Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-585/14-3/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-08-26
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji przychodów do odpowiedniego źródła przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; prawa-prawa autorskie; prawa-prawa majątkowe; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2014 r. (data wpływu 9 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 26 czerwca 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji przychodów do odpowiedniego źródła przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji przychodów do odpowiedniego źródła przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Na wstępie Wnioskodawca wyjaśnia, że w sprawie objętej przedstawionym niżej pytaniem nr 1 wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu o udzielenie interpretacji indywidualnej, który interpretacją indywidualną z dnia 5 listopada 2013 r. uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, interpretacja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który oddalił skargę a wyrok ten jest obecnie nieprawomocny.

Wnioskodawca został poinformowany pismem Ministerstwa Finansów z dnia 21 maja 2014 r. (znak: …), że w komunikacie z dnia 5 marca 2014 r. zamieszczonym na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (\`(...)\`) jednoznacznie zostało stwierdzone, że ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) dopuszcza możliwość osiągania przez twórców przychodów z praw majątkowych w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji twórcy uzyskujący przychody z praw autorskich w ramach działalności gospodarczej mogą wybrać opodatkowanie według jednolitej 19% stawki podatku. (\`(...)\`) Ponadto żaden przepis Ordynacji podatkowej nie ogranicza podatnikowi prawa do złożenia ponownego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Tym bardziej wydaje się to zasadne w sytuacji, gdy pojawiły się nowe okoliczności, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie organu wydającego interpretacje indywidualną”.

Kierując się poglądem prawnym wyrażonym przez Ministerstwo Finansów w ww. piśmie, Wnioskodawca składa niniejszy wniosek o udzielenie Interpretacji indywidualnej.

Poza tym, że Wnioskodawca kieruje się w niniejszej sprawie poglądem prawnym wyrażonym w powołanym wyżej piśmie Ministerstwa Finansów, bierze również pod uwagę, że interpretacja indywidualna nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie wywołuje bowiem dla Wnioskodawcy skutków o charakterze materialnym (nie określa obowiązków ani ustanawia uprawnienia wynikającego z przepisów prawa materialnego). Wnioskodawca w pełni podziela i przyjmuje za własny pogląd zawarty w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 czerwca 2009 r. nr IBPP1/443-300/09/AS, zgodnie z którym „wydanie interpretacji indywidualnej nie stanowi żadnego z wymienionych enumeratywnie w art. 14b § 4 i § 5 ustawy Ordynacja podatkowa aktów administracyjnych, których wystąpienie powoduje niemożność złożenia przez Wnioskodawcę oświadczenia o którym mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa i obliguje do odstąpienia od wydania interpretacji w trybie art. 14b § 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Interpretacja indywidualna stanowi jedynie informację zawierającą stanowisko organu podatkowego w kwestii stosowania prawa. Wnioskodawca otrzymuje wyłącznie informację o poglądzie organu w danej sprawie, która umożliwia mu suwerenne podjęcie określonych działań na gruncie prawa podatkowego. W ramach interpretacji organ podatkowy dokonuje oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Podjęta przez niego ocena nie ma jednakże charakteru władczego czy też rozstrzygającego, gdyż nie zmierza do wywołania bezpośrednich skutków prawnych. Ponadto interpretacje przepisów prawa podatkowego mają na celu zapewnienie podatnikom pomocy w procesie stosowania prawa poprzez wyjaśnienie znaczenia przepisów prawa podatkowego oraz wskazanie sposobu i zakresu ich stosowania, co sprzyja stabilizacji prowadzenia działalności gospodarczej oraz budowaniu zaufania obywateli wobec organów państwa, w szczególności w zakresie podatków rozliczanych metodą samoobliczania. Tak pojmowana funkcja wspomagająca interpretacji skłania do konkluzji, że zainteresowany podmiot może wielokrotnie zwracać się z wnioskiem o jej wydanie. Ponadto, niezależnie od tego, że ww. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r. nie rozstrzyga sprawy co do istoty, należy stwierdzić, że nie stanowi ona również sprawy załatwionej w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W związku z powyższym, w celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości, Wnioskodawca oświadcza, że jego oświadczenie zawarte na stronie 6 niniejszego wniosku nie obejmuje tego, że elementy zdarzenia przyszłego zawartego w niniejszym wniosku były przedmiotem oceny stanowiska wnioskodawczyni w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2013 r.

Zdarzenie przyszłe

Wnioskodawca rozważa możliwość podjęcia pozarolniczej działalności gospodarczej i dokonania wyboru opodatkowania dochodów z tego źródła tzw. podatkiem liniowym, tj. na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT. Na potrzeby niniejszego zdarzenia przyszłego należy przyjąć, że nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość dokonania wyboru przez Wnioskodawcę sposobu opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c.

Wnioskodawca, w ramach działalności gospodarczej świadczyłby usługi na rzecz osób trzecich, głównie trudniących się zawodowo produkcją filmów, w tym seriali telewizyjnych. Przedmiotem usług byłaby wówczas w szczególności działalność polegająca na pisaniu scenariuszy filmowych, które stanowić będą utwory, w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.), zwanej dalej Prawem autorskim.

Działalność ta byłaby działalnością zarobkową, usługową, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły. W związku z tą działalnością gospodarczą nie będą zachodzić okoliczności, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o PIT.

W związku ze stworzonymi w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej scenariuszami, Wnioskodawca stawać się będzie współtwórcą utworu audiowizualnego, w związku z czym przysługuje mu wynagrodzenie o którym mowa w art. 70 ust. 2(1) Prawa autorskiego (dalej: „honoraria autorskie”). Honoraria autorskie z tego tytułu będą Wnioskodawcy wypłacane za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi (dalej: organizacja zbiorowego zarządzania”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przychody z tytułu wynagrodzenia za świadczone w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej usługi polegające na tworzeniu scenariuszy filmowych powinny być kwalifikowane do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza), a tym samym mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT?
2.  Czy przychody z tytułu honorariów autorskich wypłacanych Wnioskodawcy za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania jako współtwórcy utworu audiowizualnego, w przypadku gdy stał się on współtwórcą tego utworu w związku ze stworzeniem scenariusza do tego utworu audiowizualnego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, powinny być kwalifikowane do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza), a tym samym mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania nr 1 - przychody z tytułu wynagrodzenia za świadczone w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej usługi polegające na tworzeniu scenariuszy filmowych powinny być kwalifikowane do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza), a tym samym mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania nr 2 - przychody z tytułu honorariów autorskich wypłacanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania jako współtwórcy utworu audiowizualnego, w przypadku gdy stał się on współtwórcą tego utworu w związku ze stworzeniem scenariusza do tego utworu audiowizualnego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, powinny być kwalifikowane do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza), a tym samym mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT.

Elementy wspólne uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy dotyczącego pytania nr 1 oraz nr 2.

Wnioskodawca podziela pogląd przedstawiony w komunikacie opublikowanym w dniu 5 marca 2014 r. na stronie internetowej Ministerstwa Finansów. Zgodnie z nim: „twierdzenie jakoby ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wykluczała możliwość uzyskiwania przychodów z majątkowych praw autorskich, w tym z tytułu odpłatnego zbycia tych praw, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jest nieuzasadnione. Nie znajduje ono bowiem potwierdzenia w obowiązujących przepisach ustawy PIT, która przewiduje możliwość osiągania przez twórców przychodów z tych praw w ramach działalności gospodarczej. Twórcy uzyskujący przychody z praw autorskich w ramach działalności gospodarczej, mogą także wybrać opodatkowanie wg 19% stawki podatku. (\`(...)\`) Na kwalifikację osiąganych przychodów z majątkowych praw autorskich nie miała wpływu nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązująca od 1 stycznia 2013 r. Określiła ona wyłącznie nowe zasady stosowania zryczałtowanych 50% kosztów uzyskania przychodów, tym samym nie odbiera możliwości zaliczania przychodów z majątkowych praw autorskich do przychodów z działalności gospodarczej.

Z komunikatu tego wynika jednoznacznie, że ustawa o PIT dopuszcza możliwość osiągania przez twórców przychodów z praw majątkowych w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji takiego stanu rzeczy, twórcy uzyskujący przychody z praw autorskich w ramach działalności gospodarczej mogą wybrać opodatkowanie według jednolitej 19% stawki podatku.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy dotyczącego pytania nr 1.

Tym samym w pełni aktualny i prawidłowy jest następujący pogląd prawny wyrażony w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 maja 2012 r. nr ITPB1/415-276/12/MR, który Wnioskodawca podziela i przyjmuje za własny:

„Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (\`(...)\`) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy wyszczególniono odrębne źródła przychodów w postaci:

*   pozarolniczej działalności gospodarczej,
*   kapitałów pieniężnych i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 5a pkt 6, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

− prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl natomiast art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W przytoczonej definicji działalności gospodarczej, ustawa o podatku dochodowego od osób fizycznych wylicza (pod literami a - c) różnego rodzaje aktywności uznawane za działalność gospodarczą. Jest to wyliczenie wyczerpujące, a nie przykładowe.

Jak stanowi art. 18 ustawy, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Obowiązki podatkowe zależą zatem od okoliczności uzyskania przychodów, o których mowa w powołanych wyżej przepisach. W sytuacji, gdy wykonywanie działalności dokonywane jest przez podatnika w sposób ciągły i zorganizowany, we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, w celu zarobkowym, tzn. z nastawieniem na zysk, wówczas posiada znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ponadto wskazać należy, że wykładnia językowa użytego w definicji pojęcia „działalność gospodarcza” zwrotu „z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 pkt 1, 2, i 4-9”, zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzić mogą do rozbieżnych rezultatów.

Można bowiem, odwołując się do reguł językowych (składni) języka potocznego stwierdzić tak że użyty w hipotezie zwrot „z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 pkt 1, 2, i 4-9 oznacza, że dla oceny, z jakiego źródła pochodzi dany przychód należy najpierw ustalić, czy nie jest on skutkiem działalności zarobkowej, wykonywanej w sposób zorganizowany, ciągły, prowadzonej we własnym imieniu na własny lub cudzy rachunek i tylko wówczas, gdy nie można zaliczyć go do tego rodzaju przychodów, można uznać go za przychód z innego niż wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy źródła.

Można też wyciągnąć wniosek, że ustawodawca najpierw nakazuje wykluczyć pochodzenie przychodu z któregokolwiek ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, i 4-9 powołanej ustawy, a dopiero później pozwala zaliczyć go do przychodu z działalności gospodarczej.

Brak jednoznacznego rezultatu wykładni językowej czyni koniecznym sięgnięcie do innych reguł wykładni. Pomocna w odkodowaniu treści normy prawnej może być w tym wypadku wykładnia systemowa wewnętrzna. Definiując przychody pochodzące z różnych źródeł ustawodawca, podkreślając tym samym ich rozłączność, zawarł reguły kolizyjne, wskazując, kiedy dany przychód może być uznany za przychód z określonego źródła, choć faktycznie odpowiada on ogólnej definicji przychodów z innego źródła. I tak w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, wyłącza z przychodów, których źródłem jest odpłatne zbycie nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy - zbycie następujące w wykonaniu działalności gospodarczej.

W art. 13 pkt 9 ustawy do przychodów z działalności wykonywanej osobiście włączono przychody z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze zawieranych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (tym samym przychód z tego tytułu nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej). Również w odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej ustawodawca nakazał – w art. 14 ust. 2 ustawy - zaliczenie do nich enumeratywnie wymienionych (nie użyto bowiem określenia „w szczególności”) przychodów, które w braku stosownego uregulowania zaliczone byłyby do innych źródeł, bowiem odpowiadałyby ich definicji. O tym, iż są to przychody inne niż odpowiadające przychodom z działalności gospodarczej, wymienionym w art. 14 ust. 1 tej ustawy, świadczy użycie zwrotu: przychodem z działalności gospodarczej są również”. Użycie określenia „również” - sygnalizuje, że dany stan rzeczy jest pod jakimś względem podobny do innego stanu rzeczy, zwłaszcza tego, o którym była mowa wcześniej (por. Słownik współczesnego języka polskiego - Wyd. Wilga, Warszawa 1996, s. 979).

Przywołane wyżej przepisy wskazują więc na to, iż co do zasady przychody winny być przypisywane do tego ze źródeł, którego opis w sposób bardziej szczegółowy odpowiada sposobowi jego powstania, chyba że ustawa nakazuje expressis verbis zaliczenie ich do przychodów z innego źródła. W przeciwnym wypadku powołane wyżej regulacje byłyby zbędne.

Reasumując, zestawienie treści art. 5a pkt 6 i art. 14 ust. 2, art. 13 pkt 9, art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na to, iż nawet jeżeli w ramach działalności wykonywanej zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, na własny lub cudzy rachunek, podatnik osiąga przychody, które wnioskodawcy jednocześnie odpowiadają opisowi przychodów z innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodu i nie zostały zaliczone w sposób jednoznaczny do przychodów z tej działalności, to przychody te stanowią przychód z tego innego źródła.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym działalność związana z oprogramowaniem nosi znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej w świetle przytoczonej powyżej ustawowej definicji, spełniając wszystkie jej przesłanki. Wnioskodawca m.in. tworzy nowe podprogramy niewątpliwie we własnym imieniu i na własny rachunek, w sposób ciągły (powtarzalny i stały). Wypełnia również kryterium zorganizowania w ramach podmiotu określonego administracyjnoprawnie, uczestniczącego w obrocie gospodarczym. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż wskazane we wniosku podprogramy (kody źródłowe) zostaną wytworzone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako jej efekt, towar.

Natomiast majątkowe prawa autorskie do tych podprogramów (kodów źródłowych), wchodzące w skład majątku przedsiębiorcy mogą być w niej wykorzystywane, gdyż łącznie z innymi składnikami przedsiębiorstwa służą realizacji określonych działań gospodarczych. Tak więc, rodzaj aktywności Wnioskodawcy w postaci działalności polegającej m.in. na tworzeniu programów (kodów źródłowych), należy zaliczyć do pozarolniczej działalności gospodarczej.”

Jak z powyższego wynika, przychody z tytułu wynagrodzenia za świadczone w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej usługi polegające na tworzeniu scenariuszy filmowych powinny być kwalifikowane do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza), a tym samym mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy dotyczącego pytania nr 2.

Analogiczne stanowisko do zaprezentowanego w ww. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 maja 2012 r. nr ITPB1/415-276/12/MR, zaprezentował ten sam podatkowy organ interpretacyjny w interpretacji indywidualnej z dnia 23 października 2012 r. nr ITPB1/415-877/12/MR. Dokonując tożsamej z zaprezentowaną wyżej wykładnią przepisów ustawy o PIT, której tym samym nie ma potrzeby przytaczać ponownie, stwierdził m.in.:

„Podkreślić przy tym trzeba, iż majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, wchodzące w skład majątku przedsiębiorcy, zasadniczo nie stanowią przedmiotu działalności gospodarczej, ale mogą być w niej wykorzystywane, gdyż łącznie z innymi składnikami przedsiębiorstwa służą realizacji określonych działań gospodarczych. (\`(...)\`) Zgodnie z art. 70 ust. 2 (1) ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), współtwórcy utworu audiowizualnego oraz artyści wykonawcy są uprawnieni do:

1.  wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu audiowizualnego w kinach;
2.  stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich publicznego odtwarzania;
3.  stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez inne środki publicznego udostępniania utworów;
4.  stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na egzemplarzu przeznaczonym do własnego użytku osobistego.

Mając na uwadze przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony stan faktyczny należy uznać, iż w sytuacji, gdy osoba fizyczna prowadząc działalność gospodarczą we wskazanym we wniosku zakresie otrzyma tantiemy wykonawcze (zdaniem Wnioskodawcy sytuacja ta dotyczy również opisanych wyżej honorariów autorskich - przyp. autora wniosku), powstały przychód należy zaliczyć do źródła, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Analogiczny pogląd zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie również w interpretacji indywidualnej z dnia 28 marca 2014 r. nr IPPB1/415-3/14-2/ES, stwierdzając m.in.: „Jeżeli zatem podatnik uzyskuje przychody określone w art. 18 w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą to przychód z tego tytułu zaliczyć należy do źródła przychodów o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tj. do przychodów z działalności gospodarczej. Zgodnie z powyższym, jeżeli dana działalność twórcy, polega na korzystaniu z praw autorskich, rozporządzaniu tymi prawami i jest wykonywana zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, na własny rachunek, to działalność taka będzie miała charakter pozarolniczej działalności gospodarczej. Mając na uwadze przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony stan faktyczny należy uznać, iż w sytuacji, gdy osoba fizyczna prowadząc działalność gospodarczą we wskazanym we wniosku zakresie otrzyma tantiemy wykonawcze oraz uzyska wynagrodzenie z tytułu sprzedaży płyty powstały przychód należy zaliczyć do źródła, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.”

Pogląd wynikający z ww. interpretacji indywidualnych Wnioskodawca podziela i przyjmuje za własny.

Jak z powyższego wynika, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychody z tytułu honorariów autorskich wypłacanych jej za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania jako współtwórcy utworu audiowizualnego, w przypadku gdy stał się on współtwórcą tego utworu w związku ze stworzeniem scenariusza do tego utworu audiowizualnego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, powinny być kwalifikowane do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza), a tym samym mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.