Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.145.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Ustalenie czy przysługuje prawo do zaniechania poboru
podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: ulga-ulga odsetkowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga
odsetkowa (kontynuacja praw nabytych)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 września 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.
    2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21). Zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w walucie wymienialnej
    we franku szwajcarskim (CHF) o nr (...) w Banku X S.A. (aktualnie funkcjonującym pod
    nazwą Bank Y) czyli w podmiocie, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był uprawniony do udzielania kredytów
    na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów,
    dnia (...) 2005 roku celem sfinansowania kosztów zakupu nowo budowanego lokalu
    mieszkalnego Inwestora Zastępczego, położonego w V, ul. A 1.
    Kredyt został wypłacony w kwocie (...) CHF. Adres A 1 został zastąpiony adresem B 1.
    Budynek w którym Pani zamieszkuje był jednym z kolejnych na osiedlu. Przy zawieraniu
    umowy kredytowej jeszcze nie było ulicy B. Dokładny adres nieruchomości,
    zamieszkiwanej przez Panią to V (...), ul. B nr 1 m lok. 1. Dla nieruchomości prowadzona
    jest przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych księga wieczysta KW o numerze
    (...). (...) 2006 roku aktem notarialnym nabyła Pani lokal mieszkalny położony w V (...) przy
    ul. B nr 1 m 1 wraz ze związanymi z nim prawami. Przeznaczyła Pani (...) zł na nabycie
    nieruchomości.
    Podpisując akt notarialny (...) 2007 roku, nabyła Pani również udział obejmujący 1/28
    części w lokalu użytkowym - garażu nr (...) mieszczącym się w budynku nr 2 przy ulicy B.
    Przeznaczyła Pani (...) złotych na nabycie 1/28 części powyższego lokalu.
    Kwota uruchomionego kredytu wynosiła (...) PLN. Ta kwota została wskazana w
    oświadczeniu PIT-2K dołączonym do rozliczenia za 2006 rok. Wniosła Pani wkład własny w
    wysokości (...) zł. Oprócz faktury wystawionej przez dewelopera (...) na powyższy wkład
    własny w wysokości (...) zł, posiada Pani również fakturę wystawioną (...) na kwotę (...) zł.
    Wskazała Pani, że w związku z powyższym z kwoty kredytu jedynie (...) zł zostało
    przeznaczone na garaż.
    Kredyt był związany z realizacją Pani własnych potrzeb mieszkaniowych. Zabezpieczeniem
    kredytu była hipoteka zwykła oraz hipoteka kaucyjna ustanowiona na prawie własności do
    nieruchomości.
    Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była wynajmowana, nigdy również nie pełniła roli
    wirtualnego biura. Nieruchomość służyła wyłącznie celom mieszkaniowym. Na

    przedmiotowej nieruchomości nigdy nie było zarejestrowanej ani prowadzonej
    działalności. Korzystała Pani z ulgi odsetkowej od 2006 roku do 2024 roku.
    Jest Pani w trakcie negocjacji ugody pozasądowej z Bankiem. Na dzień dzisiejszy Bank
    proponuje Pani następujące warunki ugody:
    – umowa kredytowa zostanie utrzymana w mocy i całkowicie rozliczona;
    – kwota zadłużenia z tytułu Umowy, wynosząca (...) CHF zostanie przeliczona na walutę
      polską (PLN) po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego dzień zawarcia Ugody, a po przewalutowaniu zostanie
      dokonane umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu;
    – umowa kredytowa otrzyma brzmienie “Umowa nr (...) kredytu hipotecznego w złotych";
    – bank zwolni Panią z długu w zakresie kwoty (...) PLN - na ww. kwotę składa się kwota (...)
      PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0,00 PLN kapitału
      przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych
      (wymagalnych), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych);
    – bank dodatkowo wypłaci Pani kwotę (...) PLN, w związku z rozliczeniem Umowy;
    – ugoda doprowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej
      bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym
      uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z treści postanowień Umowy lub z
      wykonania świadczeń z Umowy - w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej
      niniejszą Ugodą. W związku z tym Strony nie będą występować względem siebie z
      takimi roszczeniami, a przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym w szczególności
      zwolnienie Pani z długu, w pełni wyczerpują wzajemne roszczenia Stron w tym
      zakresie.
    Planuje Pani zawrzeć ugodę w czwartym kwartale 2025 roku.
    Kwota dodatkowa w wysokości (...) złotych wraz z kwotą umorzoną wynoszącą (...) złotych,
    nie będą wyższe od kapitału udzielonego Pani kredytu. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani
    z jakiejkolwiek ugody z bankiem.
    Uzupełnienie wniosku
    Wskazała Pani, że w związku z podpisaniem ugody zmieni się treść umowy kredytowej,
    zgodnie z którą nastąpi przewalutowanie zadłużenia, a zatem kredyt nie zostanie
    rozliczony tak, jakby od początku był kredytem złotówkowym. Przewalutowana zostanie
    jedynie kwota umorzona.
    Przewalutowanie dotyczyć będzie jedynie kwoty jeszcze niespłaconej wyliczonej na dzień
    podpisania ugody - która mocą ugody zostanie umorzona.
    Przewalutowanie kredytu obniży należność wobec banku, tj. zadłużenie Wnioskodawczyni
    wynikające z przewalutowania kredytu będzie mniejsze niż zadłużenie wynikające z
    umowy kredytu przed jego przewalutowaniem.
    Kredyt nie zostanie przewalutowany tak jakby od początku był kredytem złotówkowym.
    Kwota, którą bank ma Pani zwrócić nie będzie przekraczała różnicy pomiędzy należnością
    wobec banku sprzed przewalutowania kredytu, a należnością wobec banku po
    przewalutowaniu kredytu.
    Poinformowała Pani także, że wskazane we wniosku przewalutowanie i umorzenie
    kredytu nie będzie miało jakiegokolwiek wpływu na wysokość zapłaconych przez Panią w
    latach poprzednich odsetek od tego kredytu.
    Wskazana w opisie sprawy kwota (...) zł, którą otrzyma Pani od banku:
    - będzie zwrotem na Pani rzecz środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy
      kredytowej przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-
      odsetkowych,

    - będzie mieścić się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu,
    - nie będzie odszkodowaniem ze strony banku,
    - nie będzie wynagrodzeniem za zaniechanie dochodzenia roszczeń przez Panią wobec
      banku na drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń,
    - nie będzie zadośćuczynieniem ze strony banku na Pani rzecz,
    - nie będzie świadczeniem z tytułu kredytu mieszkaniowego związanym z powstaniem
      przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania,
    - będzie miała charakter rozliczenia w postaci zwrotu części świadczeń wpłaconych
      wcześniej przez Panią na rzecz Banku, od Banku do Pani.
    Dodatkowo doprecyzowała Pani, że udział obejmujący 1/28 części w lokalu użytkowym -
    garażu nr (...) może być przedmiotem odrębnej sprzedaży.
    Pytania
    1. Czy przysługuje Pani prawo do zaniechania poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3. Rozporządzenia Ministra
      Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1. pkt 1 Ustawy z dnia 29
      sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z planowaną ugodą z bankiem w
      sprawie Umowy nr (...)?
    2. Czy kwota dodatkowa, która zostanie wypłacona przez Bank na Pani rzecz w związku z
      planowaną ugodą stanowić będzie przychód podatkowy w rozumieniu art. 10 ust. 1
      pkt 9 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3. Czy ulga odsetkowa z której Pani korzystała od 2006 roku do 2024 roku, wymaga
      skorygowania przy planowanym zawarciu ugody i umorzeniu wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego?
    Pani stanowisko w sprawie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku
    Ad.1.
    Pani zdaniem spełnia Pani wszystkie przesłanki do skorzystania z przedmiotowego prawa
    do zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowanego w
    § 1, § 2 oraz § 3. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w związku z
    art. 22 § 1. pkt 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.U.2024.226  t.j.  z  dnia  2024.02.21)  jest  zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
    Opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody,  z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść  powyższego  przepisu  wskazuje,  że  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  od
    osób  fizycznych  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody  uzyskane  przez  podatnika,  z
    wyjątkiem  tych,  które  zostały  enumeratywnie  wymienione  w  katalogu  zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.

    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za  przychody  należy  zatem  uznać  każdą  formę  przysporzenia  majątkowego,  zarówno
    formę  pieniężną  jak  i  niepieniężną,  w  tym  nieodpłatne  świadczenia  otrzymane  przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za  przychody  z  innych  źródeł,  o  których  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  9,  uważa  się  w
    szczególności:  kwoty  wypłacone  po  śmierci  członka  otwartego  funduszu  emerytalnego
    wskazanej  przez  niego  osobie  lub  członkowi  jego  najbliższej  rodziny,  w  rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu  z  indywidualnego  konta  zabezpieczenia  emerytalnego  oraz  wypłaty  z
    indywidualnego  konta  zabezpieczenia  emerytalnego,  w  tym  także  dokonane  na  rzecz
    osoby  uprawnionej  na  wypadek  śmierci  oszczędzającego,  zasiłki  pieniężne  z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy  przy  zbiorach,  dotacje  (subwencje)  inne  niż  wymienione  w  art.  14,  dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania "w szczególności" definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W  pierwszej  kolejności  wskazać  należy,  że  instytucja  kredytu  uregulowana  została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 z
    późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem  kredytobiorca  osiąga  konkretne  przysporzenie  majątkowe  (przychód  w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę kapitału na podstawie ugody należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności - mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r.

    - została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie  zaniechania  poboru  podatku  dochodowego  od  niektórych  dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zaniechania
    poboru  podatku  dochodowego  od  niektórych  dochodów  (przychodów)  związanych  z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt  mieszkaniowy  został  zaciągnięty  na  realizację  jednej  inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty  mieszkaniowe  zostały  zaciągnięte  na  realizację  wyłącznie  jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego  w  walucie  obcej  lub  w  złotych,  lecz  nominowanego  lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy  kredytu  mieszkaniowego,  z  wyjątkiem  kosztów  usług  dodatkowych,  w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone  w  art.  21  ust.  25  pkt  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o  którym  mowa  w  ust.  1  pkt  1,  obejmuje  kwotę  wierzytelności  z  tytułu  kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) Jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).

    6. Przez  jedno  gospodarstwo  domowe,  o  którym  mowa  w  ust.  5,  rozumie  się
      gospodarstwo  prowadzone  przez  osobę  fizyczną  zajmującą  jeden  lokal  mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W  przypadku  gdy  stroną  umowy  kredytu  mieszkaniowego  na  realizację  jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne,  zaniechanie  poboru  podatku,  o  którym  mowa  w  ust.  1  pkt  1,  ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.b.
    W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania  kredytów  na  podstawie  odrębnych  ustaw  regulujących  zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony  w  postaci  hipoteki  ustanowionej  na  nieruchomości  lub  udziale  w
      nieruchomości  lub  prawie  wieczystego  użytkowania  gruntu  lub  udziale  w  takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie  budynku  mieszkalnego,  jego  części  lub  udziału  w  takim  budynku,  lokalu
      mieszkalnego  stanowiącego  odrębną  nieruchomość  lub  udziału  w  takim  lokalu,  a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim  prawie,  prawa  do  domu  jednorodzinnego  w  spółdzielni  mieszkaniowej  lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie  gruntu  pod  budowę  budynku  mieszkalnego  lub  udziału  w  takim  gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę,  rozbudowę,  nadbudowę,  przebudowę  lub  remont  własnego  budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę,  nadbudowę,  przebudowę  lub  adaptację  na  cele  mieszkalne  własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia  niemieszkalnego  -  położonych  w  państwie  członkowskim  Unii
      Europejskiej  lub  w  innym  państwie  należącym  do  Europejskiego  Obszaru
      Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

    Określając  kredyt  mieszkaniowy  objęty  zaniechaniem,  rozporządzenie  odwołuje  się  do
    wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym  od  osób  fizycznych.  Przy  czym  zaniechanie  nie  powinno  przysługiwać
    osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na
    wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
    Z powyższego wynika bowiem że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze, stoi Pani na stanowisku iż będzie przysługiwać Pani prawo do
    skorzystania z przedmiotowego prawa do zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3. Rozporządzenia Ministra Finansów
    z dnia 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1. pkt 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. od
    całości umorzonej przez bank kwoty w związku z zawartą ugodą w sprawie Umowy o
    kredyt hipoteczny NR (...).
    Ad 2.)
    Tak jak zawarte zostało w Ad. 1 podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia
    2024.02.21) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9
    ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
    Opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody,  z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść  powyższego  przepisu  wskazuje,  że  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  od
    osób  fizycznych  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody  uzyskane  przez  podatnika,  z
    wyjątkiem  tych,  które  zostały  enumeratywnie  wymienione  w  katalogu  zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku. W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art.  24e,  art.  30ca,  art.  30da  oraz  art.  30f  nie  stanowią  inaczej,  jest  nadwyżka  sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli  koszty  uzyskania  przekraczają  sumę  przychodów,  różnica  jest  stratą  ze  źródła
    przychodów.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za  przychody  należy  zatem  uznać  każdą  formę  przysporzenia  majątkowego,  zarówno
    formę  pieniężną  jak  i  niepieniężną,  w  tym  nieodpłatne  świadczenia  otrzymane  przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła. Stosownie
    do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
    emerytalnego  wskazanej  przez  niego  osobie  lub  członkowi  jego  najbliższej  rodziny,  w
    rozumieniu  przepisów  o  organizacji  i  funkcjonowaniu  funduszy  emerytalnych,  kwoty
    uzyskane  z  tytułu  zwrotu  z  indywidualnego  konta  zabezpieczenia  emerytalnego  oraz
    wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na
    rzecz  osoby  uprawnionej  na  wypadek  śmierci  oszczędzającego,  zasiłki pieniężne  z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy  przy  zbiorach,  dotacje  (subwencje)  inne  niż  wymienione  w  art.  14,  dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania "w szczególności" definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe. Na podmiotach dokonujących świadczeń z innych źródeł ciążą
    natomiast  obowiązki  informacyjne  wynikające  z  art.  42a  ust.  1  ustawy  o  podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl tego przepisu:
    Osoby  fizyczne  prowadzące  działalność  gospodarczą,  osoby  prawne  i  ich  jednostki
    organizacyjne  oraz  jednostki  organizacyjne  niemające  osobowości  prawnej,  które
    dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem
    dochodów  (przychodów)  wymienionych  w  art.  21,  art.  52,  art.  52a  i  art.  52c  oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego
    podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o
    wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
    wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a,
    urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
    sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega co do zasady, każdy
    dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.  Niemniej  jednak  z  definicji  tej  wywieść  można  również,  że  za  przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można  więc  mówić  w  każdej  sytuacji,  gdy  podatnik,  czy  to  na  skutek  otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych  nieodpłatnych  świadczeń),  czy  też  gdy  na  skutek  określonego  zdarzenia
    powodującego  zmniejszenie  jego  zobowiązań  wobec  innych  podmiotów,  uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W konsekwencji, zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu  mieszkaniowego  nie  będzie  stanowił  dla  Wnioskodawczyni  przychodu  w
    rozumieniu  art.  11  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.

    ustawy,  podlegającego  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  od  osób  fizycznych.
    Zatem Wnioskodawczyni nie ma obowiązku zapłaty podatku od kwoty wypłaconej przez
    bank.
    W  analogicznych  stanach  faktycznych  interpretacje,  które  uzyskiwali  podatnicy
    indywidualnie w zakresie zwrotów są korzystne, tutaj przykład Interpretacja indywidualna
    dyrektora KIS z 1 sierpnia 2024 r., nr 0112-KDIL2- 1.4011.535.2024.3.DJ. W powyższej
    Dyrektor KIS wskazał następujący ku temu argument:
    “Dlatego  stwierdzam,  że  zwrot  przez  bank  części  kwoty  uiszczonej  tytułem  spłaty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj. będącej przedmiotem Pani zapytania kwoty
    dodatkowej) nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku
    zapłaty podatku od wypłaconej Pani przez bank ww. kwoty dodatkowej.
    Jeżeli chodzi o zwroty, to wskazanie, że taki zwrot zawsze powinien być zwolniony z PIT
    znajdziemy w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lutego 2024 r., Dyrektora Krajowej
    Informacji  Skarbowej,  sygn.  0114-KDIP3-  2.4011.1078.2023.2.AC.  Jest  to  interpretacja
    wydana na rzecz banku (w zakresie obowiązku informacyjnego w podatku dochodowym
    od zwrotów). W opisanym stanie faktycznym bank zwrócił się do Dyrektora KIS z dwoma
    pytaniami:
    1. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie
      faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie pomniejszenia kwoty pierwotnego
      zobowiązania  kredytowego  walutowego  i  jego  spłat  o  kwotę  wyliczonego  nowego
      zobowiązania kredytowego Złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą Ugodą i tym
      samym ustalenie kwoty zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania kredytowego,
      nie stanowi przychodu podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie skutkować
      obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1
      ustawy o PIT?
    Oraz wyraził następujące stanowisko:
    AD1.  W  Państwa  ocenie,  dokonanie  pomniejszenia  kwoty  pierwotnego  zobowiązania
    kredytowego  walutowego  i  jego  spłat  o  kwotę  wyliczonego  nowego  zobowiązania
    kredytowego Złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą Ugodą i tym samym ustalenie
    kwoty zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania kredytowego, nie stanowi przychodu
    podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie skutkować obowiązkiem sporządzenia
    przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.
    A w drugim pytaniu:
    2. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie
      faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie umorzenia wierzytelności kredytowej
      w  ramach  zawartej  Ugody  i  złożeniu  przez  Kredytobiorcę  oświadczenia,  iż  spełnia
      warunki  do  skorzystania  z  zaniechania  poboru  podatku  dochodowego,  nie  będzie
      skutkowało obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art.
      42a ust. 1 ustawy o PIT?
    AD2.  W  Państwa  ocenie,  dokonanie  umorzenia  wierzytelności  kredytowej  w  ramach
    zawartej Ugody opisanej w stanie faktycznym i złożeniu przez Kredytobiorcę oświadczenia,
    iż  spełnia  warunki  do  skorzystania  z  zaniechania  poboru  podatku  dochodowego,  nie
    będzie skutkowało obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w
    art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.
    Należy podkreślić, że nie jest prawem Banku oceniać, czy dana wypłata będzie stanowić
    przychód podatkowy podatnika czy nie. Uprawnienia do takiej oceny mają jedynie organy
    skarbowe, w szczególności tutejszy Organ (w ramach kontroli abstrakcyjnej stosowania
    prawa).  W  obecnym  stanie  prawnym  powstała  rozbieżność,  w  której  niektóre  banki

    uważają  zwróconą  kwotę  za  przychód  podatnika,  a  inne,  powołując  się  na  uzyskane
    interpretacje indywidualne - już nie. W tym kontekście należy w szczególności podkreślić
    fundamentalną rolę gwarancyjną ustawy zasadniczej:
    Art. 32. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
    1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez
      władze publiczne.
    2. Nikt  nie  może  być  dyskryminowany  w  życiu  politycznym,  społecznym  lub
      gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. O ile pierwszy ustęp ogranicza się do władz
      publicznych,  o  tyle  drugi  ma  charakter  szerszy.  Wskazać  należy  iż  uznaniowe
      zakwalifikowanie zwrotów z tytułu ugód bankowych, po wcześniejszym stosowaniu
      klauzul abuzywnych przez te instytucje należy uznać za złamanie zasady równości w
      życiu gospodarczym. W sytuacji w której spójna linia interpretacyjna potwierdza brak
      podatku dochodowego od otrzymywanych w toku ugód zwrotów, działanie jednego
      banku wbrew tej linii należy uznać za dyskryminujące, niezgodne z obowiązującym
      prawem oraz krzywdzące dla tych podatników, będących klientami tego konkretnego
      banku.
    Przy  czym  zdaniem  Wnioskodawczyni  określenia,  którymi  posługuje  się  bank  w  treści
    ugody, różne w zależności od poszczególnego banku, nie powinny mieć znaczenia na
    interpretację  skutków  podatkowych  ugody.  Niezależnie  czy  zwrot  na  rzecz  klienta
    określamy  mianem  “zwrotu”,  "korekty”,  “zwrotu  nadpłaty”,  “zwrotu  kapitału”,  “wypłaty
    dodatkowej” “wynagrodzenia” albo “zwrotu nienależnie pobranych kwot”, to różnice są
    głównie na gruncie semantycznym, natomiast bez wpływu na sens i prawno-podatkowy
    kontekst  wydarzenia  podatkowego,  jakim  jest  zawarcie  ugody.  Mając  powyższe  na
    uwadze, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku iż kwota dodatkowa nie będzie stanowiła
    przychodu podatkowego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad 3)
    Przepisy  art.  26b  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  w  brzmieniu
    obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. regulowały zasady dokonywania odliczeń
    wydatków  poniesionych  na  spłatę  odsetek  od  kredytu  udzielonego  podatnikowi  na
    sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:
    Od  podstawy  obliczenia  podatku,  ustalonej  zgodnie  z  art.  26  ust.  1,  odlicza  się,  z
    zastrzeżeniem  ust.  2-4,  faktycznie  poniesione  w  roku  podatkowym  wydatki  na  spłatę
    odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na
    sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych,
    związanej z:
    1. budową budynku mieszkalnego albo
    2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej
      na  nabycie  prawa  do  nowo  budowanego  budynku  mieszkalnego  albo  lokalu
      mieszkalnego w takim budynku, albo
    3. zakupem  nowo  wybudowanego  budynku  mieszkalnego  lub  lokalu  mieszkalnego  w
      takim  budynku  od  gminy  albo  od  osoby,  która  wybudowała  ten  budynek  w
      wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
    4. nadbudową  lub  rozbudową  budynku  na  cele  mieszkalne  lub  przebudową
      (przystosowaniem)  budynku  niemieszkalnego,  jego  części  lub  pomieszczenia
      niemieszkalnego  na  cele  mieszkalne,  w  wyniku  których  powstanie  samodzielne
      mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

    W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych
    odliczeń, gdyż są one limitowane. Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
    Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być
    odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz
    pierwszy odlicza odsetki.
    Zgodnie z art. 26b ust. 7 ustawy:
    Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być
    odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio
    następującym  po  roku,  w  którym  podatnik  po  raz  pierwszy  odliczył  odsetki;  w  tym
    przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do
    odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał
    pierwszego odliczenia.
    Jak stanowi art. 26b ust. 8 ustawy:
    Odliczenia  dotyczą  zapłaconych  łącznie  przez  oboje  małżonków.  Jeżeli  małżonkowie
    podlegają  odrębnemu  opodatkowaniu  -  odliczeń  dokonuje  się  zgodnie  z  wnioskami
    zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji
    wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.
    Mimo  iż  art.  26b  został  uchylony  ustawodawca  zagwarantował  korzystanie  z  ulgi
    odsetkowej w ramach praw nabytych.
    Jak  stanowi  art.  9  ust.  1  ustawy  z  16  listopada  2006  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217
    poz. 1588) - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
    Podatnikowi, któremu w latach 2002 - 2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym
    mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.,
    przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania wydatków na spłatę
    odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o
    kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31
    grudnia 2027 r.
    W związku z powyższym ulga odsetkowa z której korzystała Wnioskodawczyni od 2006
    roku do 2024 roku, nie wymaga skorygowania przy zawarciu planowanej ugody i
    umorzeniu wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające
    realną wartość finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b omawianej ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując zatem do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank zadłużenia z
    tytułu zaciągniętego przez Panią kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Z art. 69 ust. 1 tej ustawy wynika, że:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu,
    uregulowanej w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.). W świetle § 1 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia:

      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    W myśl zaś § 1 ust. 3 wskazanego rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Zgodnie z § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Podkreślenia wymaga, że zaniechanie poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Zatem zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom
    fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
    5) kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w
      tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
      kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
      wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    W przypadku spełnienia powyższych przesłanek zaniechanie poboru podatku ma też
    zastosowanie do świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej
    lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
    powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Ponadto, określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje
    się do wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią tego przepisu:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,

        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Z treści wniosku wynika, że:
    – zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w walucie wymienialnej we franku szwajcarskim w
      Banku X S.A. (aktualnie Bank Y) w 2005 roku celem sfinansowania kosztów zakupu
      nowo budowanego lokalu mieszkalnego,
    – zabezpieczeniem kredytu była hipoteka zwykła oraz hipoteka kaucyjna ustanowiona na
      prawie własności do nieruchomości,
    – nigdy wcześniej nie korzystała Pani z jakiejkolwiek ugody z bankiem,
    – planuje Pani zawrzeć umowę z bankiem w 2025 roku, zgodnie z którą bank zwolni Panią
      z długu w zakresie kwoty (...) PLN stanowiącą kwotę kapitału bieżącego (nie
      wymagalnego),
    – ww. kredyt był związany z realizacją Pani własnych potrzeb mieszkaniowych i został
      przez Panią przeznaczony w części na zakup mieszkania, a w części na garaż (udział
      obejmujący 1/28 części w lokalu użytkowym – garażu, który może być przedmiotem
      odrębnej sprzedaży).
    Skoro zatem z opisu sprawy wynika, że kredyt został przez Panią w części przeznaczony na
    zakup udziału - 1/28 części w lokalu użytkowym – garażu, to należy zweryfikować, czy ww.
    udział w lokalu użytkowym zawiera się w cytowanym wyżej katalogu wydatków zawartym
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie bowiem z ww. artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in.
    nabycie lokalu mieszkalnego lub udziału w takim lokalu.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
      wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet
      do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości
      gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności:
      piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika jednak, że udział w garażu - chociaż jest
    związany z zakupionym lokalem mieszkalnym - to stanowi udział w lokalu użytkowym, a
    więc w odrębnej nieruchomości. Nie można zatem uznać, że spełnia definicję
    „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie
    lokalem mieszkalnym. Skoro definicja „pomieszczenia przynależnego” nie została
    spełniona i garaż stanowi odrębną nieruchomość (może stanowić odrębny przedmiot
    obrotu), to ww. udział w lokalu użytkowym nie mieści się w katalogu wydatków zawartym
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec
    powyższego - wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności, która
    została przeznaczona na zakup lokalu mieszkalnego.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że w przypadku zawarcia przez Panią opisanej we wniosku ugody,
    umorzona przez Bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego w Bank X (aktualnie
    Bank Y) na:
    – zakup opisanego we wniosku mieszkania,
    – zakup udziału obejmującego 1/28 części w lokalu użytkowym – garażu (który może być
      przedmiotem odrębnej sprzedaży),
    stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Jednocześnie, skoro ugoda, o której mowa we wniosku, zostanie zgodnie z Pani deklaracją
    zawarta w czwartym kwartale 2025 roku, to do uzyskanego przez Panią przychodu
    związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części
    przeznaczonej na zakup lokalu mieszkalnego zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    W tej części Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest więc prawidłowe.
    Natomiast do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części przeznaczonej na zakup garażu –
    udziału w lokalu użytkowym nie znajdzie zastosowania omawiane zaniechanie, gdyż ta
    część nie była przeznaczona na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Od tej części umorzenia będzie Pani zatem
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W tej części Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest więc nieprawidłowe.
    Wypłata kwoty dodatkowej
    Odnosząc się do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie kwoty (...) zł
    wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wywieść można, iż za przychody podatkowe mogą być

    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to
    na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że Bank dodatkowo wypłaci Pani kwotę (...) zł, w związku z
    rozliczeniem umowy. Kwota ta stanowić będzie zwrot na Pani rzecz środków pieniężnych,
    które wcześniej, na mocy umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych i będzie mieścić się w kwocie wpłacanej przez Panią
    podczas spłaty kredytu. Wskazała Pani, że ww. kwota będzie miała charakter rozliczenia w
    postaci zwrotu części świadczeń wpłaconych wcześniej przez Panią na rzecz Banku.
    Zatem w analizowanej sprawie, po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego z tytułu wypłaty ww. kwoty dodatkowej. W związku z zawarciem ugody
    otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazała
    Pani na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A
    zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
    poniesione z Pani własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem
    nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku. Wypłata ta będzie dla Pani
    neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank wskazanej we wniosku kwoty nie stanowi dla Pani
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest więc prawidłowe.
    Ulga odsetkowa
    Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu
    udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
    2007 r.
    Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z
      zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę
      odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb
      mieszkaniowych, związanej z:
        1) budową budynku mieszkalnego albo
        2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni
        mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego
        albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
        3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego
        w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w
        wykonywaniu działalności gospodarczej, albo

        4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową
        (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia
        niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne
        mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
    W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych
    odliczeń, gdyż są one limitowane.
    Stosownie do art. 26b ust. 6-8 ww. ustawy:
        6. Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5,
        mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym
        podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
        7. Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5
        mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku
        podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz
        pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica
        między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie
        odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
        8. Wydatki, o których mowa w ust. 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez
        oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu -
        odliczeń dokonuje się, zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych,
        bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku,
        bądź od dochodu jednego z małżonków.
    Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w
    ramach praw nabytych.
    Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217
    poz. 1588 ze zm.) :
      Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o
      którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
      przed dniem 1 stycznia 2007 r., zwany dalej „kredytem mieszkaniowym”, przysługuje
      na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w
      brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania
      wydatków na spłatę odsetek:
        1) od kredytu mieszkaniowego,
        2) od kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu mieszkaniowego,
        3) od każdego kolejnego kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu
        (pożyczki), o którym mowa w pkt 1 lub 2
        – do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt mieszkaniowy zawartej
        przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
    Dla oceny skutków podatkowych Pani sytuacji istotne jest, czy bank zwróci Pani wartość
    odsetek, z którymi związane było Pani prawo do korzystania z tej ulgi.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że bank dodatkowo wypłaci Pani kwotę (...) zł, która
    stanowić będzie zwrot środków pieniężnych przekazanych wcześniej przez Panią w
    ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. W opisie sprawy wskazała Pani, że korzystała z
    ulgi odsetkowej od 2006 roku do 2024 roku.
    Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
      obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w
      całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym
      otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
    Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w
    zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek.
    Biorąc pod uwagę powyższe, jeśli w wyniku ugody podatnik otrzyma zwrot
    uwzględnionych w rozliczeniu podatkowym odsetek, to zastosowanie znajdzie ww. art. 45
    ust. 3a. W konsekwencji, podatnik w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym
    otrzymał zwrot odsetek, dolicza je do podstawy opodatkowania dla celów obliczenia
    podatku PIT.
    Skoro zatem kwota (...) zł, którą ma Pani otrzymać od banku w związku z zawarciem
    ugody, stanowić będzie zwrot środków pieniężnych przekazanych wcześniej przez Panią w
    ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, to w części w jakiej otrzymana kwota stanowi
    zwrot odliczonych przez Panią odsetek, powinna Pani doliczyć kwoty poprzednio
    odliczone w zeznaniu rocznym składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu odsetek.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydając interpretacje indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, nie odniosłem się do kwot wskazanych we
    wniosku.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.