Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-406/12/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-13
Teza: Opodatkowanie czynności dzierżawy sieci wodociągowej
Słowa kluczowe: dzierżawa; gmina
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2012 r. (data wpływu 3 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności dzierżawy sieci wodociągowej oraz prawa do odliczenia nieodliczonego podatku naliczonego związanego z jej wybudowaniem – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności dzierżawy sieci wodociągowej oraz prawa do odliczenia nieodliczonego podatku naliczonego związanego z jej wybudowaniem.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Urząd Miejski w G. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 31 grudnia 1998 r., natomiast Gmina G. nie jest zarejestrowanym podatnikiem tego podatku, ale ma nadany NIP od 14 stycznia 2010 r. i dokona w najbliższym terminie rejestracji jako czynny podatnik VAT.

W październiku 2010 r. Gmina wybudowała sieć wodociągową i dokonała zapłaty zgodnie z wystawioną fakturą. Na realizację inwestycji uzyskano dofinansowanie w ramach działania 3.2.1 „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej” objętego PROW na lata 2007-2013. Wkład własny na nakłady inwestycyjne kwalifikowane oraz podatek od towarów i usług, jako koszt niekwalifikowany Gmina zabezpieczyła ze środków własnych budżetu. Inwestycja została dofinansowana ze środków unijnych w wysokości 75% wydatków netto kwalifikowanych. Nie odliczała podatku naliczonego, a dla potrzeb realizacji inwestycji i ubiegania się o dofinansowanie posługiwała się wartościami brutto. Faktura za wykonane zadanie pn. „Rozbudowa wodociągu wiejskiego O. Budowa sieci wodociągowej we wsiach: kol. P., B. Ż., W. P. gmina G.” została wystawiona na Gminę. Inwestycja, za zgodą Samorządu Województwa, została przekazana w eksploatację Zakładowi Usług Komunalnych. Zakład jest jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej, wykonującą zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia mieszkańców w wodę.

W 2012 r. Gmina zamierza odpłatnie wydzierżawić sieć wodociągową Zakładowi Usług Komunalnych, który jest czynnym podatnikiem VAT oraz dostawcą usług w zakresie zaopatrzenia w wodę mieszkańców.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy oddając sieć wodociągową w odpłatną dzierżawę dla Zakładu Usług Komunalnych, czynność, z tytułu czynszu dzierżawnego, podlegałaby opodatkowaniu VAT?
*   Czy Gmina uzyskałaby prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wybudowaną siecią wodociągową poprzez mechanizm korekty za miesiąc październik 2010 r., w którym dokonano zapłaty za wykonanie sieci wodociągowej, pod warunkiem zarejestrowania jako czynny podatnik VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czynność dzierżawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a przez to miałby prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z inwestycją wybudowanej sieci wodociągowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ww. ustawy po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty (art. 91 ust. 3 powołanej ustawy).

Zgodnie z ust. 4 tego artykułu, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W myśl ust. 5 powołanego artykułu, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Według ust. 6 ww. artykułu, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Treść ust. 7 powołanego artykułu stanowi, że przepisy art. 91 ust. 1 – 6 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina nie będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wybudowała sieć wodociągową w ramach projektu dofinansowanego ze środków PROW. Nie odliczała podatku naliczonego. Inwestycja za zgodą Samorządu Województwa została przekazana w eksploatację Zakładowi Usług Komunalnych, który jest jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej i wykonującą zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia mieszkańców w wodę. W 2012 r. Gmina zamierza dokonać rejestracji jako czynny podatnik VAT i odpłatnie wydzierżawić sieć wodociągową ww. Zakładowi.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że dzierżawa wybudowanej sieci wodociągowej będzie stanowić czynność opodatkowaną. W konsekwencji, o ile Gmina będzie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy - nabędzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług związanych z budową przedmiotowej sieci. Należy jednak wskazać, iż – wbrew stanowisku Gminy - nie będzie mogła dokonać korekty deklaracji za miesiąc, w którym otrzymała fakturę. Uwzględniając bowiem treść powołanych przepisów art. 91 ustawy, w sytuacji zmiany przeznaczenia towarów będących nieruchomościami, korekty dokonuje się w ciągu 10 lat, przy czym pierwszej korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia. W konsekwencji Gmina będzie mogła dokonać korekty nieodliczonego podatku naliczonego związanego z budową przedmiotowej sieci w deklaracji za styczeń 2013 r. w wysokości 1/10 tej kwoty, a kolejnych korekt – o ile nie nastąpi zmiana jej przeznaczenia – w ciągu następnych 7 lat, łącznie w wysokości 8/10 kwoty tego podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.