Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-6/09/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-19
Teza: Sprzedaż lokali mieszkalnych
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-sprzedaż lokalu; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2008 r. (data wpływu 22 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie sprzedaży lokali mieszkalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie sprzedaży lokali mieszkalnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W latach 1950-1960 Kółko Rolnicze przystąpiło do budowy swojej siedziby na gruncie będącym własnością Wnioskodawcy. Do budowy włączył się Skarb Państwa proponując wybudowanie budynku piętrowego z przeznaczeniem piętra na mieszkanie dla agronomów. Po wejściu w życie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym – oraz ustawy o pracownikach samorządowych (Dz. U z 1990 r. nr 32, poz. 91 ze zm.) nieruchomość ta została decyzją wojewody przekazana Gminie. W 1997 r. na mocy art. 6 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczania osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 23 poz. 97 ze zm.) budynek został podzielony na lokale. Jedna część budynku wybudowana przez Kółko Rolnicze została przekazana dla Kółka w trybie art. 2c ustawy z dnia 29.09.1990 r. o zamianie ustawy o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 79 poz. 464 ze zm.), a grunt proporcjonalnie do udziału w budynku został oddany w użytkowanie wieczyste dla Kółka Rolniczego. Pozostała wydzielona część budynku tj. dwa lokale mieszkalne, są własnością Wnioskodawcy. Lokale te Wnioskodawca wynajmuje dla osób fizycznych na cele mieszkaniowe. Czysz z najmu jako usługa w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym jest zwolniona z podatku VAT zgodnie z załącznikiem Nr 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. nr 54 poz. 535 ze zm.).

Wnioskodawca zamierza przeznaczyć do sprzedaży lokale mieszkalne, których jest właścicielem, na rzecz obecnych najemców. Wartość początkowa 2 lokali mieszkalnych zgodnie z Decyzją Komunalizacyjną Wojewody wynosi: 27.454,71 zł. W okresie użytkowania tych lokali mieszkalnych przeprowadzono ich modernizację i tak 1995 r. na kwotę 37.063,83 zł, w roku 2000 – 8.891,14 zł, w roku 2003 - 8.379,42 zł i w roku 2004 – 8.610,48 zł.

Obecnie wartość 2 lokali w budynku wynosi: 90.399,61 zł. Powierzchnia użytkowania jednego lokalu wynosi 48,70 m2, a drugiego 44,20 m2, .

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą mieszkań Wnioskodawca ma prawo zastosować zwolnienie od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 6 w związku z modernizacją – ulepszeniem – lokali mieszkalnych w latach 1995 – 2004, gdy wartość modernizacji przewyższa 30% wartości początkowej lokali mieszkalnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, został on właścicielem 2 lokali mieszkalnych w 1990 r. na mocy Decyzji Komunalizacyjnej Wojewody. Użytkuje nieprzerwanie te lokale na cele mieszkaniowe przez 18 lat poprzez wynajem tych lokali. W 1990 r. gdy Wnioskodawca stał się właścicielem lokali, nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż w tych latach nie obowiązywał podatek od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku VAT sprzedając lokale, pomimo iż wydatki na ulepszenie lokali mieszkalnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły około 329,27% jego wartości początkowej, ale Wnioskodawca użytkował te lokale w okresie dłuższym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać 2 lokale mieszkalne. Wnioskodawca stał się ich właścicielem w 1990 r. i nieprzerwanie lokale te wynajmuje na cele mieszkaniowe. Co prawda wartość wydatków na ulepszenie tych lokali przewyższyła 30% wartości początkowej lokali, lecz od ukończenia ich modernizacji upłynęło 2 lata, bowiem ostatnia modernizacja miała miejsce w 2004 r. Zatem dostawa tych lokali mieszkalnych będzie odbywać się po ich pierwszym zasiedleniu.

W związku z powyższym sprzedaż 2 lokali mieszkalnych podlega zwolnieniu od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, lecz w związku ze zmianą przepisów od dnia 1 stycznia 2009 r. prawidłowość stanowiska wynika z innej podstawy prawnej niż wskazana przez Wnioskodawcę we wniosku.

Jednocześnie informuje się, ze zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.