Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.930.2024.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego od
zakupów inwestycyjnych nabytych na potrzeby wytworzenia
środka trwałego przed oddaniem go do użytkowania w
przypadku zaniechania dalszej inwestycji, okres, w jakim
należy dokonać ww. korekty.
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycje zaniechane
korekta
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego od towarów i usług
nabytych do wytworzenia środków trwałych lub wartości
niematerialnych i prawnych
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług dotyczącego braku obowiązku dokonania
    korekty podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych nabytych na potrzeby
    wytworzenia środka trwałego przed oddaniem go do użytkowania w przypadku
    zaniechania dalszej inwestycji, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 12 listopada 2024 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    - obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych
      nabytych na potrzeby wytworzenia środka trwałego przed oddaniem go do
      użytkowania w przypadku zaniechania dalszej inwestycji,
    - okresu, w jakim należy dokonać ww. korekty.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Działalność gospodarczą w zakresie konserwacji i naprawy dużych aut ciężarowych oraz
    maszyn rolniczych i budowlanych, pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli
    zarejestrował Pan z dniem 28.07.2021. Od dnia 1 sierpnia 2021 roku jest Pan
    zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Nabywane przez Pana
    towary miały związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w
    związku z czym przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT w 100% już w
    momencie ponoszenia tych wydatków.
    W podejmowaniu działalności gospodarczej korzystał Pan z dotacji celowej z Agencji
    Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Pozyskane środki finansowe otrzymał Pan na
    wykończenie budynku, który w zamiarze miał służyć jako warsztat samochodowy oraz na
    zakup sprzętu do naprawy samochodów. Budynek w stanie surowym wybudował Pan
    przed rozpoczęciem działalności gospodarczej na działce zakupionej dnia 29.01.2020 na
    podstawie aktu notarialnego. Po otrzymaniu pierwszej transzy środków finansowych z
    ARiMR-u zakupił Pan część sprzętu i kontynuował Pan prace inwestycyjne związane z
    wykończeniem budynku. Z wykorzystaniem zakupionej części maszyn i wykonaniem
    niektórych prac w budynku mógł Pan już zacząć świadczyć pewien zakres usług, w związku
    z czym zatrudnił Pan pracownika.
    Niestety zaistniało łącznie kilka bardzo istotnych czynników zewnętrznych, które zaczęły
    najpierw opóźniać inwestycję co skutkowało przesuwaniem poszczególnych terminów jej
    realizacji, w efekcie doprowadziły do uniemożliwienia dokończenia inwestycji a w końcu
    zmusiły Pana do jej całkowitego zaprzestania. Te czynniki to przede wszystkim:
    znaczny wzrost cen materiałów budowlanych w porównaniu do okresu, w którym składał
    Pan wniosek i sporządzał Pan kalkulacje finansowe. Wniosek złożył Pan dnia 29.01.2021,
    informację o pozytywnym rozpatrzeniu otrzymał Pan dnia 16.03.2021, podpisanie
    umowy nastąpiło dnia 14.07.2021 a wpłata pierwszej transzy środków finansowych była
    08.09.2021. W okresie od stycznia 2021 do maja 2022 nastąpił drastyczny, bo aż 34%,
    wzrost cen na materiały budowlane spowodowany w wyniku globalnych problemów z
    łańcuchami dostaw oraz dużego popytu na materiały wykończeniowe. Największy skok
    cen był od sierpnia 2021 co doprowadziło do przekroczenia założonego budżetu
    inwestycyjnego, gdyż biznesplan, który sporządzał Pan w styczniu 2021 roku był
    nieadekwatny do cen rynkowych;

    - problemy z dostępnością materiałów i opóźnienia w dostawach (długie terminy
      oczekiwania) spowodowane przez pandemię COVID-19, sytuację geopolityczną (wojna
      w Ukrainie), utrudniły realizację poszczególnych prac czy rozpoczęcie realizacji
      poszczególnych usług w założonych terminach, co wymuszało konieczność
      przesuwania terminów poszczególnych etapów inwestycji;
    - wzrost kosztów energii oraz wysoka inflacja spowodowały wzrost ogólnego kosztu
      projektu, co pociągnęło za sobą konieczność uruchomienia dodatkowych środków
      finansowych z osobistego zaplecza, które okazały się jednak niewystarczające na
      pokrycie kosztów związanych z kompleksowym wykończeniem budynku w
      odpowiednim czasie;
    - znaczny wzrost kwoty najniższego wynagrodzenia oraz wszystkich kosztów związanych z
      utrzymaniem pracownika - od roku 2020 do roku 2023 wzrost o 39% a do roku 2024 o
      65%;
    - problemy z uzyskaniem różnego rodzaju pozwoleń na budowę i użytkowanie warsztatu,
      zwłaszcza takiego, który obsługuje samochody ciężarowe, dodatkowych zezwoleń oraz
      pozytywnych opinii środowiskowych, które występowały w latach 2021-2023, a które
      wiążą się bezpośrednio z pandemią COVID-19, zmianami przepisów itp., znacznie
      opóźniały kolejne etapy realizacji inwestycji.
    W związku z tym, że wystąpiły łącznie powyższe czynniki, które były całkowicie niezależnie
    od Pana oraz niemożliwe do pokonania, nie był Pan w stanie wywiązać się z terminów, do
    których obligowała Pana umowa o dofinansowanie z ARiMR na całkowite wykończenie
    budynku usługowego i urzędowy jego odbiór. Dlatego też, w konsekwencji był Pan
    zmuszony zwrócić wszystkie pozyskane z dofinansowania środki. Fundusze na zwrot
    dotacji pochodziły ze środków prywatnych. Następstwem tej sytuacji jest zawieszenie
    działalności gospodarczej w listopadzie 2023 roku oraz całkowite zaniechanie dalszej
    inwestycji oraz jej likwidacja, ponieważ nie jest Pan w stanie dokończyć tego
    przedsięwzięcia, zgodnie z wymaganymi przepisami prawa.
    Pytania
    1. Czy jest Pan zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego od zakupów
      inwestycyjnych nabytych na potrzeby wytworzenia środka trwałego przed oddaniem
      go do użytkowania w przypadku zaniechania dalszej inwestycji zgodnie z art. art. 91
      ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług?
    2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - w jakim okresie należy dokonać
      tej korekty?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług. Z treści cytowanego przepisu wynika, że warunkiem umożliwiającym
    podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    nabytych towarów lub usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada oznacza, że wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących
    nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przeze Pana
    działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonywane są w celu ich wykorzystania w

    ramach działalności opodatkowanej. Żeby skorzystać z prawa do odliczenia nie musi Pan
    czekać aż nabyte towary lub usługi zostaną odsprzedane lub w efektywny sposób
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Pana zdaniem, istotą prawa do odliczenia podatku jest intencja podatnika, czy dany towar
    ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych. W momencie podjęcia decyzji o
    rozpoczęciu działalności gospodarczej i prowadzeniu inwestycji, której celem było
    wykończenie warsztatu samochodowego przystosowanego do świadczenia usług naprawy
    dużych aut ciężarowych oraz maszyn rolniczych i budowlanych, Pana zamiarem było
    wykorzystywanie budynku do świadczenia usług opodatkowanych.
    W tym miejscu należy podkreślić również, że Trybunał Sprawiedliwości UE wielokrotnie
    stwierdził, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone aby całkowicie uwolnić
    przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego
    działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie
    zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod
    warunkiem że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
    W momencie podejmowania decyzji o rozpoczęciu działalności gospodarczej i
    skorzystaniu z dofinansowania na wyposażenie i wyremontowanie budynku usługowego,
    nie mógł Pan przewidzieć jakie będą efekty dalszego rozwoju działalności oraz jaka będzie
    sytuacja gospodarczo-rynkowa w kraju i na świecie.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 91
    ustawy.
    Przepisy zawarte w art. 91 ustawy o VAT dotyczą sytuacji, gdy uprzednio odliczona kwota
    podatku naliczonego z różnych przyczyn musi zostać skorygowana lub przypadku, gdy
    podatek naliczony nie został odliczony, bo na moment realizacji prawa do odliczenia
    nabyte towary lub usługi nie miały służyć działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta
    uległa zmianie.
    W Pana ocenie, nabył Pan prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż planowana inwestycja
    miała związek z działalnością opodatkowaną .
    Zaplanowane wydatki na kompleksowe wykończenie budynku i zakup maszyn były
    racjonalne na dzień sporządzania biznesplanu.
    Dzięki tym nakładom finansowym mógłby Pan zaoferować klientom szeroki zakres
    świadczonych usług. Przyczyniłoby się to do uzyskiwania odpowiednich obrotów, które
    zapewniłyby stabilność finansową firmy i dalszy jej rozwój.
    Jednakże pojawiły się okoliczności na rynku gospodarczym, które pozbawiły Pana
    możliwości wykończenia inwestycji i jej odbioru przez odpowiednie instytucje.
    Z przyczyn niezależnych od Pana w roku 2020 wybuchła pandemia COVID-19, a w roku
    2022 wojna na Ukrainie. Takie nieprzewidziane zdarzenia miały wpływ na przedłużenie
    terminów oczekiwania na zamówiony towar oraz znaczny wzrost wskaźnika inflacji, co
    przełożyło się również na wzrost cen materiałów budowlano-remontowych i koszty
    zatrudnienia pracownika.
    W tym miejscu warto przywołać wyrok TSUE z dnia 12 listopada 2020 r., w sprawie C-734
    /19. TSUE uznał, że prawo do odliczenia VAT od towarów i usług nabytych do czynności
    opodatkowanych zostaje zachowane w sytuacji, gdy początkowo przewidziane projekty
    inwestycyjne zostały zaniechane z uwagi na okoliczności niezależne od woli podatnika.
    Takie samo stanowisko prezentują również krajowe organy podatkowe. Przykładowo
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja 2023 r., nr 0112-KDIL1-
    2.4012.119.2023.1.DS, wyjaśnił, że podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT
    naliczonego na towary i usługi nabyte w związku z pracami inwestycyjnymi wykonywanymi
    z przeznaczeniem ich na planowaną działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu

    VAT, a nabyte prawo do odliczenia pozostaje w mocy, nawet jeśli w wyniku niezależnych
    od niego okoliczności podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów lub usług do
    transakcji podlegających opodatkowaniu. Jednak, jak podkreślił organ, zawsze należy brać
    pod uwagę okoliczności towarzyszące temu zachowaniu, a w szczególności, czy były
    konsekwencją zdarzeń od podatnika niezależnych, czy też podejmowanych świadomie
    decyzji gospodarczych.
    W Pana ocenie, decyzja o rozpoczęciu działalności gospodarczej oraz przeprowadzeniu
    inwestycji z udziałem środków finansowych z ARiMR była racjonalna i uzasadniona w
    momencie jej podejmowania. Natomiast późniejsza decyzja o zaniechaniu tej inwestycji
    została wymuszona przez splot wydarzeń gospodarczych, niezależnych od Pana, które
    doprowadziły Pana do braku środków na finansowanie dalszej inwestycji.
    Kierując się fundamentalną zasadą podatku VAT, jaką jest neutralność tego podatku
    (wyrażająca się w całkowitym odciążeniu podatnika od ciężaru tego podatku), stoi Pan na
    stanowisku, iż nie musi Pan korygować podatku VAT odliczonego z faktur na cele
    inwestycje.
    W odniesieniu do pytania nr 2, Pana zdaniem, korekty należy dokonać na dzień likwidacji
    działalności gospodarczej, gdyż jest to ostateczna data wskazująca moment zmiany
    przeznaczenia dokonanych zakupów inwestycyjnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie braku obowiązku dokonania
    korekty podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych nabytych na potrzeby
    wytworzenia środka trwałego przed oddaniem go do użytkowania w przypadku
    zaniechania dalszej inwestycji, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że
    zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Jak wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Przepis art. 88 ust. 4 ustawy mówi, że:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach np. przyszłej działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to
    projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie
    przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć
    dokonując tych czynności.
    Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje nabycia towarów i usług, które zmierzają do
    przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności,
    należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych.
    W tym miejscu należy podkreślić również, że Trybunał Sprawiedliwości UE wielokrotnie
    stwierdzał, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić
    przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku
    jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej
    konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i
    efektu, pod warunkiem, że sama podlega podatkowi VAT, jest opodatkowana w sposób
    całkowicie neutralny.
    Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w
    sprawie C-268/83 D.A. Rompelman i E.A. Rompelman-Van Deelen, z którego to wynika, że
    regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający

    opodatkowaniu podatkiem VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien
    zapłacić w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej
    zapewnia, że obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego
    przedsiębiorstwa, niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że
    takie przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 91 ustawy.
    W świetle art. 91 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2023 r.):
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art.
      90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
      zakończonego roku podatkowego.
    Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2023 r.):
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W oparciu o art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Zgodnie z art. 91 ust. 8 ustawy:

      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i art. 91 ustawy wynika, że podatnik jest
    zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie
    nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź
    nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych
    towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
    Z opisu sprawy wynika, że 28.07.2021 r. zarejestrował Pan działalność gospodarczą w
    zakresie konserwacji i naprawy dużych aut ciężarowych oraz maszyn rolniczych i
    budowlanych, pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. Od 1 sierpnia 2021 r.
    jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Nabywane
    przez Pana towary miały związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT, w związku z czym przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT w 100% już w
    momencie ponoszenia tych wydatków. W podejmowaniu działalności gospodarczej
    korzystał Pan z dotacji celowej z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
    Pozyskane środki finansowe otrzymał Pan na wykończenie budynku, który w zamiarze
    miał służyć jako warsztat samochodowy oraz na zakup sprzętu do naprawy samochodów.
    Budynek w stanie surowym wybudował Pan przed rozpoczęciem działalności
    gospodarczej. Po otrzymaniu pierwszej transzy środków finansowych z ARiMR-u zakupił
    Pan część sprzętu i kontynuował Pan prace inwestycyjne związane z wykończeniem
    budynku. Z wykorzystaniem zakupionej części maszyn i wykonaniem niektórych prac w
    budynku mógł Pan już zacząć świadczyć pewien zakres usług, w związku z czym zatrudnił
    Pan pracownika. Niestety zaistniało łącznie kilka bardzo istotnych czynników
    zewnętrznych, które zaczęły najpierw opóźniać inwestycję co skutkowało przesuwaniem
    poszczególnych terminów jej realizacji, w efekcie doprowadziły do uniemożliwienia
    dokończenia inwestycji a w końcu zmusiły Pana do jej całkowitego zaprzestania. W
    związku z tym, że wystąpiły czynniki, które były całkowicie niezależnie od Pana oraz
    niemożliwe do pokonania, był Pan zmuszony do zawieszenia działalności gospodarczej w
    listopadzie 2023 roku oraz całkowite zaniechanie dalszej inwestycji oraz jej likwidacji.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy jest Pan zobowiązany do dokonania korekty
    uprzednio odliczonego podatku VAT, a jeżeli tak to w jakim okresie.
    Stwierdzenie, czy konieczność korekty rzeczywiście zachodzi wymaga zbadania
    okoliczności, na skutek których podatnik zaniechał inwestycji lub wykonywania czynności
    opodatkowanych. Taki wniosek można wyciągnąć z orzeczeń ETS wydanych na kanwie
    przepisu art. 20(1)(b) VI Dyrektywy, a mianowicie w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie a
    Ghent Coal Terminal NV oraz C-110/94 między Intercommunale voor zeewaterontziliting
    (INZO) a Państwem Belgijskim. W obu przypadkach chodziło o sytuacje, w których
    podatnik zaniechał inwestycji z przyczyn „pozostających poza jego kontrolą”, na skutek
    decyzji innego organu nakazującego zmianę miejsca prowadzenia działalności i zamiany
    działki, na której rozpoczęto inwestycję (C-37/95) i sytuacji, w której „decyzja o zaniechaniu
    inwestycji wynikała z przeprowadzonego studium jej opłacalności, które nie potwierdziło
    możliwości generowania zysku z danej działalności” (C-110/94).
    Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i
    usług nabytych w związku z pracami inwestycyjnymi wykonywanymi z przeznaczeniem ich
    na planowaną działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu, a nabyte prawo do
    odliczenia pozostaje w mocy, nawet jeśli w wyniku niezależnych od niego okoliczności
    podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów lub usług do transakcji podlegających
    opodatkowaniu. Zawsze jednak należy brać pod uwagę okoliczności towarzyszące temu
    zachowaniu, a w szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od podatnika
    niezależnych, czy też – podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych.
    Tym samym, w sytuacji, kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem
    wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza

    kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej
    działalności, prawo do odliczenia zostaje zachowane.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że ponosząc wydatki na zakupy inwestycyjne w celu wytworzeniu środka
    trwałego, mające służyć – jak wynika z opisu sprawy – do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, miał Pan prawo (o ile nie wystąpiły przesłanki
    negatywne wymienione w art. 88 ustawy) do odliczenia podatku naliczonego wynikającego
    z faktur związanych z poniesieniem ww. wydatków.
    Przy czym, przedstawiony we wniosku opis sprawy wskazuje, że przyczyny podjęcia decyzji
    o zaniechaniu inwestycji wynikają z okoliczności od Pana niezależnych. Wskazał Pan
    bowiem, że do zaprzestania inwestycji przyczynił się znaczny wzrost cen materiałów
    budowlanych w porównaniu do okresu, w którym składał Pan wniosek i sporządzał Pan
    kalkulacje finansowe, problemy z dostępnością materiałów i opóźnienia w dostawach,
    spowodowane przez pandemię COVID-19, sytuację geopolityczną (wojna w Ukrainie),
    wzrost kosztów energii oraz wysoka inflacja, znaczny wzrost kwoty najniższego
    wynagrodzenia oraz wszystkich kosztów związanych z utrzymaniem pracownika, problemy
    z uzyskaniem różnego rodzaju pozwoleń na budowę i użytkowanie warsztatu,
    dodatkowych zezwoleń oraz pozytywnych opinii środowiskowych.
    Należy mieć na uwadze, że gdy okoliczności danej sprawy sprowadzają się do zmiany
    zewnętrznej sytuacji czyniącej inwestycję niewykonalną, nie oznacza to, że wydatki na
    zakupy inwestycyjne w celu wytworzeniu środka trwałego nie zostały poniesione w celu
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Wprawdzie w przedstawionej
    sytuacji to Pan podjął decyzję o zaniechaniu przedmiotowej inwestycji, jednak
    spowodowane zostało to warunkami niezależnymi od Pana.
    Dla oceny związku wydatku ze sprzedażą opodatkowaną należy brać pod uwagę przede
    wszystkim cel wydatku w dacie jego poniesienia. W przedmiotowej sprawie cel ten był taki
    sam w dacie poniesienia wydatków na zakupy inwestycyjne w celu wytworzeniu środka
    trwałego, jak w dacie zaniechania inwestycji. Celem tym jest działalność gospodarczą w
    zakresie konserwacji i naprawy dużych aut ciężarowych oraz maszyn rolniczych i
    budowlanych, pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. Powodowana
    warunkami zewnętrznymi rezygnacja z inwestycji, nie oznacza, że zmianie uległ cel
    ponoszenia przez Pana wydatków związanych z realizacją inwestycji. Rezygnacja przez
    Pana z inwestycji nie spowodowała, że uległ zmianie cel wydatków na zakupy inwestycyjne
    służące wytworzeniu środka trwałego, w okresie, w którym Pan rozpoczął jej realizację.
    Powyższe należy traktować jako okoliczność, która ma charakter zewnętrzny niezależny od
    Pana woli, a tym samym rezygnacja z inwestycji spowodowana jest okolicznościami, za
    które nie ponosi Pan odpowiedzialności.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa, przedstawione okoliczności sprawy, a
    także orzecznictwo TSUE - pomimo decyzji o zaniechaniu inwestycji - zachowa Pan prawo
    do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych służących wytworzeniu
    środka trwałego, a powyższe wynika z faktu, że na moment ponoszenia tych wydatków -
    inwestycja miała służyć czynnościom wyłącznie opodatkowanym w związku z czym odliczył
    Pan podatek VAT, a zaniechanie inwestycji nastąpiło z przyczyn od Pana niezależnych
    (zewnętrznych).
    Zatem zaniechanie inwestycji, w tym konkretnym przypadku, nie pozbawia Pana prawa do
    odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zakupy inwestycyjne w celu
    wytworzeniu środka trwałego, a w konsekwencji nie jest Pan zobowiązany do dokonania
    korekty podatku odliczonego.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 uznaję za prawidłowe.
    W związku z powyższym rozstrzygnięciem nie udzielam odpowiedzi na pytanie oznaczone
    nr 2, ponieważ zostało ono postawione warunkowo - oczekuje Pan na nie odpowiedzi, w

    przypadku uznania, że będzie Pan zobowiązany do dokonania korekty podatku
    odliczonego związanego z wydatkami na zakupy inwestycyjne w celu wytworzeniu środka
    trwałego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.