Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.98.2019.1.RW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-17
Teza: Opodatkowanie czynności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach dofinansowania otrzymanego od Centrum.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; opodatkowanie; uczelnie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2019 r. (data wpływu 12 marca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach dofinansowania otrzymanego od Centrum – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach dofinansowania otrzymanego od Centrum.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Politechnika (dalej zwana „Wnioskodawca”, „Wykonawca” lub „Politechnika”) jest publiczną uczelnią akademicką utworzoną na mocy dekretu Krajowej Rady Narodowej z dnia 24 maja 1945 roku (Dz. U. Nr 25, poz. 118). Zasady funkcjonowania Politechniki określają w szczególności ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 z późn. zm., dalej zwana „prawo o szkolnictwie wyższym”), akty wykonawcze wydane na jej podstawie oraz statut Politechniki. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W zakresie prowadzonej działalności wykonuje działania związane z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu, zwolnioną jak też działalnością opodatkowaną.

Prawo o szkolnictwie wyższym w przepisie art. 11 ust. 1 wskazuje na podstawowe zadania Politechniki, którymi są:

1.  prowadzenie kształcenia na studiach;
2.  prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;
3.  prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki;
4.  prowadzenie kształcenia doktorantów;
5.  kształcenie i promowanie kadr uczelni;
6.  stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
    1.  procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
    2.  kształceniu,
    3.  prowadzeniu działalności naukowej;
7.  wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
8.  stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
9.  upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;
10.  działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.

Zgodnie z przepisem art. 12 prawa o szkolnictwie wyższym, uczelnia może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo od działalności polegającej na wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 11, w zakresie i formach określonych w statucie, w szczególności przez tworzenie spółek kapitałowych.

Politechnika zawiązała wraz z S.A., Uniwersytetem oraz sp. z o.o. konsorcjum, którego jest liderem. Jako konsorcjum wymienione podmioty przystąpiły do konkursu zorganizowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej zwane „Centrum”) nr 9/2018 na wykonanie i finansowanie projektów w zakresie badań naukowych lub prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Centrum jest agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2077 t.j. z późn. zm.), powołaną do realizacji zadań z zakresu polityki naukowej państwa, o której mowa w art. 6 ust. 1 prawa o szkolnictwie wyższym. Centrum zarządza strategicznymi programami badań naukowych i prac rozwojowych oraz finansuje lub współfinansuje te programy, ponadto zarządza realizacją badań naukowych lub prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa oraz je finansuje lub współfinansuje.

Wskutek wygrania ww. konkursu, Politechnika i pozostali konsorcjanci zawarli w dniu 17 grudnia 2018 r. z Centrum umowę o wykonanie i finansowanie projektu realizowanego na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa w ramach konkursu nr – 9/2018 pt. „…” (dalej zwana „Umową”).

Zawarta Umowa określa zasady udzielania przez Centrum finansowania realizacji projektu pt. „…” (dalej zwanego „Projektem”). Słownik Umowy wskazuje w § 1 pkt 31, że zwrot „Wykonawca” oznacza „lider konsorcjum/centrum naukowo-przemysłowego, który w wyniku rozstrzygnięcia konkursu podpisał z Centrum Umowę na rzecz i w imieniu własnym oraz Współwykonawców”. Współwykonawca to „podmiot realizujący Projekt wraz z Wykonawcą w ramach Umowy konsorcjum lub Umowy o utworzenie centrum” (§ 1 pkt 30 Umowy).

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do Umowy „głównym celem projektu jest stworzenie wirtualnego centrum dydaktycznego z symulatorem jako jednostka centralna, które pozwoli na:

*   odtwarzanie wysoko symulowanych, wielowątkowych sytuacji wymagających od uczestnika szkolenia połączenia wiedzy i umiejętności z zakresu kontroli ruchu drogowego, legitymowania osób, ujawniania skrytek w pojazdach, przemytu pojazdu i towarów a także procedur prawnych koniecznych do zastosowania w danym przypadku;
*   analizę (ex post) zachowań funkcjonariusza, między innymi pod kątem zachowania procedur oraz zasad bezpieczeństwa (dzięki możliwości rejestrowania ćwiczenia)”.

Wśród celów szczegółowych Projektu zostały wskazane:

1.  Stworzenie wirtualnego centrum dydaktycznego odzwierciedlającego różnorodne scenariusze wymuszające na uczestniku szkolenia podejmowanie określonych działań;
2.  Zaprojektowanie narzędzi informatycznych umożliwiających zarejestrowanie a następnie szczegółową analizę zaprezentowanych przez uczestników zachowań w czasie realizacji scenariuszy, w tym użycia śpb i broni palnej;
3.  Opracowanie przez zespół ekspertów scenariuszy kompleksowych zajęć z zakresu kontroli osób, pojazdów i towarów na różnym poziomie trudności;
4.  Opracowanie przez zespół ekspertów scenariuszy kompleksowych zajęć z zakresu podejmowania decyzji o użyciu śpb, broni palnej oraz działań w przypadku zamachu na infrastrukturę chronioną przez Straż;
5.  Przygotowanie materiałów szkoleniowych.

Zgodnie z § 4 ust. 2 Umowy: „Wykonawca, po spełnieniu warunków wynikających z Umowy, otrzyma od Centrum Finansowanie na realizację Projektu w kwocie x,00 złotych (słownie: … złotych) obejmujące:

1.  Finansowanie na realizację Projektu w kwocie y,00 złotych (słownie: … złotych);
2.  Finansowanie na pokrycie zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług (VAT) od otrzymanego finansowania wskazanego w § 4 ust. 2 pkt 1, obliczone według obowiązującej stawki podatku VAT określonej we właściwych przepisach powszechnie obowiązujących do kwoty z,00 złotych (słownie: … złote)”.

Wśród praw i obowiązków Wykonawcy Projektu wskazano w § 5 ust. 2 i 3 Umowy między innymi realizowanie Projektu z należytą starannością, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa polskiego, unijnego oraz niezwłocznie po zakończeniu Projektu podjęcie działań w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z § 21 Umowy, a następnie w formie pisemnej powiadomienie Centrum o fakcie podjęcia takich działań.

§ 13 ust. 1 stanowi, że „Finansowanie przekazywane jest Wykonawcy w transzach w formie zaliczek lub refundacji wypłacanych w wysokości określonej w Harmonogramie płatności Projektu stanowiącym Załącznik nr 4 do Umowy na podstawie złożonych przez Wykonawcę i zaakceptowanych przez Centrum Wniosków o płatność. W uzasadnionych przypadkach lub w przypadku wątpliwości dotyczących prawidłowej realizacji Projektu, Finansowanie przekazywane będzie wyłącznie w formie refundacji. Do czasu przekazania zaliczki lub refundacji Wykonawca zobowiązany jest do finansowania Projektu ze środków własnych. Natomiast ust. 2 stanowi: „Po utrzymaniu zaliczek Wykonawca, który otrzymuje wskazane w § 4 ust. 2 pkt 2 Umowy finansowanie przeznaczone na pokrycie zobowiązań z tytułu podatku VAT od otrzymanego finansowania wskazanego w § 4 ust. 2 pkt 1, wystawia faktury zaliczkowe zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”. W sytuacji gdy faktury zaliczkowe nie obejmują całej zapłaty za wykonany etap/projekt po zakończeniu realizacji etapu/projektu Wykonawca wystawia fakturę końcową zgodnie z postanowieniami ustawy o VAT oraz przesyła ją wraz z wnioskiem o refundację”. Zgodnie z ust. 3, „W przypadku gdy finansowanie będzie przekazywane wyłącznie w formie refundacji wraz z wnioskiem o płatności Wykonawca, który otrzymuje wskazane w § 4 ust. 2 pkt 2 Umowy finansowanie przeznaczone na pokrycie zobowiązań z tytułu podatku VAT od otrzymanego finansowania wskazanego w § 4 ust. 2 pkt 1, wystawia i przesyła fakturę za wykonanie prac/etapu”.

W zakresie praw własności intelektualnej, Umowa stanowi w § 21 ust. 1, że „Właścicielami wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych lub topografii układu scalonego, wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej rośliny oraz autorskich praw majątkowych powstałych w wyniku wykonania Projektu są Wykonawca oraz Współwykonawcy. Zasady podziału PWI określa Umowa Konsorcjum, a w przypadku braku stosownych postanowień w Umowie Konsorcjum, powszechnie obowiązujące przepisy prawa polskiego”. Ust. 2 ww. postanowienia wskazuje: „Uprawnionym do złożenia oświadczenia o którym mowa w art. 32 ust. 4 Ustawy \[ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. z 2018 r., poz. 1249 z późn. zm., dalej zwana „ustawą o NCBiR”) – przyp. Wnioskodawcy\], oraz do wykonywania wszelkich innych praw i obowiązków wynikających z Umowy przysługujących Skarbowi Państwa, jest Skarb Państwa reprezentowany przez: Komendanta”. W ust. 7 zawarto, że Wykonawca w imieniu swoim i Współwykonawców potwierdza, że zna treść art. 32 ust. 4 Ustawy i jest świadomy, że Skarb Państwa może, w terminie do dwunastu miesięcy od dnia zakończenia realizacji Projektu, złożyć Wykonawcy oraz Współwykonawcom pisemne oświadczenie o korzystaniu z utworu lub z wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego lub topografii układu scalonego, wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej odmiany rośliny powstałych w wyniku Projektu. W takim przypadku Skarb Państwa uprawniony będzie do nieodpłatnego korzystania z utworu na polach eksploatacji wymienionych w złożonym oświadczeniu, wybranych spośród wszystkich znanych na dzień zakończenia Projektu, lub z wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego lub topografii układu scalonego, wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej odmiany rośliny na zasadzie licencji pełnej, niewyłącznej, nieograniczonej terytorialnie i czasowo, wraz z prawem do dokonywania dowolnych zmian, adaptacji, przeróbek i modyfikacji oraz prawem do udzielania sublicencji”.

Zgodnie z § 21 ust. 10 „W razie złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 7, Wykonawca oraz Współwykonawcy zobowiązują się udzielić Skarbowi Państwa licencji na korzystanie z przedmiotów Praw Związanych na następujących warunkach:

1.  licencja będzie licencją pełną, niewyłączną, nieograniczoną terytorialnie ani czasowo;
2.  licencja zostanie udzielona w zakresie odpowiadającym art. 32 ust. 4 Ustawy oraz treści oświadczenia złożonego na podstawie przepisu art. 32 ust. 4 Ustawy;
3.  licencja zostanie udzielona bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia (tj. w ramach otrzymanego na podstawie Umowy przez Wykonawcę oraz Współwykonawców Finansowania);
4.  licencja zostanie udzielona w terminie 30 dni od dnia otrzymania oświadczenia, o którym mowa w ust. 7, o ile Skarb Państwa nie wyrazi zgody na przedłużenie wskazanego terminu;
5.  rozwiązanie umowy licencyjnej będzie możliwe z zachowaniem 15-letniego okresu wypowiedzenia, chyba że Skarb Państwa wyrazi zgodę na skrócenie okresu wypowiedzenia”.

Prawa Związane zgodnie ze Słownikiem Umowy to „prawa wyłączne i uprawnienia związane z PWI (przedmiotami PWI), bez których nie jest możliwe korzystanie z przedmiotów PWI, a które zostały wniesione do Projektu przez Wykonawcę/Współwykonawców lub nabyte i uzyskane od podmiotów trzecich. Prawa Związane obejmują m.in. prawa z rejestracji topografii układu scalonego, prawa do korzystania i rozporządzania projektami racjonalizatorskimi, prawa do pobierania danych i wtórnego ich wykorzystania w całości lub w istotnej części, co do jakości lub ilości, zgromadzonych w bazach danych, prawa do odmiany wszelkich rodzajów i gatunków roślin, prawa do korzystania i rozporządzania know-how rozumianego jako informacje techniczne, technologiczne, praktyczne, handlowe, organizacyjne, koncepcje, pomysły, idee, założenia, wytyczne, ramy ogólne, struktury, metody, techniki, nazwy, wzory, znaki, treści nieujawnione do wiadomości publicznej, bez względu na to, czy mogą być przedmiotem praw wyłącznych, w szczególności takich jak m.in. patenty, wzory użytkowe lub przemysłowe” (§ 1 pkt 13 Umowy).

Ponadto, Umowa przewiduje w § 21 ust. 12, że Wykonawca oraz Współwykonawca przeniosą na Skarb Państwa własność prototypów oraz demonstratorów powstałych w wyniku wykonania Projektu, bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia (tj. w ramach otrzymanego na podstawie Umowy przez Wykonawcę oraz półwykonawców Finansowania), na wyraźne żądanie Skarbu Państwa zgłoszone w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia Skarbowi Państwa wykazu o którym mowa w ust. 4”.

W związku z zawartą Umową oraz realizacją Projektu, Politechnika złożyła oświadczenie, w treści którego zadeklarowała, że Projekt jest związany z działalnością o charakterze sprzedaży opodatkowanej, a zakupy, w tym aparatura, dokonywane w ramach Projektu będą wykorzystywane poza Projektem do świadczenia odpłatnych usług (np. najem, odpłatne użyczenie, odpłatne prace badawcze, reklama, sponsoring) (dokument „Oświadczenie dla Kwestury wypełniane na potrzeby kwalifikowalności podatku VAT w projektach realizowanych w ramach konkursu Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dziedziny obronności i bezpieczeństwa państwa” z dnia 4 września 2018 r.). Ponadto, Politechnika oświadczyła, że jest zobowiązana do odprowadzenia podatku VAT z tytułu otrzymanego finansowania (dokument „Oświadczenie Wnioskodawcy dotyczące podatku należnego VAT” z dnia 5 września 2018 r.) oraz, że może lub będzie mogła odzyskać bądź odliczyć koszt podatku VAT poniesiony w związku z realizacją projektu (dokument „Oświadczenie Wnioskodawcy dotyczące podatku należnego VAT” z dnia 5 września 2018 r.).

Umowa Konsorcjum zawarta w dniu 10 września 2018 r. (dalej zwana „Umową Konsorcjum”) przewiduje w § 2 ust 1 między innymi, że „Strony zobowiązują się do: 1. Realizacji postanowień umowy o wykonanie i finansowanie projektu realizowanego na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa w ramach konkursu nr 9/2018 (dalej Umowy) z należytą starannością, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa polskiego i unijnego, w tym z przepisami dotyczącymi konkurencji, zamówień publicznych, z zachowaniem najlepszych standardów realizacji zadań i wydatkowania środków finansowych na ten cel”.

Zgodnie z § 4 ust. 5, 6 i 9 Umowy Konsorcjum, lider konsorcjum ma prawo do

1.  „Reprezentowania Konsorcjum przed NCBiR we wszystkich sprawach związanych z wykonaniem Umowy” (ust. 5);
2.  „Przekazywania Uczestnikowi środków finansowych otrzymanych z NCBiR na realizację jego zakresu prac” (ust. 6);
3.  „Przyjęcia w imieniu wszystkich członków konsorcjum oświadczenia, składanego przez Skarb Państwa na podstawie art. 32 ust. 3a ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1249 z późn. zm.), zwanej dalej „Ustawą” \[przepis ten został uchylony na mocy art. 124 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669 z późn. zm.). Aktualnie przepis art. 32 ust. 4 ustawy o NCBiR odpowiada uchylonemu przepisowi – przyp. Wnioskodawcy\], o korzystaniu z utworu lub z wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego powstałego w wyniku realizacji projektu oraz innych oświadczeń składanych przez Skarb Państwa na podstawie urnowy o wykonanie i finansowanie projektu lub powszechnie obowiązujących przepisów prawa, reprezentowania wszystkich członków konsorcjum w postępowaniu w sprawie przyznania środków finansowych na wykonanie projektu rozstrzyganej decyzją Dyrektora NCBiR, w tym w sprawie zmiany decyzji, o której mowa w niniejszym punkcie”.

Jak stanowi § 8 ust. 1 Umowy Konsorcjum: „Właścicielami wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych oraz autorskich praw majątkowych powstałych w wyniku wykonania Projektu są Uczestnicy. W przypadku braku stosownych postanowień powszechnie obowiązujące są przepisy prawa polskiego”. Ustęp 2 stanowi: „Uprawnionym do złożenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 32 ust. 3a Ustawy, oraz do wykonywania wszelkich innych praw i obowiązków wynikających z Umowy przysługujących Skarbowi Państwa, jest Skarb Państwa reprezentowany przez: Komendanta”. W zakresie złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 32 ust. 4 ustawy o NCBiR, postanowienia Umowy Konsorcjum są analogiczne do przywołanych powyżej postanowień Umowy. Ponadto, Umowa Konsorcjum w § 8 ust. 12 stanowi, że „Uczestnik oraz pozostali Uczestnicy przeniosą na Skarb Państwa własność prototypów oraz demonstratorów powstałych w wyniku wykonania Projektu, bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia (tj. w ramach otrzymanego na podstawie Umowy przez Uczestnika oraz pozostałych Uczestników Finansowania), na wyraźne żądanie Skarbu Państwa zgłoszone w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia Skarbowi Państwa wykazu, o którym mowa w ust. 4”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy czynność realizowana przez Wnioskodawcę w ramach dofinansowania otrzymanego od Centrum na podstawie Umowy stanowi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczenie usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność realizowana przez Wnioskodawcę w ramach dofinansowania otrzymanego od Centrum (na podstawie Umowy w celu realizacji Projektu) stanowi wynagrodzenie za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczenie usługi.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 2174, z późn. zm., dalej zwanej „ustawą o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Co do zasady, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powyższej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.

Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy). Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt I SA/Op 255/18 orzekł, że „dla uznania, że świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (świadczenia usług) za wynagrodzeniem, a w znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast „odpłatny” to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. To z kolei prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą. Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie winno być wyrażone w pieniądzu”.

Podstawa opodatkowania VAT została uregulowana przepisem art. 29a Ustawy o VAT. Zgodnie z ustępem 1 ww. przepisu, „Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika”.

Dokonując wykładni powyższego przepisu, Dyrektor Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lipca 2018 r., znak 0114-KDIP4.4012.235.2018.2.AKO wskazał, że „w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 powołanej ustawy”.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca, który jest równocześnie liderem konsorcjum, uzyskał dofinansowanie na rzecz konkretnego, wskazanego z nazwy projektu, którego podjął się realizacji w ramach konsorcjum. Wobec tego, mamy do czynienia z sytuacją, w której występuje skonkretyzowane świadczenie Wnioskodawcy w zamian za określone wynagrodzenie w formie dofinansowania Centrum. Otrzymane dofinansowanie może zostać przeznaczone jedynie na ściśle określone Umową oraz Umową Konsorcjum cele związane z realizacją Projektu. W zamian za przekazane dofinansowanie, Centrum oczekuje wypełnienia celów Projektu – stworzenia wirtualnego centrum dydaktycznego z symulatorem jako jednostka centralna, którego beneficjentem będzie Skarb Państwa, reprezentowany przez Komendanta. Docelowo, z rozwiązań powstałych w wyniku realizacji Projektu mają korzystać funkcjonariusze, co ma mieć przełożenie na obronność i bezpieczeństwo państwa, Pomimo, iż docelowym konsumentem nie będzie Centrum, które finansuje realizację Projektu, nie pozbawia to przedmiotowej czynności charakteru świadczenia wzajemnego. Wobec tego, dofinansowanie nie zostało przyznane na ogólną działalność Politechniki, lecz może zostać wykorzystane tylko i wyłącznie na określone i wskazane w zawartej pomiędzy konsorcjum a Centrum umowie działanie, tj. na pokrycie kosztów prowadzonych badań i prac rozwojowych.

Wnioskodawca jest zobowiązany do rzetelnego oraz systematycznego rozliczania środków wydatkowanych w ramach realizacji Projektu. Nadto, zobowiązany jest do raportowania postępu prac nad Projektem oraz do poddawania się kontroli w określonych Umową sytuacjach. W przypadku niewywiązywania się z postanowień umownych, Centrum może wstrzymać wypłatę środków, a nawet wypowiedzieć Umowę, co będzie wiązało się z koniecznością zwrotu otrzymanego dofinansowania. Świadczy to o ścisłej zależności otrzymanych środków finansowych oraz realizowanego Projektu.

Zgodnie z postanowieniami Umowy oraz Umowy Konsorcjum, Wnioskodawca będzie właścicielem wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych lub topografii układu scalonego, wyhodowanej albo odkrytej wyprowadzonej rośliny oraz autorskich praw majątkowych powstałych w wyniku wykonania Projektu. Jednakże, zgodnie z ww. umowami oraz ustawą o NCBiR, Skarb Państwa może, w terminie do dwunastu miesięcy od dnia zakończenia realizacji Projektu, złożyć Wnioskodawcy pisemne oświadczenie o korzystaniu z utworu lub z wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego lub topografii układu scalonego, wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej odmiany rośliny powstałych w wyniku realizacji Projektu. Wobec tego, mając na uwadze cele Projektu, wysoce prawdopodobnym jest, że takie oświadczenie zostanie złożone. Wówczas, Politechnika będzie zobligowana do udzielenia Skarbowi Państwa licencji pełnej, niewyłącznej, nieograniczonej terytorialnie i czasowo, wraz z prawem do dokonywania dowolnych zmian, adaptacji, przeróbek i modyfikacji oraz prawem do udzielania sublicencji. Dodatkowo, Politechnika jest zobligowana przenieść na Skarb Państwa własność prototypów oraz demonstratorów powstałych w wyniku wykonania Projektu, bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia, na wyraźne żądanie Skarbu Państwa.

Ponadto, Politechnika oświadczyła, że realizowany Projekt jest związany z działalnością o charakterze sprzedaży opodatkowanej, a zakupy, w tym aparatura dokonywane w ramach projektu będą wykorzystywane poza projektem do świadczenia odpłatnych usług. Politechnika zobowiązana jest do odprowadzenia podatku VAT z tytułu otrzymanego dofinansowania oraz może lub będzie mogła odzyskać bądź odliczyć koszt podatku VAT poniesiony w związku z realizacją projektu. Przyjęcie, że ww. świadczenie nie podlega opodatkowaniu VAT, wobec złożonych treści oświadczeń, wiązałoby się zatem z naruszeniem zasady neutralności tego podatku.

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz treść przywołanych przepisów, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie stanowi wynagrodzenie za świadczoną usługę w postaci opracowania wirtualnego interaktywnego centrum doskonalenia kompetencji zawodowych funkcjonariuszy. W analizowanym przypadku istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymanym od osoby trzeciej wynagrodzeniem w zamian za obowiązek przekazania praw autorskich, prototypów oraz demonstratorów. Wobec tego, wskazana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.