Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.399.2020.2.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-26
Teza: Kwestia ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez wspólnika spółki jawnej jednoosobowej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka jawna; usługi; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 11 lutego 2020 r. (data wpływu 11 lutego 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez wspólnika spółki jawnej jednoosobowej pozarolniczej działalności gospodarczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez wspólnika spółki jawnej jednoosobowej pozarolniczej działalności gospodarczej. Wniosek uzupełniony został poprzez złożenie pełnomocnictwa w dniu 3 czerwca 2020 r. Należną opłatę uiszczono w dniu 22 marca 2020 r. oraz w dniu 14 maja 2020 r.

We wniosku złożonym przez:

*   Zainteresowaną będącą stroną postępowania: Pani X.,

*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Sp. Jawna

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 10 października 2019 r. pomiędzy małżonkami: Panią X oraz Panem Y zawarta została umowa spółki jawnej. Spółka została zarejestrowana w KRS.

Przedmiotem działalności spółki, wpisanym do rejestru jest m.in. działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biura, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

Spółka będzie faktycznie prowadzić wskazaną działalność. W szczególności polegającą na świadczeniu usług administracyjnych na rzecz działalności indywidualnej jednego z małżonków (gabinetu stomatologicznego), a także będzie wynajmować lokal użytkowy w budynku na działalność gabinetu oraz inne lokale lub części budynku osobom trzecim.

Na realizację tej działalności spółka otrzymała od wspólników wkład pieniężny oraz wspólnicy zobowiązali się do wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci niezabudowanej nieruchomości. Udział w zysku wspólników jest równy.

Spółka zamierza wybudować na tej nieruchomości budynek, który został zaprojektowany jako mieszczący lokale użytkowe oraz mieszkalne. W związku z budową zakupi towary i usługi niezbędne do wykonania budowy oraz do rozpoczęcia użytkowania. Budynek ten w części będzie oddany do odpłatnego używania na potrzeby gabinetu stomatologicznego. W pozostałym zaś zakresie będzie wynajmowany (wydzierżawiany) na cele związane z działalnością gospodarczą najemców (dzierżawców). Nie przewiduje się wynajmu na cele mieszkaniowe. Nie przewiduje się również wykorzystywania nieruchomości na cele prywatne.

Spółka zakłada, że jej działalność będzie w całości opodatkowana VAT (stawką 23% lub 8%). Ponieważ wyklucza się oddanie nieruchomości na cele wyłącznie mieszkalne najemców spółka nie będzie miała prawa do stosowania zwolnienia z podatku. Wobec tego z tytułu nabycia towarów i usług spółka zamierza dokonywać odliczeń podatku od towarów i usług.

Pani X. oprócz działalności za pośrednictwem spółki jawnej, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą - gabinet stomatologiczny. Po wybudowaniu oraz oddaniu budynku do użytkowania, jego część będzie odpłatnie udostępniona na potrzeby gabinetu. Ponadto spółka może świadczyć usługi administracyjne na rzecz gabinetu stomatologicznego. Z tego tytułu spółka zamierza wystawiać faktury VAT na rzecz wspólnika.

Wspólnicy zamierzają wybudować nieruchomość w ramach spółki oraz wykonywać za jej pośrednictwem działalność gospodarczą w przedmiocie najmu (dzierżawy) i administrowania, aby odseparować ją od działalności gabinetu stomatologicznego, ponieważ specyfika każdej z tych działalności jest odrębna, jak również związane z nimi ryzyka oraz sposób rozliczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.  Czy z tytułu udziału w spółce wspólnik będzie zobowiązany rozpoznać przychód stosownie do wielkości tego udziału, w tym z tytułu świadczeń na rzecz swojej działalności gospodarczej?
2.  Czy wspólnik w swojej jednoosobowej działalności gospodarczej rozpozna również koszty uzyskania przychodów z tytułu usług świadczonych przez spółkę jawną na rzecz tego wspólnika?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie drugie. W pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Zdaniem Zainteresowanych, świadczenia wykonywane przez spółkę jawną na rzecz wspólnika będą dla wspólników przedmiotem opodatkowania w podatku dochodowym oraz będą opodatkowane w spółce podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie wspólnik będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez spółkę oraz do zaliczenia kosztu udokumentowanego fakturą do kosztów swojej jednoosobowej działalności gospodarczej.

Spółka jawna jest osobną od wspólnika jednostką organizacyjną, niemającą osobowości prawnej. Zgodnie z art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

W odróżnieniu od spółki cywilnej spółka jawna jest jednostką organizacyjną, która może posiadać własny majątek, odrębny od majątku jej wspólników. Spółka może posiadać na własność również nieruchomości. Może stanowić również zakład pracy i jako pracodawca zatrudniać pracowników. Natomiast działalność gospodarcza spółki jawnej również jest autonomiczna od działalności jej wspólników. Spółka może mieć status przedsiębiorcy, a równocześnie osobny status przedsiębiorców mogą mieć wspólnicy. Spółka jawna powinna być ponadto zarejestrowana w KRS. Z kolei jej wspólnicy również mogą być zarejestrowani w rejestrach przedsiębiorców, lecz z tytułu odrębnej od spółki jawnej działalności gospodarczej. Jeśli są osobami fizycznymi, podlegają rejestracji w CEiDG. Innymi słowy, wspólnicy spółki jawnej - z tytułu uczestnictwa w tej spółce - nie są przedsiębiorcami w rozumieniu art. 4 ustawy Prawo przedsiębiorców, lecz mogą być przedsiębiorcami z tytułu jednoosobowej działalności gospodarczej.

Przepisy prawa cywilnego, w tym prawa handlowego, jak i prawa administracyjnego tworzą podwaliny pod uznanie spółki jawnej, jako podmiotu samodzielnego w obrocie gospodarczym - nie tylko w stosunku do osób trzecich, ale również względem wspólników. Należy uznać autonomię obu podmiotów, także we wzajemnych relacjach. Ze względu na niezależny status prawny wspólników względem spółki, możliwe są więc transakcje między tymi podmiotami, które podlegają rygorom właściwym dla transakcji między podmiotami powiązanymi.

Na gruncie podatku od towarów i usług spółka jawna jest uznawana za jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl przepisu podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Oznacza to, że spółka jawna jest - niezależnym od wspólnika - podatnikiem podatku od towarów i usług. Równocześnie osobnymi podatnikami mogą być osoby, które są jednocześnie wspólnikami spółki jawnej, jeśli świadczą usługi lub dokonują dostaw towarów i usług.

Mając powyższe na względzie, należy uznać, że możliwe są transakcje pomiędzy spółką jawną a jej wspólnikiem, które będą opodatkowane VAT. Spółka dokonując sprzedaży (np. świadczenia usług) wystawi wtedy fakturę VAT na rzecz wspólnika, który będzie mógł odliczyć VAT. Warto zaznaczyć, że cena na fakturze wystawionej między spółką a wspólnikiem musi odpowiadać wartościom rynkowym, ponieważ obydwa podmioty są powiązane. Z tytułu świadczeń dokonywanych na rzecz wspólnika i opodatkowanych VAT spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów towarów i usług nabytych w tym celu, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponieważ sprzedaż spółki na rzecz wspólnika będzie opodatkowana, sprzedaż na rzecz osób trzecich również będzie podlegała VAT (nie będzie zwolniona), a nieruchomość nie będzie wykorzystywana dla celów innych niż związanych z działalnością gospodarczą, w tym osobistych wspólników, spółce jawnej będzie przysługiwało prawo do odliczenia z tytułu zakupu towarów i usług nabytych m.in. w związku z budową nieruchomości oraz świadczeniem usług administracyjnych.

Z tytułu nabycia usług od spółki jawnej wspólnikowi, prowadzącemu działalność w zakresie świadczeń stomatologicznych nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia. Ponieważ działalność wspólnika w tym zakresie podlega zwolnieniu z mocy art. 43 ust. 1 pkt 19, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wspólnik nie wykorzysta nabytych świadczeń do celów działalności opodatkowanej.

Świadczenia między spółką a wspólnikiem nie są też obojętne z punktu widzenia podatku dochodowego. Skoro transakcje mają miejsce między dwoma podmiotami, posiadającymi prawną i majątkową autonomię. Jednakże w relacjach między spółką osobową a wspólnikiem sprawy się nieco komplikują przez wzgląd na sposób rozliczenia dochodu w spółce jawnej, która - stosownie do art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jest transparentna podatkowo. Oznacza to, że - stosownie do wielkości udziału w zysku - przychody, koszty ich uzyskania oraz zwolnienia są rozliczane podatkowo u wspólników spółki osobowej.

Dokonując rozliczenia podatku dochodowego w zakresie transakcji między spółką a wspólnikiem, należy mieć na względzie ową specyfikę. Wspólnik będzie zobowiązany zatem do rozpoznania przychodów oraz kosztów z tytułu udziału w spółce stosownie do wielkości udziału w zysku. Jednocześnie z tytułu danej transakcji będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów podatkowych swojej jednoosobowej działalności gospodarczej wydatków na nabycie usług od spółki w całości - stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bowiem wykorzysta je w całości do swojej działalności opodatkowanej.

Należy również nadmienić, że artykuł 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącza z kosztów uzyskania przychodów „wartość własnej pracy podatnika lub jego małżonka”. Jednak to zastrzeżenie nie dotyczy relacji między dwoma podmiotami, nawet jeżeli są to podmioty powiązane osobą wspólnika.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach prawa podatkowego. Zgodnie ze stanowiskiem organów nie ma ograniczeń prawnych do zawierania transakcji między wspólnikami a spółkami osobowymi. Natomiast należy w tego rodzaju przypadkach uwzględnić specyfikę tych podmiotów w zakresie prawa podatkowego.

Jak zauważył Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 6 listopada 2018 r., nr 0112- KDIL3-3.4011.291.2018.2.MM:

„(…) Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy wspólnik spółki komandytowej świadczy usługi dla tej spółki, jako odrębny podmiot prowadzący działalność gospodarczą na własny rachunek, to transakcje zawierane z tą spółką następują na podstawie stosunku prawnego łączącego dwa odrębne podmioty gospodarcze. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują ograniczenia w zakresie możliwości zawierania umów między odrębnymi podmiotami gospodarczymi, w których ta sama osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą świadczy usługi na rzecz spółki komandytowej, w której jest również wspólnikiem. Sam fakt, że wspólnikiem spółki komandytowej jest ta sama osoba, która świadczy usługi na rzecz spółki, nie stanowi przeszkody do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wspólników spółki komandytowej wydatków na nabycie usług od wspólnika, świadczonych przez niego w ramach prowadzonej odrębnie indywidualnej działalności gospodarczej”.

„(\`(...)\`) wydatki poniesione przez Spółkę zarówno na wypłatę Wnioskodawczyni Wynagrodzenia z tytułu świadczonych Usług, jak i na wypłatę pozostałym Wspólnikom oraz Sp. z o.o. wynagrodzeń z tytułu świadczonych przez nich szeroko rozumianych Usług, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, udokumentowane fakturami VAT, będą stanowiły dla Wnioskodawczyni - jako Wspólniczki - koszt uzyskania przychodu z tytułu uczestnictwa w Spółce, proporcjonalnie do posiadanego przez nią udziału w zysku określonego w umowie Spółki”.

Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 listopada 2019 r. nr 0115-KDIT2-3.4011.378.2019.2.MJ orzekł:

„(…) Wskazać należy, że w sytuacji gdy jeden ze wspólników będący wspólnikiem spółki jawnej świadczy usługi dla tej spółki, jako odrębny podmiot prowadzący działalność gospodarczą na własny rachunek, to transakcje zawierane z ww. spółką następują w oparciu o stosunek prawny łączący dwa odrębne podmioty gospodarcze. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują ograniczenia w zakresie możliwości zawierania umów między odrębnymi podmiotami gospodarczymi, w których ta sama osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą świadczy usługi na rzecz spółki jawnej, w której jest również wspólnikiem. Sam fakt, że wspólnikiem spółki jawnej jest ta sama osoba, która świadczy usługi na rzecz spółki, nie stanowi przeszkody do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wspólników spółki jawnej wydatków na nabycie usług od wspólnika, świadczonych przez niego w ramach prowadzonej odrębnie indywidualnej działalności gospodarczej”.

„(\`(...)\`) W rozpatrywanej sprawie świadczenie przez Wnioskodawczynię usług nastąpi na podstawie zawartej umowy o współpracę, łączącej dwa odrębne podmioty gospodarcze - Wnioskodawczynię (jako osobę prowadzącą indywidualną działalność gospodarczą) oraz spółkę jawną. Dlatego też wykonywanie usług w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie może być uznane za pracę własną w rozumieniu przepisu art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Podobne stanowisko zawarto w:

*   interpretacji indywidualnej z dnia 14 października 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy znak ITPB3/4511 -294/16-2/AD,
*   interpretacji indywidualnej z dnia 10 listopada 2015 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie znak IPPB1/4511-1075/15-2/ES,
*   interpretacji indywidualnej z dnia 22 grudnia 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak 0114- KDIP3-1.4011.381.2017.1.ES.

Choć interpretacje dotyczą sytuacji odwrotnych, gdy świadczącym usługi jest wspólnik, a świadczeniobiorcą spółka osobowa, to zasada obowiązuje także dla rzadziej występujących przypadków świadczeń spółek osobowych na rzecz wspólników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   być właściwie udokumentowany.
*   wydatek został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo-skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie źródła tego przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, że zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

W świetle powyższego uregulowania, jeżeli wydatek nie jest objęty katalogiem wydatków wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów i jednocześnie istnieje wskazany powyżej związek przyczynowy między poniesionym wydatkiem a przychodem – wydatek taki stanowi koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki; kosztem uzyskania przychodów jest jednak wynagrodzenie małżonka podatnika i małoletnich dzieci podatnika, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki, należne z tytułów określonych w art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 2, 8 i 9 lub z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. z 2018 r. poz. 1244), z zastrzeżeniem pkt 55 i art. 22 ust. 6ba.

Ze złożonego wniosku wynika, że Zainteresowana jest wspólnikiem spółki jawnej oraz prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą - gabinet stomatologiczny. Przedmiotem działalności spółki jest m.in. działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biura oraz wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Spółka zamierza wybudować budynek, który został zaprojektowany jako mieszczący m.in. lokale użytkowe Budynek ten w części będzie oddany do odpłatnego używania na potrzeby gabinetu stomatologicznego. Ponadto spółka może świadczyć usługi administracyjne na rzecz gabinetu stomatologicznego. Z tego tytułu spółka zamierza wystawiać faktury VAT na rzecz wspólnika.

Tym samym kierując się treścią wniosku oraz stanem prawnym obowiązującym w jego zakresie należy stwierdzić, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym cytowany powyżej art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdzie zastosowania. Wskazane bowiem we wniosku usługi wykonane zostaną na postawie stosunku prawnego łączącego dwa odrębne podmioty gospodarcze, a nie bezpośrednio przez Zainteresowaną jako wspólnika spółki jawnej. W konsekwencji mając na uwadze brzmienie analizowanego przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz treść zawartego we wniosku oświadczenia, że przedmiotem działalności spółki jawnej jest działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biura oraz wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi - stwierdzić należy, poniesione przez Zainteresowaną wydatki - w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej - za świadczone na jej rzecz przez spółkę jawną usługi, będą mogły stanowić dla niej w prowadzonej jednoosobowo działalności koszty uzyskania przychodu.

Podkreślić przy tym należy, że wykazanie związku pomiędzy wydatkami a przychodami z działalności gospodarczej (źródłem przychodu) oraz jego wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii. Interpretację indywidualną wydaje się bowiem wyłącznie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę, natomiast w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ prowadzi postępowanie dowodowe w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, który rzeczywiście zaistniał.

Tym samym stanowisko Zainteresowanej, że będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów podatkowych w swojej jednoosobowej działalności gospodarczej wydatków na nabycie usług od spółki jawnej - stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - bowiem wykorzysta je w całości do swojej działalności opodatkowanej należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać również należy, że w toku prowadzonego postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego tut. organ nie ma uprawnień do oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego, w kontekście całokształtu okoliczności związanych z przeprowadzonymi transakcjami, gdyż wykraczałoby to poza zakres wniosku wyznaczonego jego treścią oraz ustawowo określonymi ramami postępowania dotyczącego wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego. W postępowaniu tym organ interpretacyjny nie może bowiem oceniać stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w aspekcie art. 199a Ordynacji podatkowej. Na mocy tego przepisu organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności. Jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki podatkowe wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją rozstrzygnięto wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.