Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-85/13/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-17
Teza: w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej dotacji
Słowa kluczowe: dotacja; obrót
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2013r. (data wpływu 1 lutego 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej dotacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej dotacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Firma między innymi zajmuje się złomowaniem pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wnioskodawca prowadzi handel surowcami wtórnymi oraz sprzedaż części odzyskanych z demontowanych pojazdów.

We wrześniu 2012r. Wnioskodawca otrzymał z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska kwotę 255 112,00 zł dopłaty za zagospodarowanie odpadów złomowych (demontaż) jako pomoc „de minimis”.

Dofinansowanie do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji nie jest przypisane do konkretnej dostawy towarów lecz jest uzależnione od wyników (wymagany poziom recyklingu i odzysku).

Na podstawie rocznego sprawozdania o pojazdach wycofanych z eksploatacji ustalana jest w tonach suma mas odpadów, ta z kolei mnożona jest przez kwotę ustaloną w rozporządzeniu.

Dotacja ta zatem jest dofinansowaniem ogólnym na pokrycie niezdefiniowanych wprost kosztów działalności, nie wpływa na cenę sprzedawanych towarów, nie stanowi elementu ceny.

Za część wspomnianej kwoty Wnioskodawca już zakupił środki trwałe do stacji demontażu i zmodernizował część zakupionych wcześniej. Reszta dotacji zostanie również przeznaczona na ten cel.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy pomoc „de minimis” udzielona przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego kwota dotacji którą Wnioskodawca wydatkuje na zakup i modernizację środków trwałych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż z uregulowań art. 29 ust. 1 ustawy o ptu wynika że opodatkowaniu podlegają dotacje i subwencje stanowiące dopłatę do ceny towaru bądź usługi (pokrycie części ceny, rekompensata z powodu obniżenia ceny) i dofinansowanie takie jest bezpośrednio związanie z konkretną dostawą towaru bądź świadczeniem usługi. W firmie Wnioskodawcy taki związek nie występuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia czy otrzymana pomoc „de minimis” udzielona przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Analiza powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, iż włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie ceny konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dla określenia, czy dane dotacje mają, czy też nie bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a co za tym idzie czy podlegają opodatkowaniu istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, która polega na złomowaniu pojazdów wycofanych z eksploatacji. prowadzeniu handlu surowcami wtórnymi oraz sprzedaży części odzyskanych z demontowanych pojazdów.

We wrześniu 2012r. Wnioskodawca otrzymał z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska dopłatę za zagospodarowanie odpadów złomowych (demontaż) jako pomoc „de minimis”.

Za część wspomnianej kwoty Wnioskodawca już zakupił środki trwale do stacji demontażu i zmodernizował część zakupionych wcześniej. Reszta dotacji zostanie również przeznaczona na ten cel.

Wnioskodawca wskazał, że dofinansowanie do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji nie jest przypisane do konkretnej dostawy towarów lecz jest uzależnione od wyników (wymagany poziom recyklingu i odzysku). Dotacja ta jest dofinansowaniem ogólnym na pokrycie niezdefiniowanych wprost kosztów działalności, nie wpływa na cenę sprzedawanych towarów, nie stanowi elementu ceny.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skoro - jak wskazano - pozyskana dotacja jest dofinansowaniem ogólnym na pokrycie niezdefiniowanych wprost kosztów działalności, nie wpływa na cenę sprzedawanych towarów, nie stanowi elementu ceny, to oznacza, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym, a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży. Za część wspomnianej kwoty Wnioskodawca już zakupił środki trwałe do stacji demontażu i zmodernizował część zakupionych wcześniej. Reszta dotacji zostanie również przeznaczona na ten cel.

W konsekwencji, odnośnie dofinansowania, Wnioskodawca nie otrzymał wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a jedynie zwrot ponoszonych kosztów. Tym samym dotacja za zagospodarowanie odpadów złomowych (demontaż) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska jako pomoc „de minimis”, czyli otrzymany zwrot poniesionych kosztów, nie będzie stanowiła czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Czynność ta nie została bowiem wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska jako pomoc „de minimis” przeznaczona na pokrycie kosztów związanych z zagospodarowaniem odpadów złomowych (demontaż) nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż kwota dotacji, którą Wnioskodawca wydatkuje na zakup i modernizację środków trwałych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.