Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-255/13-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-23
Teza: Kwoty przekazywane przez męża na zaspokojenie potrzeb rodziny.
Słowa kluczowe: alimenty; opodatkowanie; potrzeby-potrzeby osobiste (własne); rodzina
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 września 2013 r. (data wpływu 23 września 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania kwot przekazywanych przez małżonka na utrzymanie rodziny - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania kwot przekazywanych przez małżonka na utrzymanie rodziny.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni zawarła z mężem jeszcze przed wstąpieniem w związek małżeński umowę majątkową, mocą której po zawarciu związku małżeńskiego powstał między nimi ustrój rozdzielności majątkowej. Z uwagi na znaczną dysproporcję między dochodami jej a męża, mąż każdego miesiąca przekazuje na jej osobisty rachunek bankowy stałą kwotę tytułem „na bieżące wydatki”, partycypując w ten sposób zgodnie z postanowieniami art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w kosztach utrzymania rodziny. Małżonkowie prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu, do korzystania którego uprawniona jest Wnioskodawczyni. Miesięczną kwotę przekazywaną od męża, Wnioskodawczyni wydatkuje na opłaty związane z utrzymaniem mieszkania (czynsz, prąd, wywóz odpadów, internet) i samochodu, żywność, artykuły chemiczne i kosmetyczne, odzież, koszty leczenia, rozrywkę kulturalną, przedmioty gospodarstwa domowego itp., które służą zaspokajaniu uzasadnionych potrzeb obojga małżonków oraz ich nienarodzonego jeszcze dziecka przy zachowaniu równej stopy życiowej. Wnioskodawczyni przyczynia się do utrzymania rodziny według swoich możliwości majątkowych, przeznaczając na ten cel własne dochody i wykonując osobistą pracę na rzecz wspólnego gospodarstwa domowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przekazywana na osobisty rachunek bankowy Wnioskodawczyni przez jej małżonka kwota wydatkowana na utrzymanie rodziny podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2004 nr 142 poz. 1514 z późn. zm.) podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny. Ustawa nie zawiera definicji darowizny, w związku z czym należy odwołać się do postanowień Kodeksu cywilnego. W rozumieniu przepisów kodeksu, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku (art. 888 § 1 k.c.). Świadczenie tylko wtedy jest bezpłatne, gdy obdarowany nie dokona jakiejkolwiek czynności w zamian za darowiznę. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej i jednostronnej w tym znaczeniu, że nie przynosi darczyńcy żadnej odpłaty. Skoro zaś stosownie do art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli, przekazywanie przez małżonka Wnioskodawczyni kwot pieniężnych na jej rachunek osobisty z przeznaczeniem na pokrywanie bieżących wydatków związanych z utrzymaniem wspólnego gospodarstwa domowego nie odbywa się pod tytułem darmym. Małżonek Wnioskodawczyni realizuje bowiem w ten sposób swoje zobowiązanie wynikające z faktu założenia rodziny, na którego istnienie nie ma wpływu fakt, że istnieje między nimi ustrój rozdzielności majątkowej. Ponadto przekazywana przez niego kwota wydatkowana jest przez Wnioskodawczynię na zaspakajanie ich wspólnych potrzeb mieszkaniowych, żywieniowych, odzieżowych, zdrowotnych, kulturalnych itp. z uwzględnieniem równej stopy życiowej, na które to potrzeby wydatkuje ona również swoje dochody i które ponadto zaspokaja osobistą pracą. Świadczenia obu małżonków na zaspakajanie potrzeb rodziny należy więc uznać za ekwiwalentne, a zatem brak w zaistniałym stanie faktycznym przysporzenia pod tytułem darmym, co - zdaniem Wnioskodawczyni - wyklucza opodatkowanie kwoty przekazywanej jej przez małżonka podatkiem od darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.

Dla określenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym ma miejsce przekazanie kwot pieniężnych w formie darowizny, istotne jest ustalenie, czy nastąpi bezpłatne przysporzenie majątkowe u jednego z małżonków kosztem majątku drugiego małżonka, zgodnie bowiem z treścią art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.). Stosownie do art. 27 tejże ustawy oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli.

Zatem nie można uznać, że w przedmiotowej sprawie doszło do bezpłatnego świadczenia, na rzecz Wnioskodawczyni bowiem kwoty przekazywane przez małżonka Zainteresowanej przeznaczane są na wspólne gospodarstwo domowe, z którego korzysta także współmałżonek.

W związku z powyższym przekazywana na osobisty rachunek bankowy Wnioskodawczyni przez jej małżonka kwota wydatkowana na utrzymanie rodziny nie stanowi darowizny i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych w dniu 23 grudnia 2013 r. wydana została interpretacja indywidualna nr ILPB2/415-931/13-2/WS.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.