Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-71/15-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-17
Teza: w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących usługi wynajmu miejsc parkingowych związanych z umową najmu powierzchni biurowej.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; parking-miejsce parkingowe; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2015 r. (data wpływu 28 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących usługi wynajmu miejsc parkingowych związanych z umową najmu powierzchni biurowej**– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących usługi wynajmu miejsc parkingowych związanych z umową najmu powierzchni biurowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej „C." lub „Spółka”) jest podmiotem zajmującym się sprzedażą i dystrybucją piwa oraz działalnością marketingową. W celu prowadzenia działalności gospodarczej wynajmuje powierzchnię biurową zlokalizowaną w W., gdzie znajduje się siedziba Spółki. Na podstawie umowy najmu obowiązującej od 1 lutego 2014 r., Spółka jest Najemcą powierzchni biurowej. Łącznie z lokalem Spółka najmuje powierzchnię przeznaczoną do parkowania samochodów: miejsca parkingowe w garażu podziemnym, w którym położony jest lokal, miejsca parkingowe w budynku garażu wielopoziomowego oraz miejsca na parkingu naziemnym położonym przy siedzibie C.

Najmujący wystawia jedną fakturę za najem powierzchni biurowej i miejsc parkingowych, co oznacza, że obydwa rodzaje wynajmowanej powierzchni są ze sobą ściśle związane. Należy zaznaczyć, że w samej umowie najmu podkreślone zostało, że powyższe miejsca parkingowe wynajmowane są w związku z lokalem pomimo faktu, że czynsz płacony jest za każde miejsce parkingowe oddzielnie. W umowie natomiast nie zostało wspomniane, że do miejsc parkingowych przypisane są konkretne pojazdy.

Dodatkowo zapisy umowy przewidują, że miejsca parkingowe będą wykorzystywane jedynie przez samochody osobowe, które określono jako pojazdy przeznaczone do przewożenia do 9 osób oraz o ładowności nieprzekraczającej 3,5 tony. C. zgodnie więc z warunkami umowy miejsca parkingowe przeznaczył między innymi dla samochodów służbowych Spółki o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, do których Spółka nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdów, co do zasady objętych pięćdziesięcioprocentowym limitem odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z ich używaniem.

Z wynajmowanych przez C. miejsc parkingowych mogą korzystać m.in. pracownicy parkujący samochody służbowe wykorzystywane jedynie do działalności Spółki, jak również pracownicy parkujący samochody służbowe wykorzystywane dla celów związanych z działalnością i dla celów prywatnych, jak i pracownicy pozostawiający prywatne samochody na czas wykonywania obowiązków służbowych oraz klienci umówieni na spotkanie w siedzibie Spółki.

Samochody służbowe wykorzystywane nie tylko w celach związanych z działalnością Spółki to pojazdy samochodowe wobec których zastosowanie mają regulacje art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, zatem są objęte pięćdziesięcioprocentowym limitem odliczenia podatku naliczonego, ponieważ Spółka nie skorzystała z przepisów pozwalających na zniesienie powyższego limitu tj. Spółka nie złożyła deklaracji VAT-26 i nie prowadzi na potrzeby VAT ewidencji przebiegu tych pojazdów.

Spółka nadmienia, że na podstawie obowiązującego Regulaminu korzystania z samochodów służbowych, co do zasady pracownicy korzystają z samochodów służbowych jedynie w celach służbowych, jednakże istnieje możliwość korzystania z samochodu służbowego w celach prywatnych i jest ona odpłatna. Kwota odpłatności za korzystanie z samochodu służbowego dla celów prywatnych jest obowiązkową, stałą, zryczałtowaną stawką miesięczną. Prawo do korzystania z samochodu służbowego do celów prywatnych jest odpłatnym świadczeniem Spółki na rzecz pracownika i stanowi podstawę do wystawienia faktury VAT.

Z miejsc parkingowych mogą również korzystać klienci Spółki umówieni na spotkanie w siedzibie, którzy także zostawiają swoje samochody na wynajmowanych przez Spółkę miejscach parkingowych. C. natomiast nie ma wiedzy ani możliwości wskazania jakimi pojazdami poruszają się jego klienci oraz jego pracownicy, a co za tym idzie, jaki jest status podatkowy w VAT takich pojazdów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z najmem miejsc parkingowych, w ramach umów najmu powierzchni biurowych, przynależących bezpośrednio do lokalu, którego Najemcą jest Spółka, położonych w W. cała kwota VAT stanowi naliczony VAT podlegający odliczeniu zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Spółki, w przypadku miejsc przyporządkowanych bezpośrednio do lokalu położonego w siedzibie Spółki w Warszawie, których Spółka jest Najemcą, naliczony VAT podlegający odliczeniu stanowi cała kwota wynikająca z faktur dokumentujących najem miejsc postojowych (z czynszu najmu).

Uzasadnienie:

Zgodnie z ogólną zasadą zapisaną w art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z kolei, stosownie do art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika. Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zalicza się wydatki dotyczące m.in. nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Należy zaznaczyć, że w sytuacji, w której podatnik jest najemcą miejsc parkingowych, które bezpośrednio przynależą do lokalu przez niego wynajmowanego na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, nie będzie miał zastosowania art. 86a ustawy o VAT. W takiej bowiem sytuacji, najem miejsc postojowych nie jest związany z używaniem pojazdów samochodowych, lecz z lokalem, do którego są one przypisane, a który jest głównym przedmiotem najmu. W konsekwencji można stwierdzić, że podatek VAT naliczony na fakturach wystawionych za najem miejsc parkingowych jest związany z wykorzystaniem lokali biurowych. Potwierdza to również fakt, że z umów najmu nie wynika w żaden sposób, jakie konkretnie pojazdy mają być parkowane na miejscach parkingowych. W praktyce służą one zarówno parkowaniu samochodów Spółki, samochodów pracowników Spółki, jak również samochodów klientów Spółki. Zgodnie z umowami czynszu za miejsca parkingowe, Spółka musi uiszczać czynsz, niezależnie od tego ile i jakie pojazdy były parkowane na miejscach parkingowych.

Zapłata czynszu musi być dokonana nawet wówczas gdyby w danym miesiącu nie został zaparkowany żaden pojazd. W każdym z trzech przypadków czynsz najmu miejsc parkingowych jest ponoszony na podstawie umowy najmu powierzchni biurowych, a najem miejsc parkingowych ma charakter akcesoryjny (poboczny) do najmu samych lokali biurowych, do których te miejsca są przypisane.

W konsekwencji, koszty najmu miejsc parkingowych nie są związane z używaniem pojazdów samochodowych, a związane są z najmem i używaniem lokali biurowych, w których Spółka prowadzi działalność.

Dodatkowo warto podkreślić, że najem miejsc parkingowych nie jest realizowany na podstawie oddzielnych umów najmu, a w każdym przypadku jest elementem jednej całościowej umowy najmu powierzchni biurowych.

Zatem, miejsca parkingowe są niezbędnym „narzędziem” do prowadzenia działalności, do efektywnego wykorzystania powierzchni biurowych (chociażby ze względu na fakt, że korzystają z nich również kontrahenci Spółki).

Mając na uwadze powyższe, Spółka ma prawo traktować jako podatek naliczony cały VAT wykazany na fakturach najmu powierzchni miejsc parkingowych związanych z najmem powierzchni biurowych.

W przypadku usług najmu miejsc parkingowych w związku z najmem powierzchni, ograniczanie podatku naliczonego do 50% VAT z faktur dokumentujących nabycie takich świadczeń stanowiłoby naruszenie zasady neutralności VAT i zbyt szerokie stosowanie w praktyce Decyzji Wykonawczej Rady Unii Europejskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych przepisów art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W tym miejscu należy wskazać, że z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością Zainteresowanego można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. mocą ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą” wprowadzono nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 ustawy – przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 6 ustawy o VAT ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy o VAT).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w celu prowadzenia działalności gospodarczej, na podstawie umowy najmu obowiązującej od 1 lutego 2014 r., Spółka jest Najemcą powierzchni biurowej. Łącznie z lokalem Spółka najmuje powierzchnię przeznaczoną do parkowania samochodów: miejsca parkingowe w garażu podziemnym, w którym położony jest lokal, miejsca parkingowe w budynku garażu wielopoziomowego oraz miejsca na parkingu naziemnym położonym przy siedzibie Wnioskodawcy. Najmujący wystawia jedną fakturę za najem powierzchni biurowej i miejsc parkingowych, co oznacza, że obydwa rodzaje wynajmowanej powierzchni są ze sobą ściśle związane. Wnioskodawca wskazał, że w samej umowie najmu podkreślone zostało, że powyższe miejsca parkingowe wynajmowane są w związku z lokalem pomimo faktu, że czynsz płacony jest za każde miejsce parkingowe oddzielnie. W umowie natomiast nie zostało wspomniane, że do miejsc parkingowych przypisane są konkretne pojazdy. Dodatkowo zapisy umowy przewidują, że miejsca parkingowe będą wykorzystywane jedynie przez samochody osobowe. Ponadto, z wynajmowanych przez Wnioskodawcę miejsc parkingowych mogą korzystać m.in. pracownicy parkujący samochody służbowe wykorzystywane jedynie do działalności Spółki, jak również pracownicy parkujący samochody służbowe wykorzystywane dla celów związanych z działalnością i dla celów prywatnych, jak i pracownicy pozostawiający prywatne samochody na czas wykonywania obowiązków służbowych oraz klienci umówieni na spotkanie w siedzibie Spółki. Samochody służbowe wykorzystywane nie tylko w celach związanych z działalnością Spółki to pojazdy samochodowe wobec których zastosowanie mają regulacje art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, zatem są objęte 50% limitem odliczenia podatku naliczonego, ponieważ Spółka nie skorzystała z przepisów pozwalających na zniesienie powyższego limitu tj. Spółka nie złożyła deklaracji VAT-26 i nie prowadzi na potrzeby VAT ewidencji przebiegu tych pojazdów. Z miejsc parkingowych mogą również korzystać klienci Spółki umówieni na spotkanie w siedzibie, którzy także zostawiają swoje samochody na wynajmowanych przez Spółkę miejscach parkingowych.

Ze względu na przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy, należy stwierdzić, że w przypadku wydatków Spółki ponoszonych na wynajem powierzchni biurowych wraz z wynajętymi miejscami parkingowymi, ponoszonych łącznie za poszczególne składniki najmu, nie ma zastosowania ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86a ustawy, gdyż wydatki te stanowią koszty ogólne związane pośrednio z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Jak wskazał Wnioskodawca z wynajmowanych miejsc parkingowych korzystać będzą pracownicy Spółki oraz klienci Spółki. Tym samym, z uwagi na wykorzystywanie poniesionych wydatków na wynajem powierzchni biurowych wraz z przynależnymi do nich miejscami parkingowymi do czynności opodatkowanych Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w myśl przepisów art. 86 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w wyżej przedstawionym zakresie jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.