Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-841/14/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-08
Teza: Czy świadczenia dokonywane przez Bank na rzecz pracowników w związku z promocją organizowaną przez Bank powinny być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19% na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; promocja; przychód-przychody z innych źródeł
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) − Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 października 2014 r. (data wpływu do Biura – 8 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym świadczeń otrzymanych przez pracowników w związku z organizowaną przez pracodawcę promocją – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym świadczeń otrzymanych przez pracowników w związku z organizowaną przez pracodawcę promocją.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: „Bank”) – jako bank krajowy w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz.U. z 2012 r., poz.1376, ze zm.) – wykonuje czynności bankowe oraz czynności wymienione w art. 6 ustawy Prawo bankowe. W związku z tą działalnością, Bank będzie prowadził akcje promocyjne dostępne dla klientów Banku, wiążące się z realną korzyścią majątkową po stronie klienta.

Wśród klientów, na rzecz których Bank organizował będzie promocje, znajdą się również tacy, którzy jednocześnie są pracownikami Banku, w rozumieniu przepisu art. 2 Kodeksu pracy. Warunki akcji promocyjnych będą identyczne zarówno dla klientów Banku, jak i dla pracowników, ponieważ zasady promocji będzie regulował ten sam Regulamin promocji. Oznacza to, że z tytułu pozostawania z Bankiem w stosunku pracy, klienci będący równocześnie pracownikami Banku nie będą otrzymywali żadnych dodatkowych świadczeń, poza określonymi w ogólnodostępnej ofercie. Ponadto, również z punktu widzenia działalności gospodarczej Banku obojętne będzie czy klientem jest osoba zatrudniona w Banku czy też nie.

Pracownicy będą mogli skorzystać z ofert promocyjnych oferowanych przez Bank tylko w związku z zakupem innych usług od Banku, takich jak rachunek bankowy, karta debetowa lub kredytowa dołączona do rachunku itp., na zasadach analogicznych jak klienci nie pozostający z Bankiem w stosunku pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczenia dokonywane przez Bank na rzecz pracowników w związku z promocją organizowaną przez Bank powinny być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19% na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Banku świadczenia, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dokonywane na rzecz klientów będących równocześnie pracownikami Banku będą podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem sądów administracyjnych pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma na gruncie komentowanego przepisu szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono wszelkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, a także te wszystkie zdarzenia, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (tak m.in. NSA w uchwale z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02; NSA w uchwale z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS; NSA w uchwale z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10; NSA w wyroku z 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2351/10).

W rozpatrywanym stanie faktycznym dojdzie do przysporzenia majątkowego po stronie klienta – pracownika Banku, a więc do uzyskania przychodu na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W pierwszej kolejności, należy rozważyć do jakiego źródła w świetle art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinny zostać zakwalifikowane przychody otrzymywane przez klientów będących równocześnie pracownikami Banku w związku ze świadczeniami z tytułu promocji organizowanych przez Bank, czy:

1.  jako przychody ze stosunku pracy i zrównane na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
2.  jako przychody pochodzące z innych źródeł na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Banku, takie przysporzenie majątkowe po stronie klienta będącego równocześnie pracownikiem Banku jest przychodem z innych źródeł, opodatkowanym na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 4b w zw. z art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jeżeli przychody osiągane przez podatnika (pracownika Banku) nie są związane z pozostawaniem z Bankiem w stosunku pracy, to nie powinny zostać zakwalifikowane jako przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy bowiem podkreślić, iż z punktu widzenia świadczeń promocyjnych Banku, posiadanie przez danego klienta przymiotu pracownika nie będzie miało wpływu na przysporzenie majątkowe po stronie podatnika (klienta-pracownika). Bank dokona świadczeń na równych zasadach dla wszystkich uczestników promocji, tj. przy spełnieniu tych samych warunków zarówno klient niebędący pracownikiem, jak i klient-pracownik Banku będą traktowani identycznie.

Ponadto, sam fakt dokonywania świadczenia przez pracodawcę na rzecz pracownika nie przesądza automatycznie o uznaniu takiego świadczenia za związane ze stosunkiem pracy łączącym oba podmioty.

Bankowi znane jest stanowisko wyrażone w doktrynie, iż: „Co do zasady, o zaliczeniu świadczeń do przychodów ze stosunku pracy decyduje fakt, czy określone świadczenie może otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba. W związku z tym przykładowo, wypłacony przez pracodawcę zasiłek chorobowy będzie stanowił dla pracownika przychód z innych źródeł, zaś wynagrodzenie za czas choroby, wypłacane przez pracodawcę na podstawie art. 92 § 1 KP – przychód ze stosunku pracy.” (J. Marciniuk (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz 2014, Warszawa 2014). Podobny pogląd wyraził w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II FSK 251/08): „O zakwalifikowaniu świadczenia jako przychodu ze stosunku pracy decyduje bowiem to, czy określone świadczenie może otrzymać wyłącznie pracownik, czy również inna osoba niezwiązana tego rodzaju stosunkiem prawnym. Istotne jest więc to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. (\`(...)\`) Z niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy wynika, że możliwość zakupu akcji spółki po cenie nominalnej lub wypłacenie kary umownej dotyczyło wyłącznie pracowników lub byłych pracowników spółki. Między wypłaceniem kary umownej a stosunkiem pracy istniał więc bezpośredni związek, którego istnienie nakazywało przyjąć, że przedmiotowa wypłata stanowiła przychód ze stosunku pracy i jako nazwane (wyodrębnione w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) źródło przychodów podlegała opodatkowaniu na zasadach ogólnych.”

Zdaniem Banku, nie ulega wątpliwości, iż świadczenia dokonywane w ramach promocji organizowanej przez Bank są dostępne dla wszystkich klientów, a nie tylko klientów będących pracownikami Banku. Dodatkowo nie ma żadnego bezpośredniego związku między przysporzeniem majątkowym klienta-pracownika Banku, a stosunkiem pracy. Wobec powyższego, nie ma podstaw do uznania świadczeń dokonywanych na rzecz pracowników w związku z promocjami organizowanymi przez Bank do przychodu ze stosunku pracy po stronie pracownika. Innymi słowy, pracownik otrzymałby dane świadczenie od Banku, w związku z jego promocją, nawet gdyby nie łączył go z Bankiem stosunek pracy. Wykluczając zakwalifikowanie świadczenia z tytułu promocji organizowanej przez Bank do przychodu ze stosunku pracy po stronie klienta-pracownika, w opinii Banku, właściwym źródłem przychodu na tle zaprezentowanego stanu faktycznego będzie przychód „z innych źródeł”, stosownie do art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z opiniami wyrażanymi w doktrynie „Przychodami z innych źródeł będą wszelkie przychody, które nie pochodzą ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jednocześnie stanowią przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do źródła tego należą wszelkie pozostałe przychody niemieszczące się w innych źródłach przychodów. (\`(...)\`) Wprowadzanie innych źródeł przychodu ma zapewnić realizację zasady powszechności opodatkowania, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powinien się wiązać z osiąganiem jakichkolwiek przychodów, z wyjątkiem przychodów wyraźnie wyłączonych w ustawie.” (Bartosiewicz A., Kubacki R., PIT. Komentarz. Wyd. IV, opublikowano LEX 2014).

Zdaniem Banku, przedmiotowe świadczenia dokonywane na rzecz pracowników w związku z promocjami oferowanymi przez Bank nie mogą być zakwalifikowane do żadnego z wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 źródeł przychodów. Wobec powyższego, takie przysporzenie majątkowe po stronie pracownika należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł oraz opodatkować na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19%.

W konsekwencji, wobec zakwalifikowania świadczeń na rzecz pracowników z tytułu promocji oferowanych przez Bank jako przychodów z innych źródeł oraz ich opodatkowania zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19%, na Banku będzie w związku z takimi świadczeniami ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bank będzie zatem zobowiązany pobrać i odprowadzić należny podatek do właściwego urzędu skarbowego oraz wypełnić obowiązki informacyjne ciążące na podatniku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 powołanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są m.in.: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1) oraz inne źródła (pkt 9).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W myśl natomiast art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody z innych źródeł uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Bank będzie prowadził akcje promocyjne dostępne dla klientów Banku, wiążące się z realną korzyścią majątkową po stronie klienta. Wśród klientów, na rzecz których Bank organizował będzie promocje, znajdą się również tacy, którzy jednocześnie są pracownikami Banku, w rozumieniu przepisu art. 2 Kodeksu pracy. Warunki akcji promocyjnych będą identyczne zarówno dla klientów Banku, jak i dla pracowników, ponieważ zasady promocji będzie regulował ten sam Regulamin promocji. Oznacza to, że tytułu pozostawania z Bankiem w stosunku pracy, klienci będący równocześnie pracownikami Banku nie będą otrzymywali żadnych dodatkowych świadczeń, poza określonymi w ogólnodostępnej ofercie. Ponadto, również z punktu widzenia działalności gospodarczej Banku obojętne będzie, czy klientem jest osoba zatrudniona w Banku czy też nie. Pracownicy będą mogli skorzystać z ofert promocyjnych oferowanych przez Bank tylko w związku z zakupem innych usług od Banku, takich jak rachunek bankowy, karta debetowa lub kredytowa dołączona do rachunku itp., na zasadach analogicznych jak klienci nie pozostający z Bankiem w stosunku pracy.

W dniu 01 stycznia 2015 r. wszedł w życie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzony ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2014 r., poz. 1328). Zgodnie z tym przepisem z tytułu świadczeń otrzymanych od banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych lub instytucji finansowych w rozumieniu odrębnych przepisów, w związku z promocjami oferowanymi przez te podmioty pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 19% świadczenia.

Na podstawie art. 41 ust. 4 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Jeżeli przedmiotem świadczeń, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4 i 4b – nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia – art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 42 ust. 1 zdanie pierwsze ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują m.in. kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Na mocy art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-8AR).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczenia dotyczące promocji dokonywane na rzecz klientów będących równocześnie pracownikami Banku winny być zakwalifikowane do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowane na podstawie artykułu art. 30 ust. 1 pkt 4b ww. ustawy.

Z powyższym stanowiskiem należy się zgodzić. Istotnie bowiem, jak wskazuje Wnioskodawca, przychody osiągane przez podatnika (pracownika Banku) w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku nie są związane z pozostawaniem z Bankiem w stosunku pracy. To oznacza, iż nie powinny one zostać zakwalifikowane jako przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić bowiem należy, że Bank dokona świadczeń na równych zasadach dla wszystkich uczestników promocji, tj. przy spełnieniu tych samych warunków zarówno przez klientów niebędących pracownikami jak i klientów-pracowników Banku. Zatem wszyscy uczestnicy promocji będą traktowani jednakowo. Tym samym fakt dokonywania świadczenia przez pracodawcę na rzecz swoich pracowników nie może przesądzać o uznaniu takiego świadczenia za związanego bezpośrednio ze stosunkiem pracy łączącym oba podmioty. Świadczenia dokonywane w ramach promocji organizowanej przez Bank będą dostępne na tych samych zasadach dla wszystkich klientów, a nie tylko dla klientów będących pracownikami Banku. Nie ma zatem żadnego bezpośredniego związku między przysporzeniem majątkowym klienta-pracownika Banku a stosunkiem pracy, gdyż pracownik otrzymałby dane świadczenie od Banku w związku z jego promocją, nawet gdyby nie łączył go z Bankiem stosunek pracy. Wobec powyższego, nie ma podstaw do uznania świadczeń dokonywanych na rzecz pracowników w związku z ww. promocjami za przychód ze stosunku pracy. Przedmiotowe świadczenia dokonywane na rzecz pracowników w związku z promocjami oferowanymi przez Bank, Wnioskodawca winien zakwalifikować jako przychód z innych źródeł, opodatkowany na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19%.

W związku z powyższym na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czyli będzie on zobowiązany do pobrania i odprowadzenia należnego podatku do właściwego urzędu skarbowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.