Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.391.2025.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury za
usługi adwokata prowadzącego sprawę przeciwko
Ubezpieczycielowi.
Słowa kluczowe: adwokat
czynności-czynności opodatkowane
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
odliczenia-prawo do odliczenia
ubezpieczyciel
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury za usługi
    adwokata prowadzącego sprawę przeciwko Ubezpieczycielowi. Uzupełniła go Pani dwoma
    pismami z 4 lipca 2025 r. (wpływ 4 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem
    z 21 lipca 2025 r. (wpływ 21 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) (zwana dalej „Wnioskodawczynią”), osoba fizyczna prowadząca działalność
    gospodarczą w zakresie wynajmu krótkoterminowego – jest właścicielką budynku
    położonego w miejscowości (...), który od 2020 r. jest ujęty w ewidencji środków trwałych
    Jej działalności i podlega amortyzacji.
    W (...) 2021 r. budynek ten uległ zniszczeniu na skutek pożaru. Wnioskodawczyni posiadała
    zawartą w (...) 2021 r. polisę ubezpieczeniową z (...) (zwanym dalej „Ubezpieczycielem”),
    obejmującą ochronę tego budynku.
    Ze względu na spór co do zasadności i wysokości wypłaty odszkodowania, (...) odmówiło
    wypłaty świadczenia. W konsekwencji Wnioskodawczyni rozpoczęła postępowania
    prawne, polegające na złożeniu pozwu przeciwko firmie ubezpieczeniowej.
    Wnioskodawczyni na potrzeby procesu sądowego zawarła umowę zlecenia z adwokatem
    (...). Przedmiotem tej umowy było podejmowanie działań na etapie sądowym w I instancji,
    w celu dochodzenia roszczeń ubezpieczeniowych dla poszkodowanej w celu uzyskania
    odszkodowania w związku ze zdarzeniem z dnia (...) 2021 r.
    Finalnie, w dniu (...) 2024 r. pomiędzy (...) a (...) doszło do zawarcia ugody sądowej.
    Przedmiotem ugody było uchylenie przez Strony sporu w związku ze szkodą, w wyniku
    której na skutek pożaru doszło do uszkodzenia budynku położonego w (...). Kwota
    wypłaconego odszkodowania wyniosła (...) zł.
    Z powodu braku wcześniejszej wypłaty środków, Wnioskodawczyni sfinansowała
    odbudowę budynku z pożyczek udzielonych przez osoby prywatne (brat i matka). Remont
    trwał dwa lata i został zakończony przed podpisaniem ugody z Ubezpieczycielem.
    Wszystkie koszty odbudowy zostały ujęte w księgach rachunkowych jako remont środka
    trwałego i zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Pożyczki nie były księgowane jako
    wydatek firmowy, natomiast odsetki od nich, dopiero po ich spłacie w (...) 2025 r. zostały
    ujęte w kosztach podatkowych.
    Po otrzymaniu środków z ugody sądowej, Wnioskodawczyni spłaciła pożyczki (kapitał oraz
    odsetki) oraz pokryła koszty pomocy prawnej przeciwko Ubezpieczycielowi. Część środków
    (ok. (...) zł) pozostała niewykorzystana. Wnioskodawczyni planuje jeszcze niewielkie
    wydatki remontowe w roku 2025.
    Faktura za usługi adwokata została wystawiona na dane działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni. Zawiera NIP firmy oraz została ujęta w ewidencji kosztów.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W piśmie z 4 lipca 2025 r. na pytania zawarte w wezwaniu wskazała Pani poniższe
    informacje:

    1. Czy jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?
    Odpowiedź:
      Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT,
      zidentyfikowanym pod numerem: (...).
    2. Jakiego rodzaju działalność gospodarczą Pani prowadzi? Czy są to czynności:
      a) opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
      b) zwolnione od podatku od towarów i usług czy
      c) niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Odpowiedź:
      Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie
      krótkoterminowym. Przeważającym kodem, pod którym prowadzona jest działalność
      gospodarcza jest kod: 55.20.Z Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca
      krótkotrwałego zakwaterowania. Działalność ta podlega opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług.
    3. Czy usługi adwokata, o których mowa we wniosku, nabyła Pani do celów pozostających
      w związku z potrzebami prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej? Jeśli tak,
      to proszę o wykazanie związku nabytych usług z Pani działalnością gospodarczą i
      konkretnymi z ww. czynności.
      Odpowiedź:
      Wnioskodawczyni wskazuje, że usługi adwokata, o których mowa we wniosku,
      zostały nabyte do celów pozostających w związku z potrzebami prowadzonej
      działalności gospodarczej. Wyjaśniając tę kwestię zauważyć należy w pierwszej
      kolejności, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
      wynajmu krótkoterminowego.
      Wynajem ten prowadzony był w budynku, który uległ zniszczeniu w skutek pożaru, a
      jego odbudowanie i wyremontowanie było niezbędne do dalszego prowadzenia
      działalności. Bez nieruchomości prowadzenie tego rodzaju działalności przez
      Wnioskodawczynie nie byłoby możliwe. Uzyskanie potrzebnego odszkodowania na
      odbudowę nieruchomości nie byłoby natomiast możliwe bez wsparcia prawnego.
      Zauważyć należy, że dla ubezpieczyciela, który sam jest podmiotem profesjonalnym z
      dużym zapleczem prawnym i finansowym kwota dochodzonego odszkodowania była
      sporna, zaś Wnioskodawczyni sama nie posiadając kwalifikacji prawnych zmuszona
      była skorzystać z pomocy specjalisty. Wydatek ten był niezbędny mając na uwadze
      charakter sprawy, jak i fakt że Wnioskodawczyni w sporze występowała jako podmiot
      o znacznie słabszej pozycji od dużego towarzystwa ubezpieczeniowego.
      Zauważyć należy więc, że wydatek ten był powiązany z ochroną majątku
      wykorzystywanego w działalności gospodarczej, a w szczególności dotyczył budynku
      ujętego w ewidencji środków trwałych, służącego do świadczenia usług najmu
      krótkoterminowego, które podlegają opodatkowaniu VAT. Jak wskazano w piśmie z
      dnia 1.04.2019 r., wydanym przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, IPPP3
      /443-1069/14-3/19/S/RD: „Usługi prawnicze zmierzające do ochrony interesu
      prawnego podatnika, w tym obrony jego egzystencji i odzyskanie należącego do
      niego majątku, służą w ogólności zapewnieniu istnienia podatnika, a tym samym
      umożliwieniu działalności opodatkowanej w przyszłości”.
      W przypadku Wnioskodawczyni usługi prawnicze zostały nabyte w związku z
      postępowaniem przeciwko ubezpieczycielowi, który odmówił wypłaty
      odszkodowania za zniszczenie ww. budynku w wyniku pożaru. Celem tych usług oraz
      podejmowane w ramach tych usług czynności pełnomocnika w postępowaniu
      (sporządzanie pism, stawiennictwo w sądzie, udział i negocjacje przy zawarciu

      ugody), było uzyskanie środków niezbędnych do sfinansowania odbudowy budynku
      wykorzystywanego do świadczenia usług najmu opodatkowanych VAT. Uzyskane
      odszkodowanie posłużyło bezpośrednio pokryciu kosztów odbudowy oraz spłacie
      pożyczek zaciągniętych na ten cel. Bez tego działalność nie mogłaby być dalej
      kontynuowała, a samo przedsiębiorstwo nie mogłaby funkcjonować.
      Jak wskazuje utrwalone orzecznictwo TSUE (np. wyrok w sprawie C-98/98 Midland
      Bank), podatnik ma prawo do odliczenia VAT również od wydatków ogólnych,
      stanowiących element kosztów funkcjonowania przedsiębiorstwa. Również NSA w
      wyroku z dnia 8 marca 2022 r. (I FSK 1760/18) potwierdził, że pośredni związek z
      czynnościami opodatkowanymi uzasadnia prawo do odliczenia VAT. Słusznie
      zauważa on w tym orzeczeniu, że „koncepcja spełnienia warunku prawa do
      odliczenia przy istnieniu tylko pośredniego związku z zakupów z działalnością
      opodatkowana została zaaprobowana w orzecznictwie Naczelnego Sądu
      Administracyjnego (por. wyroki NSA: z 13 listopada 2013 r., ygn.. akt I FSK 1606/12; z
      31 sierpnia 2018 r., ygn.. akt I FSK 1370/16; z 2 kwietnia 2019 r., ygn.. akt I FSK 561
      /17; CBOSA)”.
      Związek nabytych usług z działalnością gospodarczą ma więc w przypadku opisanym
      we wniosku charakter co najmniej pośredni, a ich poniesienie było konieczne w celu
      kontynuowania działalności i uzyskiwania opodatkowanych przychodów. Znajduje to
      także potwierdzenie w stanowisku prezentowanym dotychczas przez Dyrektora KIS,
      który wskazywał, że: „W zaistniałej sytuacji nabywane usługi prawnicze należy uznać
      za wydatki związane z kosztami ogólnej działalności, które ze względu na charakter
      bądź moment poniesienia nie mogły zostać uznane za element kosztowy
      wyświadczonych usług. Podatek naliczony z tytułu takich kosztów podlega odliczeniu
      na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności gospodarczej podatnika” (
      Pismo z dnia 1.04.2019 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
      IPPP3/443-1069/14-3/19/S/RD, Ustalenie prawa do odliczenia podatku naliczonego
      od usług prawniczych, http://sip.mf.gov.pl.) Faktura za usługi adwokata została
      wystawiona na dane działalności gospodarczej (z NIP), ujęta w ewidencji kosztów
      działalności i dotyczyła obrony majątku wykorzystywanego wyłącznie w działalności
      gospodarczej, bez którego działalność nie mogłaby być realizowana. Wydatki te miały
      zatem związek z ochroną i zachowaniem źródła przychodów z działalności
      opodatkowanej.
      Dodatkowo, stanowisko to znajduje potwierdzenie w korzystnych interpretacjach
      indywidualnych, m.in.:
        · interpretacja Dyrektora KIS z 1.04.2019 r. (IPPP3/443-1069/14-3/19/S/RD),
        · interpretacja Dyrektora KIS z 22.01.2015 r. (IBPP2/443-1012/14/IK)
        · interpretacja Dyrektora KIS z 9.06.2022 r. (0111-KDIB3-1.4012.165.2022.2.ABU),
        · interpretacja Dyrektora KIS z 23.12.2020 r. (0113-KDIPT1-1.4012.727.2020.4.MG),
      które potwierdzają możliwość odliczenia podatku VAT od usług prawnych
      dotyczących sporów związanych z działalnością gospodarczą, w tym z majątkiem
      trwałym.
      W związku z powyższym, nabyte usługi prawne są w pełni związane z prowadzoną
      przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą i spełniają przesłanki określone
      w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, uprawniające do odliczenia podatku naliczonego.
    4. Jeżeli usługi adwokata, które Pani nabyła, służą poza działalnością opodatkowaną
      podatkiem VAT, również działalności zwolnionej od podatku VAT lub/i niepodlegającej
      opodatkowaniu podatkiem VAT, to czy ma Pani możliwość przypisania nabytych usług
      do poszczególnych rodzajów czynności?
      Odpowiedziała Pani, że:

      Z uwagi, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą podlegającą
      opodatkowaniu i niebędącą zwolnioną z opodatkowania pytanie to jej nie dotyczy.
    Ponadto, w piśmie z 21 lipca 2025 r. wskazała Pani, że:
      (...) usługi świadczone przez Wnioskodawczynię w ramach działalności polegającej na
      wynajmie krótkoterminowym, stanowią czynności opodatkowane podatkiem VAT.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni przysługuje prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego od faktury za usługi adwokata prowadzącego sprawę
    przeciwko Ubezpieczycielowi, w związku z tym, że budynek objęty postępowaniem
    stanowi środek trwały firmy, a faktura została wystawiona na firmę z numerem NIP?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przysługuje Jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    od faktury za usługi adwokata prowadzącego sprawę przeciwko (...).
    Jak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi podstawowy element konstrukcji
    unijnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT), realizujący zasadę neutralności VAT
    dla podatników tego podatku, jak stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE (dalej jako
    „TSUE”) w sprawie C-268/83 Rompelman: „system odliczeń ma na celu całkowite
    uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT przypadającego
    do zapłaty lub zapłaconego w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej. Wspólny
    system podatku VAT gwarantuje w ten sposób, że wszelka działalność gospodarcza,
    niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny
    pod warunkiem, że działalność ta podlega temu podatkowi”.
    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku naliczonego jest związek nabywanych
    towarów lub usług z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą
    opodatkowaną VAT. Jeśli dany zakup wiąże się wyłącznie z działalnością gospodarczą
    opodatkowaną VAT, co do zasady podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Kwestię związku zakupu z prowadzoną przez podatnika działalnością
    gospodarczą opodatkowaną VAT należy oceniać na moment nabycia towarów lub usług (C-
    97/90 Lennartz).
    Związek nabywanych towarów lub usług z działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT
    może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Kwestia ta jest przedmiotem bogatego
    orzecznictwa TSUE (m.in. C-408/98, Abbey National plc, C-456/03 Kretztechnik AG, C-104
    /12 Wolfram Becker, C-126/14 Sveda UAB, C-132/16 Iberdrola Inmobiliaria Real Estate
    Investments).
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług
    będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa, mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością,
    istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i
    usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością
    podatnika można także mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się

    bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez dany podmiot obrotów (por. Wyrok NSA z 8 marca 2022 r., I FSK 1760
    /18, LEX nr 3360716.)
    Także zdaniem TSUE prawo do odliczenia powinno być przyznane podatnikowi nawet w
    przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją
    zakupową a transakcją objętą podatkiem należnym (lub większą liczbą takich transakcji),
    dającą prawo do odliczenia, gdy zakupy te należą do kosztów ogólnych podatnika i jako
    takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług.
    Tego rodzaju wydatki mają bowiem bezpośredni i ścisły związek z całością działalności
    gospodarczej podatnika.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w orzeczeniu z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-
    98/98 Commissioners of Customs and Excise przeciw Midland Bank (dostępny: LEX –
    wersja elektroniczna wraz z glosą M. Ignasiak (w:) W. Nykiel i A. Zalasiński, Orzecznictwo
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach podatkowych. Komentarz, WK
    2014), wyjaśnił, że ogólne koszty działalności podatnika spełniają co do zasady wymagany
    przez przepisy związek z całokształtem (opodatkowanej lub nieopodatkowanej)
    działalności podatnika. Podatek od towarów i usług naliczony z tytułu takich kosztów
    podlegać zatem będzie odliczeniu na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności
    prowadzonej przez podatnika.
    Istotnym wnioskiem wynikającym z powołanego wyżej wyroku jest zatem między innymi
    to, że kosztami ogólnej działalności są również wydatki, które ze względu na charakter
    bądź moment poniesienia nie mogły zostać uznane za element kosztowy sprzedawanych
    towarów lub wyświadczonych usług. Podatek naliczony z tytułu takich kosztów podlegać
    będzie odliczeniu na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności prowadzonej
    przez podatnika. Jeżeli zatem usługi i związane z nimi wydatki poniesiono w związku z
    działalnością opodatkowaną, to mimo ich ogólnego charakteru, podatnikowi będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni poniosła wydatki na
    obsługę prawną, której przedmiotem było podejmowanie działań na etapie sądowym w I
    instancji, w celu dochodzenia roszczeń ubezpieczeniowych dla poszkodowanej, w celu
    uzyskania dla zlecającej odszkodowania, w związku ze zdarzeniem z (...) 2021 r. Należy
    zaznaczyć, iż usługa adwokacka dotyczyła sporu z ubezpieczycielem o odszkodowanie za
    szkodę w budynku firmowym. Budynek ten był ujęty w ewidencji środków trwałych i służył
    działalności gospodarczej, a zatem koszty jego ochrony prawnej można powiązać z
    działalnością opodatkowaną. Przedmiotem działalności Wnioskodawczyni jest najem
    krótkoterminowy, który wykonywany był i jest nadal w przedmiotowym budynku. Bez
    niego więc świadczenie usług nie byłoby możliwe. Ponadto Faktura za usługi prawne
    została wystawiona na firmę, ponieważ zawiera dane firmy oraz numer NIP.
    Usługi prawnicze zmierzające do ochrony interesu prawnego podatnika, w tym obrony
    jego egzystencji i odzyskania należącego do niego majątku, służą w ogólności zapewnieniu
    istnienia podatnika, a tym samym umożliwieniu prowadzenia działalności opodatkowanej
    w przyszłości.
    Wydatek ten dotyczył zatem działalności opodatkowanej, a konkretnie uzyskania
    odszkodowania za budynek stanowiący środek trwały firmy. W takich warunkach są to
    pierwsze i podstawowe koszty związane z funkcjonowaniem firmy, bez których niemożliwe
    byłoby jej istnienie na przyszłość i prowadzenie po zakończeniu sporów działalności
    opodatkowanej. Dzięki nabytym usługom prawnym Wnioskodawczyni otrzymała od
    ubezpieczyciela odszkodowanie potrzebne do spłaty zaciągniętych na odbudowę środka
    trwałego pożyczek.
    Ponoszone w związku z tym przez Wnioskodawczynię wydatki na usługi prawne,
    poniesione zostały w związku z koniecznością obrony Jej interesów oraz umożliwienia

    kontynuowania prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej, a tym samym
    generowania przychodów. Zatem, w Jej ocenie, tego rodzaju wydatki poniesione we
    wskazanych okolicznościach należałoby postrzegać jako wydatki związane z zachowaniem
    oraz zabezpieczeniem źródła przychodów.
    Bezspornym jest przy tym, że opisany zakup usług prawniczych nie ma bezpośredniego
    związku z prowadzoną działalnością. Należy bowiem zauważyć, że nabycie
    przedmiotowych usług nie będzie generować bezpośrednio żadnych opodatkowanych
    czynności przez Wnioskodawczynię. Jednakże w zaistniałej sytuacji nabywane usługi
    prawnicze należy uznać za wydatki związane z kosztami ogólnej działalności, które ze
    względu na charakter bądź moment poniesienia nie mogły zostać uznane za element
    kosztowy wyświadczonych usług. Podatek naliczony z tytułu takich kosztów podlega
    odliczeniu na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności gospodarczej podatnika.
    Podobne stanowisko co do charakteru usług prawnych w prowadzonej działalności oraz
    możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego znalazło także odzwierciedlenie w
    interpretacjach indywidualnych w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług. Organy
    interpretacyjne, jako prawidłowe oceniały stanowiska podmiotów składających wnioski o
    wydanie interpretacji, w jakim przyjmowały prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z nabywaniem usług pomocy prawnej, celu uzyskania m.in.
    odszkodowania, czy też innych sporach cywilnych (por. pismo z dnia 1 kwietnia 2019 r.,
    wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, IPPP3/443-1069/14-3/19/S/RD,
    http://sip.mf.gov.pl; pismo z dnia 9 czerwca 2022 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, 0111-KDIB3-1.4012.165.2022.2.ABU, http://sip.mf.gov.pl; pismo z
    dnia 23 grudnia 2020 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-
    KDIPT1-1.4012.727.2020.4.MG, http://sip.mf.gov.pl.).
    Z lektury tychże interpretacji należy ustalić, że analiza powołanych przepisów prawa w
    kontekście opisanego stanu sprawy pozwala na uznanie, że poniesione wydatki na
    nabycie usług prawnych, objętych zakresem wniosku, mają pośredni związek z
    działalnością gospodarczą, z wykonywanymi przez Wnioskodawczynię czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Dzięki nabywanym usługom prawnym
    Wnioskodawczyni otrzymała już odszkodowanie wynikające z ugody.
    Środki te uzyskane zostały m.in. dzięki poniesionym kosztom profesjonalnej pomocy
    prawnej. Środki te – jak wskazano w stanie faktycznym – zostały przeznaczone na pokrycie
    zobowiązań i na wznowienie działalności gospodarczej, w ramach której wykonywane
    będą czynności opodatkowane. Wydatki te związane są zatem z ogólnym całokształtem
    działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.
    W konsekwencji, Wnioskodawczyni stwierdza, że ma prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od usług prawniczych dotyczących prowadzonych sporów sądowych i
    ugodowych o odszkodowanie z ubezpieczycielem, jak również w myśl art. 87 ust. 1 ustawy
    o VAT, Wnioskodawczyni ma prawo do przeniesienia nadwyżki podatku naliczonego na
    kolejne okresy rozliczeniowe lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady, które dotyczą odliczania podatku naliczonego są sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle
    którego:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.

    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że za podatnika
    podatku od towarów i usług będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności
    zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z wniosku wynika, że jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na wynajmie krótkoterminowym.
    Usługi świadczone przez Panią w ramach działalności polegającej na wynajmie
    krótkoterminowym, stanowią czynności opodatkowane podatkiem VAT. Działalność ta nie
    jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT. Jest Pani właścicielką budynku, który od
    2020 r. jest ujęty w ewidencji środków trwałych Pani działalności i podlega amortyzacji. W
    (...) 2021 r. budynek ten uległ zniszczeniu na skutek pożaru. Posiada Pani zawartą w (...)
    2021 r. polisę ubezpieczeniową obejmującą ochronę tego budynku. Ze względu na spór co
    do zasadności i wysokości wypłaty odszkodowania, Ubezpieczyciel odmówił wypłaty
    świadczenia. W konsekwencji, rozpoczęła Pani postępowania prawne, polegające na
    złożeniu pozwu przeciwko firmie ubezpieczeniowej. Na potrzeby procesu sądowego
    zawarła Pani umowę zlecenia z adwokatem. Usługi adwokata zostały nabyte do celów
    pozostających w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Prowadzi
    Pani działalność gospodarczą w zakresie wynajmu krótkoterminowego. Wynajem ten
    prowadzony był w budynku, który uległ zniszczeniu w skutek pożaru, a jego odbudowanie
    i wyremontowanie było niezbędne do dalszego prowadzenia działalności. Bez
    nieruchomości prowadzenie tego rodzaju działalności przez Panią nie byłoby możliwe.
    Uzyskanie potrzebnego odszkodowania na odbudowę nieruchomości nie byłoby
    natomiast możliwe bez wsparcia prawnego. Dla ubezpieczyciela, który sam jest
    podmiotem profesjonalnym z dużym zapleczem prawnym i finansowym kwota
    dochodzonego odszkodowania była sporna, Pani zaś sama nie posiadając kwalifikacji
    prawnych zmuszona była skorzystać z pomocy specjalisty. Wydatek ten był niezbędny
    mając na uwadze charakter sprawy, jak i fakt, że Pani w sporze występowała jako podmiot
    o znacznie słabszej pozycji od dużego towarzystwa ubezpieczeniowego. Wydatek ten był
    powiązany z ochroną majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, a w
    szczególności dotyczył budynku ujętego w ewidencji środków trwałych, służącego do
    świadczenia usług najmu krótkoterminowego, które podlegają opodatkowaniu VAT. W
    Pani przypadku usługi prawnicze zostały nabyte w związku z postępowaniem przeciwko
    ubezpieczycielowi, który odmówił wypłaty odszkodowania za zniszczenie ww. budynku w
    wyniku pożaru. Celem tych usług oraz podejmowane w ramach tych usług czynności
    pełnomocnika w postępowaniu (sporządzanie pism, stawiennictwo w sądzie, udział i
    negocjacje przy zawarciu ugody), było uzyskanie środków niezbędnych do sfinansowania
    odbudowy budynku wykorzystywanego do świadczenia usług najmu opodatkowanych
    VAT. Uzyskane odszkodowanie posłużyło bezpośrednio pokryciu kosztów odbudowy oraz
    spłacie pożyczek zaciągniętych na ten cel. Bez tego działalność nie mogłaby być dalej
    kontynuowała, a samo przedsiębiorstwo nie mogłoby funkcjonować. Faktura za usługi
    adwokata została wystawiona na dane Pani działalności gospodarczej, zawiera NIP firmy
    oraz została ujęta w ewidencji kosztów.

    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego z faktury za usługi adwokata prowadzącego sprawę przeciwko
    Ubezpieczycielowi, w związku z tym, że budynek objęty postępowaniem stanowi środek
    trwały firmy, a faktura została wystawiona na firmę z numerem NIP.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Analiza powołanych przepisów prawa w kontekście opisanego stanu sprawy pozwala na
    uznanie, że poniesione wydatki na nabycie usług adwokata mają pośredni związek z
    wykonywanymi przez Panią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione,
    ponieważ jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    a jak wynika z opisu sprawy, usługi adwokata zostały nabyte przez Panią do celów
    pozostających w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej, w związku
    z postępowaniem przeciwko ubezpieczycielowi, który odmówił wypłaty odszkodowania za
    zniszczenie ww. budynku w wyniku pożaru. Celem tych usług oraz podejmowane w
    ramach tych usług czynności pełnomocnika w postępowaniu (sporządzanie pism,
    stawiennictwo w sądzie, udział i negocjacje przy zawarciu ugody), było uzyskanie środków
    niezbędnych do sfinansowania odbudowy budynku wykorzystywanego do świadczenia
    usług najmu opodatkowanych VAT. Uzyskane odszkodowanie posłużyło bezpośrednio
    pokryciu kosztów odbudowy oraz spłacie pożyczek zaciągniętych na ten cel. Bez tego
    działalność nie mogłaby być dalej kontynuowana, a samo przedsiębiorstwo nie mogłoby
    funkcjonować.
    W związku z powyższym – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – przysługuje Pani prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktury za usługi adwokata prowadzącego sprawę
    przeciwko Ubezpieczycielowi, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy.
    Podsumowując, przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury
    za usługi adwokata prowadzącego sprawę przeciwko Ubezpieczycielowi.
    Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia

    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.