Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-785/14/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-30
Teza: sprzedaż nieruchomości - działalność gospodarcza.
Słowa kluczowe: darowizna; działki; nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 października 2014 r. (data wpływu 27 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osoby fizyczne w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 października 2014 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, w skład której wchodzą obecnie działki o następujących numerach: 63/5, 63/6, 63/7, 63/8 o łącznej powierzchni 5,79 ha. Powyższa nieruchomość stanowi tzw. „ojcowiznę”. Nieruchomość obejmującą ww. działki Wnioskodawca nabył od rodziców do majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego byłej żony w dniu 4 stycznia 1993 r. na podstawie umowy darowizny. Całość prawa własności nieruchomości obejmującej ww. działki Wnioskodawca nabył na podstawie umowy darowizny z dnia 28 grudnia 2001 r. Nieruchomość obejmująca ww. działki stanowi prywatny majątek Wnioskodawcy. Wnioskodawca w przeszłości prowadził działalność gospodarczą – komis samochodowy z tytułu której zarejestrowany był jako podatnik podatku od towarów i usług. Obecnie Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest obecnie zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług, zamieszkuje na terenie działki nr 63/8. Wnioskodawca po dokonaniu podziału fragmentu ww. nieruchomości o łącznej powierzchni ok. 1,3 ha zamierza zbyć podzielony fragment tej nieruchomości. Powyższy fragment zamierza zbyć poprzez dokonanie darowizny jego części niektórym bliskim, a pozostałe części sprzedać. Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać pozostałej części ww. nieruchomości. Wnioskodawca nie czuje się kompetentny do prowadzenia działań w zakresie sprzedaży nieruchomości. Z tej przyczyny zlecił pośrednikom sprzedaż części jego majątku, o której mowa powyżej. Wnioskodawca chciałby zarządzić posiadanym majątkiem. Zamiarem Wnioskodawcy objęte jest wyzbycie się części majątku nieruchomego. Wnioskodawca nie zamierza w przyszłości nabywać nieruchomości w celu odsprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych:

1.  Do którego źródła przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należało będzie kwalifikować środki uzyskane ze sprzedaży części ww. nieruchomości, o których mowa we wniosku, w szczególności czy środki te należało będzie zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy i jakie skutki podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych powstaną w przypadku zbyć poszczególnych części ww. nieruchomości:

1.  na rzecz osób bliskich w drodze darowizny?
2.  w drodze sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, (w zakresie pytania oznaczonego nr 1) środki uzyskiwane ze sprzedaży, o których mowa we wniosku nie będą mogły zostać zakwalifikowane do żadnego ze źródeł przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nie będą stanowiły źródła przychodów o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Wnioskodawca posiada majątek w postaci nieruchomości, który wcześniej należał do jego rodziców. Obecnie Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia części należącego do niego majątku. Podejmowane czynności miały na celu umożliwienie wydzielenia części nieruchomości tak, aby Wnioskodawca uzyskał możliwość zbycia tych części. Część posiadanego majątku nieruchomego Wnioskodawca chciałby przekazać bliskim, a pozostałą część spieniężyć. Poszukiwanie ewentualnych nabywców Wnioskodawca zlecił pośrednikom w handlu nieruchomościami.

W tym stanie rzeczy nie sposób twierdzić, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą, a uzyskanych ze sprzedaży środków zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie środków uzyskanych ze sprzedaży nie będzie również można zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji środki uzyskane ze sprzedaży niektórych części nieruchomości lub całości nieruchomości nie będą mogły zostać zakwalifikowane do żadnego ze źródeł przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, (w zakresie pytania oznaczonego nr 2a) zbycie części nieruchomości w drodze darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Względem Wnioskodawcy nie powstaną zatem żadne skutki w podatku dochodowym od osób fizycznych z tego tytułu.

Zdaniem Wnioskodawcy, (w zakresie pytania oznaczonego nr 2b) zbycie części nieruchomości w drodze sprzedaży nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ze względu na fakt, iż działania Wnioskodawcy nie będą stanowiły działalności gospodarczej to środków pieniężnych otrzymanych z tytułu sprzedaży nie będzie można zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy a contrario wynika natomiast, że środki otrzymane z tytułu sprzedaży nie będą stanowiły źródła przychodu, o którym mowa w tym przepisie, a zatem u Wnioskodawcy nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodu jest - z zastrzeżeniem ust. 2 - odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że źródłem przychodu podatnika jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
*   zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w cytowanym wyżej przepisie art. 5a pkt 6 ustawy wymaga, aby był to jeden z wymienionych w lit. a)-c) rodzajów działalności oraz opiera się na następujących przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,
*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany" przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja M. Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r. I SA/Op18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należało ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku.

Jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, w skład której wchodzą obecnie działki o następujących numerach: 63/5, 63/6, 63/7, 63/8 o łącznej powierzchni 5,79 ha. Powyższa nieruchomość stanowi tzw. „ojcowiznę”. Nieruchomość obejmującą ww. działki Wnioskodawca nabył od rodziców do majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego byłej żony w dniu 4 stycznia 1993 r. na podstawie umowy darowizny. Całość prawa własności nieruchomości obejmującej ww. działki Wnioskodawca nabył na podstawie umowy darowizny z dnia 28 grudnia 2001 r. Nieruchomość obejmująca ww. działki stanowi prywatny majątek Wnioskodawcy. Wnioskodawca w przeszłości prowadził działalność gospodarczą – komis samochodowy z tytułu której zarejestrowany był jako podatnik podatku od towarów i usług. Obecnie Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest obecnie zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług, zamieszkuje na terenie działki nr 63/8. Wnioskodawca po dokonaniu podziału fragmentu ww. nieruchomości o łącznej powierzchni ok. 1,3 ha zamierza zbyć podzielony fragment tej nieruchomości. Powyższy fragment zamierza zbyć w ten sposób, że chce darować jego części niektórym bliskim, a pozostałe części sprzedać. Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać pozostałej części ww. nieruchomości. Wnioskodawca nie czuje się kompetentny do prowadzenia działań w zakresie sprzedaży nieruchomości. Z tej przyczyny zlecił pośrednikom sprzedaż części jego majątku, o której mowa powyżej. Wnioskodawca chciałby zarządzić posiadanym majątkiem. Zamiarem Wnioskodawcy objęte jest wyzbycie się części majątku nieruchomego. Wnioskodawca nie zamierza w przyszłości nabywać nieruchomości w celu odsprzedaży.

Zatem w odniesieniu do planowanej sprzedaży nieruchomości stwierdzić należy, że okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, iż nieruchomość nie została nabyta dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w niej wykorzystywana. Na podstawie treści wniosku nie można również stwierdzić, by sprzedaż nieruchomości miała nastąpić w ramach działalności handlowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Treść wniosku przemawia więc za tym, że sprzedaż nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zaś sprzedaż nieruchomości będzie miała miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (2001 r.), to nie należy jej również kwalifikować do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i kwota uzyskana z tego tytułu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z powołanych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż do powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodzi jedynie wskutek zbycia nieruchomości o charakterze odpłatnym.

W przypadku zaś dokonania darowizny mamy do czynienia ze zbyciem pod tytułem darmym.

Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego – przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zatem podstawowym elementem umowy darowizny jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian ani też nie zobowiązuje się do innego świadczenia w przyszłości.

Oznacza to, że zbycie nieruchomości w drodze umowy darowizny nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, a tym samym nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.