Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.622.2020.1.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-07
Teza: w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia; projekt; termomodernizacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 sierpnia 2020 r. (data wpływu 6 sierpnia 2020 r.) uzupełniony pismem z 28 września 2020 r. (data wpływu 28 września 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu pn. „” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu pn. „”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 28 września 2020 r. (data wpływu 28 września 2020 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Powiat L. jest czynnym podatnikiem podatku VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.).

Zgodnie z ustawą z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 920 t.j), posiada osobowość prawną oraz zdolność do czynności prawnych. W katalogu zadań publicznych realizowanych przez Powiat znajdują się między innymi sprawy z zakresu ochrony środowiska i przyrody, utrzymanie powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z dniem 1 stycznia 2017 r. nastąpiła centralizacja rozliczeń w podatku od towarów i usług w wyniku której jednostki organizacyjne powiatu pozbawione zostały odrębności w zakresie podatku VAT.

Wnioskodawca realizuje obecnie (dnia 27 marca 2020 r. podpisano umowę) projekt pod nazwą: „”, który finansowany jest zarówno ze środków własnych jak i uzyskanych przez dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

Planowana wartość całkowita projektu wynosi 10 685 244,60 zł wartość współfinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wynosi 8 881 514,12 zł.

W ramach projektu przeprowadzana jest termomodernizacja obiektów powiatowych jednostek organizacyjnych to jest:

1.  Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego (CZKIU ),
2.  Domu Pomocy Społecznej (DPS),
3.  Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego (SOSW),
4.  Centrum Administracyjnego Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych,
5.  Zespołu Szkół Ogólnokształcących-Technicznych (ZSOT),
6.  Zespołu Szkół Zawodowych (ZSZ).

Termomodernizacją objęty jest również budynek Powiatu: Powiatowe Centrum (PCUS).

Głównym założeniem projektu jest poprawa efektywności energetycznej ww. budynków, a tym samym poprawa stanu środowiska naturalnego poprzez ograniczenie emisji CO2 i poprawę czystości powietrza.

Wszystkie wyżej wymienione powiatowe jednostki organizacyjne termomodernizowane obiekty wykorzystują do różnych kategorii czynności to jest;

*   do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
*   do czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
*   do czynności zwolnionych od podatku.

Natomiast termomodernizowany budynek Powiatowego Centrum Usług Społecznych wykorzystywany jest przez Powiat wyłącznie do realizowania czynności:

*   niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
*   opodatkowanych podatkiem VAT.

Wskaźnik preproporcji wyliczony na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT wynosi na rok 2020 dla poszczególnych jednostek organizacyjnych poniżej 0,5%, natomiast dla Powiatu wykorzystującego budynek PECUS 2%.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wskazał, że:

Wnioskodawca ma możliwość przyporządkowania wydatków poniesionych w ramach realizowanego projektu pod nazwą „” osobno do każdego budynku.

W odniesieniu do budynków tj. Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego (CZKiU), Dom Pomocy Społecznej, Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy, Zespół Szkół Ogólnokształcąco-Technicznych, Zespół Szkół Zawodowych Wnioskodawca uznał, że wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.) wyliczony dla każdej jednostki wynosi w roku bieżącym 0%. Z kolei wartość wskaźnika wyliczona dla Powiatu (Starostwa Powiatowego na podstawie art. 86 ust. 2a ww. ustawy Wnioskodawca uznał, że w roku bieżącym wynosi 2%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy Powiatowi w 2020 r. przysługiwać będzie prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług) wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu polegającego na termomodernizacji budynków: Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, Domu Pomocy Społecznej, Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego, Centrum Administracyjnego Placówek Opiekuńczo Wychowawczych, Zespołu Szkół Ogólnokształcących-Technicznych, Zespołu Szkół Zawodowych.
2.  Czy Powiatowi w 2020 r. przysługiwać będzie prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług) wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacja projektu polegającego na termomodernizacji budynku Powiatowego Centrum Usług Społecznych.

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad.1

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarte zostało w art. 86 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług . Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tak zwanych przesłanek pozytywnych między innymi tego, że zakupy będą wykorzystane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem celów osobistych ) w przypadku o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej zwanej sposobem określenia proporcji.

Ponieważ w przypadku realizowanej inwestycji przypisanie towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe kwotę podatku naliczonego o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej zwanym „sposobem określenia proporcji”.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  Zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  Obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na inne cele niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów o których mowa w art. 8 ust. 5 w przypadku ,o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych może w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i sług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników

(Dz.U z 2015 poz. 2193 z późn. zm.). W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku jednostek samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego.

Prewspółczynnik (preproporcja) obliczony dla poszczególnych jednostek organizacyjnych Powiatu o których mowa we wniosku, wynosi na rok bieżący 0,5% co uprawnia do przyjęcia na podstawie art. 86 ustawy że proporcja wynosi 0%. W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy Powiatowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikającego z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu termomodernizacji budynków powiatowych jednostek organizacyjnych.

Ad.2

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tak zwanych przesłanek pozytywnych między innymi tego, że zakupy będą wykorzystane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem celów osobistych) w przypadku o którym mowa w tym przepisie gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej zwanej sposobem określenia proporcji.

Ponieważ w przypadku realizowanej inwestycji przypisanie towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe kwotę podatku naliczonego o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej zwanym sposobem określenia proporcji”.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  Zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  Obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na inne cele niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych , do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych może w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników

(Dz.U z 2015 poz. 2193 z późn. zm.) W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku jednostek samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego. Prewspółczynnik (preproporcja) obliczony dla Powiatu L. na rok bieżący wynosi 2%.

Biorąc pod uwagę fakt iż termomodernizowany budynek Powiatowego Centrum Usług społecznych jest wykorzystywany wyłącznie do dwóch kategorii czynności to jest:

1.  Niepodlegających opodatkowaniu.
2.  Opodatkowanych.

Zdaniem Wnioskodawcy Powiatowi przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu termomodernizacji budynku PECUS, zgodnie z zasadami określonymi w treści art. 86 ust. 2a-2c (przepis art. 90 ustawy nie znajdzie w tym stanie faktycznym zastosowania).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Według art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193).

Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2–8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane.

Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Przepisy te wskazują, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, czynny zarejestrowany podatnik VAT realizuję projekt pn. „”. W ramach projektu przeprowadzona jest termomodernizacja obiektów powiatowych jednostek organizacyjnych tj. Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, Domu Pomocy Społecznej, Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego, Centrum Administracyjnego Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych, Zespołu Szkół Ogólnokształcących-Technicznych, Zespołu Szkół Zawodowych. Termomodernizacją objęty jest również budynek Powiatu – Powiatowe Centrum. Głównym założeniem projektu jest poprawa efektywności energetycznej ww. budynków, a tym samym poprawa stanu środowiska naturalnego poprzez ograniczenie emisji CO2 i poprawę czystości powietrza.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu polegającego na termomodernizacji wskazanych w opisie sprawy budynków użyteczności publicznej.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, podatnik na wstępie winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od podatku). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych z czynnościami niepodlegającymi ustawie o VAT lub zwolnionymi od podatku VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w ogóle.

W sytuacji zaś, gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich do działalności gospodarczej nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

W odniesieniu do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu w budynku Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, Domu Pomocy Społecznej, Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego, Centrum Administracyjnego Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych, Zespołu Szkół Ogólnokształcących-Technicznych, Zespołu Szkół Zawodowych należy wskazać, że budynki te wykorzystywane są do wykonywania różnych kategorii czynności tj. do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, do czynności opodatkowanych podatkiem oraz do czynności zwolnionych od podatku. Wskaźnik pre-proporcji wyliczony na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT wynosi na rok 2020 dla poszczególnych jednostek organizacyjnych poniżej 0,5%. Jednocześnie Wnioskodawca uznał, że wartość wskaźnika określonego na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy dla każdej jednostki wynosi w roku bieżącym 0%.

Zatem skoro Gmina uznała, że proporcja ustalona dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego wynosi 0%, to nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu w części dotyczącej wskazanych powyżej obiektów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.

W odniesieniu natomiast do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z realizacją projektu dotyczących budynku Powiatowego Centrum Usług Społecznych należy wskazać, że jak podał Wnioskodawca budynek stanowiący własność Powiatu wykorzystywany jest przez Powiat do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT oraz opodatkowanych. Wartość wskaźnika wyliczona dla Powiatu (Starostwa Powiatowego) wykorzystującego budynek PCUS na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT na rok 2020 wynosi 2%. Powiat jak podał, przyjął niniejszą wartość do obliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym w odniesieniu do wydatków poniesionych na realizację projektu w budynku Powiatowego Centrum Usług Społecznych, Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w części w jakiej zakupione towary i usługi będą związane z czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca dokonując obliczenia podatku naliczonego winien zastosować sposób określenia proporcji przewidziany w przepisach art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. Natomiast art. 90 ust. 2-3 ustawy w rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania, bowiem przedmiotowy budynek jak wynika z opisu sprawy nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytanie nr 2 jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.