Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-1218/15-4/JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-04-08
Teza: 1. Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup towarów i usług od jego kontrahentów w sytuacji, w której płatności na rzecz kontrahentów nie zostaną uiszczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez C., który dokona płatności na rzecz kontrahentów w jego imieniu? 2. W jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód z tytułu odsetek jakimi zostanie uznany jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego? 3. W jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać koszt uzyskania przychodów z tytułu odsetek jakimi zostaje obciążony jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego? 4. Czy transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich i ujemnych na Rachunkach Szczegółowych stanowią dla Wnioskodawcy odpowiednio koszt albo przychód w rozumieniu ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: agent; banki; cash pooling; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; odsetki; przychód; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2015 r. (data wpływu 28 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. (data nadania 5 kwietnia 2016 r., data wpływu 7 kwietnia 2016 r.) na wezwanie z dnia 22 marca 2016 r. Nr IPPB5/4510-1218/15-2/JC (data doręczenia 30 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

1.  czy Wnioskodawca ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup towarów i usług od jego kontrahentów w sytuacji, w której płatności na rzecz kontrahentów nie zostaną uiszczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez C., który dokona płatności na rzecz kontrahentów w jego imieniu - **jest prawidłowe,**
2.  w jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód z tytułu odsetek jakimi zostanie uznany jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego - **jest prawidłowe,**
3.  w jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać koszt uzyskania przychodów z tytułu odsetek jakimi zostaje obciążony jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego - **jest prawidłowe,**
4.  czy transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich i ujemnych na Rachunkach Szczegółowych stanowią dla Wnioskodawcy odpowiednio koszt albo przychód w rozumieniu ustawy o CIT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów podatkowych oraz kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z siedzibą w Polsce (dalej określana jako „Spółka” lub „Wnioskodawca”) zamierza przystąpić do globalnej umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową - zerowanie sald rachunków bankowych, zawartej pomiędzy C., a Bank z siedzibą w Danii (dalej określana także, jako „Globalna umowa cash-poolingu”, lub „Globalny cash-pooling”). W przypadku Globalnego cash-poolingu Wnioskodawca będzie jedynie jego uczestnikiem. Funkcję lidera będzie pełnił C. z siedzibą w Danii (dalej zwany „C.”). Usługa objęta wyżej wymienioną umową świadczona będzie przez Bank z siedzibą w Danii, oraz oddział Bank zlokalizowany w Polsce (dalej „Bank”).

Globalna umowa cash-poolingu, do której przystąpić zamierza Spółka, jest umową cash-poolingu typu rzeczywistego i jest umową nienazwaną, której celem jest polepszenie płynności finansowej spółek uczestniczących w tej strukturze. Z perspektywy Spółki oraz pozostałych uczestników tworzących grupę kapitałową, zasadniczym elementem Globalnej umowy cash-poolingu jest wdrożenie procesu zarządzania posiadanymi na rachunkach bankowych środkami pieniężnymi oraz zadłużeniem spółek tworzących grupę kapitałową, poprzez poprawę bieżących przepływów pieniężnych. W tym celu następuje koncentracja środków pieniężnych wszystkich spółek grupy kapitałowej na jednym rachunku rozliczeniowym Lidera.

W celu realizacji powyższych założeń Bank otworzył dla lidera Globalnego cash-poolingu specjalny rachunek rozliczeniowy - Rachunek Główny („Rachunek Główny”). Jednocześnie Bank otworzy szereg rachunków dodatkowych - Rachunków Szczegółowych („Rachunki Szczegółowe”), związanych funkcjonalnie z powyższym Rachunkiem Głównym. Posiadaczami Rachunków Szczegółowych będą wszystkie podmioty z grupy kapitałowej, które przystąpią do Globalnej Umowy cash-poolingu, w tym Spółka („Uczestnicy”). Wskazane rachunki mogą być prowadzone w polskim złotym lub walutach obcych, przy czym Rachunki Szczegółowe mogą być otwarte w wielu krajach, w tym w innych krajach niż kraj, w którym jest otwarty Rachunek Główny.

Wpłaty dokonywane na Rachunki Szczegółowe Uczestników (w tym Spółki) będą zwiększały saldo środków pieniężnych na Rachunku Głównym. Bank będzie przenosił saldo dodatnie każdego Rachunku Szczegółowego na Rachunek Główny. Jednocześnie każdorazowe wypłaty z poszczególnych Rachunków Szczegółowych dokonywane przez Uczestników (w tym przez Spółkę) będą zmniejszały saldo środków pieniężnych na Rachunku Głównym. Saldo na Rachunku Głównym będzie zawsze odzwierciedleniem salda pomiędzy Bankiem a liderem, natomiast saldo na każdym Rachunku Szczegółowym będzie odzwierciedleniem salda pomiędzy danym Uczestnikiem a Bankiem i zawsze będzie wynosiło zero.

Wysokość wypłat dokonywanych przez Uczestników z Rachunków Szczegółowych może być ograniczona wysokością limitu ustalonego pomiędzy liderem a Uczestnikiem (o ile taki limit zostanie ustalony), a także wysokością limitu ustalonego pomiędzy Bankiem a liderem dla wszystkich spółek wchodzących w skład grupy kapitałowej.

W systemie zarządzania płynnością finansową oferowanym przez Bank nie będzie możliwości dokonywania przez Spółkę samodzielnych wypłat lub wpłat bezpośrednio na Rachunek Główny. Za czynności wykonywane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową Bank będzie pobierał wynagrodzenie.

Zaprezentowana powyżej struktura zarządzania środkami finansowymi oparta o Globalny cash pooling nie jest jedynym rozwiązaniem mającym na celu usprawnienie procesu zarządzania finansami Grupy C.. Oprócz tego C. utworzyła tzw. bank wewnętrzny (In-House Bank). Bank wewnętrzny nie jest odrębną spółką celową utworzoną w celu prowadzenia działalności finansowej, lecz funkcjonalnością systemu księgowego, z którego korzystają spółki należące do Grupy C.

Celem powołania banku wewnętrznego, a więc banku funkcjonującego wewnątrz korporacji jest umożliwienie spółkom z Grupy C. korzystania z rachunków prowadzonych w ramach banku wewnętrznego (systemu księgowego) według zasad zbliżonych do rachunków prowadzonych w bankach zewnętrznych. Ponadto, bank wewnętrzny został utworzony w celu centralizacji zarządzania środkami pieniężnymi należącymi do spółek z Grupy poprzez Globalny cash-pooling oparty o strukturę zerowania sald na rachunkach bankowych.

Dodatkowo rozliczenia pomiędzy spółkami wchodzącymi w skład Grupy, które zaimplementowały przedmiotowe rozwiązanie, odbywają się za pomocą operacji zarejestrowanych w systemie finansowo-księgowym, bez przepływu gotówki poprzez banki zewnętrzne, co powoduje zmniejszenie kosztów obsługi świadczonej przez banki zewnętrzne. Ostatnim aspektem utworzenia banku wewnętrznego są płatności na rzecz kontrahentów spółek z Grupy, które są realizowane w imieniu spółek przez C. przy wykorzystaniu jej kont bankowych .

C. będący pool leaderem w Globalnym cash-poolingu posiada w Banku zarówno Globalne Rachunki Główne, jak i Globalne Rachunki Szczegółowe w poszczególnych walutach. Globalne Rachunki Główne odzwierciedlają wszystkie transakcje wszystkich uczestników Globalnego cash-poolingu. Natomiast Globalne Rachunki Szczegółowe wykorzystywane są do realizacji płatności własnych C. na rzecz jej kontrahentów oraz do regulowania przez C. w imieniu uczestników zobowiązań na rzecz ich kontrahentów zewnętrznych. Przykładowo Globalny Rachunek Szczegółowy prowadzony w polskich złotych jest wykorzystywany do realizowania przelewów w polskich złotych dla wszystkich spółek z grupy kapitałowej, których zobowiązania (np. względem zewnętrznych kontrahentów) są realizowane w złotych polskich. W związku z tym, że C. reguluje zobowiązanie w ich imieniu, te transakcje są także zaewidencjonowane na rachunkach prowadzonych na rzecz uczestników, w tym Spółki, w ramach banku wewnętrznego (tzw. rachunkach wewnętrznych).

Zatem Wnioskodawca, będąc uczestnikiem Globalnego cash-poolingu, będzie posiadać rachunki w Banku oraz rachunki w banku wewnętrznym.

Saldo wewnątrzgrupowe Wnioskodawcy, jakie posiada on danego dnia względem C. w Globalnym cash-poolingu będzie odzwierciedlone na Globalnym Rachunku Szczegółowym Wnioskodawcy. To saldo będzie miało swoje odzwierciedlenie na rachunku w banku wewnętrznym należącym do Wnioskodawcy, ale nie będzie tożsame z saldem na tym rachunku. Rachunek wewnętrzny będzie wykazywał rzeczywiste saldo (dodatnie lub ujemne) Wnioskodawcy względem C.

Z kolei rozliczenia wewnętrzne dokonywane między spółkami będącymi klientami banku wewnętrznego będą odbywały się wyłącznie w systemie księgowo-finansowym, z którego korzystają spółki wchodzące w skład Grupy C.

Natomiast płatności w imieniu Wnioskodawcy (POBO) do jego kontrahentów będą realizowane z Globalnych Rachunków Szczegółowych, których właścicielem jest C.. Rozwiązanie to nie będzie dotyczyć należności publicznoprawnych (np. podatków, składek na ubezpieczenie społeczne) oraz wynagrodzeń na rzecz pracowników, które będą realizowane przez Wnioskodawcę bezpośrednio z własnego Rachunku Szczegółowego lub innego rachunku bankowego zewnętrznego. W przypadku, w którym C. zrealizuje płatność w imieniu Wnioskodawcy, a więc wykona rzeczywisty przelew ze swojego Globalnego Rachunku Szczegółowego na rachunek wskazany przez kontrahenta Wnioskodawcy, to następnie obciąży rachunek wewnętrzny Wnioskodawcy kwotą odpowiadającą kwocie przelewu powiększoną o koszty transakcyjne, jeśli takie wystąpią. Zatem na wyciągu bankowym dotyczącym Rachunku Szczegółowego prowadzonego przez Bank dla Wnioskodawcy nie będą widoczne płatności na rzecz jego kontrahentów, z wyjątkiem płatności na rzecz pracowników (np. wynagrodzenia) oraz płatności należności publicznoprawnych.

Wnioskodawca będzie dysponował potwierdzeniem wykonania przelewu w jego imieniu przez C. oraz potwierdzeniem obciążenia jego rachunku wewnętrznego przez C.

C. jako właściciel banku wewnętrznego będzie odpowiedzialny za kalkulację odsetek. Odsetki będą naliczane pod koniec każdego miesiąca, przy uwzględnieniu sald dziennych. Saldo dziennie będzie sumą wszystkich transakcji zrealizowanych w ciągu dnia (np. wpłat otrzymanych od innych spółek z Grupy, które także uczestniczą w banku wewnętrznym pomniejszonych o wszystkie wypłaty zrealizowane przez C. w imieniu uczestnika banku wewnętrznego).

Odsetki nie będą kompensowane, tj. przychód z odsetek będzie naliczany na saldach dodatnich pozycji między spółkami, a wydatki odsetkowe będą naliczane na saldach ujemnych pozycji między spółkami. Odsetki nie będą fizycznie transferowane, ale będą naliczane (nabycie prawa do dysponowania) lub odliczane (utrata prawa do dysponowania) na rachunkach wewnętrznych w banku wewnętrznym (będącymi w istocie kontami w systemie księgowym), na których będą ujawnione pozycje pomiędzy spółkami. C. nie będzie pobierał żadnych dodatkowych opłat za uczestnictwo w banku wewnętrznym, jednak będzie obciążał uczestników banku wewnętrznego kosztami transakcji, jakie w ich imieniu C. poniosła na rzecz Banku.

Zarówno C. jaki i Spółka, z uwagi na mechanizm kalkulacji i dystrybucji odsetek w ramach banku wewnętrznego nie jest w stanie określić, które kwoty otrzymywanych odsetek i w jakiej wysokości trafiają do poszczególnych odbiorców, gdyż pieniądz elektroniczny nie jest w żaden sposób zindywidualizowany. Podmiotami uprawnionymi mogą być każdorazowo pozostałe podmioty z grupy kapitałowej, uczestniczące w banku wewnętrznym, w tym także Spółka.

C. nie będzie pobierał żadnych dodatkowych opłat za uczestnictwo w banku wewnętrznym, jednak będzie obciążał uczestników banku wewnętrznego kosztami transakcji, jakie w ich imieniu C. poniosła na rzecz Banku.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 4 kwietnia 2016 r. Wnioskodawca wskazał:

1.  Czynności (operacje) dokonywane na Rachunku Szczegółowym Wnioskodawcy prowadzonym w banku zewnętrznym:
    1.  wpłaty środków dokonane przez kontrahentów Wnioskodawcy (z tytułu sprzedanych towarów lub usług);
    2.  transakcje dokonywane przez Bank mające na celu wyzerowanie sald dodatnich powstałych wskutek zaksięgowania wpłat dokonanych przez kontrahentów Wnioskodawcy;
    3.  wypłaty środków dokonane przez Wnioskodawcę w celu uiszczenia płatności, które są realizowane poza bankiem wewnętrznym (np. płatności należności publicznoprawnych);
    4.  ransakcje dokonywane przez Bank mające na celu wyzerowanie sald ujemnych powstałych wskutek zaksięgowania wypłat, o których mowa powyżej w punkcie (iii). Istotne jest to, że transakcje mające na celu wyzerowanie sald dodatnich lub ujemnych są dokonywane zbiorczo na Rachunku Szczegółowym Spółki (np. jeśli Spółka otrzyma wiele płatności od jej kontrahentów w ciągu tego samego dnia wówczas na koniec dnia księgowana będzie transakcja w kwocie stanowiącej sumę wszystkich płatności (ze znakiem przeciwnym) mająca na celu wyzerowania salda.
2.  Czynności (operacje) dokonywane na rachunku Wnioskodawcy prowadzonym w ramach banku wewnętrznego:
    1.  uznanie rachunku prowadzonego w ramach banku wewnętrznego wskutek transakcji, o której mowa w pkt 1 podpunkt b (ii), a wiec wskutek transakcji mającej na celu wyzerowanie salda dodatniego rachunku prowadzonego w banku zewnętrznym, np. Wnioskodawca otrzymuje płatność od kontrahenta na kwotę 10 000 zł. Bank wyzerowuje dodatnie saldo na rachunku Wnioskodawcy przez odjęcie kwoty odpowiadającej wpłaconym środkom (10 000 zł). Jednocześnie kwotą tą uznawany jest rachunek Wnioskodawcy prowadzony w ramach banku wewnętrznego. Z punktu widzenia Spółki zmienia się jedynie „miejsce” gdzie ujęta została wpłata od kontrahenta (z rachunku w banku zewnętrznym na rachunek w banku wewnętrznym).
    2.  obciążenie rachunku prowadzonego w ramach banku wewnętrznego wskutek transakcji, o której mowa w pkt 1 podpunkt a (iv), a więc wskutek transakcji mającej na celu wyzerowanie salda ujemnego rachunku prowadzonego w banku zewnętrznym, np. Wnioskodawca uiszcza płatność na rzecz Urzędu Skarbowego na kwotę 2 mln zł. Bank wyzerowuje ujemne saldo na rachunku przez dodanie kwoty odpowiadającej uiszczonej płatności na rzecz Urzędu Skarbowego (2 mln zł). Jednocześnie kwotą tą obciążany jest rachunek Wnioskodawcy prowadzony w ramach banku wewnętrznego. Z punktu widzenia Spółki zmienia się jedynie „miejsce” gdzie ujęta została wypłata środków na rzecz Urzędu Skarbowego (z rachunku w banku zewnętrznym na rachunek w banku wewnętrznym). Analogicznie wygląda to także w przypadku płatności dokonywanych przez C. w imieniu Spółki na rzecz jej kontrahentów;
    3.  uznanie lub obciążenie odsetkami naliczonymi przez C. na koniec każdego miesiąca.

*   C. jako właściciel banku wewnętrznego będzie odpowiedzialny za kalkulację odsetek. Odsetki będą obliczane codziennie, a księgowane na koniec każdego miesiąca przy uwzględnieniu sald dziennych z pozycji wzajemnych. Pozycje wzajemne są to transakcje między C., a Spółką (np. wynikające z tytułu płatności jakie C. wykonała na rzecz kontrahentów Spółki, lub z tytułu usług jakie mogły być świadczone między C., a Wnioskodawcą w danym okresie rozliczeniowym). Po uwzględnieniu pozycji wzajemnych saldo dzienne Wnioskodawcy może być albo ujemne albo dodatnie, co spowoduje naliczenie przez C. odsetek, które albo obciążą, albo uznają rachunek Spółki prowadzony w banku wewnętrznym. Odsetki nie będą jednak księgowane codziennie, lecz na koniec każdego miesiąca. Zaksięgowanie odsetek na koniec każdego miesiąca będzie składało się z dwóch księgowań: (1) księgowania, na podstawie którego dojdzie do uznania rachunku Spółki prowadzonego w banku wewnętrznym sumą odsetek naliczonych we wszystkich tych dniach w danym miesiącu, w których saldo na rachunku Wnioskodawcy było dodatnie oraz (2) księgowania, na podstawie którego dojdzie do obciążenia rachunku Spółki prowadzonego w banku wewnętrznym sumą odsetek naliczonych we wszystkich tych dniach w danym miesiącu, w których saldo na rachunku Wnioskodawcy było ujemne. Z powyższego wynika, że C. nie kompensuje odsetek stanowiących przychód z odsetkami stanowiącymi koszt. Proces naliczania odsetek jest procesem automatycznym przeprowadzanym każdego dnia, a proces księgowania odsetek następuje zawsze na koniec miesiąca. Po zaksięgowaniu odsetek na rachunku bankowym w banku wewnętrznym Spółka wykaże przychód w wysokości równej odsetkom jakimi został uznany jest rachunek bankowy w banku wewnętrznym, oraz koszt w wysokości równej odsetkom jakimi został obciążony ten rachunek.
*   Pojęcie „nabycie prawa do dysponowania odsetkami” oznacza moment, w którym odsetki zaksięgowane zostają na rachunku Spółki prowadzonego w ramach banku wewnętrznego. W momencie nabycia prawa do dysponowania odsetkami Wnioskodawca staje się właścicielem odsetek, którymi może rozporządzać według własnego uznania. Z kolei pojęcie „utrata prawa do dysponowania odsetkami” oznacza moment, w którym odsetki zostają w wyniku zaksięgowania odjęte od salda jej rachunku prowadzonego w ramach banku wewnętrznego. W momencie utraty prawa do dysponowania odsetkami Wnioskodawca przestaje być właścicielem odsetek i nie może nimi rozporządzać według własnego uznania.
*   Pojęcie „nabycie prawa do dysponowania” jest tożsame z pojęciem „pozostawione do dyspozycji Wnioskodawcy”. Natomiast „pojęcie „utrata prawa do dysponowania” jest tożsame z pojęciem „pozbawiony możliwości dysponowania środkami pieniężnymi przeznaczonymi na wypłatę odsetek”.
*   Transakcje dokonywane w ramach wyzerowania sald dodatnich lub ujemnych na Rachunkach Szczegółowych nie mają charakteru definitywnego przysporzenia (w przypadku pokrycia salda ujemnego na Rachunku Wnioskodawcy), ani definitywnego kosztu (w przypadku obciążenia Rachunku Wnioskodawcy). Jak już Wnioskodawca wskazywał czynności te mają jedynie techniczny charakter i służą wykonaniu usługi cash-poolingowej przez Bank na rzecz Uczestników, w tym na rzecz Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup towarów i usług od jego kontrahentów w sytuacji, w której płatności na rzecz kontrahentów nie zostaną uiszczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez C., który dokona płatności na rzecz kontrahentów w jego imieniu?
2.  W jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód z tytułu odsetek jakimi zostanie uznany jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego?
3.  W jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać koszt uzyskania przychodów z tytułu odsetek jakimi zostaje obciążony jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego?
4.  Czy transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich i ujemnych na Rachunkach Szczegółowych stanowią dla Wnioskodawcy odpowiednio koszt albo przychód w rozumieniu ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ad. 1 Wnioskodawcy ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup towarów i usług od swoich kontrahentów w sytuacji, w której płatności na rzecz kontrahentów nie zostaną uiszczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez C., który dokona płatności w jego imieniu.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W przypadku, w którym koszty poniesione przez Spółkę zostaną zakwalifikowane, jako koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz nie zostaną zakwalifikowane do kosztów, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca będzie miał prawo do ujęcia poniesionych wydatków, jako kosztów uzyskania przychodów nawet mimo tego, że nie dokona on bezpośredniej płatności na rzecz swoich kontrahentów, lecz płatność ta zostanie dokonana w jego imieniu przez C.. W efekcie na wyciągu bankowym wygenerowanym dla rachunku Wnioskodawcy prowadzonym w Banku nie będzie widoczny przelew wychodzący na rzecz kontrahenta, gdyż będzie on widoczny na wyciągu bankowym wygenerowanym dla rachunku bankowego C., z którego dokonana zostanie płatność na rzecz kontrahenta. Jednocześnie C. obciąży rachunek wewnętrzny (w tzw. banku wewnętrznym) Wnioskodawcy kwotą uiszczonej płatności wraz z ewentualnymi kosztami transakcyjnymi.

W ocenie Spółki brak bezpośredniej płatności z jej rachunku bankowego na rzecz kontrahenta, lecz zrealizowanie tej płatności przez C. w imieniu Spółki nie stanowi przeszkody w zaliczeniu wydatku do kosztu uzyskania przychodu.

W wyniku powyższej transakcji rachunek wewnętrzny Spółki, a więc rachunek prowadzony w ramach tzw. banku wewnętrznego zostanie obciążony kwotą będącą równowartością zrealizowanej płatności ewentualnie powiększoną o koszty transakcyjne. W rezultacie koszt zostanie faktycznie poniesiony, gdyż środki pieniężne należące do Wnioskodawcy zostaną uszczuplone. Ponadto Wnioskodawca, w celu udokumentowania faktu poniesienie wydatku będzie dysponować potwierdzeniem wykonania przelewu z rachunku C. na rachunek kontrahenta oraz potwierdzeniem dokonania obciążenia jego rachunku prowadzonego w banku wewnętrznym.

W ocenie Spółki będzie ona uprawniona do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, pomimo tego, że nie będzie ona bezpośrednio regulowała swoich zobowiązań na rzecz kontrahentów.

Ad. 2. Przychód z tytułu odsetek jakimi zostanie uznany jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego powinien być rozpoznany w momencie, w którym odsetki zostaną pozostawione do dyspozycji Wnioskodawcy, gdyż dopiero w tym momencie Wnioskodawca otrzyma przysporzenie majątkowe, które powiększy jego majątek. Należne Wnioskodawcy odsetki zostaną pozostawione mu do dyspozycji w momencie, w którym zostaną one zaksięgowane na jego rachunku wewnętrznym, będącym w istocie kontem w systemie księgowym. Dopiero bowiem w tym momencie Spółka będzie mogła dysponować otrzymanymi odsetkami.

Ad. 3. Koszt uzyskania przychodu z tytułu odsetek jakimi zostanie obciążony jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego powinien być rozpoznany w momencie, w którym Wnioskodawca zostanie pozbawiony możliwości dysponowania środkami pieniężnymi przeznaczonymi na wypłatę odsetek, gdyż dopiero w tym momencie majątek Wnioskodawcy zostanie uszczuplony i można stwierdzić, że Wnioskodawca poniósł rzeczywisty i definitywny koszt. Wnioskodawca zostanie pozbawiony możliwości dysponowania środkami pieniężnymi przeznaczonymi na wypłatę odsetek w momencie, w którym saldo na jego rachunku wewnętrznym, będącym w istocie kontem w systemie księgowym, zostanie pomniejszone o kwotę należnych odsetek, a więc w momencie w którym pomniejszenie środków pieniężnych zostanie zaksięgowana na koncie Wnioskodawcy.

Ad. 4. Transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich lub ujemnych na Rachunkach Szczegółowych nie stanowią dla Wnioskodawcy odpowiednio kosztu albo przychodu w rozumieniu ustawy o CIT.

Czynność zerowania sald jest czynnością techniczną, której celem jest ustalenie rzeczywistej ilości środków pieniężnych znajdujących się w cash-poolu.

Zatem w przypadku, w którym Spółka otrzymuje od Banku środki pieniężne w celu pokrycia debetu na jej Rachunku Szczegółowym, w efekcie którego dojdzie do wyzerowania salda, to nie można przyjąć, że otrzymała definitywne przysporzenie majątkowe, gdyż jednocześnie o tę samą ilość środków pieniężnych zwiększyło się zobowiązanie Spółki względem cash-poola. Analogicznie w sytuacji, gdy Spółka zostaje obciążona przez Bank środkami pieniężnymi w celu wyzerowania nadwyżki znajdującej się na jej Rachunku Szczegółowym nie można przyjąć, że Spółka poniosła definitywny koszt, gdyż jednocześnie o tę samą ilość środków pieniężnych zwiększyła się należność Spółki względem cash-poola.

Reasumując, transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich lub ujemnych na Rachunkach Szczegółowych nie stanowią dla Wnioskodawcy odpowiednio kosztu albo przychodu w rozumieniu ustawy o CIT. Transakcje te bowiem mają jedynie techniczny charakter i służą wykonaniu usługi cash-poolingowej przez Bank na rzecz Uczestników, w tym na rzecz Wnioskodawcy. Ponadto transakcje te nie mają charakteru definitywnego przysporzenia (w przypadku pokrycia salda ujemnego na Rachunku Wnioskodawcy), ani definitywnego kosztu (w przypadku obciążenia Rachunku Wnioskodawcy). Zdaniem Spółki transakcje te nie wywołują skutków na gruncie ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się w zakresie ustalenia:

1.  czy Wnioskodawca ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup towarów i usług od jego kontrahentów w sytuacji, w której płatności na rzecz kontrahentów nie zostaną uiszczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez C., który dokona płatności na rzecz kontrahentów w jego imieniu - **za prawidłowe,**
2.  w jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód z tytułu odsetek jakimi zostanie uznany jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego - **za prawidłowe,**
3.  w jakim momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać koszt uzyskania przychodów z tytułu odsetek jakimi zostaje obciążony jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego - **za prawidłowe,**
4.  czy transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich i ujemnych na Rachunkach Szczegółowych stanowią dla Wnioskodawcy odpowiednio koszt albo przychód w rozumieniu ustawy o CIT - **za prawidłowe.**

Stanowisko organu podatkowego odnośnie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup towarów i usług od jego kontrahentów w sytuacji, w której płatności na rzecz kontrahentów nie zostaną uiszczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez C., który dokona płatności na rzecz kontrahentów w jego imieniu, należało uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem (kwestia udokumentowania wydatków), nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Stanowisko organu podatkowego odnośnie pytań oznaczonych we wniosku numerami 2, 3 i 4.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm., dalej: „updop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Na podstawie art. 12 ust. 1 updop należy zatem stwierdzić, że – co do zasady – przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.

Do przychodów, w myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 updop, nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 updop, do przychodów nie zalicza się także kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).

Ponadto z treści art. 12 ust. 4 pkt 6a updop wynika, że do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Odnosząc się do kosztów uzyskania przychodów należy stwierdzić, że zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop (…). Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów, należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu.

Z zastrzeżenia do art. 15 ust. 1 updop wynika, że są wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą.

W zamkniętym katalogu kosztów niezaliczanych przez ustawodawcę do kosztów uzyskania przychodów ujęto między innymi:

*   wydatki na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) (\`(...)\`) (art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a updop),
*   naliczone, lecz niezapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) (art. 16 ust. 1 pkt 11 updop),
*   odsetki, prowizje i różnice kursowe od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji (art. 16 ust. 1 pkt 12 updop).

Ad. 2 i 3

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia ustalenia w jakim momencie Spółka powinna rozpoznać przychód z tytułu odsetek/koszt uzyskania przychodów z tytułu odsetek jakimi zostanie uznany/obciążony jej rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, C. jako właściciel banku wewnętrznego będzie odpowiedzialny za kalkulację odsetek. Odsetki będą obliczane codziennie, a księgowane na koniec każdego miesiąca przy uwzględnieniu sald dziennych z pozycji wzajemnych. Pozycje wzajemne są to transakcje między C., a Spółką (np. wynikające z tytułu płatności jakie C. wykonała na rzecz kontrahentów Spółki, lub z tytułu usług jakie mogły być świadczone między C., a Wnioskodawcą w danym okresie rozliczeniowym). Po uwzględnieniu pozycji wzajemnych saldo dzienne Wnioskodawcy może być albo ujemne albo dodatnie, co spowoduje naliczenie przez C. odsetek, które albo obciążą, albo uznają rachunek Spółki prowadzony w banku wewnętrznym. Odsetki nie będą jednak księgowane codziennie, lecz na koniec każdego miesiąca. Zaksięgowanie odsetek na koniec każdego miesiąca będzie składało się z dwóch księgowań: (1) księgowania, na podstawie którego dojdzie do uznania rachunku Spółki prowadzonego w banku wewnętrznym sumą odsetek naliczonych we wszystkich tych dniach w danym miesiącu, w których saldo na rachunku Wnioskodawcy było dodatnie oraz (2) księgowania, na podstawie którego dojdzie do obciążenia rachunku Spółki prowadzonego w banku wewnętrznym sumą odsetek naliczonych we wszystkich tych dniach w danym miesiącu, w których saldo na rachunku Wnioskodawcy było ujemne. Z powyższego wynika, że C. nie kompensuje odsetek stanowiących przychód z odsetkami stanowiącymi koszt. Proces naliczania odsetek jest procesem automatycznym przeprowadzanym każdego dnia, a proces księgowania odsetek następuje zawsze na koniec miesiąca. Po zaksięgowaniu odsetek na rachunku bankowym w banku wewnętrznym Spółka wykaże przychód w wysokości równej odsetkom jakimi został uznany jest rachunek bankowy w banku wewnętrznym, oraz koszt w wysokości równej odsetkom jakimi został obciążony ten rachunek. Pojęcie „nabycie prawa do dysponowania odsetkami” oznacza moment, w którym odsetki zaksięgowane zostają na rachunku Spółki prowadzonego w ramach banku wewnętrznego. W momencie nabycia prawa do dysponowania odsetkami Wnioskodawca staje się właścicielem odsetek, którymi może rozporządzać według własnego uznania. Z kolei pojęcie „utrata prawa do dysponowania odsetkami” oznacza moment, w którym odsetki zostają w wyniku zaksięgowania odjęte od salda jej rachunku prowadzonego w ramach banku wewnętrznego. W momencie utraty prawa do dysponowania odsetkami Wnioskodawca przestaje być właścicielem odsetek i nie może nimi rozporządzać według własnego uznania. Pojęcie „nabycie prawa do dysponowania” jest tożsame z pojęciem „pozostawione do dyspozycji Wnioskodawcy”. Natomiast „pojęcie „utrata prawa do dysponowania” jest tożsame z pojęciem „pozbawiony możliwości dysponowania środkami pieniężnymi przeznaczonymi na wypłatę odsetek”.

Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że przychód z tytułu odsetek jakimi zostanie uznany jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego powinien być rozpoznany w momencie, w którym odsetki zostaną pozostawione do dyspozycji Wnioskodawcy, gdyż dopiero w tym momencie Wnioskodawca otrzyma przysporzenie majątkowe, które powiększy jego majątek. Należne Wnioskodawcy odsetki zostaną pozostawione mu do dyspozycji w momencie, w którym zostaną one zaksięgowane na jego rachunku wewnętrznym, będącym w istocie kontem w systemie księgowym. Dopiero bowiem w tym momencie Spółka będzie mogła dysponować otrzymanymi odsetkami.

Słusznie także wskazuje Wnioskodawca, że koszt uzyskania przychodu z tytułu odsetek jakimi zostanie obciążony jego rachunek prowadzony w ramach banku wewnętrznego powinien być rozpoznany w momencie, w którym Wnioskodawca zostanie pozbawiony możliwości dysponowania środkami pieniężnymi przeznaczonymi na wypłatę odsetek, gdyż dopiero w tym momencie majątek Wnioskodawcy zostanie uszczuplony i można stwierdzić, że Wnioskodawca poniósł rzeczywisty i definitywny koszt. Wnioskodawca zostanie pozbawiony możliwości dysponowania środkami pieniężnymi przeznaczonymi na wypłatę odsetek w momencie, w którym saldo na jego rachunku wewnętrznym, będącym w istocie kontem w systemie księgowym, zostanie pomniejszone o kwotę należnych odsetek, a więc w momencie w którym pomniejszenie środków pieniężnych zostanie zaksięgowana na koncie Wnioskodawcy.

W świetle powyższego stanowisko Spółki (w zakresie pytania oznaczonego numerem 2 i 3) należy uznać za prawidłowe.

Ad. 4

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi także kwestia ustalenia, czy transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich i ujemnych na Rachunkach Szczegółowych stanowią dla Wnioskodawcy odpowiednio koszt albo przychód.

Umowa cash poolingu jest formą efektywnego zarządzania środkami finansowymi, stosowaną przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej lub podmioty powiązane ekonomicznie w jakikolwiek inny sposób. Sprowadza się ona do koncentrowania środków pieniężnych z jednostkowych rachunków poszczególnych podmiotów na wspólnym rachunku grupy (rachunek główny) i zarządzaniu zgromadzoną w ten sposób kwotą, przy wykorzystaniu korzyści skali. Pozwala to na kompensowanie przejściowych nadwyżek, wykazywanych przez jedne z podmiotów z przejściowymi niedoborami zaistniałymi u innych podmiotów. Dzięki temu dochodzi do minimalizowania kosztów kredytowania działalności podmiotów z grupy przez kredytowanie się przy wykorzystaniu środków własnych grupy. W ramach porozumienia cash poolingu uczestnicy wskazują podmiot organizujący cash pooling i zarządzający systemem, tzw. pool leadera/lidera, którym może być wyspecjalizowany bank, jak również jednostka z grupy. Zarządzający systemem w ramach umowy zapewnia dla wszystkich uczestników systemu środki finansowe na pokrycie sald ujemnych, a w przypadku wystąpienia sald dodatnich na rachunkach uczestników to na jego rachunek trafiają środki finansowe.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza przystąpić do globalnej umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową - zerowanie sald rachunków bankowych, zawartej pomiędzy C., a Bank z siedzibą w Danii („Globalna umowa cash-poolingu”, lub „Globalny cash-pooling”). W przypadku Globalnego cash-poolingu Wnioskodawca będzie jedynie jego uczestnikiem. Funkcję lidera będzie pełnił C. z siedzibą w Danii („C.”).

Z opisu struktury wynika także, że transakcje dokonywane w ramach wyzerowania sald dodatnich lub ujemnych na Rachunkach Szczegółowych nie mają charakteru definitywnego przysporzenia (w przypadku pokrycia salda ujemnego na Rachunku Wnioskodawcy), ani definitywnego kosztu (w przypadku obciążenia Rachunku Wnioskodawcy). Czynności te mają jedynie techniczny charakter i służą wykonaniu usługi cash-poolingowej przez Bank na rzecz Uczestników, w tym na rzecz Wnioskodawcy.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę konstrukcję struktury oraz ww. przepisy stwierdzić należy, że transakcje finansowe dokonywane przez Bank w celu wyzerowania sald dodatnich i ujemnych na Rachunkach Szczegółowych nie będą stanowiły przychodów/kosztów uzyskania przychodów dla Spółki.

W świetle powyższego stanowisko Spółki (w zakresie pytania oznaczonego numerem 4) należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.