Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.249.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Skutki podatkowe otrzymania zwrotu nadpłaconych rat wraz z
odsetkami za opóźnienie na podstawie wyroku sądu
(unieważnienie umowy kredytowej).
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
odsetki-odsetki za zwłokę
przychód-powstanie przychodu
unieważnienie
wyrok
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
świadczenie-zwrot świadczeń
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych otrzymania zwrotu nadpłaconych rat
    wraz z odsetkami za opóźnienie na podstawie wyroku sądu. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) października 2007 r. w (...) wraz z mężem podpisała Pani umowę kredytu na cele
    mieszkaniowe (...) (zwana dalej: kredyt) nr (...) w złotych polskich denominowanych w
    walucie CHF, w (...) (NIP (...)), (zwany dalej: Bank), z siedzibą w (...).
    Zaciągnięty kredyt był przeznaczony na realizację Państwa potrzeb mieszkaniowych, tzn.:
                                          2- na zakup lokalu mieszkalnego nr (...) o powierzchni użytkowej (...) m, wraz z
                                  2pomieszczeniem przynależnym o powierzchni (...) m, położonego w (...), wraz z
      ułamkowym udziałem w nieruchomości wspólnej w kwocie (...) zł (...);
    - refinansowanie zapłaconego zadatku w kwocie (...) zł (...);
    - dokończenie budowy / wykończenie wraz z wyposażeniem przedmiotowego lokalu
      mieszkalnego, zgodnie z załączonym kosztorysem w kwocie (...) zł (...).
    Uruchomienie kredytu nastąpiło w 2 transzach:
    1) w wysokości (...) zł (...);
    2) w wysokości (...) zł (...).
    Transze kredytu przelewane były w złotych, przy jednoczesnym przeliczeniu wysokości
    transzy wg kursu kupna dewiz dla CHF zgodnie z „(...)” obowiązującą w Banku w dniu
    wykorzystania kredytu.
    Spłata kredytu została objęta ubezpieczeniem, a jego zabezpieczeniem była hipoteka
    umowna – kaucyjna. Dla kredytowanej nieruchomości Sąd Rejonowy w (...) prowadzi
    księgę wieczystą KW (...).
    Przedmiotowy lokal nie był wynajmowany oraz nie był wykorzystywany do celów
    działalności gospodarczej. Służył oraz nadal służy do zaspokajania własnych celów
    mieszkaniowych. Do 2018 r. zamieszkiwała w nim Pani razem z mężem i córką, obecnie
    zamieszkuje Pani z córką (mąż zmarł w listopadzie 2018 r.) Nigdy nie korzystali Państwo z
    ulgi odsetkowej.

    Po śmierci męża, zgodnie z Kodeksem Cywilnym prawa i obowiązki wynikające z umowy
    kredytu przeszły na Panią (żonę) oraz na (...) (ur. (...) 2001 r., córkę). Stwierdzenie nabycia
    spadku zostało potwierdzone Postanowieniem Sądu Okręgowego w (...), sygn. akt (...), z (...)
    lutego 2019 r.
    Obecnie razem z córką prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe, posiadają Panie
    wspólny rachunek bankowy, którego są Panie współwłaścicielkami. Córka jest studentką,
    otrzymuje rentę rodzinną po zmarłym ojcu.
    Sąd Okręgowy w (...) (zwany dalej: Sad I instancji) wyrokiem z (...) lipca 2022 r. zasądził od
    Banku na rzecz:
    1) Pani – roszczenie o zwrot nadpłaconych rat – kwotę (...) PLN z odsetkami ustawowymi
      za opóźnienie od dnia (...) czerwca 2019 r. do dnia zapłaty;
    2) córki – roszczenie o zwrot nadpłaconych rat – kwotę (...) PLN z odsetkami ustawowymi
      za opóźnienie od dnia (...) czerwca 2019 r. do dnia zapłaty.
    W skutek apelacji Banku od wyroku I instancji, Sąd Apelacyjny w (...) (zwany dalej: Sąd II
    instancji) oddalił apelację Banku oraz zasądził od Banku zwrot kosztów postępowania
    apelacyjnego.
    W uzasadnieniu wyroku II instancji Sąd II instancji wskazał, że nie jest możliwe utrzymanie
    umowy kredytu w mocy po eliminacji z niej klauzul abuzywnych, co w konsekwencji
    powoduje nieważność całej umowy kredytu. Sąd II instancji zważył przy tym, że wysokość
    zasądzonych kwot została prawidłowo ustalona przez Sąd I instancji w kontekście
    należnych obu powódkom części spadku po zmarłym kredytobiorcy (...).
    (...) stycznia 2024 r. Bank dokonał przelewu zasądzonych kwot wraz z odsetkami na konto
    reprezentującej Panią w procesie Kancelarii. (...) stycznia 2024 r. Kancelaria przelała na
    wspólne konto bankowe (współwłaścicieli Pani i córka) kwotę z wyroku pomniejszoną o
    koszty wynikające z umowy między Państwem (...).
    Zwrócone środki to nadpłacone raty wraz z odsetkami ustawowymi, o których mowa w
    art. 481 § 1 ustawy z dna 23 kwietna 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz.U.
    2024.1061).

## Pytanie

Czy zasądzona kwota – nadpłaconych rat kredytu wraz z odsetkami za zwłokę – stanowi
    świadczenie niepodlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, na skutek uznania przez Sąd, że umowa kredytu była nieważna, co
    skutkowało jej usunięciem z obrotu prawnego, czyli zobowiązania pomiędzy stronami
    umowy (banku i klienta) nigdy nie powstały, a strony zobowiązane były jedynie do zwrotu
    świadczeń nienależnych, kwota zwróconych przez Bank nadpłaconych rat wraz z
    odsetkami ustawowymi nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art.21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Za przychód należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenie otrzymane przez podatnika.
    Przychód jest określany jak przyrost majątkowy po stronie podatnika, realna korzyść
    majątkowa. Przychodem zatem mogą być tylko świadczenia, które nie mają charakteru
    zwrotnego.

    W Pani przypadku zwrócona kwota nadpłaconych rat nie powoduje faktycznego przyrostu
    majątku, stanowi jedynie zwrot świadczeń nienależnie przez Panią uiszczonych.
    W Pani ocenie zwrot nadpłaconych rat kredytu jest świadczeniem niepodlegającym
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się do kwestii otrzymanych zasądzonych odsetek ustawowych, wedle Pani
    oceny, podlegają one zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art 21 ust. 1 pkt 95b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z brzmienia tego przepisu,
    wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
    dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych otrzymanego przez Panią zwrotu
    nadpłaconych rat kredytowych związanych z wydaniem wyroku stwierdzającego
    nieważność umowy kredytowej, w pierwszej kolejności wskazać należy na art. 69 ust. 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
            1W myśl art. 385 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione
          indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób
          sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone
          postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne
          świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane
          w sposób jednoznaczny.
        § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są
          związane umową w pozostałym zakresie.
        § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść
          konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do
          postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego
          konsumentowi przez kontrahenta.

        § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie,
          spoczywa na tym, kto się na to powołuje.
    Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt
    hipoteczny, sądy orzekają o nieważności umów o kredyt hipoteczny zawartych przez
    banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej
    czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność
    umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów – banku i klienta – nigdy nie
    powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową
    jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie świadczenia
    pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego
    kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na
    gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy
    dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako
    nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z
    sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    W opisanej sytuacji doszło do wykonania postanowień zapadłych w wyrokach sądu
    okręgowego i sądu apelacyjnego. W konsekwencji uzyskała Pani zwrot nadpłaconych przez
    Panią rat kredytowych. Zatem kwota zwrotu nie powoduje faktycznego przyrostu w Pani
    majątku, a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia w Pani majątku. Wobec
    tego zwrot ten nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani
    poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów, a tym samym po
    Pani stronie jako kredytobiorcy nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu.
    Tym samym, otrzymana przez Panią, zasądzona kwota zwrotu nadpłaconych rat
    kredytowych, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do kwestii otrzymania przez Panią na podstawie ww. wyroków odsetek
    ustawowych za opóźnienie, wyjaśniam, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje
    art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro zatem kwota zwrotu nadpłaconych rat kredytowych nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone odsetki ustawowe za
    opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    został złożony przez Panią, niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w niej
    zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla Pani
    córki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.