Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP2-1.4512.114.2016.2.SS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-11-14
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją planowanej inwestycji pn. „Zachowanie dziedzictwa kulturowego miasta (...)”.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; przebudowa; zadania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2016 r. (data wpływu 10 października 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 października 2016 r. (data wpływu 2 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją planowanej inwestycji pn. „Zachowanie dziedzictwa kulturowego miasta (\`(...)\`)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją planowanej inwestycji pn. „Zachowanie dziedzictwa kulturowego miasta (\`(...)\`)”. Wniosek uzupełniono w dniu 2 listopada 2016 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następując zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza złożyć wniosek o dofinansowanie pod nazwą: „Zachowanie dziedzictwa kulturowego miasta (…)”. Wniosek aplikacyjny zostanie złożony do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020; Działanie 5.3.1 Dziedzictwo kulturowe i kultura. W roku 2016 przygotowane zostanie Studium wykonalności inwestycji oraz wniosek aplikacyjny. Została już przygotowana dokumentacja techniczna. Realizacja zadania planowana jest na lata 2018-2019.

Celem rzeczonego projektu jest rozwój centrum miasta poprzez zwiększenie estetyki Rynku oraz wzmocnienie jego funkcji kulturalnej. W wyniku realizacji projektu nastąpi uatrakcyjnienie centrum miasta w zakresie rekreacji, wypoczynku, wyglądu. W szczególności zakres rzeczowy prac inwestycyjnych projektu obejmuje:

1.  Przebudowę zabytkowej płyty Rynku:
    *   roboty drogowe i towarzyszące;
    *   roboty elektryczne;
    *   kanalizacja deszczowa;
    *   nasadzenie zieleni;
    *   budowa fontanny.
2.  Uzupełnienie płyty Rynku o elementy małej architektury i inne elementy infrastruktury:
    *   makieta historycznego miasta;
    *   wodotrysk z komorą technologiczną;
    *   podziemna komora gromadzenia odpadów, obsługująca budynki mieszkalne na płycie Rynku;
    *   ławki, kosze, pachołki uliczne i tablice informacji turystycznej;
    *   stojaki na rowery i stacja wypożyczania rowerów;
    *   bramy wymykające dostęp do ww. budynków (stworzenie wewnętrznej uliczki dostępnej tylko dla mieszkańców i służb technicznych);
    *   donice chroniące istniejące i projektowane drzewa;
    *   zdrój z wodą pitną;
    *   latarnie oświetlenia ulicznego;
    *   oświetlenie wbudowane w posadzkę (w rejonie makiety);
    *   latarnie gazowe jako symbol-rzeźba na osi drogi do Muzeum (…).
3.  Nadzory: inwestorski i autorski.
4.  Promocja projektu:
    *   2 tablice informacyjne;
    *   2 tablice pamiątkowe.

Przedmiot projektu mieści się w zakresie zadań własnych gminy określonych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Celem głównym inwestycji, jak już wspominano, jest rozwój centrum miasta.

Realizowany on będzie za pośrednictwem celów szczegółowych, na które składają się:

*   stworzenie miejsca, w którym będą mogły odbywać się wydarzenia kulturalne oraz imprezy;
*   stworzenie miejsca przyjaznego mieszkańcom, w którym będą mogli spędzać czas;
*   stworzenie dla mieszkańców miejsca do rekreacji na świeżym powietrzu – „zielonych płuc” w obrębie plant, itp.

Faktury dokumentujące poniesione wydatki, w ramach realizacji zadania, będą wystawiane na Gminę.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Składa deklaracje VAT za okresy miesięczne.

Gmina wykonuje zadania własne, nałożone na nią przepisami prawa w ramach reżimu publicznoprawnego, ale również czynności cywilnoprawne (sprzedaż nieruchomości, wynajem, dzierżawa, itp.).

W dniu 2 listopada 2016 r. uzupełniono wniosek o następującą informację:

„Efekty planowanej inwestycji w żaden sposób nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina, nabytych w związku z realizowaną inwestycją towarów i usług, nie zamierza wykorzystywać dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wszystkie nabyte towary i usługi udostępniane będą nieodpłatnie po zakończeniu realizacji projektu”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach wykonawców od podatku należnego, w związku z realizacją planowanej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione w trakcie realizacji i po zakończeniu opisanej we wniosku planowanej inwestycji.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z tym, że płyta Rynku nie jest i nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w szczególności do czynności dzierżawy lub najmu na rzecz podmiotów, prowadzących działalność gospodarczą – nie będzie możliwości odliczenia podatku VAT ujętego w fakturach wykonawców planowanego zadania. Istnieje możliwość odpłatnego korzystania z wydzielonych stref płyty Rynku na potrzeby sezonowej i okazjonalnej gastronomii oraz handlu. Wówczas, Gmina \`(...)\` pobiera opłaty za zajęcie pasa drogowego (zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych), zatem prowadzi działania wynikające z zadań nałożonych przepisami prawa.

Gmina, będąca jednostką samorządu terytorialnego, jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednocześnie, Gmina, w związku z wykonywaniem czynności urzędowych z zakresu administracji publicznej, pobiera opłaty, których sposób wnoszenia, wysokość i termin regulowany jest na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Pobieranie wskazanych we wniosku opłat nie wynika z zawartych przez Gminę umów cywilnoprawnych, a stanowi wymóg nałożony przez przepisy prawa. W odniesieniu zatem do wpływów z tytułu opłaty za zajęcie pasa drogowego nie ulega wątpliwości, że w ramach tych zadań Gmina nie działa jako przedsiębiorca. Są to bowiem wpływy uzyskiwane w konsekwencji wykonywania zadań własnych na nią nałożonych, realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego.

Biorąc pod uwagę powyższe należy więc stwierdzić, że pobieranie opłat jest formą sprawowania władztwa publicznego, a zatem Gmina, wykonując czynności, za które pobiera wskazane opłaty korzysta z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Gmina nie dostrzega związku pomiędzy planowanymi pracami w ramach realizacji inwestycji, a czynnościami opodatkowanymi. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, projekt ma na celu rozwój centrum miasta. Cel ten wykazuje ścisły związek z wykonywaniem zadań własnych Gminy i jej działalnością w sferze publicznej. Zakres rzeczowy planowanej inwestycji w żaden sposób nie służy lepszemu wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Okoliczności te wskazują na konieczność przyporządkowania wydatków poniesionych w ramach realizacji omawianej inwestycji wyłącznie do czynności nieopodatkowanych, czyli będących poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. , poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy organy te podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych; promocji gminy (art. 7 ust. 1 pkt 9, 15 i 18 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza złożyć wniosek o dofinansowanie pod nazwą: „Zachowanie dziedzictwa kulturowego miasta (\`(...)\`)”. Wniosek aplikacyjny zostanie złożony do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020; Działanie 5.3.1 Dziedzictwo kulturowe i kultura. W roku 2016 przygotowane zostanie Studium wykonalności inwestycji oraz wniosek aplikacyjny. Została już przygotowana dokumentacja techniczna. Realizacja zadania planowana jest na lata 2018-2019. Celem rzeczonego projektu jest rozwój centrum miasta poprzez zwiększenie estetyki Rynku oraz wzmocnienie jego funkcji kulturalnej. W wyniku realizacji projektu nastąpi uatrakcyjnienie centrum miasta w zakresie rekreacji, wypoczynku, wyglądu. W szczególności zakres rzeczowy prac inwestycyjnych projektu obejmuje:

1.  Przebudowę zabytkowej płyty Rynku:
    *   roboty drogowe i towarzyszące;
    *   roboty elektryczne;
    *   kanalizacja deszczowa;
    *   nasadzenie zieleni;
    *   budowa fontanny.
2.  Uzupełnienie płyty Rynku o elementy małej architektury i inne elementy infrastruktury:
    *   makieta historycznego miasta;
    *   wodotrysk z komorą technologiczną;
    *   podziemna komora gromadzenia odpadów, obsługująca budynki mieszkalne na płycie Rynku;
    *   ławki, kosze, pachołki uliczne i tablice informacji turystycznej;
    *   stojaki na rowery i stacja wypożyczania rowerów;
    *   bramy wymykające dostęp do ww. budynków (stworzenie wewnętrznej uliczki dostępnej tylko dla mieszkańców i służb technicznych);
    *   donice chroniące istniejące i projektowane drzewa;
    *   zdrój z wodą pitną;
    *   latarnie oświetlenia ulicznego;
    *   oświetlenie wbudowane w posadzkę (w rejonie makiety);
    *   latarnie gazowe jako symbol-rzeźba na osi drogi do Muzeum (…).
3.  Nadzory: inwestorski i autorski.
4.  Promocja projektu:
    *   2 tablice informacyjne;
    *   2 tablice pamiątkowe.

Przedmiot projektu mieści się w zakresie zadań własnych gminy określonych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Celem głównym inwestycji jest rozwój centrum miasta.

Realizowany on będzie za pośrednictwem celów szczegółowych, na które składają się:

*   stworzenie miejsca, w którym będą mogły odbywać się wydarzenia kulturalne oraz imprezy;
*   stworzenie miejsca przyjaznego mieszkańcom, w którym będą mogli spędzać czas;
*   stworzenie dla mieszkańców miejsca do rekreacji na świeżym powietrzu – „zielonych płuc” w obrębie plant, itp.

Faktury dokumentujące poniesione wydatki, w ramach realizacji zadania, będą wystawiane na Gminę Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, efekty planowanej inwestycji w żaden sposób nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina \`(...)\` nie zamierza wykorzystywać nabytych w związku z realizowaną inwestycją towarów i usług dla celów działalności gospodarczej. Wszystkie nabyte towary i usługi udostępniane będą nieodpłatnie po zakończeniu realizacji projektu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach wykonawców od podatku należnego, w związku z realizacją planowanej inwestycji.

Należy zauważyć, że prawo do odliczenia powstaje jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Trzeba wyjaśnić, że z czynnością opodatkowaną mamy do czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy oraz jest dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy) w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy).

Z powołanych powyżej przepisów prawa wynika, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotowa inwestycja odbywać się będzie w ramach władztwa publicznego a Wnioskodawca realizując ją działać będzie jako organ administracji publicznej i będzie mógł korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Wnioskodawca bez wątpienia nie będzie mógł być uznany za podatnika, gdyż realizować będzie on w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Z całokształtu działań Wnioskodawcy związanych z planowanymi zakupami towarów i usług wynika, że nabycie tych towarów i usług nie będzie miało związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując opisane we wniosku zadanie nie będzie działał w charakterze podatnika VAT.

Podsumowując, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach wykonawców od podatku należnego, w związku z realizacją planowanej inwestycji pn. „Zachowanie dziedzictwa kulturowego miasta (\`(...)\`)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie będzie działał jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją zadania nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto, tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64–100 Leszno.