Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-390/11/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-01
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących usługi marketingowe świadczone na rzecz Wnioskodawcy
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2011r. (data wpływu 18 marca 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących usługi marketingowe świadczone na rzecz Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących usługi marketingowe świadczone na rzecz Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej również Spółka) jest związany z odbiorcami swoich produktów Ramową Umową Dostawy wraz z Ogólnymi Warunkami Handlowymi. W ramach tej umowy, odbiorcy produktów Spółki zobowiązani są do świadczenia określonych w § 6 Ogólnych Warunków Handlowych usług marketingowych na rzecz Wnioskodawcy. Usługi te polegają między innymi na prowadzeniu akcji promocyjnych, organizowaniu odpowiedniej ekspozycji produktów, dystrybucji ulotek i materiałów informacyjnych. Z tytułu realizowanych usług marketingowych Spółka zobowiązana jest do zapłaty swoim odbiorcom odpowiedniego wynagrodzenia określonego szczegółowo w § 6.9 i § 6.10. Ponadto warunkiem wypłaty wynagrodzenia za świadczenie usług marketingowych jest osiągniecie przez odbiorcę produktów określonego przez strony pułapu obrotów netto ze Spółki z tytułu sprzedaży produktów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku VAT:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Zamawiającego z tytułu świadczenia na jego rzecz usług marketingowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie podatku od towarów i usług zakup tego rodzaju usług marketingowych uprawnia Wnioskodawcę do odliczenia podatku VAT związanego z zakupem tych usług. Prawo do odliczenia przysługuje bowiem podatnikom w zakresie, w jakim towary i usługi są przez nich wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 u.p.t.u.). W konsekwencji zakupy usług marketingowych uprawniają, w zakresie w jakim usługi te dotyczą działalności opodatkowanej podatnika, do odliczenia podatku naliczonego z nimi związanego (przykładowo pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach z dnia 5 lipca 2005r., PP/443-79/05). Również tutaj bardzo istotne jest to, aby wnioskodawca/podatnik był w posiadaniu dokumentów, z których wynika, że usługi marketingowe zostały faktycznie wykonane. Orzeczenia sądowe (wyrok WSA w Kielcach z 27.03.2008r. i SA/Ke 100/08) mają również zastosowanie do podatku VAT.

Ponadto, w jednej z interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z dnia 25 marca 2010 roku (sygn. IPPP1-443-42/10-4/MP) stwierdził, że "charakter łączącej Strony umowy wskazuje, iż regularne dokonanie zakupów towarów Spółki i w konsekwencji przekroczenie określonych w umowie wartości netto zakupów oraz wykonywanie przez kontrahentów wymienianych powyżej czynności o charakterze reklamowo - marketingowym, obliguje Wnioskodawcę do wypłaty premii pieniężnej. Premia nie ma więc charakteru dobrowolnego, ale uzależniona jest od określonej aktywności i zachowania kupującego. Zachowanie takie spełnia przesłanki do uznania go za świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu tym podatkiem wg stawki podstawowej 22%. Zgodnie z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, otrzymanie przez kontrahentów premii pieniężnej powinno zostać udokumentowane fakturą VAT.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż podatek od towarów i usług wykazany w fakturze otrzymanej od kontrahenta, dokumentującej premię pieniężną (w wysokości wynikającej z zawartej umowy) jest dla Wnioskodawcy podatkiem naliczonym, o który ma prawo pomniejszyć swój podatek należny, zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 (lit. a) ustawy. W przedmiotowej sprawie cytowany wyżej przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy nie znajdzie zastosowania, tj. nie ogranicza prawa Wnioskodawcy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego w związku z otrzymaniem od kontrahenta faktury z tytułu premii pieniężnej.

Stąd też, zdaniem Wnioskodawcy, zapisy wymienione w załączonych Ogólnych Warunkach Handlowych wypełniają znamiona usług marketingowych, a faktury z tego tytułu otrzymywane przez Wnioskodawcę zaliczane są do wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów oraz dają podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl przepisu art. 5a ww. ustawy o VAT, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 5a powołanej ustawy o VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane jest nabywcom towarów wynagrodzenie, zwane często premią pieniężną. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m. in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy podatnik otrzymuje je w związku z zachowaniem stanowiącym usługę w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (dalej również Spółka) jest związany z odbiorcami swoich produktów Ramową Umową Dostawy wraz z Ogólnymi Warunkami Handlowymi. W ramach tej umowy, odbiorcy produktów Spółki zobowiązani są do świadczenia określonych w § 6 Ogólnych Warunków Handlowych usług marketingowych na rzecz Wnioskodawcy. Usługi te polegają między innymi na prowadzeniu akcji promocyjnych, organizowaniu odpowiedniej ekspozycji produktów, dystrybucji ulotek i materiałów informacyjnych. Z tytułu realizowanych usług marketingowych Spółka zobowiązana jest do zapłaty swoim odbiorcom odpowiedniego wynagrodzenia określonego szczegółowo w § 6.9 i § 6.10. Ponadto warunkiem wypłaty wynagrodzenia za świadczenie usług marketingowych jest osiągniecie przez odbiorcę produktów określonego przez strony pułapu obrotów netto ze Spółki z tytułu sprzedaży produktów.

Z powyższego wynika, iż otrzymanie gratyfikacji pieniężnej przez kontrahenta będzie związane z uzyskaniem przez Wnioskodawcę świadczenia wzajemnego, nastąpi więc świadczenie usług, ponieważ poza zakupami towarów od Wnioskodawcy kontrahent jest zobowiązany do wykonywania dodatkowych czynności z zakresu marketingu (prowadzenie akcji promocyjnych, organizowanie ekspozycji produktów, dystrybucja ulotek, materiałów informacyjnych).

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy kontrahent przy zakupie towarów od Wnioskodawcy dodatkowo jest zobowiązany do promocji i działań marketingowych na rzecz tych towarów, wówczas mamy do czynienia ze świadczeniem usług i ta czynność winna zostać udokumentowana fakturą VAT (zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bowiem związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie będą w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W przypadku wynagrodzenia wypłacanego w związku ze świadczeniem przez zamawiającego (odbiorcę towarów) usług marketingowych zmierzających do intensyfikacji sprzedaży produktów Spółki, wypłacone przez Wnioskodawcę wynagrodzenie stanowi należność za usługi, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym nie zachodzi okoliczność wynikająca z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Zakupione przez Spółkę usługi świadczone przez kontrahenta (Zamawiającego) przyczyniają się do zwiększenia sprzedaży produktów Spółki.

Mając na uwadze powyższe, w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Zamawiającego, dokumentujących wypłacone mu wynagrodzenie w zakresie, w jakim usługi te są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT pod warunkiem niezaistnienia innych przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Tym samym przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy zauważyć, iż załączone do przedmiotowego wniosku kserokopie dokumentów obrazujących przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie mogą być przedmiotem oceny przez tut. organ przy wydawaniu indywidualnej interpretacji. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych materiałów: jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Nadmienia się, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.