Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.712.2019.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-04
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne zabudowane budynkiem mieszkalnym oraz nieodpłatnego zbycia udziałów w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego na podstawie umowy częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności.
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości; spadek-dział spadku; spadkodawca; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2019 r. (data wpływu 26 listopada 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 stycznia 2020 r. (data wpływu 24 stycznia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne zabudowane budynkiem mieszkalnym oraz nieodpłatnego zbycia udziałów w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego na podstawie umowy częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne zabudowane budynkiem mieszkalnym oraz nieodpłatnego zbycia udziałów w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego na podstawie umowy częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 14 stycznia 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.712.2019.1.DA, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 14 stycznia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 17 stycznia 2020 r.). W dniu 24 stycznia 2020 r. (nadano w dniu 23 stycznia 2020 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 5 czerwca 1965 r. rodzice Wnioskodawczyni zawarli związek małżeński, w którym istniała wspólność majątkowa małżeńska. Rodzice nigdy nie zawierali żadnych umów majątkowych małżeńskich.

W dniu 18 stycznia 1991 r. matka Wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny nieruchomość, tj. gospodarstwo rolne z budynkiem mieszkalnym o całkowitej powierzchni 1,62 ha, położone w miejscowości \`(...)\`. Ww. gospodarstwo rolne, wg wypisu z rejestru gruntów prowadzonego rzez Starostwo Powiatowe w \`(...)\`, stanowiło użytki gruntowe : łąki trwałe (ŁIV, ŁV), pastwiska trwałe (PsIII), grunty orne (RIVa, RIVb, RV), sady (S-PsIII), grunty rolne zabudowane (Br-PsIII). Matka Wnioskodawczyni była wyłącznym właścicielem ww. nieruchomości.

W dniu 15 lutego 2005 r. na podstawie umowy notarialnej kupna-sprzedaży przez rodziców Wnioskodawczyni zostało nabyte spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, położone w \`(...)\`. Ww. lokal mieszkalny stanowił majątek wspólny rodziców, tj. został nabyty w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej.

W dniu 8 stycznia 2018 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. W skład masy spadkowej po zmarłej matce wchodziło:

*   gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 1,62 ha, zabudowane budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 109,50 m 2, nabyte przez Wnioskodawczynię w udziale 1/3,

*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 39,8 m2, nabyte przez Wnioskodawczynię w udziale 1/6,

*   samochód osobowy marki \`(...)\`, rok produkcji \`(...)\`, nabyty przez Wnioskodawczynię w udziale 1/6.

W dniu 6 maja 2018 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. W skład masy spadkowej po zmarłym ojcu wchodziło:

*   gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 1,62 ha, zabudowane budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 109,50 m2, nabyte przez Wnioskodawczynię w udziale 3/18,

*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 39,8 m2, nabyte przez Wnioskodawczynię w udziale 4/12,

*   samochód osobowy marki \`(...)\`, rok produkcji \`(...)\`, nabyty przez Wnioskodawczynię w udziale 4/12.

W związku z nabyciem spadku po zmarłych rodzicach w dniu 2 lipca 2018 r. zostało sporządzone Postanowienie Sądu Rejonowego \`(...)\`, które uprawomocniło się w dniu 23 lipca 2018 r. Na jego podstawie:

*   spadek po matce, w równych udziałach po 1/3 części w spadku nabyła Wnioskodawczyni, Jej siostra i ojciec.

*   spadek po ojcu, w równych udziałach po 1/2 części w spadku nabyła Wnioskodawczyni i Jej siostra.

W dniu 26 października 2019 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni wspólnie z siostrą sprzedała gospodarstwo rolne za cenę 250 000 zł, każda spadkobierczyni sprzedała swój udział za kwotę 125 000 zł. W skład gruntów będących przedmiotem sprzedaży nie wchodziły grunty leśne. Wskutek sprzedaży grunty nie utraciły rolnego charakteru, nabywca kupił przedmiotową nieruchomość w celu prowadzenia działalności rolniczej. W akcie notarialnym umowy sprzedaży gospodarstwa rolnego z dnia 26 października 2019 r., w § 9 został zawarty zapis: „Dodatkowo notariusz przypomniał kupującym o obowiązkach ciążących na nabywcach nieruchomości rolnej, stosownie do treści art. 2b ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego”. Ponadto kupujący złożyli oświadczenia w \`(...)\`, że zobowiązują się do prowadzenia działalności rolniczej na nabytej nieruchomości rolnej. Dokonane przez Wnioskodawczynię odpłatne zbycie udziału w ww. nieruchomości nie nastąpiło w ramach wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym samym dniu, tj. 26 października 2019 r. aktem notarialnym została zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią i Jej siostrą umowa częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Na podstawie ww. umowy, bez żadnych spłat i dopłat, obie spadkobierczynie dokonały po matce i ojcu zgodnego częściowego działu spadku i jednocześnie zniosły współwłasność spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, w taki sposób, że prawo do tego lokalu w całości nabyła siostra Wnioskodawczyni. Wskutek częściowego działu spadku po zmarłych rodzicach oraz zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Nią udziału w majątku spadkowym po zmarłej matce i ojcu. Wartość spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego została oszacowana przez Wnioskodawczynię i Jej siostrę w oparciu o ceny rynkowe nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w związku z faktem, że nabycie w spadku udziału w nieruchomości rolnej i udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nastąpiło w 2018 r., a zbycie nabytego w spadku udziału w nieruchomości rolnej i zniesienie współwłasności nabytego w spadku udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nastąpiło w 2019 r., czyli po zmianie przepisów art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zbycie nabytego w spadku udziału w nieruchomości rolnej będzie korzystało ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 i zniesienie współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r.?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Dla dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. obowiązuje ustawa z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159), gdzie dodane zostały, m.in. w art. 10 ust. 5 i ust. 7.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zaś w myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości, ich części lub udziału w nieruchomościach, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia gruntów, które w związku z tym odpłatnym zbyciem utraciły charakter rolny.

Mając na uwadze powyższe przepisy, Wnioskodawczyni uważa, że zbycie w 2019 r. nabytego w spadku udziału w nieruchomości rolnej położonej w miejscowości \`(...)\`, będzie korzystało ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy.

Natomiast zniesienie w 2019 r. współwłasności nabytego w spadku udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, również będzie zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż nie stanowi źródła uzyskania przychodu i nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przekracza wysokości przysługującego Wnioskodawczyni udziału w spadku, oraz zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i ust. 5 nastąpiło po upływie pięciu lat od daty nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przez spadkodawców, tj. rodziców Wnioskodawczyni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 5 czerwca 1965 r. rodzice Wnioskodawczyni zawarli związek małżeński, w którym istniała wspólność majątkowa małżeńska. Rodzice nigdy nie zawierali żadnych umów majątkowych małżeńskich. W dniu 18 stycznia 1991 r. matka Wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny nieruchomość, tj. gospodarstwo rolne z budynkiem mieszkalnym o całkowitej powierzchni 1,62 ha. Ww. gospodarstwo rolne, wg wypisu z rejestru gruntów, stanowiło użytki gruntowe : łąki trwałe (ŁIV, ŁV), pastwiska trwałe (PsIII), grunty orne (RIVa, RIVb, RV), sady (S-PsIII), grunty rolne zabudowane (Br-PsIII). Matka Wnioskodawczyni była wyłącznym właścicielem ww. nieruchomości. W dniu 8 stycznia 2018 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. W drodze spadku po zmarłej matce Wnioskodawczyni nabyła m.in. udział 1/3 w gospodarstwie rolnym zabudowanym budynkiem mieszkalnym. W dniu 6 maja 2018 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. W drodze spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawczyni nabyła m.in. udział 3/18 w ww. gospodarstwie rolnym. W związku z nabyciem spadku po zmarłych rodzicach w dniu 2 lipca 2018 r. zostało sporządzone postanowienie sądowe, które uprawomocniło się w dniu 23 lipca 2018 r. W dniu 26 października 2019 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni wspólnie z siostrą sprzedała przedmiotowe gospodarstwo rolne. W skład gruntów będących przedmiotem sprzedaży nie wchodziły grunty leśne. Wskutek sprzedaży grunty nie utraciły rolnego charakteru, nabywca kupił przedmiotową nieruchomość w celu prowadzenia działalności rolniczej. Kupujący złożyli oświadczenia, że zobowiązują się do prowadzenia działalności rolniczej na nabytej nieruchomości rolnej. Dokonane przez Wnioskodawczynię odpłatne zbycie udziału w ww. nieruchomości nie nastąpiło w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów tej ustawy.

W myśl art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię udziałów w nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne zabudowane budynkiem mieszkalnym nastąpiło w następujących datach:

*   w dniu 18 stycznia 1991 r. - udział 1/3 w ww. gospodarstwie w drodze spadku po matce, do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący liczenie okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, tj. matkę Wnioskodawczyni w 1991 r. w drodze darowizny do jej majątku odrębnego;

*   w dniu 8 stycznia 2018 r. - udział 3/18 w ww. gospodarstwie rolnym w drodze spadku po ojcu, do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący liczenie okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, tj. ojca Wnioskodawczyni w 2018 r. w drodze spadku po matce Wnioskodawczyni.

Z powyższego wynika, że przychód z nienastępującego w działalności gospodarczej odpłatnego zbycia udziału 1/3 w ww. nieruchomości dokonanego przez Wnioskodawczynię w 2019 r., wchodzącego w skład nieruchomości nabytej przez spadkodawczynię w 1991 r., w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast, przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z odpłatnego zbycia udziału 3/18 w przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w nieruchomości przez spadkodawcę nie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nabycie ww. udziału w nieruchomości przez spadkodawcę nastąpiło w 2018 r.

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadku i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Jednakże od tej zasady ustawodawca przewidział wyjątek w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Powyższy przepis zwalnia przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, jeśli grunty stanowiące to gospodarstwo rolne w związku z tą sprzedażą nie utraciły charakteru rolnego.

W tym miejscu wymaga podkreślenia, że zgodnie z treścią art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. 2019 r., poz. 1256, z późn. zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 (a więc gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza), o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Natomiast zgodnie z art. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego – co w konsekwencji decyduje o zakresie zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu ze sprzedaży takich gruntów – wymaga odniesienia się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393) oraz załącznika nr 6 do tego rozporządzenia.

Zgodnie z treścią § 67 ww. rozporządzenia, użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1.  grunty rolne;
2.  grunty leśne;
3.  grunty zabudowane i zurbanizowane;
4.  użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery „E” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R;
5.  (uchylony);
6.  grunty pod wodami;
7.  tereny różne oznaczone symbolem - Tr.

Stosownie natomiast do treści § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia, grunty rolne dzielą się na:

1.  użytki rolne, do których zalicza się:
    1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
    2.  sady, oznaczone symbolem - S,
    3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
    4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
    5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,
    6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
    7.  grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W,
    8.  grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr;
2.  nieużytki, oznaczone symbolem - N.

Powyższe uregulowania prawne wskazują, że zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostało uzależnione od wystąpienia następujących przesłanek:

*   sprzedane grunty w momencie sprzedaży muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej), ewentualnie jego część składową,

*   grunty nie mogą utracić w związku ze sprzedażą rolnego charakteru.

Zaznaczyć należy, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Jeżeli zatem, zostaną zachowane powyższe warunki, przychód uzyskany ze sprzedaży tego rodzaju nieruchomości lub udziału w nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że przedmiotowe zwolnienie zostało zastosowane przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Utrata charakteru rolnego gruntu następuje przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia.

Dla oceny, czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu, decydujące znaczenie ma cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy co do przeznaczenia nieruchomości, bądź inne okoliczności związane z daną transakcją. Faktyczne przekształcenie sposobu użytkowania gruntów może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, z charakteru nabywcy lub innych okoliczności związanych z daną transakcją. Całokształt tych okoliczności może wskazywać na utratę charakteru rolnego nabywanego gruntu.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, że w przypadku dokonanego przez Wnioskodawczynię odpłatnego zbycia udziału 1/3 w nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne zabudowane budynkiem mieszkalnym, nabytego w drodze spadku po matce, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku, w którym matka Wnioskodawczyni nabyła przedmiotową nieruchomość. Zatem, przychód z odpłatnego zbycia dokonanego w dniu 26 października 2019 r. udziału 1/3 w przedmiotowej nieruchomości, nabytego przez spadkodawczynię Wnioskodawczyni w dniu 18 stycznia 1991 r., nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży dokonanej w dniu 26 października 2019 r. udziału 3/18 w ww. nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne, nabytego przez spadkodawcę Wnioskodawczyni w dniu 8 stycznia 2018 r., w sytuacji dokonania wraz z drugim współwłaścicielem (siostrą) sprzedaży całej nieruchomości rolnej, która w związku ze sprzedażą nie utraciła charakteru rolnego, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia zarówno udziału 1/3, jak i udziału 3/18 w przedmiotowej nieruchomości rolnej.

Ponadto, wątpliwości Wnioskodawczyni budzi kwestia, czy nieodpłatne zbycie na rzecz siostry, na podstawie umowy częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności, udziałów w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego rodzi po stronie Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 15 lutego 2005 r. na podstawie umowy notarialnej kupna-sprzedaży przez rodziców Wnioskodawczyni zostało nabyte spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Ww. lokal mieszkalny stanowił majątek wspólny rodziców, tj. został nabyty w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. W dniu 8 stycznia 2018 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. W drodze spadku po zmarłej matce Wnioskodawczyni nabyła m.in. udział 1/6 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. W dniu 6 maja 2018 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. W drodze spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawczyni nabyła m.in. udział 4/12 w ww. lokalu mieszkalnym. W związku z nabyciem spadku po zmarłych rodzicach w dniu 2 lipca 2018 r. zostało sporządzone postanowienie sądowe, które uprawomocniło się w dniu 23 lipca 2018 r.

W dniu 26 października 2019 r. aktem notarialnym została zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią i Jej siostrą umowa częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności ww. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Na podstawie ww. umowy, bez żadnych spłat i dopłat, obie spadkobierczynie dokonały po matce i ojcu częściowego działu spadku i jednocześnie zniosły współwłasność ww. lokalu mieszkalnego, w taki sposób, że prawo do tego lokalu w całości nabyła siostra Wnioskodawczyni. Wskutek częściowego działu spadku po zmarłych rodzicach oraz zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Nią udziału w majątku spadkowym po zmarłej matce i ojcu. Wartość przedmiotowego lokalu mieszkalnego została oszacowana przez Wnioskodawczynię i Jej siostrę w oparciu o ceny rynkowe nieruchomości.

Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r., poz. 2086, z późn. zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Zgodnie natomiast z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Organ podkreśla, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością co zniesienie współwłasności.

Stosownie do art. 689 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1460, z późn. zm.) jeżeli cały majątek spadkowy lub poszczególne rzeczy wchodzące w jego skład stanowią współwłasność z innego tytułu niż dziedziczenie, dział spadku i zniesienie współwłasności mogą być połączone w jednym postępowaniu. Przepis ten obejmuje sytuacje, w których spadkodawca był współwłaścicielem nieruchomości.

Dział spadku obejmuje rozporządzenie przez wszystkich spadkobierców prawami majątkowymi wchodzącymi w skład spadku dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy, a nie jak w przypadku zniesienia współwłasności – rozporządzenie udziałami w nieruchomości przez współwłaścicieli.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom.

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego).

Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.

W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, która przekracza udział jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w rzeczy wspólnej.

W myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że na podstawie zawartej w dniu 26 października 2019 r. umowy częściowego działu spadku oraz zniesienia współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przyznano przedmiotowy lokal mieszkalny na wyłączną własność siostrze Wnioskodawczyni, bez spłat i dopłat.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię udziału 1/6 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego w drodze spadku po matce oraz udziału 4/12 w przedmiotowym lokalu mieszkalnym w drodze spadku po ojcu, nastąpiło w dniu 15 lutego 2005 r., tj. w dniu nabycia prawa do lokalu mieszkalnego przez rodziców Wnioskodawczyni do wspólności majątkowej małżeńskiej. Zatem, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, należy wskazać, że dokonany w dniu 26 października 2019 r. na podstawie aktu notarialnego częściowy dział spadku i zniesienie współwłasności ww. lokalu mieszkalnego na rzecz siostry Wnioskodawczyni, bez spłat i dopłat, nie stanowi formy odpłatnego zbycia oraz źródła przychodu dla Wnioskodawczyni i tym samym nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe, pomimo nieprecyzyjnego wskazania, sprzedaż którego udziału w nieruchomości, tj. gospodarstwie rolnym, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych oraz stwierdzenia, że zniesienie współwłasności nabytego w spadku udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego będzie również podlegało zwolnieniu od podatku dochodowego, podczas gdy nie stanowi ono formy odpłatnego zbycia i jak wyżej wskazano nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co nie jest tożsame choć wywołuje ten sam skutek podatkowy w postaci braku obowiązku opodatkowania dochodu uzyskanego z tej sprzedaży.

Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Podkreślić należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla siostry Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.