Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.60.2025.3.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Prawo do odliczenia 100% zapłaconego podatku VAT,
wynikającego z faktury dokumentującej nabycie samochodu
ciężarowego, wystawionej przez Komornika, pomimo, że
Sprzedający nie prowadził działalności w dniu wystawienia tej
faktury oraz nie był już czynnym podatnikiem podatku VAT.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
komornik-komornik sądowy
odliczenia-prawo do odliczenia
samochód-samochód ciężarowy
samochód-zakup samochodu
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział I Przepisy ogólne-Płatnik
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 10-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 3
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 9-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 9-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106c-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106c-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia 100% zapłaconego podatku VAT,
    wynikającego z faktury dokumentującej nabycie samochodu ciężarowego, wystawionej
    przez Komornika, pomimo, że Sprzedający nie prowadził działalności w dniu wystawienia
    tej faktury oraz nie był już czynnym podatnikiem podatku VAT (część pytania dotycząca
    zakresu podatku od towarów i usług). Uzupełnił go Pan pismem z 24 lutego 2025 r. (data
    wpływu 28 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    18 grudnia 2024 r., biorąc udział w przetargu przeprowadzonym przez Komornika
    Sądowego (...) (NIP (...)), nabył Pan samochód ciężarowy (...).
    16 grudnia 2024 r. wpłacił Pan przelewem na konto komornika kwotę (...) zł tytułem
    rękojmi na zakup (vadium).
    Po wygranej licytacji, 18 grudnia 2024 r. gotówką zapłacił Pan Komornikowi kwotę (...) zł.
    Pozostałą kwotę w wysokości (...) zł wpłacił Pan przelewem na konto Komornika również
    18 grudnia 2024 r.
    Po sfinalizowaniu transakcji otrzymał Pan od Komornika wystawioną przez Niego 23
    grudnia 2024 r. fakturę VAT nr (...) na łączną kwotę brutto (...) zł, w której jako Sprzedający
    występuje dotychczasowy właściciel samochodu B.B., (...), NIP: (...). Na fakturze naliczony
    został VAT w stawce 23%.
    Sprzedający B.B. prowadził działalność gospodarczą od 1 stycznia 1992 r., natomiast jako
    podatnik VAT zarejestrowany został 31 grudnia 1997 r. Od 30 września 2024 r. nie jest
    czynnym podatnikiem VAT. Został wyrejestrowany na podstawie art. 96 ust. 6-8 ustawy o
    VAT.
    W CEIDG jako data zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej prowadzonej
    przez Niego działalności również widnieje 30 września 2024 r.
    Natomiast, jako data wykreślenia wpisu z rejestru działalności gospodarczej – 15 listopada
    2024 r.
    Jest Pan czynnym podatnikiem VAT.
    Komornik pobrał od Pana podatek VAT i jako płatnik jest zobowiązany do wpłacenia go do
    Urzędu Skarbowego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Działalność prowadzi Pan od 20 lipca 1995 r. w zakresie: (...).
    Ww. działalność jest opodatkowana w formie podatku liniowego.
    Dla celów rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych ww. działalność
    prowadzona jest księga przychodów i rozchodów.
    Zakupiony samochód ciężarowy ma być wykorzystywany jedynie w ramach i na potrzeby
    prowadzonej przez Pana działalności.
    Opisany we wniosku samochód ciężarowy spełnia definicję środka trwałego. Na chwilę
    obecną nie został wprowadzony jeszcze do ewidencji środków trwałych.
    Zakupiony pojazd służyć będzie do przewozu kruszywa.
    Samochód będzie służył tylko i wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Konstrukcja przedmiotowego pojazdu powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych
    działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Przedmiotowy samochód jest pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej
    3,5 tony. Jego d.m.c. wynosi 32 tony.
    Zakupiony samochód jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy o VAT,
    co potwierdza zapis w dowodzie rejestracyjnym oraz przeprowadzone badanie techniczne
    dopuszczające go do ruchu, jako „samochód ciężarowy i spec., ciągnik samoch. siodłowy
    pow. 16 t d.m.c.”

## Pytanie

Czy pomimo, że Sprzedający nie prowadzi działalności w dniu wystawienia przez
    Komornika faktury oraz nie był już czynnym podatnikiem VAT, to ma Pan prawo do
    odliczenia 100% zapłaconego podatku VAT, wynikającego z przedmiotowej faktury?
    Pana stanowisko w sprawie
    Jest Pan czynnym podatnikiem VAT, a ponieważ Komornik pobrał od Pana podatek VAT i
    jako płatnik jest zobowiązany do wpłacenia go do Urzędu Skarbowego, zdaniem Pana, ma
    Pan prawo do odliczenia 100% zapłaconego podatku VAT wynikającego z przedmiotowej
    faktury.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika będzie uznany tylko taki podmiot, który
    dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów
    opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, w myśl którego:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
    jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur VAT, zakupy
    dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezsporny) z
    czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Powyższa zasada
    wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

    naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w 88 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
      b) (uchylona)
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
      3) (uchylony)
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
        czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
        Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony)
      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
        fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
    Przepis art. 88 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z otrzymanej faktury w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez

    niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy ma Pan prawo do odliczenia 100% zapłaconego
    podatku VAT, wynikającego z faktury dokumentującej nabycie samochodu ciężarowego,
    wystawionej przez Komornika, pomimo, że Sprzedający nie prowadzi działalności w dniu
    wystawienia przez Komornika faktury oraz nie był już czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 18 ustawy:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji
    podatkowej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgodnie z którą:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Zatem, przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy
    regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego
    przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika
    pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne
    podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach
    wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje
    zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu
    postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku
    należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    W tym miejscu należy wskazać, iż w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Na podstawie art. 106c ustawy:
      Faktury dokumentujące dostawę towarów, o której mowa w art. 18, z tytułu której na
      dłużniku ciąży obowiązek podatkowy, wystawiają w imieniu i na rzecz dłużnika:
      1) organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o
        postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
      2) komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów
        Kodeksu postępowania cywilnego.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą m.in. w zakresie transportu drogowego towarów,
    wydobywania żwiru i piasku oraz wydobywania gliny i kaolinu, a także jest Pan czynnym

    podatnikiem podatku VAT. 18 grudnia 2024 r., biorąc udział w przetargu
    przeprowadzonym przez Komornika Sądowego (...), nabył Pan samochód ciężarowy (...).
    Po sfinalizowaniu transakcji otrzymał Pan od Komornika wystawioną przez Niego 23
    grudnia 2024 r. fakturę VAT nr (...), w której jako Sprzedający występuje dotychczasowy
    właściciel samochodu (Dłużnik). Na fakturze naliczony został VAT w stawce 23%.
    Sprzedający prowadził działalność gospodarczą od 1 stycznia 1992 r., natomiast jako
    podatnik VAT zarejestrowany został 31 grudnia 1997 r. Od 30 września 2024 r. nie jest
    czynnym podatnikiem VAT, został wykreślony z tego rejestru. 30 września 2024 r. jest
    również datą zaprzestania wykonywania przez Niego działalności gospodarczej, a z 15
    listopada 2024 nastąpiło wykreślenie Jego wpisu z rejestru działalności gospodarczej.
    Komornik pobrał od Pana podatek VAT i jako płatnik jest zobowiązany do wpłacenia go do
    Urzędu Skarbowego.
    Zatem w opisanej sytuacji Dłużnika (Sprzedającego) należy uznać za podatnika podatku od
    towarów i usług z tytułu sprzedaży ww. samochodu ciężarowego. Wykreślenie Dłużnika z
    rejestru podatników VAT czynnych i zaprzestanie wykonywania przez Niego działalności
    gospodarczej w tej sytuacji nie skutkuje tym, że dla danej transakcji sprzedaży nie może
    On być uznany za podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Odnosząc się zatem do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez Komornika
    należy wskazać, że jednym z najistotniejszych warunków umożliwiających czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Z przytoczonych wyżej regulacji prawnych
    wynika także, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury
    uzależnione jest nie tylko od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1
    ustawy, ale również od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że szczegółowe regulacje odnoszące się do prawa do
    odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zawarte
    są w art. 86a ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych - rozumie się
      przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o
      dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
        tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
        używaniem tych pojazdów.

    Na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są
      wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
    W świetle art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do
      celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do
      celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Stosownie do art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
        który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
        trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
        wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
      2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
        kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
        ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.
    Na podstawie art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy:
      Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 pkt 1 i 2
      stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego
      przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem
      wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego
      odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.
    Z okoliczności przedstawionej sprawy wynika, że zakupiony przez Pana w licytacji
    komorniczej samochód ciężarowy (...), ma być wykorzystywany jedynie w ramach i na
    potrzeby prowadzonej przez Pana działalności. Zakupiony pojazd służyć będzie do
    przewozu kruszywa. Samochód ten będzie służył tylko i wyłącznie do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Konstrukcja tego pojazdu powoduje, że jego użycie do
    celów niezwiązanych działalnością gospodarczą jest nieistotne. Jest on pojazdem o
    dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony (jego dopuszczalna masa
    całkowita wynosi 32 tony). Wskazał Pan także, że zakupiony samochód jest pojazdem, o
    którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy, co potwierdza zapis w dowodzie
    rejestracyjnym oraz przeprowadzone badanie techniczne dopuszczające go do ruchu, jako
    „samochód ciężarowy i spec., ciągnik samoch. siodłowy pow. 16 t d.m.c.”
    Odnosząc się zatem do Pana wątpliwości dotyczących prawa do pełnego odliczenia
    podatku naliczonego w przypadku zakupu ww. samochodu, wskazać należy, że kluczową
    rolę w rozwiązaniu tej kwestii odgrywa przepis art. 86a ust. 4 pkt 2 w związku z art. 86a
    ust. 9 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100%
    kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących m.in. nabycia pojazdów
    samochodowych, innych niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z
    jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako
    konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.
    W tej grupie pojazdów, uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika mieszczą się pojazdy ustawowo uznane za wykorzystywane
    wyłącznie do działalności gospodarczej, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku
    prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Są to pojazdy o konstrukcji wskazującej na ich
    podstawowe przeznaczenie do celów gospodarczych, wykluczającej ich użycie do celów

    prywatnych lub powodującej, że ewentualny użytek do celów prywatnych będzie
    nieistotny.
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że aby dokonać odliczenia
    pełnej kwoty podatku VAT z tytułu wydatków związanych z samochodami wymienionymi w
    art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy, warunkiem koniecznym jest, aby pojazdy te posiadały
    zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, po przeprowadzeniu
    dodatkowego badania technicznego, przy czym powyższe powinno wynikać również z
    dowodu rejestracyjnego zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.
    W okolicznościach analizowanej sprawy jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT i nabył Pan w toku licytacji komorniczej ww. samochód ciężarowy, który
    będzie służył Panu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Stwierdzić
    więc należy, że kwota podatku VAT wynikająca z faktury wystawionej w imieniu Dłużnika
    (Sprzedającego) przez Komornika sądowego, stanowi kwotę podatku naliczonego, o którą
    ma Pan prawo obniżyć kwotę podatku należnego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Innymi
    słowy, przysługuje Panu prawo do odliczenia 100% zapłaconego podatku VAT,
    wynikającego z faktury dokumentującej nabycie samochodu ciężarowego w opisanym
    przypadku. Prawo to przysługuje Panu, w sytuacji, gdy nie zaistniały ograniczenia
    wynikające z art. 88 ustawy, inne niż wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy. Jednocześnie
    prawo to przysługuje Panu od dnia w którym uzyskał Pan ww. zaświadczenie i adnotację w
    dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Tym samym, w opisanej sytuacji nie ma znaczenia, że
    Dłużnik (Sprzedający) w chwili odliczenia przez Pana podatku VAT z faktury wystawionej
    przez Komornika, nie był czynnym podatnikiem podatku VAT ani nie prowadził działalności
    gospodarczej.
    Pana stanowisko uznaję zatem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, czyli kwestii
    prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktury
    dokumentującej nabycie samochodu ciężarowego, wystawionej przez Komornika,
    pomimo, że Sprzedający nie prowadził działalności w dniu wystawienia tej faktury oraz nie
    był już czynnym podatnikiem podatku VAT (pierwsza część pytania zdanego we wniosku),
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie analizuję załączonych do wniosku
    dokumentów, lecz dokonuję oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w
    kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo
    zdarzenia przyszłego. Tym samym, dokumenty dołączone do złożonego wniosku nie są
    przedmiotem merytorycznej analizy.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.