Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.625.2025.2.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
w związku z wypłacaniem zleceniobiorcom należności z tytułu
zwiększonych kosztów utrzymania za granicą oraz zwrotu
kosztów podróży.
Słowa kluczowe: dieta-dieta zagraniczna
dofinansowanie
dojazdy
koszt-koszty funkcjonowania
koszt-koszty przejazdu
odpłatność
podróż
przychód-opodatkowanie przychodu
zleceniobiorca
zleceniodawca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.-
Osoby niebędącej pracownikiem.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Umowy zlecenia i umowy o dzieło.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    w związku z wypłacaniem Zleceniobiorcom, należności z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania za granicą oraz zwrotu kosztów podróży. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z dnia 19 września 2025 r., które wpłynęło 24 września
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w .. (zwana dalej: Wnioskodawcą)
    prowadzi działalność gospodarczą w Polsce (w tym kraju działa aktywnie również organ
    zarządzający) oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług sprzątających, które są świadczone na
    terytorium Niemiec na rzecz Klientów mających siedzibę w Niemczech.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie posiada ona na terytorium Niemiec zakładu podatkowego w
    rozumieniu umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i od majątku (brak w Niemczech również stałej placówki).
    Wnioskodawca w celu realizacji usług w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    podejmuje się współpracy z osobami fizycznymi (zwanymi dalej: Zleceniobiorcami), którzy
    w Jego imieniu świadczą usługi sprzątające,o których mowa na wstępie wniosku. Zgodnie z
    treścią Umowy za świadczenie usług sprzątających należy rozumieć szeroko rozumiane
    usługi porządkowe, sprzątanie pokoi, sprzątanie łazienek, usługi pralnicze itd.
    Usługi realizowane są przez Zleceniobiorców w Niemczech.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca zawiera ze Zleceniobiorcami umowy
    cywilnoprawne (tj. umowy o świadczenie usług do których odpowiednio stosujemy
    przepisy dotyczące zlecenia), w ramach których przewidziana jest możliwość podroży w
    celu wykonania obowiązków Zleceniobiorcy w ramach przedmiotu umowy. W umowie
    znajdują się zapisy, na mocy których przewiduje się wykonywanie usług poza granicami z
    kraju i w związku z tym zwrot wydatków związanych z podrożą. Zleceniodawca zleca, a
    Zleceniobiorca zobowiązuje się do świadczenia usług sprzątających w okresie
    obowiązywania Umowy na podstawie wystawianych przez Zleceniodawcę i
    zaakceptowanych przez Zleceniobiorcę poleceń podroży w miejscach na terenie Niemiec
    (w miejscach publicznych przykładowo takich jak hotele, biura, apartamenty) wskazanych

    każdorazowo przez Zleceniodawcę, a wynikających jednocześnie z otrzymanych od
    Klientów konkretnych zleceń. Zleceniobiorcy podejmujący się świadczenia usług
    sprzątających w Niemczech w ramach delegowania przez Zleceniodawcę będą codziennie
    wracać do miejsca zamieszkania w Polsce, chyba że Strony w ramach współpracy
    uzgodnią inaczej. Przyjmuje się, że codzienny czas świadczenia usług w Niemczech przez
    Zleceniobiorcę wynosić będzie maksymalnie do 12 h.
    Z uwagi na fakt, że usługa jest wykonywana poza miejscem zamieszkania Zleceniobiorcy, a
    także poza miejscowością, w której znajduje się siedziba Wnioskodawcy, w ramach
    wynagrodzenia określonego w umowach zlecenia dotyczącego ww. usług, zawierać się
    będą także należności związane z odbywaniem podróży i pobytem Zleceniobiorcy poza
    granicami Polski, bowiem strony uwzględniają fakt, że koszty pobytu (w tym
    całodniowego) są wyższe za granicą aniżeli w Polsce (o czym świadczy między innymi
    konieczność zapewnienia Zleceniobiorcy wynagrodzenia minimalnego właściwego dla
    niemieckich pracowników).
    W powyższym stanie faktycznym Wnioskodawca ma zamiar uwzględnić (na rachunku lub
    na liście płac) w wypłacanym wynagrodzeniu z tytułu usług sprzątających na terenie
    Niemiec składniki należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania, w szczególności z
    tytułu zrekompensowania Zleceniobiorcy podwyższonych kosztów utrzymania.
    Należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania mają na celu zaspokojenie
    zwiększonych kosztów utrzymania w trakcie wykonywania usług w Niemczech, a także
    pokrycie innych drobnych wydatków w trakcie podróży, w związku z czym, Wnioskodawca
    planuje ich wypłacanie w wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 167).
    W związku z powyższym, Wnioskodawca każdorazowo przyjmie, że z tytułu zwiększonych
    kosztów utrzymania opiekuna/ki kwoty wypłacane będą wynosić 12,25 euro bądź 24,50
    euro za niepełną dobę pobytu za granicą (czyli 25% od diety w pełnej wysokości bądź 50 %
    diety w pełnej wysokości). Wnioskodawca, jako płatnik podatku zamierza zwalniać z
    podatku dochodowego wypłacane 12,25 euro bądź 24,50 euro dodatkowej należności,
    która to kwota nie przekracza 49 euro za dobę pobytu Zleceniobiorcy za granicą z
    uwzględnieniem podanych wyżej kwot - na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o
    PIT.
    Zgodnie z treścią Umowy Zleceniodawca zapewni także Zleceniobiorcy zwrot kosztów
    Podróży w dwie strony do wysokości ceny biletu za podróż środkiem transportu
    (uzgodnionym przez strony), a jeżeli Zleceniobiorca korzysta z prywatnego samochodu –
    do wysokości wynikającej z kilometrówki. Zwrot kosztów przejazdu następuje zatem na
    podstawie dokumentu potwierdzającego naliczenie ww. kosztów, płatne przelewem na
    rachunek bankowy Zleceniobiorcy.
    Umowa przewiduje także możliwość zapewnienia transportu przez Zleceniodawcę.
    Wówczas Zleceniobiorca otrzyma odpowiednio wcześniej informację na temat miejsca
    oraz czasu realizacji transportu dostosowanego do uzgodnionego ze Zleceniodawcą
    zlecenia. Niewykluczone jest także zatankowanie samochodu Zleceniobiorcy przez
    Zleceniodawcę w celu świadczenia usług w Niemczech.
    Zleceniobiorca z tytułu wykonywania ww. usług sprzątających podlega obowiązkowi
    ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego.
    Ubezpieczenie opłacane jest w niemieckiej instytucji ubezpieczeniowej.
    Zleceniobiorcy, jako osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej,
    otrzymanych świadczeń z tego tytułu nie będą zaliczali do kosztów uzyskania przychodów
    w jakiejkolwiek formie.
    Uzupełnienie wniosku

    Zawarta między Stronami umowa ma charakter umowy ramowej, przedstawiającej
    podstawowe zasady współpracy między Stronami, w tym informację o świadczeniu usług
    w Niemczech. Każdorazowo przez wyjazdem Zleceniobiorca otrzymuje polecenie podróży,
    w którym zawarte są szczegółowe informacje o podróży: miejscowość, data wyjazdu i
    powrotu, wynagrodzenie, termin świadczenia usług.
    Z treści umowy o świadczenie usług wynika ewidentnie, co stanowi przedmiot umowy i
    jakie są zasady współpracy. Elementy przedmiotowo istotne umowy ramowej są
    zachowane, a z uwagi na częstotliwość wyjazdów Zleceniobiorców niepraktyczne byłoby
    podpisywanie każdorazowo umowy przed wyjazdem z konkretnym wskazywaniem
    miejsca świadczenia usług w postaci konkretnego adresu. Wybrano zatem instytucję
    umowy ramowej i dołączaniu do niej każdorazowo „poleceń podróży”. Niewykluczone jest
    jednakże podpisywanie umów ze szczegółowym wskazaniem bezpośrednio w umowie
    adresu świadczenia usług (bez odrębnych „poleceń podróży”, jako załączników do umowy)
    w przypadku incydentalnych wyjazdów Zleceniobiorców.
    Przedmiotowe rozwiązanie jest dopuszczalne w świetle kodeksu cywilnego.
    W preambule do umowy o świadczeniu usług wskazują Państwo na zamiar stron.
    Zważywszy na to, że:
    1. Zleceniodawca w ramach prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa w związku ze
      współpracą z Klientami mającymi siedzibę na terytorium Niemiec ma zapotrzebowanie
      na usługi sprzątające, które miałyby być świadczone na terytorium Niemiec.
    2. Zleceniobiorca posiada wiedzę, doświadczenie oraz kwalifikacje niezbędne do
      wykonywania Zlecenia o którym mowa w pkt 1.
    3. Zleceniobiorca ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale
      godzi się na regularne świadczenie usług poza Rzeczpospolitą Polską.
    4. Siedzibą Zleceniodawcy jest Rzeczpospolita Polska.
    5. Zleceniobiorca i Zleceniodawca zgodnie postanowili, w szczególności z uwagi na
      konieczność elastyczności w planowaniu świadczenia usług oraz braku
      bezpośredniego podporządkowania zawrzeć umowę cywilnoprawną o świadczenie
      usług, w związku z tym Zleceniobiorca nie posiada statusu pracownika najemnego, a
      jest samodzielnie wykonującym zleconą usługę.
    Zleceniobiorcy są delegowani do świadczenia usług za granicą i wynika to z treści umowy.
    Oczywiście - z treści umowy wynika na jakich zasadach będzie się odbywać delegowanie,
    w szczególności wskazuje się na zasady ubezpieczenia społecznego zleceniobiorców,
    zasady opodatkowania w związku z delegowaniem, zasady wynagradzania w związku z
    delegowaniem. Powołują się także Państwo w umowie na składniki wynagrodzenia w
    związku z delegowaniem, w tym na dodatek z tytułu podwyższonych kosztów utrzymania
    za granicą.
    W przedmiotowym wniosku mowa o zwrocie kosztów przejazdów (z Polski do Niemiec i z
    Niemiec do Polski w związku z treścią zawartej umowy o świadczeniu usług).
    Diety i koszty podróży Zleceniobiorców zostaną poniesione w celu osiągnięcia przychodu.
    Diety i koszty podróży nie zostaną zaliczone przez Zleceniobiorców do kosztów
    podatkowych.
    Koszty podróży Zleceniobiorcom będą zwracane do wysokości kwot określonych w
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. poz. 2190) i na zasadach w nim
    obowiązujących.

    Pytania (pytanie nr 2 zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy na Wnioskodawcy jako płatniku ciążyć będzie obowiązek poboru i odprowadzenia
      zaliczki na podatek dochodowy w związku z wypłacaniem Zleceniobiorcom,
      wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski kwoty 12,25 euro bądź 24,50
      euro za każdy dzień, jako należności z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania za
      granicą wypłacane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z
      dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności
      przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
      jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (dalej
      jako: „Rozporządzenie MPiPS”)?
    2. Czy Wnioskodawca, jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych,
      prawidłowo nie będzie pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych
      od zwróconych zleceniobiorcy kosztów podróży w związku z wykonywaniem usług
      poza granicami kraju zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z
      dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności
      przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
      jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (dalej
      jako: „Rozporządzenie MPiPS”)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U.z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej: PDoFizU lub ustawa o PIT),
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 PDoFizU, wolne od podatku dochodowego są diety i inne
    należności za czas:
    a) podróży służbowej pracownika,
    b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
    - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
    ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju
    oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.
    Według art. 21 ust. 13 PDoFizU, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane
    świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
    1) w celu osiągnięcia przychodów, lub
    2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
      jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
      z wykonywaniem tych funkcji.

    Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do należności z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania zdefiniowanej w umowie zlecenia podróży, wypłacanych w oparciu o
    Rozporządzenie MPiPS, z dnia 29 stycznia 2013 r.w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej, zachodzą przesłanki do zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT.
    Zaznaczenia wymaga jednocześnie fakt, że omawiane zwolnienie jest limitowane do
    wysokości określonej w powołanym wyżej rozporządzeniu MPiPS. W przypadku
    Wnioskodawcy, który będzie wypłacał 12,25 euro, bądź 24,50 euro należności z tytułu
    zwiększonych kosztów utrzymania będzie On uprawniony do odprowadzenia zaliczki na
    podatek dochodowy z wyłączeniem kwot będących równowartością 12,25 euro, bądź
    24,50 euro przeznaczonych na pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania. Z uwagi na to,
    że podróż Zleceniobiorcy nie będzie trwała całej doby, Wnioskodawca limituje zwolnienie
    do 25 %/50 % kwoty wskazanej w ww. rozporządzeniu w sytuacji wykonywania podróży na
    teren Niemiec (zgodnie z par. 13 ust. 3 pkt 3 za niepełną dobę podróży zagranicznej do 8
    godzin - przysługuje 1/3 diety, do 12 h – ½ % diety, a zatem Wnioskodawca jest w granicy
    ustawowej).
    W treści art. 21 ust. 1 pkt 16 PDoFizU, ustawodawca wyodrębnił dwa rodzaje podróży
    uzasadniające zwolnienie przychodów uzyskanych za czas podróży, mianowicie „podróż
    służbową” oraz „podróż osoby niebędącej pracownikiem”. Trzeba więc zauważyć, że
    według jednej z dyrektyw wykładni językowej, tj. zakazu wykładni synonimicznej, zakłada
    się, że różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego znaczenia. Nie można zatem
    uznać za poprawną takiej wykładni, która prowadzi do ustalenia, że zwroty „podróż
    służbowa” oraz „podróż osoby niebędącej pracownikiem” będą miały to samo znaczenie.
    Naczelny Sąd Administracyjny orzekł (II FSK 1446/16, II FSK 1447/16), że podmiot, na rzecz
    którego zleceniobiorcy świadczą usługi opieki nad seniorami w Niemczech, nie musi
    pobierać zaliczek na PIT od diet i zwrotów kosztów przejazdu zleceniobiorczyń do klientów
    niemieckich. W ocenie NSA nieprawidłowa jest interpretacja fiskusa i WSA, pozbawiająca
    podróży tych osób charakteru podróży służbowej ze względu na to, że miejscem pracy
    tych osób jest miejsce zamieszkania podopiecznego. Celem ustawodawcy było bowiem
    ustanowienie zwrotu kosztów podróży związanej z wykonaniem zadania.
    Ustawodawca nie zdefiniował legalnej definicji pojęcia „podróż”. Dlatego też, NSA
    dokonując wykładni tego terminu zwrócił uwagę, iż należy odwołać się do znaczenia
    językowego zgodnego ze słownikiem języka polskiego. Regulacje wynikające z Kodeksu
    pracy nie są bezpośrednio odnoszone do przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W tym kontekście w przypadku podróży osoby niebędącej pracownikiem należy
    uwzględnić więc świadczenia otrzymane w związku z szeroko rozumianą podróżą. Zgodzić
    się warto z twierdzeniem, że terminu „podróż” nie należy bezwzględnie utożsamiać z
    wynikającego z Kodeksu pracy pojęcia „podróż służbowa”.
    Dalej w ocenie Sądu, nie ma przesłanek pozwalających na dookreślenie tego pojęcia przez
    takie elementy jak: czas odbywania, częstotliwość, czy też poprzez zdefiniowanie kierunku
    podróży. Istotne w sprawie jest jedynie to, czy podróż odbywana była w celu uzyskania
    przychodów oraz to, aby wydatki z tego tytułu nie zostały ujęte w kosztach uzyskania
    przychodu. Nie ma znaczenia, czy podróżą są incydentalne (rzadkie), czy bardzo częste.Z
    kolei wyrażenie „osoba niebędąca pracownikiem” oznacza natomiast każdą osobę, która
    nie ma podpisanej umowy o pracę zdefiniowanej w Kodeksie pracy.
    Z przytoczonych regulacji wynika więc, że w celu zwolnienia od opodatkowania diet i
    zwrotu innych kosztów podróży Zleceniobiorców, wykonujących na rzecz Wnioskodawcy
    czynności na terytorium Niemiec, konieczne jest spełnienie następujących warunków:
    a) Zleceniobiorca musi odbyć podróż w celu realizacji zleconych mu przez Zleceniodawcę
      (Wnioskodawcę) czynności,

    b) diety i inne należności muszą zostać poniesione w celu osiągnięcia przychodu,
    c) diety i inne należności nie zostaną zaliczone przez Zleceniobiorcę do kosztów
      podatkowych,
    d) diety i inne należności nie mogą przekroczyć kwot określonych w rozporządzeniu z
      dnia 29 stycznia 2013 r. i muszą być wypłacane na obowiązujących w nim zasadach.
    W przedstawionym stanie faktycznym:
    Specyfika, cel oraz istota usług przesądzają o tym, że wspomniane usługi świadczone są w
    trakcie podróży. Bezsprzecznie celem podróży jest osiągnięcie przez Zleceniobiorcę
    przychodu, gdyż bez niej po prostu nie byłoby możliwe wykonanie zleconych mu przez
    Wnioskodawcę czynności. Wypłacone należności z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania podczas podróży za każdy dzień odbywania podróży nie zostały zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów. Wypłacone należności z tytułu zwiększonych kosztów
    utrzymania podczas podróży za każdy dzień odbywania podróży nie przekraczają kwot
    określonych w rozporządzeniu z dnia 29 stycznia 2013 r.
    Podsumowując, zwrócone Zleceniobiorcy wydatki związane z wykonywaniem usług poza
    granicami kraju,w postaci dodatkowego świadczenia pieniężnego tytułem rekompensaty
    zwiększonych kosztów utrzymania podczas podróży, za każdy dzień odbywania podróży
    do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub rozporządzeniach wydanych przez
    ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
    należności przysługujących pracownikowi w państwowej lub samorządowej jednostce
    sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, korzystają ze zwolnienia od podatku,
    uregulowanego w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Tym samym, jeżeli jednak należności wypłacone przez Wnioskodawcę będą wyższe od
    limitów określonych w przepisach ww. rozporządzenia, to nadwyżki ponad te limity będą
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym i w takiej sytuacji z tytułu ich wypłaty
    Wnioskodawca będzie miał obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek
    dochodowy.
    Stanowisko do pyt. 2 przedstawione w uzupełnieniu wniosku
    Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do zwrotu kosztów podróży wypłacanych w
    oparciu o Rozporządzenie MPiPS, zachodzą przesłanki do zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT. Zaznaczenia
    wymaga jednocześnie fakt, że omawiane zwolnienie jest limitowane do wysokości
    określonej w powołanym wyżej Rozporządzeniu MPiPS.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, źródłem przychodów jest działalność
    wykonywana osobiście.
    Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 –
    w myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT - uważa się przychody z tytułu wykonywania usług,
    na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby
    fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
    organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej - z wyjątkiem
    przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
    podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w
    pkt 9.

    Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da, art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której
    mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową
    określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są
    diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości
    określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do
    spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z
    zastrzeżeniem ust. 13.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej są przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 167).
    Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
    1) w celu osiągnięcia przychodów lub
    2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
      jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
      z wykonywaniem tych funkcji.
    W powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy, ustawodawca posłużył się terminem
    „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy,
    ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży
    osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności
    nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców oraz zostały
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również inne regulacje nie
    definiują pojęcia podróży Zleceniobiorcy, w związku z tym należy pojęcie to rozumieć
    mając na uwadze jego potoczną (słownikową) definicję. Zgodnie zaś z internetowym
    Słownikiem Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl), podróż to przebywanie drogi do jakiegoś
    odległego miejsca. W tym kontekście wyjazd Zleceniobiorcy, mającego miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski poza granice kraju (na terytorium Niemiec) jest
    odbywaniem przez niego podróży w rozumieniu powołanego przepisu.

    Ponadto, pojęcie podróży Zleceniobiorcy należy odróżnić od pojęcia podróży służbowej.
    Podróż służbowa jest bowiem pojęciem zdefiniowanym na gruncie Kodeksu pracy,
    zgodnie z którym podróż służbowa to wykonywanie określonego zadania na polecenie
    pracodawcy poza miejscem stałego zatrudnienia.
    Z uwagi na fakt, że umowa zlecenia jest odrębną od umowy o pracę instytucją prawną, do
    której stosuje się całkowicie inne regulacje, czyli Kodeks cywilny a nie Kodeks pracy – nie
    można utożsamiać tych dwóch pojęć, czyli zrównywać podróży zleceniobiorcy i podróży
    służbowej pracownika.
    W tym kontekście podróż Zleceniobiorcy jest pojęciem szerszym od podróży służbowej i w
    praktyce obejmuje każdy wyjazd osoby wykonującej umowę zlecenia poza miejsce
    zamieszkania i miejsce siedziby Zleceniodawcy, który to wyjazd wiąże się z wykonaniem
    przez Zleceniobiorcę zleconych mu przez Zleceniodawcę czynności. W tym kontekście
    wyjazd Zleceniobiorców na terytorium Niemiec w celu wykonania zleconych przez Spółkę
    czynności bez wątpienia spełnia definicję podróży, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit.
    b) ustawy o PIT.
    Stanowisko takie potwierdza także wykładnia systemowa ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Gdyby bowiem, ustawodawca utożsamiał podróż odbywaną przez
    osobę niebędącą pracownikiem z podróżą służbową pracowników, to nie wyodrębniałby
    dwóch zwolnień od opodatkowania diet i innych należności, w tym kosztów ich podróży -
    odrębnie przewidując zwolnienie od opodatkowania diet i innych należności, w tym
    kosztów podróży służbowej pracowników i odrębnie regulując kwestie zwolnienia diet i
    kosztów podróży osób innych niż pracownicy (w tym także zleceniobiorców).
    W doktrynie i orzecznictwie zapadłym w postępowaniach podatkowych przyjęło się
    uważać, że podróż Zleceniobiorcy ma inny charakter - przyjmuje się, że wyjazd nie jest
    dodatkowym obowiązkiem Zleceniobiorcy, ale obowiązkiem bezpośrednio wynikającym z
    zakresu i rodzaju wykonywanych w ramach zlecenia czynności. Obowiązek taki wynika
    zwykle z konieczności prawidłowego wykonania zlecenia.
    Podobne stanowisko zajął Minister Finansów w piśmie z dnia 28 września 2004 r., w
    którym stwierdził, że (...) dla osób niebędących pracownikami podróż, w związku z którą
    otrzymują diety i inne należności, nie musi wiązać się z wykonywaniem zadania poza
    miejscowością w której znajduje się siedziba podmiotu wypłacającego te świadczenia. W
    przypadku tych osób „podróży” nie należy bowiem utożsamiać z „podróżą służbową” -
    pojęciem zdefiniowanym w Kodeksie pracy odnoszącym się do pracowników (Podróż
    służbowa zleceniobiorcy, Ewelina Kumor- Jezierska, MoPod 2013, Nr 4).
    Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje prawa podatkowego wydane przez
    Dyrektorów poszczególnych Izb Skarbowych w imieniu Ministerstwa Finansów. Tytułem
    przykładu można wskazać na następujące interpretacji przepisów prawa podatkowego, tj.:
    interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2015 r. (znak: ILPB1
    /4511-42/15-4/AMN), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28
    kwietnia 2015 r. (IBPBII/1/4511- 18/15/MCZ), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w
    Łodzi z dnia 27 listopada 2015 r. (IPTPB1/4511-540/15-2/MD), interpretacja Dyrektora Izby
    Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2015 r. (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu),
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 stycznia 2011 r. (znak: IBPBII
    /1/415-842/10/HK), interpretacja indywidualna z dnia 17 listopada 2009 r. (znak: IBPBII/1
    /415-682/09/BD). Również organ rentowy wydając interpretacje w indywidualnych
    sprawach przyjmował, że analogicznych stanach faktycznych można mówić o podróży
    Zleceniobiorcy.
    Wnioskodawca będzie wypłacał należności mieszczące się w ustalonym wynagrodzeniu na
    zasadach i w wysokości określonej w rozporządzeniu MPiPS.
    W myśl § 2 powołanego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, z tytułu
    podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym
    przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

    1) diety;
    2) zwrot kosztów:
    a) przejazdów,
    b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    c) noclegów,
    d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez
      pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, w ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do
    zwrotu kosztów podróży wypłacanych Zleceniobiorcom zachodzą przesłanki do
    zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy
    o PIT. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, że łącznie spełnione zostały warunki dla
    zastosowania zwolnienia od opodatkowania.
    Powyższe stanowisko potwierdza wyrok NSA z dnia 30 maja 2018 r. wydany w sprawie o
    sygnaturze II FSK 1446/16, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: „(...) aby
    osoba niebędąca pracownikiem mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 16 lit. b) w zw. z ust. 13 pkt 1 u.p.d.o.f. konieczne jest odbycie przez nią podróży
    oraz ustalenie, że celem tej podróży jest osiągnięcie przychodu. Nadto otrzymane
    świadczenie nie może zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym
    podróż, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) u.p.d.o.f. nie może być utożsamiana z
    podróżą służbową (...)”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Stanowi on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
    Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
    umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
    c) przedsiębiorstwa w spadku
    -z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności,o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Jednocześnie na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
    a) podróży służbowej pracownika,
    b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
    -do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
      ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
      należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
      samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze
      kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190 ze zm.).
    Zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone
    do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
    1) w celu osiągnięcia przychodów lub

    2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
      jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
      związku z wykonywaniem tych funkcji.
    W powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy ustawodawca posłużył się terminem
    „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy,
    ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży
    osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności
    nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców oraz zostały
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów.
    Zasady rozliczania podróży zagranicznych reguluje ww. rozporządzenie Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia:
    Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
    określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
    1) diety;
    2) zwrot kosztów:
    a) przejazdów,
    b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    c) noclegów,
    d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez
      pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Na podstawie § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a
      także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.
    Stosownie do treści § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej
      biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze
      związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem
      posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z
      jakiego tytułu ulga przysługuje.
    Jak stanowi § 3 ust. 3 tego rozporządzenia:
      Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży
      krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub
      motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.
    Zgodnie z § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów
      przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę
      za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa
      niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6
      września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.).
    W myśl § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia:

      Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów
      wyżywienia i inne drobne wydatki.
    Na mocy § 13 ust. 2 przytoczonego rozporządzenia:
      Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży
      zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej
      państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.
    W myśl § 13 ust. 3 przytoczonego rozporządzenia:
      Należność z tytułu diet oblicza się w następujący sposób:
      1) za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości;
      2) za niepełną dobę podróży zagranicznej:
      a) do 8 godzin – przysługuje 1/3 diety,
      b) ponad 8 do 12 godzin – przysługuje 50% diety,
      c) ponad 12 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości.
    Według § 13 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest
      określona w załączniku do rozporządzenia.
    W załączniku do tego rozporządzenia określającego „Wysokość diety za dobę podróży
    zagranicznej oraz limitu na nocleg w poszczególnych państwach” w poz. 74 wskazano, że
    dieta w Niemczech wynosi 49 euro za dobę.
    Stosownie do § 14 ust. 1 rozporządzenia:
      Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne,
      całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
    Ponadto § 14 ust. 2 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
    Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że
      każdy posiłek stanowi odpowiednio:
    1) śniadanie - 15% diety;
    2) obiad - 30% diety;
    3) kolacja - 30% diety.
    Z kolei na podstawie § 14 ust. 3 powołanego rozporządzenia:
      W przypadku korzystania przez pracownika z usługi hotelarskiej, w ramach której
      zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do § 14 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi, który otrzymuje w czasie podróży zagranicznej należność pieniężną
      na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli należność pieniężna jest niższa od diety,
      pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy stwierdzić, że
    wypłacane przez Państwo Zleceniobiorcom, należności ryczałtowe z tytułu rekompensaty
    zwiększonych kosztów utrzymania podczas wykonywania pracy na terenie Niemiec za
    każdy dzień usługi oraz tytułem zwrotu kosztów podróży – do wysokości określonej w
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej – będą korzystały ze zwolnienia od opodatkowania
    podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Tym samym, w sytuacji, gdy wypłacone należności nie będą przekraczały wysokości
    określonej w ww. rozporządzeniu, na Państwu, jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek
    poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, w związku z wypłacaniem
    Zleceniobiorcom, wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski, ww. kwot. Jeżeli
    jednak należności wypłacane przez Państwa będą wyższe od limitów określonych w
    przepisach ww. rozporządzenia, to nadwyżki ponad te limity będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w takiej sytuacji z tytułu ich
    wypłaty będą mieli Państwo obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na
    podatek dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie
    stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa,ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.