Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.356.2021.8.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Ograniczenia w zaliczaniu poszczególnych kosztów do kosztów
uzyskania przychodu wynikające z art. 15c i 15e ustawy o
PDOP nie mają zastosowania do kosztów działalności
zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34
i 34a ustawy o PDOP (sprawa po wyroku).
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
finansowanie-finansowanie dłużne
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
(SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15e (uchylony od 1.1.2022)-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Pojęcie kosztów finansowania
dłużnego
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ograniczenie
kosztów niektórych usług niematerialnych i praw
świadczonych przez podmioty powiązane
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 lipca 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) z siedzibą w Y działa w ramach Grupy,
    prowadzącej w Polsce działalność poprzez kilka podmiotów. Przedmiotem działalności
    Spółki jest m.in. produkcja i montaż części oraz akcesoriów do pojazdów silnikowych.
    Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE” lub
    „Strefa”) na podstawie tzw. zezwoleń strefowych (dalej łącznie: „Zezwolenia”). W związku z
    przeprowadzonymi inwestycjami (będącymi podstawą udzielenia Zezwoleń), Spółka jest
    uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych,
    którego limit jest ustalany w oparciu o poniesione nakłady inwestycyjne.
    Ponadto, Spółka nie wyklucza możliwości pozyskania w przyszłości decyzji o wsparciu
    (dalej: „Decyzja o wsparciu”), o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu
    nowych inwestycji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1752).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka uzyskuje dochody zarówno
    opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych, jak i zwolnione z
    opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP. Z uwagi na fakt, iż

    Wnioskodawca przewiduje pozyskanie w przyszłości Decyzji o wsparciu, Spółka będzie
    mogła osiągać również dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a ustawy o PDOP.
    W celu ustalenia wysokości dochodu zwolnionego od opodatkowania oraz dochodu
    opodatkowanego, Spółka przypisuje koszty uzyskania przychodów do odpowiadającego
    im źródła przychodów. Tym samym, koszty, dla których możliwe jest przyporządkowanie
    do działalności zwolnionej lub opodatkowanej są alokowane przez Spółkę do
    odpowiedniego źródła przychodów. W przypadku kosztów uzyskania przychodów, które
    dotyczą jednocześnie działalności opodatkowanej PDOP oraz działalności podlegającej
    zwolnieniu z tego opodatkowania, których Spółka nie jest w stanie przyporządkować do
    jednego z tych rodzajów działalności, Spółka stosuje tzw. „klucz przychodowy”
    przewidziany w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o PDOP. Analogiczne zasady ustalania dochodu
    zwolnionego od opodatkowania oraz dochodu opodatkowanego będą miały zastosowanie
    również w wypadku pozyskania przez Spółkę Decyzji o wsparciu i osiągania na jej
    podstawie dochodów zwolnionych z opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o PDOP.
    W ramach prowadzonej działalności (zarówno działalności opodatkowanej jak i zwolnionej
    z opodatkowania), Spółka ponosi i może ponosić:
    • koszty, o których mowa w art. 15e ust. 1 pkt 1 -3 ustawy o PDOP,
    • koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o PDOP.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ograniczenia w
    zaliczaniu poszczególnych kosztów do kosztów uzyskania przychodu wynikające z art. 15c i
    15e ustawy o PDOP nie mają zastosowania do kosztów działalności zwolnionej z
    opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o PDOP?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, ograniczenia w zaliczaniu poszczególnych kosztów do kosztów
    uzyskania przychodu wynikające z art. 15c i 15e ustawy o PDOP nie mają zastosowania do
    kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
    ustawy o PDOP.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o PDOP, podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są
    obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w
    części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższa 30% kwoty
    odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów
    pomniejszonej o przychody o charakterze odsetkowym nad sumą kosztów uzyskania
    przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów
    uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, oraz
    kosztów finansowania dłużnego nieuwzględnionych w wartości początkowej środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
    Zgodnie z art. 15c ust. 3 ustawy o PDOP, przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego
    rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego,
    podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym,
    przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające
    opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o PDOP, do przychodów i kosztów, o
    których mowa w ust. 1 i 3, przepis art. 7 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie natomiast, z art. 15e ust. 1 ustawy o PDOP, podatnicy są obowiązani wyłączyć z
    kosztów uzyskania przychodów koszty:

    1. usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
      przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym
      charakterze,
    2. wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw
      lub wartości,
    3. przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
      udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w
      ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz
      świadczeń o podobnym charakterze
    - poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych, o których
    mowa w art. 11a lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na
    terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 6,
    w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty
    odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów
    pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów
    pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, i odsetek.
    Analogicznie, jak w przypadku ograniczenia w zaliczaniu do kosztów podatkowych
    kosztów finansowania dłużnego, również w treści art. 15e ustawy o PDOP zawarto
    odniesienie do art. 7 ust. 3 ustawy o PDOP - zgodnie z art. 15e ust. 4 ustawy o PDOP, do
    przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1, przepis art. 7 ust. 3 stosuje się
    odpowiednio.
    Jak wynika z art. 7 ust. 3 ustawy o PDOP, przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1,
    stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
    1. przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym albo są wolne od podatku,
    2. kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2 (...).
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że ograniczenia w zaliczaniu poszczególnych
    kosztów do kosztów uzyskania przychodu wynikające z art. 15c i 15e ustawy o PDOP nie
    powinny mieć zastosowania do kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o PDOP. W opinii Wnioskodawcy, powyższe
    wynika bezpośrednio z brzmienia art. 15c ust. 4 oraz 15e ust. 4 ustawy o PDOP
    referujących do art. 7 ust. 3 ustawy o PDOP, zgodnie z którym przy ustalaniu dochodu nie
    uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów, jeżeli dochody nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że Spółka osiąga przychody oraz ponosi koszty, które są
    zwolnione z opodatkowania w związku z prowadzeniem działalności na terenie SSE na
    podstawie Zezwoleń zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP. Ponadto, Spółka nie
    wyklucza możliwości pozyskania w przyszłości Decyzji o wsparciu i osiągania na jej
    podstawie dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o PDOP. W konsekwencji, zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o PDOP, Spółka nie
    uwzględnia i nie będzie uwzględniać w podstawie opodatkowania dochodu
    wygenerowanego z działalności zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34 i 34a ustawy o PDOP. Biorąc pod uwagę, że ustawodawca formułując przepisy art.
    15c i 15e ustawy o PDOP, zastrzegł, że do przychodów i kosztów, o których mowa w
    powołanych przepisach, art. 7 ust. 3 ustawy o PDOP stosuje się odpowiednio, w opinii
    Wnioskodawcy, obowiązek wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów kosztów
    wymienionych w art. 15c ust. 1 oraz w art. 15e ust. 1 ustawy o PDOP nie powinien mieć
    zastosowania w odniesieniu do kosztów zwolnionych z opodatkowania na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o PDOP.

    Reasumując, koszty podatkowe ponoszone przez Spółkę, w części stanowiącej koszty
    uzyskania przychodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie Zezwoleń na
    prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE lub planowanej do pozyskania w
    przyszłości Decyzji o wsparciu, w jej ocenie nie powinny podlegać restrykcjom
    wynikającym z przepisów art. 15c i 15e ustawy o PDOP. Skoro bowiem ustawodawca
    nakazał stosować wobec reguł wynikających z art. 15c i art. 15e normę z art. 7 ust. 3
    ustawy o PDOP, tj. szczególne zasady nakazujące pomijać pewne wartości przy ustalaniu
    dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania (a więc tak przychody, jak i koszty), to
    na zasadzie odpowiedniego stosowania nie należy stosować art. 15c i art. 15e ustawy o
    PDOP wobec dochodów zwolnionych od podatku zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
    ustawy o PDOP.
    Wnioskodawca zauważa, iż prezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w wydanych
    w ostatnim czasie orzeczeniach sądów administracyjnych. W pierwszej kolejności, Spółka
    wskazuje na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2021 r., sygn. akt II
    FSK 360/20 w którym potwierdzono, iż ograniczenia w zaliczaniu poszczególnych kosztów
    do kosztów uzyskania przychodu wynikające z art. 15c i 15e ustawy o PDOP nie mają
    zastosowania do kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania.
    Kolejno, Wnioskodawca przywołuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28
    października 2020 r. sygn. akt II FSK 2568/19, w którym Sąd wyraźnie wskazał na celowość
    odniesienia ustawodawcy do art. 7 ust. 3 ustawy o PDOP. W powołanym orzeczeniu, Sąd
    uznał, iż „(...) wynik wykładni językowej i systemowej powyższych przepisów doprowadza
    do wniosku, że w związku z jednoznacznym i bezpośrednim odesłaniem zawartym w art.
    15e ust. 4 PDOPrU do odpowiedniego stosowania art. 7 ust. 3 PDOPrU przy wyliczaniu
    limitu, o którym mowa w art. 15e ust. 1 PDOPrU, a także nadwyżki ponad ten limit - czyli
    koniecznością uwzględnienia modyfikacji sposobu wyliczenia tegoż limitu i nadwyżki - nie
    należy uwzględniać przychodów i kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów, z
    których dochód nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest wolny od
    podatku.
    W realiach faktycznych niniejszego sporu interpretacyjnego takim źródłem jest dochód
    osiągnięty przez spółkę z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej
    strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Punktem wyjścia dla takiego wniosku jest
    wykładnia językowa przepisu art. 15e ust. 4 PDOPrU, w którym umieszczone odesłanie nie
    pozostawia żadnych wątpliwości interpretacyjnych, co do konieczności uwzględnienia,
    przy stosowaniu wyliczenia limitu opisanego w przepisie art. 15e ust. 1 PDOPrU,
    mechanizmu ujętego w art. 7 ust. 3 PDOPrU. Z kolei uwzględnienie tego mechanizmu,
    będące przejawem wykorzystania metody wykładni systemowej wewnętrznej doprowadza
    do zrekonstruowania normy materialnoprawnej potwierdzającej brak zastosowania
    ograniczenia z art. 15e ust. 1 PDOPrU do dochodów uzyskiwanych z tzw. działalności
    strefowej. Bezpośrednio z przepisu art. 7 ust. 3 PDOPrU wynika, że przy obliczaniu
    dochodu podlegającego opodatkowaniu, nie uwzględnia się przychodów i kosztów
    działalności prowadzonej w specjalnych strefach ekonomicznych; do odpowiedniego
    stosowania tego przepisu odsyła przepis art. 15e ust. 4 u, p.d.o.p”.
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane również w następujących orzeczeniach
    sądów administracyjnych:
    1. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt II FSK
      1981/20,
    2. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2020 r. sygn. akt II
      FSK 2569/19,
    3. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 21 kwietnia 2021 r., sygn.
      akt I SA/Łd 81/21,
    4. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 5 lutego 2021 r., sygn.
      akt I SA/Kr 1262/20,

    5. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 lutego 2021 r.,
      sygn. akt I SA/Gl 1745/20.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż niektóre z powołanych orzeczeń sądów
    administracyjnych dotyczą stosowania art. 15e ust. 4 ustawy o PDOP, niemniej jednak,
    mając na uwadze zbieżność regulacji, zdaniem Spółki wynikające z niego konkluzje należy
    analogicznie zastosować również na gruncie art. 15c ust. 4 ustawy o PDOP.
    Spółka również zwraca uwagę, że powołane powyżej przepisy ustawy o PDOP (tj. art. 15c
    oraz 15e ustawy o PDOP) zostały wprowadzone w związku z implementacją dyrektywy
    Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu
    przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na
    funkcjonowanie rynku wewnętrznego (dalej: „Dyrektywa ATAD”).
    Art. 4 Dyrektywy ATAD zawiera przepisy odnoszące się do ograniczenia możliwości
    odliczania odsetek, które stanowiły podstawę dla art. 15c ustawy o PDOP. Stosownie do
    art. 4 ust. 1 Dyrektywy ATAD, nadwyżka kosztów finansowania zewnętrznego podlega
    odliczeniu w okresie rozliczeniowym, w którym koszty te zostały poniesione, jedynie do
    wysokości 30% wyniku finansowego podatnika przed uwzględnieniem odsetek,
    opodatkowania, deprecjacji i amortyzacji (EBITDA). Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 2
    Dyrektywy ATAD: „EBITDA jest obliczany przez dodanie do dochodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w państwie członkowskim podatnika
    skorygowanych o podatek kwot z tytułu nadwyżki kosztów finansowania zewnętrznego, a
    także skorygowanych o podatek kwot z tytułu deprecjacji i amortyzacji. Dochodu
    zwolnionego z podatku nie uwzględnia się w EBITDA podatnika”, Spółka pragnie zwrócić
    uwagę, że mechanizm analogiczny do mechanizmu wynikającego z art. 4 ust. 1 Dyrektywy
    ATAD, został wykorzystany przez ustawodawcę nie tylko w odniesieniu do ograniczenia w
    zaliczeniu do kosztów podatkowych kosztów finansowania dłużnego zgodnie z art. 15c
    ustawy o PDOP, ale również w odniesieniu do ograniczenia w zaliczeniu do kosztów
    podatkowych kosztów wymienionych w art. 15e ustawy o PDOP. Dlatego też, zdaniem
    Spółki, przepisy dyrektywy mogą zostać wykorzystane również jako wskazówka w
    interpretacji przepisu art. 15e ustawy o PDOP.
    W opinii Wnioskodawcy brzmienie Dyrektywy ATAD, zgodnie z którą „Dochodu
    zwolnionego z podatku nie uwzględnia się w EBITDA podatnika”, potwierdza prawidłowość
    stanowiska Spółki, iż koszty zwolnione z opodatkowania nie podlegają omawianym
    ograniczeniom wynikającym z art. 15c i 15e ustawy o PDOP. Powyższe wynika również z
    pkt 6 Preambuły do Dyrektywy ATAD: „Przychody zwolnione z podatku nie powinny być
    kompensowane kosztami finansowania zewnętrznego podlegającymi odliczeniu. Wynika
    to z faktu, że przy określaniu maksymalnej wysokości odsetek, które mogą być odliczone,
    należy uwzględniać wyłącznie dochód podlegający opodatkowaniu”.
    Reasumując, Wnioskodawca wskazuje, że biorąc pod uwagę brzmienie art. 15c ust. 4 oraz
    art.15e ust. 4 ustawy o PDOP oraz brzmienie przepisów Dyrektywy ATAD, należy
    wnioskować, że ograniczenia w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów znajdują
    zastosowanie jedynie do kosztów działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych, a w
    konsekwencji omawiane ograniczenia nie mają zastosowania do kosztów działalności
    zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o PDOP.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    zaprezentowanego stanowiska, zgodnie z którym ograniczenia w zaliczaniu
    poszczególnych kosztów do kosztów uzyskania przychodu wynikające z art. 15c i 15e
    ustawy o PDOP nie mają zastosowania do kosztów działalności zwolnionej z
    opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o PDOP.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 5 października 2021 r. wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB1-3.4010.356.2021.1.JKU, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu 5 października 2021 r.

    Skarga na interpretację indywidualną
    2 listopada 2021 r. złożyli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc o uchylenie Interpretacji oraz zasądzenie
    kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem
    przepisanych.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 2 grudnia 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.356.2021.2.JKU.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    29 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1608/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 765/22 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 6 marca 2025 r. i
    wpłynął do mnie 26 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    · ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.