Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-207/09/ŁW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-30
Teza: obowiązek rejestracji jako podatnika podatku akcyzowego
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; energia-energia elektryczna; energia-źródło energii; koncesja; źródło-źródło odnawialne
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 marca lutego 2009r. (data wpływu 16 marca 2009r.), uzupełnionymi pismem z dnia 16 kwietnia 2009r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 27 kwietnia 2009r.(data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji jako podatnika podatku akcyzowego **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 16 kwietnia 2009r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 27 kwietnia 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji jako podatnika podatku akcyzowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem elektrowni wodnej na rzece , posiada stosowną koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej. Na podstawie umowy całą energię elektryczną, za wyjątkiem niewielkiej części zużywanej w procesie technologicznym związanym z procesem produkcji sprzedaje zakładowi energetycznemu.

Jednocześnie Wnioskodawca jest właścicielem szkoły, hali sportowej, basenu, budynków internatów uczniowskich, akademika, hotelu, kościoła i innych obiektów. Na dostawę do ww. obiektów energii elektrycznej Wnioskodawca ma podpisaną drugą umowę z tym samym zakładem energetycznym, w tej części obrotu Wnioskodawca jest odbiorcą końcowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca podlega rejestracji w zakresie podatku akcyzowego i czy powinien stać się podatnikiem podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9 ustawy o podatku akcyzowym nie dotyczy Wnioskodawcy żaden z sześciu punktów tego artykułu oraz Wnioskodawca nie podlega rejestracji w zakresie podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11) podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Stosownie do art. 11 cyt. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

W myśl art. 2 pkt 19 wspomnianej ustawy pod pojęciem nabywcy końcowego należy rozumieć podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, iż w odniesieniu do energii elektrycznej sprzedawanej przedsiębiorstwu energetycznemu Wnioskodawca nie jest podatnikiem akcyzy, ponieważ wytworzoną energię sprzedaje podmiotowi, który nie jest odbiorcą końcowym w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym.

Wnioskodawca nie jest również podatnikiem akcyzy w odniesieniu do energii elektrycznej, którą kupuje od zakładu energetycznego, którą zużywa na potrzeby własne do budynków szkoły, hali sportowej, basenu, budynków internatów uczniowskich, akademika, hotelu, kościoła i innych obiektów.

Powyższa sytuacja mieści się w zakresie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy i podatnikiem jest zakład energetyczny sprzedający tę energię Wnioskodawcy będącemu w tej sytuacji nabywcą końcowym.

Wnioskodawca na mocy art. 9 ust. 1 pkt 4 wspomnianej ustawy jest podatnikiem podatku akcyzowego w stosunku do energii wytworzonej przez Wnioskodawcę, która zużywana w procesie technologicznym związanym z procesem produkcji. Zaś obowiązek podatkowy z ww. tytułu powstaje w sposób określony w art. 11 pkt 3 ww. ustawy. Wspomniane zużycie energii elektrycznej korzysta ze zwolnienia od podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 6 wspomnianej ustawy. Wobec powyższego Wnioskodawca jest obowiązany złożyć zgłoszenie rejestracyjne na mocy art. 16 ust. wspomnianej ustawy.

Zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych.

Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 32 poz. 228) zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną:

1.  prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii;
2.  przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno zawierać co najmniej:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu zużywającego energię elektryczną oraz jego NIP;
2.  ilość zużytej zwolnionej energii elektrycznej;
3.  cel, na który została zużyta zwolniona energia elektryczna;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie.

Bowiem w myśl art. 16 ust. 1 wspomnianej ustawy podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Stosownie do art. 155 ust. 1-5 ustawy o podatku akcyzowym podmiot zarejestrowany na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 168, uznaje się za podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 16, bez konieczności potwierdzania tej okoliczności przez właściwego naczelnika urzędu celnego.

Podatnik prowadzący działalność w zakresie wyrobów akcyzowych objętych wyłącznie zerową stawką akcyzy, zarejestrowany przed dniem wejścia w życie ustawy, podlega z urzędu wykreśleniu z rejestru przez właściwego naczelnika urzędu celnego.

Podmiot niepodlegający obowiązkowi złożenia zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 168 tj. ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, a podlegający takiemu obowiązkowi na podstawie art. 16 ust. 1, jest obowiązany dopełnić tego obowiązku w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wyrobów energetycznych, o których mowa w art. 89 ust. 2, w dniu wejścia w życie ustawy, niebędący podmiotem zarejestrowanym w trybie art. 16 ust. 1, jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy, powiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu celnego, w celu ustalenia dopuszczalnych norm zużycia, o których mowa w art. 85 ust. 2 pkt 2.

Powiadomienia, o którym mowa w ust. 4, nie musi dokonywać podmiot, który był podmiotem zarejestrowanym na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 168.

Z powyższego przepisu wynika, iż przesłanką obowiązku rejestracji, dotyczącą wszystkich podmiotów, jest prowadzenie działalności gospodarczej w wyniku której wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu akcyzą lub czynność z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie.

Zatem podmiot niepodlegający obowiązkowi złożenia zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 168, a podlegający takiemu obowiązkowi na podstawie art. 16 ust. 1, jest obowiązany dopełnić tego obowiązku w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy (art. 155 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, po. 257 ze zm.) energia elektryczna wytwarzana z odnawialnych źródeł energii korzystała ze zwolnienia od akcyzy.

W związku z powyższym w stanie prawnym obowiązującym do 28 lutego 2009r. Wnioskodawca nie miał obowiązku dokonania rejestracji dla celów podatku akcyzowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę, zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.