Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.127.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości otrzymanych w
spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 31 sierpnia 2025 r. (data wpływu 3 września 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. A. (dalej: „Wnioskodawca" lub „Sprzedający") jest polskim rezydentem podatkowym. Na
    podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 9 września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem R.R w (...) (Rep. (...) Nr ), Wnioskodawca jako
    uprawniony do dziedziczenia po swoim ojcu w udziale w 1/3 części nabył do majątku
    prywatnego udziały we współwłasności niezabudowanej nieruchomości położonej w (...), w
    dzielnicy (...), stanowiącej działki ewidencyjne nr (...) oraz (...) z obrębu (...), o łącznej
                2powierzchni 20.211 m, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (...) w (...), (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) („Nieruchomość 1").
    Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 9 września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem (...) w (...) (Rep. (...) Nr (...)), Wnioskodawca jako
    uprawniony do dziedziczenia po swoim ojcu w udziale w 1/3 części nabył do majątku
    prywatnego udziały we współwłasności zabudowanej nieruchomości położonej w (...), w
    dzielnicy (...), stanowiącej działki ewidencyjne nr (...) oraz (...) z obrębu (...), o łącznej
                  2powierzchni 21 185,00 m, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (...) w (...), (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) („Nieruchomość 2").
    Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 9 września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem R.R. (...) w (...) (Rep. (...) Nr 1(...)), Wnioskodawca jako
    uprawniony do dziedziczenia po swoim ojcu w udziale w 1/3 części nabył do majątku
    prywatnego udziały we współwłasności niezabudowanej nieruchomości położonej w (...),
    dzielnicy (...), stanowiącej działki ewidencyjne nr (...) oraz (...) z obrębu (...), o łącznej
                2powierzchni 20.890 m, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (...) w (...), (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) („Nieruchomość 3").
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 1 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: babcia
    Wnioskodawcy – B.B. w udziale w 3/6 części, siostra Wnioskodawcy C.C. w udziale w 1/6
    części, matka Wnioskodawcy D.D. w udziale w 1/6 części oraz Wnioskodawca w udziale w 1
    /6 części.
    Powyższy stan wpisów ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości
    1 odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu.
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 2 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: babcia
    Wnioskodawcy – B. B. w udziale w 3/6 części, siostra Wnioskodawcy C.C. w udziale w 1/6
    części, matka Wnioskodawcy D.D. w udziale w 1/6 części oraz Wnioskodawca w udziale w 1
    /6 części.
    Powyższy stan wpisów ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości
    2 nie odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu albowiem nabycie jakie miało
    historycznie miejsce w związku z wydaniem aktu własności ziemi na rzecz babci
    Wnioskodawcy – B. B. pomijało wejście tego prawa również do majątku E. E. - dziadka
    Wnioskodawcy, co nie tylko wpływa na wysokość udziałów jakie przypadać będą na rzecz
    poszczególnych współwłaścicieli ale powoduje również, że jako kolejny współwłaściciel
    wpisana powinna być siostra zmarłego F. F. – G. G.
    Stan wpisów jaki powinien zostać ujawniony w księdze wieczystej (...) objęty został
    powództwem (...) o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym
    skutkiem czego prawidłowe wpisy, a co za tym idzie udziały we współwłasności
    Nieruchomości 2 winny przypadać na rzecz: babci Wnioskodawcy – B.B. w udziale w 12/36
    części, siostry Wnioskodawcy – C.C. w udziale w 7/36 części, matki Wnioskodawcy – D. D. w

    udziale w 7/36 części, Wnioskodawcy w udziale w 7/36 części oraz G.G.(...) w udziale w 3
    /36 części. Pozew o uzgodnienie treści księgi wieczystej złożony został w dniu 17 kwietnia
    2025 r. i do daty skierowania zapytania powództwo nie zostało rozpoznane.
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 3 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: babcia
    Wnioskodawcy – B.B. w udziale w 3/6 części, siostra Wnioskodawcy C.C. w udziale w 1/6
    części, matka Wnioskodawcy D.D. w udziale w 1/6 części oraz Wnioskodawca w udziale w 1
    /6 części. Powyższy stan wpisów ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla
    Nieruchomości 3 odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu.
    Wnioskodawca, wraz z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości 1, Nieruchomości 2
    oraz Nieruchomości 3 („Sprzedający") planuje podpisać przedwstępną umowę sprzedaży
    (dalej: „Umowa Przedwstępna") z (...) S.A. z siedzibą we (...) („Kupujący"), na mocy której
    strony zobowiążą się zawrzeć umowę sprzedaży części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2
    i Nieruchomości 3 („Umowa Sprzedaży"). Z inicjatywą zawarcia Umowy Przedwstępnej
    wyszedł podmiot zainteresowany nabyciem (złożył ofertę nabycia przedmiotowych
    nieruchomości oraz przedstawił Sprzedającym oczekiwany przez niego przebieg
    transakcji) oferta taka spotkała się z akceptacją ze strony Sprzedających.
    Zgodnie z Umową Przedwstępną, zawarcie umowy sprzedaży zastrzeżone będzie
    warunkami zawieszającymi łącznego spełnienia się (lub zrzeczenia się przez Kupującego)
    m.in. takimi jak:
    · doprowadzenie do prawomocnego zakończenia postępowania na mocy którego stan
      wpisów ujawnionych w treści księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 2
      będzie pozostawał zgodny z rzeczywistym stanem prawnym;
    · strony uzyskają interpretacje podatkowe, które określą sposób opodatkowania
      czynności zbycia przedmiotowych nieruchomości;
    · Kupujący uzyska decyzję środowiskową;
    · Kupujący doprowadzi do objęcia przedmiotowych nieruchomości uchwałą o ustalaniu
      lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, uzyskanej w trybie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o
      ułatwieniach w przygotowaniu inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji
      towarzyszących albo też doprowadzi do objęcia terenu przedmiotowych
      nieruchomości Zintegrowanym Planem Inwestycyjnym na mocy którego będzie mógł
      on zrealizować zamierzoną przez siebie inwestycję w trybie ustawy z dnia 27 marca
      2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
      Na podstawie projektu przygotowanego przez Kupującego zostanie wydana
      ostateczna i prawomocna decyzja podziałowa, która doprowadzi do podziału
      poszczególnych działek w sposób, który będzie odpowiadał funkcjom przewidzianym
      w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i polegał
      będzie na podziale (i) działki ewidencyjnej nr (...) z obrębu (...) na działkę ewidencyjną
      odpowiadającą części oznaczonej na mapie sytuacyjnej która stanowić będzie
      załącznik do Umowy Przedwstępnej (ii) działki ewidencyjnej nr (...) z obrębu (...) na
      działkę ewidencyjną odpowiadającą części oznaczonej na mapie sytuacyjnej która
      stanowić będzie załącznik do Umowy Przedwstępnej, (iii) działki ewidencyjnej nr (...) z
      obrębu (...) na działkę ewidencyjną odpowiadającą części oznaczonej na mapie
      sytuacyjnej, która stanowić będzie załącznik do Umowy Przedwstępnej;
    · Kupujący uzyska wszelkie docelowe techniczne warunki przyłączenia do sieci
      ciepłowniczej, elektro-energetycznej oraz wodno-kanalizacyjnej oraz pozwolenie na
      budowę zgodne z założeniami planowanej przez Kupującego inwestycji;
    · Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami zobowiąże się wobec Kupującego
      do wyrażenia zgody na dysponowanie nieruchomościami na cele budowlane oraz do
      udzielania wg uznania Kupującego wszelkich zgód, pełnomocnictw i formalności o
      jakich pozyskanie będzie zwracał się do Sprzedających Kupujący gdy będzie to
      niezbędne dla spełnienia warunków określonych w Umowie Przedwstępnej, z tym

      zastrzeżeniem, że na każdym etapie spraw inicjatorem uzyskania zgód, pozwoleń i
      innych decyzji tego rodzaju będzie wyłącznie Kupujący. Wnioskodawca samodzielnie
      nie będzie podejmował żadnych decyzji w zakresie inicjowania i prowadzenia
      jakichkolwiek postępowań, ani też nie będzie ich zlecał pełnomocnikom, względnie
      podejmował decyzji co do ich losu. Wszelkie czynności zmierzające do umożliwienia
      realizacji planowanej przez Kupującego inwestycji na Nieruchomości będą
      dokonywane przez Kupującego, na jego wyłączny koszt i ryzyko.
    Wnioskodawca nie zamierza wykorzystać środków pieniężnych uzyskanych w wyniku
    sprzedaży do podjęcia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca w odniesieniu do żadnej z Nieruchomości nie podejmował działań o
    charakterze marketingowym bądź reklamowym - nie dawał ogłoszeń dotyczących zamiaru
    ich zbycia, ani też nie zatrudniał pośredników w obrocie nieruchomościami, w
    szczególności Wnioskodawca nie ogłaszał zamiaru zbycia - to Kupujący z własnej inicjatywy
    zgłosił się do niego z ofertą zakupu.
    Wnioskodawca nie był nigdy aktywny na rynku nieruchomości, tj.:
    · nie zatrudnia (oraz nie zatrudniał) pracowników trudniących się w jego imieniu zakupem
      lub sprzedażą nieruchomości;
    · nie otworzył biura sprzedaży nieruchomości, w którym ci pracownicy prowadziliby
      działania sprzedażowe;
    · nie korzystał z usług doradców w zakresie reklamy i marketingu ani też żadnych innych
      doradców zewnętrznych, którzy mieliby pomagać w efektywnej sprzedaży
      nieruchomości;
    · nie stworzył biznesplanu dla działalności w zakresie obrotu nieruchomościami;
    · nie posiada bazy danych kontrahentów i klienteli (gdyż Wnioskodawca nie ma ani
      kontrahentów, ani klientów);
    · nie posiada strony internetowej, ani też systemu organizacji pracy.
    Jedynym w istocie kosztem w związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej po stronie
    Wnioskodawcy będzie uzyskanie porady prawnika związanej z zapisami tej umowy
    albowiem Wnioskodawca nie posiada w tym zakresie wiedzy, przygotowania ani też
    doświadczenia.
    Zarówno Nieruchomość 1, Nieruchomość 2 jak i Nieruchomość 3 nie były wykorzystywane
    przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie podejmował także profesjonalnych działań mających na celu
    ulepszenie Nieruchomości, w tym na potrzeby zawarcia Umowy Przedwstępnej. Po
    śmierci ojca wraz z innymi współwłaścicielami Wnioskodawca podjął starania i wydatki na
    uporządkowanie terenu oraz doprowadzenie do poprawy jego estetyki jednakże działania
    takie nie mają żadnego znaczenia dla Kupującego, a w szczególności nie miały żadnego
    wpływu na ustaloną cenę sprzedaży praw do Nieruchomości lub ich atrakcyjność.
    Udziały w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3 weszły do majątku
    prywatnego Wnioskodawcy z tytułu dziedziczenia po ojcu i dotyczyły rodzinnego
    gospodarstwa rolnego ojca wraz z siedliskiem.
    Ponieważ koszty i trudność utrzymywania odziedziczonych Nieruchomości były dla
    Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli zbyt dużym obciążeniem konieczne był
    wynajęcie ich części co dotyczy części Nieruchomości nr 1 i 2, a części Nieruchomości 3 w
    zakresie skrawka gruntu, na którym wynajmujący ulokował nośnik reklamowy,
    obejmującym wyłącznie Wnioskodawcę. Głównymi środkami utrzymania po stronie
    Wnioskodawcy pozostają: dochód z wynajmu części Nieruchomości, dochód z działalności
    rolniczej, odsetki przypadające z ulokowanych oszczędności oraz rekompensata z tytułu

    walki z (...). A ponadto w przeszłości Wnioskodawca dodatkowo uzyskiwał rentę rodzinną z
    KRUS oraz incydentalne wynagrodzenia na podstawie umowy zlecenia.
    Obok praw do Nieruchomości 1, 2 i 3 Wnioskodawca jest właścicielem 1 mieszkania, które
    przeznaczone jest wyłącznie na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej. W związku ze śmiercią ojca,
    który był udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Wnioskodawca
    odziedziczył część udziałów w tej spółce i w związku z brakiem woli do kontynuowania jej
    działalności zarówno przez Wnioskodawcę pozostałego wspólnika oraz innych
    spadkobierców, matka Wnioskodawcy Pani D.D. w 2014 r. odkupiła udziały od pozostałego
    wspólnika celem doprowadzenia do zamknięcia działalności tej spółki.
    Wnioskodawca faktycznie nie prowadził spraw spółki. Działalność spółki była wielokrotnie
    zawieszana (konieczność wznawiania statusu wynikała z ograniczeń formalnych) jednakże
    ostatecznie w dniu 3 grudnia 2019 r. doszło do likwidacji spółki i wykreślenia jej z rejestru
    KRS. Niezależnie od powyższego jedynym faktycznym przedmiotem działalności tej spółki
    sprzedaż materiałów budowlanych i drewna. Spółka ta nigdy faktycznie nie prowadziła
    działalności polegającej na obrocie nieruchomościami.
    Wnioskodawca w dniu 1 sierpnia 2023 r. został zarejestrowany jako podatnik VAT czynny
    co wynikało z okoliczności, że Wnioskodawca osiągnął próg dochodowy z tytułu
    przychodów z najmu, a zmiana tego statusu nastąpiła nie z uwagi na wolę Wnioskodawcy
    pozostawania przedsiębiorcą tylko z uwagi na przepis ustawowy określający próg
    dochodu w ramach którego taka rejestracja jest konieczna.
    W okresie gdy dla Nieruchomości nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego Wnioskodawca wystąpił z wnioskami o wydanie warunków zabudowy, w
    tym dla hali magazynowej na potrzeby gospodarstwa rolnego jednakże działania te nie
    miały na celu prowadzenia inwestycji zwiększających wartość Nieruchomości i
    umożliwiających ich sprzedaż za wyższą cenę, nie były dokonywane podziały w celu
    wydzielania inwestycji zgodnych z wnioskowanymi warunkami zabudowy. Nieruchomości
    nie były oferowane na sprzedaż, a w szczególności planowana sprzedaż Nieruchomości
    nie następuje w wyniku inwestycyjnej aktywności Wnioskodawcy ani też nie stanowi
    następstwa jego działań i kontynuacji rozpoczętych przez niego przedsięwzięć.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Ojciec Wnioskodawcy F. F. zmarł w dniu 10 marca 2013 r.
    Nieruchomość 1 w udziale w 1/2 części została nabyta przez Ojca Wnioskodawcy na
    podstawie darowizny jaką otrzymał od swoich rodziców (E.E. i B.B. małżonków (...)) w dniu
    30 marca 1989 r. aktem notarialnym Rep. Nr (...) sporządzonym przed notariuszem (...).
    Ojciec F.F. – E.E. (...) zmarł w dniu 21 grudnia 1995 r. spadek po nim, stosownie do treści
    postanowienia Sądu Rejonowego dla (...) Wydział Cywilny z dnia 13 grudnia 1996 r. (sygn.
    akt (...)), nabyli: żona B. B., córka G.G. oraz syn F.F. w udziałach po 1/3 części. Następnie
    pomiędzy spadkobiercami E. E. dokonany został podział praw do Nieruchomości 1 (akt
    notarialny - częściowy dział spadku - zawarty pomiędzy wszystkimi spadkobiercami E. E. w
    dniu 5 maja 1997 r. - Rep. A Nr (...) przed notariuszem M.M. w ten sposób, że prawo w
    udziale w 1/2 części, które pozostało na zasadach wspólności ustawowej E.E. i B.B.
    małżonkom (...) przypadło na wyłączną rzecz matki F.F . W związku z powyższym przyjąć
    należy, że na podstawie tej czynności w dniu 5 maja 1997 r. powstał stan zgodnie z którym
    F.F. posiadał prawa do 1/2 części Nieruchomości 1, a jego matka B. B. pozostałą część
    (udział w 1/2 w Nieruchomości 1).
    Tak jak wyżej wskazano ojciec F. F. – E E. zmarł w dniu 21 grudnia 1995 r. a matka F. F. – B.
    B. żyje.
    Nieruchomość 2 (Uzgadniana Wieczystoksięgowo) - prawa do Nieruchomości 2
    (uzgadnianej Wieczystoksięgowo), odmiennie do Nieruchomości 1 i 3 nie zostały objęte
    umową o częściowy dział spadku po E. E..

    W związku z powyższym prawa do Nieruchomości 2 (uzgadnianej Wieczystoksięgowo)
    przysługiwały w 1/2 części F. F. z darowizny od rodziców z dnia 30 marca 1989 r. a
    pozostała część stanowiła współwłasność małżeńską B. B. i E. E. Następnie wobec śmierci
    E. E. oraz nie uwzględnienia Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) w dziale
    spadku, nieruchomość ta w udziałach E. E. (który posiadał wtedy udziały w 1/4 części)
    przypadła według ogólnych zasad dziedziczenia po 1/3 spadkobiercom E. E. zatem F. F., B.
    B. oraz G. G.. Wobec śmierci F. F. po którym następuje dziedziczenie ustawowe na rzecz
    żony D. D. w udziale w 1/3 części, córki C. C.w udziale w 1/3 części oraz syna A. A. w udziale
    w 1/3 części. Finalnie B. B. przysługują obecnie udziały w 12/36 części, C. C. udziały w 7/36
    części, A. A. udziały w 7/36 części, D. D. udziały w 7/36 części oraz G. G. udziały w 3/36
    części. Z perspektywy Wnioskodawcy uzyskane przez niego udziały pochodzą wprost z
    dziedziczenia po ojcu, który zmarł w dniu 10 marca 2013 r.
    Nieruchomość 3 - stanowiła współwłasność ustawową małżeńską E. E. i B. B. (rodziców
    Ojca). E. E. zmarł w dniu 21 grudnia 1995 r. a spadek po nim, stosownie do treści
    postanowienia Sądu Rejonowego dla (...) Wydział I Cywilny z dnia 13 grudnia 1996 r. (sygn.
    akt (...)) nabyli: żona B. B., córka G. G. oraz syn F. F. w udziałach po 1/3 części. Następnie
    pomiędzy spadkobiercami E. E. dokonany został podział praw do Nieruchomości 3 (akt
    notarialny - częściowy dział spadku - zawarty pomiędzy wszystkimi spadkobiercami E. E. w
    dniu 5 maja 1997 r. - Rep. A Nr (...) przed notariuszem M. M. w ten sposób, że prawo w
    udziale w 1/2 części, które przysługiwało E. E. przypadło na wyłączną rzecz F. F., a druga
    część praw do Nieruchomości 3 (udział w 1/2 części) pozostała własnością B. B.
    W związku z powyższym przyjąć należy, że na podstawie tej czynności w dniu 5 maja 1997
    r. powstał stan zgodnie z którym F. F. posiadał prawa do 1/2 części Nieruchomości 3, a
    jego matka B. B. pozostałą część (udział w 1/2 w Nieruchomości 3).
    Składniki spadku po F. F. (zgodne ze zgłoszeniem SD-Z2) były następujące:
    - w zakresie nieruchomości wyżej opisane udziały w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2
    (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) oraz Nieruchomość 3 przy czym na terenie
    Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) budynki produkcyjno-usługowe i
    gospodarcze dla rolnictwa oraz budynek mieszkalny;
    - udziały 50% w spółce z o.o. (...) która zajmowała się sprzedażą materiałów budowlanych i
    drewna, spółka została objęta likwidacją;
    - środki pieniężne;
    - jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym;
    - samochód osobowy (...) z 2008 r.;
    - samochód ciężarowy (...) z 1995 r.;
    - samochód osobowy (...) z 1997 r.;
    - ciągnik rolniczy (...) z 1984 r.;
    - przyczepa ciężarowa (...) z 1983 r.;
    - przyczepa ciężarowa (...) z 1974 r.;
    - pamiątki rodzinne.
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 3 były przedmiotem umowy z dnia 5 maja 1997 r.
    określonej jako „częściowy dział spadku", która to umowa zawarta została w formie aktu
    notarialnego przed notariuszem M.M. Rep. A Nr (...) pomiędzy wszystkimi spadkobiercami
    E.E. Na podstawie tej umowy:
        prawo do Nieruchomości 1 w udziale w 1/2 części, które przypadało na zasadach
        wspólności ustawowej E. E. i B. B. małżonkom (...) przypadło na wyłączną rzecz
        matki F. F. – B. B. W związku z powyższym przyjąć należy, że na podstawie tej

        czynności w dniu 5 maja 1997 r. powstał stan zgodnie z którym F.F. posiadał prawa
        do 1/2 części Nieruchomości 1, a jego matka B. B. pozostałą część (udział w 1/2 w
        Nieruchomości 1);
        prawo do Nieruchomości 3 w udziale w 1/2 części, które przypadało E. E. przypadło
        na wyłączną rzecz F. F. , a druga część praw do Nieruchomości 3 (udział w 1/2
        części) pozostała własnością B. B..
    Z kolei prawa do Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo), odmiennie do
    Nieruchomości 1 i 3 nie zostały objęte umową o częściowy dział spadku po E. E. .
    W związku z powyższym prawa do Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo)
    przysługiwały w 1/2 części F. F. z darowizny od rodziców z dnia 30 marca 1989 r. a
    pozostała część stanowiła współwłasność małżeńską B. B. i E. E.. Następnie wobec śmierci
    E. E. oraz nie uwzględnienia Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) w dziale
    spadku, nieruchomość ta w udziałach E. E. (który posiadał wtedy udziały w 1/4 części)
    przypadła według ogólnych zasad dziedziczenia po 1/3 spadkobiercom E. E. zatem F. F., B.
    B. oraz G. G.. Wobec śmierci F. F. po którym następuje dziedziczenie ustawowe na rzecz
    żony D. D. w udziale w 1/3 części, C. C. córki w udziale w 1/3 części oraz syna A. A. w
    udziale w 1/3 części. Finalnie B. B. przysługują obecnie udziały w 12/36 części, C. C. udziały
    w 7/36 części, A. A. udziały w 7/36 części, D. D. udziały w 7/36 części oraz G. G. udziały w 3
    /36 części.
    Z perspektywy Wnioskodawcy uzyskane przez niego udziały pochodzą wprost z
    dziedziczenia po ojcu, który zmarł w dniu 10 marca 2013 r.
    Dosłowny dział spadku nie został przeprowadzony, ale wszystko to co nabył
    Wnioskodawca (udziały w prawach i czym dysponuje po Ojcu – F. F. na podstawie
    dziedziczenia ustawowego w udziale 1/3 części odpowiada wartości majątku jaki
    przysługuje mu w masie spadkowej.
    Wszystkie przychody jakie Wnioskodawca otrzymuje z najmu stanowią najem prywatny i
    są rozliczane w ramach źródła przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca nie występował o uchwalenie ani też zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego wobec Nieruchomości 1, Nieruchomości 2
    (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) ani Nieruchomości 3. Uwagi Wnioskodawcy w okresie
    po wyłożeniu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ograniczyły
    się jedynie do powielenia wniosków jakie składali sąsiedzi, tzn. żeby na terenie ich
    nieruchomości dopuścić zabudowę mieszkaniową, jednakże wniosek nie został
    uwzględniony bo przeznaczenie Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 (Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo) i Nieruchomości 3 pozostało w takim stanie w jakim przewidział je
    Urząd (...), tzn. w przeważającej części są to tereny o funkcji publicznej, w tym zieleń
    urządzona, tereny usług sportu i rekreacji, drogi oraz tereny usług kultu religijnego.
    Uchwały o miejscowym planie zagospodarowania Wnioskodawca nie skarżył jak czynili to
    deweloperzy, ponadto nie lobbował w procesie uchwalania planu zagospodarowania ani
    też nie korzystał w tym celu z pomocy specjalistów, prawników czy pracowni
    architektonicznych. Celem prośby Wnioskodawcy do urzędu było jedynie to aby nie
    pozostał bez prawa do zabudowy.
    W okresie, gdy zasadnym było rozważanie prowadzenia gospodarstwa rolnego wraz z B.
    B. , D. D. i C. C. Wnioskodawca wystąpił wspólnie o wydanie warunków zabudowy dla
    części Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) w celu budowy i rozbudowy
    magazynu i budynku gospodarczo-produkcyjnego na potrzeby gospodarstwa rolnego.
    Decyzję uzyskano w dniu 31 lipca 2015 r., a analogiczne decyzje na cele budowy
    powierzchni magazynowej dla części Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 3 uzyskano
    w dniu 4 i 5 kwietnia 2019 r. jednakże nigdy Wnioskodawca nie skorzystał z tych decyzji

    (decyzje te wygasły wskutek wejścia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego), a jednocześnie nigdy Wnioskodawca nie występował o żadne pozwolenie
    na budowę i nie prowadził żadnej inwestycji, w tym nie działał w celu sprzedaży w oparciu
    o ustalenia tych decyzji.
    Wnioskodawca występował z wnioskami o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na
    terenie siedliska Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo). Dotyczyły one
    możliwości rozbudowy istniejących budynków gospodarczych o część mieszkalną
    (możliwość zamieszkiwania) oraz rozbudowy budynków gospodarczych na potrzeby
    prowadzenia magazynowania i gospodarstwa rolnego. Powyższe decyzje (dwie)
    Wnioskodawca uzyskał w dniu 26 września 2019 r., ale pomimo ich uzyskania nigdy z nich
    nie skorzystał (decyzje te wygasły wskutek wejścia mpzp) a także nie występował o żadne
    pozwolenie na budowę i nie prowadził żadnej inwestycji, w tym nie działał w celu
    sprzedaży terenów objętych warunkami zabudowy.
    Jedyne względy jakimi ówcześnie Wnioskodawca się kierował (obok możliwości rozbudowy
    części mieszkalnej na potrzeby ewentualnego powiększenia się rodziny Wnioskodawcy i
    zwiększenia powierzchni magazynowej) polegały na tym, aby wskazać w warunkach
    zabudowy wszystkie możliwe funkcje, które będą dawały możliwość korzystania z tych
    nieruchomości na cele prywatne albowiem groziło mu ryzyko przejęcia całego terenu na
    cele publiczne, tzn. cele zieleni publicznej i kościół, a to oznaczałoby wywłaszczenie.
    Powyższe obawy w przeważającej mierze niestety sprawdziły się albowiem na lwiej części
    terenów przewidziano funkcje publiczne, które nie są do pogodzenia z wykorzystywaniem
    ich na cele prywatne.
    Wnioskodawca nigdy nie dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości.
    Za środki ze sprzedaży Nieruchomości 1, 3 i Nieruchomości 2 (Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo) Wnioskodawca nie zamierza nabywać nieruchomości.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy
      o PIT?
    2. Czy w związku ze sprzedażą części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
      Nieruchomości 3 po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podlegający
      opodatkowaniu podatkiem PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, nie prowadzi on działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze sprzedażą części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie
    powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT.
    W odniesieniu do pytania nr 1 - zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż części Nieruchomości
    1,2 i 3 zostanie dokonana poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT, tj. z majątku prywatnego Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca w pierwszej kolejności wskazuje, że zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT,
    pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć działalność zarobkową:
    1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową;
    2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż;
    3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych -
      prowadzoną we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w ustawie o PIT, w tym w szczególności do
      przychodów z najmu lub dzierżawy.

    Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego wynika, że dla uznania, iż dany podmiot prowadzi
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, w tym w szczególności
    działalność polegającą na zarządzaniu i obracaniu nieruchomościami, konieczne jest
    łączne spełnienie przesłanek:
        ciągłości;
        zorganizowania, a także
        zarobkowego charakteru podejmowanych czynności.
    W przeciwnym wypadku, tj. wówczas, gdy w danej sprawie nie jest spełniony choćby jeden
    z powyższych warunków, nie mamy do czynienia z wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, a co za tym idzie - z dokonywaniem
    transakcji w ramach takiej działalności.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 20 czerwca 2025 r. (0115-KDIT3.
      4011.412.2025.4.AD) „W świetle powyższego, na podstawie treści wniosku nie można
      uznać, by sprzedaż działek miała nastąpić w ramach działalności handlowej
      wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Tym samym zbycie działek nie
      spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie sprzedaż ta nie
      będzie stanowiła przychodu do opodatkowania w związku z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 i
      ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na niewątpliwy
      upływ terminów, o których mowa w tych przepisach.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2020 r. znak:0111-KDIB1-
      1.4011.51.2020.1.MF za prawidłowe uznał, iż „Definicja pozarolniczej działalności
      gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Zgodnie z jego treścią, działalność gospodarcza albo pozarolnicza
      działalność gospodarcza to działalność zarobkowa: a. wytwórcza, budowlana,
      handlowa, usługowa, (...) c. polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej
      rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, [...].";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2019 r. znak:0114-
      KDIP3-2.4011.273.2019.4.MZ uznał, że „[...] dla uznania określonej działalności za
      działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po
      pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością
      wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być
      wykonywana w sposób ciągły.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 2 września 2019 r. (0113-KDIPT2-
      1.4011.338.2019.1.KU) za prawidłowe uznał, iż „Definicja pozarolniczej działalności
      gospodarczej zawarta została w odrębnym przepisie, tj. w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., w
      myśl którego oznacza ona działalność zarobkową, wykonywaną w sposób
      zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu, [...].".
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż części Nieruchomości 1,2 i 3 nie nastąpi w ramach
    działalności gospodarczej, albowiem prowadzone przez niego działania w zakresie
    sprzedaży nieruchomości nie spełniają żadnej z przesłanek do uznania, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w tym zakresie, tj. nie spełnia ona przesłanki:
    a) ciągłości;
    b) zorganizowania, a także
    c) zarobkowego charakteru podejmowanych czynności,
      - co Wnioskodawca wykazuje poniżej.

    Ad a) Brak ciągłego charakteru działań podejmowanych przez Wnioskodawcę.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w zakresie
    sprzedaży nabytych w drodze dziedziczenia nieruchomości nie przybierają ciągłego
    charakteru. Tym samym, w sprawie nie jest spełniona pierwsza z przesłanek
    warunkujących uznanie Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą
    w rozumieniu ustawy o PIT w odniesieniu do Nieruchomości.
    Wyjaśniając powyższe, Wnioskodawca wskazuje, iż w jego ocenie, pod pojęciem „ciągłości"
    dla celów ustawy o PIT należy rozumieć względnie stały zamiar wykonywania szeregu
    określonych, profesjonalnych i powiązanych ze sobą czynności, ukierunkowanych na
    osiągnięcie zysku. Innymi słowy, dla spełnienia kryterium ciągłości działań niezbędne jest
    to, aby z całokształtu podejmowanych przez dany podmiot czynności zasadniczo wynikał
    ustawiczny zamiar wykonywania działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, o ciągłości możemy mówić wówczas, gdy dany podmiot w
    sposób względnie stały dokonuje szeregu powtarzalnych czynności, które zmierzają do
    osiągnięcia określonego rezultatu. W przypadku działalności związanej z obrotem i
    zarządzaniem nieruchomościami mogą to być działania polegające na wielokrotnym i
    powtarzalnym nabywaniu nieruchomości, a następnie na wykorzystywaniu ich w ramach
    prowadzonej działalności (ich sprzedaży). O ciągłym prowadzeniu działalności w zakresie
    obrotu nieruchomościami można mówić także, gdy po nabyciu nieruchomości podatnik, w
    celu zwiększenia ich wartości rynkowej, dokonuje przekształcenia lub ulepszenia
    nieruchomości, a następnie (najczęściej w krótkim odstępie czasu) w wyniku podjętych
    czynności marketingowo-reklamowych dokonuje ich sprzedaży.
    Innymi słowy, działalność gospodarczą w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami
    należy uznać za ciągłą, jeżeli w jej wyniku dochodzi do wykonywania powtarzalnych
    działań, wynikających ze stałego zamiaru dokonywania powtarzalnych czynności zakupu i
    sprzedaży nieruchomości i osiągania z tego tytułu stałych (a nie okazjonalnych) zysków.
    Z drugiej zaś strony, zdaniem Wnioskodawcy, za działania dokonywane w sposób ciągły
    nie sposób uznać działań, które są jedynie jednorazowe, dokonywane są wyjątkowo. W
    takich przypadkach, wyraźny jest bowiem brak zamiaru wykonywania szeregu
    określonych, profesjonalnych czynności, ukierunkowanych na osiągnięcie zysku, a zatem -
    brak ciągłości podejmowanych działań, który to brak charakteryzuje czynności o
    charakterze incydentalnym.
    W tym zakresie należy wskazać, iż wykonanie jednorazowej czynności i osiągnięcie z niej
    zysku nie przesądza o spełnieniu kryterium ciągłości wykonywanych działań. W tym
    aspekcie należy bowiem zwrócić uwagę na brak występowania stałego zamiaru osiągania
    zysku z tego rodzaju działalności (zapewnienia sobie stałego źródła zarobkowania), który
    warunkuje dokonywanie przez podatnika powtarzalnych, wykonywanych w określonych
    odstępach czasu działań. Działaniami o charakterze ciągłym nie będą zatem działania
    okazjonalne, które mimo, iż w rezultacie przynoszą zysk, to nie wynikają one ze stałego
    zamiaru prowadzenia określonej działalności.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wyrokach sądów oraz interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. znak: 0115-KDIT3.
      4011.315.2025.2.KP: „Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
      gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu
      wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze
      incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej
      oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości
      prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia
      postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten
      miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu

      okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych
      działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Przez powtarzalność rozumie się
      cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu.
      Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne,
      oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub
      handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać
      za prowadzenie działalności gospodarczej."
    · NSA w wyroku z dnia 1 października 2020 r (II FSK 1652/18) wskazał, iż „Kolejną
      przesłanką uznania ekonomicznej aktywności osób fizycznych za działalność
      gospodarczą jest jej ciągłość. Przesłanka ta ma na celu wyeliminowanie z pojęcia
      działalności gospodarczej przedsięwzięć jednorazowych (względnie podejmowanych
      sporadycznie, okazjonalnie). Nie należy jej jednak rozumieć jako konieczność
      wykonywania działalności bez przerwy. Działalność ma charakter ciągły jeżeli w jej
      ramach podejmowane są powtarzalne czynności o podobnym przebiegu."
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2019 r. znak: 0112-KDIL3-
      2.4011.255.2019.2.KP) stwierdził, iż „Wymóg "ciągłości" działalności gospodarczych
      powinien być zgodnie z utrwalonym orzecznictwem rozumiany jako stałość (trwałość)
      ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność. Cechy ciągłości nie mają z
      pewnością czynności o charakterze incydentalnym lub sporadycznym, a taki charakter
      będzie miało w przedstawionych powyżej okolicznościach zbycie przez Wnioskodawcę
      Nieruchomości oraz towarzyszące tej transakcji czynności."
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25 maja 2020 r. znak: 0113-KDIPT2-
      1.4011.169.2020.2.MGR) stwierdził, iż: „W przypadku ciągłości chodzi o zamiar jej
      wykonywania w sposób stały, niemający charakteru sporadycznego. Do zachowania
      ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar
      powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
      postaci zysku."
    Odnosząc się do powyższego, Wnioskodawca wskazuje, że jego działania nie spełniają
    pierwszej przesłanki uznania za działalność gospodarczą.
    Powyższe wynika z następujących okoliczności:
        Nieruchomość 1, Nieruchomość 2 i Nieruchomość 3 zostały nabyte przez
        Wnioskodawcę w udziałach w drodze dziedziczenia po zmarłym ojcu i dotyczą
        gospodarstwa rolnego wraz z siedliskiem w którym zamieszkiwał od urodzenia zaś
        nabycie udziałów nieruchomości było zdarzeniem niezależnym od Wnioskodawcy i
        nieplanowanym;
        Wnioskodawca nie korzystał również z usług osób trzecich w zakresie reklamy lub
        prowadzenia akcji marketingowych w celu sprzedaży jakichkolwiek nieruchomości,
        w szczególności Wnioskodawca nie ogłaszał zamiaru zbycia - to Kupujący z własnej
        inicjatywy zgłosił się do niego (oraz do pozostałych współwłaścicieli) z ofertą zakupu;
        Wnioskodawca nie był nigdy aktywny na rynku nieruchomości, w związku z czym
        nie zatrudniał pracowników/podwykonawców zajmujących się w jej imieniu
        sprzedażą lub kupnem nieruchomości oraz nie posiadał biura sprzedaży
        nieruchomości.
    Gdyby nie oczekiwania ze strony Kupującego, który posiada własny zamysł jak
    zagospodarować nabywane Nieruchomości Wnioskodawca nie rozważałaby podziału
    Nieruchomości na mniejsze działki. W szczególności czynności związane z podziałem nie
    mają na celu uzyskania przez Wnioskodawcę dodatkowych korzyści (np. w postaci

    podwyższonej ceny sprzedaży), projekt dokonania podziału nieruchomości objętych
    Umową Przedwstępną przedstawił Kupujący i jest on zbieżny z aktualnymi ustaleniami
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z tak projektowanym podziałem
    dla Wnioskodawcy nie wiążą się żadne dodatkowe przychody - cena sprzedaży
    zaproponowana przez Kupującego nie była zależna od kształtu i wariantu podziału, w
    szczególności nie były to działania ukierunkowane na powiększenie przychodów ze
    sprzedaży.
    Wnioskodawca nie dokonał nigdy żadnej sprzedaży nieruchomości.
    Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, iż w jego ocenie fakt oddawania wraz z pozostałymi
    współwłaścicielami części Nieruchomości 1 i 2 w najem (z którego przychody są
    opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych) oraz samodzielnie
    fragmentu Nieruchomości 3, nie powinien przesądzać o prowadzeniu przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Wynika to z poniższych faktów:
        umowy najmu mają charakter prywatny, odnoszą się do nieznacznej części
        powierzchni nieruchomości posiadanych wraz z pozostałymi współwłaścicielami
        przez Wnioskodawcę;
        przychody z tytułu najmu przypadają Wnioskodawcy, w związku z posiadaniem
        udziałów w Nieruchomościach odziedziczonych po ojcu oraz na mocy umowy
        użyczenia na podstawie której babcia Wnioskodawcy upoważniła go (oraz siostrę i
        matkę Wnioskodawcy) do zawarcia umów najmu części Nieruchomości oraz do
        pobierania przez nich dochodów z tytułu najmu albowiem to na nich spoczywają
        koszty utrzymywania Nieruchomości.
    Z powyższego wynika, iż Wnioskodawca nie podejmował czynności polegających na
    wielokrotnym zakupie nieruchomości, ich przygotowaniu do sprzedaży w sposób
    przekraczający zwykły zarząd, a następnie na sprzedaży tych nieruchomości. Oznacza to,
    że Wnioskodawca nie podejmował żadnego rodzaju działań charakterystycznych dla
    podmiotu działającego w zakresie obrotu nieruchomościami.
    W powyższym zakresie należy zatem wskazać, iż działania Wnioskodawcy ograniczają się
    do zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i polegają na wykonaniu czynności, które nie
    odbiegają od zwykłych czynności podjętych w celu sfinalizowania transakcji sprzedaży
    składnika należącego do majątku prywatnego.
    W okresie gdy dla Nieruchomości nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego Wnioskodawca wystąpił z wnioskami o wydanie warunków zabudowy, w
    tym dla hali magazynowej na potrzeby gospodarstwa rolnego jednakże działania te nie
    miały na celu prowadzenia inwestycji zwiększających wartość Nieruchomości i
    umożliwiających ich sprzedaż za wyższą cenę, nie były dokonywane podziały, w
    szczególności w celu wydzielania inwestycji zgodnych z wnioskowanymi warunkami
    zabudowy. Nieruchomości nie były oferowane na sprzedaż a w szczególności planowana
    sprzedaż Nieruchomości nie następuje w wyniku inwestycyjnej aktywności Wnioskodawcy
    ani też nie stanowi następstwa jego działań i kontynuacji rozpoczętych przez niego
    przedsięwzięć.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe. Przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 27 maja 2025 r. znak: 0115-KDIT3.
      4011.390.2025.1.PS: „Pamiętać trzeba, że sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z
      majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością

      gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności
      gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
      tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 9 marca
      2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14, w którym wskazał, że "do naturalnych zachowań
      należy lokowanie wolnych środków finansowych w różne dobra, które w określonej
      perspektywie czasowej mogą zostać korzystnie spieniężone. Do takich dóbr należą m.
      in. nieruchomości. Samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu,
      powiązane także z koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji
      administracyjnych (zatwierdzenie podziału, ustalenie warunków zabudowy - w
      przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza
      poza działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi".
    · NSA w wyroku z dnia 15 stycznia 2015 r. (II FSK 70/13), w którym za tezę przyjęto: „ Sam
      podział nieruchomości i sprzedaż wydzielonych wskutek tego działek gruntu nie
      przesądza o rozpoznaniu przychodów uzyskanych z ich sprzedaży, jako pochodzących
      z pozarolniczej działalności gospodarczej."
    · Dyrektor KIS w interpretacji Indywidualnej z dnia 25 stycznia 2021 r. znak:0115-KDIT3.
      4011.595.2020.4.JG wskazał, że: „W tych okolicznościach zamiar podziału działki A
      docelowo na (...) działek, dla których Wnioskodawca wystąpi o warunki zabudowy, a
      które mają zostać w przyszłości sprzedane, w sytuacji gdy Wnioskodawca nie poczyni
      innych działań dotyczących zwiększenia ich wartości poza dokonanym podziałem i
      uzyskaniem warunków zabudowy, nie stanowi okoliczności przesądzającej o
      zorganizowanym i celowym działaniu charakteryzującym, m.in. prowadzenie
      działalności gospodarczej."
    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro organy podatkowe oraz sądy administracyjne uznają, że
    nawet czynności podziału oraz uzyskania warunków zabudowy sprzedawanych
    nieruchomości dokonywane przez samego podatnika w celu zwiększenia ich wartości nie
    stanowią okoliczności przesądzających o uznaniu jego działań za podejmowane w ramach
    działalności gospodarczej, to tym bardziej w przedmiotowej sprawie zamiar
    podejmowania przez Kupującego (dewelopera), a nie przez Wnioskodawcę działań
    inwestycyjnych, nie może stanowić przesłanki do oceny charakteru i statusu podatkowego
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że za środki pieniężne jakie uzyska w wyniku sprzedaży części
    Nieruchomości 1, 2 i 3 nie zamierza nabywać nieruchomości w celu wykorzystywania ich
    do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na ich dalszej odsprzedaży.
    Podsumowując, Wnioskodawca nie prowadzi, a wskutek zamierzonej czynności sprzedaży
    nie będzie uzasadnione uznanie, że podjął się prowadzenia działalności w zakresie obrotu
    i zarządu nieruchomościami w sposób ciągły, ponieważ brak jest w przedmiotowej
    sprawie takich elementów, jak:
    · wielokrotności;
    · regularności - czynność sprzedaży udziałów dokonana będzie na rzecz jednego
      podmiotu przez Wnioskodawcę po upływie kilkunastu lat od śmierci jego ojca oraz w
      terminie kilkudziesięciu lat od daty zamieszkania na terenie siedliska rodzinnego (data
      zamieszkania to 1995 r.), które to dopiero następczo w ramach dziedziczenia weszło
      do jego majątku;
    · zamiaru systematycznego osiągania przychodów - z wyłączeniem nabycia jednego
      lokalu mieszkalnego na cele prywatne Wnioskodawca nie dokonywał innych transakcji
      i za wyjątkiem sprzedaży udziałów w Nieruchomościach objętych Umową
      Przedwstępną nie planuje innych sprzedaży w obszarze nieruchomości.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych przez organy podatkowe.
    Przykładowo:

    · Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2024 r. sygn. II FSK 1016/21
      „Nie można oczekiwać od osoby, która zbywa składnik swojego majątku, aby nie
      kierowała się rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywała się od działań, które
      pozwolą jej uzyskać jak najwyższą cenę, tylko w obawie przed opodatkowaniem
      transakcji z racji uznania, że stanowi to wyraz prowadzonej działalności gospodarczej."
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 23 listopada 2020 r. znak: 0114- KDIP3-
      2.4011.540.2020.4.AK stwierdził, iż: „Nie sposób uznać, że aktywność Wnioskodawcy w
      zakresie opisanej przyszłej transakcji sprzedaży działki X ma charakter powtarzalny i
      ciągły. Uwagę należy przede wszystkim zwrócić na czas, który upłynął między datą
      nabycia, a planowanym odpłatnym zbyciem nieruchomości, który jak wskazał
      Wnioskodawca wynosi 12 lat. Należy także podkreślić, że Wnioskodawca nie nabywał
      nieruchomości w celu późniejszego ich spieniężenia. Wnioskodawca wyraźnie
      wskazuje, że nieruchomości nabywał w celu zaspokojenia swoich potrzeb
      mieszkaniowych, w celu zabezpieczenia przyszłości/sytuacji materialnej swojej i swoich
      dzieci.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lipca 2019 r. znak: 0112-KDIL3-
      3.4011.243.2019.2.WS wskazał, że: „Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych działań w
      celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży, czy też powodujących zwiększenie
      jej wartości. [...] Obecnie do Wnioskodawców zgłosił się nabywca, chcący kupić
      Nieruchomość w celu wybudowania obiektu handlowego. [...] We wskazanych
      okolicznościach sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości nie ma
      charakteru ciągłego - jest to sprzedaż okazjonalna i ma charakter pojedynczej
      transakcji. Brak tu w szczególności elementu wielokrotności, regularności i zamiaru
      systematycznego osiągania przychodów z tego rodzaju operacji.".
    · W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 22 maja 2020 r. znak: 0112-KDWL.
      4011.4.2020.1.DK organ za prawidłowe uznał następujące stanowisko wnioskodawcy:
      „Za uznaniem, że przychód uzyskany ze sprzedaży Działki będzie przychodem z
      działalności gospodarczej nie może również przemawiać fakt, iż Wnioskodawca udzielił
      pełnomocnictw do dokonywania czynności, o których mowa w przedstawionym
      zdarzeniu przyszłym. Te czynności przyszły nabywca (Kupujący) dokonywał z własnej
      inicjatywy, na swój koszt i na swoje ryzyko, a nie z inicjatywy, na koszt i ryzyko
      Wnioskodawcy. Ponadto nie można uznać, że te czynności są i będą dokonywane w
      celu zwiększenia wartości Działki, ponieważ cena została ustalona już w Umowie
      przedwstępnej, w której Wnioskodawca dopiero udzielił tych pełnomocnictw."
    Ad b) Brak zorganizowanego charakteru działań podejmowanych przez Wnioskodawcę.
    W ocenie Wnioskodawcy, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w zakresie obrotu
    i zarządzania nieruchomościami nie przybierają również charakteru zorganizowanego, co
    oznacza, że w sprawie nie jest spełniona także druga z przesłanek warunkujących
    konieczność uznania Wnioskodawcy za podmiot wykonywający działalność gospodarczą w
    rozumieniu PIT.
    W tym zakresie Wnioskodawca w pierwszej kolejności wskazuje, że w jego ocenie, pod
    pojęciem „zorganizowania" dla celów ustawy o PIT należy rozumieć ustrukturyzowanie
    prowadzonej działalności poprzez stworzenie odpowiednich warunków do jej
    wykonywania - zarówno prawnych (formalnych), jak i faktycznych (materialnych). Innymi
    słowy, o zorganizowaniu działalności można mówić wówczas, gdy jej prowadzenie wiąże
    się z podjęciem określonych działań o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach określonej struktury, które w zamiarze mają przynieść określony efekt.
    Odnosząc się do formalnego aspektu kryterium zorganizowania, Wnioskodawca wskazuje,
    iż w jego ocenie, na zorganizowany charakter prowadzonej działalności może wskazywać
    wybór najkorzystniejszej formy organizacyjno-prawnej prowadzenia tejże działalności, jej
    rejestracja, czy też uzyskanie określonych aktów administracyjnych (koncesji, zezwoleń
    itp.). Jeżeli zaś chodzi o wymiar materialny, przesądzający o wykonywaniu działalności w

    sposób zorganizowany, w ocenie Wnioskodawcy, można w tym zakresie wskazać
    przykładowo na posiadanie biura, zespołu pracowników lub podwykonawców,
    biznesplanu, utworzenie bazy danych kontrahentów i klienteli, utworzenie strony
    internetowej, korzystanie z usług profesjonalnych pełnomocników, podejmowanie działań
    reklamowych, czy też wdrożenie systemu organizacji pracy.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, o zorganizowanym charakterze
    prowadzonej działalności świadczy sposób ustrukturyzowania prowadzonej działalności,
    który znajduje odzwierciedlenie na dwóch płaszczyznach:
    · formalnej (polegającej np. na rejestracji działalności, uzyskaniu odpowiednich wpisów w
      rejestrach działalności gospodarczych, czy też ustalenie formalnego przedmiotu
      działalności gospodarczej), oraz
    · materialnej, która polega na stworzeniu warunków technicznych i organizacyjnych do
      prowadzenia danego rodzaju działalności w sposób zarobkowy i ciągły.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe oraz w orzecznictwie. Przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2020 r. znak: 0115-
      KDIT3.4011.445.2020.2.JG stwierdził, że „Na organizację formalną przedsięwzięcia
      kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa sią m.in. wybór formy
      organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie prowadzona (np. na podstawie
      zgłoszenia osoby fizycznej do ewidencji działalności gospodarczej, czy też przez
      powołanie spółki prawa handlowego). W związku z tym, dla oceny czy aktywność
      spełniłaby cechy "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6u, istotne byłoby
      wykazanie, czy występować będzie element faktycznego zorganizowania działalności.
      Uwzględniając wymieniony aspekt faktyczny, mający znaczenie dla
      scharakteryzowania mojej aktywności, należy stwierdzić, że na pojęcie
      "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze
      profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury,
      mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem
      określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej".
    · Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. III SA/Wa 2603/20,
      Źródło przychodu z najmu. „Każdy najem prowadzony jest w celu zarobkowym i
      wykazuje cechę ciągłości, jednak nie zawsze można mu przypisać cechę
      odpowiedniego zorganizowania."
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2024 r. znak:0114-KDIP3-
      2.4011.459.2020.8.MT „Samo wskazanie na zarobkowy cel, co wyżej zaakcentowano,
      nie przesądza o profesjonalnym, wykonywanym w ramach działalności gospodarczej,
      charakterze podejmowanych czynności. Także wskazywany przez organ sposób
      działania, a zatem działanie systematyczne i uporządkowane oraz ciągłe, w tym z
      udziałem Operatora (pośrednika), nie może stanowić wystarczającej podstawy dla
      zakwalifikowania Pani działań jako prowadzonych w ramach swojej działalności
      gospodarczej."
    · NSA w wyroku z dnia 20 października 2020 r. (II FSK 1648/18) wskazał, że „Pojęcie
      "zorganizowania" można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania
      formalnego oraz zorganizowania funkcjonalnego (faktycznego). Na organizację
      formalną przedsięwzięcia kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa się
      przede wszystkim wybór formy organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie
      uskuteczniana. Decydujące znaczenie dla oceny spełnienia omawianej przesłanki [...]
      ma kryterium funkcjonalne, czyli jej faktycznego wykonywania. To zaś wiąże się
      bezpośrednio z rozróżnieniem reguł gospodarności od zasad prowadzenia i
      wykonywania działalności gospodarczej.";

    · NSA w wyroku z dnia 23 października 2019 r. (II FSK 3508/17) wskazał, iż „Pojęcie
      "zorganizowanie" można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania
      formalnego oraz zorganizowania faktycznego. Na organizację formalną
      przedsięwzięcia kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa się m.in.: wybór
      formy organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie uskuteczniana ([...]);
      uzyskanie właściwego numeru statystycznego; zgłoszenie działalności organowi
      podatkowemu oraz spełnienie innych warunków prawnych, związanych z podjęciem
      określonego rodzaju działalności gospodarczej. Dla oceny, czy aktywność podatnika
      spełnia cechy "zorganizowania" istotne jest wykazanie, że występuje tutaj element
      faktycznego zorganizowania działalności. W konsekwencji formę prawną działalności
      gospodarczej podatnika ("zorganizowanie prawne") można ustalić dopiero po
      stwierdzeniu, że prowadzi on samodzielnie (we własnym imieniu) działalność
      funkcjonalnie, organizacyjnie przygotowaną do realizacji celu zarobkowego i ma ona
      charakter ciągły”.
    Odnosząc powyższe do omawianej sprawy, Wnioskodawca wskazuje, że podejmowane
    przez niego czynności w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami nie przybierają i
    nie będą przybierały zorganizowanego charakteru. Całokształt okoliczności nie pozwala
    bowiem na uznanie, że Wnioskodawca ustrukturyzował lub też stwarza warunki ku
    wykonywaniu przez siebie działalności.
    Odnosząc się do zorganizowania prowadzonej działalności w aspekcie formalnym, należy
    wskazać, że Wnioskodawca nie podejmował formalnych działań organizacyjnych,
    odnoszących się do podejmowanych przez niego działań.
    W szczególności, Wnioskodawca nie założył spółki, w ramach której miałby prowadzić swą
    działalność, jak również nie jest on zarejestrowany w CEIDG. Pod kątem formalnym
    działalność Wnioskodawcy nie wykazuje cech zorganizowania.
    Rejestracja Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego wynika z okoliczności osiągnięcia
    przez Wnioskodawcę przychodu z najmu prywatnego określonego ustawowo (rejestracja
    obligatoryjna) a równocześnie za wysokość takiego przychodu odpowiada w tym wypadku
    nie ilość nieruchomości objętych umowami najmu ani też osobiste starania czy inwestycje
    Wnioskodawcy a wyłącznie atrakcyjność położenia odziedziczonego siedliska rodzinnego,
    co niesie za sobą relatywnie wysokie dochody z czynszów najmu i to pomimo określania
    tych stawek przez Wnioskodawcę (łącznie z innymi współwłaścicielami) poniżej poziomu
    rynkowego.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jego działania nie spełniają również przesłanki
    zorganizowania w sferze materialnej.
    Uzasadniając powyższe, należy wskazać, iż w zakresie działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami o zorganizowanej działalności w wymiarze materialnym można
    mówić, gdy podatnik podjął czynności o charakterze profesjonalnym, realizowane w
    ramach wyodrębnionej struktury, które wiążą się z rozpoczęciem działalności związanej z
    obrotem nieruchomościami i jej późniejszą realizacją.
    Przykładowo takimi działaniami będzie wyodrębnienie struktur, które byłyby
    przeznaczone do prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Przez
    wyodrębnienie takiej struktury należy rozumieć np. otwarcie biura sprzedaży
    nieruchomości, zatrudnienie pracowników, których zadaniem byłoby poszukiwanie
    nieruchomości, ich zakup w imieniu pracodawcy, a następnie sprzedaż z zyskiem. Tego
    rodzaju działaniami będzie również nabycie usług doradczych, np. usług reklamowych,
    które miałyby wspomagać proces zakupu i sprzedaży nieruchomości, np. poprzez
    prowadzenie akcji marketingowej.
    Wnioskodawca nie wyodrębnił i nie planuje wyodrębnić żadnej struktury w celu
    prowadzenia działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, nie planuje on
    również podzlecać jakichkolwiek działań w tym zakresie.

    Powyższej kwalifikacji nie zmienia w szczególności to, że warunkiem zastrzeżonym w
    Umowie Przedwstępnej nabycia przez Kupującego części Nieruchomości 1,2 i 3 będzie to
    aby uzyskał on (Kupujący) wymagane uzgodnienia, decyzje i inne prawem przewidziane
    formalności albowiem podmioty profesjonalnie trudniące się nabywaniem nieruchomości
    (w tym wypadku Kupujący, który jest spółką o charakterze deweloperskim) warunkują
    własne zobowiązanie do nabycia nieruchomości od pozyskania i potwierdzenia
    odpowiednimi dokumentami (decyzjami, uchwałami itp.) przydatności nieruchomości dla
    swojej działalności profesjonalnej. Podkreślenia jednak wymaga, że aktywność w tym
    zakresie będzie aktywnością Kupującego na jego wyłączny koszt i ryzyko.
    Podobny stan faktyczny przedstawiono przykładowo w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 22 maja 2020 r. (0112-KDWL.4011.4.2020.1.DK): „Wnioskodawca w
    maju 2019 r. zawarł przedwstępną umowę sprzedaży wyżej wymienionej działki. [...] Przed
    sprzedażą działki Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmować (osobiście
    bądź za pośrednictwem osób działań wymagających od niego zaangażowania środków
    finansowych, zmierzających do podniesienia wartości działki. Ponadto Wnioskodawca na
    prośbę kupującego udzielił pełnomocnictw do uzyskania decyzji i pozwoleń. Czynności te
    będą dokonywane z inicjatywy kupującego i na jego koszt." W powołanej sprawie organ
    stwierdził, że: „Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że przedmiotowa
    nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawcę dla celów prowadzenia
    pozarolniczej działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności wykorzystywana”,
    uznając tym samym stanowisko podatnika za prawidłowe.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę fakt, iż Wnioskodawca nie
    podejmował żadnych działań mających na celu ustrukturyzowanie jego działalności, tj. ani
    działań:
    · formalnych, ani też działań
    · materialnych
    należy uznać, że w sprawie objętej wnioskiem nie doszło do spełnienia również drugiego z
    kryteriów warunkujących konieczność uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT, tj. przesłanki zorganizowania
    (całokształt okoliczności niniejszej sprawy nie pozwala na wskazanie, iż Wnioskodawca
    zorganizował prowadzone przez siebie czynności poprzez stworzenie odpowiednich
    warunków do ich wykonywania).
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, przykładowo:
    · w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 5 czerwca 2019 r. znak: 0113-KDIPT2-
      1.4011.179.2019.2.KO, w której organ stwierdził, iż: „W przedmiotowej sprawie,
      czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru
      profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych
      działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. [...]
      Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży działek,
      zajmuje się produkcją mebli. Nie planuje także kupować nieruchomości w celu ich
      odsprzedaży, ani sprzedawać już posiadanych. Zatem, całokształt okoliczności, a w
      szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel działania Wnioskodawcy wskazuje,
      że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.";
    · w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 25 stycznia 2021 r. znak: 0115-KDIT3.
      4011.594.2020.4.J, w której organ wskazał, że: „Mając na uwadze powyższe, w oparciu
      o okoliczności przedstawione przez Wnioskodawcę, a w szczególności fakt, że
      Wnioskodawca nie podejmował i nie ma zamiaru podejmować aktywnie do momentu
      zbycia, specjalnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia sprzedawanych działek,
      tj. jak stwierdził w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, nie czynił na będące
      przedmiotem zapytania nieruchomości żadnych nakładów, w szczególności, zaś nie
      uzbrajał oraz nie podejmował działań zwiększających ich wartość, czyli
      potwierdzających profesjonalny, zarobkowy charakter działań, [...] - należy stwierdzić,

      iż sprzedaż działek wydzielonych z działki A i udziałów w działkach B mieści się w
      zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem".
    · w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 21 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.643.2019.4.
      DJD, wskazano: "Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w
      art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może
      wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika,
      powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia
      zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
      nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
      wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu
      zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast
      podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym
      zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
      gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy".
    Ad c) Brak zarobkowego charakteru działań podejmowanych przez Wnioskodawcę.
    Zdaniem Wnioskodawcy, podejmowane przez niego czynności w zakresie obrotu i
    zarządzania nieruchomościami nie przybierają także charakteru zarobkowego. Tym
    samym, w sprawie nie została spełniona również ostatnia z przesłanek warunkujących
    konieczność uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu ustawy o PIT w zakresie obrotu nieruchomościami.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż cecha zarobkowości, jako cecha działalności
    gospodarczej, polega nie na tym, że nieruchomość sprzedawana jest z zyskiem, ale na
    tym, że ze sprzedaży nieruchomości dany podmiot uczynił lub usiłuje uczynić względnie
    stałe źródło dochodów. W ten sposób w spójną całość łączy się zarobkowy charakter
    działalności oraz jej ciągłość i zorganizowany charakter.
    Powyższe wiąże się z tym, iż cecha zarobkowości występuje tylko wówczas, gdy podatnik
    posiada zamiar prowadzenia danej działalności w taki sposób, żeby stanowiła ona jedno z
    głównych źródeł przychodów podatnika, które będą generowane w sposób względnie
    stały. Charakteryzuje się ona dokonywaniem przez podatnika działań przekraczających
    zwykłe zarządzanie własnością, które można przypisać podmiotom zajmującym się
    zawodowo i profesjonalnie daną działalnością. Mogą to być przykładowo działania mające
    na celu zwiększenie wartości posiadanych składników majątkowych lub przyciągnięcie
    uwagi potencjalnych ich nabywców, co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia
    przyszłych zysków z ich sprzedaży.
    Pod pojęciem „zarobkowości” należy zatem rozumieć podjęcie i prowadzenie danej
    działalności w celach zarobkowych, a więc z zamiarem osiągnięcia zysku. Przy czym, w
    ocenie Wnioskodawcy, o zarobkowym charakterze prowadzonej działalności nie decyduje
    faktycznie osiągnięty zarobek, lecz sam zamiar jego osiągnięcia.
    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, zarobkowy charakter działań nie wystąpi m.
    in. wtedy, gdy przysporzenie majątkowe lub wzrost wartości posiadanych przez dany
    podmiot składników majątkowych następuje niezależnie od działań tegoż podmiotu.
    Podobnie, o braku spełnienia kryterium zarobkowości świadczyć może to, iż dany podmiot
    zaniechuje działań mogących korzystnie wpłynąć na jego sytuację finansową lub nie
    podejmuje aktywnych działań marketingowych, mających na celu zwiększenie wartości
    sprzedawanej nieruchomości lub udziałów w nieruchomości.
    W przypadku działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, czynności świadczące
    o zarobkowym charakterze mogą polegać przykładowo na:
    · wielokrotnym i względnie stałym nabywaniu i zbywaniu nieruchomości, które odbywa
      się w stosunkowo krótkim przedziale czasu i następuje w celach zarobkowych, tj. w
      celu uzyskiwania stałych, a nie okazjonalnych zysków;

    · zaawansowanym przygotowaniu nieruchomości do sprzedaży (tzn. w sposób
      wykraczający poza zwykły zarząd mieniem) - np. poprzez dokonanie ulepszeń, które
      skutkują zwiększeniem wartości nieruchomości;
    · inwestowaniu uzyskanych zysków ze sprzedaży nieruchomości na nabycie kolejnych
      nieruchomości w celu dokonywania stałego obrotu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, kryterium zarobkowości nie zostaje spełnione, jeżeli podatnik
    dokona jednej lub nawet kilku transakcji (np. transakcji sprzedaży nieruchomości), lecz nie
    podejmuje w związku z tym żadnych dodatkowych działań wykraczających poza zwykły
    zarząd. Przykładowo, nie zostanie spełnione kryterium zarobkowości, gdy podatnik będzie
    utrzymywał w stanie niepogorszonym posiadaną przez siebie nieruchomość, a następnie
    sprzedają z zyskiem - ale dokona tego nie dzięki swoim działaniom ukierunkowanym na
    osiągnięcie tego zysku, lecz w wyniku zmiany warunków rynkowych.
    Z powyższego wynika, iż z zarobkowością przy sprzedaży nieruchomości nie mamy do
    czynienia, gdy sprzedaż nieruchomości jest czynnością incydentalną, która nie wynika ze
    stałego zamiaru dokonywania transakcji zakupu i sprzedaży nieruchomości. W takiej
    bowiem sytuacji ewentualny zysk uzyskany z takiej sprzedaży nie jest wynikiem działań
    podjętych przez podatnika, np. ulepszeń, lecz wynika z okoliczności od niego niezależnych,
    np. ze zmiany warunków rynkowych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2019 r. znak:0113-KDIPT2-
      1.4011.447.2019.1.KS uznał, że: „[..] sprzedaż nieruchomości znajdujących się w
      majątku prywatnym może zostać zaliczona do przychodów z działalności gospodarczej
      wyłącznie wtedy, gdy sprzedawca uczyni z tych transakcji stałe, zorganizowane źródło
      zarobkowania.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja 2019 r. znak:0115-KDIT3.
      4011.111.2019.1.PSZ wskazał, iż „[...] cecha zarobkowości występuje tylko wówczas,
      gdy podatnik posiada zamiar prowadzenia czynności w taki sposób, ażeby stanowiły
      one jedno z głównych źródeł przychodów, które będzie generowało przychody w
      sposób względnie stały [...] podejmowane przez Wnioskodawcę czynności w zakresie
      obrotu i zarządzania nieruchomościami nie przybierają zarobkowego charakteru,
      albowiem Wnioskodawca nie uczynił sobie ze sprzedaży nieruchomości stałego źródła
      dochodu. [...] Sprzedaż nieruchomości z zyskiem jest działaniem normalnym, które
      należy uznać za prawidłowe wykonywanie prawa własności, a nie działanie o
      charakterze zarobkowym.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2018 r. znak: 0114-KDIP3-
      1.4011.478.2018.1.KS za prawidłowe uznał stanowisko wnioskodawcy, w którym
      stwierdzono, że „działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność
      składników majątkowych, wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art.
      5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z
      zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od
      normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni
      sobie lub ma zamiar uczynienia formę stałego, ciągłego (nie okazjonalnego) źródła
      zarobkowania.".
    Odnosząc powyższe do omawianej sprawy, należy wskazać, iż podejmowane przez
    Wnioskodawcę czynności w obszarze nieruchomości nie przybierają zarobkowego
    charakteru, albowiem Wnioskodawca:
    · nie podjął żadnych aktywnych działań, mających na celu zwiększenie wartości
      sprzedawanych Nieruchomości, w szczególności nie zabudowywał i nie inwestował
      znacznych środków w uczynienie sprzedawanych Nieruchomości atrakcyjnymi dla
      inwestorów,

    · dochody uzyskiwane z wynajmu nieruchomości nie wynikały z faktu nabywania
      nieruchomości w celu i z zamiarem ich wynajmowania. Prawa do nieruchomości
      przypadły Wnioskodawcy w formie dziedziczenia zaś podstawowym celem ich
      wynajmowania była konieczność pokrywania kosztów utrzymania odziedziczonych z
      innymi Współwłaścicielami Nieruchomości, które z uwagi na rozmiar i charakter
      gospodarstwa rolnego były znaczne a także pokrywania bieżących kosztów życia i
      zabezpieczenia budżetu na wypadek zaistnienia ewentualnych kolejnych zdarzeń
      losowych (w roku w którym zmarł ojciec, Wnioskodawca miał 18 lat).
    Sama sprzedaż nieruchomości z zyskiem nie wskazuje również na zarobkowy charakter
    prowadzonej działalności. Po pierwsze, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nabył
    Nieruchomości w drodze dziedziczenia powoduje, iż nawet ich sprzedaż za symboliczną
    złotówkę wiązałaby się z rozpoznaniem przez Wnioskodawcę zysku na tej transakcji.
    Abstrahując od powyższego wskazać jednakże należy, iż sprzedaż Nieruchomości z
    zyskiem jest działaniem normalnym, które należy uznać za prawidłowe wykonywanie
    prawa własności, a nie działanie o charakterze zarobkowym.
    Wnioskodawca, sprzedając część Nieruchomości 1, 2 i 3 za cenę odpowiadającą ich
    wartości rynkowej (a więc zaoferowaną przez Kupującego, który jest podmiotem
    profesjonalnym, działającym w branży deweloperskiej), kieruje się bowiem zasadami
    gospodarności, które są charakterystyczne przy rozporządzaniu majątkiem prywatnym.
    Nie sposób zatem sądzić, iż skoro Wnioskodawca sprzedaje Nieruchomości po cenie
    rynkowej (a w związku z tym rozpoznaje zysk, mając na względzie, iż otrzymał
    nieruchomość w drodze dziedziczenia), to jego działalność ma charakter zarobkowy.
    Tym samym, w sprawie nie doszło do spełnienia także trzeciego z kryteriów
    warunkujących konieczność uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT (działania Wnioskodawcy nie miały charakteru
    zarobkowego).
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż planowana przez niego sprzedaż
    udziałów w części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie będzie stanowiła czynności wykonanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu PIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, obecnie nie prowadzi on działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami ani też - w przypadku zawarcia Umowy Sprzedaży - nie
    doprowadzi do takiego statusu gdyż jego czynności nie spełniają żadnego z trzech
    warunków koniecznych do uznania, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował w odniesieniu do posiadanych
    przez siebie udziałów w Nieruchomości 1, 2 i 3 profesjonalnych działań o charakterze:
    · ciągłym, albowiem Wnioskodawca nie miał i nie ma stałego zamiaru wykonywania
      szeregu określonych, profesjonalnych i powiązanych ze sobą czynności,
      ukierunkowanych na osiągnięcie zysku, w tym zysku ze sprzedaży Nieruchomości,
    · zorganizowanym, albowiem Wnioskodawca nie podejmował i nie planuje w związku ze
      sprzedażą prowadzić żadnych działań mających na celu ustrukturyzowanie jego
      działalności,
    · zarobkowym, albowiem Wnioskodawca nie podejmował i nie prowadzi swej działalności
      w celu osiągnięcia dochodu, o czym świadczy fakt, iż nie uczynił on ze sprzedaży
      stałego źródła dochodu natomiast dochody uzyskiwane z najmu Nieruchomości
      wynikają ze zdarzeń niezależnych od Wnioskodawcy i przez niego nieplanowanych, w
      pierwszej kolejności pokrywają koszty utrzymania Nieruchomości zaś sprzedaż objęta
      zapytaniem doprowadzi do zakończenia uzyskiwania dochodów z najmu.
    Wobec powyższego, na pytanie oznaczone we wniosku numerem 1, należy odpowiedzieć
    w ten sposób, że sprzedaż udziałów w części Nieruchomości 1, 2 i 3 przez Wnioskodawcę

    nie doprowadzi do stanu w którym czynności takie stanowić będą prowadzenie
    działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, np.:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 16 października 2020 r. znak:(0114-
      KDIP3-2.4011.466.2020.2.JK2) uznał, iż „Niewątpliwie brak jest podstaw, aby
      podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie
      własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym
      majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie
      pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 16 stycznia 2020 r. (0114-KDIP3-
      1.4011.481.2019.2.AC) wskazał że „Podkreślenia wymaga również fakt, iż
      Wnioskodawca dokona tylko jednej transakcji sprzedaży, co świadczy o zwykłym
      rozporządzaniu osobistym majątkiem. Wnioskodawca nie nabywał do tej pory
      nieruchomości, nie dążył do ich ulepszenia w celu ich późniejszej odsprzedaży z
      zyskiem. Wspomniana sprzedaż będzie miała charakter odosobniony i incydentalny.
      Powyższe wykazuje, że odpłatne zbycie działki przez Wnioskodawcę oraz jego
      wcześniejsze działania nie wskazują na istnienie zespołu powtarzalnych,
      uporządkowanych i powiązanych ze sobą działań nakierowanych i konsekwentnie
      prowadzących do osiągnięcia zysku.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji z 14 listopada 2018 r. (0114-KDIP3-1.4011.478.2018.1.KS)
      wskazał, iż „całokształt okoliczności, ich zakres, stopień zaangażowania, wskazuje, że
      są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Tym
      samym sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości będzie
      stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności, a Wnioskodawca zbywając ww.
      nieruchomość, będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania tym
      majątkiem.".
    Na marginesie warto przy tym odnotować, iż przedmiotowa kwalifikacja nie uległaby
    zmianie nawet wtedy, gdyby należało uznać, że którykolwiek z przedmiotowych warunków
    został spełniony w niniejszej sprawie (z czym Wnioskodawca się nie zgadza). Jak już
    bowiem zostało wskazane, z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT mamy miejsce wyłącznie wówczas, gdy działalność danego
    podmiotu przybiera jednocześnie charakter ciągły, zorganizowany oraz zarobkowy. Innymi
    słowy, spełnienie jednego, lub nawet dwóch z powyższych warunków, nie byłoby
    wystarczające do uznania, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe. Przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 9 października 2019 r. (0115-KDIT3.
      4011.300.2019.2.DP) stwierdził, że: „Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a
      pkt 6 daje podstawę, by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność
      gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze,
      dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością
      wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, w sposób ciągły.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 18 czerwca 2019 r. (0115-KDIT3.
      4011.152.2019.2.DP) wskazał, że „[...] dla uznania określonej działalności za działalność
      gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze,
      dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością
      wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, w sposób ciągły.”
    Wnioskodawca zaznacza również, że fakt iż pozostaje zarejestrowanym podatnikiem w
    zakresie VAT nie ma wpływu na powstanie obowiązku podatkowego w podatku PIT
    albowiem wynika ona z uzyskania pułapu dochodu z tytułu najmu.

    Niezależnie od tego stwierdzić należy, iż statusu podatnika VAT uzyskanego na gruncie
    przepisów ustawy o VAT nie należy utożsamiać z prowadzeniem działalności gospodarczej
    w rozumieniu podatku PIT (są to dwie odrębne instytucje prawne). Jak bowiem poprzednio
    wskazano, w myśl definicji zawartej w przepisach ustawy o PIT, działalność gospodarcza
    cechuje się zarobkowym charakterem, ciągłością oraz odpowiednim sposobem
    zorganizowania - przy czym wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Definicja
    działalności gospodarczej wynikająca z ustawy o VAT zakłada natomiast, że taką
    działalnością jest wykonywanie czynności polegających na wykorzystywaniu towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zestawiając ze sobą przytoczone definicje działalności gospodarczej należy zatem
    wskazać, iż elementem różniącym te definicje jest kryterium zorganizowania, które
    występuje w definicji ustawy o PIT, a nie ma go w definicji ustawy o VAT.
    Potwierdza to przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 22
    grudnia 2016 r. (3063-ILPP2-1.4512.151.2016.2.SS) wskazując, iż: „w odróżnieniu od
    ustawy o PIT, ustawa o VAT za działalność gospodarczą uznaje jedynie wykorzystywanie
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Powoduje to, że działanie, niemające charakteru zorganizowanego, na gruncie ustawy o
    PIT, nie będzie uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej lecz w ustawie o VAT -
    już tak."
    Nadto, definicja działalności gospodarczej wynikająca z przepisów ustawy o VAT jest
    szersza - bardziej pojemna - niż definicja tej działalności obowiązująca na gruncie ustawy
    PIT. Wynika to w szczególności z faktu, iż przesłanki ciągłości i zarobkowości należy w
    przypadku ustawy o VAT odczytywać inaczej niż w przypadku ustawy o PIT. Przesłankę
    zarobkowości i ciągłości w rozumieniu VAT należy bowiem rozpatrywać w odniesieniu do
    pojedynczej czynności, podczas gdy te same przesłanki na gruncie przepisów ustawy o PIT
    odnoszą się do ogółu działalności podatnika. Zatem, nawet w sytuacji, gdy działania danej
    osoby nie mają zorganizowanego charakteru, a sprowadzają się wyłącznie do
    wykorzystywania danego składnika majątkowego w celu jego sprzedaży - mogą zostać
    uznane za działanie skutkujące uznaniem tej osoby za podatnika VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca pragnie wskazać, że definicja działalności
    gospodarczej na gruncie przepisów ustawy o VAT ma o wiele szerszy zakres, niż definicja
    działalności gospodarczej funkcjonująca dla celów ustawy o PIT. Są to pojęcia
    autonomiczne - niezależne od siebie, wobec tego, w ocenie Wnioskodawcy, analiza w
    zakresie tego, czy sprzedaż Nieruchomości stanowi transakcję wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT powinna zostać dokonana
    niezależnie od oceny przedmiotowej transakcji z punktu widzenia przepisów o VAT.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie przykładowo w:
    · interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 2 czerwca 2020 r. (0113-KDIPT2-
      2.4011.291.2020.3.MK), w której organ uznał, iż: „Na powstanie obowiązku
      podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie
      (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane
      z podatkiem od towarów i usług są regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w
      ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz.
      106, z późn. zm.). Oznacza to, że rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym
      ustawą o podatku od towarów i usług zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia
      w zakresie regulowanym ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych";
    · w wyroku NSA z dnia 9 września 2014 r. (I FSK 1366/13), w którym za tezę przyjęto:
      „Definicja działalności gospodarczej z art. 5a ust. 6 ustawy o PIT ma znaczenie tylko na
      gruncie tego podatku i tylko częściowo pokrywa się z definicją z art. 15 ust. 2 ustawy o
      VAT. Nie można więc wykluczyć, że określona osoba fizyczna będzie prowadziła
      działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, a nie będzie prowadziła jej w
      rozumieniu ustawy o PIT".

    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, posiadanie przez niego statusu
    zarejestrowanego podatnika VAT nie może świadczyć o tym, że sprzedaż ww.
    Nieruchomości, zostanie przez Wnioskodawcę dokonana w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.
    Zatem, jak Wnioskodawca wykazuje powyżej, nie ma podstaw dla uznania przyszłych
    sprzedaży udziałów w częściach Nieruchomości 1,2 i 3 za czynności wykonane w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.
    Reasumując, na pytanie oznaczone numerem 2 należy odpowiedzieć w ten sposób, że
    sprzedaż na podstawie Umowy Przedwstępnej nie będzie przejawem działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    W odniesieniu do pytania nr 2 - zdaniem Wnioskodawcy planowane transakcje sprzedaży
    udziałów w częściach Nieruchomości 1, 2 i 3 nie podlegają opodatkowaniu podatkiem PIT,
    albowiem nastąpią one po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym
    Wnioskodawca nabył udziały w ich współwłasności zaś sprzedaż ta nie nastąpiła w ramach
    działalności gospodarczej wykonywanej przez Wnioskodawcę.
    W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o
    PIT źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie
    nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym przychód uzyskany z
    odpłatnego zbycia nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, wskazuje, że dotyczy przychodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, które nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie w podatku PIT,
    jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe. Przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2020 r. (0112-KDIL2-
      2.4011.163.2020.4.WS) stwierdził, iż: „W świetle powyższego każda czynność prawna,
      której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli
      zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w
      wykonaniu działalności gospodarczej.";
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lipca 2018 r. (0112-KDIL3-
      1.4011.239.2018.2.AGR) wskazał, że: „Zatem przychód z odpłatnego zbycia
      nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne zbycie
      nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi

      przedmiotu działalności gospodarczej) oraz zostanie dokonane po upływie pięciu lat,
      licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.”.
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku ze sprzedażą udziałów w częściach Nieruchomości 1,
    2 i 3, po jego stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT,
    ponieważ przedmiotowa sprzedaż zostanie dokonana:
    a) poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT,
      tj. z majątku prywatnego Wnioskodawcy, co zostało wyjaśnione w uzasadnieniu
      stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1, gdzie wykazano, iż
      Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT, i
      jednocześnie
    b) po upływie 5 lat od jej nabycia, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nabycie to nastąpiło.
    Wyjaśniając powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że przepisy ustawy o PIT nie zawierają
    definicji legalnej pojęcia „nabycia" nieruchomości.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w celu ustalenia zakresu tego terminu,
    należy odwołać się do jego potocznego, szerokiego rozumienia, posiłkując się jego
    znaczeniem w innych gałęziach prawa. I tak, nabyciem jest uzyskanie własności lub innego
    prawa majątkowego w każdy prawem przewidziany sposób, np. w drodze umowy (w tym
    w szczególności umowy sprzedaży oraz darowizny), dziedziczenia, czy też zasiedzenia.
    Odnosząc powyższe do sprawy będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca
    stoi na stanowisku, że przesłanka polegająca na upływie 5 lat od daty nabycia
    nieruchomości została spełniona, ponieważ Wnioskodawca nabył udziały w
    Nieruchomości 1, 2 i 3 w drodze dziedziczenia w dacie otwarcia spadku w 2013 r., a
    sprzedaż nastąpi po upływie 5 lat.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo:
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 20 stycznia 2021 r. (0114-KDIP3-
      2.4011.779.2020.2.MM) stwierdził, iż: „Zatem odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię
      przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie będzie stanowić dla Niej źródła przychodu, o
      którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie ww. lokalu mieszkalnego
      nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego
      nabycie przez Spadkodawczynię.”;
    · Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 28 października 2020 r. (0112-KDIL2-
      1.4011.724.2020.1.KF) wskazał: „Podsumowując, [...] sprzedaż przez Wnioskodawcę,
      opisanej we wniosku nieruchomości, nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ww. nieruchomości nastąpi po
      upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
      tej nieruchomości przez spadkodawców. W związku z powyższym, na Wnioskodawcy
      nie będzie ciążyć obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z
      tytułu rzeczonej sprzedaży.";
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 17 stycznia
      2020 r. (0113-KDIPT2-3.4011.627.2019.3.GG) wskazał: „Mając na uwadze powyższe
      oraz przyjmując za Wnioskodawczynią, że wartość nabytego udziału w działce nr...
      odpowiada dokładnie wartości udziału nabytego w spadku, stwierdzić należy, że
      odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię ww. udziału w działce nr... nie stanowi źródła
      przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat
      liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez

      spadkodawcę, a tym samym Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana z tego tytułu do
      zapłaty podatku dochodowego”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, na pytanie oznaczone w niniejszym wniosku
    numerem 2 należy odpowiedzieć w ten sposób, że w związku ze sprzedażą udziałów w
    częściach Nieruchomości 1, 2 i 3 po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, wynika to z faktu, iż sprzedaż udziałów w częściach
    Nieruchomości 1, 2 i 3 zostanie dokonana:
    · poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT,
      oraz
    · po upływie 5 lat od jej nabycia (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło to nabycie, tj. od końca roku 2013 r., w którym to Wnioskodawca nabył do
      majątku prywatnego spadek na podstawie dziedziczenia ustawowego po swoim ojcu).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu, a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:
    · po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
    · po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
    · po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;

    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy
    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.

    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.
    Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia
    będące efektem działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub
    wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku,
    darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z
    najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego
    najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości
    może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.
    10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy.
    Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby
    takich kwestii, jak sposób opodatkowania, możliwość odliczenia kosztów uzyskania
    przychodu, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych
    sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy
    zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden przychód stanowić może
    przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód
    będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem
    jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości,
    podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, podjęcie
    działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa
    nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.

    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem
    oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować
    takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie
    zysku, doprowadzenie przyłączy energetycznych i wodociągowych, uzyskania warunków
    zabudowy, złożenie wniosku o uwzględnienie działek w przyszłym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako mieszkaniowych, czy wynajęcie agencji
    nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że planowana
    przez Pana sprzedaż udziałów w Nieruchomości Nr 1, 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) i
    3 wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Całokształt okoliczności, zakres, stopień zaangażowania i cel Pana działania wskazuje, że
    są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Także
    udzielenie przez właściciela nieruchomości pełnomocnictwa do działania w jego imieniu
    bez wykazania przesłanek, o których mowa w art. 5a pkt 6 ww. ustawy nie może
    przesądzać o zakwalifikowaniu przychodów do pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem kwota uzyskana ze sprzedaży części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
    Nieruchomości 3 nie będzie stanowiła przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Pana stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    W związku z tym, skutki podatkowe planowanej transakcji sprzedaży należy ocenić w
    kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ustalenie daty nabycia udziałów w nieruchomości oraz skutków podatkowych sprzedaży
    udziałów w nieruchomości
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest również rozstrzygnięcie kwestii, czy ustalenie
    rzeczywistego stanu prawnego dotyczącego Nieruchomości Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo i zmiana wpisu w księgach wieczystych spowoduje zmiany w
    posiadanym przez Pana udziale w tej nieruchomości – tj. czy będzie stanowić nabycie
    udziałów w Nieruchomości Uzgadnianej Wieczystoksięgowo w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy rozstrzygnięciu tego problemu należy mieć na uwadze nie tylko przepisy prawa
    podatkowego, ale przede wszystkim przepisy prawa cywilnego dotyczące nabycia, czy też
    utraty prawa własności.
    Niezależnie od powyższego, na stan prawny nieruchomości istotny wpływ mogą wywierać,
    wydawane zarówno na gruncie prawa cywilnego jak i administracyjnego – orzeczenia
    sądowe i decyzje administracyjne, stanowiące dokumenty o szczególnym znaczeniu. Waga
    tych orzeczeń wynika z pozycji jaką zajmują sądy i organy administracji publicznej.
    Jednocześnie wskazać należy, że księga wieczysta powinna dawać pełny i wierny obraz
    stanu prawnego nieruchomości.
    Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i
    hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):
      Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ww. ustawy:
      Księgi wieczyste są jawne. Nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze
      wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę.
    Z kolei art. 3 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z
      rzeczywistym stanem prawnym.
    W myśl z art. 5 ww. ustawy:
      W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w
      księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na
      korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi

      nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg
      wieczystych).
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
      W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w
      księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest
      wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego
      obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności.
    Stosownie zaś do art. 10 ust. 2 ww. ustawy:
      Roszczenie o usunięcie niezgodności może być ujawnione przez ostrzeżenie.
      Podstawą wpisu ostrzeżenia jest nieprawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie
      o udzieleniu zabezpieczenia. Do udzielenia zabezpieczenia nie jest potrzebne
      wykazanie, że powód ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.
    Wskazać zatem należy, że księgi wieczyste służą do ewidencji praw rzeczowych oraz
    innych praw na nieruchomości. Wpis do księgi wieczystej nie stanowi przesłanki
    przeniesienia własności nieruchomości. Zmiana właściciela nie jest więc ujawniana w
    księdze wieczystej w momencie jej dokonania, ma bowiem charakter deklaratoryjny, to
    znaczy, że nie tworzy ani nie zmienia istniejącego stosunku prawnego lecz potwierdza
    istniejące prawa, w tym przypadku – prawo własności.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości (
    lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy) przez spadkodawcę,
    który tę nieruchomość (lub ww. prawa majątkowe) nabył również w drodze spadku, jest
    moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z
      testamentu.
    Z kolei z art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny wynika:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie
      aktu notarialnego.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do
    chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Jak wynika z treści wniosku, udział w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3
    nabył Pan w wyniku spadkobrania po ojcu. Pana ojciec zmarł w 2013 r. Udział w
    Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 Pana ojciec również nabył w
    drodze spadkobrania po swoim zmarłym ojcu (data śmierci – 1995 r., data częściowego
    działu spadku – 1997 r.). Natomiast 1/2 udziałów w Nieruchomości 1 i 2 Pana ojciec nabył
    w wyniku darowizny od rodziców w 1989 r.
    Zatem 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych – w przypadku planowanej przez Pana
    sprzedaży udziału w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 –
    niewątpliwie minął.
    W konsekwencji, sprzedaż udziałów w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
    Nieruchomości 3 nabytych w drodze spadku, nie będzie stanowić dla Pana źródła
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w ww. przepisie,
    ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 ww. ustawy. W konsekwencji po Pana
    stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Pana stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych
    sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się
    odnoszących.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.