Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-705/08/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-10-30
Teza: W jaki sposób powinna być opodatkowana kwota likwidacyjna przypadająca wspólnikowi spółki komandytowej z tytułu jej likwidacji?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; rozwiązanie; spółki-spółka komandytowa; wspólnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 19 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu opodatkowania kwoty likwidacyjnej przypadającej wspólnikowi spółki komandytowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu opodatkowania kwoty likwidacyjnej przypadającej wspólnikowi spółki komandytowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka to największy w Polsce producent armatury sanitarnej. Spółka specjalizuje się w produkcji baterii łazienkowych i kuchennych, oferując także aluminiowe grzejniki centralnego ogrzewania. Spółka posiada prawo wieczystego użytkowania nieruchomości zabudowanej budynkami stanowiącymi własność spółki (dalej łącznie określanymi jako „nieruchomość"). W celu rozwijania swojej działalności, spółka zamierza przystąpić do spółki osobowej - spółka komandytowa. Spółka będzie komandytariuszem spółki komandytowej (dalej zwanej także: „SK"). Udziały w spółce komandytowej Spółka zamierza pokryć wkładem niepieniężnym w postaci nieruchomości. Nieruchomość nie zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych spółki osobowej, lecz będzie stanowiła składnik zapasów (jako towar). Drugi wspólnik spółki komandytowej („spółka z o.o.") obejmie swoje udziały w formie wkładu pieniężnego i będzie pełnił funkcję komplementariusza. Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Zgodnie z planami Spółki, spółka komandytowa, do której zostanie wniesiona nieruchomość będzie prowadziła działalność gospodarczą, wymagającą znaczących nakładów inwestycyjnych. Spółka dopuszcza możliwość, iż z powodów biznesowych, po przeprowadzeniu transakcji, nieruchomość zostanie w przyszłości sprzedana przez SK do podmiotu trzeciego w celu uzyskania środków pieniężnych. Spółka komandytowa prowadzić będzie działalność w formie spółki osobowej lub, jeśli będzie taka potrzeba gospodarcza, w formie spółki kapitałowej (w następstwie jej przekształcenia). Jest również możliwe, iż założona przez spółkę spółka komandytowa zostanie w przyszłości zlikwidowana, zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób powinna być opodatkowana kwota likwidacyjna przypadająca wspólnikowi spółki komandytowej z tytułu jej likwidacji?

Zdaniem spółki w odniesieniu do kwestii opodatkowania kwoty likwidacyjnej wypłaconej w przypadku likwidacji SK uzyskane przez spółkę świadczenie likwidacyjne będzie nieopodatkowane. Stanowisko takie oparte jest na przepisach art. 103 w zw. z art. 82 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 z późniejszymi zmianami - dalej: „k.s.h."), które przewidują, iż do spółki komandytowej, w zakresie nieuregulowanym (czyli min. likwidacji), stosować należy przepisy dotyczące spółki jawnej. Kwestie te reguluje natomiast art. 82 k.s.h. wskazujący min., iż majątek pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli dzieli się między wspólników, stosownie do postanowień umowy spółki w przypadku braku odrębnych postanowień, spłaca się wspólnikom udziały, zaś nadwyżkę majątku (powstała po spłacie udziałów) dzieli się między wspólników w takim stosunku, w jakim uczestniczą oni w zysku. Zasady opisane powyżej mogą zostać wprawdzie w inny sposób uregulowane w umowie spółki, nie zmienia to jednak faktu, iż co do zasady, kwota wynikająca z likwidacji spółki ma na celu przede wszystkim zwrot wkładów wniesionych do spółki przez jej wspólników.

Należy również zauważyć, iż art. 5 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) w sposób całościowy i wyczerpujący określił zasady opodatkowania osób prawnych z tytułu udziału w spółce komandytowej zgodnie z tym przepisem spółka osobowa stanowi formę prowadzenia działalności gospodarczej przez osobę prawna transparentną z punktu widzenia podatku dochodowego od osób prawnych oznacza to, że ustawodawca konsekwentnie przejmuje, że w zakresie podatku dochodowego spółka osobowa, w tym spółka komandytowa nie istnieje i nie rozlicza się podatkowo. Zobowiązania podatkowe powstają wyłącznie po stronie wspólników takiej spółki tak jak w przypadku współwłasności. Konsekwencja takiej konstrukcji jest przyjęcie neutralności podatkowej zarówno świadczeń wspólników do spółki dokonywanych w celu zgromadzenia jej kapitałów własnych, w tym także – w formie wnoszenia aportów - jak i świadczeń dokonywanych na rzecz wspólników czy to w celu dystrybucji zysków czy też w celu zwrotu wnoszonych wkładów. Dlatego też, wobec braku innej normy odnoszącej się do opodatkowania likwidacji spółki niebędącej osoba prawną (do spółki komandytowej nie stosuje się art. 12 ust. 4 pkt 3 updop) należy przyjąć, że świadczenia uzyskane z takiej likwidacji w całości nie podlegają opodatkowaniu za opisanym powyżej rozwiązaniem przemawia również okoliczność, że kwoty likwidacyjne uzyskane przez spółkę stanowić będą sumę wkładów wniesionych do SK oraz opodatkowanego udziału w zyskach spółki niebędącej osobą prawną. Opodatkowanie dotyczyć zatem może jedynie kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wypłaconą spółce w związku z likwidacja podmiotu, a wartością wkładu spółki do spółki komandytowej z dnia jego wniesienia, powiększoną o opodatkowany udział w zyskach osób prawnych (związany z działalnością spółki komandytowej). Kwota taka co do zasady nie powinna w praktyce wystąpić (w związku z opodatkowaniem zysków spółki komandytowej na poziomie wspólników). Wartość wkładów wniesionych przez spółkę do spółki komandytowej, podlegających zwrotowi w momencie likwidacji, nie będzie stanowiła więc dla spółki przychodu podatkowego. Pogląd ten jest w pełni zgodny ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, przedstawionym w interpretacji indywidualnej z dnia 14 lutego 2008 r., IBPB3/423 -292/07/SD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.