Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-244/12-2/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-06-01
Teza: Obowiązek rejestracji w związku ze świadczeniem usług przewozu na terytorium kraju
Słowa kluczowe: przewóz-przewóz okazjonalny; przewóz-przewóz osób; rejestracja; transport
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 7-art. 134

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24.02.2012 r. (data wpływu 02.03.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   w zakresie pytania 1 w części dotyczącej obowiązku dokonania rejestracji w związku ze świadczeniem usług przewozu na terytorium kraju - **jest nieprawidłowe,**

*   w zakresie pytania 1 w części dotyczącej możliwości dokonania rejestracji jako podatnika podatku VAT w związku ze świadczeniem usług przewozu na terytorium kraju - **jest prawidłowe,**

*   w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, prawa do zwrotu oraz składania deklaracji ( pyt. 2-4) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.03.2012 r. do wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - T s. r. o. z siedzibą w Czechach, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych (transport towarów) na terenie Unii Europejskiej oraz zamierza podjąć działalność z zakresu okazjonalnego przewozu osób autobusami zarejestrowanymi na terenie Czech.

Przewóz będzie odbywał się na terenie Państw Unii, w tym na terenie RP. W związku z faktem, że w ramach swojej działalności wnioskodawca nie będzie prowadził wyłącznie usług związanych z okazjonalnym przewozem osób nie będzie on mógł zastosować szczególnej procedury rozliczania podatku VAT, określonej w art. 134a- 134c ustawy o podatku od towarów i usług, zamierza on zarejestrować się jako płatnik podatku VAT w Polsce na zasadach ogólnych.

Wnioskodawca dokonuje na terenie Polski zakupu paliwa do samochodów służących do transportu towarów przez obszar Unii Europejskiej, a w przyszłości będzie także dokonywał zakupu paliwa do autobusów służących do okazjonalnego przewozu osób. Ponadto wnioskodawca wskazuje, iż samochody służące do transportu towarów z reguły pokonują Polskę tranzytem, choć zdarza się, że Polska jest krajem docelowym świadczonej usługi transportowej (usługa wykonywana jest na rzecz polskich podatników).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym firma transportowa z siedzibą w Czechach będzie miała obowiązek lub możliwość dokonania zgłoszenia rejestracji w Polsce, jako płatnik podatku VAT na zasadach ogólnych?
2.  Czy wnioskodawca po dokonanej rejestracji, jako podatnik VAT w Polsce, będzie miał możliwość odliczania na zasadach ogólnych podatku VAT od zakupionego na terenie Polski paliwa, służącego przewozowi towarów oraz okazjonalnemu przewozowi osób autobusami zarejestrowanymi na terenie Czech, pomimo, że transport towarów wykonywany na rzecz podatników z krajów UE innych niż Polska nie podlega opodatkowaniu na terenie RP?
3.  Czy podatnik w przedstawionym stanie przyszłym będzie mógł domagać się zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym w terminie 60 dni na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
4.  W jaki sposób oraz w jakich pozycjach deklaracji VAT wnioskodawca będzie zobowiązany ujmować rozliczenie podatku należnego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Brak jest podstaw prawnych do odmowy zarejestrowania jego firmy jako płatnika VAT w Polsce na zasadach ogólnych, skoro ma on obowiązek zarejestrowania się jako podatnik w związku z zamiarem dokonywania okazjonalnego przewozu osób (art. 96 a ustawy o podatku od towarów i usług), a nie może on skorzystać z procedury uproszczonej, o której mowa w art. 134 a- 134 c ustawy o podatku od towarów i usług,

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego za zakup paliwa, gdyż oprócz usług podlegających opodatkowaniu VAT w Polsce (tj. okazjonalnego przewozu osób oraz usług transportowych wykonywanych na rzecz podmiotów posiadających w Polsce siedzibę) Wnioskodawca będzie świadczył usługi poza terytorium kraju, zaś kwoty Podatku naliczonego, wykazane na fakturach zakupu paliwa w Polsce mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju. Ponadto podatnik będzie posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z tymi czynnościami (w szczególności listy przewozowe).

Ad. 3

Wnioskodawcy, w przypadku nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przysługiwać będzie zwrot tej nadwyżki na rachunek bankowy w terminie 60 dni na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad. 4

Wnioskodawca będzie dokonywać rozliczenia podatku należnego w następujący sposób:

1.  podstawa opodatkowania VAT-em usług okazjonalnego przewozu osób, będzie ustalana na podstawie odległości trasy pokonanej na terytorium Polski i wykazywana będzie w poz. 27 deklaracji VAT-7 lub VAT-7 K.
2.  podstawa opodatkowania VAT-em usług transportu towarów, wykonanych na rzecz podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Polski będzie ustalana na podstawie wszystkich faktur sprzedaży usług transportu towarów wystawionych przez wnioskodawcę zużyciem czeskiego numeru identyfikacji podatkowej VAT i wykazywana będzie w poz. 21 deklaracji VAT-7 lub VAT-7 K.
3.  podstawa opodatkowania VAT-em usług transportu towarów, wykonanych na rzecz podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Polski będzie ustalana na podstawie faktur sprzedaży wystawionych przez wnioskodawcę na rzecz „polskich” podatników z użyciem polskiego numeru identyfikacji podatkowej VAT i wykazywana będzie w poz. 41 deklaracji VAT-7 lub VAT-7 K.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe w zakresie obowiązku dokonania rejestracji w związku ze świadczonymi usługami oraz za prawidłowe w zakresie możliwości rejestracji, jako podatnika podatku VAT na zasadach ogólnych z tytułu świadczenia usług, prawa do odliczenia podatku naliczonego, prawa do zwrotu oraz składania deklaracji podatkowych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie charakteru danej czynności a co za tym idzie, miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Zgodnie z art. 28a ustawy na potrzeby stosowania rozdziału 3 w zakresie określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W świetle powyższego istotnym jest ustalenie statusu usługobiorcy, na rzecz którego świadczona jest usługa. Usługi świadczone na rzecz podmiotów wymienionych w art. 28a są to m.in. czynności wykonywane na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ustawy o VAT lub działalność gospodarczą o podobnym charakterze prowadzoną na terenie innego niż Polska kraju.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n.

W myśl art. 28b ust. 2 w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zatem w przypadku usług wymienionych w art. 28b ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podmiotem zobowiązanym do ich rozliczenia jest usługobiorca.

Od powyższej zasady wprowadzono szereg wyjątków, określających inne, niż wynikające z zasady ogólnej, miejsce świadczenia usług, z uwagi na ich charakter – np. przy świadczeniu usług transportu pasażerów.

W myśl art. 28f. ust. 1 miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Stosownie natomiast do art. 28f ust. 1a ustawy miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika:

1.  posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości poza terytorium Unii Europejskiej, jest terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej;
2.  posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium państwa trzeciego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości na terytorium kraju, jest terytorium kraju.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca będący Spółką z siedzibą w Czechach, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych (transport towarów) na terenie Unii Europejskiej oraz zamierza podjąć działalność z zakresu okazjonalnego przewozu osób autobusami zarejestrowanymi na terenie Czech. Przewóz będzie odbywał się na terenie Państw Unii, w tym na terenie RP. Ponadto Wnioskodawca świadczy usługę transportu towarów na rzecz podatników z krajów UE innych niż Polska. Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego czy w związku z wykonywaniem przedmiotowych usług ma On obowiązek lub możliwość zarejestrowania się jako podatnik podatku od towarów i usług.

Analizując powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego wskazać należy, iż usługa transportu pasażerów będzie opodatkowana w Polsce na odcinku trasy przebiegającym na terytorium kraju zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy. Natomiast zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy usługa transportu towarów będzie opodatkowana w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy. Tym samym usługę transportu towarów należy opodatkować na terytorium kraju, jeżeli jest ona świadczona na rzecz podatników mających miejsce siedziby w Polsce, jednakże zobowiązanym do rozliczenia usług transportu towarów jest ich usługobiorca, tj. polski kontrahent Wnioskodawcy. Natomiast w sytuacji, gdy usługa transportu towarów wykonywana jest na rzecz podatnika nieposiadającego na terytorium Polski siedziby działalności gospodarczej wówczas usługa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu na terytorium kraju a kwestie jej opodatkowania będą regulowały przepisy tego kraju.

Zgodnie art. 96 ust. 1 ustawy Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia może określić podatników innych niż wymienieni w art. 96 ust. 3, niemających obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego.

Tym samym wskazać należy, iż zgodnie z § 1 pkt 1 lit. j) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 2004 r. Ministra Finansów w sprawie określenia podatników niemajacych obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego (Dz. U. Nr 58, poz. 558) obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego nie mają podatnicy nieposiadający na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonują transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu, jeżeli wykonują na terytorium kraju wyłącznie następujące czynności tj. m.in. usługi, w stosunku do których podatnikami rozliczającymi podatek od towarów i usług są podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "ustawą”

A zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego wskazać należy, iż Wnioskodawca nie ma obowiązku rejestracji na potrzeby podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy wykonuje On na terytorium kraju tylko usługi okazjonalnego przewozu osób na rzecz podatników zobowiązanych do rozliczenia tych usług z tytułu ich nabycia na terytorium Polski.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż ma On obowiązek rejestracji w związku ze świadczeniem usług należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z powyższym należy wskazać, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 136, poz. 797) zwrot podatku przysługuje podmiotowi uprawnionemu z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub podmiotowi uprawnionemu z państwa trzeciego, w przypadku gdy podmiot ten jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy, w państwie członkowskim siedziby lub podatnikiem podatku od wartości dodanej albo podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby nie wykonuje na terytorium kraju, w okresie, za który występuje o zwrot podatku, sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy z wyjątkiem i tak lit. k) tego punktu wskazuje usługi, w stosunku do których podatnikami rozliczającymi podatek od towarów i usług są nabywcy tych usług, o których mowa w art. 17 ustawy.

Tym samym Wnioskodawca będzie miał prawo do ubiegania się o zwrot podatku na postawie tego rozporządzenia w myśl § 3 ust. 1 pkt 2) lit k).

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 134a ust. 1 ustawy podatnicy świadczący wyłącznie usługi międzynarodowego przewozu drogowego, polegającego na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczą te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadający stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niekorzystający z możliwości odliczania podatku naliczonego, otrzymania zwrotu tego podatku lub zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, mogą złożyć zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania ze szczególnej procedury rozliczania podatku wobec tych usług, o której mowa w ust. 2-6, w art. 134b oraz art. 134c.

Stosownie do art. 134a ust. 2 ustawy zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, podatnicy składają do naczelnika drugiego urzędu skarbowego drogą elektroniczną.

W myśl ust. 3 ww. artykułu zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się za pomocą aplikacji informatycznej udostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Zgłoszenie to powinno zawierać: nazwę podatnika, o którym mowa w ust. 1, jego adres opatrzony kodem pocztowym, adres poczty elektronicznej, numer identyfikacji podatkowej dla celów podatku od wartości dodanej przyznany mu w państwie członkowskim siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - przyznany mu w państwie członkowskim stałego miejsca zamieszkania albo zwykłego miejsca pobytu, oraz informację, że podatnik ten nie został zarejestrowany jako podatnik VAT czynny zgodnie z art. 96 ust. 4.

Zgodnie z art. 134a ust. 4 ustawy naczelnik drugiego urzędu skarbowego nadaje podatnikowi, który złożył zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, numer identyfikacyjny na potrzeby wykonywanych przez niego na terytorium kraju usług, o których mowa w ust. 1, i potwierdza jego zidentyfikowanie jako "podatnika VAT - przewozy okazjonalne" z wykorzystaniem drogi elektronicznej.

Art. 134a ust. 5 ustawy wskazuje, iż podatnik zidentyfikowany, jako podatnik VAT - przewozy okazjonalne jest obowiązany do zawiadomienia naczelnika drugiego urzędu skarbowego o wszelkich zmianach danych objętych zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

Stosownie do art. 134a ust. 6 ustawy w przypadku gdy podatnik zidentyfikowany jako podatnik VAT - przewozy okazjonalne:

1.  zawiadomi naczelnika drugiego urzędu skarbowego o zaprzestaniu wykonywania usług, o których mowa w ust. 1, lub
2.  nie zawiadamiając naczelnika drugiego urzędu skarbowego o zaprzestaniu albo zawieszeniu wykonywania usług, o których mowa w ust. 1, nie składa deklaracji, o której mowa w art. 134b ust. 1, przez kolejne 4 kwartały, lub
3.  przestaje spełniać warunki, o których mowa w art. 134a ust. 1, niezbędne do korzystania z procedury szczególnej określonej w niniejszym rozdziale

\- naczelnik drugiego urzędu skarbowego zawiadamia podatnika o wygaśnięciu jego identyfikacji na potrzeby wykonywanych przez niego na terytorium kraju usług, o których mowa w ust. 1.

W myśl powyższych regulacji aby Wnioskodawca mógł skorzystać ze szczególnej procedury musi spełniać łącznie następujące kryteria:

1.  świadczyć wyłącznie usługi międzynarodowego przewozu drogowego osób, polegającego na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
2.  niekorzystać z możliwości odliczania podatku naliczonego, otrzymania zwrotu tego podatku lub zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy

O ile jak wskazano powyżej Wnioskodawca na terytorium kraju świadczy wyłącznie usługi międzynarodowego przewozu polegającego na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, to jednak nie została spełniona druga przesłanka, gdyż Wnioskodawca korzysta z możliwości odliczenia podatku naliczonego. Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca nie może skorzystać z uproszczonej procedury w art. 134a ustawy.

A zatem Wnioskodawca ma możliwość dokonania rejestracji na zasadach ogólnych, o których mowa w art. 96 ust. 1 ustawy, jako podatnika podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem usług polegających na okazjonalnym przewozie osób na terytorium Polski.

Tak, więc w sytuacji, gdy Wnioskodawca dokona rejestracji, jako podatnika podatku od towarów i usług wskazać należy, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które w ogóle nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazuje, iż dokonuje na terenie Polski zakupu paliwa do samochodów służących do transportu towarów na obszarze Unii Europejskiej, a w przyszłości będzie także dokonywał zakupu paliwa do autobusów służących do okazjonalnego przewozu osób. Ponadto w przedstawionym stanowisku Wnioskodawcy wskazał, iż będzie posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca świadczy również usługi, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Jak wskazano na wstępie, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Powyższe oznacza, iż w sytuacji, gdyby miejscem opodatkowania usług transportu towarów było terytorium Polski, to wówczas usługi te podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawcy przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług z nią związanych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku VAT będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa wykorzystywanego do świadczenia usług będących przedmiotem wniosku, pod warunkiem, że będzie on w posiadaniu dokumentów, o których mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, potwierdzających związek odliczonego podatku z dostawami towarów dokonywanymi poza terytorium kraju.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia z tytułu nabycia paliwa służącego przewozowi towarów oraz okazjonalnemu przewozowi osób w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do pytania dotyczącego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60 dni należy wskazać, iż zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy - w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach (\`(...)\`) (art. 87 ust. 2 ).

W myśl art. 87 ust. 5 ustawy na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a– 4f stosuje się odpowiednio.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika iz Wnioskodawca Spółka z siedzibą w Czechach, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych (transport towarów) na terenie Unii Europejskiej oraz zamierza podjąć działalność z zakresu okazjonalnego przewozu osób autobusami zarejestrowanymi na terenie Czech. Wnioskodawca dokonuje na terenie Polski zakupu paliwa do samochodów służących do transportu towarów przez obszar Unii Europejskiej, a w przyszłości będzie także dokonywał zakupu paliwa do autobusów służących do okazjonalnego przewozu osób.

Analizując powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny wskazać należy, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zwrotu podatku w sytuacji, gdy wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do sposobu rozliczenia wskazać należy, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT określono, że podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, obowiązek składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 3 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, mogą ponownie składać deklaracje podatkowe za okresy miesięczne, nie wcześniej jednak niż po upływie 4 kwartałów, za które składali deklaracje kwartalne, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia złożenia deklaracji podatkowej za pierwszy miesięczny okres rozliczeniowy, jednak nie później niż z dniem upływu terminu złożenia tej deklaracji (art. 99 ust. 4 ustawy).

Stosownie do art. 99 ust. 14 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3 i 8-11, wraz z objaśnieniami, co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonuje okazjonalnego przewozu osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium Czech. Przewóz będzie odbywał się na terenie Państw Unii, w tym na terenie RP. Ponadto Wnioskodawca świadczy usługi polegające na transporcie towarów, które nie podlegają opodatkowaniu na terytorium kraju z uwagi na fakt, iż świadczone są na rzecz podmiotów mających siedzibę poza terytorium kraju, jak również usługi transportowe na rzecz polskich podatników zobowiązanych do rozliczenia tych transakcji.

Rozporządzeniem z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.), Minister Finansów określił m.in. wzór deklaracji VAT-7. Powyższe rozporządzenie zostało zmienione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 153, poz. 906).

Załącznik nr 1 tego rozporządzenia stanowi wzór deklaracji VAT-7, natomiast w załączniku nr 4 tego rozporządzenia, w części C dotyczącej rozliczenia podatku należnego zawarte są objaśnienia do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7, VAT-7K i VAT-D), gdzie wskazano, iż w poz. 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy. W poz. tej nie uwzględnia się wartości dostaw towarów i świadczonych usług dokonywanych w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej poza terytorium kraju.

Natomiast w poz. 27 deklaracji VAT-7 , VAT-7K należy wykazać podstawę opodatkowania transakcji opodatkowanych stawką 8%. Zatem pozycji w tej Wnioskodawca winien wykazać podstawę opodatkowania odnoszącą się do okazjonalnego przewozu osób. Bowiem świadczenie usług okazjonalnego przewozu osób autobusami zarejestrowanymi poza terytorium kraju opodatkowane jest według stawki 8%, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca dokonuje również świadczenia usług na rzecz pomiotów polskich mających siedzibę na terytorium kraju będących podatnikami z tytułu nabycia usług transportowych to jest On zobowiązanym do wykazania ich w deklaracji VAT- 7 lub VAT-7K w poz. 41 dostawa towarów i świadczenie usług, dla których podatnikiem jest nabywca.

Reasumując Wnioskodawca będąc zarejestrowanym podatnikiem VAT na zasadach ogólnych będzie zobowiązanym do wykazania świadczonych usług w deklaracji VAT-7 bądź VAT-7K w odpowiednich pozycjach jak wskazano powyżej.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie złożenia deklaracji będąc zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.