Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-185/08/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-05-23
Teza: Czy Spółka ma prawo do odliczenia zapłaconego podatku, naliczonego przez odbiorcę premii pieniężnej za odsprzedaż?
Słowa kluczowe: bonus; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; opodatkowanie; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2008 r. (data wpływu 25 lutego 2008 r.) uzupełnionym pismami z dnia 25 marca i 11 kwietnia 2008 r. (daty wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej premię pieniężną - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej premię pieniężną.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Spółka zajmuje się opodatkowaną sprzedażą hurtową artykułów spożywczych. Spółka ze stałymi odbiorcami – dystrybutorami zawiera umowy o współpracę. Za odsprzedaż produktów Spółki przez dystrybutora do detalu lub podhurtu, dystrybutorowi wypłacany jest bonus (premia pieniężna za odsprzedaż). Jego wysokość jest określona jako wskaźnik procentowy od dokonanej odsprzedaży. Naliczenie bonusu za określony okres rozliczeniowy uzależnione jest od terminowych płatności faktur wystawianych przez Spółkę za zakupione produkty (proporcjonalnie do wartości faktur opłaconych przez dystrybutora w terminie, których wymagalność nastąpiła w okresie, za który jest naliczony bonus). Premie pieniężne za odsprzedaż są wypłacane na podstawie faktur VAT wystawianych przez dystrybutorów. Wypłacana premia związana jest w całości ze sprzedażą opodatkowaną i stanowi koszt uzyskania przychodów Spółki.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Czy Spółka ma prawo do odliczenia zapłaconego podatku, naliczonego przez odbiorcę premii pieniężnej za odsprzedaż?

Zdaniem Wnioskodawcy premia pieniężna udzielona stałym odbiorcom za odsprzedaż jest świadczeniem usług. Pomiędzy Spółką, a odbiorcami Jej produktów istnieją porozumienia, które określają zasady współpracy oraz czynniki jakie muszą zostać spełnione, aby została wypłacona premia za odsprzedaż. Premia ta nie ma charakteru dobrowolnego i nie jest świadczeniem związanym z żadną konkretną dostawą. Związana jest z określonym zachowaniem nabywcy – terminową zapłatą za zakupione produkty. Jest to świadczenie usług przez kontrahenta otrzymującego premię. Premia otrzymywana przez odbiorców stanowi rodzaj wynagrodzenia dla nabywcy towarów za świadczenie usługi na rzez dostawcy – Spółki. Jest to relacja zobowiązaniowa, zależna od określonego zachowania nabywcy. W związku z powyższym Spółka uważa, że ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących premii za odsprzedaż. W tym przypadku nie ma zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.),w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl postanowień art. 88 ust. 3a pkt 2 powołanej ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości, lub ilości towarów w określonym czasie, lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane w pewnym okresie dostawy, a premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą (transakcją), należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką gratyfikację, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest każde zachowanie się podmiotu w wykonywaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka udziela swoim kontrahentom premii pieniężnych za dokonywanie terminowych płatności w związku z zakupionymi produktami w danym okresie rozliczeniowym. Ponadto jej wysokość określona jest jako wskaźnik procentowy od dokonanej odsprzedaży. Świadczenia te, jak wskazała Spółka we wniosku, nie są związane z żadną konkretną dostawą. Uznać zatem należy, iż w przedmiotowej sprawie premia pieniężna jest ściśle uzależniona od określonego zachowania kupującego. Otrzymanie przedmiotowej premii jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się dystrybutora w stosunku do Wnioskodawcy i stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz Spółki. Istnieje wyraźny stosunek prawny pomiędzy usługobiorcą oraz usługodawcą w wykonaniu, którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym okoliczności istnienia możliwości dochodzenia roszczeń o wykonanie świadczenia, które związane są z tym stosunkiem prawnym pozostają bez znaczenia. Jako zapłatę za wykonaną usługę nabywca (kontrahent Wnioskodawcy) otrzymuje premię pieniężną.

Z treści wniosku wynika ponadto, że Spółka dokonuje wypłaty premii na podstawie faktur VAT wystawionych przez dystrybutorów, a wypłacona premia pieniężna jest w całości związana z Jej sprzedażą opodatkowaną. Ponadto Spółka, jako element stanu faktycznego wskazała, że wypłata premii pieniężnej stanowi koszt uzyskania przychodów.

W konsekwencji, w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, premia pieniężna wypłacona z tytułu terminowej zapłaty za faktury stanowiła wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W związku z tym należy uznać, że Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez kontrahenta (dokumentującej odpłatne świadczenie usług) w zakresie o którym mowa w art. 86 ust. 1, przy uwzględnieniu innych ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług (z wyłączeniem art. 88 ust. 3a pkt 2).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.