Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1236/13-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-14
Teza: Czy Wnioskodawca ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od Gminy faktur VAT za korzystanie z należących do niej przystanków komunikacyjnych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy reprezentowanego przez Doradcę Podatkowego, przedstawione we wniosku z 19 grudnia 2013 r. (data wpływu 23 grudnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z 5 marca 2014 r. (data wpływu 10 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od Gminy faktur VAT za korzystanie z należących do niej przystanków komunikacyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od Gminy faktur VAT za korzystanie z należących do niej przystanków komunikacyjnych. Wniosek uzupełniono 10 marca 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (\`(...)\`) (dalej: Wnioskodawca) jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie (na podstawie uzyskanego zezwolenia) usług w zakresie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym. Usługa ta świadczona jest na linii: (\`(...)\`). Zgodnie z obowiązującym rozkładem jazdy Wnioskodawca korzysta z przystanków komunikacyjnych zlokalizowanych na drogach publicznych na terenie W. Na podstawie uchwały z dnia 31 marca 2011 r. Nr (\`(...)\`). Rady Miejskiej W., Gmina W. pobiera od przewoźników opłaty w wysokości 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym, którymi zarządza albo jest właścicielem. Gmina W. planuje zawrzeć z Wnioskodawcą umowę cywilnoprawną w związku z korzystaniem z publicznych przystanków komunikacyjnych. Zgodnie z jej treścią, Gmina będzie pobierać od Wnioskodawcy opłatę, o której mowa wyżej oraz wystawiać do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który pobrała opłatę, fakturę VAT.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że korzystanie z przystanków komunikacyjnych będzie związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od Gminy faktur VAT za korzystanie z należących do niej przystanków komunikacyjnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2011 Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: uVAT), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielne działalność gospodarczą (między innymi działalność: producentów, handlowców lub usługodawców) bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 86 ust. 1 uVAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jaki towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 uVAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium Polski.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT świadczącym usługi w zakresie regularnego odpłatnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym.

Ze względu na brak definicji legalnej w uVAT w stosunku do terminu „przewóz regularny”, należy odnieść się do definicji zawartej w art. 4 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. 2012, poz. 1265 ze zm.), która przez wyrażenie „przewóz regularny” rozumie publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych odstępach czasu i określonymi trasami, na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (Dz.U. 2012, poz. 1265 ze zm.). Ustawa ta reguluje przewóz osób i rzeczy, wykonywanych odpłatnie na podstawie zawartej umowy, przez ustalonych do tego celu przewoźników. Art. 2 ust. 2 powyższej ustawy stanowi, że przewoźnik wykonujący regularne przewozy osób, do którego można zaliczyć Wnioskodawcę, jest obowiązany w szczególności podać do publicznej wiadomości rozkład jazdy środków transportowych przez zamieszczenie informacji na wszystkich dworcach i przystankach wymienionych w rozkładzie jazdy. W świetle tego artykułu, aby Wnioskodawca mógł wywiązać się z ciążącego na nim obowiązku musi korzystać z przystanków komunikacyjnych. Jest to czynność niezbędna, która warunkuje możliwość prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu regularnych przewozów osób. W związku z powyższym Gmina W. zamierza zawrzeć z Wnioskodawcą umowę określającą między innymi zakres korzystania z przystanków komunikacyjnych, którymi zarządza albo jest właścicielem, wysokość opłaty za korzystanie z nich, a także określającą termin wystawienia faktury i termin płatności.

Mając na uwadze wyżej przedstawiony stan faktyczny oraz stan prawny, Wnioskodawca uważa, że jako czynny podatnik VAT, ma prawo zgodnie z art. 86 ust. 1 uVAT, do odliczenia od podatku należnego kwoty podatku naliczonego. Zdaniem Wnioskodawcy, do kwoty podatku naliczonego może on doliczyć podatek naliczony wynikający z otrzymanych od Gminy W. faktur VAT. Faktury te są bowiem wystawiane tytułem korzystania przez Wnioskodawcę z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem albo zarządcą jest Gmina W. Podatek naliczony wynikający z tych faktur jest więc bezpośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, gdyż nie może on wykonywać swojej działalności bez korzystania z przystanków komunikacyjnych należących do Gminy W.

Reasumując, Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od Gminy Wałbrzych za korzystanie z należących do niej przystanków komunikacyjnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W świetle art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy (w brzmieniu od 1 stycznia 2014 r.) – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że związek zakupu z czynnością opodatkowaną jest jednym z podstawowych warunków, które musi spełnić podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Powyższy przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług – przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy (w brzmieniu od 1 stycznia 2014 r. – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem działalności Wnioskodawcy (czynnego podatnika VAT) jest świadczenie (na podstawie uzyskanego zezwolenia) usług w zakresie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym. Usługa ta świadczona jest na linii: (\`(...)\`) Zgodnie z obowiązującym rozkładem jazdy Wnioskodawca korzysta z przystanków komunikacyjnych zlokalizowanych na drogach publicznych na terenie W. Na podstawie uchwały z dnia 31 marca 2011 r. Nr (…) Rady Miejskiej W., Gmina W. pobiera od przewoźników opłaty w wysokości 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym, którymi zarządza albo jest właścicielem. Gmina W. planuje zawrzeć z Wnioskodawcą umowę cywilnoprawną w związku z korzystaniem z publicznych przystanków komunikacyjnych. Zgodnie z jej treścią, Gmina będzie pobierać od Wnioskodawcy opłatę, o której mowa wyżej oraz wystawiać do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który pobrała opłatę, fakturę VAT. Jak wskazał Zainteresowany, korzystanie przez niego z przystanków komunikacyjnych będzie związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Według art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W niniejszej sprawie powyższe warunki będą spełnione, bowiem Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, korzystanie z przystanków komunikacyjnych będzie związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur VAT wystawianych przez Gminę za korzystanie z należących do niej przystanków komunikacyjnych – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, ponieważ wydatek ten będzie miał związek ze świadczeniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Na uwadze należy mieć przepis art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.