Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.415.2025.3.NC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem w związku z
kredytem hipotecznym.
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy, Pan A.C. oraz Pani B.C., zawarli z X (dalej jako „Bank”) z siedzibą w E.
    umowę kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 27 maja 2008 r. (dalej „Umowa”). Przedmiotem
    Umowy było udzielenie kredytu na kwotę 730.000,00 PLN, indeksowanego kursem CHF
    przy zastosowaniu wyznaczonego przez Bank kursu kupna CHF w tym dniu. Kredyt ten,
    denominowany w walucie obcej (CHF), został zaciągnięty celem sfinansowania ceny
    budowy samodzielnego lokalu mieszkalnego realizowanego przez Y Sp. z o.o. z siedzibą w
    F. (dalej „Deweloper”). Nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawców w celu
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Cel ten nie miał żadnego związku z
    działalnością gospodarczą, czy zawodową Wnioskodawców.
    W związku z zakwestionowaniem przez Wnioskodawców ważności Umowy wnieśli oni
    pozew. Sprawa o sygnaturze (...) toczy się obecnie przed Sądem Najwyższym.
    W związku z negocjacjami dotyczącymi wzajemnych rozliczeń, Wnioskodawcy planują
    zawrzeć z Bankiem ugodę (dalej „Ugoda”), która reguluje kwestię wzajemnych
    wierzytelności wynikających z Umowy. Ugoda ma być zawarta w celu:
    · całkowitego umorzenia pozostałej do spłaty kwoty kapitału kredytu wynikającej z
      Umowy,
    · pełnego i ostatecznego uregulowania roszczeń Stron poprzez zapłatę przez Bank na
      rzecz Klienta kwoty uzgodnionej w Ugodzie,
    · cofnięcia przez Klienta pozwu w postępowaniu z powództwa Klienta oraz skargi
      kasacyjnej, a także zrzeczenia się przez Klienta roszczeń wobec Banku w związku z
      zawarciem i wykonywaniem Umowy (na dotychczasowych warunkach) ponad kwotę
      zapłaty na rzecz Klienta uzgodnioną w Ugodzie,
    · cofnięcia przez Bank powództwa w postępowaniu z powództwa Banku, a także
      zrzeczenia się przez Bank wszelkich dalszych roszczeń w związku z zawarciem i
      wykonywaniem Umowy.
    Na dzień sporządzenia Ugody, Wnioskodawcy zapłacili na rzecz Banku kwotę 318.938,52
    PLN i 94.258,60 CHF. Bank wypłacił Wnioskodawcy kwotę 730.000,01 PLN. Zgodnie z

    informacją zawartą w księgach rachunkowych Banku, na dzień sporządzenia Ugody
    aktualne zadłużenie Klienta wobec Banku na podstawie Umowy wyrażone jest w CHF i
    wynosi łącznie 149.636,67 CHF (kapitał i odsetki).
    Wedle propozycji ugodowej „W ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron
    wynikających z Umowy lub w związku z nią, Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz
    Klienta kwoty 8.940,01 PLN w terminie 30 dni kalendarzowych od wystąpienia ostatniego z
    dwóch zdarzeń: (i) otrzymania przez Bank pisma procesowego Klienta dotyczącego
    cofnięcia pozwu w Postępowaniu z powództwa Klienta i skargi kasacyjnej (z
    potwierdzeniem nadania do Sądu), oraz (ii) otrzymania przez Bank pisemnej dyspozycji
    Klienta dotyczącej wypłaty”.
    Wedle propozycji ugodowej: „Z dniem zawarcia ugody Bank w całości zwalnia Klienta z
    długu (tj. umarza Aktualne Zadłużenie Klienta) oraz zrzeka się wszelkich dalej idących
    roszczeń wynikających z Umowy lub w związku z nią”.
    Tym samym, porozumienie ugodowe przewiduje, że obie strony dokonają potrącenia
    wzajemnych wierzytelności. W wyniku tego potrącenia Bank zostanie zobowiązany do
    zapłaty na rzecz Wnioskodawców kwoty 8.940,01 PLN, w terminie 30 dni od daty
    przedstawienia Bankowi przez Wnioskodawców pisma zawierającego oświadczenie o
    cofnięciu pozwu w toczącym się postępowaniu z powództwa Wnioskodawców wraz ze
    zrzeczeniem się roszczeń.
    Uzupełnienie wniosku I (pismo z 18 września 2025 r.)
    Wnioskodawcy doprecyzowali, że „kwota uzgodniona w ugodzie”, do wypłaty której
    zobowiązany jest Bank to kwota 8.940,01 PLN stanowiąca zwrot środków pieniężnych
    uprzednio spłaconych przez Wnioskodawców.
    Łącznie Wnioskodawcy wpłacili do Banku kwotę 318.938,52 PLN i 94.258,60 CHF.
    Kwota „otrzymana” przez Wnioskodawców na podstawie ugody odnosi się zarówno do
    kwoty uzgodnionego zwrotu, tj. 8.940,01 PLN, jak i kwoty umorzonego kredytu, tj.
    149.636,67 CHF.
    Uzupełnienie wniosku II (pismo z 23 września 2025 r.)
    Doprecyzowując wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawcy wskazali,
    że łącznie wpłacili do Banku kwotę 318.938,52 PLN i 94.258,60 CHF (w przeliczeniu na PLN
    – 427.057,44 zł), a więc łączna kwota wpłacona do banku wynosiła: 745.995,96 PLN.
    Uzupełnienie wniosku III (pismo z 13 października 2025 r.)
    Wnioskodawcy doprecyzowali, że poza zwrotem przewidzianym w ugodzie, tj. zwrotem
    kwoty 8.940,01 PLN, Bank będzie umarzał Wnioskodawcom również kwotę pozostałą do
    spłaty, tj. 149.636,67 CHF.
    Kredyt został zaciągnięty przez Wnioskodawców na cele mieszkaniowe, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. nabycie lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość oraz wykończenie tej nieruchomości i
    ten cel został zrealizowany. Nieruchomością będącą przedmiotem umowy kredytu jest
    lokal mieszkalny nr 1 o pow. (...) m.kw, położonej w F. przy ul. G.
    Umowa została zawarta na czas 30 lat (360 miesięcznych rat).
    Wnioskodawcy są współwłaścicielami nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty
    kredyt i zrealizowany cel wskazany we wniosku. Wnioskodawcy są jedynymi
    kredytobiorcami.
    Na kwotę zadłużenia, którą Bank umorzy Wnioskodawcom z tytułu zaciągniętego kredytu
    składają się: kwoty kapitału kredytu oraz odsetki od kredytu (czyli tzw. raty kapitałowo-
    odsetkowe). W kwocie zadłużenia nie ma kosztów usług dodatkowych (np. ubezpieczenia
    kredytu).

    Kredyt, o którym mowa we wniosku został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej. Celem zakupu nieruchomości objętej kredytem, o którym mowa we
    wniosku, było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
    Wnioskodawcy doprecyzowali, że kredyt, o którym mowa we wniosku został
    zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości objętej kredytem.
    W przeszłości Wnioskodawcy nie korzystali z umorzenia wierzytelności z tytułu innego
    kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o
    którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.)
    Pytania
    1. Czy kwota otrzymana przez Wnioskodawców na podstawie Ugody zawartej z Bankiem,
      będzie stanowiła po stronie Wnioskodawców przychód?
    2. Jeśli stanowisko Wnioskodawców w zakresie ww. pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to
      czy kwota otrzymana przez Wnioskodawców na podstawie Ugody zawartej z Bankiem
      będzie objęta zaniechaniem poboru podatku, o którym mowa w rozporządzeniu
      Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz.U. 2024 poz. 102, t. j. z dnia 26 stycznia
      2024 r.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
      dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
      mieszkaniowe?
    W piśmie z 18 września 2025 r. wyjaśnili Państwo, że kwota „otrzymana” przez
    Wnioskodawców na podstawie ugody odnosi się zarówno do kwoty uzgodnionego zwrotu,
    tj. 8.940,01 PLN, jak i kwoty umorzonego kredytu, tj. 149.636,67 CHF, tym samym uznano,
    że zakres Państwa wniosku odnosi się do skutków podatkowych zarówno do kwoty
    uzgodnionego zwrotu, jak i kwoty umorzonego kredytu.
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 13
    października 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawców, zwracana przez Bank kwota oraz kwota umorzonego kredytu
    stanowić będzie umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego na realizację
    inwestycji mieszkaniowej Wnioskodawców i tym samym mieści się – zdaniem
    Wnioskodawców – w dyspozycji przepisów rozporządzenia. Jednocześnie spełnione są
    także pozostałe przesłanki zaniechania poboru podatku określone w Rozporządzeniu.
    Kredyt został przeznaczony na sfinalizowanie budowy lokalu mieszkalnego, który spełniał
    własne cele mieszkaniowe Wnioskodawców, nie był nabyty w związku z działalnością
    gospodarczą, czy zawodową Wnioskodawców – czyli kredyt został przeznaczony na
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie miało miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Jak stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.

    Według § 1 ust. 5 rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 ww. rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 rozporządzenia). Istotne jest,
    żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Z opisu sprawy wynika, że 27 maja 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytu hipotecznego
    na kwotę 730.000,00 PLN, indeksowanego kursem CHF. Kredyt został zaciągnięty przez
    Państwa na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość oraz wykończenie tej nieruchomości i ten cel został zrealizowany. Są
    Państwo współwłaścicielami nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty kredyt i
    jedynymi kredytobiorcami. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej i zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości objętej
    kredytem. Celem zakupu nieruchomości objętej kredytem było zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Aktualne Państwa zadłużenie wobec
    Banku na podstawie Umowy wyrażone jest w CHF i wynosi łącznie 149.636,67 CHF (kapitał
    i odsetki).
    W związku z zakwestionowaniem przez Państwa ważności umowy, wystąpili Państwo z
    pozwem przeciwko bankowi. Sprawa o sygnaturze (...) toczy się obecnie przed Sądem
    Najwyższym. Planują Państwo zawrzeć z Bankiem ugodę, która reguluje kwestię
    wzajemnych wierzytelności wynikających z umowy kredytowej.
    Wedle propozycji ugodowej:
    • „W ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy
      lub w związku z nią, Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty 8.940,01
      PLN w terminie 30 dni kalendarzowych od wystąpienia ostatniego z dwóch zdarzeń: (i)
      otrzymania przez Bank pisma procesowego Klienta dotyczącego cofnięcia pozwu w
      Postępowaniu z powództwa Klienta i skargi kasacyjnej (z potwierdzeniem nadania do
      Sądu), oraz (ii) otrzymania przez Bank pisemnej dyspozycji Klienta dotyczącej wypłaty”.

    • „Z dniem zawarcia ugody Bank w całości zwalnia Klienta z długu (tj. umarza Aktualne
      Zadłużenie Klienta) oraz zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z
      Umowy lub w związku z nią”.
    Zapłacili Państwo na rzecz Banku kwotę 318.938,52 PLN i 94.258,60 CHF (w przeliczeniu na
    PLN – 427.057,44 zł), a więc łączna kwota wpłacona do banku wynosiła 745.995,96 PLN.
    Bank wypłacił Państwu kwotę 730.000,01 PLN. Aktualne Państwa zadłużenie wobec Banku
    na podstawie Umowy wyrażone jest w CHF i wynosi łącznie 149.636,67 CHF (kapitał i
    odsetki).
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej części kredytu na podstawie
    zawartej ugody z bankiem będzie stanowić dla Państwa przychód z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do powstałego przychodu
    zastosowanie znajdzie jednak zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z
    tego tytułu. Zatem przedstawione przez Państwa stanowisko w powyższym zakresie
    uznano za prawidłowe.
    Przechodząc do skutków podatkowych otrzymania od banku kwoty zwrotu, należy
    ponownie wskazać, że – co do zasady – za przychody podatkowe uznaje się takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, które nie mają
    charakteru zwrotnego. Jak wskazali Państwo w okolicznościach sprawy, kwota, która ma
    zostać wypłacona przez bank stanowić będzie zwrot na Państwa rzecz środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy kredytu, przekazali Państwo na rzecz banku
    w ramach spłaty kredytu.
    Wobec tego, ww. otrzymane świadczenie pieniężne nie spowoduje uzyskania
    przysporzenia majątkowego, tj. faktycznego przyrostu majątku. Otrzymana kwota
    stanowić będzie zwrot własnych pieniędzy, które wpłacili Państwo wcześniej do banku w
    ramach spłaty kredytu (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu). Tym samym,
    z tego tytułu nie powstanie przychód w rozumieniu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta będzie neutralna podatkowo, zatem
    nie powstanie obowiązek jej rozliczenia dla celów podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Zatem w tym zakresie przedstawione przez Państwa stanowisko, zgodnie z którym
    „zwracana przez bank kwota (...) stanowić będzie umorzenie wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego (...) i tym samym mieści się w dyspozycji przepisów
    rozporządzenia” uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę

    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Państwa chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.C. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.