Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-688/08/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-24
Teza: Istnieje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup samochodów osobowych służących do celów najmu oraz odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do ich napędu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód; samochód-samochód osobowy; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2008 r. (data wpływu 4 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup samochodów osobowych służących do celów najmu oraz odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do ich napędu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup samochodów osobowych służących do celów najmu oraz odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do ich napędu.

**W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż detaliczna samochodów osobowych i ciężarowych oraz usługi serwisowe samochodów. Dopełnieniem działalności gospodarczej Spółki jest świadczenie usług w zakresie najmu samochodów. Dla realizacji usług w zakresie najmu Spółka nabywa m.in. samochody osobowe w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (w tym o dopuszczalnej ładowności powyżej 500 kg), które stanowią w Spółce majątek trwały i służą wyłącznie celom zarobkowego najmu (nie są używane na potrzeby wewnętrzne przedsiębiorstwa) przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Wynajmowane samochody są zaopatrzone w zakupione paliwo do ich napędu. W przypadku najmu zdarza się, że usłudze krótkotrwałego najmu samochodu towarzyszy jednocześnie świadczona przez Spółkę usługa w zakresie naprawy serwisowej lub powypadkowej samochodu klienta. W/w usługi realizowane są na podstawie dwóch odrębnych i odrębnie wycenianych umów. W takiej sytuacji zdarza się również, że za fakturę VAT dokumentującą usługę najmu samochodu nie płaci bezpośrednio usługobiorca, tylko płatność reguluje firma ubezpieczeniowa (w przypadku napraw powypadkowych) lub firma „P” sp. z o. o. (w przypadku napraw gwarancyjnych samochodów tej marki).

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym przy nabyciu samochodów osobowych służących wyłącznie celom najmu przez okres nie krótszy, niż pół roku, Spółce przysługuje pełne odliczenie podatku naliczonego, zgodnie z zasadą ogólną określoną w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów od towarów i usług oraz czy z faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do napędu wynajmowanych samochodów osobowych Spółka może odliczyć podatek naliczony?

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym nie znajdują zastosowania przepisy art. 86 ust. 3 i i art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, które ograniczają i wyłączają odliczenie podatku naliczonego. Spółka, cytując treść art. 86 ust. 3 i art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b) ww. ustawy, stwierdza, że w jej przypadku dyspozycja zawarta w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b) ww. ustawy jest w pełni zrealizowana, co oznacza, że zarówno art. 86 ust. 3, ograniczający prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie samochodu osobowego, jak i 88 ust. 1 pkt 3, wyłączający możliwość odliczenia podatku przy zakupie paliwa wykorzystywanego do napędu przedmiotowych samochodów nie znajdują zastosowania. Ponadto Spółka wskazała, iż prezentowane stanowisko potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych, przykładowo I US w Opolu – pismo PP/443-91-1/06 z dnia 17 lipca 2006 r., I Mazowiecki US – 1471/NUR2/443-372/06/JP z dnia 22 grudnia 2006 r., IUS w Gdyni – pismo XII-2/443-102/TZ-101/06/AB z dnia 17 sierpnia 2006 r., czy III US w Bydgoszczy – pismo nr PP1-443-10/07 z dnia 6 sierpnia 2007 r.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a tego artykułu, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Od powyższej zasady ustawodawca przewidział pewne wyjątki. Takim wyjątkiem dotyczącym prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest przepis art. 86 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Natomiast w myśl dyspozycji art. 86 ust. 4 pkt 7 cyt. ustawy ograniczenia zawartego w art. 86 ust. 3 nie stosuje się w przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze. Ponadto w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b cyt. ustawy zawarto warunek, iż samochody (pojazdy) winny być przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na cele najmu, dzierżawy, leasingu lub inne o podobnym charakterze przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, Spółka dla realizacji usług w zakresie najmu, nabywa m.in. samochody osobowe służące wyłącznie celom zarobkowego najmu przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Wynajmowane samochody są zaopatrzone w zakupione paliwo do ich napędu. W przypadku najmu zdarza się, że usłudze krótkotrwałego najmu samochodu towarzyszy jednocześnie świadczona przez Spółkę usługa w zakresie naprawy serwisowej lub powypadkowej samochodu klienta. Ww. usługi realizowane są na podstawie dwóch odrębnych i odrębnie wycenianych umów. W takiej sytuacji zdarza się również, że za fakturę VAT dokumentującą usługę najmu samochodu nie płaci bezpośrednio usługobiorca, tylko płatność reguluje firma ubezpieczeniowa (w przypadku napraw powypadkowych), lub firma „P” sp. z o. o. (w przypadku napraw gwarancyjnych samochodów tej marki).

Zatem, o ile przedmiotem działalności Spółki jest oddawanie w odpłatne używanie samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze oraz samochody te są przez Spółkę przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, Spółce przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na zasadach ogólnych, określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i w odniesieniu do takich samochodów osobowych nie będzie miało zastosowanie ograniczenie wynikające z art. 86 ust. 3 ww. ustawy.

Zaznacza się, że wskazany przedmiot działalności gospodarczej (najem) musi wynikać z wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

Stosownie do treści art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących zakup paliwa, o którym mowa w powyższym przepisie, nie odnosi się jednak do paliwa wykorzystywanego do napędu m.in. pojazdów oddawanych w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu i używanych wyłącznie w tym celu przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy).

Zatem w tym przypadku przysługuje również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu tych samochodów, pod warunkiem jednak, że wydatki te będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w myśl przepisów o podatku dochodowym oraz nie zachodzą inne wyłączenia określone w art. 88 cyt. ustawy.

Końcowo informuje się, iż wydając niniejszą interpretację tut. organ nie dokonywał oceny zasadności nabywania paliwa do samochodów wykorzystywanych na cele najmu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy i związku tych nabyć z czynnościami opodatkowanymi, gdyż nie było to przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej -powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.