Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.356.2025.4.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Dotyczy uznania dostawy Nieruchomości w ramach
Planowanej Transakcji za dostawę towarów podlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT, niestanowiącą sprzedaży
przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
uznania za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające
opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tj. odpowiednio
dostawę towarów oraz świadczenie usług, czynności
sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz
Kupującego oraz oddania Nieruchomości do używania przez
Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie Umowy
Najmu oraz prawa do obniżenia VAT należnego o VAT
naliczony.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dostawa-dostawa towarów
faktura
najem
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
odliczenia-odliczenie od podatku
odliczenia-prawo do odliczenia
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zwolnienie
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
świadczenie-świadczenie usług
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości -
rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 29 maja 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie:
    - uznania dostawy Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji za dostawę towarów
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niestanowiącą sprzedaży
      przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa (pytanie nr 1);
    - uznania za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na
      zasadach ogólnych, tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług,
      czynności sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz
      oddania Nieruchomości do używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na
      podstawie Umowy Najmu a w konsekwencji sprzedaży Przedmiotu Transakcji Spółka
      będzie obowiązana do wystawienia faktury na rzecz Nabywcy z tytułu dostawy
      towarów na terytorium kraju w postaci sprzedaży Przedmiotu Najmu (w ramach
      Przedmiotu Transakcji),(pytanie nr 2);
    - uznania, że najem Przedmiotu Najmu na podstawie Umowy Najmu stanowi odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, oraz że najem Przedmiotu Najmu stanowi
      usługę opodatkowaną VAT i niezwolnioną od tego podatku, a tym samym Spółce
      przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktur wystawianych przez
      Nabywcę za najem Przedmiotu Najmu, w zakresie w jakim Przedmiot Najmu będzie
      wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (

## Pytanie

nr 3);
    - opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynków i budowli, do której znajdzie
      zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w
      związku z rezygnacją z ww. zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11
      ustawy o VAT (pytanie nr 4);
    - prawa do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej
      sprzedaż Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji oraz prawa do odliczenia
      VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez Kupującego z tytułu
      najmu przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości (pytanie nr 5).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 9 lipca 2025 r. oraz pismem z 18 sierpnia 2025 r.
    stanowiącym odpowiedź na wezwanie z 8 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      (X.) („Spółka”, „Sprzedający”)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      (Y.) Nabywca”, „Kupujący”)

## Opis zdarzenia przyszłego

(X.) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka, Sprzedający) jest spółką
    kapitałową prawa polskiego. Spółka posiada siedzibę w (...) (adres: ul. (...), (...)-(...) (...), NIP:
    (...), REGON: (...)) i jest wpisana do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd
    Rejonowy dla (...) (...) w (...), (...) Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod
    numerem KRS (...). Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług w Polsce. Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest tworzenie (...)
    z zakresu (...), (...) i (...). Spółka należy do międzynarodowej grupy (...).

    (Y.) (dalej: Nabywca lub Kupujący), z siedzibą w (...) przy ul. (...), (...)-(...)(...), NIP: (...), REGON:
    (...), wpisana do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla (...) (...),
    (...) Wydział Gospodarczy-Rejestrowy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem KRS
    (...). Nabywca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...) (...) (...) (...) (...), (...) i (...).
    Nabywca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w Polsce.
    Nabywca należy do międzynarodowej grupy (...).
    Nabywca i Spółka w dalszej części wniosku będą nazywani łącznie „Zainteresowanymi”.
    Sprzedający i Nabywca nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, pomiędzy
    Zainteresowanymi nie zachodzą również powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu
    przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy, o których
    mowa w art. 32 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Do Spółki należy prawo użytkowania wieczystego gruntu składającego się z działek o
                                    2numerach (...), (...), (...) oraz (...)o łącznej powierzchni (...) m znajdującego się w (...), dla
    której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą o numerze (...) (dalej: Grunt). Grunt został nabyty przez Sprzedającego w
    wyniku połączenia przez przejęcie spółki (...) (...) (...) (...) Grupa (...) Sp. z o.o. (dalej:
    Poprzednik prawny) na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Poprzednika
    prawnego z (...) (...) (...)r. Na podstawie art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych w związku
    z art. 93 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926
    ze zm.) (X.) wstąpiła we wszystkie, przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa
    i obowiązki Poprzednika prawnego, której majątek w całości przejęła. Poprzednik prawny
    nabył Grunt z mocy prawa, co zostało potwierdzone decyzją nr (...) z (...) (...) (...) r. Powyższa
    transakcja nabycia przez Poprzednika prawnego Gruntu nie była przedmiotem
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż ustawa o tym podatku na moment
    nabycia nie obowiązywała.
    Grunt jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z (...) (...) (...) r.
    Zgodnie z wypisem i wyrysem z ewidencji gruntów:
    1) działka numer (...) znajduje się w województwie (...), powiat (...) (...), identyfikator działki
      (...), obręb ewidencyjny (...), przeznaczenie: Tereny przemysłowe; na przedmiotowej
      działce znajduje się (...) budynków opisanych w dalszej części wniosku;
    2) działka numer (...) znajduje się w województwie (...), powiat (...) (...), identyfikator działki
      (...), obręb ewidencyjny (...), przeznaczenie: Inne tereny zabudowane; na
      przedmiotowej działce znajduje się parking stanowiący budowlę w rozumieniu art. 1a
      ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych lub w
      rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane;
    3) działka numer (...) znajduje się w województwie (...), powiat (...) (...), identyfikator działki
      (...), obręb ewidencyjny (...), przeznaczenie: Inne tereny zabudowane; na
      przedmiotowej działce znajduje się parking stanowiący budowlę w rozumieniu art. 1a
      ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych lub w
      rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane;
    4) działka numer (...) znajduje się w województwie (...), powiat (...) (...), identyfikator działki
      (...), obręb ewidencyjny (...), przeznaczenie: Inne tereny zabudowane; przed planowaną
      sprzedażą działka zostanie podzielona na trzy działki ewidencyjne; na planowany dzień
      sprzedaży wszystkie trzy działki powstałe po podziale będą zabudowane budowlami w
      rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach
      lokalnych lub w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Na działce (...) posadowione jest (...) budynków o łącznej powierzchni użytkowej około (...)m
    2 (dalej: Budynki), w skład których wchodzą:

                                          21) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...) numer (...);
                                          22) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...) numer (...);
                                          23) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...) numer (...);
                                          24) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...) numer (...);
                                          25) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...) numer (...);
                                          26) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...) numer (...).
    Przy czym Spółka pragnie zwrócić uwagę, że zgodnie z danymi zgromadzonymi w
    ewidencji gruntów i budynków na przedmiotowej działce znajduje się (...) budynków.
    Spółka zamierza wyprostować tą kwestię poprzez wykreślenie z ewidencji gruntów i
    budynków następujących nieistniejących już budynków:
                                          21) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...)numer (...),
                                          22) budynek, identyfikator (...), z powierzchnią zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...)
      przy ulicy (...) numer (...).
    Ponadto, Spółka jest właścicielem m.in. następujących budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych lub w rozumieniu
    art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, które zostały wybudowane na
    Gruncie (dalej łącznie jako: Budowle):
    1. Systemu automatycznej kontroli wjazdu.
    2. Systemu monitoringu budynków.
    3. Przyłącza światłowodowego (w tym mufy światłowodowej, kabla światłowodowego i
      kanalizacji kablowej).
    4. Dróg, chodników, placy.
    5. Instalacji hydrantowej.
    6. Instalacji kanalizacji deszczowej.
    7. Instalacji odgromowej.
    8. Kontroli dostępu – szlabanu.
    9. Odwodnienia terenu.
    10. Ogrodzenia terenu.
    11. Oświetlenia zewnętrznego.
    12. Podwęzła ciepła, węzła cieplnego.
    13. Przepustów kablowych i koryta.
    14. Przyłącza kanalizacji sanitarnej.
    15. Przyłącza wodociągowego.
    16. Sieci teleinformatycznej.
    17. Sieci ciepłowniczej.

    18. Tarasu.
    19. Wiaty stalowej pod śmietnik.
    20. Części budowlanej ładowarki do samochodów elektrycznych.
    Grunt, Budynki i Budowle mogą być określane w dalszej części jako „Nieruchomość”.
    Budowle są elementami służącymi funkcjonowaniu Nieruchomości jako całości zgodnie z
    jej przeznaczeniem, są niezbędne do właściwego funkcjonowania Nieruchomości. Na
    Nieruchomości znajdują się również obiekty małej architektury wspierające
    funkcjonowanie Nieruchomości.
    Nabywca i Sprzedający zamierzają zawrzeć umowę sprzedaży, na podstawie której Spółka
    sprzeda Nabywcy, a Nabywca kupi od Sprzedającego prawo użytkowania wieczystego
    Gruntu oraz odpowiednio prawo własności Budynków oraz Budowli znajdujących się na
    Gruncie („Umowa Sprzedaży”) (dalej: Transakcja).
    Na datę Transakcji na każdej z działek wchodzących w skład Gruntu (w tym na działkach
    ewidencyjnych powstałych po podziale działki (...)) będą znajdowały się budowle w
    rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach
    lokalnych lub w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane,
    wymienione w pkt 1-20 powyżej (oraz parking na działce ewidencyjnej nr (...), nr (...) i na
    jednej z wydzielonych działek ewidencyjnych po podziale działki nr (...)), przy czym ich
    rozmieszczenie może być różne, co oznacza, że nie na każdej działce Gruntu będą takie
    same Budowle.
    Nieruchomość obciążona jest ograniczonymi prawami rzeczowymi − służebnościami
    przesyłu, dotyczącymi urządzeń przesyłowych znajdujących się na Gruncie. Służebności te
    będą nadal obciążać Nieruchomość po Transakcji.
    W ramach planowanej Transakcji dojdzie również do zbycia na rzecz Nabywcy (lub
    odpowiednio, w przypadku umów najmu, wstąpienia z mocy prawa w prawa i obowiązki
    wynajmującego):
    - praw i obowiązków wynikających z umowy najmu z mocy prawa na podstawie art. 678 §
      1 Kodeksu cywilnego, zawartej na czas określony do (...) (...) (...) r. dotyczącej wynajmu
      przestrzeni biurowej i magazynowej w części Budynków;
    - praw i obowiązków wynikających z umowy najmu z mocy prawa na podstawie art. 678 §
      1 Kodeksu cywilnego zawartej przez Spółkę na czas określony do (...) (...) (...) r. z
      operatorem telefonii komórkowej, dotyczącej wynajmu powierzchni dachu w jednym z
      Budynków, na którym zainstalowana jest antena;
    - praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy z mocy prawa na podstawie art.
      678 § 1 w związku z art. 694 Kodeksu cywilnego zawartej przez Spółkę na czas
      nieokreślony z operatorem, dotyczącej dzierżawy trasy kabla na terenie Gruntu oraz w
      jednym z Budynków;
    - praw i obowiązków wynikających z umowy o udostępnienie Nieruchomości oraz
      kanalizacji teletechnicznej zawartej przez Spółkę na czas pozostawania infrastruktury
      na terenie Nieruchomości;
    - wszelkie prawa wynikające z zabezpieczeń wykonania zobowiązań najemców na
      podstawie umów najmu (na które w szczególności mogą się składać gwarancje
      bankowe oraz oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się egzekucji), w zakresie, w
      jakim prawa te są zbywalne lub dana strona wyraziła zgodę na takie przeniesienie (o
      ile takie wystąpią), Sprzedający zapłaci na rzecz Nabywcy również kaucje gotówkowe
      wpłacone przez najemców na podstawie umów najmu jako zabezpieczenie
      zobowiązań najemców z tytułu umów najmu (o ile takie wystąpią);

    - praw autorskich związanych z Budynkami oraz instalacją fotowoltaiczną zlokalizowaną
      na dachu jednego z Budynków, jakie zostaną wskazane w Umowie Sprzedaży, w
      szczególności dotyczącej praw do projektu budowlanego;
    - gwarancji budowlanych związanych z pracami budowlanymi w Budynkach i jego
      otoczeniem, jakie zostaną wskazane w Umowie Sprzedaży;
    - wybranych ruchomości wskazanych w Umowie Sprzedaży.
    - łącznie wraz z Nieruchomością w dalszej części wniosku zwane: Przedmiotem Transakcji.
    W ramach planowanej Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na rzecz Nabywcy:
    - praw i obowiązków z tytułu określonych umów zawartych przez Spółkę, w szczególności
      takich jak:
      - umowa dotycząca wynajmu miejsc parkingowych znajdujących się na Gruncie z uwagi
        na fakt, iż planowane jest jej rozwiązanie do dnia Transakcji,
      - umowa dotycząca zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków,
      - umowa dotycząca odbioru odpadów,
      - umowy dotyczące zaopatrywania w energię elektryczną,
      - umowa dotycząca zaopatrywania w gorącą wodę do centralnego ogrzewania,
      - umowa dotycząca zaopatrywania w energię pochodzącą z odnawialnych źródeł (OZE-
        zielona energia),
      - umowa dotycząca świadczenia usług telekomunikacyjnych (Internet),
      - umów serwisowych dotyczących obsługi obiektów i infrastruktury (facility
        management), np. umowy na ochronę, sprzątanie, obsługę techniczną;
      - umowa dotycząca zarządzania nieruchomością (asset management);
      - umowa dotycząca świadczenia usług telekomunikacyjnych,
      - umowa dotycząca dostawy łączy światłowodowych prowadzących do anteny, o
        umowa dotycząca publicznej stacji ładowania samochodów elektrycznych (EV).
    Przedmiotem Transakcji nie będą prawa i obowiązki z umów na roboty budowlane
    związane z realizacją inwestycji na Gruncie z zastrzeżeniem uprawnień z tytułu gwarancji
    budowlanych związanych z pracami budowlanymi w Budynkach i jego otoczeniem, jakie
    zostaną wskazane w Umowie Sprzedaży, w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia
    praw z decyzji administracyjnych, np. w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę czy
    pozwolenia na budowę, ani też cesji żadnych umów związanych z realizacją jakiejkolwiek
    inwestycji na Gruncie, w tym w szczególności umowy na realizację prac rozbiórkowych czy
    prac projektowych oraz deweloperskich.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż Kupujący we własnym zakresie zawrze nowe umowy na
    dostawę wyżej wymienionych mediów oraz obsługę nieruchomości, z preferowanymi
    przez siebie dostawcami/usługodawcami (przy czym nie można wykluczyć, że mogą to być
    ci sami dostawcy, którzy dostarczają media do Nieruchomości przed Transakcją).
    Dodatkowo w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę:
    - praw i obowiązków Spółki wynikających z zawartych przez Spółkę umów rachunków
      bankowych, środków pieniężnych i wierzytelności;
    - pożyczek/finansowania;
    - ksiąg rachunkowych;
    - patentów, know-how;
    - nazwy przedsiębiorstwa i marki Sprzedającego;

    - środków pieniężnych;
    - należności i zobowiązań Sprzedającego.
    Przez Grunt przechodzą instalacje będące własnością podmiotów trzecich, które, w świetle
    Prawa budowlanego, powinny być kwalifikowane jako urządzenia budowlane. Z
    perspektywy prawnej natomiast, zgodnie z art. 49 Kodeksu cywilnego, instalacje te nie są
    traktowane jako część składowa gruntu, ponieważ wchodzą one w skład właściwego
    przedsiębiorstwa przemysłowego. W konsekwencji, takie instalacje nie będą przedmiotem
    Transakcji.
    Ponadto, Transakcja nie spowoduje wstąpienia Nabywcy w rolę pracodawcy względem
    pracowników Spółki.
    Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji nie jest wyodrębniona organizacyjnie, w
    postaci oddziału, wydziału lub zakładu Spółki. Składniki majątku będące przedmiotem
    Transakcji nie będą wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki pod względem
    organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym
    charakterze).
    Ponadto, Nieruchomość nie jest wyodrębniona na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej
    oraz funkcjonalnej w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego, gdyż:
    - Nieruchomość nie stanowi odrębnego działu, wydziału czy też oddziału wydzielonego w
      ramach działalności prowadzonej przez Sprzedającego.
    - Spółka nie prowadzi dla Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych (za wyjątkiem
      wykazania Budynku, Budowli oraz Gruntu w rejestrze środków trwałych, do czego
      Sprzedający był zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów).
    - Spółka nie wyodrębnia dla przenoszonej Nieruchomości aktywów i pasywów, w tym
      należności i zobowiązań.
    - Spółka nie przypisuje na bieżąco do Nieruchomości przychodów i kosztów.
    - Spółka nie opracowuje odrębnego rachunku przepływów pieniężnych, bilansu czy
      rachunku zysków i strat dla Nieruchomości Nabywca nie przejmie rachunków
      bankowych ani środków finansowych Sprzedawcy.
    - Nabywca nie przejmie należności pieniężnych Sprzedającego.
    - Zespół elementów objęty planowaną Transakcją nie jest wyodrębniony prawnie na mocy
      odpowiednich uchwał i zarejestrowanego w Krajowym Rejestrze Sądowym oddziału
      przedsiębiorstwa Sprzedającego, oraz nie jest wyodrębniony organizacyjnie na mocy
      uchwały wewnętrznej czy też wewnętrznego regulaminu.
    Planowane jest, iż z chwilą zawarcia Umowy Sprzedaży i nabyciu na jej podstawie
    Przedmiotu Transakcji wejdzie w życie umowa najmu pomiędzy Nabywcą a Sprzedającym
    („Umowa Najmu”), na podstawie której Nabywca, jako wynajmujący, odda na rzecz
    Sprzedającego, jako najemcy, do używania:
                                      2a) powierzchnię biurową o powierzchni użytkowej około (...) m w budynku identyfikator
      (...) („Powierzchnia Biurowa”),
                                        2b) powierzchnię magazynową o powierzchni użytkowej około (...) m („Powierzchnia
      Magazynowa”),
                                  2c) kancelarię tajną o powierzchni użytkowej około (...) m („Kancelaria Tajna”) oraz
    d) (...) miejsc parkingowych zlokalizowanych na ogrodzonym i wybetonowanym terenie
      („Miejsca Parkingowe”)
    (łącznie: „Przedmiot Najmu”) w celu prowadzenia przez Sprzedającego w Przedmiocie
    Najmu dotychczasowej działalności na wynajmowanej przez siebie powierzchni, a

    Sprzedający zobowiąże się płacić Nabywcy umówiony czynsz w miesięcznych okresach
    rozliczeniowych („Czynsz Najmu”) przez cały okres trwania umowy na podstawie
    wystawionych przez Nabywcę faktur VAT.
    Możliwe, iż w zależności od zapotrzebowania na powierzchnię biurową w przyszłości,
    część z wyżej wymienionej powierzchni może zostać podnajęta przez Spółkę do
    podmiotów powiązanych ze Sprzedającym lub do podmiotów trzecich.
    Celem biznesowym Transakcji jest poprawa płynności finansowej Spółki, zwiększenie
    elastyczności finansowej Spółki, przy jednoczesnym zachowaniu przez Spółkę dostępu do
    części Budynków i Budowli, będących przedmiotem Umowy Najmu, które są niezbędne do
    prowadzenia jej działalności, co jest jedynym powodem, dla którego Spółka zawiera
    Umowę Najmu do Przedmiotu Najmu.
    Planowane jest, iż wydanie Przedmiotu Najmu na rzecz Nabywcy w ramach Umowy
    Sprzedaży nastąpi w dniu zawarciu Umowy Sprzedaży przez strony („Dzień Zamknięcia”),
    co zostanie potwierdzone pisemnym protokołem przekazania. W tym samym dniu
    Nabywca wyda Sprzedającemu Przedmiot Najmu jako najemcy na podstawie Umowy
    Najmu. Od tego momentu wszelkie korzyści, ciężary i ryzyka związane z posiadaniem
    Przedmiotu Najmu będą ponoszone przez Nabywcę, z zastrzeżeniem postanowień
    Umowy Najmu.
    Nabywca, jako właściciel Przedmiotu Najmu będzie uprawniony do dokonywania
    podatkowych odpisów amortyzacyjnych od Przedmiotu Najmu w okresie najmu, w
    zakresie w jakim podlega on amortyzacji.
    Planowane jest, iż na podstawie zawartej Umowy Najmu, Sprzedający będzie mieć prawo
    do używania Przedmiotu Najmu przez okres Umowy Najmu. Planowane jest, iż długość
    okresu obowiązywania Umowy Najmu wyniesie (...) miesięcy licząc od dnia wejścia Umowy
    Najmu w życie, z możliwością jego przedłużenia na zasadach określonych w Umowie
    Najmu na okres (...) miesięcy w odniesieniu do Budynku Biurowego oraz Miejsc
    Parkingowych lub wcześniejszego rozwiązania w przypadkach przewidzianych w Umowie
    Najmu.
    Planowane jest, iż po zakończeniu Umowy Najmu, nie będzie opcji przejścia własności
    Przedmiotu Najmu na Sprzedającego, po zakończeniu Umowy Najmu Sprzedający
    zobowiązany będzie do niezwłocznego zwrotu Przedmiotu Najmu Nabywcy.
    W odniesieniu do umów o dostawę mediów (woda, gaz, energia), planowane jest, iż
    Nabywca będzie obciążał Sprzedającego za ich dostawę do Przedmiotu Najmu.
    Planowane jest, iż docelowo Nabywca na nabytej Nieruchomości zrealizuje nową
    inwestycję deweloperską po wyburzeniu w całości lub w części Budynków i Budowli na
    Gruncie, która będzie wykorzystana do działalności opodatkowanej podatkiem od
    towarów i usług i nie korzystającej ze zwolnienia z tego podatku.
    Sprzedający pragnie wskazać, że w odniesieniu do poszczególnych Budynków i
    poszczególnych Budowli wchodzących w skład Nieruchomości albo nie były ponoszone
    wydatki na ich ulepszenie (w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych), których wartość przekroczyłaby 30% ich wartości
    początkowej albo od momentu poniesienia takich wydatków do momentu planowanej
    Transakcji minie okres dłuższy niż 2 lata. Przez cały ten okres (tj. okres od momentu
    poniesienia wydatku na ulepszenie poszczególnych Budynków i poszczególnych Budowli
    do daty planowanej Transakcji) ww. Budowle i Budynki były w całości wykorzystywane na
    potrzeby własne Spółki lub wynajmowane.
    Budynki i Budowle znajdujące się na Gruncie zostały w części nabyte, wzniesione
    (wybudowane) przez Poprzednika prawnego, a w części przez Sprzedającego.
    Sprzedającemu przysługiwało w pełni prawo do obniżenia podatku od towarów i usług
    należnego o podatek od towarów i usług naliczony w związku z wydatkami poniesionymi
    na nabycie lub ulepszenie. Budynków lub Budowli, w części w jakiej zostały one nabyte lub

    wzniesione (wybudowane) przez Sprzedającego. Z uwagi na upływ czasu nie jest jasne, czy
    Poprzednikowi prawnemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług
    naliczonego związanego z nabyciem lub wzniesieniem (wybudowaniem) części Budynków
    lub Budowli na Gruncie. Ani Sprzedający, ani jego Poprzednik prawny nie wykorzystywał
    Nieruchomości, w tym poszczególnych Budowli, poszczególnych Budynków ani
    poszczególnych działek Gruntu, wyłącznie do prowadzenia działalności podlegającej
    zwolnieniu z podatku od towarów i usług.
    Sprzedający oraz Kupujący zamierzają złożyć do właściwego dla Kupującego naczelnika
    urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o
    podatku od towarów i usług w zakresie rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 11 ww. ustawy dotyczące wyboru
    opodatkowania dostawy Nieruchomości w ramach Transakcji podatkiem od towarów i
    usług, bądź to przed dniem dokonania dostawy (Transakcji) do właściwego dla Nabywcy
    naczelnika urzędu skarbowego, bądź to w akcie notarialnym obejmującym Umowę
    Sprzedaży.
    Planowana Transakcja zostanie udokumentowana fakturą (lub fakturami VAT) wystawioną
    (wystawionymi) przez Sprzedającego na Kupującego.
    Pismem z 9 lipca 2025 r. uzupełnili Państwo wniosek poprzez:
      1. Uzupełnienie w zakresie budynków.
    Wnioskodawcy pragną sprostować, że w przeciwieństwie do wskazań w stanie faktycznym
    pierwotnego wniosku, niżej wymienione budynki (zlokalizowane na działce (...)) nie zostały
    rozebrane, lecz stanowią budynki przylegające bezpośrednio do budynków wymienionych
    we wniosku o następujących numerach identyfikacyjnych: (...), (...), (klatka schodowa i
    przybudówka):
    1) budynek o następującym identyfikatorze wskazanym we wniosku: (...), z powierzchnią
                  2zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...) przy ulicy (...) numer (...),
    2) budynek o następującym identyfikatorze wskazanym we wniosku: (...), z powierzchnią
                  2zabudowy około (...) m, znajdujący się w (...) przy ulicy (...) numer (...).
    W związku z powyższym Wnioskodawcy informują, że nie ma również potrzeby
    wprowadzania zmian do ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do ww. budynków.
    Taka okoliczność została omyłkowo wskazana przez Wnioskodawców w pierwotnym
    wniosku.
    Niezależnie od powyższego, Wnioskodawcy wskazują, że po złożeniu wniosku zostały
    zaktualizowane w kartotece budynków numery identyfikacyjne wszystkich budynków
    wymienionych we wniosku, w taki sposób, że:
    1) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...);
    2) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...);
    3) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...);
    4) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...);
    5) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...);
    6) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...);

    7) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...);
    8) budynek o numerze identyfikacyjnym wskazanym we wniosku jako: (...) obecnie posiada
      następujący numer identyfikacyjny: (...).
    W związku z powyższym, Wnioskodawcy pragną wskazać, iż zmianie ulega również
    definicja „Budynków” ustalona we wniosku o interpretację, albowiem obejmuje ona
    oprócz wymienionych w tym wniosku sześciu budynków (tj.:
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...)),
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...)),
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...)),
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...)),
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...)),
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...))
    również wskazane powyżej dwa budynki, tj.:
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...)) oraz
    budynek identyfikator (...) (obecnie (...)).
    W związku z tym, wszelkie odwołania we wniosku do Budynków, będą również dotyczyły
    budynku, identyfikator (...) (obecnie (...)) oraz budynku, identyfikator (...) (obecnie obecnie
    (...)), w tym w szczególności opisane okoliczności dotyczące ich nabycia oraz prawa do
    odliczenia podatku od towarów i usług, ponoszenia wydatków na ich ulepszenie, terminu
    oddania do używania oraz sposobu ich wykorzystania.
      2. Uzupełnienie w zakresie podziału działki nr (...).
    Kolejno Zainteresowani informują, iż Sprzedający otrzymał decyzję nr (...), wydaną z
    upoważnienia (...) (...) (...) (znak: (...)), zgodnie z którą zatwierdzony został podział
    nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (...) z obrębu (...) na
    następujące (...) działki: działkę o numerze (...) o powierzchni (...) ha, działkę o numerze (...)
    o powierzchni (...) ha, działkę o numerze (...) o powierzchni (...) ha.
    Na ww. działkach zlokalizowane są budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych lub w rozumieniu art. 3 pkt 3
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    W związku z tym, wszelkie odwołania we wniosku do Budowli, będą również dotyczyły
    wyżej wskazanych budowli na działkach o numerach (...), (...), (...), w tym w szczególności
    opisane okoliczności dotyczące ich nabycia oraz prawa do odliczenia podatku od towarów
    i usług, ponoszenia wydatków na ich ulepszenie, terminu oddania do używania oraz
    sposobu ich wykorzystania.
      3. Uzupełnienie w zakresie MPZP.
    Pragną też Państwo doprecyzować kwestię objęcia miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego Gruntu.
    We wniosku zostało wskazane, iż Grunt jest objęty miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego z 8 grudnia 2022 r.
    Faktycznie jednak nie cały, ale przeważająca część Gruntu objęta jest miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego rejonu (...)-(...), zatwierdzonym uchwałą nr (...) Rady
    Miasta (...) (...) z (...) (...) (...) r. Wynika to z faktu, iż część Gruntu, tj. niewielka część działki
    (...) znajduje się również w granicach miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego rejonu (...) (...), zatwierdzonego uchwałą nr (...) Rady Miasta (...) (...) z (...) (...)
    (...) r. Powyższe pozostaje bez wpływu na kwestię opodatkowania podatkiem od towarów i

    usług, albowiem działka (...) jest zabudowana zgodnie z opisem przedstawionym we
    wniosku.
      4. Uzupełnienie w zakresie okresu wynajmu.
    Dodatkowo, informują Państwo, że termin zakończenia umowy dotyczącej wynajmu
    przestrzeni biurowej i magazynowej w części Budynków wskazanej we wniosku, który
    pierwotnie został określony na dzień (...) (...) (...) r. może ulec skróceniu.
    Pismem z 18 sierpnia 2025 r. uzupełnili Państwo wniosek poprzez:
    Wszelkie budynki posadowione na Gruncie wskazane we wniosku jako Budynki stanowią
    budynki w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane.
    Spółka wskazuje, że wszelkie budowle posadowione na Gruncie wskazane we wniosku
    jako Budowle stanowią budowle w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane.
    Wszelkie obiekty małej architektury były i są wykorzystywane wyłącznie do działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i nie zwolnionej od tego podatku.
    Przy nabyciu oraz wybudowaniu obiektów małej architektury Sprzedającemu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Z uwagi na upływ czasu nie jest
    jasne, czy Poprzednikowi prawnemu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego
    związanego z nabyciem lub wzniesieniem (wybudowaniem) obiektów małej architektury.
    Od momentu nabycia Budynków i Budowli znajdujących się na Nieruchomości będącej
    przedmiotem sprzedaży nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
    o podatku od towarów i usług w całości tych Budynków i Budowli. Ponadto, dla każdego
    nabytego Budynku i Budowli minie okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia
    w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług do dnia sprzedaży.
    Spółka oznajmia, że od momentu wybudowania Budynków i Budowli znajdujących się na
    Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży nastąpiło pierwsze zasiedlenie w
    rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług w całości tych Budynków i
    Budowli. Co więcej, dla każdego wybudowanego Budynku i Budowli minie okres co
    najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia do dnia sprzedaży.
    Wszystkie Budynki zostały zasiedlone w całości - w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Inwestycja polega na możliwości rozbiórki budynku o identyfikatorze (...) i budynku o
    numerze (...) oraz wiaty stalowej pod śmietnik, które znajdują się na działce (...). Rozbiórka
    tych budynków i wiaty stalowej nie zostanie jednak zakończona do dnia sprzedaży
    Przedmiotu Najmu. Zatem inwestycja nie doprowadzi do wzniesienia nowych budynków i
    budowli. W konsekwencji, nie dojdzie do zaistnienia pierwszego zasiedlenia.
    Ponadto, Spółka uzupełnia i prostuje opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we
    wniosku o wydanie interpretacji poprzez wskazanie, że w dniu zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej Sprzedający wyda Kupującemu wszelkie dokumenty dotyczące Gruntu,
    Budynków i Budowli, ww. inwestycji oraz Umów Najmu (Przedmiotem Transakcji będą
    również prawa z decyzji administracyjnych, a w szczególności dotyczące pozwolenia na
    rozbiórkę a także różnego rodzaju dokumentacja dotycząca elementów wskazanych we
    wniosku jako Przedmiot Transakcji).
    Żadne z naniesień w postaci Budowli oraz obiektów małej architektury zlokalizowanych na
    działce objętej zbywanym prawem użytkowania wieczystego nie stanowi ruchomości w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego, tj. nie są one częścią składową budynków.
    Spółka informuje, że na działkach mających być przedmiotem sprzedaży nie znajdują się
    żadne inne naniesienia niż wskazane we wniosku. W odniesieniu do wskazanych we
    Wniosku Budowli, Spółka poniżej przedstawia ich lokalizację (tj. nr działki na której są
    zlokalizowane):
      Lp  Budowla  Nr działki

      1  System automatycznej kontroli wjazdu  (...)
      2  System monitoringu budynków  (...)
          Przyłącze światłowodowe (w tym mufa światłowodowa, kabel światłowodowy i3  (...)kanalizacja kablowa)
      4  Drogi, chodniki, place, parking  (...);(...);(...)
      5  Instalacja hydrantowa  (...)
                                          (...);(...);(...);(...);(...);(...)6  Instalacja kanalizacji deszczowej
      7  Instalacja odgromowa  (...)
      8  Kontrola dostępu – szlaban  (...)
                                          (...);(...);(...);(...);(...);(...)9  Odwodnienie terenu
                                          (...);(...);(...);(...);(...);(...)10  Ogrodzenie terenu
      11  Oświetlenie zewnętrzne  (...);(...);(...);(...)
      12  Podwęzeł ciepła, węzeł cieplny  (...)
      13  Przepusty kablowe i koryta  (...)
                                          (...);(...);(...);(...);(...);(...)14  Przyłącze kanalizacji sanitarnej
      15  Przyłącze wodociągowe  (...)
      16  Sieć teleinformatyczna  (...)
      17  Sieć ciepłownicza  (...)
      18  Taras  (...)
      19  Wiata stalowa pod śmietnik,  (...)
      20  Wiata garażowa na motocykle  (...)
      21  Część budowlana ładowarki do samochodów elektrycznych  (...)

    Dla działek (...), (...), (...) kanalizacja deszczowa i kanalizacja sanitarna stanowią kanalizacje
    ogólnospławną.
    Wszelkie odniesienia do Budowli we wniosku o wydanie interpretacji oraz w uzupełnieniu
    wniosku o wydanie interpretacji, jak również w niniejszej odpowiedzi na wezwanie
    organów dotyczą budowli opisanych w ww. tabeli i wymienionych w pkt 1-21 tej tabeli.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, że sprzedaż Przedmiotu Transakcji
      będzie podlegać opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w
      związku z tym, że nie będzie stanowiła zbycia „przedsiębiorstwa” lub „zorganizowanej
      części przedsiębiorstwa” (dalej: ZCP) w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, która
      to transakcja byłaby wyłączona spod opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tej
      ustawy? (pytanie oznaczone jak we wniosku)
    2. W przypadku uznania, że stanowisko Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 1 jest
      prawidłowe, tj. że przedmiotem planowanej Transakcji nie będzie przedsiębiorstwo, o
      którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa
      w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w rezultacie sprzedaż Przedmiotu
      Transakcji będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na
      podstawie przepisów ustawy o VAT, czy w związku z tym czynności polegające na:
      - sprzedaży Przedmiotu Najmu (w ramach Przedmiotu Transakcji) przez Sprzedającego
        na rzecz Nabywcy oraz
      - oddaniu Przedmiotu Najmu (nabytego w ramach Przedmiotu Transakcji) do
        używania na podstawie Umowy Najmu przez Nabywcę na rzecz Sprzedającego,
      powinny być uznane za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tj. odpowiednio:
      - odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju w postaci sprzedaży Przedmiotu
        Najmu (w ramach Przedmiotu Transakcji) dokonanej przez Sprzedającego na rzecz
        Nabywcy na podstawie Umowy Sprzedaży oraz
      - odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju w postaci usługi najmu Przedmiotu
        Najmu (nabytego w ramach Przedmiotu Transakcji) świadczonej przez Nabywcę na
        rzecz Spółki na podstawie Umowy Najmu,
      a w konsekwencji sprzedaży Przedmiotu Transakcji Spółka będzie obowiązana do
      wystawienia faktury na rzecz Nabywcy na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o
      VAT z tytułu dostawy towarów na terytorium kraju w postaci sprzedaży Przedmiotu
      Najmu (w ramach Przedmiotu Transakcji)?
      (pytanie oznaczone jak we wniosku i ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 18
      sierpnia 2025 r.)
    3. W przypadku uznania, że stanowisko Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 2 jest
      prawidłowe, tj. że najem Przedmiotu Najmu na podstawie Umowy Najmu stanowi
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, czy prawidłowe jest stanowisko
      Zainteresowanych, iż:
      - najem Przedmiotu Najmu stanowi usługę opodatkowaną VAT i niezwolnioną od tego
        podatku, a tym samym
      - Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktur wystawianych
        przez Nabywcę za najem Przedmiotu Najmu, w zakresie w jakim Przedmiot Najmu
        będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
        usług?
      (pytanie oznaczone jak we wniosku i ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 18
      sierpnia 2025 r.)

    4. Czy w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i dokonania wyboru
      opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała w całości opodatkowaniu
      VAT i nie będzie od tego podatku zwolniona? (pytanie oznaczone jak we wniosku)
    5. Czy w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wyboru opodatkowania VAT
      na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT Nabywca
      będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
      naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości (w tym stanowiącej Przedmiot
      Najmu), wynikającego z faktury (faktur) wystawionych w związku ze sprzedażą
      Nieruchomości (w tym stanowiącej Przedmiot Najmu)? (pytanie oznaczone jak we
      wniosku)
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Zdaniem Zainteresowanych, sprzedaż Przedmiotu Transakcji będzie podlegać
      opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z tym, że nie
      będzie stanowiła zbycia „przedsiębiorstwa” lub „zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa” (dalej: ZCP) w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, która to
      transakcja byłaby wyłączona spod opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tej
      ustawy.
    2. Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania, że stanowisko Zainteresowanych w
      zakresie Pytania nr 1 jest prawidłowe, tj. że przedmiotem planowanej Transakcji nie
      będzie przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ani
      zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w
      rezultacie sprzedaż Przedmiotu Transakcji będzie stanowiła czynność podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów ustawy o VAT, to w takim
      przypadku:
      - sprzedaż Przedmiotu Najmu (w ramach Przedmiotu Transakcji) przez Sprzedającego
        na rzecz Nabywcy oraz
      - oddanie Przedmiotu Najmu (nabytego w ramach Przedmiotu Transakcji) do używania
        na podstawie Umowy Najmu przez Nabywcę na rzecz Sprzedającego, powinny być
        uznane za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT
        na zasadach ogólnych, tj. odpowiednio:
      - odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju w postaci sprzedaży Przedmiotu
        Najmu (w ramach Przedmiotu Transakcji) dokonanej przez Sprzedającego na rzecz
        Nabywcy na podstawie Umowy Sprzedaży oraz
      - odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju w postaci usługi najmu Przedmiotu
        Najmu (nabytego w ramach Przedmiotu Transakcji) świadczonej przez Nabywcę na
        rzecz Spółki na podstawie Umowy Najmu.
      Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić
      fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o
      których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
      podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
      rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
      Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, za sprzedaż należy uznać odpłatną dostawę
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
      W opinii Spółki, sprzedaż Przedmiotu Najmu stanowić będzie odpłatną dostawę
      towarów na terytorium kraju. Zatem sprzedaż Przedmiotu Najmu (w ramach
      Przedmiotu Transakcji) należy uznać za sprzedaż w rozumieniu ustawy o VAT, która
      zobliguje Spółkę do wystawienia faktury dokumentującej dokonanie tej transakcji.

    3. Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania, że stanowisko Zainteresowanych w
      zakresie Pytania nr 2 jest prawidłowe, tj. że najem Przedmiotu Najmu na podstawie
      Umowy Najmu stanowi odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, to taki najem
      Przedmiotu Najmu stanowi usługę opodatkowaną VAT i niezwolnioną od tego podatku.
      Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
      wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
      mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz
      art. 124.
      Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
      suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
      nabycia towarów i usług.
      Zdaniem Spółki najem Przedmiotu Najmu stanowi czynność opodatkowaną w postaci
      odpłatnego świadczenia usług. Czynność ta jednocześnie w przekonaniu Spółki nie
      będzie podlegała zwolnieniu podatkowemu w ustawie o VAT, a w szczególności
      wskazanemu w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
      W świetle powyższego, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego
      od faktury wystawianych przez Nabywcę za najem Przedmiotu Najmu w zakresie w
      jakim Przedmiot Najmu będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych
      podatkiem od towarów i usług.
    4. Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i
      dokonania wyboru opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art.
      43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała w całości
      opodatkowaniu VAT i nie będzie od tego podatku zwolniona.
    5. Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i
      wyboru opodatkowania VAT Kupujący będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku
      VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem
      Nieruchomości (w tym stanowiącej Przedmiot Najmu), wynikającego z faktury (faktur)
      wystawionych w związku ze sprzedażą Nieruchomości.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 1:
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie
    się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Na mocy z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U.
    z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Jak wskazuje NSA w wyroku z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt I FSK 1343/17,
    przedsiębiorstwo oznacza każdy zespół składników służących do realizacji określonych
    zadań gospodarczych, jeżeli jest wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu
    o przekazane składniki majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności
    gospodarczej.

    Ponadto, żeby uznać Nieruchomość za ZCP, musi dojść do spełnienia następujących
    przesłanek:
    A. Wyodrębnienie organizacyjne - polega ono na tym, że ZCP ma określone miejsce w
      strukturze organizacyjnej podatnika. Wyodrębnienie organizacyjne powinno nastąpić
      na podstawie statutu, uchwały albo podobnego aktu.
    Jak wskazuje NSA w wyroku z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. II FSK 3484/16:
    „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział, czy też
    zakład”.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, Nieruchomość nie jest wyodrębniona na płaszczyźnie
    organizacyjnej w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego, gdyż:
    - Nieruchomość nie stanowi odrębnego działu, wydziału czy też oddziału wydzielonego w
      ramach działalności prowadzonej przez Sprzedającego,
    - Zespół elementów objęty planowaną Transakcją nie jest wyodrębniony prawnie na mocy
      odpowiednich uchwał i zarejestrowanego w Krajowym Rejestrze Sądowym oddziału
      przedsiębiorstwa Sprzedającego, oraz nie jest wyodrębniony organizacyjnie na mocy
      uchwały wewnętrznej czy też wewnętrznego regulaminu. W konsekwencji, w ocenie
      Zainteresowanych, nie można mówić o wyodrębnieniu organizacyjnym Przedmiotu
      Transakcji w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego.
    B. Wyodrębnienie finansowe - polega ono na tym, że dla ZCP prowadzona jest
      odpowiednia ewidencja zdarzeń gospodarczych rozumiana jako możliwość
      wyodrębnienia dla niej należności i zobowiązań oraz przychodów i kosztów.
    Co więcej, NSA wskazał w wyroku z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. II FSK 3484/16:
    „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza całkowitej samodzielności finansowej, lecz
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczy możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Do zakwalifikowania zespołu składników
    majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie wystarczy jakiekolwiek jej
    zorganizowanie, ale takie, które odznacza się pełną odrębnością niezbędną do
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym”.
    W przekonaniu Zainteresowanych, nie można uznać Nieruchomości za wyodrębnioną
    finansowo ze względu na fakt, iż:
    - Spółka nie prowadzi dla Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych (za wyjątkiem
      wykazania Budynku oraz Gruntu w rejestrze środków trwałych, do czego Sprzedający
      był zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów),
    - Spółka nie wyodrębnia dla przenoszonej Nieruchomości aktywów i pasywów, w tym
      należności i zobowiązań,
    - Spółka nie przypisuje na bieżąco do Nieruchomości przychodów i kosztów,
    - Spółka nie opracowuje odrębnego rachunku przepływów pieniężnych, bilansu czy
      rachunku zysków i strat dla Nieruchomości,
    - dla Nieruchomości nie zostały założone odrębne rachunki bankowe.
    C. Wyodrębnienie funkcjonalne - polega ono na przypisaniu ZCP konkretnych zadań
      gospodarczych, czyli przeznaczenia zespołu składników do określonych zdarzeń
      gospodarczych.
    Zdaniem NSA wskazanym w wyroku z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. II FSK 79/17:
    „wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna
    stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze

    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, powinna ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne, wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, powinny zatem umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach
    odrębnego samodzielnego przedsiębiorstwa”.
    Ponadto, zdaniem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyrażonym w interpretacji
    indywidualnej z 1 czerwca 2023 r., znak 0114-KDIP4-1.4012.183.2023.2.DP, przedmiot
    transakcji powinien pozwolić jego nabywcy kontynuowanie działań w takim samym
    zakresie jak zbywcy bez konieczności podejmowania dodatkowych działań lub
    angażowania dodatkowych zasobów.
    Również Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych (str. 6) z 11 grudnia 2018 r.
    dotyczących opodatkowania VAT zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej:
    „Objaśnienia”) wskazuje, że: „Przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za (i)
    przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT czy też (ii) zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT uwzględnić należy
    następujące okoliczności: zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej
    dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem
    transakcji oraz faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki
    będące przedmiotem transakcji”.
    W dalszej części Objaśnień (str. 6), Minister Finansów wskazuje że: „Dla przesądzenia
    analizowanego kryterium należy ocenić czy zespół składników majątkowych stanowiący
    przedsiębiorstwo lub ZCP zawiera składniki pozwalające na kontynuowanie działalności
    gospodarczej realizowanej uprzednio przez zbywcę bez konieczności: angażowania przez
    nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
    niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki”.
    Zdaniem Zainteresowanych, Nieruchomości nie sposób uznać także za wyodrębnioną
    funkcjonalnie. Spółka dokona bowiem wypowiedzenia umów na dostawę mediów oraz
    innych wskazanych w umowie sprzedaży umów związanych z Nieruchomością i
    kluczowych dla jej funkcjonowania. Ponadto, Spółka nie przeniesie na Nabywcę
    rachunków bankowych, zobowiązań czy ruchomości niezbędnych do prowadzenia
    działalności gospodarczej przez Spółkę. W związku z tym, w opinii Zainteresowanych
    Nieruchomość nie umożliwi Nabywcy kontynuowanie działalności gospodarczej w sposób
    tożsamy do działalności gospodarczej Spółki. Po nabyciu Nieruchomości, Nabywca będzie
    obowiązany do zawarcia nowych umów np. o dostawę mediów w celu umożliwienia
    wykorzystywania Nieruchomości do swojej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Zainteresowanych, mając na uwadze, że Przedmiotem Transakcji będzie Grunt,
    Budynki, Budowle, jak również przeniesienie praw i obowiązków z umów najmu z mocy
    prawa, przy czym docelowo nie jest intencją Nabywcy kontynuowanie takich umów, ale ich
    rozwiązanie i realizacja inwestycji, to nie można tego przedmiotu traktować jako
    powiązanego funkcjonalnie zespołu składników, służących wykonywaniu (przeznaczonych
    do prowadzenia) określonej działalności jako przedsiębiorstwo. Nadal będą to
    niepowiązane ze sobą składniki, za pomocą których nie można będzie prowadzić
    działalności gospodarczej w zakresie najmu (co i tak nie jest celem Nabywcy, który nabywa
    Nieruchomość z zamiarem realizacji inwestycji) - aby potencjalnie realizować taki cel,
    powinny być one uzupełnione o dodatkowe kluczowe elementy, jak np. umowy w zakresie
    obsługi umów najmu lub dostawy mediów, w oparciu o które nabyte składniki majątkowe
    mogłyby służyć prowadzeniu działalności.
    Powyższe wnioski mają również zastosowanie do działalności deweloperskiej, w związku z
    tym, że przedmiotem Transakcji nie będą prawa i obowiązki z umów na roboty budowlane
    związane z realizacją inwestycji na Gruncie, w ramach Transakcji nie dojdzie do
    przeniesienia praw z decyzji administracyjnych, np. w przedmiocie pozwolenia na

    rozbiórkę czy pozwolenia na budowę, ani też cesji żadnych umów związanych z realizacją
    jakiejkolwiek inwestycji na Gruncie, w tym w szczególności umowy na realizację prac
    rozbiórkowych czy prac projektowych oraz deweloperskich. Nie można zatem Przedmiotu
    Transakcji traktować jako powiązanego funkcjonalnie zespołu składników, służących
    wykonywaniu (przeznaczonych do prowadzenia) określanej działalności deweloperskiej.
    Na przedmiot Transakcji składają się bowiem niepowiązane ze sobą składniki, za pomocą
    których nie można będzie prowadzić działalności ani polegającej na najmie ani działalności
    deweloperskiej. Nie będą to składniki zdolne do realizacji swojej funkcji. Aby realizować
    swoje cele, powinny być one uzupełnione o dodatkowe kluczowe elementy, jak np.
    umowy, w oparciu o które nabyte składniki majątkowe będą mogły służyć prowadzeniu
    działalności. Planowanej Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych
    składników, o których mowa w definicji przedsiębiorstwa zawartej w art. 55(1) kodeksu
    cywilnego (w tym umów lub zaplecza technicznego, w oparciu o które może być
    prowadzona działalność), zaś przy użyciu wyłącznie Przedmiotu Transakcji nie będzie
    możliwe prowadzenie jakiejkolwiek działalności, w tym w szczególności działalności
    deweloperskiej lub działalności polegającej na najmie bez uzupełnienia przedmiotu
    Transakcji o dodatkowe elementy.
    Nabywca nie przejmie również jakichkolwiek środków finansowych. Konsekwentnie
    Nabywca będzie w stanie prowadzić inwestycję deweloperską dopiero po uzupełnieniu
    Przedmiotu Transakcji o dodatkowe elementy, m.in. o zawarcie umowy na roboty
    budowlane lub zorganizowanie własnego zaplecza technicznego i osobowego, uzyskanie
    decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę i pozwoleniu na budowę, zawarcie umowy na
    opracowanie projektu architektonicznego czy pozyskanie (zorganizowanie) środków
    finansowych niezbędnych na realizację Inwestycji. Te właśnie składniki determinują
    działalność gospodarczą prowadzoną przez Nabywcę. Nie jest bowiem możliwe
    prowadzenie działalności deweloperskiej zasadniczo wyłącznie w oparciu o posiadaną
    Nieruchomość.
    Co prawda Kupujący wstąpi - z chwilą zawarcia Umowy Przyrzeczonej albo Umowy
    Sprzedaży - w prawa i obowiązki z umów najmu, jednakże docelowo umowy najmu
    zostaną przez Kupującego rozwiązane. Przejęcie praw i obowiązków z tych umów i
    czerpanie zysków z tytułu ich wykonywania nie jest celem Kupującego, albowiem celem
    Nabywcy jest realizacja inwestycji deweloperskiej na Gruncie.
    Ponadto, celem Transakcji nie jest, aby Nabywca kontynuował działalność gospodarczą
    Spółki. Nabywca nie będzie bowiem odnosił zysków z działalności gospodarczej tożsamej
    do Spółki, lecz jedynie z najmu określonej części Nieruchomości na rzecz Spółki (w ściśle
    ustalonym czasie). Jak wskazuje Minister Finansów w Objaśnieniach (str. 8), w przypadku
    leasingu zwrotnego nieruchomości, jej dostawa nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa lub
    ZCP z uwagi na fakt, że zasadniczym ekonomicznym celem transakcji leasingu zwrotnego
    jest udzielenie przez nabywcę finansowania na rzecz zbywcy, a nie kontynuacja
    działalności zbywcy.
    Mając powyższe na uwadze, w opinii Zainteresowanych nie można uznać, że Przedmiot
    Transakcji stanowi kompleks praw, obowiązków i rzeczy zdolny do realizacji jakichkolwiek
    zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedmiotem Transakcji będą
    bowiem wyłącznie wybrane elementy, które same w sobie nie warunkują prowadzenia
    działalności gospodarczej, w tym w szczególności działalności deweloperskiej lub
    działalności polegającej na najmie, nie można więc uznać, że łączy je więź o charakterze
    organizacyjnym. Powyższe jednoznacznie potwierdza, że w wyniku planowanej Transakcji
    nie dojdzie do przeniesienia całości przedsiębiorstwa Sprzedającego, a jedynie
    poszczególnych składników jego majątku
    W świetle powyższego, Nieruchomość nie powinna zostać uznana za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

    W konsekwencji, Transakcja nie będzie stanowić transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani
    jego zorganizowanej części, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    W takich okolicznościach, Transakcję należy uznać za dostawę towarów w rozumieniu art.
    7 ust. 1 ustawy o VAT, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 2 uzupełnione pismem
    z 18 sierpnia 2025 r.)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega między
    innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Dostawa towarów została zdefiniowana jako:
    - przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel oraz
    - enumeratywnie wymienione czynności, znajdujące się w katalogu czynności
      wymienionych w art. 7 ust. 1 pkt 1-7 ustawy o VAT.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się również
    wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
    podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach
    odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń
    przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie
    przeniesione.
    Stosownie do art. 7 ust. 9 ustawy VAT przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
    umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy, w
    wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych
    dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których
    przedmiotami są grunty.
    Definiując dostawę towarów ustawa o VAT posługuje się pojęciem przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. W orzecznictwie dominuje stanowisko, zgodnie z
    którym pojęcie to należy interpretować szeroko. W tym kontekście, odpłatna dostawa
    towarów podlegająca opodatkowaniu VAT ma miejsce nie tylko wtedy, gdy dochodzi do
    przejścia prawa własności w rozumieniu prawa cywilnego, ale także wtedy, gdy następuje
    faktyczne przekazanie nabywcy przedmiotu dostawy do swobodnej dyspozycji (tj.
    przekazanie władztwa nad rzeczą w sensie ekonomicznym, bez przejścia prawa własności
    na gruncie prawa cywilnego).
    W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny zajął stanowisko w uchwale 7 sędziów z 12
    października 2015 r. (sygn. akt I FPS 1/15), zgodnie z którą: (...) rozumienie pojęcia
    „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” w ujęciu art. 14 ust. 1
    Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 7 ust. 1 VATU (zdanie wstępne), nie oznacza jego
    interpretowania jedynie w sensie ekonomicznym. Z użytego w tych przepisach zwrotu
    wynika bowiem, że z dostawą towarów mamy do czynienia nie tylko gdy dochodzi do
    przejścia prawa własności towaru, co oznacza, że do dostawy towarów dochodzi zawsze
    gdy następuje przeniesienie własności towaru w sensie prawnym (cywilistycznym) oraz w
    każdym innym przypadku, gdy podatnik przeniesie faktyczne lub ekonomiczne władztwo
    nad rzeczą na inny podmiot, a nabywca towaru będzie miał swobodę w dysponowaniu
    (rozporządzaniu) rzeczą, tak jakby był jej właścicielem.
    Z cytowanej uchwały wynika zatem, że z dostawą towaru na gruncie podatku VAT mamy
    do czynienia:
    - wtedy, gdy dochodzi do sprzedaży towaru na gruncie prawa cywilnego, oraz

    - gdy mimo braku przeniesienia prawa własności na gruncie prawa cywilnego, jedna
      strona przenosi na drugą znaczące atrybuty własności, pozwalające władać rzeczą tak
      jak właściciel.
    W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych, Transakcję jako zdarzenie polegające na
    sprzedaży Nieruchomości należy uznać za dostawę towarów na gruncie ustawy o VAT.
    Dodatkowo przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 9 ustawy o VAT wskazują, że
    aby umowę leasingu lub najmu zakwalifikować jako dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu VAT, musi ona spełniać łącznie następujące warunki:
    - przedmiotem umowy muszą być towary,
    - umowa leasingu lub najmu musi być zawarta na czas określony,
    - odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z umową, winien dokonywać korzystający lub
      przedmiotem leasingu winny być grunty,
    - w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
      ostatniej raty prawo własności przedmiotu umowy jest przenoszone na korzystającego.
    Konsekwentnie, w sytuacji gdy jeden z ww. warunków nie zostaje spełniony - umowa
    leasingu lub najmu zostaje zakwalifikowana na gruncie ustawy o VAT jako świadczenie
    usług.
    Świadczenia wykonywane w ramach umowy najmu lub leasingu mogą zatem być
    traktowane dwojako, w zależności od jej kształtu:
    - w przypadku, w którym przewidziane jest w umowie zawartej na czas określony,
      przeniesienia przedmiotu najmu amortyzowanego przez najemcę na korzystającego -
      takie świadczenie (na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 9 ustawy o VAT)
      kwalifikuje się jako odpłatną dostawę towarów;
    - w pozostałych przypadkach świadczenie kwalifikuje się jako odpłatne świadczenie usług.
    W analizowanej sprawie bezsprzecznie nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania
    Przedmiotem Najmu jak właściciel na podstawie Umowy Sprzedaży zarówno w
    rozumieniu cywilnoprawnym jak i podatkowym, gdyż Sprzedający bezsprzecznie
    wyzbędzie się władztwa nad Przedmiotem Najmu - w związku z zawarciem Umowy
    Sprzedaży, Sprzedający wyda Najemcy Przedmiot Najmu na podstawie Umowy Sprzedaży.
    Od tego momentu wszelkie korzyści, ciężary i ryzyka związane z posiadaniem Przedmiotu
    Najmu będą ponoszone przez Nabywcę, z zastrzeżeniem postanowień Umowy Najmu.
    Umowa nie przewiduje również przeniesienia Przedmiotu Najmu na korzystającego w
    następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej
    raty. W konsekwencji, mamy w przedmiotowej sprawie do czynienia z odpłatnym
    świadczeniem usług.
    W tym kontekście Sprzedający pragnie wskazać, że w odniesieniu do transakcji
    obejmującej sprzedaż Przedmiotu Najmu na rzecz Nabywcy, a następnie najem
    Przedmiotu Najmu na rzecz Sprzedającego, taka transakcja nie nosi cechy transakcji
    leasingu zwrotnego (sale and lease back), o której mowa w wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-201/18 M.. Wyrok ten został bowiem
    wydany w odmiennym stanie faktycznym, mianowicie spółka wydzierżawiła nieruchomość
    podmiotowi finansującemu za zapłatą czynszu z góry na kilkanaście lat (transakcja „sale”),
    który następnie oddał go w leasing zwrotny tej Spółce, za taką samą kwotę główną
    powiększoną jednak o odsetki. W efekcie Spółka w dalszym ciągu dysponowała
    nieruchomościami i jednocześnie była zobowiązana do zapłaty rat leasingu przez
    następne kilkanaście lat. Zgodnie z belgijskim prawem dzierżawa tak jak i leasing zwrotny
    nie były opodatkowane podatkiem VAT.
    W tak zarysowanym stanie faktycznym TSUE w ww. sprawie określił cechy
    charakterystyczne dla umowy leasingu zwrotnego (a także w późniejszej praktyce

    interpretacyjnej i orzeczniczej organów podatkowych i sądów podatkowych, o której
    mowa poniżej):
    Należy stwierdzić, że transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing zwrotny),
    stanowiące przedmiot sporu w wyroku TSUE wspomnianym powyżej, charakteryzuje
    łączne i jednoczesne ustanowienie, z jednej strony, prawa dzierżawy przez podatnika na
    rzecz dwóch instytucji finansowych i, z drugiej strony, oddania nieruchomości w leasing
    przez owe instytucje finansowe na rzecz podatnika.
    W tej sytuacji transakcji tych nie można uznać za „dostawę towarów”, ponieważ prawa
    przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe, mianowicie stanowiące
    instytucję prawa cywilnego prawo dzierżawy, zmniejszone o przysługujące M. prawa
    wynikające z leasingu nieruchomości, nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi
    nieruchomościami jak właściciel.
    Zdaniem Nabywcy, powyższy wyrok TSUE zapadł w znacząco odmiennym stanie
    faktycznym, a dodatkowo na gruncie specyficznych regulacji prawa belgijskiego i w
    konsekwencji, konkluzje wynikające z powyższego orzeczenia nie powinny mieć
    zastosowania w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, albowiem w
    rozpatrywanej sprawie wystąpią dwie niezależne czynności podlegające opodatkowaniu
    VAT, które nie są ze sobą ściśle związane (o czym szerzej poniżej) oraz równocześnie
    sprzedaż Przedmiotu Najmu będzie bezsprzecznie stanowiła przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel, Sprzedający bowiem tego prawa się definitywnie
    wyzbędzie i jednocześnie na mocy Umowy Najmu zyska wyłącznie prawo do
    ograniczonego i przejściowego dysponowania Przedmiotem Najmu. Jednocześnie na
    skutek zawarcia Umowy Sprzedaży to Nabywca uzyska prawo do czerpania z Przedmiotu
    Najmu wszelkich korzyści oraz obciążą go wszelkie ciężary i ryzyka związane z
    posiadaniem Przedmiotu Najmu.
    W odniesieniu do kwestii tego, czy sprzedaż Przedmiotu Najmu przez Sprzedającego oraz
    jego Najem na rzecz Sprzedającego może stanowić z punktu widzenia podatkowego jedno
    niepodzielne świadczenie, Nabywca pragnie wskazać, że ze świadczeniami złożonymi
    mamy do czynienia w przypadku gdy: (i) świadczenie pomocnicze nie stanowi celu samego
    w sobie, lecz stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z usługi
    podstawowej, (ii) poszczególne czynności są ze sobą tak ściśle związane, że ich
    rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, (iii) kiedy nie istnieje możliwość nabywania
    danego świadczenia od podmiotów zewnętrznych, (iv) kiedy nie istnieje możliwość
    odrębnego fakturowania za daną czynność (tak m.in. TSUE w sprawie C-349/96 CPP, C-41
    /04 Levob, C-111/05 Aktiebolaget NN). Świadczenie kompleksowe stanowi zatem kilka
    czynności, z tym, że jedna z nich jest świadczeniem głównym, przeważającym, nadającym
    danemu świadczeniu główny charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego
    zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Świadczenie
    należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi celu samego w sobie, lecz jest środkiem do
    pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Z ekonomicznego
    punktu widzenia usługa nie powinna być dzielona dla celów podatkowych tylko wówczas,
    gdy tworzyć będzie jedną usługę kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.
    Z kolei jeżeli w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonywaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi
    kompleksowej.
    W analizowanej sprawie mamy do czynienia z dwoma następującymi po sobie,
    niezależnymi transakcjami, mianowicie zawarciem umowy sprzedaży Przedmiotu Najmu
    (Umowa Sprzedaży), a następnie oddaniem w najem Przedmiotu Najmu przez
    Sprzedającego (Umowa Najmu). Z ekonomicznego punktu widzenia nie może być mowy o
    transakcji głównej i pomocniczej, albowiem celem transakcji jest sprzedaż całej
    Nieruchomości i po upływie określonego czasu realizacja przez Nabywcę nowej inwestycji
    na tej Nieruchomości. Nabycie Przedmiotu Najmu stanowi wyłącznie element przedmiotu

    Umowy Sprzedaży i celem samym w sobie nie jest jego nabycie w celu niezwłocznego
    oddania w najem na podstawie Umowy Najmu. Umowa Najmu zawierana jest niejako
    dodatkowo i nie stanowi celu samego w sobie, albowiem służy ona wyłącznie możliwości
    korzystania z Przedmiotu Najmu przez jej dotychczasowego właściciela, który ma siedzibę
    w Przedmiocie Najmu i prowadzi przy jego wykorzystaniu działalność gospodarczą.
    Dodatkowo zauważyć należy, że Umowa Najmu zawierana jest na krótki okres czasu
    powiązany ze zorganizowaniem przez Sprzedającego nowego miejsca działalności
    gospodarczej oraz rozpoczęciem prowadzenia nowej inwestycji przez Nabywcę.
    Wskazać zresztą należy, że na mocy kodeksu cywilnego na Nabywcę przejdą z mocy prawa
    również pozostałe umowy najmu, które będą obowiązywały w dniu zawarcia Transakcji i
    które będą dotyczyły pozostałego Przedmiotu Transakcji. Podkreślenia też dodatkowo
    wymaga, iż celem nabycia przez Nabywcę Przedmiotu Najmu jest wyburzenie (w części lub
    w całości) obiektów nabytych w ramach Przedmiotu Transakcji i realizacja nowej inwestycji
    deweloperskiej. Zawarcie Umowy Najmu nie jest więc celem samym w sobie, a
    pobocznym elementem transakcji i nie może być w związku z tym traktowane do celów
    podatkowych jako usługa główna.
    Zdaniem Zainteresowanych, w niniejszej sprawie dochodzi do dwóch odrębnych
    świadczeń i brak jest przesłanek, które przemawiałyby za potraktowaniem ich jako jednej
    czynności, zarówno w kontekście prawa cywilnego, jak i w aspekcie podatkowym.
    Roszczenia o wykonanie zobowiązań, z każdej z poszczególnych umów mogą być
    dochodzone niezależnie. W szczególności na gruncie prawa podatkowego każda z
    dokonanych transakcji spełnia przesłanki uznania jej za odrębną czynność, rodzącą
    niezależne konsekwencje podatkowe.
    W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie wystąpią dwie niezależne czynności podlegające
    opodatkowaniu, a mianowicie dostawa towarów po stronie Sprzedającego oraz
    świadczenie usług po stronie Nabywcy.
    Konsekwentnie należy uznać, iż planowana transakcja sprzedaży Przedmiotu Najmu
    spełnia więc wszystkie przesłanki do uznania jej za dostawę towarów na gruncie
    przepisów ustawy o VAT. W momencie sprzedaży dojdzie bowiem do przeniesienia prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel (Sprzedający bowiem tego prawa się
    definitywnie wyzbędzie, a na mocy Umowy Najmu zyska wyłącznie prawo do
    ograniczonego i przejściowego dysponowania Przedmiotem Najmu), a jednocześnie z
    chwilą dokonania dostawy towarów, po stronie Sprzedającego powstanie obowiązek
    podatkowy z tego tytułu.
    Kolejno, planowana usługa najmu na podstawie Umowy Najmu samodzielnie spełnia
    przesłanki do uznania jej za świadczenie usług ze względu na spełnienie następujących
    ustawowych warunków:
    - stanowi odpłatne świadczenie usług (jest świadczeniem na rzecz osoby prawnej i nie
      stanowi dostawy towarów) - zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT;
    - na jej mocy dojdzie do oddania do używania przez Nabywcę na rzecz Sprzedającego
      składników majątkowych stanowiących własność Nabywcy (Przedmiotu Najmu);
    - Sprzedający nie będzie uprawniony do amortyzacji Przedmiotu Najmu;
    - Przedmiot Najmu nie będzie przechodzić na Sprzedającego w następstwie normalnych
      zdarzeń przewidzianych umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty;
    - ekwiwalentnym świadczeniem, do którego zobowiązał się Sprzedający jest zapłata w
      formie pieniężnej Czynszu Najmu.
    W ocenie Zainteresowanych, na przedstawione powyżej wnioski nie powinien mieć
    wpływu ww. wyrok TSUE z 27 marca 2019 r. w sprawie C-201/18 M., w którym TSUE uznał,
    że dostawa przedmiotu leasingu na rzecz leasingodawcy i późniejsze oddanie go do
    używania leasingobiorcy mogą stanowić jedną transakcję o charakterze finansowym. Z

    uwagi na istotne różnice w zdarzeniu przyszłym, którego dotyczy niniejszy wniosek, oraz w
    stanie faktycznym, w którym zapadło orzeczenie TSUE, nie jest możliwe zastosowanie jego
    tez w niniejszej sprawie. Jak bowiem wynika z ww. wyroku TSUE, zapadł on w
    okolicznościach faktycznych, w których:
    - transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing zwrotny), stanowiły zdarzenia o
      charakterze czysto finansowym, służące zwiększeniu płynności finansowej M., a
      nieruchomości będące przedmiotem sporu pozostały w posiadaniu zbywcy, która
      wykorzystywała je w sposób ciągły do celów przeprowadzanych przez nią
      opodatkowanych transakcji. Ustanowienie prawa dzierżawy na objętych
      postępowaniem analizowanym przez TSUE nieruchomościach było nierozerwalnie
      związane z leasingiem tych samych nieruchomości.
    W kontekście powyższego należy zwrócić uwagę przede wszystkim na następujące
    okoliczności niniejszej sprawy, które stoją na przeszkodzie zastosowaniu tez ww. wyroku
    TSUE w przedstawionym zdarzeniu przyszłym:
    - od dnia nabycia Przedmiotu Najmu Przedmiot Najmu zostanie definitywnie zbyty na
      rzecz Nabywcy na podstawie Umowy Sprzedaży;
    - odmiennie niż w przypadku ww. wyroku TSUE, od dnia nabycia Przedmiotu Najmu,
      Nabywcę obciążą wszelkie ciężary i ryzyka związane z posiadaniem Przedmiotu Najmu;
    - odmiennie niż w przypadku ww. wyroku od dnia nabycia Przedmiotu Najmu prawo do
      czerpania korzyści z Przedmiotu Najmu będzie przysługiwało Nabywcy;
    - Nabywca nie jest instytucją finansową, jego zadaniem nie jest udzielenie Spółce
      finansowania, lecz zrealizowanie na nabytej Nieruchomości nowej inwestycji
      deweloperskiej, Nabywca nie będzie zatem działać w sposób charakterystyczny dla
      podmiotu udzielającego finansowania;
    - kontynuowanie wynajmu nieruchomości komercyjnej przez jakiś okres po zawarciu
      Transakcji nie stanowi samoistnej okoliczności potwierdzającej zamiar kontynuowania
      przez Nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez Sprzedającego na
      Przedmiocie Najmu, jeżeli z obiektywnych okoliczności wynika, że jego zamiarem - na
      moment zawarcia transakcji - było wykorzystanie nieruchomości dla własnych celów
      gospodarczych niepolegających na wynajmie nieruchomości komercyjnych;
    - Sprzedający nie będzie dokonywać odpisów amortyzacyjnych Przedmiotu Najmu.
    Również organy podatkowe i sądy administracyjne zwracają uwagę na ograniczony zakres
    zastosowania tez ww. orzeczenia TSUE na gruncie przepisów polskiego prawa
    podatkowego, np.:
    - Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku I FSK 1594/22 z dnia 28 stycznia 2025 roku
      stwierdził:
    Dokonując analizy ww. orzeczenia, należy podkreślić, że Trybunał uznał, że leasing
    zwrotny może być zaklasyfikowany jako: jedna transakcja (tak było w sprawie o sygn. akt C-
    201/18), bądź dwie odrębne transakcje - dostawa towarów przez korzystającego i dostawa
    towarów albo świadczenie usług przez finansującego.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie wskazał Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Poznaniu, że przedmiotowy wyrok Trybunału, został wydany w innym
    stanie faktycznym; „podmiot zawarł umowę z instytucjami finansowymi dotyczącą
    dzierżawy nieruchomości w zamian za zapłatę natychmiastowego czynszu dzierżawnego
    oraz rocznego czynszu dzierżawnego”, transakcja typu „sale and lease back” „była
    transakcją wyłącznie finansową, mającą na celu zwiększenie płynności finansowej
    podatnika".

    W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie występują dwie
    istotne cechy odróżniające zdarzenie przyszłe będące przedmiotem wniosku od stanu
    faktycznego rozpoznawanego przez Trybunał.
    Zgodnie z pkt 41 ww. wyroku TSUE: „Z tego wynika, że - z zastrzeżeniem weryfikacji, której
    miałby dokonać sąd odsyłający - każda transakcja sale and lease back (sprzedaż i leasing
    zwrotny), o której mowa w postępowaniu głównym, stanowi jedną transakcję. W tej
    sytuacji transakcji tych nie można uznać za „dostawę towarów”, ponieważ prawa
    przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe występujące w
    postępowaniu głównym, mianowicie stanowiące instytucję prawa cywilnego prawo
    dzierżawy, zmniejszone o przysługujące M. prawa wynikające z leasingu nieruchomości,
    nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi nieruchomościami jak właściciel”.
    Zatem pierwszą istotną cechą odróżniającą stan faktyczny w sprawie rozpoznawanej przez
    Trybunał od zdarzenia przyszłego analizowanego w niniejszej sprawie jest fakt, że w
    sprawie o sygn. akt C-201/18 nie doszło do przeniesienia prawa, które dawało prawo do
    rozporządzania towarem jak właściciel. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego
    leasing zwrotny może stanowić jedną transakcję - usługę finansową wówczas, gdy nie
    przenosi praw do rozporządzania towarem jak właściciel. W niniejszej sprawie, inaczej niż
    w sprawie o sygn. akt C-201/18, nastąpiło przeniesienie uprawnienia do rozporządzania
    towarem jak właściciel.
    Drugą zaś istotną różnicą jest to, że w sprawie o sygn. akt C-201/18 analizowano
    transakcje o charakterze czysto finansowym, służące zwiększeniu płynności finansowej. W
    tym kontekście zasadnicze znaczenie ma także to, że przedmiotem transakcji były
    nieruchomości, które pozostawały w posiadaniu leasingobiorcy i służyły do prowadzenia
    działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że w
    niniejszej sprawie nie wiemy, jakie ruchomości będą stanowić przedmiot transakcji.
    Jednocześnie trudno doszukać się w leasingu zwrotnym, mającym za przedmiot
    ruchomości (bez ich określenia, czy wskazania cech transakcji o tym świadczących), że
    zostały one zawarte w celu zwiększenia płynności finansowej a nie w celu
    konsumpcyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się ze stanowiskiem
    Wnioskodawcy, że: „celem przedmiotowych transakcji będzie z punktu widzenia
    leasingobiorcy niewątpliwie zwiększenie płynności finansowej. Oczywistym jest, że
    podmiot, który odsprzedaje przedmiot, którego jest właścicielem, z zastrzeżeniem, że
    będzie mógł go odkupić na określonych w umowie warunkach, a więc zawierając umowę
    leasingu zwrotnego, zamierza osiągnąć cel w postaci uzyskania środków pieniężnych (np. z
    celu dokonania kolejnej inwestycji) i jednocześnie chce nadal korzystać z przedmiotu
    leasingu, którego jest właścicielem”.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 kwietnia
    2025 r. 0111-KDIB3-2.4012.118.2025.5.DK (tożsame stanowiska wyraził organ m.in. w
    interpretacji 0111-KDIB3-2.4012.128.2025.5.AK, w interpretacji 0111-KDIB3-
    2.4012.98.2025.5.AR; czy w interpretacji 0111-KDIB3-2.4012.96.2025.5.EJU):
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestia leasingu zwrotnego była przedmiotem
    rozstrzygnięcia TSUE w wyroku z 27 marca 2019 r. o sygn. C-201/18. W przedmiotowej
    sprawie TSUE zauważył, że” (36) (...) transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing
    zwrotny), stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, charakteryzuje łączne i
    jednoczesne ustanowienie, z jednej strony, prawa dzierżawy przez podatnika na rzecz
    dwóch instytucji finansowych występujących w postępowaniu głównym i, z drugiej strony,
    oddania nieruchomości w leasing przez owe instytucje finansowe na rzecz podatnika. (...).
    (40) W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że transakcje sale and
    lease back (sprzedaż i leasing zwrotny), których dotyczy postępowanie główne, stanowią
    transakcje o charakterze czysto finansowym, służące zwiększeniu płynności finansowej M.,
    a nieruchomości będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym pozostały w
    posiadaniu tej ostatniej, która wykorzystywała je w sposób ciągły do celów

    przeprowadzanych przez nią opodatkowanych transakcji. Fakty te zdają się wskazywać - z
    zastrzeżeniem weryfikacji, której musi dokonać sąd odsyłający - że każda z tych transakcji
    stanowi jedną transakcję. Ustanowienie prawa dzierżawy na objętych postępowaniem
    głównym nieruchomościach jest nierozerwalnie związane z leasingiem tych samych
    nieruchomości.
    (...) W tej sytuacji transakcji tych nie można uznać za „dostawę towarów”, ponieważ prawa
    przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe występujące w
    postępowaniu głównym, mianowicie stanowiące instytucję prawa cywilnego prawo
    dzierżawy, zmniejszone o przysługujące M. prawa wynikające z leasingu nieruchomości,
    nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi nieruchomościami jak właściciel”.
    - tożsamo wypowiedział się w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej z 27 czerwca 2024 r. 0114-KDIP4-3.4012.207.2024.1.MKA, w której
      stwierdził:
    (...) W tej sytuacji transakcji tych nie można uznać za „dostawę towarów”, ponieważ prawa
    przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe występujące w
    postępowaniu głównym, mianowicie stanowiące instytucję prawa cywilnego prawo
    dzierżawy, zmniejszone o przysługujące M. prawa wynikające z leasingu nieruchomości,
    nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi nieruchomościami jak właściciel”.
    W związku z wydanym przez TSUE ww. orzeczeniem leasing zwrotny może być
    zaklasyfikowany jako:
    - jedna kompleksowa usługa finansowa świadczona przez finansującego - analogicznie jak
      w rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201/18, lub
    - dwie odrębne transakcje, tj. dostawa towarów przez korzystającego oraz odpowiednio
      dostawa towarów albo świadczenie usług przez finansującego.
    Z powołanego wyroku z 27 marca 2019 r., sygn. akt C-201/18 w sprawie M. SA wynika, że
    w określonych przypadkach transakcja leasingu zwrotnego (sale and lease back) może
    przybrać formę usługi finansowej, zwolnionej od VAT.
    Należy jednak zwrócić uwagę, że orzeczenie to zapadło na tle stanu faktycznego, w którym
    podmiot zawarł umowę z instytucjami finansowymi dotyczącą dzierżawy nieruchomości w
    zamian za zapłatę natychmiastowego czynszu dzierżawnego oraz rocznego czynszu
    dzierżawnego.
    Natomiast w Państwa sytuacji mamy do czynienia z umową leasingu zwrotnego
    dotyczącego ruchomości, składającej się z dwóch następujących po sobie transakcji, tj.
    zawarcia umowy sprzedaży ruchomości przez kontrahenta na Państwa rzecz, a następnie
    zawarcia umowy leasingu ruchomości, na podstawie której finansujący (czyli Państwo)
    odda/będzie oddawał kontrahentowi dany towar do używania w zamian za zapłatę w
    formie opłat leasingowych.
    I tak, w przypadku, gdy zawierane umowy leasingu ruchomości stanowią/będą stanowić
    Umowy leasingu operacyjnego, w ramach którego odpisów amortyzacyjnych - jak Państwo
    wskazali - dokonuje/będzie dokonywać finansujący (czyli Państwo), w opisanej sytuacji
    występują/wystąpią dwie niezależne czynności podlegające opodatkowaniu, a mianowicie
    dostawa towarów na Państwa rzecz po stronie kontrahenta oraz świadczenie usług na
    rzecz kontrahenta po stronie leasingodawcy - Państwa.
    - jak czytamy w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7
      maja 2020 r., 0114-KDIP4-3.4012.67.2020.2.EK (podobne stanowisko zostało
      zaprezentowane m.in. w interpretacji indywidualnej z 20 września 2022 r., 0114-KDIP4-
      2.4012.364.2022.2.KS):
    Z treści powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, stanowiącego odzwierciedlenie
    regulacji unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych

    wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące
    w ich udzielaniu. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienie ma charakter
    przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia
    jest rodzaj świadczonej usługi - cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk
    położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia
    wyłącznie do określonej grupy podmiotów.
    Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia
    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
    ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    W ocenie tut. Organu, brak jest podstaw do uznania, iż świadczona przez Wnioskodawcę
    usługa, świadczona na podstawie umowy leasingu zwrotnego, spełniającej cechy leasingu
    operacyjnego, stanowi usługę finansową i korzysta ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie obejmują charakterystycznych funkcji
    usług finansowych (wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy) związanych z
    udzielaniem kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz nie stanowią usług pośrednictwa w
    świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania
    kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 5 maja 2022 r.,
    sygn. akt I SA/Po 519/21 (analogiczne stanowisko znajdziemy w wyrokach tego sądu z 8
    listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Po 388/22 oraz z 5 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Po 571/20):
    Sąd stwierdza, że w opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia z umową leasingu
    zwrotnego dotyczącego ruchomości, składającej się z dwóch następujących po sobie
    transakcji, tj. zawarcia umowy sprzedaży ruchomości na rzecz podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług leasingu, a następnie zawarcia
    umowy leasingu ruchomości, na podstawie której finansujący odda korzystającemu
    ruchomość do używania i pobierania pożytków w okresie leasingu.
    Należy podkreślić, że odpisów amortyzacyjnych od wartości ruchomości będzie dokonywał
    leasingodawca. Ta okoliczność jest w niniejszej sprawie bardzo istotna, ponieważ tym
    samym nie została spełniona jedna z przesłanek koniecznych dla rozpoznania dostawy
    towarów, zatem leasing ruchomości stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    u.p.t.u.
    Wobec tego, przedstawione zdarzenie przyszłe, jest odmienne od opisanego w
    rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201/18.
    - zgodnie ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
      zaprezentowanym w wyroku z 19 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1318/20:
    Zauważyć również trzeba, że na gruncie polskich przepisów leasing zwrotny nie doczekał
    się osobnej regulacji i stąd - pomimo pewnej specyfiki - nie sposób traktować go
    odmiennie od pozostałych form leasingu. Skoro ustawa o VAT traktuje wprost leasing jako
    transakcję opodatkowaną i wyłącza możliwość zastosowania w tym wypadku zwolnienia,
    to nie ma podstaw prawnych próba automatycznego przeklasyfikowywania każdego
    leasingu zwrotnego na pożyczkę.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe wskazać należy, że
    wbrew argumentacji Skarżącej, nie dochodzi tu do świadczenia jednej kompleksowej
    usługi finansowej. Wręcz przeciwnie, specyfika zawartej transakcji wskazuje, że na leasing
    zwrotny składają się dwie odrębne czynności, rodzące niezależne konsekwencje
    podatkowe: na skutek dokonanej transakcji leasingu zwrotnego w momencie sprzedaży

    dochodzi każdorazowo do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    zaś z chwilą dokonania dostawy towarów, po stronie spółki powstaje obowiązek
    podatkowy z tego tytułu, natomiast następująca po dostawie towarów transakcja leasingu
    spełnia przesłanki do uznania jej za świadczenie usług, jako że na jej mocy doszło do
    oddania w używanie przez finansującego na rzecz spółki podlegających amortyzacji
    środków trwałych, a odpisów amortyzacyjnych dokonuje finansujący.
    W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że świadczona przez Skarżącą usługa
    stanowi usługę finansową i korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 38 ustawy o VAT. Czynności wykonywane przez Skarżącą nie obejmują
    charakterystycznych funkcji usług finansowych (wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 38
    ustawy o VAT) związanych z udzielaniem kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz nie
    stanowią usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
    pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
    kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sprzedającego sprzedaż Przedmiotu Najmu na
    podstawie Umowy Sprzedaży oraz najem Przedmiotu Najmu na podstawie Umowy Najmu
    powinny zostać uznane za dwie odrębne transakcje, a nie za jedną kompleksową usługę.
    W szczególności, Transakcja powinna zostać uznana za dostawę towarów, a najem
    Przedmioty Najmu będzie stanowić odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
    od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
    niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, za sprzedaż należy uznać odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W opinii Spółki, sprzedaż Przedmiotu Najmu stanowić będzie odpłatną dostawę towarów
    na terytorium kraju. Zatem sprzedaż Przedmiotu Najmu (w ramach Przedmiotu
    Transakcji) należy uznać za sprzedaż w rozumieniu ustawy o VAT, która zobliguje Spółkę
    do wystawienia faktury dokumentującej dokonanie tej transakcji.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 3 (uzupełnione pismem
    z 18 sierpnia 2025 r.)
    Zgodnie ze stanowiskiem Zainteresowanych przedstawionym w zakresie Pytania nr 2
    najem Przedmiotu najmu na podstawie Umowy Najmu stanowi odrębną transakcję od
    Transakcji, tj. stanowi odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Rozważyć należy, czy w analizowanej sprawie zastosowanie mogłoby ewentualnie znaleźć
    zwolnienie od podatku VAT w związku z najmem zwrotnym Przedmiotu Najmu po jego
    nabyciu w ramach Umowy Sprzedaży.
    W tym zakresie należy podkreślić, że niezależnie od kwalifikacji umowy najmu jako
    dostawy towarów albo świadczenia usług, ustawa o VAT w każdym wypadku traktuje
    wprost leasing jako transakcję opodatkowaną i wyłącza możliwość zastosowania w tym
    wypadku zwolnienia od VAT.
    Jak bowiem wynika z art. 43 ust. 15 ustawy o VAT, do usług leasingu zwolnienia od VAT się
    nie stosuje. Tym samym, cały strumień należności z każdej umowy leasingu winien
    podlegać opodatkowaniu VAT (tj. zarówno wartość kapitału, jak i odsetek). Powyższe
    podejście w zakresie leasingu finansowego potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 82/13.

    Brak jest również podstaw do uznania, iż świadczona przez Nabywcę usługa na podstawie
    Umowy Najmu, stanowi usługę finansową i korzysta ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
    usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a
    także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę.
    Z treści art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, implementującego regulacje unijne w tym
    zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie zwolnieniem usług
    udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych wykonywanych przez banki, jak
    również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące w ich udzielaniu. Wymienione
    zwolnienie ma charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do
    skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi - cechy, które ją wyróżniają.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia od VAT, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT,
    winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż stanowią odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez
    podatnika. W rozpatrywanej sprawie, brak jest podstaw do uznania, iż świadczona przez
    Nabywcę usługa świadczona na podstawie Umowy Najmu, stanowi usługę finansową i
    korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym nie ma w niniejszej sprawie podstaw, aby mówić o usłudze
    finansowej, korzystającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    VAT.
    Reasumując, zdaniem Zainteresowanych, najem Przedmiotu Najmu na podstawie Umowy
    Najmu stanowi odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju opodatkowane VAT i nie
    korzystające ze zwolnione od tego podatku.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Zdaniem Spółki najem Przedmiotu Najmu stanowi czynność opodatkowaną w postaci
    odpłatnego świadczenia usług. Czynność ta jednocześnie w przekonaniu Spółki nie będzie
    podlegała zwolnieniu podatkowemu w ustawie o VAT, a w szczególności wskazanemu w
    art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    W świetle powyższego, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    faktury wystawianych przez Nabywcę za najem Przedmiotu Najmu w zakresie w jakim
    Przedmiot Najmu będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie Pytania nr 4
    Jak wskazano w odpowiedzi na Pytanie 1 oraz Pytanie nr 2, w analizowanej sprawie:
    - sprzedaż Przedmiotu Transakcji nie może być uznana za sprzedaż przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego, tj. do Transakcji tej nie znajdzie
    zastosowania wyłączenie z opodatkowania VAT zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT;
    - dostawa Nieruchomości (w tym Przedmiotu Najmu) będzie stanowiła odpłatną dostawę
    towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6
    ustawy o VAT, rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z powyższego przepisu wynika, że w
    celu prawidłowego ustalenia zasad opodatkowania dostawy nieruchomości konieczna jest
    analiza statusu podatkowego znajdujących się na nieruchomości budynków oraz budowli.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość - w tym poszczególne Budynki,
    poszczególne Budowle lub Grunt nie były przez Sprzedającego (ani jego Poprzednika
    prawnego) wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej. W związku z tym,
    dostawa Nieruchomości nie będzie korzystać z ww. zwolnienia od VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim lub pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku,
    budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Na mocy art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, za pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu,
    jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Zatem, dla ustalenia
    zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest
    ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Zdaniem Zainteresowanych, Transakcja nie będzie polegała na sprzedaży Nabywcy nowo
    wybudowanego albo ulepszonego budynku, budowli lub ich części. Mimo, iż Sprzedający
    historycznie mógł ponieść wydatki na ulepszenie, których wartość mogła przekroczyć 30%
    wartości początkowej poszczególnych Budynków lub poszczególnych Budowli, to po tym
    zdarzeniu cała powierzchnia Budynków oraz wszystkie poszczególne Budowle (tj. cała
    Nieruchomość) zostały oddane do użytkowania lub rozpoczęło się jej użytkowane na
    potrzeby własne i od tego momentu minął już okres dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji
    należy uznać, że do pierwszego zasiedlenia już doszło i sprzedaż Nieruchomości nie może
    zostać uznana jako dostawa wykonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, o którym
    mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, nie zajdzie zastosowania żadna z przesłanek uniemożliwiających
    skorzystanie przez Spółkę z prawa do zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, Transakcja powinna korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, które
    przewiduje art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawa o VAT.
    Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwolnieniu podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10, pod warunkiem że:
    - w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

    - dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów.
    Mając na uwadze, że Transakcja będzie wypełniała hipotezę przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT, zwolnienie obligatoryjne z art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy nie będzie miało
    zastosowania w niniejszej sprawie.
    Skoro w niniejszej sprawie nie będzie miało zastosowania obligatoryjne zwolnienie od VAT
    na podstawie art. art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, ale zwolnienie fakultatywne na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to zgodnie z treścią art. 43 ust. 10 ustawy o VAT
    możliwe jest zrezygnowanie ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem,
    że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
        budowli lub ich części.
    Na mocy art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt
    2, musi również zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
      przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
    3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Niemniej jednak, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Zainteresowani zamierzają
    złożyć, na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT, oświadczenie o rezygnacji ze
    zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wyborze opodatkowania
    sprzedaży Budynków i Budowli (w tym Przedmiotu Najmu) podatkiem VAT, bądź to przed
    dniem dokonania dostawy do właściwego dla Nabywcy naczelnika urzędu skarbowego,
    bądź to w akcie notarialnym obejmującym Umowę Sprzedaży.
    Mając na uwadze powyższe, po złożeniu stosownego oświadczenia o rezygnacji ze
    zwolnienia z VAT i opodatkowaniu Transakcji tym podatkiem, Transakcja będzie w całości
    podlegać opodatkowaniu VAT i nie będzie zwolniona z tego podatku, co wynika z faktu, iż
    Zainteresowani zrezygnują z fakultatywnego zwolnienia z VAT.
    Reasumując, w opinii Zainteresowanych sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała w
    całości opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów i nie będzie od tego podatku
    zwolniona w związku ze złożeniem przez Strony oświadczenia, o którym mowa w art. 43
    ust. 10 i 11 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie Stanowiska w zakresie Pytania nr 5
    Biorąc pod uwagę, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła zbycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części oraz będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT, a dodatkowo sprzedaż Nieruchomości, w tym Przedmiotu Najmu będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju za wynagrodzeniem oraz sprzedaż
    Nieruchomości (w tym Przedmiotu Najmu) nie będzie od tego podatku zwolniona na
    podstawie złożonego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia, wyłączenie prawa do

    odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego lub zwrotu nadwyżki VAT naliczonego
    wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie będzie miało zastosowania.
    Konsekwentnie, w celu oceny, czy Kupującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego (oraz prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego) należy
    przeanalizować spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o
    VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy. Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1, prawo to powstaje
    nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub
    dokument celny. Z kolei w myśl art. 86 ust. 10c ustawy o VAT przepis ust. 10 stosuje się
    odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub
    wykonaniem usługi.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku
    należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Powyższe ograniczenie nie znajdzie jednak zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż
    Zainteresowani zrezygnują ze zwolnienia od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust.
    10 i 11 ustawy o VAT.
    Prawo do odliczenia VAT naliczonego jest fundamentalną zasadą podatku VAT, co
    powoduje, że jest on neutralny dla przedsiębiorców, a jego ekonomiczny ciężar ponosi
    wyłącznie konsument. W związku z realizacją prawa do odliczenia VAT konieczne jest
    oczywiście wykazanie związku (bezpośredniego lub pośredniego) pomiędzy realizowanymi
    zakupami a wykonywaną opodatkowaną działalnością gospodarczą.
    Związek bezpośredni ma miejsce wówczas, gdy nabywane towary lub usługi są
    przeznaczone do dalszej odsprzedaży, a tym samym bezpośrednio są związane z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Natomiast związek pośredni występuje
    wtedy, gdy nabywane towary lub usługi wiążą się z ogólnym funkcjonowaniem
    przedsiębiorstwa podatnika.
    Dla oceny prawa do odliczenia VAT znaczenie ma zamiar podatnika co do wykorzystania
    zakupionych towarów i usług w momencie ponoszenia wydatku, jak również związek
    ponoszonych wydatków z działalnością opodatkowaną VAT i nie zwolnioną od tego
    podatku. Jeżeli zatem dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    odliczenia całości podatku VAT naliczonego przy ich nabyciu.
    Zgodnie z ustaleniami Stron, planowane jest, że na podstawie Umowy Sprzedaży Nabywca
    nabędzie Grunt, Budynki, Budowle oraz prawa i obowiązki z Umów Najmu, przy czym
    intencją Nabywcy nie jest kontynuowanie takich umów po Transakcji, ale ich rozwiązanie i
    realizacja nowej inwestycji deweloperskiej.
    Nabywca planuje realizację nowej inwestycji deweloperskiej, która będzie służyła do
    wykonywania działalności podlegającej opodatkowaniu VAT i nie zwolnionej od tego
    podatku. W konsekwencji, jak wynika z powyższego, nabycie Nieruchomości będzie
    związane z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT (i nie
    zwolnionych od tego podatku).

    Dodatkowo, w związku z czasowym, krótkoterminowym wykonywaniem umów najmu (w
    tym Umowy Najmu) po nabyciu Nieruchomości przed rozpoczęciem realizacji inwestycji,
    Nabywca będzie opodatkowywał najem VAT według właściwej stawki i taki najem nie
    będzie zwolniony od VAT.
    Sprzedający oraz Nabywca są i na dzień dokonania Transakcji będą zarejestrowanymi
    czynnym podatnikami VAT.
    Dodatkowo wskazać należy, iż konsekwencją potraktowania Umowy Sprzedaży oraz
    Umowy Najmu jako dwóch odrębnych czynności opodatkowanych VAT, jest uprawnienie
    Spółki do odliczenia podatku VAT również w zakresie dotyczącym Przedmiot Najmu.
    W świetle powyższego - zdaniem Zainteresowanych - po dokonaniu Transakcji i
    otrzymaniu od Sprzedającego prawidłowo wystawionej faktury (wystawionych faktur) VAT
    potwierdzających sprzedaż Nieruchomości w reżimie opodatkowania VAT i braku
    zastosowania zwolnienia od VAT w związku ze złożonym oświadczeniem o rezygnacji ze
    zwolnienia i wyborze opodatkowania, Nabywcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony przy nabyciu Przedmiotu
    Transakcji (w tym także VAT naliczony związany z nabyciem Przedmiotu Najmu), gdyż
    spełniony jest warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Podsumowując, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wyboru
    opodatkowania VAT Kupujący będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT
    należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości,
    wynikającego z faktury (faktur) wystawionych w związku ze sprzedażą Nieruchomości.
    Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach organów
    podatkowych, które zostały wydane w stanach faktycznych wskazujących, iż po nabyciu
    nieruchomości zostanie dokonane ich wyburzenie, a na ich miejscu zostanie zrealizowana
    nowa inwestycja deweloperska. Poniżej Zainteresowani przytaczają wybrane interpretacje.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 listopada
    2020 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.576.2020.2.IK w opisie zdarzenia przyszłego podatnik
    wskazał, że: „po Transakcji Kupujący planuje wystąpić o pozwolenie (bądź pozwolenia) na
    rozbiórkę wszystkich naniesień znajdujących się na Działkach oraz o pozwolenie (bądź
    pozwolenia) na budowę na Działkach nowych budynków o mieszanym przeznaczeniu,
    realizujących głównie funkcje mieszkaniowe („Nowe Budynki”). Po wybudowaniu Nowych
    Budynków Kupujący planuje sprzedać znajdujące się w nich lokale podmiotom trzecim
    (osobom fizycznym lub osobom prawnym). Alternatywnie, Kupujący nie wyklucza, że w
    niedługim czasie po Transakcji Kupujący może sprzedać nabytą Nieruchomość do
    podmiotu powiązanego (innej spółki z grupy kapitałowej Kupującego) w ramach transakcji
    podlegającej opodatkowaniu VAT. Decyzja w tym zakresie nie została jeszcze podjęta i
    uzależniona jest od oceny okoliczności komercyjnych mających wpływ na działalność
    gospodarczą Kupującego”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
    „Mając na uwadze powyższe przepisy w analizowanym przypadku wskazane w art. 86 ust.
    1 ustawy warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
    Nieruchomości będą spełnione. Jak wynika bowiem z opisu sprawy Nabywca jest czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem VAT, a nabyte Nieruchomości będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Co istotne, w przedmiotowej
    sprawie nie wystąpi także jedna z negatywnych przesłanek wyłączająca prawo do
    odliczenia wymieniona w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, a mianowicie - jak rozstrzygnięto
    powyżej - sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła czynności niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT, ani też zwolnionej od podatku VAT. (...) Biorąc pod uwagę treść
    przywołanych przepisów, w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić,

    że Nabywca będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości opisanych
    we wniosku.”
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 marca
    2021 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.11.2021.2.ST, podatnik wskazał, że:
    „przed zawarciem umowy sprzedaży Nieruchomości A, Kupujący uzyska decyzję
    zawierającą pozwolenie na rozbiórkę obiektów budowlanych znajdujących się na
    Nieruchomości A lub pozwolenie na wykonanie innych robót budowlanych w tym
    zakresie, zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowalne”.
    Podatnik zapytał o to, czy Kupujący będzie uprawniony do skorzystania z prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wskazanego w treści
    faktur dokumentujących sprzedaż Nieruchomości A i Nieruchomości B na jego rzecz, w
    przypadku, gdy Sprzedający zrezygnuje ze zwolnienia tej transakcji od podatku od
    towarów i usług, a Kupujący będzie wykorzystywać nabyte Nieruchomość A i
    Nieruchomość B do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że w opisanym stanie faktycznym:
    „Kupujący będzie uprawniony do skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, wskazanego w treści faktur dokumentujących
    sprzedaż Nieruchomości A i Nieruchomości B na jego rzecz, w przypadku, gdy Sprzedający
    zrezygnuje ze zwolnienia tej transakcji w podatku od towarów i usług, a Kupujący będzie
    wykorzystywać nabyte Nieruchomości A i B do wykonywania czynności opodatkowanych”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług (pytania we wniosku od nr 1 - 5) jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
        Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
        terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
        Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
        zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on
    być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z tym przepisem:
        Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
        materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
        Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
        i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
        oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
        Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
        wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
        prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

        Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i
        finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników
        materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji
        określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
        przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.

    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia
    standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych
    opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:
    a) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
      przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną
      takich umów;
    b) umowy o zarządzanie nieruchomością;
    c) umowy zarządzania aktywami;
    d) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt
    FSK 1316/15). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada
    2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę wspomniane już wyżej orzeczenie NSA z 24
    listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie
    nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia
    samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do
    działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części,
    albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż
    wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie
    mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej
    struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby
    to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została
    zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że (X.) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Sprzedający) jest
    polską spółką kapitałową, która planuje sprzedać „Nieruchomość” na rzecz Nabywcy.
    Na Nieruchomość składają się działki zabudowane o numerach (...), (...), (...), (...), (...), (...).
    Strony zakładają, iż przedmiotem Planowanej Transakcji będzie „Nieruchomość” tj.:
    - przeniesienie prawo użytkowania wieczystego Gruntu,
    - prawo własności Budynków,
    - prawo własności Budowli.
    W ramach planowanej Transakcji dojdzie również do zbycia na rzecz Nabywcy (lub
    odpowiednio, w przypadku umów najmu, wstąpienia z mocy prawa w prawa i obowiązki
    wynajmującego):
    - praw i obowiązków wynikających z umowy najmu z mocy prawa na podstawie art. 678 §
      1 Kodeksu cywilnego, zawartej na czas określony do (...) (...) (...)r. dotyczącej wynajmu
      przestrzeni biurowej i magazynowej w części Budynków;
    - praw i obowiązków wynikających z umowy najmu z mocy prawa na podstawie art. 678 §
      1 Kodeksu cywilnego zawartej przez Spółkę na czas określony do (...) (...) (...) r. z
      operatorem telefonii komórkowej, dotyczącej wynajmu powierzchni dachu w jednym z
      Budynków, na którym zainstalowana jest antena;
    - praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy z mocy prawa na podstawie art.
      678 § 1 w związku z art. 694 Kodeksu cywilnego zawartej przez Spółkę na czas
      nieokreślony z operatorem, dotyczącej dzierżawy trasy kabla na terenie Gruntu oraz w
      jednym z Budynków;
    - praw i obowiązków wynikających z umowy o udostępnienie Nieruchomości oraz
      kanalizacji teletechnicznej zawartej przez Spółkę na czas pozostawania infrastruktury
      na terenie Nieruchomości;
    - wszelkie prawa wynikające z zabezpieczeń wykonania zobowiązań najemców na
      podstawie umów najmu (na które w szczególności mogą się składać gwarancje

      bankowe oraz oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się egzekucji), w zakresie, w
      jakim prawa te są zbywalne lub dana strona wyraziła zgodę na takie przeniesienie (o
      ile takie wystąpią), Sprzedający zapłaci na rzecz Nabywcy również kaucje gotówkowe
      wpłacone przez najemców na podstawie umów najmu jako zabezpieczenie
      zobowiązań najemców z tytułu umów najmu (o ile takie wystąpią);
    - praw autorskich związanych z Budynkami oraz instalacją fotowoltaiczną zlokalizowaną
      na dachu jednego z Budynków, jakie zostaną wskazane w Umowie Sprzedaży, w
      szczególności dotyczącej praw do projektu budowlanego;
    - gwarancji budowlanych związanych z pracami budowlanymi w Budynkach i jego
      otoczeniem, jakie zostaną wskazane w Umowie Sprzedaży;
    - wybranych ruchomości wskazanych w Umowie Sprzedaży.
    - łącznie wraz z Nieruchomością w dalszej części wniosku zwane: Przedmiotem Transakcji.
    W ramach planowanej Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na rzecz Nabywcy:
    - praw i obowiązków z tytułu określonych umów zawartych przez Spółkę, w szczególności
      takich jak:
    - umowa dotycząca wynajmu miejsc parkingowych znajdujących się na Gruncie z uwagi
      na fakt, iż planowane jest jej rozwiązanie do dnia Transakcji,
    - umowa dotycząca zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków,
    - umowa dotycząca odbioru odpadów,
    - umowy dotyczące zaopatrywania w energię elektryczną,
    - umowa dotycząca zaopatrywania w gorącą wodę do centralnego ogrzewania,
    - umowa dotycząca zaopatrywania w energię pochodzącą z odnawialnych źródeł (OZE-
      zielona energia),
    - umowa dotycząca świadczenia usług telekomunikacyjnych (Internet),
    - umów serwisowych dotyczących obsługi obiektów i infrastruktury (facility
      management), np. umowy na ochronę, sprzątanie, obsługę techniczną;
    - umowa dotycząca zarządzania nieruchomością (asset management);
    - umowa dotycząca świadczenia usług telekomunikacyjnych,
    - umowa dotycząca dostawy łączy światłowodowych prowadzących do anteny, o umowa
      dotycząca publicznej stacji ładowania samochodów elektrycznych (EV).
    Przedmiotem Transakcji nie będą prawa i obowiązki z umów na roboty budowlane
    związane z realizacją inwestycji na Gruncie z zastrzeżeniem uprawnień z tytułu gwarancji
    budowlanych związanych z pracami budowlanymi w Budynkach i jego otoczeniem, jakie
    zostaną wskazane w Umowie Sprzedaży, w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia
    praw z decyzji administracyjnych, np. w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę czy
    pozwolenia na budowę, ani też cesji żadnych umów związanych z realizacją jakiejkolwiek
    inwestycji na Gruncie, w tym w szczególności umowy na realizację prac rozbiórkowych czy
    prac projektowych oraz deweloperskich.
    Dodatkowo w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę:
    - praw i obowiązków Spółki wynikających z zawartych przez Spółkę umów rachunków
      bankowych, środków pieniężnych i wierzytelności;
    - pożyczek/finansowania;
    - ksiąg rachunkowych;
    - patentów, know-how;

    - nazwy przedsiębiorstwa i marki Sprzedającego;
    - środków pieniężnych;
    - należności i zobowiązań Sprzedającego.
    Ponadto, Transakcja nie spowoduje wstąpienia Nabywcy w rolę pracodawcy względem
    pracowników Spółki.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa w
                    1rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie
    towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej
    definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    Sprzedającego. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki przedsiębiorstwa
    niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Zbyciu podlegać
    będzie bowiem wyłącznie Nieruchomość oraz prawa i obowiązki ściśle związane z
    Nieruchomością, której nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego
    przepisu.
    Planowana transakcja nie będzie również stanowiła zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art.
    2 pkt 27e ustawy.
    Wskazali Państwo bowiem we wniosku, że Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji
    nie jest wyodrębniona organizacyjnie, w postaci oddziału, wydziału lub zakładu Spółki.
    Składniki majątku będące przedmiotem Transakcji nie będą wyodrębnione w istniejącym
    przedsiębiorstwie Spółki pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu,
    regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze). Ponadto, Nieruchomość nie jest
    wyodrębniona na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej w ramach
    przedsiębiorstwa Sprzedającego, gdyż Nieruchomość nie stanowi odrębnego działu,
    wydziału czy też oddziału wydzielonego w ramach działalności prowadzonej przez
    Sprzedającego. Spółka nie prowadzi dla Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych
    (za wyjątkiem wykazania Budynku, Budowli oraz Gruntu w rejestrze środków trwałych, do
    czego Sprzedający był zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów). Spółka nie
    wyodrębnia dla przenoszonej Nieruchomości aktywów i pasywów, w tym należności i
    zobowiązań. Spółka nie przypisuje na bieżąco do Nieruchomości przychodów i kosztów.
    Spółka nie opracowuje odrębnego rachunku przepływów pieniężnych, bilansu czy
    rachunku zysków i strat dla Nieruchomości Nabywca nie przejmie rachunków bankowych
    ani środków finansowych Sprzedawcy. Nabywca nie przejmie należności pieniężnych
    Sprzedającego. Zespół elementów objęty planowaną Transakcją nie jest wyodrębniony
    prawnie na mocy odpowiednich uchwał i zarejestrowanego w Krajowym Rejestrze
    Sądowym oddziału przedsiębiorstwa Sprzedającego, oraz nie jest wyodrębniony
    organizacyjnie na mocy uchwały wewnętrznej czy też wewnętrznego regulaminu.
    Kupujący we własnym zakresie zawrze nowe umowy na dostawę mediów oraz obsługę
    nieruchomości, z preferowanymi przez siebie dostawcami/usługodawcami (przy czym nie
    można wykluczyć, że mogą to być ci sami dostawcy, którzy dostarczają media do
    Nieruchomości przed Transakcją).
    Docelowo intencją Nabywcy nie jest kontynuowanie umowy dotyczącej wynajmu miejsc
    parkingowych znajdujących się na Gruncie z uwagi na fakt, iż planowane jest jej
    rozwiązanie do dnia Transakcji a Nabywca na nabytej Nieruchomości zrealizuje nową
    inwestycję deweloperską
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres transakcji należy podkreślić, że
    przedmiot sprzedaży będzie ograniczał się do elementów typowych dla transakcji
    „nieruchomościowych”.

    Ponadto brak wyodrębnienia składników majątkowych przedmiotu Transakcji na
    poszczególnych płaszczyznach (tj. organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej) w ramach
    przedsiębiorstwa Sprzedającego nie pozwala uznać zbywanych składników majątkowych
    za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre
    składniki przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Niezależnie od powyższego ogół elementów składających się na przedmiot zbycia na rzecz
    Nabywcy nie będzie umożliwiał Nabywcy kontynuacji działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Sprzedawcę, bez podjęcia dodatkowych działań faktycznych lub
    prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte
    składniki, w tym w szczególności umowy o zarządzanie nieruchomością.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie dostawa Nieruchomości, nie będzie stanowiła transakcji
                            1zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym
    przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji dostawa Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii uznania czy przedstawioną we wniosku transakcję, czyli sprzedaż
    Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddanie Nieruchomości do
    używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie Umowy Najmu, należy
    uznać za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na
    zasadach ogólnych tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług, a w
    konsekwencji sprzedaży Przedmiotu Transakcji Spółka będzie obowiązana do wystawienia
    faktury na rzecz Nabywcy na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT z tytułu
    dostawy towarów na terytorium kraju w postaci sprzedaży Przedmiotu Najmu (w ramach
    Przedmiotu Transakcji).
    Wskazać należy, że w myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
        wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży
        na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
        normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
        prawo własności zostanie przeniesione.
    Dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez
    stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby
    była właścicielem tego dobra.
    Zgodnie z art. 7 ust. 9 ustawy:
        Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których,
        zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych
        dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których
        przedmiotami są grunty.
    Zatem wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług definiuje dostawę
    towarów jako każde przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w
    tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej

    umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
    warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych
    zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności
    zostanie przeniesione. Przy czym, przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne
    umowy o podobnym charakterze, o których mowa powyżej, ustawa każe rozumieć
    umowy, w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów
    amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych
    przepisów, których przedmiotem są grunty.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
        rozumieniu art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez
    świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące
    dostawą towarów. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi jest natomiast
    wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy
    ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do
    usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze
    świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo
    usługę, albo dostawę towarów.
    W uzasadnieniu własnego stanowiska powołują się Państwo na rozwiązanie dotyczące
                                              1leasingu zwrotnego. W tym miejscu należy więc zaznaczyć, że w myśl art. 709 ustawy
    Kodeks cywilny:
        Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
        przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych
        w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i
        pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się
        zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe
        co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
                16Zaś zgodnie z art. 709 Kodeksu cywilnego:
        Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na
        korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania
        leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie
        miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
    Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania
    pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing – co do zasady – jest
    usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy.

    Pomimo, że ustawa nie wprowadza takiego nazewnictwa, jej przepisy regulują dwa
    rodzaje leasingu, które w obrocie gospodarczym funkcjonują jako leasing finansowy oraz
    leasing operacyjny. Na gruncie ustawy, zważywszy na charakter i specyfikę ww. rodzajów
    leasingu, leasing operacyjny traktowany jest jako świadczenie usług, natomiast leasing
    finansowy, jako dostawa towarów.
    Należy zauważyć, że powołane wyżej przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 9
    ustawy wskazują, że aby umowę leasingu zakwalifikować jako dostawę towarów, musi ona
    spełniać następujące warunki:
    - przedmiotem umowy muszą być towary,
    - umowa leasingu musi być zawarta na czas określony,
    - w wyniku umowy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający lub przedmiotem
      leasingu są grunty,
    - w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
      ostatniej raty prawo własności przedmiotu umowy jest przenoszone na korzystającego.
    Należy podkreślić, że wymogi te mają charakter łączny. Wystarczy więc, aby tylko jeden z
    ww. warunków nie został spełniony, a umowa leasingu nie zostanie zakwalifikowana jako
    dostawa towarów w świetle ustawy o podatku od towarów i usług.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, leasing operacyjny oraz leasing
    finansowy wiążą się z odmiennymi konsekwencjami podatkowymi. Leasing finansowy
    bowiem, który w głównej mierze charakteryzuje się tym, że odpisów amortyzacyjnych w
    podatku dochodowym dokonuje korzystający oraz zasadniczo prawo własności
    przechodzi na korzystającego z chwilą zapłaty ostatniej raty, uznawany jest na gruncie
    przepisów ustawy za dostawę towarów. Natomiast leasing operacyjny, w ramach którego
    własność przedmiotu leasingu nie przechodzi na korzystającego w następstwie
    normalnych zdarzeń przewidzianych umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty oraz
    odpisów amortyzacyjnych dokonuje właściciel czyli leasingodawca, stanowi świadczenie
    usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że leasing zwrotny to szczególny rodzaj leasingu. Jego
    istotą jest powiązanie umowy leasingu z poprzedzającą ją umową sprzedaży. Leasing
    zwrotny stanowi bowiem rodzaj umowy cywilnoprawnej, na podstawie której dany
    podmiot (najczęściej przedsiębiorca) posiadający określony majątek sprzedaje go
    finansującemu, a następnie na podstawie umowy leasingu nadal z niego korzysta.
    W konsekwencji, na transakcję leasingu zwrotnego składają się dwie umowy:
    - umowa sprzedaży określonych składników aktywów,
    - umowa leasingu, w której finansujący oddaje w użytkowanie te składniki korzystającemu
      na określonych w umowie zasadach.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy jedna ze stron transakcji przenosi na
    drugą stronę prawo do rozporządzania przekazywaną rzeczą jak właściciel to transakcja
    taka stanowi dostawę towaru. W związku z faktem, że z treści cyt. przepisu
    (wprowadzonego do polskiego systemu prawnego w oparciu o VI Dyrektywę Rady z 17
    maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu
    do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
    podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG)) nie wynika jednoznacznie, czy odpłatna
    dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT ma miejsce jedynie w przypadku, gdy
    sprzedawca przenosi na nabywcę własność rzeczy w sensie cywilistycznym, czy też
    wystarczającą przesłanką do uznania, że doszło do dostawy towarów jest przekazanie
    nabywcy przedmiotu dostawy do swobodnej dyspozycji (w sensie ekonomicznym), treść
    tej regulacji została poddana ocenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    „TSUE”).

    Odnosząc się do powyższego zagadnienia w orzeczeniu C-320/88 (Shipping and
    Forwarding Enterprise – SAFE), TSUE stanął na stanowisku, że dla uznania danej czynności
    za opodatkowaną dostawę towarów nie ma znaczenia okoliczność, czy dochodzi do
    przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma
    zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny
    podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje możliwość korzystania
    z rzeczy jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się ono z cywilnoprawnym przeniesieniem
    własności.
    W przedmiotowym orzeczeniu TSUE posłużył się terminem „przeniesienia własności w
    sensie ekonomicznym” (praktyczna kontrola nad rzeczą; możliwość swobodnego
    dysponowania), uniezależniając jednoznacznie opodatkowanie podatkiem VAT od
    przeniesienia własności rzeczy w sensie cywilnym.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestia leasingu zwrotnego była przedmiotem
    rozstrzygnięcia TSUE w wyroku z 27 marca 2019 r. o sygn. C-201/18. W przedmiotowej
    sprawie TSUE zauważył, że „(36) (...) transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing
    zwrotny), stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, charakteryzuje łączne i
    jednoczesne ustanowienie, z jednej strony, prawa dzierżawy przez podatnika na rzecz
    dwóch instytucji finansowych występujących w postępowaniu głównym i, z drugiej strony,
    oddania nieruchomości w leasing przez owe instytucje finansowe na rzecz podatnika. (...).
    (40) W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że transakcje sale and
    lease back (sprzedaż i leasing zwrotny), których dotyczy postępowanie główne, stanowią
    transakcje o charakterze czysto finansowym, służące zwiększeniu płynności finansowej M.,
    a nieruchomości będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym pozostały w
    posiadaniu tej ostatniej, która wykorzystywała je w sposób ciągły do celów
    przeprowadzanych przez nią opodatkowanych transakcji. Fakty te zdają się wskazywać – z
    zastrzeżeniem weryfikacji, której musi dokonać sąd odsyłający – że każda z tych transakcji
    stanowi jedną transakcję. Ustanowienie prawa dzierżawy na objętych postępowaniem
    głównym nieruchomościach jest nierozerwalnie związane z leasingiem tych samych
    nieruchomości.
    (41) (...) W tej sytuacji transakcji tych nie można uznać za „dostawę towarów”, ponieważ
    prawa przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe występujące w
    postępowaniu głównym, mianowicie stanowiące instytucję prawa cywilnego prawo
    dzierżawy, zmniejszone o przysługujące M. prawa wynikające z leasingu nieruchomości,
    nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi nieruchomościami jak właściciel”.
    W związku z wydanym przez TSUE ww. orzeczeniem leasing zwrotny może być
    zaklasyfikowany jako:
    - jedna kompleksowa usługa finansowa świadczona przez finansującego – analogicznie jak
      w rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201/18, lub
    - dwie odrębne transakcje, tj. dostawa towarów przez korzystającego oraz odpowiednio
      dostawa towarów albo świadczenie usług przez finansującego.
    Z powołanego wyroku z 27 marca 2019 r., sygn. akt C-201/18 w sprawie M. SA wynika, że
    w określonych przypadkach transakcja leasingu zwrotnego (sale and lease back) może
    przybrać formę usługi finansowej, zwolnionej od VAT.
    Należy jednak zwrócić uwagę, że orzeczenie to zapadło na tle stanu faktycznego, w którym
    podmiot zawarł umowę z instytucjami finansowymi dotyczącą dzierżawy nieruchomości w
    zamian za zapłatę natychmiastowego czynszu dzierżawnego oraz rocznego czynszu
    dzierżawnego.
    Na mocy art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

        Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
        używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się
        płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z powołanego powyżej art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy, jednym z warunków
    zakwalifikowania umowy najmu jako dostawy towarów, jest to, że w następstwie
    normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo
    własności przedmiotu umowy zostanie przeniesione na korzystającego.
    W niniejszej sprawie należy zauważyć, że – jak wskazano we wniosku – po zakończeniu
    Umowy Najmu, nie będzie opcji przejścia własności Przedmiotu Najmu na Sprzedającego,
    po zakończeniu Umowy Najmu Sprzedający zobowiązany będzie do niezwłocznego zwrotu
    Przedmiotu Najmu Nabywcy.
    Sprzedający nie będzie dokonywać odpisów amortyzacyjnych Przedmiotu Najmu.
    Odpisów amortyzacyjnych od wartości ruchomości będzie dokonywał Kupujący jako
    właściciel przedmiotu Najmu. Tym samym nie została spełniona jedna z przesłanek
    koniecznych dla rozpoznania dostawy towarów.
    W konsekwencji w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że Nieruchomość nie będzie
    przechodzić na Sprzedającego w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych umową
    lub z chwilą zapłaty ostatniej raty, spełnione zostaną przesłanki dla rozpoznania
    świadczenia usług przez Kupującego na rzecz Sprzedającego.
    Niezależnie od powyższego, należy mieć na uwadze, że tylko część nieruchomości będzie
    wynajmował przez Kupującego na rzecz Sprzedającego. Reszta nieruchomości będzie
    służyła Kupującemu do innej działalności.
    Ponadto należy również stwierdzić, że opisanych przez Państwa transakcji nie można
    uznać za świadczenie kompleksowe.
    Na tle dotychczasowego dorobku orzeczniczego TSUE (C-349/96 CPP, C-41/04 Levob, C-111
    /05 Aktiebolaget NN) ukształtowała się definicja świadczeń złożonych, z którymi mamy do
    czynienia w przypadku gdy (i) świadczenie pomocnicze nie stanowi celu samego w sobie,
    lecz stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z usługi podstawowej,
    (ii) poszczególne czynności są ze sobą tak ściśle związane, że ich rozdzielenie miałoby
    charakter sztuczny, (iii) kiedy nie istnieje możliwość nabywania danego świadczenia od
    podmiotów zewnętrznych, (iv) kiedy nie istnieje możliwość odrębnego fakturowania za
    daną czynność. Świadczenie kompleksowe zawiera zatem kilka czynności
    opodatkowanych różnymi stawkami podatku VAT, z tym, że jedna z nich jest
    świadczeniem głównym, przeważającym, nadającym danemu świadczeniu główny
    charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Świadczenie należy uznać za pomocnicze,
    jeśli nie stanowi celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak
    element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest
    zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez usługi
    pomocniczej usługi głównej.
    Zatem, co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT
    powinno być traktowane jak odrębne i niezależne. Z ekonomicznego punktu widzenia
    usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych tylko wówczas, gdy tworzyć będą
    jedną usługę kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Z kolei jeżeli w
    skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonywaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

    Natomiast w Państwa sprawie mamy do czynienia z umową, która dotyczy Nieruchomości,
    składającej się z dwóch następujących po sobie transakcji, tj. zawarcia umowy sprzedaży
    Nieruchomości, a następnie zawarcia umowy korzystania z Nieruchomości przez
    Sprzedającego (Umowa Najmu).
    W tym miejscu należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą
    na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę.
    Na gruncie podatku od towarów i usług najem nieruchomości stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, w okolicznościach analizowanej sprawy wystąpią dwie niezależne czynności
    podlegające opodatkowaniu, a mianowicie dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy – sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego, a następnie najem tej
    Nieruchomości na rzecz Sprzedającego, stanowiące odpłatne świadczenie usług po stronie
    Kupującego.
    Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art.
    106a-106q ustawy.
    Należy zauważyć, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
        Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
        dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
        dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
        dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że przyszły nabywca
    Nieruchomości jest Spółką będącą czynnym podatnikiem VAT.
    Zatem Spółka na rzecz Kupującego będzie zobowiązana do wystawienia faktury na
    podstawie art. 106b ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości opisanej we wniosku.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla
    niektórych czynności obniżone stawki podatku albo zwolnienie od podatku.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
        Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
        usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
        pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
        kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    W myśl art. 43 ust. 15 ustawy:
    zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
        1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;

        2) usług doradztwa;
        3) usług w zakresie leasingu.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Powyższe zwolnienia uregulowane zostały w ustawie o podatku od towarów i usług
    wskutek odzwierciedlenia odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z
    regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady, Państwa
    członkowskie zwalniają następujące transakcje: udzielanie kredytów i pośrednictwo
    kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    Z treści powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, stanowiącego odzwierciedlenie
    regulacji unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych
    wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące
    w ich udzielaniu. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienie ma charakter
    przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia
    jest rodzaj świadczonej usługi – cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny
    nacisk położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia
    wyłącznie do określonej grupy podmiotów.
    Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia
    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
    ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    W analizowanej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż usługa, świadczona przez
    Kupującego tj. najem części nieruchomości, będzie stanowić usługę finansową
    korzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Podsumowując, w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, czynność
    wykonywana przez Kupującego na podstawie umowy najmu będzie usługą w rozumieniu
    art. 8 ustawy o VAT, jednakże nie będzie usługą finansową w myśl art. 43 ust. 1 pkt 38
    ustawy, korzystającą ze zwolnienia od podatku.
    Jednocześnie przepisy ustawy VAT i przepisów wykonawczych nie przewidują zwolnienia
    dla usług najmu nieruchomości o charakterze innym niż mieszkalnym.
    Art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi, że:
        Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
        nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
        rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji
        najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o
        społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635).
    Okoliczności sprawy wskazują, że Przedmiotem najmu na rzecz Sprzedającego będzie,
    powierzchnia biurowa, powierzchnia magazynowa, powierzchnia kancelarii tajnej oraz (...)
    miejsc parkingowych, nie ulega wątpliwości, że usługi w zakresie wynajmowania tych
    powierzchni, nie wpisują się ww. zwolnienie od podatku.

    Tym samym, najem Przedmiotu Najmu na podstawie Umowy Najmu stanowi odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju opodatkowane VAT i nie korzystające ze zwolnione
    od tego podatku.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
        zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
        Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
        podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
        gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
        Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
        podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
        96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    W konsekwencji Sprzedający (czynny zarejestrowany podatnik podatku VAT) z uwagi na
    fakt, że przedmiot najmu będzie wykorzystywał do czynności opodatkowanych będzie miał
    prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanej faktury dokumentującej opisany najem.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką
    podatku VAT.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku
    przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.

    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem
        gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
        Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
        nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
        budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
        zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.

    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
        W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
        części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia
        się wartości gruntu.
    Ww. przepis ma zastosowanie również do dostawy prawa użytkowania wieczystego
    gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle

    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (prawa użytkowania
    wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.
    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418),
    zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
        Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
        gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
        fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
        budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
        liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
        wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
        reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
        ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
        urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
        uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
        pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
        części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych,
        elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
        urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – należy przez to
        rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:
        a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
        b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
        c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
        huśtawki, drabinki, śmietniki.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to
        rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające
        możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i
        urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a
        także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o
    podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

    Natomiast w odniesieniu do obiektów małej architektury należy stwierdzić, że nie
    stanowią budowli czy też budynku zdefiniowanych w ustawie Prawo budowlane. Tym
    samym do obiektów małej architektury nie mają zastosowania przepisy art. 2 pkt 14
    ustawy oraz zwolnienia wynikające z ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomość składa się z zabudowanych Budynkami i
    Budowlami działek o numerach (...), (...), (...), (...), (...), (...).
    W niniejszej sprawie, w celu ustalenia czy w analizowanej sprawie dla sprzedaży ww.
    zabudowanych działek zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług
    należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynków i
    budowli znajdujących się na tych działkach, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, że planowana dostawa Budynków i Budowli znajdujących się na ww.
    działkach nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż –
    jak wynika z opisu sprawy – Budynki te i Budowle zostały już zasiedlone. Podali Państwo,
    że w odniesieniu do poszczególnych Budynków i poszczególnych Budowli wchodzących w
    skład Nieruchomości albo nie były ponoszone wydatki na ich ulepszenie (w rozumieniu
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych), których
    wartość przekroczyłaby 30% ich wartości początkowej albo od momentu poniesienia
    takich wydatków do momentu planowanej Transakcji minie okres dłuższy niż 2 lata. Przez
    cały ten okres (tj. okres od momentu poniesienia wydatku na ulepszenie poszczególnych
    Budynków i poszczególnych Budowli do daty planowanej Transakcji) ww. Budowle i
    Budynki były w całości wykorzystywane na potrzeby własne Spółki lub wynajmowane. Od
    momentu nabycia Budynków i Budowli znajdujących się na Nieruchomości będącej
    przedmiotem sprzedaży nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
    o podatku od towarów i usług w całości tych Budynków i Budowli. Ponadto, dla każdego
    nabytego Budynku i Budowli minie okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia
    w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług do dnia sprzedaży.
    Zatem ich dostawa będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zostaną spełnione warunki do jego
    zastosowania wynikające z tego przepisu.
    Z uwagi na to, że planowana transakcja dostawy posadowionych na działkach ww.
    Budynków i Budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt
    10a lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    W myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
        Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1
        pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
        warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
        1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
        2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
        - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli
        lub ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
        Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:

        1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
        2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
        3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i
    opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że prawo to
    zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający oraz Kupujący są zarejestrowanymi czynnymi
    podatnikami VAT. Sprzedający oraz Kupujący zamierzają złożyć do właściwego dla
    Kupującego naczelnika urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, o którym mowa w art.
    43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 11 ww. ustawy
    dotyczące wyboru opodatkowania dostawy Nieruchomości w ramach Transakcji
    podatkiem od towarów i usług, bądź to przed dniem dokonania dostawy (Transakcji) do
    właściwego dla Nabywcy naczelnika urzędu skarbowego, bądź to w akcie notarialnym
    obejmującym Umowę Sprzedaży.
    Zatem jeśli Strony opisanej transakcji (Sprzedający i Kupujący) podejmą decyzję o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku i złożą zgodne oświadczenie, spełniające warunki z
    art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa ww. Budynków i Budowli, będzie podlegała
    opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.
    W konsekwencji, dostawa gruntu (działek o numerach (...), (...), (...), (...), (...), (...)), na którym
    posadowione są ww. Budynki i Budowle – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy
    – również będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku VAT.
    Natomiast w odniesieniu do sprzedaży obiektów małej architektury, znajdujących się na
    ww. działkach, należy stwierdzić, że w tym przypadku nie znajdzie zastosowania
    zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie będą spełnione warunki
    wynikające z tego przepisu. Sprzedający wykorzystuje Nieruchomość do działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT (były w całości wykorzystywane na potrzeby
    własne Spółki lub wynajmowane). Sprzedający wskazał, że wszelkie obiekty małej
    architektury były i są wykorzystywane wyłącznie do działalności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług i nie zwolnionej od tego podatku. Tym samym również
    sprzedaż występujących na Nieruchomości obiektów małej architektury będzie
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kolejnego zagadnienia, które podnieśli Państwo we wniosku, tj. w
    przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wyboru opodatkowania VAT na
    podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT Nabywca będzie
    uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości (w tym stanowiącej Przedmiot Najmu),
    wynikającego z faktury (faktur) wystawionych w związku ze sprzedażą Nieruchomości (w
    tym stanowiącej Przedmiot Najmu).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do
    odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.

    Z opisu sprawy wynika, że Kupujący na dzień transakcji będzie czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT. Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość
    wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Planowana
    Transakcja zostanie udokumentowana fakturą (lub fakturami VAT) wystawioną
    (wystawionymi) przez Sprzedającego na Kupującego. Wskazano w opisie sprawy, że
    Planowane jest, iż docelowo Nabywca na nabytej Nieruchomości zrealizuje nową
    inwestycję deweloperską po wyburzeniu w całości lub w części Budynków i Budowli na
    Gruncie, która będzie wykorzystana do działalności opodatkowanej podatkiem od
    towarów i usług i nie korzystającej ze zwolnienia z tego podatku.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto powyżej, planowana transakcja nie będzie stanowiła
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie będzie
    podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Ponadto, w
    sytuacji gdy strony transakcji skorzystają z możliwości wyboru opodatkowania, o którym
    mowa w art. 43 ust. 10 ustawy dla dostawy ww. Budynków i Budowli korzystających ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawa działek
    zabudowanych będzie w całości opodatkowania podatkiem VAT.
    Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona w art.
    88 ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku.
    Zatem Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż
    Nieruchomości, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1. z zastosowaniem art. 119a;
        2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (X.) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...), (...) (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.