Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.144.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Wyjaśnienie pojęcia „działalność twórcza w zakresie
programów komputerowych”.
Słowa kluczowe: honorarium
komputery-program komputerowy
prawa-prawa autorskie
twórcy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-50% koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Rodzaje działalności związanych
korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów
wykonawców z praw pokrewnych w zakresie 50%
kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego – w części dotyczącej wyjaśnienia pojęcia „działalność
    twórcza w zakresie programów komputerowych” (pytanie nr 1) – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w A Sp. z o.o.
    Wnioskodawca objęty jest nieograniczonym obowiązkiem podatkowym na terenie RP.
    Usługi przez Niego wykonywane świadczone są na terenie Polski.
    W ramach wykonywania obowiązków pracowniczych, Wnioskodawca zajmuje się realizacją
    zadań polegających na opracowywaniu i wytwarzaniu oprogramowania oraz związanej z
    nim dokumentacji. Rezultaty działalności Wnioskodawcy mają oryginalny charakter, tj.
    zawierają obiektywnie nową wartość oraz noszą cechę indywidualności, tzn. stanowią
    efekt nieszablonowej, samodzielnej pracy uwieńczonej niepowtarzalnym rezultatem, który
    musi każdorazowo być dostosowany do potrzeb konkretnego projektu i wymagań klienta.
    Tym samym rezultaty pracy Wnioskodawcy stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. z dnia 21 maja 2023
    r., Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm.). Można wśród nich wyróżnić m.in.: kody źródłowe
    programów komputerowych, bazy oraz struktury danych, dokumentację techniczną,
    specyfikacje, plany, prototypy nowych rozwiązań i/lub produktów, analizy, opinie oraz
    rekomendacje, projekty graficzne (np. interfejsu użytkownika), czy też prezentacje.
    Wymienione wyżej prace charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością
    oraz oryginalnością. Oznacza to, że Wnioskodawca, poprzez tworzenie – w granicach
    wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron – utworów w rozumieniu
    ustawy o prawie autorskim, może być uznany za twórcę i/lub współtwórcę w rozumieniu
    tejże regulacji.
    Oprócz czynności prowadzących do stworzenia utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w ramach swoich obowiązków pracowniczych
    Wnioskodawca wykonuje także inne zadania, niemające charakteru twórczego, takie jak
    np. zadania administracyjne, organizacyjne czy techniczne.
    Umowa o pracę Wnioskodawcy zawarta z pracodawcą zawiera postanowienie, zgodnie z
    którym w ramach obowiązków pracowniczych wynikających z zajmowanego stanowiska
    pracy, pracownik będzie wykonywał na rzecz pracodawcy pracę o charakterze twórczym,
    w wyniku której powstaną utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    W umowie o pracę zawarty jest również przykładowy katalog dzieł tworzonych przez
    Wnioskodawcę, które mogą stanowić utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, zawierający m.in. następujące pozycje:
      a. kody źródłowe programów komputerowych;
      b. założenia do programów komputerowych;

      c. dokumentacja techniczna i projektowa programów komputerowych;
      d. dokumentacja procesów biznesowych;
      e. plany i harmonogramy realizacji projektów;
      f. prototypy funkcjonalne i/lub techniczne;
      g. scenariusze testowe;
      h. prezentacje multimedialne i demonstracje proponowanych rozwiązań;
      i. procedury/instrukcje użytkowania;
      j. grafiki;
      k. opinie, raporty, sprawozdania, analizy;
      I. plany szkoleń i materiały szkoleniowe.
    W umowie o pracę zawarte jest zastrzeżenie, że ww. katalog ma charakter otwarty, tzn. za
    utwory mogą zostać uznane również inne przejawy działalności twórczej pracownika, o ile
    spełniają kryteria utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W umowie o pracę zawarte jest również postanowienie, że pierwotne majątkowe prawa
    autorskie do wszystkich utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, stworzonych przez pracownika (Wnioskodawcę) w ramach realizacji
    zobowiązań wynikających ze stosunku pracy, przysługują pracownikowi. Oznacza to, że
    pierwotne majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych, jak i do innych
    utworów, niebędących programami komputerowymi, przysługują pracownikowi, który jest
    ich twórcą.
    Jednocześnie pracownik (Wnioskodawca) zobowiązuje się do przeniesienia na pracodawcę
    majątkowych praw autorskich do wszystkich utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, wytworzonych przez Niego w ramach
    wykonywania obowiązków wynikających ze stosunku pracy, na wszelkich polach
    eksploatacji tych utworów.
    Strony umowy o pracę postanowiły również, że przeniesienie przez Wnioskodawcę na
    pracodawcę majątkowych praw autorskich do utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (w tym również utworów będących programami
    komputerowymi, o których mowa w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych), staje się skuteczne z dniem ustalenia utworu, bez konieczności składania
    przez strony umowy dalszych oświadczeń woli.
    Oznacza to, że Wnioskodawca przenosi na pracodawcę majątkowe prawa autorskie do
    wszelkich utworów stworzonych przez Niego w ramach wykonywania obowiązków
    pracowniczych, przy czym przeniesienie praw autorskich będzie miało miejsce ze skutkiem
    natychmiastowym, tj. w momencie ustalenia danego utworu.
    Jednocześnie Wnioskodawca jest zobowiązany do niezwłocznego zawiadomienia i
    dostarczenia pracodawcy wszystkich utworów stworzonych przez Niego w wyniku
    wykonywania obowiązków ze stosunku pracy.
    Umowa o pracę przewiduje również dokonanie podziału wynagrodzeń pracownika na 2
    części:
      1) honorarium autorskie z tytułu przeniesienia na pracodawcę autorskich praw
        majątkowych do utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych,
      2) wynagrodzenie za wykonywanie pozostałych obowiązków pracowniczych.

    Honorarium autorskie jest określone w sposób zryczałtowany, jako stała miesięczna
    kwota, stanowiąca wynagrodzenie pracownika z tytułu przeniesienia na pracodawcę
    majątkowych praw autorskich do utworów wytworzonych w danym miesiącu w ramach
    stosunku pracy.
    Kwota ustalonego wynagrodzenia (honorarium) autorskiego jest wyznacznikiem
    rzeczywistej, rynkowej wartości utworów tworzonych przez Wnioskodawcę, przy czym
    uwzględnia również fakt, że utwory tworzone przez Wnioskodawcę mogą stanowić część
    składową większego utworu, jakim jest program komputerowy dedykowany dla
    określonego klienta. W związku z tym wartość poszczególnych utworów tworzonych przez
    pracownika (np. fragmentów kodu źródłowego, dokumentacji technicznej), co do zasady,
    nie będzie tożsama z wartością całego oprogramowania stanowiącego odrębny utwór.
    Wysokość honorarium autorskiego będzie ustalana przez strony umowy o pracę na etapie
    negocjacji zmierzających do zawarcia umowy lub aneksu do umowy. Wartość ta będzie
    wynikała z oceny przez pracodawcę stopnia skomplikowania i istotności utworów dla
    realizowanych projektów oraz stopnia zaawansowania pracownika, jak również z
    doświadczenia zawodowego poszczególnych pracowników oraz potencjału wykorzystania
    tworzonych przez tych pracowników utworów dla prowadzonej przez pracodawcę
    działalności.
    Honorarium autorskie będzie przysługiwało Wnioskodawcy wyłącznie w okresach
    rozliczeniowych, w których stworzy utwór/utwory oraz przeniesie na pracodawcę
    autorskie prawa majątkowe do tych utworów.
    Honorarium autorskie będzie wypłacane za przeniesienie praw autorskich niezależnie od
    ilości stworzonych przez Wnioskodawcę w danym miesiącu utworów.
    W miesiącach, w których Wnioskodawca nie stworzyłby żadnego utworu – z uwagi np. na
    nieobecność, chorobę, oddelegowanie do innych czynności, niemających charakteru pracy
    twórczej, wówczas Jego wynagrodzenie nie obejmie honorarium autorskiego. W takim
    przypadku wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi w całości wynagrodzenie za
    wykonywanie pozostałych obowiązków pracowniczych.
    Honorarium nie zostanie wyodrębnione w innych składnikach wynagrodzenia niż
    wynagrodzenie zasadnicze. W odniesieniu do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    nagród, premii rocznych, wynagrodzenia za czas urlopu czy zwolnienia lekarskiego,
    Wnioskodawca stosować będzie standardowe koszty uzyskania przychodu.
    Honorarium wypłacane będzie jedynie w przypadku rzeczywistego powstania utworów i
    przejścia praw z tego tytułu na pracodawcę.
    Wnioskodawca zobowiązany jest również do przygotowywania miesięcznych zestawień
    opracowanych utworów (dalej: „Raporty miesięczne”), w terminie i na zasadach
    określonych w regulacjach z zakresu prawa pracy obowiązujących u pracodawcy. Raport
    miesięczny będzie zawierał m.in. następujące informacje:
      a. rodzaj utworu;
      b. imię i nazwisko twórcy;
      c. data powstania (ustalenia) utworu;
      d. miejsce przechowywania utworu.
    Raporty miesięczne będę następnie weryfikowane przez osobę upoważnioną przez
    pracodawcę, która sprawdzi, czy informacje zawarte w raporcie są zgodne ze stanem
    faktycznym. Złożenie przez osobę upoważnioną podpisu pod raportem będzie stanowiło
    potwierdzenie wytworzenia przez Wnioskodawcę wskazanych w raporcie utworów i
    przyjęcia ich przez pracodawcę. Zweryfikowane w ten sposób raporty miesięczne będą zaś
    stanowiły podstawę do wypłacenia Wnioskodawcy honorarium autorskiego określonego w
    umowie o pracę.

    Wnioskodawcy znana jest interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 15 września 2020
    roku, znak: DD3.8201.1.2018, jednakże okolicznością, która w ocenie Wnioskodawcy nie
    została jednoznacznie ustalona w ww. interpretacji ogólnej jest to, czy podwyższone
    koszty uzyskania przychodu można zastosować także do wynagrodzeń pracowników,
    którzy jako twórcy współtworzą programy komputerowe, co może zdarzyć się w
    przypadku Wnioskodawcy, ale których praca jest jednocześnie niezbędna dla powstania
    oprogramowania.
    Pytania
      1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w świetle art. 22 ust.
        9b pkt 1 ustawy o PIT, „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych”
        należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi wyłącznie
        do programów komputerowych (tj. kodów źródłowych), czy jako korzystanie i
        rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w
        związku z ogółem działań podejmowanych przez Wnioskodawcę w celu tworzenia
        programów komputerowych?
      2. Czy ryczałtowo określona część wynagrodzenia zasadniczego (honorarium
        autorskie), którą pracodawca wypłaca Wnioskodawcy z tytułu przeniesienia na
        niego autorskich praw majątkowych do utworów stworzonych w ramach stosunku
        pracy, jest i będzie objęta stosowaniem 50% kosztów uzyskania przychodów na
        podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 w zw. z art. 22 ust. 9b ustawy o PIT?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1. W części dotyczącej kosztów
    uzyskania przychodów (pytanie nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w zakresie pierwszego pytania
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w
    świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, „działalność twórczą w zakresie programów
    komputerowych” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi
    do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych przez
    Wnioskodawcę w celu tworzenia programów komputerowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, zostały określone źródła przychodów, gdzie
    między innymi, w pkt 1 wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym
    spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
    spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym,
    stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy (art. 12 ust.
    4 ustawy o PIT).
    W myśl art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu
    korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych,

    w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami –
    określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że
    koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym
    miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
    chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru
    stanowi ten przychód.
    W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-
    3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali
    podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ww. ustawy).
    W myśl art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, przedmiotowe koszty stosuje się do przychodów
    uzyskiwanych z tytułu:
      1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
        krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
        wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
        audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
        kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki
        ludowej oraz dziennikarstwa;
      2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
        cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
      3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
      4) działalności publicystycznej;
      5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
        popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
      6) działalności konserwatorskiej;
      7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 oraz z 2020 r.
        poz. 288) do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
      8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
        badawczo -dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    Ustawa o PIT nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy, takich jak „twórca”,
    „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np.
    „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez
    które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem
    prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia (utwór).
    W szczególności – jak stanowi ust. 2 tego przepisu – przedmiotem prawa autorskiego są
    utwory:
      1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
      2) plastyczne;
      3) fotograficzne;
      4) lutnicze;
      5) wzornictwa przemysłowego;
      6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

      7) muzyczne i słowno-muzyczne;
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że przymiotnik „twórczy”, który poprzedza
    wymieniane przez ustawodawcę w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT rodzaje działalności, można
    zdefiniować jako mający na celu tworzenie; będący wynikiem tworzenia, a jako jego
    synonimy Słownik Języka Polskiego PWN wymienia m.in. przymiotniki: konstruktywny,
    kreatywny, kreacyjny. Nie ulega zatem wątpliwości, że objęte przedmiotowym przepisem
    efekty takiej działalności musi cechować kreatywność, unikalność czy osobiste ujęcie przez
    ich twórców.
    W rozumieniu prawa autorskiego, jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności,
    który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba
    podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo
    zbliżony rezultat.
    W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej.
    Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
    wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie (art. 74 ust. 2 omawianej
    ustawy).
    Jak stanowi art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawa
    majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku
    wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie
    stanowi inaczej.
    Zgodnie z art. 74 ust. 4 tej ustawy, autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
      1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
        części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie: w zakresie, w którym dla
        wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
        programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
        wymagają zgody uprawnionego;
      2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
        programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
      3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego
        kopii.
    Ustawodawca, wyszczególniając przykładowe kategorie utworów, posłużył się
    porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków wyrazu.
    Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej niż
    jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1 ust. 2
    pkt 1 omawianej ustawy stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego. Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez
    twórcę techniczne środki wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi. W grupie tej wyodrębniono podkategorie według
    przedmiotu twórczości, czyli literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz
    programy komputerowe.
    Wobec tego należy stwierdzić, że w rozumieniu przepisów o prawie autorskim
    przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.

    Zatem praca polegająca na tworzeniu (projektowaniu) programów komputerowych jest
    pracą twórczą w rozumieniu prawa autorskiego, a programy komputerowe stanowią
    utwory.
    Ponadto, programy komputerowe zostały wyraźnie potraktowane przez ustawodawcę
    jako utwory przez ich uwzględnienie w przykładowym wykazie kategorii utworów w art. 1
    ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz przez wprowadzenie w
    stosunku do nich szczególnego reżimu ochronnego w ramach Rozdziału 7 tej ustawy.
    Jednocześnie z uwagi na fakt, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie zostało zdefiniowane pojęcie „działalność twórcza”, to należy odwołać się do
    słownikowego znaczenia tego pojęcia. I tak – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN
    (wydanie internetowe): działalność oznacza:
      1. „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”;
      2. „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”, natomiast twórczy oznacza:
        1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”;
        2) „dotyczący twórców”.
    W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest
    zatrudniony na podstawie umowy o pracę w A Sp. z o.o.
    Wnioskodawca objęty jest nieograniczonym obowiązkiem podatkowym na terenie RP.
    Usługi przez Niego wykonywane świadczone są na terenie Polski.
    W ramach wykonywania obowiązków pracowniczych, Wnioskodawca zajmuje się realizacją
    zadań polegających na opracowywaniu i wytwarzaniu oprogramowania oraz związanej z
    nim dokumentacji. Rezultaty działalności Wnioskodawcy mają oryginalny charakter, tj.
    zawierają obiektywnie nową wartość oraz noszą cechę indywidualności, tzn. stanowią
    efekt nieszablonowej, samodzielnej pracy uwieńczonej niepowtarzalnym rezultatem, który
    musi każdorazowo być dostosowany do potrzeb konkretnego projektu i wymagań klienta.
    Tym samym rezultaty pracy Wnioskodawcy stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. z dnia 21 maja 2021 r.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm.). Można wśród nich wyróżnić m.in.: kody źródłowe
    programów komputerowych, bazy oraz struktury danych, dokumentację techniczną,
    specyfikacje, plany, prototypy nowych rozwiązań i/lub produktów, analizy, opinie oraz
    rekomendacje, projekty graficzne (np. interfejsu użytkownika), czy też prezentacje.
    Wymienione wyżej prace charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością
    oraz oryginalnością. Oznacza to, że Wnioskodawca, poprzez tworzenie – w granicach
    wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron – utworów w rozumieniu
    ustawy o prawie autorskim, może być uznany za twórcę i/lub współtwórcę w rozumieniu
    tejże regulacji.
    Oprócz czynności prowadzących do stworzenia utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w ramach swoich obowiązków pracowniczych
    Wnioskodawca wykonuje także inne zadania, niemające charakteru twórczego, takie jak
    np. zadania administracyjne, organizacyjne czy techniczne.
    Umowa o pracę Wnioskodawcy zawarta z pracodawcą zawiera postanowienie, zgodnie z
    którym w ramach obowiązków pracowniczych wynikających z zajmowanego stanowiska
    pracy, pracownik będzie wykonywał na rzecz pracodawcy pracę o charakterze twórczym,
    w wyniku której powstaną utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    W umowie o pracę zawarty jest również przykładowy katalog dzieł tworzonych przez
    Wnioskodawcę, które mogą stanowić utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, zawierający m.in. następujące pozycje:
      a. kody źródłowe programów komputerowych;

      b. założenia do programów komputerowych;
      c. dokumentacja techniczna i projektowa programów komputerowych;
      d. dokumentacja procesów biznesowych;
      e. plany i harmonogramy realizacji projektów;
      f. prototypy funkcjonalne i/lub techniczne;
      g. scenariusze testowe;
      h. prezentacje multimedialne i demonstracje proponowanych rozwiązań;
      i. procedury/instrukcje użytkowania;
      j. grafiki;
      k. opinie, raporty, sprawozdania, analizy;
      I. plany szkoleń i materiały szkoleniowe.
    W umowie o pracę zawarte jest zastrzeżenie, że ww. katalog ma charakter otwarty, tzn. za
    utwory mogą zostać uznane również inne przejawy działalności twórczej pracownika, o ile
    spełniają kryteria utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W umowie o pracę zawarte jest również postanowienie, że pierwotne majątkowe prawa
    autorskie do wszystkich utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, stworzonych przez pracownika (Wnioskodawcę) w ramach realizacji
    zobowiązań wynikających ze stosunku pracy, przysługują pracownikowi. Oznacza to, że
    pierwotne majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych, jak i do innych
    utworów, niebędących programami komputerowymi, przysługują pracownikowi, który jest
    ich twórcą.
    Jednocześnie pracownik (Wnioskodawca) zobowiązuje się do przeniesienia na pracodawcę
    majątkowych praw autorskich do wszystkich utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, wytworzonych przez niego w ramach
    wykonywania obowiązków wynikających ze stosunku pracy, na wszelkich polach
    eksploatacji tych utworów.
    Strony umowy o pracę postanowiły również, że przeniesienie przez Wnioskodawcę na
    pracodawcę majątkowych praw autorskich do utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (w tym również utworów będących programami
    komputerowymi, o których mowa w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych), staje się skuteczne z dniem ustalenia utworu, bez konieczności składania
    przez strony umowy dalszych oświadczeń woli.
    Oznacza to, że Wnioskodawca przenosi na pracodawcę majątkowe prawa autorskie do
    wszelkich utworów stworzonych przez niego w ramach wykonywania obowiązków
    pracowniczych, przy czym przeniesienie praw autorskich będzie miało miejsce ze skutkiem
    natychmiastowym, tj. w momencie ustalenia danego utworu.
    Jednocześnie Wnioskodawca jest zobowiązany do niezwłocznego zawiadomienia i
    dostarczenia pracodawcy wszystkich utworów stworzonych przez nich w wyniku
    wykonywania obowiązków ze stosunku pracy.
    Umowa o pracę przewiduje również dokonanie podziału wynagrodzeń pracownika na 2
    części:
      1) honorarium autorskie z tytułu przeniesienia na pracodawcę autorskich praw
        majątkowych do utworów w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych,
      2) wynagrodzenie za wykonywanie pozostałych obowiązków pracowniczych.

    Honorarium autorskie jest określone w sposób zryczałtowany jako stała miesięczna kwota
    stanowiąca wynagrodzenie pracownika z tytułu przeniesienia na pracodawcę
    majątkowych praw autorskich do utworów wytworzonych w danym miesiącu w ramach
    stosunku pracy.
    Kwota ustalonego wynagrodzenia (honorarium) autorskiego jest wyznacznikiem
    rzeczywistej, rynkowej wartości utworów tworzonych przez Wnioskodawcę, przy czym
    uwzględnia również fakt, że utwory tworzone przez Wnioskodawcę mogą stanowić część
    składową większego utworu, jakim jest program komputerowy dedykowany dla
    określonego klienta. W związku z tym wartość poszczególnych utworów tworzonych przez
    pracownika (np. fragmentów kodu źródłowego, dokumentacji technicznej), co do zasady,
    nie będzie tożsama z wartością całego oprogramowania stanowiącego odrębny utwór.
    Wysokość honorarium autorskiego będzie ustalana przez strony umowy o pracę na etapie
    negocjacji zmierzających do zawarcia umowy lub aneksu do umowy. Wartość ta będzie
    wynikała z oceny przez pracodawcę stopnia skomplikowania i istotności utworów dla
    realizowanych projektów oraz stopnia zaawansowania pracownika, jak również z
    doświadczenia zawodowego poszczególnych pracowników oraz potencjału wykorzystania
    tworzonych przez tych pracowników utworów dla prowadzonej przez pracodawcę
    działalności.
    Honorarium autorskie będzie przysługiwało Wnioskodawcy wyłącznie w okresach
    rozliczeniowych, w których stworzy utwór/utwory oraz przeniesie na pracodawcę
    autorskie prawa majątkowe do tych utworów.
    Honorarium autorskie będzie wypłacane za przeniesienie praw autorskich niezależnie od
    ilości stworzonych przez Wnioskodawcę w danym miesiącu utworów.
    W miesiącach, w których Wnioskodawca nie stworzyłby żadnego utworu – z uwagi np. na
    nieobecność, chorobę, oddelegowanie do innych czynności, niemających charakteru pracy
    twórczej, wówczas Jego wynagrodzenie nie obejmie honorarium autorskiego. W takim
    przypadku wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi w całości wynagrodzenie za
    wykonywanie pozostałych obowiązków pracowniczych.
    Honorarium nie zostanie wyodrębnione w innych składnikach wynagrodzenia niż
    wynagrodzenie zasadnicze. W odniesieniu do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    nagród, premii rocznych, wynagrodzenia za czas urlopu czy zwolnienia lekarskiego,
    Wnioskodawca stosować będzie standardowe koszty uzyskania przychodu.
    Honorarium wypłacane będzie jedynie w przypadku rzeczywistego powstania utworów i
    przejścia praw z tego tytułu na pracodawcę.
    Wnioskodawca zobowiązany jest również do przygotowywania miesięcznych zestawień
    opracowanych utworów w terminie i na zasadach określonych w regulacjach z zakresu
    prawa pracy obowiązujących u pracodawcy. Raport miesięczny będzie zawierał m.in.
    następujące informacje:
      a. rodzaj utworu;
      b. imię i nazwisko twórcy;
      c. data powstania (ustalenia) utworu;
      d. miejsce przechowywanie utworu.
    Raporty miesięczne będę następnie weryfikowane przez osobę upoważnioną przez
    pracodawcę, która sprawdzi, czy informacje zawarte w raporcie są zgodne ze stanem
    faktycznym. Złożenie przez osobę upoważnioną podpisu pod raportem będzie stanowiło
    potwierdzenie wytworzenia przez Wnioskodawcę wskazanych w raporcie utworów i
    przyjęcia ich przez pracodawcę. Zweryfikowane w ten sposób raporty miesięczne będą zaś
    stanowiły podstawę do wypłacenia Wnioskodawcy honorarium autorskiego określonego w
    umowie o pracę.

    Wnioskodawcy znana jest interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 15 września 2020
    roku, znak: DD3.8201.1.2018, jednakże okolicznością, która w ocenie Wnioskodawcy nie
    została jednoznacznie ustalona w ww. interpretacji ogólnej jest to, czy podwyższone
    koszty uzyskania przychodu można zastosować także do wynagrodzeń pracowników,
    którzy jako twórcy współtworzą programy komputerowe, co może zdarzyć się w
    przypadku Wnioskodawcy, ale których praca jest jednocześnie niezbędna dla powstania
    oprogramowania.
    Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot
    „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” oznacza, że analizowany
    zwrot odnosi się do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w
    celu tworzenia programów komputerowych.
    Należy mieć na uwadze, że sam proces tworzenia programów komputerowych składa się z
    całego szeregu czynności koniecznych do stworzenia końcowego produktu
    informatycznego (utworu). Na poszczególnych etapach tego procesu powstające efekty
    pracy z reguły posiadają cechę nowości.
    Jak z powyższego wynika, sformułowanie „działalność twórcza w zakresie programów
    komputerowych”, zawarte w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dotyczy korzystania i rozporządzania prawami autorskimi do wszelkich
    utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia
    programów komputerowych. W tym znaczeniu, nie tylko kody źródłowe programów
    komputerowych wypełniają przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 omawianej
    ustawy, lecz także utwory powstałe w procesie tworzenia programu komputerowego, tj.
    kody źródłowe programów komputerowych i/lub aplikacji mobilnych i/lub webowych,
    plany i/lub prototypy systemów, bazy oraz struktury danych, strony internetowe,
    dokumentacja techniczna, publikacje naukowe, specyfikacje (w tym specyfikacje
    architektury projektowanych rozwiązań informatycznych), plany, analizy, raporty oraz
    rekomendacje, projekty graficzne (np. interfejs użytkownika), materiały reklamowe i
    marketingowe, materiały audio-wideo, a także prezentacje.
    Tak też interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2
    kwietnia 2021 r. sygn. akt 0113-KDIPT2-3.4011.343.2021.1.RR, w której czytamy, że „Zatem
    użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot
    „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” oznacza, że analizowany
    zwrot odnosi się do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w
    celu tworzenia programów komputerowych. (...) Biorąc pod uwagę przedstawiony opis
    zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w
    świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych” należy rozumieć jako
    korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w
    związku z ogółem działań podejmowanych w celu tworzenia programów komputerowych,
    począwszy od identyfikowania potrzeb biznesowych użytkownika końcowego (...), poprzez
    analizę wstępną rozwiązania informatycznego (...), projektowanie rozwiązania
    informatycznego (...), wytworzenie rozwiązania informatycznego (...), aż do dostarczenia i
    wdrożenia rozwiązania informatycznego u klienta (...)”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 24 czerwca 2021 r. sygn. akt
    0115-KDWT.4011.54.2021.2.KW wskazał, że „Mając na uwadze powołane wyżej przepisy
    prawa oraz przedstawiony

## Opis zdarzenia przyszłego

należy ponownie wskazać, że
    sformułowanie „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych”, zawarte w
    art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podarku dochodowym od osób fizycznych dotyczy
    korzystania i rozporządzania prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w
    związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programów komputerowych. W
    tym znaczeniu, przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 omawianej ustawy, wypełniają
    nie tylko kody źródłowe programów komputerowych, lecz także opisane we wniosku
    utwory powstałe w procesie tworzenia programu komputerowego, które stanowią

    podstawę wytworzenia programu komputerowego, są niezbędne do jego wykonania i
    powstają w związku z tworzeniem takiego programu. Działania pracowników
    Wnioskodawcy (twórców), polegające na UX/UI designie programów komputerowych,
    można więc uznać za działalność twórczą w zakresie programów komputerowych, o której
    mowa w ww. przepisie”.
    Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w świetle art. 22
    ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych”
    należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich
    utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych przez
    Wnioskodawcę w celu tworzenia programów komputerowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Źródła przychodów osób fizycznych
    Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1
    ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    W myśl art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy
    Tytuły osiąganych przychodów

    Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    W myśl art. 22 ust. 9 pkt 3 tejże ustawy:
      Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się: z tytułu korzystania przez
      twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu
      odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50%
      uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od
      przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    Stosownie do art. 22 ust. 9b cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
      1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
        krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
        wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
        audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
        kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki
        ludowej oraz dziennikarstwa;
      2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
        cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
      3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
      4) działalności publicystycznej;
      5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
        popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
      6) działalności konserwatorskiej;
      7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1062 oraz z 2022 r.
        poz. 655), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
      8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
        badawczo -dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    Pojęcie twórczości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22
    ust. 9 pkt 3 ustawy, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub
    pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie
    do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Jak stanowi art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

      1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
      2) plastyczne;
      3) fotograficzne;
      4) lutnicze;
      5) wzornictwa przemysłowego;
      6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
      7) muzyczne i słowno-muzyczne;
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przymiotnik „twórczy”, który poprzedza
    wymieniane przez ustawodawcę w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych rodzaje działalności można zdefiniować jako mający na celu tworzenie; będący
    wynikiem tworzenia, a jako jego synonimy Słownik Języka Polskiego PWN wymienia m.in.
    przymiotniki: konstruktywny, kreatywny, kreacyjny. Nie ulega zatem wątpliwości, że objęte
    przedmiotowym przepisem efekty takiej działalności musi cechować kreatywność,
    unikalność czy osobiste ujęcie przez ich twórców.
    W rozumieniu prawa autorskiego, jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności,
    który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba
    podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo
    zbliżony rezultat.
    W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
    Stosownie do art. 74 ust. 2 omawianej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak stanowi art. 74 ust. 3 ww. ustawy:
      Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w
      wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile
      umowa nie stanowi inaczej.
    Zgodnie z art. 74 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem
      przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
      1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
      części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
      wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu
      komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody
      uprawnionego;
      2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
      3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego
      kopii.

    Ustawodawca wyszczególniając przykładowe kategorie utworów posłużył się
    porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków wyrazu.
    Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej niż
    jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1 ust. 2
    pkt 1 omawianej ustawy stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego. Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez
    twórcę techniczne środki wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi. W grupie tej wyodrębniono podkategorie według
    przedmiotu twórczości, czyli literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz
    programy komputerowe.
    Działalność twórcza
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „działalność twórcza”, wobec tego należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego
    pojęcia.
    I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe), „działalność”
    oznacza:
      1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
      2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.
    Natomiast „twórczy” oznacza:
      1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
      2) „dotyczący twórców”.
    Rozumienie pojęcia „działalności twórczej w zakresie programów komputerowych”
    Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot
    „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” oznacza, że analizowany
    zwrot odnosi się do ogółu działań, w ramach których mieszczą się czynności, które:
      · mają charakter twórczy (posiadają cechę nowości),
      · są podejmowane w celu stworzenia programów komputerowych,
      · w ich efekcie powstają utwory, których prawa są przenoszone.
    Tym samym w świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych” należy rozumieć
    jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które
    powstają w związku z ogółem działań podejmowanych przez pracowników w celu
    tworzenia programów komputerowych.
    Przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wypełniają więc również utwory powstałe w procesie tworzenia programu
    komputerowego, które stanowią podstawę wytworzenia programu komputerowego, są
    niezbędne do jego wykonania i powstają w związku z tworzeniem takiego programu.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, stwierdzam, że w świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, „działalność twórczą w zakresie programów
    komputerowych” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi
    do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych przez
    Pana w celu tworzenia programów komputerowych.
    Zatem Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe w zakresie pytania nr 1.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.