Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.843.2024.2.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-31
Teza: Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty
pełnomocnictwo
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży nieruchomości nr 1.
    W odpowiedzi na wezwanie uzupełniła Pani wniosek pismem z 19 marca 2025 r. (data
    wpływu 25 marca 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest Pani
    zarejestrowana jako podatnik VAT. Od 14 lat jest Pani właścicielką nieruchomości
    położonej w miejscowości (...), gmina (...), w powiecie (...), w województwie (...), oznaczonej
    jako działka ewidencyjna nr 1, o powierzchni 1 ha.
    W dniu 25 listopada 2024 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości
    nr 1. Umowa zawarta została ze Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, prowadzącą
    działalność deweloperską, umowę zawarto w formie aktu notarialnego Repertorium A Nr
    (...).
    Spółka zakupioną działkę przeznaczy na budowę osiedla mieszkaniowego zgodnie z
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Do zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży dojdzie po spełnieniu następujących
    warunków:
        uzyskanie mapy z projektem podziału nieruchomości przyjętej do zasobu
        geodezyjnego i kartograficznego, na której widoczny będzie podział działki nr 1 na 4
        mniejsze działki,
        uzyskanie ostatecznego w trybie administracyjnym pozwolenia na Budowę Osiedla.

    Zakłada Pani, że warunki zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży nieruchomości nr 1
    zostały spełnione i zawiera Pani umowę sprzedaży nieruchomości nr 1 podzielonej na 4
    mniejsze działki i z wydanym pozwoleniem na Budowę Osiedla.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Działka nr 1, identyfikator działki (...) będąca Pani własnością od 4 stycznia 2010 r. nie była
    użytkowana w żaden sposób, nie była zagospodarowana.
    Działka nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani żadnych innych umów o
    podobnym charakterze. Kupującego pozyskała Pani za pośrednictwem Agencji
    Pośrednictwa Sprzedaży Nieruchomości, pośrednik z w/w agencji sam skontaktował się z
    Panią telefonicznie a następnie osobiście.
    Po zawarciu przedwstępnej umowy sprzedaży działki nr 1 kupujący z Pani upoważnienia
    wystąpił do Urzędu Miasta i Gminy w (...) z wnioskiem o wydanie opinii zgodności
    projektowanego podziału nieruchomości z obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego (z prawomocną decyzją ustalającą warunki zabudowy).
    Wniosek złożony 23 grudnia 2024 r. jest w trakcie rozpatrywania.
    Zgodnie z przedwstępną umową sprzedaży nieruchomości przed podpisaniem umowy
    sprzedaży kupujący z upoważnienia sprzedającej wystąpi o:
        mapę z projektem podziału nieruchomości przyjętą do państwowego zasobu
        geodezyjnego i kartograficznego oraz pozostałe dokumenty geodezyjne stanowiące
        podstawę do założenia księgi wieczystej dla sprzedawanej nieruchomości,
        wydanie decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej
        na budowę na działce 1 osiedla mieszkaniowego w oparciu o ustalenia
        miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (pozwolenie na budowę).
    W dniu podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży działki 1 udzieliła Pani kupującemu
    upoważnienia do dokonywania następujących czynności:
        złożenia wniosku o wydanie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, do
        odbioru decyzji, do złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do złożenia
        odwołania od decyzji zatwierdzającej podział działki 1,
        składania wniosków i oświadczeń do gestorów mediów o wydanie warunków
        technicznych przyłączenia nieruchomości do sieci dystrybucyjnych mediów, a także
        innych czynności towarzyszących i do odbioru decyzji,
        składania wniosków i oświadczeń do organów administracji samorządowej o
        wyłączenie gruntów z produkcji rolnej, a także innych czynności towarzyszących
        oraz odbioru decyzji,
        składania wniosków i oświadczeń do Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy
        Państwowe o wyłączenie gruntów z produkcji leśnej, a także innych czynności
        towarzyszących oraz odbioru decyzji,
        składania wniosków i oświadczeń do organów administracji samorządowej o wypis
        i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz
        zaświadczenie o objęciu działki 1 lub działek powstałych po podziale działki 1
        uproszczonym planem zagospodarowania lasu, a także innych czynności
        towarzyszących i odbioru decyzji,

        składania wniosków i oświadczeń do organów administracji samorządowej o wypis
        i wyrys z ewidencji gruntów i budynków, o wydanie mapy do celów projektowych
        oraz innych czynności towarzyszących i do odbioru decyzji,
        składania wniosków i oświadczeń do zarządców dróg sąsiadujących z działką 1 lub z
        działkami powstałymi po podziale działki 1, a także do innych czynności
        towarzyszących i odbioru decyzji,
        składania wniosków i pism dotyczących wszelkich innych decyzji, uzgodnień i
        dokumentów umożliwiających realizację inwestycji mieszkalnych wymaganych w
        toku realizacji inwestycji oraz wszystkich spraw związanych z powyższymi
        postępowaniami, które okażą się konieczne, z wyjątkiem zaciągania zobowiązań
        finansowych w moim imieniu.
    O warunki zabudowy i podział działki występować będzie kupujący z upoważnienia
    sprzedającej.
    W umowie przedwstępnej sprzedaży działki 1 określono termin dla kupującego (do 30
    czerwca 2025 r.) do uzyskania z upoważnienia sprzedającej wszelkiej dokumentacji
    niezbędnej do rozpoczęcia inwestycji m.in. pozwolenie na budowę , po uzyskaniu
    wszelkich koniecznych zezwoleń i dokumentów zostanie podpisana umowa sprzedaży
    działki 1.
    Do czasu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży kupujący nie ma prawa wykonywania
    na działce 1 robót budowlanych polegających na budowie zamierzonej inwestycji oraz nie
    ma prawa do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na usunięcie drzew z działki 1.
    Nie występowała Pani o uchwalenie ani o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego.
                                                    ²Jest Pani właścicielką jeszcze jednej działki nr 2 identyfikator (...) o powierzchni 8,900 m
    położonej (...), powiat (...), województwo (...). Działka została Pani darowana przez rodziców
    4 stycznia 2010 roku. Działka od momentu jej pozyskania pozostaje niezagospodarowana i
    nie jest w żaden sposób użytkowana. Nie wyklucza Pani w przyszłości przeznaczyć działkę
    do sprzedaży.
                                        2W przeszłości posiadała Pani działkę nr 3 o powierzchni 4,100 mpołożoną (...), powiat (...),
    województwo (...). Działka została Pani darowana 5 sierpnia 1998 roku przez babcię ze
    strony ojca. Od momentu jej pozyskania działka była niezagospodarowana, i nie
    użytkowana w żaden sposób. Działkę tę sprzedała Pani 25 czerwca 2007 roku.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości nr 1, podzielonej na mniejsze działki i z wydanym
    pozwoleniem na Budowę Osiedla będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług ?
    Pani stanowisko w sprawie
    Według Pani sprzedaż nieruchomości nr 1, podzielonej na mniejsze działki i z wydanym
    Pozwoleniem na Budowę Osiedla nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Sprzedaje Pani działkę w całości jednemu kupującemu.
    W Pani ocenie sprzedaż majątku prywatnego, dokonywanego w ramach zwykłego zarządu
    prawem własności, nie stanowi działalności gospodarczej i w konsekwencji nie podlega
    opodatkowaniem podatkiem VAT. Zgodnie ze stanowiskiem zawartym w interpretacji
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 marca 2019 roku, 0111-KDIB3-
    2.4012.791.2018.2.MGO: jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku
    osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej

    stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ustawy o VAT. W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności
    sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie nieruchomości
    nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana

    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług. Wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi
    również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest
    ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do
    celów zarobkowych, czy też majątek nabyty został faktycznie wykorzystany na własne
    potrzeby.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami

    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Aby ocenić czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymagana jest ocena każdorazowo odnosząca się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy planowana sprzedaż gruntu tj. działki nr 1 zostanie
    objęta podatkiem od towarów i usług, a Pani z tytułu wykonania tej sprzedaży będzie
    uznana za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, analizując całokształt Pani działań w odniesieniu do
    nieruchomości, czy będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Ustalając powyższe, w pierwszej kolejności należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie,
    istotne znaczenie ma kwestia udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule
    IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    W myśl art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził:
      „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego procesu inwestycyjnego
      spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za podatnika, skoro
      spółka - jako jego pełnomocnik - jest jedynie jego reprezentantem w tych
      czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
      majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust.
      1 i 2 u.p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego
      imieniu i na rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w
      rozumieniu tych przepisów.”

    W tym miejscu, wskazać również należy, że kwestie dotyczące stosunków
    cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności
    nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Z treści przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pani sprzedać
    nieruchomość gruntową niezabudowaną nr 1 o powierzchni 1 ha, podzieloną na 4
    mniejsze działki z wydanym pozwoleniem na budowę.
    Nieruchomość od 4 stycznia 2010 r. nie była w żaden sposób zagospodarowana.
    Nieruchomość nie była udostępniana osobom trzecim do wykorzystania na podstawie
    umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia do nieodpłatnego
    wykorzystania).
    W celu sprzedaży nieruchomości, podpisała Pani w formie aktu notarialnego
    przedwstępną umowę sprzedaży na rzecz Spółki, która ma zamiar zrealizować swoje cele
    gospodarcze na nieruchomości. Po zawarciu umowy przedwstępnej udzieliła Pani
    upoważnienia Spółce do wystąpienia o wydanie zgodności projektowanego podziału
    nieruchomości z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego (z
    prawomocną decyzją ustalającą warunki zabudowy).
    Spółka kupująca zobowiązała się nabyć prawo do nieruchomości. Udzieliła Pani w tym
    akcie Spółce kupującej upoważnienia, mającego na celu:

        złożenie wniosku o wydanie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości,
        wydanie warunków zabudowy dla nieruchomości,
        składania wniosków i oświadczeń do gestorów mediów o wydanie warunków
        technicznych przyłączenia nieruchomości do sieci dystrybucyjnych mediów, a także
        innych czynności towarzyszących i do odbioru decyzji,
        składania wniosków i oświadczeń do organów administracji samorządowej o
        wyłączenie gruntów z produkcji rolnej, a także innych czynności towarzyszących
        oraz odbioru decyzji oraz składania wniosków
        składania wniosków i oświadczeń do organów administracji samorządowej o wypis
        i wyrys z ewidencji gruntów i budynków, o wydanie mapy do celów projektowych
        oraz innych czynności towarzyszących i do odbioru decyzji,
        składania wniosków i oświadczeń do zarządców dróg sąsiadujących z działką nr 1
        lub z działkami powstałymi po podziale działki nr 1, a także do innych czynności
        towarzyszących i odbioru decyzji,
        składania wniosków i pism dotyczących wszelkich innych decyzji, uzgodnień i
        dokumentów umożliwiających realizację inwestycji mieszkalnych wymaganych w
        toku realizacji inwestycji oraz wszystkich spraw związanych z powyższymi
        postępowaniami, które okażą się konieczne, z wyjątkiem zaciągania zobowiązań
        finansowych w Pani imieniu.
    W związku z udzieleniem przez Panią ww. pełnomocnictwa Spółce kupującej, które
    umożliwia wykonanie opisanych czynności przygotowujących działkę do sprzedaży, należy
    stwierdzić, że w sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Udzielone pełnomocnictwo upoważnia bowiem do podjęcia w
    Pani imieniu czynności, wynikających z zakresu tego umocowania i warunków umowy
    przedwstępnej, które wykluczają uznanie, że będzie to sprzedaż majątku prywatnego w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym.
    Brak bezpośredniego wykonywania ww. działań przez Panią - działania te będą
    podejmowane przez kupującą Spółkę - nie oznacza, że podjęte czynności pozostaną bez
    wpływu na Pani sytuację prawną. w celu realizacji przyszłej inwestycji, udzieliła Pani Spółce
    prawa do występowania w Pani imieniu do podjęcia szeregu czynności umożliwiających
    przygotowanie działki pod inwestycję. Zaznaczyć należy, że podjęte działania mają
    doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby realizacji planów gospodarczych Spółki -
    budowy osiedla mieszkaniowego, zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania
    przestrzennego. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Spółkę
    wywołają skutki bezpośrednio w Pani sferze prawnej, jako mocodawcy.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, działki będące Pani własnością, podlegać będą
    wielu ww. czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną
    „wykonane” w Pani sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje
    okoliczność wykonywania ww. czynności przez Nabywcę. W efekcie dokonywanych
    czynności (chociażby uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy) dostawie podlegać będzie
    nieruchomość gruntowa o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg wymienionych wyżej czynności powodujących zmianę
    przeznaczenia działki pod przyszłą inwestycję Kupującej, a dopiero później jej ostateczna
    sprzedaż.

    Stwierdzić tym samym należy, że udzielenie przez Panią jako sprzedającej stosownego
    pełnomocnictwa skutkuje tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez Nabywcę
    będą podejmowane w Pani imieniu i na Pani korzyść, ponieważ to Pani jako właściciel
    będzie Stroną uzyskującą stosowne pozwolenia i decyzje, związane z realizacją planów
    gospodarczych Kupującego.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania
    nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby
    fizyczne, w zakresie zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym.
    W tym konkretnym przypadku brak jest więc zamiaru wykorzystywania działki wyłącznie
    do Pani celów osobistych przez cały okres jej posiadania. W celu zwiększenia możliwości
    sprzedaży tej nieruchomości, podejmie Pani bowiem ww. działania (poprzez
    pełnomocnika) w sposób zorganizowany. Zatem, przedstawiona we wniosku aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości, wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    (typowym) wykonywaniem prawa własności.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży podzielonej działki gruntu,
    podejmie Pani działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże Pani aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzić
    należy, że planowana przez Panią przyszła transakcja polegająca na zbyciu działek gruntu
    nr 1 będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym, nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że zamierza Pani dokonać
    transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, co w konsekwencji powoduje, że nie
    będzie Pani działała w charakterze podatnika od towarów i usług, a transakcja nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe uzasadnienie wskazuje jednoznacznie, że skoro w przedmiotowej sprawie
    wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to
    czynność dostawy ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana
    preferencyjną stawką podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje przepis art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z

      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Są nimi
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego,
    natomiast w przypadku jego braku – decyzja o warunkach zabudowy – jako akt
    indywidualny prawa administracyjnego.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału
    Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa
    krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to
    należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie sprzedaż nieruchomości nr 1 podzielonej na mniejsze działki i z
    wydanym pozwoleniem na budowę osiedla, nie będzie korzystała ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż teren ten będzie spełniał definicję terenu
    budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy. Również do dostawy opisanej
    nieruchomości nie znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jak
    wskazała Pani, działka nie była przez Panią wykorzystywana do żadnych czynności, co

    oznacza, że nie była wykorzystywana w całym okresie jej posiadania do czynności
    zwolnionych. Tym samym, jeden z warunków zastosowania zwolnienia, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie będzie spełniony.
    Należy zatem stwierdzić, że sprzedaż przez Panią przedmiotowej nieruchomości stanowić
    będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, czy też z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości nr 1 podzielonej na mniejsze działki
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko uznaję zatem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.