Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/4512-1-105/15-2/DC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-28
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku ze zrealizowaniem projektu pn. „Rewitalizacja (...)”.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; faktura; odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2015 r. (data wpływu 29 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku ze zrealizowaniem projektu pn. „Rewitalizacja (\`(...)\`)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej w zakresie podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku ze zrealizowaniem projektu pn. „Rewitalizacja (\`(...)\`)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

31 października 2012 r. Powiat (dalej także Wnioskodawca) zakończył realizację projektu pn. „Rewitalizacja (\`(...)\`)” w ramach RPO WO na lata 2007-2013. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Faktury dokumentujące poniesione w ramach projektu wydatki są wystawione na „A” (dalej „A”), który jest jednostką organizacyjną Powiatu, a w projekcie pełnił rolę partnera projektu.

Przedmiotowy projekt został zrealizowany w ramach zadań własnych powiatu, tj. w zakresie ponadgimnazjalnej kultury fizycznej i turystyki oraz utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych zgodnie z art. 4 ust. 8 i 19 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym. Wydatki poniesione w związku z realizacją projektu zostały udokumentowane fakturami VAT wystawianymi na „A”. Nabywane towary i usługi związane z realizacją projektu jedynie częściowo związane były z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Nie jest możliwe określenie kwot podatku naliczonego w poszczególnych kategoriach czynności, tzn. odrębnie dla czynności opodatkowanych, zwolnionych lub niepodlegających opodatkowaniu.

„A” jako jednostka organizacyjna Starostwa Powiatowego odpowiedzialny był za eksploatację obiektu po zakończeniu projektu – pełnił rolę zarządcy budynku. Umowy z najemcami części budynku byłego internatu zawierane były przez „A”. Z dniem 1 stycznia 2013 r. Zarząd Powiatu rozwiązał umowę użyczenia z „A”, jednocześnie decyzją Zarządu Powiatu z dnia 10 grudnia 2012 r. „A” otrzymał prawo trwałego zarządu na czas nieokreślony 0,083% części budynku byłego internatu na działalność statutową. Pozostała część budynku przekazana została w trwały zarząd jednostkom organizacyjnym Wnioskodawcy, m.in. Zespołowi Szkół (…) na Schronisko Młodzieżowe, jak również jest wynajmowana innym podmiotom. Umowy z najemcami części budynku byłego internatu zawierane są przez Powiat.

„A” jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, dokonującym odrębnych od Powiatu rozliczeń dla potrzeb podatku VAT. Wnioskodawca w swoich rozliczeniach w zakresie podatku od towarów i usług uwzględnia fakt odrębności rozliczeń podatkowych dokonywanych przez „A”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do powyższej sytuacji Wnioskodawca ma możliwość obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku ze zrealizowaniem projektu pn. „Rewitalizacja (\`(...)\`)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią paragrafu 5 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

Zatem, zgodnie z brzmieniem powołanych przepisów, konieczne jest, aby faktury VAT, jako dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały nazwy określające strony transakcji, ich adresy, a także numery identyfikacji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Powiatowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na fakt, że faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w związku z realizacją ww. projektu, nie były wystawione na Wnioskodawcę, czyli na Powiat.

Reasumując, Powiat nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego lub zwrotu różnicy podatku o kwotę podatku naliczonego jako sumy kwot podatku określonego na podstawie otrzymanych faktur z tytułu nabycia towarów i usług w związku z realizacją projektu pn. „Rewitalizacja (\`(...)\`)”, ponieważ faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu zostały wystawione na inny podmiot, tj. „A”, który w przedmiotowym projekcie pełnił rolę partnera projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, iż mając na uwadze, że wniosek dotyczy stanu faktycznego oraz – jak wskazał Wnioskodawca – w 2012 r. zakończył realizację przedmiotowego projektu, niniejszą interpretację wydano w oparciu o przepisy obowiązujące do dnia 31 grudnia 2013 r.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy, wynika, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Jak stanowi, art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej — (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalności którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca 31 października 2012 r. zakończył realizację projektu pn. „Rewitalizacja (\`(...)\`)” w ramach RPO WO na lata 2007-2013. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Faktury dokumentujące poniesione w ramach projektu wydatki są wystawione na „A”, który jest jednostką organizacyjną Powiatu, a w projekcie pełnił rolę partnera projektu.

Wydatki poniesione w związku z realizacją projektu zostały udokumentowane fakturami VAT wystawianymi na „A”. Nabywane towary i usługi związane z realizacją projektu jedynie częściowo związane były z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

„A” jako jednostka organizacyjna Starostwa Powiatowego odpowiedzialny był za eksploatację obiektu po zakończeniu projektu – pełnił rolę zarządcy budynku. Umowy z najemcami części budynku byłego internatu zawierane były przez „A”. Z dniem 1 stycznia 2013 r. Zarząd Powiatu rozwiązał umowę użyczenia z „A”, jednocześnie decyzją Zarządu Powiatu z dnia 10 grudnia 2012 r. „A” otrzymał prawo trwałego zarządu na czas nieokreślony 0,083% części budynku na działalność statutową. Pozostała część budynku przekazana została w trwały zarząd jednostkom organizacyjnym Powiatu. Umowy z najemcami części budynku byłego internatu zawierane są przez Powiat.

„A” jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, dokonującym odrębnych od Powiatu rozliczeń dla potrzeb podatku VAT. Wnioskodawca w swoich rozliczeniach w zakresie podatku od towarów i usług uwzględnia fakt odrębności rozliczeń podatkowych dokonywanych przez „A” w B.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1-4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68 poz. 360, z późn. zm.), faktura powinna zawierać:

1.  datę jej wystawienia,
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę,
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku.

Zatem, zgodnie z brzmieniem powołanych przepisów, konieczne jest, aby faktury, jako dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały m.in. nazwy określające strony transakcji, ich adresy, a także numery za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że faktura jest dokumentem potwierdzającym wykonanie pewnej usługi lub dostawy towaru, uprawniającym (po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów prawa) podmiot, dla którego jest wystawiona (nabywcę) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przedmiotowej sprawie faktury w związku z realizacją projektu wystawione są na „A” w B.

Jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Dlatego też, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z projektem, albowiem to nie na Wnioskodawcę zostały wystawione faktury zakupu towarów i usług. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu zostały wystawiane na inny podmiot, tj. „A” w B.

Podsumowując, Powiat nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Rewitalizacja (\`(...)\`)”, ponieważ faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu wystawiane zostały na inny podmiot, tj. „A” w B.

Niezależnie od powyższego, tut. Organ wskazuje jednak, że w dniu 29 września 2015 r. Ministerstwo Finansów w związku z wyrokiem TSUE nr C-276/14, wydało Komunikat, w którym stwierdzono, że mając na uwadze rozstrzygnięcie TSUE zakłada się obowiązkowe „scentralizowanie” w samorządach rozliczeń w zakresie podatku VAT (ostateczny zakres tej „centralizacji” zostanie przedstawiony po rozstrzygnięciu kwestii zakładów budżetowych przez NSA w składzie 7 sędziów, w związku z postanowieniem NSA sygn. akt. I FSK 1725/14 z 17 marca 2015 r.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zwrócić uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.