Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.207.2025.1.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Brak opodatkowania opłat za usuwanie i przechowywanie
pojazdu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
gmina
miasto
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku opodatkowania opłat za usuwanie i przechowywanie pojazdu. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    Miasto (...) (dalej: Miasto) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    VAT). Miasto dokonało centralizacji rozliczeń VAT ze wszystkimi jednostkami
    organizacyjnymi. Oznacza to, że z dniem 1 stycznia 2017 r. jedynym czynnym podatnikiem
    VAT jest Miasto, a jego rozliczenia obejmują wszystkie transakcje zakupu i sprzedaży
    realizowane przez podległe jednostki. Miasto realizuje zadania własne, określone m.in. w
    art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 ze zm.) w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty (w tym porządku
    publicznego i bezpieczeństwa obywateli). Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: ustawa VAT) nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Miasto realizuje zadania wynikające z art. 50a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. -
    Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, dalej: ustawa Pord), według
    której pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub pojazd, którego stan wskazuje
    na to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi przez straż gminną lub Policję na
    koszt właściciela lub posiadacza. Miasto dokonuje powyższych czynności zgodnie z
    zarządzeniem nr (...) Burmistrza Miasta (...) z dnia 7 sierpnia 2024 r. w sprawie
    wprowadzenia procedury postępowania z pojazdami usuniętymi z drogi i przejętymi na
    własność Miasta (...).
    Zaistniały stan faktyczny
    W przypadku powzięcia informacji o pojeździe Miasto zgłasza Straży Miejskiej [jednostka
    budżetowa Miasta (...)] lub Policji potrzebę usunięcia pojazdu z drogi. Straż Miejska po
    otrzymaniu informacji o potrzebie usunięcia pojazdu sprawdza, czy istnieją przesłanki
    usunięcia go z drogi, przeprowadzając w tym celu oględziny pojazdu, z których sporządza
    protokół, przekazywany następnie do Biura Gospodarki Odpadami Urzędu Miasta (...)
    (dalej: Biuro). Urząd Miasta (...) (dalej: Urząd) ustala na tej podstawie właściciela pojazdu i
    informuje go o konieczności usunięcia pojazdu we własnym zakresie pod rygorem
    usunięcia pojazdu na koszt właściciela. W przypadku nie podjęcia czynności przez
    właściciela pojazdu w wyznaczonym terminie lub braku możliwości ustalenia właściciela,
    Straż Miejska wydaje dyspozycję usunięcia pojazdu na miejsce wskazane przez Urząd.
    Pojazdy są usuwane na parking na koszt właściciela pojazdu. Straż Miejska powiadamia o
    dyspozycji usunięcia pojazdu Policję oraz Biuro. Na podstawie faktury za usunięcie
    pojazdu Miasto obciąża kosztami usunięcia właściciela pojazdu, refakturując koszty.
    Miasto w powyższej sytuacji rozpoznaje obowiązek podatkowy i odprowadza podatek VAT.
    Zdarzenie przyszłe
    Biuro powiadamia właściciela o usunięciu pojazdu oraz o skutkach nieodebrania pojazdu.
    W przypadku zgłoszenia się osoby uprawnionej do odbioru pojazdu przed upływem
    terminu 6 miesięcy, warunkiem odbioru jest zapłata kosztów usunięcia pojazdu oraz
    kosztów przechowywania.
    W przypadku nieodebrania pojazdu w terminie 6 miesięcy od dnia jego usunięcia w trybie
    art. 50a ustawy Pord Miasto zawiadamia dotychczasowego właściciela pojazdu o jego
    przejęciu na własność Miasta. Przejęte na własność pojazdy będą sprzedawane przez
    Miasto lub oddane do utylizacji przez uprawniony podmiot.
    Pytania
    1) Czy Miasto właściwie rozpoznało obowiązek podatkowy od czynności usunięcia
      pojazdu na parking na koszt właściciela pojazdu jako opodatkowanej podatkiem VAT?
      (zaistniały stan faktyczny)

    2) Czy Miasto powinno opodatkować podatkiem VAT czynność przechowywania pojazdu
      przez okres do 6 miesięcy na parkingu i odprowadzić z tego tytułu VAT? (zdarzenie
      przyszłe)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Miasto stoi na stanowisku, że opłaty za usuwanie pojazdu i przechowywanie pojazdu na
    parkingu na podstawie art. 50a ustawy Pord mają charakter publicznoprawny i nie
    powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy
    VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
    te organy w zakresie realizacji zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług o którym mowa w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
    1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
      oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007
    r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      (...)
    Organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami podatku od
    towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1998 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 i 14 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      2) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
      14) porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej
      i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu
      przeciwpowodziowego.
    W art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wskazano, że:
      Ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu
      administracji rządowej, a także z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia
      wyborów powszechnych oraz referendów.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym:
    1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

    2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Zgodnie z art. 50a ust. 1-4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.):
      1. Pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub pojazd, którego stan wskazuje
      na to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi przez straż gminną lub Policję
      na koszt właściciela lub posiadacza.
      2. Pojazd usunięty w trybie określonym w ust. 1, nieodebrany na wezwanie gminy
      przez uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia, uznaje się za
      porzucony z zamiarem wyzbycia się. Pojazd ten przechodzi na własność gminy z mocy
      ustawy.
      3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy nieodebranie pojazdu nastąpiło z przyczyn
      niezależnych od osoby zobowiązanej.
      4. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia
      pojazdu nie została ustalona osoba uprawniona do jego odbioru.
    Na podstawie upoważnienia wynikającego z art. 50a ust. 5 ustawy Prawo o ruchu
    drogowym wydane zostało rozporządzenie z dnia 22 czerwca 2011 r. Ministra Spraw
    Wewnętrznych i Administracji w sprawie usuwania pojazdów pozostawionych bez tablic
    rejestracyjnych lub których stan wskazuje na to, że nie są używane (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz.
    1959), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    W myśl § 3 rozporządzenia:
    1. Usunięcie pojazdu z drogi przez podmiot, o którym mowa w § 2 pkt 1 lub 2, rozpoczyna
      się z chwilą wydania uprawnionej jednostce dyspozycji usunięcia pojazdu, zwanej dalej
      „dyspozycją”.
    2. Organ gminy lub zarządca drogi, w ramach wykonywanych zadań, zgłasza potrzebę
      usunięcia pojazdu z drogi podmiotowi, o którym mowa w § 2 pkt 1 lub 2. Jeżeli
      potrzeba usunięcia jest wydana ustnie, w tym za pośrednictwem środków łączności,
      wymagane jest niezwłoczne potwierdzenie w formie pisemnej.
    3. Dyspozycję wydaje niezwłocznie, w formie pisemnej, funkcjonariusz lub pracownik
      uprawnionego podmiotu, po upewnieniu się, że istnieją przesłanki do usunięcia
      pojazdu.
    4. Dyspozycję można wydać ustnie, w tym za pośrednictwem środków łączności. W takim
      przypadku dyspozycja wymaga niezwłocznego potwierdzenia w formie pisemnej.
    5. Pojazd umieszcza się niezwłocznie w miejscu zapewniającym właściwy dozór pojazdu.
    6. Wzór dyspozycji stanowi załącznik do rozporządzenia.
    Zgodnie z § 4 rozporządzenia:
    1. Podmiot, który wydał dyspozycję, powiadamia o tym niezwłocznie:
    1) właściwego dla miejsca zdarzenia komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego)
      Policji, ze wskazaniem miejsca, w którym umieszczono pojazd, przesyłając mu kopię
      dyspozycji;
    2) właściwy miejscowo organ gminy, przesyłając mu kopię dyspozycji.
    2. Organ gminy, po otrzymaniu kopii dyspozycji, niezwłocznie podejmuje czynności
      mające na celu ustalenie właściciela pojazdu. Organ ten pisemnie powiadamia
      właściciela pojazdu o usunięciu pojazdu oraz o skutkach nieodebrania pojazdu w
      terminie określonym w art. 50a ust. 2 ustawy i każdorazowej konieczności uiszczenia
      należności za jego usunięcie.

    3. Do powiadomienia osoby, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy
      ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z
      2021 r. poz. 735, 1491 i 2052 oraz z 2022 r. poz. 1301 i 1855) o doręczeniach.
    Stosownie do § 5 rozporządzenia:
      W przypadku nieodebrania, w terminie 6 miesięcy od dnia jego usunięcia, pojazdu
      usuniętego w trybie art. 50a ust. 1 ustawy, podmiot, któremu powierzono pojazd do
      przechowania, powiadamia o tym, nie później niż trzeciego dnia od dnia upływu tego
      terminu, właściwy miejscowo organ gminy oraz podmiot, który wydał dyspozycję.
    Zgodnie z § 6 rozporządzenia:
      O przejęciu pojazdu na własność gminy w przypadkach, o których mowa w art. 50a
      ust. 2 ustawy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie powiadamia właściciela
      pojazdu, jeżeli został ustalony.
    Z wniosku wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Dokonali Państwo centralizacji rozliczeń VAT ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi.
    Realizują Państwo zadania wynikające z art. 50a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
    Prawo o ruchu drogowym, według której pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych
    lub pojazd, którego stan wskazuje na to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi
    przez straż gminną lub Policję na koszt właściciela lub posiadacza. Dokonują Państwo
    powyższych czynności zgodnie z zarządzeniem Burmistrza Miasta w sprawie
    wprowadzenia procedury postępowania z pojazdami usuniętymi z drogi i przejętymi na
    własność Miasta.
    W przypadku powzięcia informacji o pojeździe zgłaszają Państwo Straży Miejskiej (Państwa
    jednostka budżetowa) lub Policji potrzebę usunięcia pojazdu z drogi. Straż Miejska po
    otrzymaniu informacji o potrzebie usunięcia pojazdu sprawdza, czy istnieją przesłanki
    usunięcia go z drogi, przeprowadzając w tym celu oględziny pojazdu, z których sporządza
    protokół, przekazywany następnie do Biura Gospodarki Odpadami Urzędu Miasta. Urząd
    Miasta ustala na tej podstawie właściciela pojazdu i informuje go o konieczności usunięcia
    pojazdu we własnym zakresie pod rygorem usunięcia pojazdu na koszt właściciela. W
    przypadku nie podjęcia czynności przez właściciela pojazdu w wyznaczonym terminie lub
    braku możliwości ustalenia właściciela, Straż Miejska wydaje dyspozycję usunięcia pojazdu
    na miejsce wskazane przez Urząd. Pojazdy są usuwane na parking na koszt właściciela
    pojazdu. Straż Miejska powiadamia o dyspozycji usunięcia pojazdu Policję oraz Biuro. Na
    podstawie faktury za usunięcie pojazdu obciążają Państwo kosztami usunięcia właściciela
    pojazdu, refakturując koszty.
    Biuro powiadamia właściciela o usunięciu pojazdu oraz o skutkach nieodebrania pojazdu.
    W przypadku zgłoszenia się osoby uprawnionej do odbioru pojazdu przed upływem
    terminu 6 miesięcy, warunkiem odbioru jest zapłata kosztów usunięcia pojazdu oraz
    kosztów przechowywania. W przypadku nieodebrania pojazdu w terminie 6 miesięcy od
    dnia jego usunięcia w trybie art. 50a ustawy o ruchu drogowym, zawiadamiają Państwo
    dotychczasowego właściciela pojazdu o jego przejęciu na Państwa własność. Przejęte na
    własność pojazdy będą sprzedawane przez Państwa lub oddane do utylizacji przez
    uprawniony podmiot.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania czynności usunięcia pojazdu na parking na
    koszt właściciela pojazdu oraz przechowywania pojazdu przez okres do 6 miesięcy na
    parkingu i obowiązku odprowadzania podatku VAT z tego tytułu.
    Uwzględniając powołane przepisy wskazać należy, że wykonywane czynności należą do
    kategorii spraw, które zostały nałożone na Państwa stosownymi przepisami prawa. Zatem
    w zakresie, w jakim realizowane są zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa,
    zastosowanie znajduje regulacja art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Art. 15 ust. 6 ustawy stanowi, że wskazane w nim podmioty są podatnikami w zakresie
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, jednak w
    analizowanym przypadku taka sytuacja nie występuje. Czynności, o których mowa, mają
    bowiem charakter publicznoprawny. Obciążanie właściciela kosztami usunięcia pojazdu i
    jego przechowywania nie wynika z zawartych umów cywilnoprawnych, a stanowi wymóg
    nałożony przez przepisy prawa. Ww. kwoty są opłatami realizowanymi przez Państwa w
    ramach reżimu publicznoprawnego. W konsekwencji należy uznać, że w opisanej sytuacji
    nie występują Państwo w roli podatnika podatku od towarów i usług.
    Tym samym zarówno czynność usunięcia pojazdu na koszt jego właściciela, jak również
    przechowywania pojazdu przez okres do 6 miesięcy na parkingu wpisuje się w dyspozycję
    art. 15 ust. 6 ustawy co oznacza, że kwoty te nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.