełnienia) wynika, że „po zawarciu umowy
    przedwstępnej działka została udostępniona na rzecz kupującego, na mocy umowy
    dzierżawy zawartej na okres 3 miesięcy, wyłącznie w celu uzyskania przez kupującego
    niezbędnych zgód i pozwoleń, a kwotę czynszu strony określiły w wysokości (...) zł
    miesięcznie, poza wskazaną umową sprzedawana działka nie była nigdy udostępniana
    osobom trzecim na mocy jakichkolwiek umów”.
    Umowa dzierżawy została zawarta po zawarciu przedwstępnej umowy sprzedaży i –
    zgodnie z deklaracją stron – w związku z przedwstępną umową sprzedaży, a konkretnie
    „wyłącznie w celu uzyskania przez kupującego niezbędnych zgód i pozwoleń”. Uzgodniony
    czynsz miał wynosić (...) zł miesięcznie, a zatem kwotę raczej symboliczną. Deklarowanym
    we wniosku realnym powodem zawarcia umowy dzierżawy było umożliwienie
    kupującemu uzyskiwania potrzebnych zgód i pozwoleń. Umowa dzierżawy pełniła zatem
    funkcję akcesoryjną wobec zawartej już umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości,
    na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia. Umowę
    dzierżawy zawarto, jak wynika z wniosku, w celu umożliwienia kupującemu zrealizowanie
    warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Podsumowując, brak jest podstaw do stwierdzenia, że opisane we wniosku czynności
    związane z jednorazową sprzedażą nieruchomości wykraczają poza zwykły zarząd
    majątkiem prywatnym i stanowią zorganizowaną działalność gospodarczą. Nie ma
    podstaw do stwierdzenia, że podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców.
    Z podanych wyżej powodów, w połączeniu z tym, że transakcja ma charakter jednorazowy,
    incydentalny i dotyczy działki nabytej na cele prywatne, a nie sprzedawała Pani dotąd

    żadnych innych działek, dokona Pani opisanej sprzedaży działki w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, nie zaś w ramach działalności gospodarczej i sprzedając działkę
    nie będzie działała Pani jako podatnik podatku od towarów i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Zatem Pani stanowisko uznałem jako prawidłowe

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania interpretacji, tj. 8 czerwca 2020 r.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
    · Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.