Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-115/11-2/GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-09-23
Teza: Czy poniesione przez Wnioskodawcę nakłady inwestycyjne związane z rekultywacją składowiska odpadów będą stanowiły dla Niego koszt uzyskania przychodów? Czy poniesione przez Wnioskodawcę nakłady na rekultywację składowiska odpadów-jako koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, Wnioskodawca będzie uprawniony potrącić w dacie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; odpady (śmieci)-składowanie odpadów (śmieci); rekultywacja; rozliczanie (rozliczenia)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 28 czerwca 2011 r. (data wpływu 30 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących nakładów inwestycyjnych związanych z rekultywacją składowiska odpadów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących nakładów inwestycyjnych związanych z rekultywacją składowiska odpadów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (w dalszej części - Spółka, Wnioskodawca) powstała w wyniku uchwały Rady Miasta z dnia 27 lutego 1997 r. o przekształceniu Rejonowego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej. Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie przetwarzania i gospodarowania odpadami.

W latach 1997-2006 Wnioskodawca eksploatował oraz zarządzał składowiskiem odpadów (w dalszej części - składowisko odpadów). W przedmiotowym okresie Wnioskodawca uzyskiwał przychody z tytułu opłat pobieranych za umieszczanie i utylizację odpadów na składowisku. Wnioskodawca był jedynym podmiotem uprawnionym do korzystania i pobierania pożytków ze składowiska odpadów.

Decyzją Wojewody z 18 grudnia 2003 r. Wnioskodawca został zobowiązany do:

*   wyposażenia składowiska odpadów w brodzik dezynfekcyjny, wykonania systemu drenażu ujmowania i odprowadzania odcieków składowiskowych i wód opadowych,

*   wyposażenia składowiska odpadów w instalacje do ujmowania i odprowadzania biogazu,

*   zamknięcia składowiska odpadów na warunkach określonych w decyzji,

*   przeprowadzenia rekultywacji składowiska odpadów na warunkach określonych w decyzji,

*   sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w szczególności prowadzenia monitoringu oraz pielęgnacji roślinności wprowadzonej na zrekultywowany teren.

W celu szczegółowego uregulowania kwestii związanych z rekultywacją zamkniętego składowiska odpadów, między Spółką a Gminą (będącą właścicielem nieruchomości na terenie której posadowione zostało składowisko) zawarta została umowa regulująca szczegółowe zasady inwestycji związanej z rekultywacją składowiska odpadów.

Na mocy przedmiotowej umowy:

*   Spółka zobowiązała się do przeprowadzenia prac inwestycyjnych wskazanych w decyzji Wojewody z dnia 18 grudnia 2003 r.,

*   Gmina zobowiązała się do sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w tym prowadzenia monitoringu oraz pielęgnacji roślinności wprowadzonej na zrekultywowany teren składowiska odpadów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy poniesione przez Wnioskodawcę nakłady inwestycyjne związane z rekultywacją składowiska odpadów będą stanowiły dla Niego koszt uzyskania przychodów?
2.  Czy poniesione przez Wnioskodawcę nakłady na rekultywację składowiska odpadów-jako koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, Wnioskodawca będzie uprawniony potrącić w dacie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy.

1.  Nakłady inwestycyjne poniesione przez Wnioskodawcę w związku z rekultywacją składowiska odpadów będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodów.
2.  Określając moment zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącaIne w dacie ich poniesienia.

Wnioskodawca szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko.

Ad. 1. Zasadność zaliczenia wydatków na rekultywację składowiska odpadów do kosztów uzyskania przychodów.

Uwagi ogólne:

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1".

W konsekwencji, wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Przy czym kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty pośrednie, tj. dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

Wnioskodawca podnosi, iż wydatki do poniesienia których zobowiązuje Spółkę decyzja Wojewody z 18 grudnia 2003 r. nie zostały uwzględnione w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Związek wydatków z działalnością Spółki.

Wnioskodawca podnosi, iż podmiot prowadzący działalność polegającą na eksploatacji i zarządzaniu składowiskiem odpadów zobowiązany jest do przestrzegania przepisów regulujących zasady prowadzenia działalności w tym zakresie, w tym w szczególności do przestrzegania przepisów dotyczących ochrony środowiska. Ogólne zasady składowania i magazynowania odpadów określone zostały w Rozdziale 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628 ze zm.; w dalszej części: ustawa o odpadach). Ustawa o odpadach nakłada na podmioty zarządzające składowiskami odpadów szereg obowiązków zarówno w okresie funkcjonowania składowiska jak i po jego zamknięciu, w tym związanych m.in. z utrzymaniem, rekultywacją i monitoringiem terenów, na których prowadzona była działalność w powyższym zakresie.

W szczególności, zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach „zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany zapewnić selektywne składowanie odpadów, mając na uwadze uniknięcie szkodliwych dla środowiska reakcji pomiędzy składnikami tych odpadów, możliwość dalszego ich wykorzystywania oraz rekultywację i ponowne zagospodarowanie terenu składowiska odpadów".

Jednocześnie Wnioskodawca podnosi, iż obowiązek poniesienia nakładów inwestycyjnych związanych z rekultywacją składowiska wynika również z decyzji Wojewody z dnia 18 grudnia 2003 r.; która zobowiązuje Spółkę do przeprowadzenia ściśle określonych prac na składowisku. Decyzja ta stanowi konkretyzację obowiązków ciążących na Spółce na podstawie przepisów ustawy o odpadach. Wnioskodawca wskazuje, iż biorąc pod uwagę należytą realizację ustawowych obowiązków w zakresie ochrony środowiska, Spółka jako podmiot zarządzający i eksploatujący składowiskiem odpadów jest zobowiązana do poniesienia nakładów inwestycyjnych związanych z rekultywacją składowiska. W konsekwencji, przedmiotowe wydatki niewątpliwe mają więc związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Związek wydatków na rekultywację z przychodami osiągniętymi przez Spółkę.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile między tym kosztem a przychodem istnieje związek przyczynowo - skutkowy tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

Poprzez koszty bezpośrednie rozumie się wydatki, które mogą przyczynić się do osiągnięcia przychodu w danym momencie działalności gospodarczej, a więc takie których poniesienie warunkuje powstanie konkretnych przychodów. Z kolei do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie znajdują bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich poniesienie jest niezbędne w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania podmiotu gospodarczego. W związku z powyższym kosztami pośrednimi są koszty związane z całokształtem działalności podmiotu gospodarczego.

W ocenie Wnioskodawcy, poniesione wydatki inwestycyjne na rekultywację składowiska odpadów pozostają w pośrednim związku z przychodami uzyskanymi przez Wnioskodawcę w latach wcześniejszych. Wnioskodawca podnosi, iż w okresie od 1996 r. do 2006 r. Spółka uzyskiwała przychody z tytułu eksploatacji i zarządzania składowiskiem, pobierając opłaty za umieszczenie i utylizację odpadów komunalnych. Spółka potwierdza jednocześnie, iż w omawianym okresie była jedynym podmiotem uzyskującym przychody z tytułu eksploatacji i zarządzania składowiskiem odpadów w mieście.

Fakt, iż poniesienie wydatków związanych z rekultywacją składowiska następuje w momencie, w którym Wnioskodawca faktycznie nie uzyskuje już przychodów związanych z jego eksploatacją, spowodowany jest szczególnymi uregulowaniami prawnymi w zakresie gospodarki odpadami. Z powołanych wcześniej przepisów ustawy o odpadach wynika bowiem, że funkcje zarządzającego składowiskiem nie kończą się w momencie zamknięcia składowiska, ale są one rozciągnięte w czasie na okres trwania fazy poeksploatacyjnej. W konsekwencji, możliwość uzyskiwania przychodów przez zarządzającego składowiskiem odpadów w latach 1996-2006 uwarunkowane było zobowiązaniem się Wnioskodawcy do poniesienia wydatków na rekultywację eksploatowanych terenów w przyszłości.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki związane z rekultywacją składowiska odpadów w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako związane z przedmiotem działalności Spółki i racjonalnie wymagane od podmiotów prowadzących działalność w zakresie gospodarki odpadami.

Ad. 2. Moment zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „koszty uzyskania przychodu inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia".

Wnioskodawca podnosi, iż obowiązek ponoszenia nakładów związanych ze składowiskiem odpadów przekracza ramy czasowe, w których uzyskiwane były przychody z tytułu eksploatacji i zarządzania składowiskiem odpadów. W szczególności zaś, przepisy ustawy o odpadach zobowiązują podmiot eksploatujący składowisko odpadów do ponoszenia nakładów inwestycyjnych po zamknięciu składowiska, a więc po upływie czasu, w którym obiektywnie możliwe jest uzyskiwanie przychodów z tytułu jego eksploatowania.

W świetle powyższego Wnioskodawca wskazuje, iż wydatki na rekultywację składowiska odpadów mają charakter kosztów pośrednich. Brak jest bowiem możliwości identyfikacji wydatków inwestycyjnych ponoszonych na rekultywację z przychodami z tytułu eksploatacji składowiska uzyskanymi w poprzednich latach podatkowych. Określając moment zaliczalności przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów prawidłowe będzie zastosowanie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje pełne potwierdzenie w dotychczasowych stanowiskach reprezentowanych przez Ministra Finansów, w tym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2010 r., oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 grudnia 2008 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Z powyższych unormowań wynika, że dochód w danym roku podatkowym stanowi różnicę między sumą przychodów osiągniętych w danym roku podatkowym a sumą kosztów ich uzyskania, które wystąpiły w tym roku. Oznacza to, że między przychodami a kosztami podatkowymi, w określonym przedziale czasowym, powinna zachodzić odpowiednia współmierność.

Kosztem uzyskania przychodów – w świetle art. 15 ust. 1 powołanej ustawy – mogą być wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów za wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jednym z podstawowych kryteriów zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest zatem wystąpienie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy tymi wydatkami a uzyskanym przychodem.

Drugą, równie istotną zasadą – mającą swoje odzwierciedlenie zarówno w przepisach ustawy podatkowej, jak i przepisach ustawy o rachunkowości – jest zasada współmierności przychodów i kosztów, której wyrazem w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest m.in. art. 15 ust. 4.

Zgodnie z tym przepisem koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.

Odnosząc się do omawianej definicji kosztów podatkowych należy stwierdzić, iż kosztami uzyskania przychodów będą takie koszty, które spełniają łącznie następujące warunki:

*   zostały poniesione przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku muszą one zostać pokryte z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   są definitywne (rzeczywiste), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   są poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, nie znajdują się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, Wnioskodawca powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

*   bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód); Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru;

*   inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie); Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, które nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników, koszty promocji i reklamy.

Z powyższego wynika, że aby dane wydatki można było zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodów, muszą one pozostawać w związku przyczynowym z osiąganymi przez niego przychodami. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni, tzn. kosztem uzyskania przychodów będą wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu oraz wydatki związane z funkcjonowaniem podatnika i wywiązywaniem się przez niego z obowiązków nałożonych innymi przepisami prawa. Kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W związku z tym, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Stwierdzić zatem należy, iż kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Kwestia potrącalności kosztów o charakterze pośrednim została uregulowana w przepisie art. 15 ust. 4d ww. ustawy, który stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Ponadto z treści art. 15 ust. 4e tej ustawy wynika, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż Wnioskodawca w latach 1997-2006 eksploatował oraz zarządzał składowiskiem odpadów. W przedmiotowym okresie Wnioskodawca uzyskiwał przychody z tytułu opłat pobieranych za umieszczanie i utylizację odpadów na składowisku. Wnioskodawca był jedynym podmiotem uprawnionym do korzystania i pobierania pożytków ze składowiska odpadów. Decyzją Wojewody z 18 grudnia 2003 r. Wnioskodawca został zobowiązany do:

*   wyposażenia składowiska odpadów w brodzik dezynfekcyjny, wykonania systemu drenażu ujmowania i odprowadzania odcieków składowiskowych i wód opadowych,

*   wyposażenia składowiska odpadów w instalacje do ujmowania i odprowadzania biogazu, zamknięcia składowiska odpadów na warunkach określonych w decyzji,

*   przeprowadzenia rekultywacji składowiska odpadów na warunkach określonych w decyzji, sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w szczególności prowadzenia monitoringu oraz pielęgnacji roślinności wprowadzonej na zrekultywowany teren.

W celu szczegółowego uregulowania kwestii związanych z rekultywacją zamkniętego składowiska odpadów, między Wnioskodawcą a Gminą (będącą właścicielem nieruchomości na terenie której posadowione zostało składowisko) zawarta została umowa regulująca szczegółowe zasady inwestycji związanej z rekultywacją składowiska odpadów.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wydatki na rekultywację składowiska odpadów mają charakter kosztów pośrednich. Brak jest bowiem możliwości identyfikacji wydatków inwestycyjnych ponoszonych na rekultywację z przychodami z tytułu eksploatacji składowiska uzyskanymi w poprzednich latach podatkowych. Określając moment zaliczalności przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów prawidłowe będzie zastosowanie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec tego przedmiotowe wydatki, o ile spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując wydatki niezbędne dla rekultywacji składowiska odpadów poniesione przez Wnioskodawcę zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, należy zaliczyć do kosztów pośrednich, które powinny być potrącalne w dacie ich poniesienia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.