Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.944.2024.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Wspólne rozliczenie małżonków oraz ulga na powrót.
Słowa kluczowe: małżonek; Niemcy; ulga-ulga na powrót; zeznania-zeznania podatkowe; zeznania-zeznania wspólne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 4 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy wspólnego rozliczenia małżonków oraz ulgi na powrót.
    Uzupełnił go Pan pismem z 9 stycznia 2025 r. (wpływ 9 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan obywatelem Niemiec. Wraz z małżonką, obywatelką Polski, przed przyjazdem do
    Polski zamieszkiwaliście długoterminowo w Niemczech, na potwierdzenie czego
    dysponują meldunkiem, zgodnie z którym małżonkowie wraz z dziećmi zamieszkują w
    Niemczech (stan na rok 2019). Pobyt w Niemczech miał miejsce do końca lipca 2022 roku,
    po czym wraz z małżonką przeniósł się Pan do Polski, gdzie od początku sierpnia
    zatrudniony jest na umowę o pracę ze Spółką w Polsce.
    Pana małżonka, mimo że formalnie nie wyrejestrowała się z polskiego urzędu skarbowego
    podczas pobytu w Niemczech, rzeczywiście zamieszkiwała w Niemczech do końca lipca
    2022 roku.
    Na przełomie lipca i sierpnia 2022 roku wraz z małżonką przeniósł Pan swój ośrodek życia
    do Polski, gdzie od tego czasu posiadają Państwo swoje centrum interesów życiowych.
    Posiada Pan certyfikat rezydencji podatkowej w Niemczech, który potwierdza Pana status
    rezydenta podatkowego w Niemczech do końca lipca 2022 roku. Wspomniany dokument
    przetłumaczony na język polski stanowi załącznik do niniejszego wniosku.
    Niemieckie zeznanie podatkowe za rok 2022, złożone przez Pana, wykazuje dochody
    uzyskane przez Pana w Niemczech od stycznia do lipca 2022 roku. Zgodnie z niemieckimi
    przepisami podatkowymi, dochody uzyskane przez Pana w Polsce po sierpniu 2022 roku
    zostały wykazane w niemieckim zeznaniu podatkowym, jednak nie zostały one
    opodatkowane w Niemczech. Pan oraz Pana małżonka uzyskali w 2022 roku również
    dochody z dywidend w Niemczech, które zostały obliczone i wykazane zgodnie z
    przepisami międzynarodowymi, w tym przepisami umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania w zeznaniach podatkowych złożonych do urzędu skarbowego w Polsce.
    Od sierpnia 2022 roku wraz z małżonką i dziećmi zamieszkuje Pan na stałe w Polsce. Stan
    ten jest aktualny na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Pozostawał Pan przez cały rok 2022 w związku małżeńskim, w którym obowiązywała
    wspólność majątkowa małżeńska.
    Po przyjeździe do Polski na przełomie lipca i sierpnia 2022 roku, Pan oraz Pana małżonka
    podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce i tak też dokonał Pan
    rozliczenia swoich dochodów w zeznaniu podatkowym za rok 2022. W rozliczeniu tym,
    wykazał Pan dochody osiągnięte poza granicami Polski z dywidend i odsetek. Podobne
    dochody osiągnęła Pana małżonka i podobnie zostały one wykazane w zeznaniu
    podatkowym za 2022. Pana małżonka nie osiągała dochodów z innych źródeł.
    Nie uzyskał Pan w roku 2022 dochodów podlegających opodatkowaniu na podstawie art.
    30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym.
    Nie uzyskał Pan w roku 2022 dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach
    wynikających z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca
    2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przed przyjazdem do Polski w roku 2022 nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające

    bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, a także nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej
    w okresie obejmującym okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przed przyjazdem do Polski nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót, jako że
    rozwiązanie to zostało wprowadzone w roku 2022.
    Dochody uzyskane przez Pana ze stosunku pracy w roku 2022 przekroczyły kwotę 85.528
    zł o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, która stanowi limit ulgi – w złożonym zeznaniu podatkowym za rok 2022
    zapłacił Pan podatek od całości osiągniętego w Polsce dochodu ze stosunku pracy. Składa
    Pan wniosek o wydanie przedmiotowej interpretacji, aby uzyskać potwierdzenie, że może
    złożyć odpowiednią korektę i rozliczyć się wspólnie z małżonką, a także skorzystać z ulgi
    na powrót.
    Pytania
    1) Czy może Pan rozliczyć się wspólnie z małżonką za rok podatkowy 2022, pomimo faktu,
      że był Pan rezydentem podatkowym w Niemczech do przełomu lipca i sierpnia 2022
      roku (tzw. łamana rezydencja podatkowa)?
    2) Czy może Pan skorzystać z ulgi na powrót za rok podatkowy 2022, biorąc pod uwagę
      fakt, że od sierpnia 2022 roku jest Pan rezydentem dla celów podatkowych w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    Sytuacja faktyczna spełnia wszystkie wymogi wskazane w art. 6 ust. 2 oraz art. 21 ust. 1
    pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają złożenie
    wspólnego rozliczenia z małżonką, a dodatkowo na skorzystanie z tzw. ulgi na powrót w
    zeznaniu podatkowym za rok 2022.
    Przeniósł Pan swoje centrum interesów życiowych i osobistych do Polski w roku 2022. Od
    tego momentu do dnia dzisiejszego zamieszkuje i wykonuje Pan pracę na terenie Polski.
    Dodatkowo w Polsce na stałe przebywa z Panem małżonka oraz dwójka dzieci.
    W związku z tym, jako osoba o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce od
    przełomu lipca i sierpnia 2022 roku, ma Pan prawo do wspólnego rozliczenia z małżonką
    oraz zastosowania tzw. ulgi na powrót w zeznaniu podatkowym.
    Uzasadnienie stanowiska
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o PIT, małżonkowie mogą rozliczać się wspólnie, jeżeli
    spełniają określone warunki, w tym:
        Małżonkowie podlegają obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1
        ustawy o PIT.
        Małżonkowie pozostają w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy.
        Pomiędzy małżonkami istnieje wspólność majątkowa przez cały rok podatkowy.
        Małżonkowie złożą wspólny wniosek o wspólne rozliczenie w zeznaniu
        podatkowym.
    W kontekście łamanej rezydencji podatkowej, czyli podzielonej rezydencji podatkowej w
    danym roku, warto zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego w Polsce nie wykluczają
    możliwości wspólnego rozliczenia małżonków, jeżeli nastąpiła zmiana rezydencji
    podatkowej w trakcie roku.

    Co więcej, sam fakt dopuszczalności łamanej rezydencji podatkowej jest niesporny, o czym
    świadczą wydawane przez Dyrektora KIS interpretacje indywidualne, przykładowo z dnia
    20 grudnia 2023 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.835.2023.2.JM bądź z dnia 9 grudnia 2021 r. Nr
    0115-KDIT2.4011.625. 2021.1.ENB.
    W Pana przypadku oraz Pana małżonki, wszystkie powyższe warunki zostały spełnione. Od
    sierpnia 2022 roku zarówno Pan, jak i Pana małżonka mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i od sierpnia 2022 roku podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów). Wraz z małżonką przez cały rok
    2022 pozostawał Pan w związku małżeńskim, w którym obowiązuje wspólność majątkowa.
    Nie występowały żadne przeszkody prawne uniemożliwiające wspólne rozliczenie
    podatkowe.
    Fakt, że Pana małżonka nie poinformowała urzędu skarbowego o wyjeździe do Niemiec i
    dalej widniała w rejestrze jako rezydent dla celów podatkowych w Polsce, nie powinno
    zmieniać sytuacji podatników, którzy jak zostało wskazane w stanie faktycznym, na
    potwierdzenie czego dysponują dokumentami potwierdzającymi przedmiotowy stan
    faktyczny, zamieszkiwali w Niemczech na początku roku 2022, jednakże z początkiem
    sierpnia 2022 roku przenieśli do Polski swoje centrum interesów życiowych i osobistych.
    Ad. 2
    Tak zwana ulga na powrót pozwala osobom, które przeniosły swoje miejsce zamieszkania
    na terytorium Polski i stały się polskimi rezydentami podatkowymi, na skorzystanie z
    preferencyjnych warunków opodatkowania przez określony czas.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152, przychody podatnika, który przeniósł miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w
    roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:
    a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku
      pracy,
    b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
    c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych,
    d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa
    - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku,
      w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Natomiast, według art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt
    152, przysługuje pod warunkiem, że:
    1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
    2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

    3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
          Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
          Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
          Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
    4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla
      celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia,
      oraz
    5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Odwołując się do stanu faktycznego, Pan oraz Pana małżonka spełniają powyższe warunki
    od sierpnia 2022 roku, gdyż wtedy przenieśli swoje miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. W roku 2022, od momentu przeniesienia centrum interesów
    życiowych i osobistych do Polski powinni być zatem traktowani jako osoby o
    nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce. Dodatkowo na potwierdzenie tego
    faktu, należy stwierdzić, że w zeznaniu za rok 2022 złożonym do Polskiego urzędu
    skarbowego wykazał Pan dochody z dywidend osiągnięte w Niemczech od sierpnia 2022
    roku.
    Przed przeniesieniem do Polski, z małżonką zamieszkiwał Pan Niemczech, przez ponad 3
    lata kalendarzowe, na potwierdzenie czego dysponują meldunkiem potwierdzającym
    zamieszkanie w Niemczech w roku 2019.
    Pana małżonka posiada obywatelstwo polskie, a Pan obywatelsko niemieckie, czyli
    obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
    Pan i Pana małżonka posiadają dowody dokumentujące ich miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w Niemczech przed sierpniem 2022 roku, tj. certyfikat rezydencji
    potwierdzający status rezydenta dla celów podatkowych w Niemczech do 31 lipca 2022
    roku. Od momentu przeniesienia się do Polski w sierpniu 2022 roku, podjął Pan pracę na
    podstawie umowy o pracę i uzyskuje dochody, które są opodatkowane w Polsce.
    Małżonkowie nie korzystali wcześniej z przedmiotowej ulgi.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że mimo przeniesienia centrum interesów życiowych i
    osobistych do Polski w trakcie roku 2022, wraz z małżonką spełnia Pan wszelkie wymogi,
    które ustawodawca przedstawia dla podatników, którzy chcą skorzystać z ulgi
    uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT. Fakt, że zgodnie z niemieckimi
    przepisami podatkowymi, w niemieckim zeznaniu podatkowym, zobowiązany był Pan do
    wykazania dochodów uzyskanych w Polsce po uzyskaniu statusu osoby o
    nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, nie pozbawia Pana statusu rezydenta
    dla celów podatkowych w Polsce, a zarazem nie uniemożliwia skorzystania z

    przedmiotowej ulgi. Wraz z małżonką dysponuje Pan dokumentami potwierdzającymi
    zmianę statusu rezydencji dla celów podatkowych. Dodatkowo od momentu zamieszkania
    w Polsce, w zeznaniach podatkowych wraz z małżonką wykazuje Pan wszelkie uzyskiwane
    poza Polską dochody, zgodnie z wymogami jakie ustawa o PIT stawia podatnikom o
    nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w
    trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, od dnia przyjazdu do Polski podatnik staje
    się polskim rezydentem podatkowym, a co za tym idzie rozlicza się w Polsce na zasadzie
    nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    W świetle art. 3 ust. 2b ustawy:

      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że jest Pan obywatelem Niemiec. Do końca
    lipca 2022 r. wraz z rodziną przebywał Pan na terytorium Niemiec. Na przełomie lipca i
    sierpnia 2022 r. przeniósł Pan wraz z małżonką swój ośrodek życia do Polski, gdzie od tego
    czasu posiada Pan centrum interesów życiowych. Od sierpnia 2022 r. wraz z małżonką i
    dziećmi zamieszkuje Pan na stałe w Polsce. Od początku sierpnia zatrudniony jest Pan na
    umowę o pracę w polskiej spółce. Po przyjeździe do Polski na przełomie lipca i sierpnia
    2022 roku, Pan oraz Pana małżonka podlegają nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    Pana wątpliwości budzi kwestia, czy może Pan rozliczyć się wspólnie z żoną z uzyskanych
    dochodów za 2022 r. oraz skorzystać z ulgi na powrót.

    Wspólne rozliczenie z małżonką
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich
      dochodów.
    W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:
      Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
      1) przez cały rok podatkowy albo
      2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w
        przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
      - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
        podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych
        zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z
        małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się
        na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy łącznych dochodów małżonków.
    Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków.
      Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem
      przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia
      wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod
      rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.
    Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w
      roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest
      opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej
      obowiązku uiszczenia podatku.
    Jak wynika z art. 6 ust. 3a komentowanej ustawy:
      Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie
      również do:
      1) małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż
        Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
        państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
        Konfederacji Szwajcarskiej,
      2) małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla
        celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim
        Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
      - jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego
        przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i
        udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów
        podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.
    Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z ww. regulacji wynika, że z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą
    wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej
    ustawy, następujące warunki:
    1. są polskimi rezydentami podatkowymi,
    2. pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
        przez cały rok podatkowy albo
        od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego,
        w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,
    3. nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z
      wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku
      podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
      zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy
      opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania
      innych doliczeń lub odliczeń,
    4. nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku
      tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia
    się małżonków, wyraźnie określił warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać.
    Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego
    opodatkowania dochodów małżonków.
    Z wniosku wynika, że po przyjeździe do Polski na przełomie lipca i sierpnia 2022 roku, Pan
    oraz Pana małżonka podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Pozostawał Pan przez cały rok 2022 w związku małżeńskim, w którym obowiązywała
    wspólność majątkowa małżeńska. Nie uzyskał Pan w roku 2022 dochodów podlegających
    opodatkowaniu na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie uzyskał Pan w roku 2022
    dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z 24
    sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
    okrętowego i przemysłów komplementarnych. Uzyskał Pan dochody w Polsce z tytułu
    umowy o pracę w związku z zatrudnieniem w polskiej Spółce oraz uzyskał Pan w

    Niemczech dochody z dywidend i odsetek. Pana małżonka uzyskała tylko dochody w
    Niemczech z dywidend i odsetek. Pana małżonka nie osiągnęła w 2022 r. dochodów z
    innych źródeł.
    Biorąc pod uwagę informacje przedstawione we wniosku, uznaję, że wszystkie warunki
    uprawniające do wspólnego rozliczenia z małżonką na terytorium Polski zostały spełnione.
    Zatem, może Pan rozliczyć się wspólnie z małżonką składając wspólne zeznanie
    podatkowe za rok podatkowy 2022 (PIT-36) rozliczając w nim dochody uzyskane w okresie
    od sierpnia 2022 r., tj. od momentu podlegania w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Ulga na powrót
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:

      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
          Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych,
          Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
          Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a)
    tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca

    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Z treści wniosku wynika, że do końca lipca 2022 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania
    na terenie Niemiec. Po czym wraz z małżonką i dziećmi przeniósł się Pan do Polski. Od
    sierpnia 2022 r. posiada Pan stałe miejsce zamieszkania w Polsce. Od sierpnia 2022 r.
    podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z treści wniosku wynika, że przed przyjazdem do Polski w roku 2022 nie miał Pan miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także nie miał Pan miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w okresie obejmującym okres od początku roku, w
    którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia
    poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Jest Pan obywatelem Niemiec, tym samym spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43
    pkt 3 lit. a) ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik nie ma jednak obowiązku dokumentowania
    miejsca zamieszkania certyfikatem rezydencji. Wystarczy, że posiada inne dokumenty,
    które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie mniej muszą być to
    dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi
    dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą,
    albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
    Wskazał Pan, że dysponuje Pan meldunkiem potwierdzającym zamieszkanie w Niemczech
    (stan na 2019 r.) oraz niemieckim certyfikatem rezydencji potwierdzającym Pana status
    rezydenta podatkowego w Niemczech do końca lipca 2022 r.
    Spełnia Pan więc warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, przed przyjazdem do Polski nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót, jako że
    rozwiązanie to zostało wprowadzone w roku 2022. Dochody uzyskane przez Pana ze
    stosunku pracy w roku 2022 przekroczyły kwotę 85.528 zł o której mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która stanowi limit ulgi – w
    złożonym zeznaniu podatkowym za rok 2022 zapłacił Pan podatek od całości osiągniętego
    w Polsce dochodu ze stosunku pracy.
    Wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących przedmiotowe zwolnienie
    określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy wskazać należy, że w przypadku tzw. „ulgi
    na powrót” zwolnione są przychody podatnika z określonych źródeł, tj.: ze stosunku
    służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów
    zlecenia, z pozarolniczej działalności gospodarczej (zasady opodatkowania określone w
    art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym

    w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych) oraz z zasiłku
    macierzyńskiego.
    Tym samym, przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót w rozliczeniu
    podatkowych za 2022 rok z tytułu dochodów uzyskanych na podstawie umowy o pracę do
    wysokości limitu 85.528 zł. Nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że
    nie są one wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organu podatkowego dotyczą
    tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie
    mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Ponadto, zaznaczam, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pana bowiem tylko Pan złożył
    wniosek o jej wydanie. Pana żona chcąc uzyskać taką interpretację winna złożyć odrębny
    wniosek o jej wydanie oraz uiścić stosowną opłatę.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.