Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.48.2025.1.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Brak obowiązku dokonania korekt podstawy opodatkowania
wykazanych na fakturach dokumentujących sprzedaż Usługi
na rzecz Kontrahenta w związku z dokonywaną korektą
rentowności oraz dokumentowanie korekty rentowności
Usługi przy pomocy not księgowych lub innych dokumentów
księgowych niestanowiących faktur/faktur. korygujących.
Słowa kluczowe: korekta
noty-nota księgowa
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku obowiązku dokonania korekt podstawy opodatkowania wykazanych na
    fakturach dokumentujących sprzedaż Usługi na rzecz Kontrahenta w związku z
    dokonywaną korektą rentowności oraz dokumentowania korekty rentowności Usługi przy
    pomocy not księgowych lub innych dokumentów księgowych niestanowiących faktur
    /faktur korygujących.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą z siedzibą w Polsce (dalej
    „Spółka” lub „Wnioskodawca”). Spółka jest zarejestrowana na VAT w Polsce, posiada
    siedzibę oraz stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Zgodnie z przyjętym modelem biznesowym prowadzi działalność gospodarczą obejmującą
    w szczególności: produkcję sztucznej biżuterii i wyrobów podobnych, produkcję wyrobów
    jubilerskich i podobnych oraz działalność usługową związaną z produkcją biżuterii i
    wyrobów jubilerskich (przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Spółki jest
    Produkcja sztucznej biżuterii i wyrobów podobnych- PKD 32.13.Z).
    Głównym kontrahentem Wnioskodawcy jest spółka z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej
    jako „Kontrahent”), z którą to łączy Wnioskodawcę umowa o stałej współpracy. Kontrahent
    jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą. Kontrahent nie posiada w Polsce stałego
    miejsca prowadzenia działalności, nie jest polskim podatnikiem VAT. Kontrahent prowadzi
    sprzedaż produktów na rzecz osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terenie
    Unii Europejskiej w szczególności w Niemczech, Austrii oraz Wielkiej Brytanii, a także poza
    granicami UE (m.in. Szwajcaria).
    Zgodnie z przyjętym modelem biznesowym Spółka świadczy na rzecz Kontrahenta usługę
    kompleksową (dalej jako „Usługa”), na którą składa się zespół czynności polegających na:
      1. odbiorze od klientów Kontrahenta materiału organicznego (w szczególności mleka
        ludzkiego),
      2. artystycznego, zgodnego z zamówieniem, połączenia przesłanego materiału
        organicznego z surowcem (żywicą jubilerską), przy wykorzystaniu opatentowanej
        technologii,
      3. ręcznego osadzenia połączonych produktów w oprawie wykonanej z metali
        szlachetnych.
      4. wykonaniu zdjęć dokumentacyjnych dla klientów Kontrahenta i zdjęć artystycznych
        na potrzeby marketingowe Kontrahenta,

      5. zapakowaniu produktu w opakowania zgodne z wzorcem przekazanym przez
        Kontrahenta,
      6. przesłaniu zapakowanego produktu bezpośrednio do klientów Kontrahenta za
        pośrednictwem polskiego operatora pocztowego lub firmy kurierskiej.
    Usługa jest wykonywana na materiale powierzonym przez Kontrahenta. Na podstawie
    ustaleń między Spółką a Kontrahentem określono sposób ustalania wynagrodzenia za
    świadczenie usługi kompleksowej polegający na tym, że za świadczenie na rzecz
    Kontrahenta Spółce przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej jako suma
    wszystkich kosztów poniesionych w związku z wykonaniem Usługi, która powiększona
    zostanie o marżę w wysokości 10% (dalej jako „Zakładany poziom rentowności”). Spółki
    określiły, że tak określona marża stanowić będzie marżę rynkową, dzięki czemu
    wynagrodzenie za usługę kompleksową będzie zgodne z zasadą ceny rynkowej i osiągnięty
    zostanie Zakładany poziom rentowności. Koszty poniesione w związku z wykonaniem
    Usługi zostaną ustalone z uwzględnieniem kosztów zaangażowania poszczególnych
    aktywów oraz personelu w świadczone na rzecz Kontrahenta Usługi. Oznacza to, że Spółka
    obliczać będzie koszty dla usługi kompleksowej w sposób odpowiadający rzeczywistemu
    zaangażowaniu dla potrzeb świadczonej przez Spółkę Usługi.
    Strony ustaliły, że wynagrodzenie za świadczenie Usługi płatne będzie miesięcznie z dołu,
    na podstawie faktury VAT z 14-dniowym terminem płatności. Wynagrodzenie za usługę nie
    zostanie powiększone o podatek od towarów i usług, bowiem miejscem świadczenia usług
    w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest co do zasady miejsce, w którym
    podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Miejscem
    świadczenia usług na rzecz Kontrahenta jest miejsce, posiada on siedzibę działalności
    gospodarczej (Wielka Brytania). Do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu
    świadczonej usługi zobowiązany jest Kontrahent. Weryfikacja Zakładanego poziomu
    rentowności osiąganego przez Spółkę w związku ze świadczeniem na rzecz Kontrahenta
    Usług następować będzie na koniec roku kalendarzowego (ostatni tydzień grudnia danego
    roku kalendarzowego) po obliczeniu wszystkich kosztów poniesionych w związku z
    wykonaniem Usługi za okres danego roku i określenia poziomu uzyskanej rentowności.
    Jeżeli na podstawie weryfikacji rzeczywiście osiągniętej przez Spółkę rentowności na
    świadczeniu na rzecz Kontrahenta Usługi okaże się, że nie osiągnięto Zakładanego
    poziomu rentowności na skutek zwiększenia się kosztów, wówczas pomiędzy Stronami
    dokonywane jest rozliczenie polegające na konieczności dokonania korekty rentowności
    pozwalającej na osiągnięcie Zakładanego poziomu rentowności, co nastąpi każdorazowo
    w formie dokumentu księgowego wystawionego zgodnie z aktualnie obowiązującymi
    przepisami podatkowymi i rachunkowymi (dalej jako „Korekta rentowności”).
    Korekta rentowności będzie miała jedynie charakter korekty in plus, co oznacza, że jeśli
    zostanie osiągnięty Zakładany poziom rentowności Spółka nie będzie dokonywała żadnych
    korekt. Jeśli natomiast osiągnięta marża będzie niższa niż Zakładany poziom rentowności,
    Spółka będzie dokonywała korekty wynagrodzenia celem osiągnięcia Zakładanego
    poziomu rentowności. Korekta rentowności dotyczyć będzie całokształtu świadczonej
    przez Spółkę Usługi, za którą Spółką osiąga wynagrodzenie od Kontrahenta. Korekta
    rentowności przy tym nie będzie dotyczyła konkretnych pojedynczych korekt transakcji
    świadczenia usług. Korekta rentowności będzie się odnosiła do dochodowości obliczanej
    dla całości współpracy realizowanej w danym roku finansowym między Spółką a
    Kontrahentem, obejmującej świadczenie Usługi. Korekta rentowności nie będzie się
    odnosiła do konkretnych lub pojedynczych wybranych faktur dokumentujących
    świadczenie Usługi i będzie dotyczyła całości świadczonej przez Spółkę Usługi na rzecz
    Kontrahenta. Korekta rentowności nie będzie się wiązała ze świadczeniem jakichkolwiek
    czynności Spółki na rzecz Kontrahenta.
    Pytania

      1. Czy w związku z dokonywaną Korektą rentowności w opisanym zdarzeniu przyszłym
        Spółka będzie zobowiązana do dokonania korekt podstawy opodatkowania
        wykazanych na fakturach dokumentujących sprzedaż Usługi na rzecz Kontrahenta?
      2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym prawidłowe będzie dokumentowanie
        przez Spółkę korekty rentowności Usługi przy pomocy not księgowych lub innych
        dokumentów księgowych niestanowiących faktur VAT/ faktur korygujących?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Ad. 1
    W związku z dokonywaną Korektą rentowności w opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka
    nie będzie zobowiązana do dokonania korekty podstawy opodatkowania wykazanych na
    pierwotnie wystawionych fakturach dokumentujących sprzedaż Usługi. Zdaniem
    Wnioskodawcy Korekta rentowności pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług.
    Ad. 2
    Dokonywana Korekta rentowności powinna zostać udokumentowana notą księgową lub
    innym dokumentem księgowym, nie zaś fakturą VAT, czy fakturą korygującą.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako „ustawa o VAT)
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przepis ten określa zamknięty katalog przedmiotów opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    W art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, ustawodawca zdefiniował pojęcie świadczenia usług,
    wskazując, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z kolei zgodnie z ust. 2 wskazanego przepisu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych

        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Wskazana definicja wskazuje zatem na bardzo szerokie rozumienie „świadczenia usług”,
    bowiem jest nim każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
        o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
        warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
        normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
        prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
        jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
        komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
        spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
        własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
        mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
        przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
        własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Ponadto przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez
    podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części,
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
        tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok w sprawie C-154
    /80 - Staatssecretaris van Financien przeciwko Cooperative Aadappelenbewaarplaats GA,

    C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and
    Excise, C-16/93 - R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden czy C-
    277/05 Societe thermale d'Eugenie-les-Bains przeciwko Ministere de l'Economie, des
    Finances et de l'Industrie) można wyodrębnić cechy charakterystyczne usługi na gruncie
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej. Niewątpliwie zatem, by daną czynność można uznać za
    „świadczenie usług” konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
      1) jasne określenie stron świadczenia- podmiot świadczący usługę i konkretny
        nabywca,
      2) świadczenie wynika ze stosunku prawnego łączącego strony, a istniejąca relacja
        prawna określa świadczenie wzajemne,
      3) istnieje bezpośredni związek między świadczoną usługą a należnym
        wynagrodzeniem (precyzyjnie określone wynagrodzenie stanowiące korzyść
        świadczącego usługę i wyrażalne w pieniądzu),
      4) świadczona jest określona usługa- konkretne, zindywidualizowane świadczenie,
        niebędące dostawą towaru w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Odnosząc powyższe przesłanki do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy
    zauważyć, że dokonanie Korekty rentowności przez Wnioskodawcę nie sposób
    zakwalifikować jako dostawę towaru czy świadczenie usługi. Dokonanie Korekty
    rentowności nie wiąże się z żadnym świadczeniem przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, ani
    także z żadnym świadczeniem wzajemnym. Celem takiej Korekty jest wyłącznie
    konieczność osiągnięcia określonego poziomu dochodowości opartego na dokonywanej
    analizie porównawczej. Spółka na podstawie przewidywanych kosztów ustalać będzie na
    początku danego roku kalendarzowego określony poziom marży, zgodny z zasadą ceny
    rynkowej. Następnie co roku dokonywana będzie weryfikacja osiągnięcia zakładanego
    poziomu rentowności Usługi po analizie faktycznie poniesionych przez Spółkę kosztów w
    odniesieniu do świadczonej Usługi. Wskutek takiej analizy może się okazać, że pojawiły się
    nieprzewidziane na początku roku koszty, w efekcie czego istnieje konieczność dokonania
    odpowiedniej Korekty rentowności. Korekta ta nie ma na celu korekty ceny za świadczoną
    usługę, a korekty dochodowości, która, jako niespełniająca przesłanek uznania ją za
    „świadczenie usług”, winna pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT.
    Stanowisko takie przedstawił także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    następujących interpretacjach podatkowych:
      1) interpretacji indywidualnej z 01.02.2018 r. 0111-KDIB3-1.4012.798.2017.1.MP - w
        której wskazano m.in. że „skoro otrzymywane lub wypłacane przez Spółkę
        Wyrównanie poziomu rentowności nie odnosi się do konkretnych faktur,
        poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych (nie ma
        bezpośredniego przełożenia na ceny produktów), to dokonana lub otrzymana przez
        Spółkę płatność będąca korektą poziomu rentowności, nie będzie powodowała
        korekty rozliczeń dotyczących sprzedaży towarów do Podmiotów powiązanych (...).
        Zatem czynność polegająca na otrzymaniu przez Spółkę od danego Podmiotu
        powiązanego albo przekazaniu przez Spółkę danemu Podmiotowi powiązanemu
        (również w formie potrącenia wzajemnych wierzytelności) kwoty pieniężnej
        stanowiącej Wyrównanie cen transferowych (w dół lub w górę) do ustalonego,
        rynkowego poziomu rentowności, jaką powinien osiągnąć dany Podmiot
        powiązany, nie będzie stanowić czynności opodatkowanej VAT”;
      2) interpretacji indywidualnej z 25.06.2021 r. 0112-KDIL1-3.4012.143.2021.2.MR - w
        której wskazano m.in. że „Zbyt niska lub zbyt wysoka marża, do której odnosi się
        korekta dochodowości może być wynikiem podwyższenia lub obniżenia kosztów
        produkcji, a nie błędu czy pomyłki. Charakter i potrzeba dokonania korekty
        uzasadnione są jedynie dążeniem stron do zachowania warunków wzajemnej

        współpracy handlowej na zasadach zgodnych z pełnioną funkcją, zaangażowanymi
        aktywami i ponoszonym ryzykiem. W związku z powyższym, wysokość płatności nie
        jest i nie może być uznana za wynikającą z błędu. Ceny usług stosowane w
        stosunkach zobowiązaniowych są bowiem ustalane przy użyciu odpowiednich,
        profesjonalnych analiz, które bazują na znacznej ilości zmiennych, co do zasady
        wykluczając błąd. Z kolei podwyższenie lub obniżenie dochodowości jest wynikiem
        czynników zewnętrznych, takich, np. jak inflacja, które obiektywnie jako czynniki
        zewnętrzne nie mogą wynikać z błędu. W efekcie dokonywania korekt
        dochodowości w oderwaniu od konkretnej transakcji lub zbioru takich transakcji,
        Spółka dokumentuje te czynności bez odniesienia do konkretnych faktur,
        poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych. Odwołanie
        takie byłoby sztuczne i nieuzasadnione. Strony nie chcą obniżać/podwyższać cen
        stosowanych między nimi, ale zmierzają do ustalenia dochodowości Stron (w całości
        za okres rozliczeniowy) na poziomie zgodnym z pełnioną funkcją, zaangażowanymi
        aktywami i ponoszonym ryzykiem w podziale na oba przepływy transakcyjne
        pomiędzy Stronami: dostawę towarów i świadczenie usług dystrybucji, bez
        wyszczególniania poszczególnych towarów czy rodzajów usług. Biorąc pod uwagę
        powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, dokonane płatności powinny być
        dokumentowane w formie dokumentów księgowych (np. not księgowych)”.
      3) interpretacji indywidualnej z 28.02.2024 r. 0111-KDIB3-1.4012.947.2023.4.IK - w
        której wskazano m.in. że „Należy zatem stwierdzić, że skoro dokonywana korekta
        rentowności nie będzie odnosiła się do konkretnego świadczenia z konkretnego
        okresu rozliczeniowego oraz nie będzie powodowała zmiany indywidualnych cen
        sprzedawanych usług, to dokonywana korekta rentowności stanowi zdarzenie
        niemające wpływu na rozliczenie podatku VAT (.). Tym samym ww. korekta
        rentowności nie będzie stanowić wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu
        ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
        ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, jak również nie stanowi wynagrodzenia za
        dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, a tym samym będzie
        zdarzeniem niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT”.
    Stanowisko takie przedstawił również Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych w
    zakresie cen transferowych z 31 marca 2021 r. nr 2 (s. 15), wskazując, że „w sytuacji gdy
    korekta cen transferowych nie powoduje zmiany wynagrodzenia z tytułu dokonanych
    transakcji - konkretnych dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotów
    powiązanych - natomiast ma na celu dostosowanie poziomu rentowności spółki do
    poziomu rynkowego, taka korekta pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem
    VAT, tj. nie podlega temu podatkowi. W konsekwencji nie jest dokumentowana fakturą
    VAT”.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b.
    Z kolei w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem
    ust. 2, 3 i 5, art. 30a- 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Podstawę tę, w myśl ust. 10 powołanego przepisu, obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Z kolei, w myśl art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      3) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
        1 pkt 4,
      4) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z powyższego wynika, że konieczność wystawienia przez podatnika faktury korygującej
    istnieje w określonych w ustawie przypadkach tj. w przypadku zmiany podstawy
    opodatkowania lub kwoty podatku wskazanego w fakturze, dokonania zwrotu towarów i
    opakowań, dokonania zwrotu całości lub części zapłaty lub też stwierdzenia pomyłki w
    jakiejkolwiek pozycji faktury.
    Z kolei zmiana podstawy opodatkowania następuje w sytuacji udzielenia po dokonaniu
    sprzedaży opustów i obniżek cen, zwrotu towarów i opakowań, zwrócenia całości lub
    części zapłaty przed dokonaniem sprzedaży, czy zwrotu kwot dotacji, subwencji i innych
    dopłat o podobnym charakterze.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie stosowania
    Korekty rentowności stwierdzić należy, że mechanizm ten zakłada jedynie osiągnięcie
    zakładanego poziomu rentowności na potrzeby zachowania rynkowego charakteru
    transakcji. Następuje to w oderwaniu od wynagrodzenia za świadczenie Usługi. Na
    osiągnięty poziom rentowności usługi wpływa szereg czynników, często niezależnych od
    Wnioskodawcy (np. warunki ekonomiczne, nieprzewidywalne zmiany przepisów, kursy
    walutowe, itp.). Jeśli zatem te nieprzewidywane okoliczności sprawiły, że nastąpił wzrost
    kosztów w stosunku do pierwotnie zakładanych istnieje konieczność wyrównania
    rentowności tak, by transakcja miała charakter rynkowy. Korekta rentowności nie wynika z
    udzielonych po sprzedaży opustów, obniżek cen, zwróconych towarów czy opakowań, czy
    też zwrotem całości lub części zapłaty przed dokonaniem sprzedaży. Korekta rentowności

    dokonywana przez Wnioskodawcę dotyczy całości jego działalności w danym segmencie
    usług, która w danym okresie może okazać się mniej lub bardziej dochodowa niż wynikało
    to z przyjętych założeń realizujących politykę cen transferowych przyjętą przez Spółkę i
    Kontrahenta. Dopiero analiza wyniku wszystkich kosztów pozwala określić, czy w ogóle
    potrzebna jest korekta w celu osiągnięcia rynkowości transakcji.
    Zauważyć przy tym należy, że konieczność dokonania Korekty rentowności nie wynika ze
    stwierdzenia pomyłki, czy błędu Spółki. W ciągu roku kalendarzowego, za który
    dokonywana jest Korekta rentowności, Spółka i Kontrahent dokonują wzajemnych
    rozliczeń w oparciu o ceny zgodne z polityką cen transferowych przez nie przyjętą.
    Potrzeba dokonania Korekty rentowności uzasadniona jest jedynie dążeniem stron do
    zachowania warunków wzajemnej współpracy handlowej na zasadach zgodnych z
    pełnioną funkcją, zaangażowanymi aktywami i ponoszonym ryzykiem.
    Wskazane stanowisko zostało także potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 01.02.2018 r. 0111-KDIB3-1.4012.798.2017.1.MP
    - w której wskazano m.in. że „ponieważ opisana w przedmiotowej sprawie czynność
    Wyrównywania poziomu rentowności Podmiotów powiązanych będzie pozostawać poza
    zakresem opodatkowania VAT, tym samym brak będzie podstaw do wystawienia faktury
    VAT dokumentującej takie zdarzenie, bowiem - jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy -
    faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. W konsekwencji czynność
    Wyrównywania poziomu rentowności nie powinna być dokumentowana fakturą VAT”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, dokonana Korekta rentowności
    powinna być udokumentowana za pomocą dokumentów księgowych (np. not
    księgowych), nie zaś faktur VAT czy też faktur korygujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że świadczenie usług,
    co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywane odpłatnie. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miało miejsce świadczenie usług podlegające opodatkowaniu istotne
    jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu
    wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

      2) wartość zwróconych towarów i opakowań,
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
        wskazany w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób
    prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze,
    a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie
    dowodowe.
    Z kolei, art. 106j ust. 1 ustawy stanowi, że:
      W przypadku, gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z wyżej wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią
    zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura
    zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę
    korygującą wystawia się m.in. w razie podwyższenia ceny, stwierdzenia pomyłki w cenie,
    stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do
    zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez
    wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w
    celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących

    jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń
    gospodarczych.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo spółką prowadzącą działalność gospodarczą z
    siedzibą w Polsce. Jesteście Państwo zarejestrowani na VAT w Polsce, posiadają Państwo
    siedzibę oraz stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Zgodnie z przyjętym modelem biznesowym prowadzą Państwo działalność gospodarczą
    obejmującą w szczególności: produkcję sztucznej biżuterii i wyrobów podobnych,
    produkcję wyrobów jubilerskich i podobnych oraz działalność usługową związaną z
    produkcją biżuterii i wyrobów jubilerskich (przedmiotem przeważającej Państwa
    działalności gospodarczej jest Produkcja sztucznej biżuterii i wyrobów podobnych- PKD
    32.13.Z). Głównym Państwa kontrahentem jest spółka z siedzibą w Wielkiej Brytanii, z
    którą to łączy Państwa umowa o stałej współpracy. Kontrahent jest podmiotem
    powiązanym z Państwem. Kontrahent nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia
    działalności, nie jest polskim podatnikiem VAT. Kontrahent prowadzi sprzedaż produktów
    na rzecz osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terenie Unii Europejskiej w
    szczególności w Niemczech, Austrii oraz Wielkiej Brytanii, a także poza granicami UE (m.in.
    Szwajcaria). Zgodnie z przyjętym modelem biznesowym świadczą Państwo na rzecz
    Kontrahenta usługę kompleksową („Usługa”).
    Na podstawie ustaleń między Państwem a Kontrahentem określono sposób ustalania
    wynagrodzenia za świadczenie usługi kompleksowej polegający na tym, że za świadczenie
    na rzecz Kontrahenta przysługuje Państwu wynagrodzenie w wysokości określonej jako
    suma wszystkich kosztów poniesionych w związku z wykonaniem Usługi, która
    powiększona zostanie o marżę w wysokości 10% („Zakładany poziom rentowności”). Spółki
    określiły, że tak określona marża stanowić będzie marżę rynkową, dzięki czemu
    wynagrodzenie za usługę kompleksową będzie zgodne z zasadą ceny rynkowej i osiągnięty
    zostanie Zakładany poziom rentowności. Koszty poniesione w związku z wykonaniem
    Usługi zostaną ustalone z uwzględnieniem kosztów zaangażowania poszczególnych
    aktywów oraz personelu w świadczone na rzecz Kontrahenta Usługi. Oznacza to, że będą
    Państwo obliczać koszty dla usługi kompleksowej w sposób odpowiadający rzeczywistemu
    zaangażowaniu dla potrzeb świadczonej przez Państwa Usługi.
    Weryfikacja Zakładanego poziomu rentowności osiąganego przez Państwa w związku ze
    świadczeniem na rzecz Kontrahenta Usług następować będzie na koniec roku
    kalendarzowego (ostatni tydzień grudnia danego roku kalendarzowego) po obliczeniu
    wszystkich kosztów poniesionych w związku z wykonaniem Usługi za okres danego roku i
    określenia poziomu uzyskanej rentowności. Jeżeli na podstawie weryfikacji rzeczywiście
    osiągniętej przez Państwa rentowności na świadczeniu na rzecz Kontrahenta Usługi okaże
    się, że nie osiągnięto Zakładanego poziomu rentowności na skutek zwiększenia się
    kosztów, wówczas pomiędzy Stronami dokonywane jest rozliczenie polegające na
    konieczności dokonania korekty rentowności pozwalającej na osiągnięcie Zakładanego
    poziomu rentowności, co nastąpi każdorazowo w formie dokumentu księgowego
    wystawionego zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami podatkowymi i
    rachunkowymi („Korekta rentowności”).
    Zauważyć należy, że opodatkowaniu VAT podlegają tylko takie zdarzenia gospodarcze, w
    ramach których świadczeniu jednej strony (dostawie towarów bądź świadczeniu usługi)
    odpowiada świadczenie wzajemne drugiej strony, tj. odpłatność (w praktyce rozumiane
    najczęściej jako wynagrodzenie pieniężne otrzymywane w zamian za dostarczone towary
    lub wykonane usługi).
    W konsekwencji uznanie, że dane zdarzenie gospodarcze stanowić będzie czynność
    podlegającą VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, wymaga tego, aby między
    stronami doszło do powstania stosunku prawnego, w ramach którego wyraźnie określony
    zostanie:

      - przedmiot świadczenia, będący przejawem aktywności gospodarczej jednej ze stron
        (tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarem lub świadczenie usługi mogące
        stanowić działanie, powstrzymanie się od działania bądź tolerowanie czynności lub
        sytuacji),
      - wynagrodzenie stanowiące korzyść, którą ma otrzymać strona od drugiej ze stron
        będącej beneficjentem świadczenia, oraz
      - aby możliwe było stwierdzenie, że pomiędzy świadczeniami istnieje bezpośredni
        związek, pozwalający na uznanie, że świadczenia te mają wzajemny charakter.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, korekta rentowności będzie miała jedynie charakter
    korekty in plus, co oznacza, że jeśli zostanie osiągnięty Zakładany poziom rentowności nie
    będą Państwo dokonywali żadnych korekt. Jeśli natomiast osiągnięta marża będzie niższa
    niż Zakładany poziom rentowności, będą Państwo dokonywali korekty wynagrodzenia
    celem osiągnięcia Zakładanego poziomu rentowności. Korekta rentowności dotyczyć
    będzie całokształtu świadczonej przez Państwa Usługi, za którą osiągą Państwo
    wynagrodzenie od Kontrahenta. Korekta rentowności przy tym nie będzie dotyczyła
    konkretnych pojedynczych korekt transakcji świadczenia usług. Korekta rentowności
    będzie się odnosiła do dochodowości obliczanej dla całości współpracy realizowanej w
    danym roku finansowym między Państwem a Kontrahentem, obejmującej świadczenie
    Usługi. Korekta rentowności nie będzie się odnosiła do konkretnych lub pojedynczych
    wybranych faktur dokumentujących świadczenie Usługi i będzie dotyczyła całości
    świadczonej przez Państwa Usługi na rzecz Kontrahenta. Korekta rentowności nie będzie
    się wiązała ze świadczeniem jakichkolwiek Państwa czynności na rzecz Kontrahenta.
    Należy zatem stwierdzić, że skoro dokonywana korekta rentowności, o której mowa we
    wniosku:
      - nie będzie się odnosić do konkretnych pojedynczych korekt transakcji świadczenia
        Usługi, ale do dochodowości obliczanej dla całości współpracy realizowanej w
        danym roku finansowym miedzy Państwem a Kontrahentem, obejmującej
        świadczenie Usługi,
      - nie będzie się odnosiła do konkretnych lub pojedynczych wybranych faktur
        dokumentujących świadczenie Usługi i będzie dotyczyła całości świadczonej przez
        Państwa Usługi na rzecz Kontrahenta, jak również
      - nie będzie się wiązała ze świadczeniem przez Państwa jakichkolwiek czynności na
        rzecz Kontrahenta,
    to dokonywana korekta rentowności stanowi zdarzenie niemające wpływu na rozliczenia
    podatku VAT.
    Ponadto dokonywana przez Państwa korekta rentowności nie będzie wiązała się z
    czynnościami wzajemnymi - nie będzie wiązała się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony
    Kontrahenta na Państwa rzecz bądź ze strony Państwa na rzecz Kontrahenta. Zatem ww.
    korekta rentowności nie stanowi wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw.
    z art. 8 ust. 1 ustawy. Korekta rentowności nie stanowi również wynagrodzenia za
    dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W świetle powyższego, nie mają Państwo obowiązku dokonania korekt podstawy
    opodatkowania w przypadku transakcji świadczenia Usługi, gdyż w okolicznościach
    niniejszej sprawy korekta rentowności nie ma związku ze zmianą kwoty należnej z tytułu
    konkretnych pojedynczych transakcji świadczenia Usługi, ale stanowi wyrównanie
    poziomu dochodowości obliczanej dla działalności realizowanej w danym roku
    finansowym między Państwem a Kontrahentem.

    W konsekwencji, dokonywana korekta rentowności w przedstawionym opisie sprawy
    stanowi zdarzenie niemające wpływu na rozliczenia podatku VAT, w szczególności nie są
    Państwo zobowiązani do dokonania korekt podstawy opodatkowania wykazanych na
    fakturach dokumentujących sprzedaż Usługi na rzecz Kontrahenta.
    Jednocześnie mając na uwadze, że – jak wyżej stwierdzono – dokonywana przez Państwa
    korekta rentowności celem wyrównania poziomu dochodowości obliczanej dla całości
    współpracy realizowanej w danym roku finansowym między Państwem a Kontrahentem
    pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, to tym samym nie ma podstaw
    do wystawienia faktury dokumentującej takie zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b
    ust. 1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż.
    W związku z tym, przedstawiony przez Państwa sposób rozliczeń z Kontrahentem, w
    związku z dokonywaną korektą rentowności, nie powinien być dokumentowany fakturą, a
    innym dokumentem księgowym, np. notą księgową.
    Zaznaczyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), a nie przepisów dotyczących podatku VAT.
    Należy zatem wskazać, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych
    przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku
    od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.
    Tym samym, opisana we wniosku korekta rentowności może zostać udokumentowana
    notą księgową lub innym dokumentem księgowym, nie zaś fakturą, czy fakturą korygującą.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie
    mogą być rozpatrzone.
    Jednocześnie podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa
    podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania
    podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się
    wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa
    podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Państwa. Tut. Organ
    informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w
    przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji

    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.