Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.632.2024.8.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: W stosunku do wypłat należności odsetkowych oraz
należności z innych tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 lub
art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, które Fundusz reprezentowany
przez Spółkę Zarządzającą otrzymuje od Spółki; zastosowanie
znajdzie zwolnienie z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1
pkt 58 w zw. z art. 26 ust. 1g ustawy o CIT i Spółka nie będzie
obowiązana do poboru podatku, o którym mowa w art. 26 ust.
1 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: Niemcy
fundusz
należność
odsetki
pobór-pobór podatku u źródła
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
podatek-podatek pobierany u źródła
podmiot-podmiot zarządzający
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 58
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego ostatecznie sformułowany
    uzupełnieniem wniosku z 28 listopada 2025 r.)
    1. Spółka otrzymująca finansowanie.
    A Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) ma siedzibę i zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółka podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego
    od osób prawnych (dalej: „CIT”) od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania.
    100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki posiada B z siedzibą w (...) w Republice
    Federalnej Niemiec (dalej: „Spółka Zarządzająca”) działająca na rzecz C utworzonego i
    działającego zgodnie z przepisami prawa niemieckiego (dalej: „Fundusz”).
    2. Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą udzielający finansowania Spółce.
    Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzająca udzielał, udziela na datę złożenia
    wniosku i planuje udzielać również w przyszłości finansowania Spółce (wspomniane
    finansowanie pochodziło, pochodzi na datę złożenia wniosku i będzie pochodzić również
    w przyszłości z wyodrębnionej masy majątkowej, którą stanowi Fundusz – w tym zakresie
    porównaj również uwagi poniżej w Punkcie 3. Charakterystyka Funduszu oraz Spółki
    Zarządzającej).
    Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą z tytułu finansowania udzielonego
    Spółce (ewentualnie finansowania, które zostanie udzielone Spółce w przyszłości)
    otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał również w
    przyszłości należności odsetkowe od Spółki.
    Niewykluczone, że w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności odsetkowych, o
    których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu reprezentowanego
    przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21
    ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Należności odsetkowe, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą z tytułu
    finansowania udzielonego Spółce (ewentualnie finansowania, które zostanie udzielone
    Spółce w przyszłości) otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał
    również w przyszłości, stanowiły, stanowią na datę złożenia wniosku i będą stanowiły
    również w przyszłości część wyodrębnionej masy majątkowej, którą stanowi Fundusz

    (będą ujmowane w księgach rachunkowych Funduszu) (w tym zakresie porównaj również
    uwagi poniżej w Punkcie 3. Charakterystyka Funduszu oraz Spółki Zarządzającej).
    Należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1
    ustawy o CIT (jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności odsetkowych, o
    których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu reprezentowanego
    przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21
    ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT) będą stanowiły część wyodrębnionej masy
    majątkowej, którą stanowi Fundusz (będą ujmowane w księgach rachunkowych Funduszu)
    (w tym zakresie porównaj również uwagi poniżej w Punkcie 3. Charakterystyka Funduszu
    oraz Spółki Zarządzającej).
    3. Charakterystyka Funduszu oraz Spółki Zarządzającej.
    Fundusz jest funduszem inwestycyjnym utworzonym na podstawie niemieckiego prawa
    inwestycyjnego. Na gruncie niemieckich przepisów prawnych, Fundusz stanowi
    wyodrębnioną masę majątkową. Przepisy prawa niemieckiego nie przyznają Funduszowi
    osobowości prawnej (Fundusz nie posiada ani zdolności prawnej ani zdolności do
    czynności prawnych). Fundusz nie ma również wewnętrznych organów – działa poprzez
    podmiot zarządzający (tj. Spółkę Zarządzającą).
    Fundusz podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów,
    bez względu na miejsce ich osiągania w państwie siedziby, tj. w Republice Federalnej
    Niemiec. Fundusz legitymuje się zaświadczeniem o miejscu siedziby podatnika dla celów
    podatkowych wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej Republiki
    Federalnej Niemiec (certyfikatem rezydencji).
    Zgodnie z niemieckimi regulacjami prawnymi, Fundusz jest zarządzany i reprezentowany
    przez Spółkę Zarządzającą. Spółka Zarządzająca jest spółką prawa niemieckiego
    (odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością).
    Spółka Zarządzająca podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania w państwie siedziby, tj. w Republice
    Federalnej Niemiec. Spółka Zarządzająca legitymuje się zaświadczeniem o miejscu
    siedziby podatnika dla celów podatkowych wydanym przez właściwy organ administracji
    podatkowej Republiki Federalnej Niemiec (certyfikatem rezydencji).
    Podsumowując, z perspektywy przepisów prawa niemieckiego, Fundusz i Spółka
    Zarządzająca są uznawane za odrębnych podatników podatku dochodowego od osób
    prawnych w Niemczech. Powyższe potwierdza okoliczność legitymowania się
    zaświadczeniami o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydanymi przez
    właściwy organ administracji podatkowej Republiki Federalnej Niemiec (certyfikatami
    rezydencji) zarówno przez:
    i. Fundusz, jak i
    ii. Spółkę Zarządzającą.
    Dla pełnego obrazu należy również wskazać, że Spółka Zarządzająca dla wykonywania
    działalności gospodarczej na terytorium Polski zarejestrowała oddział zagranicznego
    przedsiębiorcy D (dalej: „Oddział”). Jak wynika z informacji odpowiadającej odpisowi
    aktualnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, przedmiotem
    przeważającej działalności Oddziału jest zarządzanie specjalnymi funduszami
    nieruchomości, jako funduszami publicznymi i/lub specjalistycznymi zgodnie z zasadą
    dywersyfikacji ryzyka w myśl przepisów ustawy o inwestowaniu.
    Działalność Funduszu podlega w Republice Federalnej Niemiec nadzorowi Bundesanstalt
    fur Finanzdienstleistungsaufsicht (pol. Federalny Urząd Nadzoru Finansowego lub
    Federalny Urząd Nadzoru Usług Finansowych) (dalej: „BaFin"), który jest centralnym
    organem nadzoru nad rynkiem finansowym Republiki Federalnej Niemiec.
    Fundusz otrzymał również wydane przez BaFin zezwolenie na rozpoczęcie dystrybucji
    jednostek uczestnictwa Funduszu.

    Jak potwierdzają prospekty emisyjne Funduszu, Fundusz posiada depozytariusza
    przechowującego aktywa tej instytucji. Funkcję depozytariusza Funduszu pełni Bank (...) z
    siedzibą w Republice Federalnej Niemiec.
    Spółka Zarządzająca działa na podstawie wydanego przez BaFin zezwolenia na
    prowadzenie działalności w charakterze zewnętrznej spółki zarządzającej inwestycjami
    kapitałowymi AIF (niem. Erlaubnis zum Geschaftsbetrieb als externe AIF –
    Kapitalverwaltungsgesellschaft), w tym specjalnym funduszem nieruchomości (niem.
    Immobilien-Sondervermogen).
    Wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest zbiorowe lokowanie środków
    pieniężnych inwestorów – jak bowiem potwierdzają prospekty emisyjne Funduszu, Spółka
    Zarządzająca inwestuje powierzony jej kapitał we własnym imieniu, na wspólny rachunek
    inwestorów, zgodnie z zasadą dywersyfikacji ryzyka, w składniki majątkowe dopuszczone
    zgodnie z przepisami prawa niemieckiego, odrębnie od jej własnych składników
    majątkowych, w formie funduszu specjalnego (tj. Funduszu).
    Jak potwierdzają prospekty emisyjne Funduszu:
    i) Fundusz jest specjalnym funduszem nieruchomości (niem. Immobilien-
        Sondervermogen);
    ii) Spółka Zarządzająca inwestuje środki Funduszu w nieruchomości (bezpośrednio lub
        poprzez udział w spółkach kapitałowych inwestujących w nieruchomości), w celu
        generowania regularnych dochodów z uzyskiwanych czynszów i odsetek, a także
        ciągłego wzrostu wartości nieruchomości; przy czym prospekty emisyjne Funduszu
        przewidują szereg wymogów w zakresie celów inwestycyjnych i polityki
        inwestycyjnej, w tym w szczególności:
      a) przewidziany został określony minimalny udział inwestycji wartości Funduszu w
        nieruchomości (bezpośrednio oraz poprzez udział w spółkach kapitałowych
        inwestujących w nieruchomości);
      b) dopuszczony został określony udział inwestycji wartości Funduszu w określone
        aktywa płynne (niem. Liquiditatsanlagen), w tym w szczególności depozyty
        bankowe, czy instrumenty rynku pieniężnego;
      c) przewidziane zostały również określone rodzaje (typy) nieruchomości, które Spółka
        Zarządzająca może nabywać na rzecz Funduszu, w szczególności nieruchomości
        mieszkalne przeznaczone na wynajem, nieruchomości komercyjne czy
        nieruchomości gruntowe;
      d) przewidziano, że Fundusz (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) może
        udzielać finansowania;
    iii) Fundusz jest utworzony na czas nieokreślony;
    iv) Fundusz emituje jednostki uczestnictwa (niem. Anteile);
    v) co do zasady, jednostki uczestnictwa wyemitowane przez Fundusz można umorzyć
        wyłącznie po upływie określonego minimalnego okresu posiadania (niem.
        Mindesthaltefrist) i przy zachowaniu określonego minimalnego okresu umorzenia
        (niem. Ruckgabefrist) (z tym zastrzeżeniem, że wspomniana reguła nie znajdzie
        zastosowania w przypadku umorzenia jednostek uczestnictwa nabytych przed
        określoną datą, których wartość nie przekracza łącznie określonej wartości);
    vi) osiągane zyski są co do zasady przeznaczone na wypłaty.
    Fundusz widnieje w rejestrze (bazie danych) funduszy inwestycyjnych prowadzonym przez
    BaFin, co potwierdza, że prowadzona przez Fundusz działalność wymaga zawiadomienia
    BaFin, który jest centralnym organem nadzoru nad rynkiem finansowym Republiki
    Federalnej Niemiec.
    Należy również wskazać, że Fundusz (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) składał,
    składa na datę złożenia wniosku i będzie składać również w przyszłości sporządzone na
    piśmie oświadczenie, zgodnie z którym:

    i) Fundusz jest rzeczywistym właścicielem należności odsetkowych, które Fundusz
        reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia
        wniosku i będzie otrzymywał również w przyszłości od Spółki;
    ii) jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności odsetkowych, o których
        mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu reprezentowanego
        przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów wymienionych w przepisach
        art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, Fundusz będzie rzeczywistym
        właścicielem takich należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21
        ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT;
    iii) Fundusz spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz art. 17 ust. 1
        pkt 58 ustawy o CIT.
    Miejsce siedziby dla celów podatkowych Funduszu zostanie udokumentowane wobec
    Spółki certyfikatem rezydencji Funduszu.
    Pytania
    Czy w stosunku do wypłat:
      i) należności odsetkowych, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą
        otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał również w
        przyszłości od Spółki;
      ii) należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust.
        1 ustawy o CIT (jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności
        odsetkowych, o których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz
        Funduszu reprezentowanego przez Spółkę Zarządzającą należności z innych
        tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT)
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT i w związku z tym Spółka nie będzie obowiązana do poboru podatku, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT z tytułu wypłat tych należności
    na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane uzupełnieniem wniosku z 28
    listopada 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, w stosunku do wypłat:
    i) należności odsetkowych, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą
        otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał również w
        przyszłości od Spółki;
    ii) należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust.
        1 ustawy o CIT (jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności
        odsetkowych, o których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz
        Funduszu reprezentowanego przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów
        wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT)
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT i w związku z tym Spółka nie będzie obowiązana do poboru podatku, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT z tytułu wypłat tych należności
    na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    I. Uwagi ogólne.

    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Fundusz
    reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą udzielał, udziela na datę złożenia wniosku i
    planuje udzielać również w przyszłości finansowania Spółce (wspomniane finansowanie
    pochodziło, pochodzi na datę złożenia wniosku i będzie pochodzić również w przyszłości z
    wyodrębnionej masy majątkowej, którą stanowi Fundusz).
    Jak wskazano powyżej, Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą z tytułu
    finansowania udzielonego Spółce (ewentualnie finansowania, które zostanie udzielone
    Spółce w przyszłości) otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał
    również w przyszłości należności odsetkowe od Spółki.
    Niewykluczone, że w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności odsetkowych, o
    których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu reprezentowanego
    przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21
    ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, należności
    odsetkowe, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą z tytułu
    finansowania udzielonego Spółce (ewentualnie finansowania, które zostanie udzielone
    Spółce w przyszłości) otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał
    również w przyszłości stanowiły, stanowią na datę złożenia wniosku i będą stanowiły
    również w przyszłości część wyodrębnionej masy majątkowej, którą stanowi Fundusz
    (będą ujmowane w księgach Funduszu).
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, należności z innych
    tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT (jeżeli w
    przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności odsetkowych, o których mowa
    powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu reprezentowanego przez Spółkę
    Zarządzającą należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art.
    22 ust. 1 ustawy o CIT) będą stanowiły część wyodrębnionej masy majątkowej, którą
    stanowi Fundusz.
    II. Stan prawny.
    Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na
    terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od
    dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Za dochody (przychody)
    osiągane na terytorium Polski przez takich podatników, uważa się w szczególności
    dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
    wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę
    lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
    umowy i wykonania świadczenia.
    W świetle cytowanych wyżej przepisów ustawy o CIT, należy uznać, że:
    i) należności odsetkowe, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą
        otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał również w
        przyszłości od Spółki;
    ii) należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust.
        1 ustawy o CIT (jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności
        odsetkowych, o których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz
        Funduszu reprezentowanego przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów
        wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT)
    stanowiły, stanowią i będą stanowić przychody Funduszu reprezentowanego przez Spółkę
    Zarządzającą osiągane na terytorium Polski.
    Na podstawie przepisu art. 26 ust. 1 ustawy o CIT osoby prawne, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT są
    obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania

    wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
    Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, w stosunku do wypłat:
    i) należności odsetkowych, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą
        otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał również w
        przyszłości od Spółki;
    ii) należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1
        ustawy o CIT (jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności
        odsetkowych, o których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz
        Funduszu reprezentowanego przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów
        wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT)
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT i w związku z tym Spółka nie będzie obowiązana do poboru podatku, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT z tytułu wypłat tych należności
    na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody (przychody)
    instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita
    Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1,
    spełniających warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f, z wyłączeniem
    dochodów określonych w pkt 57 lit. a-g.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f ustawy o CIT zwalnia się od podatku instytucje
    wspólnego inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4, posiadające siedzibę w innym niż
    Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które spełniają łącznie następujące
    warunki:
    a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
    b) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru
        nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
    c) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
    d) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie
        zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w
        którym podmioty te mają siedzibę.
    Jednocześnie zgodnie z 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10a, nie ma zastosowania do:
    1) instytucji wspólnego inwestowania:
  a) które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu
    zamkniętego albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na
    podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego
    inwestowania typu zamkniętego, lub
  b) których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są oferowane w
    drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani
    wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także przez
    osoby fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia
    tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40.000 euro.
    Stosownie do art. 17 ust. 11 ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58,
    dotyczy instytucji wspólnego inwestowania:
    1) których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków
        pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa
        majątkowe;

    2) w przypadku których prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia
        właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają
        siedzibę.
    Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 12 ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58,
    stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której
    stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
    podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.
    Jednocześnie na mocy art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g ustawy o CIT, zwolnieniem nie są objęte
    osiągane przez instytucje wspólnego inwestowania następujące rodzaje dochodów:
    a) dochody (przychody) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej lub
        jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę
        lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie, jeżeli
        zgodnie z przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te spółki
        lub jednostki organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są
        traktowane jak osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
    b) dochody (przychody) z odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych podmiotom, o
        których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec
        funduszu, z wyjątkiem odsetek od wierzytelności z tytułu pożyczek (kredytów)
        nabytych przez fundusz od podmiotów, których działalność podlega nadzorowi
        państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionych do
        udzielania pożyczek (kredytów) na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
        ich funkcjonowania, jeżeli pożyczki (kredyty) te zostały udzielone przez te podmioty,
    c) dochody (przychody) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o których
        mowa w lit. a,
    d) darowizny bądź inne nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenia dokonywane
        przez podmioty, o których mowa w lit. a,
    e) dochody (przychody) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych
        emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,
    f) dochody (przychody) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych przez
        podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach,
    g) dochody z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych przez
        podmioty, o których mowa w lit. a.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1g ustawy o CIT, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 na rzecz
    podmiotów wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, stosują, z
    zastrzeżeniem ust. 2e, zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem:
    1) udokumentowania przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz
        art. 17 ust. 1 pkt 58, jego miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od
        tego podmiotu certyfikatem rezydencji, oraz
    2) złożenia przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1
        pkt 58, sporządzone na piśmie oświadczenia, że jest rzeczywistym właścicielem
        wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on warunki, o których mowa w
        tych przepisach.
    III. Warunki dla skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy
        o CIT w związku z art. 26 ust. 1g ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w celu skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z
    opodatkowania CIT o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 26
    ust. 1g ustawy o CIT, muszą zostać spełnione łącznie określone warunki.

    1. Instytucja wspólnego inwestowania posiada siedzibę w innym niż Rzeczpospolita
        Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej (art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT).
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji instytucji wspólnego inwestowania. Niemniej jednak, z
    uwagi na to, iż, wprowadzając zwolnienie z CIT dla instytucji wspólnego inwestowania z
    krajów UE (EOG) ustawodawca miał na celu objęcie nim podmiotów zagranicznych
    odpowiadających polskim funduszom inwestycyjnym, to zdaniem Wnioskodawcy należy
    przyjąć, że ustawodawca uznaje polski fundusz inwestycyjny za taką instytucję. Należy
    przy tym podkreślić, iż w przypadku ram prawno-organizacyjnych ustanowionych przez
    polskiego ustawodawcę, instytucją wspólnego inwestowania jest fundusz inwestycyjny, a
    nie TFI, które jedynie funduszem zarządza.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przez instytucję wspólnego inwestowania
    należy rozumieć taką instytucję, której rola (uwzględniając przy tym różnice prawno-
    organizacyjne występujące pomiędzy różnymi krajami) odpowiada roli, jaką w Polsce pełni
    fundusz inwestycyjny, tj. zbioru aktywów zgromadzonych przez inwestorów w celu
    wspólnego inwestowania.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych. W tym miejscu należy przywołać w szczególności wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z 16 maja 2023 r., sygn. II FSK 14/23, zgodnie z
    którym: „Należy zauważyć, iż niezależnie od konstrukcji prawnej przewidzianej dla
    funduszu inwestycyjnego w przepisach obowiązujących w danym kraju, fundusz
    inwestycyjny jest w istocie zbiorem aktywów zgromadzonych przez inwestorów i
    powierzonych zewnętrznemu, profesjonalnemu zarządcy. Równocześnie, w celu
    zapewnienia inwestorom ochrony, taki zbiór aktywów musi być zabezpieczony przed
    niekorzystnymi zdarzeniami gospodarczymi po stronie zarządcy (np. bankructwo) oraz
    powinien pozostawać pod kontrolą publicznego organu nadzoru. Wobec powyższego
    należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawodawca przyznał zwolnienie instytucjom
    wspólnego inwestowania posiadającym siedzibę w krajach UE/EOG i spełniającym pewne
    kryteria. Na tym tle może pojawić się wątpliwość, czy za instytucję wspólnego
    inwestowania należy uznać fundusz (czyli np. wyodrębniony majątek), czy też spółkę
    inwestycyjną (zarządczą). Należy zauważyć, iż celem ustawodawcy było przyznanie
    zwolnienia zagranicznym odpowiednikom polskich funduszy inwestycyjnych (tak aby
    usunąć dyskryminację tych ostatnich), a nie odpowiednikowi TFI (które z podatku
    dochodowego od osób prawnych zwolnione nie są). Zatem nasuwa się wniosek, iż
    instytucją wspólnego inwestowania jest – w przypadku funduszu niemieckiego –
    wyodrębniony zbiór aktywów (nie zaś spółka inwestycyjna). Warunki, które polski
    ustawodawca postawił instytucji wspólnego inwestowania, należy przykładać do
    wyodrębnionego zbioru aktywów (niepodzielonego zbioru aktywów) i działalności
    inwestycyjnej, która jest prowadzona na podstawie warunków umownych (regulaminu
    funduszu, regulaminu zarządczego)”.
    Fundusz będący funduszem inwestycyjnym utworzonym na podstawie niemieckiego
    prawa inwestycyjnego, który jest zarządzany i reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą,
    stanowi zatem instytucję wspólnego finansowania, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58
    ustawy o CIT.
    Skoro Fundusz został utworzony i działa zgodnie z przepisami niemieckimi oraz jest
    zarządzany przez podmiot niemiecki (Spółkę Zarządzającą), to należy uznać, iż ma on
    siedzibę w Republice Federalnej Niemiec, a zatem w innym niż Polska państwie
    członkowskim Unii Europejskiej. W rezultacie, należy uznać Fundusz za instytucję
    wspólnego inwestowania posiadająca siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska
    państwie członkowskim Unii Europejskiej. Z uwagi na powyższe, należy uznać, że
    wspomniany wyżej warunek jest spełniony.

    Jednocześnie, dochody Funduszu będące przedmiotem wniosku nie stanowią dochodów
    wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g ustawy o CIT (nie dotyczą praw udziałowych w
    spółkach osobowych).
    2. Instytucja wspólnego inwestowania podlega w państwie, w którym ma siedzibę,
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
        na miejsce ich osiągania (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy o CIT).
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Fundusz podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania w państwie siedziby, tj. w Republice Federalnej Niemiec.
    Co więcej, jak wskazano powyżej, Fundusz legitymuje się zaświadczeniem o miejscu
    siedziby podatnika dla celów podatkowych wydanym przez właściwy organ administracji
    podatkowej Republiki Federalnej Niemiec (certyfikatem rezydencji). Zdaniem
    Wnioskodawcy okoliczność, że Fundusz jest uprawniony do uzyskania certyfikatu
    potwierdzającego rezydencję podatkową Funduszu w Republice Federalnej Niemiec w
    rozumieniu Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    majątku z dnia 14 maja 2003 r. (dalej: „UPO”) przemawia za prawidłowością
    przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska, iż Fundusz podlega w Republice
    Federalnej Niemiec opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    ich osiągania.
    Należy zauważyć, iż, zgodnie z art. 2 UPO, jej postanowienia w Republice Federalnej
    Niemiec dotyczą m.in. podatku od osób prawnych. W świetle zaś art. 4 UPO oraz
    Komentarza do Konwencji Modelowej OECD w zakresie podatków od dochodu i majątku
    określenie rezydencji podatkowej danej osoby następuje każdorazowo w oparciu o
    kryteria ustanowione w prawie wewnętrznym państw, takie jak: miejsce siedziby
    /zamieszkania, miejsce efektywnego zarządu albo inne kryteria podobnego rodzaju.
    Oznacza to, że miejsce podlegania przez daną osobę nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w danym państwie (bez względu na źródło osiągania przychodów) określa
    się w oparciu o kryteria ustanowione w prawie wewnętrznym tego państwa. W związku z
    powyższym, certyfikat potwierdzający niemiecką rezydencję podatkową Funduszu, w
    rozumieniu UPO, należy uznać za dokument urzędowy potwierdzający fakt podlegania
    przez Fundusz opodatkowaniu w Niemczech od całości dochodów (bez względu na źródło
    ich osiągania).
    Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż Fundusz podlega opodatkowaniu od całości
    swoich dochodów w Republice Federalnej Niemiec, który to kraj, jak wspomniano wyżej,
    należy uznać za kraj siedziby Funduszu.
    Z uwagi na powyższe, należy uznać, że wspomniany wyżej warunek jest spełniony.
    Dla uniknięcia wątpliwości należy również wyjaśnić, że Fundusz i Spółka Zarządzająca są
    uznawane za odrębnych podatników podatku dochodowego od osób prawnych w
    Niemczech. Konsekwentnie, niezależnie od Funduszu, również Spółka Zarządzająca
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania w państwie siedziby, tj. w Republice Federalnej Niemiec i
    legitymuje się zaświadczeniem o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych
    wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej Republiki Federalnej Niemiec
    (certyfikatem rezydencji).
    3. Prowadzona przez Instytucję wspólnego inwestowania działalność podlega
        bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym
        państwa, w którym mają siedzibę (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. d ustawy o CIT).

    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, działalność
    Funduszu podlega w państwie jego siedziby, czyli w Republice Federalnej Niemiec,
    bezpośredniemu nadzorowi BaFin, który jest centralnym organem nadzoru nad rynkiem
    finansowym Republiki Federalnej Niemiec.
    Fundusz otrzymał również wydane przez BaFin zezwolenie na rozpoczęcie dystrybucji
    jednostek uczestnictwa Funduszu.
    Z uwagi na powyższe, należy uznać, że wspomniany wyżej warunek jest spełniony.
    4. Instytucja wspólnego inwestowania posiada depozytariusza przechowującego aktywa
        tej instytucji (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. e ustawy o CIT).
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, prospekty
    emisyjne Funduszu, potwierdzają, że Fundusz posiada depozytariusza przechowującego
    aktywa tej instytucji. Funkcję depozytariusza Funduszu pełni Bank (...) z siedzibą w
    Republice Federalnej Niemiec.
    Z uwagi na powyższe, należy uznać, że wspomniany wyżej warunek jest spełniony.
    5. Instytucja wspólnego inwestowania jest zarządzana przez podmioty, które prowadzą
        swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad
        rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę (art. 6 ust. 1 pkt
        10a lit. f ustawy o CIT).
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka
    Zarządzająca działa na podstawie wydanego przez BaFin zezwolenia na prowadzenie
    działalności w charakterze zewnętrznej spółki zarządzającej inwestycjami kapitałowymi AIF
    (niem. Erlaubnis zum Geschaftsbetrieb als externe AIF – Kapitalverwaltungsgesellschaft),
    w tym specjalnym funduszem nieruchomości (niem. Immobilien-Sondervermogen).
    Z uwagi na powyższe, należy uznać, że wspomniany wyżej warunek jest spełniony.
    6. Instytucja wspólnego inwestowania prowadzi swoją działalność w formie instytucji
        wspólnego inwestowania typu zamkniętego lub w formie otwartego działając na
        podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom
        wspólnego inwestowania typu zamkniętego lub których tytuły uczestnictwa,
        zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są oferowane w drodze oferty
        publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani wprowadzone do
        alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także przez osoby
        fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia
        tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40.000 euro (art. 6 ust. 4 pkt 1
        ustawy o CIT).
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, prospekty
    emisyjne Funduszu potwierdzają, iż:
    i) Fundusz jest specjalnym funduszem nieruchomości (niem. Immobilien-
        Sondervermogen);
    ii) Spółka Zarządzająca inwestuje środki Funduszu w nieruchomości (bezpośrednio lub
        poprzez udział w spółkach kapitałowych inwestujących w nieruchomości), w celu
        generowania regularnych dochodów z uzyskiwanych czynszów i odsetek, a także
        ciągłego wzrostu wartości nieruchomości; przy czym prospekty emisyjne Funduszu
        przewidują szereg wymogów w zakresie celów inwestycyjnych i polityki
        inwestycyjnej, w tym w szczególności:
      a) przewidziany został określony minimalny udział inwestycji wartości Funduszu w
        nieruchomości (bezpośrednio oraz poprzez udział w spółkach kapitałowych
        inwestujących w nieruchomości);
      b) dopuszczony został określony udział inwestycji wartości Funduszu w określone
        aktywa płynne (niem. Liquiditdtsanlagen), w tym w szczególności depozyty
        bankowe, czy instrumenty rynku pieniężnego;

      c) przewidziane zostały również określone rodzaje (typy) nieruchomości, które
        Spółka Zarządzająca może nabywać na rzecz Funduszu, w szczególności
        nieruchomości mieszkalne przeznaczone na wynajem, nieruchomości
        komercyjne czy nieruchomości gruntowe;
      d) przewidziano, że Fundusz (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) może
        udzielać finansowania;
    iii) Fundusz jest utworzony na czas nieokreślony;
    iv) Fundusz emituje jednostki uczestnictwa (niem. Anteile);
    v) co do zasady, jednostki uczestnictwa wyemitowane przez Fundusz można umorzyć
        wyłącznie po upływie określonego minimalnego okresu posiadania (niem.
        Mindesthaltefrist) i przy zachowaniu określonego minimalnego okresu umorzenia
        (niem. Ruckgabefrist) (z tym zastrzeżeniem, że wspomniana reguła nie znajdzie
        zastosowania w przypadku umorzenia jednostek uczestnictwa nabytych przed
        określoną datą, których wartość nie przekracza łącznie określonej wartości);
    vi) osiągane zyski są co do zasady przeznaczone na wypłaty.
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że Fundusz prowadzi swoją
    działalność inwestycyjną z uwzględnieniem zasad i ograniczeń, które – z punktu widzenia
    prawa polskiego – są typowe dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych.
    Dla prawidłowego określenia typu Funduszu, Wnioskodawca pragnie posiłkowo odwołać
    się do właściwych przepisów prawa niemieckiego, tj. w szczególności niemieckiej ustawy z
    dnia 4 lipca 2013 r. Kodeks Inwestycji Kapitałowych (niem. Kapitalanlagegesetzbuch – dalej
    jako „KAGB”), którego przepis § 91 ust. 1 KAGB wskazuje, że: „Krajowe fundusze
    inwestycyjne otwarte (niem. Offene inlandische Investmentvermogen) mogą być tworzone
    wyłącznie jako fundusze specjalne [niem. Sondervermogen] zgodnie z przepisami
    podsekcji 2 lub jako inwestycyjne spółki akcyjne o zmiennym kapitale zgodnie z
    przepisami podsekcji 3”.
    Fundusz posiada jednak szereg cech charakterystycznych dla instytucji wspólnego
    inwestowania typu zamkniętego, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 ze zm., dalej jako: „Ustawa o FI”).
    W szczególności, jak wynika z art. 93 Ustawy o FI, przedmiotem lokat funduszu
    inwestycyjnego otwartego mogą być niemal jedynie papiery wartościowe, depozyty lub
    instrumenty rynku pieniężnego o określonej charakterystyce.
    Tymczasem, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego,
    prospekty emisyjne Funduszu potwierdzają, iż Spółka Zarządzająca inwestuje środki
    Funduszu w nieruchomości (bezpośrednio lub poprzez udział w spółkach kapitałowych
    inwestujących w nieruchomości), przy czym co istotne w prospektach emisyjnych
    Funduszu przewidziany został określony minimalny udział inwestycji wartości Funduszu w
    nieruchomości (bezpośrednio oraz poprzez udział w spółkach kapitałowych inwestujących
    w nieruchomości). Inwestycje środków Funduszu w określone aktywa płynne (niem.
    Liquiditdtsanlagen), w tym w szczególności depozyty bankowe, czy instrumenty rynku
    pieniężnego, mają zatem charakter jedynie uzupełniający.
    Wskazany profil działalności odpowiada przedmiotowi działalności polskich funduszy
    inwestycyjnych zamkniętych. Zgodnie bowiem z art. 147 ust. 1 Ustawy o FI, przedmiotem
    lokat funduszu inwestycyjnego zamkniętego mogą być własność lub współwłasność (w
    szczególności nieruchomości gruntowych w rozumieniu przepisów o gospodarce
    nieruchomościami, czy budynków i lokali stanowiących odrębne nieruchomości), a także
    użytkowanie wieczyste. Art. 147 ust. 2 Ustawy o FI wskazuje, że w skład aktywów funduszu
    wchodzą również przedmioty i urządzenia, w tym urządzenia infrastruktury technicznej,
    potrzebne do korzystania z przedmiotu praw określonych w ust. 1 zgodnie z jego
    społeczno-gospodarczym przeznaczeniem oraz niezbędne do zachowania przedmiotu
    tych praw w stanie niepogorszonym lub zwiększające jego wartość.

    Dodatkowo, stosownie do art. 145 ust. 1 pkt 3 Ustawy o FI, fundusz inwestycyjny
    zamknięty może lokować aktywa, między innymi, w udziały w spółkach z ograniczoną
    odpowiedzialnością, w tym w spółkach z siedzibą za granicą.
    Co więcej, zgodnie z art. 84 ust. 1 Ustawy o FI, Fundusz inwestycyjny otwarty zbywa i
    odkupuje jednostki uczestnictwa z częstotliwością określoną w statucie funduszu, nie
    rzadziej jednak niż raz na 7 dni.
    Tymczasem, w prospektach emisyjnych Funduszu przewidziano, że co do zasady,
    jednostki uczestnictwa wyemitowane przez Fundusz można umorzyć wyłącznie po upływie
    określonego minimalnego okresu posiadania (niem. Mindesthaltefrist) i przy zachowaniu
    określonego minimalnego okresu umorzenia (niem. Ruckgabefrist) z tym zastrzeżeniem,
    że wspomniana reguła nie znajdzie zastosowania w przypadku umorzenia jednostek
    uczestnictwa nabytych przed określoną datą, których wartość nie przekracza łącznie
    określonej wartości.
    Dodatkowo, należy podkreślić, że w prospektach emisyjnych Funduszu przewidziano, że
    Fundusz (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) może udzielać finansowania. W tym
    miejscu należy zwrócić uwagę na art. 153 ust. 1 pkt 1) Ustawy o FI, który stanowi, iż
    fundusz inwestycyjny zamknięty może, przy uwzględnieniu celu inwestycyjnego funduszu,
    udzielać pożyczek pieniężnych do określonej wysokości wartości aktywów funduszu.
    Powyższe jednoznacznie przemawia za tym, że Fundusz działa na podstawie zasad i
    ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu
    zamkniętego (warunki jego inwestowania są charakterystyczne dla funduszy typu
    zamkniętego).
    Z uwagi na powyższe, należy uznać, że wspomniany wyżej warunek jest spełniony.
    7. Wyłącznym przedmiotem działalności Instytucji wspólnego inwestowania jest
        zbiorowe lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty
        rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe (art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT).
    Warunek zwolnienia sformułowany w art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT wymaga, aby
    wyłącznym przedmiotem działalności instytucji wspólnego inwestowania było zbiorowe
    lokowanie środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego
    lub inne prawa majątkowe. Warunek ten odpowiada co do zasady zakresowi działalności
    polskich funduszy inwestycyjnych wskazanemu w art. 3 Ustawy o FI, zgodnie z którym
    wyłącznym przedmiotem działalności polskiego funduszu inwestycyjnego jest lokowanie
    środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia jednostek uczestnictwa
    albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe,
    instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, prospekty
    emisyjne Funduszu potwierdzają, że wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest
    zbiorowe lokowanie środków pieniężnych inwestorów – jak bowiem potwierdzają
    prospekty emisyjne Funduszu, Spółka Zarządzająca inwestuje powierzony jej kapitał we
    własnym imieniu, na wspólny rachunek inwestorów, zgodnie z zasadą dywersyfikacji
    ryzyka, w składniki majątkowe dopuszczone zgodnie z przepisami prawa niemieckiego,
    odrębnie od jej własnych składników majątkowych, w formie funduszu specjalnego (tj.
    Funduszu).
    Co więcej, jak wskazano powyżej, środki pieniężne inwestorów lokowane są w sposób
    zgodny z wymaganiami przewidzianymi w art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT. Jak bowiem
    wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego prospekty emisyjne Funduszu
    potwierdzają, że:
    i) Fundusz jest specjalnym funduszem nieruchomości (niem. Immobilien-
        Sondervermogen);
    ii) Spółka Zarządzająca inwestuje środki Funduszu w nieruchomości (bezpośrednio lub
        poprzez udział w spółkach kapitałowych inwestujących w nieruchomości), w celu

        generowania regularnych dochodów z uzyskiwanych czynszów i odsetek, a także
        ciągłego wzrostu wartości nieruchomości; przy czym prospekty emisyjne Funduszu
        przewidują szereg wymogów w zakresie celów inwestycyjnych i polityki
        inwestycyjnej, w tym w szczególności:
  a) przewidziany został określony minimalny udział inwestycji wartości Funduszu w
    nieruchomości (bezpośrednio oraz poprzez udział w spółkach kapitałowych inwestujących
    w nieruchomości);
  b) dopuszczony został określony udział inwestycji wartości Funduszu w określone aktywa
    płynne (niem. Liquiditdtsanlagen), w tym w szczególności depozyty bankowe, czy
    instrumenty rynku pieniężnego;
  c) przewidziane zostały również określone rodzaje (typy) nieruchomości, które Spółka
    Zarządzająca może nabywać na rzecz Funduszu, w szczególności nieruchomości
    mieszkalne przeznaczone na wynajem, nieruchomości komercyjne czy nieruchomości
    gruntowe;
  d) przewidziano, że Fundusz (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) może udzielać
    finansowania.
    Podsumowując, charakter Funduszu (Fundusz jest specjalnym funduszem nieruchomości
    (niem. Immobilien-Sondervermogen)), jak również przedstawione powyżej wymogi w
    zakresie celów inwestycyjnych i polityki inwestycyjnej Funduszu, jednoznacznie
    potwierdzają, że wspomniany wyżej warunek jest spełniony.
    8. Prowadzenie przez Instytucję wspólnego inwestowania działalności wymaga
        zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w
        którym mają siedzibę (art. 17 ust. 11 pkt 2 ustawy o CIT).
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Fundusz widnieje
    w rejestrze (bazie danych) funduszy inwestycyjnych prowadzonym przez BaFin. W ocenie
    Wnioskodawcy, powyższe potwierdza, że prowadzenie przez Fundusz działalności wymaga
    zawiadomienia BaFin, który jest centralnym organem nadzoru nad rynkiem finansowym
    Republiki Federalnej Niemiec.
    9. Istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego
        opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
        podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę (z
        art. 17 ust. 12 ustawy o CIT).
    Podstawą prawną do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od
    organu podatkowego państwa, w którym Fundusz ma siedzibę jest art. 27 UPO
    określający wymianę informacji pomiędzy właściwymi organami Rzeczypospolitej Polskiej i
    Republiki Federalnej Niemiec.
    10. Udokumentowanie miejsca siedziby dla celów podatkowych Funduszu certyfikatem
        rezydencji/złożenie sporządzonego na piśmie oświadczenia, że Fundusz jest
        rzeczywistym właścicielem należności oraz spełnia on warunki, o których mowa w
        art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT (art. 26 ust. 1g ustawy o
        CIT).
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Fundusz
    (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) składał, składa na datę złożenia wniosku i
    będzie składać również w przyszłości sporządzone na piśmie oświadczenie, zgodnie z
    którym:
    i) Fundusz jest rzeczywistym właścicielem należności odsetkowych, które Fundusz
        reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia
        wniosku i będzie otrzymywał również w przyszłości od Spółki;
    ii) jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności odsetkowych, o których
        mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu reprezentowanego
        przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów wymienionych w przepisach

        art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, Fundusz będzie rzeczywistym
        właścicielem takich należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21
        ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT;
    iii) Fundusz spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz art. 17 ust. 1 pkt
        58 ustawy o CIT.
    Co więcej, jak wskazano powyżej, miejsce siedziby dla celów podatkowych Funduszu
    zostanie udokumentowane wobec Spółki certyfikatem rezydencji Funduszu.
    Podsumowując, należy zatem uznać, że w stosunku do wypłat:
    i) należności odsetkowych, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą
        otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał również w
        przyszłości od Spółki;
    ii) należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1
        ustawy o CIT (jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności
        odsetkowych, o których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz
        Funduszu reprezentowanego przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów
        wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT)
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT i w związku z tym Spółka nie będzie obowiązana do poboru podatku, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT z tytułu wypłat tych należności
    na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    Należy podkreślić, iż zastosowanie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 26
    ust. 1g ustawy o CIT do niemieckich funduszy inwestycyjnych działających na zasadach
    analogicznych do Funduszu zostało potwierdzone w szeregu interpretacji indywidualnych
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”). W tym miejscu można przywołać
    w szczególności interpretację indywidualną DKIS z 24 maja 2022 r., Znak: 0114-KDIP2-
    1.4010.161.2017.9.S/JF, w której DKIS wskazał, między innymi, że: „Trzeba zatem przyjąć, iż
    ustawodawca mając świadomość różnic w prawno-organizacyjnych ramach, w których
    funkcjonują fundusze inwestycyjne w różnych krajach europejskich, dążył do przyznania
    zwolnienia tym funduszom inwestycyjnym z innych państw członkowskich UE (EOG), które
    odpowiadają polskim funduszom inwestycyjnym. Równocześnie trzeba przyjąć, iż skoro
    ustawodawca miał świadomość takich różnic, to jego intencją było objęcie zwolnieniem
    także takich funduszy inwestycyjnych z innych krajów UE (EOG), których konstrukcja
    prawna odbiega od konstrukcji polskiego funduszu, ale służy realizacji tych samych
    podstawowych celów funduszu inwestycyjnego”;
    Stanowisko Wnioskodawcy prezentowane we wniosku potwierdzają również inne
    interpretacje indywidualne. Jedynie tytułem przykładu można tu przywołać następujące
    interpretacje wydane przez Dyrektora KIS:
    - interpretację indywidualną z 17 marca 2021 r.; Znak: 0114-KDIP2-1.4010.304.2020.4.MR;
    - interpretację indywidualną z 19 lipca 2022 r.; Znak: 0111-KDIB1-2.4010.289.2022.1.MZA;
    - interpretację indywidualną z 19 lipca 2022 r.; Znak: 0111-KDIB1-2.4010.290.2022.1.MZA;
    - interpretację indywidualną z 19 lipca 2022 r.; Znak:0111-KDIB1-2.4010.287.2022.1.DP;
    - interpretację indywidualną z 19 lipca 2022 r.; Znak: 0111-KDIB1-2.4010.283.2022.1.AW;
    - interpretację indywidualną z 19 lipca 2022 r.; Znak: 0111-KDIB1-2.4010.282.2022.1.AW;
    - interpretację indywidualną z 20 maja 2022 r.; Znak; 0114-KDIP2-1.4010.162.2017.9.S/JF.
    IV. Uwagi końcowe.
    Końcowo, dla uniknięcia wszelkich wątpliwości, Wnioskodawca pragnie również wskazać,
    że wniosek nie jest tożsamy z wnioskiem o wydanie opinii o stosowaniu preferencji
    podatkowej, o którym mowa w art. 26b ustawy o CIT.
    Celem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest potwierdzenie możliwości
    zastosowania zwolnienia na podstawie art. 17 ust 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art.

    26 ust. 1g ustawy o CIT, a tym samym braku obowiązku po stronie Wnioskodawcy do
    poboru podatku o którym mowa w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na
    podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, podczas gdy przedmiotem opinii o stosowaniu
    preferencji podatkowej jest zbadanie, czy spełnione są okoliczności wskazane w art. 21
    ust. 3-9 lub w art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT albo warunki zastosowania określonej umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W uzupełnieniu wniosku z 28 listopada 2025 r. wskazano ponadto:
    Uwagi dotyczące oświadczenia składanego przez Fundusz reprezentowany przez Spółkę
    Zarządzającą w związku z art. 26 ust. 1g ustawy o CIT.
    Wnioskodawca wskazuje, że dla wyłączenia obowiązku poboru podatku u źródła w
    stosunku do wypłat należności odsetkowych lub należności z innych tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, poza spełnieniem warunków,
    o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, konieczne
    jest spełnienie dodatkowych warunków formalnych wskazanych w art. 26 ust. 1g ustawy o
    CIT. Tym samym, odwołując się do treści art. 26 ust. 1g ustawy o CIT Wnioskodawca
    wskazał we Wniosku, że Fundusz złoży sporządzone na piśmie oświadczenie, o którym
    mowa w tym przepisie. Co istotne, oświadczenie składane jest przez Fundusz
    (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) a nie przez Wnioskodawcę.
    W rezultacie, dla uniknięcia wszelkich wątpliwości, Wnioskodawca wyjaśnia, że fragment
    Wniosku, zgodnie z którym:
    „Należy również wskazać, że Fundusz (reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą) składał,
    składa na datę złożenia wniosku i będzie składać również w przyszłości sporządzone na
    piśmie oświadczenie, zgodnie z którym:
      i) Fundusz jest rzeczywistym właścicielem należności odsetkowych, które Fundusz
        reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia
        wniosku i będzie otrzymywał również w przyszłości od Spółki;
    ii) jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności odsetkowych, o których
        mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu reprezentowanego
        przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów wymienionych w przepisach
        art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, Fundusz będzie rzeczywistym
        właścicielem takich należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21
        ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT;
    iii) Fundusz spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz art. 17 ust. 1
        pkt 58 ustawy o CIT.”
    dotyczy oświadczenia składanego przez Fundusz (reprezentowany przez Spółkę
    Zarządzającą), a nie Wnioskodawcę, który je od Funduszu (reprezentowanego przez
    Spółkę Zarządzającą) odbiera.
    Należności odsetkowe, należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21
    ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT a wyłączenie określone w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g
    ustawy o CIT (w tym w szczególności art. 17 ust 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT.
    Dla uniknięcia wszelkich wątpliwości należy również wskazać, że w ocenie Wnioskodawcy
    należności odsetkowe, jak również należności z innych tytułów wymienionych w
    przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT nie mieszczą się w zakresie
    wyłączenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g ustawy o CIT (w tym w szczególności
    art. 17 ust 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT).
    Regulacja art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT przewiduje zwolnienie dochodów
    (przychodów) instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym niż
    Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt
    1, spełniających warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f, z wyłączeniem

    dochodów określonych w pkt 57 lit. a-g. W kontekście niniejszej sprawy istotne znaczenie
    ma wyłączenie określone w lit. g, zgodnie z którym zwolnienie nie obejmuje dochodów z
    nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT.
    Przepis ten ustanawia szczególną daninę w postaci podatku od przychodów z budynków i
    znajduje zastosowanie wyłącznie do przychodów ze środka trwałego będącego budynkiem
    stanowiącego własność albo współwłasność podatnika, położonego na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, który został oddany w całości albo w części do używania na
    podstawie umów najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Zdaniem Wnioskodawcy, analiza treści art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT prowadzi do
    jednoznacznego wniosku, że przedmiotem wyłączenia ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT, są wyłącznie dochody generowane przez budynki
    oddane do używania, tj. w szczególności dochody z najmu, dzierżawy lub podobnych
    tytułów prawnych. Dochody o charakterze finansowym, takie jak należności odsetkowe,
    jak również należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art.
    22 ust. 1 ustawy o CIT, nie stanowią „przychodów z budynków” w rozumieniu art. 24b ust.
    1 ustawy o CIT i tym samym nie mieszczą się w zakresie omawianego wyłączenia.
    Taką wykładnię prezentują organy podatkowe, m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia
    17 października 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.468.2024.1.BD, w której Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej wskazał wprost, że:
    „Odnosząc się z kolei do ustalenia, czy zwolnienie określone w przepisie art. 17 ust. 1 pkt
    57 ustawy o CIT ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie niezależnie od spełnienia
    przez spółki kapitałowe i osobowe statusu spółki nieruchomościowej wskazać należy, że
    jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody
    (przychody) funduszy inwestycyjnych z wyłączeniem dochodów z nieruchomości, o których
    mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych przez podmioty, o których mowa w lit. a.
    Odwołanie w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT do dochodów z
    nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, należy rozumieć jako odnoszące się do
    nieruchomości opodatkowanych podatkiem, o jakim mowa w art. 24b ustawy o CIT.
    W rozpatrywanej sprawie dochody określone w art. 7b ustawy o CIT uzyskiwane przez
    Fundusz w związku ze spółkami kapitałowymi (tj. spółkami z o.o., spółkami akcyjnymi oraz
    prostymi spółkami akcyjnymi) oraz spółkami osobowymi będącymi spółkami
    komandytowo-akcyjnymi, jak również dochody (przychody) z odsetek od pożyczek
    (kredytów) udzielonych przez Fundusz takim spółkom, oraz odsetek od innych zobowiązań
    takich spółek nie stanowią dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1
    ustawy o CIT, w tym uzyskanych przez podmioty, o których mowa w 17 ust. 1 pkt 57 lit. a
    ustawy o CIT.
    Tym samym, przesłanka wyłączenia ze zwolnienia z opodatkowania, o której mowa w art.
    17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT nie występuje.”
    Kierunek ten został także zaakcentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego. Jak zostało podkreślone w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. II FSK 1287/21:
    „Odesłanie w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g u.p.d.o.p. oznacza zatem, że od 1 stycznia 2019 r.
    pod pojęciem budynków należy rozumieć te budynki, które zostały opisane w art. 24b ust.
    1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r., czyli budynki, które są
    wynajmowane, dzierżawione albo zostały oddane do używania na podstawie umów o
    podobnym charakterze jak najem lub dzierżawa. Wyłączenie ze zwolnienia podatkowego
    dotyczy dochodów z budynków oddanych do używania.
    (...)
    Skoro bowiem chodzi o budynek oddany do użytkowania i w użytkowany przez inny
    podmiot w tym czasie, to dochodami z takich nieruchomości mogą być tylko dochody z
    najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, bo takie przychody przynosi
    środek trwały.
    (...)

    Wyłączeniu ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g u.p.d.
    o.p podlegają wyłącznie dochody z najmu, dzierżawy i umów o podobnym charakterze
    tych nieruchomości.”.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 15 stycznia 2025 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB1-2.4010.632.2024.1.AW, w której Państwa stanowisko uznałem za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 30 stycznia 2025 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    3 marca 2025 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    W związku z powyższym wnieśli Państwo o:
    1) uchylenie Interpretacji w całości, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1
      PPSA
      oraz
    2) zasądzenie od organu na Państwa rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów
      zastępstwa procesowego, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 PPSA.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    17 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 843/25.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 5 września 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
    • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
      prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.

    W art. 3 ust. 3 pkt 5 ww. ustawy doprecyzowano, że:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z: tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
      wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
      organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca
      zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 5 przywołanej ustawy wskazano, że :
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z:
      1) odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
      przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej
      lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
      usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
      w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    Przepis art. 21 ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 22a ustawy o CIT:
      Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:

      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Na mocy art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.
      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1g ustawy o CIT:
      Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące
      przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotów
      wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, stosują, z
      zastrzeżeniem ust. 2e, zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod
      warunkiem:
      1) udokumentowania przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a
      oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, jego miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym
      od tego podmiotu certyfikatem rezydencji, oraz
      2) złożenia przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17
      ust. 1 pkt 58, sporządzonego na piśmie oświadczenia, że jest rzeczywistym
      właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on warunki, o
      których mowa w tych przepisach.
    Zasadne jest odwołanie się w niniejszej sprawie także do przepisów Umowy zawartej
    między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w
    Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90, dalej: UPO).
    Stosownie do art. 27 ust. 1 UPO:
      Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały informacje, które są
      niezbędne do stosowania niniejszej umowy, oraz informacje dotyczące
      ustawodawstwa wewnętrznego Umawiających się Państw w odniesieniu do
      podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, które pobierane są na rzecz
      Umawiających się Państw lub ich jednostek terytorialnych w zakresie, w jakim
      opodatkowanie przewidziane w tym ustawodawstwie nie jest sprzeczne z umową.
      Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2. Wszelkie
      informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo będą stanowiły tajemnicę na
      takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem
      wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub
      organom (w tym organom sądowym albo administracyjnym) zajmującym się
      wymiarem lub poborem, egzekucją lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w
      zakresie podatków wymienionych w zdaniu 1. Takie osoby lub organy będą

      wykorzystywać informacje wyłącznie w takich celach i z uwzględnieniem ograniczeń
      ustalonych przez właściwy organ dostarczający dane Umawiającemu się Państwu.
      Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub w
      postanowieniach sądowych pod warunkiem, że właściwy organ drugiego
      Umawiającego się Państwa nie wniesie żadnego zastrzeżenia. Informacje te mogą
      być przekazywane innym agendom tylko za uprzednią zgodą właściwego organu
      drugiego Umawiającego się Państwa.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu
    podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1
    ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. I tak, zgodnie z art.
    12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Katalog dochodów (przychodów) zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych zawarty został w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
    W świetle art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody (przychody) instytucji wspólnego inwestowania
      posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim
      Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1, spełniających warunki, o
      których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f, z wyłączeniem dochodów określonych
      w pkt 57 lit. a-g.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody (przychody) funduszy inwestycyjnych zamkniętych lub
      specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady i
      ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych,
      utworzonych na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, z wyłączeniem:
      a) dochodów (przychodów) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej
      lub jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie,
      jeżeli zgodnie z przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te
      spółki lub jednostki organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są
      traktowane jak osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od
      całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      b) dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych
      podmiotom, o których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych
      podmiotów wobec funduszu, z wyjątkiem odsetek od wierzytelności z tytułu
      pożyczek (kredytów) nabytych przez fundusz od podmiotów, których działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawnionych do udzielania pożyczek (kredytów) na podstawie odrębnych ustaw
      regulujących zasady ich funkcjonowania, jeżeli pożyczki (kredyty) te zostały udzielone
      przez te podmioty,
      c) dochodów (przychodów) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o
      których mowa w lit. a,
      d) darowizn bądź innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń
      dokonywanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,
      e) dochodów (przychodów) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych
      emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,
      f) dochodów (przychodów) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych
      przez podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach,

      g) dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b podatek dochodowy od
      przychodów ze środka trwałego będącego budynkiem ust. 1, w tym uzyskanych
      przez podmioty, o których mowa w lit. a.
    Stosownie natomiast do art. 17 ust. 11 ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy instytucji wspólnego
      inwestowania:
      1) których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków
      pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa
      majątkowe;
      2) w przypadku których prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia
      właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają
      siedzibę.
    Jednocześnie jak wynika z art. 17 ust. 12 ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, stosuje się pod warunkiem istnienia
      podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub
      innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu
      podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.
    W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, nie ma zastosowania do:
      1) instytucji wspólnego inwestowania:
      a) które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania
      typu zamkniętego albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego
      działającą na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających
      instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego, lub
      b) których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są
      oferowane w drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku
      regulowanym ani wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być
      nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają
      jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40 000
      euro;
      2) dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych
      przez podmioty, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10a ustawy o CIT:
      Zwalnia się od podatku instytucje wspólnego inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4,
      posiadające siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
      Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, które spełniają łącznie następujące warunki:
      a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
      b) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków
      pieniężnych, zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich tytułów
      uczestnictwa w papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego,
      c) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów
      nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
      d) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru
      nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
      e) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,

      f) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie
      zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w
      którym podmioty te mają siedzibę.
    Podkreślić należy, że wskazane w art. 6 ust. 4 ustawy o CIT instytucje wspólnego
    inwestowania mogą korzystać ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o
    CIT pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a
    lit. a i d-f (łącznie).
    Aby ocenić stanowisko Wnioskodawcy w zakresie jego obowiązku jako płatnika podatku
    dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 26 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1g ustawy
    o CIT dotyczącego należności wypłacanych do Funduszu, należy ustalić czy od należności
    tych konieczne jest pobranie podatku, czy też są one wolne od opodatkowania – jak
    Państwo podnoszą – na mocy art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.
    Zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT odnosi się do określonego
    kręgu podmiotów, których dochody (przychody) wolne są od podatku, tj. do instytucji
    wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 spełniających
    warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f ustawy o CIT. Przy czym z ww.
    zwolnienia wyłączone są dochody określone w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g ustawy o CIT.
    Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego ujętego we wniosku wynika, że Fundusz
    spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o
    CIT.
    Jeśli zatem Fundusz jest podmiotem potencjalnie uprawnionym do zwolnienia z art. 17
    ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, to trzeba zbadać, czy spełnia on warunki zwolnienia
    przewidziane polskim prawodawstwem określone w art. 17 ust. 11 ustawy o CIT;
    zasadnicze znaczenie ma tu brzmienie pkt 1 tego przepisu, zgodnie z którym zwolnienie, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT dotyczy instytucji wspólnego
    inwestowania, których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie
    środków pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne
    prawa majątkowe.
    W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że działalność funduszu
    zagranicznego związana z inwestowaniem w nieruchomości mieści się w zakresie
    dopuszczalnej działalności funduszu określonej w art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT,
    umożliwiającej zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.
    Zgodnie z literalną treścią art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT – prawa do nieruchomości (czy
    to prawo własności, czy użytkowania wieczystego, czy inne) mogą być kwalifikowane jako
    „inne prawa majątkowe”, o których mowa w powyższym przepisie.
    Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z 17 czerwca 2022 r. sygn. III SA/Wa 843/25
    zapadłym w niniejszej sprawie:
      Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN „lokować” oznacza „umieszczać
      pieniądze w akcjach jakiegoś przedsiębiorstwa, depozytach bankowych,
      nieruchomościach itp.”. Z punktu widzenia ekonomicznego lokata ukierunkowana
      jest na wzrost wartości aktywów w czasie lub uzyskanie odsetek, dywidend w
      związku z zainwestowaniem środków. Jednocześnie przepis art. 17 ust. 11 pkt 1
      ustawy o CIT nie definiuje pojęcia „innych praw majątkowych”. Niemniej, zgodnie z
      definicją proponowaną przez A. Woltera, prawami majątkowymi są te, które są
      bezpośrednio uwarunkowane interesem ekonomicznym podmiotu prawa (Wolter,
      Ignatowicz, Stefaniuk, Prawo cywilne, 2001, s. 138). Niewątpliwie prawa do
      nieruchomości (czy to prawo własności, czy użytkowania wieczystego, czy inne) mogą
      być kwalifikowane jako prawa majątkowe. Nie ma zatem podstaw do uznania, że
      takim „innym” prawem majątkowym nie mogą być szeroko pojęte prawa do

      nieruchomości, którymi dany podmiot (tu: Fundusz) dysponuje bezpośrednio lub
      poprzez spółki inwestujące w nieruchomości.
      Przepis art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT nie definiuje pojęcia „innych praw
      majątkowych”. Nie ma zatem żadnych podstaw do uznania, że takim „innym”
      prawem majątkowym nie może być udział w nieruchomości (por. także wyroki
      sądów administracyjnych: np. prawomocne wyroki WSA w Warszawie z 19 grudnia
      2018 r., III SA/Wa 3889/17; z 11 października 2018 r., III SA/Wa 3940/17. Także wyroki
      NSA w sprawach 1176/19, II FSK 862/19, II FSK 1269/19). Powyższe wyroki zapadły co
      prawda na gruncie prawnym obowiązującym w 2017 r., niemniej powyższe wnioski
      mają w pełni przełożenie i zastosowanie w sprawie niniejszej co do rozumienia
      pojęcia „inne prawa majątkowe” z art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT.
    Powyższą tezę – na gruncie rozpatrywanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego –
    potwierdza jednocześnie wykładnia systemowa przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 ze zm., dalej: „ustawa o FI”).
    Zgodnie z art. 3 ustawy o FI:
      1) Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem
        działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze
        proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych
        w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i
        inne prawa majątkowe.
      2) uchylony
      3) Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem
      interesu uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego
      określonych w ustawie.
      4) Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
        1) fundusz inwestycyjny otwarty;
        2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny
        otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Stosownie do art. 145 ustawy o FI
      Fundusz inwestycyjny zamknięty, z zastrzeżeniem ust. 2-8, art. 146 oraz art. 147,
      może lokować aktywa w:
      1) papiery wartościowe,
      2) wierzytelności, z wyjątkiem wierzytelności wobec osób fizycznych,
      3) udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, w tym w spółkach z
      siedzibą za granicą,
      4) waluty,
      5) instrumenty pochodne, w tym niewystandaryzowane instrumenty pochodne,
      6) prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od
      oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i
      limitów wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, dopuszczone do obrotu na
      giełdach towarowych,
      7) instrumenty rynku pieniężnego
      - pod warunkiem że są zbywalne.
    Zgodnie z treścią art. 147 ust. 1 i 2 ustawy o FI:
      1. Przedmiotem lokat funduszu inwestycyjnego zamkniętego mogą być:
      1) własność lub współwłasność:

      a) nieruchomości gruntowych w rozumieniu przepisów o gospodarce
      nieruchomościami,
      b) budynków i lokali stanowiących odrębne nieruchomości,
      c) statków morskich;
      2) użytkowanie wieczyste.
      2. W skład aktywów funduszu wchodzą również przedmioty i urządzenia, w tym
      urządzenia infrastruktury technicznej, potrzebne do korzystania z przedmiotu praw
      określonych w ust. 1 zgodnie z jego społeczno-gospodarczym przeznaczeniem oraz
      niezbędne do zachowania przedmiotu tych praw w stanie niepogorszonym lub
      zwiększające jego wartość.
    Z kolei art. 153 ust. 1 pkt 1 ustawy o FI stanowi:
      Fundusz inwestycyjny zamknięty może, przy uwzględnieniu celu inwestycyjnego
      funduszu, udzielać pożyczek pieniężnych do wysokości nie wyższej niż 50% wartości
      aktywów funduszu, z tym że wysokość pożyczki pieniężnej udzielonej jednemu
      podmiotowi nie może przekroczyć 20% wartości aktywów funduszu.
    Jednocześnie, jak wynika z analizy przepisów ustawy o FI, w szczególności art. 84, art. 145
    oraz art. 153 w zestawieniu z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i
    zdarzeniem przyszłym, zagraniczny fundusz jest w omawianym przypadku co do zasady
    funduszem otwartym (emituje jednostki uczestnictwa – art. 84), jednak posiada szereg
    cech charakterystycznych dla instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego
    (inwestowanie w nieruchomości – art. 147, możliwość udzielania finansowania – art. 153).
    Zakres podmiotowy zagranicznego funduszu, o którym mowa we wniosku, odpowiada
    zatem zakresowi podmiotowemu polskich funduszy inwestycyjnych wskazanych w art. 17
    ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT (przepis ten odnosi się do funduszy inwestycyjnych zamkniętych
    lub specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady i
    ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych). Zgodnie z
    tym przepisem wyłączeniu ze zwolnienia podlegają jedynie dochody określone w
    poszczególnych lit. a-g, a fundusz, o którym mowa we wniosku dochodów z tych tytułów
    nie osiąga od wnioskodawcy, tj. na terytorium Polski.
    Skoro uzyskane przez Fundusz dochody nie zostały wymienione w powołanym wcześniej
    art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g ustawy o CIT a w szczególności nie stanowią dochodów z
    nieruchomości, o których mowa w art. 24b, w tym uzyskanych przez podmioty, o których
    mowa w lit. a – tym samym nie podlegają wyłączeniu ze zwolnienia. Dochody o
    charakterze finansowym, takie jak należności odsetkowe, jak również należności z innych
    tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, nie
    stanowią „przychodów z budynków” w rozumieniu art. 24b ust. 1 ustawy o CIT i tym
    samym nie mieszczą się w zakresie omawianego wyłączenia.
    Powyższe prowadzi do wniosku, że uniemożliwienie skorzystania ze zwolnienia
    określonego w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT opisanemu we wniosku funduszowi z
    powodu inwestycji w nieruchomości może prowadzić do jego dyskryminacji względem
    jego polskich odpowiedników. W tym przypadku należy uwzględnić również regulacje art.
    63-65 oraz art. 18 TFUE, które odnoszą się do zakazu arbitralnej dyskryminacji i zasady
    swobody przepływu kapitału i płatności w stosunkach między państwami wspólnotowymi.
    Jak wynika bowiem z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 27
    lutego 2025 r. w sprawie C-18/23, odmienne traktowanie sytuacji jednostek w przypadku,
    gdy są one obiektywnie porównywalne, prowadzi do naruszenia art. 63-65 oraz art. 18
    Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
    Konieczne jest także w analizowanej sprawie uwzględnienie celu wprowadzenia przez
    ustawodawcę do polskiego porządku prawnego przepisów art. 17 ust. 1 pkt 58 oraz art. 17
    ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT. Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 29 listopada

    2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa
    oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1926) – druk nr 969 – wprowadzającej
    w życie ww. przepisy, założeniem projektowanych zmian było m.in. zapobiegnięcie
    minimalizowaniu obciążeń podatkowych, w szczególności poprzez odroczenie
    opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej za pośrednictwem spółek
    osobowych. Celem ustawodawcy nie było w tym przypadku pozbawienie zagranicznych
    instytucji wspólnego finansowania prawa do zwolnienia w sytuacji lokowania przez nie
    środków w określone prawa majątkowe, a wyłączenie ze zwolnienia takiej działalności,
    która wykracza poza zakres działalności inwestycyjnej (zmierza do minimalizowania
    obciążeń podatkowych, w szczególności przez odroczenie opodatkowania działalności
    gospodarczej prowadzonej za pośrednictwem spółek osobowych).
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że na tle analizowanego stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego działalność opisanego we wniosku funduszu zagranicznego
    polegająca na inwestowaniu w nieruchomości spełnia definicję działalności określonej w
    art. 17 ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT i nie stanowi przesłanki uniemożliwiającej stosowanie
    zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.
    Tym samym, po spełnieniu pozostałych przesłanek przewidzianych w ustawie o CIT,
    dochody funduszu opisane we wniosku mogą korzystać ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt
    58 ustawy o CIT.
    Z informacji przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że przesłanki wynikające z
    poszczególnych przepisów ustawy o CIT warunkujące stosowanie ww. zwolnienia zostały
    spełnione. Mianowicie:
    - fundusz podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów,
      bez względu na miejsce ich osiągania w państwie siedziby, tj. w Republice Federalnej
      Niemiec (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy o CIT),
    - działalność funduszu podlega w Republice Federalnej Niemiec bezpośredniemu
      nadzorowi Bundesanstalt fur Finanzdienstleistungsaufsicht (pol. Federalny Urząd
      Nadzoru Finansowego lub Federalny Urząd Nadzoru Usług Finansowych; „BaFin”),
      który jest centralnym nadzoru nad rynkiem finansowym Republiki Federalnej Niemiec
      (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. d ustawy o CIT),
    - fundusz posiada depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji (art. 6 ust. 1 pkt
      10a lit. e ustawy o CIT),
    - fundusz jest zarządzany i reprezentowany przez spółkę zarządzającą, będącą spółką
      prawa niemieckiego (odpowiednika polskiej spółki z o.o.); spółka zarządzająca działa
      na podstawie wydanego przez BaFin zezwolenia ma prowadzenie działalności w
      charakterze zewnętrznej spółki zarządzającej inwestycjami kapitałowymi AIF (art. 6 ust.
      1 pkt 10a lit. f ustawy o CIT),
    - fundusz nie uzyskuje od Państwa dochodów określonych w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a-g,
    - fundusz jest instytucją wspólnego finansowania typu otwartego działającą na podstawie
      zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego
      inwestowania typu zamkniętego (art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT),
    - prowadzona przez fundusz działalność wymaga zawiadomienia BaFin, który jest
      centralnym organem nadzoru nad rynkiem finansowym Republiki Federalnej Niemiec
      (art. 17 ust. 11 pkt 2 ustawy o CIT), w tym zakresie z wniosku wynika jedynie, że
      fundusz widnieje w rejestrze (bazie danych) funduszy inwestycyjnych prowadzonym
      przez BaFin, jednak można uznać, że uwzględnienie w ww. rejestrze wymaga w istocie
      zawiadomienia BaFin, który jest centralnym organem nadzoru nad rynkiem
      finansowym Republiki Federalnej Niemiec,
    - podstawą prawną do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od
      organu podatkowego państwa, w którym fundusz ma siedzibę, jest art. 27 UPO PL-DE,
      określający wymianę informacji pomiędzy właściwymi organami Rzeczypospolitej
      Polskiej i Republiki Federalnej Niemiec (art. 17 ust. 12 ustawy o CIT).

    Ponadto w niniejszej sprawie spełnione zostaną również przesłanki wskazane w art. 26
    ust. 1g ustawy o CIT. Jak wskazano bowiem w opisie sprawy:
    - fundusz legitymuje się zaświadczeniem o miejscu siedziby podatnika dla celów
      podatkowych wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej Republiki
      Federalnej Niemiec (certyfikatem rezydencji); miejsce siedziby dla celów podatkowych
      funduszu zostanie udokumentowane wobec spółki certyfikatem rezydencji funduszu
      (art. 26 ust. 1g pkt 1 ustawy o CIT),
    - fundusz składał, składa i będzie składał oświadczenie, zgodnie z którym jest rzeczywistym
      właścicielem należności odsetkowych oraz będzie rzeczywistym właścicielem
      należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1
      ustawy o CIT (art. 26 ust. 1g pkt 2 ustawy o CIT).
    W konsekwencji, powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że w odniesieniu do
    otrzymywanych przez fundusz od Państwa należności odsetkowych oraz należności z
    innych tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT znajdzie
    zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 w zw. z art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT, wobec czego nie będą Państwo zobowiązani do poboru podatku, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT z tytułu wypłat należności na
    podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wobec powyższego w stosunku do wypłat:
    - należności odsetkowych, które Fundusz reprezentowany przez Spółkę Zarządzającą
      otrzymywał, otrzymuje na datę złożenia wniosku i będzie otrzymywał również w
      przyszłości od Spółki;
    - należności z innych tytułów wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1
      ustawy o CIT (jeżeli w przyszłości Spółka, oprócz wypłat z tytułu należności
      odsetkowych, o których mowa powyżej, będzie dokonywała wypłat na rzecz Funduszu
      reprezentowanego przez Spółkę Zarządzającą należności z innych tytułów
      wymienionych w przepisach art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT)
    znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT i w związku z tym Spółka nie będzie obowiązana do poboru podatku, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT z tytułu wypłat tych należności
    na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądu administracyjnego stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem
    Państwa wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.