Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-851/12-4/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-15
Teza: Czy w przypadku likwidacji jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca musi nadal być podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wynajmu?
Słowa kluczowe: faktura; obrót; podatnik-podatnik czynny; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; wynajem; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana…, przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2012 r. (data wpływu 14 sierpnia 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 października 2012 r. (data wpływu 25 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie statusu podatnika VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie statusu podatnika VAT. Wniosek uzupełniono w dniu 25 października 2012 r. o szczegółowy opis sprawy, przeformułowanie pytania i własne stanowisko w sprawie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku).

Jako osoba fizyczna Wnioskodawca prowadził do dnia 31 maja 2012 r. działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług stolarskich. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej opłacał podatek dochodowy w formie ryczałtu. Ponadto był podatnikiem podatku od towarów i usług, który rozliczał kwartalnie. Od dnia 1 stycznia 2012 r. Zainteresowany wynajmuje warsztat osobie fizycznej prowadzącej również działalność gospodarczą. Do końca maja 2012 r. będąc czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu wynajmu warsztatu Wnioskodawca wystawiał faktury VAT. Natomiast od dnia 1 czerwca 2012 r. wystawia rachunki za wynajem stolarni, ponieważ nie jest już czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z podjętą decyzją o likwidacji jednoosobowej działalności gospodarczej z dniem 31 maja 2012 r. Zainteresowany złożył dokumenty niezbędne do wyrejestrowania firmy, m.in. w Urzędzie Skarbowym złożył druk VAT-Z wraz z informacją o dokonanym spisie z natury na dzień likwidacji działalności gospodarczej.

Ponadto Wnioskodawca oświadczył, że wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2011 r. wynosiła 60.297,64 zł, a do maja br. obrót wynosił 1.625,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku).

Czy w przypadku likwidacji jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca musi nadal być podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wynajmu?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu do wniosku), nie musi on być podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wynajmu warsztatu, ponieważ:

*   rodzaj świadczonej usługi nie jest wyłączony z zakresu zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT,
*   upłynął rok licząc od końca roku, w którym Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia od podatku VAT,
*   wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła 150.000 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Art. 113 ust. 4 ustawy stanowi, że podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5.

Z art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

W myśl art. 113 ust. 11 podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Tak więc zwolnienie podmiotowe jest określane na cały rok. Oznacza to, iż powrót do zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT jest możliwy wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od dnia 1 stycznia, tym samym nie jest możliwy wybór zwolnienia, od dowolnego miesiąca w danym roku podatkowym.

Natomiast, stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadził do dnia 31 maja 2012 r. działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług stolarskich. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej był podatnikiem podatku od towarów i usług. Od dnia 1 stycznia 2012 r. Zainteresowany wynajmuje warsztat osobie fizycznej prowadzącej również działalność gospodarczą. Do końca maja 2012 r. będąc czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu wynajmu warsztatu Wnioskodawca wystawiał faktury VAT. Natomiast od dnia 1 czerwca 2012 r. wystawia rachunki za wynajem stolarni. W związku z podjętą decyzją o likwidacji jednoosobowej działalności gospodarczej z dniem 31 maja 2012 r. Zainteresowany złożył dokumenty niezbędne do wyrejestrowania firmy, m.in. w Urzędzie Skarbowym złożył druk VAT-Z wraz z informacją o dokonanym spisie z natury na dzień likwidacji działalności gospodarczej. Wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę za 2011 r. wynosiła 60.297,64 zł, a do maja br. obrót wynosił 1.625,00 zł.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Jak wynika z art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Art. 96 ust. 4 ustawy stanowi, iż naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

W myśl art. 96 ust. 6 ustawy, jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

Z kolei, stosownie do art. 96 ust. 12, jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm). Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

W opisanej we wniosku sprawie Wnioskodawca dokonał likwidacji jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług stolarskich, jednakże nadal wynajmuje warsztat innej osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, zatem Zainteresowany nie zaprzestał wykonywania czynności objętych zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, iż art. 15 ustawy, definiujący podatnika podatku od towarów i usług określa, iż podatnikiem jest m.in. osoba fizyczna, wykonująca działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zatem już sam fakt wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc także w zakresie czynności polegających na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych, kwalifikuje dany podmiot jako podatnika podatku od towarów i usług. Żaden przepis nie uzależnia zostania przez osobę fizyczną podatnikiem od spełnienia wcześniejszego warunku zarejestrowania się tej osoby w urzędzie skarbowym jako podatnika. Status danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług jest kategorią obiektywną, niezależną od jego woli i poglądu w tym względzie, niezależną także od poglądów organów podatkowych.

Wobec powyższego, Wnioskodawca wynajmując warsztat prowadzi działalność gospodarczą w zakresie najmu i posiada nadal, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, status podatnika podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe oraz treść przywołanych przepisów prawa należy stwierdzić, iż wykonując nadal czynności podlegające opodatkowaniu (usługi najmu) Wnioskodawca nie posiada prawa w trakcie roku podatkowego do ponownego skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, gdyż powrót do zwolnienia możliwy był wyłącznie od początku roku podatkowego, tj. od dnia 1 stycznia 2012 r. Jak wyżej wskazano, o ponownym wyborze zwolnienia należy poinformować właściwego naczelnika urzędu skarbowego, deklarując zmianę w zgłoszeniu rejestracyjnym w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana (art. 96 ust. 12 ustawy). Skoro bowiem Zainteresowany złożył druk VAT-Z w dniu 31 maja 2012 r. i zachowywał się od początku 2012 r. nadal jak podatnik VAT czynny, to należy uznać, iż na rok 2012 r. Wnioskodawca nie dokonał wyboru zwolnienia wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy. Skorzystanie ze zwolnienia na podstawie tego przepisu będzie możliwe więc dopiero od dnia 1 stycznia 2013 r., o ile Zainteresowany spełni wszystkie warunki wynikające z obowiązujących w tym zakresie przepisów.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.