Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-89/09-4/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-27
Teza: podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów dotyczących korekty podatku VAT w związku z wydatkami z tytułu nabywania samochodów osobowych, korzystania z samochodów osobowych na podstawie umów leasingu i innych umów o podobnym charakterze, nabywania paliwa do tych samochodów oraz wydatków związanych z ubezpieczeniem i zakupem paliwa do samochodów osobowych (towarów handlowych)
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; paliwo; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy; ubezpieczenia; umowa-umowa leasingu; zakup
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2009 r. (data wpływu 2 lutego 2009 r.), uzupełnionym w dniu 23 kwietnia 2009 r. na wezwanie tut. Organu nr IPPB3/423-89/09-2/JG z dnia 8 kwietnia 2009 r. o własne stanowisko w sprawie dot. pytania nr 1), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów dotyczących:

*   korekty podatku VAT - **jest prawidłowe,**

*   wydatków związanych z ubezpieczeniem, zakupem paliwa do samochodów osobowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów dotyczących korekty podatku VAT w związku z wydatkami z tytułu nabywania samochodów osobowych, korzystania z samochodów osobowych na podstawie umów leasingu i innych umów o podobnym charakterze, nabywania paliwa do tych samochodów oraz wydatków związanych z ubezpieczeniem i zakupem paliwa do samochodów osobowych (towarów handlowych). Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 kwietnia 2009 r. (data wpływu 23 kwietnia 2009 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku o własne stanowisko w sprawie dotyczące pytania nr 1.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka (Spółka) nabywała i nabywa samochody osobowe, które są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochody osobowe są również wykorzystywane przez Spółkę na podstawie umów leasingu oraz innych umów o podobnym charakterze.

W rozliczeniach podatku VAT dokonywanych od dnia 1 maja 2004 r. (tj. od dnia wejścia w życie ustawy o VAT z 2004 r.), Spółka stosowała się do ograniczeń prawa do odliczenia VAT naliczonego wynikających z art. 88 ust. 1 pkt 3 oraz art. 86 ust. 3-7 ustawy o VAT (zarówno w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2004 r. do dnia 21 sierpnia 2005 r. jak i w brzmieniu obowiązującym od dnia 22 sierpnia 2005 r.)

W dniu 22 grudnia 2008 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości („ETS”) wydał wyrok w sprawie Magoora sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie (sygn. akt C-414/07 ) (Wyrok ETS w sprawie Magoora) będący odpowiedzią na pytanie prejudycjalne WSA w Krakowie.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza zajmować się między innymi zakupem i sprzedażą samochodów osobowych (w tym poleasingowych) na terenie Polski. Po zakupie samochodu osobowego dokona jego rejestracji, a następnie sprzedaży. Samochód nie będzie wprowadzony do ewidencji środków trwałych, tylko stanowić będzie towar handlowy (kupiony z zamiarem dalszej odsprzedaży). Samochód nie będzie wykorzystywany dla celów prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku dokonywania korekty podatku VAT – w związku z wydatkami z tytułu nabywania samochodów osobowych, korzystania z samochodów osobowych na podstawie umów leasingu i innych umów o podobnym charakterze, jak również nabywania paliwa do tych samochodów – w odniesieniu do rozliczeń za okres po dniu 30 kwietnia 2004 r., Spółka ma obowiązek dokonywania korekty kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych z uwagi na to, że kwota podatku naliczonego (niepodlegającego odliczeniu przed ogłoszeniem wyroku ETS w sprawie Magoora) została zaliczona w całości do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy wydatki związane z ubezpieczeniem, zakupem paliwa itp. do samochodów osobowych po zakończeniu ich leasingu (towarów handlowych), stanowią - na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych?

Stanowisko Spółki dot. pytania nr 1)

Spółka stoi na stanowisku, że nie będzie zobowiązana do korygowania kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, z uwagi to, że kwota zwrotu lub obniżenia podatku, w części uprzednio zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów, będzie stanowiła przychód w momencie otrzymania zwrotu. Zdaniem Spółki wynika to z art. 12 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym „przychodami (\`(...)\`) są w szczególności w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług (…) zgodnie z odrębnymi przepisami – naliczony podatek od towarów i usług (…), w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów”.

Stanowisko Spółki dot. pytania nr 2)

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 w/w ustawy. Z treści powyższego przepisu wynika, iż aby wydatek stanowił koszt uzyskania przychodów powinny być spełnione następujące warunki: (i) koszt został przez podatnika poniesiony i poniesienie kosztu ma służyć osiągnięciu przychodu lub zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów; (ii) koszt nie jest wymieniony w art. 16 w/w ustawy tj. w ustawowym wykazie kosztów nie uznawanych za koszt podatkowy. Koszty ponoszone przez Spółkę spełniają w/w warunki. W związku z powyższym, zdaniem Spółki, wydatki na ubezpieczenie, paliwo itp. stanowią koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego dotyczącego pytania nr 1, stwierdzam, co następuje:

W związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (TSWE) z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07 Magoora sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie, dotyczącym interpretacji szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. WE L 145 z 13.06.1977, str. 1 z późn. zm., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 9, t. 1, str. 23 z późn. zm.), w kontekście uregulowań ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, z późn. zm.), należy stwierdzić, iż podatnikom przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu:

1.  nabycia paliwa z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, co do zasady, w przypadku gdy: - przepisy ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 maja 2004 r. umożliwiają (-ły) odliczenie podatku, - przepisy ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 maja 2004 r. uniemożliwiają (-ły) odliczenie podatku, ale przepisy o podatku od towarów i usług obowiązujące na dzień 30 kwietnia 2004 r. umożliwiały odliczenie podatku, tj. w przypadku paliwa do używanych przez podatnika pojazdów samochodowych, w odniesieniu do których na podstawie homologacji producenta lub importera dla danego typu pojazdu samochodowego bezspornie wynika, ze nie jest to samochód osobowy i dopuszczalna ładowność tego pojazdu wynosi powyżej 500 kg.
2.  nabycia lub importu pojazdów samochodowych oraz nabycia usług, zgodnie z umową najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, których przedmiotem są pojazdy samochodowe. Oznacza to, że prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku przysługuje w odniesieniu do pojazdów samochodowych, w stosunku do których przepisy obowiązujące od dnia 1 maja 2004 r. umożliwiały prawo do takiego odliczenia lub w przypadku jeżeli nie umożliwiały, ale prawo takie przysługiwałoby według zasad obowiązujących w dniu 30 kwietnia 2004 r., tj. w przypadku pojazdów samochodowych, o których mowa wyżej.

Jeżeli zatem, wskutek ograniczeń po dniu 30 kwietnia 2004 r. prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. pojazdów samochodowych oraz paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia (które mu przysługiwało zgodnie z obowiązującymi przepisami o podatku od towarów i usług w dniu 30 kwietnia 2004 r. lub w dniu 1 maja 2004 r.), podatnikowi – zgodnie z ww. wyrokiem TSWE – przysługuje prawo do odliczenia podatku (przez dokonanie korekty rozliczenia) bez uwzględnienia tych ograniczeń.

W związku z powyższym, jeśli podatnik złoży korektę deklaracji podatku od towarów i usług w ww. zakresie, skutkuje to koniecznością dokonania stosownych rozliczeń w podatku dochodowym. Kwota zwrotu lub obniżenia podatku w części uprzednio zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów będzie stanowiła zwiększenie przychodów o wcześniej zaliczony do kosztów podatek od towarów i usług (VAT). Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 pkt 4f ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami - naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego dotyczącego pytania nr 2, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W myśl powyższego przepisu, zasadniczo każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu powinien być uznany za koszt uzyskania tego przychodu, chyba że został wymieniony w katalogu kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodu, zawartym w art. 16 tej ustawy. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od spełnienia następujących warunków:

*   istnienia bezpośredniego lub nawet tylko potencjalnego związku przyczynowego między wydatkiem, a uzyskanym przychodem,

*   nie ujęcia tego wydatku w tzw. negatywnym katalogu kosztów ujętym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

*   właściwego udokumentowania tego wydatku; przy czym przesłanki te muszą być spełnione łącznie.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 w/w ustawy, oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, iż poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy, w szczególności przychodu, a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo – skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo, np. osiągnięcie przychodu.

Jak wynika ze stanu faktycznego samochody po okresie leasingu, nie będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie będą wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, stanowić natomiast będą towar handlowy Spółki (będą sprzedawane). W związku z tym przy kwalifikacji wszelkich wydatków związanych z tymi samochodami (np. paliwa, czy ubezpieczenia) podatnik musi mieć na względzie, iż poniesiony wydatek winien spełniać warunki określone w przepisie art. 15 ust. 1 ustawy i wynikające z niego ograniczenia w przypadku ponoszenia wydatków nie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Mając na względzie powyższe uznać należy, iż wydatki związane z użytkowaniem tych samochodów jako towarów handlowych, w tym koszty ich ubezpieczenia, jak i zakup paliwa są poniesione w celu uzyskania przychodów. Spełniona zatem została w/w przesłanka; wystąpił związek przyczynowy pomiędzy poniesionym na ubezpieczenie tych samochodów wydatku, a uzyskaniem przychodu. Jednak zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 49 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 EURO, przeliczona na złote według kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Jeżeli zatem wartość takiego samochodu przyjęta dla celów ubezpieczenia przekracza równowartość 20.000 EURO przeliczaną na złote wg kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia, to składki, których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu, tj. składki na ubezpieczenie AC mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jednakże z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z powołanego wyżej przepisu art. 16 ust. 1 pkt 49 tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego — stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.