Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-593/07/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-21
Teza: Opodatkowanie zbycia prawa wieczystego użytkowania w nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; częstotliwość-częstotliwość wykonywania usług; działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; zamiar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani S., przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2007r. (data wpływu 20 grudnia 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 marca 2008r. (data wpływu 19 marca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału w działce niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę, będącej w użytkowaniu wieczystym - **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2007r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału w działce niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę, będącej w użytkowaniu wieczystym. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 marca 2008r., będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 5 marca 2008r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W 2006r. Wnioskodawca kupił udział w działce niezabudowanej będącej w użytkowaniu wieczystym. W związku z sytuacją osobistą Wnioskodawca pragnie go sprzedać. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest płatnikiem podatku VAT, ale przedmiotowy teren nie został zakupiony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą a dla celów własnych związanych z budową domu jednorodzinnego. Jest to działka oznaczona w wypisie z rejestru Bp czyli budowlana niezabudowana i nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W uzupełnieniu do przedmiotowego wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, iż jest wspólnikiem Spółki Cywilnej Apteka prywatna, działalność farmaceutyczna. Spółka Cywilna jest podatnikiem podatku VAT, natomiast Wnioskodawca nie.

Działka do tej pory nie była wykorzystywana do działalności rolniczej, Wnioskodawca nie dokonywał na niej sprzedaży produktów rolnych, nie jest rolnikiem ryczałtowym. Podmiot, od którego Wnioskodawca nabył grunt nie wystawił faktury VAT z tego tytułu i Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych działań służących uatrakcyjnieniu działki. Działka nie była przedmiotem najmu, dzierżawy. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Wg studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przedmiotowa działka określona jest jako tereny pod zabudowę mieszkalną. Dla tej działki została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i dotyczy zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej i usługowej. Działka ta w momencie sprzedaży będzie nieruchomością niezabudowaną.

W związku z opisanym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż ww. działki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu, gdyż jest to sprzedaż terenów niezabudowanych wymienionych w art. 43 ustawy o podatku VAT. Sprzedaż działki nie jest dokonywana w sposób częstotliwy – Wnioskodawca uważa, że nie należy odprowadzać podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2– obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Z powyższych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje ze swojego majątku prywatnego zbycia udziału w działce niezabudowanej będącej w użytkowaniu wieczystym, przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, w związku z sytuacją osobistą zamierza sprzedać udział w działce niezabudowanej będącej w użytkowaniu wieczystym, który nabył dla celów własnych związanych z budową domu jednorodzinnego. Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki Cywilnej Apteka prywatna, działalność farmaceutyczna. Spółka Cywilna jest podatnikiem podatku VAT, natomiast Wnioskodawca nie. Z wniosku nie wynika zatem, aby Wnioskodawca był osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą na własne nazwisko. Działka nie była wykorzystywana do działalności rolniczej, Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Podmiot, od którego Wnioskodawca nabył grunt nie wystawił faktury VAT z tego tytułu i Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych działań służących uatrakcyjnieniu działki. Działka nie była przedmiotem najmu czy też dzierżawy. Ponadto z przedmiotowego wniosku wynika, iż Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów oraz, że Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Wnioskodawca zbywając udział w działce niezabudowanej będącej w użytkowaniu wieczystym korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Okoliczności w których dokonane będzie zbycie prawa wieczystego użytkowania nie wskazują, iż Wnioskodawca działa w charakterze handlowca – podatnika VAT.

Podsumowując, w oparciu o przedstawiony przez Stronę stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że zbycie udziału w działce niezabudowanej, przeznaczonej pod zabudowę, będącej w użytkowaniu wieczystym nie nosi znamion powtarzalności, tak więc warunek częstotliwości nie zostaje tu wypełniony. W świetle powyższego ww. zbycia nie należy uznać za działalność gospodarczą, bowiem nie mieści się w definicji, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, brak jest podstaw by uznać Wnioskodawcę za podatnika podatku od towarów i usług.

Tym samym zbycie udziału w działce niezabudowanej, przeznaczonej pod zabudowę, nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec tego należy zauważyć, że Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek prawny, tj. brak konieczności zapłaty podatku VAT, jednak z innej podstawy prawnej, bowiem powołany we wniosku art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o VAT dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczonych pod zabudowę, natomiast przedmiotowa sprzedaż w ogóle nie podlega regulacjom ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest **prawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****