Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-459/11-5/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-08-19
Teza: Czy poprawnym jest wystawianie za opłatę wpisowego przez kluby w celu uzyskania licencji do rozgrywek faktury VAT ze stawką zwolnioną? Czy poprawnym jest dokumentowanie kar nakładanych na kluby fakturą VAT ze stawką zwolnioną?
Słowa kluczowe: faktura; opłata; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14.03.2011r. (data wpływu 11.04.2011r.) uzupełnionym pismem z dnia 04.07.2011 r. (data wpływu 06.07.2011 r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 28.06.2011 r. Nr IPPP2/443-459/11-2/JW, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT ze stawką zwolnioną za opłatę wpisowego przez kluby w celu uzyskania licencji do rozgrywek w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31.12.2010 r. oraz dokumentowania fakturą VAT kar umownych nakładanych na kluby - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.04.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT ze stawką zwolnioną za opłatę wpisowego przez kluby w celu uzyskania licencji do rozgrywek w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31.12.2010 r. oraz dokumentowania fakturą VAT kar umownych nakładanych na kluby.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

P. S.A. prowadzi działalność w zakresie sportu, organizując krajowe rozgrywki koszykówki. Zgodnie z wpisem do KRS Spółka prowadzi działalność w zakresie działalności związanej ze sportem PKD 92.6. pozostałą działalność związaną ze sportem PKD 92.62 Z.

Zasady i opłaty rozgrywek są ustanowione w regulaminie rozgrywek, który stanowi załącznik do wniosku. Akt ten precyzuje m.in. zasady przeprowadzania meczy, opłat za udzielanie licencji dla klubu, opłat za licencje i transfery zawodników i trenerów, kary za wycofanie drużyny z rozgrywek, kar/opłat za przekroczenie limitu zawodników. Spółka jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą i zarejestrowany jako podatnik VAT za świadczone przez Spółkę usługi wystawia faktury VAT.

Udzielenie licencji klubom powoduje możliwość brania przez kluby udziału w rozgrywkach Polskiej Ligii…(w obrębie ligi rozgrywają się różne turnieje np. Puchar Polski, Mecz Gwiazd itp.). Z kwoty wpisowego są organizowane wszelkie imprezy sportowe (mecze), w których biorą udział kluby wpłacające wpisowe. PKWiU określane przy tego rodzaju usługach jest sklasyfikowane pod numerem 92.62.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 04.07.2011 r. (data wpływu 06.07.2011r.) Wnioskodawca wskazał, iż interpretacja przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług dotycząca pytania nr 1 ma być wydana na podstawie stanu prawnego do dnia 31.12.2010 r. oraz stanu prawnego od dnia 01.01.2011 r.

Ponadto, wskazał, że do celów statutowych Wnioskodawcy należy działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, gdyż Wnioskodawca – P. S.A. na podstawie dotychczasowych umów z K. jest organizatorem rozgrywek ligi zawodowej koszykówki, stosownie do przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155, poz.1298). K. jest zobowiązany przekazać zarządzanie ligą zawodową odrębnej od związku spółce (art. 15 ust. 2 i 3).

Zgodnie z powyższą odpowiedzią P. S.A. dalej P., została powołana na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155, poz.1298) jako podmiot, którego celem jest organizacja rozgrywek ligi zawodowej koszykówki. P. organizuje rozgrywki ligi zawodowej oraz organizuje takie zawody sportowe jak Super Puchar, Mecz Gwiazd, Puchar Polski. Kluby koszykówki zawodowej biorące udział w organizowanych rozgrywkach przez P. zobowiązane są do zapłaty wpisowego oraz innych opłat wynikających z regulaminu opłat. Zasady i opłaty rozgrywek są ustanowione w regulaminie rozgrywek, który został przesłany jako załącznik do niniejszego wniosku.

Zgodnie z aktem założycielskim Spółki celem Spółki jest rozwój profesjonalnego współzawodnictwa w koszykówce, a także promocja koszykówki jako dyscypliny sportu.

Tak jak Wnioskodawca wykazał powyżej P. świadczy usługi w zakresie organizowania zawodowych rozgrywek ligi koszykówki w Polsce. Działalność P. opiera się, na organizowaniu rozgrywek klubów koszykówki z całego kraju, które działają w zakresie koszykówki jako kluby zawodowe.

Tak jak Wnioskodawca wykazał powyżej P. świadczy usługi w zakresie zawodowych rozgrywek ligi koszykówki w Polsce. W związku z tym kluby, które chcą brać udział w rozgrywkach zawodowych winny zgłosić taki wniosek do P., która po weryfikacji i dokonaniu przez kluby realizacji zobowiązań finansowych (opłat i wpisowego), dopuszcza takie kluby do rozgrywek zawodowych.

Zgodnie z aktem założycielskim Spółki celem Spółki jest rozwój profesjonalnego współzawodnictwa w koszykówce, a także promocja koszykówki jako dyscypliny sportu.

P. organizując rozgrywki, pozyskuje „sponsorów ligi”, którzy w czasie meczy koszykówki posiadają swoje powierzchnie reklamowe. Z tego tytułu P. obciąża tego typu „sponsorów” opłatami z tytułu świadczonych usług w zakresie zamieszczania bilbordów, banerów, naszywek, plakatów, logo itp. Ponadto w zakresie organizowanych rozgrywek P. przysługują również przychody w tytułu sprzedaży biletów. P. z tytułu prowadzonej przez spółkę działalności, osiąga zyski, które w całości są przeznaczane na kontynuację i doskonalenie świadczonych przez P. usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy poprawnym jest wystawianie za opłatę wpisowego przez kluby w celu uzyskania licencji do rozgrywek faktury VAT ze stawką zwolnioną?
2.  Czy poprawnym jest dokumentowanie kar nakładanych na kluby fakturą VAT ze stawką zwolnioną?

Stanowisko Wnioskodawcy,

Ad. 1

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535) zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.

W ww. załączniku nr 4 pod poz. 11 zostały wymienione usługi PKWiU ex 92 - Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem - z wyłączeniem:

*   usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi,
*   usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych,
*   usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61),
*   wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki i cyrki (PKWiU 92.33 i 92.34.11) oraz wstępu na imprezy sportowe,
*   wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5),
*   działalności agencji informacyjnych,
*   usług wydawniczych,
*   usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12.

Mając na uwadze powyższe przepisy Spółka wystawiając faktury ze stawką zwolnioną za dokonywane przez kluby opłaty wpisowego postępuje zgodnie z przepisami prawa podatkowego.

Ad. 2

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z treści przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług - w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem stwierdzić należy, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania, stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, przy czym muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy - wynagrodzenie.

Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczeniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Kwestię kar umownych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, iż można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Przepis art. 483 Kodeksu cywilnego jest bezwzględnie obowiązującym przepisem prawa. Kary umowne mogą być wyłącznie sankcją za niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie zobowiązań. Odstąpienie od umowy stanowi realizację uprawnień związanych z określonymi wypadkami niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązań z umów wzajemnych i skuteczne odstąpienie od umowy stanowi w pewnym sensie potwierdzenie, że istotnie miał miejsce przypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez drugą stronę. Zastrzeżenie kary umownej na wypadek odstąpienia od umowy można zatem traktować jako formę uproszczenia redakcji warunków umowy, która pozwała na przyjęcie przez strony, że wypadki niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, które uprawniają stronę do odstąpienia od umowy, stanowią jednocześnie podstawę do domagania się zapłaty kary umownej.

Biorąc pod uwagę zasady obciążania klubów sankcjami karnymi należy zauważyć, że nakładane na kluby kary mają charakter sankcyjny oraz odszkodowawczy. Zatem kary te jako wynikają z niewywiązania się z regulaminu, nie stanowią ekwiwalentu za dostawę towarów, czy świadczenie usług i tym samym zapłaty za sprzedany towar, czy usługę i nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie podlegają opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Tak więc, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Mając powyższe na uwadze, aby ustalić zasady opodatkowania danej czynności dokonywanej w zamian za opłatę, niezbędne jest rozstrzygnięcie, czy czynności te skutkują uzyskaniem bezpośrednich korzyści przez wypłacającego.

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT. Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług do dnia 31.12.2010 r. jest klasyfikacja statystyczna, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Według art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.

W pozycji 11 załącznika nr 4 do ustawy, określono jako zwolnione od podatku „Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem1), sklasyfikowane pod symbolem PKWiU – ex 92, z wyłączeniem:

1.  usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi,
2.  usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61),
4.  wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe,
5.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5),

5a. usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach,

5b. wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72),

1.  działalności agencji informacyjnych,
2.  usług wydawniczych,
3.  usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12.

Z objaśnień zamieszczonych przez ustawodawcę pod załącznikiem nr 4 wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług dotyczy wyłącznie usług związanych z rekreacją i sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągają, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.

Użycie przez ustawodawcę „ex” przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oznacza, że dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania. W związku z powyższym, istotnym w analizowanej sprawie jest właściwe zaklasyfikowanie wg PKWiU usług będących przedmiotem zapytania.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie sportu, organizując krajowe rozgrywki koszykówki. Zasady i opłaty rozgrywek są ustanowione w regulaminie rozgrywek. Akt ten precyzuje m.in. zasady przeprowadzania meczy, opłat za udzielanie licencji dla klubu, opłat za licencje i transfery zawodników i trenerów, kary za wycofanie drużyny z rozgrywek, kar/opłat za przekroczenie limitu zawodników. Spółka jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą i zarejestrowany jako podatnik VAT za świadczone przez Spółkę usługi wystawia faktury VAT. Udzielenie licencji klubom siatkarskim powoduje możliwość brania przez kluby udziału w rozgrywkach Polskiej Ligii…(w obrębie ligi rozgrywają się różne turnieje np. Puchar Polski, Mecz Gwiazd itp.). Z kwoty wpisowego są organizowane wszelkie imprezy sportowe (mecze), w których biorą udział kluby wpłacające wpisowe. PKWiU określane przy tego rodzaju usługach jest sklasyfikowane pod numerem 92.62.

Ad. 1

W dziale 92 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 1997 r., zostały zamieszczone usługi związane z rekreacją, kulturą i sportem. Natomiast pod symbolem PKWiU 92.62 wymienione zostały usługi związane ze sportem pozostałe.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż udzielenie licencji klubom za które pobierana jest opłata będzie odpłatnym świadczeniem usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy. Bowiem jak wskazał Wnioskodawca udzielenie licencji klubom daje możliwość brania przez kluby udziału w rozgrywkach Polskiej Ligii\`(...)\` W związku z tym kluby, które chcą brać udział w rozgrywkach zawodowych winny zgłosić wniosek do Wnioskodawcy (P.), który po weryfikacji i dokonaniu przez kluby realizacji zobowiązań finansowych (opłat i wpisowego), dopuszcza takie kluby do rozgrywek zawodowych.

Zatem, Wnioskodawca dokonując rozpatrzenia wniosków klubów (weryfikacji) chcących brać udział w rozgrywkach zawodowych świadczy usługę, za którą kluby siatkarskie płacą wynagrodzenie.

Ponadto jak wskazał Wnioskodawca zgodnie z aktem założycielskim Spółki celem Spółki jest rozwój profesjonalnego współzawodnictwa w koszykówce, a także promocja koszykówki jako dyscypliny sportu jak również to, że Wnioskodawca z tytułu prowadzonej działalności osiąga zyski, które w całości są przeznaczane na kontynuację i doskonalenie świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

Wobec powyższego, przedmiotowe usługi związanej z udzielaniem licencji klubom by te miały możliwości uczestniczenia w rozgrywkach sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 92.62 korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, jako czynność niewymieniona w wyłączeniach z prawa do zwolnienia od podatku VAT.

Wobec powyższego za opłatę wpisowego przez kluby w celu uzyskania licencji do rozgrywek w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31.12.2010 r. Wnioskodawca winien wystawiać faktury VAT ze stawką zwolnioną.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Zagadnienie kar umownych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego, można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna).

Powyższe wskazuje, iż kary umowne mogą być wyłącznie sankcją za niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie zobowiązań. Odstąpienie od umowy stanowi realizację uprawnień związanych z określonymi wypadkami niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązań z umów wzajemnych i skuteczne odstąpienie od umowy stanowi w pewnym sensie potwierdzenie, że istotnie będzie miał miejsce przypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez drugą stronę. Zastrzeżenie kary umownej na wypadek odstąpienia od umowy można zatem traktować jako formę uproszczenia redakcji warunków umowy, która pozwala na przyjęcie przez strony, że w wypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, które uprawniają stronę do odstąpienia od umowy, stanowią jednocześnie podstawę do domagania się zapłaty kary umownej.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do powołanych powyżej przepisów stwierdzić należy, iż nakładane na kluby siatkarskie kary w opisanej sytuacji wynikająca z niewywiązania się z regulaminu mają charakter sankcyjny oraz odszkodowawczy. Zatem kary te, jako wynikające z niewywiązania się przez kluby z umowy nie stanowi ekwiwalentu za świadczenie usług i tym samym zapłaty za usługę.

Reasumując stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nałożone kary umowne stanowić będzie rekompensatę finansową dla Spółki, jako strony dotkniętej niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy i nie wiąże się ze spełnieniem świadczenia wzajemnego przez Spółkę. Zatem, kary umowne pełniące funkcję odszkodowawczą (rekompensacyjną) za poniesione straty, nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie podlegają opodatkowaniu. Zatem nie jest poprawne wystawianie faktur VAT ze stawką zwolnioną za nakładane kary na kluby siatkarskie.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za prawidłowe.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji czynności do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Zainteresowanego w zakresie klasyfikacji statystycznej czynności będącej przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Zainteresowanego i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania usług.

Końcowo nadmienia się, iż w myśl w art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika więc, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że w zakresie stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego po dniu 31.12.2010 r. odnośnie pytania Nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10 09-402 Płock.