Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.481.2025.2.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-25
Teza: Skutki podatkowe dostaw i montażu ościeżnic oraz skrzydeł
drzwiowych.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku należnego
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
roboty-roboty montażowe
zaliczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi budowlane lub
budowlano-montażowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 3-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych dostaw i montażu ościeżnic oraz
    skrzydeł drzwiowych. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 września 2025 r. (wpływ 30
    września 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - Spółka - w zakresie prowadzonej działalności świadczy kompleksowe
    usługi budowlano-montażowe na rzecz klientów (deweloperów oraz inwestorów
    indywidualnych), polegające na dostawie i montażu ościeżnic oraz skrzydeł drzwiowych w
    nowo wznoszonych budynkach jednorodzinnych objętych społecznym programem
    mieszkaniowym (art. 41 ust. 12a ustawy o VAT).
    Usługi te realizowane są w oparciu o jedną umowę z klientem i są traktowane jako
    świadczenie kompleksowe składające się z dwóch etapów:
        po podpisaniu umowy, Wnioskodawca wystawia fakturę pro forma na zaliczkę;
        etap I - dostawa i montaż ościeżnic zakończony podpisanym protokołem
        częściowego odbioru Dowód wykonania: protokół odbioru częściowego Etapu I,
        podpisany przez obie strony. Rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po
        wykonaniu: faktura końcowa do etapu I;
        etap II - dostawa i montaż skrzydeł zakończony podpisanym protokołem
        końcowego odbioru usługi. Dowód wykonania: protokół odbioru końcowego Etapu
        II, podpisany przez obie strony. Rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po
        wykonaniu: faktura końcowa do etapu II.
    Tym samym po etapie II następuje zakończenie usługi oraz jej rozliczenie.
    Wnioskodawca planuje zmodyfikować system etapowych faktur zaliczkowych i
    końcowych, zgodnie z postępem realizacji poszczególnych etapów usługi. Każdy z etapów
    będzie stanowić zamkniętą część świadczenia i będzie rozliczany osobno, z dokumentacją
    odbioru każdego etapu. Etapy będą co do zasady następujące:
        etap I - dostawa i montaż ościeżnic zakończony podpisanym protokołem
        częściowego odbioru Dowód wykonania: protokół odbioru częściowego Etapu I,
        podpisany przez obie strony. Rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po
        wykonaniu: faktura końcowa do etapu I;
        etap II - dostawa skrzydeł (z pozostawieniem ich w magazynie klienta - do czasu ich
        montażu lub na życzenie klienta składowane odpłatnie na ryzyko kupującego w
        magazynie Spółki), również z protokołem przekazania/odbioru. Dostawa stanowi
        część jednej usługi budowlano-montażowej realizowanej w trybie etapowym - nie

        jest to odrębna dostawa towarów w rozumieniu VAT, lecz element świadczenia
        złożonego. Dowód wykonania: protokół przekazania skrzydeł drzwiowych lub
        protokół potwierdzających przechowywanie skrzydeł w magazynie Wykonawcy.
        Rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po wykonaniu dostawy: faktura
        końcowa do etapu II; W przypadku wariantu przechowywania skrzydeł przez
        Wnioskodawcę na koszt i ryzyko Klienta, Wnioskodawca przechowuje gotowe
        skrzydła drzwiowe we własnym magazynie do momentu, aż klient zgłosi gotowość
        do ich odbioru. Towar nie jest fizycznie przekazany klientowi, lecz jest oznaczony
        jako jego własność i przechowywany na jego koszt i ryzyko. Zgodnie z umową, to
        klient decyduje w tym przypadku o terminie montażu;
        etap III - montaż skrzydeł zakończony podpisanym protokołem odbioru końcowego.
        Dowód wykonania: końcowy protokół odbioru prac montażowych (etap III).
        Rozliczenie: przed montażem: faktura zaliczkowa, po zakończeniu montażu: faktura
        końcowa do etapu III.
    Wszystkie etapy odnoszą się do jednej usługi budowlano-montażowej, wykonywanej w
    budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym, a zatem - zdaniem
    Wnioskodawcy - każdy z nich kwalifikuje się do zastosowania stawki VAT 8%, niezależnie
    od tego, że będą fakturowane etapowo. Warunki wdrożenia takiego modelu obejmą:
        wprowadzenie zapisów o etapowym rozliczeniu do umowy (lub poprzez aneks w
        stosunku do obowiązujących umów),
        odpowiednie dokumentowanie zakończenia każdego etapu (protokoły odbioru
        cząstkowego),
        wystawianie faktur końcowych dla każdego zakończonego etapu,
        zastosowanie stawki VAT 8%, zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT i poz. 146-147
        załącznika nr 3 do ustawy.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Zawierane umowy przewidują cykliczne zapłaty, przy czym płatności są dokonywane
      przed wykonaniem usługi.
    2. W umowach określona jest jedna cena za całość usług budowlano-montażowych
      podzielona na ceny za poszczególne etapy.
    3. Protokół odbioru (całości/części) stanowi materialne zakończenie usługi i ustala
      ostatecznie wysokość świadczenia wzajemnego.
    4. Możliwe jest ustalenie wynagrodzenia od Klienta przed dokonaniem przez niego
      odbioru usługi budowlano-montażowej.
    5. Koszty magazynowania naliczane są w przypadku, gdy towar jest gotowy do montażu,
      ale Klient nie jest gotowy na montaż i prosi o przechowanie towaru w magazynie
      Wnioskodawcy.
    6. Korzyści i ciężary oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia skrzydeł
      drzwiowych przechodzą na Klienta od momentu postawienia towarów do jego
      dyspozycji/gotowości wykonania usługi.
    7. Skrzydła drzwiowe są przechowywane w magazynie Wnioskodawcy w sytuacji, gdy
      Klient nie ma gdzie ich składować, a nie jest gotowy do montażu z powodu np.
      opóźnień na budowie.

    8. Klient może w dowolnym momencie odebrać skrzydła drzwiowe i dokonać montażu
      we własnym zakresie. W takim przypadku konieczna byłaby zmiana umowy z umowy
      budowlano-montażowej na umowę dostawy z zastosowaniem stawki 23% VAT, gdyż
      na całość usługi składa się dostawa i montaż ościeżnic i skrzydeł drzwiowych.
    9. Klient może rozporządzać skrzydłami drzwiowymi jak właściciel (w tym sprzedać lub
      odstąpić je innemu podmiotowi) z zastrzeżeniami wskazanymi w pkt 8.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy w sytuacji, gdy zawarte umowy przewidują cykliczne płatności dokonywane przed
      wykonaniem kolejnych etapów usług budowlano-montażowych, a zakończenie
      każdego etapu jest potwierdzane protokołem odbioru, po stronie Wnioskodawcy
      powstaje obowiązek podatkowy w VAT zgodnie z art. 19a ust. 2 ustawy o VAT?
    2) Czy w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę zaliczki na realizację etapu
      montażowego (etap III), który ostatecznie nie zostanie wykonany z przyczyn leżących
      po stronie Klienta, Wnioskodawca jest zobowiązany do skorygowania faktury
      zaliczkowej zgodnie z art. 29a ust. 10#13 ustawy o VAT, a jeśli tak - w którym okresie
      rozliczeniowym powinna zostać dokonana korekta?
    3) Czy w sytuacji, w której skrzydła drzwiowe wyprodukowane przez Wnioskodawcę są
      gotowe do montażu, zostały postawione do dyspozycji Klienta (Klient został
      poinformowany o gotowości towaru), a jednocześnie - zgodnie z umową - pozostają w
      magazynie Wnioskodawcy na koszt Klienta do czasu montażu, należy uznać, że doszło
      do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w rozumieniu art. 7
      ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym powstał obowiązek podatkowy na podstawie art.
      19a ust. 1 tej ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) W przypadku, gdy umowa przewiduje cykliczne płatności dokonywane przed
      wykonaniem usług, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o
      VAT - tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty (zaliczki), w odniesieniu do
      otrzymanej kwoty. Natomiast w zakresie wykonanych części usługi budowlano-
      montażowej, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 2 ustawy - po
      zakończeniu i odbiorze poszczególnych części usługi.
    2) W przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę zaliczki na realizację etapu
      montażowego (etap III), który ostatecznie nie zostanie wykonany z przyczyn leżących
      po stronie Klienta, obowiązek podatkowy powstał z chwilą otrzymania tej zaliczki -
      zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, który stanowi, że w przypadku otrzymania
      całości lub części zapłaty przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi
      obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu do otrzymanej kwoty w momencie jej
      otrzymania. Jeżeli jednak świadczenie, na poczet którego zaliczka została uiszczona,
      nie zostanie ostatecznie zrealizowane, Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia
      podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 3 ustawy o VAT, który
      przewiduje, że podstawę opodatkowania obniża się o zwróconą nabywcy całość lub
      część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do tej sprzedaży nie
      doszło. Z kolei zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, obniżenia podstawy
      opodatkowania dokonuje się w rozliczeniu za okres, w którym wystawiono fakturę
      korygującą, pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie i
      spełnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania. Jeżeli dokumentacja ta
      zostanie uzyskana później, korekty należy dokonać w okresie rozliczeniowym, w
      którym ją uzyskano. W konsekwencji, w sytuacji gdy zaliczka została otrzymana, lecz
      świadczenie nie zostanie wykonane i nastąpi jej zwrot lub zostaną spełnione warunki
      obniżenia, Wnioskodawca powinien wystawić fakturę korygującą i obniżyć podstawę
      opodatkowania w odpowiednim okresie rozliczeniowym zgodnie z powyższymi
      przepisami.

    3) W sytuacji, w której skrzydła drzwiowe zostały wyprodukowane przez Wnioskodawcę,
      postawione do dyspozycji Klienta i Klient został poinformowany o gotowości towarów
      do odbioru, a zgodnie z umową na Klienta przechodzą korzyści i ciężary związane z
      towarem oraz ryzyko jego przypadkowej utraty lub uszkodzenia - należy uznać, że
      doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w
      rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji powstaje obowiązek
      podatkowy na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy o VAT - z chwilą dokonania tej dostawy
      (tj. postawienia towarów do dyspozycji Klienta i umożliwienia mu dysponowania nimi).
      Fakt, że montaż skrzydeł drzwiowych może nastąpić później (np. w ramach dalszego
      etapu prac budowlanych), nie wpływa na moment uznania dostawy za dokonaną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    W myśl art. 19a ust. 2 ustawy:

      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Jak stanowi art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powołany wyżej przepis art.
    19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Jednakże, w
    sytuacji, gdy dana usługa jest przyjmowana częściowo - obowiązek podatkowy powstaje w
    chwili wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę. Jeżeli przed
    wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Jednocześnie
    powyższe przepisy uniezależniają powstanie obowiązku podatkowego od wystawienia
    faktury.
    W przedmiotowej sprawie należy przywołać art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a ustawy, na podstawie
    którego:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury w przypadkach, o
      których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu świadczenia usług budowlanych lub
      budowlano montażowych.
    Przy czym, w myśl art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Zatem obowiązek podatkowy dla usług budowlanych lub budowlano#montażowych
    powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast, gdy podatnik nie wystawił faktury lub
    wystawił ją z opóźnieniem - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów
    wystawienia faktury. Z kolei, gdy nie wskazano tego terminu - z chwilą upływu terminu
    płatności.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur uregulowane zostały w dziale XI Dokumentacja
    rozdziale 1 Faktury ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
          korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
          wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności,
          o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b.
    Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Przepis art. 106i ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość
      lub część zapłaty od nabywcy.
    Na podstawie art. 106i ust. 3 pkt 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku,
      o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a.
    Przepis art. 106i ust. 7 stanowi, że:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
        1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
        2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
        lub części zapłaty.
    Z powołanych przepisów wynika, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia
    faktury z tytułu wykonania całości lub części prac budowlanych lub budowlano-
    montażowych. Faktura taka powinna być wystawiona najpóźniej 30. dnia od dnia
    wykonania ww. usług. Jeżeli podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z
    opóźnieniem - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu na jej
    wystawienie, tj. 30. dnia od dnia wykonania usług.
    Prawidłowe określenie momentu wykonania usług budowlanych i budowlano-
    montażowych ma istotne znaczenie dla prawidłowego wystawienia faktury z tytułu
    świadczenia tych usług.
    W odniesieniu do usług budowlanych lub budowlano-montażowych, wykonanych
    częściowo, należy zauważyć, że dla uznania, że usługa jest wykonana w części znaczenie
    ma - w myśl art. 19a ust. 2 ustawy - czy dla tej części usługi strony ustaliły zapłatę. Zatem
    dla rozliczeń w zakresie podatku VAT należy przyjąć tę część wykonanej usługi, dla której
    określono zapłatę. Należy jednak zauważyć, że momentu powstania obowiązku
    podatkowego dla usług wykonywanych częściowo nie można określać wyłącznie na
    podstawie art. 19a ust. 2 ustawy z pominięciem przepisu szczególnego określonego w art.
    19a ust. 5 pkt 3 lit. a ustawy. W przypadku usług budowlanych lub
    budowlano#montażowych przyjmowanych częściowo, o ich wykonaniu będzie bowiem
    decydować faktyczne wykonanie części usług.

    Ustawa o VAT nie definiuje momentu wykonania usługi, ani w żaden sposób nie precyzuje
    jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Wskazać jednak należy, że o
    faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie
    wykonania tej usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest
    określany przez obowiązujący przepis prawa, regulujący zasady wykonywania danego
    rodzaju dostaw i usług.
              1Jak stanowi art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach
    wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa
    podatkowego. Podkreślić jednakże należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w
    konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny.
    Ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje moment powstania obowiązku
    podatkowego dla usług budowlanych i budowlano-montażowych - zgodnie z ustawą dla
    celów powstania obowiązku podatkowego wykonanie czynności następuje z chwilą
    faktycznego jej dokonania.
    Warto w tym miejscu przywołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 2
    maja 2019 r. w sprawie C-224/18, w którym TSUE orzekł, że:
      „Artykuł 66 akapit pierwszy lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada
      2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej
      dyrektywą Rady 2010/45/UE z dnia 13 lipca 2010 r., należy interpretować w ten
      sposób, że nie sprzeciwia się on temu, by w wypadku braku wystawienia faktury
      dotyczącej świadczonych usług lub wystawienia jej z opóźnieniem formalny odbiór
      tej usługi był uważany za moment, w którym usługa ta została wykonana, gdy - tak
      jak w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym - państwo członkowskie
      przewiduje, że podatek staje się wymagalny z upływem terminu rozpoczynającego
      bieg w dniu, w którym została wykonana usługa, jeżeli, po pierwsze, formalność
      odbioru została uzgodniona przez strony w umowie wiążącej je postanowieniami
      umownymi odzwierciedlającymi rzeczywistość gospodarczą i handlową w dziedzinie,
      w której usługa jest wykonywana i, po drugie, formalność ta stanowi materialne
      zakończenie usługi i ustala ostatecznie wysokość należnego świadczenia
      wzajemnego, co podlega zweryfikowaniu przez sąd odsyłający”.
    TSUE w pkt 30 ww. wyroku odwołując się do pkt 26 wyroku z 2 czerwca 2016 r. w sprawie
    C#263/15 Lajvér, oraz przytoczonego tam orzecznictwa, odniósł się do bezpośredniego
    związku występującego pomiędzy wyświadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym i wskazał, że:
      (...) świadczenie usług jest opodatkowane jedynie wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą
      a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana
      świadczeń wzajemnych, gdyż zapłata otrzymana przez usługodawcę stanowi
      rzeczywiste odzwierciedlenie wartości za wyodrębnioną usługę świadczoną
      usługobiorcy.
    W pkt 34 ww. wyroku TSUE wskazał, że:
      (...) w zakresie, w jakim nie jest możliwe określenie wynagrodzenia należnego od
      usługobiorcy przed dokonaniem przez niego odbioru usług budowlanych lub
      budowlano-montażowych, podatek od tych usług nie może stać się wymagalny przed
      owym odbiorem.

    Z wyroku tego wynika, że formalny odbiór usług budowlanych lub budowlano-
    montażowych, uznany jest za moment, w którym zostały one wykonane, jednakże po
    łącznym spełnieniu następujących warunków:
        formalność odbioru została uzgodniona przez strony w umowie z postanowieniami
        odzwierciedlającymi rzeczywistość gospodarczą i handlową w dziedzinie, w której
        usługa jest wykonywana,
        formalność ta stanowi materialne zakończenie usługi i
        formalność ta ustala ostatecznie wysokość należnego świadczenia wzajemnego.
    Zatem w przypadku wykonywania usług budowlanych lub budowlano-montażowych, o
    materialnym wykonaniu usług decyduje uzgodniony przez strony dokument umowny
    potwierdzający formalność odbioru tych usług, na etapie zgłoszenia do odbioru przez
    wykonawcę odcinka lub całości prac budowlanych lub budowlano-montażowych.
    Z opisu sprawy wynika, że w zakresie prowadzonej działalności świadczą Państwo
    kompleksowe usługi budowlano-montażowe na rzecz klientów (deweloperów oraz
    inwestorów indywidualnych), polegające na dostawie i montażu ościeżnic oraz skrzydeł
    drzwiowych w nowo wznoszonych budynkach jednorodzinnych objętych społecznym
    programem mieszkaniowym.
    Usługi te realizowane są w oparciu o jedną umowę z klientem i są traktowane jako
    świadczenie kompleksowe składające się z dwóch etapów:
        po podpisaniu umowy, wystawiają Państwo fakturę pro forma na zaliczkę;
        etap I - dostawa i montaż ościeżnic zakończony podpisanym protokołem
        częściowego odbioru; dowód wykonania: protokół odbioru częściowego Etapu I,
        podpisany przez obie strony; rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po
        wykonaniu: faktura końcowa do etapu I;
        etap II - dostawa i montaż skrzydeł zakończony podpisanym protokołem
        końcowego odbioru usługi; dowód wykonania: protokół odbioru końcowego Etapu
        II, podpisany przez obie strony; rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po
        wykonaniu: faktura końcowa do etapu II. Tym samym po etapie II następuje
        zakończenie usługi oraz jej rozliczenie.
    Planują Państwo zmodyfikować system etapowych faktur zaliczkowych i końcowych,
    zgodnie z postępem realizacji poszczególnych etapów usługi. Każdy z etapów będzie
    stanowić zamkniętą część świadczenia i będzie rozliczany osobno, z dokumentacją
    odbioru każdego etapu. Etapy będą co do zasady następujące:
        etap I - dostawa i montaż ościeżnic zakończony podpisanym protokołem
        częściowego odbioru; dowód wykonania: protokół odbioru częściowego Etapu I,
        podpisany przez obie strony; rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po
        wykonaniu: faktura końcowa do etapu I;
        etap II - dostawa skrzydeł (z pozostawieniem ich w magazynie klienta - do czasu ich
        montażu lub na życzenie klienta składowane odpłatnie na ryzyko kupującego w
        Państwa magazynie), również z protokołem przekazania/odbioru. Dostawa stanowi
        część jednej usługi budowlano-montażowej realizowanej w trybie etapowym - nie
        jest to odrębna dostawa towarów w rozumieniu VAT, lecz element świadczenia

        złożonego. Dowód wykonania: protokół przekazania skrzydeł drzwiowych lub
        protokół potwierdzających przechowywanie skrzydeł w magazynie Wykonawcy.
        Rozliczenie: przed realizacją: faktura zaliczkowa, po wykonaniu dostawy: faktura
        końcowa do etapu II. W przypadku wariantu przechowywania skrzydeł przez
        Państwa na koszt i ryzyko Klienta, przechowują Państwo gotowe skrzydła drzwiowe
        we własnym magazynie do momentu, aż klient zgłosi gotowość do ich odbioru.
        Towar nie jest fizycznie przekazany Klientowi, lecz jest oznaczony jako jego
        własność i przechowywany na jego koszt i ryzyko. Zgodnie z umową, to klient
        decyduje w tym przypadku o terminie montażu.
        etap III - montaż skrzydeł zakończony podpisanym protokołem odbioru końcowego;
        dowód wykonania: końcowy protokół odbioru prac montażowych (etap III);
        rozliczenie: przed montażem: faktura zaliczkowa, po zakończeniu montażu: faktura
        końcowa do etapu III.
    Wszystkie etapy odnoszą się do jednej usługi budowlano-montażowej, wykonywanej w
    budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym. Warunki wdrożenia takiego
    modelu obejmą:
        wprowadzenie zapisów o etapowym rozliczeniu do umowy (lub poprzez aneks w
        stosunku do obowiązujących umów),
        odpowiednie dokumentowanie zakończenia każdego etapu (protokoły odbioru
        cząstkowego),
        wystawianie faktur końcowych dla każdego zakończonego etapu.
    Zawierane umowy przewidują cykliczne zapłaty, przy czym płatności są dokonywane przed
    wykonaniem usługi. W umowach określona jest jedna cena za całość usług budowlano-
    montażowych podzielona na ceny za poszczególne etapy.
    Protokół odbioru (całości/części) stanowi materialne zakończenie usługi i ustala
    ostatecznie wysokość świadczenia wzajemnego. Możliwe jest ustalenie wynagrodzenia od
    Klienta przed dokonaniem przez niego odbioru usługi budowlano-montażowej.
    W pierwszej kolejności mają Państwo wątpliwości, czy w sytuacji, gdy zawarte umowy
    przewidują cykliczne płatności dokonywane przed wykonaniem kolejnych etapów usług
    budowlano-montażowych, a zakończenie każdego etapu jest potwierdzane protokołem
    odbioru, po Państwa stronie powstaje obowiązek podatkowy w VAT zgodnie z art. 19a ust.
    2 ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że jak wynika z konstrukcji
    podatku od towarów i usług, podatnik, który wykonuje czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej
    usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o VAT nie definiuje tego
    momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla
    jego określenia. O faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter.
    W tym miejscu należy podkreślić, że co do zasady, obowiązek podatkowy powstaje na
    zasadach wskazanych w art. 19a ustawy w powiązaniu z art. 106a i nast. ustawy, które to
    przepisy odnoszą się do zasad wystawiania faktur.

    Za moment wykonania usługi budowlanej lub budowlano-montażowej (w całości lub w
    części) należy uważać moment wykonania wszystkich czynności i spełnienia warunków
    składających się na dane świadczenie. Faktura natomiast stanowi dokument
    potwierdzający określoną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usługi i w tym znaczeniu ma charakter wtórny. Podatnik ma też określony czas na
    wystawienie faktury, nie jest zobligowany do natychmiastowego jej sporządzenia, co
    wynika z przepisu art. 106i ust. 3 ustawy. Tak więc, w przypadku wykonania usługi
    budowlanej lub budowlano-montażowej dla sposobu opodatkowania i udokumentowania
    tej czynności decydujący jest moment wykonania usługi, który jest nadrzędny w stosunku
    do funkcji faktury, jaką jest potwierdzenie określonego zdarzenia podatkowego.
    W tym miejscu należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o VAT
    definicji zaliczki. W takiej sytuacji należy się zatem odnieść do wykładni językowej.
    Zgodnie z definicją wskazaną w Słowniku Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN
    (wydanie internetowe: https://sjp.pwn.pl/), zaliczka to „część należności wpłacana lub
    wypłacana z góry na poczet tej należności”. Zapłatę taką (zaliczkę) wpłaca się na poczet
    przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą
    towarów lub faktycznym wykonaniem usługi.
    Zatem zaliczka, jako zapłata na poczet przyszłej należności, musi być powiązana z
    konkretną transakcją, tj. dostawą określonych towarów lub świadczeniem określonych
    usług. W związku z tym, istotnym jest, aby przyszłe świadczenie było określone i jasno
    sprecyzowane.
    Wobec tego otrzymanie zaliczki dotyczącej konkretnej dostawy towaru lub konkretnej
    usługi wiąże się generalnie z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT u
    podatnika otrzymującego wpłatę - w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Jeśli natomiast
    otrzymana wpłata ma charakter nieskonkretyzowany, dotyczy wzajemnych rozliczeń
    między stronami to jej otrzymanie jest neutralne podatkowo, tj. nie skutkuje obowiązkiem
    wykazania VAT należnego.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, biorąc pod uwagę opisaną sytuację i obowiązujące
    w tym zakresie przepisy prawa oraz orzecznictwo TSUE stwierdzić należy, że aby uznać
    odbiór usługi za jej wykonanie powinny być spełnione następujące warunki: formalność
    odbioru musi być uzgodniona przez strony w umowie i powinna stanowić materialne
    zakończenie usługi, oraz ustalać ostatecznie wysokość należnego świadczenia
    wzajemnego. W analizowanym przypadku zawierane umowy przewidują cykliczne zapłaty,
    przy czym płatności są dokonywane przed wykonaniem usługi. W umowach określona jest
    jedna cena za całość usług budowlano-montażowych podzielona na ceny za poszczególne
    etapy. Protokół odbioru (całości/części) stanowi materialne zakończenie usługi i ustala
    ostatecznie wysokość świadczenia wzajemnego. Możliwe jest ustalenie wynagrodzenia od
    Klienta przed dokonaniem przez niego odbioru usługi budowlano-montażowej.
    Zatem, uzgodniony w umowie o świadczenie usług budowlano-montażowych odbiór
    ukończenia danego etapu prac, potwierdzony protokołem odbioru i sposób wypłaty
    wynagrodzenia pozwala uznać, że w tej konkretnej sprawie usługa w części została
    wykonana w momencie podpisania i zaakceptowania protokołu odbioru danego etapu.
    Tym samym, mamy tu do czynienia z usługami odbieranymi częściowo, w rozumieniu art.
    19a ust. 2 ustawy. Zatem, w analizowanej sytuacji, prawidłowo sporządzony i podpisany
    przez obie strony Protokół odbioru (części/całości) będzie stanowił podstawę do ustalenia
    daty wykonania odpowiednio części lub całości usługi.
    W analizowanej sprawie momentem powstania obowiązku podatkowego w każdym z
    trzech wyżej opisanych etapów rozliczeń usługi budowlano-montażowej będzie -
    stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a ustawy - moment wystawienia na rzecz Klienta
    faktury, dokumentującej wykonanie przez Państwa każdego etapu usługi. Jednocześnie
    faktura dokumentująca wykonanie każdego etapu prac powinna być wystawiona
    najpóźniej 30. dnia od dnia wykonania ww. usługi, tj. od dnia podpisania przez strony

    Protokołu odbioru (części/całości). Jeżeli w tym terminie nie wystawią Państwo faktury lub
    wystawią ją z opóźnieniem - obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na
    jej wystawienie, określonego w art. 106i ust. 3 pkt 1 ustawy, tj. 30. dnia od dnia wykonania
    usługi, rozumianej jako dzień podpisania przez strony Protokołu odbioru (części/całości).
    Natomiast w przypadku otrzymania płatności przed wykonaniem kolejnych etapów usług
    budowlano-montażowych, które będą stanowiły zaliczkę, o której mowa w art. 19a ust. 8
    ustawy, obowiązek podatkowy będzie powstawał zgodnie z tym artykułem, z chwilą
    otrzymania przez Państwa danej płatności od Klienta, w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Z opisu sprawy wynika, że w etapie III dochodzi do montażu skrzydeł zakończonego
    podpisanym protokołem odbioru końcowego, rozliczenie przed montażem
    dokumentowane jest fakturą zaliczkową, a po montażu - fakturą końcową do etapu III.
    Państwa wątpliwości w tym przypadku dotyczą ustalenia, czy w przypadku otrzymania
    przez Państwa zaliczki na realizację etapu montażowego (etap III), który ostatecznie nie
    zostanie wykonany z przyczyn leżących po stronie Klienta, są Państwo zobowiązani do
    skorygowania faktury zaliczkowej zgodnie z art. 29a ust. 10-13 ustawy, a jeśli tak - w
    którym okresie rozliczeniowym powinna zostać dokonana korekta.
    W świetle art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W oparciu o art. 29a ust. 10 pkt 3 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty
      otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło.
    Z kolei, zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o
      której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za
      okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Stosownie do treści art. 29a ust. 15 ustawy:
      Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w
      przypadku:
        1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
        2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania
          znajduje się poza terytorium kraju;
        3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego,
          usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji
          gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w
          poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;

        4) (uchylony)
        5) wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej.
    Przepis art. 29a ust. 13 ustawy umożliwia podatnikowi dokonanie obniżenia podstawy
    opodatkowania już w momencie wystawienia faktury korygującej pod warunkiem, że z
    posiadanej przez niego dokumentacji wynika, że uzgodnił z nabywcą towaru lub
    usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub
    świadczenia tych usług, określone w fakturze korygującej i faktura korygująca jest zgodna
    z tą posiadaną dokumentacją. Natomiast w przypadku gdy podatnik nie posiada
    dokumentacji w okresie, w którym wystawił fakturę korygującą, obniżenia podstawy
    opodatkowania dokonuje za ten okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Wprowadzenie warunku uzgodnienia z nabywcą warunków transakcji oznacza, że przy
    wystawieniu faktury korygującej istotne są faktyczne ustalenia między kontrahentami, a
    nie tylko samo wystawienie faktury.
    W kontekście powyższego istotnym jest, że przy założeniu odejścia od wymogu posiadania
    potwierdzenia odbioru faktur korygujących, zasadnicze znaczenie zyskują inne dowody
    dokumentujące obniżenie podstawy opodatkowania, przykładowo dokumenty handlowe,
    w tym aneksy do umów, korespondencja handlowa, dowody zapłaty, kompensaty itp.,
    które potwierdzają, że obie strony transakcji znają i akceptują nowe, zmienione warunki
    transakcji.
    Nowe rozwiązania systemowe pozwalają na swobodniejsze regulacje relacji między
    podatnikami VAT, którzy mogą oprzeć warunki rozliczenia korekty in minus na
    wypracowanych dotychczas indywidualnych zasadach współpracy, bez obowiązku
    spełniania dodatkowych wymagań formalnych, jednakże jest to uwarunkowane łącznym
    spełnieniem warunków przewidzianych w art. 29a ust. 13 ustawy.
    W konsekwencji, podatnik będzie miał prawo dokonać obniżenia podstawy
    opodatkowania i podatku należnego już w momencie wystawienia faktury korygującej,
    przy łącznym spełnieniu następujących warunków:
        1) uzgodnienia warunków korekty z nabywcą towaru lub usługobiorcą,
        2) spełnienia uzgodnionych warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla
        dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług,
        3) posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie z nabywcą towaru lub
        usługobiorcą warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych
        towarów lub świadczenia tych usług (tj. z dokumentacji powinno wynikać, że
        nabywca wie, że doszło lub wie w jakich sytuacjach będzie dochodzić do zmiany
        warunków transakcji skutkujących zmniejszeniem wysokości wynagrodzenia), z
        dokumentacji powinno wynikać również, że warunki te zostały spełnione na
        moment dokonywania przez podatnika korekty podatku należnego, tj. doszło do
        zrealizowania przesłanek warunkujących pomniejszenie kwoty podatku
        należnego,
        4) faktura korygująca jest zgodna z posiadaną dokumentacją w zakresie uzgodnienia
        z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunków obniżenia podstawy
        opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług oraz w
        zakresie spełnienia tych uzgodnionych warunków.
    Przez uzgodnienie warunków pomniejszenia podstawy opodatkowania lub podatku
    należnego rozumie się w szczególności ustalenie przez strony faktu obniżenia wykazanego
    na fakturze pierwotnej wynagrodzenia. Uzgodnienie może wskazywać również
    okoliczności, których zaistnienie w przyszłości uzasadnia obniżenie należności. Tak
    rozumianym uzgodnieniem może być zawarcie umowy określającej w jakich sytuacjach
    nabywca uzyskuje prawo do odzyskania części wynagrodzenia, np. ze względu na
    przyznany mu w ustalonych warunkach rabat. Przesłanki uzasadniające obniżenie
    podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego mogą być również zawarte w

    regulaminach realizacji sprzedaży lub ogólnych warunkach umowy, których akceptacja
    dokonywana jest w momencie przystąpienia nabywcy do transakcji. W tego typu
    przypadkach uzgodnienie stanowi wspomniany fakt przystąpienia do czynności
    stanowiący wyraz zgody na treść dokumentu. Ponadto do uzgodnienia warunków może
    dojść w trakcie trwania współpracy między stronami, np. zawierane są przez
    przedsiębiorców różnego rodzaju aneksy do umów, porozumienia lub inne dokumenty
    stosowane powszechnie w obrocie handlowym, które są przykładem dokumentów
    wskazujących na wolę modyfikacji podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego
    (mogą wynikać m.in. z niesatysfakcjonującej jakości realizacji świadczenia, strategii
    handlowej realizowanej przez sprzedawcę lub zwrotu części nabywanych produktów przez
    nabywcę).
    Podatnik może wobec tego dokonać obniżenia podstawy opodatkowania lub podatku
    należnego już w okresie rozliczeniowym, w którym wystawił fakturę korygującą przy
    łącznym spełnieniu powyższych warunków. Jeżeli natomiast podatnik w okresie, w którym
    wystawił fakturę korygującą nie posiada dokumentacji potwierdzającej:
        1) uzgodnienie z nabywcą towarów lub usługobiorcą warunków obniżenia podstawy
        opodatkowania lub podatku należnego albo
        2) spełnienie tych uzgodnionych warunków (mimo że doszło do faktycznego
        uzgodnienia tych warunków i ich spełnienia)
    obniżenia podstawy opodatkowania lub podatku należnego dokonuje dopiero za okres, w
    którym posiada dokumentację potwierdzającą spełnienie obydwu warunków.
    Ponadto, zasadą jest, że istnieje komunikacja pomiędzy stronami w zakresie uzgodnienia
    warunków obniżenia podstawy opodatkowania - w zdecydowanej większości powinna ona
    poprzedzać wydanie faktury korygującej, wystąpić w tym samym momencie albo
    poprzedzić dokonanie np. udzielenia rabatu lub zwrotu towarów.
    Na gruncie obowiązujących przepisów dopuszcza się jako formę uzgodnienia również
    domniemaną akceptację uzgodnienia warunków transakcji - w szczególności, gdy samo
    wystawienie faktury korygującej albo dokonanie przelewu stanowić będzie element
    uzgodnienia/spełnienia warunków. Podkreślić należy, że jest to sytuacja wyjątkowa, gdy
    okoliczność dokonania korekty byłaby niemożliwa do uzgodnienia/spełnienia w inny
    sposób.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niemożliwe jest wskazanie w ustawie katalogu
    dokumentów, które potwierdzałyby uzgodnienie nowych warunków transakcji, ponieważ
    mogłoby to zawęzić rodzaje dokumentów stanowiących takie potwierdzenie.
    Z przepisu art. 29a ust. 13 ustawy wynika obowiązek spełnienia się uzgodnionych
    warunków. Spełnienie warunków oznacza ziszczenie się zdarzenia stanowiącego
    przesłankę do dokonania obniżenia wynagrodzenia możliwe do udokumentowania.
    Powiązanie korekty wyłącznie z faktem uzgodnienia warunków jest niewystarczające dla
    precyzji zapisu. Jest to bowiem podyktowane różnorodnością sytuacji, które mogą
    wystąpić w obrocie gospodarczym.
    Ponadto, podatnik zobowiązany jest posiadać dokumentację potwierdzającą uzgodnienie
    warunków oraz dokumentację potwierdzającą spełnienie warunków obniżenia. W
    przypadku braku dokumentacji na moment wystawienia faktury korygującej, podatnik
    może skorygować podstawę opodatkowania i podatek należny dopiero w okresie, w
    którym dokumentację uzyska.
    Na podstawie art. 106j ust. 1 pkt 4 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury dokonano zwrotu nabywcy całości lub
      części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 - podatnik wystawia fakturę
      korygującą.
    W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

      Faktura korygująca, powinna zawierać:
        1) (uchylony)
        2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
        2a)numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
          faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur,
          dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-
          Faktur;
        3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
        a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
        b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
        4) (uchylony)
        5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
          należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
          korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
          stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
        6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
          pozycji.
    Zgodnie z art. 106j ust. 2a ustawy:
      Faktura korygująca może zawierać:
      1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
      2) przyczynę korekty.
    Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich
    wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego
    rzeczywistości. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży
    w danym okresie rozliczeniowym. Uregulowania zawarte w ustawie, dotyczące faktur
    korygujących mają na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie podstawy
    opodatkowania i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy nie znajduje
    odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług.
    Podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy towarów i
    usług.
    Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia
    mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera
    błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem, co do zasady,
    korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie
    przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania
    właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur
    korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty
    przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu
    udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.
    Jednakże dokonanie korekty faktury jest możliwe jedynie w przypadku, gdy pierwotna
    faktura została wprowadzona do obrotu prawnego, tzn. została przyjęta (odebrana) przez
    nabywcę towaru lub usługi.
    W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, na poczet której uiszczono zaliczkę,
    istotne znaczenie ma fakt, że w następstwie tego odstąpienia ostatecznie nie dochodzi do
    czynności opodatkowanej na poczet której płatność (zaliczka) została przyjęta.
    Odstąpienie od umowy powoduje, że przedmiot opodatkowania (dla którego przyjęta
    płatność była częścią podstawy opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma więc czego

    obejmować opodatkowaniem. Konsekwencją powyższego musi być upadek obowiązku
    podatkowego od zaliczki. Nie ma bowiem przedmiotu podatku (czynności podlegającej
    opodatkowaniu), od którego obowiązek podatkowy miałby powstać.
    Dotyczy to zarówno przypadku, gdy płatność miała charakter zaliczki i jest zwracana
    nabywcy, jak i sytuacji, gdy płatność stanowiła np. wadium zatrzymywane przez
    sprzedawcę. Także w tym ostatnim przypadku nie ma przedmiotu podatku, zaś przyjęta
    zaliczka przestaje być wynagrodzeniem za spodziewaną czynność opodatkowaną. Pełni
    funkcję quasi - odszkodowawczą i nie łączy się z żadnym świadczeniem sprzedawcy.
    W rozpatrywanej sprawie, brak realizacji przez Państwa etapu montażowego (etapu III) z
    przyczyn leżących po stronie Klienta spowoduje, że do wykonania usługi nie dojdzie, a
    więc ten etap transakcji nie zostanie zrealizowana przez strony. W takiej sytuacji, gdy nie
    dojdzie do zawarcia tego etapu transakcji, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług,
    regulujące wystawianie faktur korygujących podstawę opodatkowania oraz podatek
    należny, wprost stanowią o obowiązku wystawienia przez Państwa faktury korygującej
    podstawę opodatkowania i podatek należny z tytułu otrzymanej zaliczki na poczet tego
    etapu transakcji, do zrealizowania którego de facto nie doszło.
    Gdy nabywca odstąpi od transakcji, na poczet której wniósł uprzednio zaliczkę, to
    zatrzymana kwota zaliczki, nie stanowi wynagrodzenia za dokonanie dostawy towaru lub
    świadczenia usług. W konsekwencji, gdy dostawa towaru/świadczenie usług nie dojdzie do
    skutku, należy skorygować rozliczenie w zakresie pobranej i opodatkowanej zaliczki,
    albowiem opodatkowana zaliczka nie dotyczy już, z chwilą wystąpienia przesłanek
    warunkujących odstąpienie od umowy, sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów
    i usług.
    Wobec tego, należy do wystawionej uprzednio faktury, dokumentującej otrzymanie
    zaliczki, wystawić fakturę korygującą.
    Tym samym, w sytuacji gdy podatnik uzgodnił warunki obniżenia podstawy
    opodatkowania z nabywcą lub usługobiorcą, warunki te zostały spełnione oraz jest w
    posiadaniu dokumentacji potwierdzającej to uzgodnienie, to podatnik może pomniejszyć
    podstawę opodatkowania oraz podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym
    wystawiona została faktura korygująca.
    Zatem, w przypadku otrzymania przez Państwa zaliczki na realizację etapu montażowego
    (etap III), który ostatecznie nie zostanie wykonany z przyczyn leżących po stronie Klienta i
    jeśli w rezultacie tego dokonają Państwo zwrotu tej zaliczki na rzecz Klienta, na podstawie
    art. 106j ust. 1 pkt 4 ustawy, będą Państwo zobowiązani do skorygowania faktury
    zaliczkowej poprzez wystawienie faktury korygującej. Ponadto, na podstawie art. 29a ust.
    13 ustawy, będą mieli Państwo prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz
    podatku należnego w okresie rozliczeniowym, w którym wystawili Państwo fakturę
    korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez Państwa dokumentacji będzie wynikało,
    że uzgodnili Państwo z Klientem warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla
    świadczenia powyższej usługi określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały
    spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie
    rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, nie będą Państwo
    posiadali dokumentacji, o której mowa powyżej, obniżenia podstawy opodatkowania będą
    Państwo dokonywali za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę Państwo uzyskają.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w sytuacji, w której skrzydła
    drzwiowe wyprodukowane przez Państwa są gotowe do montażu, zostały postawione do
    dyspozycji Klienta (Klient został poinformowany o gotowości towaru), a jednocześnie -
    zgodnie z umową - pozostają w Państwa magazynie na koszt Klienta do czasu montażu,
    należy uznać, że doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel
    w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, a tym samym powstał obowiązek podatkowy na
    podstawie art. 19a ust. 1 tej ustawy.

    Z opisu sprawy wynika, że w ramach etapu II dokonują Państwo dostawy skrzydeł (z
    pozostawieniem ich w magazynie klienta - do czasu ich montażu lub na życzenie klienta
    składowane odpłatnie na ryzyko kupującego w Państwa magazynie). Dostawa stanowi
    część jednej usługi budowlano-montażowej realizowanej w trybie etapowym - nie jest to
    odrębna dostawa towarów w rozumieniu VAT, lecz element świadczenia złożonego.
    Dowodem wykonania tego etapu jest protokół przekazania skrzydeł drzwiowych lub
    protokół potwierdzających przechowywanie skrzydeł w Państwa magazynie. W przypadku
    wariantu przechowywania skrzydeł przez Państwa na koszt i ryzyko Klienta, przechowują
    Państwo gotowe skrzydła drzwiowe we własnym magazynie do momentu, aż klient zgłosi
    gotowość do ich odbioru. Towar nie jest fizycznie przekazany Klientowi, lecz jest
    oznaczony jako jego własność i przechowywany na jego koszt i ryzyko. Zgodnie z umową,
    to Klient decyduje w tym przypadku o terminie montażu.
    Koszty magazynowania naliczane są w przypadku, gdy towar jest gotowy do montażu, ale
    Klient nie jest gotowy na montaż i prosi o przechowanie towaru w Państwa magazynie.
    Korzyści i ciężary oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia skrzydeł drzwiowych
    przechodzą na Klienta od momentu postawienia towarów do jego dyspozycji/gotowości
    wykonania usługi.
    Skrzydła drzwiowe są przechowywane w Państwa magazynie w sytuacji, gdy Klient nie ma
    gdzie ich składować, a nie jest gotowy do montażu z powodu np. opóźnień na budowie.
    Klient może w dowolnym momencie odebrać skrzydła drzwiowe i dokonać montażu we
    własnym zakresie. W takim przypadku konieczna byłaby zmiana umowy z umowy
    budowlano-montażowej na umowę dostawy z zastosowaniem stawki VAT 23%, gdyż na
    całość usługi składa się dostawa i montaż ościeżnic i skrzydeł drzwiowych. Klient może
    rozporządzać skrzydłami drzwiowymi jak właściciel (w tym sprzedać lub odstąpić je
    innemu podmiotowi).
    Dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez
    ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W
    określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza wszelkiego
    rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna oraz każdą inną
    transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego
    rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak
    właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą,
    a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”.
    Co istotne, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do

    prawa własności rzeczy. Jednocześnie, dla celów powstania obowiązku podatkowego
    dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem
    przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji
    postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną
    pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić
    jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny
    skutek dokonania sprzedaży towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i
    ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru.
    Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz
    ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest - co do zasady - wydanie towaru.
    Dokonanie dostawy oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy. Jeżeli strony
    oznaczyły inną chwilę, niż wydanie towaru dla przejścia korzyści i ciężarów, to w razie
    wątpliwości przyjmuje się, że ta sama chwila dotyczy przejścia ryzyka przypadkowej utraty
    lub uszkodzenia towaru.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Jak stanowi art. 545 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sposób wydania i odebrania rzeczy sprzedanej powinien zapewnić jej całość i
      nienaruszalność; w szczególności sposób opakowania i przewozu powinien
      odpowiadać właściwościom rzeczy.
    Według art. 548 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary
      związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia
      rzeczy.
      § 2. Jeżeli strony zastrzegły inną chwilę przejścia korzyści i ciężarów, poczytuje się w
      razie wątpliwości, że niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy
      przechodzi na kupującego z tą samą chwilą.
    W analizowanej sprawie w sytuacji, w której skrzydła drzwiowe wyprodukowane przez
    Państwa są gotowe do montażu, zostały postawione do dyspozycji Klienta (Klient został
    poinformowany o gotowości towaru), a jednocześnie - zgodnie z umową - pozostają w
    Państwa magazynie na koszt Klienta do czasu montażu, do dostawy skrzydeł drzwiowych,
    czyli przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, będzie dochodziło w momencie pozostawienia ich do dyspozycji Klienta
    (Klient został poinformowany o gotowości towaru), czyli w momencie podpisania
    protokołu potwierdzającego przechowywanie skrzydeł w Państwa magazynie. Jak bowiem
    wynika z opisu sprawy, korzyści i ciężary oraz ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia
    skrzydeł drzwiowych przechodzą na Klienta od momentu postawienia towarów do jego
    dyspozycji/gotowości wykonania usługi. Klient może w dowolnym momencie odebrać
    skrzydła drzwiowe i dokonać montażu we własnym zakresie. Klient może rozporządzać
    skrzydłami drzwiowymi jak właściciel (w tym sprzedać lub odstąpić je innemu podmiotowi).
    Natomiast w związku z tym, że ww. dostawa skrzydeł drzwiowych - jak Państwo wskazali -
    stanowi część jednej usługi budowlano-montażowej realizowanej w trybie etapowym - nie
    jest to odrębna dostawa towarów w rozumieniu VAT, lecz element świadczenia złożonego,
    obowiązek podatkowy z tytułu ww. dostawy (realizacji etapu II) będzie powstawał z
    momentem wystawienia na rzecz Klienta faktury, dokumentującej wykonanie przez
    Państwa etapu II usługi budowlano-montażowej. Jednocześnie faktura dokumentująca
    wykonanie etapu II powinna być wystawiona najpóźniej 30. dnia od dnia wykonania ww.
    etapu, tj. od dnia podpisania protokołu potwierdzającego przechowywanie skrzydeł w

    Państwa magazynie. Jeżeli w tym terminie nie wystawią Państwo faktury lub wystawią ją z
    opóźnieniem - obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej
    wystawienie, określonego w art. 106i ust. 3 pkt 1 ustawy, tj. 30. dnia od dnia wykonania
    usługi, rozumianej jako dzień podpisania przez strony protokołu potwierdzającego
    przechowywanie skrzydeł w Państwa magazynie.
    Natomiast w przypadku otrzymania płatności przed wykonaniem etapu II, które będą
    stanowiły zaliczkę, o której mowa w art. 19a ust. 8 ustawy, obowiązek podatkowy będzie
    powstawał zgodnie z tym artykułem, z chwilą otrzymania przez Państwa danej płatności
    od Klienta, w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zaznaczyć, że zakres przedmiotowy wniosku wyznaczają pytania przedstawione
    przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie wynikające np. z Państwa
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia
    przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność. W przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.