Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-113/09-8/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; integracja-integracja pracowników; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; środek-środek obrotowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2009 r. (data wpływu – 02.02.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na imprezy integracyjne dla pracowników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 20 marca 2009 r. (data wpływu 24.03.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące opisy zdarzeń przyszłych.

Spółka organizuje imprezy integracyjne, przeznaczone w zależności od konkretnego przypadku dla:

1.  pracowników Spółki,
2.  pracowników Spółki, przy czym zapraszani są na nie również prowadzący działalność gospodarczą przedstawiciele handlowi oraz agenci,
3.  pracowników Spółki, przy czym zapraszani są na nie również kontrahenci Spółki.

Celem powyższych imprez integracyjnych jest motywowanie oraz integrowanie uczestniczących w nich osób, tak, aby z większym zaangażowaniem oraz efektywniej wykonywali swe obowiązki i tym samym, przyczyniali się do zwiększania poziomu uzyskiwanych przez Spółkę przychodów.

Spółka podkreśla, iż zarówno wskazani powyżej przedstawiciele handlowi, jak i agenci, mimo, że prowadzą własną działalność gospodarczą odpowiedzialni są za sprzedaż produktów Spółki (przede wszystkim usługi leasingowe) oraz de facto wykonują czynności te same, co pracownicy działu handlowego Spółki (pozyskują klientów, doprowadzają do zawierania umów, zajmują się bieżącą obsługą klientów, etc.). Przedstawiciele handlowi i agenci współpracują ze Spółką w oparciu o odpowiednie umowy, w których powyższe obowiązki zostały sprecyzowane.

W świetle powyższego, motywacyjno-integracyjny efekt towarzyszący imprezom jest przesłanką, którą Spółka kieruje się zapraszając na nie tylko pracowników, ale również przedstawicieli handlowych oraz agentów.

Jak Spółka wskazała powyżej, zdarzają się także imprezy integracyjne, w których obok pracowników Spółki uczestniczą również jej kontrahenci, a więc np. dostawcy towarów i usług dla Spółki oraz jej klienci. Spółka zaprasza kontrahentów, celem nawiązania/utrwalenia z nimi współpracy.

Organizowanie imprez integracyjnych polega na tym, iż Spółka nabywa od wyspecjalizowanego w tym zakresie podmiotu kompleksową usługę, w skład której wchodzą wynajem i wystrój lokalu, żywność i napoje (w tym alkohol), usługi cateringowe, zapewnienie oprawy artystycznej, etc. W związku z nabyciem powyższej usługi, Spółka otrzymuje fakturę VAT, z wykazaną na niej kwotą podatku.

Wydatki na organizację przedmiotowych imprez integracyjnych ponoszone są ze środków obrotowych Spółki. Ponadto, w przypadku imprez, o których mowa w powyższych pkt. b) i c) Spółka nie potrafi ustalić, jaka część wydatków przypada na pracowników, a jaka na pozostałe osoby. Spółka nie prowadzi bowiem ewidencji konsumpcji oraz intensywności korzystania z innych elementów imprezy integracyjnej przez uczestniczące w niej osoby.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
2.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki oraz przedstawicieli handlowych i agentów mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
3.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych dla pracowników Spółki oraz jej kontrahentów mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
4.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na organizowanie imprez integracyjnych, o których mowa w powyższych pkt 1-3, również w części dotyczącej wydatków na alkohol mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie pierwsze dotyczące przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego. Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami, i tak:

*   w zakresie pytania pierwszego dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-4/MC,

*   w zakresie pytania drugiego dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-5/MC i ILPB3/423-113/09-9/MC,

*   w zakresie pytania trzeciego dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-6/MC i ILPB3/423-113/09-10/MC

*   w zakresie pytania czwartego dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-113/09-7/MC i ILPB3/423-113/09-11/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na organizację imprez integracyjnych dla pracowników Spółki stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z powołanym przepisem, wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, o ile został poniesiony w celu:

*   osiągnięcia przychodów,
*   zachowania źródła przychodów lub
*   zabezpieczenia źródła przychodów.

Ponadto, wydatek taki nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, który to przepis wyłącza z katalogu kosztów uzyskania przychodów ściśle określone kategorie wydatków.

W świetle powyższego, Spółka pragnie podkreślić, iż głównym celem organizowanych przez nią imprez jest integracja i motywowanie pracowników Spółki. Imprezy takie sprzyjają zacieśnianiu więzi pomiędzy pracownikami oraz prowadzą do wytworzenia dobrej atmosfery w miejscu pracy. W związku z powyższym, zwiększa się poziom motywacji pracowników do efektywnej pracy w Spółce, a co za tym idzie, do poprawy funkcjonowania Spółki, w tym także osiągania przychodów. Poza tym stworzenie odpowiednio mocnej więzi pomiędzy Spółką i pracownikami, pozwala Spółce w sposób bezpieczny i planowy realizować kolejne zadania.

Innymi słowy, wydatki na organizację imprez integracyjnych dla pracowników, podobnie jak wynagrodzenie zasadnicze pracowników, nagrody i premie, stanowią element kosztów pracowniczych. Te z kolei, jako istotny element prowadzonej we właściwy sposób polityki kadrowej wpływają na zwiększenie przychodów.

Należy również podkreślić, iż wydatki na imprezy integracyjne nie zostały wymienione w katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przede wszystkim wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 tej ustawy.

Możliwość zaliczenia wydatków na organizację imprez integracyjnych do kosztów uzyskania przychodów został także potwierdzony w orzecznictwie sądów administracyjnych. W tym zakresie Spółka wskazuje w szczególności na następujące wyroki:

*   Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. III SA/Wa 4283/06. „Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, odnośnie imprez integracyjnych jest możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych, jednak pracodawca musi położyć szczególny nacisk na motywacyjny charakter imprezy. Tylko wydatek, który został poniesiony w celu (decydujący jest zamiar podatnika - cel poniesienia wydatku) uzyskania przychodów i jednocześnie nie został wymieniony w negatywnym katalogu wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych, może zostać zakwalifikowany do kosztów podatkowych. Zdaniem Sądu, dla możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów nie jest decydujące wystąpienie efektu w postaci określonego przychodu. Wystarczy, aby poniesiony wydatek miał lub mógł mieć wpływ na osiągane przez podatnika przychody. Ponadto nie powinno się w każdym przypadku odnosić ponoszonych wydatków do konkretnych przychodów podatnika. Upraszczając można bowiem przyjąć, iż koszty możemy podzielić na bezpośrednie (dotyczące konkretnych przychodów podatnika) oraz pośrednie (nie są powiązane z konkretnymi przychodami). Przykładem kosztów pośrednich są tzw. koszty pracownicze”.

*   Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2008 r., sygn. I SA/Wr 1712/07: „Zasadnym zatem jest zdaniem Sądu, twierdzenie Strony Skarżącej o istnieniu związku przyczynowego pomiędzy prowadzoną przez pracodawcę działalnością gospodarczą skierowaną na osiągnięcie przychodu i wydatkami poniesionymi przez pracodawcę na zorganizowanie tzw. imprez integracyjnych dla swoich pracowników i w konsekwencji uznanie, iż ów wydatek spełnia określone w art. 15 ust. 1 p.d.o.p. wymogi do zaliczenia go przez pracodawcę - organizatora imprezy do kosztów uzyskania przychodów. Jest rzeczą oczywistą, że pracodawca organizując tego rodzaju imprezy ma na uwadze wpływ tego rodzaju działań na zaangażowanie pracowników w pracę i osiągane z niej efekty”. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, których wybrane pisma Spółka przytacza poniżej:

*   Pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2008 r., sygn. ITPB3/423-101/08/MK: „W przypadku, gdy wydatki poniesione zostały na zorganizowanie imprezy okolicznościowej oraz spotkań integracyjnych mających na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych”.

*   Pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. ILPB3/423-225/07-2/MC: „Przepis ten \[ art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - przyp. Spółki\] oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Kosztami podatkowymi są również wydatki ponoszone na rzecz pracowników podatnika w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych i integracyjnych. Wydatki te związane są bowiem z prowadzoną przez podatnika działalnością, sprzyjają wytworzeniu dobrej atmosfery w pracy, jak również wpływają na zacieśnienie więzi pracowników z firmą. Uczestnicząc w tego rodzaju spotkaniach pracownicy konsolidują się z firmą, a mając świadomość, że pracodawca o nich dba, sumienniej wywiązują się ze swojej pracy. Efektywność pracy wykonywanej przez silnie zmotywowany i zharmonizowany zespół skutkuje w konsekwencji wzrostem przychodu firmy”.

*   Pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. ILPB3/423-119/07-2/MC: „Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Kosztami podatkowymi są też wydatki ponoszone na rzecz pracowników podatnika, w przypadku gdy wydatki te spełniają wskazane wyżej, określone w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kryteria”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie informuje się, że wniosek Spółki w zakresie stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych dotyczących podatku od towarów i usług, został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami wydanymi w dniu 21 kwietnia 2009 r., nr ILPP1/443-124/09-3/BD, ILPP1/443-124/09-4/BD, ILPP1/443-124/09-5/BD, ILPP1/443-124/09-6/BD.

Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.