Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/4511-57/15/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-15
Teza: Opodatkowanie przychodu z tytułu najmu lokalu
Słowa kluczowe: czynsz; najem; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2015 r. (data wpływu 16 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu najmu lokalu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu najmu.

Wniosek został następnie uzupełniony – w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 20 maja 2015 r. znak ITPB4/4511-57/15-2/AS – pismem z dnia 27 maja 2015 r. (data wpływu 2 czerwca 2015 r.).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni przekazała swoją nieruchomość w formie darowizny swoim dzieciom. Darowizna została uczyniona po to, aby obdarowani razem lub każde z nich oddzielnie, mieli środki finansowe na sprawowanie opieki nad darczyńcą - swoją matką. W wykonaniu tego zamiaru ze względu na wiek oraz pogarszający się stan zdrowia Wnioskodawczyni przeprowadziła się do córki.

Dnia 1 września 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała potwierdzone notarialnie pełnomocnictwo od rodzeństwa do zarządzania wspólną nieruchomością oraz do zawierania wszelkich umów i na tej podstawie została zawarta umowa najmu. Od dnia 1 lutego 2015 r. w ww. lokalu wynajmowany jest jeden pokój.

Osoby, które zawarły w dniu 1 lutego 2015 r. umowę najmu to Wnioskodawczyni - Najemca oraz Wynajmujący. Koszty utrzymania lokalu ponosi Wnioskodawczyni. Stronami umowy są: Wnioskodawczyni-Najemca oraz Wynajmujący. Dochód z tytułu najmu osiąga Wnioskodawczyni. W związku z pełnieniem opieki nad matką przez Wnioskodawczynię rodzeństwo zawarło umowę z Wnioskodawczynią, że z tytułu opieki nad matką nie ponoszą żadnych opłat. Wnioskodawczyni wraz z rodzeństwem ustalili, że miesięczna ryczałtowa opłata za pełnienie opieki nad matką wynosiłaby łącznie 350 zł miesięcznie od rodzeństwa, w związku z tym opłata za najem pokoju w mieszkaniu, w wysokości 350 zł miesięcznie jest przychodem Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni jest upoważniona do wpłacania podatku od przychodu z tytułu najmu pokoju w mieszkaniu na podstawie art. 13 ust. 8 punkt b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Wnioskodawczyni jest upoważniona i zobowiązana do opłacania podatku od najmu pokoju w mieszkaniu, przedmiotem współwłasności nieruchomości, gdyż:

*   opiekuje się darczyńcą, która jest jej matką i pozostałych współwłaścicieli,
*   pozostali obdarowani zrzekli się korzyści z najmu ww. lokalu a wartość przychodów z tytułu najmu stanowi równowartość kosztów opieki nad matką, które zobowiązani byliby ponosić.

Potwierdzone jest to oświadczeniem wystawionym przez rodzeństwo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, źródłem przychodu jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni wspólnie z rodzeństwem jest współwłaścicielką mieszkania. Wnioskodawczyni zawarła umowę najmu i w całości pobiera czynsz z tytułu najmu lokalu. Rodzeństwo nie partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na zapis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Innymi słowy, przychodem do opodatkowania ze źródła przychodu jakim jest najem, są kwoty otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika.

Przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego (http://sjp.pwn.pl) – należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik – wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy. Oznacza to, że momentem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest moment rzeczywistego otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika kwoty z tytułu najmu. Przychód powstaje zatem wtedy, kiedy podatnik otrzymuje pieniądze, albo kiedy pieniądze są postawione do jego dyspozycji.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z tytułu najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu nie stanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, jest wysokość uiszczanego na rzecz wynajmującego czynszu, który w omawianej sprawie uzyskuje wyłącznie Wnioskodawczyni. Jeśli więc skutecznie zawarto umowę najmu z której tylko Wnioskodawczyni otrzymuje i w całości dysponuje przychodem z najmu, tylko ona jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu tego przychodu.

Wskazać ponadto należy, że powołana przez Panią w treści pytania regulacja art. 13 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż umowa najmu, o której mowa we wniosku, nie jest umową z działalności wykonywanej osobiście, do jakiej odnosi się dyspozycja art. 13 ww. ustawy.

Zatem, pomimo błędnie sformułowanego pytania, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Przy czym zauważyć należy, że Organ nie odniósł się w niniejszej interpretacji do kwestii związanych z tym, w jaki sposób – zgodnie z przepisami prawa cywilnego – powinna być zawarta umowa najmu mieszkania aby była skuteczna w sytuacji, gdy wynajmujący nie jest jedynym właścicielem tego mieszkania. O tym stanowią bowiem przepisy innych ustaw, które w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie mogą być jednak przedmiotem interpretacji indywidualnej. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulują wyłącznie skutki podatkowe uzyskiwania przychodu z tytułu najmu i o tych skutkach wypowiedział się Organ. W toku np. ewentualnego postępowania podatkowego Wnioskodawczyni i rodzeństwo w sposób rzetelny i wiarygodny powinni wykazać, kto faktycznie pobiera czynsz z najmu i dlaczego rodzeństwo jako współwłaściciele mieszkania nie opodatkowują przypadającej na nich części. Powyższa kwestia nie jest bowiem rolą interpretacji indywidualnej, a przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują tych kwestii.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.