Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.783.2019.2.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-17
Teza: w zakresie zwolnienia od podatku transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej (budynek wraz z gruntem) i opodatkowania transakcji zbycia melaminy i dwóch garaży monolitycznych stawką podstawową 23%
Słowa kluczowe: budynek; grunty; rzecz; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 listopada 2019 r. (data wpływu 19 listopada 2019 r.), uzupełnionym pismem z 23 grudnia 2019 r. (data wpływu 30 grudnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej (budynek wraz z gruntem) i opodatkowania transakcji zbycia melaminy i dwóch garaży monolitycznych stawką podstawową 23% - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2019 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej (budynek wraz z gruntem) i opodatkowania transakcji zbycia melaminy i dwóch garaży monolitycznych stawką podstawową 23%.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 23 grudnia 2019 r. (data wpływu 30 grudnia 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 12 grudnia 2019 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.783.2019.1.KO.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

30 grudnia 2003 r. Wnioskodawca (czynny zarejestrowany podatnik VAT) - C sp. z o.o., zakupił (transakcja zwolniona z VAT) prawo wieczystego użytkowania działki X. objętej księgą wieczystą \`(...)\` Sądu Rejonowego w C, za cenę 72.051,00 zł wraz z prawem własności, stanowiącego odrębną nieruchomość, budynku biurowego wiejskiego (w KW … figuruje on jako budynek biurowy miejski), dwukondygnacyjnego, niepodpiwniczonego, wolnostojącego murowanego o powierzchni 135,82 m.kw. (pow. zabudowy 115 m.kw) o wartości 22 949,00 zł, który użytkowany był początkowo jako budynek mieszkalny, a także do dnia dostawy jako siedziba Spółki w ramach najmu od poprzedniego właściciela.

W związku z zawartą umową, strona sprzedająca ustanowiła na prawie użytkowania działki Y. z nieruchomości objętej KW … i prawie własności budynków - nieograniczoną w czasie, bezpłatną służebność drogi na rzecz każdego z doczesnych właścicieli, użytkowników wieczystych i posiadaczy działki X. polegającą na prawie przejazdu i przechodu na pasie gruntu biegnącym od wjazdu od Alei W w C przez działkę Y. do działki X., Z., 15/1 objętych KW … Sądu Rejonowego w C.

25 czerwca 2010 Spółka zakupiła od Skarbu Państwa działkę X. o pow. 670 m kw. KW … położoną przy alei W na której znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni zabudowy 115 m.kw. Nieruchomość położona jest w strefie C-5 CU - tereny zabudowy śródmiejskiej z przewagą usług publicznych. Kwota do zapłaty została powiększona o 22% podatku VAT a nabywca skorzystał z prawa do odliczenia podatku VAT. Siedziba Spółki/Wnioskodawcy znajduje się w wyżej opisanej nieruchomości od dnia jej nabycia. W czasie użytkowania budynku jako najemca a później jako właściciel, tj. do dnia 28 lutego 2004 r. na nieruchomość poczynił nakłady w kwocie 157 852,47 zł brutto z tytułu modernizacji co przekracza 30% wartości początkowej budynku. Spółka skorzystała z prawa do odliczenia VAT z faktur dokumentujących poniesione wydatki na modernizację. Zakupiony budynek figuruje w ewidencji środków trwałych Spółki jako budynek biurowy od 28 lutego 2004 r. o wartości początkowej 180 801,47 zł.

29 października 2010 r. wprowadzono do ewidencji środków trwałych Spółki działkę o pow. 670 m.kw położoną w C, al. W (na podstawie wypisu z rejestru gruntów - tereny mieszkaniowe), o wartości 122 274.56 zł; na którą składają się zaliczona na poczet ceny sprzedaży, wniesiona w 2003 r. opłata za wieczyste użytkowanie w kwocie 72 051,00 zł (Vat zw.) oraz kwota zapłacona przy zakupie 25 czerwca 2010 r. w wysokości 50 223,56 (Vat 22% odliczony przez Spółkę).

Na działce Wnioskodawca postawił melaminę i dwa garaże (tzw. blaszaki) nie związane trwale z gruntem, które wykorzystywał do własnych celów związanych z prowadzoną działalnością Zostały one wprowadzone do ewidencji środków trwałych firmy. Po dostawie, z faktur zakupu melaminy i garaży odliczono 23% VAT.

Od 30 grudnia 2003 r. Wnioskodawca użytkuje opisaną nieruchomość zabudowaną na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jako siedzibę Spółki.

W związku z zamiarem dokonania przez Wnioskodawcę sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem dwukondygnacyjnym osobie fizycznej nie będącej czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT do jej majątku osobistego, powstał dylemat dotyczący prawidłowego ujęcia przez Spółkę transakcji w kontekście podatku VAT i zastosowania właściwej stawki w stosunku do budynku jak i gruntu.

Ponadto Wnioskodawca dodatkowo ma zamiar sprzedać ruchomości tj. melaminę i dwa garaże nie związane na stałe z gruntem, innemu nabywcy, który prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym zarejestrowanym płatnikiem VAT i ma w związku z tym wątpliwości dotyczące zastosowania właściwej stawki VAT.

Nowy nabywca garaży i melaminy ma zamiar po dokonaniu ich zakupu pozostawić je w dotychczasowym miejscu i opłacać właścicielowi czynsz za grunt na którym zostały postawione.

Pismem z 23 grudnia 2019 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy następująco:

Ad.la: Przy nabyciu nieruchomości będącej przedmiotem wniosku ORD-IN podatek VAT nie został odliczony (transakcja zwolniona z VAT).

Ad 1b: Przed zakupem nieruchomości była ona użytkowana przez Wnioskodawcę w ramach umowy najmu.

Ad 1c: Wnioskodawca poniósł wydatki na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Od tych wydatków został odliczony VAT - tzn. obniżono kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ad 1d: Poniesione w 2004 roku wydatki na ulepszenie stanowiły ponad 30% wartości nieruchomości. Ulepszanie budynku zakończono 28 lutego 2004.

Ad 1e: Spółka nieprzerwanie wykorzystuje nieruchomość do celów prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Wnioskodawcy - działalność biura); początkowo jako najemca, następnie jako właściciel. Dokonane do lutego 2004 nakłady na zakupioną w grudniu 2003 nieruchomość nie stanowiły przeszkody w jej użytkowaniu w sposób ciągły.

Ad 1f: Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność w całości opodatkowaną stawką podstawową VAT. Budynek nie był i nie jest wykorzystywany na cele działalności zwolnionej z VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka postąpi prawidłowo stosując do transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej (budynek wraz z gruntem) stawkę zwolnioną VAT?
2.  Czy Spółka postąpi prawidłowo stosując do transakcji zbycia melaminy i dwóch garaży monolitycznych stawkę podstawową 23% VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Analizując przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UEL.347 z 11.12.2006 r. str. l z późn. zm.) zwanej dalej Dyrektywą 112 „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

Rozpatrując natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu na którym są posadowione budynki i należy uwzględnić art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, z którego wynika, że w przypadku dostawy budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że grunt dzieli byt prawny budynków/budowli lub ich części i do takiej dostawy stosuje się taką samą stawkę podatku, jaka powinna być stosowana przy dostawie budynków lub budowli lub ich części trwale z tym gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Ponadto ze względu, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „obiekt budowlany”, to w oparciu o art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem i wzniesiony z użyciem materiałów budowlanych.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie - według art. 2 pkt 14 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 r. - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1, z późn. zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a jest bezpodstawne.

W celu ustalenia czy w analizowanej sprawie dla dostawy przedmiotowej nieruchomości zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do wskazanej nieruchomości miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku i budowli przez Wnioskodawcę już w roku 2003, co wynika z przedstawionych w stanie faktycznym informacji; budowa przedmiotowego budynku została ukończona około roku 1920 i od ukończenia budowy i oddania go do użytkowania, budynek był użytkowany - początkowo przez poprzednich właścicieli a po zakupie przez Wnioskodawcę - przez niego do celów związanych z jego działalnością, jako siedziba Spółki.

Należy w tym miejscu podkreślić, że pod pojęciem pierwszego zasiedlenia rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu.

W sytuacji dotyczącej Wnioskodawcy należy stwierdzić, że zgodnie z powyższym, do pierwszego zasiedlenia nieruchomości doszło w przeszłości i od tego zdarzenia upłynęło więcej niż 2 lata. Tym samym zostały spełnione przesłanki aby do całości transakcji sprzedaży zastosować stawkę VAT zwolnioną zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednocześnie bezprzedmiotowe stało się badanie przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz pkt 2 ustawy.

Konkludując, zdaniem Wnioskodawcy, dla przyszłej dostawy budynku jak i gruntu na którym jest on posadowiony, właściwe będzie zastosowanie stawki „zwolnionej” z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ad 2

Wnioskodawca uważa, że stawką właściwą przy dostawie melaminy i garaży (2 blaszaków) będzie 23% vat, gdyż m.in.

*   sprzedający wykorzystywał je w związku z prowadzoną działalnością jako środki trwałe,
*   skorzystał z obniżenia podatku należnego o podatek wynikający z faktur dokumentujący zakup tych ruchomości.

Istotne jest także to, że zarówno garaże blaszane jak i melamina nie są w sposób trwały związane z gruntem, co przejawia się w możliwości ich odłączenia od gruntu bez uszkodzenia. Ponadto w opisanej sytuacji, garaże i melamina znajdują się poza budynkiem mieszkalnym, nie stanowią jego części składowej i mogą być przedmiotem odrębnej dostawy.

Stąd należy uznać, że dla dostawy dwóch garaży i melaminy właściwa będzie stawka 23% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy w stanie prawnym obowiązującym do 31 sierpnia 2019 r. – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Natomiast przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy obowiązującej od 1 września 2019 r., rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 30 grudniu 2003 r. Wnioskodawca, czynny zarejestrowany podatnik VAT, zakupił (transakcja zwolniona z VAT) prawo użytkowania wieczystego działki wraz z prawem własności, stanowiącego odrębną nieruchomość, budynku biurowego. Przy nabyciu budynku podatek VAT nie został odliczony. Przed zakupem nieruchomości była ona użytkowana przez Wnioskodawcę w ramach umowy najmu. Wnioskodawca poniósł wydatki na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Od tych wydatków został odliczony VAT. Poniesione w 2004 r. wydatki na ulepszenie stanowiły ponad 30% wartości początkowej budynku. Ulepszanie budynku zakończono 28 lutego 2004 r. Spółka nieprzerwanie wykorzystuje nieruchomość do celów prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Wnioskodawcy - działalność biura); początkowo jako najemca, następnie jako właściciel. Dokonane do lutego 2004 r. nakłady na zakupioną w grudniu 2003 r. nieruchomość nie stanowiły przeszkody w jej użytkowaniu w sposób ciągły.

Na działce Wnioskodawca postawił melaminę i dwa garaże (tzw. blaszaki) nie związane trwale z gruntem, które wykorzystywał do własnych celów związanych z prowadzoną działalnością. Zostały one wprowadzone do ewidencji środków trwałych firmy. Po dostawie, z faktur zakupu melaminy i garaży odliczono 23% VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwolnienia od podatku transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej (budynek wraz z gruntem) i opodatkowania transakcji zbycia melaminy i dwóch garaży monolitycznych stawką podstawową 23%

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że dostawa budynku będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż dostawa będzie następować po pierwszym zasiedleniu, a od pierwszego zasiedlenia minął okres dłuższy niż 2 lata. Wnioskodawca wskazał, że poniósł wydatki na ulepszenie budynku, które przekroczyły 30% jego wartości początkowej, a ulepszanie budynku zakończono 28 lutego 2004 r. Natomiast Spółka nieprzerwanie wykorzystuje nieruchomość do celów prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Wnioskodawcy - działalność biura), początkowo jako najemca, następnie jako właściciel. Dokonane do lutego 2004 r. nakłady na nieruchomość nie stanowiły przeszkody w jej użytkowaniu w sposób ciągły. Ze zwolnienia od podatku korzysta również dostawa gruntu, na którym budynek jest posadowiony, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.

Natomiast odnosząc się do zwolnienia od podatku dostawy melaminy i dwóch garaży należy zauważyć, że ich dostawa nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, gdyż na podstawie tego artykułu ze zwolnienia może korzystać tylko dostawa budynków i budowli lub ich części, a Wnioskodawca wskazał, że melamina i dwa garaże nie są związane na stałe z gruntem. Dostawa melaminy i dwóch garaży nie będzie również korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ Wnioskodawcy przy ich nabyciu odliczył podatek VAT. Zatem dostawa melaminy i dwóch garaży będzie podlegała opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.