Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.563.2024.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5b-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
    – nieprawidłowe – w części dotyczącej uznania wydatków na opłatę za wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej za koszt do obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w
      art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej;
    – prawidłowe – w pozostałym zakresie.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan w dniu 4 lutego i 7 marca 2025 r. (daty wpływu).
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG
    pod kodami PKD 62.01.Z, 62.02.Z, 62.03.Z, 62.09.Z, opodatkowaną podatkiem liniowym
    19%.
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca rozwija oprogramowanie poprzez
    tworzenie nowych fragmentów programu w postaci kodu źródłowego, które są następnie
    włączane do istniejącego oprogramowania. Rozwijane oprogramowanie umożliwia
    tworzenie, przechowywanie i zarządzanie (...).
    Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem oprogramowania
    komputerowego, które rozwija i udoskonala jak również Wnioskodawca nie jest
    użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej.
    Właścicielem oprogramowania rozwijanego lub ulepszonego jest podmiot zlecający
    Wnioskodawcy w wykonanie usługi, natomiast ten podmiot nie jest właścicielem utworu
    tworzonego przez Wnioskodawcę w procesie realizacji zlecenia rozwoju/ulepszenia
    oprogramowania. Prawa autorskie do wspomnianego utworu posiada Wnioskodawca i
    przenosi je na podmiot zlecający w momencie powstania utworu. Wnioskodawca posiada
    dwóch kontrahentów, na rzecz których świadczy identyczne usługi tworzenia, rozwijania i
    ulepszania oprogramowania. W obu przypadkach proces prac wygląda jednakowo, a
    Wnioskodawca po stworzeniu utworu przenosi na zleceniodawcę autorskie prawa
    majątkowe za wynagrodzeniem.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia, rozwijania oraz ulepszania programów
    komputerowych i ich części:
    – ma charakter twórczy;
    – jest wykonywana w sposób systematyczny;
    – jest podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do
      nowych zastosowań.
    W procesie rozwijania lub ulepszania oprogramowania a także jego rozwoju lub
    udoskonalania na rzecz wskazanych kontrahentów każdorazowo powstaje fragment
    programu (część programu komputerowego) lub po prostu program komputerowy, do
    którego każdorazowo prawa autorskie za wynagrodzeniem Wnioskodawca przynosi na
    tego kontrahenta. Pojęcia utwór, oprogramowanie, kod źródłowy, fragment programu są
    używane zamiennie i odnoszą się do programu komputerowego lub jego części. Programy
    komputerowe lub ich części powstałe w wyniku podejmowanych prac programistycznych
    w zakresie tworzenia rozwijania oraz ulepszenia programów komputerowych i części
    podlegają ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz na bieżąco
    prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencje określoną w
    art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej jest wyodrębnione w odrębnej ewidencji, o której mowa w
    art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sposób prowadzenia
    ewidencji pozwala jednoznacznie ustalić przychody, koszty oraz dochód (stratę) z każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Prowadzona ewidencja zapewnia
    możliwość wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencje, o której mowa w art.
    30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca prowadzi
    od momentu poniesienia pierwszych kosztów związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Wnioskodawca pierwszy dochód z tytułu kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnął w 2020 r.

    Do ponoszonych kosztów, które w sposób bezpośredni związane są z podejmowaną przez
    Wnioskodawcę działalnością związaną z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania
    należą:
    – udział w specjalistycznych konferencjach oraz szkoleniach - zdobytą wiedzę oraz
      informacje Wnioskodawca wykorzystuje w prowadzonej działalności związanej z
      tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem oprogramowania;
    – zakup sprzętu komputerowego w postaci urządzeń peryferyjnych, tj. drukarka, skaner
      monitor, pamięć RAM, słuchawki z mikrofonem, telefon komórkowy, kable, listwy
      zasilające zasilacze, ładowarki - wszystkie ww. elementy składają się na sprzęt, który
      służy Wnioskodawcy do wykonywania działalności związanej z tworzeniem,
      rozwijaniem i ulepszaniem oprogramowania;
    – zakup materiałów biurowych - wykorzystywane do tworzenia dokumentacji wyników
      prac związanych z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem oprogramowania;
    – koszty biura rachunkowego - prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      oraz odrębnej ewidencji na potrzeby IP Box, w której dokumentowane są zdarzenia
      związane z prowadzoną działalnością związaną z tworzeniem, rozwijaniem i
      ulepszaniem oprogramowania;
    – koszty użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
      eksploatacyjne, koszty ubezpieczenia pojazdu - wykorzystywane do celów świadczenia
      usług na rzecz zleceniodawcy.
    Uzupełnienie
    Wniosek dotyczy okresu od początku 2020 roku.
    Pod pojęciem oprogramowania rozumie się ogół informacji w postaci zestawu instrukcji,
    zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla
    komputera do realizacji wyznaczonych celów/funkcji. Części oprogramowania to elementy
    oprogramowania realizujące poszczególne cele/funkcje.
    Program komputerowy, który tworzy/rozwija/ulepsza Wnioskodawca nazywa się (...).
    Rozwijane oprogramowanie umożliwia tworzenie, przechowywanie i zarządzanie (...).
    Funkcjonalność udostępniana jest poprzez internetowe interfejsy programistyczne
    aplikacji (REST API) oraz dedykowane interfejsy użytkownika (UI).
    Do głównych funkcji programu można zaliczyć:
    (...)
    Innowacyjność oprogramowania polega na umożliwieniu tworzenia (...).
    W celu realizacji projektu Wnioskodawca tworzy fragmenty kodu, które implementują
    nowe lub rozwijane istniejące funkcje oprogramowania, (...).
    W celu realizacji projektu Wnioskodawca podejmuje twórcze działania polegające na
    projektowaniu i implementacji nowych funkcjonalności oraz usprawnianiu istniejącego
    oprogramowania. Twórczy charakter działalności przejawia się w:
    – rozwoju i implementacji nowych funkcjonalności – (...);
    – optymalizacji wydajności i eliminacji błędów – (...)
    – tworzeniu i automatyzacji wdrożeń w środowiskach chmurowych (...).
    Wnioskodawca wytworzył/ulepszył/rozwijał oprogramowanie w oparciu o następujące
    technologie: (...).
    Wnioskodawca opracował autorskie rozwiązanie umożliwiające (...).
    Twórczy charakter rozwiązania przejawia się w konieczności opracowania autorskich
    algorytmów, optymalizacji procesów oraz dostosowania struktury danych, co nie

    występowało wcześniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Implementacja ta
    pozwala na łatwiejszą integrację danych (...) między systemami, co stanowi istotną
    innowację i odróżnia oprogramowanie Wnioskodawcy od wcześniejszych wersji oraz
    dostępnych rozwiązań na rynku.
    Wnioskodawca wykorzystuje nowe technologie i narzędzia, które nie były wcześniej
    stosowane w jego praktyce gospodarczej, co pozwala na znaczące usprawnienie i rozwój
    oprogramowania. (...).
    Dzięki zastosowaniu tych technologii oprogramowanie różni się od wcześniejszych wersji
    zarówno pod względem możliwości integracyjnych, jak i optymalizacji wydajności. (...).
    Praca nad oprogramowaniem ma zaplanowany i metodyczny charakter, oparty na
    harmonogramie i jasno określonych celach. Co najmniej raz w roku opracowywana jest
    Roadmapa, która wyznacza kierunki rozwoju oprogramowania. Na jej podstawie
    przydzielane są konkretne zadania, których realizacja jest niezbędna do osiągnięcia
    założonych celów.
    Systematyczność w zakresie wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności polega na
    przyjęciu określonej metodologii do wyznaczania zadań oraz definiowania ich zakresu,
    estymacji czasu niezbędnego do realizacji tych zadań, a na podstawie tego - planowania, w
    którym momencie powinny zostać zrealizowane. Wnioskodawca tworzy oraz
    implementuje kod programistyczny regularnie oraz według z góry określonego systemu.
    W latach 2020–2023 zaplanowano i zrealizowano migrację oprogramowania do chmury
    (...), a także zoptymalizowano wydajność systemu w celu obsługi zwiększonego obciążenia.
    Na rok 2024 przewidziano prace nad narzędziem do importu (...).
    Wszystkie prace realizowane są przez Wnioskodawcę samodzielnie z wykorzystaniem jego
    kompetencji w zakresie dziedziny programowania oraz DevOps, z wykorzystaniem
    zasobów rzeczowych w postaci sprzętu komputerowego, wyposażenia biurowego,
    samochodu, oraz nakładów finansowych w postaci środków własnych.
    Harmonogram prac w latach 2020-2023 obejmował:
    – 2020-2021 – migrację oprogramowania do nowego środowiska w chmurze (...),
    – 2022-2023 – rozwój wsparcia dla protokołu (...).
    W 2024 roku zaplanowano budowę narzędzia do importu danych, w tym wsparcie dla (...).
    Wnioskodawca dysponował wiedzą z dziedziny programowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca rozwija wiedzę z dziedziny programowania oraz
    DevOps.
    Wnioskodawca w swojej dotychczasowej działalności oferował usługi programistyczne
    oraz usługi z zakresu DevOps.
    Implementacja translacji natywnego modelu danych do (...).
    Opisane cechy oprogramowania stanowią usprawnienie odróżniające je od
    oprogramowań już istniejących.
    Produkty były tworzone, rozwijane i ulepszane w oparciu o rozwiązania programistyczne,
    wykorzystujące nowoczesne algorytmy i technologie, które umożliwiały implementację
    nowych funkcji oraz optymalizację już istniejących.
    W szczególności zastosowano algorytmy przetwarzania danych do implementacji (...).
    Wykorzystano także rozwiązania chmurowe (...), które umożliwiły skalowalność systemu i
    automatyzację wdrożeń. Całość oparta była na nowoczesnych językach programowania,
    frameworkach oraz standardach branżowych, co zapewniło wysoką wydajność i
    interoperacyjność oprogramowania.

    Na lata 2020-2021 Wnioskodawca zaplanował, a następnie przeprowadził migrację
    oprogramowania do chmury (...), a na lata 2022-2023 przewidział rozwój wsparcia dla
    protokołu (...).
    W 2024 roku Wnioskodawca zaplanował budowę narzędzia do (...), umożliwiającego ich
    przechowywanie, rozwijanie i publikację w jednym systemie.
    Wnioskodawca realizował/realizuje/będzie realizował zaplanowane przedsięwzięcie na
    podstawie własnego harmonogramu oraz na podstawie oczekiwań stawianych przez
    zleceniodawcę.
    Nowym zastosowaniem jest implementacja (...).
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania i
    jego części obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Efekty prac Wnioskodawcy zawsze są oraz będą utworami w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności:
    – zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    – nie są i będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    – nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
      zlecanych przez kontrahenta.
    Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci oprogramowania lub jego części w każdym
    przypadku, zarówno tworzenia, rozwijania jak i ulepszania są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego
    części, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów)
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Umowy z kontrahentami stanowią, że prawa autorskie przenoszone są w momencie
    powstania utworów, tj. zapisania fragmentów kodu programu komputerowego na dysku
    komputera.
    Wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego” lub jego fragmentu odbywa się
    poprzez (...).
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przeniesienia autorskich praw
    osobistych do „programu komputerowego”.
    Funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z tworzonym/rozwijanym/ulepszanym ,,
    programem komputerowym lub jego częściami”:
    – udział w specjalistycznych konferencjach oraz szkoleniach - zdobyta wiedza umożliwia
      implementację nowoczesnych technologii, poprawę interoperacyjności oraz
      optymalizację procesów w tworzonym/rozwijanym/ulepszanym oprogramowaniu.
    – zakup sprzętu komputerowego oraz urządzeń peryferyjnych, tj. drukarka, skaner
      monitor, pamięć RAM, słuchawki z mikrofonem, telefon komórkowy, kable, listwy
      zasilające zasilacze, ładowarki - zapewnia odpowiednie warunki pracy

      programistycznej, umożliwiając efektywne kodowanie, testowanie, debugowanie oraz
      współpracę z zleceniodawcą;
    – zakup materiałów biurowych - wykorzystywane do tworzenia dokumentacji wyników
      prac związanych z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszeniem oprogramowania;
    – koszty biura rachunkowego - obejmuje koszty związane z usługą doradztwa
      podatkowego w sprawie IP Box oraz pozwala na prowadzenie koniecznej ewidencji na
      potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej, w której
      dokumentowane są zdarzenia związane z prowadzoną działalnością związaną z
      tworzeniem, rozwijaniem i ulepszeniem oprogramowania;
    – koszty użytkowania samochodu w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
      eksploatacyjne, koszty ubezpieczenia pojazdu - wydatki te umożliwiają sprawny
      transport w celu konsultacji tworzonego oprogramowania, lub do specjalistycznego
      sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, lub na szkolenia
      poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania.
    Koszty biura rachunkowego obejmują usługi doradztwa podatkowego, prowadzenia
    ewidencji na potrzeby skorzystania z IP Box, oraz opłatę za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Wnioskodawca do tej pory nie rozliczał kosztów zakupu materiałów biurowych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca planuje ponieść wydatki na
    następujące materiały biurowe:
    – wyposażenie biura: fotel, krzesło;
    – papier do drukarki;
    – teczka, segregator;
    – toner, tusz do drukarki;
    – notes, zeszyt.
    Rodzaje szkoleń i konferencji, w których uczestniczył Wnioskodawca w celu tworzenie
    /rozwijanie/ulepszania oprogramowania i jego części:
    (...)
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych od 2020 roku.
    Pytania
    1. Czy prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części
      wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności tej intelektualnej w rozumieniu art.
      30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy działalność polegająca na wytwarzaniu rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania
      komputerowego lub jego części stanowi działalność badawczo rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3. Czy wydatki związane z udziałem w specjalistycznych konferencjach oraz szkoleniach z
      zakupem sprzętu komputerowego tj. drukarka, skaner, monitor, pamięć RAM,
      słuchawki z mikrofonem, telefon komórkowy, kable, listwy zasilające, zasilacze,
      ładowarki, zakup materiałów biurowych, koszty biura rachunkowego oraz koszty
      użytkowania samochodu wymienione w stanie faktycznym można uznać za koszty
      bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością mającą stanowić działalność
      badawczo- rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w
      rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

    4. Czy dochód z prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części
      jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    5. Czy dochody uzyskane z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. praw
      autorskich do programów komputerowych lub ich części powstałych w wyniku
      rozwijania i udoskonalania, mogą korzystać z przepisów art. 30ca ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, tj. opodatkowania 5% stawką w zeznaniach
      podatkowych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Oprogramowanie komputerowe lub jego część stanowią przedmiot ochrony praw
    autorskich. Artykuł 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane w ramach umów z kontrahentami oprogramowanie
    zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest ono wymienione w
    zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie
    oraz podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a
    jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez
    niego działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszeniem oprogramowania.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP Box (pkt 80), program komputerowy to w
    szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono
    ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    Wnioskodawca w takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało
    wyżej podkreślone, podlega ochronie prawnej, a zatem należy uznać, że prawo autorskie
    do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzanych samodzielnie przez
    Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem
    własności tej intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 Ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Ad. 2
    Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania
    działalności za działalność badawczo-rozwojową, zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność
    na rzecz kontrahentów spełnia cechy takowej:
    a) ma charakter twórczy i nowatorski - Wnioskodawca tworzy oprogramowanie od
      podstaw jak i modyfikuje istniejące oprogramowanie poprzez dodawanie nowych
      funkcjonalności;
    b) nieprzewidywalność - proces tworzenia oprogramowania pomimo korzystania z
      istniejących metod informatycznych i języków programowania powoduje wytworzenie
      całkowicie nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację istniejących rozwiązań w
      odpowiedzi na potrzeby klienta;
    c) metodyczność i systematyczność - Wnioskodawca planuje i dokumentuje postępy prac
      nad wytwarzaniem oprogramowaniem oraz działa według przyjętego harmonogramu;
    d) jest ukierunkowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie istniejących
      zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z
    późn. zm.).
    Tym samym, przez badania naukowe, zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2
    UPSWN, rozumie się:
    – badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    – badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4
    ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie
    i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów procesów lub
    usług co stanowi podstawę za uznanie jej za spełniającą kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Mając powyższe na uwadze prace Wnioskodawcy stanowią prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace
    podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej nie obejmują
    rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli te mają charakter ulepszeń.
    Ad. 3
    Przedmiotem wykonywanej działalności jest wytwarzanie rozwój i udoskonalanie
    oprogramowania. W związku z działalnością Wnioskodawca ponosi koszty związane z:
    – udziałem w specjalistycznych konferencjach oraz szkoleniach;
    – zakupem sprzętu komputerowego;
    – z zakupem urządzeń peryferyjnych, tj. drukarki, skaner, monitor;
    – zakupem części takich jak pamięć RAM, słuchawek z mikrofonem, telefonu
      komórkowego, kabli, listw zasilających, zasilaczy, ładowarek;
    – zakupem materiałów biurowych;
    – usługami biura rachunkowego;
    – użytkowaniem samochodu, w tym zakupu paliwa, kosztów napraw, kosztów
      eksploatacyjnych, kosztów ubezpieczenia pojazdu.
    Opisane koszty można uznać zdaniem Wnioskodawcy, za koszty prowadzonej
    bezpośrednio działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszeniem
    oprogramowania mającej stanowić działalność badawczo-rozwojową związaną prawem

    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się
    jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w
    roku podatkowym i wskaźnika nexus określonego w tym przepisie.
    W związku ze świadczeniem usług w zakresie wytwarzania rozwijania i udoskonalania
    oprogramowania Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie.
    Wnioskodawca ponosi opisane w stanie faktycznym koszty które jego zdaniem stanowią
    koszty związane bezpośrednio z prowadzoną przez niego działalnością mającą stanowić
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej (współczynnik „a”). Wnioskodawca nie ponosi innych wymienionych w
    przepisie kategorii kosztów, w związku z czym wskaźnik nexus wynosi 1.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy dochód otrzymany ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7
    ustawy, stanowi dochód kwalifikowany zgodnie wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 5.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w zakresie rozwijania oraz
    ulepszania programów komputerowych i ich części spełnia zdaniem Wnioskodawcy
    wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej
    stawki opodatkowania w wysokości 5%, gdyż:
    – jest działalnością badawczo-rozwojową;
    – w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wytwarza kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej;
    – Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję zdarzeń gospodarczych dotyczącą
      wytwarzanego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    – Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    Mając powyższe na uwadze zdaniem Wnioskodawcy, kwalifikowane dochody uzyskiwane
    przez niego z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnych, tj. praw autorskich
    do programów komputerowych lub ich części tworzonych na rzecz wskazanego
    zleceniodawcy mogą korzystać z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i stanowić podstawę opodatkowania 5% stawką w zeznaniu podatkowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Program komputerowy, który Pan tworzy/rozwija/ulepsza to (...).
    Rozwijane oprogramowanie umożliwia tworzenie, przechowywanie i zarządzanie (...).
    Funkcjonalność udostępniana jest poprzez internetowe interfejsy programistyczne
    aplikacji (REST API) oraz dedykowane interfejsy użytkownika (UI).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W sprawie wskazał Pan, że twórczy charakter rozwiązania przejawia się w konieczności
    opracowania autorskich algorytmów, optymalizacji procesów oraz dostosowania struktury
    danych, co nie występowało wcześniej w Pana praktyce gospodarczej. Implementacja ta
    pozwala na łatwiejszą integrację danych (...) między systemami, co stanowi istotną
    innowację i odróżnia Pana oprogramowanie od wcześniejszych wersji oraz dostępnych
    rozwiązań na rynku. Innowacyjność oprogramowania polega na umożliwieniu tworzenia
    (...).
    Efekty Pana prac zawsze są oraz będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności:
    – zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    – nie są i będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    – nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
      zlecanych przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.

    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że praca nad oprogramowaniem ma zaplanowany i
    metodyczny charakter, oparty na harmonogramie i jasno określonych celach. Co najmniej
    raz w roku opracowywana jest Roadmapa, która wyznacza kierunki rozwoju
    oprogramowania. Na jej podstawie przydzielane są konkretne zadania, których realizacja
    jest niezbędna do osiągnięcia założonych celów. Systematyczność w zakresie
    wykonywanych przez Pana czynności polega na przyjęciu określonej metodologii do
    wyznaczania zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do
    realizacji tych zadań, a na podstawie tego - planowania, w którym momencie powinny
    zostać zrealizowane. Tworzy oraz implementuje Pan kod programistyczny regularnie oraz
    według z góry określonego systemu. Harmonogram prac w latach 2020-2023 obejmował:
    – 2020-2021 – migrację oprogramowania do nowego środowiska w chmurze (...),
    – 2022-2023 – rozwój wsparcia dla protokołu (...).
    W 2024 roku zaplanował Pan budowę narzędzia do importu danych, w tym wsparcie dla
    (...).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    We wniosku wskazał Pan, że wszystkie prace realizowane są przez Pana samodzielnie z
    wykorzystaniem jego kompetencji w zakresie dziedziny programowania. Dysponował Pan

    wiedzą z dziedziny programowania. W ramach działalności rozwija Pan wiedzę z dziedziny
    programowania oraz DevOps. Produkty były tworzone, rozwijane i ulepszane w oparciu o
    rozwiązania programistyczne, wykorzystujące nowoczesne algorytmy i technologie, które
    umożliwiały implementację nowych funkcji oraz optymalizację już istniejących. W
    szczególności zastosowano algorytmy przetwarzania danych do implementacji (...).
    Wykorzystano także rozwiązania chmurowe (...), które umożliwiły skalowalność systemu i
    automatyzację wdrożeń. Całość oparta była na nowoczesnych językach programowania,
    frameworkach oraz standardach branżowych, co zapewniło wysoką wydajność i
    interoperacyjność oprogramowania. Wytworzył/ulepszył/rozwijał Pan oprogramowanie w
    oparciu o następujące technologie: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    – badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    – prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazał Pan, że działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania i
    jego części obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia

        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;

        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,

    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    opisie sprawy wskazał Pan, że w każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia,
    jak i rozwijania utworów, efekty Pana prac są zawsze odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi
    w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić
    koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w
    sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja jest prowadzona
    jest od 2020 roku.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w latach 2020-2024.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    – dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    – wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    – wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,

    – kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    – dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Analizując wykaz poniesionych kosztów w kontekście prowadzonej przez podatnika
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej na uwadze należy mieć zatem kwestię bezpośredniego ich wpływu na
    wytworzenie, rozwój i/lub ulepszenie kwalifikowanych IP.
    W celu prawidłowego wykonania dyspozycji art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy odróżnić koszty faktycznie poniesione przez
    podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od kosztów pośrednich. Dokonując
    powyższego należy mieć zatem na uwadze stosunek przyczynowo-skutkowy poniesionych
    wydatków w związku z wytworzeniem, rozwojem czy ulepszeniem kwalifikowanych IP, z
    pominięciem stopni pośrednich.
    Brak wyznaczonej granicy pomiędzy wydatkami bezpośrednimi a pośrednimi prowadzi
    wprost to wypaczenia intencji ustawodawcy celowo posługującego się określeniem
    „bezpośrednio”. Rozszerzająca wykładnia wydatków obejmujących wszystkie ponoszone
    koszty, a więc również te pośrednio wpływające na wytworzenie, rozwój, czy ulepszenie
    kwalifikowanych IP, prowadzi wprost do wynaturzenia charakteru danego przepisu – z
    preferencji przedmiotowej związanej z rodzajem ponoszonych kosztów, staje się de facto
    preferencją podmiotową, ze względu na prowadzoną przez podatnika działalność.
    Istotę powyższego rozróżnienia wyrażają postanowienia art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazane zostało, że do kosztów, o których mowa
    w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz
    kosztów związanych z nieruchomościami.
    Powyższy przepis wskazuje na nieadekwatność kosztów związanych, np. z opłatą
    finansową. Koszty takie nie są bowiem bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej co nie zmienia faktu, że pośrednio taka relacja istnieje. Powyższe
    wyliczenie stanowi katalog otwarty, nieograniczony do wyliczenia w nim zawartego.
    Analiza poniesionych wydatków, wskazanych w opisie stanu faktycznego, prowadzi do
    wniosku, że do kalkulacji wskaźnika nexus (litera a), jako bezpośrednio związanych z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nie może Pan ująć opłaty za złożenie
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Trudno racjonalnie stwierdzić, że wydatek
    ten jest w jakikolwiek sposób związany z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnego oprogramowania, zatem nie może zawierać się we wskaźniku nexus.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko w części uznania wydatków poniesionych na opłatę
    za złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za koszt, o którym mowa w lit.

    „a” wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. koszt faktycznie poniesiony na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej) uznano za nieprawidłowe.
    Natomiast pozostałe poniesione przez Pana wydatki, wymienione w opisie stanu
    faktycznego, w odniesieniu do których wskazał Pan bezpośredni związek z tworzeniem
    kwalifikowanych praw własności intelektualnych, przy zachowaniu właściwej proporcji,
    mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 w zw. z art.
    30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy
    wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.