Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.128.2025.1.KKM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Opłata od plastiku jednorazowego użytku (SUP) jako przychód
i koszt uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
opłata
przychód-przychód podlegający opodatkowaniu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków
    podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (...) Sp. z o.o. Sp. K. o numerze (...) jest podatnikiem prowadzącym działalność
    gospodarczą, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Spółka sprzedaje (...).
    Nowelizacja ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie
    gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. 2023. 433, dalej
    jako „Ustawa SUP”) nałożyła na przedsiębiorców sprzedających jednorazowe opakowania
    konsumentom końcowym obowiązki w postaci pobierania opłaty od opakowań
    wykonanych z tworzyw sztucznych. Pobrana przez spółkę Opłata SUP podlega przekazaniu
    na odrębny rachunek bankowy prowadzony przez marszałka województwa właściwego ze
    względu na miejsce jej pobrania w terminie do dnia 15 marca kolejnego roku
    kalendarzowego, po którym została pobrana. Pierwsze rozliczenie opłaty SUP za rok 2024
    nastąpiło zatem do 15 marca 2025r. Spółka do tej pory traktowała pobraną od klientów
    opłatę SUP jako przychód podatkowy i powiększała o ich wartość zaliczki na podatek
    dochodowy od osób prawnych.
    Jednocześnie nie zostały zaimplementowane jednak żadne regulacje odnoszące się do
    prawidłowego oznaczania wskazanej opłaty na paragonach fiskalnych/fakturach oraz
    kwestii jej rozliczeń podatkowych, zarówno w odniesieniu do podatku VAT oraz podatków
    dochodowych. Spółka ma wątpliwości, czy przedmiotowa opłata stanowi przychód i koszt
    jego uzyskania na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych.
    Pytania
    1) Czy w świetle tak przedstawionego stanu faktycznego oraz przepisów ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych, opłata SUP stanowi dla Wnioskodawcy
      przychód?
    2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1), czy Podatnik ma prawo
      potraktować opłatę SUP jako koszt uzyskania przychodu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego oraz przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, opłata SUP nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu.
    Opłata od plastiku jednorazowego użytku (tzw. single-use-plastic) nie stanowi trwałego,
    bezzwrotnego i definitywnego przysporzenia majątkowego. Definitywne przysporzenie
    należy bowiem rozumieć jako w sposób trwały i ostateczny zwiększające aktywa
    podatnika. W analizowanej sprawie takie zwiększenie aktywów nie następuje. Pobrana
    opłata jest przez Spółkę wnoszona na odrębny rachunek bankowy, prowadzony przez
    marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce jej pobrania, w terminie do
    dnia 15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, w którym została pobrana.
    2. Podatnik nie ma prawa potraktować opłaty SUP jako koszt uzyskania przychodu. Opłata
    SUP nie spełnia definicji kosztu uzyskania przychodu zawartego w art. 15 Ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Literalna wykładnia powołanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do
    przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są
    trwałe, definitywne i bezwarunkowe.
    W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady
    więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi może on
    rozporządzać jak właściciel.
    Ponadto, opierając się na orzecznictwie, jak i wypowiedziach przedstawicieli doktryny
    prawa podatkowego stwierdzić należy, że do powstania przychodu podatkowego
    konieczne jest, aby kumulatywnie wystąpiły poniższe przesłanki:
    1) dane przysporzenie ostatecznie, trwale i definitywnie powiększa majątek podatnika;
    2) podatnik może danym przysporzeniem swobodnie dysponować, oraz
    3) przysporzenie nie znajduje się na liście wyłączeń przewidzianych w ustawie o CIT.
    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie nowelizacji ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o
    obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o
    opłacie produktowej (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 433, dalej: „ustawa o SUP”) na Spółkę jako
    przedsiębiorcę sprzedającego jednorazowe opakowania konsumentom końcowym został
    nałożony obowiązek pobierania opłaty od opakowań wykonanych z tworzyw sztucznych.
    Pobrana przez Spółkę Opłata SUP podlega przekazaniu na odrębny rachunek bankowy
    prowadzony przez marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce jej
    pobrania.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy pobrana od klientów opłata SUP stanowi dla
    Spółki przychód.
    Opłata, o której mowa we wniosku, wynika z art. 3b ust. 1 ustawy o SUP, zgodnie z którym:
      Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego, jednostkę handlu
      hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty
      jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do
      ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego
      przedsiębiorcę w te produkty, jest obowiązany do pobrania opłaty od użytkownika

      końcowego nabywającego te produkty lub napoje lub żywność w tych produktach,
      zwanej dalej „opłatą”.
    W myśl art. 3d ust. 1 ww. ustawy:
      Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 3b ust. 1 i 2, wnoszą pobraną opłatę na
      odrębny rachunek bankowy prowadzony przez marszałka województwa właściwego
      ze względu na miejsce jej pobrania, w terminie do dnia 15 marca roku następującego
      po roku kalendarzowym, w którym została pobrana.
    Wysokość opłaty określona jest w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z 7
    grudnia 2023 r. w sprawie stawek opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw
    sztucznych będące opakowaniami (Dz. U. z 2023 r. poz. 2679).
    Jak wynika z powyższego, opłata od plastiku jednorazowego użytku (tzw. single-use-
    plastic) nie stanowi dla podatnika trwałego, bezzwrotnego i definitywnego przysporzenia
    majątkowego. Definitywne przysporzenie należy bowiem rozumieć jako w sposób trwały i
    ostateczny zwiększające aktywa podatnika.
    W analizowanej sprawie takie zwiększenie aktywów nie następuje. Pobrana opłata jest
    przez Państwa wnoszona na odrębny rachunek bankowy, prowadzony przez marszałka
    województwa właściwego ze względu na miejsce jej pobrania, w terminie do 15 marca
    roku następującego po roku kalendarzowym, w którym została pobrana. Ponadto,
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają szczególnych
    regulacji, które dla celów podatku dochodowego uzasadniałyby traktowanie pobranej i
    odprowadzonej opłaty jako przychodu.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Z uwagi na stanowisko organu w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym pobrana opłata
    nie stanowi przychodu podatkowego (odpowiedź przecząca), bezzasadne stało się
    odniesienie się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2, które było pytaniem
    warunkowym, na które oczekiwali Państwo odpowiedzi w przypadku odpowiedzi
    twierdzącej na pytanie nr 1.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.