Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-568/11-5/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-11
Teza: Czy koszt wypożyczenia pompy insulinowej oraz wydatki za zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej (sensorów do pomiaru glukozy, drenów do podawania insuliny, leków, tj. preparatów insuliny) w roku 2011, można odliczyć na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm). w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Słowa kluczowe: cel-cele rehabilitacyjne; leki; niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych; odliczenia-odliczenie od dochodu; pompa; ulga; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek; wydatek-wydatki na rehabilitację; wynajem; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 08.07.2011 r. (data wpływu 25.07.2011 r.) oraz w piśmie z dnia 27.09.2011 r. (data wpływu 29.09.2011 r., data nadania 27.09.2011 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 08.09.2011 r. Nr IPPB4/415-568/11-2/JK2 (data nadania 09.09.2011 r., data doręczenia 22.09.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej **jest:**

*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej wydatków na wypożyczenie pompy insulinowej oraz na zakup leków w pełnej wysokości wynikającej z faktycznie poniesionych wydatków,
*   **prawidłowe** w części dotyczącej wydatków na zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej oraz na zakup leków w wysokości stanowiącej różnicę między faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu, a kwotą 100 zł.

UZASADNIENIE

W dniu 25.07.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/415-568/11-2/JK2 z dnia 08.09.2011 r. (data nadania 09.09.2011 r., data doręczenia 22.09.2011 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez wskazanie przedmiotu wniosku, tj. czy wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, czy zdarzenia przyszłego; doprecyzowanie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego; uzupełnienie informacji poprzez złożenie oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej oraz do uiszczenia opłaty w wysokości odpowiadającej liczbie stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych oraz nadesłanie kserokopii dowodu wpłaty.

Pismem z dnia 27.09.2011 r. (data nadania 27.09.2011 r., data wpływu 29.09.2011 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane 21 stycznia 1992 r. przez Obwodową Komisję Lekarką do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia, kwalifikujące Go do III grupy inwalidów przyznane na podstawie zdiagnozowanej 22 sierpnia 1989 r. cukrzycy typu I (cukrzyca insulinozależna) oraz zaświadczenie o celowości leczenia z wykorzystaniem pompy insulinowej wydanej przez lekarza prowadzącego.

Wydatki na wypożyczenie pompy insulinowej, na zakup pompy insulinowej oraz wydatki za zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej (sensorów do pomiaru glukozy, drenów do podawania insuliny, leków, tj. preparatów insuliny) nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, PFRON, środków NFZ ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy koszt wypożyczenia pompy insulinowej oraz wydatki za zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej (sensorów do pomiaru glukozy, drenów do podawania insuliny, leków, tj. preparatów insuliny) w roku 2011, można odliczyć na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm). w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
2.  Czy koszt zakupu pompy insulinowej w roku 2011 oraz wydatki za zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej (sensorów do pomiaru glukozy, drenów do podawania insuliny, leków, tj. preparatów insuliny) w roku 2011 oraz latach następnych, można odliczyć na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm). w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach wymienionego w przepisach ustawy sprzętu, urządzeń czy narzędzi dopuszczalna jest możliwość odliczenia wydatku na wypożyczenie pompy insulinowej. Pompa insulinowa cechuje się indywidualnym przeznaczeniem i niezbędnością w rehabilitacji oraz ułatwia wykonywanie czynności życiowych w związku z niepełnosprawnością orzeczoną z powodu cukrzycy typu 1, która wskazuje na ograniczenie z tego powodu możliwości zarobkowania oraz wykonania zawodu. Stosowanie terapii pompą insulinową ma ograniczać niedogodności związane z leczeniem choroby. Możliwe jest również odliczenie wydatków na zakup niezbędnych elementów pompy insulinowej. Odliczeniu podlegać może również zakup insuliny.

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej z tytułu wydatków na wypożyczenie pompy insulinowej, na zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej oraz na zakup leków (pyt. Nr 1). Natomiast w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej z tytułu zakupu pompy insulinowej wraz z osprzętem do jej miesięcznej eksploatacji oraz zakupu leków (pyt. Nr 2) zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a - 4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na podstawie art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności
2.  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7g odliczenie o którym mowa w ust. 1 pkt 6 cytowanej ustawy może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997r.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b ustawy).

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za wydatki o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Mając na względzie powołane przepisy należy stwierdzić, że określenie ”indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone właściwości.

Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że:

1.  osoba niepełnosprawna winna ponieść wydatek na zakup lub naprawę sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
2.  pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek,
3.  zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu i ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,
4.  cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter.

Jak z wyżej powołanych przepisów wynika ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy wyraźnie określił, jako warunek wstępny konieczność poniesienie wydatku na zakup lub naprawę sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, a następnie wskazał, które wydatki uznaje za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, uprawniające osobę niepełnosprawną do dokonania odliczeń od dochodu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane 21 stycznia 1992 r. przez Obwodową Komisję Lekarką do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia, kwalifikujące Go do III grupy inwalidów przyznanie na podstawie zdiagnozowanej 22 sierpnia 1989 r. cukrzycy typu I (cukrzyca insulinozależna) oraz zaświadczenie o celowości leczenia z wykorzystaniem pompy insulinowej wydanej przez lekarza prowadzącego. Wątpliwość Wnioskodawcy wzbudziła kwestia czy można odliczyć na podstawie przepisów art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki na wypożyczenie pompy insulinowej, na zakup osprzętu do jej miesięcznej eksploatacji oraz zakup leków tj. preparatów insuliny w 2011 roku.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz stan faktyczny i prawny sprawy należy stwierdzić, że faktem bezspornym jest w przedmiotowej sprawie, iż używanie pompy insulinowej przez osobę niepełnosprawną w związku z chorobą cukrzycy typu I zdecydowanie ułatwia oraz umożliwia jej wykonywanie czynności życiowych, jednakże wydatek poniesiony na wypożyczenie pompy insulinowej nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy, bowiem w tym przepisie zostały ujęte jedynie wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych.

Należy zauważyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Wśród wydatków na ww. cele ustawodawca nie wymienia wydatków dotyczących wypożyczenia (dzierżawy) sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji i ułatwiających wykonywanie czynności życiowych. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a jest zaś niedozwolona.

Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą w orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Zatem Wnioskodawca nie może odliczyć od dochodu wydatków poniesionych na wypożyczenie (dzierżawę) pompy insulinowej. Twierdzenie przeciwne byłoby sprzeczne z literalnym brzmieniem wyżej powołanego przepisu.

Natomiast za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uznać wydatki poniesione przez osobę będącą osobą niepełnosprawną, (zalecone przez lekarza specjalistę ) na zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej (sensorów do pomiaru glukozy, drenów do podawania insuliny).

Przechodząc natomiast do odliczenia z tytułu wydatków poniesionych na zakup leków, tj. preparatów insuliny zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 12 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo).

Wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu w ramach art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile spełniają cechy „leku”, tzn. mieszczą się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i lekarz specjalista stwierdził, że są one konieczne do stosowania przez okres stały lub czasowy. Definicja leku zawarta jest ustawie z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.). Wynika z niej, iż lek jest produktem leczniczym tj. substancją (mieszaniną substancji), której przypisuje się właściwości zapobiegania lub leczenia chorób bądź jest podawany pacjentowi w celu postawienia diagnozy albo w celu przywrócenia, poprawienia czy modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu.

W związku z powyższym jeżeli Wnioskodawca ponosi wydatki na zakup leków tj. preparatów insuliny, co do których lekarz specjalista stwierdza, że powinien je stosować (stale lub czasowo), to - Wnioskodawca ma prawo odliczyć wydatki poniesione na ten cel w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu, a kwotą 100 zł - zgodnie z treścią art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wysokość wydatków na zakup leków ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Dokument ten winien zawierać dane personalne osoby ponoszącej wydatek na ten cel. Dokumentem takim może być dowód z którego wynikać będzie kto, kiedy i jakiego rodzaju wydatek poniósł. Dowodem tym nie musi być koniecznie faktura VAT.

Zatem Wnioskodawca może odliczyć wydatki poniesione na zakup leków, jeśli posiada dokumenty, potwierdzające wydatki z tego tytułu.

Mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz ww. przepisy prawne stwierdzić należy, że odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej będą podlegały poniesione przez Wnioskodawcę w 2011 roku wydatki na zakup osprzętu do miesięcznej eksploatacji pompy insulinowej oraz na zakup leków , tj. preparatów insuliny.

Natomiast nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki na wypożyczenie pompy insulinowej, bowiem nie mieszczą się w określonym przez ustawodawcę katalogu art. 26 ust. 7a ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.