Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.3.2025.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości i miejsca postojowego nabytego w spadku.
Słowa kluczowe: darowizna; miejsce-miejsce postojowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; własność-własność odrębna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia 31 marca 2016 r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z ojcem nieruchomość w postaci
    mieszkania w Jej udziale 2/5 oraz 3/5 w udziale taty oraz miejsca postojowego w garażu
    wielostanowiskowym w udziale 1/340 hali garażowej dla Wnioskodawczyni oraz udział 1
    /340 dla taty. Nieruchomość ta została nabyta od dewelopera we współwłasności, na
    podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności. Umowa deweloperska została
    podpisana w 2015 r. Mieszkanie i hala garażowa są objęte osobnymi księgami
    wieczystymi.
    W dniu 14 lutego 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z ojcem zawarła umowę nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności oraz umowę darowizny. Nieodpłatne zniesienie współwłasności
    dotyczyło mieszkania, które przeszło w całości na własność taty bez obowiązku spłat na
    rzecz Wnioskodawczyni. Darowizna dotyczyła udziału Wnioskodawczyni w hali garażowej,
    który Wnioskodawczyni podarowała tacie. W ten sposób tata stał się właścicielem
    mieszkania w całości oraz udziału 1/170 w wielostanowiskowej hali garażowej.
    W dniu 14 czerwca 2024 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni, a Wnioskodawczyni nabyła
    nieruchomość (mieszkanie w całości oraz udział 1/170 w hali garażowej) w drodze
    dziedziczenia na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 18 września 2024 r.
    Wnioskodawczyni planuje sprzedaż tego mieszkania wraz z miejscem postojowym w 2025
    r. i ma wątpliwości co do obowiązku zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży
    nieruchomości, zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. W ramach uzupełnienia Wnioskodawczyni nadmienia, że prowadzi
    również jednoosobową działalność gospodarczą, ale nie ma ona nic wspólnego ze
    sprzedażą nieruchomości. Przeważająca działalność jest zgodna z kodem 62.01.Z.

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji, sprzedaż nieruchomości (mieszkania wraz z miejscem
    postojowym) w 2025 r. będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, czy też spełniony będzie warunek upływu 5-letniego okresu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nie powinna podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ 5-letni okres, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, powinien być liczony od daty pierwotnego nabycia udziału w
    nieruchomości w 2016 r. Nabycie nieruchomości poprzez dziedziczenie po ojcu w 2024 r.
    nie powinno zmieniać daty początkowej dla celów podatkowych, ponieważ dziedziczenie
    jest kontynuacją prawa własności.

    Podobnie w przypadku nabycia nieruchomości w drodze nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności, termin 5 lat liczy się od daty nabycia udziału w nieruchomości, a nie od
    daty zniesienia współwłasności. Stanowisko to zaprezentował Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 26 stycznia 2024 r., nr 0112-KDSL1-
    2.4011.502.2023.2.AP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z treścią ww. przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze
    spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw
    majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności
    nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw
    majątkowych) przez spadkobiercę nie upłynęło 5 lat, to taka sprzedaż jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości (praw majątkowych) podlega opodatkowaniu.
    Zatem ustalenie daty nabycia odziedziczonych nieruchomości, ich części oraz udziału w
    nieruchomości i ww. praw majątkowych przez spadkodawcę ma istotne znaczenie dla
    określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.
    Z opisu sprawy wynika, że 31 marca 2016 r. nabyła Pani wraz z tatą nieruchomość w
    postaci mieszkania w Pani udziale 2/5 oraz 3/5 w udziale taty oraz miejsca postojowego w
    garażu wielostanowiskowym w Pani udziale 1/340 hali garażowej oraz udział 1/340 Pani
    taty. W dniu 14 lutego 2019 r. wraz z ojcem zawarła Pani umowę nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności oraz umowę darowizny. Nieodpłatne zniesienie współwłasności dotyczyło
    mieszkania, które przeszło w całości na własność taty bez obowiązku spłat na Pani rzecz,
    natomiast darowizna dotyczyła Pani udziału w hali garażowej, który podarowała Pani
    tacie. Pani tata stał się właścicielem mieszkania oraz udziału 1/170 w wielostanowiskowej
    hali garażowej.
    Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) jest nowe
    ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność polega na tym, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom.
    Jak wynika z art. 211 i art. 212 ww. Kodeksu, zniesienie współwłasności może nastąpić
    przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział
    cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do
    wielkości udziałów współwłaścicieli.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.
    Biorąc natomiast pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
      podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

      wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli
    jednak na skutek dokonanego zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie
    udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty, wówczas czynność ta
    skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.
    Nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych
    współwłaścicieli, należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym data zniesienia współwłasności
    jest również datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się w niej udział po
    dokonaniu zniesienia współwłasności. Ponadto, o tym, czy w wyniku zniesienia
    współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje
    porównanie wartości nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą
    wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni.
    Jak wynika z opisu sprawy, w wyniku zniesienia współwłasności bez spłat na Pani rzecz,
    Pani tata stał się właścicielem mieszkania. W wyniku tej czynności po stronie Pani taty
    wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed jej dokonaniem. Dzień, w
    którym miało miejsce nieodpłatne zniesienie współwłasności jest więc dniem nabycia
    przez Pani tatę nieruchomości (mieszkania) w części przekraczającej przysługujący Pani
    tacie udział w nieruchomości (mieszkaniu).
    W świetle powyższego, udziały w nieruchomości (mieszkaniu) Pani tata nabył w dwóch
    etapach, tj.:
      · w 2016 r. Pani tata nabył udział wynoszący 3/5 od dewelopera na podstawie umowy
        ustanowienia odrębnej własności;
      · w 2019 r. Pani tata nabył udział wynoszący 2/5 na podstawie umowy nieodpłatnego
        zniesienia współwłasności.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888 - 902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy).
    Jak wynika z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca
    zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego
    majątku, zatem jeśli świadczenie będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np.
    nieruchomości) dochodzi do przeniesienia prawa własności rzeczy z darczyńcy na
    obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu wynika, że podstawową cechą umowy
    darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego
    majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu
    przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie
    darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    W wyniku darowizny od Pani, Pani tata stał się właścicielem udziału 1/170 w
    wielostanowiskowej hali garażowej.
    Zatem, udziały w wielostanowiskowej hali garażowej Pani tata nabył również w dwóch
    etapach, tj.:

      · w 2016 r. Pani tata nabył udział wynoszący 1/340 od dewelopera na podstawie
        umowy ustanowienia odrębnej własności;
      · w 2019 r. Pani tata nabył udział wynoszący 1/340 na podstawie umowy darowizny.
    Dnia 14 czerwca 2024 r. Pani tata zmarł, a Pani nabyła nieruchomość (mieszkanie w
    całości oraz udział 1/170 w hali garażowej) w drodze dziedziczenia na podstawie aktu
    poświadczenia dziedziczenia z dnia 18 września 2024 r. Planuje Pani sprzedaż tego
    mieszkania wraz z miejscem postojowym w 2025 r. Prowadzi Pani jednoosobową
    działalność gospodarczą, ale nie ma ona nic wspólnego ze sprzedażą nieruchomości.
    Przeważająca działalność jest zgodna z kodem 62.01.Z.
    Jak stanowi art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 przytoczonego Kodeksu:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na gruncie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia. Nabycie nieruchomości będącej przedmiotem dziedziczenia następuje z chwilą
    otwarcia spadku, czyli śmierci spadkodawcy.
    Wobec powyższego, jak wcześniej wskazałem, w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w
    spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości
    przez spadkodawcę.
    Uwzględniając zatem powyższe – w szczególności treść art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – stwierdzam, że określając skutki podatkowe
    planowanej przez Panią sprzedaży lokalu mieszkalnego i udziału w hali garażowej,
    pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, należy liczyć od końca:

      2016 r. – w odniesieniu do udziału 3/5 w nieruchomości (mieszkaniu) nabytego przez
      Panią w drodze spadku po zmarłym ojcu oraz w odniesieniu do udziału 1/340 w
      wielostanowiskowej hali garażowej, które udziały spadkodawca nabył 31 marca 2016
      r. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności;
      2019 r. – w odniesieniu do udziału 2/5 w nieruchomości (mieszkaniu) nabytego przez
      Panią w drodze spadku po zmarłym ojcu oraz udziału 1/340 w wielostanowiskowej
      hali garażowej, które udziały spadkodawca nabył na podstawie umowy
      nieodpłatnego zniesienia współwłasności oraz umowy darowizny z dnia 14 lutego
      2019 r.
    W konsekwencji, planowane nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej,
    odpłatne zbycie w 2025 r. nieruchomości (mieszkania i udziału 1/170 w
    wielostanowiskowej hali garażowej), nabytej w drodze spadku po ojcu, nie będzie
    stanowiło dla Pani źródła przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż zostanie
    dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie ww. udziałów w nieruchomościach przez spadkodawcę – Pani tatę. Uzyskany ze
    sprzedaży dochód nie będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem, zatem nie będzie
    Pani zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego w związku z planowaną
    transakcją.
    Pani stanowisko uznałem za prawidłowe, ze względu na upływ 5-letniego terminu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    warunkującego powstanie przychodu w związku z odpłatnym zbyciem nieruchomości,
    pomimo nieuwzględnienia przez Panią jako daty nabycia udziału w nieruchomości
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie zaistniałego stanu faktycznego.

    W związku z załączeniem przez Panią do wniosku dokumentów (akty notarialne, odpis
    skrócony aktu zgonu), informuję, że nie przeprowadzam postępowania dowodowego, w
    związku z czym nie jestem obowiązany ani uprawniony do oceny załączonych
    dokumentów. Jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią we własnym stanowisku interpretacji
    indywidualnej wskazuję, że dotyczy ona konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w
    określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie
    rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące. Powołana przez Panią interpretacja nr 0112-
    KDSL1-2.4011.502.2023.2.AP dotyczy odmiennego stanu faktycznego od zdarzenia
    przyszłego będącego przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ...., ul. ........, ........... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.