Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.94.2025.2.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Skutki podatkowe sfinansowania noclegu polskim i
zagranicznym rezydentom podatkowym.
Słowa kluczowe: nocleg
obowiązek-obowiązek płatnika
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
podróż
płatnik
umowa-umowa cywilnoprawna
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.-
Osoby niebędącej pracownikiem.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Świadczenia w naturze i inne nieodpłatne
świadczenia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Umowy zlecenia i umowy o dzieło.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na
    wezwanie uzupełnili go Państwo 4 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X jest samorządową instytucją kultury działającą w oparciu o ustawę z dnia 25
    października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Przedmiotem
    działalności X, zgodnie z uchwalonym Statutem, jest rozwijanie i upowszechnianie kultury i
    edukacji muzycznej oraz działalność edukacyjna w tym zakresie.
    Cele statutowe X realizuje przez:
    (...)
    W ramach zadań statutowych, organizują Państwo koncerty symfoniczne, koncerty
    oratoryjne, koncerty kameralne, musicale dla młodzieży, audycje edukacyjne dla różnych
    grup wiekowych – zwane dalej Koncertami. W ramach tych działań, zawierają Państwo

    umowy cywilnoprawne z wykonawcami tych przedsięwzięć (zwanymi dalej Artystami).
    Wśród zatrudnionych Artystów są:
    • rezydenci polscy, nieprowadzący działalności gospodarczej,
    • rezydenci polscy, prowadzący działalność gospodarczą,
    • osoby, które nie posiadają rezydencji polskiej oraz nie prowadzą działalności
      gospodarczej,
    • osoby, które nie posiadają rezydencji polskiej oraz prowadzą działalność gospodarczą.
    Artyści, którzy nie są polskimi rezydentami podatkowymi, zobowiązani są do
    przedstawienia certyfikatu rezydencji podatkowej. Niedostarczenie stosownego
    certyfikatu rezydencji przez Artystę wiąże się z naliczeniem, potrąceniem oraz
    odprowadzeniem podatku ryczałtowego od wypłacanego Artyście wynagrodzenia
    (honorarium).
    Przedmiotem umowy cywilnoprawnej z Artystą, o której mowa wyżej, jest przygotowanie
    (w tym uczestnictwo w próbach) i wykonanie opisanego wyżej Koncertu. Za wykonanie
    przez Artystę przedmiotu umowy, wypłacają Państwo Artyście honorarium. Poza
    honorarium, zobowiązują się Państwo dodatkowo do zapewnienia niektórym Artystom i
    opłacenia w całości noclegów na czas prób oraz Koncertów w miejscu oraz w czasie
    wskazanym w umowie pomiędzy Państwem a Artystą.
    Wartość noclegu nie jest składnikiem honorarium wypłacanego przez Państwa Artyście, a
    Artysta nie zalicza tej wartości do swoich kosztów uzyskania przychodów.
    Koszty noclegów ponoszone są przez Państwa i w związku z tym, iż ponoszone są w celach
    realizacji zadań statutowych przez jednostkę, zaliczane są do jej kosztów uzyskania
    przychodów. Angażując Artystów do wykonania Koncertu spodziewają się Państwo
    uzyskać z tego tytułu przychód. Koncerty w znacznej części udostępniane są na podstawie
    sprzedanych biletów lub sprzedaży usług kulturalnych. Koncerty cieszą się popularnością
    dzięki występującym, doangażowanym na podstawie umów cywilnoprawnych Artystom.
    Prowadząc dobór Artystów do danego Koncertu kierują się Państwo jego umiejętnościami
    oraz dopasowaniem do danej roli, a także jego popularnością, aby sprostać zmieniającym
    się oczekiwaniom wymagającej publiczności. Te czynniki wpływają na atrakcyjność
    Koncertu i tym samym sprzedaż biletów. Ostatnim kryterium, którym kierują się Państwo
    przy doborze Artystów, jest odległość miejsca zamieszkania Artysty od siedziby X.
    Próby do koncertu piątkowego często zaczynają się we wtorki o godzinie 16.00. Dzięki
    temu zminimalizowane zostały koszty noclegów i konieczność przyjazdu Artystów już w
    poniedziałek. Finansowanie noclegów przez Państwa wynika z konieczności dojazdów
    niektórych Artystów z odległych miejsc. Brak zapewnionego noclegu wiązałby się z
    ryzykiem nie dotarcia Artysty na czas próby czy Koncertu oraz zmęczeniem Artysty
    ciągłymi podróżami. Brak Artysty lub jego zmęczenie godzi oczywiście w interes X.
    Ponadto, większość Artystów nie zdecydowałaby się na podpisanie umowy z X, w sytuacji
    gdyby musiała dojeżdżać na próby lub finansować noclegi z własnych środków
    (standardem jest, iż instytucja kultury zapewnia tam nocleg z własnych środków na czas
    obowiązywania umowy). Opłacanie noclegów dla Artystów jest dodatkowym
    świadczeniem nieodpłatnym, na które X umawia się z Artystami. Nie zapewniają Państwo i
    nie finansują Artystom dojazdu do hotelu z miejsca ich zamieszkania.
    Nieodpłatne świadczenie jakim jest opłacanie noclegu Artystom przez Państwa, jest
    świadczeniem osobistym. Pokoje hotelowe nie służą wykonywaniu pracy, lecz służą
    Artystom w ich prywatnym czasie i są swobodnie wykorzystywane dla celów własnych.
    Zapewnienie Artystom noclegów służy zaoszczędzeniu czasu na codzienne dojazdy do X
    (czasami jest to wręcz niemożliwe, z uwagi na miejsce zamieszkania Artysty). Nie istnieją
    przepisy prawa, które zobowiązywałyby X do pokrycia kosztów noclegów Artystów.
    Zobowiązanie to wynika z zawartej umowy. Zapewniają Państwo Artystom nocleg w celu
    uzyskania przychodu z działalności statutowej.
    Uzupełniając wniosek wyjaśnili Państwo, że artyści, którzy nie posiadają polskiej rezydencji
    mieszkają w następujących krajach: Niemcy, Węgry, Stany Zjednoczone, Francja,
    Szwajcaria, Wielka Brytania, Austria.

    Artyści, którzy nie posiadają polskiej rezydencji, przedstawiają Państwu certyfikaty
    rezydencji.
    Otrzymują Państwo od artystów polskich prowadzących działalność gospodarczą
    oświadczenie, iż wykonywana przez nich działalność związana z zawieraną umową
    cywilnoprawną, wchodzi w zakres prowadzonej działalności gospodarczej Artysty.
    Dodatkowo sprawdzają Państwo przedmiot działalności gospodarczej według klasyfikacji
    PKD Artystów, przed podpisaniem umowy cywilnoprawnej.
    W składanych oświadczeniach Artyści nie wskazują, iż świadczenie dodatkowe w postaci
    noclegu otrzymują w ramach prowadzonej działalności. Jest to dla Państwa jednak
    jednoznaczne, w związku z tym, iż przedmiot umowy cywilnoprawnej wchodzi w zakres
    prowadzonej działalności gospodarczej polskiego Artysty, a nocleg związany jest z
    wykonaniem umowy cywilnoprawnej.
    Artyści, którzy nie posiadają polskiej rezydencji, prowadzący pozarolniczą działalność
    gospodarczą, nie posiadają stałych placówek (zakładów) na terytorium Polski w
    rozumieniu stosownej konwencji/umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

## Pytanie

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego są Państwo zobowiązani do obliczenia,
    pobrania oraz odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od nieodpłatnych
    świadczeń na rzecz Artystów z tytułu zapewnienia i opłacenia im noclegów w związku z
    udziałem w próbach oraz koncertach?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem nie są Państwo zobowiązani do obliczenia, pobrania oraz
    odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od nieodpłatnego świadczenia na rzecz
    zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych Artystów z tytułu zapewnienia oraz
    opłacenia im noclegu, w związku z realizacją interesów oraz Państwa celów statutowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (zwanej dalej ustawą o pdof) opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem między innymi dochodów
    wymienionych w art. 21 ustawy o pdof.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o pdof, wolne od podatku dochodowego są
    diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości
    określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do
    spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalenia należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z
    zastrzeżeniem ust. 13 i 15c ustawy.
    Ust. 13 art. 21 ustawy pdof mówi natomiast, iż zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ma
    zastosowanie wówczas, jeżeli świadczenie nie zostało zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów i zostało poniesione w celu osiągnięcia przychodu. Ustęp 15c art. 21 dotyczy
    kierowców, a więc nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.
    Zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (§ 2
    rozporządzenia), pracownikowi przysługuje między innymi zwrot kosztów noclegu. W myśl
    § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie
    świadczącym usługi hotelarskie pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości
    stwierdzonej rachunkiem, jednak nie wyższej za jedną dobę hotelową niż
    dwudziestokrotność stawki diety (czyli obecnie nie więcej niż 900,00 zł). Przy czym, w
    uzasadnionych przypadkach, pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu
    stwierdzonych rachunkiem w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1
    (ust. 2 § 8 rozporządzenia).
    W świetle opisanego stanu faktycznego, wskazane wyżej zwolnienie wynikające z art. 21
    ust. 1 pkt 16 ustawy o pdof, będzie miało zastosowanie do Artystów zatrudnionych przez
    Państwa na podstawie umów cywilnoprawnych.

    Przepis ten bowiem nie odnosi się do pracowników zatrudnionych na podstawie umów o
    pracę, lecz osób nie będących pracownikami (w tym osób świadczących usługi na
    podstawie umowy cywilnoprawnej). Zwolnienie dotyczy należności za czas podróży i nie
    jest ograniczone do podróży służbowej.
    Tak jak wskazano wyżej, Artyści nie zaliczają świadczeń z tytułu opłacanych przez Państwa
    noclegów do swoich kosztów uzyskania przychodów. A koszty świadczeń są ponoszone
    przez Państwa w celu osiągnięcia przychodów. Zawierają Państwo umowy z Artystami w
    celu osiągnięcia przychodów ze sprzedaży biletów na Koncerty, czyli w celu uzyskania
    przychodu z działalności statutowej.
    W świetle przepisów rozporządzenia z dnia 29 stycznia 2013 r. świadczenie to będzie
    korzystało ze zwolnienia z podatku o ile będzie potwierdzone rachunkiem, a jego
    wysokość za jedną dobę hotelową nie przekroczy dwudziestokrotności stawki diety (czyli
    obecnie nie więcej niż 900 zł). Przy czym w uzasadnionych przypadkach (ust. 2 § 8
    rozporządzenia), zwolnieniu może podlegać świadczenie przekraczające ten limit.
    Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 16 będzie dotyczyć nie tylko Artystów będących polskimi
    rezydentami podatkowymi i nieprowadzącymi działalności gospodarczej, ale również tych
    polskich rezydentów, którzy taką działalność prowadzą. Zwolnienie dotyczy bowiem osób
    niebędących pracownikami, w tym również osób prowadzących działalność gospodarczą.
    Podobna sytuacja prawno-podatkowa będzie miała miejsce w przypadku świadczeń
    noclegowych na rzecz Artystów będących nierezydentami, prowadzącymi bądź
    nieprowadzącymi działalność gospodarczą. O ile umowy międzynarodowe będą
    przewidywały opodatkowanie przychodów tych Artystów w Polsce, zastosowanie będą
    miały przepisy art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o pdof wraz z wyłączeniami. Czyli do Artystów
    nierezydentów będą miały zastosowanie te same przepisy i zasady opodatkowania co w
    przypadku Artystów będących polskimi rezydentami podatkowymi.
    W świetle powyższego, Państwa zdaniem, nie są Państwo zobowiązani do obliczenia,
    pobrania oraz odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od nieodpłatnego
    świadczenia na rzecz zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych Artystów z
    tytułu zapewnienia oraz opłacenia im noclegu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
        1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

        2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
        4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
        5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
        5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
        6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
        tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
        nieruchomościowej;
        7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
        lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
        organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
        miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
        8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia
    jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie
    jest to wyliczenie wyczerpujące.
    Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Natomiast podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która
    wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W świetle art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
      stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za
    przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika –
    to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się
    te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika
    mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj
    świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają jednak definicji
    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w jej art. 11 ust. 1. Rozumienie tego pojęcia
    zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.
    W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn.
    akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd
    Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy termin „nieodpłatne świadczenie” ma
    „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W
    uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10 NSA potwierdził powyższe stanowisko
    uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych,
    w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu
    „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy,
    mogą być uznane takie świadczenia, które:
    • po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    • po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    • po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i ustalenia te pozostają aktualne również do sytuacji innych osób.
    W świetle powyższego zauważyć należy, że nie każde świadczenie spełnione przez
    pracodawcę na rzecz pracownika (tu: osoby, z którą zawarto umowę cywilnoprawną) bez
    ustalonej za nie zapłaty jest świadczeniem podlegającym podatkowi dochodowemu,
    podobnie jak nie każde tego rodzaju świadczenie jest wyłączone spod regulacji ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, jak słusznie zauważył Trybunał
    Konstytucyjny, ze względu na otwarty i rozwijający się katalog świadczeń oferowanych
    przez pracodawców nie jest możliwe enumeratywne wyliczenie w ustawie podatkowej
    wszystkich nieodpłatnych przysporzeń, które zgodnie z zasadą powszechności
    przedmiotowej podatku dochodowego powinny być przez ustawodawcę uwzględnione.
    Przechodząc do kwalifikacji przychodu – na tle ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – zauważyć należy, że ustawa wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art.
    10 ust. 1:
    • pkt 2 – działalność wykonywana osobiście;
    • pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Na podstawie art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się:
      przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
        - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9.
    W myśl natomiast art. 14 ust. 1 ustawy:

      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń
      w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z
      zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    W opisie zdarzenia wskazali Państwo, że w ramach zadań statutowych, organizują
    Państwo koncerty symfoniczne, koncerty oratoryjne, koncerty kameralne, musicale dla
    młodzieży, audycje edukacyjne dla różnych grup wiekowych. W ramach tych działań,
    zawierają Państwo umowy cywilnoprawne z wykonawcami tych przedsięwzięć (zwanymi
    dalej Artystami). Wśród zatrudnionych Artystów są:
    • rezydenci polscy, nieprowadzący działalności gospodarczej,
    • rezydenci polscy, prowadzący działalność gospodarczą,
    • osoby, które nie posiadają rezydencji polskiej oraz nie prowadzą działalności
      gospodarczej,
    • osoby, które nie posiadają rezydencji polskiej oraz prowadzą działalność gospodarczą.
    Artyści, którzy nie są polskimi rezydentami podatkowymi, zobowiązani są do
    przedstawienia certyfikatu rezydencji podatkowej. Artyści, którzy nie posiadają polskiej
    rezydencji przedstawiają Państwu certyfikaty rezydencji.
    Przedmiotem umowy cywilnoprawnej z Artystą, o której mowa wyżej, jest przygotowanie
    (w tym uczestnictwo w próbach) i wykonanie opisanego wyżej Koncertu. Za wykonanie
    przez Artystę przedmiotu umowy, wypłacają Państwo Artyście honorarium. Poza
    honorarium, zobowiązują się Państwo dodatkowo do zapewnienia niektórym Artystom i
    opłacenia w całości noclegów na czas prób oraz Koncertów w miejscu oraz w czasie
    wskazanym w umowie pomiędzy Państwem a Artystą.
    Wartość noclegu nie jest składnikiem honorarium wypłacanego Artyście, a Artysta nie
    zalicza tej wartości do swoich kosztów uzyskania przychodów.
    Koszty noclegów ponoszone są przez Państwa i w związku z tym, iż ponoszone są w celach
    realizacji zadań statutowych przez jednostkę, zaliczane są do jej kosztów uzyskania
    przychodów. Angażując Artystów do wykonania Koncertu spodziewają się Państwo
    uzyskać z tego tytułu przychód. Koncerty w znacznej części udostępniane są na podstawie
    sprzedanych biletów lub sprzedaży usług kulturalnych. Koncerty cieszą się popularnością
    dzięki występującym, doangażowanym na podstawie umów cywilnoprawnych Artystom.
    Prowadząc dobór Artystów do danego Koncertu kierują się Państwo jego umiejętnościami
    oraz dopasowaniem do danej roli, a także jego popularnością, aby sprostać zmieniającym
    się oczekiwaniom wymagającej publiczności. Te czynniki wpływają na atrakcyjność
    Koncertu i tym samym sprzedaż biletów. Ostatnim kryterium, którym kierują się Państwo
    przy doborze Artystów, jest odległość miejsca zamieszkania Artysty od Państwa siedziby.
    Próby do koncertu piątkowego często zaczynają się we wtorki o godzinie 16.00. Dzięki
    temu zminimalizowane zostały koszty noclegów i konieczność przyjazdu Artystów już w
    poniedziałek. Finansowanie noclegów przez Państwa wynika z konieczności dojazdów
    niektórych Artystów z odległych miejsc. Brak zapewnionego noclegu wiązałby się z
    ryzykiem nie dotarcia Artysty na czas próby czy Koncertu oraz zmęczeniem Artysty
    ciągłymi podróżami. Brak Artysty lub jego zmęczenie godzi oczywiście w Państwa interes.
    Ponadto, większość Artystów nie zdecydowałaby się na podpisanie z Państwem umowy, w
    sytuacji gdyby musiała dojeżdżać na próby lub finansować noclegi z własnych środków
    (standardem jest, iż instytucja kultury zapewnia tam nocleg z własnych środków na czas

    obowiązywania umowy). Opłacanie noclegów dla Artystów jest dodatkowym
    świadczeniem nieodpłatnym, na które Państwo umawiają się z Artystami. Nie zapewniają i
    nie finansują Państwo Artystom dojazdu do hotelu z miejsca ich zamieszkania.
    Nieodpłatne świadczenie, jakim jest opłacanie noclegu Artystom, jest świadczeniem
    osobistym. Pokoje hotelowe nie służą wykonywaniu pracy, lecz służą Artystom w ich
    prywatnym czasie i są swobodnie wykorzystywane dla celów własnych. Zapewnienie
    Artystom noclegów służy zaoszczędzeniu czasu na codzienne dojazdy do Państwa
    (czasami jest to wręcz niemożliwe, z uwagi na miejsce zamieszkania Artysty). Nie istnieją
    przepisy prawa, które zobowiązywałyby Państwa do pokrycia kosztów noclegów Artystów.
    Zobowiązanie to wynika z zawartej umowy. Zapewniają Państwo nocleg w celu uzyskania
    przychodu z działalności statutowej.
    Otrzymują Państwo od artystów polskich prowadzących działalność gospodarczą
    oświadczenie, iż wykonywana przez nich działalność związana z zawieraną umową
    cywilnoprawną wchodzi w zakres prowadzonej działalności gospodarczej Artysty.
    Dodatkowo sprawdzają Państwo przedmiot działalności gospodarczej według klasyfikacji
    PKD Artystów, przed podpisaniem umowy cywilnoprawnej.
    W składanych oświadczeniach Artyści nie wskazują, iż świadczenie dodatkowe w postaci
    noclegu otrzymują w ramach prowadzonej działalności. Jest to dla Państwa jednak
    jednoznaczne, w związku z tym, iż przedmiot umowy cywilnoprawnej wchodzi w zakres
    prowadzonej działalności gospodarczej polskiego Artysty, a nocleg związany jest z
    wykonaniem umowy cywilnoprawnej.
    Artyści, którzy nie posiadają polskiej rezydencji, prowadzący pozarolniczą działalność
    gospodarczą, nie posiadają stałych placówek (zakładów) na terytorium Polski w
    rozumieniu stosownej konwencji/umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Mając na uwadze zacytowane powyżej przepisy, sfinansowanie noclegów na rzecz
    wskazanych we wniosku artystów, które to noclegi nie służą wykonywaniu pracy, lecz są
    swobodnie wykorzystywane w prywatnym czasie dla celów własnych – stanowi dla tych
    osób nieodpłatne świadczenie, którego wartość stanowi przychód w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe sfinansowania noclegu polskim rezydentom podatkowym
    Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl natomiast art. 41 ust. 2 tej ustawy:
      Płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa
      w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego
      usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art.
      10 ust. 1 pkt 3.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca

      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
      według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
      siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a,
      płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na
      rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
      właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W świetle powyższego, w sytuacji sfinansowania noclegu na rzecz artystów, którzy są
    polskimi rezydentami podatkowymi, i którzy nie prowadzą działalności gospodarczej, to
    wartość nieodpłatnego świadczenia stanowi dla nich przychód, o którym mowa w art. 13
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Oznacza to, że finansując nocleg na rzecz artystów, którzy są polskimi rezydentami
    podatkowymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej – jako płatnik – są Państwo
    zobowiązani do pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych, od wartości tego świadczenia.
    Ponadto wskazali Państwo, że artyści będący polskimi rezydentami podatkowymi
    prowadzącymi działalność gospodarczą składają Państwu oświadczenie, zgodnie z którym
    działalność w ramach zawartych umów cywilnoprawnych wchodzi w zakres prowadzonej
    przez nich działalności gospodarczej. Jeśli zatem artysta zawarł umowę cywilnoprawną w
    ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej, to w związku z
    zapewnieniem noclegu przez Państwa uzyskuje on przychód z działalności, o której mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy.
    Tym samym, w związku ze sfinansowaniem noclegu na rzecz polskiego artysty, który
    umowę cywilnoprawną zawarł w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika, tj. nie są Państwo zobowiązani do
    obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy z tego tytułu.
    Skutki podatkowe sfinansowania noclegu zagranicznym rezydentom podatkowym
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.
    in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
        1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż
        wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw
        do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym
        również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy
        receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania
        urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka
        transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w
        dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w
        formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
        2) z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
        sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za
        granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
        3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
        w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi
        handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych – pobiera się w
        formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;

        4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego
        wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
        5) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
        usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
        przychodu.
    W myśl art. 29 ust. 2 ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 3 ustawy:
      Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli przychody, o których mowa w ust. 1, są
      uzyskane przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego
      pozarolniczą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, pod warunkiem że podatnik posiada
      zaświadczenie o istnieniu zagranicznego zakładu, wydane przez właściwy organ
      podatkowy państwa, w którym ma on miejsce zamieszkania, albo przez właściwy
      organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
    W art. 29 ustawy wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacanych przez
    podmioty polskie osobom zagranicznym, w przypadku uzyskania których osoba
    zagraniczna podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym
    do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot
    polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób
    jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone
    należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 2a ustawy:
      Płatnicy nie są obowiązani do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od
      należności, o których mowa w art. 29, pod warunkiem udokumentowania miejsca
      zamieszkania podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego działalność
      gospodarczą poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
      zakład, uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji oraz uzyskania sporządzonego na
      piśmie oświadczenia, że należności te związane są z działalnością tego zakładu;
      przepis art. 42 ust. 6 stosuje się odpowiednio.
    Natomiast w myśl art. 41 ust. 4 ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Przy czym, co do zasady, od uzyskanych na terytorium Polski przez nierezydenta (osobę
    posiadającą ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce) przychodów z tytułów
    wskazanych w art. 29 ust. 1 ustawy pobiera się w formie ryczałtu, chyba że nierezydent

    uzyskał certyfikat rezydencji. Wówczas możliwe jest zastosowanie stawki podatku
    wynikającej z właściwej umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania lub
    niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową/konwencją.
    Zasada dotycząca poboru zryczałtowanego podatku dochodowego nie ma jednak
    zastosowania, jeżeli przychody z tytułów wskazanych w art. 29 ust. 1 ustawy są uzyskane
    przez nierezydenta prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą poprzez
    położony na terytorium Polski zagraniczny zakład, ale pod warunkiem że posiada on
    zaświadczenie o istnieniu zagranicznego zakładu.
    W przypadku posiadania takiego zaświadczenia przychody (dochody) z tytułów
    wskazanych w art. 29 ust. 1 ustawy uzyskane przez nierezydenta prowadzącego
    pozarolniczą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium Polski zagraniczny
    zakład, podlegają opodatkowaniu według skali podatkowej na zasadach określonych w
    art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z uzupełnienia wynika, że artyści prowadzący działalność, którzy nie posiadają polskiej
    rezydencji, nie posiadają stałej placówki (zakładu) na terytorium Polski, zatem osiągnięte
    przez nich przychody będą opodatkowane stosownie do art. 29 ust. 1 i ust. 2, analogicznie
    jak przychody zagranicznych artystów, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze, że artyści, którzy nie posiadają polskiej rezydencji podatkowej
    przedstawiają Państwu certyfikaty rezydencji, są Państwo zobowiązani każdorazowo
    uwzględnić regulacje zawarte we właściwej umowie/konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. W przypadku gdy na podstawie przepisów poszczególnych umów
    /konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody nierezydenta będą
    opodatkowane w Polsce, to na Państwu jako płatniku ciąży obowiązek poboru 20%
    zryczałtowanego podatku, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jeśli z danej konwencji/umowy wynika inna, niż 20%
    stawka podatku, wówczas są Państwo zobowiązani do poboru podatku wg stawki
    wynikającej z umowy/konwencji międzynarodowej.
    W sytuacji gdy zgodnie z mającą zastosowanie umową/konwencją dochody nierezydenta
    nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce, wówczas na Państwu nie ciąży obowiązek
    pobrania zryczałtowanego podatku, o którym mowa w art. 29 ustawy.
    Zastosowanie zwolnienia przedmiotowego
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości związanych z kwestią zastosowania zwolnienia z
    opodatkowania wyjaśniam, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
        a) podróży służbowej pracownika,
        b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
        - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
        ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków
        ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
        państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży
        służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i
        15c.
    Zwolnienie, przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przysługuje do wysokości limitów określonych w odrębnych przepisach.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190).

    Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
        1) w celu osiągnięcia przychodów lub
        2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
        3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
        oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
        4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
        związku z wykonywaniem tych funkcji.
    W myśl zaś art. 21 ust. 15c ww. ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do
      przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych
      przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której
      mowa w art. 13 pkt 8.
    Oceniając możliwość zastosowania powyższego zwolnienia konieczne jest ustalenie
    zakresu pojęcia „podróż” zawartego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 16 omawianej ustawy.
    Ustawodawca wyodrębnił w tym przepisie dwa rodzaje podróży: „podróż służbową” oraz
    „podróż osoby niebędącej pracownikiem”.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy posłużył się terminem „podróż” bez
    określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie
    ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do podróży osób niebędących
    pracownikami pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone
    do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców oraz zostały poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów.
    Dla prawidłowego rozstrzygnięcia Państwa sprawy należy jednak odróżnić sytuację
    zapewnienia bezpłatnego noclegu artystom przez okres świadczenia przez nich czynności
    objętych zawartymi umowami cywilnoprawnymi od sytuacji zapewniania określonych
    świadczeń takim osobom w trakcie odbywania podróży. Jak wskazali Państwo w opisie
    sprawy, przedmiotem umowy cywilnoprawnej z artystą jest przygotowanie (w tym
    uczestnictwo w próbach) i wykonanie koncertu. Poza honorarium, zobowiązują się
    Państwo dodatkowo do zapewnienia niektórym artystom i opłacenia w całości noclegów
    na czas prób oraz koncertów w miejscu oraz w czasie wskazanym w umowie.
    Finansowanie noclegów wynika z konieczności dojazdów niektórych artystów z odległych
    miejsc. Brak zapewnionego noclegu wiązałby się z ryzykiem nie dotarcia artysty na czas
    próby czy koncertu oraz zmęczeniem ciągłymi podróżami (standardem jest, iż instytucja
    kultury zapewnia nocleg z własnych środków na czas obowiązywania umowy).
    Nieodpłatne świadczenie, jakim jest opłacanie noclegu artystom, jest świadczeniem
    osobistym. Pokoje hotelowe nie służą wykonywaniu pracy, lecz służą artystom w ich
    prywatnym czasie i są swobodnie wykorzystywane dla celów własnych, zapewnienie
    artystom noclegów służy zaoszczędzeniu czasu na codzienne dojazdy do Państwa. Nie
    istnieją przepisy prawa, które zobowiązywałyby Państwa do pokrycia kosztów noclegów
    artystów, zobowiązanie to wynika z zawartej umowy.
    Niewątpliwie więc w przedstawionej przez Państwa sytuacji mamy do czynienia z sytuacją
    zapewnienia artystom nieodpłatnego zakwaterowania przez okres świadczenia umowy,
    nie zaś z podróżą w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania
    zwolnienie wynikające z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a lub lit. b ww. ustawy.
    W świetle powyższego, nie sposób również zgodzić się z Państwem, że do artystów
    nierezydentów będą miały zastosowanie te same przepisy i zasady opodatkowania, co w
    przypadku artystów będących polskimi rezydentami.

    W konsekwencji, ewentualny brak obowiązku poboru zaliczek lub zryczałtowanego
    podatku dochodowego może wynikać – jak szczegółowo wyjaśniłem powyżej – z faktu, że
    umowa cywilnoprawna została zawarta w ramach prowadzonej przez podatnika
    pozarolniczej działalności gospodarczej bądź z uwzględnienia regulacji zawartej w mającej
    zastosowanie umowie/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, a nie w związku
    ze wskazanym przez Państwa zwolnieniem przedmiotowym.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.