Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-151/16/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-04-14
Teza: czy opłaty licencyjne podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki w dacie ich poniesienia
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; Niemcy; opłata-opłata licencyjna; podmiot-podmiot zagraniczny
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 1 lutego 2016 r., (data wpływu do tut. BKIP 5 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy opłaty licencyjne podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki w dacie ich poniesienia (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 – stan faktyczny) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy opłaty licencyjne podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki w dacie ich poniesienia.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach grupy kapitałowej, do której należy Wnioskodawca (dalej: „Spółka”), funkcjonuje scentralizowany model outsourcingu usług przez spółki powiązane, polegający na tym, że należąca do grupy kapitałowej spółka z siedzibą w Niemczech, będąca spółką matką grupy kapitałowej, lecz nie będąca bezpośrednio akcjonariuszem Spółki (dalej: „Usługodawca”), jest podmiotem odpowiedzialnym za zapewnienie świadczenia różnego rodzaju usług doradczych związanych z działalnością gospodarczą poszczególnych spółek grupy kapitałowej, takich jak: usługi prawnicze, controllingowe, finansowe, zarządzania zasobami ludzkimi, licencyjne, podatkowe, marketingowe, przy czym usługi są świadczone bądź przez samego Usługodawcę, bądź przez podmiot trzeci zapewniony przez Usługodawcę, w konsekwencji czego nawet jeżeli pomiędzy Spółką a podmiotem trzecim zapewnionym przez Usługodawcę podpisywana jest umowa regulująca zasady świadczenia usługi, Spółka rozlicza się z Usługodawcą (otrzymuje fakturę od Usługodawcy, płaci do Usługodawcy).

Wskazany wyżej model ma zastosowanie również do nabywanych przez Spółkę usług licencyjnych. W ramach tych usług, od 1 grudnia 2014 r. Spółka otrzymała na czas nieokreślony licencję na korzystanie ze znaku towarowego (dalej: „Licencja”) od podmiotu z siedzibą w Niemczech, będącego jedynym akcjonariuszem Spółki (dalej: „Licencjodawca”).

W związku z tym, Spółka zawarła umowę licencyjną z Licencjodawcą, która przewiduje, że:

*   z tytułu otrzymanej Licencji Spółka jest zobowiązana do zapłaty rocznej opłaty licencyjnej w wysokości 0,2% rocznego obrotu netto, osiągniętego przez Spółkę przy użyciu znaku towarowego objętego Licencją (z wyłączeniem transakcji między Spółką a spółkami należącymi do jej grupy kapitałowej) w roku obrotowym poprzedzającym rok, do którego opłata licencyjna się odnosi (dalej: „opłata licencyjna”);
*   opłata licencyjna powinna być zapłacona do Usługodawcy (umowa nie wskazuje, że płatność ma być dokonana „na rzecz Usługodawcy” tylko „do Usługodawcy”).

Ponadto podkreślić należy, że postanowienia umów Spółki z Usługodawcą lub Licencjodawcą nie wskazują na to, że Usługodawca dysponuje prawami do znaku towarowego. Prawami do znaku towarowego dysponuje natomiast Licencjodawca.

Spółka otrzymała fakturę datowaną na 25 sierpnia 2015 r., wystawioną przez Usługodawcę, za Licencję za okres od grudnia 2014 r. do sierpnia 2015 r., płatną w terminie 30 dni od dnia wystawienia faktury. Obecnie Spółka obciążana jest za okresy miesięczne.

Spółka posiada aktualny certyfikat rezydencji podatkowej Usługodawcy oraz Licencjodawcy, potwierdzający, że są oni niemieckimi rezydentami podatkowymi. Spółka posiada „łamany” rok podatkowy, tj. od 1 grudnia danego roku kalendarzowego do 30 listopada następnego roku kalendarzowego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy opłaty licencyjne podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki w dacie ich poniesienia? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 – stan faktyczny)

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty licencyjne podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”) i nie są objęte rozliczeniem poprzez odpisy amortyzacyjne.

W pierwszej kolejności Spółka zwraca uwagę, że nabycie prawa do używania znaku towarowego w ramach Licencji umożliwia Spółce prowadzenie działalności gospodarczej i przyczynia się do wzrostu sprzedaży, zatem wydatki związane z opłatami licencyjnymi będą poniesione w celu uzyskania przychodów. Zaistnieją zatem w opisanym stanie faktycznym warunki pozwalające na zaliczenie tych opłat do kosztów uzyskania przychodu, w postaci poniesienia wydatku w celu uzyskania przychodu i związku przyczynowego między poniesieniem wydatku i uzyskaniem przychodu.

Wątpliwość Spółki dotyczy sposobu ujęcia opłat licencyjnych w kosztach uzyskania przychodów - tj. czy w całości w momencie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d, czy też poprzez odpisy amortyzacyjne na podstawie art. 15 ust. 6 updop. Co do zasady, licencje, które:

*   zostały nabyte,
*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą,

\-stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, w oparciu o art. 16b ust. 1 updop.

Wszystkie powyższe okoliczności są spełnione w opisanym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 16g ust. 14 updop, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Spółka zauważa, że w opisanym stanie faktycznym, jedynym wynagrodzeniem przewidzianym w umowie licencyjnej zawartej z Licencjodawcą są opłaty licencyjne. Jednocześnie, wysokość opłat licencyjnych jest wyłącznie uzależniona od wysokości przychodów uzyskanych wskutek korzystania ze znaku towarowego na podstawie Licencji. Tym samym, należy uznać, że nie jest możliwe ustalenie wartości początkowej Licencji, a w konsekwencji, że Licencja nie będzie stanowić wartości niematerialnej i prawnej podlegającej amortyzacji.

Mając na uwadze powyższe, opłaty licencyjne należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, wynikających z art. 15 updop. Istotne będzie więc ustalenie, czy wynagrodzenie za znak powinno być zakwalifikowane jako koszt bezpośrednio związany z przychodem (art. 15 ust. 4 updop), czy też inny niż bezpośrednio związany z przychodem (art. 15 ust. 4d updop).

W ocenie Spółki, w związku z faktem, że opłat licencyjnych nie można w sposób jednoznaczny i bezpośredni powiązać z osiągnięciem konkretnego przychodu, powinny być one rozpoznane jako koszt uzyskania przychodów inny niż bezpośrednio związany z przychodami. Koszt taki, na podstawie art. 15 ust. 4d updop, należy potrącić zasadniczo w dacie jego poniesienia.

W związku z tym, że poszczególne opłaty licencyjne ponoszone przez Spółkę dotyczą okresu nie dłuższego aniżeli rok podatkowy Spółki (obecnie miesięcznie), nie będzie mieć zastosowania art. 15 ust. 4d zdanie drugie, a tym samym opłaty licencyjne powinny być zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Stanowisko Spółki w zakresie braku możliwości ustalenia wartości początkowej Licencji i rozpoznania opłat licencyjnych za koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w dacie ich poniesienia, znajduje przykładowo potwierdzenie w następujących interpretacjach indywidualnych, odnoszących się do opłat licencyjnych z tytułu licencji na korzystanie ze znaku towarowego:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 lipca 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-410/14/BG;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 18 stycznia 2013 r., sygn. IPTPB3/423-341/12-4/MF;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 22 lipca 2010 r., sygn. IBPBI/2/423-971/10/MO.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie pytań nr 2 – 6 (stan faktyczny) oraz pytań nr 1 - 6 (zdarzenie przyszłe) wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.