Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.926.2024.3.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Przychody uzyskane w 2024 r. ze sprzedaży ww. dwóch mieszkań stanowić będą źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT oraz prawo do skorzystania ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód; źródło
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z działalności gospodarczej.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 28; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 29 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 stycznia 2025 r. (wpływ 14 stycznia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Najpierw kupił Pan okazjonalnie, na licytacji spółdzielczej, jako osoba fizyczna, poza
    prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, mieszkanie w (...) w dniu 7 listopada
    2023 r. (Akt notarialny Rep. A Nr (...)).
    Równocześnie 4 stycznia 2024 r. kupił Pan drugie mieszkanie w (...), również jako osoba
    fizyczna, poza prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą (Akt notarialny Rep. A
    (...)) od bliskiej znajomej, która znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. Mieszkanie
    nie było nigdzie wystawione na sprzedaż.
    Oba mieszkania miały zostać przeznaczone na cele mieszkaniowe Pana dwóch
    nastoletnich córek. W związku z narodzinami trzeciej córki, postanowił Pan sprzedać oba
    mieszkania w 2024 r., odpowiednio pierwsze mieszkanie sprzedał Pan 20 maja 2024 r. (Akt
    notarialny Rep. A Nr (...)), a drugie mieszkanie sprzedał Pan 7 listopada 2024 r. (Akt
    notarialny Rep. A Nr (...)).

    Z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży obu mieszkań zamierza Pan kupić dom na własne
    cele mieszkaniowe i potrzeby mieszkaniowe rodziny i chce Pan skorzystać ze zwolnienia
    zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    W myśl tego przepisu zwalnia się od podatku dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
    tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
    przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od
    dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego
    prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.
    Jest Pan jednocześnie osobą prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą od 10
    lutego 2008 r., co jest potwierdzone danymi w CEIDG. Jest Pan zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT od 7 marca 2008 r., co jest potwierdzone w rejestrze podatników VAT.
    Pana wiodącym PKD jest 46.71.Z - Sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych. Pana
    przychody w roku 2024 nie przekroczyły równowartości 2.000.000 EUR. Na 2024 r. wybrał
    Pan opodatkowanie podatkiem liniowym. Oprócz wskazanej działalności gospodarczej
    uzyskuje Pan dochody z najmu prywatnego opodatkowane ryczałtem. Niniejszy wniosek
    dotyczy 2024 r. Podlega Pan obowiązkowi podatkowemu w Rzeczpospolitej Polskiej od
    całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy), gdyż posiada Pan miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dotyczy to zarówno roku bieżącego,
    jak i wszystkich lat poprzednich Pana działalności gospodarczej.
    Poza tym:
    1. Nie opłaca Pan podatku w formie karty podatkowej.
    2. Nie korzysta Pan, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
      podatku dochodowego.
    3. Nie wytwarza Pan wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, na podstawie
      odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
      źródeł energii.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Wskazał Pan, że nie prowadzi, ani nigdy wcześniej nie prowadził Pan działalności
    gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Mieszkanie na (...) stało puste przez
    cały okres posiadania tego mieszkania przez Pana. Mieszkanie na (...) było wynajmowane
    przez Pana od marca 2024 r. do września 2024 r., jako najem prywatny, odpłatnie, na cele
    mieszkaniowe osób trzecich. Ww. lokale nie były wykorzystywane przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie zostały wprowadzone do ewidencji
    środków trwałych prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Ww. lokale były
    wykorzystywane przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Mieszkanie na (...) było wynajmowane przez Pana jako najem prywatny na cele
    mieszkaniowe osób trzecich, mieszkanie na (...) stało puste. Z tytułu nabycia ww. lokali
    mieszkalnych nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
    kwotę podatku VAT naliczonego. Zbycie ww. nieruchomości nie nastąpiło w ramach
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Mieszkanie na (...) było zgłoszone do agencji
    nieruchomości i było sprzedane za pośrednictwem tej agencji, mieszkanie na (...) sprzedał
    Pan sam przez ogłoszenie na portalu nieruchomościowym. Poza drobnymi, bieżącymi
    naprawami nie ponosił Pan żadnych nakładów na ulepszenie ww. lokali. Mieszkanie na (...)
    było zgłoszone do agencji nieruchomości i było sprzedane za pośrednictwem tej agencji,
    mieszkanie na (...) sprzedał Pan przez ogłoszenie na portalu nieruchomościowym.
    Mieszkanie na (...) było powierzone agencji nieruchomości w celach sprzedaży. Była to
    standardowa umowa jaką zawiera się z agencją nieruchomości, niestety nie posiada Pan

    już tej umowy, więc nie może Pan przytoczyć jej szczegółów. Żadnych innych
    pełnomocnictw w tym zakresie Pan nie udzielał. Przy sprzedaży mieszkania na (...) była
    zawarta standardowa umowa przedwstępna kupna-sprzedaży zobowiązująca strony do
    zawarcia ostatecznej umowy kupna-sprzedaży w wyznaczonym terminie. W przypadku
    mieszkania na (...) nie było umowy przedwstępnej kupna-sprzedaży. W latach 2014-2019
    trzy razy kupował Pan i trzy razy sprzedał Pan swoje prywatne mieszkania. Niestety nie
    pamięta Pan już szczegółów, ani dat tych transakcji. Były to mieszkania kupowane i
    sprzedawane na własne cele mieszkaniowe. Ostatnie mieszanie sprzedał Pan w czerwcu
    2019 r. Nie posiada Pan żadnych innych lokali, które miałyby być przeznaczone do
    sprzedaży przez Pana w przyszłości. Niezwłocznie, planuje Pan jeszcze w tym roku nabyć
    dom, na pewno przed upływem 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie ww. lokali. W zakupionym domu będzie Pan realizował własne cele
    mieszkaniowe poprzez zamieszkiwanie w nim wraz ze swoją rodziną.
    Pytania
    1. Czy przychody uzyskane w 2024 r. ze sprzedaży ww. dwóch mieszkań stanowić będą
      źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a co za tym idzie,
      czy ma Pan prawo skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
      PIT?
    2. Czy w stosunku do Pana zastosowanie ma zwolnienie zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr
    1. W zakresie pytania Nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony);
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
      niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w

    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Natomiast w myśl art. 5a pkt 6 ustawy o PIT ilekroć w tej ustawie jest mowa o działalności
    gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność
    zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Zgodnie z przytoczoną definicją pozarolniczej działalności gospodarczej należy przez nią
    rozumieć działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły,
    prowadzoną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, z której uzyskane
    przychody nie są zaliczane do innych źródeł przychodu.
    W Pana przypadku nie można mówić o ciągłym i zorganizowanym działaniu zarobkowym.
    W Pana ocenie były to tylko dwa zdarzenia okazjonalne i incydentalne.
    W żaden sposób nie planował Pan tego przedsięwzięcia, ani nie prowadził, czy też nie
    zlecał Pan żadnych analiz rynku nieruchomości w tym zakresie. Przychody ze sprzedaży
    ww. nieruchomości nie miały na celu przynieść Panu stałego źródła dochodu, albowiem w
    ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej zajmuje się Pan czym innym.
    Ww. nieruchomości zostały kupione tylko i wyłącznie w celu zabezpieczenia potrzeb
    mieszkaniowych Pana i Pana rodziny. Całość uzyskanych przychodów ze sprzedaży ww.
    mieszkań zamierza Pan przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe i potrzeby
    mieszkaniowe rodziny. W związku z powyższym w Pana ocenie przychody ze sprzedaży
    ww. mieszkań należy potraktować jako źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o PIT, a co za tym idzie ma Pan prawo skorzystać ze zwolnienia zawartego w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 226 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:

      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej
        (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
        po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
        po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy
    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.

    W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć
    charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego
    generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
    Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy

    ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem 2 lokali
    mieszkalnych.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że kupił Pan jako osoba fizyczna, poza prowadzoną pozarolniczą
    działalnością gospodarczą 2 lokale mieszkalne. Pierwszy został kupiony 7 listopada 2023
    r., a drugi 4 stycznia 2024 r. Oba lokale mieszkalne miały zostać przeznaczone na cele
    mieszkaniowe Pana dwóch nastoletnich córek. W związku z narodzinami trzeciej córki,
    postanowił Pan sprzedać lokale mieszkalne w 2024 r., odpowiednio pierwszy lokal
    mieszkalny sprzedał Pan 20 maja 2024 r, a drugi
    7 listopada 2024 r. Z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży lokali mieszkalnych niezwłocznie (
    przed upływem 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie
    ww. lokali) zamierza Pan kupić dom na własne cele mieszkaniowe i potrzeby
    mieszkaniowe rodziny i chce Pan skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o PIT. W zakupionym domu będzie Pan realizował własne cele mieszkaniowe
    poprzez zamieszkiwanie w nim wraz ze swoją rodziną.
    Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Pana działania, fakt, że decyzja o
    sprzedaży dwóch lokali mieszkalnych została podjęta dla pozyskania środków na kupno
    domu w związku z narodzinami trzeciej córki, sugeruje, że są to działania należące do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pana działań nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono,
    zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.
    W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana nie mają charakteru
    profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych
    działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabył Pan dwóch
    sprzedanych lokali mieszkalnych w celu ich odsprzedaży, nie prowadził Pan w sposób
    profesjonalny, zorganizowany i ciągły działań w celu przygotowania ich do sprzedaży.
    Sprzedaż, jak wynika z wniosku związana jest z narodzinami trzeciej córki i zamiarem
    kupna domu. W konsekwencji, istotą Pana działań nie będzie prowadzenie działalności
    gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem.
    Okoliczności dotyczące nabycia i sprzedaży lokali mieszkalnych nie dają podstaw do
    przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do
    działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy
    działania podejmowane przez Pana pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży tych
    mieszkań do kategorii przychodu z działalności gospodarczej. Nabył Pan sprzedane lokale
    mieszkalne na cele prywatne nie wykorzystywał ich Pan w działalności gospodarczej.
    Zatem jest to zarząd majątkiem prywatnym. Sprzedaż przez Pana wskazanych we wniosku
    lokali nie nosi przymiotów działalności gospodarczej.
    Podsumowując, sprzedaż przez Pana dwóch lokali mieszkalnych nie nastąpiła w
    wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowodowała powstania przychodu ze

    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe tej sprzedaży należy
    ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne zbycie przez Pana lokali mieszkalnych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi przychód, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o
    ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.

    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej;
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Zaznaczyć również należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w stosunku do dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości jest fakt wydatkowania środków z ich odpłatnego
    zbycia – począwszy od dnia sprzedaży i nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż – wyłącznie na enumeratywnie (wyczerpująco)
    wskazane w ustawie cele mieszkaniowe.
    Z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 cytowanej ustawy wynika, że dla możliwości skorzystania z
    przedmiotowego zwolnienia istotnym jest, aby zostały zaspokojone własne cele
    mieszkaniowe podatnika. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania
    zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik przesądził, że
    celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc, uregulowane w powołanym przepisie
    zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel,
    jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Wyraz
    „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru
    zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do
    wydatkowania przychodu na nabycie w znaczeniu przedmiotowym. Z punktu widzenia
    zastosowania omawianego zwolnienia istotne znaczenie ma faktyczne wydatkowanie (nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie) przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na wskazane w ustawie cele
    mieszkaniowe.
    Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w
    przypadku przeznaczenia przychodu na zakup innych nieruchomości lub praw w sytuacji,
    gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym,
    inwestycyjnym lub innym, niewskazującym na działanie ukierunkowane na zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych. „Własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy
    rozumieć zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych w
    sytuacji, kiedy podatnik był właścicielem innej (innych) nieruchomości winna polegać na
    tym, że w przypadku zakupu kolejnej nieruchomości, w niej (na niej) podatnik faktycznie
    winien takie cele realizować. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele
    mieszkaniowe”, należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi
    sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie
    nieruchomości w znaczeniu przedmiotowym. Warunkiem zwolnienia podatkowego na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest

    więc wykazanie przez podatnika, że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego
    własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Sądy administracyjne podkreślają, że
    zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-
    przedmiotowy, tj. wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją
    jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego własnych celów
    mieszkaniowych.
    W sytuacji gdy, całość przychodu, uzyskanego z planowanej sprzedaży lokali mieszkalnych
    wydatkuje Pan w terminie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpi
    odpłatne zbycie tych nieruchomości, na realizację własnych celów mieszkaniowych
    poprzez zakup domu, w którym zamieszka Pan z rodziną, to dochód uzyskany z tej
    sprzedaży będzie korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec tego, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.