Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-268/08-3/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-05
Teza: Wnioskodawca będzie użyczać nieodpłatnie siłowni wyposażonej w sprzęt, przy nabyciu którego nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego, więc jeden z warunków, pozwalających uznać przedmiotową czynność za odpłatne świadczenie usług, nie został spełniony. Zatem czynność ta nie mieści się w zakresie zastosowania normy prawnej wyrażonej w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Uczelnia nie ma obowiązku opodatkowania podatkiem VAT usługi nieodpłatnego użyczenia sali siłowni.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; umowa-umowa użyczenia; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16.12.2008r. (data wpływu 17.12.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego użyczenia siłowni - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.12.2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego użyczenia siłowni.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Dom Kultury (DK) zwrócił się do władz Uczelni z prośbą o umożliwienie nieodpłatnego korzystania z siłowni znajdującej się w Studium Wychowania Fizycznego uczelni przez ich pracowników dwa razy w tygodniu w godz. 18.30 – 20.00.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy udostępnienie Sali siłowni na zasadzie umowy użyczenia podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy usługa nieodpłatnego użyczenia siłowni dla pracowników DK, jako nieodpłatna usługa, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przesłanką do wyłączenia z opodatkowania VAT jest usługa o charakterze nieodpłatnym jako niemieszcząca się w zakresie opodatkowania podatkiem VAT – art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

O tym, czy nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu, przesądza art. 8 ust. 2 ustawy, który mówi, że nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących, osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Uczelnia jest zwolniona z VAT z tytułu świadczenia usług edukacyjnych. Natomiast przy wynajmie powierzchni na sklepiki studenckie stosujemy proporcję do obniżenia kwoty podatku należnego przy zakupie mediów (energia cieplna, elektryczna, woda).

Uczelnia stoi na stanowisku, że skoro będzie użyczać bezpłatnie salę siłowni, a przy zakupie sprzętu do siłowni nie odliczała VAT, to również usługa nieodpłatnego korzystania z niej przez pracowników Domu Kultury nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Według zapisu ust. 2 tego artykułu, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.

Z powyższych uregulowań wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne przy łącznym spełnieniu następujących warunków:

1.  świadczone usługi nie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
2.  podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami (w całości lub części).

Zatem niedopełnienie któregokolwiek z ww. warunków, określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy, regulujących zasady używania rzeczy. Zgodnie z zapisem art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas oraz nieodpłatność.

Z treści wniosku wynika, że uczelnia zamierza nieodpłatnie udostępniać salę siłowni znajdującą się na terenie Uczelni pracownikom Domu Kultury na podstawie umowy użyczenia. Wskazuje jednocześnie, że nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z wykonywaniem tych czynności (Uczelnia jest zwolniona z podatku VAT z tytułu świadczenia usług edukacyjnych).

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca będzie użyczać nieodpłatnie siłowni wyposażonej w sprzęt, przy nabyciu którego nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego, to jeden z ww. warunków, pozwalających uznać przedmiotową czynność za odpłatne świadczenie usług, nie został spełniony. Zatem czynność ta nie mieści się w zakresie zastosowania normy prawnej wyrażonej w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Uczelnia nie ma obowiązku opodatkowania podatkiem VAT usługi nieodpłatnego użyczenia sali siłowni.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że w zakresie odpowiedzi na pytanie odnoszące się do opodatkowania opisanych usług podatkiem dochodowym od osób prawnych zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.