Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.705.2024.3.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: W zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy agencyjnej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Ogólna zasada; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące przychód-Pieniądze i wartości pieniężne; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 stycznia
    2025 r. (data wpływu do Organu tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

SA (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”, „Organizator”) zmieniła model sprzedaży programów
    (dalej: „Produktów”) firmy A (dalej: „Producenta”). Spółka nie będzie więc już prowadziła
    bezpośredniej sprzedaży Produktów. Będzie natomiast, w oparciu o umowę agencyjną,
    otrzymywać prowizję za pozyskanych Klientów (dalej: „Beneficjentów”, „Uczestników”),
    którzy zakupią Produkty bezpośrednio u Producenta - Klienci sami będą składać
    zamówienie. Za zakup towaru Klient będzie otrzymywał fakturę od firmy A - poza udziałem
    Spółki. Klient końcowy nie będzie więc dokonywał bezpośredniego zakupu Produktów od
    Spółki, a Spółka nie będzie wystawiała mu z tego tytułu faktur VAT. Płatność za zakupiony
    produkt będzie odbywała się bezpośrednio od Klienta do firmy A. Spółka, pomimo, że
    będzie bezpośrednio współpracowała z Klientem w doborze odpowiedniego Produktu, nie
    będzie dostarczała Klientowi tego towaru. Spółka będzie otrzymywała wynagrodzenie
    prowizyjne od A.
    Program wsparcia sprzedaży
    Uwagi ogólne
    W celu wsparcia sprzedaży Produktów i uzyskania przewagi konkurencyjnej Spółka
    planuje wdrożyć program premiowania podmiotów, które nabywają Produkty od
    Producenta (dalej: „Program”), w postaci bonusów pieniężnych bądź zwrotów gotówki.
    Klienci otrzymają zwrot części zapłaconej przez siebie ceny za Produkt. Programem
    premiowania zostaną objęci Klienci, którzy nie będą nabywać Produktów bezpośrednio od
    Spółki i nie otrzymają od niej z tego tytułu faktur VAT (Klienci będą nabywali Produkty od
    Producenta, który będzie fakturował na ich rzecz te transakcje). Beneficjenci będą
    dowiadywać się o możliwości wzięcia udziału w programie poprzez informacje udzielane
    przez Spółkę np. udostępniane na jej stronie internetowej. Program realizowany będzie na
    podstawie Regulaminu programu „zwrot za zakupy” (dalej: „Regulamin”). Beneficjenci
    będą mieli wgląd i będą akceptować ten Regulamin w momencie wysyłania
    elektronicznego formularza zgłoszeniowego, którego złożenie będzie warunkiem
    uczestnictwa w Programie.
    Regulamin będzie stanowił m. in., że:
    - Organizatorem Programu jest Spółka,
    - Uczestnikiem jest Klient, prowadzący działalność gospodarczą lub wykonujący wolny
      zawód, dokonujący zakupu w ramach prowadzonej działalności (wolnego zawodu),
      nieposiadający w związku z tym przy tej transakcji statusu konsumenta,

    - Ofertę handlową należy rozumieć jako ofertę obejmującą nabycie towarów od Partnera,
      Dostawcy lub Producenta (będącego podmiotem bezpośrednio współpracującym ze
      Spółką), na podstawie której Uczestnik może otrzymać zwrot za zakupy.
    Program będzie uruchamiany akcyjnie bądź okresowo.
    Warunki udzielenia zwrotu części kwoty zakupu (dalej: „Cashback”)
    Beneficjenci uprawnieni będą do wystąpienia do Spółki - poprzez elektroniczny formularz
    zgłoszeniowy zamieszczony na stronie internetowej - o otrzymanie zwrotu części ceny
    uiszczonej za zakupione Produkty - Cashback. Uczestnikowi zostanie naliczony zwrot za
    zakupy w momencie poprawnego zarejestrowania transakcji zakupu. Regulamin będzie
    określał szczegółowe warunki poprawnej rejestracji zakupu.
    Procedura udzielenia kwoty Cashback Beneficjentom
    Po weryfikacji poprawności rejestracji zakupu i otrzymaniu prawidłowego zgłoszenia,
    Uczestnik otrzyma częściowy zwrot za zakupy na wskazane przez siebie konto bankowe w
    terminie określonym w Regulaminie. Dane Klientów, składane oferty oraz informacje czy
    Klient z polecenia Spółki faktycznie dokonał zakupu od Producenta będą sprawdzane za
    pośrednictwem systemu CRM, pozwalającym na weryfikację tych danych.
    Rozliczenia pomiędzy Spółką a Producentem
    Spółka będzie dokonywała weryfikacji złożonych zgłoszeń Uczestników oraz na tej
    podstawie wypłaci kwoty Cashback przelewem na konta Beneficjentów. Faktyczne koszty
    Programu będą więc ponoszone przez Spółkę. Producent natomiast będzie wypłacał na
    rzecz Spółki wynagrodzenie prowizyjne za świadczone przez nią usługi. Z tytułu należnej
    prowizji agencyjnej A zastosuje samofakturowanie (...). SA będzie wykazywać te faktury w
    JPK jako Wewnątrzwspólnotowe Świadczenie Usług. Algorytm wyliczenia prowizji zostanie
    zapisany w umowie. Wg umowy agencyjnej (i przewodnika do tej umowy) prowizje za
    zakończony miesiąc będą ustalane (co do należnej Spółce wartości) i wypłacane w dwóch
    ratach:
    - za sprzedaż zrealizowaną do klientów w okresie od 1 do 15 dnia zakończonego miesiąca
      wartość prowizji zostanie ustalona przez A i wypłacona do 15 dnia miesiąca
      następnego. Z tą samą datą A wystawi samofakturę (...);
    - za drugą połowę miesiąca zakończonego wartość prowizji zostanie ustalona przez A i
      wypłacona w okolicach 20-27 dnia następnego miesiąca. Z tą samą datą A wystawi
      samofakturę (...).
    W ramach dokumentacji Spółka oprócz ustanowienia Regulaminu Programu będzie
    prowadziła również ewidencję (przy wykorzystaniu systemu CRM) pozwalającą na
    powiązanie wypłaconej gotówki z tytułu Cashback z zakupem Klienta, od którego Spółka
    otrzyma prowizję od Producenta.
    Pytania
    1. Jaka będzie data przychodu z tytułu należnej prowizji agencyjnej otrzymywanej od A
      (samofakturowanie)?
    2. Czy zwrócone Klientom kwoty będą stanowiły w Spółce koszt uzyskania przychodu w
      CIT?
    3. Jeżeli tak, to czy koszt ten będzie kosztem bezpośrednim związanym z przychodem z
      prowizji i kiedy nastąpi moment jego powstania?
    4. Czy opisane w zdarzeniu przyszłym:
    - ustanowienie Regulaminu Programu,

    - prowadzenie ewidencji pozwalającej na powiązanie wypłaconej gotówki z tytułu
      Cashback z zakupem Klienta,
      można uznać za wystarczające warunki do przyjęcia wypłacanej Klientom kwoty
      Cashback jako kosztu podatkowego w CIT? (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu
      wniosku z 9 stycznia 2025 r.)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o PDOP”) określają w art. 12 ust. 3, że za
    przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się także należne przychody,
    choćby nie zostały jeszcze faktycznie uzyskane. W przypadku usług, za datę powstania
    przychodu uważa się dzień wykonania usługi lub częściowego wykonania usługi, nie
    później jednak niż dzień wystawienia faktury lub dzień otrzymania wynagrodzenia za
    wykonane świadczenie, a jeżeli usługa rozliczana jest w okresach rozliczeniowych, w tym w
    okresach miesięcznych, za datę powstania takiego przychodu uznaje się ostatni dzień
    okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej
    jednak niż raz w roku. Należy mieć przy tym na uwadze, że przepisy te dotyczą
    uzyskanego przez podatnika przychodu należnego, a zatem przychodu odpowiadającego
    kwocie należnej od kontrahenta: za wykonaną usługę, za częściowo wykonaną usługę lub
    za usługę wykonaną w okresie sprawozdawczym. Tym samym, obowiązek wykazania tego
    przychodu nie może wystąpić wcześniej niż data, z którą kwota przysługującej
    podatnikowi należności jest znana lub potencjalnie może być znana. Jak zgodnie
    przyjmuje się w doktrynie oraz w orzecznictwie, o przychodzie można mówić bowiem
    dopiero wówczas, kiedy podatnik uzyskał przysporzenie majątkowe mające charakter
    definitywny. Zgodnie bowiem z poglądami judykatury (zob. wyrok NSA z 17 lipca 2014 r.
    sygn. akt II FSK 1995/12): „(...) Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko
    takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. O zaliczeniu
    danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje, co do
    zasady, definitywny charakter tego przysporzenia w tym rozumieniu, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie, którymi może on
    rozporządzać jak właściciel (...)”.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym, za datę uzyskania przychodu należnego nie może
    zatem być uznany ani ostatni dzień przyjętego w umowie zawartej pomiędzy Spółką a
    Producentem „okresu rozliczeniowego”, ani dzień „wykonania umowy” bądź „częściowego
    wykonania umowy”, gdyż z tą datą Spółka nie byłaby w stanie wykazać w prawidłowej
    wysokości uzyskanego przez nią przysporzenia majątkowego.
    Zatem, należy skonstatować, że datą uzyskanego przez Spółkę przychodu będzie
    wcześniejsza z pozostałych dat wskazanych w powyższych przepisach, czyli dzień
    wystawienia przez Producenta samofaktury, a jeżeli otrzymane wynagrodzenie
    poprzedzałoby dzień wystawienia tego (...), wówczas dzień otrzymania takiego
    wynagrodzenia za wykonane świadczenie.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacona kwota Cashback w każdym przypadku będzie
    stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu, który powinien zostać rozpoznany dla
    celów podatku dochodowego od osób prawnych.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższy przepis oznacza, że aby określony koszt można było uznać za koszt uzyskania
    przychodów, między tym kosztem a przychodem musi zachodzić związek przyczynowo-
    skutkowy, tego rodzaju, że poniesienie kosztu ma lub może mieć wpływ na powstanie,
    zwiększenie lub zabezpieczenie źródła przychodu.
    Jednocześnie, wspomniany wyżej koszt - aby stanowił koszt uzyskania przychodów - nie
    może zaliczać się do grupy wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1, niestanowiących
    kosztów uzyskania przychodów.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno budzić wątpliwości
    uznanie, że koszty ponoszone przez Spółkę w związku z funkcjonowaniem Programu
    mającego na celu zwiększenie sprzedaży Produktów (od której to sprzedaży Spółka
    otrzyma wynagrodzenie prowizyjne od Producenta), stanowią dla niej koszt uzyskania
    przychodów. Bezspornie spełniają one bowiem wszystkie przesłanki wynikające z art. 15
    ust. 1 ustawy o PDOP, a jednocześnie nie można ich zakwalifikować do grupy kosztów
    wskazanych w art. 16 ust. 1.
    Niewątpliwie bowiem, celem organizacji analizowanego Programu jest zwiększenie
    sprzedaży Produktów Producenta, a tym samym ma ona na celu uzyskanie przychodów
    lub zabezpieczenie źródła przychodu przez Spółkę, bowiem zwiększenie sprzedaży wpływa
    na zwiększenie wynagrodzenia prowizyjnego.
    Ad. 3
    W ustawie o PDOP brak jest definicji kosztów bezpośrednio związanych z przychodami
    oraz kosztów uzyskania przychodów innych niż koszty bezpośrednio związane z
    przychodami. Dlatego też ich rozumienie powinno się opierać na ich językowym
    znaczeniu. Aby określić, czy dany koszt jest bezpośrednio związany z przychodem należy
    ustalić, czy istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w
    konkretnym roku podatkowym.
    Gdy związek ten jest wyraźny, koszt taki jest kosztem bezpośrednio związanym z
    przychodem. Natomiast, za koszty pośrednie należy uznać wszelkie koszty, których nie
    można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić szczegółowo stopnia ich
    wpływu na uzyskanie przychodów.
    W celu ustalenia charakteru kosztu ponoszonego przez Spółkę należy zwrócić uwagę, że
    Cashback otrzymywany przez Beneficjenta będzie wypłacany bezpośrednio przez Spółkę,
    w odpowiedzi na zweryfikowane i prawidłowe zgłoszenie spełniające wymogi
    Regulaminem Programu. Jednocześnie, wypłata z tytułu Cashback będzie efektem
    sprzedaży Produktu przez Producenta w wyniku polecenia go przez Spółkę Klientowi, za
    co Spółka otrzyma wynagrodzenie prowizyjne.
    Przy czym, zauważyć należy, że Program będzie uruchamiany akcyjnie bądź okresowo, a
    wypłata środków Klientom z tytułu Cashback nie będzie „czekała” na otrzymanie prowizji
    przez Spółkę od Producenta. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy jest możliwe pośrednie
    powiązanie Cashback wypłaconego Beneficjentowi z konkretnymi przychodami
    osiąganymi przez Spółkę z tytułu wynagrodzenia prowizyjnego od sprzedanych Produktów
    przez Producenta. Z tego względu, Spółka stoi na stanowisku, że koszty opisane w
    zdarzeniu przyszłym z tytułu Cashback stanowić będą koszty uzyskania przychodów, jako
    koszty pośrednie. W sytuacji bowiem gdy Spółka będzie otrzymywała określoną prowizję
    od każdego zakupu przez poleconego Klienta, wypłata gotówki w systemie Cashback
    będzie kosztem pośrednio związanym z tym przychodem. Program nie będzie bowiem
    miał charakteru stałego, a wypłata środków Cashback nie będzie wprost uwarunkowana
    otrzymaniem prowizji od Producenta.

    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika bowiem, że:
    - za sprzedaż zrealizowaną do klientów w okresie od 1 do 15 dnia zakończonego miesiąca
      wartość prowizji zostanie ustalona przez A i wypłacona do 15 dnia miesiąca
      następnego. Z tą samą datą A wystawi samofakturę (...);
    - za drugą połowę miesiąca zakończonego otrzymamy prowizję w okolicach 20-27 dnia
      następnego miesiąca. Z tą samą datą A wystawi samofakturę (...).
    Natomiast Cashback zgodnie z postanowieniami Regulaminu ma zostać wypłacany
    Beneficjentom w terminie określonym w Regulaminie uzależnionym od terminu
    otrzymania prawidłowego zgłoszenia. Moment zaliczania do kosztów uzyskania
    przychodów kosztów innych niż związane bezpośrednio z przychodami reguluje art. 15
    ust. 4d ustawy o PDOP. Zgodnie z powołanym przepisem, koszty uzyskania przychodów,
    inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich
    poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest
    możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku
    stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego
    dotyczą.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 4e ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
    przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w
    księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo
    dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
    (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    Z tego względu Spółka stoi na stanowisku, że koszty opisane w zdarzeniu przyszłym z
    tytułu Cashback stanowić będą koszty uzyskania przychodów, które jako koszty pośrednie
    powinny zostać rozpoznane dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w dacie
    poniesienia kosztu, czyli w dniu wypłaty kwoty Cashback z konta Spółki.
    Ad. 4 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 stycznia 2025 r.)
    Aby koszty wypłaty środków Cashback, były kosztem podatkowym Spółki, musi istnieć
    powiązanie między osiąganymi przez Spółkę przychodami a poniesionymi kosztami. Jak
    już wyżej wykazano z opisu zdarzenia przyszłego bezspornie wynika, że takie powiązanie
    występuje. W tym miejscu podkreślić należy, że w ramach dokumentacji Spółka oprócz
    ustanowienia Regulaminu Programu będzie prowadziła również ewidencję (przy
    wykorzystaniu systemu CRM) pozwalającą na powiązanie wypłaconej gotówki z tytułu
    Cashback z zakupem Klienta, od którego Spółka otrzyma prowizję od Producenta.
    Podsumowując: Spółka stoi na stanowisku, że wypłacony Cashback w każdym przypadku
    spełnienia powyższych warunków (tj. wypłaty zgodnej z Regulaminem Programu w
    powiązaniu z ewidencją (przy wykorzystaniu systemu CRM) pozwalającym na jej
    powiązanie z zakupem danego Klienta) będzie stanowić dla Spółki koszt uzyskania
    przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805, ze zm., dalej: „updop”):
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Natomiast, zgodnie z art. 7 ust. 2 tego updop:
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ww. ustawa nie zawiera definicji przychodu. Przepis art. 12 updop, regulujący kwestię
    przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie
    powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w
    kolejnych ustępach art. 12 ustawodawca precyzuje jedynie rodzaje przychodów. Ponadto,
    wylicza jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do
    przychodów (art. 12 ust. 4 updop).
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop:
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Z kolei, zgodnie z art. 12 ust. 3 updop:
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych precyzyjnie określają
    moment powstania przychodu z ww. źródła przychodów.
    Natomiast, podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z
    działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana
    przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a updop.
    Na mocy tego przepisu,
      za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1. wystawienia faktury albo
      2. uregulowania należności.
    Z powyższego wynika, że pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma
    dzień dokonania czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania
    usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub
    uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania
    przychodu. Oznacza to, że przychód osiągany przez podatnika w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, co do zasady powstaje w dacie zajścia najwcześniejszej z ww.
    okoliczności.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 jest ustalenie, jaka będzie data
    przychodu z tytułu należnej prowizji agencyjnej otrzymywanej od A (samofakturowanie).

    Jak już wskazano wcześniej, dla ustalenia momentu powstania przychodu istotnym
    zagadnieniem jest określenie daty z którą ustawa o podatku dochodowym od osób
    prawnych wiąże moment jego powstania. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania
    przychodu należnego, zgodnie z art. 12 ust. 3a updop, ma dzień dokonania czynności -
    wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego
    wykonania.
    Mając na uwadze powyższe wskazuję, że przychód powstanie u Państwa w momencie
    wykonania usługi. Należy bowiem zauważyć, że wykonanie usługi stanowi najwcześniejszą
    czynność stąd datą powstania przychodu będzie właśnie moment wykonania tej usługi.
    Zatem, nie sposób zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że datą uzyskanego przez Państwa
    przychodu będzie dzień wystawienia przez Producenta samofaktury, a jeżeli otrzymane
    wynagrodzenie poprzedzałoby dzień wystawienia samofaktury, wówczas dzień otrzymania
    takiego wynagrodzenia za wykonane świadczenie.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, uznałem za nieprawidłowe.
    Ad. 2, 3 i 4
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i
    pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych
    w art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu
    albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Uznanie wydatku za koszt
    podatkowy wymaga również wykazania, że jest on racjonalnie i gospodarczo uzasadniony.
    Zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest m.in. od
    tego, czy nie znajduje się on w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 updop, tj. w grupie
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Należy jednak pamiętać, że
    wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza
    domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 updop,
    zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów. Podsumowując powyższe należy
    stwierdzić, że kosztem uzyskania przychodów jest wydatek, spełniający łącznie
    następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z
      zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu wydatki,
      które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich
      źródła,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 updop.
    Oznacza to, że każdy wydatek wymaga indywidualnej oceny pod kątem jego związku z
    uzyskanymi przez podatnika przychodami oraz racjonalności działania podatnika dla

    osiągnięcia tego przychodu. W konsekwencji, podatnik podatku dochodowego od osób
    prawnych może zaliczyć w ciężar kosztów wszelkie faktycznie poniesione wydatki, które
    mają, będą miały lub mogły mieć określony wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, z
    wyłączeniem enumeratywnie wymienionych w art. 16 updop.
    Mając powyższe na uwadze, koszty ponoszone przez Państwa, w związku z
    funkcjonowaniem Programu mającego na celu wsparcie sprzedaży Produktów i uzyskanie
    przewagi konkurencyjnej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów. Spełniają
    one bowiem wszystkie przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop, a jednocześnie nie
    można ich zakwalifikować do grupy kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 updop.
    Celem zorganizowania przez Państwa programu premiowania podmiotów, które
    nabywają Produkty od firmy A (Producent), jest wsparcie sprzedaży Produktów i uzyskanie
    przewagi konkurencyjnej, a tym samym uzyskanie przez Państwa przychodów lub
    zabezpieczenie ich źródła przychodu w związku z faktem, że otrzymują Państwo prowizję
    od Producenta za pozyskanych Klientów.
    Zatem, koszty ponoszone przez Państwa w związku z funkcjonowaniem Programu
    mającego na celu zwiększenie sprzedaży Produktów (od której to sprzedaży otrzymacie
    Państwo wynagrodzenie prowizyjne od Producenta), stanowią dla Państwa koszt
    uzyskania przychodów.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem więc za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do momentu zaliczenia ww. wydatków w ciężar kosztów
    uzyskania przychodów wskazuję, że w oparciu o kryterium stopnia powiązania
    istniejącego między kosztem a celem, jakiemu ma służyć, koszty podatkowe można
    podzielić na:
    - bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
      uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
      wysokości powstał związany z nimi przychód),
    - inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
      przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
      prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, które nie pozostają w
    uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości
    ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.
    Klasyfikacja kosztów do wyżej wymienionych rodzajów kosztów uzyskania przychodu
    powinna odbywać się za każdym razem w oparciu o indywidualne cechy działalności
    podatnika, w ramach której wydatki te są ponoszone. Należy jednocześnie zaznaczyć, że
    prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest
    wykazaniem jego celowości i związku z osiągniętym przychodem, jak i prawidłowym
    udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek prawidłowego
    rozliczania i wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi
    skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 updop:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

    W art. 15 ust. 4b ww. ustawy, wskazano, że:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
      1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
        później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
        podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
      2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
        złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
        obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 4c updop:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie
    (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w
    roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni
    został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku
    podatkowym (nie późniejszym jednak niż termin określony do złożenia zeznania
    podatkowego) – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym
    po roku, którego dotyczy.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że koszty pozostające w bezpośrednim
    związku przyczynowo-skutkowym z faktycznie otrzymanymi lub należnymi przychodami
    danego roku podatkowego, podlegającymi opodatkowaniu w tym roku, są kosztami
    uzyskania przychodu na podstawie przepisów art. 15 ust. 4, ust. 4b albo 4c updop.
    Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 4d updop:
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, brak jest definicji kosztów
    bezpośrednio związanych z przychodami oraz kosztów uzyskania przychodów innych niż
    koszty bezpośrednio związane z przychodami. Dlatego też ich rozumienie powinno się
    opierać na ich językowym znaczeniu.
    Aby określić, czy dany koszt jest bezpośrednio związany z przychodem należy ustalić, czy
    istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w konkretnym
    roku podatkowym. Gdy związek ten jest wyraźny, koszt taki jest kosztem bezpośrednio
    związanym z przychodem. Natomiast, za koszty pośrednie należy uznać wszelkie koszty,
    których nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić szczegółowo
    stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.
    Jak wskazano powyżej, moment zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kosztów
    innych niż związane bezpośrednio z przychodami reguluje art. 15 ust. 4d updop.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 4e updop:
      za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na

      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Jak zostało zawarte we wniosku, Uczestnikowi zostanie naliczony zwrot za zakupy w
    momencie poprawnego zarejestrowania transakcji zakupu. Po weryfikacji poprawności
    rejestracji zakupu i otrzymaniu prawidłowego zgłoszenia, Uczestnik otrzyma częściowy
    zwrot za zakupy na wskazane przez siebie konto bankowe w terminie określonym w
    Regulaminie. Dane Klientów, składane oferty oraz informacje czy Klient z polecenia Spółki
    faktycznie dokonał zakupu od Producenta będą sprawdzane za pośrednictwem systemu
    CRM, pozwalającym na weryfikację tych danych. Spółka będzie dokonywała weryfikacji
    złożonych zgłoszeń Uczestników oraz na tej podstawie wypłaci kwoty Cashback
    przelewem na konta Beneficjentów. Faktyczne koszty Programu będą ponoszone przez
    Spółkę. Producent natomiast będzie wypłacał na rzecz Spółki wynagrodzenie prowizyjne
    za świadczone przez nią usługi.
    Odnosząc się zatem do kosztów opisanych w zdarzeniu przyszłym z tytułu Cashback,
    stwierdzić należy, że Państwa stanowisko co do pośredniego związku wymienionych
    wydatków z przychodami uzyskanymi od Producenta jest nieprawidłowe. Wypłata
    Cashback będzie bowiem efektem sprzedaży Produktu przez Producenta w wyniku
    polecenia go przez Państwa Klientowi, za co otrzymają Państwo wynagrodzenie
    prowizyjne.
    Tym samym, możliwe jest bezpośrednie powiązanie Cashback wypłaconego
    Beneficjentowi z konkretnymi przychodami osiąganymi przez Państwa z tytułu otrzymanej
    prowizji za sprzedaż Produktów. Z tego względu, koszty opisane w zdarzeniu przyszłym z
    tytułu Cashback stanowić będą koszty uzyskania przychodów, które jako koszty
    bezpośrednie powinny zostać potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte
    zostały odpowiadające im przychody, zgodnie z art. 15 ust. 4 updop.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresu pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
    Końcowo, odnosząc się do pytania nr 4 dotyczącego ustalenia, czy ustanowienie
    Regulaminu Programu oraz prowadzenie ewidencji pozwalającej na powiązanie
    wypłaconej gotówki z tytułu Cashback z zakupem Klienta, można uznać za wystarczające
    warunki do przyjęcia wypłacanej Klientom kwoty Cashback jako kosztu podatkowego
    wyjaśniam, że jednym z warunków uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest
    jego właściwe udokumentowanie.
    Skoro posiadanie wskazanych dokumentów umożliwia powiązanie ponoszonych
    wydatków z przychodem osiągniętym w konkretnym roku podatkowym tj. wypłaconej
    gotówki z tytułu Cashback z zakupem Klienta, od którego to zakupu otrzymają Państwo
    prowizję od Producenta, to można uznać takie udokumentowanie jako wystarczające do
    przyjęcia wypłacanej Klientom kwoty Cashback jako kosztu podatkowego.
    Państwo stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest zatem prawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
    1. jaka będzie data przychodu z tytułu należnej prowizji agencyjnej otrzymywanej od A
      (samofakturowanie) - jest nieprawidłowe,
    2. czy zwrócone Klientom kwoty będą stanowiły w Spółce koszt uzyskania przychodu w
      podatku dochodowym od osób prawnych - jest prawidłowe,
    3. czy koszt ten będzie kosztem bezpośrednim związanym z przychodem z prowizji i kiedy
      nastąpi moment jego powstania - jest nieprawidłowe,
    4. czy opisane w zdarzeniu przyszłym:
      - ustanowienie Regulaminu Programu,

      - prowadzenie ewidencji pozwalającej na powiązanie wypłaconej gotówki z tytułu
        Cashback z zakupem Klienta,
      można uznać za wystarczające warunki do przyjęcia wypłacanej Klientom kwoty
      Cashback jako kosztu podatkowego w CIT – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Nadmienia się, że w zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.