Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.556.2025.4.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działalność-likwidacja działalności
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 17-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 3-pkt 12-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    26 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    sprzedaży nieruchomości oraz podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 lipca 2025 r. (data wpływu 22 lipca 2025 r.). Treść
    wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A
      2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 19 stycznia 1996 r. Wnioskodawca (Zainteresowany będący stroną postępowania)
    wraz z małżonką (Zainteresowaną niebędąca stroną postępowania) nabyli prawo
    użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w
    (...) (księga wieczysta nr (...), działka nr (...)), wraz z prawem własności budynków i budowli
    znajdujących się na tej nieruchomości. Nabycie było związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, ale od zakupu nie został odliczony podatek VAT, ponieważ Wnioskodawca
    nie był czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w
    formie zakładu usługowego, opodatkowaną w formie karty podatkowej od 10 czerwca
    1986 r. do 10 marca 2015 r. Dopiero od dnia 1 sierpnia 2000 r. Wnioskodawca był
    czynnym podatnikiem VAT.
    W dniu 25 listopada 1998 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabył prawo własności do gruntu,
    który wcześniej objęty był użytkowaniem wieczystym. W 1999 r. na powyższej działce
    rozpoczęto budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W latach 1996-1997 część
    starych zabudowań na działce została rozebrana, jednak pozostał budynek warsztatowy
    wraz z budynkiem gospodarczym.
    Faktyczne wykorzystywanie budynku warsztatowego do działalności gospodarczej
    rozpoczęto w 1998 r. Budynek warsztatowy był wykorzystywany w działalności
    gospodarczej do czasu zakończenia działalności w 2015 r. W tym też roku przekazano
    nieruchomość do użytku prywatnego.
    Po likwidacji działalności gospodarczej, od 2015 r. do stycznia 2017 r. dwa pomieszczenia
    w budynku były odpłatnie wynajmowane w ramach najmu prywatnego. Następnie od
    2017 r. do stycznia 2025 r. budynek był nadal wynajmowany odpłatnie, również w ramach
    najmu prywatnego. W okresie tym Wnioskodawca nie był czynnym podatnikiem VAT.
    Budynek warsztatowy nie był w międzyczasie ulepszany w stopniu przekraczającym 30%
    jego wartości początkowej.
    Obecnie planowany jest geodezyjny podział działki nr (...) na dwie części:
    - część zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym - pozostanie w majątku
    prywatnym Wnioskodawców,

    - część zabudowaną budynkiem warsztatowym i gospodarczym - przeznaczona do
    sprzedaży.
      Wnioskodawca nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej i nie jest czynnym
      podatnikiem VAT.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadził zakład usługowy w formie indywidualnej działalności
    gospodarczej. Firma zajmowała się (...). Wnioskodawca nie prowadził działalności w formie
    spółki.
    Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działalność ta prowadzona była w
    formie indywidualnej działalności gospodarczej. Była to działalność polegająca na
    świadczeniu usług (...). Działalność nie obejmowała swoim zakresem obrotu
    nieruchomościami. Działalność ta prowadzona była od 26 marca 1996 r. do 31 sierpnia
    2000 r. Przychody z działalności gospodarczej opodatkowane były na zasadach ogólnych,
    a rodzaj dokumentacji podatkowej prowadzonej przez Wnioskodawczynię dla celów
    podatku dochodowego od osób fizycznych to księga przychodów i rozchodów.
                            2Część nieruchomości o powierzchni ok. 60 m (tj. jedno pomieszczenie budynku
    warsztatowego) było wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w okresie od 26 marca
    1996 r. do 31 sierpnia 2000 r. w Jej działalności gospodarczej. Ww. część nieruchomości
    była wykorzystywana w działalności gospodarczej na zasadzie umowy użyczenia i nie była
    wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Nie była również amortyzowana, nie stanowiła składnika majątkowego ani nie stanowiła
    towaru handlowego w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni od zakończenia działalności w dniu 31 sierpnia 2000 r. do chwili obecnej
    nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Sprzedaż części działki zabudowanej budynkiem warsztatowym i gospodarczym, powstałej
    po podziale działki nr (...) jeszcze nie nastąpiła. Planowana jest sprzedaż po uzyskaniu
    indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Nabycie w 1996 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu
    Państwa, położonego w (...) (działka nr (...)), wraz z prawem własności budynków i budowli
    znajdujących się na tej nieruchomości, a następnie w 1998 r. prawa własności do gruntu,
    który wcześniej objęty był użytkowaniem wieczystym, nastąpiło do majątku objętego
    wspólnością ustawową małżeńską.
    Wnioskodawcy nie dokonywali sprzedaży innych nieruchomości.
    Obecnie Wnioskodawcy nie posiadają innych nieruchomości, które zamierzają sprzedać.
    Budynek warsztatowy i budynek gospodarczy są trwale związane z gruntem.
    Pytania
      1. Czy planowana sprzedaż po podziale działki zabudowanej budynkiem
        warsztatowym i gospodarczym będzie korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie
        art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT?
      2. Czy planowana sprzedaż skutkować będzie powstaniem przychodu podlegającego
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku
    dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług
    (pytanie nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2 – Opodatkowanie sprzedaży podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT)

    W ocenie Wnioskodawców, planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynął już wymagany przepisami
    termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).
    Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    jej nabycie.
    W przedmiotowej sprawie:
      - grunt został wykupiony na własność 25 listopada 1998 r.,
      - budynek warsztatowy istniał na gruncie już wcześniej (i nie został istotnie
        ulepszony).
    Od końca 1998 r. upłynęło zatem ponad 5 lat. Co więcej, nieruchomość nie będzie
    wykorzystywana w działalności gospodarczej w chwili sprzedaży (ani nie była użytkowana
    w działalności gospodarczej w ciągu ostatnich 6 lat), co również wyklucza opodatkowanie
    sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z brzmieniem art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2 (przychody z pozarolniczej
    działalności gospodarczej), nie zalicza się: przychodów z odpłatnego zbycia składników
    majątku:
      a) pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności
        gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji
        rolnej,
      b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną,
        wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w
        takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje),
        papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne
        instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których
        Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego
        zbycia,
  - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
    likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych
    samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub
    nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki albo zmniejszenie udziału kapitałowego w
    takiej spółce, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie
    następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.
    Wnioskodawcy sprzedają nieruchomość z majątku prywatnego w ramach dysponowania
    własnym mieniem. Wnioskodawca nie prowadzi działalności deweloperskiej, ani obrotu
    nieruchomościami. Tym samym, sprzedaż nie będzie stanowić przychodu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy (odpłatne zbycie nieruchomości) ponieważ upłynął
    wymagany okres 5-letni.
    Nie będzie też stanowić przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT
    (działalność gospodarcza), ponieważ upłynął wymagany okres 6-letni od pierwszego dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja prowadzonej
    samodzielnie działalności gospodarczej.
    Wniosek końcowy
    Zarówno w zakresie podatku VAT, jak i PIT, planowana sprzedaż działki zabudowanej
    budynkiem warsztatowym i budynkiem gospodarczym nie powinna podlegać
    opodatkowaniu.

    W ocenie Wnioskodawców, nie powstaje przychód do opodatkowania podatkiem
    dochodowym (ani z tytułu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, ani z tytułu art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o PIT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich

      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 ustawy Kodeks cywilny, który
    stanowi, że:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
    W myśl art. 235 § 1 ww. ustawy:
      Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie
      należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez
      wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i
      innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami
      przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
    Stosownie, natomiast do art. 235 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na
      użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
    Nieistotny dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest sam fakt
    podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na
    celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek).
    Jeżeli zatem właściciel (współwłaściciel) dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do
    czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już
    właścicielem (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości (działek) nie stanowi przy
    tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie
    nabędzie żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku
    samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek
    wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości
    nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie
    ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, mógł
    zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10

    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, spełnione muszą zostać co najmniej dwie podstawowe
    przesłanki:
      - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
        działalności gospodarczej,
      - nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej
        działalności.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej # oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do

      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania
    ich przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników
    majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z
    treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.
    Zatem, regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia
    1 stycznia 2015 r., objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku,
    które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i
    prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie
    wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy
    amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Jak wynika z uzasadnienia do
    projektu wprowadzającego ww. uregulowanie, zbycie składnika majątku
    wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności.
    Dotyczy to zarówno składników, które z uwagi na przewidywany okres ich użytkowania,
    krótszy niż rok, nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i
    prawnych, jak i składników, których podatnik – pomimo takiego obowiązku – nie ujął w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub
      działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a) ww. ustawy:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej
      samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów
      specjalnych produkcji rolnej,
      - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych
      samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną
      lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia
      upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
      gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.
    Z kolei art. 24 ust. 3b ww. ustawy stanowi, że:
      Dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2
      pkt 17 lit. a), jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wydatkami na
      nabycie zbywanych składników, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w
      jakiejkolwiek formie.
    Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności
    gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby
    związane z działalnością gospodarczą składników majątku (z wyjątkiem nieruchomości
    mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które
    pozostały po likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, jeżeli od
    pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja tej
    działalności do dnia ich odpłatnego zbycia nie upłynęło sześć lat.

    W świetle wskazanych przepisów zauważyć również należy, że przychody z odpłatnego
    zbycia składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności
    gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c
    wyżej wskazanej ustawy) stanowią przychód z działalności gospodarczej. O tym, jaki
    składnik majątku może stanowić środek trwały, decydują regulacje zawarte w art. 22a i
    22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      a) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      b) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      c) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie z art. 22a ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania, budynki i budowle wybudowane na cudzym
      gruncie.
    Natomiast stosownie do art. 22c ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
        składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji
        od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano
        tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
      prawnymi.
    Z powyższych uregulowań wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały
    od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy
    też od dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej) - znaczenie ma sam fakt
    wykorzystywania tego składnika w działalności gospodarczej.
    W świetle tych ustaleń stwierdzić należy, że przychody z odpłatnego zbycia wszystkich
    składników majątku, a więc również składników majątku trwałego, pozostałych na dzień
    likwidacji działalności gospodarczej, jeżeli zbycie to następuje przed upływem sześciu lat
    licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
    likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie do dnia ich odpłatnego
    zbycia – stanowią przychód z tej działalności.

    Zatem przy ustaleniu źródła przychodów ze sprzedaży składników majątkowych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej istotny jest okres, jaki
    upłynął między datą likwidacji tej działalności a datą ich sprzedaży. Jeżeli okres ten nie
    przekracza sześcioletniego okresu, o którym mowa w ww. przepisach, to przychód
    uzyskany ze sprzedaży tych składników majątkowych stanowi przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Natomiast gdy okres ten przekracza sześcioletni okres, o
    którym mowa w ww. przepisach, to przychód uzyskany ze sprzedaży tych składników
    majątkowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Na podstawie powołanych przepisów, w sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawców
    nastąpi odpłatne zbycie składników majątku wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej Wnioskodawców, tj. jednego pomieszczenia w budynku warsztatowym wraz
    z przynależną mu częścią gruntu wykorzystywanego przez Wnioskodawczynię w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, zaś budynku warsztatowego wraz z przynależną
    mu częścią gruntu wykorzystywanego przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz przedstawiony w treści wniosku
    opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w przypadku sprzedaży przez
    Wnioskodawców części działki zabudowanej budynkiem warsztatowym i gospodarczym,
    powstałej po podziale działki nr (...), w części wykorzystywanej przez Wnioskodawczynię w
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jednego pomieszczenia w budynku
    warsztatowym wraz z przynależną mu częścią gruntu oraz w części wykorzystywanej przez
    Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą budynku
    warsztatowego wraz z przynależną mu częścią gruntu, nie powstanie po stronie
    Wnioskodawców przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta
    nastąpi po upływie 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu
    likwidacji działalności gospodarczych Wnioskodawców. Sprzedaż ww. nieruchomości nie
    będzie skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawców przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe tej czynności należy więc ocenić w kontekście przesłanek z art. 10 ust. 1
    pkt 8 ww. ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w 1996 r. nabyli Państwo prawo użytkowania wieczystego
    gruntu (działka nr (...)) wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na
    tej nieruchomości. W 1998 r. nabyli Państwo prawo własności do gruntu, który wcześniej
    objęty był użytkowaniem wieczystym. W 1999 r. na działce rozpoczęto budowę budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego.
    Nabycie w 1996 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu
    Państwa, położonego w (...) (działka nr (...)), wraz z prawem własności budynków i budowli
    znajdujących się na tej nieruchomości, a następnie w 1998 r. prawa własności do gruntu,
    który wcześniej objęty był użytkowaniem wieczystym, nastąpiło do majątku objętego
    wspólnością ustawową małżeńską.
    W latach 1996–1997 część starych zabudowań na działce została rozebrana, jednak
    pozostał budynek warsztatowy wraz z budynkiem gospodarczym.
    Planują Państwo dokonać podziału działki nr (...) na dwie części:
    - część zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, która pozostanie w
      Państwa majątku prywatnym,
    - część zabudowaną budynkiem warsztatowym i gospodarczym, która zostanie
      przeznaczona do sprzedaży.
    Moment przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stanowi tylko
    zmianę formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości. Nabycie prawa do

    nieruchomości następuje w dniu zawarcia umowy o ustanowieniu prawa wieczystego
    użytkowania.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą
    do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej
    trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Podsumowując, planowana sprzedaż przez Wnioskodawców działki zabudowanej
    budynkiem warsztatowym i gospodarczym, powstałej po podziale działki nr (...), nie będzie
    również stanowić dla Wnioskodawców źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego
    terminu, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nabyli działkę nr (...) (prawo
    użytkowania wieczystego gruntu) oraz prawo własności budynku warsztatowego i
    gospodarczego, tj. od końca 1996 r. Oznacza to, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    ww. nieruchomości nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ
    nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności

    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie chroniła Państwa w zakresie przedstawionego zdarzenia
    przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu
    sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie wyjaśnić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie)
    obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane z tym podatkiem są
    regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Oznacza to, że
    rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług
    zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.