Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.261.2020.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-17
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości nabytych w wyniku dziedziczenia, w związku z odpłatnym zniesieniem współwłasności, w drodze darowizny, oraz zamiany.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; budynek-budynek mieszkalny; darowizna; dom-dom jednorodzinny; dopłata; drogi; działki; dziedziczenie; ekwiwalentność; grunty; grunty-podział gruntu; nieruchomości; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; powierzchnia; spadek-nabycie spadku; udział; wartości; współwłasność; zamiana; zbycie-odpłatne zbycie; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2020 r. (data wpływu 28 lutego 2020 r.), uzupełnionym w dniu 10 czerwca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 czerwca 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Nieruchomość gruntową (udział) z domem jednorodzinnym Wnioskodawca nabył w drodze dziedziczenia (mama zmarła w czerwcu 2014 r.) prawomocnym postanowieniem sądu z dnia 23 stycznia 2015 r., w drodze odpłatnego zniesienia współwłasności z Urzędem Miasta A prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 25 maja 2016 r. oraz w drodze darowizny części udziału od siostry Wnioskodawcy, udokumentowanej aktem notarialnym z dnia 23 listopada 2017 r.

Wskutek sądowego zniesienia współwłasności, nieruchomość zyskała dodatkową powierzchnię i wszyscy współwłaściciele zostali zobowiązani do dopłaty według wyceny biegłego na rzecz Urzędu Miasta A.

W 2018 r. został zmieniony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego wskutek czego część przedmiotowej nieruchomości została włączona do terenu dróg zbiorczych.

Od tego czasu zostały prowadzone z Urzędem Miasta A rozmowy w sprawie zmiany działek w sposób następujący: współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości oddadzą część działki przeznaczonej na drogi zbiorcze, a w zamian otrzymają przyległy teren o tej samej powierzchni/wartości, aby móc się zamienić bez dopłat z żadnej strony.

W chwili obecnej działki do zamiany przygotowane są geodezyjnie. Została również podjęta uchwała Rady Miasta A w sprawie tej zamiany.

Wszyscy współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości wyrażają wolę zbycia swoich wszystkich udziałów, ale wiążą się z tym wątpliwości Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy odziedziczoną po mamie zmarłej w 2014 r. działkę (swój udział) Wnioskodawca może zbyć obecnie bez konieczności zapłaty podatku dochodowego?
2.  Czy po zniesieniu współwłasności z Urzędem Miasta A w 2016 r. i dopłacie ze strony Wnioskodawcy kwoty 55.780 zł za otrzymanie działki o większej powierzchni przy planowanym zbyciu wszystkich swoich udziałów w 2020 r. w tej działce Wnioskodawca będzie musiał zapłacić podatek dochodowy od zwiększonej wartości działki po zniesieniu współwłasności z Urzędem Miasta A?
3.  Czy po otrzymaniu części udziałów w działce, w drodze darowizny od siostry w 2017 r. i zamiarem ich zbycia w 2020 r., Wnioskodawca będzie musiał zapłacić podatek dochodowy?
4.  Czy jeżeli dojdzie do ostatecznej zamiany działek z Urzędem Miasta A w 2020 r. i w tym samym roku Wnioskodawca będzie chciał zbyć swoje udziały w tej działce, to w jaki sposób ma naliczyć należny podatek dochodowy?
5.  Czy jeżeli nie dojdzie do ostatecznej zamiany działek z Urzędem Miasta A oraz Urząd Miasta A kupi jego udziały w działce, to w jaki sposób ma naliczyć podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pierwszego pytania – odziedziczoną po mamie działkę (swój udział) Wnioskodawca może zbyć bez konieczności zapłaty podatku dochodowego, gdyż od śmierci mamy minęło pełne 5 lat, a po tym czasie podatek dochodowy od zbycia nieruchomości nie jest należny.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie drugiego pytania – w tym przypadku należy wskazać liczbę metrów kwadratowych powierzchni, o którą powiększył się Wnioskodawcy udział w działce i podać jego cenę według opisu biegłego. Przy sprzedaży wszystkich udziałów w działce należy zestawić liczbę dodatkowych metrów kwadratowych otrzymanych według zniesienia współwłasności. Przy sprzedaży od wartości „nowych” metrów należy odjąć ich wartość w dniu zniesienia współwłasności i od tej różnicy opłacać podatek dochodowy.

Podsumowując, jeżeli wskutek zniesienia współwłasności Wnioskodawca otrzymał do swojego udziału dodatkowe 812 m2, za które zapłacił 55.780 zł (około 69 zł/m2, to przy sprzedaży swojego udziału w cenie 100 zł/m2 będzie musiał odprowadzić podatek dochodowy od kwoty 25.172 zł (31 zł x 812).

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie trzeciego pytania – przy sprzedaży udziału otrzymanego w darowiźnie od siostry w 2017 r. Wnioskodawca będzie musiał naliczyć podatek dochodowy, gdyż od daty darowizny nie minęło 5 lat.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie czwartego pytania – podatek dochodowy należny za sprzedaż nieruchomości przed okresem 5 lat od daty nabycia będzie musiał naliczyć za „nową” działkę otrzymaną wskutek zamiany z Urzędem Miasta A. Podatek dochodowy od sprzedaży pozostałej „starej” działki jest nienależny, gdyż minęło ponad 5 lat od odziedziczenia nieruchomości.

W opinii Wnioskodawcy, jeżeli przeznaczy środki ze sprzedaży „nowej” działki w całości na własne cele mieszkaniowe (prowadzi działalność gospodarczą także poza województwem zamieszkania), np. mieszkanie, w którym będzie mieszkał podczas wyjazdów służbowych, to podatek dochodowy będzie także nienależny.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie piątego pytania – w tym przypadku podatek dochodowy należałby się tylko od części udziałów nabytych w drodze zniesienia współwłasności z 2016 r. i od części udziałów otrzymanych w drodze darowizny z 2017 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje postaniem przychodu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Dodany zatem przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, 5-letni okres liczony jest od daty nabycia nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku dokonania po dniu 1 stycznia 2019 r. odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Na gruncie ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.) umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły (art. 155).

Stosownie do art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Natomiast umowa zamiany jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter niepieniężny.

Zgodnie z art. 603 ustawy Kodeks cywilny przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, co stanowi również odpłatne zbycie rzeczy.

Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi, że do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży, tj. art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym umowa zamiany rzeczy, co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę. Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega na tym, że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne. Różnica pomiędzy tymi umowami sprowadza się jedynie do formy zapłaty, którą w przypadku umowy sprzedaży stanowi wartość pieniężną, a w przypadku zamiany – inna rzecz. Dlatego zamianę należy traktować na równi z odpłatnym zbyciem.

Zgodnie natomiast z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność istnieje wówczas, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom.

W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego (art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego).

Na podstawie art. 210 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Natomiast na podstawie art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

W wyniku dokonania zniesienia współwłasności możliwe jest zatem przyznanie rzeczy jednej osobie przy jednoczesnym zobowiązaniu do dokonania spłat na rzecz pozostałych współwłaścicieli. Wówczas osoba otrzymująca w całości daną rzecz nabywa w niej udział ponad udział dotychczas posiadany i przysługujący jej w tej rzeczy. Konsekwencją tego jest zbycie udziału w rzeczy po stronie tego współwłaściciela, który w zamian przysługującego mu udziału w rzeczy otrzyma spłatę pieniężną. Wówczas mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem (nabyciem) udziału w nieruchomości w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazać należy, że użyte w wyżej powołanym art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza każde przeniesienie prawa własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Termin odpłatne zbycie obejmuje zatem szeroki zakres czynności. Określenie „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia własności, nie ogranicza się wyłącznie do sprzedaży, czy zamiany, lecz ma zastosowanie do wszystkich czynności prawnych, których skutkiem jest przeniesienie prawa własności do rzeczy.

Zgodnie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie do art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, przy czym każdy ze współwłaścicieli uzyskuje przychód proporcjonalnie do udziału, jaki przysługiwał mu w sprzedanej nieruchomości.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nieruchomość gruntową (udział) z domem jednorodzinnym Wnioskodawca nabył w drodze dziedziczenia (mama zmarła w czerwcu 2014 r.) prawomocnym postanowieniem sądu z dnia 23 stycznia 2015 r., w drodze odpłatnego zniesienia współwłasności z Urzędem Miasta A prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 25 maja 2016 r. oraz w drodze darowizny części udziału od siostry Wnioskodawcy, udokumentowanej aktem notarialnym z dnia 23 listopada 2017 r. Wskutek sądowego zniesienia współwłasności, nieruchomość zyskała dodatkową powierzchnię i wszyscy współwłaściciele zostali zobowiązani do dopłaty według wyceny biegłego na rzecz Urzędu Miasta A. W 2018 r. został zmieniony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego wskutek czego część przedmiotowej nieruchomości została włączona do terenu dróg zbiorczych. Od tego czasu zostały prowadzone z Urzędem Miasta A rozmowy w sprawie zmiany działek w sposób następujący: współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości oddadzą część działki przeznaczonej na drogi zbiorcze, a w zamian otrzymają przyległy teren o tej samej powierzchni/wartości, aby móc się zamienić bez dopłat z żadnej strony. W chwili obecnej działki do zamiany przygotowane są geodezyjnie. Została również podjęta uchwała Rady Miasta A w sprawie tej zamiany. Wszyscy współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości wyrażają wolę zbycia swoich wszystkich udziałów, ale wiążą się z tym wątpliwości Wnioskodawcy.

Przystępując do oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia opisanej we wniosku nieruchomości w pierwszej kolejności zauważyć należy, że do nabycia przez Wnioskodawcę udziałów w ww. nieruchomości doszło w następujących okolicznościach: w wyniku dziedziczenia po zmarłej w 2014 r. matce, w związku z odpłatnym zniesieniem współwłasności dokonanym w 2016 r. oraz w drodze dokonanej w 2017 r. darowizny od siostry.

W świetle powyższego zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że obecnie może zbyć odziedziczony udział w nieruchomości po zmarłej w 2014 r. mamie bez konieczności zapłaty podatku. Zbycie tego udziału nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem okres, o którym mowa tym przepisie w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niewątpliwie minął.

Prawdą jest również, że przy sprzedaży udziału w ww. nieruchomości otrzymanego w darowiźnie od siostry w 2017 r. Wnioskodawca będzie musiał naliczyć podatek dochodowy, gdyż od daty nabycia w formie darowizny tego udziału nie minęło 5 lat. Ponadto, odpłatne zbycie udziału nabytego przez Wnioskodawcę w drodze zniesienia współwłasności – ponad pierwotny udział – stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na brak upływu pięcioletniego okresu, o którym mowa w tym przepisie.

Z wniosku wynika również, że Wnioskodawca planuje zbyć udział w ww. nieruchomości w 2020 r. wcześniej jednak prawdopodobnie dojdzie do zamiany części działki przeznaczonej na drogi zbiorcze w zamian za przyległy teren o tej samej wartości.

W sytuacji, gdy dojdzie do zamiany części działki przeznaczonej na drogi zbiorcze w zamian za przyległy teren o tej samej wartości – to dokonanie zamiany posiadanego udziału w nieruchomości nabytego w drodze dziedziczenia nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie będzie rodzić obowiązku zapłaty podatku dochodowego. Opodatkowaniu podlegać będzie natomiast zamiana udziału w nieruchomości nabytego w 2016 r. (w wyniku zniesienia współwłasności ponad pierwotny udział) i 2017 r. (w wyniku darowizny). Powyższe oznacza, że 2020 r. będzie datą nabycia przez Wnioskodawcę części nieruchomości na podstawie umowy zamiany. Zatem odpłatne zbycie udziału w działce po dokonanej zamianie (nabytego w drodze zamiany) przed upływem 5 lat, o których mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie stanowiło źródło przychodów.

Natomiast w sytuacji, gdy nie dojdzie do ostatecznej zamiany działek z Urzędem Miasta A oraz Urząd Miasta A kupi jego udziały w działce, to słusznie zauważa Wnioskodawca, że podatek dochodowy należy będzie tylko od części udziałów nabytych w drodze zniesienia współwłasności z 2016 r. i od części udziałów otrzymanych w drodze darowizny z 2017 r.

Końcowo, z uwagi na sposób sformułowania przez Wnioskodawcę pytania nr 2 oraz własnego stanowiska w sprawie wyjaśnić należy, że przedmiotem interpretacji przepisów prawa podatkowego może być wyłącznie ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Nie może zatem stanowić przedmiotu interpretacji indywidualnej sposób dokonania obliczeń. Są to bowiem czynności związane z obowiązkiem samoobliczenia podatku ciążącym na podatniku podatku dochodowego od osób fizycznych, a więc będące koniecznością stosowania przepisów, a nie ich interpretacji. Organ upoważniony do wydawania interpretacji może więc jedynie wskazać jakie przepisy podatnik powinien zastosować przy realizacji swoich obowiązków podatkowych oraz jakie jest ich prawidłowe rozumienie.

Tutejszy organ podatkowy zaznacza, że z uwagi na zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczony opisem zdarzenia przyszłego oraz treścią pytań dotyczących skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w niniejszej interpretacji indywidualnej nie odniesiono się do kwestii możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.