Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-795/09/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-10-05
Teza: „1. Czy Spółka w prawidłowy sposób ustaliła wartość zapłaconych odsetek stanowiących koszty uzyskania przychodów? 2. Czy ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy wyłącznie odsetek od pożyczek, czy należy je interpretować w sposób szerszy i zastosować również do odsetek od zobowiązań handlowych, finansowych, tj. czy kosztem uzyskania przychodów są wszystkie zapłacone odsetki udziałowcowi w pełnej wysokości, z wyłączeniem odsetek od pożyczek?”
Słowa kluczowe: kapitalizacja; pożyczka-odsetki od pożyczki; udziałowiec; wartość-wartość zadłużenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2009r. (data wpływu do tut. BKIP 07 lipca 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m. in. w zakresie sposobu wyliczenia wartości zapłaconych odsetek od pożyczki udzielonej Spółce przez udziałowca stanowiących koszty uzyskania przychodów (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) - jest **nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 lipca 2009r. do tut. BKIP wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m. in. w zakresie sposobu wyliczenia wartości zapłaconych odsetek od pożyczki udzielonej Spółce przez udziałowca stanowiących koszty uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka otrzymała w marcu 2008 roku pożyczkę w kwocie 12.000.000,00 zł od swojego udziałowca, który posiada 100% udział w jej kapitale zakładowym, który wynosi 50.000,00 zł.

W 2008 roku Spółka spłaciła kwotę 11.000.000,00 zł (kapitał). Natomiast w dniu 09 marca 2009 roku uregulowała odsetki w kwocie 487.041,17zł. Stan zadłużenia z tytułu pożyczki na dzień spłaty odsetek wynosił 1.000.000,00 zł. Spółka nadmienia, że na dzień spłaty odsetek posiadała również inne zobowiązania wobec swego udziałowca np. handlowe, z tytułu niewypłaconej dywidendy.

Kierując się ograniczeniem zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do kosztów uzyskania przychodów miesiąca marca 2009 roku Spółka zaliczyła spłacone odsetki od w/w pożyczki w kwocie 73.056,18 zł. Sposób wyliczenia jest następujący :

trzykrotność kapitału zakładowego - 150.000,00 zł

Wartość zadłużenia z tytułu pożyczki na dzień spłaty odsetek - 1.000.000,00 zł

Udział procentowy trzykrotności kapitału w zadłużeniu z tytułu pożyczki - 15%

487.041,17 x 15% = 73.056,18 - koszty uzyskania przychodów, 413.984,99 - koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Spółka w prawidłowy sposób ustaliła wartość zapłaconych odsetek stanowiących koszty uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Spółki wyliczenie wielkości zapłaconych odsetek od pożyczki, które mogą stanowić koszty uzyskania przychodów jest prawidłowe. Zostało przeprowadzone w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Na mocy art. 16 ust. 1 pkt 60 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek (…).

Użyte w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 60 updop pojęcie „wartości zadłużenia”, nie zostało zdefiniowane w prawie podatkowym, dlatego przy jego interpretacji, należy posłużyć się wykładnią językową. W tym miejscu należy mieć na względzie, iż w procesie wykładni pierwszeństwo mają dyrektywy językowe. Oznacza to, że odwoływanie się do innych reguł wykładni dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy wykładnia językowa nie daje jednoznacznego wyniku.

Biorąc pod uwagę wykładnię językową, zadłużenie to suma długów, dług z kolei oznacza zaciągniętą pożyczkę zwykle pieniężną, obowiązek dłużnika do spełnienia oznaczonego świadczenia, zobowiązanie do określonych świadczeń pieniężnych lub w naturze. O długu mówi się wtedy, kiedy po stronie dłużnika istnieje zobowiązanie („Popularny Słownik Języka Polskiego” pod red. prof. Bogusława Dunaj, Wydawnictwo Wilga 2003).

Użyte w cytowanym przepisie sformułowanie „zadłużenie” oznacza zatem sumę długów. Obliczając zadłużenie podatnika należy ująć w takim sumowaniu wszystkie istniejące i niezapłacone na dany dzień długi.

Wobec powyższego, ustalając wartość zadłużenia należy mieć na względzie wszelkie transakcje zwarte z udziałowcem, które powodują powstanie zadłużenia, np. handlowe zobowiązania polegające na zapłacie ceny za dostarczony towar, niewypłacona dywidanda. Generalnie, wszystkie transakcje, które rodzą po stronie Spółki powstanie zobowiązania do dokonania określonych płatności na rzecz udziałowca, stanowią zadłużenie spółki w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 60 updop.

Mając na względzie powyższe, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, iż pojęcie zadłużenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 updop należy zawęzić i rozumieć przez nie tylko należności z tytułu pożyczki zaciągniętej od udziałowca, albowiem prowadziłoby do sytuacji, że wartość ta byłaby zaniżona, a to z kolei powodowałoby możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wyższej kwoty odsetek.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 wydano odrębną interpretację indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.