Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.943.2025.1.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Zawarcie ugody z bankiem i wypłata dodatkowej kwoty.
Słowa kluczowe: banki
kredyt
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    20 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.

    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:...
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:...
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 9 czerwca 2008 r. ... i ... oraz ..., którego następcą prawnym jest ..., zawarli umowę
    kredytu budowlano-hipotecznego nr ..., sporządzoną w dniu 2 czerwca 2008 r. Kredyt był
    przeznaczony na sfinansowanie budowy domu jednorodzinnego.
    W związku z tym, że zawarta przez Kredytobiorców Umowa z Bankiem zawierała
    niedozwolone klauzule przeliczeniowe, w dniu 4 października 2022 r. Kredytobiorcy
    wytoczyli przeciwko ... powództwo o ustalenie, że umowa kredytu budowlano-
    hipotecznego nr ... jest nieważna i zasądzenie od Banku na rzecz Kredytobiorców kwoty 63
    355,65 zł oraz kwoty 22 874,05 CHF wraz z odsetkami za opóźnienie w wysokości
    ustawowej liczonymi od dnia 8 września 2022 r. do dnia zapłaty, z tytułu zwrotu na
    podstawie art. 410 § 1 w zw. z art. 405 Kodeksu cywilnego rat kapitałowo-odsetkowych
    uiszczonych przez Kredytobiorców na rzecz Banku w okresie od 9 czerwca 2008 r. do dnia
    28 czerwca 2022 r.
    Kredytobiorcy stali na stanowisku, że zawarta umowa kredytu z Bankiem jest nieważna w
    całości. Spór toczył się przed Sądem Okręgowym w .... Spór z Bankiem zakończył się
    zawarciem w dniu 18 września 2025 r. ugody pozasądowej i wycofaniem w związku z tym
    powództwa.
    W okresie od 9 czerwca 2008 r. do 18 września 2025 r. (czyli do dnia zawarcia ugody
    pozasądowej), Zainteresowani spłacili na rzecz Banku raty kapitałowo-odsetkowe w
    wysokości 63 355,65 zł i 34 203,80 CHF (co po przeliczeniu na PLN po kursie średnim NBP
    z dnia płatności każdej z rat stanowi 144 591,21 zł), co w PLN stanowiło łącznie kwotę 207
    946,86 zł.
    Strony w ramach Ugody uzgodniły, że kredyt udzielony na podstawie umowy został
    spłacony, zaś Bank zwolnił Zainteresowanych z długu w kwocie 181 703,59 zł. Tym samym
    Bank uznał kredyt za spłacony i wskazał, że nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do
    Kredytobiorców w związku z umową kredytu.
    W związku z tym, że w treści Ugody w zakresie warunków udzielenia kredytu określono, że
    kwota kredytu wynosiła 152 535,97 zł, a Kredytobiorcy w okresie od 9 czerwca 2008 r. do
    dnia 18 września 2025 r. (czyli do dnia zawarcia Ugody) spłacili raty kapitałowo-odsetkowe
    na rzecz Banku w wysokości 207 946,86 zł, to powstała nadpłata należna
    Zainteresowanym, która na dzień zawarcia Ugody wynosi 27 946,86 zł.
    Zgodnie z ust. 3.2. Ugody, Bank zobowiązał się, że w terminie miesiąca od daty podpisania
    Ugody, wypłaci na rachunek bankowy Zainteresowanych kwotę zwrotu w wysokości 8 000
    zł.
    Kredytobiorcy przy zawarciu umowy kredytu i przy zawarciu umowy ugody działali jako
    osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
    W ugodzie wskazano, że Zainteresowani otrzymają od Banku PIT-11 w zakresie kwoty
    zwrotu wynoszącej 8 000 zł. Zainteresowani mają wątpliwości, jakie kwoty przychodu
    powinny być wskazane w PIT-11.
    W wyniku zawartej Ugody strony uzgodniły, że kredyt został spłacony w całości.
    Dodatkowa, należna Kredytobiorcom kwota 8 000 zł wynikała z oferty Ugody
    przedstawionej przez Bank w trakcie procesu negocjowania jej warunków. W celu
    skłonienia Zainteresowanych do polubownego zakończenia sporu Bank zaproponował

    dokonanie na rzecz Zainteresowanych umorzenia dotychczasowego długu, a także
    dokonanie zwrotu na rzecz Kredytobiorców w kwocie 8 000 zł (skalkulowanej jako część
    nadpłaty ponad kwotę kapitału kredytu).
    W zawartej Ugodzie Bank wskazał, że sporządzi dla właściwych organów podatkowych
    oraz dla Strony informację PIT-11 wskazując, że Zainteresowani osiągnęli przychód, o
    którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, m.in. w
    kwocie 8 000 zł stanowiącej kwotę zwrotu (jako inny przychód z Ugody).
    Bank podlegał nadzorowi właściwego organu nadzoru i był uprawniony do udzielenia
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jego funkcjonowania.
    Dodatkowa kwota zwrotu w wysokości 8 000 zł nie stanowi dla Zainteresowanych
    przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego.

## Pytanie

Czy przyznana Zainteresowanym przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota, którą Bank
    zwróci Kredytobiorcom w wysokości 8 000 zł, na którą składa się część nadpłaty ponad
    kwotę wypłaconego kapitału kredytu stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    W ocenie Zainteresowanych, zapewniona przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota,
    którą Bank zwróci Kredytobiorcom w kwocie 8 000 zł (część nadpłaty):
    - nie stanowi dla Zainteresowanych przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    - z tytułu otrzymania tej kwoty nie powstanie dla Zainteresowanych dochód, o którym
      mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co za tym
      idzie, przyznana w wyniku Ugody kwota 8 000 zł nie podlega opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi dodatkowego
      przysporzenia majątkowego dla Zainteresowanych, a jedynie jest umówionym w
      wyniku prowadzonej negocjacji z Bankiem zwrotem uprzednio dokonanych przez
      Zainteresowanych wpłat na poczet rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu zaciągniętego
      kredytu mieszkaniowego.
    Powyższe wyklucza uznanie otrzymanej przez Zainteresowanych kwoty jako przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowymi pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zasadniczo, ustawodawca przyjął, że przychodami są:
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika, tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;

    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika, tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2324 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    neutralne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z Ugodą zawartą z między Bankiem a Zainteresowanymi nastąpił de facto zwrot
    nienależnie pobranych przez Bank świadczeń, tj. zwrot wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych. Należy mieć na względzie, że Zainteresowani wystąpili przeciwko Bankowi z
    pozwem o ustalenie nieważności Umowy kredytu i zapłatę uiszczonych w wykonaniu
    nieważnej Umowy rat kapitałowo-odsetkowych. Na dzień zawarcia Ugody, czyli 18
    września 2025 r. łączne wpłaty z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz Banku w
    wykonaniu nieważnej Umowy kredytu opiewały na kwotę 207 946,86 zł. Zatem,
    Zainteresowani spłacili na rzecz Banku więcej środków niż uruchomiony kapitał kredytu,
    który wynosił zgodnie z treścią Ugody 180 000 zł. Zatem, realna nadpłata
    Zainteresowanych nad wypłaconą kwotę kapitału przez Bank wyniosła 27 946,86 zł. W
    drodze Ugody Bank zgodził się umorzyć pozostałą do spłaty (według Banku) kwotę kredytu
    oraz zwrócić Zainteresowanym część uiszczonych przez Zainteresowanych, ponad
    uruchomiony kapitał kredytu, rat kredytu, tj. kwotę 8 000 zł. Tym samym na kwotę 8 000 zł
    składa się część nadpłaty.
    Zatem, Bank wykonując Ugodę, dokonał de facto zwrotu części kwoty nadpłaty.
    Wobec powyższego, wskazać należy, że dodatkowe świadczenie pieniężne w kwocie 8 000
    zł, które Bank zwrócił Zainteresowanym, nie stanowi dla Zainteresowanych przychodu, o
    którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Zainteresowanych przysporzenia
    majątkowego ani wzrostu ich majątku. Przyznana Zainteresowanym kwota jest zwrotem
    uprzednio dokonanych wpłat, które Zainteresowani nienależnie wpłacili wcześniej do
    Banku i odsetek ze opóźnienie w zwrocie świadczenia nienależnego.
    Tym samym Zainteresowani stoją na stanowisku, że nie będą mieli obowiązku rozliczenia
    tych środków dla celów podatkowych.

    Należy zauważyć, że podobne stanowisko zajął:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lipca
      2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.609.2023.2.AC oraz
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca
      2024 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.346.2024.2.ACZ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów

    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, do źródeł przychodów zalicza się inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe zwrotu przez bank kwoty nadpłaty
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień, czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Państwo wskazali we wniosku – kwota, którą bank Państwu
    wypłaci stanowi część nadpłaty ponad kwotę kapitału kredytu oraz nie stanowi dla
    Państwa przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego, to
    stwierdzam, że zwrot ten nie będzie stanowił dla Państwa przychodu.
    Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Państwa majątku. Otrzymana przez Państwa kwota będzie stanowiła zwrot własnych
    pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie będą dla Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla
    celów podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających
    z opisu sprawy i/lub własnego stanowiska, które nie były przedmiotem pytania w sprawie
    oceny prawnej (nie dotyczy wypłaty odsetek za opóźnienie w zwrocie świadczenia
    nienależnego).
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja

    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja
    podatkowa nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan ... (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.