Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.134.2025.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 8 września 2025 i 19 września 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2007 roku zawarł Pan wspólnie z A.A (obecnie zmarłą) umowę kredytową z Bankiem X.
    Umowa dotyczyła kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego (CHF). W wyniku
    dziedziczenia udziału w kredycie, stroną umowy stała się również Pana małoletnia córka B.
    A. (...) 2025 roku dostał Pan propozycję zawarcia z X ugody, której celem jest polubowne
    zakończenie sporów sądowych dotyczących ważności umowy kredytowej. Ugoda zakładała
    m.in. umorzenie części zobowiązania wobec Banku oraz wypłatę przez Bank kwoty
    pieniężnej na Pana rzecz. W związku z propozycją zawarcia tej ugody powstały wątpliwości
    dotyczące obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego, w szczególności z tytułu:
    1) umorzenia pozostałej kwoty kapitału kredytu,
    2) wypłaty przez Bank na Pana rzecz kwoty (...) zł jako tzw. „rozliczenia roszczeń stron
      wynikających z Umowy lub w związku z nią”.
      1. Cel umowy kredytowej: Umowa kredytowa została zawarta w celu zakupu
      nieruchomości mieszkalnej.
      2. Przeznaczenie kredytu: Środki uzyskane z kredytu zostały przeznaczone na zakup
      mieszkania na cele mieszkaniowe własne.
      3. Kwota kredytu: Kwota kredytu wynosiła (...) PLN (słownie: (...)).
      4. Łączna spłata kredytu: Do dnia zaproponowanej ugody, na rzecz banku wpłacił Pan
      łącznie (...) PLN oraz (...) CHF (po przeliczeniu go według średniego kursu CHF
      Narodowego Banku Polskiego opublikowanego w dniu 18 lipca 2025 r. w wysokości
      4,5537 PLN/CHF, wynosi łącznie (...) PLN) tytułem rat kapitałowo-odsetkowych i innych
      kosztów (ubezpieczenie, prowizje, składki itp.).
      5. Własność nieruchomości: Jest Pan współwłaścicielem nieruchomości razem z córką
      B.A na którą został zaciągnięty ww. kredyt.
      6. Zawarcie ugody: Propozycja ugody została przesłana w dniu (...) 2025 r. Stronami
      ugody są:
        · C.A,
        · małoletnia B.A (reprezentowana przez Pana jako przedstawiciela ustawowego),
        · oraz Bank X.
      7. W związku z planowanym umorzeniem wskazał Pan, że:

        a) kredyt został udzielony przez bank będący podmiotem nadzorowanym przez
        Komisję Nadzoru Finansowego, prowadzącym działalność na podstawie ustawy
        Prawo bankowe.
        b) jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w
        art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.
        c) kredyt jest zabezpieczony hipoteką ustanowioną na mieszkaniu stanowiącym
        własność Pana i własność Pana córki. Hipoteka została wpisana do księgi
        wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości.
        d) kwota umorzonej wierzytelności, po przeliczeniu go według średniego kursu CHF
        Narodowego Banku Polskiego opublikowanego w dniu 18 lipca 2025 r. w
        wysokości 4,5537 PLN/CHF, wyniosłaby łącznie: (...) PLN.
        e) umorzenie to obejmowałoby pozostałą kwotę kapitału do spłaty. Nie obejmowało
        odsetek ani innych opłat.
        f) nie korzystał Pan dotychczas z zaniechania poboru podatku od umorzonych
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      8. W związku z planowanym zwrotem środków pieniężnych wskazał Pan, że:
        a) kwota (...) zł, którą otrzymałby Pan od Banku, jest zwrotem środków wcześniej
        wpłaconych na poczet kredytu - jest formą rozliczenia w ramach ugody.
        b) kwota (...) zł mieści się w łącznej kwocie wpłat dokonanych na rzecz Banku w
        związku ze spłatą kredytu.
        c) kwota (...) zł została w ugodzie określona jako „w ramach pełnego i ostatecznego
        rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią, Bank
        zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty (...)” i stanowi:
          · element wzajemnych ustępstw stron w ramach ugody,
          · formę wynagrodzenia za rezygnację z dochodzenia dalszych roszczeń, w tym
            za cofnięcie powództwa i zrzeczenie się dalszych roszczeń wobec Banku.
    Nie stanowi zadośćuczynienia za krzywdę ani świadczenia związanego z ujemnym
    oprocentowaniem.
    Uzupełnienie wniosku
    1. W związku z podpisaniem ugody nie nastąpi przewalutowanie kredytu. Ugoda nie
      przewiduje rozliczenia kredytu tak, jakby od początku był kredytem złotówkowym.
    2. Nie nastąpi przewalutowanie rat kapitałowo-odsetkowych, które zostały spłacone.
      Bank przyjął ich wartość zgodnie z historycznymi wpłatami.
    3. Nie dochodzi do przewalutowania kredytu, a więc brak jest obniżenia zadłużenia w
      wyniku przewalutowania. Zadłużenie zostało w całości umorzone przez Bank.
    4. Zgodnie z przesłanym projektem ugody, w przypadku zawarcia ugody umowa kredytu
      obowiązuje strony w aktualnym kształcie, również z zapisami które są abuzywne. W
      ugodzie następuje ostateczne rozliczenie umowy, czyli jej zakończenie.
    5. Ponieważ nie dochodzi do przewalutowania kredytu, kwota zwrotu ustalona w ugodzie
      ((...) PLN) nie stanowi różnicy wynikającej z przewalutowania.
    6. Kwota zwrotu (...) PLN nie jest nadpłatą wynikającą z przewalutowania ani ponownego
      przeliczenia rat kredytowych. Jest to kwota ustalona w ramach ugody, jako ostateczne
      rozliczenie pomiędzy stronami i efekt polubownego zakończenia sporu sądowego.

## Pytanie

W związku z propozycją zawarcia tej ugody powstały wątpliwości dotyczące obowiązku
    rozpoznania przychodu podatkowego, w szczególności z tytułu:
    1) umorzenia pozostałej kwoty kapitału kredytu,
    2) wypłaty przez Bank na Pana rzecz kwoty (...) zł jako tzw. „rozliczenia roszczeń stron
      wynikających z Umowy lub w związku z nią”.
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie:
    Umorzenie wierzytelności przez Bank, jako dotyczące kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, spełnia przesłanki określone w art. 21 ust. 1
    pkt 97 oraz ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinno
    korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Świadczenie pieniężne w wysokości (...) zł nie powinno podlegać opodatkowaniu jako
    przychód z innych źródeł, gdyż stanowi ono: element rozliczenia spornej umowy,
    rekompensatę za rezygnację z roszczeń, a także mieści się w zakresie wcześniej
    dokonanych wpłat, przez co nie generuje realnego przysporzenia majątkowego.
    Wniosek: Wnosi Pan o potwierdzenie, że:
    1. Umorzenie pozostałego kapitału kredytu, zgodnie z warunkami proponowanej ugody,
      korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art.
      21 ust. 1 pkt 97 ustawy o PIT.
    2. Kwota (...) zł wypłacona przez Bank w ramach ugody nie stanowi przychodu
      podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną wartość finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu,

    uregulowanej w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Tym samym, kwotę wierzytelności umorzoną na podstawie ugody dotyczącej umowy o
    udzielenie kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Jak stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy
    osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    W 2007 roku zawarł Pan wspólnie z A.A (obecnie zmarłą) umowę kredytową z Bankiem.
    Umowa dotyczyła kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego (CHF). W wyniku
    dziedziczenia udziału w kredycie, stroną umowy stała się również Pana małoletnia córka B.
    A. Kwota kredytu wynosiła (...) PLN. (...) 2025 roku dostał Pan propozycję zawarcia z
    Bankiem ugody. Ugoda zakładała m.in. umorzenie części zobowiązania wobec Banku oraz
    wypłatę przez Bank kwoty pieniężnej na Pana rzecz. Stroną ugody jest Pan, małoletnia B.A
    (reprezentowana przez Pana jako przedstawiciela ustawowego) oraz Bank. Kredyt został
    udzielony przez bank będący podmiotem nadzorowanym przez Komisję Nadzoru
    Finansowego, prowadzącym działalność na podstawie ustawy Prawo bankowe. Jest to
    kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki uzyskane z kredytu
    zostały przeznaczone na zakup mieszkania na własne cele mieszkaniowe. Kredyt jest
    zabezpieczony hipoteką ustanowioną na mieszkaniu stanowiącym własność Pana i
    własność Pana córki. Nie korzystał Pan dotychczas z zaniechania poboru podatku od

    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Kwota umorzonej
    wierzytelności, po przeliczeniu go według średniego kursu CHF Narodowego Banku
    Polskiego opublikowanego w dniu 18 lipca 2025 r. w wysokości 4,5537 PLN/CHF,
    wyniosłaby łącznie: (...) PLN. Umorzenie to obejmowałoby pozostałą kwotę kapitału do
    spłaty. Nie obejmowałoby odsetek ani innych opłat.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że umorzona przez bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego w
    2007 r. będzie stanowić dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Jednocześnie w związku z tym, że z treści wniosku wynika, że kredyt został wydatkowany
    na własne cele mieszkaniowe (zakup nieruchomości mieszkalnej), umorzona przez bank
    kwota kredytu będzie korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie przepisów Rozporządzenia MF w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego. Spełnia Pan bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające
    zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do umorzonej wierzytelności. Tym samym
    nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu planowanego
    umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego.
    We własnym stanowisku wskazał Pan, że w przedstawionym we wniosku zdarzeniu
    przyszłym do przychodu powstałego w związku z umorzeniem kredytu hipotecznego
    zastosowanie znajdzie zwolnienie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 97 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z powyższym przepisem:
      wolne od podatku dochodowego są dodatki mieszkaniowe i ryczałty na zakup opału,
      przyznane na podstawie odrębnych przepisów o dodatkach mieszkaniowych.
    Wskazane zwolnienie nie znajduje powiązania ze zdarzeniem przyszłym opisanym we
    wniosku, dlatego nie może mieć zastosowania w przypadku umorzenia części kredytu.
    Podstawą prawną, na mocy której nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku w
    związku z umorzeniem pozostałej kwoty kapitału kredytu jest rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    W związku z powyższym Pana stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.
    Przechodząc do skutków podatkowych otrzymania od banku kwoty (...) zł, należy
    ponownie wskazać, że – co do zasady – za przychody podatkowe uznaje się takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, które nie mają
    charakteru zwrotnego.
    Jak wskazał Pan we wniosku, kwota (...) zł, którą otrzymałby Pan od Banku, jest zwrotem
    środków wcześniej wpłaconych na poczet kredytu - jest formą rozliczenia w ramach
    ugody. Kwota ta mieści się w łącznej kwocie wpłat dokonanych na rzecz Banku w związku
    ze spłatą kredytu. W związku z podpisaniem ugody nie nastąpi przewalutowanie kredytu.
    Ugoda nie przewiduje rozliczenia kredytu tak, jakby od początku był kredytem
    złotówkowym. Nie nastąpi przewalutowanie rat kapitałowo-odsetkowych, które zostały
    spłacone. Bank przyjął ich wartość zgodnie z historycznymi wpłatami. W przypadku
    zawarcia ugody umowa kredytu obowiązuje strony w aktualnym kształcie, również z
    zapisami które są abuzywne. W ugodzie następuje ostateczne rozliczenie umowy, czyli jej
    zakończenie. Kwota zwrotu (...) PLN nie jest nadpłatą wynikającą z przewalutowania ani
    ponownego przeliczenia rat kredytowych. Jest to kwota ustalona w ramach ugody, jako
    ostateczne rozliczenie pomiędzy stronami i efekt polubownego zakończenia sporu
    sądowego.

    Wobec tego, opisane we wniosku świadczenie pieniężne nie spowoduje uzyskania przez
    Pana przysporzenia majątkowego, faktycznego przyrostu Pana majątku. Otrzymana przez
    Pana kwota będzie stanowić zwrot własnych pieniędzy, które wpłacił Pan wcześniej do
    banku. Tym samym z tego tytułu nie powstanie po Pana stronie przychód w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta będzie zatem
    dla Pana neutralna podatkowo. Nie będzie miał Pan obowiązku jej rozliczenia dla celów
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W tym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w
    zakresie objętym zakresem wniosku i odnosi się do przedstawionego opisu sprawy. A
    zatem, nie dotyczy innych kwestii zawartych we wniosku, które nie były przedmiotem
    pytań interpretacyjnych.
    Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy
    wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana córki).
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego oraz nie
    analizuje załączonych dokumentów. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie
    stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna
    weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku
    ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania
    kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji
    interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w
    zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa. Jeżeli w toku ewentualnego
    postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.