Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.352.2025.2.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Dotyczy ustalenia:; czy paragon bez numeru NIP w wartości
netto, za który zostanie zapłacone z rachunku Spółki przy
użyciu kodu blik, a następnie na jego podstawie zostanie
dokonane przyjęcie zewnętrzne towaru do magazynu może
zostać uznany za dowód księgowy zakupu i stanowić koszt
zakupu towarów handlowych oraz stanowić zewnętrzny obcy
dowód księgowy w myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 21 ustawy o
rachunkowości;; czy paragon bez numeru NIP w wartości
netto, za który zostanie zapłacone z rachunku bankowego
pracownika Spółki przy użyciu kodu blik, na który to rachunek
zostanie wpłacona otrzymana zaliczka na zakup towarów, a
następnie na jego podstawie zostanie dokonane przyjęcie
zewnętrzne towaru do magazynu może zostać uznany za
dowód księgowy zakupu i stanowić koszt zakupu towarów
handlowych oraz stanowić zewnętrzny obcy dowód księgowy
w myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 21 ustawy o rachunkowości;; czy kosztem zakupu towaru dla Spółki będzie wartość netto z
paragonu bez NIP, a VAT wskazany na paragonie powinien
zostać uznany za koszty niestanowiące kosztów uzyskania
przychodu w związku z tym, że brak jest możliwości odliczenia
naliczonego podatku VAT.
Słowa kluczowe: dowód-dowód księgowy
koszt-koszty uzyskania przychodów
paragon
pracownik
rachunki-rachunek bankowy
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 lipca 2025 r. (data
    wpływu do Organu 22 lipca 2023 r. oraz 23 lipca 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka zamierza kupować urządzenia do (...) na stronie (...) jest to oficjalny sklep firmy P
    sp. z o.o. NIP (...). Podczas zamówienia towaru sprzedawca nie udostępnia na stronie
    sklepu możliwości zaznaczenia faktury lub paragonu z numerem NIP do zamówienia. Po
    kontakcie na czacie Spółka uzyskała informacje, że nie ma możliwości wystawienia faktury
    lub paragonu z NIP. Po kolejnym kontakcie mailowym w trakcie którego chcieliśmy
    uzyskać informacje dotyczące możliwości dokonywania zakupów potwierdzonych
    paragonem z numerem NIP bądź fakturą sprzedaży, Spółka uzyskała informację, że sklep
    online nie wystawia faktury ani paragonu z NIP do sprzedawanych urządzeń, ponieważ
    wprowadzony regulamin sprzedaży zezwala jedynie na sprzedaż do osób prywatnych.
    Brak możliwości otrzymania faktury lub paragonu z NIP dotyczy nie tylko (...) ale
    wszystkich produktów również (...) i pozostałych akcesoriów. Spółka chciałaby jednak
    nabywać urządzenia do (...) poprzez wspomnianą wyżej stronę ze względu na korzystne
    ceny zakupu, organizowane akcje promocyjne dostępne tylko na stronie sklepu
    internetowego. Takie działanie utrudnia poprawne rozliczenie dokumentu zakupowego i
    zasady wolnego handlu.
    Spółka chciałaby dokonywać zakupów we wskazanym wyżej sklepie internetowym, zapłata
    za zakupy będzie następowała z rachunku bankowego Spółki poprzez blik lub z
    rachunków osobistych pracowników pracujących zdalnie. Pracownicy mieliby wypłacane
    przez Spółkę zaliczki na poczet dokonywanych zakupów.
    Zakupione urządzenia byłyby dalej sprzedawane w hurcie kontrahentom Spółki.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 19 lipca 2025 r. wskazali Państwo, iż:

    1. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT i nabywa towary w celu dalszej
      odsprzedaży. Sprzedaż jest realizowana głównie jako wewnątrzwspólnotowa
      dostawa towarów.
    2. Spółce przysługiwałoby obniżenie lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług w
      związku z zakupem towarów handlowych, o którym mowa we wniosku gdyby zakupy
      były udokumentowane zakupem na podstawie faktur wystawionych zgodnie z
      ustawą o podatku od towarów i usług. Zakupy na podstawie paragonu bez numeru
      NIP nabywcy nie będą dawały możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego.

## Pytanie

1. Czy paragon bez numeru NIP w wartości netto, za który zostanie zapłacone z rachunku
      Spółki przy użyciu kodu blik, a następnie na jego podstawie zostanie dokonane
      przyjęcie zewnętrzne towaru do magazynu może zostać uznany za dowód księgowy
      zakupu i stanowić koszt zakupu towarów handlowych oraz stanowić zewnętrzny obcy
      dowód księgowy w myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 21 ustawy o rachunkowości?
    2. Czy paragon bez numeru NIP w wartości netto, za który zostanie zapłacone z rachunku
      bankowego pracownika Spółki przy użyciu kodu blik, na który to rachunek zostanie
      wpłacona otrzymana zaliczka na zakup towarów, a następnie na jego podstawie
      zostanie dokonane przyjęcie zewnętrzne towaru do magazynu może zostać uznany za
      dowód księgowy zakupu i stanowić koszt zakupu towarów handlowych oraz stanowić
      zewnętrzny obcy dowód księgowy w myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 21 ustawy o
      rachunkowości?
    3. Czy kosztem zakupu towaru dla Spółki będzie wartość netto z paragonu bez NIP, a VAT
      wskazany na paragonie powinien zostać uznany za koszty niestanowiące kosztów
      uzyskania przychodu w związku z tym, że brak jest możliwości odliczenia naliczonego
      podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19
    lipca 2025 r.)
    1. Paragon bez numeru NIP nabywcy, za który zostało zapłacone przy użyciu kodu blik z
      rachunku firmowego Spółki i towar zostanie przyjęty do magazynu Spółki, będzie
      uznany za zewnętrzny obcy dowód księgowy i będzie stanowił dowód księgowy oraz
      będzie stanowił koszt zakupu towaru (art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 21 ustawy o
      rachunkowości).
    2. Paragon bez numeru NIP nabywcy i zakup towaru wprowadzony do magazynu będzie
      stanowił zewnętrzny obcy dowód księgowy i będzie uznany za dowód księgowy oraz
      będzie stanowił koszt zakupu towaru pomimo, że został opłacony z rachunku
      bankowego pracownika Spółki.
    3. Naliczony na paragonie podatek VAT nie będzie stanowił kosztu uzyskania przychodu
      sprzedawanego towaru. Będzie musiał zostać uznany za koszty niestanowiące
      uzyskania w związku z tym, że brak jest możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w zakresie pytania
    Nr 1 i Nr 2 oraz prawidłowe w zakresie pytania Nr 3.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania
    przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie
    ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania
    przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też
    możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego
    koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu,
    poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, powinien być uznany za koszt
    uzyskania przychodów.
    Powołany art. 15 ust. 1 ustawy należy interpretować łącznie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym:
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule zawarte są w ustawie z 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „UoR”).
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 UoR:
      Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci
      zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.
    Natomiast stosownie do art. 20 ust. 2 UoR:
    Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające
    dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”:

      1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;
      2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;
      3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.
    Z przepisów tej ustawy wynika, iż podstawą zapisów w księgach rachunkowych - w myśl
    art. 20 ust. 2 i 3 ustawy o rachunkowości - są dowody księgowe stwierdzające
    dokonanie operacji gospodarczej, zwane „dowodami źródłowymi”. Księgi rachunkowe
    powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco (art. 24 ust. 1
    ustawy o rachunkowości), a transakcje udokumentowane rzetelnymi dowodami
    księgowymi (art. 22 tej ustawy).
    Podstawą zapisów w księgach rachunkowych, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o
    rachunkowości, są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 UoR:
    Dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
      1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
      2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
      3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
        naturalnych;
      4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także
        datę sporządzenia dowodu;
      5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki
        aktywów;
      6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
        rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
        rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1a UoR:
    Można zaniechać zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa:
      1) w ust. 1 pkt 1-3 i 5, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów;
      2) w ust. 1 pkt 6, jeżeli wynika to z techniki dokumentowania zapisów księgowych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1a UoR można zaniechać zamieszczania na dowodzie
    wymaganych danych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 5 i 6. Dokument taki powinien
    być opisany (przez uprawnioną osobę) poprzez umieszczenie na nim danych i podpisu
    osoby, która dokonała opłat oraz opisu operacji gospodarczej, przy zastosowaniu
    ogólnie ustalonych, przez Spółkę zasad. Zaznaczyć należy, że potwierdzenie dokonania
    wydatku powinno znaleźć potwierdzenie w pozostałym posiadanym materiale
    dowodowym, tj. dokumentującym poniesiony wydatek, jego cel i związek z
    funkcjonowaniem podmiotu.
    Przywołane przepisy art. 20 i art. 21 ustawy o rachunkowości ustalają zasady
    dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny
    odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach
    rachunkowych. W świetle tych przepisów, dowody księgowe powinny być rzetelne - to
    jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują,
    kompletne, wolne od błędów rachunkowych, zawierające wymienione wyżej elementy.
    Stosownie do art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zgodnie z art. 181 ww. ustawy:

      Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi
      podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych,
      materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne
      dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej,
      z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały
      zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o
      przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że postępowanie w sprawie wydawania
    interpretacji indywidualnych jest postępowaniem szczególnym, odrębnym i w tym
    sensie ograniczonym np. w stosunku do postępowania podatkowego i kontrolnego, że
    nie może obejmować postępowania dowodowego.
    Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia kosztu do ksiąg
    rachunkowych, będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych.
    Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne
    korzyści, bowiem o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania.
    Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik winien w oparciu o
    racjonalne i obiektywne przesłanki uzasadnić związek kosztu z przychodem. Na
    podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że podczas zamówienia towaru sprzedawca nie
    udostępnia na stronie sklepu możliwości zaznaczenia faktury lub paragonu z numerem
    NIP do zamówienia. Po kontakcie na czacie Państwa Spółka uzyskała informacje, że nie
    ma możliwości wystawienie faktury lub paragonu z NIP. Po kolejnym kontakcie
    mailowym w trakcie którego chcieliście Państwo uzyskać informacje dotyczące
    możliwości dokonywania zakupów potwierdzonych paragonem z numerem NIP bądź
    fakturą sprzedaży, uzyskaliście Państwo informację, że sklep online nie wystawia
    faktury ani paragonu z NIP do sprzedawanych urządzeń, ponieważ wprowadzony
    regulamin sprzedaży zezwala jedynie na sprzedaż do osób prywatnych. Brak możliwości
    otrzymania faktury lub paragonu z NIP dotyczy nie tylko (...), ale wszystkich produktów
    również (...) i pozostałych akcesoriów. Państwa Spółka chciałaby jednak nabywać
    urządzenia do (...) poprzez wspomnianą wyżej stronę ze względu na korzystne ceny
    zakupu, organizowane akcje promocyjne dostępne tylko na stronie sklepu
    internetowego. Takie działanie utrudnia poprawne rozliczenie dokumentu zakupowego
    i zasady wolnego handlu. Państwa Spółka chciałaby dokonywać zakupów we
    wskazanym wyżej sklepie internetowym, zapłata za zakupy będzie następowała z
    rachunku bankowego Państwa Spółki poprzez blik lub z rachunków osobistych
    pracowników pracujących zdalnie. Pracownicy mieliby wypłacane przez Państwa Spółkę
    zaliczki na poczet dokonywanych zakupów. Zakupione urządzenia byłyby dalej
    sprzedawane w hurcie kontrahentom Państwa Spółki.
    Ponadto z uzupełnienia wniosku wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem
    podatku VAT i nabywacie towary w celu dalszej odsprzedaży. Sprzedaż jest realizowana
    głównie jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Państwa Spółce przysługiwałoby obniżenie lub zwrot różnicy podatku od towarów i
    usług w związku z zakupem towarów handlowych, o którym mowa we wniosku gdyby
    zakupy były udokumentowane zakupem na podstawie faktur wystawionych zgodnie z
    ustawą o podatku od towarów i usług. Zakupy na podstawie paragonu bez numeru NIP
    nabywcy nie będą dawały możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia:
    - czy paragon bez numeru NIP w wartości netto, za który zostanie zapłacone z rachunku
      Spółki przy użyciu kodu blik, a następnie na jego podstawie zostanie dokonane
      przyjęcie zewnętrzne towaru do magazynu może zostać uznany za dowód księgowy

      zakupu i stanowić koszt zakupu towarów handlowych oraz stanowić zewnętrzny obcy
      dowód księgowy w myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 21 ustawy o rachunkowości;
    - czy paragon bez numeru NIP w wartości netto, za który zostanie zapłacone z rachunku
      bankowego pracownika Spółki przy użyciu kodu blik, na który to rachunek zostanie
      wpłacona otrzymana zaliczka na zakup towarów, a następnie na jego podstawie
      zostanie dokonane przyjęcie zewnętrzne towaru do magazynu może zostać uznany za
      dowód księgowy zakupu i stanowić koszt zakupu towarów handlowych oraz stanowić
      zewnętrzny obcy dowód księgowy w myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 21 ustawy o
      rachunkowości;
    - czy kosztem zakupu towaru dla Spółki będzie wartość netto z paragonu bez NIP, a VAT
      wskazany na paragonie powinien zostać uznany za koszty niestanowiące kosztów
      uzyskania przychodu w związku z tym, że brak jest możliwości odliczenia naliczonego
      podatku VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, że zgodnie
    z regulaminem kontrahenta - klientem jego mogą być tylko osoby prywatne, to tym
    samym Spółka jako osoba prawna nie może być stroną transakcji między
    kontrahentem. Skoro nie może być stroną transakcji to nie można uznać, że paragon
    bez numeru NIP jest dowodem księgowym dokumentującym zawarcie transakcji
    między Spółką, a kontrahentem dotyczącym zakupu towaru handlowego. Bez znaczenie
    w tym zakresie pozostaje fakt, że zapłata zostanie dokonana z konta Spółki albo z konta
    pracownika, bowiem transakcja zakupu towarów nie może zostać dokonana przez
    Spółkę. Ponadto paragony fiskalne bez numeru NIP ze swej specyfiki są dowodami
    dokumentującymi sprzedaż na rzecz osób fizycznych a nie na rzecz osób prawnych, a
    więc nie mogą stanowić dowodu księgowego dokumentującego zakup towarów, o
    których mowa we wniosku przez Państwa Spółkę.
    W konsekwencji skoro paragony bez nr NIP nie są dowodem księgowym
    potwierdzającym zawarcie transakcji przez Państwa Spółkę, to wydatek poniesiony
    przez Spółkę na zakup towarów handlowych nie jest właściwie udokumentowany i nie
    może zostać ujęty jako koszt uzyskania przychodu.
    Zatem przedstawione przez Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2 uznano
    za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do oceny Państwa stanowiska do pytania Nr 3, zauważyć
    należy, że skoro jak wskazano w uzasadnieniu do pytania Nr 1 i 2, że paragony bez nr
    NIP nie są dowodem księgowym potwierdzającym zawarcie transakcji przez Państwa
    Spółkę, wydatek poniesiony przez Spółkę na zakup towarów handlowych nie jest
    właściwie udokumentowany i nie może zostać ujęty jako koszt uzyskania przychodu, to
    tym samym naliczony na paragonie VAT nie będzie stanowił kosztu uzyskania
    przychodu sprzedawanego towaru.
    Zatem zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że naliczony na paragonie podatek
    VAT nie będzie stanowił kosztu uzyskania przychodu sprzedawanego towaru, jednakże
    z innych względów niż wskazane przez Państwa Spółkę.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W

    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Do wniosku dołączono dokumenty źródłowe. Należy jednak zauważyć, że Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku
    z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie
    opisem zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku i jego
    stanowiskiem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.