Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-353/13/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-30
Teza: Sprzedaż licytacyjna majątku dłużnika nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: budynek; grunty; komornik; nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2013 r. (data wpływu 18 marca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży licytacyjnej nieruchomości zabudowanej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży licytacyjnej nieruchomości zabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jako Komornik prowadzi Pan postępowanie, w którym egzekucję skierowano do prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz własności budynków znajdujących się na niej, stanowiącej działkę nr 670, o pow. 0,2390 ha, położonej w miejscowości \`(...)\`, przy ul. K., dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą.

Opis nieruchomości:

1.  działki gruntu – działka gruntu o powierzchni 2.390 m² posiada kształt nieregularny, zbliżony do prostokąta. Krótszym bokiem przylega do ulicy. Jest ogrodzona ze wszystkich stron. Działka jest uzbrojona w media, tj. wodociąg, kanalizację, instalację teletechniczną, gazową oraz w energię elektryczną. Na działce posadowiony jest budynek mieszkalny jednorodzinny z częścią magazynową i budynek usługowy – warsztat samochodowy. Teren wokół budynków jest zagospodarowany. Przed budynkiem mieszkalnym, od strony ulicy, znajduje się ogród z roślinami ozdobnymi, za budynkiem mieszkalnym parking. Parking wraz z drogą dojazdową zostały utwardzone kostką brukową;
2.  budynku mieszkalnego z częścią magazynową – budynek jest położony od frontu, wzdłuż ul. K. Jest 2-kondygnacyjny, całkowicie podpiwniczony. Posiada oddzielne wejścia do części mieszkalnej i magazynowej oraz wjazd do garażu. Został zbudowany około 1998 r. Na parterze znajduje się wiatrołap, kuchnia z jadalnią, salon, gabinet, 3 sypialnie, 2 łazienki, kotłownia i garaż w poziomie parteru. Dane techniczne: część mieszkalna, pow. zabudowy – 217,00 m², powierzchnia całkowita – 445,06 m², powierzchnia użytkowa – 340,00 m², część magazynowa, pow. zabudowy – 97,00 m², powierzchnia całkowita (użytkowa) – 198,93 m²;
3.  budynku usługowego – warsztatu samochodowego – budynek znajduje się za budynkiem mieszkalnym, w głębi działki. Został zbudowany pod koniec lat 90 ubiegłego wieku. Jest użytkowany jako warsztat samochodowy. Jest w większości jednokondygnacyjny, murowany, pod częścią socjalno-biurową podpiwniczony. Konstrukcja budynku jest stalowa, wypełniona suporeksem. Ściany ocieplone wełną mineralną. Dach budynku 1-spadowy, ocieplony, pokryty eternitem i blachą falistą. Budynek ogrzewany z własnej kotłowni znajdującej się w podpiwniczeniu, zaopatrzony we wszystkie media. Składa się z części biurowo-socjalnej i części warsztatowej. Dane techniczne: powierzchnia zabudowy – 645,00 m², powierzchnia użytkowa – 593,16 m².

Łączna powierzchnia użytkowa wszystkich budynków wynosi 1.132,09 m².

Zgodnie z oświadczeniem dłużnika, nieruchomość nabył dnia 31 grudnia 1988 r., jako działkę niezabudowaną i nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tego zakupu. Budowę wszystkich budynków zakończył dnia 31 grudnia 1996 r. Dłużnik prowadził działalność gospodarczą. Budynek mieszkalny z magazynem nigdy nie służył do prowadzenia działalności gospodarczej, lecz wyłącznie celom mieszkaniowym. Natomiast budynek warsztatu służył do wykonywania pracy zawodowej. Nieruchomość nie była wprowadzona do ewidencji prowadzonej działalności. Dnia 23 listopada 2011 r. dłużnik zakończył prowadzenie działalności gospodarczej i rozliczył się z Urzędem Skarbowym na podstawie art. 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Dnia 31 listopada 2012 r. budynek warsztatu został użyczony nieodpłatnie na cele gospodarcze Panu T. W. i nadal trwa to użyczenie. Wcześniej warsztat nie był dzierżawiony, ani wynajmowany. Dłużnik oświadczył, że nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego, ani przy zakupie nieruchomości, ani od jakichkolwiek nakładów na nieruchomość. Dłużnik twierdzi, że ewentualna sprzedaż nieruchomości nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz własności budynków znajdujących się na niej, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy też zwolniona od tego podatku, lub nie powinna być w ogóle wystawiana faktura?

*   Jaka będzie ewentualna stawka podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatna sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz własności budynków nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach postępowania egzekucyjnego nastąpi sprzedaż nieruchomości dłużnika, tj.: działki gruntu o powierzchni 2.390 m², budynku mieszkalnego z częścią magazynową o łącznej powierzchni 198,93 m², budynku usługowego (warsztatu samochodowego) o powierzchni 593,16 m². Zgodnie z oświadczeniem dłużnika, działkę nabył dnia 31 grudnia 1988 r. jako niezabudowaną. Budowę wszystkich budynków zakończył dnia 31 grudnia 1996 r. Budynek mieszkalny z częścią magazynową służył wyłącznie celom mieszkaniowym. Natomiast budynek warsztatu służył do wykonywania pracy zawodowej. Nieruchomość nie była wprowadzona do ewidencji prowadzonej działalności. Dłużnik zakończył działalność gospodarczą dnia 23 listopada 2011 r. i rozliczył się z Urzędem Skarbowym na podstawie art. 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Dnia 31 listopada 2012 r. budynek warsztatu został użyczony nieodpłatnie na cele gospodarcze Panu T. W. i nadal trwa to użyczenie. Wcześniej warsztat nie był dzierżawiony, ani wynajmowany.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że zbycie ww. gruntu zabudowanego, którego dokona Pan w trybie licytacji publicznej, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż dłużnik nie wystąpi w charakterze podatnika. Budynek mieszkalno-magazynowy, stanowi wyłącznie majątek prywatny dłużnika, który – jak wskazał Pan we wniosku – służy wyłącznie celom mieszkaniowym. Co prawda budynek warsztatu samochodowego był wykorzystywany w działalności gospodarczej dłużnika, jednak dnia 23 listopada 2011 r. dłużnik zakończył jej prowadzenie, zatem budynek ten nie stanowi majątku przedsiębiorstwa. Wobec tego planowana sprzedaż licytacyjna ww. budynków wraz z gruntem, na którym są posadowione, będzie sprzedażą majątku osobistego, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec faktu, że sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie powinna zostać udokumentowana fakturą.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.