Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.590.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Opodatkowanie sprzedaży udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: majątek-rozdzielność majątkowa
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
udział
wspólność-wspólność majątkowa
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani - w odpowiedzi na wezwanie - 17 października 2025 r. (wpływ do Urzędu Skarbowego
    w (...) 17 października 2025 r. – wpływ do Krajowej Informacji Skarbowej 24 października
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Aktem notarialnym - umową sprzedaży dnia 4 marca 2019 r. została zakupiona działka,
    na której znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy w trakcie
    budowy o numerze 1, o obszarze (...) ha w następujących udziałach: przez pierwsze
    małżeństwo Państwa A. w udziale wynoszącym 51/100 części nieruchomości na majątek
    wspólny, gdzie panuje ustrój majątkowy wspólności ustawowej oraz przez Panią i Pani
    męża tj. Państwa B. w udziale wynoszącym 49/100 części nieruchomości na majątek
    wspólny, gdzie panuje ustrój majątkowy wspólności ustawowej.
    Obecnie jest Pani w trakcie rozwodu z mężem C.B. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z
    dnia (...) 2020 r. została ustanowiona przez sąd rozdzielność majątkowa miedzy Panią
    (...) Pani mężem (...) z dniem (...) 2019 r.
    Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) 2021 r. przy udziale Państwa A. i B.
    o zniesienie współwłasności doszło do zawarcia ugody. W toku sprawy ustalono, że
    przedmiotem współwłasności jest nieruchomość zabudowana położona w (...) nr
    ewidencyjny działki X o powierzchni (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi
    księgę wieczystą, w której współwłaścicielami są Państwo A. w udziale (...) oraz Państwo
    B. w udziale (...). Dokonano zgodnego nieodpłatnego zniesienia współwłasności
    nieruchomości w taki sposób, że zgodnie z projektem geodety oznaczono działkę X "A"
    o powierzchni (...) ha i przyznaje się na własność Państwu A. oraz działkę X "B" o
    powierzchni (...) ha i przyznaje się na własność Państwu B. Działka X "B" o powierzchni
    (...) ha, co stanowi 49/100 udziału w działce X o łącznej powierzchni (...) ha, a działka
    Państwa A (...) ha, co stanowi 51/100 udziału w działce X. Działka X została podzielona
    na dwie działki. Państwa oznaczona nr ewidencyjnym Y.
    Aktem Notarialnym - umowa sprzedaży z dnia (...) 2025 r. doszło do sprzedaży działki o
    numerze Y o obszarze (...), której są Pani wraz z mężem współwłaścicielami w udziałach.
    W dalszym ciągu panuje u Państwa ustrój rozdzielności majątkowej od 2019 roku. W
    toku postępowania sprzedażowego niezbędne było przedłożenie zaświadczenia z
    Urzędu Skarbowego o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności. Na podstawie
    zaświadczenia z (...) Urzędu Skarbowego w (...) z dnia (...) 2025 r. wynika, że podatek od
    spadków i darowizn z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności nie wystąpił bo
    zobowiązanie wygasło - przedawniło się.
    W związku z zaistniałą sytuacją, która miała miejsce na przestrzeni 6 lat, nieruchomość
    zakupiono w udziałach jako współwłasność (...) 2019 r., z dniem (...) 2021 r. doszło do
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności w tych samych udziałach. Nie nabyli Państwo
    większego udziału w nieruchomości niż ten, który przysługiwał przed zniesieniem
    współwłasności, ani pod względem majątkowym ani też nie zwiększyła się wartość
    udziału.
    Udział w nieruchomości Pani i męża także się nie zmienił w trakcie całego okresu. Do
    dnia dzisiejszego są Państwo małżeństwem. Zakupili Państwo nieruchomość jako
    małżeństwo do majątku wspólnego z ustrojem współwłasności, to jest właścicielami byli
    Państwo po połowie i nieruchomość została sprzedana również w udziałach po 1/2. Nie
    prowadzi Pani żadnej działalności gospodarczej. Sprzedaż nieruchomości została
    dokonana jako osoba fizyczna.

## Pytanie

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i należy złożyć zeznanie
    podatkowe PIT-39?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2025
    roku ze sprzedaży nieruchomości zabudowanej nie należy się. Sprzedaż nieruchomości
    nastąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. Zakupu
    dokonano w 2019 roku, a sprzedaży w 2025 roku. Nie ma obowiązku składania PIT-39.
    Zniesienie współwłasności zostało dokonane nieodpłatnie i nie wystąpiła nadwyżka ponad
    udział we współwłasności. Również zmiana ustroju majątkowego polegająca na zniesieniu
    wspólności ustawowej na rozdzielność majątkową od 25 czerwca 2019 roku, nie ma
    wpływu na podatek PIT, ponieważ udziały Pani i Pani męża w nieruchomości zostały takie
    same, najpierw 50% a potem 1/2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub wskazanych wyżej praw
    majątkowych następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności
    gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

    Zatem przychód z tego źródła z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz
    udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw istotne znaczenie
    ma ustalenie daty nabycia nieruchomości.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

    Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego
    zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
      a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
      b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
        się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.
    Zatem, zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści
    się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło
    się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która
    przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej
    pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę
    nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności
    oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej
    osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii
    nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego
    władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak
    więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w
    wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której
    (którego) wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie
    podatnikowi przysługiwał. Jeżeli zatem, w drodze zniesienia współwłasności
    współwłaściciel nabywa nieruchomości lub prawa ponad udział, który uprzednio posiadał
    to nabycie w drodze zniesienia współwłasności, w części przekraczającej posiadany udział,
    należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, jeżeli przy dokonaniu zniesienia
    współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed
    dokonaniem tej czynności oznacza to, że dla udziału w nieruchomości lub prawie
    nabytego w drodze zniesienia współwłasności ponad pierwotnie posiadany udział, dniem
    nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    O tym zaś czy udział uległ powiększeniu nie decyduje subiektywne odczucie
    dotychczasowego współwłaściciela bądź wielkość (powierzchnia) nieruchomości, lecz
    obiektywne kryteria odwołujące się do cen rynkowych udziałów przed i po dokonaniu
    zniesienia współwłasności.

    W tym miejscu należy wskazać również, że jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Biorąc pod uwagę, że udział w nieruchomości będącej przedmiotem wniosku został
    nabyty przez Panią i Pani męża w ramach wspólności majątkowej, należy odnieść się także
    do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.

              1Stosownie do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43
      § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 ustawy Kodeks cywilny – podział ten nie jest obowiązkowy.
    W myśl natomiast art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego:
      Podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
      małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 2019 r. została zakupiona przez Panią i Pani męża (Państwa
    B.) do majątku wspólnego (ustrój majątkowy wspólności ustawowej) działka numer X o
    powierzchni (...) ha, w udziale wynoszącym 49/100 części, na której znajduje się budynek
    mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy w trakcie budowy. Pozostały udział w ww.
    nieruchomości (51/100 części) nabyło inne małżeństwo (Państwo A).
    Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z (...) 2020 r. została ustanowiona pomiędzy Panią a
    Pani mężem z dniem (...) 2019 r. rozdzielność majątkowa.
    Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) z 25 lutego 2021 r. przy udziale Państwa A. i B. o
    zniesienie współwłasności doszło do zawarcia ugody. W toku sprawy ustalono, że
    przedmiotem współwłasności jest nieruchomość zabudowana położona w (...) nr
    ewidencyjny działki X o powierzchni (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę
    wieczystą, w której współwłaścicielami są Państwo A. w udziale 51/100 oraz Państwo B. w
    udziale 49/100. Dokonano zgodnego nieodpłatnego zniesienia współwłasności
    nieruchomości, a działka X została podzielona na dwie działki. Państwa działka została
    oznaczona nr ewidencyjnym Y i jej powierzchnia wynosiła (...) ha, co stanowiło 49/100
    udziału w działce X.
    Aktem Notarialnym - umowa sprzedaży z dnia (...) 2025 r. doszło do sprzedaży działki o
    numerze Y o obszarze (...) ha, której była Pani wraz z mężem współwłaścicielem.
    W dalszym ciągu panuje u Państwa ustrój rozdzielności majątkowej od 2019 roku. Nie
    prowadzi Pani żadnej działalności gospodarczej. Sprzedaży nieruchomości dokonała Pani
    jako osoba fizyczna.
    W związku z powyższym, zgodnie z cytowanym wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych − datą nabycia przez Panią udziału w działce X, pomimo
    ustania wspólności majątkowej małżeńskiej jest data nabycia tego udziału w
    nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, tj. (...) 2019 r. Zatem pięcioletni termin,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy upłynął przed dniem
    dokonania sprzedaży.
    Także w związku z nieodpłatnym zniesieniem współwłasności działki numer X – z uwagi na
    to, że nie nabyła Pani wraz z mężem większego udziału w nieruchomości niż ten, który
    przysługiwał przed zniesieniem współwłasności, ani pod względem majątkowym ani też
    nie zwiększyła się wartość udziału – uznać należy, że w wyniku zniesienia współwłasności
    opisanej we wniosku nieruchomości nie doszło do nowego nabycia przez Panią części
    nieruchomości (udziału w powstałej w wyniku zniesienia współwłasności działce nr Y).
    Zatem okres 5-letni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, w tym przypadku należy również liczyć od końca 2019 r., tj. od końca
    roku kalendarzowego, w którym nabyła Pani wraz z mężem udział w ww. nieruchomości.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odpłatne zbycie posiadanego przez
    Panią udziału w nieruchomości będącej przedmiotem wniosku nie stanowi źródła

    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż od końca roku, w którym doszło do nabycia udziału w nieruchomości, do
    dnia sprzedaży, upłynęło więcej niż 5 lat. W konsekwencji dochód ze sprzedaży nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie jest Pani
    zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 oraz zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie,
    czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie,
    interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem,
    interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa
    wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy podkreślić, że niniejsza interpretacja
    indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pani, a nie dla
    współwłaściciela nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.