Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-424/08/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-07
Teza: 1. Czy od odszkodowania w wysokości 7.197,42 zł wypłaconego przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe dnia 07 listopada 2007r. należy zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych? 2. Czy od odszkodowania (tzw. franszyzy) w wysokości 8.000 zł wypłaconej przez firmę dnia 02 stycznia 2008r. należy zapłacić podatek dochodowy? 3. Czy wnioskodawca jako płatnik karty podatkowej może sam rozliczyć powyższe sumy odszkodowania?
Słowa kluczowe: odszkodowania; szkody; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana M., przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 27 lutego 2008r.), uzupełnionym w dniach 17 marca 2008r. oraz 14 maja 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wypłaconej kwoty odszkodowania – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 17 marca 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wypłaconej kwoty odszkodowania. Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 08 maja 2008r. wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 14 maja 2008r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca razem z żoną mieszka w budynku jednorodzinnym, który jest ich wspólnotą majątkową. W latach 2004-2007 firma S. w bezpośredniej bliskości tego budynku prowadziła budowę drogi ekspresowej. W trakcie trwania budowy drogi wynajęta przez firmę S. firma M. prowadziła monitoring budynku mieszkalnego (fotografie, oględziny itp.). W trakcie budowy powstały liczne pęknięcia na elewacji zewnętrznej i wewnątrz budynku. W wyniku analizy uszkodzeń firma uznała szkodę w budynku mieszkalnym wnioskodawcy i po negocjacjach uznano wysokość szkody na kwotę 15.197,42 zł.

Firma S. od zdarzeń związanych z ww. budową drogi była ubezpieczona. Umowa między firmami była taka, że szkodę do wysokości 8.000 zł tzw. franszyzę redukcyjną wypłacała firma S., a powyżej tej kwoty ubezpieczyciel. W związku z powyższym w dniu 07 listopada 2007r. na podane konto bankowe żony wpłynęła część odszkodowania wypłacona przez ubezpieczyciela w wysokości 7.197,42 zł, a w dniu 02 stycznia 2008r. odszkodowanie za szkodę związaną z uszkodzeniem budynku od firmy S., tzw. franszyza, w wysokości 8.000 zł.

W piśmie uzupełniającym z dnia 17 marca 2008r. wnioskodawca poinformował, że:

*   po dniu 27 lutego 2008r. od firmy S., która dnia 02 stycznia 2008r. wypłaciła na konto żony odszkodowanie za szkodę związaną z uszkodzeniem budynku (franszyza) w wysokości 8.000 zł, żona otrzymała pismo, w którym S. prosi o dane do PIT-8C,
*   uszkodzony budynek jest wspólnością majątkową (małżeńską) i firma S. uznała, że PIT-8C może wystawić na jego imię i nazwisko. W związku z powyższym do firmy S. posłał swoje dane.

Natomiast w piśmie uzupełniającym z dnia 14 maja 2008r. wnioskodawca wyjaśnił, iż firma M., która prowadziła monitoring budynku mieszkalnego w związku z pracami drogowymi prowadzonymi przez firmę S., monitoringiem z dnia 08 marca 2007r. opisała uszkodzenia budynku i uznała szkodę. Ubezpieczyciel firmy S., po ugodzie w umowie cywilnoprawnej (ustnej) w oparciu o kosztorysy naprawy uznał wysokość szkody na kwotę 15.197, 42 zł netto. Ubezpieczyciel dnia 27 listopada 2007r. wypłacił odszkodowanie w wysokości 7.197,42 zł. Firma S. wypłaciła drugą część odszkodowania dnia 02 stycznia 2008r. w wysokości 8.000 zł, tzw. franszyzę redukcyjną. Podstawą naliczenia odszkodowania nie były przepisy odrębnych ustaw lecz chodziło o naprawę szkód, które powstały w wyniku działań firmy S.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy od odszkodowania w wysokości 7.197,42 zł wypłaconego przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe dnia 07 listopada 2007r. należy zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?
2.  Czy od odszkodowania (tzw. franszyzy) w wysokości 8.000 zł wypłaconej przez firmę dnia 02 stycznia 2008r. należy zapłacić podatek dochodowy?
3.  Czy wnioskodawca jako płatnik karty podatkowej może sam rozliczyć powyższe sumy odszkodowania?

Zdaniem wnioskodawcy, od kwoty odszkodowania nie powinno się płacić podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane na zasadach, o których mowa w art. 27 ust. 1 lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód.

Zgodnie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są inne źródła. W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast stosownie do art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Zwrot „w szczególności” użyty w ww. artykule oznacza, iż ustawodawca jedynie przykładowo wskazał, jakie przychody należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9. Katalog ten nie jest więc zamknięty. Oznacza to, że do „innych źródeł” należy zakwalifikować wszelkie przychody – w rozumieniu ustawy – których nie można zaliczyć do któregokolwiek z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1 – 8 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, iż wypłacone w dniu 07 listopada 2007r. oraz w dniu 02 stycznia 2008r. kwoty z tytułu odszkodowania za szkody związane z uszkodzeniem budynku są związane z realizacją umowy ubezpieczenia zawartej przez firmę prowadzącą budowę drogi. Zgodnie z tą umową szkodę do wysokości 8.000 zł (franszyzę redukcyjną) miał wypłacić ubezpieczony, a powyżej tej kwoty ubezpieczyciel. Skoro, wysokość szkody uznano na kwotę 15.197,42 zł, stosownie do postanowień ww. umowy ubezpieczenia część odszkodowania w wysokości 7.197,42 zł została wypłacona przez ubezpieczyciela, natomiast franszyza redukcyjna w wysokości 8.000 zł została wypłacona przez firmę prowadzącą budowę drogi.

W świetle przedstawionych powyżej uregulowań prawnych należy stwierdzić, iż przedmiotowe odszkodowanie należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze, że uszkodzony budynek jest wspólnością majątkową małżonków wypłacone z tego tytułu odszkodowanie stanowi dochód małżonków, a ponieważ zostało wypłacone na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej nie podlega ono zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, wypłacona przez ubezpieczyciela w dniu 07 listopada 2007r. kwota w wysokości 7.197,42 zł, jak również wypłacona przez firmę prowadzącą budowę drogi w dniu 02 stycznia 2008r. franszyza redukcyjna w wysokości 8.000 zł, stanowią przychód z innych źródeł. Oznacza to, iż każda z ww. kwot w roku otrzymania powinna być doliczona do pozostałych przychodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej, uzyskanych w tym roku podatkowym i opodatkowana w zeznaniu rocznym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

Stosownie do art. 6 ust. 2 ww. ustawy małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, mogą być jednak, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym, z zastrzeżeniem art. 6a, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (art. 6 ust. 8 ustawy).

Skoro wnioskodawca korzysta z opodatkowania w formie karty podatkowej i mają do niego zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), to nie ma prawa do opodatkowania dochodów w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskany przychód z tytułu odszkodowania nie może być również rozliczony w ramach prowadzonej przez niego działalności.

Wobec powyższego, osoba na imię której zostanie wystawiony PIT-8C winna kwotę z niego wynikającą w roku otrzymania wykazać w zeznaniu rocznym jako przychód z innych źródeł i opodatkować wraz z innymi dochodami na zasadach ogólnych. Natomiast w przypadku, gdy PIT-8C zostanie wystawiony na obu małżonków, to wynikające z nich kwoty winny zostać wykazane przez wnioskodawcę i małżonkę w odrębnych zeznaniach.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.