Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-296/09-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-05-28
Teza: Jak określić wartość początkową budynków – środków trwałych, po ich wniesieniu do osobowej spółki prawa handlowego?
Słowa kluczowe: amortyzacja; aport; budynek-budynek mieszkalny; spółki-spółka osobowa; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2009 r. (data wpływu 6 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wartości początkowej nieruchomości wniesionych do spółki osobowej w postaci aportu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wartości początkowej nieruchomości wniesionych do spółki osobowej w postaci aportu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – osoba fizyczna – prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie towarów z tworzyw sztucznych, wykorzystywanych w celach reklamowych. Działalność ta obejmuje produkcję na indywidualne zamówienie, handel, świadczenie usług.

Wnioskodawca posiada dwie nieruchomości niemieszkalne zakupione w 1996 roku (budynek z 1901 roku) oraz w 1997 roku (budynek z 1972 roku). Nieruchomości te są objęte wspólnością majątkową małżeńską. Budynki wykorzystywane są do celów związanych z działalnością gospodarczą, zostały ujęte w ewidencji środków trwałych i podlegają amortyzacji.

Dla zwiększenie bezpieczeństwa majątkowego Wnioskodawca zamierza wyodrębnić wymienione nieruchomości z przedsiębiorstwa prowadzącego podstawową działalność gospodarczą, tworząc w tym celu wraz z jedną lub dwiema osobami osobową spółkę prawa handlowego. Obie nieruchomości zostaną wniesione aportem do tej spółki, a następie będą wynajmowane. Po założeniu spółki osobowej Wnioskodawca zamierza kontynuować także indywidualną działalność gospodarczą z ewentualnym jej przekształceniem w odrębną spółkę osobową.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak określić wartość początkową budynków – środków trwałych, po ich wniesieniu do osobowej spółki prawa handlowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartością początkową środków trwałych wniesionych w formie wkładu niepieniężnego do osobowej spółki handlowej jest wartość ustalona przez wspólników na dzień wniesienia wkładu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Wnioskodawca uważa, że wartość początkowa budynku stanowiącego środek trwały spółki osobowej, do której został wniesiony aportem, jest równa wartości określonej przez wspólników w akcie notarialnym, na mocy którego aport zostanie wniesiony. Wartość ta nie może być jednak wyższa niż wartość rynkowa budynku na dzień wniesienia wkładu do spółki osobowej.

Odpisy amortyzacyjne od tak ustalonej wartości początkowej stanowić będą koszty uzyskania przychodów u wspólników spółki, stosownie do przysługującego im udziału w zyskach.

Wnioskodawca uważa, że podobny pogląd wyrażony był w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku WSA w Łodzi z dnia 6 listopada 2002 r. (I SA/Łd 1269/02). Ponadto Wnioskodawca podał, że analogiczne stanowisko prezentowane jest także w interpretacjach zamieszczanych na stronie internetowej Ministerstwa Finansów:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 8 stycznia 2009 r., nr IPPB1/415-1193/08-3/ES,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 12 grudnia 2008 r., nr ILPB1/415-745/08-5/IM,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 4 grudnia 2008 r., nr IBPB1/415-708/08/ZK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Ponadto, odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi tut. Organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) został on wydany w indywidualnej sprawie i dotyczy wyłącznie tej sprawy, w której zapadł.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.