Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1707/09-2/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-24
Teza: Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od nabywanych artykułów spożywczych i usług cateringowych?
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; catering; czynności-czynności opodatkowane; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; szkolenie; usługi-usługi gastronomiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2009 r. (data wpływu 15 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem artykułów spożywczych i usług cateringowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem artykułów spożywczych i usług cateringowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, pracownicy Wnioskodawcy uczestniczą w spotkaniach z przedstawicielami obecnych oraz potencjalnych kontrahentów Spółki. w czasie tego rodzaju spotkań omawiane są różnego rodzaju kwestie biznesowe m.in. aktualna oferta handlowa Zainteresowanego, warunki współpracy, a także negocjowane są treści zawieranych umów. Spotkania odbywają się poza siedzibą Wnioskodawcy np. w restauracji i przybierają formę lunchu, obiadu lub kolacji. w omawianych sytuacjach Spółka ponosi koszty posiłku – nabywa usługi gastronomiczne.

Spółka organizuje także szkolenia techniczne dla swoich pracowników. Wnioskodawca w czasie szkoleń zapewnia uczestnikom szkolenia drobny poczęstunek, na który składają się np.: herbata, kawa, cukier, mleko, woda, soki, słodycze, a czasami również, szczególnie w przypadku dłuższych szkoleń, wynajęta do tego celu firma zewnętrzna dostarcza ciepłe posiłki. w konsekwencji, wydatki poniesione przez Zainteresowanego na obsługę szkoleń obejmują nabycie przez niego produktów żywnościowych oraz usług cateringowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od nabywanych artykułów spożywczych i usług cateringowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Cytowany przepis stanowi wyrażenie jednej z podstawowych zasad podatku VAT, tj. zasady neutralności, która stanowi, iż podmiot biorący udział w obrocie gospodarczym nie ponosi ciężaru podatku – ów ciężar spoczywa na ostatecznym konsumencie.

Niemniej jednak, od powyższej zasady wprowadzono kilka wyjątków. Jeden z nich, określony przepisem art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, stanowi, iż obniżenia kwoty podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług gastronomicznych.

W ocenie Zainteresowanego, nie będzie on miał prawa do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do nabywanych usług gastronomicznych w związku z organizowanymi spotkaniami biznesowymi.

Zdaniem Spółki, wyłączenie to nie znajdzie zastosowania w przypadku nabycia przez nią usług cateringowych.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach statystycznych są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji tj. zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. u. z 1997 r. Nr 42, poz. 264 ze zm.; dalej: PKWiU). w PKWiU ustawodawca sklasyfikował usługi gastronomiczne w grupie 55.3, natomiast usługi cateringowe w grupie 55.5. z tego powodu Zainteresowany wnioskuje, że usługa cateringowa i usługa gastronomiczna są traktowane dla celów statystycznych jako dwie odrębne usługi. w świetle powyższego, nie można uznać, iż do usług cateringowych znajdzie zastosowanie ograniczenie odliczania podatku VAT naliczonego.

W tym miejscu warto zaznaczyć, iż rozporządzenie Rady Ministrów z 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. u. z 2008 r Nr 207, poz. 1293), które obowiązywać będzie od 1 stycznia 2010 r. również rozdziela usługi gastronomiczne od cateringowych.

Dodatkowo należy podkreślić, iż nabywane usługi cateringowe wykazują związek z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi – stanowią element wydatków szkoleniowych, które służą podniesieniu kwalifikacji jego pracowników bez których produkcja, a w konsekwencji sprzedaż produktów Spółki byłaby niemożliwa. w konsekwencji, na mocy art. 86 ust. 1 Zainteresowanemu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do nabywanych usług cateringowych.

Analogiczne prawo przysługuje Wnioskodawcy w odniesieniu do nabywanych na cele szkolenia produktów spożywczych, takich jak: kawa, herbata, cukier, mleko, woda, soki, słodycze, itp.

Na poparcie swego stanowiska Spółka pragnie zacytować interpretacje Ministra Finansów wydane w analogicznych sprawach:

*   „Usługa cateringu jest sklasyfikowana w PKWiU nie jako usługa gastronomiczna, lecz jako usługa przygotowania, dostarczania posiłków. Tym samym z uwagi na odmienny charakter tych usług, nie można uznać, iż do usług cateringowych znajdzie zastosowanie ograniczenie odliczania podatku naliczonego wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy. w związku z powyższym Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabywaniem usług (…)” – interpretacja z dnia 15 kwietnia 2009 r. (sygn. lPPP2/443-127/09 -2/ASi);

*   „Powyższa klasyfikacja wskazuje, iż usługa cateringowa stanowi usługę odrębną od gastronomicznej. w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług wyłączającym prawo do odliczenia podatku naliczonego ustawodawca wymienił jedynie usługi gastronomiczne, tym samym nie zostało wykluczone prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu usług cateringowych (\`(...)\`) Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz ww. przepisy stwierdzić należy iż nabyte usługi cateringowe przez Wnioskodawcę związane ze sprzedażą opodatkowaną dają Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego” – interpretacja z dnia 4 września 2009 r. (IBPP3/443-504/09/AB).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust.1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. (art. 88 ust. 4 ustawy).

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością opodatkowaną. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Zatem pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością podatnika występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu opodatkowanego przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotów.

Z przedmiotowego wniosku wynika, iż Wnioskodawca organizuje szkolenia techniczne dla swoich pracowników, w czasie których zapewnia uczestnikom szkolenia drobny poczęstunek. Składają się na niego np.: herbata, kawa, cukier, mleko, woda, soki, słodycze, a czasami również, szczególnie w przypadku dłuższych szkoleń, wynajęta do tego celu firma zewnętrzna dostarcza ciepłe posiłki.

Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy zakupione towary i usługi, które tylko w sposób pośredni związane są z działalnością podatnika, a więc nie służą dalszej odsprzedaży ani nie są wykorzystywane do wytworzenia wyrobów i usług będących przedmiotem obrotu

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. u. Nr 42, poz. 264 ze zm.), które obowiązuje dla potrzeb opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. u. Nr 207, poz. 1293), w dziale 55 mieszczą się „usługi hoteli i restauracji”, w tym pod symbolem PKWiU 55.3 – „usługi gastronomiczne”. Natomiast „usługi stołówkowe i usługi dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych” zostały sklasyfikowane pod symbolem PKWiU - 55.5.

Wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (Dz. u. Nr 89. poz. 844 ze zm.) w dziale 55 – „usługi hotelarskie i gastronomiczne” wyróżnia obok usług gastronomicznych również „usługi cateringowe” - PKWiU 55.52.1.

Z powyższego wynika, iż usługa cateringu jest sklasyfikowana w PKWiU nie jako usługa gastronomiczna, lecz jako usługa przygotowania i dostarczania posiłków. Tym samym z uwagi na odmienny charakter tych usług, nie można uznać, iż do usług cateringowych znajdzie zastosowanie ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka organizuje szkolenia techniczne dla swoich pracowników. Wnioskodawca w czasie szkoleń zapewnia uczestnikom szkolenia drobny poczęstunek, na który składają się np.: herbata, kawa, cukier, mleko, woda, soki, słodycze, a czasami również, szczególnie w przypadku dłuższych szkoleń, wynajęta do tego celu firma zewnętrzna dostarcza ciepłe posiłki. w konsekwencji, wydatki poniesione przez Zainteresowanego na obsługę szkoleń obejmują nabycie przez niego produktów żywnościowych oraz usług cateringowych.

Mając na względzie ww. przepisy oraz dokonaną analizę należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu opisanych we wniosku artykułów spożywczych i usług cateringowych nabywanych podczas szkoleń technicznych.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie podniesione we własnym stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w niniejszej interpretacji rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.