Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-1117/15/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-15
Teza: Prawo do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu współfinansowanego ze środków UE.
Słowa kluczowe: odliczenia; projekt; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2015 r. (data wpływu 1 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „XXX” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „XXX”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 4 lutego 2013 r. został już złożony wniosek, uzupełniony w dniu 26 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarowo i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „XXX”.

Od dnia 1 lipca 2005 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie kursów, szkoleń, jak również obsługi firm pod względem bhp. Występuje u Pani sprzedaż mieszana, ponieważ kursy i szkolenia są zwolnione od podatku, natomiast usługi doradztwa i obsługi w zakresie bhp, opodatkowane są stawką 23%. W związku z powyższym corocznie ustalany jest wskaźnik, wyliczany na podstawie proporcji sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług do sprzedaży zwolnionej, z poprzedniego roku.

Po złożeniu wniosku w 2010 r. nie otrzymała Pani umowy na realizację ww. projektu, gdyż wniosek znalazł się na 43 pozycji rezerwowej. Pełna realizacja projektu nastąpiła w 2012 r., od marca do listopada.

Wskaźnik na 2012 r. wyniósł 12,63% sprzedaży opodatkowanej do 87,37% sprzedaży zwolnionej od podatku.

W ramach projektu zostały nabyte:

*   laptopy (8 szt.) – wykorzystywane w biurze do obsługi całej firmy (nauka jazdy, kursy i szkolenia, doradztwo dla firm, bhp), jak również wykorzystywane do prowadzenia kursów i szkoleń zawodowych, jak i szkoleń nauki jazdy,
*   rzutnik multimedialny - wykorzystywany do prowadzenia prezentacji na kursach i szkoleniach zawodowych oraz nauki jazdy,
*   usługa utwardzenia placu manewrowego do nauki jazdy, wykorzystywanego na potrzeby kursów na prawo jazdy kat. A i B oraz nauki jazdy wózkiem widłowym,
*   wózek widłowy – wykorzystywany do prowadzenia kursów na operatorów wózków widłowych.

Faktura z tytułu nabycia laptopów i rzutnika została wystawiona w dniu 15 marca 2012 r. i w tym dniu Pani ją otrzymała (zakupy służące: sprzedaży mieszanej – laptopy, sprzedaży zwolnionej - rzutnik). Faktura za wykonanie I etapu umowy (dotyczącej utwardzania placu manewrowego do nauki jazdy kostką brukową i wykonania prac ziemnych) została wystawiona 27 marca 2012 r. i w tym dniu Pani ją otrzymała (zakup służy sprzedaży zwolnionej). Faktura za wykonanie II etapu umowy (dotyczącej utwardzenia placu manewrowego) z końcowym rozliczeniem, została wystawiona 20 lipca 2012 r. i w tym dniu Pani ją otrzymała (zakup służy sprzedaży zwolnionej). Faktura z tytułu nabycia wózka widłowego została wystawiona 28 września 2012 r. i w tym dniu Pani ją otrzymała - zakup służy sprzedaży zwolnionej.

Sposób rozliczenia w 2012 r. faktur i podatku VAT z nich wynikających w ramach projektu był następujący:

*   faktura VAT za II etap umowy dotyczącej utwardzenia placu manewrowego kostką – wartość brutto 94.710,00 zł, VAT odliczony 0,00 zł,
*   faktura VAT za wózek widłowy – wartość brutto 31.980,00 zł, VAT odliczony 0,00 zł,
*   faktura VAT za I etap umowy dotyczącej utwardzenia placu manewrowego – wartość brutto 40.590,00 zł, VAT odliczony 0,00 zł,
*   faktura VAT za rzutnik multimedialny – wartość brutto 3.690,00 zł, VAT odliczony 0,00 zł,
*   faktura VAT za notebooki (do sprzedaży mieszanej) – wartość brutto 30.504,00 zł, VAT naliczony 5.704,00 zł, VAT odliczony 12,63% (wg wskaźnika dla sprzedaży mieszanej 720,00 zł).

Okres trwałości projektu upływa 31 grudnia 2015 r. Wskaźnik w latach trwałości projektu wyniósł:

*   w 2013 r. 0,06% sprzedaży opodatkowanej do 99,94% sprzedaży zwolnionej,
*   w 2014 r. 0,08% sprzedaży opodatkowanej do 99,92% sprzedaży zwolnionej,
*   w 2015 r. 0,10% sprzedaży opodatkowanej do 99,90% sprzedaży zwolnionej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy istnieje możliwość odzyskania podatku naliczonego w okresie trwałości projektu (2013, 2014 i 2015 r.) od zakupów ze zrealizowanego projektu rozliczonego w 2012 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskaźnik sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży zwolnionej wyniósł 12,63% w 2012 r., 0,06% w 2013 r., 0,08% w 2014 r., 0,10% w 2015 r. W okresie trwałości projektu (od 2013 r. do 2015 r.) wskaźnik ten był wyraźnie mniejszy niż 2012 r. Brak więc możliwości odzyskania podatku VAT w zakresie realizowanego projektu na koniec okresu trwałości projektu (31 grudnia 2015 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu podano, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Wskazać należy, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Nadmienić należy, że realizacja prawa do odliczenia podatku została obostrzona ograniczeniami ustawowymi wynikającymi z artykułów 88 i 90 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

W przypadkach, gdy podatnik wykonuje czynności uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług i nieuprawniające do tego odliczenia, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ust. 1 ustawy, który stanowi, iż w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W ust. 2 cyt. artykułu wskazano, iż jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1 podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 ustawy).

Na podstawie zapisu ust. 4 analizowanego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W myśl postanowień ust. 10 omawianego artykułu, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Z art. 91 ust. 2 cyt. ustawy wynika, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Natomiast stosownie do ust. 3 powołanego artykułu, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu.

Powyższa kwestia była uregulowana w analogiczny sposób w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 z późn. zm.), które obowiązywało od dnia 6 kwietnia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że w odniesieniu do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług dotyczących utwardzenia placu manewrowego, zakupem rzutnika multimedialnego i wózka widłowego nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ - jak wskazano w treści wniosku - w przypadku tych towarów nie wystąpił związek ze sprzedażą opodatkowaną (zakupy wykorzystywane są wyłącznie do usług zwolnionych od podatku od towarów i usług).

Natomiast w odniesieniu do podatku naliczonego z tytułu zakupu 8 sztuk notebooków, który został odliczony według ustalonego wskaźnika proporcji dla roku 2012 przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego za ten okres wg tego wskaźnika, natomiast w 2013 r., 2014 r. i 2015 r. nie przysługiwało prawo do odliczenia, ponieważ upłynął roczny okres korekty. Nie przysługiwało Pani i nie przysługuje również prawo do otrzymania zwrotu podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wskazanymi w powołanych rozporządzeniach.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.