Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.772.2024.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Brak uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; majątek-majątek prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług
    z tytułu sprzedaży działek. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W związku z zapewnieniem sobie i dwójce dzieci potrzeb bytowych Wnioskodawczyni
    podjęła decyzję o sprzedaży części nieruchomości z przeznaczeniem uzyskanych środków
    pieniężnych w części na zakup mieszkania w miejscowości (...), gdyż dotychczas
    Wnioskodawczyni mieszka w najmowanym mieszkaniu z A. Działki planuje sprzedać na
    początku 2025 r.
    W chwili obecnej Wnioskodawczyni jest rozwódką. Działki rolne, które Wnioskodawczyni
    chce sprzedać otrzymała w darowiźnie od byłego męża. Działki zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania od 2016 r. przeznaczone są na zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną.
    Małżonkowie A.A. i Wnioskodawczyni B.B., 4 grudnia 2008 r. podpisali umowę o
    ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej.
    17 kwietnia 2009 r. mąż Wnioskodawczyni A.A. i Wnioskodawczyni B.B. podpisali w formie
    aktu notarialnego umowę darowizny, w której A.A. darował swojej żonie B.B.
    przysługujące mu na zasadzie majątku osobistego
        prawo własności nieruchomości rolnej niezabudowanej, położonej w (...), gmina (...),
        składającej się z działek gruntu oznaczonych numerami 1 i 2 o łącznej powierzchni
        dwóch hektarów, dla której Sąd Rejonowy V Wydział Ksiąg wieczystych w (...)
        prowadził księgi wieczyste (...),
        udział do 3/8 części w prawie użytkowania wieczystego do 4 grudnia 2089 r. gruntu
        będącego własnością Skarbu Państwa, położonego w (...), gmina (...), stanowiącego
        działkę gruntu oznaczoną numerem 3, o powierzchni 3 tysiące metrów
        kwadratowych, dla której Sąd Rejonowy V Wydział Ksiąg wieczystych w (...)
        prowadził księgi wieczyste KW Nr (...),
    postanawiając, że przedmiot darowizny stanowić będzie wyłącznie majątek osobisty
    obdarowanej B.B.
    A.A. przedmiotowe prawa nabył w wyniku dziedziczenia po zmarłym 14 października 2005
    r. ojcu C.C. oraz na podstawie prawomocnego postanowienia o dziale spadku i zniesieniu
    współwłasności wydanego przez Sąd Rejonowy w (...) 18 października 2006 . sygn. akt (...).
    Przedmiotowe prawa nie były obciążone żadnymi długami, roszczeniami osób trzecich ani
    nie były ograniczone w rozporządzaniu.
    W przedmiotowym akcie Wnioskodawczyni oświadczyła, iż darowiznę przyjmuje i nabycia
    powyższych praw dokonuje do majątku osobistego.
    Przy umowie darowizny okazano:

    a) wypis z rejestru gruntów wydany przez Starostę (...) 25 marca 2009 r., z którego wynika,
    że działka gruntu oznaczona numerem 1 posiada powierzchnię 1 hektar i oznaczona jest
    symbolami R i Ł, działka gruntu oznaczona numerem 2 posiada powierzchnię 1 hektar i
    oznaczona jest symbolami R;
    b) wypis z rejestru gruntów wydany przez Starostę (...) 25 marca 2009 r., z którego wynika,
    że działka gruntu oznaczona numerem 3 posiada powierzchnię 3 tysiące metrów
    kwadratowych i oznaczona jest symbolem Bz;
    c) zaświadczenie Nr (...) wydane 26 marca 2009 r. przez Wójta Gminy (...), z którego wynika,
    że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania
    przestrzennego wsi (...), gmina (...) - działka Nr 3 w (...) wchodzi w skład terenu
    oznaczonego symbolem - UT2 opisanego jako tereny obsługi turystyki wodnej, działki Nr 1
    i 2 opisane symbolem UT4 - teren obsługi turystyki.
    16 listopada 2015 r. małżonkowie A.A. i B.B. wzięli rozwód.
    28 czerwca 2016 r. zgodnie z uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) zmieniła przeznaczenie działki
    4, obręb (...) z przeznaczeniem 2MN - na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
    (100%), w tym działek Wnioskodawczyni.
    W 2020 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do Wójta Gminy (...) o wydanie decyzji podziału
    przedmiotowej nieruchomości 1 i 2. W trakcie postępowania okazało się, iż działki
    Wnioskodawczyni nie mają dostępu do prawidłowej drogi gminnej co jest jednym z
    warunków pozytywnie zaopiniowanego podziału, o czym Wnioskodawczyni nie wiedziała.
    Dotychczasowa droga gminna nie spełniała norm, gdyż miała w najwęższym miejscu 0,5 m
    szerokości. Co ostatecznie skutkowało, iż gmina negatywnie zaopiniowała podział
    nieruchomości.
    Podobnie w 2021 r. Wójt Gminy (...) wydał postanowienie i negatywnie zaopiniował podział
    sąsiedniej działki nr 4 polegającej na wydzieleniu działki nr 5, 6 i 7 należącej do B.
    stwierdzając, iż dla projektowanej działki 7 nie zapewniono dostępu do drogi publicznej a
    działka gminna nr 8 (tj. droga gminna) do której przylegała projektowana działka 7 miała w
    najwęższym miejscu 0,5 m szerokości.
    W postanowieniu tym Wójt Gminy (...) uznał aby projektowana działka 7 miała zapewniony
    dostęp do drogi publicznej, musi mieć dostęp również do całego terenu, czyli również do
    działek Wnioskodawczyni 1 i 2 oraz trzeciej działki 9. Aby warunek dostępu do drogi
    publicznej mógł być spełniony przed złożeniem wniosku o zgodność projektowanego
    podziału nieruchomości należącej do B. należałoby uzyskać prawo przejścia i przejazdu
    przez działki 1, 2 oraz 9.
    Z uwagi na błąd leżący po stronie gminy polegający na niewłaściwym wydzieleniu dróg
    gminnych, Wnioskodawczyni 2 marca 2022 r. wystąpiła o wykonanie podziału działek 1 i 2
    celem przekazania nieodpłatnie gminie na poszerzenie drogi gminnej. Wójt Gminy (...) w
    piśmie z 23 marca 2022 r. (...) wyraził zgodę, iż koszty geodezyjne oraz notarialne związane
    z nieodpłatnym przekazaniem na rzecz Gminy (...) wydzielonych działek poniesie gmina
    (...). Jednocześnie postanowił, iż po przeniesieniu prawa własności na rzecz Gminy (...)
    działek powstałych w wyniku podziału, Gmina (...) podejmie działania z Gminną Spółką
    Komunalną z siedzibą w (...), mając na celu wydłużenie odcinka sieci kanalizacyjnej i
    wodnej, wzdłuż wydzielonych działek w tym do działki Wnioskodawczyni, co też później
    uczynili.
    Na wniosek Wnioskodawczymi Wójt Gminy (...) podzielił działkę 1 i 2 wydzielając tym
    samym działkę nr 10 o pow. 0,0210 oraz działkę nr 11 o pow. 0,0208 ha z przeznaczeniem
    na drogę gminną. Po podzieleniu nieruchomości Wnioskodawczyni pozostały działki nr 12
    o pow. 0,98 ha oraz nr 13 o pow. 0,98 ha.
    3 stycznia 2023 r. Wójt Gminy (...) wydał zarządzenie w sprawie nieodpłatnego nabycia
    przez Gminę (...) nieruchomości gruntowych położonych w obrębie (...), gmina (...)
    oznaczonych numerami 10 i 11.

    15 lutego 2023 r. Wnioskodawczyni umową darowizny w formie aktu notarialnego
    przekazała Gminie (...) działkę 10 o pow. 0,0210 oraz działkę 11 o pow. 0,0208 ha z
    przeznaczeniem na drogę gminną.
    W celu sprzedaży części nieruchomości składającej się z działek gruntu oznaczonych
    numerami 12 i 13 o łącznej powierzchni 1,96 ha Wnioskodawczyni wystąpiła do Gminy (...)
    o podział przedmiotowej nieruchomości.
    Postanowieniem z 30 stycznia 2024 r. Wójt Gminy (...) pozytywnie zaopiniował projekt
    podziału działek 12 i 13 zapisanych w księdze wieczystej (...), prowadzonej w Sądzie
    Rejonowym w (...).
    14 marca 2024 r. Wójt Gminy (...) wydał decyzję nr (...) i postanowił zatwierdzić podział
    nieruchomości - działek zapisanych w księdze wieczystej (...), oznaczonych w ewidencji
    gruntów i budynków numerami 12 o pow. 0,9800 ha, 13 o pow. 0,9800 ha, obręb (...)
    gmina (...) na działki:
        14 o pow. 0,1201 ha położona na terenie 2 MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        15 o pow. 0,1201 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        16 o pow. 0,1207 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        17 o pow. 0,1204 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        18 o pow. 0,5140 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna, 5RZ tereny rolne użytków zielonych, 4R tereny rolne, 1KDL tereny
        dróg publicznych klasy lokalnej.
        19 o pow. 0,2644 ha położona na terenie 2KD-W, drogi wewnętrzne,
        20 o pow. 0,7054 ha położona na terenie 3MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
    o łącznej powierzchni 1,9651 ha.
    26 kwietnia Starosta Powiatu (...) na podstawie decyzji Wójta Gminy (...) nr (...) wydał
    zawiadomienie o zmianie z 26 kwietnia 2024 r.
    Opis zmiany: połączenie działek 12 i 13 oraz podział na 7 działek. Wykreślono działkę 12 o
    powierzchni 0,98 hektara. Wykreślono działkę 13 o powierzchni 0,98 hektara. Po zmianie
    dopisano działkę 14 o pow. 0,1201 ha, 15 o pow. 0,1201 ha, 16 o pow. 0,1207 ha, 17 o
    pow. 0,1204 ha, 18 o pow. 0,5140 ha, 19 o pow. 0,2644 ha, 20 o pow. 0,7054 ha.
    Co do przedmiotowych działek Wnioskodawczyni oświadcza iż:
        Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest czynnym
        podatnikiem VAT,
        działki zostały nabyte w drodze aktu darowizny, od byłego męża, które otrzymał w
        spadku po zmarłym ojcu,
        nie podejmowano jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości
        nieruchomości, uatrakcyjnienia, za wyjątkiem podziału nieruchomości w celu
        ułatwienia procesu sprzedaży i uzyskania wyższej ceny,

        Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż prawie wszystkich działek, zostawiając sobie
        jedną lub dwie Działki,
        Wnioskodawczyni w 2025 r. planuje wystąpić o dalszy podział działek nr 14 i nr 16,
        na działce 16 jest doprowadzona sieć wodociągowa i kanalizacyjna,
        działki 14, 15, 17, 18, 19, 20 nie są uzbrojone w sieci, tj. wodociągową, kanalizacyjną,
        w drodze gminnej doprowadzona jest woda, kanalizacja, prąd,
        na części działki 16 Wnioskodawczyni postawiła ogrodzenia na powierzchni około
        0,15 ha z przeznaczeniem na własne cele osobiste,
        żadna z przedmiotowych działek nie jest zabudowana,
        akcja marketingowa ogranicza się do wystawiania ogłoszeń sprzedaży na stronach
        internetowych m.in. (...) celem poinformowania o ich sprzedaży,
        nie prowadzono działalności deweloperskiej polegającej na obrocie
        nieruchomościami lub budowie domów mieszkalnych,
        nie udzielano żadnych pełnomocnictw do zarządzania przedmiotowymi działkami
        lub do działania w sprawach dotyczących ich sprzedaży i nie planuje się tego robić,
        na dzień złożenia wniosku nie ma zawartej żadnej umowy sprzedaży, nie
        występowano również o pozwolenia na budowę na tych działkach,
        działki są wykorzystywane wyłącznie do celów prywatnych i nie jest prowadzona
        tam działalność gospodarcza,
        działki nie były i nie będą udostępniane osobom trzecim,
        nie planuje się zawierania jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy dotyczących tych
        nieruchomości na rzecz osób trzecich, ani o charakterze odpłatnym ani
        nieodpłatnym,
        nie zamierza się przed sprzedażą działek podejmować ani osobiście, ani za
        pośrednictwem osób trzecich, jakichkolwiek innych czynności wymagających
        zaangażowania środków finansowych czy też zmierzających do podniesienia
        wartości przedmiotowych działek (m.in. nie zamierza się wykonywać żadnych
        przyłączy mediów ani ogradzać terenu przeznaczonych do sprzedaży działek),
        działka stanowiąca drogę wewnętrzną będzie sprzedawana w równych udziałach
        łącznie ze zbywanymi działkami pod zabudowę.
        do 2023 r. Wnioskodawczyni pobierała dopłaty unijne z ANR.

## Pytanie

Czy sprzedaż przedmiotowych działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług (art. 5 ust. 1 pkt 1) a Wnioskodawczyni będzie działać w charakterze podatnika VAT,
    o którym jest mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
    i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawczyni, sprzedaż należących do niej działek nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem będzie dokonywana tylko i wyłączenie w ramach
    zarządu jej majątkiem prywatnym, a Wnioskodawczyni nie będzie działała w charakterze
    podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy od towarów i usług.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest
    przez podmiot mający status podatnika VAT i działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Z kolei działalność gospodarcza w świetle art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle powyższych przepisów oraz ukształtowanego na ich tle orzecznictwa uznanie, że
    osoba fizyczna dokonując sprzedaży gruntów pod budowę działa jako podatnik
    prowadzący działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej działalność ma charakter
    zawodowy (profesjonalny), stały (charakteryzujący się powtarzalnością czynności) i
    zorganizowany.
    Zgodnie z tezami zawartymi w wyroku składu 7 sędziów Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07 oraz w orzeczeniach
    Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok z 27 października 2009 r. sygn. akt I FSK
    1043/08) podającymi kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, w jakich
    przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, a nie z zarządem majątkiem
    prywatnym, przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT powinny być rozumiane w ten sposób,
    że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec,
    usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny
    zawód. Ani więc formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    W orzecznictwie TSUE istotne znaczenie dla niniejszego wniosku ma wyrok z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10. TSUE zauważył, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od towarów i usług na
    podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z
    możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, niezależnie od
    częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność
    producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jednocześnie
    TSUE wskazał, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie
    nabytym ze zwolnieniem z VAT i przekształconym wskutek zmiany planu
    zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony
    pod zabudowę, nie można uznać za podatnika VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust.
    1 dyrektywy 2006/112/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w
    celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112
    /WE, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług. TSUE stanowisko to
    konsekwentnie prezentował także w innych orzeczeniach (sprawy: C-263/11, C-331/14, C-
    72/137).

    W oparciu o poglądy TSUE wyrażone w przywołanych wyrokach w orzecznictwie sądowo-
    administracyjnym jednolicie podkreśla się, że stwierdzenie czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy,
    albowiem różnorodność stanów faktycznych pozwala jedynie na sformułowanie pewnych
    wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli.
    W każdej sprawie konieczne jest zatem ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności
    dany podmiot występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki
    podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo
    własności w stosunku do tego gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z dokonanych w danej
    sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się tak jak
    handlowiec.
    Jednocześnie wymaga podkreślenia, że sądy administracyjne wypowiadają zgodny pogląd
    co do tego, że ustawodawca polski nie skorzystał z możliwości określonej w art. 12 ust. 1 i
    ust. 3 dyrektywy 2006/112/WE, umożliwiającej uznanie za podatnika każdego, kto nawet
    okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością gospodarczą, w zakresie
    pojedynczej dostawy budynku lub terenu budowlanego (zob. np. wyroki NSA z 30
    listopada 2011 r. sygn. akt I FSK 1684/11 czy 14 maja 2015 r. sygn. akt I FSK 382/14).
    W świetle powołanych orzeczeń odnoszących się do styku zarządu majątkiem prywatnym
    z profesjonalnym obrotem nieruchomościami, stwierdzić należy, że do oceny charakteru
    działania danego podmiotu w konkretnej sprawie, niezbędne jest każdorazowo ustalenie,
    czy zbywca podjął aktywne działania angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    Wobec powyższego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników
    podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto
    jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie przedstawionego we wniosku o udzielenie
    interpretacji stanu faktycznego i opisanych okoliczności, mamy do czynienia z zarządem
    majątkiem prywatnym a opisany stan faktycznie i działania nie świadczą o profesjonalnym
    i zorganizowanym charakterze transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości (np. grunty, budynki oraz ich
    części), spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności
    te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy
    podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w
    związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.

    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania sprzedaży działek, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,

    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwana dalej: Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:

      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży
    opisancyh działek będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku
    od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i
    stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że w związku z zapewnieniem sobie i dwójce dzieci potrzeb
    bytowych podjęła Pani decyzję o sprzedaży części nieruchomości z przeznaczeniem
    uzyskanych środków pieniężnych w części na zakup mieszkania. Działki planuje Pani
    sprzedać na początku 2025 r. Działki rolne, które chce Pani sprzedać otrzymała Pani w
    darowiźnie od byłego męża. Działki te zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    od 2016 r. przeznaczone są na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Małżonkowie 4
    grudnia 2008 r. podpisali umowę o ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej.
    17 kwietnia 2009 r. Pani mąż i Pani podpisali w formie aktu notarialnego umowę
    darowizny, w której mąż darował Pani przysługujące mu na zasadzie majątku osobistego:
        prawo własności nieruchomości rolnej niezabudowanej, składającej się z działek
        gruntu oznaczonych numerami 1 i 2 o łącznej powierzchni 2 hektarów,
        udział do 3/8 części w prawie użytkowania wieczystego do 4 grudnia 2089 r. gruntu
        będącego własnością Skarbu Państwa stanowiącego działkę gruntu oznaczoną
        numerem 3, o powierzchni 3 000 metrów kwadratowych,
    postanawiając, że przedmiot darowizny stanowić będzie wyłączenie majątek osobisty
    obdarowanej - czyli Pani.
    Mąż przedmiotowe prawa nabył w wyniku dziedziczenia po zmarłym ojcu oraz na
    podstawie prawomocnego postanowienia o dziale spadku i zniesieniu współwłasności
    wydanego przez Sąd Rejonowy 18 października 2006. Przedmiotowe prawa nie były
    obciążone żadnymi długami, roszczeniami osób trzecich ani nie były ograniczone w
    rozporządzaniu. W przedmiotowym akcie oświadczyła Pani, iż darowiznę przyjmuje i
    nabycia powyższych praw dokonuje do majątku osobistego. 16 listopada 2015 r.
    małżonkowie wzięli rozwód.

    28 czerwca 2016 r. zgodnie z uchwałą Rady Gminy zmieniono przeznaczenie działki 4, z
    przeznaczeniem 2MN - na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (100%), w tym
    Pani działek.
    W 2020 r. wystąpiła Pani do Wójta Gminy o wydanie decyzji podziału przedmiotowej
    nieruchomości 1 i 2. W trakcie postępowania okazało się, iż Pani działki nie mają dostępu
    do prawidłowej drogi gminnej co jest jednym z warunków pozytywnie zaopiniowanego
    podziału, ostatecznie gmina negatywnie zaopiniowała podział nieruchomości.
    Z uwagi na błąd leżący po stronie gminy polegający na niewłaściwym wydzieleniu dróg
    gminnych, 2 marca 2022 r. wystąpiła Pani o wykonanie podziału działek 1 i 2 celem
    przekazania nieodpłatnie gminie na poszerzenie drogi gminnej. Wójt Gminy postanowił, iż
    po przeniesieniu prawa własności na rzecz Gminy działek powstałych w wyniku podziału,
    Gmina podejmie działania z Gminną Spółką Komunalną, mając na celu wydłużenie
    odcinka sieci kanalizacyjnej i wodnej, wzdłuż wydzielonych działek w tym do Pani działki,
    co też później uczynili.
    Na Pani wniosek Wójt Gminy podzielił działkę 1 i 2 wydzielając tym samym działkę nr 10
    oraz działkę nr 11 z przeznaczeniem na drogę gminną. Po podzieleniu nieruchomości
    pozostały Pani działki nr 12 oraz nr 13. 3 stycznia 2023 r. Wójt Gminy wydał zarządzenie w
    sprawie nieodpłatnego nabycia przez Gminę nieruchomości gruntowych oznaczonych
    numerami 10 i 11. 15 lutego 2023 r. umową darowizny w formie aktu notarialnego
    przekazała Pani Gminie ww. działki z przeznaczeniem na drogę gminną.
    W celu sprzedaży części nieruchomości składającej się z działek gruntu oznaczonych
    numerami 12 i 13 o łącznej powierzchni 1,96 ha wystąpiła Pani do Gminy o podział
    przedmiotowej nieruchomości.
    Postanowieniem z 30 stycznia 2024 r. Wójt Gminy pozytywnie zaopiniował projekt
    podziału działek 12 i 13 zapisanych w księdze wieczystej, prowadzonej w Sądzie
    Rejonowym.
    14 marca 2024 r. Wójt Gminy wydał decyzję i postanowił zatwierdzić podział
    nieruchomości - działek zapisanych w księdze wieczystej, oznaczonych w ewidencji
    gruntów i budynków numerami 12 i 13, na działki:
        14 o pow. 0,1201 ha położona na terenie 2 MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        15 o pow. 0,1201 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        16 o pow. 0,1207 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        17 o pow. 0,1204 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna,
        18 o pow. 0,5140 ha położona na terenie 2MN, zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna, 5RZ tereny rolne użytków zielonych, 4R tereny rolne, 1KDL tereny
        dróg publicznych klasy lokalnej.
        19 o pow. 0,2644 ha położona na terenie 2KD-W, drogi wewnętrzne,
    - 20 o pow. 0,7054 ha położona na terenie 3MN, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    o łącznej powierzchni 1,9651 ha.
    W odniesieniu do przedmiotowych działek oświadcza Pani, że:

        nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, nie jest czynnym podatnikiem VAT,
        działki zostały nabyte w drodze aktu darowizny, od byłego męża, które otrzymał je
        w spadku po zmarłym ojcu,
        nie podejmowano jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości
        nieruchomości, uatrakcyjnienia, za wyjątkiem podziału nieruchomości w celu
        ułatwienia procesu sprzedaży i uzyskania wyższej ceny,
        rozważa Pani sprzedaż prawie wszystkich działek, zostawiając sobie jedną lub dwie
        Działki,
        planuje Pani w 2025 r. wystąpić o dalszy podział działek nr 14 i nr 16,
        na działce 16 jest doprowadzona sieć wodociągowa i kanalizacyjna,
        działki 14, 15, 17, 18, 19, 20 nie są uzbrojone w sieci, tj. wodociągową, kanalizacyjną,
        w drodze gminnej doprowadzona jest woda, kanalizacja, prąd,
        na części działki 16 postawiła Pani ogrodzenia na powierzchni około 0,15 ha z
        przeznaczeniem na własne cele osobiste,
        żadna z przedmiotowych działek nie jest zabudowana,
        akcja marketingowa ogranicza się do wystawiania ogłoszeń sprzedaży na stronach
        internetowych m.in. gratka, OLX, otodom celem poinformowania o ich sprzedaży,
        nie prowadzono działalności deweloperskiej polegającej na obrocie
        nieruchomościami lub budowie domów mieszkalnych,
        nie udzielano żadnych pełnomocnictw do zarządzania przedmiotowymi działkami
        lub do działania w sprawach dotyczących ich sprzedaży i nie planuje się tego robić,
        na dzień złożenia wniosku nie ma zawartej żadnej umowy sprzedaży, nie
        występowano również o pozwolenia na budowę na tych działkach,
        działki są wykorzystywane wyłącznie do celów prywatnych i nie jest prowadzona
        tam działalność gospodarcza,
        działki nie były i nie będą udostępniane osobom trzecim,
        nie planuje Pani zawierania jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy dotyczących tych
        nieruchomości na rzecz osób trzecich, ani o charakterze odpłatnym ani
        nieodpłatnym,
        nie zamierza Pani przed sprzedażą działek podejmować ani osobiście, ani za
        pośrednictwem osób trzecich, jakichkolwiek innych czynności wymagających
        zaangażowania środków finansowych czy też zmierzających do podniesienia
        wartości przedmiotowych działek (m.in. nie zamierza Pani wykonywać żadnych
        przyłączy mediów ani ogradzać terenu przeznaczonych do sprzedaży działek),
        działka stanowiąca drogę wewnętrzną będzie sprzedawana w równych udziałach
        łącznie ze zbywanymi działkami pod zabudowę,
        do 2023 r. pobierała Pani dopłaty unijne z ANR.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przedmiotowych działek będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT, a Pani będzie działać w charakterze podatnika VAT, o którym jest mowa w art. 15 ust.
    1 tej ustawy.
    Mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    opisanej sytuacji podejmowane przez Panią działania nie wskazują na aktywność w

    zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż wskazanych działek nie będzie wypełniała
    przesłanki działalności gospodarczej.
    Przede wszystkim nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, nie jest Pani czynnym
    podatnikiem VAT. Przedmiotowe działki nabyła Pani w drodze darowizny od byłego męża,
    do majątku osobistego. Nie udzieliła Pani żadnych pełnomocnictw do zarządzania
    przedmiotowymi działkami lub do działania w sprawach dotyczących ich sprzedaży i nie
    planuje Pani tego robić. Nie występowała Pani o pozwolenia na budowę na tych działkach.
    Działki nie były i nie będą udostępniane osobom trzecim, są wykorzystywane wyłącznie do
    celów prywatnych. Nie planuje Pani zawierania jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy
    dotyczących tych działek na rzecz osób trzecich, ani o charakterze odpłatnym ani
    nieodpłatnym. Nie zamierza Pani przed sprzedażą działek podejmować ani osobiście, ani
    za pośrednictwem osób trzecich, jakichkolwiek innych czynności wymagających
    zaangażowania środków finansowych czy też zmierzających do podniesienia wartości
    przedmiotowych działek (m.in. nie zamierza Pani wykonywać żadnych przyłączy mediów
    ani ogradzać terenu przeznaczonych do sprzedaży działek). Nie podejmowała Pani
    jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości działek, ich uatrakcyjnienia.
    Większość działek nie jest uzbrojona.
    Jedyne Pani działania dotyczą i będą dotyczyć podziału działek na mniejsze, przekazania
    części działek do Gminy w celu wytyczenia drogi gminnej oraz wystawiania ogłoszeń
    sprzedaży na stronach internetowych celem poinformowania o ich sprzedaży.
    W związku z tak przedstawionymi okolicznościami, w tej konkretnej sytuacji stwierdzić
    należy, że planowana przez Panią sprzedaż opisanych działek, nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zakres wykonanych przez Panią czynności nie wskazuje na Pani aktywność w przedmiocie
    zbycia działek porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem. Podjęte przez Panią czynności nie wykraczają poza zakres zarządu
    majątkiem prywatnym i nie stanowią działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Jak wynika z opisu sprawy nie dokonywała i nie dokonuje Pani
    czynności typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez
    handlowców. Brak jest przesłanek zawodowego, tj. stałego i zorganizowanego charakteru
    takiej działalności, co przesądzałoby o tym, że zbycie przez Panią opisanych
    nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze podjęte przez Panią działania nie można uznać, że stanowią one ciąg
    zdarzeń przesądzających o uznaniu sprzedaży opisanych działek za prowadzenie
    działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać
    Panią, w zakresie sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, za podatnika podatku od
    towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując sprzedaży niezabudowanych działek, będzie Pani korzystała z prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym. Nie będzie Pani zatem działała jako podatnik
    podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie
    nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż
    niezabudowanych działek nie będzie więc czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Pani stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.