Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-78/13/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-04-17
Teza: Procedura TAX FREE dla czynności dostawy towarów na rzecz podróżnych.
Słowa kluczowe: podatek-zwrot podatku; podróżni; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 126; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 128; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 129; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 130

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2013 r. (data wpływu 18 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu 27 marca 2013 r. (data wpływu 29 marca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do nabycia towaru i otrzymania dokumentu TAX FREE w imieniu podróżnego oraz zwrotu kwoty podatku zapłaconego przez podróżnego na terytorium kraju osobie upoważnionej przez podróżnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 29 marca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do nabycia towaru i otrzymania dokumentu TAX FEE w imieniu podróżnego oraz zwrotu kwoty podatku zapłaconego przez podróżnego na terytorium kraju osobie upoważnionej przez podróżnego.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jawna zajmuje się sprzedażą sprzętu komputerowego. Sprzedawane są między innymi towary dla „podróżnych”, będących osobami fizycznymi niemającymi miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej, które następnie w stanie nienaruszonym są wywożone przez tych „podróżnych” poza terytorium Unii Europejskiej w ich bagażu osobistym. Podróżny osobiście nabywa i odbiera towar oraz otrzymuje dokumenty TAX FREE z dołączonym paragonem fiskalnym. Dokument TAX FREE zawiera wszystkie dane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dn. 28 marca 2011 r. (Dz. U. Nr 68, poz. 361).

Spółka spełnia warunki, o których mowa w art. 127 ustawy o VAT, co oznacza, że jest sprzedawcą w rozumieniu tej ustawy, uprawnionym do dokonywania zwrotu podatku. Podróżni wywożą towary nabyte w Spółce, a fakt wywozu jest potwierdzony imiennym dokumentem. Następnie, przy kolejnej wizycie w Polsce, zgłaszają się do Spółki po zwrot VAT. „Podróżny” jest informowany, iż:

*   ma prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez niego poza terytorium Unii Europejskiej w bagażu osobistym podróżnego;
*   zwrot podatku będzie dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar w bagażu osobistym poza terytorium Unii Europejskiej nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu;
*   podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, na którym urząd celny potwierdził stemplem zaopatrzonym w numerator wywóz towarów. Do dokumentów powinien być przymocowany wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej.

W przypadku, jeżeli podróżny opuszcza terytorium Unii Europejskiej z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument TAX FREE został potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione z terytorium Unii Europejskiej. Informacja ta udzielana jest ustnie przy sprzedaży i wywieszona w widocznym miejscu w punkcie handlowym.

„Podróżni” coraz częściej zgłaszają zapytanie dotyczące możliwości zakupu i odbioru towaru oraz dokumentu TAX FREE przez osobę przez nią upoważnioną (członka rodziny, znajomego, osoba ta również nie ma miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej). Argumentują, że osobiste stawiennictwo po zakup towaru nie zawsze jest możliwe, ze względu na ograniczenie czasowe. Przebywając w Polsce mają dużo spraw do załatwienia. Obecnie na skutek nacisków podróżnych i w obawie przed utratą klienteli Spółka rozważa wprowadzenie możliwości zakupu i odbioru towaru przez pełnomocnika.

Spółka zamierza dopuścić zakup i odbiór towaru oraz dokumentu TAX FREE, jeżeli osoba ta spełni łącznie dwa warunki:

*   będzie mogła przedstawić spółce imienne upoważnienie (pełnomocnictwo), wystawione przez „podróżnego” niemającego stałego miejsca zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej do dokonania zakupów w imieniu „podróżnego” oraz odbioru towaru i dokumentu TAX FREE z danymi „podróżnego”;
*   okaże paszport lub inny dokument stwierdzający tożsamość „podróżnego”, niemającego stałego miejsca zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej, na rzecz i w imieniu którego działa.

Aby otrzymać zwrot podatku od towarów i usług zakupiony towar musi zostać wywieziony przez „podróżnego” poza terytorium Unii Europejskiej w jego bagażu osobistym (nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano zakupu). Zwrot VAT może być dokonany „podróżnemu” lub jego pełnomocnikowi, posiadającemu niezbędne dokumenty do dokonania zwrotu VAT, tj. oryginału dokumentu TAX FREE z przymocowanym do niego paragonem z kasy rejestrującej, wystawionym przez Spółkę, na którym urząd celny potwierdził stemplem zaopatrzonym w numerator wywóz towaru przez „podróżnego” oraz pełnomocnictwo do odbioru podatku udzielone tej osobie.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu do wniosku, zadano ostatecznie następujące pytania:

1.  Czy „podróżny”, niemający miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej, ma obowiązek osobiście nabyć towar u sprzedawcy, czy też może upoważniać inną osobę do dokonania zakupów w jego imieniu i upoważniać taką osobę do otrzymania dokumentu TAX FREE z jego danymi jako „podróżnego”?
2.  Czy osoba upoważniona do dokonania zakupów w imieniu „podróżnego” (niemającego miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej) i otrzymania dokumentu TAX FREE z jego danymi, musi posiadać i okazać sprzedawcy paszport osoby upoważniającej?
3.  Czy zwrot VAT od sprzedaży towarów (które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego, z zachowaniem wymogów określonych w art. 128 ustawy) może być dokonany osobie trzeciej działającej w imieniu i na rzecz „podróżnego”, która przedstawi pisemne imienne upoważnienie od „podróżnego” do odebrania pieniędzy, dotyczących podatku oraz oryginalny dokument TAX FREE, spełniający wszystkie wymogi do zwrotu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym ostatecznie w uzupełnieniu do wniosku, zgodnie z treścią art. 126 ustawy o VAT, „podróżny” niemający miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej osobiście musi dokonać jedynie czynności wywozu towaru poza teren Unii Europejskiej i ten fakt ma być potwierdzony stemplem urzędu celnego zaopatrzonym w numerator. Zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), strona może działać przez pełnomocnika, o którym mowa w art. 98-109 ww. ustawy, dlatego też zakup towaru na terytorium Polski może być dokonany przez inną niż „podróżny”, upoważnioną osobę, która przedstawi sprzedawcy pisemne imienne pełnomocnictwo do wykonania czynności związanych z nabyciem towarów, wystawione przez osobę, której dane mają widnieć na dokumencie TAX FREE, tj. „podróżnego”. Osoba upoważniona ma prawo do otrzymania dokumentów sprzedaży oraz otrzymania towaru po zapłaceniu za nabyty towar. Pełnomocnictwo musi być imienne i mieć formę pisemną.

Według Wnioskodawcy, na podstawie art. 126 ust. 2 ustawy o VAT, stałe miejsce zamieszkania „podróżnego”, niemającego miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej, ustala się na podstawie paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, dlatego też osoba upoważniona do zakupu i odbioru towaru oraz dokumentu TAX FREE z danymi „podróżnego”, musi przedstawić wraz z pełnomocnictwem paszport „podróżnego” lub inny dokument, na podstawie którego Spółka będzie mogła ustalić miejsce zamieszkania.

Wnioskodawca uważa, iż samo pełnomocnictwo (mimo, że będzie zawierać adres zamieszkania „podróżnego”) nie jest wystarczającym dokumentem, na podstawie którego można ustalić stałe miejsce zamieszkania, o którym mowa w art. 126 ust 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawca jest przekonany, że „podróżny”, niemający miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej, który nie ma możliwości osobistego, bezpośredniego odbioru należnego mu zwrotu podatku od sprzedawcy, ma prawo dokonania tej czynności przez pełnomocnika, pod warunkiem, że pełnomocnik będzie posiadał oryginały dokumentów uprawniających do zwrotu podatku od towarów i usług (spełniający wszystkie wymogi określone w art. 128 ustawy o podatku od towarów i usług), potwierdzających wywóz oraz pisemne upoważnienie do dokonania tego odbioru na rzecz „podróżnego”, wystawione przez osobę, której dane widnieją na dokumencie TAX FREE.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej, zwane dalej „podróżnymi”, mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Unii Europejskiej w bagażu osobistym podróżnego, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 127 i 128.

Stałe miejsce zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (art. 126 ust. 2 powołanej ustawy).

W myśl postanowień art. 127 ust. 1 ustawy, zwrot podatku, o którym mowa w art. 126 ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów u podatników, zwanych dalej „sprzedawcami”, którzy:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy podatku oraz
2.  prowadzą ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, oraz
3.  zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o których mowa w ust. 8.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu podatku podróżnemu (ust. 2 cyt. artykułu).

W myśl art. 128 ust. 1 ustawy, zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar poza terytorium Unii Europejskiej nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu.

Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, na którym urząd celny potwierdził stemplem zaopatrzonym w numerator wywóz towarów. Do dokumentu powinien być przymocowany wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 1, o czym stanowi art. 128 ust. 2 ustawy.

Stosownie do ust. 3 ww. artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., urząd celny potwierdza wywóz towaru na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po sprawdzeniu zgodności danych dotyczących podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do potwierdzania wywozu z terytorium Unii Europejskiej towarów nabytych przez podróżnego na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 128 ust. 4 omawianej ustawy).

W przypadku gdy podróżny opuszcza terytorium Unii Europejskiej z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 2, został potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione z terytorium Unii Europejskiej (art. 128 ust. 5 ustawy).

Na mocy art. 130 ust. 1 ustawy Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie określenia wzorów: znaku informującego podróżnych o możliwości zakupu w punktach sprzedaży towarów, od których przysługuje zwrot podatku od towarów i usług, oraz stempla potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a także określenia niezbędnych danych, które powinien zawierać dokument będący podstawą do dokonania zwrotu podatku podróżnym (Dz. U. Nr 68, poz. 361 ze zm.).

Zgodnie § 4 tego rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 213 r., dokument, o którym mowa w art. 128 ust. 2 ustawy, powinien zawierać co najmniej:

1.  napis: „ZWROT VAT DLA PODRÓŻNYCH”, a pod nim: „TAX FREE FOR TOURISTS”;
2.  numer dokumentu;
3.  dane sprzedawcy:

1.  nazwę,
2.  adres,
3.  NIP;

5.  nazwę miejscowości i datę dokonania sprzedaży;
6.  nazwisko i imię podróżnego;
7.  adres podróżnego:

1.  kraj,
2.  miejscowość,
3.  nazwę ulicy,
4.  numer domu, lokalu;

9.  numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość podróżnego oraz nazwę kraju, który wydał paszport lub inny dokument stwierdzający tożsamość podróżnego;
10.  nazwę sprzedanego towaru, miarę i ilość towaru, cenę jednostkową netto towaru, wartość netto towaru, stawkę i kwotę podatku od towarów i usług, wartość brutto towaru, kwotę podatku od towarów i usług ogółem oraz wartość brutto towarów ogółem;
11.  podpis podróżnego oraz czytelny podpis sprzedającego;
12.  informację: „Dokument stanowi podstawę do ubiegania się przez podróżnych niemających stałego miejsca zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej o zwrot podatku od towarów i usług od nabytych towarów, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej - art. 126-130 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.).”;
13.  napis: „Potwierdzam tożsamość podróżnego oraz że towary wymienione w dokumencie zostały wywiezione w stanie nienaruszonym (z wyjątkiem pozycji \`(...)\`) poza terytorium Unii Europejskiej” oraz miejsce na datę, podpis i stempel funkcjonariusza celnego podpis funkcjonariusza celnego i pieczęć „Polska-Cło”;
14.  miejsce na stempel potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej;
15.  formę dokonania zwrotu podatku od towarów i usług podróżnemu; w przypadku gdy zwrot podatku ma:

1.  zostać dokonany w formie wypłaty gotówkowej, należy zamieścić napis: „Zwrot podatku w kwocie \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. zł \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. gr otrzymałem(-łam)”, a pod nim wskazać miejsce na wstawienie daty otrzymanego zwrotu podatku oraz podpis podróżnego,
2.  nastąpić w formie bezgotówkowej, należy podać, w jakiej postaci zwrot podatku ma nastąpić;

17.  miejsce na uwagi urzędowe.

Jak stanowi art. 95 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.

Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego - § 2 wskazanego artykułu.

Brzmienie art. 96 tej ustawy wskazuje, iż umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Artykuł 99 § 1 ustawy określa, że jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.

Zgodnie z § 2 tego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Wskazać należy, iż powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług implementują postanowienia art. 146 ust. 1 lit. b) w zw. z art. 147 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 ze zm.).

W myśl ww. art. 146 ust. 1 lit. b) Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych poza terytorium Wspólnoty przez nabywcę lub na rzecz nabywcy niemającego siedziby na terytorium danego państwa, z wyłączeniem towarów transportowanych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia w paliwo i ogólnego zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz samolotów turystycznych lub wszelkich innych środków transportu służących do celów prywatnych.

Jak wynika z treści art. 147 ust. 1 powołanej Dyrektywy, w przypadku gdy dostawa towarów, o której mowa w art. 146 ust. 1 lit. b), dotyczy towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych, zwolnienie to ma zastosowanie wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:

1.  podróżny nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty;
2.  towary zostaną przetransportowane poza terytorium Wspólnoty przed końcem trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dostawa została dokonana;
3.  całkowita wartość dostawy, z VAT, przekracza kwotę 175 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej ustalaną raz w roku przy zastosowaniu kursu wymiany obowiązującego w pierwszym dniu roboczym października ze skutkiem od 1 stycznia roku następnego.

Państwa członkowskie mogą jednakże zwolnić dostawę, której całkowita wartość jest niższa od kwoty przewidzianej w akapicie pierwszym lit. c).

Zgodnie z art. 147 ust. 2 Dyrektywy, do celów ust. 1 przez „podróżnego niemającego siedziby we Wspólnocie” rozumie się podróżnego, którego stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu nie znajduje się na terytorium Wspólnoty. W takim przypadku przez „stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu” rozumie się miejsce wskazane jako takie w paszporcie, dowodzie osobistym lub każdym innym dokumencie potwierdzającym tożsamość uznanym za ważny przez państwo członkowskie, na którego terytorium odbywa się dostawa.

Dowód eksportu stanowi faktura lub inny zastępujący ją dokument potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione ze Wspólnoty.

Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji wzory pieczęci, jakie stosuje w celu wydania potwierdzenia, o którym mowa w akapicie drugim. Komisja przekazuje te informacje organom podatkowym w pozostałych państwach członkowskich.

W złożonym wniosku poinformowano, że Spółka zajmuje się między innymi sprzedażą towarów dla podróżnych będących osobami fizycznymi niemającymi miejsca stałego zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej. Podróżny osobiście nabywa i odbiera towar oraz otrzymuje dokumenty TAX FREE z dołączonym paragonem fiskalnym. Dokument TAX FREE zawiera wszystkie dane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dn. 28 marca 2011 r. Spółka jest także uprawniona do zwrotu podatku. Spółka zamierza dopuścić zakup i odbiór towaru oraz dokumentu TAX FREE przez osobę trzecią, legitymującą się upoważnieniem wystawionym przez „podróżnego”. W tym kontekście Wnioskodawca powziął wątpliwości w przedmiocie możliwości takich działań, w tym otrzymania przez osobę upoważnioną przez „podróżnego” zwrotu VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym stwierdzić należy, że do dokonania zakupów w imieniu „podróżnego”, otrzymania dokumentu TAX FREE, otrzymania towaru, zapłaty za nabyty towar oraz otrzymania zwrotu zapłaconego przy dostawie podatku uprawniony jest podróżny. Jednak zgodnie z przepisami powołanej uprzednio ustawy Kodeks cywilny strona może działać przez przedstawiciela, pełnomocnika. Dlatego też zakupów w imieniu „podróżnego”, otrzymania dokumentu TAX FREE, otrzymania towaru, zapłaty za nabyty towar może dokonać osoba, która przedstawi sprzedawcy imienne upoważnienie do wykonania czynności związanych z nabyciem towarów wystawione przez osobę, której dane mają widnieć na dokumencie TAX FREE, tj. podróżnego. Zauważyć należy, że osoba upoważniona przez podróżnego do nabycia towaru winna przedstawić stosowną dokumentację, z której będzie wynikać tożsamość podróżnego celem ustalenia miejsca stałego zamieszkania podróżnego, znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej. Podkreślić bowiem należy, że w związku z zastosowaniem procedury tzw. eksportu detalicznego nie jest sprzeczne z prawem wspólnotowym wymaganie, aby sprzedawca przedsięwziął wszelkie środki, których zastosowania można od niego racjonalnie żądać w celu zagwarantowania, aby wykonywane przez niego czynności nie prowadziły do nadużyć. Jednym z takich wymogów są warunki wskazane w art. 126 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, umożliwiające stosowną identyfikację nabywcy jako „podróżnego”.

Ponadto, zwrot podatku może otrzymać osoba, która przedstawi sprzedawcy prawidłowo wypełniony, spełniający wszystkie wymogi określone w art. 128 ustawy o podatku od towarów i usług dokument TAX FREE wystawiony na inną osobę oraz przedstawi imienne upoważnienie do odbioru kwoty określonej w przedmiotowym dokumencie wystawione przez osobę, której dane widnieją na dokumencie TAX FREE.

Zaznacza się, że przyjęcie przez sprzedawcę określonych rozwiązań w zakresie ustalania tożsamości podmiotowej nie może być przedmiotem oceny przez organ w drodze interpretacji indywidualnej. W związku z tym organ nie ocenił stwierdzeń Wnioskodawcy zawartych w opisie zdarzenia przyszłego odnośnie zamierzonej procedury związanej z zakupem i odbiorem towaru warunkującej przedłożenie przez osobę upoważnioną paszportu, czy też dokumentu stwierdzającego tożsamość podróżnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.