Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-660/09/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-24
Teza: jedynie łączne posiadanie dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Natomiast dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 mają jedynie charakter uzupełniający do ww. dokumentów, a nie zastępczy.
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2009r. (data wpływu 2 września 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 listopada 2009r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką 0% - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką 0%. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 listopada 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest producentem koncentratów, aromatów i susz. Wyroby te nie są produkowane w opakowaniach jednostkowych, a sprzedaż odbywa się luzem w cysternach, a susz w samochodach do tego przeznaczonych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca sprzedaje towary kontrahentom zagranicznym z terytorium państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej. Na udokumentowanie tych dostaw spółka posiada min.:

*   kontrakty z kontrahentami zagranicznymi,
*   kopie faktur VAT dokumentujących dostawy wewnątrzwspólnotowe,
*   zlecenia dla przewoźników na dokonanie dostawy towarów,
*   faktury od przewoźników za usługi przewozowe,
*   dokumenty przewozowe CMR lub kserokopie dokumentów CMR,
*   dokumenty potwierdzające zapłatę za towar.

Wnioskodawca dokonując sprzedaży w ramach WDT oraz na kraj specyfikację towaru zastępuje dowodami WZ, na którym określony jest rodzaj towaru, j.m. w przypadku Wnioskodawcy kg bądź litry oraz również wystawiona faktura, na której podaje się asortyment, kg lub litry ilość cenę jednostkową, wartość netto, podatek VAT i wartość brutto.

Spółka otrzymując od przewoźnika (w miesiącu dokonania dostawy lub w miesiącu następnym) fakturę VAT wraz z dokumentem CMR (lub kserokopią dokumentu CMR) stosuje do dostawy wewnatrzwspólnotowej stawkę 0% i rozlicza ją w deklaracji podatkowej VAT-7 za miesiąc, w którym otrzymała te dokumenty (z uwzględnieniem przepisów art. 42 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług - zwaną dalej ustawą PTU). Przy czym na niektórych dokumentach CMR lub kserokopiach dokumentów CMR widnieje tylko pieczątka odbiorcy towarów lub tylko podpis odbiorcy towaru ewentualnie podpis lub pieczątka są nieczytelne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku, gdy z dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika nie wynika jednoznacznie, iż towary zostały dostarczone do nabywcy z terytorium państwa członkowskiego dokumentem wskazującym na dokonanie dostawy jest kontrakt handlowy z kontrahentem zagranicznym oraz dokument potwierdzający zapłatę, co uprawnia Spółkę do zastosowania stawki 0% do dostawy wewnątrzwspólnotowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy PTU w przypadku, gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5 tego artykułu nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy z terytorium państwa członkowskiego towarów to tymi dowodami mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym zamówienie;
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika, iż dowodem potwierdzającym dokonanie dostawy jest wszelka dokumentacja, która potwierdzi, ten fakt, a wymieniony w nim katalog dokumentów jest katalogiem otwartym. W związku z powyższym zdaniem Spółki, jeśli jest w posiadaniu.

*   kontraktu z kontrahentem zagranicznym,
*   kopi faktury VAT dokumentującej dostawę wewnątrzwspólnotową,
*   zlecenia dla przewoźnika na dokonanie dostawy towarów,
*   faktury od przewoźnika za usługi przewozowe,
*   dokumentu potwierdzającego zapłatę za towar,

\- to są to dokumenty wystarczające do potwierdzenia dokonania dostawy do nabywcy z terytorium państwa członkowskiego i Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% do dostawy wewnątrzwspólnotowej dokonanej do tego nabywcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Stosownie do przepisu art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Jeżeli towar nie jest wywożony przez podatnika lub przez nabywcę przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy lecz przez przewoźnika, zastosowanie będzie miał przepis art. 42 ust. 3 ustawy, który stanowi, iż dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Natomiast w przypadku, gdy dokumenty wymienione w cyt. art. 42 ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, dowodami w świetle art. 42 ust. 11 cytowanej ustawy VAT, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, a w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśniecie zobowiązania,
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Wymienione w ust. 11 art. 42 dokumenty mają charakter subsydiarny i nie mogą same w sobie stanowić dokumentów potwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Dokumentami takimi są bowiem tylko dokumenty wymienione w ust. 3 ww. artykułu, które łącznie potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zatem mając na uwadze powołane przepisy, należy stwierdzić, iż podstawowe znaczenie dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Należy zauważyć, że dowodami potwierdzającymi, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju są: kopia faktury, specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku oraz dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika odpowiedzialnego za wywóz towarów. Jeżeli te dokumenty łącznie w sposób jednoznaczny nie potwierdzają dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, istnieje możliwość stosowania dodatkowych dowodów, określonych w art. 42 ust. 11 ustawy. Dokumenty te, w tym wymienione w stanie faktycznym, mogą być również przesłane faksem lub mailem, jeżeli łącznie z dokumentami określonymi w art. 42 ust. 3 pkt 1-3, potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Dokumenty wskazane w art. 42 ust. 11 ww. ustawy, pełnią funkcję uzupełniającą, w przypadku gdy dokumentacja podstawowa nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy, a prawo podatnika do zastosowania w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski. Natomiast podstawowe znaczenie dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Powyższy przepis wymienia w zasadzie, w sposób enumeratywny dowody, jakimi należy się posłużyć dla udowodnienia, że nastąpił wywóz towaru z terytorium Polski i jego transport (przemieszczenie) do innego kraju członkowskiego. Wymienione dokumenty muszą łącznie potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy, dlatego też konieczne jest posiadanie przez Spółkę dokumentów wymienionych w tym przepisie.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że jedynie łączne posiadanie dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Natomiast dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 mają jedynie charakter uzupełniający do ww. dokumentów, a nie zastępczy.

W konsekwencji nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że „jeśli jest w posiadaniu:

*   kontraktu z kontrahentem zagranicznym,
*   kopii faktury VAT (wraz ze specyfikacją towaru; przyp. Organu) dokumentującej dostawę wewnątrzwspólnotową,
*   zlecenia dla przewoźnika na dokonanie dostawy towarów,
*   faktury od przewoźnika za usługi przewozowe,
*   dokumentu potwierdzającego zapłatę za towar,

to są to dokumenty wystarczające do potwierdzenia dokonania dostawy do nabywcy z terytorium państwa członkowskiego i Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% do dostawy wewnątrzwspólnotowej dokonanej do tego nabywcy” gdyż brak jest tutaj jakiegokolwiek dokumentu przewozowego otrzymanego od przewoźnika. A jak zauważono powyżej dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika są jednym z wymagalnych dowodów potwierdzających, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy i jako taki nie może być zastąpiony przez, a jedynie uzupełniony dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT gdy z takiego dokumentu nie wynika jednoznacznie, iż dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, iż ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie:

*   opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką 0%,
*   uznania za dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy oświadczenie złożone przez przewoźnika,
*   rozliczenia w deklaracji VAT wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

\- zawarta zostanie w odrębnych rozstrzygnięciach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

**