Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.17.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów
i usług w związku ze sprzedażą działek oraz niepodleganie
opodatkowaniu czynności zbycia działek.
Słowa kluczowe: działki
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 28 maja 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od
    towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i
    usług w związku ze sprzedażą działek oraz niepodlegania opodatkowaniu czynności zbycia
    działek.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 31 lipca 2020 r. (data wpływu),
    z 3 sierpnia 2020 r. (według daty wpływu) oraz z 3 września 2020 r. (data wpływu).
    Ww. wniosek wraz z uzupełnieniami nadal nie spełniał wymogów formalnych, w związku z
    czym pismem z 21 sierpnia 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.4.MG, na podstawie
    art. 13 § 2a, art. 169 § 1 oraz art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do usunięcia
    braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia
    podania bez rozpatrzenia.
    Przedmiotowe wezwanie dotyczyło uzupełnienia wniosku o doprecyzowanie opisu sprawy
    oraz o przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej odnośnie pytania
    przeformułowanego w uzupełnieniu wniosku z 31 lipca 2020 r.
    3 września 2020 r. do tut. Organu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie z
    21 sierpnia 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.4.MG. W wyniku analizy pisma z 3
    września 2020 r., Organ uznał, że wniosek został uzupełniony tylko częściowo, tj.
    Pełnomocnik Zainteresowanego przedstawił stanowisko do pytania w zakresie podatku od
    towarów i usług sformułowanego w uzupełnieniu wniosku z 31 lipca 2020 r., natomiast
    przedstawiony w piśmie z 3 września 2020 r. opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    nie zawiera odpowiedzi na pytania dotyczące podatku od towarów i usług zawarte w
    wezwaniu z 21 sierpnia 2020 r. 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.4.MG.
    Z uwagi na powyższe Organ postanowieniem z 10 września 2020 r. nr 0113-KDIPT1-
    1.4012.402.2020.5.MG pozostawił wniosek z 28 maja 2020 r. (data wpływu 30 maja 2020
    r.), uzupełniony pismami z 31 lipca 2020 r. (data wpływu) oraz z 3 sierpnia 2020 r. (według
    daty wpływu) bez rozparzenia.
    Postanowienie z 10 września 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.5.MG zostało
    skutecznie doręczone Pełnomocnikowi Strony 10 września 2020 r.
    Na ww. postanowienie, 10 września 2020 r. (data wpływu), do tut. Organu wpłynęło
    zażalenie z 10 września 2020 r. wraz z uzupełnieniem wniosku z 28 maja 2020 r. (data
    wpływu 30 maja 2020 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z 21 sierpnia
    2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.4.MG.
    W wyniku rozpatrzenia zażalenia Wnioskodawcy z 10 września 2020 r., po ponownej
    analizie sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, działający jako Organ drugiej
    instancji, postanowieniem z 19 października 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.6.
    WL uchylił w całości zaskarżone postanowienie z 10 września 2020 r., nr 0113-KDIPT1-
    1.4012.402.2020.5.MG oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ
    pierwszej instancji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu
    wniosku z 3 września 2020 r. ).

    Podatnik – A.A. dnia 9 grudnia 2004 roku nabył drogą darowizny nieruchomość
    niezabudowaną oraz zabudowaną od swojego ojca B.B.. Umowa darowizny sporządzona
    została aktem notarialnym. Przedmiotem darowizny była niezabudowana działka rolna o
    powierzchni (w przybliżeniu) 1,00 ha położona w ... oraz dom jednorodzinny mieszkalny o
                    2powierzchni użytkowej 109 m stojący na działce o powierzchni 0,071 ha położonej w ...
    przy ul. ... również w .... Obdarowany A.A. zadeklarował przyjęcie darowizny w postaci
    nieruchomości.
    W listopadzie 2014 roku uchwałą Rady Miejskiej w ... zmieniono plan zagospodarowania
    przestrzennego dla osiedla .... Mocą tej uchwały (uchwała powstała bez inicjatywy i udziału
    Wnioskującego) działki rolne, które wcześniej nabył Pan A.A. zostały przekształcone na
    działki o przeznaczeniu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej -
    bliźniaczej oraz ulic klasy dojazdowej, która decyzją uchwały o miejskim
    zagospodarowaniu przestrzennym została zagospodarowana z drogą dojazdową, która
    była koniecznym warunkiem zabudowy. Zatem droga na działce została ujęta w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z 2014 r.
    22 sierpnia 2019 roku Pan A.A. (zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego)
    wystąpił z wnioskiem o dokonanie podziału geodezyjnego działki - dotychczas rolnej
    niezabudowanej na 9 działek budowlanych z przeznaczeniem zabudowy mieszkalnej
    jednorodzinnej oraz 3 ulice dojazdowe - ujęte w MPZP. W odpowiedzi na wniosek Pan A.A.
    otrzymał postanowienie Burmistrza Miasta ... o pozytywnym zaopiniowaniu wstępnego
    projektu podziału nieruchomości stanowiącego własność Pana A.A.. Dnia 23 marca 2020 r.
    dokonano podziału działek w taki sposób że wyodrębniono 12 działek, z czego 9
    budowlanych a 3 przeznaczono na ulice dojazdowe i tym samym stały się one własnością
    Gminy. Poza wystąpieniem o podział Pan A.A. w żaden sposób nie wykorzystywał działek
    ani nie poczynił na nich żadnych inwestycji - działki nie zostały ogrodzone, uzbrojone, nie
    wystąpiono o podłączenie do kanalizacji, energii, gazu, itd. Samo wystąpienie o wstępny
    podział nieruchomości poczyniony został w celu realizacji sprzedaży nieruchomości.
    Jedyny sposób użytkowania działki to posadzenie tam paru krzewów odmiany wierzby
    (0,18 ha) – na własne potrzeby - a następnie jej ścinka i ogrzewanie nią domu, w którym
    mieszka oraz część pola było oddane w dzierżawę do użytku rolnego w celu
    zapobiegnięcia wyjałowieniu ziemi. Przy czym podkreślić należy, że ustalono z osobą, dla
    której wydzierżawiono kawałek ziemi (0,787 ha, 2004-2018 r., a w roku 2018 był zebrany
    ostatni plon z tej dzierżawy), że opłata za dzierżawę będzie symboliczna i w skali roku
    wyniesie równowartość podatku rolnego do jakiego Pan A.A. jest zobowiązany płacić.
    Wnioskujący chciał tym samym podtrzymać walory uprawne ziemi i zminimalizować
    koszty jej posiadania - sama dzierżawa nie miała zaś charakteru zawodowego lecz
    wyłącznie prywatny.
    Dodać należy, że w darowanym przez ojca domu oraz nieruchomości leżącej
    bezpośrednio pod domem (na stałe z nim związanej) Pan A.A. mieszka wraz z rodziną do
    dziś.
    W związku z osobistą sytuacją Wnioskodawcy (pracą na pełnym etacie oraz opieka nad
    ojcem) Pan A.A. nie zamierza w przyszłości na darowanych gruntach prowadzić
    działalności rolniczej ani pozarolniczej działalności gospodarczej. Zmiana przeznaczenia
    tych gruntów (Uchwała Rady Miejskiej w spr. uchwalenia miejskiego zagospodarowania
    przestrzennego terenów z dnia 30 października 2014 r.) spowodowała, że w chwili obecnej
    Pan A.A. może sprzedać nieruchomości, których nie ma zamiaru więcej wykorzystywać ani
    jako grunty rolne ani jako działki z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W chwili obecnej Pan A.A. już sprzedał dwie działki budowlane nr 1 ... - sprzedaż nastąpiła
    6 maja 2020 r. oraz działka nr 2 ... - sprzedaż nastąpiła 1 czerwca 2020 r. W chwili obecnej
    Wnioskujący przewiduje ewentualność sprzedaży co najwyżej już tylko jednej działki
    budowlanej w okresie najbliższych 5 lat. Zmiana planów, która nastąpiła w okresie między
    wysłaniem wniosku ORD-IN a odpowiedzią na wezwanie spowodowana jest stanem

    nadzwyczajnym w naszym kraju i na świecie (pandemia wirusem) oraz niepewność
    ekonomiczna. Pozostałe działki będą zatem stanowić lokatę zabezpieczającą lub
    ewentualnie majątek pozostawiony dzieciom. Spieniężony majątek prywatny
    wykorzystany zostanie na bieżące osobiste wydatki – generalny remont domu, studia
    syna, itp. Wobec powyższego w chwili obecnej sytuacja wygląda tak, że Pan A.A. sprzedał
    dwie działki budowlane w odstępie około dwóch miesięcy a trzecią działkę nie wyklucza
    sprzedać w bieżącym lub kolejnych latach ale maksymalnie do 5 lat. W tej chwili
    Wnioskujący nie jest w stanie wskazać konkretną datę ewentualnej sprzedaży oraz nie
    może też podać, która konkretnie działka może zostać sprzedana – to zależy od
    ewentualnego zainteresowania/preferencji kupującego. Dodać jednak należy, że wszystkie
    działki są mniej więcej takie same pod względem wielkości i położenia (są to sąsiednie
    działki) a dodatkowo żadna z pozostałych wyodrębnionych działek nie jest i nie będzie
    uzbrojona, ani ogrodzona ani nie będzie podłączone do niej żadne przyłącze
    kanalizacyjne, wodne, energetyczne lub gazowe.
    Dodać należy, że w obecnej sytuacji rynkowej, łatwiej znaleźć nabywców na podzielone
    tańsze działki budowlane niż sprzedać większą działkę rolną czy budowlaną.
    Zdaniem Wnioskodawcy owa sprzedaż gruntów/działek z przeznaczeniem pod domy
    jednorodzinne stanowi i będzie stanowić wykonywanie prywatnego prawa własności w
    stosunku do tych gruntów a nie wykonywanie zorganizowanej działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy PIT i VAT.
    Pan A.A. dokonał już sprzedaży 2 działek budowlanych opisanych we wniosku są to działki
    nr 1 KW ..., sprzedaż nastąpiła 6 maja 2020 r. oraz działka nr 2 KW ... - sprzedaż nastąpiła 1
    czerwca 2020 r. Zatem niniejszą odpowiedzią na wezwanie Wnioskodawca koryguje
    wniosek ORD-IN w takim zakresie, że dotyczy zdarzenia przyszłego oraz już zaistniałych. Ze
    względu na nadzwyczajny stan panujący w kraju oraz na świecie (pandemia wirusem) Pan
    A.A. w chwili obecnej jest zdania, że w najbliższych latach (minimum 5 latach) zdecyduje
    się na sprzedaż co najwyżej tylko jednej działki budowlanej a pozostałe będą jego lokatą
    zabezpieczającą lub ewentualnie majątkiem pozostawionym dzieciom. Wobec powyższego
    w chwili obecnej sytuacja wygląda tak, że Pan A.A. sprzedał dwie działki budowlane w
    odstępie około dwóch miesięcy a trzecią działkę nie wyklucza sprzedać w bieżącym lub
    kolejnym roku. W chwili obecnej nie jest w stanie wskazać konkretną działkę, którą
    sprzeda - to zależy od ewentualnego zainteresowania/preferencji kupującego. Dodać
    jednak należy, że wszystkie działki są mniej więcej takie same pod względem wielkości i
    położenia (są to sąsiednie działki) a dodatkowo żadna z pozostałych wyodrębnionych
    działek nie jest i nie będzie uzbrojona, ani ogrodzona ani nie będzie podłączone do niej
    żadne przyłącze kanalizacyjne, wodne, energetyczne lub gazowe.
    Na pytanie Organu „ Kiedy nastąpi sprzedaż działek (należy wskazać miesiąc i rok)?”
    Wnioskodawca wskazał, że „Nastąpiła już sprzedaż 2 działek - działka nr 1 KW ... sprzedana
    6 maja 2020 r. a druga nr 2 KW ... sprzedana 1 czerwca 2020 r. W najbliższych 5 latach
    Wnioskujący przewiduje również sprzedaż jeszcze tylko jednej (w sumie będą to 3 działki)
    działki - reszta ma stanowić kapitał zabezpieczający rodzinne wydatki lub w przyszłości
    majątek dzieci. W chwili obecnej Wnioskujący nie wie, która konkretnie działka może
    będzie sprzedana w najbliższej przyszłości”.
    Na pytanie Organu „Należy wskazać numery ewidencyjne działek, które będą
    przedmiotem sprzedaży”. Wnioskodawca wskazał, że „działki sprzedane to są działki o
    numerze 1 KW ... oraz działka nr 2 .... Co do planów sprzedaży jeszcze jednej działki w
    okresie najbliższych 5 lat tu należy napisać że w zależności od potrzeby rynku (popytu)
    zostanie wybrany do sprzedaży działka. Podkreślić należy że w zasadzie działki te niewiele
    się różnią między sobą wielkością, położeniem i ceną”.
    Na pytanie Organu „Czy Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług?” Wnioskodawca wskazał, że „Nie, Pan A.A. nigdy nie był
    zarejestrowany jako podatnik VAT oraz nie ma zamiaru/potrzeby rejestrować się do tego
    podatku. Informacja w tym przedmiocie podana została we wniosku ORD-IN na stronie 4:

    „W przedmiotowej sprawie Wnioskujący jest osobą fizyczną jednak nie spełnia przesłanek
    do uznania go za osobę prowadzącą działalność gospodarczą (patrz ust. 2), do której
    odsyła ustęp 1 art. 15 u.p.t.u. Zgodnie, bowiem z ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, do których
    Wnioskujący nie należy - nie prowadzi on, bowiem żadnej działalności gospodarczej, jego
    jedynym źródłem dochodu jest umowa o pracę”.
    Na pytanie Organu „W jaki sposób był wykorzystywany przez Wnioskodawcę grunt (działka
    przed podziałem oraz działki powstałe w wyniku podziału)? Czy był wykorzystywany w
    działalności gospodarczej?” Wnioskodawca wskazał, że „Odpowiedź na to pytanie znajduje
    się we wniosku ORD-IN na stronie 3 przy opisie stanu faktycznego: „Poza wystąpieniem o
    podział Pan A.A. w żaden sposób nie wykorzystywał działek ani nie poczynił na nich
    żadnych inwestycji - działki nie zostały ogrodzone, uzbrojone, nie wystąpiono o
    podłączenie do kanalizacji, energii, gazu, itd. Samo wystąpienie o wstępny podział
    nieruchomości poczyniony został w celu realizacji sprzedaży nieruchomości. Jedyny
    sposób użytkowania działki to posadzenie tam paru krzewów odmiany wierzby (0,18ha) -
    na własne potrzeby - a następnie jej ścinka i ogrzewanie nią domu, w którym mieszka oraz
    część pola było oddane w dzierżawę do użytku rolnego w celu zapobiegnięcia
    wyjałowieniu ziemi. Przy czym podkreślić należy, że ustalono z osobą dla której
    wydzierżawiono kawałek ziemi (0,787 ha, 2004-2018 r., a w roku 2018 był zebrany ostatni
    plon z tej dzierżawy), że opłata za dzierżawę będzie symboliczna i w skali roku wyniesie
    równowartość podatku rolnego do jakiego Pan A.A. jest zobowiązany płacić. Wnioskujący
    chciał tym samym podtrzymać walory uprawne ziemi i zminimalizować koszty jej
    posiadania - sama dzierżawa nie miała zaś charakteru zawodowego lecz wyłącznie
    prywatnie”. Kolejne informacje w przedmiocie pytania nr 4 są na stronie 4 wniosku ORD-
    IN: „Sytuacja Wnioskującego jest dosyć prosta po otrzymaniu darowizny od ojca P. A.A. nie
    miał czasu wykorzystywać gruntu do uprawy roli, nie miał też ochoty prowadzić
    gospodarstwa rolnego, w związku z tym celem zabezpieczenia majątku prywatnego
    wydzierżawił go na cele rolne jedynie po to aby ziemia nie straciła walorów rolnych - nie
    stała się jałowa”. Kolejna informacja w tym temacie jest na stronie 8 wniosku ORD-IN:
    „więc w chwili nabycia działki nic nie świadczyło o zamiarze wykorzystania jej do
    prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a sam fakt nabycia związany był z
    uwarunkowaniami rodzinnymi. Pierwsze działania zmierzające do zbycia działki podjęte
    zostały wiele lat po jej nabyciu - po 15 latach. Nieruchomość nie była nigdy
    wykorzystywana do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, nigdy nie było
    takiego zamiaru”. Podsumowując informacje wymienione we wniosku ORD-IN stwierdzić
    należy że po nabyciu drogą darowizny działki rolnej w 2004 r. Wnioskujący był jej
    właścicielem przez ponad 15 lat. W trakcie posiadania działki - jeszcze przed jej podziałem
    Pan A.A. nie wykorzystywał przedmiotowej działki do pozarolniczej działalności
    gospodarczej ani do działalności rolniczej. Wnioskujący nigdy nie wykonywał żadnych
    czynności, które świadczyłyby o prowadzeniu rolniczej lub pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Jeszcze przed podziałem działki Pan A.A. wydzierżawił działkę jedynie za
    symboliczną opłatę tak aby ziemia nie straciła swoich uprawnych walorów - dzierżawa
    części ziemi miała miejsce w latach 2004-2018. Jedyny sposób w jaki Pan A.A. osobiście
    użytkował ziemię jeszcze przed podziałem to posadzenie na niej paru krzewów odmiany
    wierzby na własne potrzeby, a następnie jej ścinka i ogrzewanie tym swojego prywatnego
    domu. W roku 2019 Wnioskujący wystąpił o podział działki a w marcu 2020 r. dokonano
    formalnego (pisemnego) jej podzielenia. Zatem od zakończenia wydzierżawiania działki
    ziemia leżała odłogiem i nie była w żaden sposób fizycznie ani prawnie wykorzystywana -
    ani do celów prywatnych (do momentu sprzedaży 2 działek) ani do celów prowadzenia
    jakiejkolwiek działalności czy to rolniczej czy pozarolniczej, ponieważ Wnioskujący nigdy
    nie podejmował żadnych działań, przedsięwzięć ani planów, które uznać by można za
    prowadzenie rolniczej lub pozarolniczej działalności gospodarczej. Po dokonaniu podziału
    - działki stały cały czas puste wżadny sposób nie wykorzystywane”.

    Na pytanie Organu „Czy Wnioskodawca wykorzystywał działkę przed podziałem lub działki
    powstałe w wyniku podziału w działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn.
    zm.)?” Wnioskodawca wskazał, że „Nie. Tak jak powielono informacje z wniosku ORD-IN w
    pkt 4 (punkt wyżej) stwierdzić należy że Wnioskujący nigdy nie wykorzystywał (zarówno
    przed jak i po podziale działki) gruntu/gruntów do działalności rolniczej w rozumieniu art.
    2 pkt 15 u.p.o.t.u.”.
    Na pytanie Organu „Czy z działki przed podziałem lub działek powstałych w wyniku
    podziału Wnioskodawca dokonywał/będzie dokonywał zbiorów i dostaw (sprzedaż)
    produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20 ww. ustawy? Jeżeli tak, to czy dostawa była
    /będzie opodatkowana czy zwolniona?” Wnioskodawca wskazał, że „Podsumowując
    odpowiedź na pytanie nr 4 w zakresie podatku VAT stwierdzić należy że Wnioskujący nigdy
    nie dokonywał zbiorów i dostaw (sprzedaży) produktów rolnych i nigdy też nie miał
    takiego zamiaru i nadal nie ma takiego zamiaru. Jak podkreślono we wniosku ORD-IN
    jedynym źródłem utrzymania P. A.A. była, jest i będzie praca na pełnym etacie w oparciu o
    umowę o prace. Z tego też powodu oraz dodatkowo opieki nad ojcem w podeszłym wieku
    Wnioskujący nie ma czasu ani zamiaru trudnić się dodatkowym zajęciem czy to w postaci
    prowadzenia pozarolniczej czy też rolniczej działalności gospodarczej. We wniosku ORD-IN
    na stronie trzeciej jest następująca informacja: „Jedyny sposób użytkowania działki to
    posadzenie tam paru krzewów odmiany wierzby (0,18 ha) - na własne potrzeby - a
    następnie jej ścinka i ogrzewanie nią domu, w którym mieszka oraz część pola było
    oddane w dzierżawę do użytku rolnego w celu zapobiegnięcia wyjałowieniu ziemi. Przy
    czym podkreślić należy, że ustalono z osobą, dla której wydzierżawiono kawałek ziemi
    (0,787 ha, 2004-2018 r., a w roku 2018 był zebrany ostatni plon z tej dzierżawy), że opłata
    za dzierżawę będzie symboliczna i w skali roku wyniesie równowartość podatku rolnego
    do jakiego Pan A.A. jest zobowiązany płacić. Wnioskujący chciał tym samym podtrzymać
    walory uprawne ziemi i zminimalizować koszty jej posiadania - sama dzierżawa nie miała
    zaś charakteru zawodowego lecz wyłącznie prywatnie”. Zatem podsumowując stwierdzić
    należy że P. A.A. nigdy na działce zarówno przed jak i po podziale nie dokonywał i nie ma
    zamiaru dokonywać zbiorów i dostaw (sprzedaży) produktów rolnych w rozumieniu art. 2
    pkt 20 ww. ustawy”.
    Na pytanie Organu „Czy Zainteresowany jest/był rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa
    w art. 2 pkt 19 ww. ustawy, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy?” Wnioskodawca wskazał, że „Jak już
    wyjaśniono w pkt 4 (powyżej), w którym przytoczono wyjaśnienia z wniosku ORD-IN Pan A.
    A. nigdy nie był, nie jest ani nie ma zamiaru być rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w
    art. 2 pkt 19 u.p.t.u. Dodatkowo Wnioskodawca dodał, że nigdy nie był, nie jest ani nie
    zamierza być zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług ponieważ nigdy
    nie prowadził, nie prowadzi i nie ma zamiaru prowadzić pozarolniczej lub rolniczej
    działalności gospodarczej”.
    Na pytanie Organu „Czy działki, mające być przedmiotem sprzedaży, były/są
    wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług?
    Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną od podatku, do której były wykorzystywane działki,
    wykonywał/wykonuje Wnioskodawca?” Wnioskodawca wskazał, że „Działki były
    wykorzystywane tak jak opisano to we wniosku ORD-IN oraz ponownie przytoczono i
    podsumowano w odpowiedzi na pytanie nr 4 w zakresie podatku VAT - działki nie były, nie
    są i nie będą wykorzystywane na cele działalności rolniczej ani pozarolniczej. Działki
    wykorzystywane były wyłącznie do celów prywatnych zatem do ich wykorzystywania
    ustawa o podatku od towarów i usług w ogóle się nie stosuje. Podsumowując informacje
    wymienione we wniosku ORD-IN stwierdzić należy że po nabyciu drogą darowizny działki
    rolnej w 2004 r. Wnioskujący był jej właścicielem przez ponad 15 lat. W trakcie posiadania
    działki - jeszcze przed jej podziałem Pan A.A. nie wykorzystywał przedmiotowej działki do
    pozarolniczej działalności gospodarczej ani do działalności rolniczej bowiem Wnioskujący

    nigdy nie wykonywał żadnych czynności, które świadczyłyby o prowadzeniu rolniczej lub
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Jeszcze przed podziałem działki Pan A.A.
    wydzierżawił działkę jedynie za symboliczną opłatę tak aby ziemia nie straciła swoich
    uprawnych walorów - dzierżawa części ziemie miała miejsce w latach 2004-2018. Jedyny
    sposób w jakich Pan A.A. osobiście użytkował ziemię jeszcze przed podziałem to
    posadzenie na niej paru krzewów odmiany wierzby na własne potrzeby, a następnie jej
    ścinka i ogrzewanie tym swojego prywatnego domu. W roku 2019 Wnioskujący wystąpił o
    podział działki a w marcu 2020 r. dokonano formalnego (pisemnego) jej podzielenia.
    Zatem od zakończenia wydzierżawiania działki ziemia leżała odłogiem i nie była w żaden
    sposób fizycznie ani prawnie wykorzystywana - ani do celów prywatnych (do momentu
    sprzedaży 2 działek) ani do celów prowadzenia jakiejkolwiek działalności czy to rolniczej
    czy pozarolniczej. Wnioskujący nigdy nie podejmował żadnych działań, przedsięwzięć ani
    planów, które uznać by można za prowadzenie rolniczej lub pozarolniczej działalności
    gospodarczej”.
    Na pytanie Organu (oznaczone nr 9) „Czy działki, powstałe w wyniku podziału były lub do
    dnia sprzedaży będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umów najmu,
    dzierżawy, innych (jakich)?” Wnioskodawca wskazał, że „To zagadnienie omówione jest we
    wniosku ORD-IN oraz w podsumowaniu w odpowiedzi na pytanie 4 z zakresu podatku
    VAT: „Poza wystąpieniem o podział Pan A.A. w żaden sposób nie wykorzystywał działek ani
    nie poczynił na nich żadnych inwestycji - działki nie zostały ogrodzone, uzbrojone, nie
    wystąpiono o podłączenie do kanalizacji, energii, gazu, itd. Samo wystąpienie o wstępny
    podział nieruchomości poczyniony został w celu realizacji sprzedaży nieruchomości.
    Jedyny sposób użytkowania działki to posadzenie tam paru krzewów odmiany wierzby
    (0,18 ha) - na własne potrzeby - a następnie jej ścinka i ogrzewanie nią domu, w którym
    mieszka oraz część pola było oddane w dzierżawę do użytku rolnego w celu
    zapobiegnięcia wyjałowieniu ziemi. Przy czym podkreślić należy, że ustalono z osobą dla
    której wydzierżawiono kawałek ziemi (0,787 ha, 2004-2018 r., a w roku 2018 był zebrany
    ostatni plon z tej dzierżawy), że opłata za dzierżawę będzie symboliczna i w skali roku
    wyniesie równowartość podatku rolnego do jakiego Pan A.A. jest zobowiązany płacić.
    Wnioskujący chciał tym samym podtrzymać walory uprawne ziemi i zminimalizować
    koszty jej posiadania - sama dzierżawa nie miała zaś charakteru zawodowego lecz
    wyłącznie prywatnie”.
    Kolejne informacje w przedmiocie pytania nr 9 są na stronie 4 wniosku ORD-IN: „Sytuacja
    Wnioskującego jest dosyć prosta po otrzymaniu darowizny od ojca P. A.A. nie miał czasu
    wykorzystywać gruntu do uprawy roli, nie miał też ochoty prowadzić gospodarstwa
    rolnego, w związku z tym celem zabezpieczenia majątku prywatnego wydzierżawił go na
    cele rolne jedynie po to aby ziemia nie straciła walorów rolnych - nie stała się jałowa”.
    Kolejna informacja w tym temacie jest na stronie 8 wniosku ORD-IN: „więc w chwili
    nabycia działki nic nie świadczyło o zamiarze wykorzystania jej do prowadzenia
    pozarolniczej działalności gospodarczej, a sam fakt nabycia związany był z
    uwarunkowaniami rodzinnymi. Pierwsze działania zmierzające do zbycia działki podjęte
    zostały wiele lat po jej nabyciu – po 15 latach. Nieruchomość nie była nigdy
    wykorzystywana do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, nigdy nie było
    takiego zamiaru”.
    Podsumowując informacje wymienione we wniosku ORD-IN stwierdzić należy, że po
    nabyciu drogą darowizny działki rolnej w 2004 r. Wnioskujący był jej właścicielem przez
    ponad 15 lat. W trakcie posiadania działki - jeszcze przed jej podziałem Pan A.A. nie
    wykorzystywał przedmiotowej działki do pozarolniczej działalności gospodarczej ani do
    działalności rolniczej. Wnioskujący nigdy nie wykonywał żadnych czynności, które
    świadczyłyby o prowadzeniu rolniczej lub pozarolniczej działalności gospodarczej. Jeszcze
    przed podziałem działki Pan A.A. wydzierżawił działkę jedynie za symboliczną opłatę tak
    aby ziemia nie straciła swoich uprawnych walorów - dzierżawa części ziemi miała miejsce
    w latach 2004-2018. Jedyny sposób w jakich Pan A.A. osobiście użytkował ziemię jeszcze

    przed podziałem to posadzenie na niej paru krzewów odmiany wierzby na własne
    potrzeby, a następnie jej ścinka i ogrzewanie tym swojego prywatnego domu. W roku
    2019 Wnioskujący wystąpił o podział działki a w marcu 2020 r. dokonano formalnego
    (pisemnego) jej podzielenia. Zatem od zakończenia wydzierżawiania działki ziemia leżała
    odłogiem i nie była w żaden sposób fizycznie ani prawnie wykorzystywana - ani do celów
    prywatnych (do momentu sprzedaży 2 działek) ani do celów prowadzenia jakiejkolwiek
    działalności czy to rolniczej czy pozarolniczej ponieważ Wnioskujący nigdy nie podejmował
    żadnych działań, przedsięwzięć ani planów, które uznać by można za prowadzenie
    rolniczej lub pozarolniczej działalności gospodarczej”.
    Podsumowując ponownie stwierdzić należy że działki powstałe w wyniku podziału nie były
    i nie będą do dnia ich ewentualnej sprzedaży (lub sprzedaży, która już nastąpiła co do 2
    działek) udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innych
    umów”.
    Na pytanie Organu „Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 9 jest twierdząca, należy wskazać, czy
    to udostępnianie było/będzie odpłatne czy nieodpłatne?” Wnioskodawca wskazał, że
    „Odpowiedź na pytanie nr 9 jest przeczące zatem pytanie nr 10 nie dotyczy
    Wnioskującego”.
    Na pytanie Organu „Czy przed sprzedażą zostały/zostaną podjęte kroki mające na celu
    podwyższenie wartości działek (jeśli tak – należy wskazać jakie i przez kogo)?”
    Wnioskodawca wskazał, że „Odpowiedź na te pytanie znajduje się we wniosku ORD-IN
    zarówno w opisie stanu faktycznego jak i w uzasadnieniu swoje stanowiska, poniżej cytuje
    Pan szeroko omówioną te kwestię: „Poza wystąpieniem o podział Pan A.A. w żaden
    sposób nie wykorzystywał działek ani nie poczynił na nich żadnych inwestycji - działki nie
    zostały ogrodzone, uzbrojone, nie wystąpiono o podłączenie do kanalizacji, energii, gazu,
    itd. Samo wystąpienie o wstępny podział nieruchomości poczyniony został w celu realizacji
    sprzedaży nieruchomości”.
    Na stronie 7 wniosku ORD-IN jest następująca informacja: „Podkreślić należy, że
    Wnioskujący dokonał jedynie podziału działki oraz zlecił pośrednikowi nieruchomości ich
    sprzedaż”.
    Na stronie 8 wniosku ORD-IN jest zapis: „Także i w niniejszej sprawie Wnioskodawca nie
    podejmował kompleksu działań charakteryzujących profesjonalistę działającego na rynku
    obrotu nieruchomościami, bo przykładowo nie podejmował i nie zamierza podejmować
    działań mających na celu uzbrojenie gruntu, ogrodzenie działek, wyposażenie je w media,
    nie utwardzał drogi, a dopiero podjęcie takich działań wymagałoby zaangażowania
    większych środków, czasu, organizacji. Podjęte przez skarżącego działania były
    stosunkowo proste, nie wymagały nadzwyczajnej wiedzy ani umiejętności w zakresie
    oceny ryzyka, nie angażowały większych środków finansowych - sytuacja faktyczna jest
    dokładnie taka sama jak w orzeczeniu WSA w Łodzi (I SA/Łd 416/19) jest najnowsze, bo aż
    z listopad 2019 co potwierdza w całości kontynuację linii orzecznictwa Sądów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskującego, podjęte przeze niego czynności dotyczące
    sprzedaży działek mieszczą się w ramach zarządu majątkiem osobistym, pozbawionym
    cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
    Samo wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek (pozytywne zaopiniowanie
    wstępnego projektu podziału) nie wykracza poza działania mieszczące się w zwykłym
    zarządzie własnymi sprawami majątkowymi”.
    Podsumowując przed sprzedażą nie zostały i nie zostaną podjęte kroki mające na celu
    podwyższenie wartości działek”.
    Na pytanie Organu „Jakich czynności dokonał/dokona do dnia sprzedaży Wnioskodawca w
    odniesieniu do działek będących przedmiotem sprzedaży?” Wnioskodawca wskazał, że
    „Odpowiedź na to pytanie również znajduje się we wniosku ORD-IN - poniżej cytatu opisu:
    „Poza wystąpieniem o podział Pan A.A. w żaden sposób nie wykorzystywał działek ani nie
    poczynił na nich żadnych inwestycji - działki nie zostały ogrodzone, uzbrojone, nie

    wystąpiono o podłączenie do kanalizacji, energii, gazu, itd. Samo wystąpienie o wstępny
    podział nieruchomości poczyniony został w celu realizacji sprzedaży nieruchomości”.
    Na stronie 7 wniosku ORD-IN jest następująca informacja: „Podkreślić należy, że
    Wnioskujący dokonał jedynie podziału działki oraz zlecił pośrednikowi nieruchomości ich
    sprzedaż”.
    Na stronie 8 wniosku ORD-IN jest zapis: „Także i w niniejszej sprawie Wnioskodawca nie
    podejmował kompleksu działań charakteryzujących profesjonalistę działającego na rynku
    obrotu nieruchomościami, bo przykładowo nie podejmował i nie zamierza podejmować
    działań mających na celu uzbrojenie gruntu, ogrodzenie działek, wyposażenie je w media,
    nie utwardzał drogi, a dopiero podjęcie takich działań wymagałoby zaangażowania
    większych środków, czasu, organizacji. Podjęte przez skarżącego działania były
    stosunkowo proste, nie wymagały nadzwyczajnej wiedzy ani umiejętności w zakresie
    oceny ryzyka, nie angażowały większych środków finansowych - sytuacja faktyczna jest
    dokładnie taka sama jak w orzeczeniu WSA w Łodzi (I SA/Łd 416/19) jest najnowsze, bo aż
    z listopad 2019 co potwierdza w całości kontynuację linii orzecznictwa Sądów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskującego, podjęte przeze niego czynności dotyczące
    sprzedaży działek mieszczą się w ramach zarządu majątkiem osobistym, pozbawionym
    cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
    Samo wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek (pozytywne zaopiniowanie
    wstępnego projektu podziału) nie wykracza poza działania mieszczące się w zwykłym
    zarządzie własnymi sprawami majątkowymi”.
    Podsumowując stwierdzić należy że na działkach, które zostały już sprzedane (dwie działki)
    i ewentualnie jedna działka, która może zostanie sprzedana od chwili wydzielenia ich
    odrębności nie dzieje się nic poza zleceniem pośrednikowi nieruchomości ich sprzedaży.
    Na terenie tych działek fizycznie oraz formalnie nie są podejmowane żadne inne działania
    - działki nie są uprawiane rolnie, nie są dzierżawione, wynajmowane lub w żaden inny
    sposób udostępniane osobom trzecim. Działki nie są wykorzystywane do prowadzenia
    pozarolniczej lub rolniczej działalności gospodarczej - nic na nich się nie dzieje ale też w
    związku z nimi nie są podejmowane żadne prawne przedsięwzięcia”.
    Na pytanie Organu „Czy do dnia sprzedaży Wnioskodawca wystąpi o przyłączenie działek,
    które będą przedmiotem sprzedaży do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej i
    gazowej?” Wnioskodawca wskazał, że „Na to pytanie również jest odpowiedź we wniosku
    ORD-IN - poniżej cytaty: Na stronie 3 - opis stanu faktycznego: „Poza wystąpieniem o
    podział Pan A.A. w żaden sposób nie wykorzystywał działek ani nie poczynił na nich
    żadnych inwestycji - działki nie zostały ogrodzone, uzbrojone, nie wystąpiono o
    podłączenie do kanalizacji, energii, gazu, itd. Samo wystąpienie o wstępny podział
    nieruchomości poczyniony został w celu realizacji sprzedaży nieruchomości”.
    Na stronie 7 wniosku ORD-IN jest następująca informacja: „Podkreślić należy, że
    Wnioskujący dokonał jedynie podziału działki oraz zlecił pośrednikowi nieruchomości ich
    sprzedaż”.
    Na stronie 8 wniosku ORD-IN: „Także i w niniejszej sprawie Wnioskodawca nie
    podejmował kompleksu działań charakteryzujących profesjonalistę działającego na rynku
    obrotu nieruchomościami, bo przykładowo nie podejmował i nie zamierza podejmować
    działań mających na celu uzbrojenie gruntu, ogrodzenie działek, wyposażenie je w media,
    nie utwardzał drogi, a dopiero podjęcie takich działań wymagałoby zaangażowania
    większych środków, czasu, organizacji. Podjęte przez skarżącego działania były
    stosunkowo proste, nie wymagały nadzwyczajnej wiedzy ani umiejętności w zakresie
    oceny ryzyka, nie angażowały większych środków finansowych”.
    Podsumowując Wnioskujący do dnia sprzedaży dwóch działek oraz do dnia sprzedaży
    ewentualnej trzeciej działki nie wystąpił i nie ma zamiaru występować o przyłącze, sieci

    wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej, gazowej oraz wszelkiej innej jaka występuje
    na rynku obecnie lub dopiero będzie w przyszłości występować na rynku w odniesieniu do
    przedmiotowych działek”.
    Na pytanie Organu „W związku ze wskazaniem, że przedmiotem dzierżawy była część
    działki (0,787 ha z 1,00 ha) należy wskazać w jaki sposób (do jakich celów) była
    wykorzystywana pozostała część działki, która nie była przedmiotem dzierżawy?”
    Wnioskodawca wskazał, że „Teren działki, który nie był przedmiotem dzierżawy był
    wykorzystywany jedynie do własnych i osobistych celów – przez pewien okres rosły tam
    wierzby energetyczne, które po wyrośnięciu były samodzielnie ścinane i służyły za materiał
    opałowy w piecu w prywatnym domu Wnioskującego przy ul. ... w .... Innymi słowy służyły
    Wnioskującemu do ogrzania prywatnego domu”.
    Na pytanie Organu „Czy działki objęte zakresem pytania, obejmują swoim obszarem
    grunt, który był przedmiotem dzierżawy?” Wnioskodawca wskazał, że „Działki, które
    zostały już sprzedane były we wcześniejszych latach przedmiotem dzierżawy. Natomiast
    co do działki, która ewentualnie może zostać sprzedana w przyszłości, trudno się w tym
    temacie wypowiedzieć, ponieważ w chwili obecnej Wnioskujący nie jest w stanie wskazać
    konkretną działkę, która ewentualnie może będzie sprzedana. To zależy od ewentualnych
    preferencji oraz zainteresowania przyszłych nabywców”.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 3 września 2020 r. i
    oznaczone nr 1):
    Czy w związku z powyższym na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż
    (już dokonana) 2 nieruchomości/działek oraz planowana sprzedaż (w bieżącym lub
    kolejnym roku ale maksymalnie do 5 lat) jeszcze jednej działki budowlanej nie będzie
    wykonywana w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą i
    koniecznością opodatkowania tym podatkiem sprzedawanych działek?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z 3
    września 2020 r., oznaczone nr 1)
    Zdaniem wnioskującego, sprzedaż nieruchomości nie jest i nie będzie wykonywana w
    charakterze podatnika w rozumienie art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. a jedynie będzie transakcją
    prywatną - to nieograniczone prawo wykonywania własności a zatem nie podlega ono
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z brzemieniem art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U.2018.2174 t.
    j. ze zm.) - dalej u.p.t.u.: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
    W przedmiotowej sprawie Wnioskujący jest osobą fizyczną (patrz ust. 1) jednak nie spełnia
    przesłanek do uznania go za osobę prowadzącą działalność gospodarczą (patrz ust. 2), do
    której odsyła ustęp 1 art. 15 u.p.t.u. Zgodnie, bowiem z ust. 2 działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, do których
    Wnioskujący nie należy - nie prowadzi on, bowiem żadnej działalności gospodarczej, jego
    jedynym źródłem dochodu jest umowa o pracę. Nie można też powiedzieć, że

    wykorzystuje on towary lub wartości niematerialne i prawne w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęcie, że osoba fizyczna sprzedając działki
    przeznaczone pod zabudowę działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług
    prowadzącego w tym zakresie handlową działalność gospodarczą wymaga ustalenia czy
    działalność ta przybiera formę zawodową, zorganizowaną i ciągłą, przejawiającą się np. w
    nabyciu terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojeniu, wystąpienia o zgody do
    przyłączenia kanalizacji, wody, energii, prądu a także późniejsze podłączenie tych mediów,
    wydzieleniu dróg wewnętrznych, działaniu marketingowym podjętym w celu sprzedaży
    działek, wykraczającym poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskaniu decyzji o warunkach
    zabudowy, wystąpieniu o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, czy prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju. Sytuacja Wnioskującego jest dosyć prosta po
    otrzymaniu darowizny od ojca P. A.A. nie miał czasu wykorzystywać gruntu do uprawy roli,
    nie miał też ochoty prowadzić gospodarstwa rolnego, w związku z tym celem
    zabezpieczenia majątku prywatnego wydzierżawił go na cele rolne jedynie po to aby
    ziemia nie straciła walorów rolnych - nie stała się jałowa. Aby znaleźć do tego celu stałego
    zainteresowanego postanowił pobierać za to opłatę symboliczną. Nie można zatem uznać,
    że celem dzierżawy było osiągnięcie zysków - celem dzierżawy było jedynie
    zminimalizowanie prywatnych kosztów posiadania oraz zachowanie walorów uprawnych
    ziemi. Podczas okresu dzierżawy trudno też doszukiwać się cech zorganizowania – nie
    było żadnej organizacji dzierżawy, która mogłaby przypominać działalność podmiotów
    trudniących się tym w sposób profesjonalny. Dlatego też zdaniem Wnioskującego takie
    działania nie spełniają znamiona zorganizowanej działalności gospodarczej w rozumieniu
    u.p.t.u.
    Taką interpretację działalności gospodarczej w przedmiocie sprzedaży nieruchomości
    przyjmują w zasadzie wszystkie Sądy - poniżej przykłady orzeczeń:
    - Wyrok z dnia 15 stycznia 2020 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy,
      znak I SA/Bd 688/19, teza: „Nieprzekonujące jest stwierdzenie, iż za uznaniem
      podatnika za profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą przemawia
      fakt, że działka przez okres około 4 lat przed sprzedażą była dzierżawiona”.
    - Wyrok z dnia 22 lipca 2020 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
      znak: I SA/Bd 91/20, teza: „Skarżący otrzymał od ojca działkę o powierzchni 3,46 ha,
      którą początkowo wykorzystywano na cele rolnicze, kontynuując działalność ojca.
      Logiczne jest, że do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, osobistych
      działka o powierzchni aż 3,46 ha była za duża, zatem racjonalna była decyzja o
      sprzedaży jej części w celu pozyskania środków na inne prywatne cele. Nie można tego
      utożsamiać z rozpoczęciem działalności gospodarczej. Żaden z argumentów
      przytaczanych przez organ na poparcie tezy, że skarżący sprzedając działki działał jako
      podatnik VAT, nie trafia do przekonania. Można postawić retoryczne pytanie, czego nie
      powinno się robić, aby zachowanie w oczach organu nie nabrało cech działalności
      gospodarczej: wieszać baneru, dawać ogłoszenia w Internecie, korzystać z pomocy
      ojca, czy też może nie dzielić działki na mniejsze w celu sprzedaży”.
    - Wyrok z dnia 30 czerwca 2020 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
      znak I SA/Bd 77/20, teza: „Żaden z argumentów przytaczanych przez organ na
      poparcie tezy, że podatniczka sprzedając działki działała jako podatnik VAT, nie trafia
      do przekonania. Można postawić retoryczne pytanie: czego podatniczka nie powinna
      była robić, aby jej zachowanie w oczach organu nie nabrało cech działalności
      gospodarczej: wieszać baneru, dawać ogłoszenia w internecie, korzystać z pomocy
      ojca i brata - współwłaściciela, czy też może nie powinna dzielić działki na mniejsze w
      celu sprzedaży? Trudno oprzeć się wrażeniu, że to w gruncie rzeczy sama liczba
      działek (14) sprzedanych w okresie 2015-2017 skłoniła organ do przyjęcia tezy, że
      miała miejsce działalność gospodarcza. Liczba transakcji w świetle orzecznictwa TSUE i
      NSA nie jest natomiast okolicznością przesądzającą”.

    - Wyrok z dnia 28 października 2015 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Gdańsku, znak I SA/Gd 8, teza: „Wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży
      działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo jednakże w
      okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy nie
      przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem
      VAT. Konieczne jest, bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował
      on w charakterze podatnika, tj., jako osoba angażująca środki podobne do
      wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w
      stosunku to tego gruntu”.
    - Wyrok z dnia 13 stycznia 2016 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie,
      znak I SA/Ol 680/15, teza: „Przyjęcie, że osoba fizyczna, sprzedając działki budowlane
      działała w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą,
      wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
      (profesjonalną), stałą (powtarzalną, z zamiarem jej kontynuowania) oraz
      zorganizowaną”.
    - Wyrok z dnia 18 kwietnia 2013 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie,
      znak I SA/Sz 917/12, teza: „Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku
      osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach
      handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji
      sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a
      czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”. Co do tego orzeczenia Sąd
      wyraził jasny pogląd w tezie (same tezy mają służyć wykładni rozumieniu przepisów
      prawa także i dla organów skarbowych – to ukierunkowanie drogi poglądów), że
      nabycie, które nie jest z zamiarem sprzedaży – a darowizna jest właśnie takim
      nabyciem - oraz liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może być jedynym
      kryterium pozwalającym zakwalifikować zbywanie majątku do prowadzenia
      zorganizowanej działalności gospodarczej. Przy zorganizowanej działalności
      gospodarczej konieczne jest wykorzystanie i zaangażowanie profesjonalnych działań,
      które tworzą strukturę przedsiębiorstwa”.
    - Wyrok z dnia 8 maja 2019 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, znak: I FSK 987/17,
      teza: „Dla oceny, czy konkretny podmiot sprzedający działki funkcjonuje w charakterze
      podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u., nie mają znaczenia
      same intencje, jakimi kieruje się ów podmiot nabywając i następnie sprzedając
      nieruchomość, ani jakie potrzeby są w ten sposób zaspokajane. Kluczowe znaczenie
      mają przede wszystkim obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające
      odróżnić działania noszące cechy zawodowe, od tych, które mieszczą się w granicach
      zwykłego dysponowania majątkiem prywatnym”.
    Kiedy zatem mamy do czynienia z angażowaniem środków podobnych do
    wykorzystywanych przez handlowców? I tu linia orzecznictwa sądów jest bardzo
    jednoznaczna - sądy zgodnie stwierdzają, że za każdym razem należy porównać ogół
    działań do profesjonalnego charakteru, czyli do takich działań, które wykonują zwykle
    przedsiębiorcy trudniący się obrotem nieruchomości - przy czym pamiętać należy, że nie
    jest to wyłącznie parę przypadkowych działań, ale zorganizowane przedsięwzięcie
    zaplanowane i przeprowadzone w sposób profesjonalny i ciągły z zaangażowaniem
    środków, pracy oraz materiałów.
    Poniżej przykłady orzeczeń:
    - Wyrok z dnia 16 listopada 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
      znak: I SA/Po 573/17: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane
      działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą,
      (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
      zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
      obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę

      zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
      działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
      zagospodarowania terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
      przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
      zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze).
      Przy czym tego rodzaju aktywność "handlowa" wskazywać musi ciąg powyżej
      przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie jedynie stwierdzać fakt zaistnienia
      pojedynczych okoliczności”.
    - Wyrok z dnia 17 marca 2017 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, znak: I FSK 1643
      /15, teza: „1. Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w
      charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą, (jako
      handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
      zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
      obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
      zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
      działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
      zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową"
      wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
      stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności.
      2. Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie ma charakteru dominującego. Zakres transakcji nie może
      stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
      28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a
      czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
    - Wyrok z dnia 27 września 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
      znak: I SA/Po 773/17, teza: „Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna, sprzedając dziatki
      budowlane, działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
      gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
      przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej
      osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
      przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
      jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w
      celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji
      o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie
      planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową"
      wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
      stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności”.
    - Wyrok z dnia 13 października 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Poznaniu, znak: I SA/Po 276/17, „Dokonując oceny przedstawionego we wniosku
      zdarzenia przyszłego należy mieć na uwadze fakt, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna
      sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
      działalność gospodarczą, (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
      zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność
      czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w

      konsekwencji zorganizowaną. Przyjmuje się przy tym, że przy ocenie działalności
      osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać czynności podejmowane przez
      nią na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie. Należy
      przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
      inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
      prywatnym”.
    - Wyrok z dnia 11 września 2019 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie,
      znak I SA/OI 428/19, teza: „Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając grunty działa w
      charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą, (jako
      handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
      zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
      obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
      zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
      działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
      zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze”.
    - Wyrok z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
      Wrocławiu, znak: I SA/Wr 1150/12, teza: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając
      działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
      działalność gospodarczą, (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
      zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność
      czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w
      konsekwencji zorganizowaną; działalność gospodarcza musi być wykonywana w
      sposób niesporadyczny (stały). Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku
      osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach
      handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych”.
    Tak też będzie w przedmiotowej sprawie - spieniężony majątek zostanie wydatkowany na
    osobiste cele - pomoc dzieciom oraz bieżące rodzinne wydatki.
    - Wyrok z dnia 25 maja 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu,
      znak: I SA/Wr 357/12, teza: „1. Osobę, która nabyła działki gruntu, a następnie
      dokonuje ich dostawy, można uznać za podatnika podatku od towarów i usług tylko
      wówczas, jeżeli osoba ta, w celu dokonania wspomnianej sprzedaży, podejmuje
      aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
      wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
      2. Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając grunty działa w charakterze podatnika
      prowadzącego handlową działalność gospodarczą, (jako handlowiec) wymaga
      ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
      czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
      która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie
      terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
      wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek,
      wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
      zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze)”.
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2013 r, znak I FSK 239/12,
      teza: „Wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub
      przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo jednakże w okolicznościach wskazujących
      na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z

      tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest, bowiem
      ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w charakterze podatnika,
      tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a
      nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku to tego gruntu. Przyjęcie, że dana
      osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika
      prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
      ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
      czyli stałą. Istotna jest, więc ocena, czy z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że
      strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się tak jak handlowiec”.
    - Wyrok z dnia 10 października 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Poznaniu znak: I SA/Po 333/12, teza: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając
      działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
      działalność gospodarcza, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
      przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i
      zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji
      zorganizowaną”.
    - Wyrok z dnia 7 grudnia 2017 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego znak: I FSK 194/16,
      teza: „Okoliczności, takie jak: angażowanie swojego kapitału, częstotliwość, ilość
      nabytych i zbywanych gruntów, podział na odrębne działki, wydzielenie drogi
      dojazdowej, krótki okres pomiędzy zakupem, podziałem, zgłoszeniem do sprzedaży i
      zbyciem - niejednokrotnie, praktycznie niepozwalający na ich rolnicze wykorzystanie, a
      także fakt uatrakcyjnienia oferty poprzez zmianę przeznaczenia gruntów (oferowanie
      działek budowlanych) i zbycie osobom nieprowadzącym gospodarstw rolnych,
      świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej i wykluczają możliwość przyjęcia
      stanowiska, że jest to jedynie zarząd majątkiem osobistym”.
    - Wyrok z dna 24 listopada 2017 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, znak: SK 172/16,
      teza: „1. Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w
      charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
      handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
      zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
      obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
      zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
      działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
      zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową"
      wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
      stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności.
      2. Ocena, czy konkretne działania podejmowane przez podmioty dokonujące
      sprzedaży nieruchomości mieszczą się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym, czy
      też nie rozpatrywana musi być w oparciu o okoliczności danej sprawy i dotyczy
      wyłącznie ustalonego w niej stanu faktycznego, nie zaś wykładni art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.
      u.”.
    Wnioskujący jest również zdania, iż nie jest istotne (nie jest to kluczowe kryterium) jak ilość
    działek będzie sprzedawana, ponieważ on sam dokonał podziału jednej działki na 12, z
    czego 3 przeszły na własność miasta pod drogi dojazdowe, kierując się przede wszystkim
    dogodnością/łatwością potencjalnej sprzedaży - możliwości wykonania prawa własności.
    Podział jednej działki na dwie/cztery/sześć dużych nie ułatwiłby ich mu sprzedaży. Nie
    można, zatem ograniczać prawa własności w ten sposób, że ogranicza się faktyczne i
    realne wykonanie prawa własności na nieruchomości.
    Jako poparcie poniżej przykład linii orzecznictwa w tym temacie:

    - Wyrok z dnia 29 kwietnia 2014 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego - wyrok z dnia 29
      kwietnia 2014 r., znak: I FSK 621/13, teza: „1. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna
      sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
      działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
      zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka
      aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że
      jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego
      pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania
      marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
      ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy
      wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
      sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
      developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na
      tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
      przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych
      z tych okoliczności.
      2. Zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego
      nabytego na cele prywatne i po urzędowej zmianie przeznaczenia tego gruntu (bez
      udziału zbywcy), nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT,
      gdy brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie
      zbycia przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
      zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego -
      stałego i zorganizowanego - charakteru takiej działalności)”.
    Tu Sąd wyraźnie w drugiej tezie podkreślił, że nawet sprzedaż kilkunastu działek przy
    braku zaangażowania środków podobnych lub takich samych jak profesjonalne nie
    stanowi prowadzenia/wykonywania działalności gospodarczej.
    Poniżej kolejne orzeczenia:
    - Wyrok z dnia 30 stycznia 2019 r. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Opolu znak: I SA/Op 377/18, teza: „W drodze wykładni art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. nie
      można pozbawiać osób, którym przysługuje prawo własności, podejmowania działań
      ukierunkowanych na korzystne z ich punktu widzenia zbycie należącego do nich
      majątku. Właściciel realizując swoje uprawnienie do korzystania oraz dysponowania
      przedmiotem tego prawa może podejmować działania zmierzające do podziału
      nieruchomości. Okoliczności te same w sobie, podejmowane nawet znaczną ilość razy
      nie mogą przemawiać za uznaniem, że późniejsza sprzedaż nieruchomości następuje
      w ramach działalności gospodarczej”.
    W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów, zajmujących się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, zbycie działki/działek nie stanowi działalności handlowej podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym. W opinii Wnioskodawcy, podział i sprzedaż gruntów w ramach
    takiego zarządu nie świadczy o profesjonalnym i handlowym charakterze obrotu tymi
    nieruchomościami. Podkreślić należy, że Wnioskujący dokonał jedynie podziału działki
    oraz zlecił pośrednikowi nieruchomości ich sprzedaż. Powód podziału działek jest
    prozaiczny - łatwiejsze znalezienie nabywcy - łatwiej jest sprzedać tańsze nieruchomości,
    na które stać więcej ludzi niż znalezienie jednego nabywcy na znaczną wartość działki -
    jest to fakt powszechnie znany. Dodatkowo Wnioskujący zamierza pozostawić większą
    część działek z zamiarem przeznaczenia ich dla dzieci na cele mieszkaniowe, co czyni wiele
    rodziców a zamiar ten jest czysto osobistym i prywatnym aspektem życia.
    Jeżeli w rezultacie tych działań kwota uzyskana ze sprzedaży pojedynczych działek będzie
    większa od sprzedaży niepodzielonej działki to jest to efekt jak najbardziej pozytywny dla
    Wnioskodawcy, z którym się godzi, ponieważ nie oznacza, że sprzedający nie może zbyć

    przedmiotu sprzedaży z chęcią uzyskania jak największej ceny, gdyż również w obrocie
    „prywatnym” dąży się do uzyskania jak najkorzystniejszych warunków sprzedaży. Nie jest
    to, więc kryterium przesądzające, czy choćby wskazujące na prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami.
    Na poparcie tych twierdzeń poniżej przykłady orzecznictwa:
    - Wyrok z dnia 25 września 2019 r. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Krakowie, znak: I SA/Kr 515/19, teza: „Fakt, że skarżący zmienił status 3 działek z
      rolnego na budowlany oraz doprowadził do wydania wobec każdej z nich decyzji o
      warunkach zabudowy nie jest w ocenie sądu wystarczającym argumentem
      przemawiającym za dokonaniem związanej z nimi transakcji w ramach ciągłej,
      zorganizowanej i profesjonalnej działalności handlowej. Nie stanowi o tym zapewne
      chęć uzyskania wyższego zysku ze sprzedaży niż w przypadku zbycia działek o
      charakterze rolnym. Zbywanie, bowiem nieruchomości czy innych dóbr materialnych
      nie jest z założenia działalnością charytatywną a każdy sprzedający dąży do
      maksymalizacji swojego zysku. Jest to okoliczność jak najbardziej naturalna zarówno
      dla czynności związanych jak i niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W
      odniesieniu do prywatnego majątku, skarżący ma, zatem także prawo do podjęcia
      działań prowadzących do uzyskania korzystnej ceny zbycia dóbr materialnych, w tym
      nieruchomości. Nie można łączyć tego rodzaju metodyki działania li tylko z
      działalnością, którą można przypisać wyłącznie profesjonalistom. W czasach
      powszechnego korzystania z internetu, lepszego wykształcenia obywateli i ogólnie
      rozumianego postępu we wszystkich dziedzinach życia, nie można wymagać by
      samodzielnie i w odniesieniu do własnego majątku podatnicy nie mogli zachowywać
      racjonalności ekonomicznej”.
    - Wyrok z dnia 21 grudnia 2012 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, znak: I FSK 266
      /12, „Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa,
      jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się
      do okoliczności faktycznych danej sprawy. Wykonanie danej czynności (w przypadku
      sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo
      jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób
      częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje
      się podatnikiem VAT. Konieczne jest, bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej
      czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki
      podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie, jako osoba wykonująca prawo
      własności w stosunku do tego gruntu. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając
      działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
      działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
      zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Nie jest działalnością
      handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach
      odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i
      zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między
      czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
      opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie
      okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w
      celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego
      charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość
      osiągniętych z nich przychodów”.
    - Wyrok z dnia 23 lipca 2014 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu znak:
      I SA/Po 210/14, teza: „Zamiar uzyskania jak największej ceny sprzedaży gruntów w
      ramach zarządu majątkiem prywatnym nie jest kryterium wskazującym na
      prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż naturalne jest, że również w obrocie
      "prywatnym" dąży się do uzyskania jak najkorzystniejszych warunków sprzedaży. Nie
      jest takim kryterium również fakt niewykraczającego poza zwykłe ramy ogłoszeniowe

      informowania otoczenia o chęci zbycia takich gruntów, czy też skorzystanie z pomocy
      przy transakcji sprzedaży przedmiotowych gruntów z usług biura pośrednictwa
      nieruchomości”.
    Fakt dokonania pojedynczych działań zmierzających do sprzedaży działek nie przesądza,
    bowiem o aktywności handlowca, gdyż ogłoszenia o sprzedaży mogą równie dobrze
    odnosić się do zarządu majątkiem prywatnym. Dodatkowo zlecenie znalezienia nabywcy
    działek profesjonalnemu podmiotowi jest typowym działaniem dla osób prywatnych,
    które nie występują w profesjonalnym charakterze i nie znają realów rynku - stosownej
    ceny rynkowej, sposobów ogłaszania oferty, rozmowy z potencjalnymi nabywcami,
    negocjacji ceny oraz załatwiania wszelkich spraw formalnych u notariusza. Tymi
    działaniami zajmują się profesjonalnie pośrednicy nieruchomości i swoje oferty w
    szczególności kierują do osób prywatnych, którzy wymagają właśnie profesjonalnego
    wsparcia przy zakupie lub sprzedaży nieruchomości.
    Jako dowód prawidłowości poglądu poniżej orzeczenie:
    - Wyrok z dnia 14 czerwca 2018 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi , znak:
      I SA/Łd 175/18, teza: „Powierzenie sprzedaży nieruchomości pośrednikowi jest typową
      cechą sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności
      gospodarczej”.
    Na końcu najnowsze i najszersze orzeczenie z tezą, które w sposób jednoznaczny
    przekonać ma organy skarbowe o konieczności każdorazowego badania, analizowania i
    orzekania na podstawie wyczerpującego i całościowej analizie wszystkich czynności i
    działań Wnioskującego odnoszących się do handlowego/ bądź nie charakterze sprzedaży
    działek budowlanych:
    - wyrok z dnia 6 listopada 2019 r. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Łodzi, znak: I SA/Łd 416/19, teza: „Okoliczności świadczące o nieprofesjonalnym
      zbywaniu nieruchomości są następujące.
    Po pierwsze, wnioskodawca wraz z żoną otrzymali w darowiźnie od rodziców w zamian za
    prawo rodziców do emerytury rolniczej gospodarstwo rolne obejmujące działkę gruntu
    rolniczego pow. 2 ha i było to ponad 30 lat temu. A więc w chwili nabycia działki nic nie
    świadczyło o zamiarze wykorzystania jej do prowadzenia pozarolniczej działalności
    gospodarczej, a i sam fakt nabycia związany był z uwarunkowaniami rodzinnymi.
    Po drugie, pierwsze działania zmierzające do zbycia działki podjęte zostały wiele lat po jej
    nabyciu. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Po trzecie, oczywistym i naturalnym jest dążenie właściciela prywatnego majątku do
    zbycia go w taki sposób, aby uzyskać jak największą korzyść. Faktem powszechnie znanym
    jest to, że zwykle podział gruntu o charakterze rolniczym na mniejsze działki, które już
    rolniczego charakteru nie będą miały, pozwoli na uzyskanie lepszych cen za zbywany
    grunt.
    Po czwarte, wnioskodawca nie podejmował kompleksu działań charakteryzujących
    profesjonalistę działającego na rynku obrotu nieruchomościami, bo przykładowo nie
    podejmował i nie zamierza podejmować działań mających na celu uzbrojenie gruntu,
    ogrodzenie działek, wyposażenie je w media, nie utwardzał drogi, a dopiero podjęcie
    takich działań wymagałoby zaangażowania większych środków, czasu, organizacji. Podjęte
    przez skarżącego działania były stosunkowo proste, nie wymagały nadzwyczajnej wiedzy,
    umiejętności w zakresie oceny ryzyka, nie angażowały większych środków finansowych.
    Po piąte, nawet wystąpienie o warunki zabudowy związane było z konkretną ofertą od
    konkretnego, potencjalnego nabywcy wszystkich działek, który chciał mieć pewność, że
    będzie mógł na nabytej nieruchomości realizować planowaną przez siebie inwestycję.

    Po szóste, poszukiwanie nabywcy nieruchomości poprzez zamieszczenie zwykłych
    ogłoszeń na portalu ogłoszeniowym nie jest działaniem wyróżniającym podmioty
    prowadzące gospodarczą. Zwykłe ogłoszenia to nie reklama, która charakteryzuje
    profesjonalistów na rynku obrotu nieruchomościami”.
    To orzeczenie w sposób wyczerpujący i precyzyjny obrazuje dokładny opis stanu
    faktycznego Pana A.A., który nabył darowizną nieruchomość od ojca, aby on mógł nabyć
    prawo do emerytury. A więc w chwili nabycia działki nic nie świadczyło o zamiarze
    wykorzystania jej do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a sam fakt
    nabycia związany był z uwarunkowaniami rodzinnymi.
    Pierwsze działania zmierzające do zbycia działki podjęte zostały wiele lat po jej nabyciu -
    po 15 latach. Nieruchomość nie była nigdy wykorzystywana do prowadzenia pozarolniczej
    działalności gospodarczej, nigdy nie było takiego zamiaru. Wieloletnia dzierżawa gruntów
    rolnych również nie można kojarzyć ani utożsamiać z pozarolniczą działalnością
    gospodarczą - na tej samej zasadzie osoby prywatne latami wynajmują swoje prywatne
    mieszkania i jest to tzw. najem prywatny, który również może się skończyć w chwili
    sprzedaży prywatnego mieszkania. Co jest naturalne i najczęściej podyktowane zmianami
    osobistych planów życiowych. Zatem stosując zasadę proporcjonalności (podobne sprawy
    należy rozpatrywać podobnie z poszanowaniem równości społecznej) tę dzierżawę należy
    traktować wyłącznie w sferze prywatnej zwłaszcza że w okresie dzierżawy Wnioskujący nie
    miał jeszcze planów sprzedaży tej nieruchomości. Oczywistym jest, że podział jednej
    działki umożliwi mu skuteczne spieniężenie tego majątku i nie można tym czynnościom
    przypisać profesjonalnego i zorganizowanego charakteru, ponieważ jest to fakt
    powszechnie znany a sam podział to tytko jedna czynność - uzyskanie akceptacji
    odpowiednich organów.
    Taki pogląd wyraża także Sąd:
    - Wyrok z dnia 17 września 2019 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Bydgoszczy, znak: I SA/Bd 195/19, „Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i
      zagospodarowania terenu i ich podział przed sprzedażą nieruchomości nie
      przesądzają, iż działanie to było podejmowane w ramach działalności gospodarczej
      mającej na celu obrót nieruchomościami”.
    Także i w niniejszej sprawie Wnioskodawca nie podejmował kompleksu działań
    charakteryzujących profesjonalistę działającego na rynku obrotu nieruchomościami, bo
    przykładowo nie podejmował i nie zamierza podejmować działań mających na celu
    uzbrojenie gruntu, ogrodzenie działek, wyposażenie je w media, nie utwardzał drogi, a
    dopiero podjęcie takich działań wymagałoby zaangażowania większych środków, czasu,
    organizacji. Podjęte przez skarżącego działania były stosunkowo proste, nie wymagały
    nadzwyczajnej wiedzy ani umiejętności w zakresie oceny ryzyka, nie angażowały większych
    środków finansowych - sytuacja faktyczna jest dokładnie taka sama jak w orzeczeniu WSA
    w Łodzi (I SA/Łd 416/19) jest najnowsze, bo aż z listopad 2019 co potwierdza w całości
    kontynuację linii orzecznictwa Sądów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskującego, podjęte przeze niego czynności dotyczące
    sprzedaży działek oraz już dokonana sprzedaż 2 działek budowlanych mieszczą się w
    ramach zarządu majątkiem osobistym, pozbawionym cech działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Sama dzierżawa gruntu a później
    decyzja o sprzedaży części osobistego majątku i wyodrębnienie z jednej nieruchomości
    działek (pozytywne zaopiniowanie wstępnego projektu podziału) nie wykracza poza
    działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi.
    Wnioskodawca podkreśla, że nieruchomości nie nabył w celu jej dalszej odsprzedaży -
    nabył je aktem darowizny i pozostaje ona w jego majątku prywatnym od 15 lat, nie
    podejmuje aktywnych działań w zakresie zarządu lub obrotu nieruchomościami, nie
    angażuje środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców, czy
    też usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., nie jest, zatem podatnikiem

    podatku od towarów i usług. Dodatkowo wskazał, że nieruchomość, jako całość oraz już
    po podziale nie była przez niego wykorzystywane do prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. ani rolniczej. W związku z powyższym, w
    ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości powstałych w wyniku podziału można
    uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, ponieważ nie
    jest i nie będzie on występował w związku z tą czynnością, jako podatnik podatku od
    towarów i usług w świetle art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u., nie zostanie, zatem wypełniona
    dyspozycja art. 7 u.p.t.u. w związku powyższym do przedmiotowej sprzedaży działek nie
    stosuje się przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - u.p.t.u.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 22 października 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.8.MG, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 22 października 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    17 listopada 2020 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga wpłynęła do mnie 17 listopada 2020 r.
    Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie kosztów
    postępowania sądowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem
    z 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 681/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 26 lutego 2025 r. sygn. akt I FSK
    1687/21 oddalił skargę kasacyjną Organu.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 26 lutego 2025 r. i
    wpłynął do mnie 28 maja 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
    · ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym oraz w przypadku zdarzenia przyszłego w dacie pierwotnej
    interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej
    sprawy w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13
    kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 681/20 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26
    lutego 2025 r. sygn. akt I FSK 1687/21.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych
    (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.

    WSA we Wrocławiu w rozstrzygnięciu dotyczącym Pana sprawy wskazał, że spór w sprawie
    dotyczy oceny, czy w przedstawionych we wniosku o wdanie interpretacji indywidualnej
    okolicznościach faktycznych (zdarzeniach przyszłych), skarżący występuje jako podmiot
    profesjonalny, czyli prowadzący działalność w zakresie obrotu nieruchomościami, a zatem
    czy jest podatnikiem podatku VAT z tytułu dokonywanych czynności, czy też sprzedaż ta
    nie jest objęta zakresem opodatkowania jako zarząd posiadanym majątkiem prywatnym.
    Rozstrzygając ten spór Sąd przyznał rację stronie, gdyż w opinii Sądu podjęte przez nią
    czynności dotyczące spornych działek nie mogą być kwalifikowane jako podjęte w
    warunkach działalności gospodarczej, a co za tym idzie dokonane przez podatnika
    podatku VAT. Nie zmienia tego fakt, że sporne grunty były przedmiotem dzierżawy, gdyż
    okoliczności sprzedaży nieruchomości, cel tej umowy dzierżawy, jej warunki oraz okres
    jaki minął od zakończenia dzierżawy przekonują, że mieści się ona w granicach zarządu
    majątkiem prywatnym, a nie profesjonalnym wykorzystywaniem gruntów, co wiązałoby je
    z majątkiem przedsiębiorcy.
    Punktem wyjścia dla rozważenia tej sprawy jest przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. Z treści powołanego przepisu wynika więc, że stwierdzenie czy dana osoba
    fizyczna, sprzedając działki gruntu działa w charakterze podatnika prowadzącego
    handlową działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar
    wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Powyższe potwierdza również wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych o sygn. akt C-180/10 i C-181/10 (...).
    W ocenie Sądu, stwierdzenie czy sprzedaż terenu budowlanego jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług wymaga ustalenia czy zbywca w celu dokonania sprzedaży
    gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a zatem za podatnika
    VAT, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym, wówczas
    czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu, gdyż nie dokonał jej podatnik VAT.
    Zdefiniowane w powoływanym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (odpowiednio art. 9 ust. 1
    Dyrektywy 112) pojęcie działalności gospodarczej obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców i usługodawców, w tym wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu ww. przepisów, jako że
    jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej
    rzeczy. O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu działał w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności
    gospodarczej. Konieczna jest zatem w każdym przypadku ocena okoliczności faktycznych,
    w niniejszej sprawie ocena przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Przyjęcie, że osoba fizyczna dokonując sprzedaży gruntów pod budowę działa
    jako podatnik prowadzący handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność ma charakter zawodowy (profesjonalny), czyli stały
    (charakteryzujący się powtarzalnością czynności), a w konsekwencji zorganizowany.
    Zdaniem WSA, działalnością handlową nie jest sprzedaż majątku osobistego (prywatnego),
    który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), ale celach
    wykorzystania go na potrzeby prywatne. Kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą nie stanowi też liczba i zakres

    transakcji sprzedaży gruntów. Nie ma też decydującego znaczenia dokonanie przed
    sprzedażą podziału gruntu na działki, w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, i okres, w
    jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Tego
    rodzaju okoliczności mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    sprzedającego.
    Na dokonywanie sprzedaży gruntów w ramach działalności gospodarczej wskazują m.in.
    takie czynności jak: jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania
    terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji gdy sprzedawca jest już
    podatnikiem w zakresie usług budowlanych, deweloperskich, czy innych tego rodzaju
    usług o zbliżonym charakterze, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia.
    Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy WSA wskazał, że wskazane we
    wniosku o wydanie interpretacji czynności polegające wyłącznie na podziale
    nieruchomości na mniejsze działki nie mogą być, w opinii Sądu, uznane za działania
    wskazujące na profesjonalny charakter, podobne do tych jakie charakteryzują dewelopera
    czy podmiot zawodowo zajmujący się obrotem nieruchomościami.
    Jak wynikało ze stanu faktycznego skarżący nie wystąpił z wnioskiem o zmianę planu
    zagospodarowania przestrzennego, ten został zmieniony z urzędu. Po dokonaniu zmiany
    planów zagospodarowania przestrzennego strona długo nie podejmowała żadnych
    działań związanych ze sprzedażą nieruchomości. Korzystała z nich dokonując dzierżawy w
    celu utrzymania walorów rolnych ziemi oraz uprawniała tam dla własnych potrzeb wierzbę
    energetyczną. Dopiero po pięciu latach dokonała podziału nieruchomości na mniejsze
    działki. Sprzedaż dwóch z nich nastąpiła dużo później i była podyktowana potrzebami
    rodziny. Poza tym działki nie były przez stronę uzbrajane, a ich sprzedaż nie odbiegała od
    zwykłych warunków panujących na rynku nieruchomości. Zatem jedyne działania jakie
    podjęła strona w zakresie ww. nieruchomości to ich podział i oferta sprzedaży, która nie
    wykracza poza zwykłą okazjonalną informację daleką od działań marketingowych.
    Działania te mieszczą się w zakresie drugiej tezy powołanego orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co wyklucza uznanie strony za podatnika podatku VAT.
    Zdaniem Sądu, opisana we wniosku aktywność skarżącego nie wykraczała poza zwykły,
    racjonalny zarząd majątkiem prywatnym i nie nosiła cech aktywności wykonywanej
    zawodowo, w sposób profesjonalny.
    Przechodząc do podnoszonej w zaskarżonym akcie argumentacji dotyczącej powiązania
    nieruchomości z działalnością gospodarczą, a to w związku z uprzednim jej
    wydzierżawianiem, Sąd wskazał, że w realiach tej sprawy argument ten nie jest trafny. (...)
    Otóż sam fakt uznania dzierżawy gruntu za działalność gospodarczą (co - zdaniem Sądu -
    nie miało w sprawie miejsca) nie ma automatycznego przeniesienia na późniejszą
    transakcję sprzedaży gruntu. Gdyby tak było to wyrok Trybunału w sprawie C-180/10 i C-
    181/10 byłby bezprzedmiotowy albowiem w wyroku tym wyraźnie odnoszono się do
    gruntu, który przed analizowaną transakcją jego sprzedaży, był przedmiotem działalności
    rolniczej, a zatem w myśl art. 9 ust. 1 dyrektywy 112, przedmiotem działalności
    gospodarczej. (...) Jednak sprzedaż przez podatnika terenu, który zaliczył on do swego
    majątku prywatnego, nie podlega VAT jedynie ze względu na ww. okoliczność. Jako że
    transakcje dokonane przez podatnika odpłatnie zasadniczo podlegają bowiem VAT, jeżeli
    podatnik działał w takim charakterze, toteż oprócz zaliczenia do prywatnego majątku
    konieczne jest jeszcze, aby sprzedaż taka została dokonana przez danego podatnika nie w
    ramach wykonywania jego działalności gospodarczej, lecz w ramach zarządzania i
    administrowania jego majątkiem prywatnym (...).
    Okoliczności przedmiotowej sprawy wskazywane przez skarżącego we wniosku o
    udzielenie interpretacji indywidualnej wprost wskazują, że skarżący przejawiał przez cały
    okres posiadania danego dobra zamiar zachowania tego dobra (jego części) w swym

    majątku prywatnym i nie podejmował żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców. Z opisu stanu faktycznego wynikało, że celem dzierżawy
    było zachowanie walorów użytkowych gruntu, zaś uzyskany czynsz pokrywał jedynie
    koszty podatku rolnego. Poza tym na ww. nieruchomościach skarżący nie dokonywał
    żadnych zmian w celu uatrakcyjnienia gruntów pod kątem sprzedaży.
    Mając powyższe na uwadze WSA we Wrocławiu wskazał, że nie można tym samym uznać
    takiej sprzedaży nieruchomości (działek) przez skarżącego za działalność gospodarczą. W
    konsekwencji transakcje te nie podlegają VAT. Należy tym samym uznać, że organy
    podatkowe błędnie zastosowały art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT i przyjęły, że skarżący
    stał się z tego tytułu podatnikiem podatku VAT.
    Również NSA w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku wskazał, że Sąd pierwszej instancji
    uwzględniając skargę i uchylając zaskarżoną interpretację indywidualną prawidłowo
    przyjął, że w realiach rozpoznawanej sprawy nie było podstaw do przyjęcia, że sprzedaż
    przez skarżącego dwóch wydzielonych działek oraz planowana sprzedaż kolejnej działki
    nastąpi w ramach działalności gospodarczej, o której stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zatem analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz wydanego w niniejszej sprawie
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 kwietnia 2021 r.
    sygn. akt I SA/Wr 681/20 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2025 r.
    sygn. akt I FSK 1687/2 pozwala na stwierdzenie, że sprzedaż przez Pana działek objętych
    zakresem wniosku nie jest/nie będzie dostawą dokonywaną przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym,
    sprzedaż przez Pana przedmiotowych działek, nie podlega/nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
    7 ust. 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji
    z 22 października 2020 r., znak 0113-KDIPT1-1.4012.402.2020.8.MG
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.