Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-695/09/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-19
Teza: „w zakresie prawidłowości sposobu odliczenia podatku VAT z faktur remontowych – budynek z lokalami mieszkalnymi i użytkowymi
Słowa kluczowe: inwestycje; lokal-lokal mieszkalny; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; pomieszczenia-pomieszczenie przynależne; proporcja; wynajem; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2009r. (data wpływu 3 września 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości sposobu odliczenia podatku VAT z faktur remontowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości sposobu odliczenia podatku VAT z faktur remontowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest wynajem nieruchomości na cele mieszkalne (sprzedaż zwolniona) oraz na cele użytkowe (sprzedaż opodatkowana stawką 22%). Aktualnie Wnioskodawczyni prowadzi remont nieruchomości, w której znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe. Usługi remontowe w zakresie dotyczącym całej nieruchomości takie jak: remont dachu, izolacja budynku, wykonanie elewacji zostały opodatkowane przez wykonawców stawką 7%, natomiast roboty remontowe w wewnątrz budynku dotyczące lokali mieszkalnych opodatkowane są wg stawki 7%, natomiast lokali użytkowych 22%. Budynek zaliczony jest wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych do budynków mieszkalnych symbol - 11, ponieważ ponad 50% powierzchni użytkowej budynku stanowią lokale mieszkalne.

W związku z powyższym odliczenie podatku naliczonego z faktur za roboty remontowe realizowane jest w następujący sposób:

*   podatek naliczony z faktur za roboty dotyczące całego budynku odliczany jest według wstępnego wskaźnika proporcji udziału obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, w obrocie ogółem, ustalonego na dany rok. Po zakończeniu roku nastąpi rozliczenie według wskaźnika rzeczywistego oraz ewentualna korekta odliczenia wstępnego,
*   podatek naliczony z faktur za roboty wewnętrzne dotyczące wyłącznie lokali mieszkalnych nie podlega odliczeniu i obciąża koszty działalności gospodarczej,
*   podatek naliczony z faktur za roboty wewnętrzne dotyczące lokali użytkowych podlega odliczeniu w 100%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowy jest sposób odliczenia podatku VAT z faktur remontowych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie art. 90 oraz 91 ustawy o podatku od towarów i usług sposób rozliczenia podatku naliczonego z faktur za roboty remontowe Wnioskodawczyni uważa za prawidłowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a powyżej powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami zwolnionymi od podatku, jak i opodatkowanymi, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 i 91 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Dokonanie takiego podziału powoduje, że podatnik odlicza podatek związany ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast nie odlicza podatku związanego ze sprzedażą zwolnioną, bądź niepodlegającą opodatkowaniu. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w powyższym przepisie, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do art. 90 ust. 3 ww. ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Natomiast w myśl art. 90 ust. 4 ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W myśl art. 90 ust 10 pkt 1 i 2, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Jak wynika z powyższych przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Stosownie do art. 91 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

W świetle powyżej przywołanych przepisów, należy stwierdzić, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ponadto z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi nie są do nich wykorzystywane.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię jest wynajem nieruchomości na cele mieszkalne (sprzedaż zwolniona) oraz na cele użytkowe (sprzedaż opodatkowana stawką 22%). Aktualnie Wnioskodawczyni prowadzi remont nieruchomości, w której znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe. Wnioskodawczyni określiła wynajem nieruchomości na cele mieszkalne jako sprzedaż zwolnioną.

Wnioskodawczyni realizuje odliczenie podatku naliczonego z faktur za roboty remontowe w następujący sposób:

*   podatek naliczony z faktur za roboty dotyczące całego budynku odliczany jest według wstępnego wskaźnika proporcji udziału obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, w obrocie ogółem, ustalonego na dany rok. Po zakończeniu roku nastąpi rozliczenie według wskaźnika rzeczywistego oraz ewentualna korekta odliczenia wstępnego,
*   podatek naliczony z faktur za roboty wewnętrzne dotyczące wyłącznie lokali mieszkalnych nie podlega odliczeniu i obciąża koszty działalności gospodarczej,
*   podatek naliczony z faktur za roboty wewnętrzne dotyczące lokali użytkowych podlega odliczeniu w 100%.

Biorąc pod uwagę wyżej przywołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących roboty remontowe w takiej części, w jakiej wydatki te związane są ze sprzedażą opodatkowaną, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W przypadku, gdy Wnioskodawczyni nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z proporcją, obliczoną według zasad określonych w art. 90 i 91 ww. ustawy. Natomiast podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług, które są związane z działalnością Wnioskodawczyni zwolnioną z podatku, nie podlega odliczeniu.

Reasumując zatem, Wnioskodawczyni:

*   ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za roboty wewnętrzne dotyczące lokali użytkowych w 100%,
*   prawidłowo odlicza podatek naliczony z faktur za roboty dotyczące całego budynku według wstępnego wskaźnika proporcji udziału obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, w obrocie ogółem, ustalonego na dany rok, a następnie po zakończeniu roku dokonuje rozliczenia według wskaźnika rzeczywistego oraz dokonuje ewentualnej korekty odliczenia wstępnego,
*   prawidłowo nie odlicza podatku naliczonego z faktur za roboty wewnętrzne dotyczące wyłącznie lokali mieszkalnych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Podkreślić jednakże należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości opodatkowania i zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług dla świadczonych przez Wnioskodawczynię usług. Przedstawione we wniosku informacje w powyższym zakresie zostały potraktowane jako element stanu faktycznego, ponieważ nie były przedmiotem zapytania, które dotyczyło wyłącznie prawa Wnioskodawczyni do odliczenia podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w kwestii będącej przedmiotem pytania, oznaczonego we wniosku jako Nr 1, podjęto odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.