Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.138.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek
budowlanych wydzielonych z działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-podział gruntu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
umowa-umowa przedwstępna
użytkowanie (używanie)-nieodpłatne używanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 12 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży działek budowlanych wydzielonych z działki nr 1.
    Uzupełniła go Pani pismem z 15 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 kwietnia 2025 r.) oraz pismem
    z 17 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT (dalej jako: „Wnioskodawczyni”),
    prowadzącym działalność w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi
    lub dzierżawionymi. Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów.
    Wnioskodawczyni w dniu (...) sierpnia 2008 r. nabyła wraz z mężem (...) do majątku
    wspólnego nieruchomość stanowiącą działkę nr 2. Na mocy aktu notarialnego z dnia (...)
    kwietnia 2011 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli umowę zamiany, na mocy której
    przenieśli na rzecz (...) własność (...) części własności działki gruntu nr 3 o powierzchni (...)
    ha. W zamian za to (...) przenieśli na Wnioskodawczynię i jej męża własność nieruchomości
    położonej we wsi (...), w gminie (...), stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu nr 4 o
    obszarze (...) ha, objętą księgą wieczystą nr (...).
    W dniu (...) października 2012 r. zmarł małżonek Wnioskodawczyni. Jego udział we
    współwłasności nieruchomości został odziedziczony przez Wnioskodawczynię i ich córkę.
    Następnie w dniu (...) grudnia 2012 r. córka zmarłego w drodze darowizny przekazała
    Wnioskodawczyni swój udział w spadku.
    W dniu (...)2021 r. dla nieruchomości Rada Miejska (...) uchwaliła na mocy uchwały numer
    NR (...) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (...). Wnioskodawczyni nie
    podejmowała żadnych działań w związku uchwaleniem planu miejscowego. W związku z
    uchwalaniem miejscowego planu, doszło do wyznaczenia dróg miejskich oraz
    wewnętrznych na nieruchomości, będącej własnością Wnioskodawczyni. Na skutek
    uchwalenia planu miejscowego powstała działka nr 1, którą Wnioskodawczyni planuje
    sprzedać.
    Decyzja o sprzedaży nieruchomości została podjęta w związku potrzebą uzyskania
    środków finansowych pozwalających Wnioskodawczyni na jej utrzymanie w okresie jej
    jesieni życia, pokrycie kosztów leczenia i utrzymania. Wnioskodawczyni planuje dokonać
    podziału działki nr 1 na 6 działek, zgodnie z postanowieniami opisanego wyżej
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podział działki na kilka mniejszych
    działek jest związany wyłącznie z chęcią umożliwienia sprzedaży nieruchomości, brak jest

    bowiem chętnych na zakup działki w całości. Wnioskodawczyni podejmując decyzję o
    podziale działki kieruje się również możliwością zwiększenia wysokości przychodu
    otrzymanego ze sprzedaży nieruchomości.
    Wnioskodawczyni w przeszłości jak i obecnie nie prowadziła na przedmiotowej
    nieruchomości żadnej działalności opodatkowanej podatkiem VAT ani nie wykorzystywała
    jej do tego celu. Nieruchomość była nieodpłatnie udostępniona dzierżawcy, który uprawiał
    tą nieruchomość dbając o jej należytą kulturę i utrzymanie w odpowiednim stanie,
    pobierając dopłaty do ziemi.
    Wnioskodawczyni nie planuje podejmowania żadnych aktywnych działań związanych ze
    sprzedażą działki, takich jak reklama działek, tworzenie strony internetowej, wizualizacji
    domów i tym podobne. Wnioskodawczyni ograniczy się jedynie do wystawienia ogłoszenia
    na portalu z ogłoszeniami sprzedaży nieruchomości i będzie oczekiwać na zgłoszenia się
    potencjalnych nabywców. Alternatywnie Wnioskodawczyni planuje skorzystać z usług
    biura pośrednictwa sprzedaży, które pomoże jej znaleźć kupującego.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani następujące informacje:
    1. Działka nr 1 została nabyta przez Wnioskodawczynię wraz z nieżyjącym już mężem, z
      myślą o potrzebach ich rodziny. Zakup ten miał charakter osobisty – Wnioskodawczyni
      wraz z mężem traktowała zakupioną nieruchomość jako element długofalowego
      zabezpieczenia rodziny oraz alokacji kapitału. Wnioskodawczyni nie towarzyszyła
      intencja wykorzystywania działki w celach zarobkowych ani przekształcania jej w
      przedmiot obrotu.
    2. Wnioskodawczyni nigdy nie korzystała z działki nr 1 dla celów działalności gospodarczej.
    3. Wnioskodawczyni nigdy nie oddawała działki nr 1 w odpłatny najem, dzierżawę albo do
      odpłatnego używania na podstawie innych umów. Przedmiotowa nieruchomość była
      wydzierżawiana wyłącznie nieodpłatnie.
    4. Działka nr 1 nie była nieodpłatnie udostępniana przez cały okres jej posiadania przez
      Wnioskodawczynię. W czasie, gdy przedmiotowa działka nie była nieodpłatnie
      wydzierżawiana, nie była ona wykorzystywana w żaden sposób.
    5. Wnioskodawczyni nie prowadziła żadnych działań w celu uatrakcyjnienia działek
      wydzielonych z działki nr 1 dla celów sprzedaży lub podniesienia ich wartości. W
      szczególności Wnioskodawczyni nie ogrodziła działek, nie uzbroiła ich w media, a także
      nie podjęła żadnych działań w celu ich uzbrojenia.
    6. Wnioskodawczyni zamierza zawrzeć z potencjalnymi nabywcami umowy przedwstępne
      sprzedaży działek. Po zawarciu umowy przedwstępnej kupujący nie będą mogli
      inwestować w infrastrukturę działek. Taka możliwość powstanie dopiero w momencie
      zawarcia umowy przyrzeczonej i przeniesienia własności na kupujących.
    7. Przyszłym nabywcom nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa do działania w
      imieniu Wnioskodawczyni (np. w celu występowania o decyzje administracyjne
      dotyczące nieruchomości przed przeniesieniem własności).
    8. W poniższej tabeli przekazuje Pani informacje na temat innych nieruchomości, których
      jest Pani właścicielką, ze wskazaniem adresu położenia nieruchomości, numeru
      działek, powierzchni, daty i celu nabycia, sposobu wykorzystywania oraz zamiaru
      sprzedaży:
      (...)
    9. W 2022 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży jednej ze swoich działek, położonej w
      strefie przemysłowej – transakcja ta została objęta podatkiem VAT (został on
      zadeklarowany i odprowadzony). Była to jednak jednorazowa sprzedaż o odmiennym
      charakterze; poza tą sytuacją Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży
      gruntów z majątku prywatnego.

    10. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności polegającej na obrocie nieruchomościami
      – nie nabywa gruntów z zamiarem ich odsprzedaży, Wnioskodawczyni nie planuje
      nabywać innych działek w celu ich sprzedaży.
    11. Przy nabyciu działki nr 1 na Wnioskodawczynię nie została wystawiona faktura VAT. W
      związku z tym nie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego.
    12. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego podzielona działka
      nr 1 została przeznaczona pod zabudowę jednorodzinną.
    13. Dla działki nr 1 oraz 6 działek z niej wydzielonych nie została wydana decyzja o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Takie decyzje nie zostaną także
      wydane do momentu planowanej sprzedaży.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
    Czy z tytułu sprzedaży sześciu działek budowlanych, wydzielonych z działki o numerze 1
    (wyłącznie z tej działki) Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku od
    towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, przy planowanej sprzedaży działek budowlanych, które
    powstaną na skutek wydzielenia z działki o numerze 1 nie będzie działała jako podatnik
    VAT prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej na gruncie ustawy o VAT, rozumie się wszelką
    działalność producentów, handlowców, usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
    zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Poprzez wykorzystywanie składników majątku w sposób ciągły dla celów zarobkowych,
    rozumie się takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub
    długim okresem trwania i ma na celu uzyskiwanie z nich środków.
    Na gruncie przedstawionych przepisów nie ulega wątpliwości, że opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlega profesjonalny obrót nieruchomościami, tj. obrót
    nieruchomościami dokonywany przez osoby prowadzące działalność w tym zakresie.
    Opodatkowaniu VAT podlega także obrót nieruchomościami dokonywany przez osoby
    prowadzące działalność gospodarczą w innym zakresie niż obrót nieruchomościami, które
    nieruchomości te nabywały (wytworzyły) w ramach tejże działalności.
    W ocenie Wnioskodawczyni, kluczowe w kontekście odpowiedzi na sformułowane

## Pytanie

jest przeanalizowanie, czy podjęte przez Wnioskodawczynię działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami są podobne do tych podejmowanych przez producentów, handlowców,

    czy też usługodawców. Ponadto należy przeanalizować, czy podejmowane przez
    Wnioskodawczynię działania cechują się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej
    wykonywania.
    Należy zauważyć, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo indywidualnej
    oceny. Natomiast czy dochodzi do opodatkowania decyduje przede wszystkim to, czy
    sprzedawane działki zostały nabyte w celu odsprzedaży (w celach handlowych), czy do
    celów prywatnych.
    Jak to zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawczyni nabyła
    nieruchomość, na której położona jest działka mająca ulec podziałowi, w roku 2008. Przez
    kilkanaście lat nie podejmowała ona żadnych działań zmierzających do zwiększenia
    atrakcyjności tych gruntów oraz do ich sprzedaży. Ponadto część udziału we
    współwłasności Wnioskodawczyni otrzymała w drodze darowizny.
    Decyzja o sprzedaży nieruchomości została podjęta w związku potrzebą uzyskania
    środków finansowych pozwalających Wnioskodawczyni na jej utrzymanie w okresie jej
    jesieni życia, pokrycie kosztów leczenia i utrzymania. Podział działki na kilka mniejszych
    działek jest związany wyłącznie z chęcią umożliwienia sprzedaży nieruchomości, brak jest
    bowiem chętnych na zakup działki w całości. Wnioskodawczyni podejmując decyzję o
    podziale działki kieruje się również możliwością zwiększenia wysokości przychodu
    otrzymanego ze sprzedaży nieruchomości. Takie postępowanie Wnioskodawczyni jest
    właściwe dla prawidłowego administrowania majątkiem prywatnym i nie może przesądzać
    o profesjonalnym charakterze podejmowanych czynności, które pozwoliłyby uznać je za
    czynności stanowiące działalność gospodarczą.
    Takie stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w bogatym orzecznictwie sądów
    administracyjnych. Dla przykładu Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28
    sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 2036/17, wskazał, że: „Przed sprzedażą nieruchomości
    właściciel może podejmować działania przygotowawcze, np. w przypadku braku planu
    zagospodarowania przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków
    zagospodarowania nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na
    mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz
    inicjowania postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z
    rolnej na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez
    się nie dają podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań «handlowca», tj.
    podatnika podatku od towarów i usług”.
    W ocenie Wnioskodawczyni, sama liczba i zakres transakcji nie może przesądzić o
    działaniu podmiotu w ramach działalności gospodarczej w kontekście art. 15 ust. 2 u.p.t.u.
    W podobnym stanie faktycznym orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
    (sygn. akt I SA/GI 389/20), potwierdzając, że na działanie zbywcy w ramach zarządu swoim
    majątkiem prywatnym wskazują okoliczności, tj.:
    1) uzyskanie nieruchomości w drodze darowizny, co znacząco odróżnia sytuację
      wnioskodawcy od podmiotu zajmującego się zawodowo obrotem nieruchomościami;
    2) brak zawodowego „podejścia” wnioskodawcy do sprzedaży działek (brak działań
      marketingowych, reklamowych, itp.);
    3) niezaangażowanie znaczących środków własnych w zarządzaniu nieruchomościami;
    4) zamiar przeznaczenia uzyskanych środków na cele (potrzeby) osobiste.
    Ponadto Sąd uznał działania zmierzające do podziału nieruchomości na mniejsze działki i
    uzyskania decyzji o warunkach zabudowy terenu jako czynności mieszczące się w zakresie
    zarządzania majątkiem prywatnym.
    W niniejszej sprawie poza podjęciem pojedynczej czynności w postaci podziału działki na
    kilka mniejszych działek nie były i nie będą podejmowane czynności, które pozwoliłyby

    przesądzać o profesjonalnym charakterze sprzedaży działek w rozumieniu przepisów art.
    15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Wobec tego Wnioskodawczyni uważa, że wszystkie
    podejmowane przez nią czynności mieszczą się w zakresie zarządu jej majątkiem
    prywatnym. Wynika to z faktu, że w świetle orzecznictwa, dla przyjęcia profesjonalnego
    charakteru planowanych czynności niezbędne byłoby wystąpienie szeregu czynności
    charakterystycznych dla podmiotu profesjonalnego. Niewystarczające dla takiego
    przyjęcia jest wystąpienie jedynie pojedynczej czynności dokonania podziału
    nieruchomości na mniejsze działki.
    Jak to zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, w analizowanej sprawie,
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność w zakresie wynajmu i zarządzania
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, stanowiła przedmiot interpretacji indywidualnej z dnia
    22 stycznia 2021 r., sygn. akt. 0111-KDIB3-1.4012.806.2020.3.MSO.
    Organ podatkowy w przytoczonej interpretacji uznał, że sprzedaż nieruchomości
    gruntowej będzie traktowana jako działalność gospodarcza tylko wtedy, gdy sprzedający
    podejmie szereg działań świadczących o aktywnym obrocie nieruchomościami.
    Jednocześnie potwierdził, że czynności takie jak podział gruntu, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy czy wydzielenie działki na drogę dojazdową mieszczą się w ramach
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku ze wspomnianą interpretacją,
    Wnioskodawczyni uważa, że podział działek oraz inne działania przez niego podjęte,
    odnoszą się do zarządzania majątkiem prywatnym.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawczyni dokona podziału działki w
    celu zwiększenia swoich przychodów ze sprzedaży nieruchomości. Działania podjęte przez
    Wnioskodawczynię wpływają więc generalnie na podniesienie atrakcyjności
    nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości, jednak jak wynika z orzeczenia TSUE z
    dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby
    Skarbowej w Warszawie (C-181/10), działania w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej nie
    mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą, jak wskazuje Trybunał inaczej jest natomiast w sytuacji, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2023 r., I FSK 1634/18, Sąd
    również wskazał, że o tym, czy dokonujący sprzedaży gruntu działał w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    W ocenie Wnioskodawczyni, okoliczności przedstawione powyżej oraz utrwalone
    orzecznictwo, uniemożliwia uznanie, że przy planowanych czynnościach będzie ona
    działała jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w myśl ustawy o VAT,
    albowiem planowane czynności są charakterystyczne dla zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym oraz mieszczą się w jego zakresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby

    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego

    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki istotne jest, czy
    Sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął/podejmie aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2

    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że (...)2021 r. dla nieruchomości Rada Miejska uchwaliła miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego. Nie podejmowała Pani żadnych działań w
    związku uchwaleniem planu miejscowego. W związku z uchwalaniem miejscowego planu
    doszło do wyznaczenia dróg miejskich oraz wewnętrznych na nieruchomości, będącej Pani
    własnością. Na skutek uchwalenia planu miejscowego powstała działka nr 1, którą planuje
    Pani sprzedać po podziale na sześć działek. W przeszłości jak i obecnie nie prowadziła Pani
    na przedmiotowej nieruchomości żadnej działalności opodatkowanej podatkiem VAT ani
    nie wykorzystywała jej do tego celu. Przedmiotowa nieruchomość była wydzierżawiana
    wyłącznie nieodpłatnie. Nie planuje Pani podejmowania żadnych aktywnych działań
    związanych ze sprzedażą działki, takich jak reklama działek, tworzenie strony internetowej,
    wizualizacji domów i tym podobne. Ograniczy się Pani jedynie do wystawienia ogłoszenia
    na portalu z ogłoszeniami sprzedaży nieruchomości i będzie oczekiwać na zgłoszenia się
    potencjalnych nabywców. Alternatywnie planuje Pani skorzystać z usług biura
    pośrednictwa sprzedaży, które pomoże jej znaleźć kupującego. Nie prowadziła Pani
    żadnych działań w celu uatrakcyjnienia działek wydzielonych z działki nr 1 dla celów
    sprzedaży lub podniesienia ich wartości. W szczególności nie ogrodziła Pani działek, nie
    uzbroiła ich w media, a także nie podjęła żadnych działań w celu ich uzbrojenia.
    Nieruchomość była nieodpłatnie udostępniona dzierżawcy, który uprawiał tą
    nieruchomość dbając o jej należytą kulturę i utrzymanie w odpowiednim stanie,
    pobierając dopłaty do ziemi. Działka nr 1 została nabyta przez Panią wraz z nieżyjącym już
    mężem, z myślą o potrzebach ich rodziny. Zakup ten miał charakter osobisty – Pani wraz z
    mężem traktowała zakupioną nieruchomość jako element długofalowego zabezpieczenia
    rodziny oraz alokacji kapitału. Nie towarzyszyła Pani intencja wykorzystywania działki w
    celach zarobkowych ani przekształcania jej w przedmiot obrotu. Nigdy nie korzystała Pani
    z działki nr 1 dla celów działalności gospodarczej. Nigdy nie oddawała Pani działki nr 1 w
    odpłatny najem, dzierżawę albo do odpłatnego używania na podstawie innych umów.
    Przedmiotowa nieruchomość była wydzierżawiana wyłącznie nieodpłatnie. Przyszłym
    nabywcom nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu (np. w
    celu występowania o decyzje administracyjne dotyczące nieruchomości przed
    przeniesieniem własności). Nie prowadzi Pani działalności polegającej na obrocie
    nieruchomościami – nie nabywa gruntów z zamiarem ich odsprzedaży, nie planuje Pani
    nabywać innych działek w celu ich sprzedaży.
    W analizowanej sprawie Pani wątpliwości dotyczą kwestii braku opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży sześciu działek budowlanych wydzielonych z działki nr 1.

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem
    osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym,
    wykluczone są z grona podatników VAT.
    Jak wynika z treści wniosku, działka nr 1 była nieodpłatnie udostępniona dzierżawcy, który
    uprawiał tą nieruchomość, dbając o jej należytą kulturę i utrzymanie w odpowiednim
    stanie, pobierając dopłaty do ziemi.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Natomiast art. 710 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na
    pewien czas oraz nieodpłatność.
    Zatem należy uznać, że umowa nieodpłatnego udostępnienia przez Panią działki stanowiła
    w swojej istocie umowę użyczenia, gdyż z tytułu nieodpłatnego udostępnienia działki nr 1
    nie uzyskała Pani przysporzenia majątkowego. W związku z powyższym, nieodpłatne
    użyczenie nieruchomości nie stanowiło działalności gospodarczej.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy
    działek wydzielonych z działki nr 1 wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT
    nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie
    podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako
    podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Z
    przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka Pani aktywność,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie
    obrotu nieruchomościami.
    Co prawda planuje Pani dokonać podziału działki nr 1 na sześć działek, zgodnie z
    postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podział działki
    na kilka mniejszych działek jest związany wyłącznie z chęcią umożliwienia sprzedaży
    nieruchomości, brak jest bowiem chętnych na zakup działki w całości. Podejmując decyzję
    o podziale działki kieruje się Pani również możliwością zwiększenia wysokości przychodu
    otrzymanego ze sprzedaży nieruchomości. W 2022 r. dokonała Pani również sprzedaży
    jednej ze swoich działek, położonej w strefie przemysłowej – transakcja ta została objęta
    podatkiem VAT (został on zadeklarowany i odprowadzony). Ponadto, zamierza Pani
    zawrzeć z potencjalnymi nabywcami umowy przedwstępne sprzedaży działek. Po zawarciu
    umowy przedwstępnej kupujący nie będą mogli inwestować w infrastrukturę działek. Taka
    możliwość powstanie dopiero w momencie zawarcia umowy przyrzeczonej i przeniesienia
    własności. Jednak ww. działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania działalności

    gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami, gdyż należy je
    oceniać w kontekście przedstawionej sprawy.
    Ponadto – jak Pani wskazała – w przeszłości jak i obecnie nie prowadziła Pani na
    przedmiotowej nieruchomości żadnej działalności opodatkowanej podatkiem VAT ani nie
    wykorzystywała jej do tego celu. Nieruchomość była nieodpłatnie udostępniona
    dzierżawcy, który uprawiał tą nieruchomość dbając o jej należytą kulturę i utrzymanie w
    odpowiednim stanie, pobierając dopłaty do ziemi. Działka nr 1 została nabyta przez Panią
    wraz z nieżyjącym już mężem, z myślą o potrzebach ich rodziny. Zakup ten miał charakter
    osobisty – Pani wraz z mężem traktowała zakupioną nieruchomość jako element
    długofalowego zabezpieczenia rodziny oraz alokacji kapitału. Nie towarzyszyła Pani
    intencja wykorzystywania działki w celach zarobkowych ani przekształcania jej w
    przedmiot obrotu. Nigdy nie korzystała Pani z działki nr 1 dla celów działalności
    gospodarczej. Nigdy nie oddawała Pani działki nr 1 w odpłatny najem, dzierżawę albo do
    odpłatnego używania na podstawie innych umów. Przedmiotowa nieruchomość była
    wydzierżawiana wyłącznie nieodpłatnie. Przyszłym nabywcom nie będą udzielane żadne
    pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu (np. w celu występowania o decyzje
    administracyjne dotyczące nieruchomości przed przeniesieniem własności). Nie prowadzi
    Pani działalności polegającej na obrocie nieruchomościami – nie nabywa gruntów z
    zamiarem ich odsprzedaży, nie planuje Pani nabywać innych działek w celu ich sprzedaży.
    Zatem, sprzedaż przez Panią sześciu działek wydzielonych z działki nr 1 można więc uznać
    za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy
    działek będzie korzystała Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem
    powyższego transakcja zbycia ww. sześciu działek wydzielonych z działki nr 1 nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym w rozpatrywanej
    sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że z tytułu sprzedaży sześciu działek budowlanych
    wydzielonych z działki o numerze 1 nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od
    towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W szczególności oparłem się na informacji, że:
    · działka nr 1 została nabyta przez Panią z myślą o potrzebach rodziny. Zakup ten miał
      charakter osobisty. Nie towarzyszyła Pani intencja wykorzystywania działki w celach
      zarobkowych ani przekształcania jej w przedmiot obrotu;

    · zamierza Pani zawrzeć z potencjalnymi nabywcami umowy przedwstępne sprzedaży
      działek. Po zawarciu umowy przedwstępnej kupujący nie będą mogli inwestować w
      infrastrukturę działek. Taka możliwość powstanie dopiero w momencie zawarcia
      umowy przyrzeczonej i przeniesienia własności na kupujących;
    · w przeszłości jak i obecnie nie prowadziła Pani na przedmiotowej nieruchomości żadnej
      działalności opodatkowanej podatkiem VAT ani nie wykorzystywała jej do tego celu.
      Nieruchomość była nieodpłatnie udostępniona dzierżawcy, który uprawiał tą
      nieruchomość dbając o jej należytą kulturę i utrzymanie w odpowiednim stanie,
      pobierając dopłaty do ziemi;
    · działka nr 1 została nabyta przez Panią wraz z nieżyjącym już mężem, z myślą o
      potrzebach ich rodziny. Zakup ten miał charakter osobisty – Pani wraz z mężem
      traktowała zakupioną nieruchomość jako element długofalowego zabezpieczenia
      rodziny oraz alokacji kapitału. Nie towarzyszyła Pani intencja wykorzystywania działki
      w celach zarobkowych ani przekształcania jej w przedmiot obrotu. Nigdy nie korzystała
      Pani z działki nr 1 dla celów działalności gospodarczej. Nigdy nie oddawała Pani działki
      nr 1 w odpłatny najem, dzierżawę albo do odpłatnego używania na podstawie innych
      umów. Przedmiotowa nieruchomość była wydzierżawiana wyłącznie nieodpłatnie;
    · przyszłym nabywcom nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa do działania w Pani
      imieniu (np. w celu występowania o decyzje administracyjne dotyczące nieruchomości
      przed przeniesieniem własności);
    · nie prowadzi Pani działalności polegającej na obrocie nieruchomościami – nie nabywa
      gruntów z zamiarem ich odsprzedaży, nie planuje Pani nabywać innych działek w celu
      ich sprzedaży.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.