Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.2.2020.2.MP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-18
Teza: Opodatkowania sprzedaży Centrum Handlowego oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej dostawę Centrum Handlowego.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 30 grudnia 2019 r. (data wpływu 3 stycznia 2020 r.), uzupełnionym w dniu 26 lutego 2020 r. (data wpływu 28 lutego 2020 r.) na wezwanie Organu z dnia 12 lutego 2020 r. (doręczone w dniu 20 lutego 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży Centrum Handlowego oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej dostawę Centrum Handlowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży Centrum Handlowego oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej dostawę Centrum Handlowego.

Wniosek uzupełniono w dniu 26 lutego 2020 r. (data wpływu 28 lutego 2020 r.) na wezwanie Organu z dnia 12 lutego 2020 r. (doręczone w dniu 20 lutego 2020 r.).

We wniosku złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącego Stroną postępowania: B. Spółka z o.o.
*   Zainteresowanego niebędącego Stroną postępowania: A. Spółka z o.o.

Przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, którego przedmiot działalności stanowi m.in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek oraz pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Spółka jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej oraz wyłącznym właścicielem dwóch innych nieruchomości gruntowych, które zgodnie z wypisem i wyrysem z rejestru gruntów stanowią inne tereny zabudowane. Przedmiotowe nieruchomości A. Sp. z o.o. nabyła na podstawie umowy sprzedaży z dnia 21 grudnia 2010 r. oraz umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z dnia 23 marca 2011 r. W odniesieniu do nabycia nieruchomości A. Sp. z o.o. przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w cenie ich sprzedaży.

Na przedmiotowych nieruchomościach usytuowany jest budynek handlowo-usługowy Centrum Handlowe. A. Sp. z o.o. nabyła ten budynek w trakcie procesu inwestycyjnego. Jego budowa została zakończona przez A. Sp. z o.o. w 2011 r. A. Sp. z o.o. ponosiła wydatki na realizację ostatnich etapów budowy i wykończenie budynku, w odniesieniu do których przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku VAT. Możliwość użytkowania budynku powstała z chwilą wydania pozwolenia na użytkowanie (decyzja z dnia 16 listopada 2011 r.). Budynek jest w chwili obecnej wykorzystywany przez A. Sp. z o.o. do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT, tj. świadczenia usług najmu powierzchni handlowych w Centrum Handlowym. Przekazanie powierzchni handlowej pierwszemu najemcy w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu VAT nastąpiło w styczniu 2012 r.

W okresie od dnia oddania Centrum Handlowego do użytkowania, do dnia sporządzenia niniejszego wniosku, nie było ono przedmiotem ulepszeń w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm.; dalej: ustawa o CIT), których wartość przekroczyłaby 30% jego wartości początkowej. Centrum Handlowe nie jest wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie A. Sp. z o.o. pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze), nie stanowi ono także jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w strukturze A. Sp. z o.o. (np. oddziału wyodrębnionego w wpisanego do Krajowego Rejestru Sądowego). Dla Centrum Handlowego nie są prowadzone osobne księgi rachunkowe i nie jest sporządzane osobne sprawozdanie finansowe. A. Sp. z o.o. zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości gruntowych wraz z posadowionym na nich Centrum Handlowym w pierwszym kwartale 2020 r., tj. po upływie 2 lat od daty otwarcia Centrum Handlowego i oddania do użytkowania.

Nabywcą będzie drugi z Wnioskodawców, tj. B. Sp. z o.o. która została zawiązana w grudniu 2019 r. w celu prowadzenia działalności w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, robót budowlanych a także związanej z utrzymaniem porządku w budynkach i zagospodarowaniem terenów zieleni. A. Sp. z o.o. oraz B. Sp. z o.o. nie są i nie będą podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 a ustawy CIT. Pomiędzy Wnioskodawcami nie zachodzą i nie będą zachodzić również powiązania, o których mowa w art. 32 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.).

W dalszej części niniejszego wniosku A. Sp. z o.o. określana będzie mianem Sprzedającego. B. Sp. z o.o. mianem Kupującego (a łącznie: Wnioskodawcami), zaś będące przedmiotem sprzedaży nieruchomości gruntowe wraz z posadowionym na nich Centrum Handlowym mianem Centrum Handlowego.

Z dniem zawarcia umowy sprzedaży, z mocy przepisów prawa cywilnego Kupujący wstąpi w stosunki wynikające z umów najmu na miejsce Sprzedającego. W szczególności Kupujący wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z zawartych przez Sprzedającego i obowiązujących w dniu dokonania umowy sprzedaży umów najmu - na podstawie art. 678 kodeksu cywilnego. Planowanej transakcji towarzyszyć będzie również przeniesienie na Kupującego praw i obowiązków wynikających z wszelkich dokumentów zabezpieczających wykonanie obowiązków najemców wynikających z umów najmu, które zgodnie z umowami najmu, najemcy są zobowiązani dostarczyć Sprzedającemu w zakresie, w jakim zostaną dostarczone przez najemców, w tym również przelew kaucji zabezpieczających dostarczonych przez najemców, jeśli takie istnieją.

Na skutek zawarcia umowy sprzedaży pomiędzy Sprzedającym a Kupującym dojdzie do przekazania oryginałów umów najmu oraz oryginałów związanych z tymi umowami zabezpieczeń, jak również kopii istotnej korespondencji. Ponadto dojdzie do przekazania (w zakresie posiadanym przez Sprzedającego) wszelkiej dokumentacji prawnej, finansowej, technicznej i projektowej związanej z Centrum Handlowym.

Poza prawami i umowami wyraźnie wyżej wymienionymi (tj. umowami najmu) na Kupującego nie przejdą żadne inne prawa, aktywa ani zobowiązania Sprzedającego. Po zawarciu przedmiotowej transakcji Sprzedający będzie nadal prowadził swoje przedsiębiorstwo. W rezultacie poza zakresem planowanej umowy sprzedaży pozostanie szereg aktywów i pasywów przedsiębiorstwa Sprzedającego, takich jak:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo Sprzedającego,
2.  prawa i obowiązki wynikające z umów rachunków bankowych Sprzedającego (w tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający dokonuje rozliczeń z najemcami), z wyjątkiem praw i obowiązków
3.  zobowiązania Sprzedającego (inne niż wynikające z umów najmu),
4.  prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych, umowy najmu siedziby Sprzedającego, umowy o zarządzanie Centrum Handlowym, umów dotyczących dostawy mediów do Centrum Handlowego, usług serwisowych dla Centrum Handlowego umów z generalnym wykonawcą i podwykonawcami prac w Centrum Handlowym,
5.  prawa i zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia Centrum Handlowego,
6.  koncesje, licencje i zezwolenia,
7.  wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, kontakty w branży budowlanej, dostęp do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi,
8.  księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
9.  zobowiązania Sprzedającego związane z finansowaniem nabycia gruntu bądź budowy budynków/budowli (w szczególności, zobowiązania wynikające z umów kredytowych bądź pożyczek).

W związku ze zbyciem Centrum Handlowego nie dojdzie też do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23(1) Kodeksu pracy (ustawa z 26 czerwca 1974 r.; Dz. U. z 2018 r. poz. 108; dalej: k.p.).

Kupujący będzie wykorzystywał nabyte składniki majątku do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Czynności te będą polegać na świadczeniu przez Kupującego usług wynajmu przestrzeni handlowej Centrum Handlowego, działając pod dotychczasową nazwą, tj. Centrum Handlowe. Kupujący zacznie osiągać obrót opodatkowany z tytułu wynajmu powierzchni w Centrum Handlowym po poczynieniu odpowiednich przygotowań. Konieczne będzie m.in. zawarcie przez Kupującego stosownych umów z podmiotem zarządzającym (lub zatrudnienie kompetentnych w tym zakresie osób), z dostawcami mediów oraz umów serwisowych związanych z Centrum Handlowym.

Na dzień dokonania transakcji sprzedaży Centrum Handlowego, Sprzedający rozwiąże lub wypowie inne niż najem umowy dotyczące Centrum Handlowego, w szczególności umowy o dostawę mediów do Centrum Handlowego, umowy serwisowe (np. w zakresie ochrony obiektu), a także umowę o zarządzanie Centrum Handlowym, jak również wypowie wszystkie stosunki ubezpieczenia mienia dotyczące Centrum Handlowego. Po dokonaniu transakcji Kupujący zawrze nowe umowy mające na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania Centrum Handlowego, w zakresie, w jakim uzna to za uzasadnione. Nie jest przy tym wykluczone, iż umowy te zostaną zawarte z dotychczasowymi dostawcami mediów lub usług serwisowych dla Centrum Handlowego, jeżeli oferowane przez nich warunki Kupujący uzna za optymalne.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 26 lutego 2020 r. Wnioskodawca wskazał numery ewidencyjne poszczególnych działek, których ma dotyczyć planowana przez Wnioskodawców transakcja:

1.  Działka w użytkowaniu wieczystym A. Sp. z o.o. - nieruchomość składa się jednej działki ewidencyjnej o numerze …, obręb …, jednostka ewidencyjna …, o powierzchni 3378 m2, położonej w (…) , dla której Sąd Rejonowy w (…), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą …,
2.  Działki stanowiące własność A. Sp. z o. o.
    *   Pierwsza nieruchomość składa się z jednej działki ewidencyjnej o numerze …, jednostka ewidencyjna … o powierzchni 1411 m2, położonej w (…) , dla której Sąd Rejonowy w (…0, V Wydział Ksiąg
    *   Druga nieruchomość składa się z jednej działki ewidencyjnej o numerze …, jednostka ewidencyjna … o powierzchni 803 m2, położonej w (…), dla której Sąd Rejonowy w (…), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą ….

Powierzchnia najmu przeznaczona do wynajęcia w Centrum Handlowym (budynku centrum handlowego) wynosi 2237,69 m2.W dniu zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości powierzchnia wynajęta najemcom wynosiła 1824,09 m2, a powierzchnia wolna do wynajęcia wynosiła 413,60 m2.Nie jest natomiast przedmiotem najmu powierzchnia Centrum Handlowego nie przeznaczona pod wynajem stanowiąca np. ciągi komunikacyjne w budynku Centrum, toalety, pomieszczenia zaplecza, pomieszczenia biurowe wykorzystywane przez zarządcę Centrum itd. wynosząca łącznie 687,76 m2. Z tej powierzchni wynajęte było łącznie 12 m2 na tzw. „wyspy” (obecnie umowy najmu w tym zakresie już nie obowiązują), obecnie zaś wynajmowane jest łącznie 6,25 m2 pod bankomat, automat z kulami oraz zabawki bujane dla dzieci.

Niezależnie od powyższego, nie jest i nigdy nie była również przedmiotem najmu powierzchnia gruntu wokół Centrum Handlowego , gdzie znajduje się przede wszystkim parking dla klientów Centrum (w tym powierzchnia obydwu nieruchomości stanowiących własność spółki A. Sp. z o. o.). Wynajmowany jest wyłącznie billboard (ekran reklamowy) znajdujący się na gruncie.

Poszczególne powierzchnie Centrum Handlowego były przekazywane w najem w następujących datach:

*   W odniesieniu do 697,58 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 31 października 2011 r. z (…), powierzchnia przekazana najemcy w dniu 1 grudnia 2011 r., najem był kontynuowany w oparciu o aktualnie obowiązującą umowę z (…) zawartą dnia 14 listopada 2017 r.
*   W odniesieniu do 35,00 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 17 października 2013 r. z (…)., powierzchnia przekazana w dniu 20 grudnia 2013 r.
*   W odniesieniu do 5,00 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 1 czerwca 2014 r. z (…), powierzchnia przekazana w dniu 13 czerwca 2014 r. i na podstawie aneksu do umowy najmu z dnia 12 grudnia 2018 r.
*   W odniesieniu do 122,52 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 14 czerwca 2017 r. z (…)., powierzchnia przekazana w dniu 20 czerwca 2017 r.

W odniesieniu do 105,00 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 30 czerwca 2016 r. z (…)., powierzchnia przekazana w dniu 11 lipca 2016 r.

W odniesieniu do 188,50m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 8 września 2014 r. z (…), powierzchnia przekazana w dniu 14 listopada 2014 r.

W odniesieniu do 267,00 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 9 kwietnia 2014 r. z (…), powierzchnia 165 m2 przekazana w dniu 28 kwietnia 2014 r., pozostała powierzchnia wynosząca 102 m2 nie została protokolarnie przekazana najemcy i nie jest przez niego użytkowana, chociaż stanowi przedmiot najmu (powierzchnia ta stanowi antresolę, najemca rozważa jej adaptację na potrzeby prowadzonej działalności).

*   W odniesieniu do 410,49 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 23 grudnia 2011 r. z (…), powierzchnia przekazana w dniu 2 lutego 2012 r., dodatkowe 35,00 m2 powierzchni przekazane na mocy porozumienia z dnia 15 listopada 2019 r. w dniu 30 listopada 2019 r.
*   W odniesieniu do 0,25 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 1 września 2014 r. z (…), powierzchnia przekazana w dniu 25 sierpnia 2014 r.
*   W odniesieniu do 65,00 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 15 lipca 2015 r. z (…), powierzchnia przekazana w dniu 27 lipca 2015 r.
*   W odniesieniu do 1,00 m2 powierzchni użytkowej budynku Centrum Handlowego - umowa najmu zawarta w dniu 17 sierpnia 2016 r. z (…)., powierzchnia przekazana pod bankomat w dniu 26 września 2016 r.
*   W odniesieniu do ekranu reklamowego umowa najmu zawarta w dniu 29 listopada 2019 r. z (…) prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (…) powierzchnia przekazana w dniu 29 listopada 2019r.
*   W odniesieniu do 188,50 m2 powierzchni użytkowej lokalu w budynku Centrum Handlowego - aktualnie pustostan, pierwszy najem był na podstawie umowy z dnia 29 maja 2013 r., powierzchnia najmu była przekazana w dniu 14 czerwca 2013 r. , umowa została rozwiązana z dniem 30 kwietnia 2018 r.
*   W odniesieniu do 61,5 m2 powierzchni użytkowej lokalu w budynku Centrum Handlowego - aktualnie pustostan, pierwszy najem był na podstawie umowy z dnia 27 czerwca 2013 r., powierzchnia najmu była przekazana w dniu 10 lipca 2013 r., następnie było jeszcze dwóch najemców.
*   W odniesieniu do kolejnego lokalu o pow. 61,6m2 powierzchni użytkowej lokalu w budynku Centrum Handlowego - aktualnie pustostan, pierwszy najem był na podstawie umowy z dnia 3 sierpnia 2015 r., powierzchnia najmu była przekazana w dniu 7 sierpnia 2015. r., umowa została rozwiązana z dniem 31 lipca 2017 r.
*   W odniesieniu do powierzchni nieprzeznaczonej pod wynajem, wydzielone części ciągów komunikacyjnych były przez krótki okres wynajmowane pod tzw. „wyspy” (niewielkie stoiska handlowe usytuowane w ciągach komunikacyjnych). Mowa o następujących przypadkach:
*   umowa najmu z dnia 11 marca 2013 r. zawarta z firmą (…), powierzchnia wydzielona w ciągu komunikacyjnym 8 m2 pod wyspę, przekazana w dniu 30 maja 2013 r., umowa najmu rozwiązana 4 grudnia 2014 r.,
*   umowa najmu z 28 listopada 2013 r. zawarta z firmą (…), powierzchnia wydzielona w ciągu komunikacyjnym pod wyspę 4 m2, przekazana w dniu 30 listopada 2013 r., umowa zawarta do 31 grudnia 2013 r.

Pozostała część powierzchni budynku nie została przekazana w najem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle opisanego zdarzenia przyszłego prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, iż odpłatna dostawa Centrum Handlowego nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług jako transakcja zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy VAT?
2.  Czy dostawa Centrum Handlowego stanowić będzie czynność opodatkowaną VAT według stawki 23% oraz będzie podlegała udokumentowaniu fakturą VAT?
3.  W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie oznaczone numerem 2, czy w odniesieniu do nabycia Centrum Handlowego Kupującemu będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1, ustawy o VAT prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury dokumentującej dostawę Centrum Handlowego, a w tym prawo do otrzymania zwrotu ewentualnej nadwyżki podatku naliczonego na swój rachunek bankowy na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawców:

Ad.1

Zdaniem Wnioskodawców, Centrum Handlowe będące przedmiotem planowanej transakcji nie stanowi przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a co za tym idzie odpłatna dostawa Centrum Handlowego będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji przedsiębiorstwa. Zgodnie z ogólnie przyjętym poglądem, na potrzeby ustawy o VAT należy posługiwać się definicją przedsiębiorstwa zawartą w Kodeksie cywilnym, (art. 551 k.c), definiującym przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawców Centrum Handlowe, które ma być przedmiotem sprzedaży opisanej w niniejszym wniosku nie stanowi tak rozumianego przedsiębiorstwa. Przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego planowana transakcja nie ma na celu przeniesienia na Kupującego przedsiębiorstwa Sprzedającego, lecz jedynie przeniesienie niektórych składników jego przedsiębiorstwa, czyli nieruchomości wraz z budynkiem i praw ściśle z nim związanych. Elementy niezwiązane z Centrum Handlowym, a stanowiące majątek Sprzedającego takie jak: oznaczenie przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty przedsiębiorstwa, tajemnica i know-how zostaną wyłączone z planowanej transakcji. Powodem tego jest po pierwsze intencja Wnioskodawców, którzy zamierzają przenieść wyłącznie własność nieruchomości oraz prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, gdyż Kupujący nie jest zainteresowany nabyciem całego przedsiębiorstwa Sprzedającego (rozumianego jako ogół działalności gospodarczej Sprzedającego), a po drugie Sprzedający potrzebuje pozostałych składników swojego przedsiębiorstwa do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. W konsekwencji, z uwagi na fakt, iż Kupujący nabędzie jedynie wybrane składniki majątkowe Sprzedającego, nie można - zdaniem Wnioskodawców - uznać, iż jest to zespół elementów, oraz elementy te łączy więź o charakterze organizacyjnym pozwalające uznać je za przedsiębiorstwo.

Słuszność stanowiska, iż brak któregokolwiek ze składników wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa wyklucza możliwość wyłączenia z opodatkowania VAT w oparciu o art. 6 pkt 1 potwierdzają interpretacje wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Tytułem przykładu przytoczyć tu można interpretację z dnia 3 sierpnia 2018 r., nr 0114-KDIP4.4012.370.2018.1.IT, w której czytamy: „należy wskazać, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres zbywanego majątku, praw i zobowiązań; wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Zatem, biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że przedmiot planowanej transakcji sprzedaży nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55(1) Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących jego funkcjonowanie. W przypadku planowanej transakcji sprzedaży przez Wnioskodawcę majątku trwałego w postaci nieruchomości, urządzeń oraz rzeczy ruchomych, bez składników niematerialnych nie można mówić o zdolności przenoszonego majątku do prowadzenia samodzielnej działalność gospodarczej. Z funkcjonalnego punktu widzenia składniki majątkowe, które mają być przedmiotem sprzedaży nie posiadają potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy.”

Składniki majątku będące przedmiotem planowanej sprzedaży nie wypełniają zdaniem Wnioskodawców także definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie to zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku VAT, który stanowi, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Status zorganizowanej części przedsiębiorstwa posiada zatem tylko taki zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, który w ramach istniejącego przedsiębiorstwa spełnia łącznie następujące warunki:

1.  jest wyodrębniony organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie ,
2.  jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych (jest wyodrębniony funkcjonalnie) oraz
3.  mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie wskazuje się, że w art. 2 pkt 27e w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie chodzi o zespół składników majątkowych, które po włączeniu do majątku nabywcy i podjęciu określonych działań (np. zawarciu umów najmu, zatrudnieniu lub wydzieleniu grupy pracowników do obsługi tej działalności) będą mogły funkcjonować jako niezależny zakład (wydział, dział, itp.), a o przekazanie takiego zespołu składników majątkowych, który już jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania w takim charakterze (por. wyrok NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 1831/17). Za element rozróżniający sprzedaż zespołu składników majątkowych od sprzedaży przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części sądy administracyjne uznają okoliczność, czy przedmiotem transakcji, oprócz samej nieruchomości oraz umów najmu, jest także struktura składająca się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości (a także, czy struktura ta jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w ramach przedsiębiorstwa dokonującego dostawy). Dopiero gdy przedmiotem zbycia jest tego rodzaju zespół składników majątkowych, zasadne jest odwoływanie się do faktu kontynuowania działalności.

Warto w tym miejscu przytoczyć choćby wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 1831/17, w którym czytamy „(\`(...)\`) same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. W sytuacji, gdy dany podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez wyodrębniony w strukturze organizacyjnej zakład (dział, wydział, komórkę, czy inną „uchwytną” formę wyodrębnienia), obejmujący przypisane do tejże działalności w zakresie najmu nieruchomości, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy, itp., sprzedaż takiego zakładu - jako całości - może spełniać warunek stosownego wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych. Okoliczność, że w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Innymi słowy, okoliczność, że dane nieruchomości mogą stanowić przedmiot najmu tak u ich zbywcy, jak i następnie u nabywcy, nie czyni z nich zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konieczne jest, aby zbywane składniki majątkowe stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy. (\`(...)\`) Naczelny Sąd Administracyjny podziela również pogląd (\`(...)\`) że wstąpienie nabywcy w uprzednio zawarte umowy najmu (w realiach niniejszej sprawy także przejęcie kaucji gwarancyjnych uiszczonych przez najemców) nie świadczy o tym, że przedmiotem transakcji była zorganizowana część przedsiębiorstwa. Samo przejęcie z mocy prawa umów najmu, zawartych przez spółkę zbywającą obiekty, nie daje podstaw do przyjęcia, że skarżąca nabyła zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Do prowadzenia działalności w zakresie najmu lokali nie jest bowiem wystarczające istnienie umów najmu lokali, konieczna jest obsługa zarówno tych umów jak i obsługa nieruchomości, w której lokale te się znajdują.”

Pogląd ten jest obecnie jednolicie prezentowany w orzecznictwie (por. także przykładowo wyroki NSA: z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 1127/17, z dnia 1 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 999/15, czy z dnia 28 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 293/17).

Zdaniem Wnioskodawców, ocena prawna przytoczona w powyższym orzeczeniu jest adekwatna także w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku. W opisanym zdarzeniu przyszłym zbywane w ramach sprzedaży Centrum Handlowe nie zostało formalnie wydzielone w strukturze organizacyjnej Sprzedającego. Nie stanowi ono odrębnego działu, wydziału czy też oddziału, lecz zespół składników majątkowych przedsiębiorstwa. Posiadanie przez Sprzedającego Centrum Handlowego nigdy też nie wymagało prowadzenia względem niego odrębnej dokumentacji księgowej, odrębnego ewidencjonowania związanych z nim zdarzeń gospodarczych i sporządzania samodzielnego sprawozdania finansowego w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości.

W wyniku planowanej transakcji wraz z Centrum Handlowym nie przejdzie struktura organizacyjna Sprzedającego przypisana do Centrum Handlowego, obejmująca pracowników, ewentualne finansowanie, inne umowy z podmiotami trzecimi, pozwalające prawidłowo administrować Centrum Handlowym w majątku Sprzedającego.

Zamiarem stron jest wyłącznie przeniesienie własności składników majątku, jakim są nieruchomości gruntowe wraz z posadowionymi na nich budynkiem. Przedmiot sprzedaży nie będzie wykazywał cech zorganizowania, gdyż w oparciu o same Centrum Handlowe oraz wskazane w zdarzeniu przyszłym składniki majątkowe i niemajątkowe, bez pozostałych składników majątku Sprzedającego (np. umów zawartych z niektórymi usługodawcami, środków pieniężnych, umowy o zarządzanie Centrum Handlowym), nie może być prowadzona działalność gospodarcza i to zarówno przez Sprzedającego, jak i Kupującego. Jak wskazano w opisie planowanej transakcji, Sprzedający nie przeniesie na Kupującego umowy z zarządcą Centrum Handlowego i zasadniczo umowy zawarte z usługodawcami zostaną wypowiedziane lub rozwiązane przez Kupującego. Na Kupującego nie zostanie także przeniesione doświadczenie / know-how związany z prowadzeniem działalności w oparciu o Centrum Handlowe. Ponieważ Centrum Handlowe nie może poprawnie funkcjonować bez stałego wykonywania w odniesieniu do niej wskazanych powyżej czynności, Kupujący będzie zmuszony wykonywać te usługi we własnym zakresie lub zawrzeć umowę z podmiotem (podmiotami) świadczącym ww. usługi - nastąpi to jednak poza zakresem umowy ze Sprzedającym i Sprzedający nie będzie miał wpływu ani na wybór takich podmiotów, ani na warunki umów z nimi zawieranych. Tym samym, nie można mówić o wyodrębnieniu funkcjonalnym, organizacyjnym zespołu składników majątkowych zbywanych w ramach omawianej w opisie zdarzenia przyszłego transakcji.

Oceny tej nie zmienia fakt, iż pomimo przeniesienia własności Centrum Handlowego nastąpi kontynuacja umów najmu powierzchni użytkowej z dotychczasowymi najemcami. Okoliczność, że w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza bowiem, że nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Innymi słowy, okoliczność, że dane nieruchomości mogą stanowić przedmiot najmu tak u ich zbywcy, jak i następnie u nabywcy, nie czyni z nich zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konieczne jest, aby zbywane składniki majątkowe stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15), co w opisanym zdarzeniu przyszłym nie ma miejsca.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, zdaniem Wnioskodawców nie można uznać, że przedmiot planowanej sprzedaży stanowi przedsiębiorstwo Sprzedającego lub jego zorganizowaną część. Centrum Handlowe nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji przedsiębiorstwa - przeniesieniu prawa do Centrum Handlowego nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład definicji i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego, wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego. Nie można też uznać, że przedmiot sprzedaży wykazuje odrębność organizacyjną, finansową czy też stanowi zespół składników majątkowych, wraz z zobowiązaniami, który mógłby funkcjonować, jako niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące określone cele gospodarcze. W rezultacie planowana sprzedaż nie będzie mogła zostać uznana ani za zbycie przedsiębiorstwa ani zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym będzie podlegała opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT i nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających VAT wskazanych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

Ad. 2.

Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania oznaczonego nr 1, planowana transakcja będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT i nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom ustawy o VAT, określonym w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. W kontekście pytań postawionych przez Wnioskodawców, należy jednak przeanalizować, czy planowana transakcja nie będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT.

Rozważenia wymaga przede wszystkim możliwość zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Na podstawie tej regulacji, zwolniona od podatku od towarów i usług jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 Ustawy VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie, użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei, w przypadku, gdy nie może znaleźć zastosowania zwolnienie z opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej na podstawie przywołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, należy przeanalizować, czy dana transakcja nie korzysta z obligatoryjnego zwolnienia z VAT, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się z opodatkowania dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W stosunku do Centrum Handlowego, przed planowaną transakcją nastąpiło pierwsze zasiedlenie tych jego części, które zostały przez Sprzedającego przekazane do używania najemcom w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, tj. w związku z zawarciem przez Sprzedającego poszczególnych umów najmu, co miało miejsce w roku 2012. Dostawa Centrum Handlowego w tej części dokonywana będzie zatem po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia.

W konsekwencji w tej części do dostawy Centrum Handlowego znajdzie zastosowanie zwolnienie z VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Wnioskodawcy mający status czynnych podatników VAT mogą jednak w tym zakresie skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT i zrezygnować z ww. zwolnienia z VAT składając przed dniem dokonania dostawy Centrum Handlowego oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy Centrum Handlowego. W następstwie powyższego sprzedaż Centrum Handlowego w tej części podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podstawowej (obecnie 23%).

Natomiast w tej części, w jakiej powierzchnia Centrum Handlowego nie była przedmiotem pierwszego zasiedlenia, tj. oddania do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub nie doszło do rozpoczęcia użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu przedmiotowe zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wykluczone będzie także zastosowanie do tej części zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. W związku bowiem z nabywaniem towarów i usług związanych z nabyciem i budową Centrum Handlowego i zamiarem ich wykorzystywania przez Sprzedającego do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, Sprzedający dokonał odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie tych towarów i usług. Nie została więc spełniona pierwsza z przesłanek do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawców do dostawy Centrum Handlowego w ramach transakcji nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT i dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podstawowej (obecnie 23%).

W omawianym zdarzeniu przyszłym nie znajdzie również zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jako że jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego przedmiotem transakcji nie będą tereny niezabudowane, inne niż tereny budowlane.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawców:

1.  do transakcji dotyczącej dostawy Centrum Handlowego (w części Centrum Handlowego, która była wynajmowana przez Sprzedającego na podstawie umów najmu) znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT; jednakże jeżeli Sprzedający i Kupujący złożą do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed dniem dokonania sprzedaży Centrum Handlowego, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i ust. 11 ustawy o VAT, to przedmiotowa transakcja będzie w całości podlegać opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej (obecnie 23%),
2.  do transakcji dotyczącej dostawy Centrum Handlowego (w części, w jakiej Centrum Handlowe nie było przedmiotem pierwszego zasiedlenia) znajdzie zastosowanie opodatkowanie VAT według stawki podstawowej (obecnie 23%),
3.  do transakcji nie znajdą zastosowania zwolnienia z VAT o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT,
4.  Sprzedający winien udokumentować transakcję wystawiając fakturę z zawartym w niej podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%.

Ad.3.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem, jeżeli dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego przy ich zakupie w całości, o ile nie znajdą zastosowania inne ograniczenia.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Jak wskazano powyżej, Kupujący jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT czynnym. Przy nabyciu Centrum Handlowego Kupujący wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki z umów najmu i będzie prowadził działalność polegającą na wynajmie powierzchni Centrum Handlowego. Taka działalność jest, co do zasady, klasyfikowana na gruncie ustawy o VAT, jako czynność podlegająca opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki podstawowej. W konsekwencji, nabyte Centrum Handlowe będzie wykorzystywane przez Kupującego, będącego podatnikiem, do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Tym samym, Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury VAT, gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia. Natomiast ewentualna nadwyżka podatku naliczonego nad należnym będzie podlegała zwrotowi na rachunek Kupującego w trybie przewidzianym w art. 87 Ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto, zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.