Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.321.2016.1.IŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-08-11
Teza: Prawo do odliczenia pełnych kwot VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z instalacją solarów na budynkach mieszkańców.
Słowa kluczowe: gmina; nieruchomości; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko–przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2016r. (data wpływu 14 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina … (dalej Gmina) przystąpi do realizacji projektu pod nazwą „…” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa … na lata 2014 – 2020, Działanie 4.1. Wsparcie wykorzystania OZE. Zasadniczym celem projektu jest poprawa stanu środowiska naturalnego i ograniczenie zagrożeń ekologicznych poprzez wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych. Projekt jest realizowany w 85% ze środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Gmina, przystępując do realizacji projektu, wypełnia swoje ustawowe zadania. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym, gminy wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, sprawy ochrony środowiska i przyrody należą do zadań własnych gmin. Natomiast zgodnie z art. 403 ust. 2 w związku z art. 400a ust. 1 pkt 21 i pkt 22 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2013 r , poz. 1232). finansowanie ochrony środowiska w zakresie przedsięwzięć związanych z ochroną powietrza i wspomagania wykorzystania lokalnych źródeł energii określony jest jako zadanie własne gmin. Z kolei, zgodnie z treścią art. 216 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 j.t., ze zm.), wydatki budżetów gmin mogą być przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, tj. środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej.

Na mocy umowy o dofinansowanie, środki stanowiące dofinansowanie z budżetu Unii Europejskiej zostaną przekazane na rachunek bankowy Gminy. Gmina założy na ten cel specjalny, wyodrębniony rachunek bankowy, na który również przekazane zostaną wpłaty Właścicieli nieruchomości oraz środki własne Gmin. Gmina przeprowadzi postępowania przetargowe i w imieniu własnym, podpisze umowy z wykonawcami kontraktów. Zgodnie z zasadami projektu na Gminę zostaną wystawione i przesłane przez wykonawców faktury dokumentujące dokonane wydatki związane z realizacją projektu. Wszystkie faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu, będą wystawiane na Wnioskodawcę, gdyż to Gmina będzie stroną umów z wykonawcą usługi montażu instalacji solarnej. Wszystkie wydatki ponoszone w trakcie realizacji projektu w odniesieniu do instalacji solarów na poszczególnych nieruchomościach, tj. na budynkach jednorodzinnych - będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych.

Planowane zakończenie projektu to rok 2018. Projekt obejmuje montaż kompletów zestawów solarnych w celu przygotowania w okresie całorocznym ciepłej wody użytkowej w indywidualnych budynkach jednorodzinnych. Na etapie przygotowawczym zebrano od mieszkańców zainteresowanych uczestnictwem w projekcie „Deklaracje dotyczące udziału w projekcie zakupu i instalacji kolektorów słonecznych”. Udział mieszkańca ma wyrażać się poprzez udostępnienie nieruchomości celem wykonania montażu instalacji solarnej oraz poprzez współfinansowanie całkowitego kosztu instalacji wraz z kosztem nadzoru inwestorskiego i inwentaryzacji powykonawczej. Gmina w celu realizacji projektu zawrze z Właścicielami nieruchomości umowy określające uprawnienia i obowiązki stron (dalej: Umowa z Właścicielem). Na mocy przedmiotowych Umów z Właścicielem, Właściciele nieruchomości udzielą Gminie i wykonawcy, który został wyłoniony w wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, prawa dysponowania nieruchomością, w tym budynkiem, na cele budowlane w zakresie wykonania instalacji solarnej w ramach projektu.

Instalacja solarna pozostaje własnością Gminy przez okres trwałości projektu, tj. 5 lat licząc od dnia rzeczowego i finansowego zakończenia projektu. Po upływie tego okresu, własność instalacji solarnej zostanie przeniesiona na rzecz Właściciela nieruchomości, na której urządzenie zostało zamontowane. Przeniesienie tytułu prawnego zostanie dokonane na podstawie odrębnej umowy, a przekazanie powyższych efektów będzie miało charakter częściowo odpłatny, gdyż na mocy umowy z właścicielem, Właściciel z tego tytułu zobowiązany jest uiścić do Wnioskodawcy kwotę w wysokości 15 % wartości usługi montażu instalacji na jego budynku. Przeniesienie własności infrastruktury na rzecz Właścicieli nieruchomości uczestniczących w projekcie nie będzie związane z poniesieniem dodatkowych kosztów przez właściciela nieruchomości. Podpisując Umowę, Właściciel nieruchomości zobowiąże się do wpłaty w określonym terminie na rzecz Gminy kwoty równoważnej 15 % wartości usługi montażu instalacji solarnej, która to wartość zostanie określona w wyniku przeprowadzonego postępowania przetargowego. Mieszkańcy uczestniczący w projekcie, którzy będą dokonywali wpłat tytułem montażu instalacji solarnych, są osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej i rolnikami ryczałtowymi.

Przedmiotowy projekt jest skierowany do osób fizycznych, a nie przedsiębiorców, natomiast montaż instalacji solarnych ma być dokonany na ich domach mieszkalnych. Z prowadzonej ewidencji i dowodów dokumentujących dokonywane wpłaty będzie jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnie czynności dotyczy wpłata. W tytule wpłaty dokonanej przez uczestnika projektu ma widnieć zapis: „usługa montażu instalacji solarnej”. Realizacja przedmiotowej inwestycji na budynkach Właścicieli będzie uzależniona od wpłat dokonywanych przez poszczególnych Właścicieli nieruchomości. Wynikać to będzie wprost z umów zawartych z Właścicielami i Gminą. W przypadku braku zapłaty, Gmina będzie miała prawo rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym, co oznacza w szczególności brak prawa udziału Właściciela nieruchomości w projekcie. Z czynnością montażu instalacji kolektorów słonecznych, a później przekazaniem prawa własności, nie będzie wiązał się obowiązek uiszczenia dodatkowych płatności na rzecz Gminy. Gmina jest czynnym podatnikiem VAT.

Wykonawcy infrastruktury solarnej, wyłonieni w drodze postępowań publicznych, przeprowadzonych przez Gminę, wystawią i prześlą faktury dokumentujące dokonane wydatki związane z realizacją projektu. Wszystkie faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu będą wystawione na Wnioskodawcę.

Klasyfikacja indywidualnych budynków jednorodzinnych, których dotyczy projekt, według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r, jest następująca: sekcja 1, dział 1, grupa 111, klasa 1110 - budynki mieszkalne jednorodzinne. Przedmiotowe budynki jednorodzinne, na których zostaną zamontowane instalacje solarne, będą zaliczane do budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2. Montaż przedmiotowych instalacji solarnych będzie wykonywany na 367 budynkach. Efekty powstałe w wyniku realizacji przedmiotowego projektu nie pozostaną własnością Wnioskodawcy a zostaną przekazane Właścicielom nieruchomości. Przekazanie powyższych efektów będzie miało charakter częściowo odpłatny, tj. Właściciel z tego tytułu zobowiązany będzie uiścić do Wnioskodawcy kwotę w wysokości części wartości usługi montażu instalacji na jego budynku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z instalacją solarów na budynkach jednorodzinnych mieszkańców uczestniczących w projekcie?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu dotyczącego instalacji solarów na budynkach jednorodzinnych mieszkańców Gminy uczestniczących w projekcie. Zdaniem Wnioskodawcy zakupy związane z wykonaniem usługi instalacji solarów na budynkach jednorodzinnych łączą się ściśle z czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,

*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi,

*   od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu,

*   z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4

W myśl art. 87 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę kwotę podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa TSUE wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanych z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podmiotom podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezstronny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo - prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do realizacji czynności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku. Aby mówić o czynności opodatkowanej, konieczne jest zaistnienie świadczenia (usługi) podatnika na rzecz innej osoby, a świadczenie to następuje w wyniku istniejącej umowy zobowiązaniowej. W przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z inną osobą na rzecz, której zostanie wykonane świadczenie w ramach umowy zobowiązaniowej (Gmina i uczestniczący w projekcie jej mieszkańcy).

Należy zauważyć, że ponoszone wydatki w związku z realizacją projektu „…” dotyczą instalacji zestawów solarnych na budynkach jednorodzinnych, które to budynki znajdują się na terenie Gminy. Odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami na realizacje projektu, w części dotyczącej montażu instalacji solarnych na budynkach jednorodzinnych znajdujących się na terenie Wnioskodawcy, spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ - jak wynika z okoliczności sprawy - wydatki ponoszone na montaż instalacji solarnych na ww. budynkach wykorzystywane będą przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy.

W myśl art. 7 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Warunek ten jest spełniony w relacji Gmina - uczestnik projektu. Każdy właściciel nieruchomości biorący udział w projekcie (który zawrze z Gminą stosowną umowę) wpłaci na rzecz gminy określoną kwotę równą części wartości montażu instalacji solarnej. Gmina w ramach zawartej z Właścicielem nieruchomości umowy wykona usługę montażu solarów. Świadczenie to będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT. Gmina wyłoni w trybie przetargu na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych wykonawców montujących instalacje na wszystkich nieruchomościach - i w ten sposób nabyte usługi i materiały będą pozostawały w bezpośrednim związku z czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawcy, tj. usługami montażu instalacji wykonanymi na terenie Wnioskodawcy. Zachodzić zatem będzie ścisły związek pomiędzy nabyciem towarów i usług niezbędnych do wykonania usługi montażu solarów na poczet której dokonywane będą przez Właścicieli nieruchomości wpłaty. Wpłaty dokonane przez mieszkańców Gminy biorących udział w projekcie będą ujęte w prowadzonym przez Wnioskodawcę rejestrze sprzedaży. Mamy więc tutaj spełnione przesłanki do dokonania odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego. Wpłaty właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy stanowią ekwiwalent za wykonaną usługę montażu instalacji solarów. Koszty związane z wykonaniem przedmiotowej usługi pozostaną w bezpośrednim związku z czynnością opodatkowaną. Odliczenia dokona czynny podatnik podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina przystąpi do realizacji projektu pod nazwą „…”. Projekt będzie realizowany w 85% ze środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Realizacja przedmiotowej inwestycji na budynkach Właścicieli będzie uzależniona od wpłat dokonywanych przez poszczególnych Właścicieli nieruchomości. Wynikać to będzie wprost z umów zawartych z Właścicielami i Gminą. W przypadku braku zapłaty, Gmina będzie miała prawo rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym, co oznacza w szczególności brak prawa udziału Właściciela nieruchomości w projekcie. Wszystkie faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu, będą wystawiane na Wnioskodawcę. Wszystkie wydatki ponoszone w trakcie realizacji projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych. Gmina jest czynnym podatnikiem VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że odnośnie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z instalacją solarów na budynkach jednorodzinnych mieszkańców uczestniczących w projekcie, spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki związane z realizacją projektu będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Prawo to przysługuje Wnioskodawcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy. Tym samym Zainteresowanemu będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy bądź własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.