Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-654/12-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-22
Teza: Czy w świetle opisanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów taką część stanowiących koszt podatkowy odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, znajdujących się w ewidencji Spółki, która odpowiada udziałowi Wnioskodawcy w zysku Spółki ustalonemu zgodnie z postanowieniami umowy Spółki?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; ewidencja; koszt-koszty uzyskania przychodów; udział; umowa-umowa spółki; wartości-wartości niematerialne i prawne; zużycie; zyski; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27.08.2012r. (data wpływu 31.08.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ujęcia odpisów amortyzacyjnych w kosztach uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31.08.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ujęcia odpisów amortyzacyjnych w kosztach uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej „Wnioskodawca”) przystąpi do spółki komandytowej (dalej „Spółka”) jako komplementariusz. Jako komplementariusz Wnioskodawca wniesie do Spółki wkład niepieniężny postaci przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Oprócz Wnioskodawcy w Spółce uczestniczyć będzie również drugi wspólnik (komandytariusz) - osoba fizyczna, która wniesie do spółki wkład pieniężny (dalej „Drugi Wspólnik”), oraz trzeci wspólnik (komandytariusz) - osoba fizyczna, która wniesie do spółki wkład pieniężny (dalej „Trzeci Wspólnik”). Wkład Wnioskodawcy do Spółki będzie znacząco przewyższać wkład Drugiego Wspólnika i wkład Trzeciego Wspólnika.

W umowie Spółki zostaną określone następujące zasady uczestnictwa w zysku:

1.  Wnioskodawcy przysługiwać będzie każdorazowo udział w zysku odpowiadający 1% wartości całego zysku Spółki,
2.  Drugiemu Wspólnikowi przysługiwać będzie każdorazowo łączny udział w zysku odpowiadający 49,5% wartości całego zysku Spółki,
3.  Trzeciemu Wspólnikowi przysługiwać będzie każdorazowo łączny udział w zysku odpowiadający 49,5% wartości całego zysku Spółki.

Wyłączone zostanie oprocentowanie wkładów wspólników do Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle opisanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów taką część stanowiących koszt podatkowy odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, znajdujących się w ewidencji Spółki, która odpowiada udziałowi Wnioskodawcy w zysku Spółki ustalonemu zgodnie z postanowieniami umowy Spółki?

Zdaniem Spółki, w świetle opisanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów taką część stanowiących koszt podatkowy odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych znajdujących się w ewidencji Spółki, która odpowiada udziałowi Wnioskodawcy w zysku Spółki ustalonemu zgodnie z postanowieniami umowy Spółki.

W świetle opisanego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest osobą prawną zgodnie z przepisem art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, ze zm.); dalej jako ”KSH”, w związku z przepisem art. 33 Kodeksu cywilnego, dlatego też zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2012, poz.749 ze zm.) \[dalej: „Ustawa CIT”\] pytanie przedstawione w niniejszym wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego należy rozpatrywać w oparciu o przepisy Ustawy o CIT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 Ustawy o CIT, przychody osoby prawnej z udziału w spółce niebędącej osobą prawną z zastrzeżeniem przepisu art. 1 ust. 3 Ustawy o CIT, łączy się z przychodem każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 5 ust. 1 Ustawy o CIT, spółki niebędące osobami prawnymi są podatkowo „transparentne” i nie mogą być podatnikami w podatku dochodowym. Skutkiem podatkowej transparentności spółek niebędących osobami prawnymi jest konieczność łączenia przychodów z udziału w spółce niebędącej osobą prawną uzyskanych przez osobę prawną (wspólnika) z przychodem tego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku; przy czym to na wspólniku spoczywa ciężar udowodnienia, że prawa wspólników do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną nie są równe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust 2 Ustawy o CIT zasady wyrażone w przepisie art. 5 ust 1 Ustawy o CIT stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Natomiast zgodnie z przepisem art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m z uwzględnieniem art. 16 \[Ustawa o CIT\].

Przenosząc powyższe ogólne zasady na grunt przedmiotowego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Wnioskodawca jako komplementariusz będzie wspólnikiem w spółce komandytowej tj. spółce osobowej niebędącej osobą prawną zgodnie z przepisami art. 4 § 1 pkt 1, art. 8 i art. 102 KSH w związku z przepisem art. 33 Kodeksu cywilnego. Tym samym, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 Ustawy o CIT, przychód Wnioskodawcy z udziału w Spółce należy określić „proporcjonalnie do posiadanego przez niego prawa do udziału w zysku”. Treść prawa Wspólnika do udziału w zysku Spółki należy ustalić w oparciu o odpowiednie przepisy KSH i umowy Spółki. Wyłącznie w przypadku, jeżeli powyższe byłoby niemożliwe, zastosowanie miałoby domniemanie równego udziału w zysku Spółki wyrażone w przepisie art. 5 ust. 1 zdanie 2 Ustawy o CIT. W przedmiotowym zdarzeniu przyszłym przypadek określony w przepisie art. 5 ust. 1 zdanie 2 Ustawy o CIT nie będzie mieć miejsca.

O ile umowa spółki nie stanowi inaczej, zgodnie z art. 123 § 1 KSH komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki. Oznacza to, że prawo do udziału w zysku każdego komandytariusza określa się na podstawie stosunku wniesionego przez niego wkładu do sumy wkładów wniesionych do spółki przez wszystkich wspólników. W konsekwencji, wszystkim komplementariuszom przypada łącznie zysk spółki pozostały po odjęciu ustalonego według powyższych zasad udział w zysku wszystkich komandytariuszy. Tym samym, jeżeli w spółce jest tylko jeden komplementariusz, to jego udział w zysku także odpowiada stosunkowi wniesionego przez niego wkładu do sumy wkładów wniesionych do spółki przez wszystkich wspólników. Z kolei, gdy w spółce jest więcej niż jeden komplementariusz, zysk przypadający łącznie wszystkim komplementariuszom dzieli się miedzy komplementariuszy w ten sposób, że każdy komplementariusz ma prawo do równego udziału w zysku, bez względu na rodzaj i wartość wkładu (art. 51 w zw. z art. 103 KSH).

Prawo ustalenia odmiennych niż określone w powyższych przepisach KSH zasad partycypacji w zysku dla komplementariuszy i komandytariuszy zostało wyraźnie przewidziane w przepisach art. 123 § 1 KSH oraz art. 37 § 1 w zw. z art. 51 i art. 103 KSH. W szczególności, w przepisie art. 123 § 1 KSH przewidziane zostało prawo do oderwania zasad udziału w zysku komandytariusza od wartości wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki. W konsekwencji oznacza to także prawo do oderwania zasad udziału w zysku komplementariuszy od wartości wkładów rzeczywiście wniesionych do spółki przez poszczególnych wspólników.

Przenosząc powyższe rezultaty wykładni przepisów KSH na grunt przepisów art. 5 w zw. z przepisem art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT, za trafne należy uznać stanowisko Wnioskodawcy co do kwalifikacji zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że Wnioskodawcy, jako komplementariuszowi Spółki, będą przypadały przychody i koszty uzyskania przychodów w związku z udziałem w Spółce, w tym odpisy amortyzacyjne (a także wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, zwolnienia i ulgi podatkowe oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku) proporcjonalnie do jego udziału w zysku Spółki, obliczonego zgodnie z zasadami przewidzianymi w umowie Spółki. Zasady podziału zysku przewidziane w umowie Spółki nie zostały określone poprzez odniesienie do wysokości wniesionych przez Wnioskodawcę wkładów i wysokości wkładów innych wspólników, lecz w inny wyczerpujący sposób przedstawiony powyżej w opisie zdarzenia przyszłego. Dlatego jakiekolwiek łączenie udziału Wnioskodawcy w przychodach i kosztach w związku z udziałem w Spółce, w tym w stanowiących koszt podatkowy odpisach amortyzacyjnych dokonywanych przez Spółkę, z wartością jego wkładu do Spółki byłoby sprzeczne z przepisem art. 5 ustawy o CIT w związku z przepisem art. 123 § 1 KSH.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.