Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.17.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Koszty poniesione na uczestników wycieczki zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie oraz osób współpracujących nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: integracja-integracja pracowników; koszt-koszty uzyskania przychodów; osoba-osoba współpracująca; umowa-umowa zlecenia; wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

.

    13 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy
    ustalenia, czy koszty organizacji wycieczki wskazane we wniosku stanowią koszty
    uzyskania przychodów.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z o.o. zajmująca się (...) z okazji jubileuszu 20-lecia powstania firmy zorganizowała
    dla swoich pracowników wycieczkę integracyjną do (...). Wycieczka sfinansowana była ze
    środków obrotowych spółki.
    Uczestnikami wycieczki byli pracownicy firmy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę,
    jedna osoba zatrudniona na umowę zlecenie i trzy osoby współpracujące ze spółką
    (własna działalność gospodarcza) - łącznie 55 osób. Spółka w związku z wycieczką poniosła
    następujące koszty: przejazd autokarem - 2337,96 zł netto, bilety wstępu i usługa
    przewodnicka po (...) 1598,35zł netto, bilet wstępu do winnicy 7903,70 zł. W cenie biletu
    wstępu do winnicy mieściło się zwiedzanie winnicy i winiarni wraz z przewodnikiem,
    poznanie procesu powstawania wina i dzieje winiarstwa (...), poczęstunek w postaci grilla,
    deski lokalnych serów, degustacja 3 win i tort z okazji jubileuszu. Oprócz degustacji win,
    które jest integralną częścią zwiedzania winnicy, spółka nie finansowała dodatkowego
    alkoholu.

## Pytanie

Czy w/w koszty organizacji wycieczki stanowią koszty uzyskania przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem spółki koszty organizacji wycieczki integracyjnej z okazji jubileuszu 20-lecia spółki
    stanowią koszty uzyskania przychodów w części przypadającej na pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę. Koszty poniesione na uczestników
    zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie oraz osób współpracujących nie stanowią
    kosztów uzyskania przychodów.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2003
    r. poz. 2805 ze zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów
    są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
    Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione koszty, po wyłączeniu zastrzeżonych w
    ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-
    skutkowym z przychodami lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede
    wszystkim wynagrodzenie zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz
    wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również
    obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich
    imprez okolicznościowych i integracyjnych. Wydatki te związane są z prowadzoną przez
    podatnika działalnością.
    Wycieczka miała na celu integrację załogi, zmotywowanie pracowników do jak
    najwydajniejszej pracy, poprawę atmosfery w pracy, komunikacji między pracownikami,
    zacieśnienie więzi z pracodawcą, "zatrzymaniu" pracowników w firmie - wykazują one
    zatem związek z przychodami.
    Spotkanie pracowników poza miejscem pracy, pozwoliło na oderwanie się od codziennych
    problemów firmowych i wspólne spędzenie czasu, co sprzyja poprawie komunikacji,
    umocnieniu więzi oraz wpływa pozytywnie na integrację zespołu.

    Powodem organizacji wycieczki był również jubileusz 20-lecia powstania spółki. Spółka
    poprzez organizację wycieczki pragnęła większej integracji i lepszego poznania się osób
    pracujących od początku istnienia spółki z nowo przyjętymi osobami, przypomniana
    została historia tworzenia spółki i jej największe osiągnięcia. Uczestnicząc w tego rodzaju
    spotkaniach, pracownicy konsolidują się z firmą. Efektywność pracy wykonywanej przez
    silny zmotywowany i zharmonizowany zespół przekłada się w konsekwencji na przychody
    uzyskiwane przez firmę w związku z powyższym, zdaniem spółki, wydatki na
    zorganizowanie w/w wycieczki w części przypadającej na pracowników zatrudnionych na
    postawie umowy o pracę stanowią koszty uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych
    kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a
    osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy

    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy
    tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań
    lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za
    koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu.
    Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania
    przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko
    wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką
    wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik
    zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego
    celowość i racjonalność.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany

    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu
    zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy koszty organizacji wycieczki wskazane we wniosku
    stanowią koszty uzyskania przychodów.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że zajmują się Państwo (...). Z okazji jubileuszu 20-lecia
    powstania firmy zorganizowali Państwo dla swoich pracowników wycieczkę integracyjną
    do (...). Wycieczka sfinansowana była ze środków obrotowych spółki. Uczestnikami
    wycieczki byli pracownicy firmy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, jedna osoba
    zatrudniona na umowę zlecenie i trzy osoby współpracujące ze spółką (własna działalność
    gospodarcza) - łącznie 55 osób. Spółka w związku z wycieczką poniosła następujące koszty:
    przejazd autokarem - 2337,96 zł netto, bilety wstępu i usługa przewodnicka po (...) 1598,35
    zł netto, bilet wstępu do winnicy 7903,70 zł. W cenie biletu wstępu do winnicy mieściło się
    zwiedzanie winnicy i winiarni wraz z przewodnikiem, poznanie procesu powstawania wina
    i dzieje winiarstwa (...), poczęstunek w postaci grilla, deski lokalnych serów, degustacja 3
    win i tort z okazji jubileuszu. Oprócz degustacji win, które jest integralną częścią
    zwiedzania winnicy, spółka nie finansowała dodatkowego alkoholu.
    Wskazują Państwo także, że wycieczka miała na celu integrację załogi, zmotywowanie
    pracowników do jak najwydajniejszej pracy, poprawę atmosfery w pracy, komunikacji
    między pracownikami, zacieśnienie więzi z pracodawcą, "zatrzymaniu" pracowników w
    firmie - wykazują one zatem związek z przychodami. Spotkanie pracowników poza
    miejscem pracy, pozwoliło na oderwanie się od codziennych problemów firmowych i
    wspólne spędzenie czasu, co sprzyja poprawie komunikacji, umocnieniu więzi oraz
    wpływa pozytywnie na integrację zespołu. Powodem organizacji wycieczki był również
    jubileusz 20-lecia powstania spółki. Spółka poprzez organizację wycieczki pragnęła
    większej integracji i lepszego poznania się osób pracujących od początku istnienia spółki z
    nowo przyjętymi osobami. Przypomniana została historia tworzenia spółki i jej największe
    osiągnięcia. Uczestnicząc w tego rodzaju spotkaniach, pracownicy konsolidują się z firmą.
    Efektywność pracy wykonywanej przez silny zmotywowany i zharmonizowany zespół
    przekłada się w konsekwencji na przychody uzyskiwane przez firmę. W związku z
    powyższym, zdaniem spółki, wydatki na zorganizowanie w/w wycieczki w części
    przypadającej na pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę stanowią
    koszty uzyskania przychodów. Koszty poniesione na uczestników zatrudnionych na
    podstawie umowy zlecenie oraz osób współpracujących nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów.
    W analizowanym zakresie za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    trzeba przyjąć kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania
    podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie ich źródła, a tym samym we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim)
    ponoszonego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we
    wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym kontekście istotne jest
    również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek jako koszt
    podatkowy, była dokonywana z perspektywy jego związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą oraz wiedzy na temat tego, czy dany wydatek może obiektywnie przyczynić

    się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
    zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten musi być zawsze
    osiągnięty.
    Ponadto wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest
    możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika
    ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to
    Spółka zobowiązana jest wykazać, że ponoszone przez nią ww. wydatki pozostają w
    związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Kosztami podatkowymi mogą być także co do zasady tzw. „koszty pracownicze”, jednak
    tylko te, które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem
    (zabezpieczeniem) źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim
    wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki
    związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również
    obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w celu ich integracji, np. w postaci
    organizacji dla nich spotkań integracyjnych, spotkań okolicznościowych z okazji świąt lub
    innych ważnych wydarzeń itp. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika
    działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z
    pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy. O ile
    uczestnictwo pracownika w ww. uroczystościach i spotkaniach nie jest związane z
    wykonywaniem czynności służbowych, przewidzianych umową o pracę, jak również o ile
    nie stanowi formy ekwiwalentu za wynagrodzenie (np. z uwagi na atrakcyjność miejsca
    organizacji imprezy) wydatki związane z uczestnictwem pracownika w takiej imprezie
    mogą stanowić - co do zasady - koszt uzyskania przychodu. Jeśli więc charakter spotkania
    uwzględnia budowanie pozytywnych relacji między samymi pracownikami lub między
    pracodawcą a pracownikami w sposób mogący faktycznie przyczynić się do zwiększenia
    przychodów podatnika, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła jego przychodów to
    wydatek taki można uznać za koszt uzyskania przychodów. W każdej sytuacji jednakże
    należy sprawdzić, jaki jest cel takiego spotkania.
    W tym miejscu zasadnym jest wskazać, iż zgodnie z art. 2 Kodeksu pracy (Dz. U. 2023, poz.
    1465 ze zm.), Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę,
    powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
    Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił
    - w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT - koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na
    usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu
    „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych
    jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy,
    działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.
    Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub
    potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania
    pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym
    podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie
    reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do
    własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na
    podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi
    przychodami. Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy,
    dbałość o pracownika/współpracownika wiąże te osoby z Wnioskodawcą co przekłada się
    na większą efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są
    wyższe przychody Wnioskodawcy.

    Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 45 updop:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność
      socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych;
      kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z
      przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których
      mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2.
    Spółka wskazała, że w związku z wycieczką Spółka poniosła następujące koszty:
        przejazd autokarem - 2337,96 zł netto,
        bilety wstępu i usługa przewodnicka po (...) 1598,35zł netto,
        bilet wstępu do winnicy 7903,70 zł. W cenie biletu wstępu do winnicy mieściło się
        zwiedzanie winnicy i winiarni wraz z przewodnikiem, poznanie procesu
        powstawania wina i dzieje winiarstwa (...), poczęstunek w postaci grilla, deski
        lokalnych serów, degustacja 3 win i tort z okazji jubileuszu. Oprócz degustacji win,
        które jest integralną częścią zwiedzania winnicy, spółka nie finansowała
        dodatkowego alkoholu.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż Spółka będzie miała prawo do zaliczenia
    do podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z wycieczką poniesione
    na przejazd autokarem oraz bilety wstępu i usługę przewodnika po (...) oraz bilety wstępu
    do winnicy w części przypadającej na pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o
    pracę.
    Jak sami Państwo wskazują wycieczka miała na celu integrację załogi, zmotywowanie
    pracowników do jak najwydajniejszej pracy, poprawę atmosfery w pracy, komunikacji
    między pracownikami, zacieśnienie więzi z pracodawcą, "zatrzymaniu" pracowników w
    firmie. Spotkanie pracowników poza miejscem pracy, pozwoliło na oderwanie się od
    codziennych problemów firmowych i wspólne spędzenie czasu, co sprzyja poprawie
    komunikacji, umocnieniu więzi oraz wpływa pozytywnie na integrację zespołu. Spółka
    poprzez organizację wycieczki pragnęła większej integracji i lepszego poznania się osób
    pracujących od początku istnienia spółki z nowo przyjętymi osobami, przypomniana
    została historia tworzenia spółki i jej największe osiągnięcia. Uczestnicząc w tego rodzaju
    spotkaniach, pracownicy konsolidują się z firmą. Efektywność pracy wykonywanej przez
    silny zmotywowany i zharmonizowany zespół przekłada się w konsekwencji na przychody
    uzyskiwane przez firmę w związku z powyższym.
    Tym samym ww. wydatki w tej części pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z
    uzyskaniem zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodów i mogą mieć wpływ na
    wielkość osiągniętych przez Państwa przychodów. W konsekwencji ww. wydatki w tej
    części będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych i nie będą wyłączone z tych kosztów na
    podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    W tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast w zakresie dotyczącym wydatków poniesionych na pracowników zatrudnionych
    na umowę zlecania oraz osób współpracujących ze spółką (własna działalność
    gospodarcza) wskazać należy, że wydatki te nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania
    przychodów.
    Zdaniem Organu należy je uznać za koszty reprezentacji, o której mowa w art. 16 ust. 1
    pkt 28 updop. Kosztami reprezentacji są wydatki, których wyłącznym bądź dominującym
    celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego
    firmy czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentem.

    Wskazać należy, że umowa cywilnoprawna (umowa współpracy) zakłada równorzędność i
    niezależność podmiotów i stwarza warunki do przyjęcia założenia, że jeden podmiot chce
    wykreować swój pozytywny wizerunek względem drugiego. Reprezentacja to poprawa lub
    utrwalenie wizerunku przedsiębiorcy, którą może realizować w stosunku do osób trzecich,
    a za takie należy uznać m.in. zleceniobiorców czy podwykonawców (współpracowników).
    W ocenie Organu wydatki, o których mowa we wniosku w tej części w odniesieniu do
    współpracowników (osoby zatrudnionej na umowę zlecenie oraz osób współpracujących
    ze spółką (własna działalność gospodarcza)), stanowią wydatki na reprezentację, ponieważ
    ich głównym celem jest tworzenie lub poprawa wizerunku przedsiębiorcy wobec osób
    trzecich, niebędących Państwa pracownikami. Takie wydatki nie mogą stanowić kosztów
    uzyskania przychodów.
    Mając zatem powyższe na względzie stwierdzić należy, że wydatki o których mowa we
    wniosku w zakresie dotyczącym pracownika zatrudnionego na umowę zlecanie oraz osób
    współpracujących ze spółką (własna działalność gospodarcza) noszą znamiona
    reprezentacji, mają na celu wykreowanie pozytywnego wizerunku firmy w oczach
    Współpracowników, uwypuklenie zasobności i profesjonalizmu Spółki, czyli stworzenie
    oczekiwanego wizerunku Wnioskodawcy.
    We wniosku wskazali Państwo, że koszty poniesione na uczestników zatrudnionych na
    podstawie umowy zlecenie oraz osób współpracujących nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów.
    Zatem Państwa stanowisko w tej części należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.