Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.41.2024.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-03-06
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków na utrzymanie biura.
Słowa kluczowe: biuro; koszt-koszty uzyskania przychodów; wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

Dnia 13 stycznia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 13 stycznia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeń przyszłych
-----------------------

Wnioskodawca prowadzi kancelarię adwokacką w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.

Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu pomocy prawnej i usług doradztwa prawnego. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Wnioskodawcę forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. Wnioskodawca wynajmuje biuro w ramach wspólnoty biurowej profesjonalnych pełnomocników, w celu obsługi korespondencji oraz klientów zgodnie z wytycznymi wewnętrznymi adwokatury.

Ponadto, Wnioskodawca rozlicza w kosztach uzyskania przychodu koszty użytkowania zakupionego prywatnie samochodu osobowego wykorzystanego na cele prowadzonej działalności, który został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Dodatkowo, Wnioskodawca zakupił segment w domu szeregowym, w którym jedno z pomieszczeń będzie przeznaczone na cele prowadzenia działalności gospodarczej (zwane dalej biurem), gdzie Wnioskodawca będzie wykonywał prace w związku z zawartymi kontraktami w formule tzw. home office.

Dom po oddaniu do użytkowania będzie lokalem mieszkalnym i będzie składał się z następujących stref:

\- mieszkalna (\`(...)\`) m2, w tym biuro (\`(...)\`) m2;

\- techniczna (garaż) (\`(...)\`) m2;

\- poddasze nieużytkowe (\`(...)\`) m2.

Wnioskodawca będzie ponosił następujące koszty związane z biurem: koszty za prąd, gaz (ogrzewanie), podatek od nieruchomości, abonament za internet stacjonarny.

Dodatkowo, Wnioskodawca nabył nieruchomość za środki z kredytu hipotecznego przeznaczonego na jego zakup oraz remont wszystkich pomieszczeń włącznie z pomieszczeniami, w których prowadzona jest działalność gospodarcza.

W związku z powyższym od kredytu hipotecznego Wnioskodawca płaci co miesiąc odsetki. Nieruchomość nie została zakupiona w ramach prowadzonej działalności oraz nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych. W przyszłości Wnioskodawca nie planuje wprowadzenia do ewidencji środków trwałych nieruchomości lub któregokolwiek z jego pomieszczeń zajmowanych na prowadzenie działalność gospodarczej.

Na chwilę obecną w prowadzonej ewidencji podatkowej Wnioskodawca nie rozlicza odsetek z kredytu jako kosztu uzyskania przychodu przy kalkulacji należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, lecz zamierza uznawać te wydatki za koszty uzyskania przychodu w proporcji wynikającej ze stosunku powierzchni użytkowanej na cele prowadzonej działalności do całkowitej powierzchni użytkowej nieruchomości.

Na cele działalności gospodarczej będą wykorzystywane dwa pomieszczenia: biurowe o powierzchni (\`(...)\`) m2 oraz garaż wykorzystywany do przechowywania samochodu służbowego wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej o powierzchni (\`(...)\`) m2. Umowa deweloperska wskazuje jako przedmiot transakcji (a zatem również finansowania) część użytkową nieruchomości (część mieszkalną i garaż).

Pytania
-------

1\. Czy Wnioskodawca może wliczać w koszty uzyskania przychodu koszty użytkowania biura wskazane w stanie faktycznym (tj. koszty za prąd, gaz (ogrzewanie), podatek od nieruchomości, abonament za internet stacjonarny) w proporcji pomieszczeń wykorzystywanych na cele prowadzonej działalności gospodarczej, tj. (\`(...)\`) m2 z (\`(...)\`) m2?

2\. Czy Wnioskodawca może wliczać w koszty uzyskania przychodu koszty odsetek od kredytu hipotecznego wskazane w stanie faktycznym w proporcji pomieszczeń wykorzystywanych na cele prowadzonej działalności gospodarczej, tj. (\`(...)\`) m2 z (\`(...)\`) m2?

Pana stanowisko w sprawie
-------------------------

W ocenie Wnioskodawcy – zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja kosztów uzyskania przychodów wskazuje ponadto, że kosztami mogą być wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zgodnie z Ustawą o PIT, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów powinien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

\- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

\- nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

\- być właściwie udokumentowany.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. W przypadku Wnioskodawcy źródłem przychodów jest jednoosobowa działalność gospodarcza Wnioskodawcy, w ramach której wykonywane są usługi doradztwa prawnego świadczone u klientów, jak i w trybie zdalnym („home office”).

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W przypadku wykorzystywania w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej pomieszczeń w lokalu mieszkalnym, pomiędzy wydatkami związanymi z użytkowaniem tego lokalu (tj. koszty za prąd, gaz (ogrzewanie), podatek od nieruchomości, abonament za internet stacjonarny) oraz finansowaniem jego zakupu i wykończenia (odsetki od kredytu) a prowadzoną działalnością istnieje, w opinii Wnioskodawcy, niewątpliwie związek przyczynowo-skutkowy, dlatego też Wnioskodawca uważa, że koszty te mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w działalności Wnioskodawcy.

Przy ustaleniu wysokości kosztów uzyskania przychodów podlegających odliczeniu należy ustalić, jaka kwota z tych wydatków dotyczy części lokalu mieszkalnego przypadającej na działalność gospodarczą.

Zgodnie z ustalonym orzecznictwem, jeżeli część lokalu mieszkalnego jest wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, to w takim zakresie (proporcji) związane z jego eksploatacją wydatki wskazane w stanie faktycznym mogą stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ze względu jednak na fakt, że w lokalu mieszkalnym Wnioskodawcy istnieje przestrzeń używana nie tylko na cele biurowe, ale również w celu garażowania samochodu wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej, w opinii Wnioskodawcy, należy uwzględnić powierzchnię obydwu wymienionych pomieszczeń w proporcji.

W związku z powyższym – zdaniem Wnioskodawcy – może on wliczać w koszty uzyskania przychodu koszty użytkowania biura wskazane w stanie faktycznym oraz odsetki od kredytu w proporcji pomieszczeń wykorzystywanych na cele prowadzonej działalności gospodarczej, tj. (\`(...)\`) m2 z (\`(...)\`) m2.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

\- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

\- nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

\- być właściwie udokumentowany.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, wskazuję, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan Kancelarię adwokacką w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Wynajmuje Pan biuro w ramach wspólnoty biurowej profesjonalnych pełnomocników w celu obsługi korespondencji oraz klientów zgodnie z wewnętrznymi wytycznymi adwokatury. Rozlicza Pan w kosztach uzyskania przychodów koszty użytkowania zakupionego prywatnie samochodu osobowego wykorzystywanego w Pana działalności gospodarczej, który został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Dodatkowo zakupił Pan segment (dalej: Nieruchomość) w domu szeregowym, w którym znajduje się również garaż. Na cele prowadzonej działalności gospodarczej przeznaczy Pan jedno z pomieszczeń (dalej: Biuro) oraz garaż, w którym będzie Pan przechowywać samochód. Będzie Pan ponosił następujące koszty w związku z prowadzeniem Biura: prąd, gaz (ogrzewanie), podatek od nieruchomości, abonament za internet. Nieruchomość tę nabył Pan za środki z kredytu hipotecznego. Od kredytu hipotecznego płaci Pan co miesiąc odsetki. Nieruchomość ta nie została zakupiona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W sytuacji wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej części Nieruchomości stwierdzam, że między wydatkami związanymi z jej utrzymaniem i korzystaniem (prąd, gaz – ogrzewanie, podatek od nieruchomości, abonament za internet), a prowadzoną działalnością istnieje związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa wyżej. Wydatki te mogą zatem – pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania – stanowić koszty uzyskania przychodów w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystania Nieruchomości na cele działalności gospodarczej do całej powierzchni Nieruchomości.

**Reasumując –** **koszty za prąd, gaz (ogrzewanie), podatek od nieruchomości, abonament za internet – proporcjonalnie do powierzchni Nieruchomości wykorzystywanej na cele prowadzonej działalności gospodarczej – będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.**

W odniesieniu natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup oraz remont Nieruchomości wyjaśniam, co następuje.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

\- pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

\- pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

Ponadto stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:

\- są faktycznie zapłacone,

\- pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,

\- nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).

Skoro wskazana przez Pana Nieruchomość będzie w części wykorzystywana przez Pana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, to odsetki od kredytu zaciągniętego na jej zakup i remont – w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystywaną w działalności gospodarczej – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

**Reasumując – zapłacone przez Pana odsetki od kredytu hipotecznego, proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni Nieruchomości, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.**

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

### Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do wskazanej przez Pana proporcji określającej stosunek wykorzystywania powierzchni Nieruchomości do prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej w odniesieniu do całej powierzchni tej Nieruchomości wyjaśniam, że nie dokonuję weryfikacji i oceny prawidłowości tego wyliczenia, ponieważ interpretacji indywidualnej, w myśl art. 14b § 1 ustawy ‒ Ordynacja podatkowa, podlegają wyłącznie przepisy prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).