Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-636/15-4/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-07
Teza: Możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; płatnik; twórcy; utwory; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2015 r. (data wpływu 28 maja 2015 r.) uzupełniony pismem z dnia 25 czerwca 2015 r. (data nadania 25 czerwca 2015 r., data wpływu 25 czerwca 2015 r.) na wezwanie z dnia 17 czerwca 2015 r. Nr IPPB4/4511-636/15-2/MP (data nadania 18 czerwca 2015 r., data doręczenia 19 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 17 czerwca 2015 r. Nr IPPB4/4511-636/15-2/MP (data nadania 18 czerwca 2015 r., data doręczenia 19 czerwca 2015 r.) tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego, przeformułowanie pytań oraz przedstawienie własnego stanowiska.

Pismem z dnia 25 czerwca 2015 r. (data nadania 25 czerwca 2015 r., data wpływu 25 czerwca 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku w terminie.

We wniosku oraz uzupełnieniu do wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest firmą szkoleniową pod nazwą Uniwersytet Spółka z o.o. w P. wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego, do rejestru instytucji szkoleniowych Wojewódzkiego Urzędu Pracy i w ewidencji niepublicznych szkół i placówek oświatowo - wychowawczych Urzędu Miasta. Przedmiotem działalności jest kształcenie osób dorosłych umożliwiające uzyskanie umiejętności i kwalifikacji zawodowych, prowadzone w pozaszkolnych formach na kursach i seminariach.

Wnioskodawca organizuje i prowadzi między innymi kursy: Eksploatacja i dozór urządzeń, sieci i instalacji energetycznych i elektroenergetycznych, Kierowca wózków jezdniowych podnośnikowych, Obsługa i konserwacja: Suwnic hakowych, Podestów ruchomych, Żurawi samojezdnych, Dźwigów, Dźwigów towarowo-osobowych. Komputerowe, Sprzedawca z obsługą kas fiskalnych i programów komputerowych, Pracowników administracyjno-biurowych, Księgowo-kadrowe, Kancelaryjno-archiwalne, ABC Przedsiębiorczości, Cięcia palnikiem, Spawania, Kosztorysowania robót budowlanych i elektrycznych, Małej gastronomii, Kucharz małej gastronomii, Kelner-barman, Bukieciarstwa, Kroju i szycia, BHP dla służb bhp, BHP dla pracodawców i pracowników, Pierwsza pomoc przedmedyczna i inne zlecane przez urzędy i zakłady pracy.

Zajęcia na kursach i szkoleniach składają się z części teoretycznej - wykład, odczyt, a na niektórych kursach (np,: Kierowca wózków widłowych, Obsługa suwnic, żurawi, dźwigów, Bukieciarstwa, Małej gastronomii. Kucharz) również z części praktycznej - praktyczna nauka na sprzęcie, ćwiczenia na urządzeniach (kasy fiskalne, komputery).

Wykładowcy i instruktorzy przygotowują wykłady i ćwiczenia w oparciu o ramowe programy kursów i szkoleń wynikające z ustaw i rozporządzeń np. ramowe programy szkoleń w zakresie BHP określa załącznik Nr 1 do Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy, pozostałe zgodnie z Modułowymi Programami Szkolenia Zawodowego Ministra Pracy i Polityki Społecznej, na podstawie opracowanych przez siebie szczegółowych programów szkolenia uwzględniających problematykę i przepisy dotyczące działalności z której wywodzą się uczestnicy szkoleń.

Wnioskodawca doprecyzował, że Wykładowcy w oparciu o ramowy program szkoleń tworzą program szczegółowy oraz wygłaszają wykład w sposób indywidualny dla siebie, w który nie ingeruje zleceniodawca. Wykładowca podejmując się czynności wygłoszenia wykładu - przekazania wiedzy oświadcza, że posiada wiedzę, kwalifikacje i umiejętności dla wykonania dzieła. Przygotowując się do przeprowadzenia szkolenia wykładowca musi uwzględnić problematykę i przepisy dotyczące działalności, z której wywodzą się uczestnicy szkoleń i oczekiwania słuchaczy. Zatem do każdego szkolenia wykładowca musi podejść indywidualnie, chociaż szkolenia oparte na tym samym programie ramowym mogą powtarzać się w ciągu roku kilka razy. Za przeprowadzenie szkolenia (wykłady, ćwiczenia ściśle związanie z wykładem) przysługuje wykładowcy wynagrodzenie.

Z powyższego wynika, że wykład jako utwór jest przedmiotem prawa autorskiego i spełnia warunki kryteriów art. l ust. l ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wygłoszenie wykładu wobec słuchaczy stanowi spełnienie warunku ustalenia tego utworu art. l ust. 3 powołanej ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy osobom prowadzącym wykłady/odczyty oraz ćwiczenia ściśle z nimi związane na kursach i szkoleniach można zastosować koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Przygotowanie i wygłoszenie wykładu, odczytu, przygotowanie i przeprowadzenie ćwiczeń ściśle związanych z wykładem, opracowanie programów nauczania lub materiałów dydaktycznych dla potrzeb szkolenia oraz opracowanie pytań egzaminacyjnych wymaga zawarcia umowy o dzieło wraz z przeniesieniem praw autorskich i zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast na zajęcia praktyczne jako nauka na sprzęcie: np. suwnice, HDS, wózek widłowy i specjalizowany, żurawie, kasy fiskalne, komputery itp. winna być zawarta umowa-zlecenie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Ponadto w świetle zapisu art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są prawa majątkowe, za które uważa się w szczególności: przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Forma stosunku prawnego, w ramach którego wykonane są prace twórcze, czy to będzie umowa o pracę czy też umowa o dzieło lub zlecenia, nie ma znaczenia dla kwalifikacji prac twórczych w zakresie normy kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%.

Wynagrodzenie wypłacone twórcom z tytułu praw autorskich, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw, z reguły będzie stanowiło dla tych osób przychody z praw autorskich, o których mowa w art. 18 ww. ustawy.

Stosownie natomiast do art. 9 ust. 2 tej ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W przypadku osoby, która uzyskuje przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy o dzieło, przysługują zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 4 – koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Inaczej jednakże jest traktowana sprawa kosztów uzyskania przychodów twórców i autorów zatrudnionych na umowę o pracę czy w przypadku uzyskiwania przez twórców i autorów przychodów z tytułu wykonywania usług na podstawie umów cywilnoprawnych. O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego.

Z art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. wynika, że koszty uzyskania niektórych przychodów - z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Stosownie zaś do art. 22 ust. 9a tej ustawy, w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W świetle art. 1 ust. 2 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 3, ust. 4 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast z przepisu art. 8 ust. 2 ww. ustawy wynika, że domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Ponadto w rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich albo rozporządzania tymi prawami, występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki:

*   po pierwsze konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu,
*   po drugie zaś osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich albo rozporządzaniem nimi.

W tym miejscu należy jednak zauważyć, że tut. organ nie jest upoważniony do interpretacji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, a tym samym do stwierdzenia, czy dana osoba (pracownik Wnioskodawcy) jest twórcą w rozumieniu ww. ustawy lub czy konkretna praca stanowi prawo autorskie lub prawo pokrewne. Przepisy prawa podatkowego nie określają bowiem kto jest a kto nie jest artystą.

Z opisu przedstawionego we wniosku i uzupełnieniu wynika, że Wnioskodawca jest firmą szkoleniową, której przedmiotem działalności jest kształcenie osób dorosłych umożliwiające uzyskanie umiejętności i kwalifikacji zawodowych, prowadzone w pozaszkolnych formach na kursach i seminariach. Wnioskodawca organizuje i prowadzi różnego rodzaju kursy. Zajęcia na kursach i szkoleniach składają się z części teoretycznej - wykład, odczyt, a na niektórych kursach (np,: Kierowca wózków widłowych, Obsługa suwnic, żurawi, dźwigów, Bukieciarstwa, Małej gastronomii. Kucharz) również z części praktycznej - praktyczna nauka na sprzęcie, ćwiczenia na urządzeniach (kasy fiskalne, komputery).

Wykładowcy i instruktorzy przygotowują wykłady i ćwiczenia w oparciu o ramowe programy kursów i szkoleń wynikające z ustaw i rozporządzeń np. ramowe programy szkoleń w zakresie BHP określa załącznik Nr 1 do Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy, pozostałe zgodnie z Modułowymi Programami Szkolenia Zawodowego Ministra Pracy i Polityki Społecznej, na podstawie opracowanych przez siebie szczegółowych programów szkolenia uwzględniających problematykę i przepisy dotyczące działalności z której wywodzą się uczestnicy szkoleń.

Wnioskodawca doprecyzował, że Wykładowcy w oparciu o ramowy program szkoleń tworzą program szczegółowy oraz wygłaszają wykład w sposób indywidualny dla siebie, w który nie ingeruje zleceniodawca. Wykładowca podejmując się czynności wygłoszenia wykładu - przekazania wiedzy oświadcza, że posiada wiedzę, kwalifikacje i umiejętności dla wykonania dzieła. Przygotowując się do przeprowadzenia szkolenia wykładowca musi uwzględnić problematykę i przepisy dotyczące działalności, z której wywodzą się uczestnicy szkoleń i oczekiwania słuchaczy. Zatem do każdego szkolenia wykładowca musi podejść indywidualnie, chociaż szkolenia oparte na tym samym programie ramowym mogą powtarzać się w ciągu roku kilka razy. Za przeprowadzenie szkolenia (wykłady, ćwiczenia ściśle związanie z wykładem) przysługuje wykładowcy wynagrodzenie.

Z powyższego wynika, że wykład jako utwór jest przedmiotem prawa autorskiego i spełnia warunki kryteriów art. l ust. l ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wygłoszenie wykładu wobec słuchaczy stanowi spełnienie warunku ustalenia tego utworu art. l ust. 3 powołanej ustawy.

W świetle powyższego, należy stwierdzić, że tylko wówczas gdy:

*   praca wykonywana przez stronę tej umowy jest twórcza tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
*   strona umowy jest twórcą bądź artystą wykonawcą w rozumieniu tej ustawy,
*   do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu.

Zatrudnieni przez Wnioskodawcę wykładowcy i instruktorzy będą wykonywać pracę, która ma charakter twórczy, gdyż prowadzą wykłady i ćwiczenia na podstawie opracowanych przez siebie szczegółowych programów szkolenia. W oparciu o ramowy program szkoleń tworzą program szczegółowy oraz wygłaszają wykład w sposób indywidualny dla siebie, w który nie ingeruje zleceniodawca. Zatem do każdego szkolenia wykładowca musi podejść indywidualnie.

Skoro zatrudnieni przez Wnioskodawcę wykładowcy i instruktorzy będą wykonywać pracę, która ma charakter twórczy, gdyż do prowadzenia zajęć, każdy z nich sam opracowuje program szkolenia oraz wygłasza wykład w sposób indywidualny dla siebie, to w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że do wynagrodzeń wypłacanych wykładowcom i instruktorom w związku z korzystaniem przez nich z praw autorskich lub rozporządzaniem tymi prawami Wnioskodawca – jako płatnik – może stosować 50% koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym - jak wynika z art. 22 ust. 9a tej ustawy – koszty te nie mogą przekroczyć ½ kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej.

Zajęte przez Wnioskodawcę stanowisko w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzeń osób prowadzących wykłady/odczyty oraz ćwiczenia jest nieprawidłowe, gdyż nie uwzględnia ono obowiązującej od 1 stycznia 2013 r. normy prawnej zawartej w art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl której w przypadku przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich koszty uzyskania przychodów określone w wysokości 50% uzyskanego przychodu, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy.

Począwszy od 2013 r. po przekroczeniu przez pracownika w danym roku podatkowym limitu kosztów uzyskania przychodów w wysokości wynikającej z brzmienia art. 22 ust. 9a ustawy, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1-3 cytowanej ustawy Wnioskodawca jako płatnik powinien stosować zerowe koszty uzyskania przychodów, bowiem do tego przychodu nie przysługują inne zryczałtowane koszty uzyskania przychodów, niezależnie, czy pracownik złoży pracownikowi lub nie oświadczenie dotyczące rezygnacji z ich stosowania.

Jednocześnie tutejszy Organ informuje, że kwestia konieczności zawarcia umowy o dzieło oraz umowy zlecenie nie była przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, w związku z czym tutejszy Organ nie odniósł się do własnego stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego w tym zakresie. Poza tym zakres dotyczący możliwości zawierania umów pomiędzy stronami nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc tutejszy organ nie ma upoważnienia do wydania interpretacji w ww. zakresie.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy m.in. ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Stosownie do tej definicji, ww. ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie jest upoważniony do interpretowania tej ustawy w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej.

Organy podatkowe nie są właściwe w zakresie rozstrzygania autorskiego charakteru wykonywanych czynności. Interpretacja przepisów ustawy o prawie autorskim nie leży w kompetencji organów podatkowych. Organy podatkowe nie są zatem uprawnione do orzekania, czy określony rezultat pracy jest utworem w rozumieniu prawa autorskiego.

Ponadto organ podatkowy nadmienia, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od zdarzenia przyszłego, występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.