Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.235.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Wykonywanie wskazanych przez Państwa prac nie
doprowadziło do powstania zakładu na terytorium Wielkiej
Brytanii, gdyż nie wypełniły one ustawowej definicji zakładu w
rozumieniu ustawy o CIT oraz UPO
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
budowa
konserwacja
place-plac budowy
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
podatek-podatek pobierany u źródła
usługi-usługi konserwacyjne
zakład-zakład zagraniczny
zakład-zakłady osób prawnych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Zagraniczny zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący kwestii powstania zakładu na podstawie polsko-brytyjskiej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Uzupełnili go Państwo pismem z 6
    czerwca 2025 r. (wpływ 12 czerwca 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca - Spółka z o.o. („Spółka”, „Wnioskodawca”), będąca podmiotem prawa
    polskiego, prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług (...). Spółka posiada siedzibę
    w Polsce i w Polsce posiada również nieograniczony obowiązek podatkowy oraz w Polsce
    pozostaje czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W ramach swojej działalności Spółka realizuje zlecenie na terenie Wielkiej Brytanii.
    Dnia 14 lutego 2024 r. Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług (...), których
    przedmiotem jest (...). Realizacja zlecenia rozpoczęła się w dniu (...) marca 2024 r.
    Wskazano okres zakończenia prac na wrzesień 2024 r.
    W dniu (...) października 2024 r. został podpisany aneks przedłużający prace do (...) marca
    2025 r., a w dniu (...) marca 2025 r. podpisano kolejny aneks przedłużający realizację prac
    do (...) czerwca 2025 r. Umowa jest realizowana w Wielkiej Brytanii na obiekcie A,
    zlokalizowanym w (...).
    W trakcie realizacji kontraktu występowały standardowe przerwy związane z okresem
    świątecznym, w tym Bożym Narodzeniem oraz Wielkanocą. W wyniku podpisania aneksów
    do pierwotnej umowy, okres łącznego wykonywania przez Wnioskodawcę usług na
    terytorium Wielkiej Brytanii przekroczył 12 miesięcy. Na tym samym obiekcie będą
    realizowane prace dla B w okresie od (...) maja 2025 r. do (...) sierpnia 2025 r. zgodnie z
    umową podpisaną w dniu (...) kwietnia 2024 r.
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi działalność
    w Polsce od (...) 2010 r. na podstawie wpisu do rejestru KRS pod numerem (...). Spółka jest
    także zarejestrowana w brytyjskim systemie CIS. Construction Industry Scheme (CIS) to
    system podatkowy funkcjonujący w Wielkiej Brytanii, zaprojektowany specjalnie dla
    branży budowlanej. System został wprowadzony przez brytyjski urząd skarbowy (HMRC -
    Her Majesty's Revenue and Customs) w celu zwalczania uchylania się od płacenia
    podatków w sektorze budowlanym. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik do
    celów VAT w Wielkiej Brytanii, przy czym obowiązuje ją mechanizm reverse charge w
    zakresie usług budowlanych.
    Mechanizm reverse charge (odwrotnego obciążenia) w usługach budowlanych w Wielkiej
    Brytanii oznacza, że to nabywca usługi (zleceniodawca), a nie dostawca (podwykonawca)
    jest odpowiedzialny za rozliczenie VAT od określonych usług budowlanych. Wnioskodawca
    wykonujący usługi budowlane w UK nie nalicza brytyjskiego VAT na swoich fakturach,
    zamiast tego umieszcza adnotację: VAT reverse charge construction industry (ang.
    odwrotne obciążenie VAT - branża budowlana).
    Współpracujący ze Spółką podwykonawcy posiadają rezydencję podatkową w Wielkiej
    Brytanii i odprowadzają tam należne podatki. Natomiast zleceniobiorcy zatrudniani w
    Polsce bezpośrednio przez Spółkę, są delegowani z Polski na podstawie formularza A1, co
    oznacza, że wszelkie składki na ubezpieczenie społeczne oraz podatki są opłacane w
    Polsce. Zaświadczenie A1 to oficjalny unijny dokument potwierdzający, że zleceniobiorca
    delegowany podlega systemowi zabezpieczenia społecznego kraju wysyłającego (w tym

    przypadku Polski), a nie kraju, w którym czasowo wykonuje obowiązki (Wielkiej Brytanii).
    Jest wydawany przez ZUS w Polsce i przede wszystkim podkreśla zwolnienie z opłacania
    składek w Wielkiej Brytanii oraz podkreśla podleganie dalej polskiemu systemowi
    ubezpieczeń społecznych. Zleceniobiorcy, z którymi Wnioskodawca zawarł umowy
    wykonują obowiązki w systemie rotacyjnym - po maksymalnie 30 dniach świadczenia na
    terenie Wielkiej Brytanii wracają do Polski na okres od jednego do dwóch tygodni, po
    czym ponownie podejmują zlecane obowiązki. Jednocześnie żaden z delegowanych
    zleceniobiorców nie przekroczył łącznego okresu 183 dni pobytu w Wielkiej Brytanii, co
    wpłynęłoby na zmianę rezydencji podatkowej.
    W wyniku podpisania ww. aneksu do umowy, okres łącznego wykonywania przez
    Wnioskodawcę usług na terytorium Wielkiej Brytanii przekroczył 12 miesięcy.
    Spółka jako przedsiębiorstwo podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie
    funkcjonujących przepisów m.in. ustawy o CIT. W Wielkiej Brytanii nie znajduje się
    siedziba, filia ani biuro Spółki. Wnioskująca Spółka dąży do pozostania rezydentem
    podatkowym w Polsce i tutaj chce rozliczać się ze wszystkich należności podatkowych
    związanych z prowadzeniem firmy, jak i zatrudniania pracowników czy współpracy ze
    zleceniobiorcami.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo ponadto, że:
  I. Usługa (...) obejmuje następujące czynności (...):
  II. Usługa (...) obejmuje następujące czynności (...):
  III. Usługi świadczone w Wielkiej Brytanii nie są pracami montażowymi lub instalacyjnymi.
  IV. Usługi świadczone w Wielkiej Brytanii nie prowadzą do wykonania obiektu
      budowlanego, nie stanowią odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy,
      montażu lub remontu obiektu budowlanego.
    Są to usługi (...) mające na celu (...).
    Usługa (...) polega na utrzymaniu sprawności (...) urządzeń.
    W związku z powyższym Wnioskodawca podtrzymuje zaprezentowane we wniosku własne
    stanowisko w sprawie oceny prawnej.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym przekroczenie 12-miesięcznego okresu świadczenia
      usług na tym samym placu budowy w Wielkiej Brytanii przez Wnioskodawcę
      skutkowało automatycznym powstaniem zakładu podatkowego w rozumieniu
      przepisu art. 5 ust. 3 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym
      Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego
      opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków
      od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz.
      U. Nr 250 poz. 1840)?
    2. W przypadku uznania, że w opisanym stanie faktycznym doszło do powstania zakładu
      podatkowego w Wielkiej Brytanii, czy zakład podatkowy powstał w momencie
      rozpoczęcia prac w Wielkiej Brytanii, na podstawie umowy z dnia (...) lutego 2024 r.
      wraz z aneksami, a jeśli w innym momencie to w jakim?
    3. W przypadku uznania, że w opisanym stanie faktycznym doszło do powstania zakładu
      podatkowego w Wielkiej Brytanii, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do korekty
      rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce za 2024 r. i pominięcia
      przy rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce za 2024 r.
      przychodów i kosztów dotyczących usług świadczonych przez niego w Wielkiej Brytanii
      w związku ze świadczeniem usług na tym samym placu budowy w Wielkiej Brytanii?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W opisanym stanie faktycznym przekroczenie 12-miesięcznego okresu świadczenia usług
    na tym samym placu budowy w Wielkiej Brytanii przez Wnioskodawcę nie skutkowało
    automatycznym powstaniem zakładu podatkowego w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 3
    Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i
    Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków
    majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. Nr 250 poz. 1840).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Przepis art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem
    Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. Nr 250, poz.
    1840) stanowi:
    W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „zakład” oznacza stalą placówkę, przez
    którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Określenie „zakład” obejmuje w szczególności: siedzibę zarządu, filię, biuro, fabrykę,
    warsztat, kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom, albo każde inne miejsce
    wydobywania zasobów naturalnych.
    Plac budowy albo prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli
    trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.
    Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład” nie
    obejmuje:
    użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy
    dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
    utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w
    celu składowania, wystawiania lub wydawania;
    utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w
    celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
    utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu
    zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
    utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
    jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
    utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia którychkolwiek
    rodzajów działalności, o których mowa w punktach od a) do e) niniejszego ustępu, pod
    warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia
    rodzajów działalności ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Formułując odpowiedź na postawione pytanie należy wskazać literaturę, m.in. M. Jamroży,
    w komentarzu Plac budowy jako zakład stwierdza: [...] Określenia „prace instalacyjne” nie
    należy wiązać wyłącznie z pracami budowlanymi, obejmuje ono również instalację
    (montaż) nowych urządzeń w budynku lub na zewnątrz. Natomiast w zakres tego
    określenia nie powinny wchodzić zwykłe naprawy urządzeń bądź prace konserwacyjne.
    Przez pojęcie robót budowlanych należy rozumieć budowę (tj. wykonywanie, odbudowę,
    rozbudowę lub nadbudowę obiektu budowlanego), a także prace polegające na
    przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
    Mając na uwadze przywołany powyżej przepis należy wskazać, że usługi (...) obejmujące
    (...) nie wpisują się w cytowane definicje i nie dotyczą robót budowlanych. Usługi (...) mają
    charakter (...), a nie konstrukcyjny. Ich celem nie jest wznoszenie, modyfikacja czy
    rozbudowa obiektów budowlanych, lecz przedłużenie żywotności istniejących elementów.
    Ponadto prace (...) mogą być wykonywane niezależnie od głównych prac budowlanych,

    często jako usługa (...) w trakcie eksploatacji obiektów. Trzeba wziąć także pod uwagę, że
    usługi (...) są regularnie powtarzane w całym cyklu życia obiektu, w przeciwieństwie do
    jednorazowych prac budowlanych.
    Zdaniem Wnioskodawcy powyższy argument obala tezę o powstaniu zakładu w
    rozumieniu art. 5 ust. 3 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym
    Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i od zysków majątkowych. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę, pomimo że
    będą trwać dłużej niż 12 miesięcy, nie stanowią prac budowlanych lub instalacyjnych, gdyż
    koncentrują się jedynie na usługach (...), pomimo iż pojęcie prac budowlanych lub
    instalacyjnych może być określane szeroko. Wnioskodawca wskazał wyżej argumentację,
    która wyklucza usługi świadczące przez Spółkę jako prace budowlane lub instalacyjne.
    Powyższą argumentację potwierdza także art. 3 ust. 7 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.), która definiuje „roboty budowlane”
    jako budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce
    obiektu budowlanego. Także polski ustawodawca nie przewiduje w tej definicji działań (...),
    które nie wpisują się w żadną z podanych w przepisie kategorii.
    Co więcej, Wnioskująca Spółka nie posiada żadnego oddziału, filii, siedziby, warsztatu,
    fabryki lub biura w Wielkiej Brytanii. Siedziba spółki zlokalizowana jest w Polsce, skąd
    także delegowani są zleceniobiorcy do wykonywania obowiązków.
    Wnioskodawca jest zdania, że z uwagi na brak spełnienia przesłanki mówiącej o pracach
    budowlanych i instalacyjnych, nie dotyczy go granica 12-miesięcy wskazana w art. 5 ust. 3 i
    nadal jako Spółka z o.o. może realizować swoje obowiązki podatkowe w Polsce
    uregulowane przez Ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.). Art. 3 ust. 1 wspomnianej ustawy
    mówi: 1. Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania [...].
    Ad 2.
    W przypadku uznania, że w opisanym stanie faktycznym doszło do powstania zakładu
    podatkowego w Wielkiej Brytanii, zdaniem Wnioskodawcy zakład podatkowy powstał w
    momencie rozpoczęcia prac w Wielkiej Brytanii, na podstawie umowy z dnia (...) lutego
    2024 r. wraz z aneksami.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 3 polsko-brytyjskiej konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania plac budowy albo prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład tylko
    wtedy, jeżeli trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.
    W Komentarzu Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku
    OECD (z dnia 15 lipca 2014 r. Wolters Kluwer, Warszawa 2016, dalej: „Komentarz OECD”)
    odnoszącego się do art. 5 ust. 3 w pkt 16 stwierdzono, że „plac budowy, prace budowlane
    lub instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli obiekty te istnieją dłużej niż 12
    miesięcy”. (...).
    Z kolei w pkt 17 do art. 15 ust. 3 ww. Komentarza stwierdzono, iż: „określenie "plac
    budowy, budowa lub prace instalacyjne i montażowe" obejmuje nie tylko budowę
    budynków, lecz również budowę dróg, mostów lub kanałów, renowację (obejmującą
    ważne prace budowlane, a nie tylko prace związane z utrzymaniem i dekoracją) takich
    budynków, dróg, mostów lub kanałów, układanie rurociągów i prowadzenie prac
    ziemnych. Również określenie "prace montażowe" nie ogranicza się do prac instalacyjnych

    związanych z placem budowy: obejmuje ono również instalowanie nowych urządzeń na
    przykład maszyn wewnątrz budynku lub na zewnątrz. Ustęp 3 ma zastosowanie do
    planowania i nadzorowania na placu budowy danego budynku”.
    Ponadto pkt 18-20 Komentarza OECD do art. 5 ust. 3 wskazuje, że „Kryterium 12 miesięcy
    ma zastosowanie do każdego oddzielnego placu budowy lub projektu. Przy ustalaniu, jak
    długo istnieje dany plac budowy lub projekt, nie należy brać pod uwagę okresu
    spędzonego poprzednio przez przedsiębiorcę na innych placach budów lub projektach,
    które nie mają z obecnym żadnego związku. Plac budowy należy traktować jako odrębną
    jednostkę, nawet jeżeli podstawą prac jest kilka kontraktów, pod warunkiem jednak, że
    stanowi on całość w sensie handlowym i geograficznym”. (...)
    „Plac budowy istnieje od dnia, w którym przedsiębiorca rozpoczyna swoją działalność, co
    obejmuje wszelkie prace przygotowawcze wykonane w państwie, w którym ma być
    wzniesiona budowla, a więc na przykład założenie biura studiów budowlanych. W zasadzie
    plac budowy istnieje do czasu zakończenia budowy lub całkowitego jej zaniechania. Nie
    można uważać, że plac budowy przestaje istnieć, jeżeli prace są przerwane czasowo.
    Sezonowe lub inne czasowe przerwy powinny wchodzić w okres liczony jako trwanie placu
    budowy. Sezonowe przerwy mogą być spowodowane złą pogodą. Czasowe przerwy mogą
    być spowodowane np. brakiem materiałów lub brakiem siły roboczej. (...) Jeżeli
    przedsiębiorstwo (wykonawca generalny), które podjęło się wykonania całości prac
    związanych z danym projektem, powierzy następnie całość lub część prac podwykonawcy,
    to czas spędzony na budowie przez każdego podwykonawcę powinien być traktowany
    jako czas zużytkowany przez wykonawcę generalnego”. (...)
    Ad 3.
    W przypadku uznania, że w opisanym stanie faktycznym doszło do powstania zakładu
    podatkowego w Wielkiej Brytanii, to Wnioskodawca będzie uprawniony do korekty
    rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce za 2024 r. i pominięcia przy
    rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce za 2024 r. przychodów i
    kosztów dotyczących usług świadczonych przez niego w Wielkiej Brytanii w związku ze
    świadczeniem usług na tym samym placu budowy w Wielkiej Brytanii.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 i 2 polsko-brytyjskiej konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają
    opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim
    Umawiającym się Państwie działalność poprzez położony tam zakład. Jeżeli
    przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być
    opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je
    przypisać temu zakładowi. Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje
    działalność w drugim Umawiającym się Państwie, poprzez położony tam zakład to, z
    zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, w każdym Umawiającym się
    Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby
    wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych
    warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z
    przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
    Biorąc pod uwagę powyższe warunek określony w art. 7 ust. 1 ww. Konwencji należy
    interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie Podatku od
    Dochodu i Majątku (OECD) (pkt 3 Komentarza do art. 7 ust. 1) przyjmując, że
    przedsiębiorstwo jednego Państwa nie może być opodatkowane w drugim Państwie,
    chyba że prowadzi ono w tym drugim Państwie działalność handlową lub przemysłową za
    pośrednictwem położonego w tym Państwie zakładu. W związku z powyższym należy
    przyjąć, że dochód uzyskany z prowadzenia działalności, który może być przypisany
    zakładowi położonemu na terytorium Wielkiej Brytanii nie podlegał i nie podlega

    opodatkowaniu w Polsce, a zatem nie powinien być również wykazywany w polskiej
    deklaracji na podatek dochodowy CIT-8.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
    W świetle art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Według art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    Zgodnie z definicją zakładu zagranicznego, zawartą w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:
      a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
        jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium
        innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę,
        warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
      b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
        państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,

      c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
        terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta
        ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to
        faktycznie wykonuje
      - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy właściwa umowa o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej.
    Jak wynika z wniosku, Spółka posiada siedzibę w Polsce i w Polsce posiada również
    nieograniczony obowiązek podatkowy, a w ramach swojej działalności realizuje zlecenie
    na terenie Wielkiej Brytanii. Dlatego też analiza, czy Spółka posiada zakład na terytorium
    Wielkiej Brytanii powinna zostać przeprowadzona na gruncie postanowień Konwencji
    między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii
    Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się
    od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych z dnia 20
    lipca 2006 r. (Dz. U. Nr 250 poz. 1840, dalej: „UPO”) zmodyfikowanej przez Konwencję
    Wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku, podpisaną przez
    Polskę oraz Zjednoczone Królestwa dnia 7 czerwca 2017 r.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się
      Państwie działalność poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje
      działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w
      drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu
      zakładowi.
    Powyższe oznacza, że zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim
    Państwie, jednak tylko w takiej mierze w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
    Oznacza to, że zyski Spółki podlegają opodatkowaniu w Polsce, chyba że prowadzi ona w
    Wielkiej Brytanii działalność poprzez położony tam zakład. W takim przypadku zyski w
    części, w jakiej można je przypisać działalności tego zakładu, mogą być opodatkowane w
    Wielkiej Brytanii.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 UPO:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie ,,zakład'' oznacza stałą placówkę,
      przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    W świetle art. 5 ust. 2 UPO:
      Określenie ,,zakład'' obejmuje w szczególności:
        a) siedzibę zarządu,
        b) filię,
        c) biuro,
        d) fabrykę,
        e) warsztat,
        f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom, albo każde inne miejsce
        wydobywania zasobów naturalnych.
    W myśl art. 5 ust. 3 UPO:
      Plac budowy albo prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy,
      jeżeli trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.
    Dokonując interpretacji postanowień umowy UPO należy zwrócić uwagę na tekst
    Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej.

    Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie
    OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem obowiązki podatkowe
    podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem
    postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej
    Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
    W komentarzu do art. 5 ust. 3 Modelowej Konwencji OECD stwierdzono, że określenie plac
    budowy, budowa lub prace instalacyjne i montażowe obejmuje nie tylko budowę
    budynków, lecz również budowę dróg, mostów lub kanałów, renowację (obejmująca
    ważne prace budowlane, a nie tylko prace związane z utrzymaniem i dekoracją) takich
    budynków, dróg, mostów lub kanałów, układanie rurociągów i prowadzenie prac
    ziemnych. Również określenie prace montażowe nie ogranicza się do prac instalacyjnych
    związanych z placem budowy: obejmuje ono również instalowanie nowych urządzeń w
    wybudowanych już budynkach oraz poza nimi. Zgodnie z Komentarzem prace instalacyjne
    rozumiane jako składanie (montaż) wcześniej przygotowanych elementów produkcyjnych
    lub rusztowań w jedną całość są objęte zakresem art. 5 ust. 3 Modelowej Konwencji OECD.
    Zasadnym jest przyjęcie, że zakres użytego pojęcia „budowa albo montażu” rozciąga się na
    różnego rodzaju prace budowlano-montażowe, wykonywane w państwie źródła w
    określonym miejscu i przez określony czas. Pojęcie „budowa albo montaż” jako szczególna
    forma działalności uznawanej za „zakład” oznacza zatem działalność o charakterze
    usługowym, polegająca na wykonywaniu czynności budowlano-montażowych, a zatem
    zyski wyłącznie z takich usług mogą być przypisane przedsiębiorstwu zagranicznemu jako
    uzyskane przez prowadzony w drugim państwie zakład wykonujący budowę albo montaż
    przez okres przekraczający określony umową czas.
    Postanowienia UPO przewidują, że plac budowy albo prace budowlane lub instalacyjne
    mogą stanowić zakład w rozumieniu art. 5. Powstanie zakładu w takich przypadkach jest
    jednak ograniczone czynnikiem czasowym. Zgodnie bowiem z UPO wskazane powyżej
    działania będą stanowić zakład jedynie wówczas, jeżeli trwają dłużej niż dwanaście
    miesięcy.
    Wspólnym mianownikiem dla wszystkich wskazówek dotyczących obliczenia ww. terminu
    jest położenie nacisku na aspekty gospodarcze, a nie stricte formalne związanie z
    prowadzeniem działalności gospodarczej za pośrednictwem stałego zakładu w formie
    placu budowy lub montażu. Przyczyną takiego podejścia jest przede wszystkim walka z
    nadużyciami podatników prowadzącymi do niespełnienia się kryterium terminu, od
    którego zależy powstanie stałego zakładu w formie placu budowy lub montażu, na
    przykład poprzez dzielenie kontraktów budowlanych na kilka części, z których każda
    odnosi się do okresu krótszego niż ten konstytuujący stały zakład budowlany lub
    montażowy (zob. punkt 18 Komentarza OECD do art. 5 ust. 3).
    Dla powstania stałego zakładu w postaci placu budowy lub montażu istotne jest to, aby
    był on zlokalizowany w konkretnym punkcie albo przynajmniej obejmował odpowiednio
    zwarty i niewielki teren, na którym realizowane są czynności budowlane i montażowe
    pozostające w związku gospodarczym (zob. W. Morawski, Komentarz do artykułu 5, [w:] B.
    Brzeziński (red. Model Konwencji OECD Komentarz, Warszawa 2010, s. 326).
    Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, zawarli Państwo
    umowę o świadczenie usług (...), których przedmiotem jest (...). Usługa (...) obejmuje: (...).
    Prace te skutkują (...). Usługi (...) to usługi (...) mające na celu (...).
    Usługa (...) obejmuje: (...). Usługi to usługi (...) polegające na (...).
    Usługi świadczone w Wielkiej Brytanii nie są pracami montażowymi lub instalacyjnymi, nie
    prowadzą też do wykonania obiektu budowlanego, nie stanowią odbudowy, rozbudowy,
    nadbudowy, przebudowy, montażu lub remontu obiektu budowlanego.

    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych wyżej przepisów
    prawa podatkowego należy stwierdzić, że wykonywanie wskazanych przez Państwa prac
    nie doprowadziło do powstania zakładu na terytorium Wielkiej Brytanii, gdyż nie wypełniły
    one ustawowej definicji zakładu w rozumieniu ustawy o CIT oraz UPO. Nie można bowiem
    uznać, że wykonywane czynności w ramach opisanych usług (...), których przedmiotem jest
    (...) stanowiły prace budowlane lub instalacyjne.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 należało uznać za prawidłowe.
    Z uwagi na potwierdzenie Państwa stanowiska w zakresie pytania 1 i uznanie, że w
    opisanym stanie faktycznym nie doszło do powstania zakładu podatkowego, udzielenie
    odpowiedzi na pytania 2 i 3 jest bezzasadne, bowiem oczekiwali Państwo odpowiedzi na
    te pytania jedynie w przypadku uznania, że w opisanym stanie faktycznym doszło do
    powstania zakładu podatkowego w Wielkiej Brytanii.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto informuję, że interpretacja dotyczy wyłącznie transakcji z podmiotem
    wymienionym we wniosku, dla którego dane w zakresie realizacji wymiany informacji
    podatkowych z innymi państwami zostały przez Państwa wskazane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.