Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.322.2020.4.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-24
Teza: Ustalenie podstawy opodatkowania przy świadczeniu usług pośrednictwa handlowego przez aukcje internetowe w oparciu o model logistyczny dropshipping
Słowa kluczowe: dropshipping; opodatkowanie; prowizje
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 18 marca 2020 r.; identyfikator poświadczenia przedłożenia UPP….), uzupełnionego pismem, które wpłynęło za pośrednictwem platformy ePUAP 18 marca 2020 r.; identyfikator poświadczenia przedłożenia UPP… oraz pismem z dnia 28 maja 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 28 maja 2020 r.; identyfikator poświadczenia przedłożenia UPP…), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania przy świadczeniu usług pośrednictwa handlowego przez aukcje internetowe w oparciu o model logistyczny Dropshipping (pytanie Nr 2) **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2020 r. do tutejszego Organu wpłynął za pośrednictwem platformy ePUAP ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług oraz jego uzupełnienie.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 20 maja 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.322.2020.2.AP, Nr 0111-KDIB3-3.4012.151.2020.3.JS, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 21 maja 2020 r. (data doręczenia za pośrednictwem platformy ePUAP 22 maja 2020 r.; identyfikator poświadczenia doręczenia UPD…). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 28 maja 2020 r. (przesłanym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 28 maja 2020 r. - identyfikator poświadczenia przedłożenia UPP…).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi związane z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z.). Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a od dochodów uzyskanych w ramach prowadzonej działalności płaci 19% podatek liniowy. W przyszłości planuje rozszerzenie przedmiotu swojej działalności o świadczenie usług w formie pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny w formie dropshippingu za pośrednictwem Internetu na stronach internetowych, portalach \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz portalach \`(...)\`.

Pośrednictwo w formie dropshippingu polega na przeniesieniu procesu sprzedaży i wysyłki towaru na sprzedawcę - podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, do którego Wnioskodawca będzie przekazywał zamówienia od swoich klientów. Świadczone usługi pośrednictwa będą polegały na prezentowaniu za pośrednictwem stron internetowych, portali \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz portali \`(...)\` towarów będących własnością przedsiębiorców zagranicznych (dalej: „podmioty zagraniczne”), posiadających siedziby zarówno w krajach członkowskich Unii Europejskiej, jak i poza Unią Europejską, na terytorium państwa trzeciego. Podmioty zagraniczne wystawiają przedmiotowe towary do sprzedaży na różnego rodzaju portalach - serwisach \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz firmowych stronach internetowych lub też towary pochodzą bezpośrednio z ich oferty.

Świadczona przez Wnioskodawcę usługa pośrednictwa będzie polegała na zbieraniu zamówień od klientów (przede wszystkim osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, nabywających przedmiotowe towary na własny użytek) i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży z podmiotami zagranicznymi, obsłudze płatności, tj. przyjmowaniu wpłat od zamawiających w postaci przelewów bankowych na rachunek firmowy oraz za pośrednictwem szybkich płatności internetowych online. Następnie, Wnioskodawca będzie przekazywał zamówienia do podmiotu zagranicznego będącego sprzedawcą danego towaru, wraz z opłatą za zamówienie, po wcześniejszym potrąceniu prowizji (marży) za pośrednictwo w transakcji.

Po otrzymaniu zamówienia oraz płatności za towar od Wnioskodawcy, podmiot zagraniczny będzie realizował jego wysyłkę bezpośrednio do klienta składającego u Wnioskodawcy, jako pośrednika, zamówienie. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie będzie trafiał do Wnioskodawcy, jako pośrednika handlowego, ale każdorazowo będzie wysyłany bezpośrednio do klienta. W związku z powyższym, w żadnym momencie Wnioskodawca nie stanie się właścicielem towaru, nie będzie dokonywał sprzedaży towarów we własnym imieniu i na własny rachunek, a jedynie będzie pośredniczył w transakcji sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, które będą sprzedawcami.

W celu ustalenia przysługującego wynagrodzenia z przedmiotowego rodzaju działalności, prowadzone będą zestawienia zrealizowanych transakcji w oparciu o wyciąg bankowy/wyciąg z systemu szybkich płatności online. Stosownie do poczynionych ustaleń, w ewidencji będą do siebie dopasowywane odpowiednio transakcje uznaniowe (kwoty odpowiadające wpłatom dokonywanym przez klientów) oraz transakcje obciążeniowe (kwoty odpowiadające wartości towaru i jego dostawy), odpowiadające im numery zamówień, za pomocą których można zidentyfikować daną transakcję oraz odpowiadające daty powstania przychodu.

Zatem, kwotą stanowiącą wynagrodzenie będzie prowizja (marża), czyli różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe lub za pośrednictwem systemu szybkich płatności przez klienta a kwotą przekazaną do zagranicznego podmiotu (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji. Tytułem potwierdzenia wykonanej usługi na rzecz ww. zagranicznego kontrahenta Wnioskodawca będzie wystawiał faktury dokumentujące prowizję (marżę) uzyskaną w wyniku transakcji przeprowadzonych w danym miesiącu z danym podmiotem zagranicznym.

W związku z powyższym transakcja będzie przebiegała w następujący sposób:

1.  Wnioskodawca nawiązuje kontakt z podmiotem zagranicznym będącym dostawcą/producentem określonych towarów, działającym w modelu dropshippingu i informuje go (mailowo, bezpośrednio przez komunikator dostępny na portalu aukcyjnym, telefonicznie, bądź poprzez inne dostępne środki kontaktu oraz komunikatory tekstowe) o tym, że rozpoczyna sprzedaż oferowanych przez niego towarów jako pośrednik w modelu dropshippingu. Umowa o pośrednictwo w sprzedaży może być zawarta także poprzez akceptację regulaminu portalu aukcyjnego, łączącego zagranicznych dostawców i pośredników).
2.  Wnioskodawca prezentuje towary oferowane/produkowane przez ww. podmioty zagraniczne na swoich stronach internetowych, portalach \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz portalach \`(...)\`, doliczając do oryginalnej ceny prowizję (marżę).
3.  Po dokonaniu zakupu i płatności na rachunek bankowy lub przez system szybkich płatności online Wnioskodawcy przez klienta, Wnioskodawca zamawia określony towar u swojego kontrahenta - podmiotu zagranicznego, podając odpowiednie dane nabywcy (w szczególność adres do wysyłki towaru). Ponadto, dokonując zamówienia Wnioskodawca uiszcza odpowiednią kwotę na rachunek bankowy zagranicznego kontrahenta.
4.  Po otrzymaniu zapłaty, towar zostaje wysłany przez podmiot zagraniczny bezpośrednio do danego klienta, który zakupił towar za pośrednictwem stron internetowych, portali \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz portali \`(...)\`.
5.  Zagraniczny dostawca przysyła produkt prosto do klienta (Wnioskodawca nie ma kontaktu z produktem, jest on skierowany prosto do klienta, który sam dokonuje ewentualnych czynności podatkowych i celnych).
6.  Wnioskodawca wysyła zagranicznemu kontrahentowi fakturę dokumentującą prowizję (marżę) uzyskaną na usługach pośrednictwa sprzedaży w danym miesiącu.

W związku z przebiegiem transakcji według opisanego wyżej modelu, obowiązanym z tytułu należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towaru będzie klient, o zobowiązaniach klient będzie informowany w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa handlowego dostępnym na stronie internetowej, na której klient będzie zamawiał usługę.

Jak zostało wspomniane wyżej, sprzedawany towar na żadnym etapie transakcji nie będzie stanowił własności Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie uzyska na siebie żadnej faktury VAT oraz rachunku potwierdzającego zakup (tylko wydruki z konta), a Jego udział ograniczy się do pośrednictwa w płatnościach oraz zamówieniach.

Pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotami zagranicznymi zawierana będzie umowa poprzez dostępne środki kontaktu oraz komunikatory, tj. mailowo, bezpośrednio przez komunikator dostępny na portalu aukcyjnym, telefonicznie, bądź poprzez inne dostępne środki kontaktu oraz komunikatory tekstowe. W umowie określona będzie także wysokość prowizji (marży) należnej za pośrednictwo w doprowadzeniu do umowy kupna-sprzedaży, na podstawie procentowej prowizji (marży) dodanej do ustalonej ceny oferowanych towarów.

Towary zamawiane przez klientów z reguły nie powinny przekraczać wartości, której suma należności podatkowych z tytułu importu towarów przekracza równowartość kwoty 150 euro (art. 55 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, Dz. U. z 2019 r., poz. 1169). W przypadku jeśli zamówienie przekroczyłoby wskazaną sumę, koszty związane z procedurami celnymi oraz podatkowymi spoczywałyby bezpośrednio na osobie składającej zamówienie, do której wysyłane są dane produkty.

W piśmie z dnia 28 maja 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że przychodem w związku ze świadczoną usługą pośrednictwa będzie wyłącznie prowizja od sprzedaży. Jak zostało wskazane we wniosku, w celu ustalenia przysługującego wynagrodzenia z tytułu świadczenia usługi pośrednictwa prowadzone będą zestawienia zrealizowanych transakcji w oparciu o wyciągi bankowe/wyciągi z systemu szybkich płatności online. Stosownie do poczynionych ustaleń, w ewidencji będą do siebie dopasowywane odpowiednio transakcje uznaniowe (kwoty odpowiadające wpłatom dokonywanym przez klientów) oraz transakcje obciążeniowe (kwoty odpowiadające wartości towaru i jego dostawy), odpowiadające im numery zamówień, za pomocą których można zidentyfikować daną transakcję oraz odpowiadające daty powstania przychodu. Zatem, kwotą stanowiącą wynagrodzenie będzie prowizja (marża), czyli różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe lub za pośrednictwem systemu szybkich płatności przez klienta a kwotą przekazaną do zagranicznego podmiotu (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji. Tytułem potwierdzenia wykonania usługi na rzecz ww. zagranicznego kontrahenta Wnioskodawca będzie wystawiał fakturę dokumentującą prowizję (marżę) uzyskaną w wyniku transakcji przeprowadzonych w danym miesiącu z danym podmiotem zagranicznym. Przychód uzyskany z tytułu świadczonych usług pośrednictwa zaliczany będzie przez Wnioskodawcę do źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”. Przychód ten będzie udokumentowany na podstawie faktury tytułem prowizji za świadczenie przedmiotowej usługi. Planowane usługi pośrednictwa w sprzedaży będą dotyczyły m.in. następujących towarów: akcesoria dla zwierząt, odzież damska i męska, produkty do domu i ogrodu, produkty z kategorii zabawki i hobby. Wnioskodawca wskazał, że są to przykładowe towary - działalność w tym zakresie może zostać rozszerzona o inne towary, zgodnie z bieżącymi trendami lub zapotrzebowaniem. Usługi pośrednictwa będą świadczone na rzecz podatników - kontrahentów mających siedzibę zarówno na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza Unią Europejską. Początkowo planowane jest świadczenie usług na rzecz kontrahentów z Chin. Jak zostało wskazane we wniosku, zawierana będzie umowa poprzez dostępne środki kontaktu oraz komunikatory, tj. mailowo, bezpośrednio przez komunikator dostępny na portalu aukcyjnym, telefonicznie, bądź poprzez inne dostępne środki kontaktu oraz komunikatory tekstowe. W umowie określona będzie także wysokość prowizji (marży) należnej za pośrednictwo w doprowadzeniu do umowy kupna-sprzedaży, na podstawie procentowej prowizji (marży) dodanej do ustalonej ceny oferowanych towarów. Do tej pory nie została zawarta żadna umowa na świadczenie przedmiotowych usług pośrednictwa. Usługa pośrednictwa handlowego w oparciu o model dropshippingu, o której mowa w zdarzeniu przyszłym, będzie świadczona na rzecz zagranicznych sprzedawców towarów - to z nim bowiem będzie zawierana umowa na pośrednictwo handlowe w formie dropshippingu. Wnioskodawca nie będzie posiadać fizycznie towarów, które są oferowane nabywcom. Nie będzie musiał też ich pakować i wysyłać do klientów, bowiem tym wszystkim będzie zajmował się samodzielnie dostawca. Co za tym idzie, Wnioskodawca nie ma potrzeby prowadzenia magazynu. Jedynym Jego obowiązkiem będzie pozyskanie klientów, którzy te towary będą chcieli nabyć, czyli działalność gospodarcza Wnioskodawcy sprowadzać się będzie do świadczenia usług w zakresie pośrednictwa handlowego. W przyjętym modelu logistycznym rola Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy ogranicza się do zbierania zamówień, przyjmowania płatności za zamówienia, które przekazywane są następnie do realizacji dostawcy towaru. Wnioskodawca nie będzie prowadził w żadnej formie sprzedaży towarów we własnym imieniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy usługi pośrednictwa w sprzedaży, które zamierza świadczyć Wnioskodawca, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce?
2.  Czy słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychodem ze świadczonych usług pośrednictwa w sprzedaży będzie różnica pomiędzy kwotą otrzymaną od klienta a kwotą przekazaną do zagranicznego podmiotu tytułem poszczególnych transakcji?
3.  Czy wygenerowane z systemu bankowego oraz z systemu szybkich płatności internetowych wydruki potwierdzające wpłaty od klientów oraz kwoty przekazane zagranicznym podmiotom, a także wystawione za usługę pośrednictwa faktury stanowią wystarczającą podstawę do wyliczenia prowizji (marży) i wpisu przychodu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów?

Pismem z dnia 28 maja 2020 r. Wnioskodawca wycofał wniosek w zakresie pytania oznaczonego Nr 3, dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych, a zatem przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego Nr 2, dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 1, dotyczącego podatku od towarów i usług wydano interpretację indywidualną, natomiast w zakresie pytania Nr 3 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem z tytułu świadczenia usług pośrednictwa przy wykorzystaniu modelu dropshippingu będzie prowizja (marża), tj. różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta, a kwotą przekazaną do dostawcy zagranicznego podmiotu tytułem poszczególnych transakcji.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów jest określona w pkt 3 tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza rozszerzyć prowadzoną działalność gospodarczą o pośrednictwo w sprzedaży w modelu logistycznym dropshipping. Działalność ta będzie polegać na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i będzie prowadzona w formie pośrednictwa handlowego za pośrednictwem stron internetowych, portali \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz portali \`(...)\`. Wnioskodawca jako pośrednik nie będzie kupować na własną rzecz towaru, który następnie byłby sprzedawany klientowi, a jedynie pośredniczyć w zawarciu takiej transakcji pomiędzy dostawcą a ostatecznym nabywcą. Towar będący przedmiotem takiej transakcji nie stanie się nigdy własnością Wnioskodawcy, będzie docierał bezpośrednio od dostawy do klienta.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przytoczone przepisy prawne, zdaniem Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że przychód uzyskany z tego tytułu będzie stanowić wartość prowizji (marża), czyli różnica pomiędzy kwotą otrzymaną przez Wnioskodawcę od klienta, a kwotą przekazaną przez Niego do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 24 ust. 1 ww. ustawy, podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa (art. 24 ust. 2 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi związane z oprogramowaniem. Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a od dochodów uzyskanych w ramach prowadzonej działalności płaci 19% podatek liniowy. W przyszłości planuje rozszerzenie przedmiotu swojej działalności o świadczenie usług w formie pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny w formie dropshippingu za pośrednictwem Internetu na stronach internetowych, portalach \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz portalach \`(...)\`. Świadczone usługi pośrednictwa będą polegały na prezentowaniu za pośrednictwem stron internetowych, portali \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz portali \`(...)\` towarów będących własnością przedsiębiorców zagranicznych, posiadających siedziby zarówno w krajach członkowskich Unii Europejskiej, jak i poza Unią Europejską, na terytorium państwa trzeciego. Podmioty zagraniczne wystawiają przedmiotowe towary do sprzedaży na różnego rodzaju portalach - serwisach \`(...)\` i ogłoszeniowych oraz firmowych stronach internetowych lub też pochodzą bezpośrednio z ich oferty. Świadczona przez Wnioskodawcę usługa pośrednictwa będzie polegała na zbieraniu zamówień od klientów (przede wszystkim osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, nabywających przedmiotowe towary na własny użytek) i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży z podmiotami zagranicznymi, obsłudze płatności, tj. przyjmowaniu wpłat od zamawiających w postaci przelewów bankowych na rachunek firmowy oraz za pośrednictwem szybkich płatności internetowych online. Następnie, Wnioskodawca będzie przekazywał zamówienia do podmiotu zagranicznego będącego sprzedawcą danego towaru, wraz z opłatą za zamówienie, po wcześniejszym potrąceniu prowizji (marży) za pośrednictwo w transakcji. Po otrzymaniu zamówienia oraz płatności za towar od Wnioskodawcy, podmiot zagraniczny będzie realizował jego wysyłkę bezpośrednio do klienta składającego u Wnioskodawcy, jako pośrednika, zamówienie. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie będzie trafiał do Wnioskodawcy, jako pośrednika handlowego, ale każdorazowo będzie wysyłany bezpośrednio do klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie stanie się właścicielem towaru, nie będzie dokonywał sprzedaży towarów we własnym imieniu i na własny rachunek, a jedynie będzie pośredniczył w transakcji sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, które będą sprzedawcami. Kwotą stanowiącą wynagrodzenie będzie prowizja (marża), czyli różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe lub za pośrednictwem systemu szybkich płatności przez klienta a kwotą przekazaną do zagranicznego podmiotu (właściciel towaru) tytułem poszczególnych transakcji. Tytułem potwierdzenia wykonanej usługi na rzecz ww. zagranicznego kontrahenta Wnioskodawca będzie wystawiał faktury dokumentujące prowizję (marżę) uzyskaną w wyniku transakcji przeprowadzonych w danym miesiącu z danym podmiotem zagranicznym. Sprzedawany towar na żadnym etapie transakcji nie będzie stanowił własności Wnioskodawcy, Nie uzyska On na siebie żadnej faktury VAT oraz rachunku potwierdzającego zakup (tylko wydruki z konta), a Jego udział ograniczy się do pośrednictwa w płatnościach oraz zamówieniach. Pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotami zagranicznymi zawierana będzie umowa poprzez dostępne środki kontaktu oraz komunikatory, tj. mailowo, bezpośrednio przez komunikator dostępny na portalu aukcyjnym, telefonicznie, bądź poprzez inne dostępne środki kontaktu oraz komunikatory tekstowe. W umowie określona będzie także wysokość prowizji (marży) należnej za pośrednictwo w doprowadzeniu do umowy kupna-sprzedaży, na podstawie procentowej prowizji (marży) dodanej do ustalonej ceny oferowanych towarów.

Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego oraz wyżej powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie jedynie pośredniczyć w sprzedaży towarów handlowych (nie będzie dokonywał sprzedaży we własnym imieniu oraz nie będzie ich właścicielem), to przychodem podatkowym uzyskanym z tego tytułu będzie wartość prowizji, którą stanowić będzie różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta a kwotą przekazaną przez Niego do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.

Należy przy tym wyjaśnić, że podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi (z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30f) dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2 po odliczeniu kwot wynikających z tytułów wymienionych w tym przepisie.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Końcowo zaznaczyć należy, że tut. Organ wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem, tym samym Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności faktycznych podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różniło od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1, przepisów art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa, nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.