Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-964/09/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-31
Teza: Sposób rozliczania, sprzedaży dukata lokalnego kruszcowego i niekruszcowego, dokumentowania i ewidencji tej sprzedaży oraz odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; monety; odliczenia-odliczenie podatku; pieniądze; stawka; żetony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2009r. (data wpływu 22 września 2009r.), uzupełnionym pismami z dnia 10 sierpnia 2009r. (data wpływu 21 grudnia 2009r.) oraz z dnia 15 grudnia 2009r. (data wpływu 21 grudnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu rozliczania, sprzedaży dukata lokalnego kruszcowego i niekruszcowego, dokumentowania i ewidencji tej sprzedaży oraz odliczenia podatku naliczonego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu rozliczania, sprzedaży dukata lokalnego kruszcowego i niekruszcowego, dokumentowania i ewidencji tej sprzedaży oraz odliczenia podatku naliczonego.

Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 10 sierpnia 2009r. (data wpływu 21 grudnia 2009r.) oraz z dnia 15 grudnia 2009r. (data wpływu 21 grudnia 2009r.), będącymi odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-964/09/LSz z dnia 9 grudnia 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na przeprowadzaniu akcji pod nazwą „X”.

Zasady działania akcji „X”: akcja promocyjna ….. polega na wprowadzeniu do obrotu, a ściślej do obiegu żetonów monetarnych (tzw. dukatów lokalnych) poprzez sieć punktów honorujących żeton monetarny (tzw. dukata lokalnego), jako bon towarowy o określonej wartości oraz sprzedaży numizmatów w postaci żetonów monetarnych (tzw. dukatów lokalnych).

W akcji promocyjnej ….. występują trzy podmioty:

*   Wnioskodawca,
*   Władze Miasta,
*   \-Mennica Polska

Przedmiotem Akcji jest rozprowadzenie/sprzedaż/wymiana na PLN żetonów monetarnych wykonanych albo z mosiądzu albo ze srebra albo ze złota, wśród osób fizycznych oraz wśród podmiotów gospodarczych prowadzących działalność gospodarczą. Żetony te noszą nazwę handlową …….

Żetony monetarne mosiężne są niekruszcowe.

Żetony monetarne kruszcowe są wykonane ze złota lub srebra, tj. z metali szlachetnych.

Spośród trzech wymienionych powyżej podmiotów (Wnioskodawca, Władze Miasta i Mennica Polska) jedynie Władze Miasta nie mają nic wspólnego z przepływami finansowymi.

Rola zatem Władz Miasta:

*   akceptują przeprowadzenie akcji promocyjnej …. na swoim terenie;
*   udzielają wsparcia medialnego;
*   nie uczestniczą w żadnych przepływach finansowych.

Rola Mennicy Polskiej jest następująca:

*   jest producentem dukatów lokalnych (stawka podatku VAT, jaka widnieje na fakturze wystawionej przez Mennicę Polską dla Wnioskodawcy to 22% - obojętnie jakich Dukatów Lokalnych to dotyczy kruszcowych czy też niekruszcowych).

Rola Wnioskodawcy:

*   nawiązuje kontakt z Władzami Miasta w celu uzyskania akceptacji na przeprowadzenie akcji promocyjnej ……. na terenie danego Miasta (w wypadku braku takiej akceptacji akcja nie jest przeprowadzona). Jak wspomniano powyżej Władze Miasta nie finansują w żaden sposób i w żadnej części akcji promocyjnej ……. Władze Miasta czasami są tytularnym Emitentem dukatów lokalnych. Bycie przez Władze Miasta tytularnym Emitentem dukatów rozumiane jest tu bardziej jako podniesienie prestiżu akcji oraz jako informacja dla kolekcjonerów, że akcja odbywa się za wiedzą i akceptacją Władz Miasta. Faktycznie producentem i emitentem dukatów jest Mennica Polska.

Wnioskodawca na własny koszt i we własnym zakresie przygotowuje projekty graficzne dukatów lokalnych. Projekty te podlegają z reguły akceptacji przez Władze Miasta (choć nie jest to wymóg konieczny).

Wnioskodawca składa zamówienie do Mennicy Polskiej na wykonanie dukatów lokalnych na określonych warunkach płatności.

Wnioskodawca i Mennica Polska podpisują umowę na wykonanie dukatów lokalnych. W umowie tej dukaty lokalne są ściśle określone co do ilości i asortymentu.

Umowa oprócz zwykle stosowanych zapisów będących standardem w umowach o wykonanie jakiś prac czy też przedmiotów zawiera kilka niestandardowych wymagań stawianych Wnioskodawcy przez Mennicę Polską, a to:

*   zamówienie składane przez Wnioskodawcę do Mennicy Polskiej w ramach konkretnej akcji nie może obejmować wyłącznie dukatów lokalnych kruszcowych, zawsze akcja wymaga wyprodukowania dukatów lokalnych niekruszcowych, tj. mosiężnych. Dopuszcza się zamówienie wyłącznie na dukaty niekruszcowe – bez dukatów kruszcowych.
*   Wnioskodawca ma obowiązek opracować Regulamin Akcji …..
*   Wnioskodawca jest zobowiązany uznawać niekruszcowe dukaty lokalne jako Bony Towarowe. Bony te mają nominały, których nazewnictwo jest związane z regionem bądź miastem, na terenie którego odbywa się akcja …\`(...)\` I tak w K. były to „K”, N. – „S”, a w B. – „B”.

Na dukacie lokalnym jest również jednoznacznie i wyraźnie określona wartość liczbowa. Dukaty lokalne niekruszcowe występują w nominałach 3, 4 lub 7. dukat lokalny ma też wyraźnie określony okres honorowania. Jest to informacja do kiedy dukaty lokalne niekruszcowe uznawane są jako bony towarowe (na dukacie widnieje napis: „HONOROWANY do dnia……..”).

Wnioskodawca jest zobowiązany do dystrybucji dukatów lokalnych kruszcowych i niekruszcowych we własnym zakresie, bądź poprzez podmioty gospodarcze, z którymi zawrze stosowne umowy. Podmioty takie nazywane będą (są) Punktami Dystrybucyjnymi. Poprzez dystrybucję rozumieć należy wymianę PLN na dukaty niekruszcowe i sprzedaż dukatów kruszcowych.

W związku z dystrybucją dukatów lokalnych Punkty Dystrybucyjne otrzymują:

*   albo prowizję za wykonaną usługę dystrybucji w imieniu Wnioskodawcy (wystawiają Wnioskodawcy fakturę prowizyjną ze stawką 22% VAT-u, bez względu na to, czy dystrybucja dotyczy bonów towarowych, tj. dukatów niekruszcowych, czy też dukatów kruszcowych) Dystrybucja ta jest prowadzona w imieniu Wnioskodawcy.
*   albo mają możliwość nabycia dukatów lokalnych w niższej cenie i dalszej ich dystrybucji z zastosowaniem swojej marży handlowej – wtedy Wnioskodawca wystawia fakturę sprzedaży dla Punktu Dystrybucyjnego stosując stawkę 22% dla dukatów kruszcowych i wskazując „niepodleganie VAT-owi” dla dukatów niekruszcowych będących bonami towarowymi. Wtedy dystrybucja odbywa się w imieniu i na rzecz Punktu Dystrybucyjnego – wtedy Punkt Dystrybucyjny rozprowadza dukaty lokalne dalej – stosując swoją marżę.

Bony towarowe – dukaty niekruszcowe nie mogą nigdy w czasie trwania akcji być wymieniane przez Punkty Dystrybucji w cenie innej niż nominalna, to znaczy, że np. 4 „K” można wymienić tylko na 4 PLN.

Zasada ta nie dotyczy dukatów kuszcowych, które na żadnym etapie akcji nie są bonami towarowymi, bo zawsze są numizmatami. Dukaty kruszcowe są sprzedawane w cenach rynkowych ze stawką 22% VAT.

Wnioskodawca jest zobowiązany utworzyć (przez podpisanie stosownych umów) sieci placówek handlowych, usługowych i produkcyjnych, zwanych Punktami Honorującymi, które to placówki będą honorowały dukaty lokalne niekruszcowe do ściśle określonego dnia (uwidocznionego na dukacie lokalnym) jako bon towarowy. Przez „HONOROWANIE” rozumie się umożliwienie osobom fizycznym lub instytucjom posiadającym dukaty lokalne niekruszcowe nabycie dowolnych usług lub towarów oferowanych przez Placówkę będącą Punktem Honorującym przy zastosowaniu przelicznika ściśle określonego w Regulaminie Akcji np. 4 „K.” = 4 PLN lub 7 „B.”= 7 PLN itd. Nabywane towary lub usługi mają przypisaną stawkę podatku VAT właściwą dla nich zgodnie z obowiązującymi przepisami o podatku VAT. Okres honorowania jest jasno i czytelnie określony na dukacie lokalnym oraz w Regulaminie Akcji poprzez określenie „HONOROWANY DO…..”. Po okresie honorowania dukaty lokalne niekruszcowe przestają być bonami towarowymi i stają się numizmatami. Po okresie honorowania dukaty lokalne niekruszcowe są sprzedawane w cenie rynkowej ze stawką VAT 22%.

Mennica Polska zobowiązuje Wnioskodawcę (i musi to być jasno określone w umowach pomiędzy Wnioskodawcą, a Punktami Honorującymi), by po upływie okresu honorowania dukatów lokalnych dokonać wymiany odwrotnej tzn. odebrać od Punktu Honorującego wszystkie dukaty lokalne, które zostały zrealizowane przez klientów Placówki będącej Punktem Honorującym, jako Bony towarowe o łącznej wartości np. 100 „S.” i zamienić je na 100 PLN. Wymiana taka może odbywać się też sukcesywnie w czasie trwania akcji. Wnioskodawca jest również zobowiązany do wymiany odwrotnej, o jakiej jest mowa powyżej, gdy w czasie trwania akcji dukat lokalny zgłosi się bezpośrednio do Wnioskodawcy lub do Punktów Dystrybucyjnych współpracujących z Wnioskodawcą Klient (osoba fizyczna lub podmiot gospodarczy), który w jakikolwiek sposób wszedł w posiadanie dukata lokalnego niekruszcowego.

Podsumowując: dukaty lokalne niekruszcowe (mosiężne) w okresie honorowania są uznawane jako Bony Towarowe i jako takie nie podlegają przepisom o podatku VAT (w tym okresie dukaty lokalne nie są sprzedawane, a tylko wymieniane na PLN po ściśle określonym kursie). Po okresie honorowania są numizmatami i są sprzedawane w cenach rynkowych ze stawką VAT 22%.

Dukaty lokalne kruszcowe (złote lub srebrne) zawsze są numizmatami i jako takie są sprzedawane w cenach rynkowych ze stawką VAT 22%.

A teraz Wnioskodawca przytoczy przykładowy Regulamin Akcji Promocyjnej „X”.

1.  Akcja ma na celu promowanie Miasta K.,
2.  Akcja trwać będzie od dnia 3 kwietnia do 31 maja 2009r.,
3.  Akcja polega na wprowadzeniu do obiegu dukata o nominale 4 „K.”,
4.  dukat wykonany jest z mosiądzu i ma średnicę 27 mm,
5.  Organizatorem akcji jest Wnioskodawca,
6.  Emitentem dukatów „4 K.” jest Mennica Polska,
7.  Nakład emisyjny wynosi 100.000 szt.,
8.  Jeden dukat ma wartość 4 PLN. Będzie on pełnił funkcję Bonu towarowego z tym, że niewykorzystane dukaty można będzie wymienić na złotówki.
9.  Organizator akcji poprzez umowy z przedsiębiorcami działającymi na terenie miasta K. stworzył sieć punktów, w których w okresie trwania akcji – można nabyć dukaty wpłacając kwotę 4 zł za każdy, wymienić dukaty na towary i usługi o równowartości 4 zł za każdy dukat, wymienić dukaty na złotówki otrzymując 4 zł, za każdy dukat. Lista takich punktów znajduje się na stronie internetowej www…\`(...)\`pl w celu ułatwienia identyfikacji przedsiębiorców biorących udział w akcji punkty te zostaną oznaczone naklejką „Tu honorujemy 4 K.”.
10.  Wymiana Dukatów „4 K.” na 4 zł będzie prowadzona codziennie w godz. 10.00-18.00 w patronackich punktach wymiany, których lista znajduje się na stronie www…….pl.

Ostatnim dniem wymiany „4 K.” na 4 zł jest dzień zakończenia akcji, tj. 31 maja 2009r. Dukaty dostarczone po tym terminie nie będą przyjmowane do wymiany. Powyższe nie dotyczy przedsiębiorców, którzy podpisali umowę z Wnioskodawcą, dla których termin zwrotu dukatów określa umowa.

Dukat lokalny „4 K.” nie zastępuje prawnych środków płatniczych. Jego przyjmowanie jest dobrowolne. Nie dotyczy to Organizatora Akcji i przedsiębiorców biorących udział w Akcji w okresie od dnia 3 kwietnia 2009r. do 31 maja 2009r.,

Organizator akcji nie prowadzi wysyłkowej wymiany dukatów „4 K.” na 4 zł. Dostawa Dukatów do Punktu wymiany odbywa się na koszt i ryzyko wymieniającego.

Organizator akcji zastrzega sobie prawo do przerwania akcji promocyjnej „X” bez podawania przyczyn z zachowaniem posiadaczy dukatów „4 K.” do ich wymiany na 4 zł w terminie do 31 maja 2009r. na wyżej podanych zasadach.

Emisji „4 K.” towarzyszy emisja kolekcjonerskich dukatów w wersji srebrnej i złotej. Srebrny Dukat ma nominał „82 K.” i wykonany jest ze stopu srebra AG 500 o średnicy 32 mm, Dukat złoty „2808 K.” wykonany został na krążku AU 999,9 o średnicy 18,5 mm. Dukaty kolekcjonerskie w wersji złotej i srebrnej nie podlegają wymianie i nie są nigdzie honorowane.

Posługiwanie się wizerunkiem „4 K.” i jego poszczególnymi elementami wymaga każdorazowo zgody organizatora akcji.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że nie prowadzi innej działalności, niż wskazana w treści wniosku. U Wnioskodawcy nie występuje sprzedaż zwolniona, a tylko opodatkowana i niepodlegająca opodatkowaniu.

Żetony monetarne niekruszcowe nie są środkiem płatniczym, są bowiem bonem towarowym. Jest tak w ściśle określonym czasie i w ściśle określonych wyznaczonych placówkach – wskazanych przez organizatora promocji.

Tak jest od dnia emisji do końca okresu honorowania. Data upływu okresu honorowania jest uwidoczniona na dukacie. Po zakończeniu akcji promocyjnej też nie ma możliwości posługiwania się tym dukatem jako środkiem płatniczym.

Żetony monetarne kruszcowe też nie są prawnym środkiem płatniczym. Nie są one też i bonem towarowym – a to w żadnym okresie, ani w żadnej sytuacji – są bowiem numizmatami.

Dukaty lokalne nie są prawnym środkiem płatniczym. Wnioskodawca traktuje je jak żetony monetarne przeznaczone do obiegu jako bony towarowe w okresie honorowania, a następnie do obiegu jako numizmaty. Powyższe dotyczy dukatów niekruszcowych, podczas gdy dukaty kruszcowe są zawsze w obiegu jako numizmaty.

Faktury zakupu otrzymywane przez Wnioskodawcę od Mennicy Polskiej dokumentują sprzedaż dla Wnioskodawcy dukatów lokalnych. Na fakturach określa się nazwę dukatów lokalnych np. „K.”, „S.” itp. Dotyczy to zarówno dukatów kruszcowych jak i niekruszcowych. Kruszec – złoto lub srebro też jest określany na fakturach. Niekruszec – także jest w opisie dukata na fakturach. Mennica wykazuje stawkę 22% każdorazowo – zarówno dla wyrobów kruszcowych jak i dla wyrobów niekruszcowych. Wobec stosowania stawki podstawowej 22% VAT – Mennica Polska nie wykazuje na fakturach symboli PKWiU.

Wybór Mennicy Polskiej na kontrahenta jest kwestią wolnego wyboru przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca uznał żetony niekruszcowe za bony towarowe w okresie ich honorowania, bowiem wynika to z założeń i koncepcji akcji promocyjnej. Wnioskodawca stworzył sieć punktów honorujących żetony niekruszcowe jako bony towarowe. W pojęciu Wnioskodawcy bon jest dowodem – znakiem legitymującym i uprawniającym do otrzymania w oznaczonym terminie i w wyznaczonym miejscu pewnych towarów. Z żetonów kruszcowych Wnioskodawca nie uczynił bonów towarowych – na żadnym etapie ich istnienia.

Według Wnioskodawcy pojęcie wartości numizmatycznej nie jest tożsame z pojęciem wartości zabytkowej. Numizmaty mogą i są zazwyczaj przedmiotem (choć nie muszą być) badań nauki historycznej – zwanej numizmatyką. Mogą też być przedmiotem opisów systematyzowania i kolekcjonowania.

Mogą wchodzić w skład zbiorów i kolekcji. Kolekcjonerstwo jest wg Wnioskodawcy gromadzeniem i zbieraniem wg określonych kryteriów różnych przedmiotów (np. dzieł sztuki, pamiątek historycznych, książek, archiwaliów, okazów przyrody, ale też i przedmiotów rzadkich i ciekawych, limitowanych w swoich nakładach i ilościach).

Kolekcje mogą tworzyć osoby zarówno prywatne, jak i instytucje, w tym instytucje publiczne.

Kolekcjonerstwo wyspecjalizowane dotyczyć może np. numizmatyki. W świetle analizy pojęć „numizmat”, „kolekcjonerstwo” – zwrócić należy też uwagę na pojęcie „zabytku”. Myśląc o zabytku Wnioskodawca myśli o dziele powstałym w przeszłości, przedstawiającym wartość muzealną, historyczną, kulturalną. Zabytkiem trudno zatem nazwać omawiany we wniosku dukat lokalny, którym zajmuje się w swej działalności gospodarczej Wnioskodawca.

Wobec rozważań powyższych Wnioskodawca uznaje dukaty lokalne za numizmaty.

Żetony kruszcowe i niekruszcowe po zakończeniu akcji promocyjnej są sprzedawane po cenach wyższych od nominalnej, ale jest to podyktowane wolą Wnioskodawcy, który swobodnie kształtuje ceny na swoje towary. To kształtowanie odbywa się w oparciu o prawa rynku. Ceny stosowane po akcji promocyjnej mogą być inne od cen nominalnych, ale „inne” tzn. z reguły wyższe, choć mogłyby się zdarzyć w uzasadnionych przypadkach nawet ceny niższe.

Według Wnioskodawcy teoretycznie może się zdarzyć, choć nie zdarzyło się tak dotychczas, że w trakcie trwania akcji promocyjnej żetony monetarne niekruszcowe podlegają kilkurazowej wymianie, tj. w trakcie okresu ich honorowania można dokonać kilkukrotnej wymiany od punktu honorującego do Wnioskodawcy a potem do nabywcy żetonu i znów do punktu honorującego.

Dla klientów indywidualnych zawsze wydaje się dukaty niekruszcowe za pobraniem należności w PLN (wartość nominalna). Jest to rejestrowane na kasie fiskalnej.

Na kasie fiskalnej obrót dukatów niekruszcowych wykazywany jest „umownie” ze stawką „zw”, a to wobec niemożności zaprogramowania kasy na opcję „np.”, tj. sprzedaż niepodlegającą VAT.

Wnioskodawca sporządza do raportu miesięcznego z kasy fiskalnej protokół, w którym tłumaczy, że rozlicza zarejestrowane zapisy za stawką „zw” jako sprzedaż niepodlegającą VAT.

Choć wiadomo Wnioskodawcy, że sprzedaż „np.” nie musi być rejestrowania przy użyciu kasy fiskalnej, to jednak dla porządku i dobrej organizacji sprzedaży taka sprzedaż ewidencjonowana jest przy użyciu kasy fiskalnej.

Dukaty kruszcowe klienci indywidualni nabywają za pobraniem należności wg cen rynkowych. Tu również sprzedaż ewidencjonowana jest na kasie fiskalnej ze stawką 22% VAT.

Do Punktów Dystrybucyjnych dostarczane są dukaty kruszcowe i niekruszcowe. Wydawanie dukatów niekruszcowych następuje na podstawie dokumentu WZ (dokument ilościowo – wartościowy) – bez pobrania kwot pieniężnych. Odbiór kwoty należnej Wnioskodawcay wg ceny nominalnej następuje zgodnie z umową po rozprowadzeniu dukatów przez te Punkty. Wydanie dukatów kruszcowych do Punktów Dystrybucyjnych następuje na podstawie faktury VAT i jest zwykłą dostawą towaru. Warunki płatności ustala się indywidualnie pomiędzy nabywcą a sprzedawcą.

Punkty Honorujące żetony oraz Punkty Dystrybucyjne mają określony termin wynikający z umowy dotyczący zwrotu żetonów Wnioskodawcy po ich okresie honorowania. Tryb zwrotu i rozliczeń finansowych wynika z umów, jakie zawarł Wnioskodawca z Punktami Dystrybucyjnymi.

Obrót dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ewidencjonowany jest przy zastosowaniu kasy fiskalnej.

Obowiązek wprowadzenia kasy fiskalnej spełniony został terminowo. Zarejestrowanie kasy fiskalnej przez Urząd Skarbowy nastąpiło z dniem 3 kwietnia 2009r.

Wnioskodawca sklasyfikował wyroby pod symbolem PKWiU 28.75.2. Symbol ten dotyczy zarówno dukatów lokalnych kruszcowych jak i niekruszcowych.

Wnioskodawca dokonał klasyfikacji zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. z 1997r. Nr 42, poz. 264 ze zm.) obowiązującą do celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2009r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dukaty lokalne niekruszcowe (mosiężne) w okresie honorowania uznawać należy za bony towarowe, a ich wymianę w okresie honorowania uznawać za niepodlegającą podatkowi VAT?
2.  Czy sprzedaż dukatów lokalnych niekruszcowych (mosiężnych) jako numizmatów, tj. już po okresie honorowania należy opodatkować według stawki 22%?
3.  Czy sprzedaż dukatów kruszcowych (srebrnych i złotych) jako numizmatów opodatkować należy według stawki 22%?
4.  Czy w opisanym stanie faktycznym uznać należy, że u podatnika występuje zarówno sprzedaż opodatkowana VAT- em, jak i czynności niepodlegające VAT-owi?
5.  Dotyczy faktur zakupu otrzymanych od Mennicy Polskiej. Czy słusznie podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Mennicę Polską przy nabyciu dukatów lokalnych niekruszcowych, tj. bonów towarowych?
6.  Czy w momencie, kiedy „nierozprowadzony”, pozostały u podatnika bon towarowy staje się numizmatem, tj. w momencie upływu konkretnego okresu honorowania, należy sprzedaż już teraz towarów handlowych, a nie bonów towarowych opodatkować wg stawki 22%?
7.  Czy poznanie w drodze inwentaryzacji ilości numizmatów, o których mowa w pytaniu nr 6, pozwala podatnikowi na odliczenie części podatku VAT naliczonego przy nabyciu ich od Mennicy Polskiej? Odliczenie takie odpowiadałoby w proporcji odpowiednio do zinwentaryzowanej ilości?
8.  Czy część podatku naliczonego, o którym mowa w pyt. nr 7 podatnik powinien wykazywać w „51” rubryce „nowej” deklaracji VAT-7 i czy ten zapis kwoty podatku VAT w rubryce „51” powinien pojawić się w miesiącu, w którym upłynął okres honorowania bonów towarowych?
9.  Czy słusznie podatnik odlicza VAT naliczony przez Mennicę Polską przy zakupie dukatów lokalnych kruszcowych?
10.  Dotyczy faktur kosztowych u podatnika innych, niż te wystawione przez Mennicę Polską, np. faktur na koszty ogólne, tj. koszty zakupu materiałów biurowych, usług księgowych, szkoleniowych, informatycznych, energii, reklamy, telefonu, internetu, czynszu itd. Czy VAT naliczony z tych faktur można odliczać w całości (skoro u podatnika występuje sprzedaż zarówno podlegająca VAT-owi, jak i wykonywane są czynności niepodlegające VAT-owi)? W uzupełnieniu wniosku w zakresie pytania nr 10 Wnioskodawca podał, że zakupy te służą zarówno sprzedaży opodatkowanej (stawka 22%) dukatów kruszcowych oraz dukatów niekruszcowych po okresie ich honorowania jako bony towarowe oraz sprzedaży niepodlegającej VAT- dotyczy dukatów lokalnych niekruszcowych w okresie ich honorowania jako bony. U Wnioskodawcy nie występuje sprzedaż zwolniona ani też sprzedaż opodatkowana stawkami innymi niż stawka podstawowa 22%. Wnioskodawca nie potrafi wyodrębnić części podatku naliczonego, który służyłby wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.
11.  Jak dokumentować obrót uzyskany z rozprowadzenia bonów towarowych – dot. to obrotu uzyskanego zarówno przez Wnioskodawcę we własnym zakresie, jak i tego wykonanego przez Punkty Dystrybucyjne; Wiadomo, że faktura ma obrazować czynności podlegające VAT-owi, a tu byłaby czynność uznana za niepodlegającą VAT-owi?
12.  Które kwoty obrotu podatnik powinien w swojej działalności ewidencjonować przy użyciu kasy fiskalnej (u podatnika występuje obrót też wykonany przez Punkty Dystrybucyjne)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1 Mosiężne, tj. niekruszcowe dukaty lokalne są bonami towarowymi w okresie ich honorowania do wymiany. Bez wątpienia dukat lokalny mosiężny w oznaczonym tylko terminie podanym w Regulaminie Akcji stanowi rodzaj znaku legitymacyjnego dającego uprawnienia i upoważniającego do odbioru świadczenia, a więc do otrzymania określonych towarów i dlatego nie mieści się w dyspozycji art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Wszystkie czynności wymienione w art. 7 ustawy o VAT, mające za przedmiot bon towarowy nie powodują powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT. Obrotu bonami towarowymi z uwagi na specyfikę czynności ich wymieniania nie można też uznać za świadczenie usług (art. 8 ustawy o VAT).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że niepodleganie tej sytuacji ani pod art. 7 ani pod art. 8 ustawy ma miejsce niezależnie od tego, czy bony realizowane są wyłącznie u podatnika (sprzedawcy bonu) czy też w innych wybranych punktach sprzedaży.

Ad. 2 Po upływie okresu honorowania dukata lokalnego jako bonu towarowego – u podatnika powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku VAT. Niekruszcowy, mosiężny dukat lokalny staje się towarem handlowym (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT) a dostawa towarów handlowych zgodnie z art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu. Taka działalność mieści się w przepisie art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy o VAT. Ustawa nie przewiduje dla dostawy numizmatów żadnej stawki preferencyjnej, więc stawka VAT powinna wynosić 22%.

Ad.3 Sprzedaż kruszcowych dukatów lokalnych zdaniem Wnioskodawcy należy opodatkować wg stawki 22%. Zwolnienie podmiotowe nie przysługuje w związku z art. 113 ust. 13 ustawy. Wnioskodawca ma tu do czynienia z dostawą towarów będących wyrobami z metali szlachetnych (srebro i złoto).

Ad. 4 W opisanym stanie faktycznym uznać należy, że Wnioskodawca prowadzi w części działalność podlegającą przepisom ustawy o podatku VAT, a w części jest to działalność niepodlegająca podatkowi VAT.

Ad. 5 Niepodleganie wydawania bonów towarowych nie daje prawa do obniżania kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu. Od Mennicy Polskiej Wnioskodawca otrzymuje odrębne faktury na dukaty lokalne niekruszcowe i odrębne na dukaty lokalne kruszcowe. Podatnik potrafi więc wykazać, która faktura zakupowa od Mennicy dotyczy działalności niepodlegającej VAT-owi, choć to niepodleganie jest czasowe, bo dotyczy dukatów niekruszcowych, będących do pewnego tylko czasu bonami towarowymi.

Takie stanowisko według Wnioskodawcy wyznacza art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Ad. 6 Z chwilą upływu okresu honorowania bony towarowe „przeistaczają się” u podatnika w towary handlowe i należy wykazywać dostawy towarów handlowych, które to czynności podlegają opodatkowaniu wg stawki 22% VAT-u. „Towarem” nazywa Wnioskodawca takie Dukaty lokalne, które są niekruszcowe, po upływie okresu ich honorowania jako bonów towarowych. To w oparciu o przepis art. 2 ust. 6 ustawy o VAT.

Ad. 7 Skoro część podatku naliczonego w fakturach od Mennicy Polskiej wiąże się ze sprzedażą opodatkowaną, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w pewnym zakresie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca zastanawia się nad potrzebą zastosowania tu przepisu art. 90 ustawy w celu ustalenia proporcji w jakiej pozostają bony towarowe do towarów (ta proporcja możliwa jest do ustalenia w drodze inwentaryzacji dopiero w chwili upływu honorowania dukata lokalnego jako bonu towarowego).

Ad. 8 Rubryka „51” deklaracji VAT-7 (wzór nr 10 formularza deklaracji VAT-7) przewidziana jest do zapisu m.in. takiej kwoty korekty podatku, której ustalenie jest możliwe u Wnioskodawcy dopiero po zakończeniu okresu honorowania dukata lokalnego jako bonu towarowego. Miesiąc ujęcia tego podatku naliczonego do odliczenia wyznaczać winna data upływu okresu honorowania dukata lokalnego jako bonu towarowego.

Ad. 9 Odliczenie podatku naliczonego z faktur otrzymanych na dukaty lokalne kruszcowe jest uprawnione na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Sprzedaż bowiem tych złotych i srebrnych dukatów w całości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zatem z faktur otrzymanych od Mennicy polskiej na zakup tych towarów handlowych w całości można odliczyć podatek naliczony.

Ad.10 Z chwilą upływu okresu honorowania dukatów lokalnych jako bonów towarowych można by było w rubryce nr „51” deklaracji VAT-7 ująć odpowiednio obliczone wg proporcji część faktur kosztowych innych niż te otrzymane z Mennicy Polskiej.

Wnioskodawca widzi tu jedynie art. 90 ustawy o VAT, który pozwoliłby na to odliczenie w proporcji. Wnioskodawca widzi rozwiązanie przez ujęcie w rejestrze zakupów zbiorczej kwoty takiej korekty (wyliczonej wg %-owego wskaźnika, o którym mowa w odpowiedzi na pyt. nr 7) za okres, tj. za miesiąc, w którym zakończył się czas honorowania dukata lokalnego jako bon towarowy, albo też za miesiąc, który rozpoczyna czas niehonorowania już dukata lokalnego jako bon towarowy.

Ad.11 Rozwiązaniem może tu być nota księgowa bowiem faktura VAT służy dokumentowaniu czynności podlegających przepisom ustawy o podatku VAT.

Zgodnie z przepisem art. 106 ustawy o podatku VAT fakturą VAT dokumentuje się czynność podlegającą ustawie, a tu Wnioskodawca ma do czynienia z działalnością niepodlegającą ustawie o podatku VAT.

Ad.12 Przy zastosowaniu kasy fiskalnej ewidencjonować należy sprzedaż dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej kruszcowych dukatów lokalnych.

Wydawanie dukatów lokalnych niekruszcowych w okresie ich honorowania jako bonów towarowych nie powinno być ewidencjonowane przy użyciu kasy fiskalnej.

Sprzedaż dukatów lokalnych niekruszcowych po ich okresie honorowania jako bonów towarowych dla osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej winna być ewidencjonowana przy użyciu kasy fiskalnej. Takie stanowisko wyznaczają u Wnioskodawcy przepisy o obowiązku stosowania kas fiskalnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą przedstawionych przez Wnioskodawcę pięciu stanów faktycznych (12 pytań), tut. organ ujął ich ocenę w jednej interpretacji indywidualnej.

Ad. 1, ad. 2 i ad. 6

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług oraz (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy o VAT).

Stosownie zaś do definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publiczne, a także grunty.

Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wnioskodawca stwierdził, że rozprowadzane przez niego dukaty lokalne niekruszcowe, przyjmowane w określonych punktach, w określonym czasie i na określonym terenie jako pewien rodzaj środków płatniczych stanowią bony towarowe uprawniające do otrzymania w wyznaczonym terminie i w wyznaczonym miejscu pewnych towarów. Dukaty te nie są prawnym środkiem płatniczym natomiast uznanie ich za bony towarowe wynika z założeń i koncepcji akcji promocyjnej. Po tzw. okresie honorowania dukatów jako bony towarowe stają się one numizmatami i jako takie są sprzedawane przez Wnioskodawcę. Jednocześnie dla dukatów tych Wnioskodawca wskazał symbol PKWiU 28.75.2, który obejmuje wyroby metalowe pozostałe (poza szpadami, kordami, bagnetami i podobnymi rodzajami broni).

Zatem w przedmiotowej sprawie wymaga rozstrzygnięcia co w rzeczywistości jest przedmiotem sprzedaży u Wnioskodawcy i czym właściwie jest bon towarowy.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl) bon to dowód uprawniający do otrzymania w oznaczonym terminie pewnych towarów, sumy pieniędzy lub usług.

Bon towarowy stanowi natomiast rodzaj dokumentu uprawniającego do otrzymania w określonym terminie pewnych towarów, sumy pieniędzy lub korzystania z usług. Bon nie jest zatem towarem a jedynie dokumentem uprawniającym jego okaziciela do otrzymania towaru lub usługi o wartości określonej w bonie. Nie jest też środkiem pieniężnym. Wynikające z otrzymanego bonu ww. uprawnienie niekoniecznie musi zostać przez nabywcę w przyszłości zrealizowane. Otrzymanie bonu nie powoduje zatem, iż po stronie nabywcy następuje jakiekolwiek przysporzenie. Dopiero bowiem realizacja bonu, czyli faktyczne nabycie towaru lub usługi, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego u sprzedawcy z tytułu dokonanej przez niego dostawy towaru lub świadczenia usługi na rzecz nabywcy. Zatem użycie bonu towarowego przez nabywcę towarów lub usług może wiązać się np. z udzieleniem rabatu nabywcy przez sprzedawcę towarów czy usług.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie tut. organu, nie mamy do czynienia z emisją bonu towarowego lecz z dostawą towaru po określonej cenie. Należy zauważyć, że dukat niekruszcowy, jeśli nie zostanie wykorzystany przez nabywcę w celu zapłaty za towary czy usługi w punktach handlowych, stanowi dla nabywcy pamiątkę, gadżet, metalowy krążek czyli jest niczym innym jak towarem, i staje się nim nie dopiero po upływie tzw. okresu honorowania żetonów jako bonów towarowych, lecz od razu przy ich nabyciu. Potwierdzać to może stwierdzenie Wnioskodawcy, że nie zdarzyło się do tej pory, aby w trakcie trwania akcji promocyjnej żetony monetarne niekruszcowe podlegały kilkurazowej wymianie, tj. w trakcie okresu ich honorowania były kilkakrotnie wymieniane od punktu honorującego do Wnioskodawcy a potem do nabywcy żetonu i znów do punktu honorującego, choć teoretycznie taka możliwość istnieje.

Fakt sprzedaży żetonu, na którym wybito oznaczenie np. „4 K.” czy „7 B.”, po cenie 4 zł czy odpowiednio 7 zł, nie ma znaczenia i nie stanowi też sprzedaży po tzw. cenie czy wartości nominalnej. Wartością nominalną np. akcji jest wartość uwidoczniona na akcji, ceną nominalną np. znaczka, znaku opłaty czy biletu wstępu jest cena odpowiadająca nominałowi znaczka, znaku opłaty czy wskazana na bilecie. W przedmiotowej sprawie nie mamy więc do czynienia ze sprzedażą żetonów po cenie nominalnej, gdyż przykładowe „4 K.” to tylko i wyłącznie symboliczne i umowne oznaczenie wybite na żetonie.

W przedmiotowej sprawie mamy zatem do czynienia z dostawą towarów w postaci dukatów niezależnie od tego czy sprzedaż następuje w tzw. okresie honorowania dukata niekruszcowego jako bonu towarowego czy też po upływie tego okresu.

W kwestii natomiast stawki VAT właściwej dla sprzedaży dukatów niekruszcowych należy wskazać, że w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2 – 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w cyt. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Wnioskodawca we wniosku wskazuje, iż sprzedawane wyroby, tj. dukaty lokalne kruszcowe jak i niekruszcowe sklasyfikował pod symbolem PKWiU 28.75.2.

Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane wg zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. W przypadku zaistnienia wątpliwości w tym zakresie, należy zwrócić się o wydanie opinii do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych, Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.

Natomiast tut. organ podatkowy nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. z 1997r. Nr 42, poz. 264 ze zm.) obowiązującą do celów podatku od towarów i usług pod symbolem PKWiU 28.75.2 mieszczą się wyroby metalowe pozostałe (poza szpadami, kordami, bagnetami i podobnymi rodzajami broni).

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie, o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej, anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub numizmatycznej (CN 9705 00 00), a także przedmioty kolekcjonerskie, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę, łącznie z pośrednictwem, dotyczącą walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną.

Skutkiem tego unormowania jest zwolnienie od podatku dostawy, łącznie z pośrednictwem, walut, monet oraz banknotów używanych jako prawny środek płatniczy. Jednakże zwolnieniu od podatku nie podlega każda dostawa monet lub banknotów.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, wyłącza ze zwolnienia przedmioty kolekcjonerskie. Zgodnie z definicją legalną tego pojęcia zawartą w tym przepisie za przedmioty kolekcjonerskie należy uznać monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które:

1.  nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które
2.  mają wartość numizmatyczną.

Zatem dla określania danego banknotu lub monety jako przedmiotu kolekcjonerskiego zasadnicze znaczenie będzie miało to czy jest zwykle używany jako prawny środek płatniczy lub czy posiada wartość numizmatyczną.

W związku z faktem, że w ustawie brak jest definicji słowa „zwykle” oraz „numizmatyczny” należy posłużyć się definicjami tych określeń zawartymi w Słowniku języka polskiego.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego (http://sjp.pwn.pl) „zwykle” oznacza: „najczęściej, przeważnie”, zaś „numizmat” to „dawna moneta lub medal mająca wartość zabytkową”, odpowiednio „numizmatyczny” – „dotyczący numizmatyki, numizmatów”.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że monety (dukaty lokalne), o których mowa we wniosku nie są numizmatami, gdyż nie spełniają warunków definicji. Jednakże monety te są przedmiotami kolekcjonerskimi, gdyż nie są one zwykle używane jako prawny środek płatniczy.

Żetony te są emitowane w niskich nakładach z przeznaczeniem dla kolekcjonerów i numizmatyków. Fakt, że mogą (w określonym czasie i na danym terenie) być wykorzystywane jako pewnego rodzaju umowny środek płatniczy nie oznacza, że są zwykle używane i uznawane jako prawny środek płatniczy.

Zgodnie bowiem z art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o Narodowym Banku Polskim (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 1, poz. 2 ze zm.) znakami pieniężnymi Rzeczypospolitej Polskiej są banknoty i monety opiewające na złote i grosze. Znaki pieniężne emitowane przez NBP są prawnymi środkami płatniczymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (art. 32 ww. ustawy o NBP). Wzory i wartość nominalną banknotów oraz wzory, wartość nominalną, stop, próbę i masę monet oraz wielkość emisji znaków pieniężnych, jak również terminy wprowadzenia ich do obiegu ustala Prezes NBP w drodze zarządzenia (art. 33 ust. 1 ww. ustawy o NBP).

Ponadto należy przyjąć, że dla określenia częstotliwości występowania danej monety w obiegu znaczenie ma nie tylko stanowisko emitenta (zgodnie, z którym dana moneta może w ogóle występować jako środek płatniczy), ale także obiektywny fakt, jakim jest częstotliwość użycia danej monety w obiegu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT charakter kolekcjonerski nie jest wyłączony przez fakt, że moneta występuje jako prawny środek płatniczy. Aby określić, że dana moneta nie ma charakteru kolekcjonerskiego konieczne jest, żeby występowała jako prawny środek płatniczy w przeważającej ilości dokonywanych za jej pomocą transakcji. Monety okolicznościowe są emitowane w ograniczonej ilości (niskie nakłady, w porównaniu do monet powszechnego obiegu), a w związku z tym nie mogą być uznane za monety stosowane jako prawny środek płatniczy w przeważającej ilości transakcji.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z wyjaśnieniami Wnioskodawcy po zakończeniu akcji promocyjnej żetony (monety) sprzedawane są po cenach wyższych od nominalnej, ale jest to podyktowane wolą Wnioskodawcy, który swobodnie kształtuje ceny na swoje towary. Ceny stosowane po akcji promocyjnej mogą być inne od cen nominalnych, ale „inne” tzn. z reguły wyższe, choć mogłyby się zdarzyć w uzasadnionych przypadkach nawet ceny niższe.

W związku z powyższym należy zauważyć, że żetony niekruszcowe nie występują w przedmiotowej transakcji jako środek płatniczy, którego dostawa, łącznie z pośrednictwem, podlega zwolnieniu, lecz jako przedmiot kolekcjonerski (numizmatyczny), którego dostawa zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 41 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 22%.

Zatem nie można się zgodzić ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż dopiero po tzw. okresie honorowania sprzedaż dukatów lokalnych niekruszcowych jako numizmatów należy opodatkować według stawki 22%, i że dopiero z chwilą upływu okresu honorowania bony towarowe „przeistaczają się” u podatnika w towary handlowe.

W ocenie tut. organu sprzedaż żetonów niekruszcowych podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako dostawa towaru handlowego, sklasyfikowanego w grupowaniu PKWiU 28.75.2 w całym okresie ich sprzedaży, tj. zarówno w okresie prowadzonej akcji promocyjnej jak i po jej zakończeniu, a właściwą stawka VAT dla tej sprzedaży jest stawka 22%.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, 2 i 6 należało uznać za nieprawidłowe.

Ad.3

W myśl ww. art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%.

Wnioskodawca we wniosku wskazuje, iż sprzedawane wyroby, tj. dukaty lokalne kruszcowe sklasyfikował pod symbolem PKWiU 28.75.2.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę, łącznie z pośrednictwem, dotyczącą walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną.

Skutkiem tego unormowania jest zwolnienie od podatku dostawy, łącznie z pośrednictwem, walut, monet oraz banknotów używanych jako prawny środek płatniczy. Jednakże zwolnieniu od podatku nie podlega każda dostawa monet lub banknotów.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, wyłącza ze zwolnienia przedmioty kolekcjonerskie. Zgodnie z definicją legalną tego pojęcia zawartą w tym przepisie za przedmioty kolekcjonerskie należy uznać monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które:

1.  nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które
2.  mają wartość numizmatyczną.

Zatem dla określanie danego banknotu lub monety jako przedmiotu kolekcjonerskiego zasadnicze znaczenie będzie miało to czy jest zwykle używany jako prawny środek płatniczy lub czy posiada wartość numizmatyczną.

Z wniosku wynika, iż żetony monetarne kruszcowe nie są prawnym środkiem płatniczym. Żetony monetarne kruszcowe są wykonane ze złota lub srebra, tj. z metali szlachetnych.

Srebrny dukat ma nominał „82 K.” i wykonany jest ze stopu srebra AG 500 o średnicy 32 mm, dukat złoty „2808 K.” wykonany został na krążku AU 999,9 o średnicy 18,5 mm. Dukaty kolekcjonerskie w wersji złotej i srebrnej nie podlegają wymianie i nie są nigdzie honorowane. Żetony te są emitowane w niskich nakładach z przeznaczeniem dla kolekcjonerów i numizmatyków.

Wnioskodawca podaje, że żetony kruszcowe na żadnym etapie akcji nie są bonami towarowymi są zawsze numizmatami i jako takie są sprzedawane w cenach rynkowych ze stawką VAT 22%.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że dukaty lokalne kruszcowe, o których mowa we wniosku nie są numizmatami, gdyż nie spełniają warunków definicji. Dukaty te są przedmiotami kolekcjonerskimi, gdyż nie są one zwykle używane jako prawny środek płatniczy.

W związku z powyższym należy zauważyć, że żetony kruszcowe nie występują w przedmiotowej transakcji jako środek płatniczy, którego dostawa, łącznie z pośrednictwem, podlega zwolnieniu, lecz jako przedmiot kolekcjonerski (numizmatyczny), którego dostawa zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 41 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 22%.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3, iż sprzedaż kruszcowych dukatów lokalnych należy opodatkować wg stawki 22% należało uznać za prawidłowe.

Ad. 4

W złożonym wniosku Wnioskodawca stwierdza, że występuje u niego sprzedaż dukatów lokalnych kruszcowych opodatkowana podatkiem VAT, sprzedaż dukatów lokalnych niekruszcowych uznana za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w okresie tzw. honorowania (akcji promocyjnej), a następnie opodatkowana po upływie tego okresu, jak również Wnioskodawca stwierdził, że nie występuje u niego sprzedaż zwolniona ani też sprzedaż opodatkowana stawkami innymi niż stawka podstawowa 22%.

Jednakże w ocenie tut. organu, w oparciu o ocenę dokonaną dotychczas w niniejszej interpretacji (tj. odpowiedzi na pytania nr 1, 2, 3 i 6) oraz przy założeniu, że Wnioskodawca nie dokonuje żadnej innej sprzedaży poza sprzedażą dukatów lokalnych, należy stwierdzić, że u Wnioskodawcy występuje wyłącznie sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 22%.

Tym samym nie można się zgodzić ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż prowadzi on w części działalność podlegającą przepisom ustawy o podatku VAT, a w części jest to działalność niepodlegająca podatkowi VAT i dlatego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należało uznać za nieprawidłowe.

Ad. 5, ad. 7, ad. 8 i ad. 9

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z kolei stosownie do zapisu art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Podstawowym więc dokumentem uprawniającym podatnika do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi, jest faktura VAT dokumentująca daną czynność opodatkowaną.

Zasada ta ma na celu zapewnienie neutralności podatku od towarów i usług dla czynnych podatników VAT.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, który jest czynnym podatnikiem podatku VAT nie prowadzi innej działalności, niż wskazana w treści wniosku.

Wnioskodawca dokonał od Mennicy Polskiej zakupu dukatów lokalnych kruszcowych jak i niekruszcowych. Mennica wykazuje na wystawianych przez siebie fakturach VAT stawkę 22% każdorazowo – zarówno dla wyrobów kruszcowych jak i dla wyrobów niekruszcowych. Wobec stosowania stawki podstawowej 22% VAT – Mennica Polska nie wykazuje na fakturach symboli PKWiU.

W niniejszej interpretacji tut. organ stwierdził, że u Wnioskodawcy nie występuje sprzedaż niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT w zakresie sprzedaży żetonów niekruszcowych, a tylko i wyłącznie sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 22%. Sprzedażą opodatkowaną jest również sprzedaż żetonów kruszcowych. Dukaty te stanowią dla Wnioskodawcy towar handlowy.

Z powyższego wynika zatem, iż nabywane od Mennicy Polskiej dukaty kruszcowe jak i niekruszcowe, związane z realizacją ww. akcji promocyjnej, będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT – opodatkowana sprzedaż towaru handlowego.

W świetle powyższego Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia dukatów od Mennicy Polskiej, gdyż będą służyły (w całym okresie ich sprzedaży przez Wnioskodawcę) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5, iż nie ma on prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Mennicę Polską przy nabyciu dukatów lokalnych niekruszcowych, należało uznać za nieprawidłowe.

Natomiast w zakresie pytania nr 9 stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, bowiem sprzedaż złotych i srebrnych dukatów również podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zatem z faktur otrzymanych od Mennicy Polskiej na zakup tych towarów handlowych w całości można odliczyć podatek naliczony.

Z uwagi na uznanie, iż Wnioskodawca ma prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego z faktur otrzymanych od Mennicy Polskiej przy nabyciu dukatów lokalnych niekruszcowych i kruszcowych odpowiedź na pytania:

*   nr 7, tj.: „Czy poznanie w drodze inwentaryzacji ilości numizmatów, o których mowa w pytaniu nr 6, pozwala podatnikowi na odliczenie części podatku VAT naliczonego przy nabyciu ich od Mennicy Polskiej? Odliczenie takie odpowiadałoby w proporcji odpowiednio do zinwentaryzowanej ilości?” oraz
*   nr 8, tj. „Czy część podatku naliczonego, o którym mowa w pyt. nr 7 podatnik powinien wykazywać w „51” rubryce „nowej” deklaracji VAT-7 i czy ten zapis kwoty podatku VAT w rubryce „51” powinien pojawić się w miesiącu, w którym upłynął okres honorowania bonów towarowych?”

jest bezprzedmiotowa.

Ad. 10

Stosownie do powołanego już wcześniej art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl natomiast art. 90 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jednocześnie, według ust. 2 tego artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10, a sposób obliczenia proporcji regulują dalsze przepisy art. 90 ustawy o VAT.

Z powyższego wynika zatem, że:

1.  po pierwsze, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie czynnym podatnikom VAT,
2.  po drugie, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi jedynie „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.”

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.

Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca od dnia 3 kwietnia 2009r. prowadzi wyłącznie działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży żetonów kruszcowych i niekruszcowych, która jak wskazano wyżej podlega opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 22%.

Jednocześnie Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością ponosi różnego rodzaju koszty ogólne, tj. koszty zakupu materiałów biurowych, usług księgowych, szkoleniowych, informatycznych, energii, reklamy, telefonu, Internetu, czynszu itd.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z charakterem prowadzonej działalności tj. sprzedażą opodatkowaną i niepodalegającą opodatkowaniu nie jest on w stanie ustalić, w jakiej części wymienione koszty poniesione w trakcie prowadzonej działalności, dotyczyły działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a w jakiej części działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak już wyżej wskazano, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem z uwagi na to, iż cała sprzedaż u Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu Wnioskodawca ma prawo do dokonania odliczenia całego podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które są wykorzystywane do czynności opodatkowanych zgodnie z art. 86 ust. 1.

Tym samym regulacje zawarte w art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Reasumując z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie występuje wyłącznie sprzedaż opodatkowana i nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi służą wyłącznie tej sprzedaży, regulacje zawarte w przepisie art. 90 ustawy o VAT nie znajdują zastosowania i jednocześnie nie występują okoliczności uprawniające czy zobowiązujące do złożenia rocznej korekty podatku naliczonego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. nr 10 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowo należy wskazać, że dokonując odliczenia Wnioskodawca winien mieć na uwadze wyłączenia z prawa do odliczenia podatku wynikające z art. 88 ustawy o VAT.

Ad.11

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Sprzedażą natomiast – w myśl art. 2 pkt 22 ww. ustawy – jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl art. 106 ust. 4 podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Natomiast Minister Finansów na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług określił w § 5 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1337) elementy, które powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż zasadą jest dokumentowanie sprzedaży poprzez wystawianie faktur VAT. W przypadku natomiast gdy sprzedaż jest dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, sprzedawca obowiązany jest wystawić fakturę VAT jedynie w sytuacji, gdy nabywcy tego zażądają.

Ponadto zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Należy zaznaczyć, iż kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju ewidencją podatkową, ma ona charakter ewidencji sprzedaży. Ewidencja prowadzona w kasie rejestrującej jest niezależna od ewidencji, której prowadzenia wymagają inne przepisy, a w szczególności art. 109 ust. 3 ustawy o VAT. Ewidencja prowadzona na podstawie ww. art. 111 ustawy o VAT dotyczy bowiem jedynie części sprzedaży podatnika, mianowicie tej dokonywanej rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jako podatnik VAT czynny prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży żetonów opodatkowanych 22% stawką VAT. Wnioskodawca dokumentuje sprzedaż poprzez wystawienie faktury VAT oraz przy użyciu kasy rejestrującej. Ponadto tut. organ stwierdził w niniejszej interpretacji, że u Wnioskodawcy nie występuje sprzedaż niepodlegająca opodatkowaniu.

Ze wskazanych przepisów jednoznacznie wynika jakie dokumenty obowiązują podatników podatku VAT w zakresie dokumentowania sprzedaży: dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą za pomocą faktur VAT, a dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za pomocą paragonów fiskalnych (jeżeli podatnik na podstawie odpowiednich przepisów jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku za pomocą kasy rejestrującej) lub faktur VAT wystawianych na żądanie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Natomiast nota księgowa, na którą powołuje się Wnioskodawca jest dokumentem, którego formy czy okoliczności zastosowania ustawa o VAT, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie regulują.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. nr 11 należało uznać za nieprawidłowe.

Ad.12

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z powołanego już art. 111 ustawy o VAT.

W myśl przepisu art. 111 ust. 1 tej ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Ponadto zgodnie z § 7 ust. 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338) podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca z dniem 3 kwietnia 2009r zarejestrował w Urzędzie Skarbowym kasę fiskalną. Wnioskodawca od ww. dnia rozpoczął akcję promocyjną „4 K.”. Od tego momentu Wnioskodawca rozpoczął sprzedaż (wymianę) żetonów kruszcowych i niekruszcowych na PLN. Dla klientów indywidualnych Wnioskodawca zawsze wydaje dukaty niekruszcowe za pobraniem należności w PLN (wartość nominalna). Jest to rejestrowane na kasie fiskalnej. Na kasie fiskalnej obrót dukatów niekruszcowych Wnioskodawca wykazuje „umownie” ze stawką „zw”, a to wobec niemożności zaprogramowania kasy na opcję „np.”, tj. sprzedaż niepodlegającą VAT.

Dukaty kruszcowe klienci indywidualni nabywają za pobraniem należności wg cen rynkowych. Tu również sprzedaż ewidencjonowana jest na kasie fiskalnej ze stawką 22% VAT.

Ponadto z wniosku wynika, że dukaty lokalne sprzedawane są również poprzez Punkty Dystrybucyjne, które otrzymują:

*   albo prowizję za wykonaną usługę dystrybucji w imieniu Wnioskodawcy (wystawiają Wnioskodawcy fakturę prowizyjną ze stawką 22% VAT-u, bez względu na to, czy dystrybucja dotyczy bonów towarowych, tj. dukatów niekruszcowych, czy też dukatów kruszcowych) Dystrybucja ta jest prowadzona w imieniu Wnioskodawcy.
*   albo mają możliwość nabycia dukatów lokalnych w niższej cenie i dalszej ich dystrybucji z zastosowaniem swojej marży handlowej – wtedy Wnioskodawca wystawia fakturę sprzedaży dla Punktu Dystrybucyjnego stosując stawkę 22% dla dukatów kruszcowych i wskazując „niepodleganie VAT-owi” dla dukatów niekruszcowych będących bonami towarowymi.

Jak już wskazano wyżej dostawa żetonów kruszcowych i niekruszcowych (w całym okresie obrotu nimi) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 22%, zatem jeśli jest dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, i jednocześnie na Wnioskodawcy ciąży obowiązek ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, to sprzedaż ta podlega obowiązkowi zaewidencjonowania na kasie rejestrującej, niezależnie od tego czy dokonuje jej sam Wnioskodawca czy też innym podmiot (pośrednik) w jego imieniu i na jego rzecz (dot. to sytuacji gdy wskazane przez Wnioskodawcę punkty dystrybucyjne działają na zasadzie pośrednictwa, w przypadku bowiem gdy punkty dystrybucyjne nabywają żetony na swoją rzecz od Wnioskodawcy, to sprzedaż ta, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, winna być udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez Wnioskodawcę dla takiego Punktu Dystrybucyjnego jako nabywcy).

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. nr 12 należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało je również uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.