Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.693.2025.2.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Opodatkowanie wynagrodzenia w formie jednorazowej opłaty
z tytułu bezumownego korzystania z działek i dostawy działek.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
korzystanie-korzystanie bezumowne
usługi-wykonanie usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania:
    · wynagrodzenia w formie jednorazowej opłaty z tytułu bezumownego korzystania z
      działek nr 1 i 2;
    · dostawy działek nr 1 i 2.
    Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 27 sierpnia 2025 r. (data wpływu 27 sierpnia 2025
    r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina A. jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Jest
    właścicielem mienia komunalnego, w tym nieruchomości, którymi gospodaruje.
    Nieruchomości gruntowe będące własnością Gminy zostały w latach ubiegłych częściowo
    zajęte przez podmioty trzecie bez tytułu prawnego, tj. bez zawartej umowy. W celu
    uregulowania stanu prawnego zajmowanych nieruchomości Gminy A. w roku 2016 na
    podstawie decyzji Wójta Gminy A. z dn. 16.05.2016 r. został zatwierdzony z urzędu
    poniższy projekt podziału:
    1. podział nieruchomości gruntowej oznaczonej działką ewidencyjną nr 3 o pow. 3,0700 na
    działki oznaczone nowymi kolejnymi numerami:
    · nr 4 o pow. 0,0099
    · nr 2 o pow. 0,0361
    · nr 5 o pow. 0,0700
    · nr 6 o pow. 0,0238
    · nr 7 o pow. 0,1742
    · nr 8 o pow. 2,7560
    2. podział nieruchomości gruntowej oznaczonej działką ewidencyjną nr 9 o pow. 0,8007 ha
    na działki oznaczone nowymi kolejnymi numerami:
    · nr 1 o pow. 0,0008 ha
    · nr 10 o pow. 0,0080ha
    · nr 11 o pow. 0,0054ha
    · nr 12 o pow. 0,7865ha

    Działki oznaczone nr 1 o pow. 0,0008 ha i nr 2 o pow. 0,0361 zostały wydzielone celem
    przeznaczenia ich na powiększenie nieruchomości sąsiedniej oznaczonej działką nr 13, z
    którą tworzyć będą jedną nieruchomość z bezpośrednim dostępem do publicznej drogi
    gminnej. Właścicielem działki nr 13 są mieszkańcy Gminy, którzy bez tytułu prawnego
    korzystają z sąsiednich działek nr 1 i 2.
    Działki nr 2 i nr 1 znajdują się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W
    ewidencji gruntów i budynków stanowią użytek B – tereny mieszkaniowe. Zgodnie z
    przygotowanym operatem szacunkowym nieruchomości są niezabudowane, stanowią
    funkcjonalną całość z sąsiednią działką ewidencyjną nr 13. Działki numer 1 i 2 w części
    pełnią funkcję wjazdową, gdzie urządzono utwardzenie z kostki brukowej oraz
    zamontowano ogrodzenie z bramą wjazdową. Pozostała powierzchnia została obsadzona
    zielenią ozdobną. Z uwagi na niewielką powierzchnię oraz niekorzystny kształt brak jest
    możliwości ich samodzielnego wykorzystania.
    W 2025 r. Gmina przewiduje zawrzeć ugodę z Korzystającymi z wyżej wskazanych działek
    poprzez podpisanie protokołu uzgodnień w sprawie ustalenia trybu postępowania
    dotyczącego nabycia w trybie bezprzetargowym nieruchomości gruntowej położonej w A.
    o łącznej pow. 0,0369 ha, oznaczonej działkami nr 2 o pow. 0,0361 ha i nr 1 o pow. 0,0008
    ha na polepszenie warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej oznaczonej
    działką nr 13, z którą będzie stanowić jedną nieruchomość.
    Gmina w ww. protokole zamierza oświadczyć, że sprzedaje działki położone w A.
    oznaczone nr 1 i 2 na rzecz Korzystających, celem polepszenia warunków
    zagospodarowania nieruchomości przyległej oznaczonej działką nr 13, z którą będą
    stanowić jedną nieruchomość.
    Korzystający (osoby fizyczne) w protokole uzgodnień oświadczą, że poczynili nakłady i
    użytkują bez tytułu prawnego ww. działki i chcą je nabyć na własność za cenę oszacowaną
    przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Oprócz tego zadeklarują również, że uznają roszczenia związane z bezumownym
    korzystaniem z nieruchomości za okres 6 lat który nie podlega przedawnieniu i zobowiążą
    się do ich zapłaty w kwocie oszacowanej przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Na pytania postawione w wezwaniu o treści:
    1) Czy poza zatwierdzeniem w 2016 r. projektu podziału nieruchomości podjęli Państwo
      jakiekolwiek czynności mające na celu odzyskanie nieruchomości? Jeśli tak, to kiedy i
      jakie to były czynności?
    2) Czy podejmowali Państwo czynności po ujawnieniu faktu bezumownego korzystania z
      nieruchomości gruntowej, czy zaakceptowali Państwo zaistniałą sytuację i zmierzali do
      prawnego uregulowania ujawnionego stanu, tj. np. podpisania umowy dzierżawy, czy
      dążyli Państwo do odzyskania nieruchomości?
    3) Czy nieruchomości, o których mowa we wniosku były bezumownie użytkowane za
      Państwa wiedzą i zgodą? Jeśli nie, jakie czynności podjęli Państwo w stosunku do osób,
      które bezumownie korzystają z Państwa gruntu - czy skierowali Państwo sprawę na
      drogę postępowania sądowego o wydanie nieruchomości, która jest przedmiotem
      bezumownego korzystania?
    4) W ramach jakich czynności została nabyta przez Państwa Nieruchomość:
    · opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    · zwolnionych od podatku od towarów i usług,
    · niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    5) Czy przy nabyciu Nieruchomości przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeśli nie, to z jakiego powodu?

    6) Czy nabycie zostało udokumentowane fakturą z wykazanym podatkiem należnym?
    7) W jaki sposób wykorzystują/wykorzystywali Państwo nabyte działki, z których powstały
      działki nr 1 i 2 jak i już wydzielone działki nr 1 i 2 w całym okresie posiadania?
    8) Czy działki, z których powstały działki nr 1 i 2 jak i już wydzielone działki nr 1 i 2 w
      całym okresie posiadania wykorzystywane są/były przez Państwa wyłącznie do
      działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność
      zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane są/były te
      nieruchomości – należy podać podstawę prawną zwolnienia.
    9) Czy działki, o których mowa we wniosku są objęte miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego? Jakie są zapisy w tym planie dla działek objętych
      wnioskiem?
    10) Czy dla działek objętych zakresem wniosku zostały wydane/będą wydane przed
      sprzedażą decyzje o warunkach zabudowy?
    11) Czy przed sprzedażą działek zostanie wydane pozwolenie na budowę?
    12) Na której z działek znajduje się wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z
      bramą wjazdową?
    13) Czy przedmiotem sprzedaży będą działki nr 1 i 2 wraz z wjazdem utwardzonym z
      kostki brukowej oraz ogrodzeniem z bramą wjazdową?
    14) Czy naniesienia, tj. wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z bramą
      wjazdową, będą stanowiły na moment sprzedaży budowlę lub ich część w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418)? Jeżeli nie, to należy wskazać czym są zgodnie z Prawem budowlanym? Jeżeli ww.
      obiekty stanowią urządzenia budowlane, o którym mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo
      budowlane, to należy wskazać z którym obiektem budowlanym jest związane,
      zapewniając tym samym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem?
    15) Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie wjazdu utwardzonego z kostki brukowej,
      ogrodzenia z bramą wjazdową w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)? Odpowiedzi
      proszę udzielić do każdej budowli odrębnie.
    16) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem wjazdu utwardzonego kostką brukową,
      ogrodzenia z bramą wjazdową, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2
      lata? Odpowiedzi proszę udzielić do każdej budowli odrębnie.
    17) Czy wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z bramą wjazdową były/są
      wykorzystywane przez Państwa wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku
      (należy wskazać przepis na podstawie którego działalność korzystała ze zwolnienia)?
    18) Czy wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z bramą wjazdową, o którym
      mowa w opisie sprawy, znajdowały się na nieruchomości w momencie jej nabycia, czy
      też zostały wybudowane po nabyciu nieruchomości? Jeśli zostały wybudowane po
      nabyciu nieruchomości proszę wskazać, kto wybudował wjazd utwardzony z kostki
      brukowej oraz ogrodzenie z bramą wjazdową, kiedy (proszę podać datę).
    19) Jeśli wjazd utwardzony z kostki brukowej i ogrodzenie z bramą wjazdową wjazd zostały
      wybudowane przez osoby, które nabędą nieruchomość, to proszę wskazać:
    a. czy dojdzie do rozliczenia nakładów;
    b. kiedy dojdzie to rozliczenia, tj. przed sprzedażą, czy po sprzedaży;
    c. w jaki sposób nakłady zostaną rozliczone;

    d. jak zostanie skalkulowana cena sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości (jakie
      elementy będzie obejmowało wynagrodzenie, czy cena będzie uwzględniać zarówno
      wartość gruntu oraz wartość znajdujących się obiektów budowlanych);
    e. w jaki sposób nastąpi rozliczenie transakcji dostawy nieruchomości,
    f. czy cena sprzedaży nieruchomości zostanie pomniejszona o wartość zabudowań
      znajdujących się na działce (w jaki sposób i w jakiej kwocie nastąpi zapłata),
    g. w jakiej wysokości otrzymają Państwo wynagrodzenie (jakie elementy będzie ono
      uwzględniało) za sprzedaż nieruchomości;
    20) Czy do momentu planowanej dostawy ponosili/będą Państwo ponosili nakłady na
      ulepszenie wjazdu utwardzonego z kostki brukowej, ogrodzenia z bramą wjazdową,
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych
      budowli? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
    a. czy w stosunku do ww. wydatków na ulepszenie ww. budowli przysługiwało/będzie
      przysługiwało Państwu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony;
    b. kiedy ponosili/będzie Państwo ponosić ww. wydatki na ww. budowle; (proszę podać
      dzień, miesiąc i rok);
    c. czy i kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. budowli po ulepszeniu;
    d. czy po zakończonym ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budowli; jeżeli
      tak, to należy wskazać miesiąc i rok;
    e. czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonej budowli a sprzedażą upłynie okres
      dłuższy niż 2 lata;
    Udzielili Państwo odpowiedzi:
    1) Poza zatwierdzeniem w 2016 r. projektu podziału nieruchomości Gmina A. nie podjęła
      żadnych czynności mających na celu odzyskanie nieruchomości.
    2) Po ujawnieniu faktu bezumownego korzystania z nieruchomości gruntowej Gmina A.
      zaakceptowała zaistniałą sytuację i dążyła do prawnego uregulowania stanu, tj. do
      podpisania umowy z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości gruntowej, a
      następnie sprzedaży.
    3) W 2020 roku Gmina A. skierowała pismo do osób, które bezumownie korzystają z
      gruntów z propozycją spotkania w celu podpisania porozumienia w sprawie należnego
      Gminie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości gruntowych.
      Gmina A. nie skierowała sprawy na drogę postępowania sądowego o wydanie
      nieruchomości, która jest przedmiotem bezumownego korzystania.
    4) Nieruchomości gruntowe zostały nabyte w ramach czynności niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość gruntowa z której
      została wydzielona nieruchomość przeznaczona do sprzedaży 2 została nabyta
      nieodpłatnie z mocy prawa na podstawie Decyzji Wojewody (...) z dn. 17.05.1999 r.
      Nieruchomość gruntowa z której została wydzielona nieruchomość 1 została nabyta
      nieodpłatnie z mocy prawa na podstawie decyzji Wojewody (...) z dn. 23.02.1993 r.
    5) Przy nabyciu nieruchomości przez Gminie A. nie wystąpił podatek VAT naliczony, który
      mógłby podlegać odliczeniu. W związku z powyższym Gminie nie przysługiwało prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    6) Nabycie nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaniem podatku należnego.

    7) W okresie od momentu nabycia do chwili obecnej działki z których powstały działki nr
      1 i 2 jak i już wydzielone działki nr 1 i 2 nie były w jakikolwiek sposób wykorzystywane
      przez Gminę A..
    8) W okresie od momentu nabycia do chwili obecnej działki z których powstały działki nr
      1 i 2 jak i już wydzielone działki nr 1 i 2 nie były wykorzystywane przez Gminę A. w
      jakiejkolwiek działalności podatkowej (w tym zwolnionej).
    9) Działki nr 2 i 1 położone w obrębie geodezyjnym A. znajdują się na terenie objętym
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy A.. Zgodnie ze zmianą
      nr 3 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy A. przedmiotowe
      działki znajdują się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
    10) Dla działek objętych zakresem wniosku przed sprzedażą nie zostały wydane i nie będą
      wydane decyzje o warunkach zabudowy.
    11) Przed sprzedażą działek nie zostanie wydane pozwolenie na budowę.
    12) Wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z bramą wjazdową znajdują się
      na działce nr 2.
    13) Przedmiotem sprzedaży będą działki nr 1 i 2 bez wjazdu utwardzonego z kostki
      brukowej, oraz ogrodzenia z bramą wjazdową. Wjazd i ogrodzenie zostały
      wybudowane przez osoby które bezumownie korzystają z nieruchomości gruntowych i
      nie stanowią własności Gminy.
    14) Na moment sprzedaży naniesienia tj. wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz
      ogrodzenie z bramą wjazdową nie stanowią budowli lub ich części w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Obiekty stanowią
      urządzenia budowlane o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane i są
      związane z zabudowanym budynkiem mieszkalnym znajdującym się na działce 13.
      Gmina A. nie jest właścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej o nr działki 13.
    15) Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca, aby doszło do pierwszego zasiedlenia
      budynków, budowli lub ich części musi nastąpić: oddanie ich do użytkowania
      pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, lub rozpoczęcie ich użytkowania na własne
      potrzeby. Po drugie oddanie budynków, budowli lub ich części do użytkowania
      pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi bądź rozpoczęcie użytkowania na potrzeby
      własne musi nastąpić po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione
      na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Gmina A. stoi na
      stanowisku, że wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z bramą
      wjazdową znajdujące się na działce 2 nie stanowią budowli lub ich części w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Ponadto Gmina A. nie jest
      właścicielem wyżej wymienionego wjazdu i ogrodzenie z bramą wjazdową. Nie
      ponosiła wydatków na ich wybudowanie, czy ulepszenie. W związku z powyższym w
      ocenie Gminy dla wyżej wymienionych naniesień nie możemy mówić o pierwszym
      zasiedleniu.
    16) W ocenie Gminy A. dla wjazdu utwardzonego kostką brukową i ogrodzenia z bramą
      wjazdową nie doszło do pierwszego zasiedlenia.
    17) Wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z bramą wjazdową nigdy nie były
      w jakikolwiek sposób wykorzystywana przez Gminę A., a co za tym idzie nigdy nie były
      wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.
    18) Posadowiony na nieruchomości wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie
      z bramą wjazdową nie jest własnością Gminy A. Jest własnością osób które

      bezumownie korzystają z gruntów i nie będzie przedmiotem sprzedaży. Gmina A. nie
      posiada informacji w którym roku został wybudowany wyżej wymieniony wjazd oraz
      ogrodzenie z bramą wjazdową.
    19) Wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z bramą wjazdową zostały
      wybudowane przez osoby, które nabędą nieruchomość. Cena sprzedaży będzie
      uwzględniać tylko wartość gruntów bez wartości wjazdu utwardzonego z kostki
      brukowej oraz ogrodzenia z bramą wjazdową.
    20) Gmina A. do momentu planowanej dostawy nie będzie ponosiła nakładów na
      ulepszenie wjazdu utwardzonego z kostki brukowej, ogrodzenia z bramą wjazdową.
    Pytania postawione w uzupełnieniu wniosku
    1. W jaki sposób należy postępować w opisanym powyżej przypadku, tzn. czy do
      naliczonej opłaty w formie jednorazowej opłaty z tytułu bezumownego korzystania z
      nieruchomości należy doliczyć podatek od towarów i usług czy uznać, że jest to opłata
      niepodlegająca opodatkowaniu?
    2. Czy dokonując zbycia nieruchomości gruntowych o nr 1 i 2 Gmina będzie mogła
      skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług czy też sprzedaż powinna
      zostać opodatkowana?
    Państwa stanowisko przedstawione we wniosku
    Ad 1.
    Jednorazowa opłata z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości spełnia definicję
    zapłaty z tytułu świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg podstawowej stawki 23%.
    W wyżej opisanym przypadku nie może być mowy o braku wiedzy o bezumownym
    korzystaniu z rzeczy. Zgodnie z dokumentacją znajdującą się w gminie pierwsze kroki w
    celu uregulowania stanu prawnego nieruchomości Gminy zostały podjęte już 2016 roku.
    Na podstawie decyzji Wójta Gminy A. zostały wydzielone nieruchomości o nr 2 i 1 celem
    polepszenia warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej należącej do osób
    fizycznych nieprowadzących działalność gospodarczą (Mieszkańców Gminy A.) oznaczonej
    działką nr 13, z którą będą stanowić jedną całość. Okoliczności te wskazują na
    dorozumianą, milczącą zgodę właściciela nieruchomości, Gminy A., na korzystanie z
    nieruchomości przez dotychczasowych użytkowników (Korzystających). Obecnie celem
    obu stron jest osiągnięcie porozumienia poprzez wniesienie przez Korzystających
    dobrowolnie jednorazowej opłaty z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości
    gruntowych bez konieczności występowania przez właściciela na drogę sądową. Finalnie
    nieruchomości gruntowe zostaną sprzedane Korzystającym.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że bezumowne korzystanie z nieruchomości
    odbywało się za domniemaną, dorozumianą zgodą Gminy A. Tym samym, Gmina świadczy
    usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, które ze względu na ich odpłatny charakter
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, a uzyskana zapłata z tego tytułu stanowi należność za jej wykonanie i podlega
    opodatkowaniu stawką 23%.
    Ad 2.
    Niezabudowane działki o nr 1 i nr 2 stanowią grunt przeznaczony pod zabudowę. Zgodnie
    z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położone są w terenach
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej tj. na terenie na którym dopuszcza się
    zabudowę. Ww. działki stanowią teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    Sprzedaż działek przeznaczonych pod zabudowę nie będzie objęta zwolnieniem od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

    Dla sprzedaży przedmiotowych działek nie znajdzie również zastosowanie zwolnienie od
    podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od
    podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
    dokumentującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W związku z powyższym sprzedaż ww. niezabudowanych działek jako gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę będzie objęta stawką podstawową 23% podatku VAT.
    Państwa stanowisko w sprawie przedstawione w uzupełnieniu wniosku
    Ad 1.
    Jednorazowa opłata z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości spełnia definicję
    zapłaty z tytułu świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W wyżej opisanym przypadku nie może być mowy o braku wiedzy o bezumownym
    korzystaniu z rzeczy. Zgodnie z dokumentacją znajdującą się w gminie pierwsze kroki w
    celu uregulowania stanu prawnego nieruchomości Gminy zostały podjęte już 2016 roku.
    Na podstawie decyzji Wójta Gminy A. zostały wydzielone nieruchomości o nr 2 i 1 celem
    polepszenia warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej należącej do osób
    fizycznych nieprowadzących działalność gospodarczą (Mieszkańców Gminy A.) oznaczonej
    działką nr 13, z którą będą stanowić jedną całość. Okoliczności te wskazują na
    dorozumianą, milczącą zgodę właściciela nieruchomości, Gminy A., na korzystanie z
    nieruchomości przez dotychczasowych użytkowników (Korzystających). Obecnie celem
    obu stron jest osiągnięcie porozumienia poprzez wniesienie przez Korzystających
    dobrowolnie jednorazowej opłaty z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości
    gruntowych bez konieczności występowania przez właściciela na drogę sądową. Finalnie
    nieruchomości gruntowe zostaną sprzedane Korzystającym.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że bezumowne korzystanie z nieruchomości
    odbywało się za domniemaną, dorozumianą zgodą Gminy A.. Tym samym, Gmina
    świadczy usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, które ze względu na ich odpłatny
    charakter podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy, a uzyskana zapłata z tego tytułu stanowi należność za jej wykonanie i
    podlega opodatkowaniu.
    Ad. 2
    Dokonując zbycia nieruchomości gruntowych o nr 1 i 2 Gmina nie będzie mogła skorzystać
    za zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Wyżej wymienione działki w ocenie Gminy A. stanowią tereny niezabudowane. Na
    nieruchomości o nr 2 znajdują się naniesienia tj. wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz
    ogrodzenie z bramą wjazdową. Wyżej wymienione naniesienia nie stanowią własności
    Gminy A. i nie stanowią budowli lub ich części w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przedmiotem sprzedaży w wyżej opisanym przypadku
    będzie sam grunt.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomości nr 1 i nr
    2 położone są w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej tj. na terenie na
    którym dopuszcza się zabudowę. Ww. działki stanowią teren budowlany w rozumieniu art.
    2 pkt 33 ustawy o VAT. W związku z powyższym sprzedaż działek nr 1 i 2 nie będzie objęta
    zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    Dla sprzedaży przedmiotowych działek nie znajdzie również zastosowanie zwolnienie od
    podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od
    podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od

    podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
    dokumentującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W związku z powyższym sprzedaż ww. niezabudowanych działek jako gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę będzie podlegać opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy:
      Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy
      zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami
      prawa.
    Powyższe oznacza, że istotny jest przede wszystkim faktyczny przebieg danej czynności i
    osiągnięty rezultat zgodny z zamiarem umawiających się stron.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też

    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać
    uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Szeroki charakter świadczenia usługi potwierdzają także zapisy ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    W świetle art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
    Tak więc na świadczenie może składać się zachowanie polegające na działaniu (dokonanie
    czynności na rzecz innego podmiotu) albo na zaniechaniu (zobowiązanie do
    powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji). Na
    świadczenie mogą się również składać jednocześnie zachowania polegające na działaniu
    oraz na zaniechaniu.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w
    art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Wobec powyższych rozważań, dostawa towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz
    gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą)
    istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane
    są świadczenia wzajemne.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki.
    Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku
    wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o

    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zauważyć należy również, że przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania,
    zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego.
    Na gruncie prawa cywilnego, odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto, między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą, musi istnieć związek przyczynowy.
    Kodeks cywilny rozróżnia dwa podstawowe rodzaje odpowiedzialności: kontraktową,
    która powstaje z mocy umowy i odnosi się do przypadków niewykonania lub
    nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 Kodeksu cywilnego) oraz deliktową, czyli
    wynikającą z czynów niedozwolonych (art. 415 Kodeksu cywilnego).
    Zgodnie z treścią art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych,
    szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez
    dłużnika, istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub
    zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze
    szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.
    Przepisy Kodeksu cywilnego regulują również kwestie bezumownego korzystania z cudzej
    rzeczy.
      Zgodnie z art. 222 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz
      została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela
      uprawnienie do władania rzeczą.
      § 2. Przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez
      pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, przysługuje właścicielowi
      roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń.
    Na podstawie art. 224 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest obowiązany do wynagrodzenia za
      korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie, ani za jej pogorszenie
      lub utratę. Nabywa własność pożytków naturalnych, które zostały od rzeczy
      odłączone w czasie jego posiadania, oraz zachowuje pobrane pożytki cywilne, jeżeli
      stały się w tym czasie wymagalne.
      § 2. Jednakże od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się
      o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do
      wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie,
      pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy.
      Obowiązany jest zwrócić pobrane od powyższej chwili pożytki, których nie zużył, jak
      również uiścić wartość tych, które zużył.
    W oparciu natomiast o art. 225 cyt. Kodeksu cywilnego:
      Obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same
      jak obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten
      dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy.
      Jednakże samoistny posiadacz w złej wierze obowiązany jest nadto zwrócić wartość

      pożytków, których z powodu złej gospodarki nie uzyskał, oraz jest odpowiedzialny za
      pogorszenie i utratę rzeczy, chyba że rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także
      wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego.
    Z ww. regulacji wynika, że w sytuacji wytoczenia powództwa – przeciwko samoistnemu
    posiadaczowi w złej wierze – jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy
    oraz jest odpowiedzialny za jej stan. Ponadto, spoczywa na nim obowiązek zwrotu
    pobranych od powyższej chwili pożytków, których nie zużył, jak również winny jest uiścić
    wartość tych, które zużył.
    Stosownie do art. 336 Kodeksu cywilnego:
      Posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel
      (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik,
      najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo
      nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).
    O tym, czy bezumowne korzystanie z nieruchomości lub gruntu podlega opodatkowaniu
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, decydować muszą w każdym przypadku konkretne
    okoliczności.
    Zauważyć należy, że z cytowanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    wynika, że przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu
    istotne jest określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu
    wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone.
    Analiza ww. przepisów ustawy prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest
    istnienie bezpośredniego związku pomiędzy usługą i otrzymaną zapłatą.
    Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest
    ustalenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność
    opodatkowana powstaje w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego
    umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni związek pomiędzy
    wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty o relacje
    cywilnoprawne pomiędzy podmiotami.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu wówczas, gdy wykonywana
    jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana
    za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Kluczowym elementem dla rozstrzygnięcia czy czynność podlega opodatkowaniu jest fakt
    istnienia zgody, chociażby nieformalnej, na korzystanie z przedmiotu.
    W sytuacji zatem, gdy osoba trzecia korzysta z nieruchomości bez zgody jej właściciela,
    zasadne jest przyjęcie, że pomiędzy właścicielem nieruchomości i korzystającym
    bezumownie z tej nieruchomości nie istnieje żaden jawny lub dorozumiany stosunek
    prawny (umowa), w ramach którego spełnione są świadczenia wzajemne.
    Świadczenie podatnika, nieoparte na tytule prawnym, wskazującym na istnienie
    obowiązku świadczenia usługi oraz wysokości wynagrodzenia – nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Odszkodowanie wypłacone w takich
    okolicznościach z tego tytułu nie jest płatnością za świadczenie usługi, lecz rekompensatą
    za pozbawienie właściciela prawa do swobodnego dysponowania nieruchomością i
    wynikłe z tego tytułu szkody.
    Inaczej należy jednak oceniać sytuację, gdy korzystający z nieruchomości użytkuje ją za
    zgodą właściciela (nawet dorozumianą) płacąc z tego tytułu określone kwoty, a także
    sytuację, kiedy właściciel rzeczy (np. nieruchomości) – z różnych względów – toleruje
    sytuację, w której przy braku formalnego stosunku prawnego, inny podmiot korzysta z
    należącej do niego rzeczy. W tych okolicznościach wynagrodzenie otrzymane przez

    właściciela z tytułu bezumownego korzystania z rzeczy stanowi wynagrodzenie za
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że decydujące znaczenie dla opodatkowania lub
    nieopodatkowania bezumownego korzystania z nieruchomości bez zawiązywania
    stosunku zobowiązaniowego mają okoliczności faktyczne. Co do zasady, sytuacja ta
    pozostaje poza opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. Jeżeli jednak okoliczności
    wskazują na dorozumianą, milczącą zgodę właściciela nieruchomości na jej użytkowanie
    przez dotychczasowego użytkownika – czynność ta podlega opodatkowaniu jako
    świadczenie usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo właścicielem Nieruchomości gruntowych, które
    zostały w latach ubiegłych częściowo zajęte przez podmioty trzecie bez tytułu prawnego,
    tj. bez zawartej umowy. W celu uregulowania stanu prawnego zajmowanych
    nieruchomości w roku 2016 podzielili Państwo tę Nieruchomość. W wyniku podziału
    powstały m.in. działki oznaczone nr 1 o pow. 0,0008 ha i nr 2 o pow. 0,0361. Działki nr 1 i
    nr 2 zostały wydzielone celem przeznaczenia ich na powiększenie nieruchomości
    sąsiedniej oznaczonej działką nr 13, z którą tworzyć będą jedną nieruchomość z
    bezpośrednim dostępem do publicznej drogi gminnej. Właścicielem działki nr 13 są
    mieszkańcy Gminy, którzy bez tytułu prawnego korzystają z sąsiednich działek nr 1 i 2.
    W 2025 r. zamierzają Państwo zawrzeć ugodę z Korzystającymi z wyżej wskazanych działek
    poprzez podpisanie protokołu uzgodnień w sprawie ustalenia trybu postępowania
    dotyczącego nabycia w trybie bezprzetargowym nieruchomości gruntowej nr 2 i nr 1, na
    polepszenie warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej oznaczonej działką nr
    13, z którą będzie stanowić jedną nieruchomość. Korzystający (osoby fizyczne) w
    protokole uzgodnień oświadczą, że poczynili nakłady i użytkują bez tytułu prawnego ww.
    działki i chcą je nabyć na własność za cenę oszacowaną przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Oprócz tego zadeklarują również, że uznają roszczenia związane z bezumownym
    korzystaniem z nieruchomości za okres 6 lat który nie podlega przedawnieniu i zobowiążą
    się do ich zapłaty w kwocie oszacowanej przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Poza zatwierdzeniem w 2016 r. projektu podziału nieruchomości nie podjęli Państwo
    żadnych czynności mających na celu odzyskanie nieruchomości. Po ujawnieniu faktu
    bezumownego korzystania z nieruchomości gruntowej zaakceptowali Państwo zaistniałą
    sytuację i dążyli do prawnego uregulowania stanu, tj. do podpisania umowy z tytułu
    bezumownego korzystania z nieruchomości gruntowej, a następnie sprzedaży. W 2020 r.
    skierowali Państwo pismo do osób, które bezumownie korzystają z gruntów z propozycją
    spotkania w celu podpisania porozumienia w sprawie należnego Państwu wynagrodzenia
    za bezumowne korzystanie z nieruchomości gruntowych. Nie skierowali Państwo sprawy
    na drogę postępowania sądowego o wydanie nieruchomości, która jest przedmiotem
    bezumownego korzystania.
    Państwa wątpliwości przedstawione w pytaniu oznaczonym jako nr 1 dotyczą kwestii, czy
    do jednorazowej opłaty z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości należy
    doliczyć podatek od towarów i usług czy uznać, że jest to opłata niepodlegająca
    opodatkowaniu.
    Należy zatem ustalić, czy w zaistniałej sytuacji wyrażali Państwo zgodę (również
    dorozumianą) na korzystanie z działki stanowiącej Państwa własność oraz czy podjęli
    Państwo jakiekolwiek kroki celem odzyskania tegoż gruntu, w przypadku braku takiej
    zgody (umowy).
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że użytkowanie działek nr 2 i
    nr 1 odbywa się za domniemaną, dorozumianą Państwa zgodą. W całym okresie
    użytkowania ww. działek przez Korzystających mamy do czynienia z bezumownym

    korzystaniem z nieruchomości za Państwa zgodą. Wskazać bowiem należy, iż nie
    skierowali Państwo sprawy na drogę postępowania sądowego przeciwko Korzystającym o
    wydanie działek nr 2 i nr 1.
    Poza zatwierdzeniem w 2016 r. projektu podziału nieruchomości nie podjęli Państwo
    żadnych czynności mających na celu odzyskanie nieruchomości. Po ujawnieniu faktu
    bezumownego korzystania z nieruchomości gruntowej zaakceptowali Państwo zaistniałą
    sytuację i dążyli do prawnego uregulowania stanu, tj. do podpisania umowy z tytułu
    bezumownego korzystania z nieruchomości gruntowej, a następnie sprzedaży.
    Tym samym, świadczą Państwo usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, które ze względu
    na ich odpłatny charakter podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednorazowe świadczenie pieniężne, które Państwo otrzymają od
    dotychczasowych Korzystających będzie w rzeczywistości wynagrodzeniem za świadczoną
    przez Państwa usługę, dającą wypłacającemu je wyraźne i bezpośrednie korzyści w postaci
    możliwości korzystania w oznaczonym zakresie z przedmiotowej działki.
    W analizowanym przypadku związek między jednorazową opłatą z tytułu bezumownego
    korzystania, a świadczeniem na rzecz Korzystających ma charakter na tyle bezpośredni i
    wyraźny, że można stwierdzić, że żądana płatność następuje w zamian za to świadczenie,
    tj. za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Tym samym, należy stwierdzić,
    że powyższa sytuacja wyczerpuje zapisy art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 2
    ustawy i wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości powinno podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń
    wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
    oraz obniżonych stawek podatku VAT dla świadczenia usług opisanych we wniosku. Zatem
    wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości powinno być opodatkowane
    podatkiem VAT z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości przedstawione w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2, dotyczą
    kwestii czy planowana sprzedaż działek nr 1 i 2 będzie mogła skorzystać ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług czy też sprzedaż powinna zostać opodatkowana VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod
    zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

    Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego
    decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego, istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że działki nr 2 i 1 zgodnie ze zmianą nr 3 Miejscowego
    Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy A. znajdują się na terenach zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Ponadto na działce nr 2 znajduje się wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie
    z bramą wjazdową. Wjazd i ogrodzenie zostały wybudowane przez osoby które
    bezumownie korzystają z nieruchomości gruntowych i nie stanowią Państwa własności i
    nie będą przedmiotem sprzedaży. Wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z
    bramą wjazdową stanowią urządzenia budowlane, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy
    Prawo budowlane, i są związane z zabudowanym budynkiem mieszkalnym znajdującym
    się na działce 13, którego właścicielem są osoby które bezumownie korzystają z
    nieruchomości gruntowych. Cena sprzedaży będzie uwzględniać tylko wartość gruntów
    bez wartości wjazdu utwardzonego z kostki brukowej oraz ogrodzenia z bramą wjazdową.
    Ponieważ budowa wjazdu utwardzonego z kostką brukową oraz ogrodzenia z bramą
    wjazdową została zrealizowana przez inny podmiot, tj. przez osoby które bezumownie
    korzystają z nieruchomości gruntowych, w tym miejscu należy przywołać przepis art. 46 §
    1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny.
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy
    rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:
    · grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
    · budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),

    · części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Według art. 47 § 3 ustawy Kodeks cywilny:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Jak stanowi art. 48 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla czy
    urządzenia budowlane, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt
    budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle
    ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w
    sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt.
    Wobec tak przedstawionego opisu oraz obowiązujących przepisów prawa stwierdzam, że
    skoro znajdujące się na działce nr 2 wjazd utwardzony z kostki brukowej oraz ogrodzenie z
    bramą wjazdową, nie stanowią Państwa własności, to nie sposób przyjąć, że będą
    Państwo dokonywać dostawy gruntu wraz z naniesieniami znajdującymi się na ww.
    działce, tj. wjazdem utwardzonym z kostki brukowej oraz ogrodzeniem z bramą wjazdową,
    bowiem to podmiot trzeci, a nie Państwo są w faktycznym posiadaniu wjazdu
    utwardzonego z kostki brukowej oraz ogrodzenia z bramą wjazdową i korzystają z niej jak
    właściciel.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że działki nr 2 i 1 zgodnie ze zmianą nr 3 Miejscowego
    Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy A. znajdują się na terenach zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej. W związku z powyższym przedmiotem dostawy będzie
    grunt przeznaczony pod zabudowę.
    Tym samym w rozpatrywanej sprawie dostawy działek nr 2 i 1 nie będzie miało
    zastosowanie zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    Ponieważ w tej sprawie odnośnie dostawy działek nie zaistnieją przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować czy
    zaistnieją przesłanki dające prawo do zastosowania zwolnienia wynikającego z przepisu
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomości gruntowe zostały nabyte w ramach czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy nabyciu
    nieruchomości przez Państwa nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać
    odliczeniu. Nabycie nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaniem podatku
    należnego. Od momentu nabycia do chwili obecnej działki, z których powstały działki nr 1 i
    2 jak i już wydzielone działki nr 1 i 2 nie były wykorzystywane przez Państwa w
    jakiejkolwiek działalności podatkowej, w tym zwolnionej.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co
    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, nie
    może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem w okolicznościach tej sprawy nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo
    do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działek lub że takie prawo nie
    przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto, ww. działki nie były
    wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT.
    Tym samym, nie zostały spełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    niezbędne do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.

    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy stwierdzam, że
    dostawa działek nr 1 i 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT a także w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Ponadto skoro dostawa działek nr 1 i 2 nie korzysta ze zwolnienia od podatku na
    podstawie ww. przepisów, to dostawa ta winna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.