Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1092/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-08
Teza: Czy kwota odszkodowania wypłacona lokatorom za opuszczenie lokali będzie dla Spółki kosztem uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-lokal mieszkalny; lokatorzy; nieruchomości; odszkodowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 17 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wypłatę odszkodowań dla lokatorów za opuszczenie lokali – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2009 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wypłatę odszkodowań dla lokatorów za opuszczenie lokali.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 kwietnia 2009 r. przysądzone zostało na rzecz Spółki prawo wieczystego użytkowania nieruchomości składającej się z działki gruntu wraz z własnością znajdującego się na tej działce budynku mieszkalnego. Spółka przejęła tę nieruchomość wraz z zameldowanymi i mieszkającymi poprzednimi właścicielami. Zamieszkują w nim dwie rodziny.

Spółka jest zainteresowana sprzedażą tej nieruchomości, jednak nie ma chętnych do nabycia tej nieruchomości z lokatorami. Po wstępnych pertraktacjach uzgodniono, że lokatorzy wymeldują się i opuszczą nieruchomość pod warunkiem otrzymania odszkodowania w wysokości 10 000 złotych.

Właściciel tej nieruchomości był dłużnikiem Spółki, a tamtejszy Urząd nie ma mieszkań socjalnych celem wykwaterowania, o co Spółka się zwracała.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota ta będzie dla Spółki kosztem uzyskania przychodów?

Zdaniem Spółki, poniesie ona koszty by móc sprzedać tą nieruchomość, w przeciwnym razie budynek ten będzie niszczał, gdyż czynsz za wynajem tej nieruchomości nie pokryje kosztów remontowych, podatków od nieruchomości i innych opłat.

Przekazane odszkodowanie dla byłych właścicieli zgodnie z art. 15 ust. 1 będzie dla Spółki kosztem uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej updop), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tejże ustawy.

Jak wynika z powyższego przepisu kosztem uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami. Są to, więc koszty bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem oraz koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika, czyli związane z funkcjonowaniem firmy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż wydatki poniesione na wypłatę odszkodowań dla lokatorów za opuszczenie lokali nie zostały wymienione w negatywnym katalogu kosztów zawartym w art. 16 ust. 1 updop. Skoro Spółka twierdzi, iż korzystniejsze dla Niej i bardziej racjonalne będzie uzyskanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości niż otrzymywanie przychodów z czynszu, to należy zgodzić się ze Spółką, że poniesione wydatki na wypłatę odszkodowań dla lokatorów, za opuszczenie mieszkań, pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem ze sprzedaży nieruchomości. Spełniają zatem przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Należy więc stwierdzić, że stanowisko zaprezentowane przez Spółkę, iż wydatki poniesione przez Spółkę na wypłatę lokatorom odszkodowań, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu jest prawidłowe.

Jednocześnie podkreślić należy, iż pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) Ordynacji podatkowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.