Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.1.2025.1.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Brak obowiązku zapłaty podatku minimalnego przez podmioty dokonujące transakcji sprzedaży leków refundowanych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek minimalny; refundacja-refundacja ceny leków
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 10% - minimalny podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 14-pkt 5-lit. d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 2-pkt 2-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku
    obowiązku zapłaty podatku minimalnego przez podatnika, który osiąga przychody ze
    sprzedaży leków refundowanych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym i
    podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych od całości osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania
    (nieograniczony obowiązek podatkowy), w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).
    Spółka posiada aktualne zezwolenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego na
    prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Podstawowa działalność Spółki obejmuje
    sprzedaż leków, zarówno refundowanych jak i nierefundowanych. Sprzedaż Spółki ma
    miejsce zasadniczo na rzecz hurtowni farmaceutycznych, przy czym Spółka uczestniczy
    również w przetargach, w ramach których leki są rozprowadzane do szpitali. W przypadku
    braku towaru w standardowym kanale dystrybucji, Spółka prowadzi również sprzedaż
    bezpośrednią do aptek w ramach „kanału interwencyjnego”, aczkolwiek dotyczy to
    ograniczonych ilości produktu i wyjątkowych sytuacji.
    Leki są refundowane na zasadach wynikających z Ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o
    refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz
    wyrobów medycznych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 930 ze zm., dalej: ustawa refundacyjna).
    Ustawa refundacyjna precyzuje przebieg procedury ubiegania się o refundację,
    wprowadza zasady dotyczące określonych kategorii dostępności refundacyjnej m.in.
    leków oraz poziomy odpłatności. Zgodnie z przepisami ustawy refundacyjnej wpisanie
    produktu na listę refundacyjną wymaga złożenia przez producenta (importera) pełnej
    dokumentacji refundacyjnej. Ustawa określa m.in. zasady i tryb oraz kryteria ustalania cen
    zbytu netto na leki refundowane, a także wysokość urzędowych marż hurtowych i
    urzędowych marż detalicznych.
    Ustawa refundacyjna wprowadza następujące pojęcia:
    Cena zbytu netto - cena sprzedaży leku nieuwzględniająca należnego podatku od towarów
    i usług;
    Cena hurtowa - cena zbytu netto powiększona o urzędową marżę hurtową;
    Cena hurtowa brutto - cena hurtowa powiększona o należny podatek od towarów i usług;
    Cena detaliczna - cena zbytu netto powiększona o urzędową marżę hurtową i urzędową
    marżę detaliczną oraz należny podatek od towarów i usług;
    Urzędowa cena zbytu - cena zbytu netto powiększona o należny podatek od towarów i
    usług. Marże urzędowe wskazane zostały w art. 7 ustawy refundacyjnej. W szczególności,
    zgodnie z art. 7 ust. 1, ustala się urzędową marżę hurtową w wysokości 6% ceny zbytu
    netto leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu
    medycznego, nie niższą niż 50 groszy i nie wyższą niż:
        150 zł - w przypadku leków objętych refundacją apteczną,
        2000 zł - w przypadku leków stosowanych w ramach programu lekowego lub w
        ramach chemioterapii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 ustawy refundacyjnej, przedsiębiorcy prowadzący obrót hurtowy
    w rozumieniu art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne są
    obowiązani stosować cenę zbytu netto wraz z marżą, o której mowa w ust. 1, oraz
    właściwą stawkę podatku od towarów i usług niezależnie od miejsca dostawy leku

    będącego przedmiotem tego obrotu. Marża hurtowa może być dzielona pomiędzy
    przedsiębiorców prowadzących obrót hurtowy.
    Wnioskodawca zgodnie z ustawą refundacyjną to „przedsiębiorca prowadzący obrót
    hurtowy w rozumieniu art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo
    farmaceutyczne”. Jest on obowiązany stosować cenę zbytu netto wraz z urzędową marżą
    hurtową oraz właściwą stawkę podatku od towarów i usług (art. 7 ust. 2 ustawy
    refundacyjnej). W myśl art. 8 ustawy refundacyjnej urzędowe ceny zbytu są zawarte w
    obwieszczeniach, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 4 (tj. wydawane przez ministra
    właściwego do spraw zdrowia). W tym samym artykule wskazano, że urzędowe ceny
    zbytu, a także urzędowe marże hurtowe i detaliczne, mają charakter cen i marż
    sztywnych. W przypadku leków nabywanych przez Świadczeniodawcę w celu realizacji
    świadczeń gwarantowanych, jest on obowiązany nabywać leki po cenie nie wyższej niż
    urzędowa cena zbytu powiększona o marżę nie wyższą niż urzędowa marża hurtowa (art.
    9 ust. 1 ustawy refundacyjnej). Tym samym ustawa refundacyjna wprowadziła sztywne
    ceny i marże w obrocie refundowanymi produktami aptecznymi oraz maksymalne ceny i
    marże w obrocie refundowanymi produktami stosowanymi w programach lekowych lub
    chemioterapii. Ustawa refundacyjna wskazuje, że marża urzędowa może być dzielona
    pomiędzy przedsiębiorców prowadzących obrót hurtowy. Oznacza to, że dla ustawodawcy
    nie ma znaczenia sposób podziału marży pomiędzy przedsiębiorstwami sprzedającymi
    leki, jeżeli tylko na końcowym etapie wynosi ona 6% ceny zbytu netto.
    Obecnie zakres marż pobieranych przez Spółkę kształtuje się w zakresie od 0,75% do 2%.
    Jedynie w przypadku bezpośredniej sprzedaży do aptek, tj. w ramach „kanału
    interwencyjnego”, pobierana jest maksymalna wartość marży, przy czym dotyczy to
    wyjątkowych sytuacji i istotnie ograniczonego wolumenu.
    W przypadku programów lekowych lub katalogu leków stosowanych w chemioterapii (leki
    sprzedawane szpitalom bezpośrednio przez hurtownie lub przez system przetargowy), z
    możliwością rabatów, cena detaliczna jest ceną maksymalną zgodnie z przepisami prawa.
    Spółka wskazuje, że od dnia 1 stycznia 2024 r. obowiązuje art. 24ca ustawy o CIT, którym
    wprowadzono tzw. minimalny podatek dochodowy (dalej jako: „minimalny podatek
    dochodowy”). Jednocześnie w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT wskazano, że
    regulacji w zakresie minimalnego podatku dochodowego nie stosuje się do podatników,
    jeżeli w roku podatkowym większość uzyskanych przez nich przychodów innych niż z
    zysków kapitałowych zostało osiągniętych w związku z transakcjami, o których mowa w
    ust. 2 pkt 2.
    Zgodnie z ust. 2 pkt 2 art. 24ca ustawy o CIT dla celów obliczenia straty lub udziału
    dochodów w przychodach, które bierze się do kalkulacji rentowności dla celów
    minimalnego podatku dochodowego, nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów
    uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami
    odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:
      a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw
      lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz
      b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z
      zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział
      dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach
      innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie
      większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach
      dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.
    Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę, że ustawodawca w uzasadnieniu do projektu
    ustawy, na podstawie którego wprowadzono art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit a do ustawy o CIT, nie
    wyjaśnił, co oznacza sformułowanie, że „cena lub sposób określenia ceny przedmiotu
    transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich podstawie aktów
    normatywnych”.

    Spółka wskazuje, że większość (tj. ponad 50%) uzyskanych przez nią przychodów innych
    niż z zysków kapitałowych jest osiąganych w związku z transakcjami, których przedmiotem
    są leki refundowane. Wnioskodawca zakłada, że udział ten w najbliższych latach
    pozostanie na podobnym poziomie.
    Wnioskodawca zakłada, że w większości transakcji, których przedmiotem jest obrót lekami
    refundowanymi, osiągnie udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
    kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej
    niż 2%. Sporadycznie osiąga on rentowność w wysokości powyżej 2%.
    Pytania
    1. Wnioskodawca chce się upewnić, czy dokonywana przez niego, na zasadach
      wskazanych w ustawie refundacyjnej, sprzedaż leków refundowanych na gruncie art.
      24ca ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT zalicza się do transakcji, gdzie „cena lub sposób
      określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich
      podstawie aktów normatywnych”?
    2. Czy Wnioskodawca w celu skorzystania z regulacji zawartej w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit.
      d ustawy o CIT będzie musiał przeprowadzić analizę polegającą na ustaleniu, który
      rodzaj transakcji mających za przedmiot obrót lekami refundowanymi ma udział
      dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach
      innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%? A zatem, gdyby
      okazało się, że są takie rodzaje transakcji dotyczące sprzedaży leków refundowanych,
      gdzie rentowność na danym rodzaju transakcji jest powyżej 2%, to musiałby wyłączyć
      je z kwoty przychodów, które bierze się pod uwagę licząc większość wskazaną w art.
      24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT?
    3. Czy w przypadku, gdy w roku podatkowym Wnioskodawcy, w którym większość jego
      przychodów innych niż z zysków kapitałowych będzie osiągniętych w związku z
      transakcjami, których przedmiotem jest obrót lekami refundowanymi (przy czym w
      niektórych rodzajach tych transakcji udział dochodów ze źródła przychodów innych niż
      z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych będzie mógł
      być większy niż 2%), Spółka będzie uprawniona do skorzystania z wyłączenia
      wskazanego w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT, tj. Spółka nie będzie
      podatnikiem minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonywana przez niego, na zasadach
      wskazanych w ustawie refundacyjnej, sprzedaż leków refundowanych na gruncie art.
      24ca ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT zalicza się do transakcji, gdzie „cena lub sposób
      określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich
      podstawie aktów normatywnych”.
    2. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie będzie musiał przeprowadzić analizy w celu
      ustalenia, który rodzaj transakcji mających za przedmiot obrót lekami refundowanymi
      ma udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w
      przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%. A
      zatem, gdyby okazało się, że są takie rodzaje transakcji dotyczące sprzedaży leków

      refundowanych, gdzie rentowność na danym rodzaju transakcji jest powyżej 2%, to nie
      musiałby wyłączyć ich z kwoty przychodów, które bierze się pod uwagę licząc
      większość wskazaną w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT.
    3. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w roku podatkowym Wnioskodawcy, w którym
      większość jego przychodów innych niż z zysków kapitałowych będzie osiągniętych w
      związku z transakcjami, których przedmiotem jest obrót lekami refundowanymi (przy
      czym w niektórych rodzajach tych transakcji udział dochodów ze źródła przychodów
      innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych
      będzie mógł być większy niż 2%), Spółka będzie uprawniona do skorzystania z
      wyłączenia wskazanego w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT, tj. Spółka nie
      będzie podatnikiem minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1)
    Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT podatek od spółek będących podatnikami w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
      1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
      2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych,
      określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków
      kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%
    - wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    Jednocześnie w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT wskazano, że regulacji w zakresie
    minimalnego podatku dochodowego nie stosuje się do podatników, jeżeli w roku
    podatkowym większość uzyskanych przez nich przychodów innych niż z zysków
    kapitałowych zostało osiągniętych w związku z transakcjami, o których mowa w ust. 2 pkt
    2.
    Stosownie do art. 24ca ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, do celów obliczenia straty oraz udziału
    dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów oraz
    kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi
    przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:
      a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw
      lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz
      b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z
      zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział
      dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach
      innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie
      większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach
      dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonywana przez niego, na zasadach wskazanych
    w ustawie refundacyjnej, sprzedaż leków refundowanych na gruncie art. 24ca ust. 2 pkt 2
    lit. a ustawy o CIT zalicza się do transakcji, gdzie „cena lub sposób określenia ceny
    przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich podstawie aktów
    normatywnych”.
    W uzasadnieniu autopoprawki wprowadzającej zmiany w rządowym projekcie ustawy o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1532) zostało
    wskazane, że uzasadnione jest wyłączenie z uwzględniania przychodów i kosztów ich

    uzyskania danej transakcji (w obliczaniu straty oraz udziału dochodów w przychodach na
    potrzeby minimalnego podatku dochodowego), w sytuacji gdy cena lub sposób określenia
    ceny przedmiotu takiej transakcji ma charakter regulowany (przepisami prawa lub decyzją
    administracyjną). Brak powyższego rozwiązania powodowałby, iż podmioty które osiągają
    niską zyskowność z uwagi na objęcie transakcji cenami regulowanymi, byłyby z tego tytułu
    obciążone dodatkowym podatkiem, który pogłębiałby ich problemy z rentownością
    ekonomiczną.
    Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę, że ustawodawca w uzasadnieniu do projektu
    ustawy, na podstawie którego wprowadzono art. 24ca ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT, nie
    wyjaśnił co oznacza sformułowanie, że „cena lub sposób określenia ceny wynika z
    przepisów ustawy lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych”.
    W ocenie Spółki sformułowanie to należy rozumieć w ten sposób, że określone ustawy
    zawierają takie regulacje, na podstawie których podmiot gospodarczy nie ma możliwości
    swobodnego kształtowania ceny towaru niezależnie od jego sytuacji gospodarczej czy
    rynkowej, gdyż na mocy odpowiednich przepisów określona jest cena minimalna lub
    maksymalna.
    Jak zostało wskazane, Spółka nie może sprzedawać leków refundowanych z marżą
    powyżej wskazanej w ustawie refundacyjnej marży urzędowej. Oznacza to, że najwyższą
    ceną po jakiej może sprzedać leki refundowane, to wskazana w ustawie refundacyjnej
    cena detaliczna.
    Tak jak zostało to już opisane w stanie faktycznym podstawowa działalność Spółki
    obejmuje sprzedaż leków, zarówno refundowanych jak i nierefundowanych.
    Leki są refundowane na zasadach wynikających z ustawy refundacyjnej, która precyzuje
    przebieg procedury ubiegania się o refundację, wprowadza zasady dotyczące określonych
    kategorii dostępności refundacyjnej m.in. leków oraz poziomy odpłatności, a także określa
    m.in. zasady i tryb oraz kryteria ustalania cen zbytu netto na leki refundowane, a także
    wysokość urzędowych marż hurtowych i urzędowych marż detalicznych.
    Ustawa refundacyjna wprowadza następujące pojęcia:
    Cena zbytu netto - cena sprzedaży leku nieuwzględniająca należnego podatku od towarów
    i usług;
    Cena hurtowa - cena zbytu netto powiększona o urzędową marżę hurtową;
    Cena hurtowa brutto - cena hurtowa powiększona o należny podatek od towarów i usług;
    Cena detaliczna - cena zbytu netto powiększona o urzędową marżę hurtową i urzędową
    marżę detaliczną oraz należny podatek od towarów i usług;
    Urzędowa cena zbytu - cena zbytu netto powiększona o należny podatek od towarów i
    usług. Marże urzędowe wskazane zostały w art. 7 ustawy refundacyjnej. W szczególności,
    zgodnie z art. 7 ust. 1, ustala się urzędową marżę hurtową w wysokości 6% ceny zbytu
    netto leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu
    medycznego, nie niższą niż 50 groszy i nie wyższą niż:
        150 zł - w przypadku leków objętych refundacją apteczną,
        2000 zł - w przypadku leków stosowanych w ramach programu lekowego lub w
        ramach chemioterapii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 ustawy refundacyjnej, przedsiębiorcy prowadzący obrót hurtowy
    w rozumieniu art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne są
    obowiązani stosować cenę zbytu netto wraz z marżą, o której mowa w ust. 1, oraz

    właściwą stawkę podatku od towarów i usług niezależnie od miejsca dostawy leku
    będącego przedmiotem tego obrotu. Marża hurtowa może być dzielona pomiędzy
    przedsiębiorców prowadzących obrót hurtowy.
    Wnioskodawca zgodnie z ustawą refundacyjną to „przedsiębiorca prowadzący obrót
    hurtowy w rozumieniu art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo
    farmaceutyczne”. Jest on obowiązany stosować cenę zbytu netto wraz z urzędową marżą
    hurtową oraz właściwą stawkę podatku od towarów i usług (art. 7 ust. 2 ustawy
    refundacyjnej). W myśl art. 8 ustawy refundacyjnej urzędowe ceny zbytu są zawarte w
    obwieszczeniach, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 4 (tj. wydawane przez ministra
    właściwego do spraw zdrowia). W tym samym artykule wskazano, że urzędowe ceny
    zbytu, a także urzędowe marże hurtowe i detaliczne, mają charakter cen i marż
    sztywnych. W przypadku leków nabywanych przez Świadczeniodawcę w celu realizacji
    świadczeń gwarantowanych, jest on obowiązany nabywać leki po cenie nie wyższej niż
    urzędowa cena zbytu powiększona o marżę nie wyższą niż urzędowa marża hurtowa (art.
    9 ust. 1 ustawy refundacyjnej). Tym samym ustawa refundacyjna wprowadziła sztywne
    ceny i marże w obrocie refundowanymi produktami aptecznymi oraz maksymalne ceny i
    marże w obrocie refundowanymi produktami stosowanymi w programach lekowych lub
    chemioterapii. Ustawa refundacyjna wskazuje, że marża urzędowa może być dzielona
    pomiędzy przedsiębiorców prowadzących obrót hurtowy. Oznacza to, że dla ustawodawcy
    nie ma znaczenia sposób podziału marży pomiędzy przedsiębiorstwami sprzedającymi
    leki, jeżeli tylko na końcowym etapie wynosi ona 6% ceny zbytu netto.
    Obecnie zakres marż pobieranych przez Spółkę kształtuje się w zakresie od 0,75% do 2%.
    Jedynie w przypadku bezpośredniej sprzedaży do aptek, tj. w ramach „kanału
    interwencyjnego”, pobierana jest maksymalna wartość marży, przy czym dotyczy to
    wyjątkowych sytuacji i istotnie ograniczonego wolumenu.
    W przypadku programów lekowych lub katalogu leków stosowanych w chemioterapii (leki
    sprzedawane szpitalom bezpośrednio przez hurtownie lub przez system przetargowy), z
    możliwością rabatów, cena detaliczna jest ceną maksymalną zgodnie z przepisami prawa.
    W opinii Spółki nie ulega więc wątpliwości, że powyżej przytoczone przepisy świadczą o
    tym, iż cena, po jakiej podmioty zajmujące się obrotem lekami refundowanym mogą je
    sprzedawać, jest regulowana przepisami prawa. Ponadto przepisy ustawy refundacyjnej
    wprost określają sankcje jakie wiążą się ze sprzedażą leków refundowanych według zasad
    niezgodnych z prowadzonymi tą ustawą. W art. 50 ust. 1 pkt 6, 7 i 8 ustawy refundacyjnej
    wskazano, że karze pieniężnej podlega, kto wbrew przepisom:
    1) art. 6 stosuje inne odpłatności i dopłaty za leki, środki spożywcze specjalnego
      przeznaczenia żywieniowego lub wyroby medyczne;
    2) art. 7 stosuje inne niż urzędowe marże hurtowe lub marże detaliczne na leki, środki
      spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyroby medyczne;
    3) art. 8 stosuje inne niż ustalone w decyzji administracyjnej o objęciu refundacją ceny
      zbytu na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyroby
      medyczne.
    Karę pieniężną za naruszenie w/w obowiązków wymierza się w wysokości wartości
    sprzedanych z naruszeniem przepisów ustawy leków, środków spożywczych specjalnego
    przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych powiększonej o wartość do 5 %
    obrotu produktami, w stosunku do których wydana została decyzja administracyjna o
    objęciu refundacją, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym.
    Kary pieniężne nakłada minister właściwy do spraw zdrowia w drodze decyzji
    administracyjnej. Z powyższego wynika, że wszystkie podmioty uczestniczące w obrocie
    lekami refundowanymi obowiązane są do przestrzegania wytycznych co do ceny, które
    zawarte są w ustawie refundacyjnej. W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku,
    że art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit a Ustawy o CIT odnosi się do dokonywanej przez Wnioskodawcę
    sprzedaży leków refundowanych i sprzedaż ta zalicza się do transakcji, gdzie „cena lub

    sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych
    na ich podstawie aktów normatywnych”.
    Ad 2)
    W myśl art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT regulacji wskazanej w art. 24ca ust. 1
    ustawy o CIT tej nie stosuje się do podatników, jeżeli w roku podatkowym większość
    uzyskanych przez nich przychodów innych niż z zysków kapitałowych zostało osiągniętych
    w związku z transakcjami, o których mowa w ust. 2 pkt 2.
    Zgodnie z ust. 2 pkt 2 art. 24ca ustawy o CIT dla celów obliczenia straty lub udziału
    dochodów w przychodach, które bierze się do kalkulacji rentowności dla celów
    minimalnego podatku dochodowego, nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów
    uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami
    odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:
      a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw
      lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz
      b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z
      zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział
      dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach
      innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie
      większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach
      dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.
    Art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT odwołuje się do transakcji, o których mowa w ust.
    2 pkt 2 tego artykułu. W tym ustępie jest mowa o transakcjach, w których cena lub sposób
    określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich
    podstawie aktów normatywnych.
    Spółka stoi na stanowisko jak zostało to opisane w odpowiedzi na pytanie nr 1, że
    dokonywana przez nią, na zasadach wskazanych w ustawie refundacyjnej, sprzedaż leków
    refundowanych na gruncie art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT zalicza się do transakcji,
    gdzie „cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy
    lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych”.
    Ponadto większość (tj. ponad 50%) uzyskanych przez nią przychodów innych niż z zysków
    kapitałowych w danym roku podatkowym jest osiągana w związku z transakcjami, których
    przedmiotem są leki refundowane. Ten udział w najbliższych latach pozostanie na
    podobnym poziomie.
    W celu stwierdzenia prawa do korzystania z wyłączenia od podatku minimalnego
    wskazanego w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit d ustawy o CIT wystarczy, że w danym roku
    podatkowym większość uzyskanych przez Spółkę przychodów innych niż z zysków
    kapitałowych zostało osiągniętych w związku z transakcjami, gdzie „cena lub sposób
    określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich
    podstawie aktów normatywnych”. Zatem, Wnioskodawca w celu skorzystania z regulacji
    zawartej w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT nie będzie musiał analizować
    rentowności na poszczególnych rodzajach transakcji, w których „cena lub sposób
    określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich
    podstawie aktów normatywnych”. Taki wniosek wynika z odwołania zawartego w art. 24ca
    ust. 14 pkt 5 lit d ustawy o CIT gdzie wskazano, że chodzi o transakcję, o których mowa w
    ust. 2 pkt 2, czyli transakcje, w których „cena lub sposób określenia ceny przedmiotu
    transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich podstawie aktów
    normatywnych”.
    Uwzględniając powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy w roku podatkowym,
    w którym większość jego przychodów innych niż z zysków kapitałowych będzie
    osiągniętych w związku z powyżej wymienionymi transakcjami, do Spółki nie znajdzie
    zastosowanie art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT w związku z art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy

    o CIT, tj. Spółka nie będzie podatnikiem minimalnego podatku dochodowego od osób
    prawnych.
    Ad 3)
    W ocenie Spółki w celu skorzystania z wyłączenia wskazanego w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit d
    ustawy o CIT muszą być spełnione łącznie następujące warunki:
      a) większość uzyskanych przez nią przychodów innych niż z zysków kapitałowych w
      danym roku
      b) musi być osiągniętych w związku z transakcjami, w których „cena lub sposób
      określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich
      podstawie aktów normatywnych”.
    Zdaniem Spółki „większość uzyskanych przychodów” należy rozumieć w sposób potoczny,
    tj. oznacza to ponad połowę uzyskanych przychodów, czyli co najmniej 50% plus 1 grosz.
    Zatem, aby był spełniony ten warunek minimum 50% plus 1 grosz przychodów osiąganych
    przez Spółkę musi pochodzić w danym roku podatkowym z transakcji, których cena lub
    sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na
    ich podstawie aktów normatywnych.
    Podkreślić trzeba, że Spółka osiąga znaczniej wyższy próg niż 50% plus 1 grosz
    przychodów innych niż z zysków kapitałowych w danym roku z transakcji, których cena lub
    sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na
    ich podstawie aktów normatywnych.
    Zatem, Spółka ma prawo do skorzystania ze zwolnienia wskazanego w art. 24ca ust. 14
    pkt 5 lit. d ustawy o CIT, a w konsekwencji nie ma do niego zastosowania przepis art. 24ca
    ust. 1 ustawy o CIT, nakładający na podatników obowiązek zapłaty tzw. podatku
    minimalnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Odpowiedź na pytanie nr 1
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że:
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT:
      podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz
      podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
      1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
      2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
      kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach
      innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%

      - wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    Zgodnie z cytowanym art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, minimalny podatek dochodowy w
    wysokości 10% podstawy opodatkowania skierowany jest – co do zasady – do podatników
    będących spółkami oraz podatkowymi grupami kapitałowymi, mających siedzibę lub
    zarząd na terytorium Polski, którzy w ramach działalności operacyjnej ponoszą stratę lub
    wykazują określony niski wskaźnik rentowności (udział dochodów w przychodach w
    wysokości nieprzekraczającej 2% (czyli 2% lub niższej).
    Odwołanie w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy o CIT dotyczy określenia wskaźnika dochodowości. Chodzi bowiem o
    uwzględnienie w opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym nie tylko
    podatników, którzy ponieśli w roku podatkowym stratę, o której mowa w art. 24ca ust. 1
    pkt 1 ustawy CIT, ale również tych, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w
    przychodach innych niż z zysków kapitałowych (działalność operacyjna).
    W myśl art. 24ca ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT:
      dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w
      ust. 1, nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów
      bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio
      osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:
      a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw
      lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz
      b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z
      zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział
      dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach
      innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie
      większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach
      dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.
    Jak wynika z opisu sprawy, podstawowa działalność Spółki obejmuje sprzedaż leków,
    zarówno refundowanych, jak i nierefundowanych. Sprzedaż Spółki ma miejsce zasadniczo
    na rzecz hurtowni farmaceutycznych, przy czym Spółka uczestniczy również w
    przetargach, w ramach których leki są rozprowadzane do szpitali. W przypadku braku
    towaru w standardowym kanale dystrybucji, Spółka prowadzi również sprzedaż
    bezpośrednią do aptek w ramach „kanału interwencyjnego”, aczkolwiek dotyczy to
    ograniczonych ilości produktu i wyjątkowych sytuacji.
    Leki są refundowane na zasadach wynikających z Ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o
    refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz
    wyrobów medycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 930 ze zm.; dalej: „ustawa refundacyjna”).
    Spółka, zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t.j.
    Dz.U. z 2024 r. poz. 686), jest przedsiębiorcą prowadzącym obrót hurtowy. Spółka jest
    zobowiązana do stosowania ceny zbytu netto wraz z urzędową marżą hurtową oraz
    właściwą stawkę podatku od towarów i usług (art. 7 ust. 2 ustawy refundacyjnej).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy dokonywana przez Państwa sprzedaż
    leków refundowanych zalicza się do transakcji określonej w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023
    r., poz. 2805 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), tj. transakcji, gdzie „cena lub sposób określenia
    ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustawy lub wydanych na ich podstawie
    aktów normatywnych”.
    Wyłączenie z wyżej zacytowanego art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a ma na celu ochronę
    przedsiębiorców, którzy nie mają pełnej swobody w kształtowaniu wyników prowadzonej
    działalności. Jak wynika z uzasadnienia do autopoprawki do rządowego projektu ustawy o

    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 1532, str. 2
    uzasadnienia):
      uzasadnione jest wyłączenie z uwzględniania przychodów i kosztów ich uzyskania
      danej transakcji (w obliczaniu straty oraz udziału dochodów w przychodach na
      potrzeby minimalnego podatku dochodowego), w sytuacji gdy cena lub sposób
      określenia ceny przedmiotu takiej transakcji ma charakter regulowany (przepisami
      prawa lub decyzją administracyjną). Brak powyższego rozwiązania powodowałby, iż
      podmioty które osiągają niską zyskowność z uwagi na objęcie transakcji cenami
      regulowanymi, byłyby z tego tytułu obciążone dodatkowym podatkiem, który
      pogłębiałby ich problemy z rentownością ekonomiczną. Chodzi tu między innymi o
      podmioty zajmujące się obrotem energią elektryczną, w tym jej sprzedażą na rzecz
      gospodarstw domowych, która podlega taryfie zatwierdzanej przez Prezesa Urzędu
      Regulacji Energetyki. Należy wskazać, że wysokość cen energii elektrycznej dla
      gospodarstw domowych jest tematem ważnym społecznie i działania w sferze
      publiczno-prawnej, które mogą prowadzić do jej wzrostu, skutkować mogą
      pogłębieniem zjawiska tzw. ubóstwa energetycznego. Podkreślić należy, że warunki
      określone w art. 24ca ust. 2 pkt 2 ustawy CIT należy odczytywać łącznie, co oznacza,
      że podmioty, które osiągają dochody z transakcji objęte cenami regulowanymi, które
      jednak zapewniają rentowność przewyższającą 1%, nie będą wyłączone na potrzeby
      ustalania, czy podatnik ma podlegać minimalnemu podatkowi dochodowemu.
    Zgodnie z art. 1 ustawy refundacyjnej:
      ustawa określa:
      1) zasady, warunki i tryb podejmowania decyzji administracyjnej o objęciu refundacją
      leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu
      medycznego i uchylenia tej decyzji;
      1a) zakres tajemnicy refundacyjnej;
      2) zasady finansowania leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia
      żywieniowego, wyrobu medycznego objętych decyzją, o której mowa w pkt 1;
      3) kryteria tworzenia poziomów odpłatności i grup limitowych leków, środków
      spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych
      objętych decyzją, o której mowa w pkt 1;
      4) zasady i tryb oraz kryteria ustalania cen zbytu netto na leki, środki spożywcze
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne, a także wysokość
      urzędowych marż hurtowych i urzędowych marż detalicznych;
      5) zasady ustalania cen leków oraz środków spożywczych specjalnego przeznaczenia
      żywieniowego stosowanych w ramach udzielania świadczeń gwarantowanych;
      6) zasady finansowania ze środków publicznych wyrobów medycznych
      przysługujących świadczeniobiorcom na zlecenie osoby uprawnionej;
      7) obowiązki aptek wynikające z obrotu lekami, środkami spożywczymi specjalnego
      przeznaczenia żywieniowego, wyrobami medycznymi, objętymi decyzją, o której
      mowa w pkt 1, a także zasady kontroli aptek;
      8) obowiązki osób uprawnionych do wystawiania recept na leki, środki spożywcze
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne, objęte decyzją, o której
      mowa w pkt 1.
    Na podstawie art. 7 ust. 2 ww. ustawy:
      Przedsiębiorcy prowadzący obrót hurtowy w rozumieniu art. 72 ust. 3 ustawy z dnia
      6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne są obowiązani stosować cenę zbytu netto
      wraz z marżą, o której mowa w ust. 1, oraz właściwą stawkę podatku od towarów i

      usług niezależnie od miejsca dostawy leku, środka spożywczego specjalnego
      przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu medycznego będącego przedmiotem tego
      obrotu.
    Ponadto, zgodnie z art. 8 ustawy refundacyjnej,
      urzędowe ceny zbytu są zawarte w obwieszczeniach, o których mowa w art. 37 ust. 1
      i 4. Urzędowe ceny zbytu, a także urzędowe marże hurtowe i detaliczne, mają
      charakter cen i marż sztywnych.
    Odnosząc cytowane przepisy na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że skoro
    cena sprzedawanych przez Państwa leków refundowanych ustalana jest zgodnie z ww.
    przepisami ustawy refundacyjnej, to dla celów obliczenia podstawy opodatkowania
    minimalnym podatkiem nie będą Państwo uwzględniać przychodów oraz kosztów
    uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami
    odpowiednio osiągniętych lub poniesionych w związku ze sprzedażą Produktów
    leczniczych, których cena lub sposób ustalania ceny wynika z przepisów ustawy
    refundacyjnej.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do uzyskiwanych przez Państwa przychodów i
    ponoszonych przez Państwo kosztów ich uzyskania w ramach działalności polegającej na
    sprzedaży leków refundowanych, o których mowa we wniosku, ma zastosowanie
    wyłączenie zawarte w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy CIT. Państwa stanowisko w
    zakresie pytania nr 1 jest więc prawidłowe.
    Odpowiedź na pytania nr 2 i 3
    Przedmiotem Państwa wątpliwości przedstawionym w pytaniach nr 2 i 3 jest kwestia
    ustalenia:
        czy w przypadku, gdyby okazało się, że rentowność transakcji dotyczących leków
        refundowanych jest powyżej 2%, to czy muszą je Państwo wyłączyć z kwoty
        przychodów, które bierze się pod uwagę, licząc większość wskazaną w art. 24ca ust.
        14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT;
        czy w przypadku, gdy w roku podatkowym, w którym większość przychodów innych
        niż z zysków kapitałowych będzie osiąganych w związku z transakcjami, których
        przedmiotem jest obrót lekami refundowanymi, będą Państwo uprawnieni do
        skorzystania z wyłączenia wskazanego w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT, tj.
        Spółka nie będzie musiała uiszczać podatku minimalnego.
    W celu odpowiedzi na Państwa pytania należy w pierwszej kolejności przywołać treść art.
    24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, jeżeli w roku podatkowym większość
      uzyskanych przez nich przychodów innych niż z zysków kapitałowych zostało
      osiągniętych w związku z transakcjami, o których mowa w ust. 2 pkt 2.
    Powyższy przepis wyłącza więc z obowiązku obliczania i uiszczania podatku minimalnego
    podmioty, które osiągają w roku podatkowym większość przychodów innych niż z zysków
    kapitałowych w związku z transakcjami, których cena wynika z przepisów ustawy lub
    wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.
    Z wniosku wynika, że większość (tj. ponad 50%) uzyskanych przez Państwa przychodów
    innych niż z zysków kapitałowych jest osiąganych z związku z transakcjami, których
    przedmiotem są leki refundowane. Zakładają Państwo, że udział ten w najbliższych latach
    pozostanie na podobnym poziomie.

    Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że w tych latach podatkowych, w których
    większość przychodów osiąganych przez Państwa pochodzi/będzie pochodziła w danym
    roku podatkowym ze sprzedaży leków refundowanych, będą Państwo spełniać warunki
    wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym określone w art. 24ca ust. 14 pkt 5
    lit. d ustawy o CIT. Mają Państwo rację, że sformułowanie „większość uzyskanych
    przychodów” użyte w ww. przepisie należy rozumieć w sposób potoczny, tj. większość
    oznacza przynajmniej 50% plus 1 grosz.
    Nie będą przy tym Państwo zobowiązani do przeprowadzenia analizy podlegającej na
    ustaleniu, który rodzaj transakcji mających za przedmiot obrót lekami refundowanymi ma
    udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie
    większej niż 2%.
    Wyłączenie wynikające z art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy o CIT odwołuje się do
    podatników, którzy:
        dokonują transakcji, których cena wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich
        podstawie aktów normatywnych oraz
        przychody z takich transakcji stanowią większość przychodów innych niż z zysków
        kapitałowych.
    Z wniosku wynika, że spełniają Państwo ww. warunki.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 należy więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.