Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.708.2024.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; spółdzielnie-spółdzielnie rolnicze; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki nr 1
    zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 stycznia 2025
    r. (wpływ 31 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 4 lutego 2025 r.
    (wpływ 10 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest rolniczą spółdzielnią produkcyjną.
    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług
    (dalej jako: „VAT”) od dnia 31 grudnia 2001 r.
    Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest – zgodnie z odpisem
    aktualnym KRS – PKD 01.11.Z. „Uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na
    nasiona, z wyłączeniem ryżu”. Ponadto Wnioskodawca wskazał również na kod PKD 68.20.
    Z. „Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi”.
    Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości. Poniżej opisuje on historię i przedstawia
    informacje dotyczące tej nieruchomości.
    Nieruchomość jest objęta księgą wieczystą o numerze (...), prowadzoną przez Sąd
    Rejonowy (...). W dziale II tej księgi wieczystej, jako właściciel jest ujawniony
    Wnioskodawca. Dział III „Prawa, roszczenia i ograniczenia” oraz dział IV „Hipoteka” są
    puste (brak wpisów), tak samo w przypadku działu I-SP „Spis praw związanych z
    własnością”. Z działu I-O „Oznaczenie nieruchomości” księgi wieczystej wynika, że
    nieruchomość obejmuje 1 (jedną) działkę ewidencyjną.
    Numer tej działki to 1. Jest ona położona w obrębie ewidencyjnym (...).
    Ponadto z działu I-O księgi wieczystej wynika, że sposób korzystania z nieruchomości
    gruntowej został oznaczony, jako „R – grunty orne”. Powierzchnia całej nieruchomości to
    (...)ha.
    Przez działkę nr 1 przebiega napowietrzna sieć telekomunikacyjna oraz podziemna sieć
    wodociągowa. Nie stanowią one własności Wnioskodawcy. Stanowią one własność innych
    podmiotów. Obrys działki w niewielkim zakresie obejmuje też położoną przy niej drogę
    publiczną o nawierzchni asfaltowej. Wąski pas drogi asfaltowej nachodzi na działkę od
    strony ulicy.
    Ponadto na działce nr 1 znajduje się budynek mieszkalny, który spełnia definicję budynku
    z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z
    późn. zm.), dalej: „u.p.b.”. Na działce tej znajduje się również obiekt gospodarczy, który
    posiada fundamenty i ściany, ale nie posiada dachu. Budynek mieszkalny nie stanowi
    odrębnej nieruchomości w znaczeniu prawa cywilnego.
    Działka nr 1 jest położona na obszarze, który zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, dalej: „MPZP”, ma następujące przeznaczenie:
    1) U4.R – tereny rolnicze;
    2) U14.MN1 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej;
    3) KDL_19 – drogi lokalne.
    Według uchwały nr (...) Rady Miejskiej (...) dane symbole wskazują na następujące
    przeznaczenie podstawowe terenu:

    1. U4.R: Podstawowym przeznaczeniem terenów R są uprawy polowe oraz rolnicze użytki
      zielone, uprawy ogrodnicze i sady;
    2. U14.MN1: Podstawowym przeznaczeniem terenów MN1 jest:
    1) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z możliwością wydzielenia w budynku
      mieszkalnym lokalu na cele usługowe, zgodnie z przepisami odrębnymi;
    2) zabudowa i zagospodarowanie towarzyszące zabudowie, o której mowa w pkt 1 i
      funkcjonalnie z nią związane, w tym:
    a) budynki garażowe, gospodarcze,
    b) altany i wiaty,
    c) zieleń urządzona,
    d) niewydzielone na rysunku planu drogi, dojazdy, dojścia do budynków, miejsca
      postojowe,
    e) obiekty małej architektury,
    f) ogrodzenia, przyłącza i urządzenia instalacyjne do budynków.
    3. KDL_19: Podstawowym przeznaczeniem jest lokalizacja dróg (ulic), z wyposażeniem
      dostosowanym do klasy i przeznaczenia drogi (ulicy) w obszarze (jezdnie, chodniki,
      ścieżki rowerowe, pasy i zatoki postojowe, pasy zieleni, przejścia piesze, przejazdy
      rowerowe, zatoki przystankowe, zadaszenia przystankowe, perony przystankowe)
      wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (odwodnienie – w tym rowy odwadniające
      – jako kanały zamknięte lub rowy otwarte), oświetlenie, urządzenia, zabezpieczenia,
      oznakowania i sterowania ruchem oraz służące ograniczaniu uciążliwości
      komunikacyjnej.
    Działka nr 1 wraz ze znajdującymi się na niej zabudowaniami została nabyta przez
    Wnioskodawcę na własność na mocy decyzji z (...) 1980 r. Naczelnika Miasta i Gminy (...). W
    decyzji tej postanowiono, że Wnioskodawcy przekazuje się nieruchomość (...) nieodpłatnie
    na czas nieokreślony, położoną (...) nr działki 1 o pow. (...) ha wraz ze znajdującymi się na
    niej budynkami z przeznaczeniem na cele rolnicze. Poza tym w sentencji tej decyzji
    wskazano na klasy gruntów, określono wartość zabudowań znajdujących się na działce ((...)
    zł) oraz określono termin przekazania nieruchomości.
    W dniu (...) 1980 r. w Polsce nie obowiązywał podatek od towarów i usług. Stąd nabycie
    nieruchomości przez Wnioskodawcę nie mogło mu podlegać.
    W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja została wydana na wniosek Wnioskodawcy.
    W latach 80 i 90 XX w. budynek mieszkalny położony na działce nr 1 był zamieszkiwany
    przez pracowników Wnioskodawcy. Poza tym działka nr 1 i położone na niej budynki nie
    były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do jakiejkolwiek działalności (gospodarczej czy
    też statutowej), pole za domem nie było przez Wnioskodawcę uprawiane. Wnioskodawca
    nie poniósł od momentu nabycia działki nr 1 do dzisiaj żadnych nakładów na zabudowania
    położone na niej. Zarówno grunt, jak i zabudowania, nie stanowiły środka trwałego w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy. Nie
    były one także traktowane, jako towar handlowy.
    Końcowo należy wskazać, że sprzedaż działki nr 1 nastąpi na rzecz podmiotu
    niepowiązanego z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), dalej: „ustawa o
    VAT”.
    Wnioskodawca zastanawia się nad skutkami sprzedaży działki nr 1 w VAT, w szczególności
    interesuje go to, czy sprzedaż działki nr 1 będzie zwolniona od VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

    Doprecyzowanie opisu sprawy (przedstawione w piśmie z 4 lutego 2025 r.)
    W piśmie z 4 lutego 2025 r., w odpowiedzi na pytania Organu, wskazali Państwo poniższe
    informacje:
    1. Czy obiekt gospodarczy znajdujący się na działce nr 1 stanowi budynek lub budowlę w
      rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 lub pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
      budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.)?
        Odpowiedzieli Państwo, że ten obiekt gospodarczy wskazany w stanie faktycznym,
        który nie posiada pokrycia dachowego, nie jest budynkiem ani budowlą w
        rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 lub pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
        budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    2. Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku/budowli oraz budynku mieszkalnego
      posadowionych na działce nr 1 w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej
      dalej ustawą? Informację proszę podać odrębnie dla ww. obiektów.
        Odpowiedzieli Państwo, że – jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego
        w latach 80 i 90 XX w. budynek mieszkalny położony na działce nr 1 był
        zamieszkiwany przez pracowników Wnioskodawcy. Poza tym działka nr 1 i położone
        na niej budynki nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do jakiejkolwiek
        działalności (gospodarczej czy też statutowej), pole za domem nie było przez
        Wnioskodawcę uprawiane.
        Tym samym – zdaniem Wnioskodawcy i zgodnie z treścią przedstawionego przez
        niego własnego stanowiska (które pozostaje bez zmian) doszło do pierwszego
        zasiedlenia.
    3. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku/budowli oraz budynku
      mieszkalnego a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata? Informację proszę podać
      odrębnie dla ww. obiektów.
        Odpowiedzieli Państwo, że – jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego
        – nie poniósł od momentu nabycia działki nr 1 do dzisiaj żadnych nakładów na
        zabudowania położone na niej. Zarówno grunt, jak i zabudowania, nie stanowiły
        środka trwałego w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych Wnioskodawcy, więc zdaniem Wnioskodawcy, nie mogły one podlegać
        ulepszeniu, a zatem również i ponownemu zasiedleniu. Nie były one także
        traktowane jako towar handlowy.
        Tym samym – zdaniem Wnioskodawcy i zgodnie z treścią przedstawionego przez
        niego własnego stanowiska (które pozostaje bez zmian) upłynęły już 2 lata od
        pierwszego zasiedlenia.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż sprzedaż działki nr 1 będzie zwolniona
    od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż działki nr 1 będzie zwolniona od VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
    Sprzedaż działki nr 1 będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju,
    czyli czynność opodatkowaną VAT.
    Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.

    Przez odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, pod pojęciem towarów rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Rzeczy – zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 z późn. zm.), dalej: „k.c.” – dzielą się na rzeczy ruchome oraz nieruchomości.
    Pod pojęciem nieruchomości rozumie się części powierzchni ziemskiej stanowiące
    odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub
    części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
    gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 k.c.).
    Warto przy tym dostrzec, że w myśl art. 48 k.c., do części składowych gruntu należą w
    szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i
    inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Zatem działka nr 1 oraz położone na niej zabudowania stanowią towary w rozumieniu
    ustawy o VAT.
    W wyniku sprzedaży działki nr 1 dojdzie zarazem do przeniesienia prawa do
    rozporządzania nią oraz położonymi na niej zabudowaniami, jak właściciel.
    Wynika to stąd, że zgodnie z art. 155 § 1 k.c., umowa sprzedaży, zamiany, darowizny,
    przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
    rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis
    szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.
    Prawo własności obejmuje zaś w szczególności uprawnienie do rozporządzania rzeczą
    (art. 140 k.c.).
    Dostawa ta będzie miała przy tym charakter odpłatny, albowiem odpłatność w postaci
    zapłaty ceny jest cechą definicyjną umowy sprzedaży.
    W myśl bowiem art. 535 § 1 k.c., przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się
    przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się
    rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
    Dostawa ta nastąpi przy tym na terytorium kraju, bowiem zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3
    ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest
    miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju zasadniczo podlega opodatkowaniu VAT
    wedle stawki podstawowej (23%), zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 146ef
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Niemniej jednak w przypadku odpłatnej dostawy towarów,
    która ma za przedmiot nieruchomość gruntową należy wziąć pod uwagę kilka zwolnień
    podatkowych uregulowanych w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. Poniżej zostaną one
    omówione wedle kolejności, w jakiej należy je rozważać.
    W pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia
    podatkowego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W myśl powołanego przepisu zwalnia się
    od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Dla pełnego zrozumienia treści tego przepisu należy powołać jeszcze definicję terenu
    budowlanego.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, terenami budowlanymi są grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.

    W ustawie o VAT brak jest definicji terenu niezabudowanego. Taką jednak można
    zrekonstruować na podstawie wykładni systemowej oraz przy pomocy lektury
    orzecznictwa i interpretacji indywidualnych.
    W myśl art. 3 pkt 1 u.p.b., pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych. Terenem niezabudowanym będzie więc taka działka, na której nie znajduje
    się żaden budynek, budowla i obiekt małej architektury.
    Powyższe potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2023 r. (znak: 0111-KDIB3-1.4012.402.2023.2.KO).
    Wskazano w niej, iż: „w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym
    posadowiony jest obiekt małej architektury połączony z gruntem w sposób trwały,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów
    i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że skoro na
    nieruchomości gruntowej tj. działce nr 1 posadowiony jest obiekt małej architektury
    połączony z gruntem w sposób trwały (który jak wskazali Państwo jest nakładem na
    cudzym gruncie), to przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt. Jednak dostawa działki
    nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych
    niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest zabudowany obiektem
    małej architektury połączonej z gruntem w sposób trwały (krzyżem)”.
    Podobne stanowisko wyraził WSA w Łodzi w prawomocnym wyroku z dnia 14 czerwca
    2022 r. (sygn. akt I SA/Łd 265/22), w którym stwierdzono, że: „Użyte w przepisie art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT pojęcie »terenów niezabudowanych« należy rozumieć jak brak na
    działce »zabudowy«, a więc »obiektów budowlanych«, które mogą być wzniesione, gdy
    pozwala na to plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach
    zabudowy (art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W
    pojęciu »obiektu budowlanego«, zdefiniowanego w art. 3 pkt 1 ustawy – Prawo
    budowlane, nie mieszczą się natomiast »urządzenia techniczne«, o których mowa w art. 3
    pkt 9 tej ustawy, do którego to przepisu odwołała się skarżąca usiłując zakwalifikować płot
    betonowy jako rodzaj zabudowy. Było to nieuprawnione, bowiem »obiekt budowlany« to
    budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem
    wyrobów budowlanych. Jak z tego wynika, częściowe ogrodzenie działki płotem
    betonowym nie oznacza, że działka była zabudowana. Wręcz przeciwnie, nie daje to
    podstaw do zmiany jej kwalifikacji jako niezabudowanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT”.
    Dodatkowo w orzecznictwie i szeregu interpretacji indywidualnych wskazuje się, że przy
    ocenie czy dany grunt jest zabudowany ma znaczenie jedynie sfera faktów, nie sfera
    prawa. To znaczy, że należy skupić się przede wszystkim na tym czy dany teren jest
    faktycznie zabudowany, a nie czy właściciel działki jest również właścicielem położonych
    na niej zabudowań. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdzie przez grunt lub nad nim
    przebiegają różne sieci (np. wodociągowe lub telekomunikacyjne). Poniżej Wnioskodawca
    wskazuje na stanowiska, które potwierdzają słuszność takiego podejścia:
    1. Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30
      października 2024 r. [znak: 0113-KDIPT1-3.4012.684.2024.2.KS]:
        „[...] w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest
        budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt

        budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w
        świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa
        do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym,
        jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku
        tylko sam grunt (jako grunt zabudowany). W niniejszej sprawie mamy do czynienia z
        sytuacją zbycia przez Państwa działek nr A oraz nr B, na których znajdują się
        naniesienia stanowiące – w świetle ustawy – Prawo budowlane – budowle w postaci
        sieci wodociągowych, które nie stanowią Państwa własności, lecz – jak Państwo
        wskazali – wodociągi stanowią własność Gminy (...) i stanowią główną magistralę
        wodną zaopatrującą Miasto i Gminę (...) w wodę pitną i użytkową. Wobec tak
        przedstawionego opisu oraz obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że
        skoro znajdujące się na działkach budowle w postaci sieci wodociągowej,
        wyszczególnione przez Państwa w opisie sprawy, nie są Państwa własnością, to nie
        sposób przyjąć, że dokonają Państwo dostawy gruntów wraz ze znajdującymi się na
        nich naniesieniami. To ww. podmioty trzecie, a nie Państwo jako zbywający,
        znajdują się w faktycznym posiadaniu naniesień i korzystają z nich jak właściciele.
        Zatem, dostawa sieci nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7
        ust. 1 ustawy. Tak więc w przypadku dostawy nieruchomości w drodze zamiany ww.
        działek nr A i B, przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, którego jednak nie
        można uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
        ustawy, bowiem posadowione są na nim budowle. Dostawa działki nr A oraz działki
        nr B nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
        9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych
        innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest już
        zabudowany”.
    2. Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23
      października 2024 r. (znak: 0113-KDIPT1-3.4012.705.2024.1.MWJ): „(...) w sytuacji gdy
      przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
      niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
      prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od
      towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym
      obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a
      zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt
      zabudowany). W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez Państwa
      gruntu, na którym znajdują się naniesienia – budowle w postaci sieci energetycznej
      oraz wodociągowej, niebędących Państwa własnością, lecz podmiotów trzecich –
      przedsiębiorstw przesyłowych. Wobec tak przedstawionego opisu oraz
      obowiązujących przepisów prawa stwierdzam, że skoro znajdujące się na
      nieruchomości gruntowej (działce nr 1) budowle w postaci sieci energetycznej oraz
      wodociągowej są własnością przedsiębiorstw przesyłowych, nie sposób przyjąć, że
      dokonają Państwo dostawy gruntu wraz ze znajdującymi się na nim naniesieniami. To
      ww. podmioty trzecie, a nie Państwo jako zbywający, znajdują się w faktycznym
      posiadaniu naniesień i korzystają z nich jak właściciele. Zatem, dostawa fragmentów
      sieci nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Tak
      więc, w przypadku dostawy ww. wywłaszczonej nieruchomości gruntowej,
      przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za
      grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem
      posadowione są na nim budowle. Dostawa działki nr 1 nie będzie korzystała ze
      zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten
      stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
      oraz przeznaczone pod zabudowę, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest już
      zabudowany”.
    3. Wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 listopada 2020 r. (sygn. akt I SA/Kr 1149/20): „(...) za
      tereny niezabudowane należy uznać takie tereny, na których nie mieszczą się żadne

      obiekty budowlane, czyli budynki i budowle. Takie rozumienie jest również najbardziej
      intuicyjne dla obywatela. Na marginesie można tutaj zauważyć, że sformułowanie »
      zabudowanie« gruntu znaczeniowo odrywa się od ustawowego rozumienia prawa do
      zabudowy i funkcjonuje całkowicie osobno, ponieważ dotyczy obiektywnego stanu
      zabudowy nieruchomości. W świetle powyższych rozważań za prawidłowe należało
      uznać stwierdzenie, że pojęcie »teren zabudowany« to teren, na którym znajdują się
      budynki lub budowle. Bez znaczenia dla rozważań pozostaje kwestia, że urządzenia
      nie stanowią własności sprzedającego jak również, że przedmiotem dostawy jest tylko
      grunt, a nie znajdująca się na nim infrastruktura przesyłowa. Reasumując należy
      zauważyć, że infrastruktura przesyłowa, jako budowla stanowi o zabudowanym
      charakterze nieruchomości. W takiej sytuacji nie istnieje możliwość powołania się na
      zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ
      przedmiotowa nieruchomość stanowi teren zabudowany w rozumieniu tego przepisu”.
    Przenosząc powyższe na grunt opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy
    zauważyć, iż działka nr 1 stanowi teren zabudowany. Wynika to stąd, że znajdują się na
    niej następujące obiekty budowlane:
    1. Budynek mieszkalny, który to jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 u.p.b.
    2. Napowietrzna sieć telekomunikacyjna, czyli budowla będąca obiektem liniowym (art. 3
      pkt 3 i pkt 3a u.p.b.).
    3. Podziemna sieć wodociągowa, czyli budowla będąca obiektem liniowym (art. 3 pkt 3 i
      pkt 3a u.p.b.).
    4. Droga publiczna o nawierzchni asfaltowej, czyli budowla będąca obiektem liniowym
      (art. 3 pkt 3 i pkt 3a u.p.b.).
    Z uwagi na powyższe nie jest zasadne dalsze analizowanie możliwości zastosowania art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Wynika to stąd, że konstrukcja tego przepisu nakazuje
    najpierw zbadać czy dany teren jest zabudowany, czy nie. Tylko do terenów
    niezabudowanych może znaleźć zastosowanie omawiane zwolnienie. Jest to pierwszy
    człon koniunkcji, jaki powinien być spełniony (pierwsza przesłanka).
    Należy przejść zatem do analizy zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W myśl
    powołanego przepisu zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z
    wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Analizę pod kątem cytowanego przepisu należy poprzedzić przywołaniem definicji
    pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, pierwsze zasiedlenie to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W tym miejscu można już przejść do analizy możliwości zastosowania omawianego
    zwolnienia w opisanym zdarzeniu przyszłym.
    W pierwszej kolejności zauważyć należy, że Wnioskodawca dokona na rzecz kupującego
    dostawy budynku mieszkalnego położonego na działce nr 1. Skoro jest on bowiem
    właścicielem nieruchomości gruntowej obejmującej działkę nr 1, to jest on również
    właścicielem występujących na niej budynków. Wynika to z regulacji k.c.

    Mianowicie zgodnie z art. 48 k.c., do części składowych gruntu należą w szczególności
    budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od
    chwili zasadzenia lub zasiania.
    W myśl zaś art. 47 § 1 k.c., część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem
    własności i innych praw rzeczowych. Dla kompletności należy jeszcze powołać art. 191 k.c.,
    zgodnie z którym, własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została
    połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Zatem kupujący w wyniku zawarcia umowy sprzedaży z Wnioskodawcą uzyska nie tylko
    prawo do rozporządzania gruntem, jak właściciel, ale także prawo do rozporządzania
    położonym na nim budynkiem, jak właściciel.
    W tej sytuacji z przepisów ustawy o VAT wynika dyrektywa oceniania transakcji z
    perspektywy budynku, a nie z perspektywy gruntu.
    Mianowicie w art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, postanowiono, iż w przypadku dostawy
    budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub
    budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Następuje więc swego rodzaju odwrócenie zasady superficies solo cedit. Inaczej mówiąc o
    ile na gruncie prawa cywilnego mamy do czynienia ze sprzedażą gruntu wraz z
    budynkami, o tyle na gruncie VAT mamy do czynienia raczej z dostawą budynku wraz z
    gruntem. Sposób opodatkowania budynku rzutuje na sposób opodatkowania gruntu (ich
    dostawy).
    Jednocześnie w opisanym zdarzeniu przyszłym brak podstaw do uznania, iż z powodów
    ekonomicznych przedmiotem dostawy mimo wszystko jest grunt. Nie wskazano bowiem
    np., że Wnioskodawca zobowiązał się do wyburzenia budynku mieszkalnego (i to
    wyburzenie trwa) czy też przy okazji nabycia rozlicza on nakłady z wydzierżawiającym.
    Jednocześnie warto zauważyć, iż działka nr 1 znajduje się w części na terenach
    przeznaczonych w MPZP pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.
    Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż pierwsza przesłanka zastosowania art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy o VAT jest spełniona – Wnioskodawca dokona dostawy budynku. Druga
    przesłanka również jest spełniona. Od pierwszego zasiedlenia budynku minęły już bowiem
    2 lata. W opisie zdarzenia przyszłego wskazano bowiem, że w latach 80 i 90 w budynku
    mieszkalnym jednorodzinnym położonym na działce nr 1 mieszkali pracownicy
    Wnioskodawcy. W ten sposób doszło do pierwszego zasiedlenia.
    W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w następujących
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    1. Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 lipca 2017 r.
      (znak: 0114-KDIP1-1.4012.118.2017.2.RR): „Analizując informacje zawarte w opisie
      sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia – w rozumieniu nadanym
      przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz orzecznictwem TSUE – należy
      stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do opisanych lokali
      mieszkalnych nr (...), które zostały wydzielonych z całości poddasza – nastąpiło ich
      pierwsze zasiedlenie. Powyższe wynika z faktu, że w odniesieniu do ww. obiektów
      nastąpiło ich pierwsze zajęcie. Lokal mieszkalny nr (...) wykorzystywany był jako pokoje
      gościnne od lat 90 do 2010 r., lokal niemieszkalny nr (...) wykorzystywany był na
      potrzeby pobytu delegacyjnego pracowników Wnioskodawcy, w lokalu tym nadal
      prowadzony jest wynajem pokoi gościnnych. Lokale niemieszkalne nr (...), które
      powstały z wydzielenia z całości poddasza, które przed podziałem stanowiło jednolitą
      całość i znajdowały się tam pokoje dla pracowników, były wykorzystywane na cele
      socjalne do końca lat 80-tych. W istocie w odniesieniu wszystkich wyżej wymienionych
      lokali doszło do ich pierwszego zasiedlenia. Jednocześnie, jak wynika z wniosku
      pomiędzy pierwszym zajęciem a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
      Ponadto jak wynika z opisu analizowanej sprawy Wnioskodawca nie poniósł wydatków

      na ulepszenie lokali nr (...), które przekraczałyby 30% ich wartości początkowej. W
      konsekwencji powyższego dla dostawy wskazanych lokali, spełnione są przesłanki do
      zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
      Należy zaznaczyć, że zwolnienie będzie miało zastosowanie do całej transakcji, a więc
      obejmie również sprzedaż udziału w części wspólnej oraz w gruncie, stosownie do
      zapisu art. 29a ust. 8. ustawy o VAT. Jednocześnie wskazać należy, że Wnioskodawca i
      nabywca, przy spełnieniu warunków ustanowionych w art. 43 ust. 10 ustawy, będą
      mieli możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru
      opodatkowania transakcji według stawki podatku VAT 23%. W konsekwencji
      stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe”.
    2. Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 maja 2019 r.
      znak: 0114-KDIP1-1.4012.232.2019.1.IZ): „Mając na uwadze przedstawione
      okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa, z uwzględnieniem wskazanego
      wyżej orzecznictwa, należy stwierdzić, że doszło do pierwszego zasiedlenia zarówno
      lokalu użytkowego 1, lokalu mieszkalnego 2, poddasza znajdujących się w budynku
      niemieszkalnym (użytkowomieszkalnym) oraz budynku niemieszkalnego
      (gospodarczego) i od momentu ich pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży upłynie
      okres dłuższy niż 2 lata. Jak wskazano bowiem w treści wniosku lokal użytkowy 1 oraz
      poddasze w latach 1960-1987 były wykorzystywane na potrzeby działalności
      statutowej Spółki. Ponadto lokal użytkowy 1 od 2008 r. oddany był w najem
      podmiotom trzecim. Lokal mieszkalny nr 2 od 1960 r. oddany jest w najem
      podmiotom trzecim. Również budynek niemieszkalny (gospodarczy) był w latach 1960-
      1997 wykorzystywany na potrzeby działalności statutowej Spółki, a część pomieszczeń
      przynależnych do lokalu użytkowego 1 i lokalu mieszkalnego 2 są przedmiotem umów
      najmu od 2013 r. Na żaden z przedmiotowych budynków nie poniesiono i Spółka nie
      planuje ponieść nakładów na ich ulepszenie, które przekroczyły 30% ich wartości
      początkowej. W konsekwencji sprzedaż budynku niemieszkalnego (lokalu użytkowego
      1, lokalu mieszkalnego 2, poddasza) oraz budynku niemieszkalnego (gospodarczego)
      korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy, a z uwagi na treść art. 29a ust. 8 ustawy zwolnieniem od podatku objęte jest
      również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym przedmiotowe
      budynki (lokale) są posadowione. W tym miejscu dodać należy, że Spółka może
      również skorzystać z opcji opodatkowania dostawy przedmiotowej nieruchomości
      przy zachowaniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust.
      10 i art. 43 ust. 11 ustawy. Tym samym stanowisko Spółki, że sprzedaż nieruchomości
      zabudowanej w postaci działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr 389/2 korzystała
      będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT
      uznać należy za prawidłowe”.
    3. Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 czerwca 2017
      r. (znak: 0114-KDIP1-1.4012.143.2017.1.KBR): „Pierwsze zasiedlenie należy rozumieć
      jako pierwsze zajęcie budynku, używanie. Aby można było mówić o pierwszym
      zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania w
      wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, przez które można rozumieć m.
      in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub
      użytkownika. Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego
      zasiedlenia wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja
      2015 r. o sygn. I FSK 382/14. W wyroku tym NSA stwierdził, że (...) definicja »pierwszego
      zasiedlenia (zajęcia)« zawarta w dyrektywie 112 ma charakter autonomiczny. Zatem
      nie było konieczne jej definiowanie w ustawie o VAT, poza przypadkami wskazanymi w
      treści art. 12 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 112 czyli przebudowy budynku. Z
      powyższego wynika, że polski ustawodawca nie miał uprawnienia do precyzowania
      warunków zastosowania kryterium pierwszego zasiedlenia w odniesieniu do sytuacji
      zaistniałych po wybudowaniu budynku. Polski ustawodawca zdecydował się na
      doprecyzowanie ww. pojęcia celem wyjaśnienia zakresu zwolnienia z VAT. Porównując

      zakresy definicji »pierwszego zasiedlenia« wynikające z ustawy o VAT i dyrektywy 112
      należy stwierdzić, że ustawodawca polski dokonał zawężenia ww. definicji w
      porównaniu do definicji unijnej. Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa
      dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »
      pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana
      definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Sąd krajowy celem
      zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową
      niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a i 2 dyrektywy 112, jak
      też art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art.
      2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT warunku »w wykonaniu czynności podlegających
      opodatkowaniu«. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania
      sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w
      najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej
      albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku. W pozostałym
      zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT i
      skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia –
      rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika
      budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu. Zatem „pierwsze zasiedlenie”
      budynku (po jego wybudowaniu) należy rozumieć szeroko, jako pierwsze zajęcie
      budynku, używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.
      Powyższa kwestia przedstawia się inaczej w sytuacji, gdy budynek został ulepszony, a
      wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co
      najmniej 30% wartości początkowej obiektu. Wówczas bowiem aby nastąpiło pierwsze
      zasiedlenie budynku – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 zdanie
      drugie Dyrektywy 2006/112/WE – musi dojść do oddania obiektu po ulepszeniu do
      użytkowania w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (np. w najem). Jak
      wskazano w treści wniosku, lokal użytkowy nie był/jest przedmiotem najmu, dzierżawy
      ani żadnej innej umowy o podobnym charakterze. Wykorzystywany był wyłącznie w
      działalności statutowej Wnioskodawcy: zarówno do wykonywania czynności
      zwolnionych, jak i opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca nie ponosił
      żadnych wydatków na jego ulepszenie. Zatem opisany lokal użytkowy funkcjonujący w
      przeszłości jako placówka, obecnie stanowiący pustostan wraz z udziałem w częściach
      wspólnych budynku spełnił warunki pierwszego zasiedlenia, a od daty pierwszego
      zasiedlenia do daty dostawy minął okres dłuższy niż dwa lata. Dodatkowo, co istotne,
      nie były ponoszone nakłady na ulepszenie przedmiotowego lokalu. Tym samym
      dostawa wskazanej nieruchomości, tj. lokalu użytkowego wraz z udziałem w częściach
      wspólnych budynku położonym na gruncie objętym prawem wieczystego
      użytkowania, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
      ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 8 tej ustawy. Przy czym należy wskazać,
      że jeżeli obie strony transakcji będą czynnymi zarejestrowanymi podatnikami VAT, to
      Wnioskodawca będzie mógł również skorzystać z możliwości rezygnacji z ww.
      zwolnienia od podatku i wyboru opcji opodatkowania dostawy przedmiotowej
      nieruchomości zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 cyt. ustawy”.
    Wnioskodawca powołując powyższe stanowiska chce przy tym zaznaczyć, iż pierwszym
    zasiedleniem było zamieszkanie w budynku mieszkalnym położonym na działce nr 1 przez
    jego pracowników. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą do pierwszego zasiedlenia nie
    musi dojść w wykonaniu czynności opodatkowanej VAT. Pojęcie to należy rozumieć, jako
    „pierwsze zajęcie” nieruchomości, a nie rozporządzenie nią.
    Jednocześnie Wnioskodawca nie doprowadził do tzw. ponownego pierwszego zasiedlenia
    (tj. 30-procentowe ulepszenie), albowiem w opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że nie
    ponosił on jakichkolwiek nakładów w zakresie działki nr 1 i położonych na niej obiektów.
    Poza tym budynek nie stanowił środka trwałego Wnioskodawcy.
    Zatem, dostawa działki nr 1 (w istocie dostawa położonego na niej budynku) będzie
    podlegała zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

    Z uwagi na powyższą konkluzję nie jest zasadne analizowanie przez Wnioskodawcę
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT (przesłanka w postaci: „nieobjęta
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10”) oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    W kontekście tego drugiego zwolnienia (art. 43 ust. 1 pkt 2) i tak Wnioskodawca nie
    mógłby go zastosować, albowiem nabycie przez niego nieruchomości w ogóle nie było
    opodatkowane VAT (VAT wówczas, tj. w latach 80, nie funkcjonował w RP). Tak też
    stwierdził WSA w Poznaniu, który w wyroku z dnia 19 lutego 2020 r. (sygn. akt I SA/Po 982
    /19) wyjaśnił, że: „(...) zwolnienie od podatku dostawy towaru na podstawie art. 42 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u. nie ma zastosowania, jeżeli nabycie tego towaru przez podatnika nie było
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług”.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania powinno zostać uznane za
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki oraz
    budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma

    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zaznacza się, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    przedsiębiorstwa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo rolniczą spółdzielnią produkcyjną. Są Państwo
    zarejestrowani jako czynny podatnik podatku od towarów i usług od dnia 31 grudnia 2001
    r. Planują Państwo sprzedaż nieruchomości – działki nr 1. Na działce nr 1 znajduje się
    budynek mieszkalny, który spełnia definicję budynku z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo
    budowlane. Na działce tej znajduje się również obiekt gospodarczy, który posiada
    fundamenty i ściany, ale nie posiada dachu. Obiekt gospodarczy nie jest budynkiem ani
    budowlą w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 lub pkt 3 ustawy. Działka nr 1 wraz ze
    znajdującymi się na niej zabudowaniami została nabyta przez Państwa na własność na
    mocy decyzji z dnia 3 listopada 1980 r. Naczelnika Miasta i Gminy. Nabycie nieruchomości
    przez Państwa nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. W latach 80 i 90 XX w.
    budynek mieszkalny położony na przedmiotowej działce był zamieszkiwany przez Państwa
    pracowników. Poza tym działka nr 1 i położone na niej budynki nie były wykorzystywane
    przez Państwa do jakiejkolwiek działalności (gospodarczej czy też statutowej), pole za
    domem nie było przez Państwa uprawiane. Nie ponieśli Państwo od momentu nabycia
    ww. działki żadnych nakładów na zabudowania położone na niej. W odniesieniu do
    budynku mieszkalnego doszło do pierwszego zasiedlenia. Pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem ww. budynku mieszkalnego a jego dostawą upłynęły już 2 lata od pierwszego
    zasiedlenia.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT – na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – dla dostawy działki nr 1 zabudowanej budynkiem
    mieszkalnym.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług
    zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy
    niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Zatem, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
          prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
          których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
          początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Natomiast jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    dla sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a, należy
    przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i

    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla
    dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli i ich części prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Ponadto, zauważyć należy, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl
    którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem
    także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.
    Z okoliczności sprawy wynika, że planują Państwo sprzedać działkę nr 1 zabudowaną m.in.
    budynkiem mieszkalnym. Nie ponieśli Państwo od momentu nabycia ww. działki żadnych
    nakładów na zabudowania położone na niej. W odniesieniu do budynku mieszkalnego
    doszło do pierwszego zasiedlenia. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku
    mieszkalnego a jego dostawą upłynęły już 2 lata.
    W konsekwencji, spełnione zostaną przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem sprzedaż ww. budynku mieszkalnego

    posadowionego na działce nr 1, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – zbycie działki nr 1, na której
    znajduje się ww. budynek mieszkalny, również będzie zwolnione od podatku VAT.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że skoro ww. dostawa budynku znajdującego się na
    przedmiotowej działce, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43
    ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
    Podsumowując, sprzedaż działki nr 1 zabudowanej budynkiem mieszkalnym będzie
    zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z
    art. 29a ust. 8 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.