Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.219.2025.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Świadczenia usług związanych z najmem nieruchomości
korzystające ze zwolnienia.
Słowa kluczowe: najem-najem mieszkań
najem-najem na cele mieszkalne
najemcy
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o
charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na
cele mieszkaniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 20
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczenia usług związanych z
    najmem nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Uzupełnił go Pan pismem z 3 czerwca 2025 r. (wpływ 3 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi od 2017 r. jednoosobową działalność gospodarcza.
    Stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej Wnioskodawcy to (...).
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD: 68.20.Z).
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (w dalszej
    części jako: ustawa o PIT).
    Wnioskodawca wynajmuje nieruchomości mieszkalne na rzecz pracowników lub
    współpracowników innych podmiotów gospodarczych.
    Elementem usługi najmu są zarówno udostępnienie wyposażonego lokalu, jak i media
    (woda, energia elektryczna, ogrzewanie, wywóz śmieci).
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z wynajmowaniem
    nieruchomości mieszkalnych. Jest właścicielem nieruchomości, z czego (...) z posiadanych
    przez niego nieruchomości wynajmowanych jest na rzecz osób fizycznych.
    Z informacji posiadanych przez Wnioskodawcę wynika, że osoby te są przedsiębiorcami,
    którzy wykonują swoje usługi jako podwykonawcy na rzecz innego kontrahenta i z tego
    powodu przeprowadzili się oni do miasta, w którym znajdują się nieruchomości
    Wnioskodawcy. Natomiast mieszkania te nie są wykorzystywane do ich działalności
    gospodarczej.
    Nieruchomości wynajmowane to lokale mieszkalne sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w Dziale 11 Budynki mieszkalne, pod klasą PKOB 1122.
    Nieruchomości (mieszkania) te są i będą wykorzystywane głównie dla potrzeb
    zakwaterowania osób, które są, jak już wcześniej wskazano, współpracownikami
    zatrudnionymi jako przedsiębiorcy w ramach własnych działalności gospodarczych w
    przedsiębiorstwach innych podmiotów.
    Wnioskodawca obecnie działa w następującym schemacie najmu:

    • umowy będą podpisywane z najemcami na okresy 1 miesiąca, z możliwością podpisania
      nowej umowy, bez określonej z góry liczby umów, które mogą być w przyszłości
      zawierane z tym samym najemcą, a wiec możliwe jest np. zawarcie 12/20/30 itd. umów
      z 1 najemcą na to samo mieszkanie, natomiast zgodnie z treścią zawieranej
      miesięcznej umowy: Strony zawierają umowę od dnia do dnia (gdzie okres wynosi
      miesiąc). Po upływie ww. okresu umowa przestaje obowiązywać bez uprzedniego
      wypowiedzenia.
    • mieszkanie oddane będzie najemcy wraz z następującym wyposażeniem: kuchenka,
      zmywarka, pralka, mikrofalówka, łóżko z materacem, toaletka, TV, sofa, szafka RTV,
      klimatyzator.
    Najemcy będą mieli prawo mieszkać w nieruchomości również z członkami swoich rodzin
    czy z partnerami.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego.
    1. Czy wynajmuje Pan lokale mieszkalne we własnym imieniu i na własny rachunek?
    Pana odpowiedź:
    Tak.
    2. Czy najemcy lokali mieszkalnych, o których mowa we wniosku podnajmują ww. lokale
      mieszkalne?
    Pana odpowiedź:
    Nie.
    3. Czy najem mieszkań wiąże się z przeniesieniem ośrodka życia najemcy?
    Pana odpowiedź:
      Najemcy korzystają z przedmiotowych mieszkań w sposób opisany w niniejszym stanie
      faktycznym. Najemcy zawierają z Wnioskodawcą umowy na okresy jednego miesiąca, z
      możliwością zawarcia kolejnych umów. Celem najemców jest jak najdłuższa praca w
      pobliżu miejsca, w którym wynajmują mieszkania, natomiast możliwe, że z uwagi na
      brak pracy będą musieli się z najmowanego mieszkania wyprowadzić z uwagi na brak
      ekonomicznego uzasadnienia jego najmu.
    4. Czy z zapisów umowy najmu zawieranych przez Pana będzie wynikać, że mieszkania
      będą wykorzystywane włącznie przez najemcę w celach mieszkaniowych?
    Pana odpowiedź:
    Z zapisów umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do używania mieszkania w
    celach mieszkaniowych przez okres wskazany na umowie (1 miesiąc). Natomiast
    niewykluczone, że najemcy nie będą np. pracować incydentalnie zdalnie.
    Wnioskodawca nie wyklucza takiej możliwości.
    5. Wskazał Pan symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU 2015 (zgodnie z
      rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
      Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) dla świadczonej przez
      Pana usługi najmu mieszkań na rzecz najemców?
    Pana odpowiedź:
      Kod PKWiU Usług: 68.20.11.0.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca z tytułu świadczenia usług związanych z najmem nieruchomości
    wskazanych w opisie stanu faktycznego, będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od
    towarów i usług?

    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy opisane w stanie faktycznym usługi dot. wynajmowania
    nieruchomości nie będą objęte zwolnieniem wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o
    podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT).
    Uzasadnienie
    Zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi w zakresie
    wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części
    nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz
    społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz.
    790, 1114, 1463 i 1693).
    W pierwszej kolejności – ustawodawca nie zdefiniował pojęcia celów mieszkaniowych w
    związku z czym w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma wiec określenie czy w
    niniejszej sprawie najemcy właśnie owe cele realizują.
    Poza wszelkimi wątpliwościami jest natomiast kwestia statusu nieruchomości są one
    nieruchomościami o charakterze mieszkalnym.
    Jeśli chodzi o stwierdzenie czy najem następuje w celach mieszkaniowych, to zdaniem
    Wnioskodawcy odpowiedź na to pytanie nie jest twierdząca.
    Zasadność ww. argumentu potwierdzają poniższe fakty:
    • umowy najmu zawierane są na krótki, miesięczny termin między Wnioskodawcą a
      najemcami,
    • konieczność zmiany obecnego miejsca zamieszkania pracowników i osób prowadzących
      własne działalności gospodarcze wynika z konieczności zmiany pracy,
    • Wnioskodawca tak naprawdę nie wie czy w kolejnym miesiącu najemcy będą
      zainteresowani dalszym najmem mieszkania.
    Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (sygn.): Zastosowanie zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT wymaga, aby jednocześnie spełniły się
    następujące przesłanki:
    • wynajmujący świadczy usługę najmu na własny rachunek,
    • usługa ta dotyczy nieruchomości o charakterze mieszkalnym,
    • a przy tym cel najmu jest wyłącznie mieszkaniowy.
    Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że zwolniona z opodatkowania jest usługa
    najmu „wyłącznie na cele mieszkaniowe”.
    Oznacza to, że z punktu widzenia zastosowania tego zwolnienia istotny jest sposób
    wykorzystywania nieruchomości przez najemcę (usługobiorcę), a zatem to najemca w
    wynajmowanym lokalu powinien realizować własne cele mieszkaniowe. Jedynie bowiem w
    takim przypadku uprawnione będzie stwierdzenie, że wynajmujący (usługobiorca) wynajął
    nieruchomość „wyłącznie na cele mieszkaniowe”.
    Mając na uwadze chociażby powyższy wyrok NSA, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z
    opisem stanu faktycznego w niniejszej sprawie nie można stwierdzić, iż kryterium
    zaspokajania własnych celów mieszkaniowych najemców są zaspokajane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Treść uzasadnienia:

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów
    lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe
    wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział
    opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter
    wyjątkowy (od ogólnej zasady powszechności opodatkowania) i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób
    jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu
    statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze
      mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele
      mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a
      ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju
      mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635);
    Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług
      wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy wskazuje, że zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług podlega wyłącznie świadczenie usług w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
    nieruchomości, po pierwsze o charakterze mieszkalnym, po drugie – na cele
    mieszkaniowe.
    Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek dotyczących
    charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz dotyczących przeznaczenia
    wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym zwolnieniu nie podlega
    wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Wskazany przepis nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju, czy formy prawnej
    podmiotu świadczącego usługę, jak i od podmiotu nabywającego tę usługę. Nie odnosi się
    również do czasu wynajmowania nieruchomości oraz klasyfikacji statystycznych.
    Analizując kwestie zwolnienia od podatku usług najmu lokali mieszkalnych należy zwrócić
    szczególną uwagę na cel świadczonych usług. Realizacja celu wynajmu następuje poprzez
    wykorzystanie nieruchomości przez najemcę. Tym samym, zasadniczą kwestią dla
    opodatkowania czy zwolnienia od podatku świadczonej usługi, pozostaje cel realizowany
    przez osobę bezpośrednio uczestniczącą w świadczeniu usługi.
    W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono PKWiU 55 usługi związane z
    zakwaterowaniem sklasyfikowane w PKWiU 55.

    Zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT stanowi implementację
    z art. 135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.).
    Przepis powyższy stanowi, że:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: „(...) dzierżawę i wynajem
      nieruchomości”.
    Krajowe ustawodawstwo stanowi o zwolnieniu z opodatkowania usługi najmu pod
    warunkiem jego mieszkaniowego przeznaczenia.
    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
    · świadczenie usługi na własny rachunek,
    · charakter mieszkalny nieruchomości,
    · mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    Z przedstawionego opisu wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą. Głównym
    przedmiotem Pana działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi
    lub dzierżawionymi. Dla świadczonej przez Pana usługi najmu mieszkań na rzecz
    najemców wskazał Pan symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU: 68.20.11.0.
    Nieruchomości wynajmowane to lokale mieszkalne sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w Dziale 11 Budynki mieszkalne, pod klasą PKOB 1122. Z
    posiadanych przez Pana nieruchomości, (...) jest wynajmowanych jest na rzecz osób
    fizycznych (pracowników lub współpracowników innych podmiotów gospodarczych).
    Nieruchomości wynajmowane to lokale mieszkalne, które wynajmuje Pan we własnym
    imieniu i na własny rachunek. Nieruchomości (mieszkania) te są i będą wykorzystywane
    głównie dla potrzeb zakwaterowania osób, które są współpracownikami zatrudnionymi
    jako przedsiębiorcy w ramach własnych działalności gospodarczych w przedsiębiorstwach
    innych podmiotów. Z zapisów umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do używania
    mieszkania w celach mieszkaniowych przez okres wskazany na umowie (1 miesiąc).
    Elementem usługi najmu są zarówno udostępnienie wyposażonego lokalu, jak i media
    (woda, energia elektryczna, ogrzewanie, wywóz śmieci). Celem najemców jest jak
    najdłuższa praca w pobliżu miejsca, w którym wynajmują mieszkania, natomiast możliwe,
    że z uwagi na brak pracy będą musieli się z najmowanego mieszkania wyprowadzić z
    uwagi na brak ekonomicznego uzasadnienia jego najmu. Umowy najmu podpisuje Pan na
    okres 1 miesiąca, z możliwością podpisania nowej umowy, bez określonej z góry liczby
    umów, które mogą być w przyszłości zawierane z tym samym najemcą, a wiec możliwe
    jest np. zawarcie 12/20/30 itd. umów z 1 najemcą na to samo mieszkanie. Wynajmowane
    nieruchomości nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej. Najemcy lokali
    mieszkalnych nie podnajmują ww. lokali mieszkalnych. Najemcy będą mieli prawo
    mieszkać w nieruchomości z członkami swoich rodzin czy z partnerami.
    Pana wątpliwości dotyczą, stosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy świadczenia usług związanych z najmem
    nieruchomości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą
    na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.

    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę.
    Na gruncie podatku od towarów i usług najem nieruchomości stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Usługa najmu nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt
    36 ustawy, pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek co do podmiotu, przedmiotu i
    celu takiej umowy. Podatnik podatku VAT będzie mógł, zatem skorzystać ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. usługi, jeśli umowa najmu w swojej
    treści zawiera między innymi postanowienia, z których w sposób niebudzący wątpliwości
    wynika, że dotyczy ona lokalu mieszkalnego i lokal ten może być wykorzystany przez
    najemcę tylko w celach mieszkaniowych.
    Z uwagi na wątpliwości Wnioskodawcy zauważyć należy, że usługi najmu nieruchomości
    na rzecz osób fizycznych – pracowników lub współpracowników innych podmiotów
    gospodarczych, w tym gdy:
    • Najemcy zawierają z Wnioskodawcą umowy na okresy jednego miesiąca, z możliwością
      zawarcia kolejnych umów;
    • Celem Najemców jest jak najdłuższa praca w pobliżu miejsca, w którym wynajmują
      mieszkania, natomiast możliwe, że z uwagi na brak pracy będą musieli się z
      najmowanego mieszkania wyprowadzić z uwagi na brak ekonomicznego uzasadnienia
      jego najmu;
    będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 36 ustawy.
    Jak bowiem wynika z opisu sprawy, przedmiotem najmu między Wnioskodawcą, a
    osobami fizycznymi (pracownikami lub współpracownikami innych podmiotów
    gospodarczych), są lokale mieszkalne i jak wynika z treści zawieranych umów są one
    wynajmowane wyłącznie na cele mieszkaniowe.
    Podsumowując, świadczenie usług związanych z najmem lokali mieszkalnych
    świadczonych na podstawie umowy najmu, z treści której wynika, że wynajem ich odbywa
    się wyłącznie na cele mieszkaniowe najemców, w rozpatrywanej sprawie korzystają ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Pan ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem
    się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.