Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.118.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Podleganie opodatkowaniu VAT oraz zwolnienia od podatku
VAT sprzedaży działki nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
ustawy.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
składnik-składnik majątkowy
spółki-majątek spółki
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący kwestii podlegania
    opodatkowaniu VAT oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki nr 1 na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 maja 2025 r. (wpływ 19
    maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A sp. z o.o. (dalej także jako Wnioskodawca lub Spółka) jest zarejestrowanym i
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W roku 2025 Spółka zamierza dokonać sprzedaży będącej jej własnością nieruchomości.
    Sprzedaż ta zostanie poprzedzona uchwałą wspólników w sprawie wyrażenia zgody na
    realizację tej transakcji. Nieruchomość, która będzie przedmiotem sprzedaży: ma dostęp
    do drogi publicznej, jest niezabudowana, opłotowana i nie jest uzbrojona w przyłącza
    mediów przy czym znajduje się na niej skrzynka energetyczna.
    Dla obszaru całej nieruchomości Burmistrz B (...) 2012 r. wydał ostateczną decyzję nr (...) o
    warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch hal magazynowych z
    częścią biurowo-socjalną i w związku z powyższym do nieruchomości tej nie mają
    zastosowania przepisy ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego.
    Nieruchomość ta jest położona na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr (...) Rady Miejskiej Gminy B z
    (...) 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru
    położonego w granicach miejscowości B i C i według tego planu przeznaczona jest pod
    tereny zabudowy usługowej, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów – oznaczone
    symbolem 2U/P.
    W chwili obecnej Spółka ponownie zweryfikowała plany co do dalszych losów
    Nieruchomości i podjęła zamiar jej sprzedaży.
    Grunt, o którym mowa, został nabyty jako teren niezabudowany przeznaczony na cele
    budowlane.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Numer ewidencyjny działki, będącej przedmiotem pytania to 1 nr (...).
    2. Nabycie działki nie zostało udokumentowane fakturą.
    3. Przy nabyciu działki nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, dlatego że Sprzedający uznał, iż jej dostawa korzysta ze zwolnienia
      przedmiotowego.
    4. Działka od dnia nabycia do momentu zbycia nie była wykorzystywana do żadnych
      czynności, stanowiła jedynie majątek Spółki.
    5. Ogrodzenie znajdujące się na działce jest własnością Spółki.
    6. Skrzynka energetyczna znajdująca się na działce jest własnością Spółki.
    7. Ogrodzenie nie było wykorzystywana do żadnych czynności, ani opodatkowanych, ani
      zwolnionych.

    8. Skrzynka energetyczna nie była wykorzystywana do żadnych czynności, ani
      opodatkowanych, ani zwolnionych.
    9. Ogrodzenie będzie przedmiotem sprzedaży wraz z gruntem.
    10. Skrzynka energetyczna będzie przedmiotem sprzedaży wraz z gruntem.
    11. Ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane (urządzenie techniczne związane z
      obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem), a nie samodzielną budowlę.
    12. Skrzynka energetyczna stanowi urządzenie budowlane (urządzenie techniczne
      związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem), a nie samodzielną budowlę.
    13. Działka od dnia nabycia do dnia sporządzenia niniejszej odpowiedzi nie była
      wynajmowana, ani w części, ani w całości, odpowiedź ta dotyczy także urządzeń
      budowlanych, to jest ogrodzenia i skrzynki energetycznej.
    14. Nieruchomość nie była wykorzystywana od dnia nabycia do dnia sprzedaży na żadne
      cele, a więc ani na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, ani na
      cele działalności opodatkowanej.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości stanowiącej w świetle art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od
    towarów i usług teren budowlany mimo tego, że jest ogrodzona płotem w stanie
    przedstawionym w opisie stanu faktycznego wniosku, podlega opodatkowaniu na
    podstawie ustawy o podatku od towarów i usług?
    Jednocześnie należy zauważyć, że jako przepisy stanowiące przedmiot wniosku wskazali
    Państwo: art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 14 maja 2025 r.)
    Zdaniem Państwa, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postaci energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi
    22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129
    ust. 1. Przy czym, na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r.
    do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w
    art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Jednakże zarówno w treści ustawy jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziane
    zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki podatku VAT. Na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych
    innych niż tereny budowlane.
    Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z
    tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 2 pkt 14 definiuje pojęcie pierwszego
    zasiedlenia, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności
    podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom
    – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od
    podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym
    mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy
    budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub
    budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku VAT.
    Wnioskodawca jest właścicielem działki nr 1 o powierzchni (...) ha. W chwili zakupu na
    nieruchomości znajdował się płot z siatki, na słupach trwale osadzonych w gruncie.
    Wnioskodawca na Nieruchomości nie dokonywał żadnych nakładów na ulepszenie, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30%
    wartości początkowej istniejących budowli.
    Zbywany przez Spółkę grunt należy uznać za niezabudowany. Wobec czego, zdaniem
    Wnioskodawcy, do jego sprzedaży nie mają zastosowania zwolnienia przedmiotowe od
    podatku od towarów i usług sprzedaży działki wraz z ogrodzeniem.
    Należy zauważyć, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane. Przy czym, w
    przypadku nieruchomości niezabudowanych opodatkowane są wyłącznie te, których
    przedmiotem są tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje terminu „teren niezabudowany”.
    Jednak w kontekście art. 29a ust. 8 ustawy o VAT należy wywnioskować, że skoro nie
    wyodrębnia się wartości gruntu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli to na podstawie przepisu
    stanowiącego o terenach niezabudowanych zwolnieniu podlega dostawa jedynie takiej
    nieruchomości gruntowej (nie przeznaczonej pod zabudowę), na której nie znajdują się
    żadne budynki lub budowle czy też ich części. W konsekwencji, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług za teren niezabudowany należy uznać teren, na którym nie
    znajdują się budynki, budowle lub ich części.
    Z uwagi na brak definicji „budynków” i „budowli” w ustawie o podatku od towarów i usług
    należy wskazać, że definicja budynków i budowli została zawarta w przepisach ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.).
    Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie
    budowlanym należy przez to rozumieć:
    a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
    b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
    c) obiekt małej architektury.
    Jak wynika z art. 3 pkt 2 ww. ustawy, przez budynek należy rozumieć taki obiekt
    budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą
    przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Przez budowle – stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane – należy rozumieć
    każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak:
    obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
    wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia
    reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
    wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
    składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
    podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
    pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
    przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz
    fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części
    przedmiotów składających się na całość użytkową.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, przez urządzenie budowlane należy
    rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
    instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
    ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    W niniejszych okolicznościach Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia działki wraz z
    wybudowanym ogrodzeniem z siatki na podmurówce betonowej, ze słupami na stałe
    wmurowanymi w grunt. Ogrodzenie to jest jedynym znajdującym się na działce obiektem.
    W tym miejscu należy wskazać, że Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych stanowi
    usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne
    działalności budowlanej. Jako obiekty budowlane rozumie konstrukcje połączone z
    gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych,
    będące wynikiem prac budowlanych. Obiekty budowlane grupowane są w dwóch
    sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami
    obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nieklasyfikowane
    jako budynki. PKOB obejmuje obiekty inżynierii lądowej i wodnej pozostałe, gdzie indziej
    niesklasyfikowane. Klasa ta obejmuje:

    · Obiekty inżynierii wojskowej, np. forty, blokhauzy, bunkry, strzelnice (poligony);
      wojskowe centra doświadczalne itp.
    · Obiekty inżynierii lądowej i wodnej, gdzie indziej nie sklasyfikowane, łącznie z terenami
      wyrzutni satelitarnych.
    · Porzucone obiekty byłych terenów przemysłowych lub miejskich, wysypiska śmieci i
      miejsca składowania odpadów.
    Klasa nie obejmuje:
    · Wojskowych portów lotniczych (1241),
    · Zabudowań koszarowych (1274),
    · Portów wojskowych (2151).
    Należy zauważyć, że w ustawie Prawo budowlane ogrodzenie zostało umieszczone w
    katalogu urządzeń budowlanych określonych odrębnie od budowli. Zatem ogrodzenie
    zgodnie z Prawem budowlanym nie mieści się w definicji budowli. Budowlami są wszystkie
    obiekty budowlane, które zostały przykładowo wymienione w art. 3 pkt 3 Prawa
    budowlanego oraz obiekty budowlane, które są podobne do nich. Rzeczy, które nie są
    objęte wyliczeniem zawartym w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, a ich konstrukcja,
    charakter i przeznaczenie różni się od wymienionych przez ustawodawcę, nie można
    zaliczyć do kategorii budowli.
    Niewątpliwie ogrodzenie z siatki nie ma cech budowli, o której stanowi art. 3 pkt 3 Prawa
    budowlanego. Ponadto nie posiada cech zbliżonych do budowli wymienionych w wyżej
    wskazanej normie prawnej. W konsekwencji, ogrodzenie znajdujące się na gruncie
    stanowi urządzenie budowlane, a nie samodzielną budowlę, którą uznaje się za towar na
    gruncie podatku VAT. Ogrodzenia nie można uznać, jako wyodrębnionego pod względem
    technicznym i mającego charakter przejawiający się jego wartością użytkową. Zatem, w
    myśl wyżej cytowanych przepisów Prawa budowlanego, pomimo tego, że ogrodzenie
    znajdujące się na przedmiotowej działce samo w sobie stanowi odmienny rodzaj obiektu
    niż budowle zdefiniowane w ustawie Prawo budowlane. Tym samym, nie można uznać go
    za budowlę podlegającą regulacjom Prawa budowlanego (powstałego w toku procesu
    budowlanego), który nie spełnia definicji budynku lub obiektu małej architektury. Budowla
    w rozumieniu Prawa budowlanego w szczególności powinna stanowić całość techniczno-
    użytkową, a przedstawione w ww. przepisie wyliczenie jest katalogiem otwartym.
    Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdza wyrok NSA z 17 kwietnia 2012 r. sygn. I
    FSK 918/11. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że: „sprzedaży działki gruntu,
    ogrodzonej siatką na słupkach betonowych z oczywistych względów nie można traktować
    jako dostawy budowli w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Sensem
    ekonomicznym tej czynności jest przecież sprzedaż gruntu, a nie ogrodzenia. Siatka
    ogrodzeniowa, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie pełni samodzielnych
    funkcji budowlanych. Jej celem jest wydzielenie granic działki i jej zabezpieczenie”.
    Dodatkowo Sąd w ww. wyroku zauważył, że „Analizując prawidłowość zastosowania norm
    prawnych będących przedmiotem sporu należy mieć na względzie, że podatek od
    towarów i usług jest podatkiem zharmonizowanym. Dlatego też w okresie poakcesyjnym,
    wobec konieczności stosowania prawa unijnego i na skutek uwzględniania wykładni tego
    prawa, dokonywanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zmieniły się
    metody wykładni. W miejsce dominującej w poprzednim stanie prawnym wykładni
    językowej, aktualnie prymat należy przyznać dyrektywie wykładni celowościowej. Należy
    bowiem uwzględnić, że na gruncie podatku od towarów i usług użytym w przepisach
    normujących ten podatek terminom należy przypisywać zasadniczo autonomiczne
    znaczenie, swoiste dla tego podatku, a tym samym oderwane od ich rozumienia
    cywilistycznego w ujęciu prawodawstwa krajowego. Wynika to, jak wcześniej wskazano z
    harmonizacji tego podatku na terytorium Unii Europejskiej, czego konsekwencją jest

    konieczność jednolitego rozumienia pojęć VAT na całym obszarze państw członkowskich,
    co wymaga - przy ich definiowaniu - szerszego uwzględniania kryteriów ekonomicznych,
    jako bardziej uniwersalnych, przy jednoczesnym wykorzystywaniu cywilistycznego
    unormowania danego terminu w prawie krajowym, jedynie w zakresie w jakim nie będzie
    ono pozostawało w sprzeczności dla ustalenia zakresu i znaczenia tego pojęcia z
    uwzględnieniem jego kontekstu oraz celu, jakiemu służy uregulowanie dyrektywy (ustawy),
    w którym zostało użyte. Zatem przy interpretacji pojęć użytych w ustawie o podatku od
    towarów i usług decydujące znaczenie ma walor i skutki ekonomiczne danej czynności
    opodatkowanej a nie jego definicja w krajowym prawie cywilnym, które przecież w każdym
    państwie członkowskim jest inne”.
    Skoro ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane, a nie samodzielną budowlę, którą
    uznaje się za towar na gruncie podatku VAT, to w niniejszych okolicznościach nie znajdzie
    zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż nie wystąpi
    dostawa budowli, do której można by „przypisać” grunt. Przy czym należy zaznaczyć, że na
    gruncie podatku od towarów i usług jednakowa stawka podatku VAT ma zastosowanie w
    sytuacji kiedy mamy do czynienia ze sprzedażą budynku bądź budowli wraz z gruntem, na
    którym ten budynek bądź budowla się znajdują. Występuje wówczas dostawa dwóch
    towarów – budynku i gruntu. Ponadto, to co znajduje się na gruncie, w świetle ustawy o
    podatku od towarów i usług, jest „ważniejsze” z punktu widzenia konsekwencji w podatku
    od towarów i usług. Oznacza to, że sposób opodatkowania budynku bądź budowli
    wyznacza także sposób opodatkowania gruntu, co wynika z ww. przepisu.
    W świetle powyższej analizy, nie sposób uznać, że w przedmiotowych okolicznościach
    ogrodzenie z siatki na podmurówce betonowej, ze słupami na stałe wmurowanymi w
    grunt sprzedawane wraz z gruntem jest „ważniejsze” niż grunt i ono wyznaczać będzie
    sposób opodatkowania gruntu na którym się znajduje. Sensem ekonomicznym ww.
    transakcji nie będzie towar w postaci ogrodzenia, lecz towar w postaci gruntu. Zatem
    ogrodzenie nie jest budowlą i głównym przedmiotem dostawy w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług, do której to budowli w świetle art. 29a ust. 8 ustawy
    o VAT należy przypisać grunt na którym się znajduje.
    Ponadto, wobec tego, że na gruncie nie znajdują się inne niż ogrodzenie – budynki bądź
    budowle to nieruchomość, o której mowa we wniosku, w myśl ustawy o podatku od
    towarów i usług, jest gruntem niezabudowanym. W przypadku sprzedaży działki wraz z
    ogrodzeniem będzie miała więc miejsce dostawa niezabudowanej, ogrodzonej działki
    gruntu, a nie dostawa budowli w postaci siatki na podmurówce betonowej, ze słupami na
    stałe wmurowanymi w grunt. Skoro przedmiotem dostawy będzie grunt niezabudowany
    to analizy wymagają inne, nieodnoszące się do terenów zabudowanych, zwolnienia
    przewidziane w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.
    Przedmiotowa nieruchomość jest sklasyfikowana jako działka budowlana. Dla
    nieruchomości istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydana
    została decyzja o warunkach zabudowy, która ustaliła jej przeznaczenie pod budowę
    dwóch hal magazynowych z częścią biurowo- socjalną.
    W świetle przywołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług i
    przedstawionych okoliczności należy stwierdzić, że dostawa działki nie będzie korzystała z
    ww. zwolnienia. Nastąpi dostawa terenu niezabudowanego spełniającego definicję terenu
    budowlanego określoną w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Sprzedawany grunt, przeznaczony
    jest pod budowę dwóch hal magazynowych z częścią biurowo-socjalną.
    W świetle przedstawionych okoliczności należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości
    stanowiącej w świetle art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług teren budowlany
    mimo tego, że jest ogrodzona płotem, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o
    podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
        1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
          imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności
          towarów w zamian za odszkodowanie;
        2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
          umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
          sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
          następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
          ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
        3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
          komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
        4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
          jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
        5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
          ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
          przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
          spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
          członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
          lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
          własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
        6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
        7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, budynki, budowle oraz grunty spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy podkreślić, że opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce
    wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi
    czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepis art. 5 ust. 1 ustawy i
    podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług zostanie dokonana przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w
    takim charakterze.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka, będąca czynnym podatnikiem VAT, jest właścicielem
    nieruchomości składającej się z działki nr 1. Działka została zakupiona na podstawie
    umowy sprzedaży i stanowi składnik majątku Spółki.
    Zatem, nieruchomość – działka nr 1, która będzie przedmiotem sprzedaży, stanowi mienie
    Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Majątek spółki kapitałowej zawsze będzie
    wykazywał bezpośredni związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą jako
    nabyty na skutek świadomego działania organów spółki w okresie jej istnienia i właśnie w
    celu wykorzystania go do prowadzenia działalności spółki.
    Ponieważ ww. nieruchomość ma bezpośredni związek z prowadzoną przez Państwa
    działalnością gospodarczą jest zatem wykorzystywana przez Państwa – Spółkę z
    ograniczoną odpowiedzialnością do prowadzenia działalności gospodarczej, w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż składników majątku wchodzących w skład majątku Spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością wykorzystywanych w prowadzonej działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem sprzedaż przez Spółkę działki nr 1, będzie następować w ramach działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo w odniesieniu do tej
    transakcji wystąpią w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, dostawa działki nr 1 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na gruncie ustawy jako odpłatna dostawa towarów na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może albo być opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku

      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać
    wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane
    decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem, w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można
    jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Natomiast odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych
    należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami
    lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenia rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu, lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc
    miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10
    lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w
    myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”, czy „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418),
    zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.
    I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

      Pod pojęciem obiektu budowlanego należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
      małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
      obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
      budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
      budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty,
      wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
      antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
      reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
      zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
      oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje
      oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu,
      budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ww. ustawy Prawo budowlane:
      Obiekt liniowy należy rozumieć jako obiekt budowlany, którego charakterystycznym
      parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa,
      wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna,
      linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał
      przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane
      oraz kable zainstalowane w kanale technologicznym nie stanowią obiektu
      budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z
      obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu
      lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod
      śmietniki.
    Wskazać należy, że urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z
    obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na
    tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów
    ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Wskazali Państwo, że:
    · Spółka zamierza zbyć działkę nr 1, której nabycie nie zostało udokumentowane fakturą;

    · przy nabyciu działki nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
      naliczonego dlatego, że Sprzedający uznał, iż jej dostawa korzysta ze zwolnienia
      przedmiotowego;
    · działka od dnia nabycia do momentu zbycia nie była wykorzystywane do żadnych
      czynności, stanowiła jedynie majątek Spółki;
    · na działce w momencie sprzedaży będą znajdować się naniesienia, takie jak:
    - ogrodzenie – stanowiące urządzenie budowlane (urządzenie techniczne związane z
      obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem), a nie samodzielną budowlę,
    - skrzynka energetyczna – stanowiąca urządzenie budowlane (urządzenie techniczne
      związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem), a nie samodzielną budowlę;
    · ogrodzenie i skrzynka energetyczna, znajdujące się na działce, są własnością Spółki;
    · ogrodzenie i skrzynka energetyczna nie były wykorzystywane do żadnych czynności, ani
      opodatkowanych, ani zwolnionych;
    · ogrodzenie i skrzynka energetyczna będą przedmiotem sprzedaży wraz z gruntem;
    · działka nr 1 oraz urządzenia budowlane, tj. ogrodzenie i skrzynka elektryczna nie były
      wynajmowane, ani w części, ani w całości;
    · nieruchomość nie była wykorzystywana od dnia nabycia do dnia sprzedaży na żadne
      cele, a więc ani na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, ani na
      cele działalności opodatkowanej.
    Odnosząc się zatem do sprzedaży działki nr 1, na której na moment zbycia będą
    znajdować się ww. naniesienia, tj. ogrodzenie i skrzynka energetyczna, wskazać należy, że
    jej sprzedaż nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.
    Jak bowiem sami Państwo wskazali w opisie sprawy, nie stanowią one budynków lub
    budowli w rozumieniu art. 3 pkt 2-3 ustawy Prawo budowlane.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – z zapisów miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego wynika, że nieruchomość przeznaczona jest pod tereny zabudowy
    usługowej, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów — oznaczone symbolem 2U/P.
    Zatem, działka nr 1 – będąca przedmiotem sprzedaży – stanowi teren przeznaczony pod
    zabudowę.
    W konsekwencji w momencie dostawy działka nr 1 przeznaczona będzie pod zabudowę i
    w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Skoro nie można było zastosować zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak już wyżej wskazano, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.: towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia
    muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie
    można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania oraz przy nabyciu
    (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
    prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Aby zatem
    zastosować zwolnienie od podatku – przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – muszą
    być łącznie spełnione oba ww. warunki.
    W tym miejscu wskazać należy na treść wyroku NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn.
    akt I FSK 627/12 wskazał, że :

      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w
      sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia
      podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że nabycie przez Spółkę przedmiotowej nieruchomości stanowiło
    czynność zwolnioną od podatku od towarów i usług. W związku z nabyciem ww. działki nie
    wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu przez Spółkę.
    W związku z powyższym w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, nie można twierdzić, że
    nie przysługiwało lub przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu przedmiotowej działki. Tym samym, jeden z warunków art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy nie został spełniony.
    Biorąc zatem pod uwagę powołane powyżej przepisy prawa, w analizowanej sprawie
    dostawa działki nr 1 nie będzie również korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Spółkę działki nr 1, będzie następować w ramach
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, i będzie stanowiła
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na gruncie ustawy,
    jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    9, pkt 10, pkt 10a oraz pkt 2 ustawy.
    Podsumowanie
    Sprzedaż działki nr 1, stanowiącej w świetle art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany, będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9,
    pkt 10, pkt 10a oraz pkt 2 ustawy. W konsekwencji sprzedaż działki nr 1 będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie

    mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w
    szczególności kwestii opodatkowania sprzedaży urządzeń budowlanych znajdujących się
    na działce nr 1.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwo w złożonym wniosku. Należy
    zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że
    naniesienia znajdujące się na działce nr 1 nie stanowią budynków lub budowli, w myśl
    ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Należy również podkreślić, że analiza przepisów ustawy Prawo budowlane nie mieści się w
    ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). W związku z tym, że Spółka wskazała w opisie sprawy, że naniesienia, które
    będą na moment sprzedaży znajdować się na działce nr 1, nie stanowią budynków i
    budowli w rozumieniu tej ustawy, fakt ten przyjęto jako element przedstawionego opisu
    zdarzenia przyszłego.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.