Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-943/10/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-07
Teza: Czy na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż ww. nieruchomości jest zwolniona od podatku dochodowego, czy też istnieje możliwość skorzystania ze zwolnienia z podatku w sytuacji złożenia oświadczenia o wykorzystaniu otrzymanej kwoty pieniędzy na poprawę swoich warunków mieszkaniowych, tj. zakupu nowej nieruchomości?
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; budynek-rozbudowa budynku; darowizna; garaż; grunty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-źródła przychodu; rozbudowa-rozbudowa budynku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z 11 października 2010 r. (data wpływu – 13 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem mieszkalnym – **jest prawidłowe,** jednakże z innych względów niż przytoczone we wniosku.

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem mieszkalnym.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 2 lutego 2001 r. nabył Pan od swojej matki w drodze darowizny (w formie aktu notarialnego):

1.  prawo użytkowania wieczystego działki,
2.  prawo własności garażu stanowiącego odrębną nieruchomość - wszystko zostało ujęte w jednej księdze wieczystej.

Natomiast w dniu 14 stycznia 2002 r. otrzymał Pan zgodę na przebudowę garażu polegającą na dokonaniu nadbudowy dachu. Po przebudowie otrzymał Pan pomieszczenie o charakterze biurowym o powierzchni 27,45 m2.

Z kolei w dniu 31 stycznia 2009 r. złożył Pan wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla innych inwestycji, a w dniu 21 kwietnia 2009 r. otrzymał decyzję o zmianie funkcji na budynek mieszkalny.

W dniu 27 lipca 2009 r. zostały wykonane ostatnie czynności pobudowlane w postaci pomiaru powykonawczego budynku mieszkalnego, zaś w dniu 6 sierpnia 2009 r. został sporządzony wypis z rejestru gruntów wraz z kopią mapy ewidencyjnej dla dokonania wpisu do księgi wieczystej w związku z ujawnieniem budynku mieszkalnego oraz nadaniem nowego numeru porządkowego.

Ostatecznie w dniu 2 września 2010 r. sprzedał Pan ww. nieruchomość.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż ww. nieruchomości jest zwolniona od podatku dochodowego, czy też istnieje możliwość skorzystania ze zwolnienia z podatku w sytuacji złożenia oświadczenia o wykorzystaniu otrzymanej kwoty pieniędzy na poprawę swoich warunków mieszkaniowych, tj. zakupu nowej nieruchomości?

Pana zdaniem, jest zwolniony z płacenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości z powodu zbiegu dwóch przesłanek:

1.  art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem przepis ten dotyczy nabycia lub wybudowania nieruchomości, a nie przebudowy,
2.  zwolnienia z tytułu przeznaczenia uzyskanych pieniędzy na polepszenie swoich warunków mieszkalnych poprzez zakup nowego mieszkania lub domu w ciągu dwóch lat od daty sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Pana stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, jednakże z innych względów niż przytoczone we wniosku.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, to ustalenie znaczenie tego pojęcia wymaga zastosowania definicji zawartych w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 46 § 1 ww. ustawy, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Sytuację taką przewidują przepisy o użytkowaniu wieczystym.

Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z § 1 powołanego przepisu grunty stanowiące własność Skarbu Państwa położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym i osobom prawnym.

Natomiast w myśl art. 235 § 1 Kodeksu budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Paragraf 2 cytowanego przepisu stanowi jednak, że przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.

Zatem prawo własności budynku wybudowanego na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste jest ściśle związane z tym prawem, jednakże oba te prawa stanowią oddzielny przedmiot władania. Kodeks cywilny nadał prawu wieczystego użytkowania gruntu nadrzędny charakter w stosunku do prawa własności budynków znajdujących się na tym gruncie. Prawem głównym jest w tym przypadku prawo wieczystego użytkowania, a prawem związanym jest prawo własności budynków i urządzeń. Akcesoryjność prawa wieczystego użytkowania oznacza, że żadne z nich nie może stanowić samodzielnie przedmiotu obrotu prawnego.

By stwierdzić, czy odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu i nieruchomości budynkowej usytuowanej na tym gruncie stanowi źródło przychodu wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz według jakich zasad należy opodatkować przychód z tego tytułu, należy określić dwie daty: datę nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu i datę nabycia lub wybudowania tej nieruchomości. W przypadku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu i budynku trwale z tym gruntem związanego, źródłem przychodu jest bowiem odrębnie sprzedaż prawa do gruntu i sprzedaż budynku, dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa bądź wybudowanie budynku. Okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 wyżej powołanej ustawy, jest w takim przypadku liczony odrębnie – od daty nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu i od daty nabycia lub wybudowania budynku.

W przedstawionym opisie stanu faktycznego nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu nastąpiło w dniu 2 lutego 2001 r. Zatem bieg pięcioletniego terminu rozpoczął się z dniem 31 grudnia 2001 r. Natomiast sprzedano ww. prawo w dniu 2 września 2010 r. (tj. po upływie wspomnianego terminu), wobec czego omawiana transakcja w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania nie stanowi źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast co do zbycia prawa własności budynku posadowionego na opisanym we wniosku gruncie podkreślenia wymaga fakt, iż przebudowa garażu i związana z tym zmiana funkcji na budynek mieszkalny nie stanowi jego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stąd też czynności te, jako czynności czysto techniczne, nie mają wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa w tym przepisie.

Wobec tego wskazać należy, iż nabycie opisanego budynku nastąpiło w dniu 2 lutego 2001 r., stąd też jego sprzedaż w dniu 2 września 2010 r. nastąpiła po upływie terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu i budynku mieszkalnego w 2010 r. nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, tym samym nie podlega opodatkowaniu omawianym podatkiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.