Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4514-43/15/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-26
Teza: Czy na Wnioskodawczyni będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w wypadku sprzedaży udziału w nieruchomości?
Słowa kluczowe: dekret; nieruchomości; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; sprzedaż
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2015 r. (data wpływu do tutejszego organu – 27 marca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 20 maja 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2015 r. wpłynął do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz podatku od czynności cywilnoprawnych.

Pismem z dnia 25 marca 2015 r. Nr IPPB2/7005-2/15-2/MZ Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku – działając na podstawie art. 170 § 1 Ordynacji podatkowej oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego – przekazał ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu.

Wniosek uzupełniono w dniu 20 maja 2015 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dziadek Wnioskodawczyni XX nabył w dniu 19 października 1945 r. udział wynoszący 1/8 części zabudowanej nieruchomości położonej na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze \`(...)\`. (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Tego samego dnia nabył wraz z małżonką, YX, udział wynoszący 2/8 części tej nieruchomości. Natomiast WX (ojciec Wnioskodawczyni) nabył w dniu 10 lipca 1946 r. od poprzednich właścicieli udział wynoszący 2/8 części tej nieruchomości.

Spadek po zmarłym w dniu 8 marca 1970 r. XX nabyli: YX, WX, DY i XZ, każde po 1/4. Z kolei spadek po YX zmarłej w dniu 7 listopada 1972 r. nabyli: WX, DY i XZ, każde po 1/3. Spadek po WX zmarłym w dniu 11 czerwca 1988 r. nabyli: AX w 1/4 części, zaś Wnioskodawczyni, BX, CX, DX oraz EX – po 3/20 każdy. Spadek po AX zmarłej w dniu 18 września 1995 r. nabyli: EX, Wnioskodawczyni, BX, CX, DX po 1/5 każde. Spadek po BX zmarłej w dniu 1 kwietnia 2003 r. nabyła w całości Wnioskodawczyni. Podatki z tytułu spadkobrania zostały w całości uregulowane.

Obecnie spadkobiercy X i W X odzyskali część ww. nieruchomości, a za część której nie można było zwrócić w naturze dostali odszkodowanie.

Jak Wnioskodawczyni wskazała w uzupełnieniu wniosku, zwrot części budynku (tj. 0,6880) mieszczącego się w \`(...)\` nastąpił na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 6 lipca 2010 r. oraz w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze \`(...)\` ustanawiającej na nieruchomości, tj. działce nr 27, użytkowanie wieczyste na 99 lat.

Z ostatecznej decyzji nr … z dnia 12 marca 2014 r., wydanej z upoważnienia Ministra Administracji i Cyfryzacji, wynika, że stwierdzono nieważność decyzji Wojewody z dnia 30 czerwca 1992 r., dotyczącej nabycia przez Dzielnicę Gminę z mocy prawa w dniu 27 maja 1990 r. nieodpłatnie własności nieruchomości, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 27, z zabudową w postaci budynku mieszkalnego z wyłączeniem 4 lokali sprzedanych – w części dotyczącej budynku mieszkalnego z wyłączeniem lokali nr 4, 5, 11, 15 i 18.

Z kolei decyzja z dnia 26 lutego 2015 r. Prezydenta Miasta orzeka o ustanowieniu na 99 lat prawa użytkowania wieczystego do niezabudowanego gruntu o pow. 223 m2, położonego w \`(...)\`, opisanego w ewidencji gruntów jako działka nr 28/1, na rzecz spadkobierców, w tym Wnioskodawczyni. „Na podstawie art. 7 ust. 1, 2 i 3 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m…. (Dz. U. Nr 50, poz. 279) art. 1 ust. 1, art. 20 ust.1 i art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju \`(...)\` (Dz.U. Nr 41, poz.361 ze zm.), art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2013 r., poz.594 ze zm.), art. 30 § 4 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) oraz uchwały nr … Rady Miasta … z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zasad gospodarowania zasobem nieruchomości \`(...)\` w zakresie ustalania wysokości czynszu symbolicznego za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i zasadach art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m…. oraz bonifikaty od opłat rocznych za grunty oddane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa \`(...)\` z 2007 r. nr 247, poz. 7174”.

Ponadto wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. wydanym z powództwa spadkobierców (w tym Wnioskodawczyni) przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o odszkodowanie za sprzedanie mieszkań znajdujących się w ww. budynku Wnioskodawczyni i pozostali spadkobiercy otrzymali częściowy zwrot należnych kwot pieniężnych. Wypłacone zostały przez Skarb Państwa w listopadzie lub grudniu 2012 r.

Spadkobiercy XX zamierzają sprzedać swój udział we współwłasności zabudowanej budynkiem mieszkalnym nieruchomości.

W związku z powyższym opisem w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zadano następujące pytanie.

Czy na Wnioskodawczyni będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w wypadku sprzedaży udziału w ww. nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych przy sprzedaży nieruchomości, o której mowa wyżej, obciąża nabywców lub nabywcę stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, dlatego uważa ona, że jest zwolniona z obowiązku jego ponoszenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 626), podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie zaś do art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Niemniej jednak, jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności, obowiązek podatkowy powstaje – na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy – z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność.

Jednocześnie, stosownie do art. 4 pkt 1 ww. ustawy przy umowie sprzedaży obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży na kupującym.

Mając na względzie przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości.

Jak wskazano wyżej obowiązek podatkowy w takim przypadku ciążył będzie na kupującym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.