Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.106.2025.2.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Powstanie obowiązku podatkowego przy imporcie usług
przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta.
Słowa kluczowe: import-import usług
obowiązek-obowiązek podatkowy
usługi-usługi serwisowe
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy powstania obowiązku podatkowego przy imporcie usług przejęcia przez Serwis
    obowiązków gwaranta. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31
    marca 2025 r. (wpływ 3 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka jest osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w całości od swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania oraz jest czynnym podatkiem podatku
    od towarów i usług. Spółka jest producentem przemysłowych urządzeń chłodniczych i
    wentylacyjnych. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności produkcja urządzeń
    chłodniczych (lady, regały, wyspy) o szerokim zastosowaniu: z agregatem wbudowanym z
    przeznaczeniem dla małych i średnich sklepów, czy z zewnętrzną instalacją chłodniczą dla
    supermarketów.
    Spółka sprzedaje urządzenia własnej produkcji klientom zagranicznym mającym siedzibę
    na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza tym obszarem, lub świadczy takim klientom
    usługę kompleksową, obejmującą dostawę urządzeń wraz z ich montażem. Spółka udziela
    klientom zagranicznym gwarancji na urządzenia lub usługi, której okres wynosić może od
    6 do 48 miesięcy. W ramach odrębnych umów zawartych ze Spółką, podmioty świadczące
    usługi serwisowe (dalej jako: Serwis) na terenie danego państwa (UE lub poza UE), które
    posiadają zarejestrowaną tam siedzibę, zobowiązują się przejąć obowiązki gwaranta
    (Spółki) za wynagrodzeniem, w okresie gwarancji udzielanej przez Spółkę klientom
    zagranicznym. Usługi są zatem świadczone przez Serwis poza granicami Rzeczypospolitej
    Polskiej. Obowiązki te przejmowane są przez Serwis w momencie podpisania protokołu
    odbioru urządzeń pomiędzy Spółką a klientem zagranicznym, a jeżeli Spółka świadczyła
    usługę kompleksową - wraz z protokołem odbioru usługi, ponieważ z tą chwilą rozpoczyna
    się bieg okresu gwarancji udzielonej klientowi przez Spółkę. Serwis zobowiązany jest
    wystawić fakturę za przejęcie obowiązków gwaranta w określonym terminie, licząc od
    podpisania ww. protokołu, a płatność za tę fakturę następuje w uzgodnionym ze Spółką
    terminie. Faktyczne wykonywanie obowiązków gwaranta (Spółki) przez Serwis następuje
    przed otrzymaniem płatności z tego tytułu, przy czym termin płatności przypada w okresie
    nie dłuższym niż 90 dni od daty podpisania ww. protokołu między Spółką a klientem
    zagranicznym.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą
    od 24 lipca 1995 r. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE.
    Wnioskodawca jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    Stałe miejsce prowadzenia działalności przez firmę serwisową znajduje się w Chorwacji.
    Usługi świadczone są w stałym miejscu prowadzenia działalności przez firmę serwisową.
    Firma serwisowa jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług. Umowa jest zawierana na okres 2 lat.
    W odniesieniu do przejęcia obowiązków gwaranta będącego Wnioskodawcą, firma
    serwisowa świadczy usługi obejmujące niezbędne czynności związane z przywróceniem
    funkcjonalności urządzeń lub instalacji, a także wymianę (jeśli jest konieczna)
    uszkodzonych lub nieprawidłowo działających elementów urządzenia lub instalacji.

    Płatność ma charakter jednorazowy i jest fakturowana z góry za cały okres trwania
    gwarancji udzielonej klientowi końcowemu przez Wnioskodawcę, czyli, jak wyżej
    wskazano, 24 miesiące. Termin płatności faktury wystawionej przez firmę serwisową
    wynosi 60 dni. Firma serwisowa zobowiązana jest wystawić fakturę w ciągu 5 dni od dnia
    otrzymania od Wnioskodawcy informacji o wartości mebli chłodniczych dostarczonych
    klientowi końcowemu, przy czym informacja taka ma być przekazana przez
    Wnioskodawcę w ciągu 5 dni od podpisania przez klienta końcowego protokołu odbioru
    bez zastrzeżeń.
    Odpowiedzialność firmy serwisowej z tytułu przejęcia obowiązków gwaranta rozpoczyna
    się w stosunku do każdego obiektu osobno z dniem podpisania przez klienta końcowego
    protokołu odbioru, a kończy z upływem okresu trwania gwarancji udzielonej przez
    Wnioskodawcę na dany obiekt, wynoszącej 24 miesiące. Nie jest zatem wykluczone, że
    firma serwisowa podejmie działania serwisowe przed upływem terminu płatności faktury
    (w ciągu 60 dni), dopiero po tym terminie lub w okresie 24 miesięcy nie podejmie żadnych
    działań serwisowych, ponieważ nie będzie awarii urządzeń zamontowanych w danym
    obiekcie. Firma serwisowa jest gotowa świadczyć usługi serwisowe (bez względu na ich
    liczbę) w okresie gwarancji na urządzenie, udzielonej przez Wnioskodawcę klientowi
    końcowemu.
    Z tytułu przejęcia obowiązków gwaranta, firmie serwisowej przysługuje jednorazowe
    wynagrodzenie ryczałtowe za każdy obiekt przekazany jej do serwisowania w wysokości
    3% wartości netto wynagrodzenia za urządzenia chłodnicze, należnego Wnioskodawcy od
    klienta końcowego za dany obiekt. Wysokość wynagrodzenia uzależniona jest wyłącznie
    od łącznej wartości urządzeń chłodniczych dostarczonych klientowi końcowemu przez
    Wnioskodawcę. Wysokość wynagrodzenia nie jest uzależniona o ilości serwisów urządzeń
    w okresie trwania gwarancji, ani od ich jakości (firma serwisowa dokonuje usuwania wad
    własnych usług w ramach gwarancji udzielonej Wnioskodawcy przez tą firmę na usługi
    serwisowe).
    Przykład kalkulacji wynagrodzenia: jeśli wartość urządzeń na fakturze wystawionej przez
    Wnioskodawcę klientowi końcowemu dla danego obiektu wynosi np. 20 000 EUR to firma
    serwisowa wystawia Wnioskodawcy fakturę na kwotę 600 euro (3%).

## Pytanie

Czy w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004
    r. Nr 54, poz. 535, ze zm.) obowiązek podatkowy Spółki przy imporcie usług z tytułu
    przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta powstanie w dacie odpowiadającej
    faktycznemu przejęciu tych obowiązków, to jest w dacie podpisania protokołu odbioru
    pomiędzy Spółką a klientem zagranicznym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz U. z 2004 r. Nr
    54 poz. 535, ze zm.) obowiązek podatkowy Spółki przy imporcie usług z tytułu przejęcia
    przez Serwis obowiązków gwaranta powstanie w dacie odpowiadającej faktycznemu
    przejęciu tych obowiązków to jest w dacie podpisania protokołu odbioru pomiędzy Spółką
    a klientem zagranicznym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
    z 2004 r. Nr 54, poz. 535, ze zm.) (dalej jako: ustawa VAT) przez import usług rozumie się
    świadczenie usług, z tytułu których obowiązek podatkowy spoczywa na nabywcy, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.

    Według art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT podatnikami są również osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne: nabywające usługi,
    jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
        - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
          art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
        - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15,
        - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    W świetle powyższego, sytuację, w której podmiot - Serwis, mający siedzibę poza
    granicami Rzeczypospolitej Polskiej, za wynagrodzeniem, przejmuje obowiązki gwaranta w
    zakresie gwarancji udzielanej przez Spółkę klientom na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE lub państwa trzeciego, należy zakwalifikować jako import usług.
    Należy w tym miejscu wskazać, iż ustawa VAT nie określa szczególnego przypadku
    powstania obowiązku podatkowego przy imporcie usług. Dlatego też należy przyjąć
    ogólną zasadę powstania obowiązku podatkowego zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT,
    zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów
    lub wykonania usługi. Co prawda według ust. 8 art. 19a wówczas, gdy przed dokonaniem
    dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty (..) obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty (...),
    jednak w zaistniałym stanie faktycznym przepis ten nie znajdzie zastosowania, ponieważ
    do wykonania usługi dochodzi w momencie przejęcia obowiązków gwaranta przez Serwis,
    określonym przez strony, a nie dopiero w dacie zakończenia okresu gwarancji (po upływie
    od 6 do 48 miesięcy), w związku z czym zapłata następuje po, a nie przed wykonaniem
    usługi.
    Wobec powyższego, w ocenie Spółki, obowiązek podatkowy w przypadku importu usług
    opisanych powyżej, powstaje w momencie ustalonym przez Spółkę i Serwis, jako datę
    przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta, to jest w dniu podpisania protokołu odbioru
    urządzeń lub usługi, pomiędzy Spółką a klientem zagranicznym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      1) terytorium kraju – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
        zastrzeżeniem art. 2a,
      4) terytorium państwa członkowskiego – rozumie się terytorium państwa wchodzące
        w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 9 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników,
      a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:

      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
        art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4;
    Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca usługi, która podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Ww. przepis ma zastosowanie,
    gdy miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania, ustalonym na podstawie
    przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym, warunkiem zastosowania odwrotnego
    obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie
    warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby wystąpił import
    usług, miejsce świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od podatnika zagranicznego
    musi znajdować się na terytorium Polski.
    Należy przy tym zauważyć, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze
    terytorialnym – opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które
    zostaną uznane za wykonane w tym państwie. Dlatego też, w przypadku świadczenia
    usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie
    miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć
    będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    Polsce, czy też nie.
    Natomiast kwestia określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług została
    uregulowana w Rozdziale 3 Dział V ustawy o podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

    Powołany art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Użyta w
    przedmiotowym przepisie nazwa „podatnik” odnosi się w zasadzie do „przedsiębiorcy”
    prowadzącego działalność gospodarczą. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot
    wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej
    działalności. Ustawodawca wskazując na działalność gospodarczą odnosi się do jej definicji
    zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy z jednoczesnym uwzględnieniem art. 15 ust. 6 ustawy.
    Za podatników, w świetle art. 28a pkt 1 ustawy, uznawane są również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich. Natomiast przepis art. 28a pkt 2 ustawy uszczegóławia normę
    zawartą w pkt 1 lit. a, przez wskazanie, że pojęcie podatnika, na potrzeby ustalania
    miejsca świadczenia usług, obejmuje również sytuację, gdy podatnik, który wykonuje
    samodzielnie działalność gospodarczą, nabywa usługi dla czynności niepodlegających
    opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Natomiast art. 19a ust. 8 ustawy stanowi, że:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Powołany wyżej przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania

    usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym
    dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za
    ten okres.
    Przy czym, przepisy ustawy nie regulują odrębnie momentu powstania obowiązku
    podatkowego w przypadku importu usług. Obowiązek podatkowy będzie zatem
    powstawał w odniesieniu do nabywanych usług na zasadach szczególnych (jeśli są one
    wymienione w przepisach art. 19a ust. 1a-11 ustawy) lub na zasadach ogólnych (jeśli nie
    są one tam wymienione).
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo producentem przemysłowych urządzeń
    chłodniczych i wentylacyjnych. Przedmiotem Państwa działalności jest w szczególności
    produkcja urządzeń chłodniczych (lady, regały, wyspy) o szerokim zastosowaniu: z
    agregatem wbudowanym z przeznaczeniem dla małych i średnich sklepów, czy z
    zewnętrzną instalacją chłodniczą dla supermarketów. Posiadają Państwo siedzibę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jesteście Państwo czynnym podatkiem podatku od
    towarów i usług oraz zarejestrowanym podatnikiem VAT UE. Sprzedają Państwo
    urządzenia własnej produkcji klientom zagranicznym mającym siedzibę na terytorium Unii
    Europejskiej, jak i poza tym obszarem, lub świadczą Państwo takim klientom usługę
    kompleksową, obejmującą dostawę urządzeń wraz z ich montażem. Udzielają Państwo
    klientom zagranicznym gwarancji na urządzenia lub usługi, której okres wynosić może od
    6 do 48 miesięcy. W ramach odrębnych umów zawartych z Państwem, podmioty
    świadczące usługi serwisowe (Serwis) na terenie danego państwa (UE lub poza UE), które
    posiadają zarejestrowaną tam siedzibę, zobowiązują się przejąć obowiązki gwaranta
    (Państwa) za wynagrodzeniem, w okresie gwarancji udzielanej przez Państwa klientom
    zagranicznym. Usługi są zatem świadczone przez Serwis poza granicami Rzeczypospolitej
    Polskiej. Obowiązki te przejmowane są przez Serwis w momencie podpisania protokołu
    odbioru urządzeń pomiędzy Spółką a klientem zagranicznym, a jeżeli Państwo świadczyli
    usługę kompleksową - wraz z protokołem odbioru usługi, ponieważ z tą chwilą rozpoczyna
    się bieg okresu gwarancji udzielonej klientowi przez Spółkę. Serwis zobowiązany jest
    wystawić fakturę za przejęcie obowiązków gwaranta w określonym terminie, licząc od
    podpisania ww. protokołu, a płatność za tę fakturę następuje w uzgodnionym ze Spółką
    terminie. Faktyczne wykonywanie obowiązków gwaranta (Spółki) przez Serwis następuje
    przed otrzymaniem płatności z tego tytułu, przy czym termin płatności przypada w okresie
    nie dłuższym niż 90 dni od daty podpisania ww. protokołu między Spółką a klientem
    zagranicznym.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego pytania należy w pierwszej kolejności
    ustalić miejsce świadczenia nabywanych przez Państwa usług.
    Jak Państwo wskazali we wniosku, jesteście podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. W
    konsekwencji miejsce świadczenia, a tym samym opodatkowania nabywanych przez
    Państwa usług przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta należy rozstrzygać na
    podstawie przepisów regulujących miejsce świadczenia usług na rzecz podmiotu
    będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. Do nabywanych przez Państwa
    usług nie znajdują zastosowania szczególne zasady określania miejsca świadczenia usług,
    o których mowa w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz
    art. 28n ustawy. W analizowanym przypadku zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b
    ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada swoją
    siedzibę, tj. Polska. Tym samym nabywane przez Państwa usługi podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    Jednocześnie w opisanej sytuacji wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy warunki dotyczące
    usługodawcy, jak i usługobiorcy są spełnione. Jak wyżej wskazano spełniają Państwo
    definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy. Ponadto, jak wynika z okoliczności
    sprawy, usługodawca (Serwis) będący podatnikiem nie posiada w Polsce siedziby ani
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

    Wobec powyższego, w związku z nabyciem przez Państwa usług przejęcia przez Serwis
    obowiązków gwaranta jesteście Państwo podatnikiem z tytułu importu usług, w
    rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT z tego
    tytułu.
    Zaznaczyć należy, że dla celów powstania obowiązku podatkowego wykonanie usługi
    następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, z wyjątkiem przypadków, w których przepisy
    ustawy określają wprost ten moment. Obowiązek podatkowy rodzi również otrzymanie
    całości lub części zapłaty przed wykonaniem usługi stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy.
    Ponownie podkreślić należy, że przepisy ustawy dotyczące powstania obowiązku
    podatkowego nie regulują odrębnie momentu powstania obowiązku podatkowego w
    przypadku importu usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy. Zatem obowiązek
    podatkowy w odniesieniu do usług nabywanych w ramach importu usług powstaje na
    zasadach właściwych dla tych usług.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że w sytuacji przedstawionej we wniosku, nie
    występuje żaden z przypadków powstania obowiązku podatkowego na zasadach
    szczególnych. Tym samym, obowiązek podatkowy z tytułu importu usług przejęcia przez
    Serwis obowiązków gwaranta należy określić zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, tj. z chwilą
    wykonania usługi.
    Istotne jest zatem ustalenie, kiedy dochodzi do wykonania usługi. W tym miejscu należy
    zwrócić uwagę, że moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy
    danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego
    momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje jakimi kryteriami należy posługiwać się dla
    jego określenia. Wskazać jednak należy, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej
    charakter. Usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności
    składające się na określony rodzaj usług. O faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej
    charakter. To podatnik posiada informację, kiedy usługa została wykonana.
    Okoliczności sprawy wskazują, że firma serwisowa świadczy usługi obejmujące niezbędne
    czynności związane z przywróceniem funkcjonalności urządzeń lub instalacji a także
    wymianę (jeśli jest konieczna) uszkodzonych lub nieprawidłowo działających elementów
    urządzenia lub instalacji. Płatność, z tytułu przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta,
    ma charakter jednorazowy i jest fakturowana z góry za cały okres trwania gwarancji
    udzielonej klientowi końcowemu przez Państwa, czyli 24 miesiące. Termin płatności
    faktury wystawionej przez firmę serwisową wynosi 60 dni. Firma serwisowa zobowiązana
    jest wystawić fakturę w ciągu 5 dni od dnia otrzymania od Państwa informacji o wartości
    mebli chłodniczych dostarczonych klientowi końcowemu, przy czym informacja taka ma
    być przekazana przez Państwa w ciągu 5 dni od podpisania przez klienta końcowego
    protokołu odbioru bez zastrzeżeń. Odpowiedzialność firmy serwisowej z tytułu przejęcia
    obowiązków gwaranta rozpoczyna się w stosunku do każdego obiektu osobno z dniem
    podpisania przez klienta końcowego protokołu odbioru, a kończy z upływem okresu
    trwania gwarancji udzielonej przez Państwa na dany obiekt, wynoszącej 24 miesiące. Nie
    jest zatem wykluczone, że firma serwisowa podejmie działania serwisowe przed upływem
    terminu płatności faktury (w ciągu 60 dni), dopiero po tym terminie lub w okresie 24
    miesięcy nie podejmie żadnych działań serwisowych ponieważ nie będzie awarii urządzeń
    zamontowanych w danym obiekcie. Firma serwisowa jest gotowa świadczyć usługi
    serwisowe (bez względu na ich liczbę) w okresie gwarancji na urządzenie, udzielonej przez
    Państwa klientowi końcowemu. Z tytułu przejęcia obowiązków gwaranta, firmie
    serwisowej przysługuje jednorazowe wynagrodzenie ryczałtowe za każdy obiekt
    przekazany jej do serwisowania w wysokości 3% wartości netto wynagrodzenia za
    urządzenia chłodnicze, należnego Państwu od klienta końcowego za dany obiekt.
    Wysokość wynagrodzenia uzależniona jest wyłącznie od łącznej wartości urządzeń
    chłodniczych dostarczonych klientowi końcowemu przez Państwa. Wysokość

    wynagrodzenia nie jest uzależniona o ilości serwisów urządzeń w okresie trwania
    gwarancji, ani od ich jakości (firma serwisowa dokonuje usuwania wad własnych usług w
    ramach gwarancji udzielonej Państwu przez tą firmę na usługi serwisowe).
    Biorąc zatem pod uwagę powołane regulacje prawne oraz przedstawiony opis sprawy,
    należy stwierdzić, że w sytuacji przedstawionej przez Państwa, data podpisania protokołu
    odbioru urządzeń przez klienta końcowego jest momentem, który wyznacza wykonanie
    świadczonej na rzecz Państwa usługi przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta. Jak
    wynika bowiem z ww. okoliczności sprawy odpowiedzialność firmy serwisowej z tytułu
    przejęcia obowiązków gwaranta rozpoczyna się w stosunku do każdego obiektu osobno z
    dniem podpisania przez klienta końcowego protokołu odbioru, a kończy z upływem
    okresu trwania gwarancji udzielonej przez Państwa na dany obiekt. Płatność, z tytułu
    przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta, ma charakter jednorazowy i jest
    fakturowana z góry za cały okres trwania gwarancji udzielonej klientowi końcowemu przez
    Państwa.
    Tym samym, w analizowanym przypadku, za moment powstania obowiązku podatkowego
    z tytułu importu usług przejęcia przez Serwis obowiązków gwaranta, stosownie do art. 19a
    ust. 1 ustawy, należy uznać moment wykonania usługi, tj. moment podpisania protokołu
    odbioru urządzeń przez klienta końcowego, z tym bowiem momentem następuje
    przejęcie obowiązków gwaranta w zakresie gwarancji udzielanej przez Państwa klientom
    końcowym.
    W konsekwencji, w związku z nabywaniem usług przejęcia przez Serwis obowiązków
    gwaranta, powinni Państwo rozpoznać obowiązek podatkowy z tytułu importu usług z
    chwilą wykonania usługi, tj. w dacie podpisania protokołu odbioru urządzeń przez klienta
    końcowego.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie
    mogą być rozpatrzone.
    Jednocześnie podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa
    podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania
    podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się
    wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa
    podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Państwa. Tut. Organ
    informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w
    przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.