Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.435.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek
budowlanych powstałych w wyniku podziału działek.
Słowa kluczowe: działki
majątek-majątek prywatny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    2 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 27 maja 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działek 1 i 2.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A. A.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B. B.

## Opis zdarzenia przyszłego

12 marca 2008 r., aktem notarialnym Repertorium A numer (...) wraz z żoną B. B. na
    prawach ustawowej wspólności majątkowej nabył Pan do majątku wspólnego dwie działki
    rolne o nr 1 (1,51 ha) i 2 (1,04 ha).
    Do momentu transakcji, właścicielem gruntu był rolnik, zatem transakcja ta nie była
    opodatkowana VAT w momencie sprzedaży. Wskazane powyżej grunty położone są w (...)
    (gmina (...), woj. (...)), miejscowości, z której Pan pochodzi i gdzie mieszka Pana rodzina.
    Zakup miał charakter prywatny, z myślą o ewentualnej przeprowadzce na emeryturze.
    Od momentu nabycia gruntu w 2008 r. do chwili obecnej działki nie były wykorzystywane
    do prowadzenia przez Państwa działalności rolniczej lub gospodarczej, lub w celu
    uzyskania innych przychodów. Z uwagi na znaczną odległość od ówczesnego miejsca
    zamieszkania, grunt został przekazany w nieodpłatne użytkowanie Pana bratu, a po jego
    śmierci jego synowi, a Pana bratankowi, na mocy umowy nieodpłatnego użyczenia, w
    zamian za należytą dbałość o stan rolny i estetyczny gruntów, z zastrzeżeniem
    wykorzystywania ich wyłącznie pod uprawy rolne.
    Uchwałą Rady Miejskiej w (...) z 22 stycznia 2015 r. teren został objęty Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego (dalej MPZP) i przeznaczony pod zabudowę
    mieszkaniową ekstensywną MNZ. Opracowanie MPZP było inicjatywą gminy (...) i dotyczyło
    MPZP dla sołectw (...) i (...).
    W 2023 r. z uwagi na aktualną sytuację rodzinną, w tym zdrowotną oraz wiek (73-74 lat),
    podjęli Państwo decyzję o chęci sprzedaży nieruchomości jednorazowo i w całości. Została
    podjęta próba oferowania gruntu w całości poprzez samodzielne umieszczenie ogłoszenia
    o sprzedaży w ogólnodostępnych portalach: (...), (...). Działanie to, będące standardowym
    zakresem dysponowania majątkiem prywatnym, nie przyniosło jednak żadnych rezultatów
    - brak zapytań/zainteresowanych.
    Ze względu na brak zainteresowanych zakupem całości, we wrześniu 2024 r. zdecydowali
    się Państwo na dokonanie podziału nieruchomości na 23 działki budowlane oraz działkę
    (3). Działki 4 i 5 posiadają dostęp do drogi gminnej (ul. (...)), pozostałe zyskują dostęp do
    ulicy (...) przez działkę 3, która decyzją Burmistrza (...) z 1 października 2024 r. stanowi
    służebność gruntową dla pozostałych działek.
    Podział na działki oraz ustanowienie służebności na działce 3 został zatwierdzony decyzją
    Burmistrza (...) z 1 października 2024 r. nr (...).
    Na tym etapie, nie były podejmowane działania mające na celu zwiększenie atrakcyjności
    terenu, w tym w szczególności:
    · nie udzielono żadnych pełnomocnictw osobom trzecim w zakresie dokonania podziału
      gruntu na działki lub działania w imieniu właścicieli co do uzbrojenia/doprowadzenia
      mediów i innych czynności tego typu,

    · nie udzielono żadnych pełnomocnictw w zakresie dysponowania lub zbycia
      nieruchomości lub jej części.
    Na chwilę obecną Urząd Miasta nie jest zainteresowany uzbrojeniem ww. terenu z własnej
    inicjatywy.
    Ze względu na brak zainteresowanych zakupem działek bez dojazdu do nich, planują
    Państwo wykonanie częściowego utwardzenia nawierzchni o szerokości 4 m (z całkowitej 6
    m) działki 3, która zgodnie z decyzja Burmistrza (...) z 1 października 2024 r. stanowi
    służebność gruntową dla pozostałych działek oraz położenie rury wodociągowej w linii
    działki 3, bez doprowadzenia wody do poszczególnych działek. Należy zauważyć, że
    wykonanie powyżej wskazanych prac nie będzie skutkować uzbrojeniem pojedynczych
    działek, gdyż doprowadzenie wody do konkretnych działek od rury biegnącej w linii działki
    3, doprowadzenie energii elektrycznej od najbliższego możliwego przyłącza, oraz budowa
    instalacji kanalizacyjnej dla danej działki opartej na zbiorniku (szambo) umiejscowionym
    na danej działce (brak kanalizacji gminnej), będzie leżało w pełni po stronie docelowych
    właścicieli poszczególnych działek, tak jak również uzyskanie pozwolenia na budowę na
    danej działce.
    Wymienione wcześniej planowane działania realizowane przez Wnioskodawcę, mają
    zatem charakter jednorazowy i wyłącznie przygotowawczy oraz mają na celu umożliwienie
    efektywnego dysponowania i zarządzania rodzinnym majątkiem prywatnym, poprzez
    docelową sprzedaż działek, wobec braku gotowości do ww. działań ze strony gminy i
    miasta (...).
    Potencjalnie Wnioskodawcy nie wykluczają przekazania infrastruktury po jej wykonaniu
    odpowiednim jednostkom samorządu terytorialnego.
    Środków pozyskanych ze sprzedaży ww. działek nie będą Państwo reinwestować w zakup
    innych nieruchomości lub przeznaczać na prowadzenie jakiejkolwiek działalności
    gospodarczej. Pozyskane środki planują Państwo przeznaczyć na potrzeby własne, w tym
    w szczególności wsparcie i zabezpieczenie finansowe Państwa córki, która znajduje się w
    trudnej sytuacji życiowej ze względu na przewlekłą chorobę, bez realnej perspektywy
    wyleczenia, na którą zachorowała w 2009 r. Choroba uniemożliwiła jej ukończenie
    rozpoczętych studiów i podjęcie pracy, a co za tym idzie uzyskiwanie samodzielnie
    przychodów, a także jest podstawą do kwalifikacji córki do otrzymywanej renty socjalnej,
    która jednak nie zabezpiecza jej godziwego życia.
    Przyszła sprzedaż działek będzie prowadzona w sposób indywidualny i ogólnie przyjęty dla
    racjonalnego dysponowania majątkiem prywatnym, analogicznie do sprzedaży innego
    typu nieruchomości prywatnych np. mieszkania prywatnego, poprzez ogłoszenia osoby
    prywatnej w portalach internetowych typu (...), (...), (...) lub podobnych oraz poprzez
    umieszczenie informacji wizualnej tzw. banera, o sprzedaży bezpośrednio na działce
    /działkach z podaniem informacji kontaktowych do sprzedającego.
    Nie planują Państwo zawierać z przyszłymi nabywcami umów dzierżawy lub najmu
    działek. W szczególności nie będą podejmowane działania o zróżnicowanym charakterze
    marketingowym, takie jak, np. dedykowana strona www, media społecznościowe.

## Pytanie

Czy planowana transakcja sprzedaży działek budowlanych powstałych w wyniku podziału
    działek 1 i 2, uwzględniając okoliczności i działania wykazane w opisie zdarzenia
    przyszłego, nie podlega opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż gruntów nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT, gdyż podjęte oraz planowane działania realizowane są w ramach
    racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym, w szczególności:

    1. Podjęte i planowane działania nie wykraczają poza racjonalny i standardowy sposób
    zarządu majątkiem prywatnym i nie są analogiczne co do zakresu, skali ani
    zaangażowanych środków, do działań podejmowanych przez podmioty profesjonalnie
    zajmujące się handlowym obrotem nieruchomościami, a tym samym nie mogą stanowić
    kryterium uznania właścicieli gruntu jako osób prowadzących działalność gospodarczą.
    Tego rodzaju działania, w tym ilość wydzielonych działek, same przez się nie dają podstaw
    do zakwalifikowania, że są one typowe dla działań podmiotów zajmujących się handlowym
    obrotem nieruchomościami, a więc klasyfikacji jako podatnika podatku VAT (wyrok NSA z:
    24 marca 2023 r., I FSK 2068/22; 17 marca 2023 r., I FSK 2290/18; 8 grudnia 2022 r., I FSK
    863/19; 28 sierpnia 2020 r., I FSK 2036/17).
    2. Podjęte oraz planowane działania właścicieli nie mają na celu osiągania zysków
    wynikających z obrotu gospodarczego nieruchomościami, a jedynie osiągnięcie ceny
    rynkowej za zbywany majątek, czyli realizację racjonalnego zarządu majątkiem
    prywatnym, co jest absolutnie standardowym i uzasadnionym działaniem każdego
    właściciela nieruchomości prywatnych. Chęć uzyskania ceny rynkowej nie może być
    uznana za kryterium kwalifikujące do uznania właściciela nieruchomości jako
    prowadzącego działalność gospodarczą. Jak wskazał NSA w wyroku z 24 czerwca 2021 r., II
    FSK 462/20, zarząd majątkiem swym zakresem obejmuje także rozporządzanie
    składnikami majątku polegające na zbywaniu tych składników z zyskiem, które stanowi
    element wykonywania prawa własności.
    3. Zgodnie z wykładnią TSUE C-180/10 i C-181/10 podział nieruchomości w celu uzyskania
    lepszej ceny, liczba transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych
    przychodów, nie są decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie wykraczałyby
    poza zarząd majątkiem prywatnym. W przypadku podatnika, kryterium osiągnięcia
    korzyści ekonomicznych wynikających z podziału działek nie miało znaczenia dla podjęcia
    decyzji i działań mających na celu ich zbycie, przeważający jest aspekt zabezpieczenia
    finansowego rodziny ze środków pozyskanych ze sprzedaży gruntów.
    4. Osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach majątku prywatnego, wykluczone
    są z grona podatników podatku od towarów i usług. Pojęcie majątku prywatnego nie
    zostało zdefiniowane przepisami prawa, natomiast na podstawie orzecznictwa można
    ustalić jakie aktywności mieszczą się w zakresie zwykłego wykonywana prawa własności.
    Jak wskazano w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września
    2011 r. w sprawie C-180/10 i C-181/10 zgodnie z którym osoby fizycznej która nabyła
    grunt, który wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego w grunt
    przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku VAT kiedy dokonuje
    ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby.
    5. Podjęte i planowane przez właścicieli działania mają charakter jednorazowy, nie cechują
    się stałością lub powtarzalnością ich wykonywania, które to cechy mogłyby wskazywać na
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami, w tym gruntami. Należy także zauważyć, że zakup gruntów w roku
    2008 i chęć ich sprzedaży dopiero w roku 2023, z powodów absolutnie osobistych i
    prywatnych, wskazuje również jednoznacznie, że zbycie majątku w tym przypadku nie nosi
    żadnych znamion prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Podejmowane działania ukierunkowane są jedynie na możliwość efektywnego zbycia
    majątku prywatnego.
    6. Czynności polegające na podziale gruntu, częściowym utwardzeniu działki 3,
    poprowadzeniu rury wodociągowej w linii działki 3, mają charakter przygotowawczy i mają
    na celu jedynie umożliwienie sprzedaży działek oraz nie skutkują uzbrojeniem
    indywidualnych działek w media. Przyłącza mediów do każdej z działek: woda, prąd oraz
    budowa lokalnej instalacji kanalizacyjnej pozostają w gestii docelowych właścicieli,
    nabywców działek. Działania podejmowane obecnie przez właścicieli są jednorazowe i nie
    noszą cech działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

    7. Sprzedaż będzie realizowana również w sposób ogólnie uznany jako standardowy dla
    nieruchomości prywatnych. Działania takie również nie są kryterium do uznania działań
    właściciela gruntu jako prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż nie wykraczają one
    poza ogólnie przyjęte działania prywatnych właścicieli gruntów w takich przypadkach. W
    szczególności, podejmowane działania nie są równoznaczne z działaniami
    podejmowanymi przez profesjonalne podmioty zajmujące się obrotem nieruchomościami
    takie jak: szerokie kampanie marketingowe w zróżnicowanych kanałach komunikacji
    marketingowej (np. dedykowana strona www, media społecznościowe, działania call
    center), działania handlowe realizowane przez dedykowanych i zatrudnionych
    handlowców, oraz inne aktywne formy pozyskiwania klientów. W efekcie, działania
    podejmowane przez właścicieli nie noszą znamion wyspecjalizowanego i zawodowego
    obrotu nieruchomościami.
    8. Należy zwrócić uwagę, że możliwość sprzedaży całości gruntów zostały zweryfikowane
    praktycznie i wyczerpane na wcześniejszym etapie, w roku 2024. Wnioskodawca nie
    znalazł zainteresowanych nabywców gruntu w całości.
    9. Podjęte i planowane przez wnioskodawcę działania mają na celu wyłącznie
    umożliwienie zbycia i spieniężenia majątku prywatnego, a następnie przeznaczenie go
    wyłącznie na cele prywatne związane z zabezpieczeniem finansowym rodziny. Są
    działaniami nie wykraczającymi poza racjonalny zarząd majątkiem prywatnym.
    W związku z powyższym uważają Państwo, że planowana sprzedaż działek powinna być
    traktowana jako sprzedaż niepodlegająca VAT realizowana w ramach racjonalnego
    zarządu majątkiem prywatnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej: Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Ponadto, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.

      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba

    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Trybunał stwierdził, że
    majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwana dalej Kodeksem
    cywilnym.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na Kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a Kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana transakcja sprzedaży działek
    budowlanych powstałych w wyniku podziału działek nr 1 i 2 nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży udziałów w tych działkach będą Państwo spełniać przesłanki do uznania
    Państwa za podatników podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    Ze wskazanych wyżej regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym przypadku udziałów w
    działkach) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika.
    Zatem mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy
    stwierdzić, że w opisanej sytuacji podejmowane przez Państwa działania nie wskazują na
    aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż działek budowlanych
    powstałych w wyniku podziału działek nr 1 i 2 nie będzie wypełniała przesłanki działalności
    gospodarczej.
    Jak wynika z opisu sprawy, 12 marca 2008 r. na prawach ustawowej wspólności
    majątkowej nabyli Państwo do majątku wspólnego dwie działki rolne o nr 1 i 2. Zakup miał
    charakter prywatny, z myślą o ewentualnej przeprowadzce na emeryturze. Od momentu
    nabycia gruntu w 2008 r. do chwili obecnej działki nie były wykorzystywane do
    prowadzenia przez Państwa działalności rolniczej lub gospodarczej, lub w celu uzyskania
    innych przychodów. Grunt został przekazany w nieodpłatne użytkowanie Pana bratu, a po
    jego śmierci jego synowi, a Pana bratankowi, na mocy umowy nieodpłatnego użyczenia, w
    zamian za należytą dbałość o stan rolny i estetyczny gruntów, z zastrzeżeniem
    wykorzystywania ich wyłącznie pod uprawy rolne.
    W 2023 r. z uwagi na aktualną sytuację rodzinną, w tym zdrowotną oraz wiek (73-74 lat),
    podjęli Państwo decyzję o chęci sprzedaży nieruchomości jednorazowo i w całości. Ze
    względu na brak zainteresowanych zakupem całości, we wrześniu 2024 r. zdecydowali się
    Państwo na dokonanie podziału nieruchomości na 23 działki budowlane oraz działkę (3).
    Działki 4 i 5 posiadają dostęp do drogi gminnej (ul. (...)), pozostałe zyskują dostęp do ulicy
    (...) przez działkę 3, która stanowi służebność gruntową dla pozostałych działek.
    Na tym etapie, nie były podejmowane działania mające na celu zwiększenie atrakcyjności
    terenu, w tym w szczególności nie udzielono żadnych pełnomocnictw osobom trzecim w
    zakresie dokonania podziału gruntu na działki lub działania w imieniu właścicieli co do
    uzbrojenia/doprowadzenia mediów i innych czynności tego typu oraz nie udzielono
    żadnych pełnomocnictw w zakresie dysponowania lub zbycia nieruchomości lub jej części.
    Ze względu na brak zainteresowanych zakupem działek bez dojazdu do nich, planują
    Państwo wykonanie częściowego utwardzenia nawierzchni o szerokości 4 m (z całkowitej 6
    m) działki 3, która stanowi służebność gruntową dla pozostałych działek oraz położenie
    rury wodociągowej w linii działki 3, bez doprowadzenia wody do poszczególnych działek.
    Wykonanie tych prac nie będzie skutkować uzbrojeniem pojedynczych działek, gdyż
    doprowadzenie wody do konkretnych działek od rury biegnącej w linii działki 3,
    doprowadzenie energii elektrycznej od najbliższego możliwego przyłącza oraz budowa

    instalacji kanalizacyjnej dla danej działki opartej na zbiorniku (szambo) umiejscowionym
    na danej działce (brak kanalizacji gminnej), będzie leżało w pełni po stronie docelowych
    właścicieli poszczególnych działek, tak jak również uzyskanie pozwolenia na budowę na
    danej działce.
    Środków pozyskanych ze sprzedaży ww. działek nie będą Państwo reinwestować w zakup
    innych nieruchomości lub przeznaczać na prowadzenie jakiejkolwiek działalności
    gospodarczej. Pozyskane środki planują Państwo przeznaczyć na potrzeby własne.
    Przyszła sprzedaż działek będzie prowadzona w sposób indywidualny i ogólnie przyjęty dla
    racjonalnego dysponowania majątkiem prywatnym, analogicznie do sprzedaży innego
    typu nieruchomości prywatnych np. mieszkania prywatnego, poprzez ogłoszenia osoby
    prywatnej w portalach internetowych typu (...), (...), (...) lub podobnych oraz poprzez
    umieszczenie informacji wizualnej tzw. banera, o sprzedaży bezpośrednio na działce
    /działkach z podaniem informacji kontaktowych do sprzedającego. Nie planują Państwo
    zawierać z przyszłymi nabywcami umów dzierżawy lub najmu działek. Nie będą
    podejmowane działania o zróżnicowanym charakterze marketingowym, takie jak np.
    dedykowana strona www, media społecznościowe.
    W związku z przedstawionymi okolicznościami sprawy stwierdzić należy, że w odniesieniu
    do sprzedaży działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działek nr 1 i 2 nie
    wystąpił ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza, że sprzedaż opisanych
    nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Państwa aktywność w
    pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.
    Co prawda, we wrześniu 2024 r. zdecydowali się Państwo na dokonanie podziału
    nieruchomości na 23 działki budowlane oraz działkę (3), a także planują Państwo
    wykonanie częściowego utwardzenia nawierzchni o szerokości 4 m (z całkowitej 6 m)
    działki 3, która stanowi służebność gruntową dla pozostałych działek oraz położenie rury
    wodociągowej w linii działki 3, bez doprowadzenia wody do poszczególnych działek, ale
    takie działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w
    zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami, gdyż należy je oceniać w kontekście
    całokształtu okoliczności przedstawionej sprawy.
    Należy zatem uznać, że dokonując sprzedaży działek budowlanych powstałych w wyniku
    podziału działek nr 1 i 2 będą Państwo korzystać z przysługującego prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa
    cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działek nr 1 i 2, a dostawę –
    cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, zbycie działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działek nr 1 i 2
    będzie stanowiło działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku
    od towarów i usług nie będą miały zastosowania. Zatem sprzedaż działek budowlanych
    powstałych w wyniku podziału działek nr 1 i 2 nie będzie skutkowała uznaniem Państwa za
    podatników, prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że dokonana przez Państwa sprzedaż działek
    budowlanych powstałych w wyniku podziału działek nr 1 i 2 nie będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.