Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.430.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego od
wydatków związanych z realizacją Inwestycji przy
zastosowaniu proporcji właściwej dla Urzędu, tj. tzw. pre; współczynnika VAT, o którym mowa w Rozporządzeniu.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe
projekt
współczynnik-prewspółczynnik
świetlica
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego
    od wydatków związanych z realizacją Inwestycji pn. „...”, przy zastosowaniu proporcji
    właściwej dla Urzędu, tj. tzw. pre-współczynnika VAT, o którym mowa w Rozporządzeniu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    Realizując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie
    gminnym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), tj.
    zadania w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach ochrony
    środowiska a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej
    oraz obiektów administracyjnych, Gmina realizuje / będzie realizowała inwestycję pn. „...”
    (dalej: „Projekt”). Świetlica, termomodernizowania w ramach Projektu (dalej: „Świetlica”),
    jest/będzie zarządzana przez Urząd Gminy ... (dalej: „Urząd”).
    Celem Projektu jest (...).
    Gmina realizuje / będzie realizowała Projekt przy współudziale środków pochodzących ze
    źródeł zewnętrznych – na realizację przedmiotowego zadania Gmina otrzymała
    dofinansowanie w ramach programu Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027.
    Zakres robót związanych z realizacją Projektu obejmować będzie w szczególności wydatki
    na:
      - docieplenie ścian zewnętrznych przy użyciu styropianu,
      - dociepleniu stropu przy użyciu wełny,
      - wymianę okien oraz wymianę drzwi,
      - modernizację c.w.u.,
      - wymianę źródeł ciepła,
      - wymianę oświetlenia wbudowanego na energooszczędne,

      - montaż poręczeń i urządzeń na potrzeby osób z niepełnosprawnościami w
        pomieszczeniu wc,
      - dostosowanie wejścia do budynku (bez zmiany gabarytów otworów) z wykonaniem
        podjazdu,
      - wewnętrzne roboty modernizacyjne nie wynikające z audytu,
      - instalacje elektryczne, wewnętrzne linie zasilające (WLZ),
      - wykonanie systemu monitorowania i zarządzania energią,
      - montaż pompy ciepła o mocy 16 kW,
      - montaż instalacji fotowoltaicznej o mocy 9,88 kW.
    Ponadto, w ramach Projektu Gmina nabędzie również usługę zapewnienia nadzoru
    inwestorskiego nad realizowanymi w tym zakresie robotami.
    Ponoszone w ramach Projektu wydatki są/będą dokumentowane wystawianymi na Gminę
    przez dostawców / usługodawców fakturami VAT, na których Gmina jest/będzie
    oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    W tym miejscu Gmina pragnie wskazać, że realizowana w ramach Projektu instalacja
    fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, która następnie
    będzie odprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej. W konsekwencji,
    Gmina będzie – w jej ocenie – prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    Dodatkowo Gmina pragnie wskazać, że budynek świetlicy jest / będzie w części odpłatnie
    udostępniany na rzecz podmiotu zewnętrznego, na podstawie umowy dzierżawy.
    W związku z powyższym, w ocenie Gminy majątek powstały w ramach Projektu będzie
    wykorzystywany do czynności:
    - opodatkowanych VAT (z uwagi na dzierżawę części powierzchni Świetlicy, jak również
      sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej przez instalację fotowoltaiczną);
    - niepodlegających opodatkowaniu VAT (z uwagi na realizację, z wykorzystaniem
      nowopowstałego majątku, zadań własnych JST w zakresie zaspokajania zbiorowych
      potrzeb wspólnoty w sprawach ochrony środowiska a także utrzymania gminnych
      obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych).
    Jednocześnie, Gmina nie jest / nie będzie w stanie przyporządkować ponoszonych
    wydatków związanych z realizacją Projektu bezpośrednio i wyłącznie do wydatków
    związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT lub wydatków związanych z
    czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem.

## Pytanie

Czy w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Projektu, Gminie przysługuje /
    będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu proporcji właściwej dla Urzędu, tj. tzw. pre- współczynnika VAT, o którym
    mowa w Rozporządzeniu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Projektu, Gminie przysługuje / będzie
    przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
    proporcji właściwej dla Urzędu, tj. tzw. pre- współczynnika VAT, o którym mowa w
    Rozporządzeniu.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

    Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego – uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez te jednostki, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te powinny
    być uznawane za podatników VAT.
    Zatem, w przypadku, gdy Gmina wykonuje czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinno być traktowane jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa de facto w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl
    art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej
    sytuacji.
    Jak podkreślono w opisie sprawy w odniesieniu do ponoszonych przez Gminę w ramach
    Projektu wydatków, nie jest / nie będzie możliwe ich jednoznaczne przyporządkowanie do
    czynności dających prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz czynności niedających
    takiego prawa. Jednakże, z uwagi na fakt, iż ponoszone przez Gminę wydatki mają / będą
    miały niewątpliwie w części związek także z czynnościami opodatkowanymi VAT, zdaniem
    Gminy powinno jej przysługiwać prawo do odliczenia części VAT naliczonego od tych
    wydatków. Do rozstrzygnięcia pozostaje natomiast kwestia, w jaki sposób ustalić wysokość
    podatku, który będzie przez Gminę możliwy do odliczenia.
    Zakres odliczenia podatku naliczonego w świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz § 3 ust.
    2 Rozporządzenia
    W sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność jednocześnie podlegającą opodatkowaniu
    VAT, a także działalność spoza zakresu regulacji ustawy o VAT, odliczenie podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych z tego tytułu jest możliwe zasadniczo w takim
    zakresie, w jakim wydatki te są związane z działalnością dającą prawo do odliczenia VAT.
    Kwestię odliczenia podatku naliczonego w takiej sytuacji reguluje art. 86 ust. 2a ustawy o
    VAT, zgodnie z którym, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno
    do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych
    niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
    art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
    którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do

    działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza
    się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Powyższy przepis określa zatem zasady odliczania podatku naliczonego w sytuacji, gdy
    Gmina nie jest / nie będzie w stanie przyporządkować ponoszonych wydatków do
    czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak i poza nią.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Świetlica jest/będzie
    wykorzystywana (przez Urząd) do dwóch rodzajów działalności tj. do działalności
    gospodarczej opodatkowanej VAT i do wykonywania czynności poza VAT. Jednocześnie
    Gmina (za pomocą Urzędu) nie planuje wykorzystywać ww. majątku do wykonywania
    czynności zwolnionych z VAT.
    W konsekwencji, Gmina stoi na stanowisku, iż w analizowanym przypadku przysługuje jej /
    będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia odpowiedniej części podatku naliczonego od
    wydatków na realizację Projektu, ustalonej zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    W art. 86 ust. 2a ustawy o VAT ustawodawca wskazał wyraźnie, iż sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    W konsekwencji, na mocy powyższej delegacji Minister Finansów wydał Rozporządzenie, w
    którym wskazał m.in. dla jednostek samorządu terytorialnego sposób określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Metoda ustalona dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego została
    przewidziana w § 3 ust. 2 Rozporządzenia, zgodnie z którym za sposób określenia
    proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
    X = (A x 100) / DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    DUJST – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego Gmina ponosi / będzie
    ponosiła wydatki na realizację Projektu, związane zarówno z prowadzoną działalnością
    gospodarczą (opodatkowaną i nie podlagającą zwolnieniu z VAT) jak również z
    działalnością pozostającą poza zakresem podatku VAT. Gmina nie jest / nie będzie
    ponadto w stanie jednoznacznie przypisać wydatków do konkretnego rodzaju działalności.
    Zdaniem Gminy, w celu ustalenia kwoty podatku VAT możliwej do odliczenia od wydatków
    na realizację Projektu, Gmina powinna wyodrębnić kwotę podatku VAT, która ma związek
    z prowadzoną działalnością gospodarczą poprzez zastosowanie tzw. pre-współczynnika
    VAT, obliczonego zgodnie z powyższym wzorem dla Urzędu.

    Podsumowując, skoro ponoszone przez Gminę wydatki na realizację Projektu są związane
    zarówno z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej Gminy
    (czynnościami opodatkowanymi VAT i nie korzystającymi ze zwolnienia z VAT), jak również
    z czynnościami innymi niż działalność gospodarcza – realizowanymi w ramach
    wykonywania zadań własnych Gminy, Gminie przysługuje prawo do częściowego
    odliczenia VAT naliczonego od powyższych wydatków, w wysokości ustalonej na
    podstawie danych dla Urzędu, w oparciu o sposób określenia proporcji, o którym mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz w Rozporządzeniu (tzw. pre-współczynnik VAT).
    Podsumowując, Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do częściowego
    odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Projektu,
    przy zastosowaniu proporcji właściwej dla Urzędu, tj. tzw. pre-współczynnika VAT, o
    którym mowa w Rozporządzeniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Należy ponadto zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku
    zakupów z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym

    jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu
    rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te
    dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy należy zauważyć, że obowiązkiem
    podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z
    którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z
    jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur
    zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art.
    86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Stosownie do art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;

      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Na podstawie art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    W świetle art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie ww. przepisu art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej
    „rozporządzeniem”.
    W oparciu o § 1 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:

      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte
    się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje
    kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego rozumie się prze to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Ustawodawca w § 3 ust. 1 rozporządzenia wskazał, że:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Zatem w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, sposób określenia proporcji
    ustala się odrębnie dla:
      urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy,
      urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      jednostki budżetowej,
      zakładu budżetowego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być
    ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu
    terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby
    określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,

      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Zauważyć należy, że powołany art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę
    podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno
    do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych
    niż ta działalność. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Należy wskazać, że na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również
    pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług
    wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy,
    ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany
    jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu.
    Ponadto należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które
    mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w
    ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika
    ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast w świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o
    samorządzie gminnym.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług i są w trakcie realizacji inwestycji pn. „...”. Realizują Państwo/ będą
    realizować Projekt przy współudziale środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych –
    na realizację przedmiotowego zadania otrzymali Państwo dofinansowanie w ramach
    programu Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027. Ponoszone w ramach Projektu
    wydatki są/będą dokumentowane wystawianymi na Gminę przez dostawców /
    usługodawców fakturami VAT, na których Gmina jest/będzie oznaczona jako nabywca
    przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy. Realizowana w
    ramach Projektu instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do produkcji energii
    elektrycznej, która następnie będzie odprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej. W konsekwencji, będą Państwo prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii. Budynek świetlicy jest / będzie w części odpłatnie udostępniany na
    rzecz podmiotu zewnętrznego, na podstawie umowy dzierżawy. W związku z
    powyższym majątek powstały w ramach Projektu będzie wykorzystywany do czynności:
      - opodatkowanych VAT (z uwagi na dzierżawę części powierzchni Świetlicy, jak
        również sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej przez instalację
        fotowoltaiczną);
      - niepodlegających opodatkowaniu VAT (z uwagi na realizację, z wykorzystaniem
        nowopowstałego majątku, zadań własnych JST w zakresie zaspokajania
        zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach ochrony środowiska a także
        utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych).

    Nie są Państwo jest / nie będą w stanie przyporządkować ponoszonych wydatków
    związanych z realizacją Projektu bezpośrednio i wyłącznie do wydatków związanych z
    czynnościami opodatkowanymi VAT lub wydatków związanych z czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do częściowego odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji pn. „...” przy zastosowaniu
    proporcji właściwej dla Urzędu, tj. tzw. pre-współczynnika VAT, o którym mowa w
    Rozporządzeniu.
    Analizując opis sprawy, powtórzyć należy, że w celu odliczenia podatku naliczonego w
    pierwszej kolejności podatnik powinien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem).
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku
    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy.
    Należy także mieć na uwadze, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na
    którą przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy
    pomocy swoich jednostek organizacyjnych uzasadnione jest wyliczenie kwoty podatku
    naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę samorządu terytorialnego w
    oparciu o sposoby określania proporcji ustalone odrębnie dla wskazanych jednostek
    organizacyjnych.
    Z uwagi na powyższe okoliczności, w odniesieniu do wydatków poniesionych na realizację
    Inwestycji, wykorzystywanych zarówno do celów Państwa działalności gospodarczej (do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT), a także działalności niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT, których nie są/nie będą Państwo w stanie jednoznacznie
    przyporządkować do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, powinni
    Państwo dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności
    gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 2a i następne ustawy z uwzględnieniem przepisów cyt.
    rozporządzenia.
    Zatem należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym przysługuje/będzie
    przysługiwało Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją Inwestycji pn. „...” przy zastosowaniu proporcji właściwej
    dla Urzędu, tj. prewspółczynnika VAT, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.