Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.537.2025.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Opodatkowanie czynności wykonania przebudowy drogi w
związku z otrzymaniem kwoty partycypacji od Stowarzyszenia
oraz w związku z umową zawartą z Inwestorem inwestycji
niedrogowej.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi
czynności-czynności opodatkowane
gmina
partycypacja
stowarzyszenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy opodatkowania czynności wykonania przebudowy drogi w związku z
    otrzymaniem kwoty partycypacji od Stowarzyszenia oraz w związku z umową zawartą z
    Inwestorem inwestycji niedrogowej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 grudnia 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153, dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z
    2025 r. poz. 889 ze zm.; dalej: ustawa o drogach publicznych) Gmina jest właścicielem
    dróg gminnych zlokalizowanych na jej terenie. Drogi gminne są ogólnodostępne dla
    lokalnej społeczności.
    Zgodnie z art. 19b ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
    publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1491 ze zm.; dalej: ustawa o
    działalności pożytku publicznego), w ramach inicjatywy lokalnej mieszkańcy jednostki
    samorządu terytorialnego bezpośrednio, bądź za pośrednictwem organizacji
    pozarządowych, lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 mogą złożyć wniosek o
    realizację zadania publicznego do jednostki samorządu terytorialnego, na terenie której
    mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, w zakresie:
    1) działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 13, obejmującej w szczególności budowę,
      rozbudowę lub remont dróg, kanalizacji i sieci wodociągowej, stanowiących własność
      jednostek samorządu terytorialnego, a także budynków oraz obiektów małej
      architektury;
    2) działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, 4, 5, 16 i 27;
    3) edukacji, oświaty i wychowania, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 14;
    4) działalności w sferze kultury fizycznej i turystyki, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 i
      19;
    5) ochrony przyrody, w tym zieleni w miastach i wsiach, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt
      18;
    6) porządku i bezpieczeństwa publicznego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20;
    7) rewitalizacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32a.
    Przez inicjatywę lokalną rozumie się formę współpracy jednostek samorządu
    terytorialnego z ich mieszkańcami, w celu wspólnego realizowania zadania publicznego na
    rzecz społeczności lokalnej.
    Po uwzględnieniu wniosku, organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego
    zawiera na czas określony umowę o wykonanie inicjatywy lokalnej z wnioskodawcą.
    Zobowiązanie wnioskodawcy może polegać na świadczeniu pracy społecznej, na
    świadczeniach pieniężnych lub rzeczowych (art. 19d i art. 19e ustawy o działalności
    pożytku publicznego).
    Ponadto, zgodnie z art. 19c ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego, organ
    stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa tryb i szczegółowe kryteria oceny
    wniosków o realizację zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej. Szczegółowe

    kryteria oceny powinny uwzględniać przede wszystkim wkład pracy społecznej w realizację
    inicjatywy lokalnej.
    Na podstawie powyższych przepisów uchwałą nr (...) (zmienioną uchwałami Rady Gminy
    nr: (...), (...), (...), (...)) Rada Gminy określiła tryb i szczegółowe kryteria oceny wniosków o
    realizację zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej. Wskazana uchwała Rady
    Gminy może być w przyszłości zmieniana kolejnymi uchwałami.
    Na podstawie cytowanych przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego oraz
    wskazanych uchwał Rady Gminy, Gmina zawarła w 2025 r. umowę ze Stowarzyszeniem
    (...), będącym inicjatorem przebudowy drogi ul. A. i ul. B. – etap I w miejscowości C. na
    długości odcinków ok. 250 m (dalej: Inwestycja) w ramach inicjatywy lokalnej.
    Na podstawie umowy Stowarzyszenie zobowiązało się do partycypowania w kosztach
    Inwestycji w kwocie (...) PLN. Stowarzyszenie przekaże wskazaną kwotę na rachunek
    bankowy Gminy.
    Z kolei Gmina w ramach zawartej ze Stowarzyszeniem umowy zobowiązała się do
    wyłonienia wykonawcy Inwestycji, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r.
    – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.). Inwestycja będzie
    realizowana przez Gminę. Wykonawca wystawi faktury VAT z wykazanym podatkiem z
    tytułu realizacji Inwestycji na Gminę z podaniem danych Gminy (w tym NIP Gminy).
    Z umowy wynika, że w przypadku, gdy oferty złożone w postępowaniu przetargowym na
    wykonanie Inwestycji przekroczą zaplanowaną przez Gminę kwotę na realizację Inwestycji,
    Gmina może odstąpić od umowy – wówczas Gmina zwróci Stowarzyszeniu jego wkład
    finansowy Inwestycji.
    Infrastruktura drogowa powstała w ramach realizacji Inwestycji będzie własnością Gminy.
    Przedmiotowa infrastruktura będzie przez Gminę udostępniana nieodpłatnie na rzecz
    lokalnej społeczności – z przedmiotowej infrastruktury nie będzie korzystać wyłącznie
    Stowarzyszenie. Gmina nie będzie pobierała jakichkolwiek opłat za korzystanie z powstałej
    w ramach Inwestycji infrastruktury drogowej.
    Ponadto, Gmina zawarła z podmiotem trzecim (dalej: Inwestor) umowę określającą
    wzajemne prawa i obowiązki w związku z planowaną przez Inwestora inwestycją
    polegającą na budowie dwóch budynków mieszkalnych dwulokalowych w zabudowie
    bliźniaczej (dalej: Inwestycja niedrogowa), z której wynika konieczność realizacji dojazdu
    do działki objętej Inwestycją niedrogową. Budowa lub przebudowa dróg spowodowana
    Inwestycją niedrogową należy do Inwestora.
    W ramach przedmiotowej umowy zawartej z Inwestorem Gmina zobowiązała się do:
    1) nieodpłatnego udostępnienia pasa drogowego w celu realizacji robót,
    2) wyrażenia zgody na lokalizację zjazdów (4 zjazdy w tym dwa podwójne) z działki
      drogowej nr 1 (ul. A), obręb C., celem obsługi komunikacyjnej Inwestycji niedrogowej,
    3) wyrażenia zgody na obsługę placu budowy Inwestycji niedrogowej, z zastrzeżeniem
      możliwych czasowych ograniczeń dla pojazdów ciężarowych wynikających ze stanu
      technicznego drogi i uciążliwości dla mieszkańców,
    4) utrzymania i konserwacji odcinka drogi gminnej wewnętrznej ul. A.
    Z kolei Inwestor zobowiązał się do przekazania środków pieniężnych w kwocie (...) PLN na
    rzecz Stowarzyszenia na potrzeby realizacji Inwestycji w ramach inicjatywy lokalnej.
    W przyszłości Gmina może zawierać analogiczne umowy z innymi podmiotami na
    realizację inwestycji w ramach inicjatywy lokalnej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pytanie nr 1:

    Czy Inwestor realizujący Inwestycję niedrogową (budowę dwóch budynków mieszkalnych
    dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej) jest zobowiązany do przebudowy drogi ul. A. i
    /lub ul. B. w związku ze swoją inwestycją niedrogową? Czy wynika to z art. 16 ust. 1 ustawy
    z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889)? Do
    wykonania jakiego rodzaju czynności / prac Inwestor jest zobowiązany (np. przebudowa
    fragmentu drogi (której), wykonanie zjazdów itp.)?
    Odpowiedź:
    Inwestor realizujący Inwestycję niedrogową nie jest zobowiązany do przebudowy ul. A. i ul.
    B. w związku z Inwestycją niedrogową. W przedmiotowym przypadku nie ma zastosowania
    art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych – Inwestycją objęte są bowiem drogi
    wewnętrzne gminne, do których nie ma zastosowania wskazany przepis.
    Inwestor nie jest zobowiązany do podjęcia jakichkolwiek prac budowlanych w ramach
    Inwestycji – Inwestor partycypuje w Inwestycji wyłącznie finansowo. Inwestycja jest
    realizowana przez Gminę. Inwestycja obejmuje w szczególności przebudowę dróg wraz z
    ich dowiązaniem do dróg sąsiadujących, budowę systemu odwodnienia projektowanego
    układu komunikacyjnego, wyniesienie czasowej i stałej organizacji ruchu, wykonanie
    zjazdów, wykonanie i pielęgnację zieleni niskiej.
    Z kolei Inwestor realizuje Inwestycję niedrogową polegającą na budowie dwóch budynków
    mieszkalnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej.
    Pytanie nr 2:
    Czy Inwestor realizujący Inwestycję niedrogową wybuduje zjazdy, o których mowa we
    wniosku? Jeśli tak, czy przekaże Państwu nakłady?
    Odpowiedź:
    Jak Gmina wskazała powyżej, Inwestycja realizowana przez Gminę obejmuje wykonanie
    zjazdów, o których mowa we wniosku. Roboty budowlane w tym zakresie zostaną
    wykonane przez wyłonionego przez Gminę wykonawcę Inwestycji w ramach Inwestycji.
    Pytanie nr 3:
    Czy Stowarzyszenie (...) dobrowolnie partycypuje / będzie partycypować w kosztach
    Inwestycji (przebudowy drogi ul. A. i ul. B.), czy też obowiązek jego udziału w kosztach
    Inwestycji wynika z przepisów prawa? jeśli tak, proszę wskazać te przepisy.
    Odpowiedź:
    Gmina wyjaśnia, iż inicjatywa lokalna jest inicjatywą dobrowolną. Przez inicjatywę lokalną
    rozumie się formę współpracy jednostek samorządu terytorialnego z ich mieszkańcami, w
    celu wspólnego realizowania zadania publicznego na rzecz społeczności lokalnej.
    Zgodnie z art. 19b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
    publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1491 ze zm.; dalej: ustawa o
    działalności pożytku publicznego), w ramach inicjatywy lokalnej mieszkańcy jednostki
    samorządu terytorialnego bezpośrednio, bądź za pośrednictwem organizacji
    pozarządowych, lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 mogą złożyć wniosek o
    realizację zadania publicznego do jednostki samorządu terytorialnego, na terenie której
    mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, w zakresie działalności, o której mowa w art. 4
    ust. 1 pkt 13, obejmującej w szczególności budowę, rozbudowę lub remont dróg,
    stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego.
    Ponadto, zgodnie z art. 19e ustawy o działalności pożytku publicznego, zobowiązanie
    wnioskodawcy może polegać na świadczeniu pracy społecznej, na świadczeniach
    pieniężnych lub rzeczowych.
    Stowarzyszenie, jako inicjator, zwróciło się do Gminy z wnioskiem o realizację Inwestycji w
    ramach inicjatywy lokalnej. Wniosek został zaakceptowany przez Gminę. W ramach

    zawartej umowy pomiędzy Gminą a Stowarzyszeniem ustalono, że Stowarzyszenie będzie
    partycypowało finansowo w kosztach Inwestycji.
    Pytanie nr 4:
    W jaki sposób Stowarzyszenie, jako inicjator Inwestycji, umotywował potrzebę
    przebudowy dróg ul. A. i ul. B.?
    Odpowiedź:
    Stowarzyszenie umotywowało potrzebę realizacji Inwestycji potrzebami społecznej
    lokalności – mieszkańców Gminy zamieszkujących przy ulicach objętych Inwestycją w
    zakresie ułatwienia dojazdu do miejsc ich zamieszkania.
    Pytanie nr 5:
    Czy Inwestycja obejmuje wyłącznie drogi publiczne?
    Odpowiedź:
    Inicjatywa lokalna może dotyczyć zarówno dróg publicznych, jak i dróg wewnętrznych. W
    ramach Inwestycji przebudowane zostaną drogi wewnętrzne gminne.
    Pytanie nr 6:
    Czy realizowana przez Państwa Inwestycja obejmuje przebudowę lub budowę drogi
    publicznej, która na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych należy do Inwestora
    inwestycji niedrogowej? Czy w ramach Inwestycji wykonają Państwo prace, które zgodnie z
    ww. ustawą powinien wykonać Inwestor?
    Odpowiedź:
    Inwestycja obejmuje wyłącznie drogi wewnętrzne gminne. W konsekwencji, do Inwestycji
    nie ma zastosowania art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Zatem Inwestycja nie
    obejmuje prac, które powinien wykonać Inwestor Inwestycji niedrogowej – w myśl
    wskazanej ustawy.
    Pytanie nr 7:
    Z czego wynika (z jakich umów/uzgodnień/przepisów) zobowiązanie się Inwestora do
    przekazania środków pieniężnych w kwocie (...) na rzecz Stowarzyszenia na potrzeby
    realizacji Inwestycji? Z jakiego powodu Inwestor przekaże powyższe środki na rzecz
    Stowarzyszenia?
    Odpowiedź:
    Wskazane zobowiązanie wynika z umowy nr (...) zawartej (...) 2025 r. pomiędzy Gminą a
    Inwestorem, o której mowa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – jest to
    dobrowolne zobowiązanie Inwestora.
    Pytanie nr 8:
    Czy Stowarzyszenie przekaże Państwu środki pieniężne, które Inwestor inwestycji
    niedrogowej przekaże Stowarzyszeniu na potrzeby realizacji Inwestycji? Czy środki
    otrzymane od Inwestora mieszczą się już w kwocie (...) zł, którą otrzymają Państwo od
    Stowarzyszenia czy też będą to środki dodatkowe, które nie zostały ujęte w kwocie (...) zł?
    Odpowiedź:
    Stowarzyszenie przekaże Gminie środki pieniężne otrzymane uprzednio od Inwestora
    Inwestycji niedrogowej na realizację Inwestycji. Środki otrzymane od Inwestora Inwestycji
    niedrogowej są to dodatkowe środki, nieujęte w kwocie (...) zł od Stowarzyszenia.
    Pytanie nr 9:
    Jeśli oferty złożone w postępowaniu przetargowym na wykonanie Inwestycji przekroczą
    zaplanowaną przez Państwa kwotę na realizację Inwestycji, wskutek czego odstąpią
    Państwo od umowy ze Stowarzyszeniem i zwrócą mu jego wkład finansowy Inwestycji –

    czy otrzymają Państwo środki pieniężne od Inwestora w innej procedurze? Czy
    przekazanie tych środków będzie związane z koniecznością przebudowy drogi przez
    Inwestora w związku z inwestycją niedrogową, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o drogach
    publicznych?
    Odpowiedź:
    Gmina wskazuje, iż oferty złożone w postepowaniu przetargowym na wykonanie
    Inwestycji przekroczyły zaplanowaną przez Gminę kwotę na realizację Inwestycji. Tym
    niemniej, Gmina wyłoniła wykonawcę Inwestycji i zdecydowała o jej realizacji. W
    konsekwencji, nie będzie miała miejsca sytuacja, w której Gmina zwróciłaby wkład
    finansowy w Inwestycję Stowarzyszeniu.
    Pytanie nr 10:
    Czy realizowaliby Państwo Inwestycję, gdyby Stowarzyszenie lub Inwestor nie
    partycypowali w jej kosztach? Innymi słowy, czy Inwestycja zostanie zrealizowana w
    związku z zadeklarowanymi wpłatami?
    Odpowiedź:
    Gmina zrealizowałaby Inwestycję również gdyby nie otrzymała partycypacji finansowej od
    Stowarzyszenia i Inwestora.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym po stronie Gminy ma / będzie
    miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu VAT, niekorzystająca ze zwolnienia od
    VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym po stronie Gminy nie ma / nie
    będzie miała miejsca czynność podlegająca opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za
    odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących

    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wskazany wyżej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi implementację do krajowego
    porządku prawnego art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1, ze
    zm.; dalej: Dyrektywa), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz
    inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z
    działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy
    publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z
    takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie
    działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych
    działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do
    znaczących zakłóceń konkurencji.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej
    ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg,
    ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (pkt 2 powyższego przepisu).
    Realizacja przez Gminę Inwestycji ma na celu zaspokojenie potrzeb wspólnoty w zakresie
    dróg publicznych. Po zakończeniu realizacji Inwestycji majątek powstały w jej ramach
    będzie ogólnodostępny dla podmiotów trzecich, zatem nie tylko Stowarzyszenie czy
    Inwestor będą mogli korzystać z powstałej infrastruktury. W konsekwencji, Gmina
    realizując Inwestycję nie działa / nie będzie działała w charakterze podatnika VAT, lecz
    wykonuje / będzie wykonywała zadania wynikające z ustawy o samorządzie gminnym na
    potrzeby społeczności lokalnej. Powyższe wynika także z definicji pojęcia „inicjatywa
    lokalna” zawartej w przepisach ustawy o działalności pożytku publicznego – w myśl
    bowiem art. 2 pkt 4 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o inicjatywie lokalnej –
    rozumie się przez to formę współpracy jednostek samorządu terytorialnego z ich
    mieszkańcami, w celu wspólnego realizowania zadania publicznego na rzecz społeczności
    lokalnej.
    Z cytowanej powyżej definicji odpłatnego świadczenia usług wynika, że ma ona charakter
    dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności
    opodatkowania VAT transakcji wykonywanych przez podatników w ramach działalności
    gospodarczej, zgodnie z ogólnym założeniem, że opodatkowanym świadczeniem usług
    jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została
    wymieniona jako dostawa towarów.
    Aby uznać dane świadczenie za usługę w rozumieniu ustawy o VAT istotne jest spełnienie
    łącznie następujących warunków:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że dane czynności podlegają opodatkowaniu VAT,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy wykonaniem czynności (przez podatnika tego

    podatku w ramach takiej czynności) a otrzymanym świadczeniem wzajemnym w ten
    sposób, że otrzymane kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną
    usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego i są wypłacane w konsekwencji
    wykonania świadczenia lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie powinno być
    należne za wykonanie świadczenia.
    W konsekwencji, czynność podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym, związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie. Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał).
    Przykładowo, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear
    Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że
    określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i
    jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy
    odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością,
    która miała być opodatkowana VAT.
    Podobnie w orzeczeniu TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma
    przeciwko inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, Trybunał podkreślił, że usługi
    świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne,
    przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość
    przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
    Należy zatem stwierdzić, że aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi
    istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem, i w zamian za
    wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni
    związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to,
    że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi
    wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem pod
    pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć
    należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do
    żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że w sytuacji Gminy nie dojdzie do
    przeniesienia przez Gminę na rzecz Stowarzyszenia ani Inwestora prawa do
    rozporządzania jak właściciel drogami publicznymi, jak Gmina bowiem wskazała w opisie
    stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego majątek powstały w ramach Inwestycji będzie
    stanowił własność Gminy. Zatem nie można uznać, że po stronie Gminy ma miejsce
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT.
    Ponadto, w ocenie Gminy, nie sposób twierdzić, że czynność ta stanowi wskazane w art. 8
    ustawy o VAT odpłatne świadczenie usług przez Gminę na rzecz Stowarzyszenia ani
    Inwestora, w związku z partycypacją w kosztach Inwestycji. W opinii Gminy, w tym
    przypadku nie istnieje / nie będzie istniał bowiem żaden związek pomiędzy jakimkolwiek
    konkretnym świadczeniem a otrzymanymi środkami pieniężnymi. Powyższe potwierdza
    fakt, że przebudowana w ramach Inwestycji infrastruktura jest / będzie ogólnodostępna
    dla lokalnej społeczności, zatem nie tylko Stowarzyszenie lub Inwestor mogą z niej
    korzystać. Gmina realizując Inwestycje działa / będzie działała bowiem w ramach reżimu
    publicznoprawnego, tj. będzie wykonywać swoje zadania własne wynikające z ustawy o
    samorządzie gminnym. Co więcej, partycypacja finansowa inicjatora w kosztach inwestycji

    realizowanej w ramach inicjatywy lokalnej wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o
    działalności pożytku publicznego. Ponadto, Gmina nie otrzymuje od Inwestora
    jakichkolwiek środków finansowych na Inwestycję.
    Jak Gmina wskazała powyżej, zgodnie z Dyrektywą, przesłanką wskazującą na konieczność
    opodatkowania VAT czynności realizowanych przez podmioty prawa publicznego jest
    znaczące naruszenie konkurencji. Nie można uznać jednak, iż Gmina działałaby w sposób
    istotnie naruszający konkurencję, w przypadku wyłączenia z opodatkowania VAT
    czynności przebudowy dróg, w kosztach których partycypuje Stowarzyszenie. Gmina w
    takim przypadku wykonuje bowiem przypisane jej na wyłączność przepisami prawa
    zadania z zakresu budowy / modernizacji dróg publicznych.
    Powyższe stanowisko Gminy potwierdza przykładowo wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 października 2017 r., sygn. III SA/GI 742/17, w
    którego uzasadnieniu sąd wskazał, że:
    „nie sposób aktywności Gminy w zakresie udostępniania kanałów technologicznych
    klasyfikować jako konkurencyjnej wobec działań w tej samej sferze, podejmowanych
    przez przedsiębiorców. Nie istnieje bowiem „byt równoległy” – sfera przedsiębiorczości,
    w której udostępnianie kanałów technologicznych odbywa się na zasadach działalności
    gospodarczej. Musiałoby to dotyczyć dróg prywatnych lub innych niż drogi
    nieruchomości gruntowych, a zasady doświadczenia życiowego wskazują na to, że
    przypadki takie - o ile w ogóle mają miejsce - są niezwykle rzadkie. W tej sytuacji, nie
    sposób mówić o zaburzeniu, a już zwłaszcza o istotnym zaburzeniu konkurencji w
    wyniku pozostawienia poza sferą opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    władczego udostępniania przez gminy kanałów technologicznych, usytułowanych w
    gminnych drogach publicznych. Dlatego, w przekonaniu Sądu należy przyjąć, że władcze
    udostępnienie kanału technologicznego w drodze gminnej pozostaje poza zakresem
    podmiotowo-przedmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług”.
    Powyższe stanowisko sądu zostało podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 15 października 2021 r., sygn. I FSK 406/18.
    W konsekwencji, w przedmiotowym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym nie można
    wskazać określonych działań stanowiących po stronie Gminy odpłatne świadczenie usług
    w rozumieniu ustawy o VAT. Nie sposób więc twierdzić, że powyższe działania w zakresie
    Inwestycji powodują wystąpienie obustronnych, wzajemnych świadczeń, które stanowią
    świadczenie usług.
    Opodatkowaniu VAT, co do zasady podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem
    jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług. Opodatkowaniu VAT
    podlegają również czynności zrównane z odpłatnymi świadczeniami.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych, oraz
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.

    W ocenie Gminy, przywołany powyżej przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, odpowiednio w
    pkt 1 oraz pkt 2 odnosi się do „nieodpłatnego świadczenia usług” przez podatnika. W
    ocenie Gminy, w ramach realizacji Inwestycji Gmina nie występuje w charakterze
    podatnika VAT, lecz jako organ władzy publicznej realizujący nieodpłatnie zadania własne z
    zakresu spraw dotyczących dróg. W konsekwencji, przedmiotowy obszar działalności
    Gminy, tj. wykonywanie zadań własnych w oparciu o reżim publicznoprawny, nie może być
    podstawą do zastosowania wobec Gminy art. 8 ust. 2 pkt 1 ani art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o
    VAT. W konsekwencji, zdaniem Gminy, nie można twierdzić, iż po jej stronie występuje
    nieodpłatne świadczenie usług opodatkowane VAT na rzecz Inwestora.
    Powyższe stanowisko Gminy potwierdza również przykładowo interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. 0112-KDIL2-
    3.4012.437.2019.3.WB, w której organ stwierdził, że:
    „w analizowanym przypadku wpłaty Mieszkańców dotyczą w istocie partycypacji przez
    nich w kosztach budowy sieci wodno-kanalizacyjnej. Nie stanowi natomiast
    wynagrodzenia należnego Gminie z tytułu jakiegokolwiek świadczenia na rzecz
    Mieszkańców. Powyższe wynika z faktu, że wybudowana infrastruktura pozostaje
    własnością Gminy, Mieszkańcy nie mają do niej prawa, ani do poniesionych nakładów
    na jej wybudowanie. Co więcej nie mogą z niej korzystać, gdyż aby było to możliwe
    muszą we własnym zakresie wybudować przyłącza wodno-kanalizacyjne. Ponadto,
    partycypacja Mieszkańców w kosztach budowy sieci wodno-kanalizacyjnej nie wynika z
    jakichkolwiek ciążących na nich obowiązkach, udział w kosztach budowy sieci jest
    dobrowolny. Obowiązek budowy sieci wodno-kanalizacyjnej na terenie Gminy leży po
    stronie Gminy, jako podmiotu realizującego zadania wynikające z ustawy o samorządzie
    gminnym. Sam fakt przekazania środków pieniężnych przez Mieszkańców jest
    rozliczeniem wyłącznie finansowym, niezwiązanym z dostawą towarów, czy
    świadczeniem usług na rzecz Mieszkańców. Podsumowując, w związku z budową przez
    Gminę sieci wodno-kanalizacyjnej, nie dojdzie do wykonania przez Gminę na rzecz
    Mieszkańców jakiegokolwiek świadczenia (dostawy towarów czy świadczenia usług),
    tym samym opłaty wnoszone przez Mieszkańców nie stanowią/nie będą stanowić
    wynagrodzenia, lecz tylko partycypację w kosztach inwestycji. W analizowanej sytuacji
    nie wystąpiła/nie wystąpi zatem czynność podlegająca opodatkowaniu VAT.”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Gminy, w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu
    przyszłym po stronie Gminy nie ma / nie będzie miała miejsca czynność podlegająca
    opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT) reguluje ustawa z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.),
    zwana dalej „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
    • odbiorca (nabywca) usługi, oraz
    • podmiot świadczący usługę.
    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być odpłatna, czyli dokonana za
    wynagrodzeniem. O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można mówić w sytuacji,
    gdy:
    • istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
      wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,
    • wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,
    • związek, o którym mowa powyżej, ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
      można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Kwestia odpłatności była niejednokrotnie rozpatrywana przez TSUE.
    Jak zauważył Trybunał w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear
    Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise:
      „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
      zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto
      odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.
    Natomiast w wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE wskazał, że:
      „czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
      między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
      wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
      faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W orzeczeniu z 5 lutego 1981 r., w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financiën
    przeciwko Association coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA” Trybunał
    stwierdził, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę
    opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę.
    Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia
    wzajemnego.
    Zatem z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w
    sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje
    stosowny związek.
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem, aby została ustalona lub
    dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać
    postać rzeczową (zapłata w innym towarze lub usłudze) albo mieszaną (zapłata w części
    pieniężna i w części rzeczowa). Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,

    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Odpłatnością jest więc także, np. otrzymanie udziałów spółki, które jest dla wnoszącego
    aport pewną wymierną korzyścią.
    Z przytoczonego orzecznictwa TSUE można wyprowadzić następujące warunki dotyczące
    uznania czynności za odpłatne świadczenie usług:
    • musi istnieć usługa, a więc określone zachowanie usługodawcy na rzecz usługobiorcy,
    • usługa musi mieć beneficjenta (konsumenta); oznacza to, że usługa musi wiązać się z
      powstaniem określonej i bezpośredniej korzyści po stronie usługobiorcy,
    • musi istnieć odpłatność, czyli wynagrodzenie za usługę; istotne przy tym jest, aby istniał
      bezpośredni związek między zapłaconym wynagrodzeniem a wykonaną usługą.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność podlegała opodatkowaniu,
    musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
    • inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
    • mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to
    czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Art. 15 ust. 6 ustawy jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,

      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej także: „TSUE”) dokonując wykładni art.
    13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wielokrotnie wskazywał, że dla zastosowania ww.
    przepisu, konieczne jest spełnienie łącznie dwóch warunków – działalność musi być
    wykonywana przez podmiot prawa publicznego i musi być ona wykonywana jako organ
    władzy publicznej (m.in. wyroki w sprawach C#202/90 i C-288/07). Odnosząc się do drugiej
    z wymienionych przesłanek, TSUE stwierdził, że działalnością wykonywaną w charakterze
    organu władzy publicznej w rozumieniu tego przepisu jest działalność wykonywana przez
    podmioty prawa publicznego w ramach właściwego dla nich reżimu prawnego, z
    wyłączeniem tej działalności, która jest wykonywana przez nie na tych samych warunkach
    prawnych, co prywatni przedsiębiorcy (np. wyroki C-107/84, 235/85, C-446/98, C-288/07, C-
    260/98, C-408/97).
    W wyroku C-4/89 Trybunał stwierdził ponadto, że jedynym kryterium pozwalającym na
    rozróżnienie dwóch rodzajów działalności, tj. wykonywanych w oparciu o reżim
    publicznoprawny lub prywatnoprawny, jest sposób ich traktowania przez prawo
    poszczególnych państw członkowskich.
    W innym ze swych orzeczeń (C-430/04) TSUE przypomniał, że art. 4 (5) VI Dyrektywy służy
    zapewnieniu przestrzegania zasady neutralności podatkowej, która sprzeciwia się w
    szczególności temu, aby świadczenie podobnych usług, które są względem siebie
    konkurencyjne, było traktowane w różny sposób z punktu widzenia podatku VAT (wyrok w
    sprawie C-498/03). Skoro bowiem sformułowanie „w charakterze władzy publicznej”
    nawiązuje do sposobu wykonywania działalności, a art. 4 (5) warunkuje wyłączenie z
    opodatkowania od okoliczności, jaką jest wykonywanie działalności w charakterze władzy
    publicznej, to zakresem wyłączenia objęta jest działalność, której wykonywanie poddane
    jest przepisom prawa publicznego, a nie prawa prywatnego.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Gmina działa w charakterze podatnika podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i
    na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej
    w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie zasadne jest również odwołanie się do zapisów ustawy z dnia 21
    marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889).

    Art. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Art. 8 ust. 1-3 ustawy o drogach publicznych:
      1. Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do
        żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej
        drogi, są drogami wewnętrznymi.
      2. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg
        wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest
        zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
      3. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na
        którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego
        terenu.
    Art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
      1. Budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową
        należy do inwestora tego przedsięwzięcia.
      2. Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg, o których mowa w ust. 1,
        określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej.
    Z opisu sprawy wynika, że zawarli Państwo umowę ze Stowarzyszeniem (...) (dalej:
    Stowarzyszenie), będącym inicjatorem przebudowy drogi ul. A. i ul. B. – etap I w
    miejscowości C. na długości odcinków ok. 250 m (dalej: Inwestycja) w ramach inicjatywy
    lokalnej. Stowarzyszenie umotywowało potrzebę realizacji Inwestycji potrzebami
    społecznej lokalności, tj. mieszkańców Gminy zamieszkujących przy ulicach objętych
    Inwestycją w zakresie ułatwienia dojazdu do miejsc ich zamieszkania. Na podstawie
    umowy Stowarzyszenie zobowiązało się do partycypowania w kosztach Inwestycji w
    kwocie (...) PLN – przekaże tę kwotę na Państwa rachunek bankowy. Ze swojej strony
    zobowiązali się Państwo do wyłonienia wykonawcy Inwestycji (przeprowadzenia
    postępowania przetargowego).
    W ramach Inwestycji przebudowane zostaną drogi wewnętrzne gminne. Inwestycja
    obejmuje w szczególności przebudowę dróg wraz z ich dowiązaniem do dróg

    sąsiadujących, budowę systemu odwodnienia projektowanego układu komunikacyjnego,
    wyniesienie czasowej i stałej organizacji ruchu, wykonanie zjazdów, wykonanie i
    pielęgnację zieleni niskiej. Infrastruktura drogowa powstała w ramach realizacji Inwestycji
    będzie Państwa własnością. Będą ją Państwo udostępniać nieodpłatnie na rzecz lokalnej
    społeczności – z infrastruktury nie będzie korzystać wyłącznie Stowarzyszenie. Nie będą
    Państwo pobierać żadnych opłat za korzystanie z infrastruktury drogowej powstałej w
    ramach Inwestycji.
    Ponadto zawarli Państwo umowę z Inwestorem inwestycji niedrogowej, polegającej na
    budowie dwóch budynków mieszkalnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej. Z
    inwestycji niedrogowej realizowanej przez Inwestora wynika konieczność realizacji
    dojazdu do działki objętej Inwestycją niedrogową.
    W ramach umowy z Inwestorem zobowiązali się Państwo do:
    1) nieodpłatnego udostępnienia pasa drogowego w celu realizacji robót,
    2) wyrażenia zgody na lokalizację zjazdów (4 zjazdy w tym dwa podwójne) z działki
      drogowej nr 1 (ul. A.), obręb C., celem obsługi komunikacyjnej Inwestycji niedrogowej,
    3) wyrażenia zgody na obsługę placu budowy Inwestycji niedrogowej, z zastrzeżeniem
      możliwych czasowych ograniczeń dla pojazdów ciężarowych wynikających ze stanu
      technicznego drogi i uciążliwości dla mieszkańców,
    4) utrzymania i konserwacji odcinka drogi gminnej wewnętrznej ul. A.
    Z kolei Inwestor zobowiązał się do przekazania środków pieniężnych w kwocie (...) PLN na
    rzecz Stowarzyszenia na potrzeby realizacji Inwestycji w ramach inicjatywy lokalnej – jest
    to jego dobrowolne zobowiązanie. Stowarzyszenie przekaże Państwu środki pieniężne
    otrzymane uprzednio od Inwestora Inwestycji niedrogowej na realizację Inwestycji. Środki
    otrzymane od Inwestora Inwestycji niedrogowej są to dodatkowe środki, nieujęte w
    kwocie (...) zł od Stowarzyszenia.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania czynności wykonania przebudowy drogi w
    związku z otrzymaniem kwoty partycypacji od Stowarzyszenia oraz w związku z umową
    zawartą z Inwestorem inwestycji niedrogowej.
    Co do zasady, sama czynność przekazania środków finansowych nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych, o ile nie
    pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług lub dostawy
    towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu przepisów ustawy.
    Aby między podmiotami doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy przekazaną zapłatą a
    wykonanym świadczeniem. Przekazana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia – wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Wskazali Państwo, że Inwestycja, którą będą Państwo realizować – przebudowa drogi ul.
    A. i ul. B. – etap I w miejscowości C. na długości odcinków ok. 250 m – dotyczyć będzie
    drogi wewnętrznej, zatem w sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 i 2
    ustawy o drogach publicznych.
    Partycypacja Stowarzyszenia i Inwestora inwestycji niedrogowej w kosztach realizacji
    Inwestycji będzie dobrowolna, ponieważ żadne przepisy nie obligują tych podmiotów do
    dokonywania wpłat na Państwa rzecz z tytułu realizowanej Inwestycji. Z wniosku nie
    wynika, aby powyższe wpłaty miały być zapłatą na Państwa rzecz wynagrodzenia za
    jakiekolwiek świadczenie wzajemne.
    Infrastruktura drogowa powstała w ramach realizacji Inwestycji będzie Państwa
    własnością, którą będą Państwo udostępniać nieodpłatnie na rzecz lokalnej społeczności.
    Nie będą Państwo pobierać żadnych opłat za korzystanie z powstałej w ramach Inwestycji
    infrastruktury drogowej.

    Z wniosku wynika również, że potrzeba realizacji Inwestycji wynika z potrzeb społecznej
    lokalności – mieszkańców Gminy zamieszkujących przy ulicach objętych Inwestycją w
    zakresie ułatwienia dojazdu do miejsc ich zamieszkania. Realizacja Inwestycji wpisuje się
    zatem w zakres zadań własnych gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    samorządzie gminnym.
    W konsekwencji w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym czynność
    przekazania środków finansowych przez Stowarzyszenie i Inwestora inwestycji
    niedrogowej za pośrednictwem Stowarzyszenia w związku z realizacją przez Państwa
    Inwestycji nie stanowi / nie będzie stanowić zapłaty za czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Wpłaty, które Państwo otrzymają od ww. podmiotów w
    związku z realizacją Inwestycji, nie mieszczą się / nie będą się mieścić w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, i w konsekwencji nie
    podlegają /nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z
    opisem sprawy przedstawionym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność. Jeśli w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.