Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1120/10/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-03-09
Teza: Czy Wnioskodawca do swoich dochodów jest zobowiązany doliczać rentę na małoletnie dziecko, jeżeli nie czerpie z niej żadnych korzyści (realnie nie jest Jego dochodem)?
Słowa kluczowe: dochód; postanowienia-postanowienie sądu; renta; rodzice-rodzice zastępczy; rodzice-władza rodzicielska
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2010 r. (data wpływu 10 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów małoletniego dziecka z dochodami rodzica - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów małoletniego dziecka z dochodami rodzica.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca z dochodów uzyskiwanych ze stosunku pracy rozliczał się w zeznaniu rocznym na druku PIT-37. Żona Wnioskodawcy zmarła w 1999 r. i dzieciom została przyznana renta. W 2000 r. postanowieniem sądu została Wnioskodawcy ograniczona władza rodzicielska i Sąd zarządził umieszczenie małoletnich dzieci w rodzinie zastępczej, którą została Jego teściowa. Jednocześnie Wnioskodawca został zobowiązany do płacenia alimentów, które początkowo płacił na dwoje dzieci, a obecnie na jedno małoletnie dziecko. Od momentu kiedy teściowa została ustanowioną rodziną zastępczą dla dzieci Wnioskodawca nigdy nie „pobierał pożytku z renty” dzieci.

Wnioskodawca wyprowadził się od teściowej i zameldował pod innym adresem. Najmłodszy syn, na którego pobierana jest renta mieszka z teściową Wnioskodawcy.

Wnioskodawca otrzymał z urzędu skarbowego wezwanie do sporządzenia korekt zeznań za lata 2005-2009 w związku z tym, że w zeznaniach rocznych nie wykazywał dochodu małoletniego dziecka.

Wnioskodawca nie korzystał z preferencyjnego rozliczenia przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, gdyż uważał, że takie rozliczeniu Jemu nie przysługiwało. Nie sprawował bowiem opieki nad synem i nie zamieszkiwał z nim, zatem uważa, że nie jest ojcem samotnie wychowującym dziecko.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca do swoich dochodów jest zobowiązany doliczać rentę na małoletnie dziecko, jeżeli nie czerpie z niej żadnych korzyści (realnie nie jest Jego dochodem)?

Zdaniem Wnioskodawcy nie ma obowiązku doliczać do swoich dochodów renty wypłacanej na małoletnie dziecko, nie jest bowiem ojcem samotnie wychowującym syna.

Gdyby Wnioskodawca uważał się za osobę samotnie wychowująca dziecko wówczas wcześniej dokonałby odpowiedniego rozliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym do końca 2008 r. – dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, dolicza się do dochodów rodziców lub dochodów osób, o których mowa w art. 6 ust. 4, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

Wskazać należy, że ww. przepis został zmieniony przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 2009, poz. 1316) i ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2008 r.

Po ww. nowelizacji art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymał brzmienie: dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

W celu wyjaśnienia kwestii, kiedy rodzice powinni doliczać dochody małoletnich dzieci do swoich dochodów należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, nr 59 ze zm.).

Zgodnie z art. art. 92 tej ustawy, dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Z art. 95 § 1 tej ustawy wynika, że władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw

Natomiast w myśl art. 101 § 1 ww. rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską, zaś stosownie do § 2 powołanego artykułu, zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku.

Zgodnie z art. 103 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy, czysty dochód z majątku dziecka powinien być przede wszystkim obracany na utrzymanie i wychowanie dziecka oraz jego rodzeństwa, które wychowuje się razem z nim, nadwyżka zaś na inne uzasadnione potrzeby rodziny.

Z art. 1121 § 1. ww. ustawy wynika, że obowiązek i prawo wykonywania bieżącej pieczy nad osobą dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej albo w placówce opiekuńczo-wychowawczej, jego wychowania i reprezentowania w tych sprawach, a w szczególności w dochodzeniu świadczeń alimentacyjnych, należą do rodziny zastępczej albo placówki opiekuńczo-wychowawczej. Pozostałe obowiązki i prawa wynikające z władzy rodzicielskiej należą do rodziców dziecka. Stosownie do art. 1121 § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli sąd opiekuńczy postanowił inaczej.

Art. 109 § 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, iż Sąd opiekuńczy może powierzyć zarząd majątkiem małoletniego ustanowionemu w tym celu kuratorowi.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że władza rodzicielska obejmuje zarówno osobę, jak majątek dziecka i ustaje tylko w określonych przez prawo wypadkach, np. gdy rodzic zostaje jej pozbawiony. Natomiast, gdy w stosunku do rodzica orzeczono ograniczenie praw rodzicielskich i dziecko zostaje umieszczone w rodzinie zastępczej wówczas dochodzi jedynie do ograniczenia obowiązku i prawa wykonywania bieżącej pieczy nad osobą dziecka, natomiast rodzicowi nadal przysługuje prawo do pieczy nad majątkiem dziecka (w tym również prawo pobierania pożytków z majątku dziecka), chyba, że sąd opiekuńczy wyda postanowienie, o którym mowa w art. 109 § 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca z dochodów uzyskiwanych ze stosunku pracy rozliczał się w zeznaniu rocznym na druku PIT-37. Żona Wnioskodawcy zmarła w 1999 r. i dzieciom została przyznana renta. W 2000 r. postanowieniem sądu została Wnioskodawcy ograniczona władza rodzicielska i Sąd zarządził umieszczenie małoletnich dzieci w rodzinie zastępczej, którą została Jego teściowa. Jednocześnie Wnioskodawca został zobowiązany do płacenia alimentów, które początkowo płacił na dwoje dzieci, a obecnie na jedno małoletnie dziecko. Od momentu kiedy teściowa została ustanowiona rodziną zastępczą dla dzieci Wnioskodawca nigdy „nie pobierał pożytku” z renty dzieci.

Wnioskodawca wyprowadził się od teściowej i zameldował pod innym adresem. Najmłodszy syn Wnioskodawcy, na którego pobierana jest renta mieszka z Jego teściową.

W stosunku do Wnioskodawcy Sąd orzekł jedynie ograniczenie praw rodzicielskich i z wniosku nie wynika, by sąd opiekuńczy powierzył zarząd majątkiem dziecka kuratorowi.

Zatem Wnioskodawca sądownie nie został pozbawiony prawa pieczy nad majątkiem dziecka, przysługuje Jemu prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dziecka, a tym samym w zeznaniach rocznych miał obowiązek uwzględnić dochody małoletniego dziecka.

Z faktu, iż Wnioskodawca nie czerpie korzyści z renty na syna, nie można zatem wnioskować, że nie ma obowiązku uwzględniać dochodów z tego tytułu w swoim zeznaniu podatkowym.

Wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy obowiązek doliczenia dochodów małoletniego dziecka do dochodów rodziców nie jest uzależniony od tego, czy rodzic rozliczy się w sposób preferencyjny, t.j. przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Na rodzicu, który rozlicza się indywidualnie lub wspólnie z małżonkiem również spoczywa ww. obowiązek.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.