Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.607.2025.1.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Dotyczy ustalenia, Jaką część kosztów podatkowych Spółka
powinna rozpoznawać wraz z rozpoznaniem przychodu z
tytułu realizacji kolejnych etapów prac.
Słowa kluczowe: koszt-koszty bezpośrednie
koszt-moment zarachowania kosztów
koszt-proporcjonalne rozliczenie kosztów
umowa
zapłata-zapłata częściowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 listopada 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A S.A. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych, podlegającym opodatkowaniu w Polsce od wszystkich swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Spółka zajmuje się przede wszystkim
    (...).
    Spółka zawiera z kontrahentami (dalej: „Kontrahent”) umowy, na podstawie których
    otrzymuje od Kontrahenta w toku prac płatności częściowe - zarówno płatność zaliczkową
    jak i kolejno płatności częściowe po osiągnięciu danego etapu prac:
    1. część płatna po podpisaniu Umowy - płatność zaliczkowa (dalej: „Płatność
      zaliczkowa”),
    2. kolejno części płatne po wykonaniu określonej części produktu (...).
    Płatność każdej części wynagrodzenia następuje na podstawie prawidłowo wystawionej
    przez Spółkę faktury na rzecz Kontrahenta.
    W związku z realizacją Umowy Spółka ponosi określone koszty bezpośrednio związane z
    odpowiadającymi im przychodami (np. koszty materiałów, półproduktów itd.). Koszty te
    (dalej: „Koszty”) kwalifikowane są jako koszty bezpośrednio związane z przychodami w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).
    Wysokość i rodzaj ponoszonych Kosztów są niezależne od faktycznych przychodów
    uzyskiwanych z tytułu realizacji poszczególnych etapów prac. W szczególności Spółka
    może, np. ponieść tylko kilka procent kosztów całej produkcji, a uzyskać przychód z tytułu
    fakturowania danego etapu w wartości kilkunastu lub kilkudziesięciu procent całości
    projektu. Analogicznie możliwe są sytuacje odwrotne, gdzie Spółka poniesie na etapie
    realizacji danego etapu procentowo znacznie wyższe koszty całości projektu niż wysokość
    przychodów uzyskanych za dany etap. Związane jest to przede wszystkim z faktem, iż
    wysokość płatności za dany etap jest kwestią umowną i uzależnioną od negocjacji
    pomiędzy stronami.

## Pytanie

Jaką część kosztów podatkowych Spółka powinna rozpoznawać wraz z rozpoznaniem
    przychodu z tytułu realizacji kolejnych etapów prac?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna zaliczać do kosztów podatkowych taką wartość
    Kosztów, aby zachować zasadę współmierności do osiąganych przychodów w ten sposób,
    iż:
    1. W zakresie otrzymanej zaliczki: jako że zaliczka nie stanowi przychodu podatkowego to
      nie należy rozpoznać jakichkolwiek kosztów uzyskania przychodu.
    2. W zakresie płatności częściowych niemających charakteru zaliczki Spółka powinna
      zastosować następującą metodologię:
      a) ustalić szacunkową wartość Kosztów przypadających na dane całe zamówienie (...)
        generujące przychód podatkowy;
      b) obliczyć maksymalną wartość kosztów podatkowych, która może zostać zaliczona
        do kosztów podatkowych na każdym etapie prac - odpowiednio do procentowego
        udziału przychodu z danego etapu do całości przychodów. Przykładowo, jeśli I
        płatność częściowa obejmie 15% przychodów, to Spółka może maksymalnie
        zaliczyć do kosztów podatkowych równowartość - 15% szacunkowej wartości
        Kosztów bezpośrednich i odpowiednio stosować tę metodę wraz z każdą
        płatnością (wystąpieniem przychodu);
      c) w dacie rozpoznania przychodu z danego etapu zaliczyć do kosztów podatkowych
        poniesione wydatki w maksymalnym limicie określonym w pkt b) - przy czym nie
        więcej niż koszty faktycznie poniesione;
      d) w razie, gdy wartość kosztów faktycznie poniesionych do wystąpienia przychodu z
        danego etapu przewyższa limit kosztów uzyskania przychodów ustalony w punkcie
        2, to nadwyżka ponad ten limit podlega rozpoznaniu po osiągnięciu przychodu na
        kolejnym etapie.
    Przykładowo:
    1) Wartość zamówienia (przychodu) - (...) zł
    2) Szacowana wartość kosztów bezpośrednich - (...) zł
    Model rozliczenia podatkowego
    1) Płatność zaliczkowa - (...) tys. zł - spółka nie rozlicza przychodów ani kosztów uzyskania
      przychodów.
    2) Pierwsza płatność częściowa (przychód podatkowy) - (...) tys. zł (50% wartości
      zamówienia); koszty poniesione (...) tys. zł). Wartość kosztów podatkowych do
      rozliczenia: 50% * (...) tys. zł = (...) tys. zł.

    3) Druga płatność częściowa (przychód podatkowy) - (...) tys. zł (10% zamówienia): koszty
      poniesione narastająco: (...) tys. zł. Wartość kosztów podatkowych do rozliczenia: (...)
      tys. zł * (50% + 10% = 60%) = (...) tys. zł. Koszty już rozliczone = (...) tys. zł; Do rozliczenia
      na tym etapie: (...) tys. zł - (...) tys. zł = (...) tys. zł.
    4) Płatność końcowa związana z dostawą towarów (wraz z rozliczeniem zaliczki = (...) tys. zł
      + (...) tys. zł (rozliczenie zaliczki) = (...) tys. zł przychodu. Koszty podatkowe do rozliczenia
      = (...) tys. zł - (...) tys. zł - (...) tys. zł = (...) tys. zł.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote
    według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia
    roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Zgodnie z ugruntowaną praktyką interpretacyjną, aby dany wydatek został uznany za
    koszt uzyskania przychodów, musi on spełniać następujące kryteria:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów (na podstawie m.in. art. 16 ust. 1 ustawy o CIT).
    Wydatki ponoszone na realizację Umowy spełniają wszystkie wymienione powyżej
    warunki, w szczególności pozostają one w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, a celem ich poniesienia jest uzyskanie przychodu w związku z realizacją
    Umowy.
    Koszty uzyskania przychodów można podzielić na koszty bezpośrednio związane z
    uzyskiwanymi przychodami, tj. takie których poniesienie ma bezpośredni wpływ na
    uzyskanie danego przychodu oraz koszty pośrednie, w przypadku których nie jest możliwe

    ich przypisanie do konkretnego źródła przychodu, jednakże mają one wpływ na jego
    osiągnięcie.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w
    roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W świetle art. 15 ust. 4b ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a
    poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia sporządzenia sprawozdania
    finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu
    określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego
    sprawozdania, albo złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu
    określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami,
    nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego są potrącalne w roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a
    poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku
    podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe
    lub składane zeznanie.
    Z powyższych regulacji wynika ogólna zasada rozpoznawania kosztów podatkowych
    bezpośrednio związanych z przychodami w momencie, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody.
    W tej sytuacji konieczne jest zastosowanie takiej metody alokacji Kosztów bezpośrednich,
    która umożliwi współmierne rozliczenie tych kosztów w czasie, odpowiednio do wartości
    uzyskiwanych przychodów z tytułu realizacji poszczególnych etapów Umowy, zgodnie z
    zasadami wyrażonymi w art. 15 ust. 4 w zw. z art. 15 ust. 4b-4c, przytoczonymi powyżej.
    Wybór właściwej metodologii rozliczania kosztów bezpośrednio związanych z konkretnym
    przychodem w czasie ma kluczowe znaczenie z perspektywy zachowania rzeczywistego
    stosunku przychodów i kosztów podatkowych, a w konsekwencji również prawidłowego
    ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. W doktrynie prawa
    podatkowego wskazuje się, że poniesione wydatki spełniające warunki uznania za koszty
    uzyskania przychodów są co do zasady podporządkowane uzyskanemu przychodowi.
    Wyjątki od tej zasady muszą wynikać wprost z ustawy (W. Modzelewski, J. Pyssa (red.),
    Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyd. 24, 2025, art. 15).
    Odejście od tej zasady wiązałoby się bowiem z nieuzasadnionym zaniżeniem lub
    zawyżeniem dochodu podatkowego podatnika.

    Przykładowo odroczenie momentu rozpoznania kosztów podatkowych do momentu
    realizacji całego kontraktu prowadziłoby do zawyżenia podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym w roku osiągania poszczególnych płatności. Podatnik nie byłby
    bowiem wówczas uprawniony do pomniejszenia podstawy opodatkowania w danym
    okresie o rzeczywiście poniesione koszty, a zgodnie z art. 12 ust. 3a pkt 1 ustawy o CIT
    byłby zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych z tytułu należności
    wykazanych na wystawionych fakturach.
    Z kolei rozliczenie Kosztów bezpośrednich w momencie ich poniesienia byłoby sprzeczne z
    dosłownym znaczeniem przepisu art. 15 ust. 4d zdanie 1 ustawy o CIT. W myśl tego
    przepisu, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
    przychodami, są potrącaIne w dacie ich poniesienia.
    Trzeba zauważyć, że w orzecznictwie wielokrotnie formułowano tezę, zgodnie z którą na
    gruncie prawa podatkowego obowiązuje dyrektywa pierwszeństwa wykładni językowej
    (tak w szczególności uchwała 7 sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r., sygn. akt FPS 14/99).
    Tym samym, skoro ustawodawca wyraźnie wskazał w treści powyższego przepisu, że w
    momencie poniesienia do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wyłącznie koszty
    inne niż bezpośrednio związane z przychodami, to stosowanie tego przepisu do kosztów
    bezpośrednio związanych z przychodami byłoby działaniem contra legem.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż podatnik powinien przyjąć taką
    metodologię rozliczeń kosztów podatkowych, która będzie prowadziła do zachowania
    proporcjonalności pomiędzy osiąganymi przychodami a ponoszonymi kosztami.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), może istnieć
    procentowa dysproporcja pomiędzy wartością poszczególnych wartości płatności
    częściowych, a wartością poniesionych kosztów uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym, zasadne jest przyjęcie modelu proporcjonalnego uwzględniania
    kosztów uzyskania przychodów w stosunku do osiąganych przychodów.
    W ramach opisanej metodologii Wnioskodawca w pierwszej kolejności oblicza limit
    kosztów proporcjonalnie przypadających na przychody osiągnięte w ramach danego
    etapu prac. Jeśli koszty rzeczywiście poniesione nie przekraczają powyższego limitu,
    Spółka rozpoznaje koszty uzyskania przychodów wyłącznie w wartości rzeczywiście
    poniesionych wydatków. Jeśli natomiast koszty rzeczywiście poniesione przekraczają ten
    limit, Spółka zaliczy je dopiero do kosztów podatkowych dopiero na kolejnych etapach.
    Tak przyjęta metoda rozliczeń zapewnia współmierne rozpoznanie poniesionych
    wydatków do odpowiadających im przychodów z tytułu realizacji poszczególnych etapów
    Umowy.

    W ten sposób opisana metoda rozliczeń stanowi gwarancję rozpoznania kosztów
    związanych z przychodem z tytułu realizacji poszczególnych etapów prac. Metodologia
    przyjęta przez Spółkę gwarantuje zatem zachowanie zasad proporcjonalności.
    Prawidłowość stosowania analogicznych metodologii rozliczania w czasie kosztów
    podatkowych została uznana za prawidłową w licznych interpretacjach Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacjach indywidualnych:
    - z dnia 8 lipca 2025 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.256.2025.1.MBD, w której organ wskazał,
      że „[...] wydatki poniesione w związku z realizacją kontraktu długoterminowego należy
      rozpoznać jako koszty uzyskania przychodu współmiernie do przychodów, to znaczy
      proporcjonalnie do osiąganych sukcesywnie przychodów z tytułu realizacji
      wspomnianego kontraktu długoterminowego”.
    Tożsame tezy zostały przedstawione również w następujących interpretacjach
    indywidualnych:
    - z dnia 28 lutego 2025 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.789.2024.1.AW;
    - z dnia 5 kwietnia 2024 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.73.2024.1.AND;
    - z dnia 11 stycznia 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.536.2021.1.MBD.
    Mając powyższe na względzie, należy uznać, że Koszty bezpośrednie mogą zostać
    rozliczone zgodnie z przyjętą przez Spółkę Metodologią.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Przede
    wszystkim przedmiotem interpretacji nie była ocena, sposobu rozpoznania przez Państwa
    przychodu z tytułu realizacji kolejnych etapów prac - Organ przyjął powyższe jako opis
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, podobnie jak przedstawiony przez Państwa w
    stanowisku przykład wyliczeń.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):

      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 updop oraz, że
    wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć
    wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo -
    skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie
    warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 updop, czyli:
    - został poniesiony przez podatnika,
    - jest definitywny, a więc bezzwrotny,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo
      zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy
      poniesieniem kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów
      podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania;
    - w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać
      skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich
      źródła,
    - nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 updop,
    - został właściwie udokumentowany.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie kategorie kosztów:
    - koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,
    - koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      czyli takie których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są
      racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Ww. ustawa nie definiuje pojęć „koszty bezpośrednio związane z przychodami” oraz
    „koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Jednakże sens tych pojęć
    można ustalić posługując się ich językowym znaczeniem. Przez koszty uzyskania
    przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których
    poniesienie wpłynęło/wpłynie bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu.
    Kosztami zaś innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są koszty związane
    z jego funkcjonowaniem.
    Przepis powyższy nie określa terminu, kiedy - dla ustalenia dochodu podlegającego
    opodatkowaniu - należy potrącić koszty. Sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania
    przychodów jest uzależniony od stopnia ich powiązania z uzyskiwanymi przychodami, tj.
    od tego, czy dany wydatek można zakwalifikować do kosztów bezpośrednio, czy też innych
    niż bezpośrednio związanych z przychodami.
    Z opisu sprawy wynika, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    mamy do czynienia z kosztami mającymi bezpośredni wpływ na wysokość osiągniętych
    przychodów.
    Kwestia związana z momentem potrącalności bezpośrednich kosztów uzyskania
    przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4-4c updop.
    Jak wynika z art. 15 ust. 4 updop:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w

      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4b updop:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
      1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
        później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
        podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
      2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
        złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
        obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    Art. 15 ust. 4c updop stanowi z kolei, że:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie
    (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w
    roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni
    został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku
    podatkowym - w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym
    po roku, którego dotyczy. Koszty bezpośrednie należy więc ujmować podatkowo w
    momencie wykazania odpowiadających im przychodów.
    Z opisu sprawy wynika, iż w ramach opisanej metodologii w pierwszej kolejności obliczacie
    Państwo limit kosztów proporcjonalnie przypadających na przychody osiągnięte w ramach
    danego etapu prac. Jeśli koszty rzeczywiście poniesione nie przekraczają powyższego
    limitu, Państwa Spółka rozpoznaje koszty uzyskania przychodów wyłącznie w wartości
    rzeczywiście poniesionych wydatków. Jeśli natomiast koszty rzeczywiście poniesione
    przekraczają ten limit, Państwa Spółka zalicza je do kosztów podatkowych dopiero na
    kolejnych etapach. Jak Państwo twierdzicie, tak przyjęta metoda rozliczeń zapewnia
    współmierne rozpoznanie poniesionych wydatków do odpowiadających im przychodów z
    tytułu realizacji poszczególnych etapów Umowy.
    Odnosząc wyżej cytowane przepisy do opisu sprawy zgodzić się z Państwem należy, że
    wydatki poniesione w związku z realizacją Umowy należy rozpoznać jako koszty uzyskania
    przychodu współmiernie do osiąganych sukcesywnie przychodów z tytułu realizacji
    poszczególnych etapów Umowy.
    Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w
    każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.