Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.612.2025.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę od
podmiotów powiązanych z tytułu świadczenia usług badawczo; rozwojowych, nie stanowi zwrotu kosztów w rozumieniu art.
18d ust. 5 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane
marża
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia
zwrot-zwrot wkładów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r., wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej,
    dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) (zwana dalej: „Spółką” lub „Wnioskodawcą”) jest polskim
    rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Spółka działa w branży produkcji (...) — zajmuje się w szczególności (...). Spółka należy do
    grupy, której głównym podmiotem jest X. S.A. Spółka nie wchodzi w skład podatkowej
    grupy kapitałowej.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca prowadził i będzie
    prowadził działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2025 r.,
    poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”; dalej: „Działalność B+R”).
    Zgodnie z ww. przepisem, przez działalność badawczo-rozwojową rozumie się działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań; przy czym, na potrzeby ustawy o CIT pojęcia badań
    naukowych i prac rozwojowych należy rozumieć zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20
    lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (por. art. 4a pkt 27–28 ustawy o CIT).
    Spółka posiada w swoich strukturach wyodrębniony dział B+R, w którym realizowała i
    będzie realizowała prace rozwojowe w obszarach (...), ukierunkowane na:
    - zaprojektowanie oraz uruchomienie seryjnej produkcji nowych lub istotnie ulepszonych
      modeli produktów dedykowanych dla klientów (...), jak również rynku części
      zamiennych i regenerowanych, oraz
    - opracowanie nowych bądź istotnie ulepszonych procesów produkcyjnych (w tym
      technologii wytwarzania, metod kontroli jakości i walidacji).
    Zakres prowadzonych prac obejmuje m.in.:
    - prace koncepcyjne (projektowanie funkcjonalne i konstrukcyjne, dobór rozwiązań
      materiałowych i układowych),
    - analizy obliczeniowe i symulacyjne (m.in. analizy wytrzymałościowe, modelowanie
      zachowania układów itp.),
    - budowę oraz modyfikację prototypów (wraz z iteracyjną weryfikacją założeń
      projektowych),
    - prace walidacyjne, w tym testy funkcjonalne, wytrzymałościowe i środowiskowe.
    W ocenie Spółki, opisane czynności spełniają łącznie przesłanki z art. 4a pkt 26 ustawy o
    CIT, ponieważ:

    - mają charakter twórczy – skutkują powstaniem nowych lub istotnie ulepszonych
      produktów i procesów oraz wymagają nieszablonowych rozwiązań projektowych i
      technologicznych;
    - są podejmowane w sposób systematyczny – realizowane w ramach sformalizowanych
      projektów B+R według harmonogramów, z wyznaczonymi kamieniami milowymi,
      protokołami badań i dokumentacją techniczną;
    - służą zwiększeniu zasobów wiedzy (poprzez wyniki badań, testów i analiz) oraz
      wykorzystaniu tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (wdrożenie do produkcji
      seryjnej, standaryzacja parametrów procesu, poprawa jakości i niezawodności).
    Jednocześnie prowadzone działania nie mają charakteru rutynowego ani okresowego
    utrzymania/ serwisu, nie ograniczają się do zwykłych zmian estetycznych czy kosztowych
    oraz nie polegają na odtwórczej adaptacji rozwiązań – lecz zmierzają do osiągnięcia
    mierzalnych efektów innowacyjnych (nowości w zakresie parametrów funkcjonalnych i
    jakościowych, oraz efektywności procesu). W konsekwencji, w ocenie Spółki prowadzona
    przez nią aktywność stanowi działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 27-28
    ustawy o CIT.
    Grupa, do której należy Spółka, jest (...).
    Działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona przez Grupę w (...) centrach B+R, z
    których jedno znajduje się w Spółce. Projekty badawcze realizowane przez Grupę są
    często bardzo kompleksowe i mogą być prowadzone przez kilka centrów B+R
    jednocześnie. Centra B+R współpracują ze sobą, a efekty ich prac mogą być wdrażane w
    wielu różnych zakładach produkcyjnych Grupy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, działalność B+R realizowana przez Spółkę może być
    wykonywana:
        - na potrzeby własne, kiedy efekty tej działalności są wykorzystywane przez Spółkę,
        tj. wdrażane we własnej działalności produkcyjnej (Spółka może w takim wypadku
        korzystać ze wsparcia innych centów B+R Grupy do realizacji określonych przez
        nią obszarów badań, np. wykonania określonych testów itp., za które Spółka
        uiszcza wynagrodzenie określone na zasadach rynkowych);
        - na zlecenie innych Spółek Grupy (podmiotów powiązanych) – tym wypadku Spółka
        działa jako podwykonawca określonego przekazanego jej do realizacji zakresu
        prac badawczo-rozwojowych (może to być zlecenie kompletnego projektu
        badawczego lub określonych zakresów badań), a wdrożenie wyników prac B+R
        do produkcji odbywa się w innych zakładach Grupy.
    Jeżeli Spółka świadczy usługi badawczo-rozwojowe na rzecz innych podmiotów z Grupy, to
    otrzymuje wynagrodzenie ustalane zgodnie z zasadą ceny rynkowej. Wynagrodzenie to
    kalkulowane jest w następujący sposób:
        - na podstawie kosztów bezpośrednich i pośrednich ponoszonych przez Spółkę w
        związku z realizacją prac badawczo-rozwojowych na rzecz danego usługobiorcy
        określana jest baza kosztowa,
        - baza kosztowa jest powiększana o narzut określony na poziomie rynkowym.
    Rynkowy charakter rozliczeń z tytułu usług B+R jest potwierdzany analizą porównawczą i
    dokumentowany w sporządzanej przez Spółkę dokumentacji podatkowej. Spółka ma
    gwarantowany poziom rentowności prowadzonej usługowo działalności B+R (obecnie 6%)
    regulowany mechanizmem korekty cen transferowych.
    Prawa własności intelektualnej do wyników prac B+R zarówno prowadzonych przez
    Wnioskodawcę na własne potrzeby jak i usługowo dla innych podmiotów Grupy nie
    zawsze stanowią własność Wnioskodawcy. Często prawa te są własnością innych
    podmiotów należących do Grupy.

    Spółka planuje skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art.
    18d ustawy o CIT. Spółka planuje objąć ulgą wymienione w art. 18d koszty dotyczące
    zarówno działalności B+R wykonywanej na własne potrzeby, jak i na potrzeby innych
    podmiotów z Grupy (usługi badawczo-rozwojowe).
    W okresie, w którym Spółka zamierza skorzystać z ulgi B+R, tj. w latach 2024-2026, Spółka
    nie prowadziła i nie będzie prowadziła działalności gospodarczej na terenie specjalnej
    strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 20
    października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, ani na podstawie decyzji o
    wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.
    W konsekwencji, Spółka nie osiągała i nie będzie osiągała dochodu zwolnionego z
    opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz pkt 34a ustawy o CIT.
    Jednocześnie Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu
    przepisów o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, ani nie jest
    jednostką naukową/organizacją prowadzącą badania i upowszechniającą wiedzę w
    rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przedstawione w opisie
    stanu faktycznego wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę od podmiotów
    powiązanych z tytułu świadczenia usług badawczo-rozwojowych nie stanowi zwrotu
    kosztów w rozumieniu art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, a tym samym Spółka będzie
    uprawniona do zastosowania ulgi na działalność badawczo-rozwojową opisanej w art. 18d
    ustawy o CIT również w odniesieniu do kosztów działalności badawczo-rozwojowej
    wykonywanej usługowo na rzecz innych podmiotów z Grupy (przy założeniu, że
    wykonywane usługi wpisują się w definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
    mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie otrzymywane z tytułu świadczenia
    usług badawczo-rozwojowych dla pomiotów powiązanych i kalkulowane w oparciu o
    poniesione koszty powiększone o narzut nie stanowi zwrotu kosztów w rozumieniu art.
    18d ust. 5 ustawy CIT, a tym samym nie wyłącza prawa Spółki do skorzystania z odliczenia
    kosztów kwalifikowanych, o którym mowa w art. 18d ust. 1 i następne tej ustawy, w
    odniesieniu do kosztów stanowiących podstawę kalkulacji tego wynagrodzenia.
    Normy art. 18d ust. 5 i 5a ustawy o CIT mają charakter antykumulacyjny, to znaczy mają
    zagwarantować, że ulga badawczo-rozwojowa obejmuje wyłącznie te wydatki, których
    ciężar ekonomiczny rzeczywiście poniósł podatnik i które nie zostały sfinansowane
    środkami o charakterze bezzwrotnym, ani w inny sposób uprzednio odliczone od
    podstawy opodatkowania.
    W kontekście art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, zasadnicze znaczenie ma rozróżnienie pomiędzy
    „wynagrodzeniem” za świadczenie usług a zwrotem kosztów rozumianym jako refundacja
    poniesionych wydatków. Zwrot kosztów, zarówno w znaczeniu językowym i
    ekonomicznym, to kompensata nakładów już poniesionych, z reguły finansowana ze
    źródeł zewnętrznych o charakterze bezzwrotnym (dotacje, subwencje, granty) albo wprost
    przenoszoną na inny podmiot przez tzw. refakturowanie w wysokości odpowiadającej
    rzeczywistym wydatkom. Natomiast, wynagrodzenie ma charakter odpłatności za
    świadczenie, jest ekwiwalentem ekonomicznym usługi i w obrocie profesjonalnym może (i
    zazwyczaj powinno) uwzględniać koszty poniesione przez wykonawcę wraz z należną
    marżą zysku. Sama okoliczność, że konstrukcja ceny odwołuje się do kosztów (metoda
    koszt plus narzut), nie przekształca przychodu z tytułu wykonania świadczenia w zwrot
    kosztów w rozumieniu przepisu ograniczającego preferencję podatkową. Rozróżnienie to
    jest kluczowe dla prawidłowego zastosowania ulgi B+R. Ratio legis art. 18d ust. 5 ustawy o
    CIT, było uniemożliwienie jednoczesnego finansowania tych samych nakładów z
    bezzwrotnych środków zewnętrznych i dodatkowe premiowanie ich ulgą podatkową

    (regulacja antykumulacyjna). Skoro podatnik ponosi koszt ze środków własnych, ujmuje go
    jako koszt uzyskania przychodu, a jednocześnie nie korzysta z żadnej refundacji
    bezzwrotnej, ani z innego mechanizmu prowadzącego do ekonomicznego przeniesienia
    ciężaru wydatku (np. refaktura), to ów koszt spełnia przesłankę „niezwrócenia go w
    jakiejkolwiek formie”.
    W modelu współpracy przyjętym przez Spółkę i inne podmioty z Grupy nie dochodzi do
    refakturowania kosztów B+R, lecz do kalkulacji rynkowego wynagrodzenia
    uwzględniającego koszty i narzut zysku, co jest praktyką powszechną również w
    transakcjach między podmiotami niezależnymi i zgodną z zasadami cen transferowych. W
    konsekwencji wpływy z tytułu wykonania usług B+R nie są „zwrotem” w rozumieniu art.
    18d ust. 5 ustawy o CIT, lecz wynagrodzeniem za świadczenie, które jako takie nie wyłącza
    prawa do ulgi. Taka wykładnia znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej
    organów podatkowych:
    - interpretacja z 15 lutego 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.372.2017.2.JS – organ
      wskazał, że kalkulowanie wynagrodzenia metodą koszt plus nie spełnia definicji
      „zwrotu” z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT;
    - interpretacja z 12 marca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.656.2018.2.APO – organ
      zaakceptował stanowisko podatnika, zgodnie z którym metoda koszt plus stosowana
      do usług B+R nie prowadzi do „zwrotu kosztów” i nie wyłącza prawa do zastosowania
      ulgi B+R;
    - podobnie w interpretacjach z 30 września 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.483.2022.2.
      IM, z 30 sierpnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.113.2019.9.MR1; oraz w
      interpretacji o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.712.2024.2.DW.
    Stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych.
    Przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28
    stycznia 2020 r., sygn. III SA/Wa 1638/19 (którego stanowisko potwierdził NSA w wyroku
    sygn. II FSK 2111/20 z 7 marca 2023) – sąd stwierdził, że odpłatność za dostęp do wyników
    prac bądź odpłatność za wykonanie prac nie stanowi „zwrotu” kosztów kwalifikowanych w
    rozumieniu art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, a tym samym nie wyłącza prawa do ulgi w
    odniesieniu do kosztów rzeczywiście poniesionych przez podatnika. Termin zwrot kosztów
    jest zarezerwowany dla sytuacji, gdy w ekonomicznym sensie ostatecznie okaże się, że to
    nie podatnik poniósł ciężar finansowania działalności badawczo-rozwojowej, lecz
    sfinansował ją podmiot zewnętrzny. Dlatego o „zwrocie kosztu” należy mówić np. w razie
    dotacji albo innego finansowania zewnętrznego pod tytułem darmowym, bezzwrotnym,
    natomiast nie jest „zwrotem kosztów” zapłata uiszczona Spółce realizującej działalność
    B+R przez jakikolwiek inny podmiot, w tym nawet przez inną spółkę powiązaną zlecającą
    tę działalność i mającą faktycznie wykorzystywać jej innowacyjne efekty. W ustawie o CIT,
    brak jest przepisów ograniczających w takim przypadku skorzystanie z ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową.
    Podsumowując, w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym
    wniosku art. 18d ust. 5 i 5a nie znajdują zastosowania, w szczególności nie sposób uznać,
    że koszty prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Spółkę usługowo na rzecz
    innych podmiotów z Grupy są jej w jakikolwiek sposób zwracane w rozumieniu ww.
    regulacji. W świetle argumentacji przedstawionej we wniosku i z uwzględnieniem
    utrwalonej praktyki interpretacyjnej i orzecznictwa, należy uznać stanowisko
    Wnioskodawcy za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one
    konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu
    przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Odnosząc się do powołanego wyroku, należy zauważyć, że orzeczenia sądowe wydawane
    są w indywidualnych sprawach w odzwierciedleniu do konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych i nie mają charakteru wiążącej wykładni prawa podatkowego.
    Powołane orzeczenia nie są źródłem prawa i nie mogą stanowić podstawy prawnej działań
    organów administracji. Organy administracji są związane oceną prawną i wskazaniami co
    do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu administracyjnego, jednakże to
    związanie istnieje tylko w ramach tej sprawy, która była rozpoznawana przez sąd
    administracyjny - zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.