Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.531.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-12
Teza: Brak opodatkowania opłat w związku z zajęciem pasa
drogowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi
drogi-pas drogowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT opłat pobieranych przez Państwa
    za zajęcia pasa drogowego dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych znajdujących się na
    terenie gminy. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz.
    1153 ze zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w osobowość
    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina realizuje zadania
    własne, określone w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, między innymi w
    zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w sprawach
    dotyczących gminnych dróg, ulic, mostów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Wnioskodawca jako zarządca dróg gminnych:
    · na podstawie wydawanych decyzji administracyjnych (dalej: Decyzje) udostępnia do
      zajęcia pasy drogowe dróg publicznych, a także
    · zawiera umowy cywilnoprawne (dalej: Umowy) na zajęcie pasa drogowego dróg
      wewnętrznych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
      drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889 ze zm., dalej: ustawa o drogach
      publicznych), niestanowiących dróg publicznych, znajdujących się na terenie Gminy
      celem:
        prowadzenia robót w pasie drogowym (np. wykonanie przyłączy),
        umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
        niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
        drogowego,
        umieszczenia w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam,
        zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż
        wymienione powyżej.
    Umowy są / będą zawierane wyłącznie na czas określony.
    Ponadto, Wnioskodawca na podstawie Umów i Decyzji pobiera od podmiotów
    zajmujących pas drogowy opłaty (dalej: Opłaty), których wysokość ustalana jest w
    przypadku:
        dróg publicznych: na podstawie obowiązującej uchwały nr I Rady Gminy (...) z dnia
        27 sierpnia 2020 r. w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa
        drogowego dróg publicznych gminnych, których zarządcą jest Wójt Gminy (...)
        (dalej: Uchwała);
        dróg wewnętrznych: na podstawie zarządzenia nr II Wójta Gminy (...) z dnia 11
        października 2021 r. w sprawie ustalenia szczegółowych zasad oraz wysokości opłat
              2za zajęcie 1m pasa drogowego dróg wewnętrznych będących w zarządzie Gminy
        (...) w celu wykonania robót remontowych oraz w celu umieszczenia urządzenia
        niezwiązanego z funkcjonowaniem drogi (dalej: Zarządzenie).
    W przedmiotowej Uchwale ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzień bądź
                      2rok zajmowania powierzchni 1 m pasa drogowego, w zależności od rodzaju zajęcia.

    Natomiast w Zarządzeniu ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzierżawę
    gruntów stanowiących drogi wewnętrzne odpowiednio za każdy dzień bądź rok zajęcia
            2powierzchni 1 m pasa drogi wewnętrznej, w zależności od rodzaju zajęcia.
    Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, iż w zakresie Opłat dotyczących dróg wewnętrznych
    wystawia faktury VAT i rozlicza podatek należny, niemniej obecnie powzięła wątpliwości w
    przedmiotowym zakresie.
    Pytania
    1. Czy pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych
      znajdujących się na terenie Gminy, powinny podlegać opodatkowaniu VAT?
    2. Czy pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych
      znajdujących się na terenie Gminy, powinny podlegać opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 i 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu tej ustawy, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Mając na uwadze powyższe regulacje, w celu określenia jak traktowane są, w oparciu o
    przepisy ustawy o VAT, wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego czynności,
    w pierwszej kolejności należy ustalić, czy jednostki te wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą.
    Wprawdzie pojęcie działalności gospodarczej ma obiektywny charakter, co oznacza, że
    działalność tę ocenia się niezależnie od jej celów lub rezultatów, aby jednak dana
    działalność kwalifikowana była, jako działalność gospodarcza, musi mieć ona charakter

    trwały i być wykonywana w zamian za wynagrodzenie otrzymywane przez
    świadczeniodawcę / dostawcę.
    W odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
    istotne znaczenie ma zwłaszcza ta druga przesłanka, tj. to czy podmiot świadczący
    otrzymuje wynagrodzenie za świadczone usługi.
    Jak już Gmina wskazywała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wysokość
    Opłat ustalana jest na podstawie Uchwały oraz Zarządzenia, a więc aktów prawa
    miejscowego stanowionych przez organy jednostek samorządu terytorialnego.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z uwagi na tryb ustalania wysokości Opłat, nie stanowią
    one wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi.
    Mając na uwadze powyższe, pobierane przez Gminę odpłatności (Opłaty) za zajęcie pasa
    drogowego dróg publicznych i dróg wewnętrznych nie powinny podlegać opodatkowaniu
    VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej przepisów prawa
    podatkowego z dnia 14 lipca 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.406.2023.1.AM, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) stwierdził, iż: „Mając na uwadze opis
    sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając opłaty za zajęcie pasa
    drogowego będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w zakresie Państwa zadań
    własnych. Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o
    charakterze publicznym nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać,
    że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo
    adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy”.
    Analogiczne stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    przepisów prawa podatkowego z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
    2.4012.107.2024.1.PM, w której DKIS stwierdził, iż: „(...) Gmina zawierając umowę w celu
    prowadzenia robót i umieszczenia w drogach wewnętrznych urządzeń infrastruktury
    technicznej oraz wydając decyzję administracyjną, w której nalicza opłaty za zajęcie pasa
    drogowego drogi publicznej na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg nie powinna doliczać podatku VAT do stawki określonej
    odpowiednio w zarządzeniu oraz określonej decyzją”.
    Także w interpretacji indywidualnej z 24 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
    2.4012.463.2024.1.AW DKIS wskazał: „(...) czynności zajęcia pasa drogowego w drodze
    wewnętrznej bądź publicznej na podstawie umowy lub wydanej decyzji administracyjnej w
    celu prowadzenia robót i umieszczenia w nim urządzeń infrastruktury technicznej, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji nie są Państwo
    zobowiązani do naliczania podatku VAT do opłaty określonej w uchwale”.
    Powyższe stanowiska zostały potwierdzone również m.in. w interpretacji indywidualnej
    DKIS:
        z dnia 23 lipca 2025 r. o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.361.2025.2.AA;
        z dnia 30 czerwca 2025 r. o sygn. 0111-KDIB3-2 4012.33.2025.1.KK;
        z dnia 9 czerwca 20225 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.467.2025.1.AJB;
        z dnia 24 marca 2025 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.30.2025.1.AM;
        z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. 0111-KDIB3-2.4012.44.2025.1.DK;
        z dnia 11 lutego 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.809.2024.1.WH;
        z dnia 14 stycznia 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.998.2024.1.MJ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde
    świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przy czym z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy).
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy –
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
    · jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
    · odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano te
      organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarządcą dróg gminnych:
    · na podstawie wydawanych decyzji administracyjnych (Decyzje) udostępniają Państwo
      do zajęcia pasy drogowe dróg publicznych, a także
    · zawierają Państwo umowy cywilnoprawne (Umowy) na zajęcie pasa drogowego dróg
      wewnętrznych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
      drogach publicznych, niestanowiących dróg publicznych, znajdujących się na Państwa
      terenie celem:
        prowadzenia robót w pasie drogowym (np. wykonanie przyłączy),
        umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
        niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
        drogowego,
        umieszczenia w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam,
        zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż
        wymienione powyżej.
    Umowy są / będą zawierane wyłącznie na czas określony.
    Ponadto, na podstawie Umów i Decyzji pobierają Państwo od podmiotów zajmujących pas
    drogowy Opłaty, których wysokość ustalana jest w przypadku:
        dróg publicznych: na podstawie obowiązującej Uchwały Rady Gminy;
        dróg wewnętrznych: na podstawie Zarządzenia Wójta.

    W Uchwale ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzień bądź rok zajmowania
            2powierzchni 1 m pasa drogowego, w zależności od rodzaju zajęcia. Natomiast w
    Zarządzeniu ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzierżawę gruntów
    stanowiących drogi wewnętrzne odpowiednio za każdy dzień bądź rok zajęcia powierzchni
      21 m pasa drogi wewnętrznej, w zależności od rodzaju zajęcia.
    Mają Państwo wątpliwości, czy pobierane przez Państwa Opłaty za zajęcie pasa
    drogowego dróg publicznych oraz Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych
    znajdujących się na Państwa terenie, powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają/będą spełniali Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są/będą Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych opłat jest/będzie czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Art. 9 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
        zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
      2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
        wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
        przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
      3. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań
        o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.

    Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad
        i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
        drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą
        całość techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do
        ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy
        użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    Art. 39 ust. 1 i ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      1. Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby
        powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej
        trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
                                          13. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3, lokalizowanie w
        pasie drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za
        zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji
        administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o
        której mowa w ust. 7, lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a
        lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c (...).
    Art. 40 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 11 i ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      1. Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
        utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
        drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
        zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
      2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;

      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
        oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
        w pkt 1-3.
      3. Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
      11. Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej,
      właściwy zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
      12. Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
                                          1  4ust. 2, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
        umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w
              1  4art. 39 ust. 3 lub 3,
      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
        o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39
          1  4ust. 3 lub 3
      - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1483):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    Art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Pobieranie opłat za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych
    jest działaniem mieszczącym się w zakresie Państwa zadań własnych, a więc daniną o
    charakterze publicznym, która nie stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie
    usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Zatem pobierane przez Państwa opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych oraz
    dróg wewnętrznych nie podlegają/nie będą podlegały przepisom ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.