Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.291.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność gospodarcza
komputery
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Panowie,
    stwierdzam, że Panów stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    28 kwietnia 2025 r. wpłynął Panów wniosek wspólny sygnowany datą 19 marca 2025 r.
    o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania
    dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnili
    go Panowie – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 maja 2025 r. (wpływ 27 maja
    2025 r.) oraz pismem z 28 maja 2025 r. (wpływ 28 maja 2025 r.). Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    Opis stanów faktycznych (wynikający z wniosku oraz jego uzupełnienia)
      I. Działalność Wnioskodawcy i informacje podstawowe
    Wnioskodawca wraz z Zainteresowanym są osobami fizycznymi, posiadającymi
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Prowadzą oni działalność gospodarczą w
    oparciu w zawartą umowę spółki cywilnej, zarejestrowaną w CEIDG. Wnioskodawcy
    prowadzą działalność w zakresie usług programistycznych od 4 marca 2011 roku. Z
    uwagi na fakt, że wszystkie informacje we wniosku są identyczne zarówno dla
    Wnioskodawcy jak i Zainteresowanego w dalszej części wniosku opis stanu faktycznego
    podany jest w liczbie pojedynczej jako „Wnioskodawca”.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane
    obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby
    indywidualne Zleceniodawcy (zwane dalej zamiennie: oprogramowaniem, utworem,
    programem komputerowym, aplikacją, modułem). Wnioskodawca ponosi ryzyko
    gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosi on
    również normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n.
    kc. W szczególności umowa łącząca ze Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę,
    w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym
    przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia jak i miejsca
    świadczenia na zasadach swobody umów.
    Wnioskodawca (jak i Zainteresowany) rozliczał się i będzie rozliczał się w ramach
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów i opodatkowuje swoje dochody na
    zasadach podatku liniowego. Wnioskodawca (jak i Zainteresowany) zamierza skorzystać
    z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w
    art. 30ca ustawy o PIT, za 2020-2022.

      II. Działalność twórcza
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą,
    która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania
    i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje, że brak
    prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłoby mu uzyskanie przychodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    (...)
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca staje się
    użytkownikiem takiego na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju Oprogramowania, które
    to rozwinięcie stanowi odrębne programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i 2
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskuje brzegowe
    informacje od swojego Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ustala
    czy jest w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania
    stworzyć dane rozwiązanie. Wnioskodawca na tej podstawie stworzył prototyp, który
    testował i finalnie dokonał implementacji rozwiązania.
    Wnioskodawca podczas świadczonych usług posiada profesjonalną wiedzę z zakresu
    programów komputerowych oraz nowych technologii programistycznych.
    Wnioskodawca za cel podstawowy działań twórczych postawił sobie stworzenie nowego
    programu komputerowego przy zastosowaniu odpowiednich technologii
    programistycznych. Działania te mają na celu usprawnienie działalności gospodarczej
    Zleceniodawcy. Celem Wnioskodawcy w zakresie źródeł finansowania była
    minimalizacja kosztów Zleceniodawcy, które mogłyby powstać przez konieczność
    wprowadzenia nowych urządzeń, tym samym dostosował on technologię do
    aktualnego zaplecza technicznego zleceniodawcy. O oryginalności tworzonych lub
    rozwijanych programów komputerowych przemawia fakt każdorazowego zastosowania
    odpowiednio dobranych przez Wnioskodawcę technologii programistycznych
    opisanych w niniejszym wniosku.
    Wnioskodawca nie pozyskuje zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych
    poza wynagrodzeniem otrzymywanym przez niego z usług świadczonych na rzecz
    Zleceniodawcy.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo
    jako utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i które rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
    jako mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”,
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W przypadku
    rozwijania programów komputerowych, powstają utwory zależne, o których mowa w

    art. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca również
    zamierza uwzględnić dochód uzyskiwany z utworów zależnych przy określaniu dochodu
    z IP BOX.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Wnioskodawca wykorzystuje te wyniki we wszystkich efektach
    swojej pracy.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia
    wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot
    indywidualności oraz niepowtarzalny charakter.
    Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy.
    Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzy
    nowy program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych Zleceniodawcy.
      III. Przeniesienie praw majątkowych
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz
    art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw
    majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu,
    poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.
    Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego
    następuje w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje program
    Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmie. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw
    będzie fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.
      IV. Obliczenie dochodu
    Wnioskodawca uzyskuje dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca otrzymuje łączne wynagrodzenie za świadczone usługi programistyczne.
    Zdarza się, że otrzymuje również wynagrodzenie za naprawę błędów oraz konsultacje
    niezwiązane bezpośrednio z tworzeniem programów. Dochód ten będzie każdorazowo
    wyłączany przez Wnioskodawcę z uzyskiwanego wynagrodzenia i nie będzie podlegał
    opodatkowaniu IP BOX. Taki pozostały dochód będzie opodatkowany według stawki
    podstawowej podatku. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębnia na fakturze
    osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub
    rozwiniętego oprogramowania to jest w stanie je wyodrębnić na podstawie
    prowadzonych ewidencji i zapisek.
    Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej, przez którą ma na myśli
    odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w
    art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT dokonuje wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą
    majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania tj.:
      1) zakup sprzętu komputerowego oraz wyposażenia biura – laptop, monitor, pamięć
        RAM, wzmacniacz WIFI, ładowarka do telefonu, tablet, router, przedłużacz,
        telefon komórkowy, pendrive, mysz komputerowa, biurka, krzesła biurowe –
        potrzebne bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów;

      2) koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
        Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
      3) opłaty leasingowe samochodu osobowego – potrzebne Wnioskodawcy do
        dojazdów do siedziby Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
      4) usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
      5) usługi telekomunikacyjne – abonament telefonii komórkowej i Internet –
        potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia kodu źródłowego, testowania
        prototypów oraz zdalnej komunikacji ze Zleceniodawcą celem ustalania wyników
        świadczenia.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box).
    Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów
    i rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania).
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również
    wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające
    na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie
    łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka
    prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2020 roku.
    Ponadto w piśmie z 27 maja 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku
    doprecyzowano opis sprawy w następujący sposób:
    1) W odniesieniu do działalności Wnioskodawców, w ramach której Wnioskodawcy tworzą
    i rozwijają „Oprogramowania”/„Programy komputerowe” Wnioskodawcy wyjaśniają:
      a) Wnioskodawcy posiadają profesjonalną wiedzę w zakresie programowania
        programów komputerowych popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.
      b) Wnioskodawcy łączą wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie
        pisania skryptów w językach programowania. Wnioskodawcy wykorzystują
        technologie opisane szczegółowo w treści wniosku. Oprogramowania, które
        stworzyli Wnioskodawcy nie istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd
        jest to innowacyjne w obrębie działalności swojego zleceniodawcy.
      c) Wnioskodawcy stosują do stworzenia przedmiotowych programów komputerowych
        technologie określone we wniosku w części G II pkt. 1-4.
      d) Efektem działań są nowe programy komputerowe w postaci modułów
        funkcjonalności spełniających określone wymagania biznesowe.
      e) Wnioskodawcy realizowali te zaplanowane przedsięwzięcie w formie
        zorganizowanej. W pierwszej kolejności Wnioskodawcy zebrali wszystkie
        wymagania biznesowe, dzięki czemu mogli oni określić zarówno jakie technologie
        wykorzystają, ale również określić czy dane rozwiązane na ten moment jest możliwe
        do stworzenia. Następnie Wnioskodawcy korzystając z konkretnych technologii i
        języków programowania stworzyli prototyp, który następnie po fazie testów
        implementowali u Zleceniodawcy.
    2)
    a) Wnioskodawcy w pierwszej kolejności określają zapotrzebowanie swojego
      Zleceniodawcy i na tej podstawie określają technologie, które mogą użyć do
      stworzenia programów komputerowych. Kolejno Wnioskodawcy tworzą programy
      komputerowe, które są przez niego testowane.

    b) Wnioskodawcy tworzą i rozwijają oprogramowanie/programy komputerowe w oparciu
      o technologie określone we wniosku części G II pkt. 1-4.
    c) Oryginalność tego oprogramowania/programów komputerowych przejawia się przede
      wszystkim przez fakt, że programy te nie mogłyby być zakupione przez Zleceniodawcę
      na wolnym rynku, musiały być stworzone lub rozwinięte przez Wnioskodawców.
    d) Wnioskodawcy tworzą i rozwijają oprogramowanie/programy komputerowe w oparciu
      o technologie i języki programowania we wniosku części G II pkt. 1-4. Technologie
      zostały dobrane do konkretnego programu indywidualnie.
    3)
    a) Systematyczność przejawia się w ciągłym prowadzeniu działalności gospodarczej przez
    Wnioskodawców. Wnioskodawcy nie traktują prowadzonej działalności jako czynności
    dodatkowe, doraźne.
    b) Wnioskodawcy tworzą wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia programu
    komputerowego, które umożliwiały im zaplanowanie i pilnowanie terminów.
    4) Zarówno w przypadku tworzenia jak i w przypadku rozwijania utworów – efekty pracy
    Wnioskodawców są i będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługują zarówno prawa majątkowe jak i osobiste, z tym
    zastrzeżeniem, że Wnioskodawcy przenoszą prawa majątkowe na Zleceniodawcę.
    5) Działania Wnioskodawców polegające na rozwijaniu „Oprogramowania”/„programu
    komputerowego” zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego
    oprogramowania.
    6) W przypadku rozwijania „oprogramowania” efekt pracy Wnioskodawców w postaci
    powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia przed implementacją
    stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych.
    7) Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawców, które nazywa odpowiednio
    „Oprogramowaniem”, „utworem”, „programem komputerowym”, „aplikacją”,
    „modułem” zawsze były/są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcom przysługują zarówno prawa osobiste jak i majątkowe do tych efektów,
    z tym zastrzeżeniem, ze prawa majątkowe są każdorazowo przenoszone na
    Zleceniodawcę.
    8) Wnioskodawcy ponosili, ponoszą i będą ponosić odpowiedzialność za efekty swojej
    pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Zleceniodawca).
    9) Wnioskodawcy przyporządkowują w dacie ich poniesienia względem tworzonych lub
    rozwijanych programów komputerowych rozdzielając je proporcjonalnie do
    przychodów IP BOX (z przeniesienia praw majątkowych do programów
    komputerowych). Wnioskodawcy zaliczają do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie
    przypisuje do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „programu
    komputerowego”/„oprogramowania”.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawców w ramach spółki cywilnej
    polegające na tworzeniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?

    2. Czy Prawa IP Box wskazane w niniejszym wniosku spełniają definicję kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    3.Czy Dochód osiągany z Praw IP Box wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4.Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawcy będą mieli prawo do uwzględniania
    kosztów, opisanych w niniejszym wniosku?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Ad. 1.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w
    ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2018 r. poz. 1668 z późn. zm., UPSWN).
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2
    UPSWN, rozumie się:
      - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust.
    3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
    nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawcy są dostawcą usług
    oprogramowania do zarządzania produkcją, które to Oprogramowanie jest cały czas
    rozwijane o nowe funkcjonalności i możliwości. Klienci Spółki posiadają możliwość
    korzystania z tego Oprogramowania poprzez zawarcie umowy licencyjnej na nie.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawcy wykorzystują dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a

    zadania i problemy przed którymi stawiani są Wnioskodawcy wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i
    umiejętności.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawców, utwory powstające w ramach prowadzonej przez nich
    działalności gospodarczej, spełniają wszystkie przesłanki, aby uznać je za kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej. Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT
    traktuje m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest jego
    ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest RP, oraz innych umów międzynarodowych,
    których stroną jest UE, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W przedmiotowym wniosku, Wnioskodawcy wskazali, że przejaw ich działań
    prowadzonych w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem
    definicje prac badawczych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.), Wnioskodawcy
    wskazują, że w ramach działalności m.in. „tworzą” oprogramowanie, co ustawodawca
    wymaga, aby uznać je za prace badawcze.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawców, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX (pkt. 80), program komputerowy
    to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.
    Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. Wnioskodawcy w takim
    przypadku wytwarzają program komputerowy.
    Nadto jak zostało wyżej podkreślone, podlega ono ochronie prawnej.
    Ad. 3.
    Zdaniem Wnioskodawców mogą oni opodatkować dochód z prowadzonej działalności
    polegającej na prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu
    komputerowego wskazanej w art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawcy są osobami fizycznymi, którzy prowadzą działalność gospodarczą w
    ramach spółki cywilnej, której działalność polega na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania. Spółka zawiera z klientami umowy licencyjne na podstawie których
    mają oni prawo do korzystania z Oprogramowania.
    Wnioskodawcy ponoszą koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie, bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania. Wobec czego
    Wnioskodawcy są w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych IP.
    Spółka tym samym i Wnioskodawcy ponoszą ryzyko gospodarcze prowadzonej
    działalności.
    Zarówno tworzone jak i rozwijane (tworzone funkcjonalności implementowane w kod
    źródłowy) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z

    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach – tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawcy spełniają te wszystkie przesłanki ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad. 4.
    Zdaniem Wnioskodawców będą oni mieli możliwość zaliczyć wskazane koszty do
    wskaźnika Nexus.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 uPIT, wskazuje, ze podatnik chcący skorzystać z
    preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną
    ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźników, są koszty
    faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia
    tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i
    to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności
    intelektualnej.
    Głównymi kosztami Spółki w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio związane
    z działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w stanie
    faktycznym tj.:
      1) zakup sprzętu komputerowego oraz wyposażenia biura – laptop, monitor, pamięć
        RAM, wzmacniacz WIFI, ładowarka do telefonu, tablet, router, przedłużacz,
        telefon komórkowy, pendrive, mysz komputerowa, biurka, krzesła biurowe –
        potrzebne bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów;
      2) koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
        Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
      3) opłaty leasingowe samochodu osobowego – potrzebne Wnioskodawcy do
        dojazdów do siedziby Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
      4) usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
      5) usługi telekomunikacyjne – abonament telefonii komórkowej i Internet –
        potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia kodu źródłowego, testowania
        prototypów oraz zdalnej komunikacji ze Zleceniodawcą celem ustalania wyników
        świadczenia.

    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Panowie we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      1) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),

      2) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonywali Panowie w sposób systematyczny prace
    programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy.
    Wskazują Panowie, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    (...)
    O oryginalności tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przemawia fakt
    każdorazowego zastosowania odpowiednio dobranych przez Panów technologii
    programistycznych opisanych we wniosku.
    Zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – efekty Panów
    pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przysługują
    Panom osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „oprogramowań”, z tym
    zastrzeżeniem, że na podstawie umowy przenoszone są na zleceniodawcę. W
    przypadku rozwijania „oprogramowania” efekt Panów pracy w postaci powstałych
    rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją stanowią
    nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci programu komputerowego,
    podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz
    art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw
    majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu,
    poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.

    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Panów prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Panów efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazali Panowie, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    wykonują w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez
    Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań
    obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i
    rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy. O oryginalności tworzonych lub
    rozwijanych programów komputerowych przemawia fakt każdorazowego zastosowania
    odpowiednio dobranych przez Panów technologii programistycznych opisanych w
    niniejszym wniosku. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialne. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. Wskazali
    Panowie również, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają
    skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności
    oraz niepowtarzalny charakter. Opracowują Panowie nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u
    Panów i Panów Zleceniodawcy. Nie posiadają Panowie stałego asortymentu produktów
    i każdorazowo tworzy nowy program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych
    Zleceniodawcy.
    Z uzupełnienia wynika, że w pierwszej kolejności określają Panowie zapotrzebowanie
    swojego Zleceniodawcy i na tej podstawie określa technologie, które może użyć do
    stworzenia programów komputerowych. Kolejno tworzą Panowie programy
    komputerowe, które są przez Panów testowane. Tworzą i rozwijają Panowie
    oprogramowanie/programy komputerowe w oparciu o technologie i języki
    programowania określone we wniosku. Oryginalność tego oprogramowania
    /programów komputerowych przejawia się przede wszystkim przez fakt, że programy te
    nie mogłyby być zakupione przez Zleceniodawcę na wolnym rynku, musiały być
    stworzone lub rozwinięte przez Panów. Technologie zostały dobrane do konkretnego
    programu indywidualnie.

    Zatem prowadzona przez Panów działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnili Panowie, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują
    Panowie w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę,
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności. Działalność prowadzona jest przez Panów w sposób
    ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Panów
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klientów. Panów działania zmierzają do zwiększenia oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wskazali Panowie, że
    celem podstawowych działań twórczych jest stworzenie nowego programu
    komputerowego przy zastosowaniu odpowiednich technologii programistycznych.
    Działania te mają na celu usprawnienie działalności gospodarczej Zleceniodawcy.
    Natomiast celem Panów w zakresie źródeł finansowania była minimalizacja kosztów
    Zleceniodawcy, które mogłyby powstać przez konieczność wprowadzenia nowych
    urządzeń, tym samym dostosowali Panowie technologię do aktualnego zaplecza
    technicznego Zleceniodawcy.
    W uzupełnieniu wskazali Panowie, że systematyczność przejawia się w ciągłym
    prowadzeniu działalności gospodarczej przez Panów. Nie traktują Panowie
    prowadzonej działalności jako czynności dodatkowe, doraźne. Tworzyli Panowie
    wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia programu komputerowego, które
    umożliwiały zaplanowanie i pilnowanie terminów.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Panów
    programów komputerowych jest spełnione.

    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują
    Panowie w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę,
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod
    potrzeby indywidualne Zleceniodawcy. Panów działania zmierzają do zwiększenia oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W pierwszej fazie
    uzyskują Panowie brzegowe informacje od swojego Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu.
    Dalej ustalają Panowie czy są w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie
    oprogramowania stworzyć dane rozwiązanie. Na tej podstawie stworzyli Panowie
    prototyp, który testowali i finalnie dokonali implementacji rozwiązania. Podczas
    świadczonych usług posiadają Panowie profesjonalną wiedzę z zakresu programów
    komputerowych oraz nowych technologii programistycznych. Za cel podstawowy
    działań twórczych postawili Panowie sobie stworzenie nowego programu
    komputerowego przy zastosowaniu odpowiednich technologii programistycznych.
    Działania te mają na celu usprawnienie działalności gospodarczej Zleceniodawcy. Nie
    posiadają Panowie stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzy nowy
    program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych Zleceniodawcy.
    Ponadto, jak wynika z uzupełnienia wniosku, posiadają Panowie profesjonalną wiedzę
    w zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim
    doświadczeniem zawodowym. Łączą Panowie wiedzę teoretyczną z praktyczną w
    szczególności w zakresie pisania skryptów w językach programowania. Wykorzystują
    Panowie technologie opisane we wniosku. Oprogramowania, które Panowie stworzyli
    nie istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd jest to innowacyjne w obrębie
    działalności swojego zleceniodawcy. Stosują Panowie do stworzenia przedmiotowych
    programów komputerowych technologie i języki programowania określone we
    wniosku. Efektem działań są nowe programy komputerowe w postaci modułów
    funkcjonalności spełniających określone wymagania biznesowe. Realizowali Panowie te
    zaplanowane przedsięwzięcie w formie zorganizowanej. W pierwszej kolejności zebrali
    Panowie wszystkie wymagania biznesowe, dzięki czemu mogli określić zarówno jakie
    technologie wykorzystają, ale również określić czy dane rozwiązane na ten moment jest
    możliwe do stworzenia. Następnie korzystając z konkretnych technologii i języków
    programowania tworzyli Panowie prototyp, który następnie po fazie testów
    implementowali do Zleceniodawcy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystują Panowie istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazują Panowie we wniosku, w ramach wspomnianej działalności wykonują
    Panowie prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane

    obszary działalności. W ramach podejmowanej działalności podejmują Panowie
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
    nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność prowadzona jest
    przez Panów w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według
    opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie
    oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Panów działania
    zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu
    komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program
    komputerowy, napisany w języku programistycznym. Wykorzystują Panowie te wyniki
    we wszystkich efektach swojej pracy. Ponadto, projekty polegające na tworzeniu i
    rozwoju oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają
    podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Panów działania
    polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo
    funkcjonalności tego oprogramowania. Opracowują Panowie nowe lub ulepszone
    produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Panów i Zleceniodawcy. Nie posiadają Panowie stałego asortymentu
    produktów i każdorazowo tworzą nowy program komputerowy na potrzeby wymagań
    biznesowych Zleceniodawcy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Panów ani też całość prowadzonej przez Panów działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Panów polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,

      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług ze Zleceniodawcą, tworzyli Panowie oraz
    rozwijali oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych;
    - efekty pracy były utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych i były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie
    na podstawie art. 74 tej ustawy;
    - przenosili Panowie odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy
    umowy o świadczenie usług, przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę
    następowało na podstawie pisemnej umowy na wskazanych polach eksploatacji;
    - prowadzą Panowie od 1 stycznia 2020 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych;
    - w ewidencji pozaksięgowej dokonują Panowie wyodrębnienia kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (Prawa IP BOX).
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone i rozwijane przez Panów autorskie prawo do
    programu komputerowego (oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Tym samym, mogą Panowie zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2020-
    2022.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Panów w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Panów działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Przechodząc do Panów wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Panów
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinni
    Panowie również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.

    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Nich działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Reasumując, wydatki poniesione przez Panów na:
      - zakup sprzętu komputerowego oraz wyposażenia biura (laptop, monitor, pamięć
        RAM, wzmacniacz WIFI, ładowarka do telefonu, tablet, router, przedłużacz,
        telefon komórkowy, pendrive, mysz komputerowa, biurka, krzesła biurowe);
      - użytkowanie samochodu (paliwo, serwisy);
      - opłaty leasingowe samochodu osobowego;
      - usługi księgowe;
      - usługi telekomunikacyjne (abonament telefonii komórkowej, internet),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Panów
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Panowie przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że stan faktyczny
    we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Panów chronić.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Panów sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Panowie
    do interpretacji. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Panów, którzy zastosują
    się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy Ordynacja podatkowa.