Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.174.2019.2.SS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-24
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej (...)”.
Słowa kluczowe: infrastruktura; odzyskanie; projekt; rozbudowa; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2019 r. (data wpływu 15 maja 2019 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 20 maja 2019 r. (data wpływu 20 maja 2019 r.) i 11 czerwca 2016 r. (data wpływu 11 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w powyższym zakresie. Wniosek uzupełniono w dniu 20 maja 2019 r. i 11 czerwca 2019 r. poprzez potwierdzenie wpłaty brakującej opłaty oraz przeformułowanie pytania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego działającą non-profit. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie ze Statutem, przedmiotem działalności Stowarzyszenia jest inicjowanie i wspieranie przedsięwzięć społecznych i gospodarczych służących rozwojowi gminy, integracja ludzi, instytucji i organizacji działających na terenie gminy, propagowanie i upowszechnianie wiedzy o tradycjach i kulturze. Działalność pożytku publicznego Stowarzyszenie prowadzi w zakresie organizowania pomocy finansowej i rzeczowej dla osób pozostających w trudnej sytuacji materialnej w wyniku chorób i nieszczęśliwych zdarzeń losowych. Działalność pożytku publicznego prowadzona jest nieodpłatnie.

Stowarzyszenie złożyło wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o płatność do Lokalnej Grupy Działania na operacje w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Stowarzyszenie chce pozyskać środki na sfinansowanie przedsięwzięcia pn.: „Rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej (…)”. W wyniku realizacji operacji utworzony zostanie m.in. punkt widokowy – nowe miejsce do obsługi ruchu turystycznego przy wiadukcie kolejowo-drogowym. Powstaną także nowe obiekty infrastruktury turystycznej przy dworcu kolejowym oraz przy kościele. Planuje się wykonać nową ścieżkę z kostki betonowej, zamontować elementy małej architektury (ławki, stojaki na rowery, kosze na śmieci). W ramach realizacji przedsięwzięcia planuje się montaż oświetlenia ulicznego oraz oświetlenie budynku kościoła. Realizacja operacji przyczyni się do wzrostu atrakcyjności i poprawy bezpieczeństwa obiektów zabytkowych, a nowe obiekty małej architektury umożliwią spokojny odpoczynek w miejscach objętych projektem.

W związku z powyższym, zaistniała konieczność przedłożenia, jako załącznika do wniosku o dofinansowanie w ramach projektu, interpretacji indywidualnej potwierdzającej brak możliwości odzyskania podatku od towarów i usług.

Stowarzyszenie nie jest czynnym podatnikiem VAT oraz nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT, a towary i usługi nabyte w celu realizacji powyższego zadania nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie przeformułowane w piśmie z dnia 11 czerwca 2019 r.).

Czy Stowarzyszenie, realizując projekt inwestycyjny z powyższego zakresu i programu, ma prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z poniesionych w ramach projektu kosztów, biorąc pod uwagę argumenty przytoczone w niniejszym wniosku i aktualne uwarunkowania prawne?

Zdaniem Wnioskodawcy, Stowarzyszenie nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług w zakresie realizowanej inwestycji, ponieważ nie jest podatnikiem VAT i nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT. Ponadto Stowarzyszenie, zgodnie ze Statutem, jest organizacją pożytku publicznego, prowadzącą wyłącznie nieodpłatną działalność statutową i nie prowadzi odpłatnej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, wyklucza się odliczenie podatku w odniesieniu do podmiotów, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Majątek powstały wskutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie służył zaspokajaniu zbiorowych potrzeb społeczności. Stowarzyszenie nie może pobierać opłat z tytułu korzystania z nowopowstałej infrastruktury. W związku z realizacją projektu Stowarzyszenie poniesie wydatki, które wykorzystane zostaną do celów społecznych. Powstała infrastruktura będzie infrastrukturą publiczną, ogólnodostępną dla ogółu społeczności nieodpłatnie. Wobec powyższego należy stwierdzić, że warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. przedsięwzięcia nie są spełnione, gdyż Stowarzyszenie nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi nabywane w ramach realizacji zadań nie są związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem, Stowarzyszenie nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji opisanych zadań.

W świetle powyższych argumentów, Wnioskodawca wnosi o uznanie stanowiska za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2018 r., poz. 723), stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych.

Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności (art. 2 ust. 2 ww. ustawy).

Na podstawie art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Zaznaczyć należy, że działalność statutowa stowarzyszenia to działalność zgodna z jego statutem, w którym wymienione są cele działalności stowarzyszenia i sposoby ich realizacji. Działalność statutowa nie jest nastawiona na zysk, czyli nie jest to działalność gospodarcza, która w organizacji pozarządowej jest tylko działalnością pomocniczą.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego działającą non-profit. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie ze Statutem, przedmiotem działalności Stowarzyszenia jest inicjowanie i wspieranie przedsięwzięć społecznych i gospodarczych służących rozwojowi gminy, integracja ludzi, instytucji i organizacji działających na terenie gminy, propagowanie i upowszechnianie wiedzy o tradycjach i kulturze. Działalność pożytku publicznego Stowarzyszenie prowadzi w zakresie organizowania pomocy finansowej i rzeczowej dla osób pozostających w trudnej sytuacji materialnej w wyniku chorób i nieszczęśliwych zdarzeń losowych. Działalność pożytku publicznego prowadzona jest nieodpłatnie. Stowarzyszenie złożyło wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o płatność do Lokalnej Grupy Działania na operacje w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Stowarzyszenie chce pozyskać środki na sfinansowanie przedsięwzięcia pn.: „Rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej (…)”. W wyniku realizacji operacji utworzony zostanie m.in. punkt widokowy – nowe miejsce do obsługi ruchu turystycznego przy wiadukcie kolejowo-drogowym. Powstaną także nowe obiekty infrastruktury turystycznej przy dworcu kolejowym oraz przy kościele. Planuje się wykonać nową ścieżkę z kostki betonowej, zamontować elementy małej architektury (ławki, stojaki na rowery, kosze na śmieci). W ramach realizacji przedsięwzięcia planuje się montaż oświetlenia ulicznego oraz oświetlenie budynku kościoła. Realizacja operacji przyczyni się do wzrostu atrakcyjności i poprawy bezpieczeństwa obiektów zabytkowych, a nowe obiekty małej architektury umożliwią spokojny odpoczynek w miejscach objętych projektem. Towary i usługi nabyte w celu realizacji powyższego zadania nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą kwestii ustalenia, czy Stowarzyszenie realizując przedmiotowy projekt inwestycyjny ma prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z poniesionych w ramach projektu kosztów.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – Stowarzyszenie nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT, a towary i usługi nabyte w celu realizacji powyższego zadania nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, Stowarzyszenie realizując projekt inwestycyjny pn.: „Rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej (…)” nie będzie miało prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z poniesionych w ramach projektu kosztów.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczyć należy, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 Ordynacji podatkowej. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, tut. Organ dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy.

W związku z powyższym należy zaznaczyć, że odpowiedzi na ww. pytanie udzielono w oparciu o informacje zawarte we wniosku, w tym w szczególności o wskazanie, że Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a towary i usługi nabyte w celu realizacji powyższego zadania nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, w szczególności konieczności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego oraz wykorzystywania powstałego w efekcie działania mienia do wykonywania czynności opodatkowanych, wydana interpretacja straci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.