Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-535/12-4/UNR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-11-05
Teza: Czy w kontynuowanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej może on skorzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, i pozostać przy ewidencji świadczonych usług za pomocą wystawianych faktur.
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja sprzedaży; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2012 r. (data wpływu 31 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 października 2012 r. (data wpływu 24 października 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 października 2012 r. z zakresie doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W latach 2002 – 2011 Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą X, w której ewidencjonowanie odbywało się przez kasę rejestrującą przed przekroczeniem 20 000 zł. Rozliczenie było na zasadach ogólnych. W dniu 16 stycznia 2012 r. Zainteresowany rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej Y, w której to ewidencjonowanie świadczonych usług budowlanych osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej i firmom odbywa się przez wystawianie faktur VAT z uwzględnieniem numeru NIP i danych identyfikujących odbiorcę. Wnioskodawca rozliczeń dokonuje w postaci ryczałtu ewidencjonowanego.

W piśmie z dnia 24 października 2012 r. Zainteresowany wskazał, że w latach 2002 – 2011 prowadził działalność gospodarczą w postaci X – samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza na zasadach ogólnych. Od 16 stycznia 2012 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą Y także jako samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza, za zasadach ryczałtu ewidencjonowanego, w której to świadczy tylko usługi remontowo – budowlane. Obowiązek ewidencjonowania na kasie fiskalnej wystąpił 8 maja 2002 r. Łączna kwota z działalności została przekroczona w miesiącu maj 2002 r. w kwocie 20 000 zł. z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. W latach 2002 – 2011 Zainteresowany nie dokonywał dostaw towarów mieszczących się w wyłączeniach ze stosowania zwolnień oraz w 2012 r. nie dokonuje dostaw towarów mieszczących się w wyłączeniach ze stosowania zwolnień. W roku podatkowym 2012 Wnioskodawca jeszcze nie przekroczył kwoty 20 000 zł. z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Każde świadczenie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych świadczonych przez Zainteresowanego jest dokumentowane fakturą, w której zawarte są w szczególności dane identyfikujące odbiorcę. Przed dniem 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawca nie ewidencjonował świadczonych usług remontowo budowlanych. Liczba wszystkich transakcji w zakresie świadczonych usług dokonanych do końca 2012 r. nie przekroczy odpowiednio 25, a liczba odbiorców tych usług 10. Za świadczone usługi zapłata w całości nie następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej. Zainteresowany zapłatę w całości otrzymuje w formie gotówkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w kontynuowanej działalności gospodarczej Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, i pozostać przy ewidencji świadczonych usług za pomocą wystawianych faktur.

Zdaniem Wnioskodawcy, powołując się na wyżej wymienioną ustawę, Zainteresowany twierdzi, iż przedstawione w niej zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących dotyczy też działalności prowadzonej przez Zainteresowanego. Ilość faktur wystawiona osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych do końca 2012 r. nie przekroczy 50 faktur i 20 odbiorców. W poprzednich latach działalności gospodarczej nie wystąpiła ewidencja w postaci faktur VAT na osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w ilości powyżej 50 faktur i 20 odbiorców. Wnioskodawca został utwierdzony w swojej racji w czasie rozmowy telefonicznej z osobą dyżurującą w Krajowej Informacji Podatkowej w dniu 30.07.2012 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Obowiązek stosowania kasy rejestrującej w celu ewidencjonowania sprzedaży towarów lub usług wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy. W ust. 1 powołanego artykułu postanowiono, iż podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

W art. 111 ust. 8 ustawy stwierdzono, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestię zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników w obecnym stanie prawnym, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930), zwane dalej rozporządzeniem. Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu wysokość obrotu - do określonej wysokości obrotów oraz na rodzaj prowadzonej działalności - zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia.

Zwolnienie z obowiązku instalowania kas rejestrujących określone zostało w § 2 i § 3 rozporządzenia.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie: zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 34 ww. załącznika wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, o ile łącznie zostaną spełnione następujące warunki:2)

*   każde świadczenie usługi dokonane przez podatnika jest dokumentowane fakturą, w której zawarte są w szczególności dane identyfikujące odbiorcę;

*   liczba wszystkich dokonanych operacji świadczenia usług, o których mowa w pkt 1, w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła 50, przy czym liczba odbiorców tych usług w tym okresie była mniejsza niż 203).

Z objaśnień zawartych w punkcie 2) wynika, iż zwolnienie to nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych czynności przed dniem 1 stycznia 2011 r. Natomiast stosownie do punktu 3), zwolnienie to dotyczy również podatników rozpoczynających w 2011 r. lub 2012 r. wykonywanie sprzedaży, jeżeli do końca 2011 r. lub 2012 r. podatnik spełni warunki, o których mowa w poz. 34 załącznika, z tym że w przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie czynności w drugiej połowie 2011 r. lub 2012 r., jeżeli liczba operacji świadczenia tych usług do końca roku nie przekroczy odpowiednio 25, a liczba odbiorców tych usług – 10.

Niespełnienie któregokolwiek z wymaganych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym.

Stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. również podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 6.

Z kolei w myśl § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia przekroczenia w 2011 r. lub 2012 r. kwoty obrotów w wysokości 20.000 zł z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy - podatników rozpoczynających sprzedaż w danym roku podatkowym.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczącym podmiotu.

Należy wskazać, iż sprzedaż towarów świadczona przez Wnioskodawcę nie stanowi czynności wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, względem których nie stosuje się, bez względu na wysokość osiągniętych obrotów, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania.

Z opisu zawartego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca w latach 2002 – 2011 prowadził działalność gospodarczą pn. X – samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza na zasadach ogólnych. Obowiązek ewidencjonowania na kasie fiskalnej wystąpił 8 maja 2002 r., gdyż łączna kwota z działalności została przekroczona w kwocie 20 000 zł. z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W dniu 16 stycznia 2012 r. Zainteresowany rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej Y, także jako samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza na zasadach ryczałtu ewidencjonowanego, w której świadczy tylko usługi remontowo – budowlane. W roku podatkowym 2012 jeszcze nie została przekroczona kwota 20 000 zł. z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Każde świadczenie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych świadczonych przez Zainteresowanego jest dokumentowane fakturą, w której zawarte są w szczególności dane identyfikujące odbiorcę. Przed dniem 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawca nie ewidencjonował za pomocą kasy rejestrującej świadczonych usług remontowo budowlanych. Liczba wszystkich transakcji w zakresie świadczonych usług dokonanych do końca 2012 r. nie przekroczy 25, a liczba odbiorów tych usług 10. Za świadczone usługi zapłata w całości następuje w formie gotówkowej.

Odnosząc się do zawartego we wniosku opisu stanu faktycznego, w kwestii zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku ponownego podjęcia działalności gospodarczej, istotnym staje się ustalenie bytu prawnopodatkowego Wnioskodawcy. Tym samym należy rozstrzygnąć kwestię, czy Zainteresowany może być, w świetle przepisów prawa, uznany za podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą, czy też z racji wcześniej prowadzonej działalności gospodarczej jest podatnikiem podatku od towarów i usług kontynuującym sprzedaż.

W tym miejscu należy podkreślić, że zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wyniku likwidacji działalności przez osobę fizyczną, a następnie ponowne rozpoczęcie ich wykonywania, bez względu na to, czy o tym samym profilu czy innym, powoduje, iż mamy do czynienia z tym samym podatnikiem posługującym się tym samym Numerem Identyfikacji Podatkowej (NIP). Wznowienie działalności w rozumieniu odrębnych przepisów, nie ma wpływu na byt osoby fizycznej jako podatnika podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podejmując ponownie działalność gospodarczą w niezmienionej formie prawnej (jako osoba fizyczna), Wnioskodawca uczynił to jako podmiot kontynuujący działalność gospodarczą, a nie jako podmiot rozpoczynający wykonywanie działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższe tutejszy Organ stwierdza, że jeśli wobec Wnioskodawcy wystąpił wcześniej obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, to tym samym w przypadku wznowienia działalności gospodarczej Zainteresowany nie ma prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Jednakże, biorąc pod uwagę okoliczność, że – jak wskazał Wnioskodawca – każde świadczenie usług remontowo – budowlanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych dokumentowane jest fakturą, w której zawarte są w szczególności dane identyfikujące odbiorcę, a ponadto Zainteresowany nie rozpoczął ewidencjonowania tych usług przed dniem 1 stycznia 2011 r., Wnioskodawca może korzystać do dnia 31 grudnia 2012 r. ze zwolnienia przedmiotowego od obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 34 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, jednakże z zastrzeżeniem, iż w przypadku gdy liczba wszystkich dokonanych operacji świadczenia usług przekroczy 50, a liczba odbiorców tych usług w tym okresie będzie równa bądź wyższa niż 20, zwolnienie to traci moc od dnia przekroczenia tych limitów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.