Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-357/13-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-05
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z odbywanymi przez radnych podróżami służbowymi oraz w zakresie obowiązków płatnika w związku z udziałem radnych w szkoleniach.
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; gmina; obowiązek-obowiązek płatnika; radny; szkolenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Urzędu Miejskiego, przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2013 r. (data wpływu 25 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z odbywanymi przez radnych podróżami służbowymi oraz w zakresie obowiązków płatnika w związku z udziałem radnych w szkoleniach – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z odbywanymi przez radnych podróżami służbowymi oraz w zakresie obowiązków płatnika w związku z udziałem radnych w szkoleniach.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Radni Rady Miejskiej pełniąc swoje funkcje publiczne oraz realizując zadania z tytułu pełnienia mandatu radnego, uczestniczą w szkoleniach, konferencjach związanych z działalnością samorządu, posiedzeniach Związku Miast Polskich, itp. Koszt udziału pokrywany jest ze środków bieżących budżetu Miasta na podstawie faktur, których płatnikiem jest Miasto. Po odbyciu szkolenia lub innego wyjazdu, radni przedkładają delegacje z tytułu podróży służbowej. W rozliczeniu delegacji radny otrzymuje zwrot kosztów podróży oraz inne przysługujące należności, tj. dietę, zwrot za nocleg oraz inne poniesione wydatki. Zdarzają się sytuacje, iż pokrycie kosztów noclegu następuje w formie przedpłaty tuż po dokonaniu rezerwacji. Ponadto, radni reprezentują Radę Miejską w wyjazdach zagranicznych - wówczas dokonuje się rozliczeń delegacji zagranicznych - czasem, jeszcze przed wyjazdem pokrywane są koszty przejazdu (bilety lotnicze).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy do zwrotu kosztów podroży służbowej radnego - zarówno krajowej jak i zagranicznej, ma zastosowanie zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych, określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), w związku z art. 21 ust. 13 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy koszt udziału radnych gminnych w szkoleniach pokrywany z budżetu gminy stanowi przychód radnego w rozumieniu art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina posiada osobowość prawną. Organem stanowiącym i kontrolnym w gminie jest rada gminy (art. 15 ust. 1 ww. ustawy).

Zakres uprawnień rady gminy określa art. 18 ustawy. Do zadań rady gminy należy między innymi: uchwalanie statutu gminy, uchwalanie programów gospodarczych, podejmowanie uchwał w sprawach podatków i opłat w granicach określonych w odrębnych ustawach, podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, itp. Radni zobowiązani są brać udział w pracach rady i komisji oraz innych instytucji samorządowych, do których zostali wybrani lub desygnowani. Powyższe działania bardzo często wykraczają poza instytucję urzędu - odbywając się w różnych organizacjach zewnętrznych (konferencje, seminaria).

Zgodnie z art. 25 ust. 4 ww. ustawy, radnym przysługują:

*   diety na zasadach określonych przez radę gminy,
*   zwrot kosztów podróży służbowych.

Wysokość diet przysługujących radnemu nie może przekroczyć w ciągu miesiąca łącznie półtorakrotności kwoty bazowej, określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 79, poz. 431 ze zm.).

W myśl § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2000 r. w sprawie sposobu ustalania należności z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowych radnych gminy (Dz. U. Nr 66, poz. 800 ze zm.), z tytułu podróży służbowej przysługują:

1.  diety,
2.  zwrot kosztów:
    1.  przejazdów z miejscowości określonej przez przewodniczącego rady gminy w poleceniu wyjazdu służbowego do miejsca stanowiącego cel podróży i z powrotem,
    2.  noclegów,
    3.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    4.  innych udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych obywatelskich bez względu na sposób ich powoływania.

Z obowiązkami społecznymi i obywatelskimi mamy do czynienia w przypadku czynności i zadań związanych z pełnieniem funkcji publicznych i państwowych jakimi są obowiązki wynikające z funkcji np. radnego, posła czy senatora. Będą to przede wszystkim obowiązki związane z uczestniczeniem obywateli w sprawowaniu władzy publicznej (zarówno wykonawczej, sądowniczej, jak i ustawodawczej). Pojęcie obowiązków społecznych i obywatelskich jest spełnione w przypadku czynności i zadań związanych z pełnieniem funkcji publicznych i państwowych, a takimi niewątpliwie są obowiązki radnego.

Biorąc pod uwagę powyższy przepis i zakres statutowych obowiązków wykonywanych przez radnych - kluczowym zagadnieniem jest zdefiniowanie przychodu stanowiącego podstawę opodatkowania w trybie przywołanych przepisów.

W art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określono, że wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. W ust. 13 pkt 4 określono, że przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5 ustawy, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane radnym należności z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowych podlegają zwolnieniu przedmiotowemu, określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Radny nie jest bowiem pracownikiem, natomiast należność za czas podróży służbowej jest zawsze niższa niż określona w przepisach dotyczących warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Art. 21 ust. 13 z kolei wskazuje, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5 w związku z wykonywaniem tych funkcji, a takimi osobami są niewątpliwie radni.

Stanowisko powyższe zbieżne jest z wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach interpretacją indywidualną z dnia 22.04.2009 r. sygn. akt IBPBI1/1/415-114/09/BD oraz z dnia 25.02.2010 r., sygn. akt IBPBII/1/415-892/09/MZ.

Podobne stanowisko zajmują również pracownicy Krajowej Informacji Podatkowej, wskazując art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), jako podstawę zwolnienia z podatku dochodowego przychodów z tytułu zwrotu kosztów podroży służbowej radnych.

Wnioskodawca jest zdania, że wydatki ponoszone przez Gminę na szkolenia radnych nie stanowią nieodpłatnych świadczeń, które należy zakwalifikować do przychodów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za Dyrektorem Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. akt IBPBII/1/415-609/12/BJ z dnia 19.09.2012 r.) Zainteresowany stwierdza „iż dla prawidłowego funkcjonowania organu gminy jakim jest rada gminy, członkom tej rady (radnym) powinny być stworzone odpowiednie warunki, pozwalające na efektywne sprawowanie ich funkcji. Stąd też, korzystanie z materiałów biurowych czy też kalendarzy przekazanych radnemu nieodpłatnie przez Gminę należy zaliczyć do narzędzi niezbędnych w realizowaniu codziennych jego obowiązków. Podobnie należy potraktować wartość szkolenia zorganizowanego przez Gminę, w którym radny będzie uczestniczył.

Wydatki Gminy w tym zakresie nie generują po stronie radnych przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te poniesione przez Gminę są bowiem w istocie wydatkami poniesionym na funkcjonowanie jej organu jakim jest rada gminy, w skład której wchodzą radni. Zatem jako takie wydatki te nie mogą stanowić nieodpłatnego świadczenia dla osób wchodzących w skład tegoż organu. Oczywistym bowiem jest, iż korzystanie na koszt jednostki terytorialnej ze wskazanych narzędzi jest niezbędne w realizowaniu codziennych obowiązków radnego. Z tych też powodów wartości wskazanego świadczenia (szkolenia) i materiałów (kalendarzy, materiałów biurowych) nie można uznać za nieodpłatne świadczenia, które należy zakwalifikować od przychodów określonych w treści art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. akt IPPB4/415-905/12-2/MP z dnia 14.01.2013 r.). W wydanej interpretacji stwierdza: „Wydatki te poniesione przez gminę są bowiem w istocie wydatkami poniesionym na funkcjonowanie jej organów jakim jest rada gminy, w skład której wchodzą radni. Zatem jako takie wydatki te nie mogą stanowić nieodpłatnego świadczenia dla osób wchodzących w skład tegoż organu. Oczywistym bowiem jest, iż korzystanie na koszt jednostki terytorialnej ze wskazanych narzędzi jest niezbędne w realizowaniu codziennych obowiązków radnego.

Z tych też powodów wartości wskazanego świadczenia (szkolenia) oraz rozmów telefonicznych (telefon komórkowy) nie można uznać za nieodpłatne świadczenia, które należy zakwalifikować od przychodów określonych w treści art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Opinię zbieżną z przytoczonymi wyżej interpretacjami można również uzyskać dzwoniąc na infolinię Krajowej Informacji Podatkowej, która swoje stanowisko opiera na wytycznych Ministerstwa Finansów.

Wnioskodawca nadmienia ponadto, iż z uwagi na rozbieżność stanowisk w wydawanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych interpretacjach indywidualnych, Urząd Miejski pobiera podatek dochodowy od osób fizycznych od świadczeń przekazywanych radnym z tytułu ich uczestnictwa w szkoleniach, traktując koszty szkolenia jako stanowiące dla radnego nieodpłatne świadczenie, które należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kosztów z tytułu podroży służbowych radnych uznaje natomiast jako zwrot kosztów, o których mowa w art. 21 ust 1 pkt 17 ww. ustawy, zwalniając od podatku otrzymane kwoty do wysokości 2.280,00 zł miesięcznie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.