Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.399.2019.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-01
Teza: Określenie stawki podatku dla dostawy oprawek do okularów korekcyjnych.
Słowa kluczowe: okulary; oprawa; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn.zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2019 r. (data wpływu 19 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla dostawy oprawek do okularów korekcyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla dostawy oprawek do okularów korekcyjnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jest sprzedaż produktów optycznych wyspecjalizowanym podmiotom m.in. zakładom optycznym, gabinetom okulistycznym czy też optometrystycznym. Spółka nie prowadzi sprzedaży bezpośrednio na rzecz konsumentów.

Jedną z grup asortymentowych będących w ofercie Spółki są korekcyjne oprawy okularowe.

Spółka dokonuje zakupu oprawek do okularów korekcyjnych u jednego z ich wytwórców (podmiotu z Unii Europejskiej) i następnie sprzedaje je na terytorium Polski wyspecjalizowanym podmiotom (w szczególności zakładom optycznym) wykonującym z nich następnie okulary korekcyjne. Na terenie Polski Spółka jest dystrybutorem przedmiotowych oprawek do okularów korekcyjnych.

Wytwórca oprawek wystawił Deklarację Zgodności CE, w której określił, iż korekcyjne oprawy okularowe (nabywane i sprzedawane przez Spółkę) są wyrobami medycznymi klasy I oraz że są zgodne z wymaganiami zasadniczymi, w tym z Dyrektywą Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącą wyrobów medycznych (Dz.U.UE.L.1993.169.1 ze zm., dalej: Dyrektywa 93/42/EWG).

Zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (t.j. Dz.U. z 2019 poz. 175 ze zm., dalej: „ustawa o wyrobach medycznych”). Spółka dokonała powiadomienia Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych o wprowadzeniu wszystkich przedmiotowych oprawek do okularów korekcyjnych do używania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pismem z dnia 1 grudnia 2017 r. Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych potwierdził, iż Spółka spełniła obowiązek wynikający z powołanego art. 58 ustawy o wyrobach medycznych wobec wskazanych oprawek do okularów korekcyjnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dostawa oprawek do okularów korekcyjnych będzie podlegała opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, do dostawy oprawek do okularów korekcyjnych Spółka będzie miała prawo zastosować obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z pozycją 105 załącznika nr 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stawka podatku - stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednocześnie, na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 105 zostały wymienione, bez względu na symbol PKWiU - „wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika".

Analiza art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, w zestawieniu z poz. 105 załącznika nr 3, prowadzi do wniosku, że zastosowanie preferencyjnej stawki na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej jest możliwe, gdy:

1.  towar podlegający dostawie jest wyrobem medycznym,
2.  produkt ten został dopuszczony do obrotu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych.

W przypadku Spółki ww. warunki uprawniające do zastosowania obniżonej (8%) stawki podatku VAT zostały spełnione.

Po pierwsze, oprawki do okularów korekcyjnych sprzedawane przez Spółkę są niewątpliwie wyrobem medycznym, co wynika m.in z faktu potwierdzenia przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych spełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 58 ustawy o wyrobach medycznych.

Po drugie, wskazane oprawki do okularów korekcyjnych zostały - zgodnie z ustawą o wyrobach medycznych - dopuszczone do obrotu na terytorium Polski.

Rozszerzając kontekst całej sprawy, Spółka zauważa oczywiście, że załącznik nr 3 do ustawy o VAT w odniesieniu do wyrobów medycznych nie zawiera ich własnej definicji, i wskazuje na ustawę o wyrobach medycznych. Ta ostatnia ustawa zawiera natomiast dwie definicje wyrobów medycznych. Jedną dla celów tej ustawy - węższą, drugą - szerszą dla celów innych ustaw.

W myśl definicji zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych, wyrób medyczny oznacza narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć

\- który nie osiąga zasadniczego zamierzonego działania w ciele lub na ciele ludzkim środkami farmakologicznymi, immunologicznymi lub metabolicznymi, lecz którego działanie może być wspomagane takimi środkami.

W świetle przedstawionej definicji, należy uznać, że oprawki do okularów korekcyjnych powinny być uznane za wyrób medyczny, gdyż co najmniej jest to inny artykuł, który w połączeniu (ze szkłami korygującymi), jest przeznaczony do stosowania u ludzi w celach zapobiegania, leczenia lub łagodzenia przebiegu chorób (lit. a) oraz łagodzenia lub kompensowania urazu lub upośledzenia (lit. b).

Wobec powyższego, należy uznać, że przedmiotowe oprawki do okularów korekcyjnych mogą korzystać z obniżonej stawki VAT w związku z faktem, że są wyrobem medycznym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych. Jednak gdyby Dyrektor KIS nie podzielił takiego stanowiska, wówczas należy wskazać na treść art. 132 ustawy o wyrobach medycznych. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o wyrobach medycznych, należy przez to rozumieć wyroby medyczne, aktywne wyroby medyczne do implantacji, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro, wyposażenie wyrobów medycznych, wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz systemy i zestawy zabiegowe złożone z wyrobów medycznych.

Ustawodawca uznał zatem, że dla potrzeb innych ustaw pojęcie „wyrobu medycznego” powinno być rozumiane zdecydowanie szerzej niż wyrób medyczny na potrzeby ustawy o wyrobach medycznych. Brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia, aby dla potrzeb ustawy o VAT taka szersza definicja wyrobu medycznego nie mogła mieć zastosowania.

Jak natomiast wynika z art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o wyrobach medycznych, wyposażeniem wyrobu medycznego jest artykuł, który, nie będąc wyrobem medycznym, jest specjalnie przeznaczony przez wytwórcę do stosowania łącznie z wyrobem medycznym, w celu umożliwienia jego używania zgodnie z przewidzianym zastosowaniem. A taka definicja już jak najbardziej powinna obejmować oprawki do okularów korekcyjnych.

W ocenie Spółki, biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy, należy uznać, że pojęcie „wyrobu medycznego” z poz. 105 zał. nr 3 do ustawy o VAT zawiera w szczególności pojęcie „wyposażania wyrobu medycznego”. W tym miejscu Spółka pragnie zwrócić uwagę, że zgodnie z zasadami techniki prawodawczej, jeżeli w ustawie lub innym akcie normatywnym ustalono znaczenie danego określenia w drodze definicji, w obrębie tego aktu nie wolno posługiwać się tym określeniem w innym znaczeniu - zgodnie z § 147 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (t.j. Dz.U. z 2016 poz. 283 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”). Jeżeli jednak zachodzi konieczność odstąpienia od zasady wyrażonej w ust. 1, wyraźnie podaje się inne znaczenie danego określenia i ustala się jego zakres odniesienia (§ 147 pkt 2 Rozporządzenia).

W art. 132 ustawy o wyrobach medycznych ustawodawca podał właśnie inne znaczenie pojęcia wyrobu medycznego, ustalając także zakres jego stosowania i wskazując, że ma ono odniesienie do odrębnych przepisów, w których jest mowa o wyrobach medycznych. Bez wątpienia przepisy ustawy o VAT są odrębnymi przepisami w znaczeniu, o którym mowa w art. 132 ustawy o wyrobach medycznych. Nie ulega też wątpliwości, że ustawa o VAT nie zawiera własnej definicji wyrobów medycznych. Ograniczenie w tej sytuacji pojęcia wyrobu medycznego określonego w poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy o VAT tylko do wskazanego w art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych, naruszałoby więc nie tylko zasady wykładni systemowej zewnętrznej, ale też zasady techniki prawodawczej określone w powołanym Rozporządzeniu. Skutkowałoby też przyjęciem wykładni niezbyt precyzyjnie sformułowanych przepisów podatkowych na niekorzyść podatnika, a to wskazywałoby na naruszenie art. 2a Ordynacji podatkowej.

Przepisy podatkowe, w tym w szczególności te dotyczące ulg czy zwolnień, powinny być sformułowane jasno i czytelnie w sposób, który nie powinien zmuszać podatników do przeprowadzania skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych. Skoro dla celów innych ustaw ustawodawca w ustawie o wyrobach medycznych zawarł szerszą definicję pojęcia „wyrobu medycznego”, to nie ma żadnego uzasadnienia, aby dla celów podatku VAT zawężać to pojęcie. Stąd sformułowanie „wyrób medyczny” na potrzeby ustawy o VAT ma szersze znaczenie niż przyjęte na gruncie art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych. Obejmuje bowiem również, między innymi, pojęcie „wyposażenie wyrobu medycznego”, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o wyrobach medycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że dostawa oprawek do okularów korekcyjnych będzie podlegać opodatkowaniu 8% stawką VAT, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 ust. 2 w związku z pozycją 105 załącznika nr 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Argumentacja o prawidłowości zastosowania przez Spółkę stawki obniżonej VAT (8%) dla dostawy korekcyjnych oprawek okularowych znajduje oparcie także w utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych. W wyrokach tych sądy eksponują (a co zostało również przedstawione przez Spółkę), że oprawki do okularów korekcyjnych są wyrobem medycznym objętym obniżoną stawką podatku VAT.

Na poparcie powyższego Spółka pragnie wskazać m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 1455/15 (orzeczenie prawomocne). W orzeczeniu tym Sąd stwierdził m.in.: „/\`(...)\`/ wedle art. 132 ustawy o wyrobach medycznych, przez pojęcie wyrobu medycznego na potrzeby innych ustaw należy rozumieć »wyroby medyczne, aktywne wyroby medyczne do implantacji, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro, wyposażenie wyrobów medycznych, wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz systemy i zestawy zabiegowe złożone z wyrobów medycznych«. Innymi słowy, sformułowanie »wyrób medyczny« na potrzeby ustawy o VAT ma szersze znaczenie, niż przyjęte na gruncie samej ustawy o wyrobach medycznych. Obejmuje bowiem również, między innymi, pojęcie »wyposażenie wyrobu medycznego«, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o wyrobach medycznych. Wyposażenie wyrobu medycznego, zgodnie z tym przepisem, oznacza zaś: »artykuł, który, nie będąc wyrobem medycznym, jest specjalnie przeznaczony przez wytwórcę do stosowania łącznie z wyrobem medycznym, w celu umożliwienia jego używania zgodnie z przewidzianym zastosowaniem«. W ocenie Sądu, cechy wyposażenia wyrobu medycznego mają również oprawki okularowe, których bezpośrednio dotyczy niniejsza sprawa”.

Z kolei, w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 832/18 Sąd uznał, że „pojęcie wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej" użyte w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje także wyposażenie wyrobów medycznych, a więc oprawki okularów korekcyjnych będące przedmiotem wniosku.”

Kolejnym wyrokiem potwierdzającym stanowisko Wnioskodawcy, jest wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2017 r„ sygn. akt I FSK 433/16, w którym Sąd uznał, że: „Dostawa opraw korekcyjnych do okularów zarejestrowanych w rejestrze wyrobów medycznych w Polsce lub innym kraju UE lub posiadających znak CE jako wyroby medyczne lub wyposażenie wyrobów medycznych na podstawie art. 41 ust. 2 u.p.t.u. oraz załącznika nr 3 poz. 105 do tej ustawy w związku z art. 132 o wyrobach medycznych opodatkowana została niższą stawką VAT w wysokości 8%”.

Podobne stanowisko wyrażone zostało w wyroku NSA z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt I FSK 1715/12, w którym stwierdzono: „Skoro ustawodawca na potrzeby innych ustaw, do których niewątpliwie należy ustawa o VAT, posłużył się szerszym pojęciem wyrobów medycznego, do których zaliczył również wyposażenie wyrobu medycznego, to ograniczenie w tym przypadku pojęcia wyrobu medycznego do wskazanego w art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych naruszało wykładnię systemową zewnętrzną. Z tych względów należało przyjąć, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. dostawa opraw korekcyjnych do okularów zarejestrowanych w rejestrze wyrobów medycznych w Polsce lub innym kraju UE lub posiadających znak CE jako wyroby medyczne lub wyposażenie wyrobów medycznych na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT oraz załącznika nr 3 poz. 105 do ustawy w związku z art. 132 ustawy o wyrobach medycznych opodatkowana została niższą stawką VAT w wysokości 8%. Krytycznie należy się odnieść do argumentacji organów podatkowych i Sądu pierwszej instancji, że hipotetyczna możliwość wykorzystania oprawek korekcyjnych do okularów na inne cele niż stricte medyczne pozbawia dostawcę towaru możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej.”

Stanowisko takie (o możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku VAT dla dostawy korekcyjnych oprawek okularowych) jest prezentowane również w szeregu innych wyroków sądowych (tak m.in. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt III Sa/Wa 1910/13, czy chociażby z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 245/14).

Analogiczne stanowisko zajmują również organy podatkowe. Tylko tytułem przykładu wskazać można m.in. interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2014 r., nr ITPP1/443-1098/13/AP, w której stwierdzono, że: „o ile - na co wskazano we wniosku - oprawy okularowe stanowią faktycznie wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych i zostały dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to ich dostawa będzie podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.”

Podobnie, Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2014 r., nr IPPP2/443-103/13/14-7/S/DG, w której organ podatkowy stanął na stanowisku, że: „obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8% stosuje się na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 105 zał. nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, do dostawy okularów korekcyjnych uznawanych za wyroby medyczne w rozumieniu ww. ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem dostawy będą same oprawy korekcyjne do okularów, do których optycy montują soczewki. Oprawy te zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o wyrobach medycznych są uznane za wyroby medyczne. Zatem dostawa opraw okularowych zarejestrowanych w rejestrze wyrobów medycznych w Polsce lub innym kraju UE lub posiadających znak CE jako wyroby medyczne lub wyposażenie wyrobów medycznych dokonywana zarówno na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej będzie korzystała z opodatkowania obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 105 zał. nr 3 do ustawy.”

W tym miejscu Spółka pragnie również przywołać interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 czerwca 2018 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.309.2018.2.KOM. Jest to interesująca interpretacja, gdyż organ podatkowy uznał w niej, że: „Nie ma w tym przypadku znaczenia, czy w oprawkach tych zamontowane zostaną później szkła korekcyjne, czy inne gdyż na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług istotnym jest, aby przedmiot dostawy stanowił wyrób medyczny w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczony do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż tylko dla takich towarów ustawodawca przewidział obniżoną stawkę podatku VAT 8%. Tak więc, skoro Wnioskodawca wskazał, że sprzedawane oprawki do okularów korekcyjnych zostały zarejestrowane w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych jako wyrób medyczny w rejestrze wyrobów medycznych i zostały dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to ich dostawa podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług”. Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane również m.in. w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 października 2013 r., nr IBPP2/443-630/13/WN.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż będzie miał prawo do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT (8%) do dostawy (sprzedaży) oprawek do okularów korekcyjnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 powoływanej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 105 zostały wymienione wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika, bez względu na symbol PKWiU.

Oznacza to, że na podstawie ww. regulacji prawnych 8% stawka podatku VAT ma zastosowanie do dostawy wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – innych niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy.

Zasady wprowadzania do obrotu i używania wyrobów medycznych zostały uregulowane w ustawie z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 175 z późn.zm.).

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych, wyrób medyczny oznacza narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć

\- który nie osiąga zasadniczego zamierzonego działania w ciele lub na ciele ludzkim środkami farmakologicznymi, immunologicznymi lub metabolicznymi, lecz którego działanie może być wspomagane takimi środkami.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 powyższej ustawy, przepisy ustawy dotyczące wyrobów medycznych stosuje się do wyposażenia wyrobu medycznego.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o wyrobach medycznych, wyposażenie wyrobu medycznego to artykuł, który, nie będąc wyrobem medycznym, jest specjalnie przeznaczony przez wytwórcę do stosowania łącznie z wyrobem medycznym, w celu umożliwienia jego używania zgodnie z przewidzianym zastosowaniem.

Jak stanowi art. 132 ustawy o wyrobach medycznych, ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o wyrobach medycznych, należy przez to rozumieć wyroby medyczne, aktywne wyroby medyczne do implantacji, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro, wyposażenie wyrobów medycznych, wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz systemy i zestawy zabiegowe złożone z wyrobów medycznych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jest sprzedaż produktów optycznych wyspecjalizowanym podmiotom m.in. zakładom optycznym gabinetom okulistycznym czy też optometrystycznym. Spółka nie prowadzi sprzedaży bezpośrednio na rzecz konsumentów.

Jedną z grup asortymentowych będących w ofercie Spółki są korekcyjne oprawy okularowe.

Spółka dokonuje zakupu oprawek do okularów korekcyjnych u jednego z ich wytwórców (podmiotu z Unii Europejskiej) i następnie sprzedaje je na terytorium Polski wyspecjalizowanym podmiotom (w szczególności zakładom optycznym) wykonującym z nich następnie okulary korekcyjne. Na terenie Polski Spółka jest dystrybutorem przedmiotowych oprawek do okularów korekcyjnych.

Wytwórca oprawek wystawił Deklarację Zgodności CE, w której określił, iż korekcyjne oprawy okularowe (nabywane i sprzedawane przez Spółkę) są wyrobami medycznymi klasy I oraz że są zgodne z wymaganiami zasadniczymi, w tym z Dyrektywą Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącą wyrobów medycznych (Dz.U.UE.L.1993.169.1 ze zm., dalej: Dyrektywa 93/42/EWG).

Zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (t.j. Dz.U. z 2019 poz. 175 ze zm., dalej: „ustawa o wyrobach medycznych”), Spółka dokonała powiadomienia Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych o wprowadzeniu wszystkich przedmiotowych oprawek do okularów korekcyjnych do używania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pismem z dnia 1 grudnia 2017 r. Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych potwierdził, iż Spółka spełniła obowiązek wynikający z powołanego art. 58 ustawy o wyrobach medycznych wobec wskazanych oprawek do okularów korekcyjnych.

W związku z tak przedstawionym opisem sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą określenia stawki podatku VAT dla dostawy oprawek okularowych.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy wskazać, że analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że o ile – na co wskazano we wniosku – oprawy okularowe stanowią faktycznie wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych i zostały dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i będą wykorzystywane do okularów korekcyjnych, to ich dostawa będzie podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 15 ustawy – Ordynacja podatkowa, organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Oznacza to, że nie mają umocowania prawnego do dokonywania interpretacji przepisów prawa innych niż przepisy prawa podatkowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest organem kompetentnym do dokonania oceny w zakresie stwierdzenia, czy w rozumieniu przepisów ustawy o wyrobach medycznych sprzedawane przez Wnioskodawcę towary stanowiące przedmiot zapytania będą wyrobami medycznymi. Ustawa ta, choć powołana w ustawie o podatku od towarów i usług, nie jest elementem prawa podatkowego, wobec czego przepisy tej ustawy nie mogą być przedmiotem interpretacji udzielanej przez tut. organ.

Interpretacja taka wykraczałaby poza zakres interpretacji prawa podatkowego, do której uprawniony jest Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej. W związku z tym, niniejsza interpretacja została udzielona przy założeniu, że wymienione we wniosku towary będą stanowiły wyroby medyczne w rozumieniu powołanej ustawy o wyrobach medycznych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.