Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.511.2025.4.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT nabycia, umorzenia i
sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych
Słowa kluczowe: certyfikaty
import-import usług
sprzedaż
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi, których przedmiotem
są instrumenty finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 41

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    21 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który
    dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem
    VAT nabycia, umorzenia i sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych. Uzupełnili go Państwo –
    w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 lipca 2025 r.

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      (...);
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: „(...)”, „(...)” lub „Fundusz”) jest osobą prawną i jest polskim rezydentem
    podatkowym. Głównymi aktywami (...) są udziały w spółkach oraz wierzytelności z tytułu
    (...). Certyfikaty inwestycyjne wyemitowane przez Fundusz nie zostały dopuszczone do
    publicznego obrotu na terytorium Polski.
    Certyfikaty inwestycyjne (...) obecnie są w posiadaniu spółki (...) z siedzibą w (...) na (...)
    (dalej: „Spółka”). Spółka jest (...) rezydentem podatkowym.
    Obecnie planowane jest (...). Proces umorzenia rozpocznie się od (...), co skutkować będzie
    otrzymaniem przez Spółkę wynagrodzenia z tego tytułu (dalej: „Wynagrodzenie”). Z chwilą
    wykupienia przez Fundusz, certyfikaty inwestycyjne będą podlegały one umarzaniu z mocy
    prawa (stracą swój byt prawny).
    Wynagrodzenie, które otrzyma Spółka, będzie równe cenie wykupu certyfikatów
    inwestycyjnych pomniejszonej o ewentualne opłaty manipulacyjne. Cena wykupu
    certyfikatów inwestycyjnych będzie z kolei równa wartości aktywów netto Funduszu,
    przypadającej na certyfikaty inwestycyjne podlegające umorzeniu, według wyceny
    aktywów z dnia wykupu. Możliwe jest przy tym, że wynagrodzenie z tytułu wykupu
    certyfikatów inwestycyjnych będzie wyższe niż wydatki na ich nabycie/objęcie, z uwagi na
    fakt, że wartość aktywów netto Funduszu może być wyższa od wartości Funduszu z daty
    objęcia (nabycia) certyfikatów.
    Rozliczenie Wynagrodzenia między Funduszem a Spółką może mieć miejsce w postaci
    płatności pieniężnej, potrącenia wierzytelności lub innej dopuszczalnej prawnie formie.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
    1) Czy sprzedaż certyfikatów inwestycyjnych przez Spółkę (...), będzie świadczona dla
      miejsca siedziby działalności gospodarczej Funduszu i gdzie znajduje się to miejsce?
    Zbycie w celu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez Spółkę odbędzie się dla (na
    rzecz) miejsca siedziby działalności Funduszu, które znajduje się – zgodnie z art. 1 ust. 4
    statutu Fundusz – w miejscu siedziby towarzystwa funduszy inwestycyjnych
    zarządzającego Funduszem, tj. w (...) (na terytorium RP).
    2) Czy sprzedaż certyfikatów inwestycyjnych przez Spółkę (...), będzie świadczona dla
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej Funduszu i gdzie znajduje się
      to miejsce?
    Fundusz nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika,
    które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej.
    3) Czy Spółka (...) jest podatnikiem nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej
      oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju?
    Spółka nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    4) Czy Spółka (...) sprzeda Funduszowi Certyfikaty inwestycyjne w ramach działalności
      maklerskiej i brokerskiej?

    Spółka nie prowadzi działalności maklerskiej ani brokerskiej, w związku z czym nie zbędzie
    Funduszowi certyfikatów inwestycyjnych w ramach działalności maklerskiej lub brokerskiej.
    5) Czy Spółka (...) uczestniczyła/uczestniczy w zarządzaniu Funduszem, w zakresie
      wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca oraz
    6) Czy jeśli Spółka (...) uczestniczy w zarządzaniu Funduszem, to należy wskazać, w jakim
      zakresie zarządza Funduszem, m.in. czy posiada portfel udziałów Funduszu, czy
      kontroluje Fundusz, czy prowadzi działalność zarobkową w oparciu o te udziały oraz
      czy wykonuje w ramach działalności gospodarczej czynności podlegające
      opodatkowaniu podatkiem VAT na rzecz Funduszu?
    (...) wykonuje prawa inkorporowane w certyfikatach inwestycyjnych wyemitowanych przez
    Fundusz i posiadanych przez (...), w zakresie wyznaczonym przepisami ustawy z dnia 27
    maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
    inwestycyjnymi oraz postanowieniami statutu Funduszu jako podmiot uprawniony do
    udziału w zgromadzeniu inwestorów Funduszu (dalej; „Zgromadzenie Inwestorów”).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 statutu Funduszu, do uprawnień Zgromadzenia Inwestorów należy
    podejmowanie uchwał w sprawie: (...).
    Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 2 statutu Funduszu, Zgromadzenie Inwestorów ma prawo
    kontroli realizacji celu inwestycyjnego Funduszu i polityki inwestycyjnej Funduszu, oraz
    przestrzegania ograniczeń inwestycyjnych. W wykonaniu tego prawa osoby powołane w
    uchwale Zgromadzenia Inwestorów są uprawnione do przeglądania ksiąg i dokumentów
    Funduszu oraz żądania wyjaśnień od Towarzystwa.
    W ocenie Spółki, powyższe uprawnienia wykonywane przez Wnioskodawcę względem
    Funduszu, nie wykraczają poza zwykłe prawa i obowiązki uczestnika Funduszu.
    Dodatkowo, Spółka w ramach działalności gospodarczej nie wykonuje na rzecz Funduszu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (w szczególności nie świadczy
    usług zarządzania lub usług doradczych, nie udziela również finansowania Funduszowi).
    Natomiast sporadycznie Fundusz udzielał w ramach swojej działalności finansowania
    Spółce.
    7) W jaki zakresie Spółka (...) prowadzi działalność gospodarczą?
    Spółka prowadzi działalność jako spółka holdingowa. Przedmiotem jej działalności jest (...).
    Ponadto Spółka prowadzi działalność polegającą na udzielaniu finansowania podmiotom
    zależnym, jeżeli wystąpi taka potrzeba ze strony tych podmiotów. Nie jest to jednak
    główny przedmiot działalności Spółki i działalność finansowana nie dotyczy wszystkich
    podmiotów zależnych (w szczególności, Spółka nie udzielała finansowania Funduszowi).
    Spółka udziela finansowania podmiotom zależnym, tylko wówczas gdy konieczność taka
    wynika z sytuacji finansowej tych podmiotów, a korzystne uzyskanie finansowania
    zewnętrznego w danym przypadku nie jest możliwe. Finansowanie podmiotów zależnych
    odbywa się bądź poprzez wkład na kapitał zakładowy (lub zapasowy) podmiotów
    zależnych bądź w formie finansowania dłużnego (udzielania pożyczek lub obejmowania
    papierów wartościowe o charakterze dłużnym).
    8) Czy posiadanie udziałów w Funduszu było bezpośrednim, stałym i koniecznym
      rozszerzeniem działalności gospodarczej Spółki (...)?
    Posiadanie certyfikatów inwestycyjnych w Funduszu przez Spółkę nie stanowi rozszerzenia
    działalności gospodarczej (...), gdyż wpisuje się w jej główny przedmiot działalności, tj. w
    prowadzenie działalności holdingowej.
    9) Czy Spółka (...) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania udziałami, jeśli
      tak, to czy są to transakcje regularne czy też sporadyczne?
    Spółka prowadzi działalność polegającą na zarządzaniu posiadanym majątkiem, w tym
    certyfikatami inwestycyjnymi Funduszu. Spółka nabywa i zbywa posiadane aktywa

    sporadycznie, ponieważ jej celem jest długoterminowy wzrost wartości posiadanych
    aktywów. Ponadto Spółka wykonuje przysługujące jej prawa korporacyjne i majątkowe
    wynikające z posiadanych udziałów i papierów wartościowych (w tym certyfikatów
    inwestycyjnych Funduszu), w szczególności jest beneficjentem dywidend wypłacanych
    przez podmioty zależne.
    Oprócz udzielanego od czasu do czasu finansowania spółkom zależnym, Wnioskodawcę
    nie łączą żadne relacje biznesowe z podmiotami zależnymi. W szczególności Spółka nie
    świadczy usług zarządzania ani doradczych na rzecz podmiotów zależnych (w tym nie
    świadczy takich usług na rzecz Funduszu). Sporadycznie w przeszłości, Spółka przenosiła
    koszty nabytych usług (z odpowiednim narzutem) nabywanych od podmiotów trzecich
    (np. usługi prawnicze) na podmioty zależne, jeżeli nabywane usługi dotyczyły tych
    podmiotów (takie sytuacje nie miały jednak miejsca w stosunku do Funduszu).
    Podsumowując, prowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej sprowadza się więc
    do posiadania i zarządzania majątkiem jako jego właściciel, względnie – jeżeli wymaga
    tego sytuacja – wpierania spółek zależnych dodatkowym finansowaniem (w postaci
    wkładów bądź w formie finansowania dłużnego).
    10) Czy Spółka (...) wykonuje usługi przechowywania lub zarządzania udziałami w
      Funduszu lub usługi pośrednictwa w tym zakresie?
    Spółka nie wykonuje usług przechowywania lub zarządzania udziałami w Funduszu lub
    usług pośrednictwa w tym zakresie.
    11) Czy Spółka (...) dokonuje usług dotyczących praw i udziałów Funduszu
      odzwierciedlających:
      a) tytuł prawny do towarów;
      b) tytuł własności nieruchomości;
      c) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      d) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo
        własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
      e) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity
        wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być
        zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione
        z podatku?
    Certyfikaty inwestycyjne Funduszu, mające być przedmiotem zbycia w celu umorzenia
    reprezentują prawa majątkowe uczestników Funduszu, określone ustawą i statutem
    funduszu inwestycyjnego. Zatem nie odzwierciedlają one:
    a) tytułu prawnego do towarów;
    b) tytułu własności nieruchomości;
    c) prawa rzeczowych dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
    d) udziałów i innych tytułów prawnych dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne
      prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
    e) praw majątkowych, których instrumentami bazowymi są (...).
    12) Czy Spółka (...) ma podpisaną z Funduszem, umowę mającą charakter umowy o
    zarządzanie, administrowanie majątkiem, itp.?
    Spółka nie podpisała z Funduszem, umowy mającej charakter umowy o zarządzanie lub
    administrowanie majątkiem, ani innej podobnej umowy.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (numeracja pytań jak we wniosku)

    3. Czy wykup certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzeniu podlega opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    4. W przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3 za
      nieprawidłowe, czy wykup certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia będzie
      stanowił import usług do rozpoznania którego zobowiązany będzie Fundusz i
      jednocześnie będzie podlegał zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      41 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3
    Zdaniem Zainteresowanych, wykup certyfikatów inwestycyjnych nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 4
    Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w
    zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe, wykup certyfikatów inwestycyjnych w celu ich
    umorzenia będzie stanowił import usług do rozpoznania którego zobowiązany będzie
    Fundusz i jednocześnie czynność ta będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT „opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT „przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii”.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...)”.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT “przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, (...)”.
    Wskazać należy, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak i odpłatne świadczenie usług,
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są dokonywane
    przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do
    tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT „podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności”.
    Artykuł 15 ust. 2 stanowi, że „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”.

    W świetle powyższego należy zauważyć, że wykup certyfikatów inwestycyjnych od Spółki w
    celu ich umorzenia w zamian za Wynagrodzenie nie stanowi czynności opodatkowanej,
    ponieważ nie jest wykonywany w ramach działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zbycie certyfikatów przez Spółkę w celu ich umorzenia stanowi element zarządzania
    majątkiem własnym Spółki. Brak elementu ciągłości działań wyklucza możliwość uznania,
    że zbycie certyfikatów (nawet jeżeli ma miejsce okazjonalnie) stanowi działalności
    gospodarczą Spółki.
    Należy zaznaczyć, że orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jednolicie
    wskazuje, że samo posiadanie, czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych,
    jak również samo ich nabycie, nie stanowi działalności gospodarczej. Nie stanowią również
    działalności gospodarczej transakcje polegające na zbywaniu papierów wartościowych
    (zob. np. wyrok TSUE z dnia 26 września 2013 r. C 283/12 oraz wyrok TSUE z dnia 20
    czerwca 1996 r. C-155/94).
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz obowiązujących przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sama czynność nabycia przez (...) certyfikatów od Spółki w celu
    umorzenia tych certyfikatów nie będzie objęta podatkiem od towarów i usług, gdyż - jak
    już wskazano - nie będzie rezultatem działań podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
    o VAT.
    Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych, umorzenie certyfikatów inwestycyjnych nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 4
    W przypadku uznania, stanowiska Spółki dotyczącego pytania nr 3 za nieprawidłowe i
    uznania, że czynność wykupu certyfikatów inwestycyjnych przez (...) stanowi czynnością
    opodatkowaną podatkiem VAT, Zainteresowani stoją na stanowisku, że wykup
    certyfikatów inwestycyjnych będzie stanowił dla Funduszu import usług i jednocześnie
    będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.
    Niewątpliwie w przypadku uznania wykupu certyfikatów za czynność opodatkowaną,
    wykup będzie stanowił świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    W przypadku świadczenia usług, gdy jedna ze stron posiada siedzibę działalności
    gospodarczej poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czy też nie.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, „podatnikami są również osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi,
    jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) usługobiorcą jest:
      • w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
        15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      • w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,

      • w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
        lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4”.
    Z kolei w świetle art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i
    5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    „przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
    podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4”.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT wskazuje na sytuację, w której podatnikiem
    staje się nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od usługodawcy spoza terytorium
    kraju. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego
    obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę.
    Stosownie do art. 28a ustawy o VAT na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
    1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art.
    15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel
    czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana
    lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
    2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych
    za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5
    ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz
    usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy o VAT wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy
    o VAT. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia
    usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Ustawodawca odwołuje się
    w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
    Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą
    zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, „miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n”.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, „w przypadku gdy usługi są świadczone dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych
    usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej”.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy o VAT jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę
    swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu
    innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Powołaną powyżej zasadę ogólną
    należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w
    art. 28b ust. 1 ustawy o VAT nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia
    usług.

    Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT zasady ogólnej, ustawodawca przewidział
    szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług.
    Jednakże w przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania.
    W niniejszej sprawie Spółka nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka nie jest także
    zarejestrowana dla celów polskiego podatku VAT. Niewątpliwie również Spółka powinna
    być traktowana jako usługodawca ponieważ to Spółka przenosi w ramach wykupu na
    rzecz (...) certyfikaty, które następnie będą podlegały umorzeniu.
    W związku z powyższym, jeśli by uznać, że wykup certyfikatów inwestycyjnych w celu ich
    umorzenia stanowi świadczenie usługi przez Spółkę na rzecz (...), miejscem świadczenia, a
    tym samym opodatkowania nabywanej przez (...) usługi, stosownie do art. 28b ust. 1
    ustawy o VAT, będzie miejsce, w którym (...) (usługobiorca) posiada siedzibę działalności
    gospodarczej. W analizowanym przypadku usługa byłaby opodatkowana na terytorium
    Polski.
    W niniejszej sprawie, w ocenie Zainteresowanych, spełnione są bowiem warunki
    wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, gdyż, (...) prowadzi działalność gospodarczą
    o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ponieważ zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
    inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, dalej:“u.f.i.”) fundusze inwestycyjne prowadzą
    działalność polegającą na lokowaniu środków pieniężnych zebranych w drodze
    proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w
    określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa
    majątkowe. Zatem nabywcą usług jest podatnik, o którym mowa w art. 15 (nawet jeżeli
    działalność zwolnioną od opodatkowania), posiadający siedzibę działalności gospodarczej
    na terytorium Polski. Spełniony jest zatem warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4
    lit. b ustawy o VAT.
    Jednocześnie Spółka jako usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, zatem
    spełnione są przesłanki określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o VAT.
    W konsekwencji wykup przez (...) certyfikatów inwestycyjnych od Spółki stanowiłby dla
    Funduszu import usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, tym samym (...) jest
    zobowiązany, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, opodatkować ww. usługę
    stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy na terytorium Polski.
    Jednocześnie należy zauważyć, że usługa, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, „zwalnia się od podatku usługi, których
    przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r.
    o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 646, 825, 1723 i 1941, dalej: “u.
    o.i.f”), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi
    pośrednictwa w tym zakresie”.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 u.o.i.f, instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są
    papiery wartościowe. Jednocześnie zgodnie z art. 3 ust. 1 u.o.i.f „ilekroć w ustawie jest
    mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to akcje, prawa poboru w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe,
    obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne (...)”. Nie ulega wątpliwości zatem, że
    certyfikaty inwestycyjne stanowią instrumenty finansowe. Zatem na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 41 ustawy o VAT wykup certyfikatów inwestycyjnych będzie zwolniony od podatku
    VAT.

    Podsumowując, należy wskazać, że w przypadku uznania, że wykup certyfikatów
    inwestycyjnych w celu ich umorzenia podlega opodatkowaniu VAT, wykup certyfikatów od
    podmiotu zagranicznego nieposiadającego w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - stanowi import usług podlegający
    opodatkowaniu na terytorium Polski. Ponieważ, miejscem świadczenia tej usługi jest
    Polska, (...) jest zobowiązany do jej rozliczenia na gruncie ustawy o VAT. Ponadto, z uwagi
    na fakt, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1
    pkt 41 ustawy o VAT - usługa wykupu certyfikatów inwestycyjnych w celu ich umorzenia
    korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1
    pkt 41 ustawy.
    Zatem, zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w
    zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe, wykup certyfikatów inwestycyjnych w celu ich
    umorzenia będzie stanowił import usług i jednocześnie będzie korzystał ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie sprzedaży, umorzenia i
    nabycia certyfikatów inwestycyjnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Przez towary stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Wskazać należy, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak i odpłatne świadczenie usług,
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są dokonywane
    przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do
    tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez
    podatnika działającego w takim charakterze.

    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Artykuł 15 ust. 2 stanowi, że:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że certyfikaty inwestycyjne Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania (Fundusz) obecnie są w posiadaniu Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania (Spółka) z siedzibą na (...). Fundusz planuje umorzenie posiadanych
    certyfikatów przez Spółkę za wynagrodzeniem. Proces umorzenia rozpocznie się od
    wykupienia przez Fundusz certyfikatów inwestycyjnych posiadanych przez Spółkę, co
    skutkować będzie otrzymaniem przez Spółkę wynagrodzenia z tego tytułu. Z chwilą
    wykupienia przez Fundusz certyfikaty inwestycyjne będą podlegały umarzaniu z mocy
    prawa.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 117 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 maja 2004
    r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 1024 r., poz. 1034 ze zm.):
      1. Fundusz inwestycyjny zamknięty emituje certyfikaty inwestycyjne.
      2. Certyfikaty inwestycyjne mogą być przedmiotem oferty publicznej lub
      dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, lub wprowadzenia do
      alternatywnego systemu obrotu, jeżeli statut funduszu inwestycyjnego tak stanowi.
    Z kolei art. 139 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Fundusz inwestycyjny zamknięty może wykupywać certyfikaty inwestycyjne, które
      wyemitował, jeżeli statut funduszu tak stanowi.
    Jak stanowi art. 139 ust. 6 ww. ustawy:
      Z chwilą wykupienia przez fundusz inwestycyjny zamknięty certyfikaty inwestycyjne
      są umarzane z mocy prawa.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to:
      a. akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. -
      Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655, 1798 i 2217),
      prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne,
      certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące
      prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia
      długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub
      obcego,
      b. inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące
      uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub
      wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do
      papierów wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp
      zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne).
    Zatem certyfikaty inwestycyjne są papierami wartościowymi.

    W wyrokach w sprawach C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95 TSUE podkreślał, że
    samo posiadanie, czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych, co do zasady,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby
    na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika. Natomiast w wyroku z 29 kwietnia
    2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro TSUE uznał, że zwykłe
    nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu
    osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest
    skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje
    finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych,
    np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności
    gospodarczej.
    Stanowisko to zostało podtrzymane w orzeczeniu z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, gdzie Trybunał odwołał się do swego
    utrwalonego już orzecznictwa, że samo nabycie lub dzierżenie akcji nie może być
    traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu VI Dyrektywy. Samo nabycie
    wkładów finansowych w innych przedsiębiorstwach nie stanowi wykorzystywania dobra w
    celach zarobkowych w sposób ciągły, jako że ewentualna dywidenda, stanowiąca pożytek
    tego wkładu, wynika z prawa własności, a nie jest świadczeniem wzajemnym z tytułu
    jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy.
    Zatem samo nabycie papierów wartościowych – certyfikatów inwestycyjnych przez
    Fundusz w zamian za wynagrodzenie w celu umorzenia tych certyfikatów nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Również czynność umorzenia
    certyfikatów inwestycyjnych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stanowisko Zainteresowanych, że sama czynność nabycia przez Fundusz certyfikatów od
    Spółki w celu umorzenia tych certyfikatów nie będzie objęta podatkiem od towarów i
    usług oraz, że umorzenie certyfikatów inwestycyjnych nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT jest prawidłowe.
    Mimo warunkowego pytania oznaczonego we wniosku nr 4, z którego wynika, że oczekują
    Państwo interpretacji indywidualnej w zakresie pytania nr 4 wyłącznie w sytuacji uznania
    Państwa stanowiska odnośnie pytania nr 3 za nieprawidłowe, należy przeanalizować czy
    zbycie certyfikatów inwestycyjnych przez Spółkę cypryjską będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu a Państwo z tego tytułu będą zobowiązani rozpoznać import usług.
    Powyższe jest konieczne z uwagi na stwierdzenie Państwa w stanowisku do pytania nr 3,
    że zbycie certyfikatów przez Spółkę w celu ich umorzenia stanowi element zarzadzania
    majątkiem własnym Spółki.
    Posiłkując się wyżej wskazanym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady,
    czynności sprzedaży akcji czy udziałów nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem
    podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej
    działalności jest podatnikiem.
    Od tej zasady orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przewiduje
    pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania i zbywania papierów
    wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy, w określonych okolicznościach, a mianowicie gdy:
    - posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje
      posiada,
    - sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej,
    - posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności
      gospodarczej.

    Należy zatem zauważyć, że w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot
    działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność samej
    sprzedaży udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Są to czynności polegające na
    zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można
    również sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako
    wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób ciągły.
    Aby obrót ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonywany przez
    podatnika w rozumieniu ustawy w ramach jego profesjonalnej aktywności. Podkreślić
    należy, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza czynnik przedmiotowy -
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz
    czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w
    takim charakterze.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie
    C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że
    zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 (2) VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim
    pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy art. 2 VI
    Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne usług administracyjnych,
    rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych.
    Również w orzeczeniu z 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka
    holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo
    zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez
    dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może
    być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 (2) tej Dyrektywy. Wobec
    tego, działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które
    pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI
    Dyrektywy.
    W orzeczeniu TSUE z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Trybunał
    podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których
    udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy,
    ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających
    opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę
    holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych
    lub technicznych.
    W związku z powyższym, zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie
    powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI
    Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika. Trybunał powtórzył tu wyrażone
    wcześniej w orzeczeniu z 20 czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji
    nie stanowi działalności gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie
    (także orzeczenie TSUE z 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-442/01).
    Również w wyroku C-320/17 TSUE wskazał, że samo nabycie i posiadanie udziałów nie
    powinno być uznane, w rozumieniu dyrektywy VAT, za działalność gospodarczą
    przyznającą nabywcy lub posiadaczowi status podatnika. Trybunał podkreślił przy tym, że
    z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że uczestniczenie spółki holdingowej w
    zarządzaniu spółkami, w których nabyła ona udział lub akcje, stanowi działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT, w zakresie, w jakim skutkuje ono
    dokonywaniem transakcji podlegających opodatkowaniu VAT na podstawie art. 2 tej
    dyrektywy, takich jak świadczenie usług administracyjnych, księgowych, finansowych,
    handlowych, informacyjnych i technicznych przez spółkę holdingową na rzecz spółek.
    Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od omawianej zasady, sprowadzający
    się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów,

    jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką - WSA w Opolu w wyroku z
    25 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 176/10, stwierdził, że taka możliwość ograniczona
    jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą
    przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług
    na rzecz spółki.
    Wskazać zatem należy, że nie każde uczestnictwo w zarządzie przedsiębiorstwa pozwala
    na uznanie zarządzania za działalność gospodarczą, lecz tylko takie, które pociąga za sobą
    dokonywanie transakcji opodatkowanych.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, jak
    również orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji, sprzedaż przez
    Spółkę na rzecz Funduszu certyfikatów inwestycyjnych nie będzie traktowana jako
    działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe
    wynika z faktu, że Spółka nie prowadzi działalności maklerskiej i brokerskiej, uprawnienia
    wykonywane przez Spółkę względem Funduszu nie wykraczają poza zwykle prawa i
    obowiązki uczestnika Funduszu, Spółka nie wykonuje na rzecz Funduszu czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT, nie świadczy usług zarzadzania lub usług doradczych,
    nie udziela również finansowania Funduszowi. Ponadto Spółka nie podpisała z Funduszem
    umowy mającej charakter umowy o zarządzanie lub administrowanie majątkiem, ani innej
    podobnej umowy. Spółka nie wykonuje usług przechowywania lub zarządzania udziałami
    Funduszu lub usług pośrednictwa w tym zakresie. Prowadzenie przez Spółkę działalności
    gospodarczej sprowadza się więc do posiadania i zarzadzania majątkiem jako jego
    właściciel.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych Funduszowi Spółka nie
    będzie działać w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy. W opisanej sytuacji transakcja polegająca na sprzedaży certyfikatów
    inwestycyjnych, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych, że zbycie certyfikatów przez Spółkę w celu ich
    umorzenia stanowi element zarzadzania majątkiem własnym Spółki jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Z uwagi na warunkowy charakter pytania oznaczonego we wniosku nr 4 oraz
    rozstrzygnięcia w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3, w którym stanowisko
    Zainteresowanych uznano za prawidłowe, nie udziela się odpowiedzi na pytanie nr 4
    wniosku.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,

    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.