Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-676/14-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-18
Teza: Czy w przypadku konferencji i szkoleń wskazanych w opisie stanu faktycznego, wykonanych przez kontrahentów niebędących rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej, na zlecenie Wnioskodawcy, wypłacone wynagrodzenie należy zakwalifikować do przychodów, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 albo pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w związku z tym: żądać od kontrahentów świadczących usługi certyfikatu rezydencji podatkowej; w razie braku certyfikatu rezydencji podatkowej, potrącać podatek u źródła z zastosowaniem stawki 20% ?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; podatnik; usługi-usługi szkoleniowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2014 r. (data wpływu 21 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej i skutków podatkowych wypłaty wynagrodzenia z tytułu organizacji konferencji i szkoleń - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej i skutków podatkowych wypłaty wynagrodzenia z tytułu organizacji konferencji i szkoleń.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się projektowaniem i budową zaawansowanych technologii informatycznych, instalowanych w telefonach komórkowych i innych urządzeniach elektronicznych. Dzięki zaangażowaniu wysoko wykwalifikowanej kadry, Wnioskodawca jest obecnie jednym z największych i najszybciej rosnących ośrodków badawczo-rozwojowych branży nowoczesnych technologii w Europie Środkowo-Wschodniej.

Działalność Wnioskodawcy obejmuje m.in. projektowanie zaawansowanych systemów telewizji cyfrowej, konwergencję platform, systemy mobilne, inteligentne technologie oraz rozwiązania dla biznesu. Istotną rolę w działalności Wnioskodawcy pełnią też centra jakości i certyfikacji, kontrolujące zgodność produktów jednej z najbardziej znanych światowych marek sprzętu elektronicznego z najwyższymi standardami jakości i niezawodności.

Ten rodzaj działalności powoduje, iż niezbędnym dla zachowania konkurencyjności na rynku nowoczesnych technologii jest nieustanne wyposażanie pracowników w wiedzę na temat najnowszych trendów w informatyce i elektronice, wymiana informacji i doświadczeń z innymi podmiotami działającymi w tej samej lub podobnej branży, obserwacja trendów na rynku i oczekiwań klientów. W związku z tym Wnioskodawca kieruje swoich pracowników na liczne szkolenia, konferencje i warsztaty, które służą zwiększaniu ich wiedzy i doświadczenia, poszukiwaniu nowych rozwiązań i w konsekwencji rozszerzaniu oferty Wnioskodawcy. Zważywszy na fakt, iż rynek nowoczesnych technologii w Polsce wciąż jest odbiciem bardziej rozwiniętych rynków w innych krajach, opisane konferencje, szkolenia, czy warsztaty niejednokrotnie odbywają się poza granicami kraju. Wnioskodawca nabywa usługi szkoleniowe od podmiotów prowadzących szkolenia, konferencje lub warsztaty, które to podmioty nie mają miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, podobnie zresztą jak nie posiadają w Polsce miejsca siedziby. Same konferencje również odbywają się poza terytorium Polski, np. w Kanadzie, USA, Australii, czy w Europie: w Grecji, Włoszech, lub na terenie Niemiec.

Tematyka szkoleń, konferencji i warsztatów związana jest ściśle z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością. Dotyczą one w m.in. technologii wymiany danych w przestrzeni multimedialnej, innowacyjności w zakresie projektowania oprogramowania do nowoczesnych urządzeń elektronicznych, kierunki rozwoju urządzeń elektronicznych i oprogramowania, itp. Tematyka konferencji/szkoleń/warsztatów obejmuje zagadnienia, które związane są z obowiązkami służbowymi pracowników, których Wnioskodawca kieruje do udziału w tych wydarzeniach. Wiedza zdobyta przez pracowników, biorących udział w konferencjach/szkoleniach/warsztatach, jest następnie wykorzystywana przez nich w ich pracy, co pozwala na utrzymanie przez Wnioskodawcę bardzo wysokiego poziomu innowacyjności i udział w wyznaczaniu trendów w branży w skali światowej. Warto podkreślić, iż udział pracowników w konferencjach/szkoleniach/warsztatach nie jest związany z rozwiązywaniem bieżących problemów koncepcyjnych lub technicznych, związanych z realizowanymi projektami, ale mają na celu poszerzenie wiedzy i doświadczenia pracowników wysyłanych do udziału w tych wydarzeniach, oraz wymiany doświadczeń z innymi osobami, wykonującymi podobne zadania w innych podmiotach funkcjonujących w branży elektronicznej na świecie.

Organizatorami konferencji, szkoleń, warsztatów są podmioty specjalizujące się w prowadzeniu tego typu wydarzeń, oferujące swoje usługi podmiotom o profilu podobnym do Wnioskodawcy, zapewniające w ramach oferowanej usługi ich kompleksową obsługę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku konferencji i szkoleń wskazanych w opisie stanu faktycznego, wykonanych przez kontrahentów niebędących rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej, na zlecenie Wnioskodawcy, wypłacone wynagrodzenie należy zakwalifikować do przychodów, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 albo pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w związku z tym:

*   żądać od kontrahentów świadczących usługi certyfikatu rezydencji podatkowej;

*   w razie braku certyfikatu rezydencji podatkowej, potrącać podatek u źródła z zastosowaniem stawki 20% ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W przypadku konferencji i szkoleń wskazanych w opisie stanu faktycznego, wykonanych przez kontrahentów niebędących rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej, na zlecenie Wnioskodawcy, wypłaconego wynagrodzenia nie należy zakwalifikować do przychodów, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 albo pkt 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397, z późn. zm., dalej „updop”), a w związku z tym nie ma potrzeby:

1.  żądać od kontrahentów świadczących usługi certyfikatu rezydencji podatkowej;
2.  w razie braku certyfikatu rezydencji podatkowej, potrącać podatku u źródła z zastosowaniem stawki 20%.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy updop, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ograniczony obowiązek podatkowy.

Przepis art. 21 ust. 1 updop stanowi, iż podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych łub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
3.  z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,
    *   ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 updop przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Jeżeli polski podatnik (płatnik) dokonuje wypłat należności z tytułu świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 updop na rzecz podmiotu niebędącego rezydentem polskim, mającego siedzibę lub zarząd w kraju, z którym Polska zawarła umowę w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu pierwszeństwo mają przepisy tej umowy międzynarodowej. W przypadku państw, z którymi Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zastosowanie będą miały wprost przepisy updop.

Katalog usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. Sformułowanie to uprawnia do twierdzenia, iż za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przestanki, aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron, innymi słowy, lista ta obejmuje również takie świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane (nazwane). Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, iż dane świadczenie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń. Treść w/w przepisu jednoznacznie bowiem wskazuje, że oprócz usług wymienionych w tym przepisie ustawodawca objął obowiązkiem podatkowym także inne usługi niewymienione w tym przepisie o charakterze podobnym do świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

W związku z tym, że przepisy updop nie zawierają definicji pojęć szkolenie i konferencja, za celowe należy uznać odwołanie się do ich wykładni językowej. W internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) pojęcia te zostały zdefiniowane następująco:

1.  szkolenie to cykl wykładów z jakiegoś przedmiotu, zorganizowanego w celu uzupełnienia czyjegoś wykształcenia lub czyichś wiadomości z jakiejś dziedziny,
2.  konferencja to spotkanie przedstawicieli jakichś instytucji lub organizacji w celu omówienia określonych zagadnień.

Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wysyła swoich pracowników na szkolenia i konferencje. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa te usługi od kontrahentów niebędących rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle powyższego usługi szkoleniowe i udział w konferencjach pracowników Wnioskodawcy nie będą miały charakteru podobnego do świadczeń doradczych. Usługi te jako niewymienione w art. 21 ust. 1 updop, w tym w szczególności w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop oraz nie mające podobnego charakteru do świadczeń doradczych, nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie. Tak więc przychód uzyskany przez kontrahenta zagranicznego z tytułu świadczonych usług szkoleniowych i za udział pracowników Wnioskodawcy w konferencjach nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionej w art. 21 ust. 1 updop.

Warto zwrócić uwagę, iż znajduje ono oparcie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. W podobny sposób wypowiedział się np. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 14 marca 2011 r. sygn. IBPBI/2/423-1807/10/BG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ podatkowy informuje, że tekst jednolity ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został opublikowany w Dz. U. z 2014 r., poz. 851.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.