Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.520.2025.1.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
przeznaczonych na realizację Projektu.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków przeznaczonych na
    realizację Projektu w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków. Treść wniosku
    jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Gmina realizuje inwestycję pod nazwą „(...)”. Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków
    ma na celu polepszenie warunków socjalno-bytowych mieszkańców z terenu gminy.
    Inwestycja obejmuje swoim zakresem: (...).
    Zadanie inwestycyjne pod nazwą „(...)” należy do zadań własnych gminy. Do zakresu
    działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności zadania własne wymienione w art. 7 ust. 1
    pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze
    zm.), tj. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
    unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną
    oraz gaz.
    Inwestorem zadania jest Gmina (...). Wszystkie faktury w ramach realizowanej inwestycji
    są wystawiane na Gminę (...). Umowę z wykonawcą na budowę przydomowych
    oczyszczalni ścieków w systemie (...) Gmina (...) podpisała (...) 2025 r. Nr umowy (...) z
    okresem realizacji całości przedmiotu zamówienia do dnia (...) 2025 roku.
    Na realizację ww. inwestycji Gmina (...) otrzymała dofinansowanie dla projektu w ramach
    PROW - umowa o przyznanie pomocy Nr (...) z dnia (...).
    Całkowita wartość dofinansowania – (...) zł, dofinansowanie w 100% tj. (...) zł.
    Po zakończeniu tej inwestycji powstaną nowe środki trwałe: przydomowe oczyszczalnie
    ścieków, które będą przyjęte na stan majątku Gminy. Koszty wykonania dokumentacji
    projektowej, jak również koszty inspektora nadzoru zostaną wliczone do wartości środków
    trwałych.
    Po okresie trwałości projektu, tj. 5 lat od wypłaty końcowej dofinansowania będą
    zawierane umowy nieodpłatnego przekazania własności przydomowych oczyszczalni
    ścieków na rzecz mieszkańców. Z tytułu nieodpłatnego przekazania Gmina (...) nie będzie
    pobierała żadnych opłat.
    Gmina będzie wykorzystywała efekty inwestycji do czynności:
    a) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług:
        budowa przydomowych oczyszczalni ścieków;
        wykonanie dokumentacji projektowych przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Gmina zawarła umowy z osobami fizycznymi – są to umowy użyczenia. Przedmiotem tej
    umowy jest użyczenie nieruchomości i określenie warunków użyczenia nieruchomości dla
    potrzeb realizacji projektu, który swoim zakresem obejmuje budowę przydomowej
    oczyszczalni ścieków na nieruchomości użyczającego.
    Mieszkańcy są zobowiązani do spełnienia następujących warunków, aby wybudowana
    została na ich nieruchomościach przydomowa oczyszczalnia ścieków w ramach inwestycji:
        muszą posiadać tytuł prawny do władania nieruchomością, na której planuje się
        budowę oczyszczalni;
        uporządkować i przygotować teren pod budowę przydomowej oczyszczalni
        ścieków, w szczególności usunąć wszelkie elementy i przeszkody w obrębie
        projektowanej oczyszczalni, które utrudniałyby przeprowadzenie robót
        budowlanych (tj. np. wycinki drzew, usunięcia gruzu, wiat, altanek, składowisk itp.);

        nieodpłatnie udostępnić teren wykonującemu przydomową oczyszczalnię ścieków
        na czas trwania budowy, w tym umożliwienia:
    a) swobodnego dostępu osobom działającym w imieniu Biorącego w użyczenie celem
      sporządzenia dokumentacji projektowej,
    b) wykonania robót sprzętem mechanicznym,
    c) wejścia na grunt w celu wykonania podłączenia i montażu przydomowej oczyszczalni
      ścieków.
    Natomiast po zakończeniu inwestycji mieszkańcy będą zobowiązani do:
    a) zapewnienia prawidłowego i nieprzerwanego funkcjonowania używanej oczyszczalni
      oraz poniesienia wszelkich kosztów z tym związanych, a w szczególności kosztów:
        bieżącej eksploatacji,
        związane z przeprowadzanymi okresowymi przeglądami konserwacyjnymi
        przydomowej oczyszczalni i wywozem osadów,
    b) dokumentowania kosztów eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków i
      przechowywania przez okres co najmniej 5 lat rachunków i faktur dotyczących
      poniesionych wydatków, w szczególności dotyczących biopreparatów i wywozu
      powstałego osadu z oczyszczalni,
    c) umożliwienia przedstawicielom Gminy (...) i Samorządu Województwa (...) kontroli
      eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków.
    Gmina (...) nie może przeznaczyć dofinansowania otrzymanego w ramach PROW na inny
    cel. Gmina w trakcie realizacji inwestycji nie otrzymała środków finansowych od instytucji
    dotującej, gdyż środki finansowe w ramach PROW Gmina otrzyma dopiero w formie
    refundacji poniesionych kosztów, jako płatność końcową, wypłaconą po zrealizowaniu
    całości inwestycji. Warunkiem niezbędnym do wypłaty dofinansowania będzie akceptacja
    złożonego zgodnie z terminem wynikającym z umowy o przyznanie pomocy wniosku o
    płatność końcową wraz z wymaganymi załącznikami, w tym fakturami, dowodami zapłaty.
    Gdyby nie przyznane dofinansowanie z PROW, z uwagi na ogromne koszty inwestycji i
    ograniczony budżet Gmina (...) nie mogłaby pozwolić sobie zrealizować ww. inwestycji z
    własnych środków.

## Pytanie

Czy Gmina (...) w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pod nazwą: „(...)”
    obejmującego swym zakresem wykonanie dokumentacji projektowej przydomowych
    oczyszczalni ścieków, budowę przydomowych oczyszczalni ścieków będzie przysługiwało
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z
    faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją ww. inwestycji,
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej również jako ustawa o
    VAT), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Przepis ten wskazuje, że uprawnienie do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje, o ile spełnione są następujące warunki:
    1) podmiot musi być uznany za podatnika w rozumieniu ustawy o VAT,
    2) nabyte towary lub usługi muszą służyć działalności opodatkowanej.

    W przypadku zatem nabycia towarów lub usług służących działalności zwolnionej lub
    niepodlegającej opodatkowaniu, podatnikowi nie będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia VAT w tym zakresie.
    Biorąc powyższe pod uwagę, Gmina (...) realizując zadanie inwestycyjne pod nazwą „(...)”
    nie ma możliwości skorzystać z prawa do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, gdyż po zakończeniu realizacji
    inwestycji powstałe nowe środki trwałe, tj. przydomowe oczyszczalnie ścieków, nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nie będzie
    prowadzona żadna działalność gospodarcza opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług. Koszt wykonania dokumentacji projektowej związanej z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków również zostanie wliczony do wartości środków trwałych i nie będzie
    ona wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich

    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika
    czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy.
    Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi,
    tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm., zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”). Stanowisko powyższe
    znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej
    wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w
    ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości
    dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że
    podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i
    usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Ograniczenie prawa do odliczenia
    podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności
    opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na
    podstawie wyraźnych przepisów prawa.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C#16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais).
    TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych
    wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z
    konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia

    podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą
    być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić
    przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Wskazali Państwo, że są czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Realizują Państwo inwestycję pod nazwą „(...)”. Budowa przydomowych oczyszczalni
    ścieków ma na celu polepszenie warunków socjalno-bytowych mieszkańców z terenu
    gminy.
    Inwestycja obejmuje swoim zakresem (...).
    Po okresie trwałości projektu, tj. 5 lat od wypłaty końcowej dofinansowania będą
    zawierane umowy nieodpłatnego przekazania własności przydomowych oczyszczalni
    ścieków na rzecz mieszkańców. Z tytułu nieodpłatnego przekazania nie będą Państwo
    pobierali żadnych opłat.
    Będą Państwo wykorzystywali efekty inwestycji do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zawarli Państwo umowy z osobami fizycznymi – są to umowy użyczenia. Przedmiotem tej
    umowy jest użyczenie nieruchomości i określenie warunków użyczenia nieruchomości dla
    potrzeb realizacji projektu, który swoim zakresem obejmuje budowę przydomowej
    oczyszczalni ścieków na nieruchomości użyczającego.
    Mieszkańcy są zobowiązani do spełnienia następujących warunków, aby wybudowana
    została na ich nieruchomościach przydomowa oczyszczalnia ścieków w ramach inwestycji :

        muszą posiadać tytuł prawny do władania nieruchomością, na której planuje się
        budowę oczyszczalni;
        uporządkować i przygotować teren pod budowę przydomowej oczyszczalni
        ścieków, w szczególności usunąć wszelkie elementy i przeszkody w obrębie
        projektowanej oczyszczalni, które utrudniałyby przeprowadzenie robót
        budowlanych (tj. np. wycinki drzew, usunięcia gruzu, wiat, altanek, składowisk itp.);
        nieodpłatnie udostępnić teren wykonującemu przydomową oczyszczalnię ścieków
        na czas trwania budowy, w tym umożliwienia:
    d) swobodnego dostępu osobom działającym w imieniu Biorącego w użyczenie celem
      sporządzenia dokumentacji projektowej,
    e) wykonania robót sprzętem mechanicznym,
    f) wejścia na grunt w celu wykonania podłączenia i montażu przydomowej oczyszczalni
      ścieków.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego wskazanego na
    fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków.
    Jak już wskazano, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w
    aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i
    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny. Zatem w celu stwierdzenia, czy będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, należy określić czy czynności, w
    związku z którymi dokonują Państwo zakupów towarów i usług, tj. czynności budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie gminy, będą wykonywane w ramach
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Art. 8 ust. 2a ustawy:

      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2
    oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to,
    czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko
    koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty,
    zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i
    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi, czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
    Reasumując, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

    W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, podlegające
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jak już wskazano, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym określone czynności w
    ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Analizując charakter podejmowanych przez Państwa działań warto wskazać wyrok
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21
    – Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      „(...), aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one,
      po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje
      odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej
      dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
      charakterze podatnika”. (pkt 24)
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
      „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży
      do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP
      Sibiu i DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
      podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
      regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
      pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały. (pkt 36)
      Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
      wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym
      właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
      ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na
      gospodarkę niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE
      za pośrednictwem przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich
      udział nieprzekraczający 25 % kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z
      tą dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu
      wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej. (pkt 37)
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
      otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez
      siebie kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka
      różnica między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi
      może sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie
      (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris
      van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
      konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
      województwo, które wynoszą 75 % kosztów podlegających dofinansowaniu, suma
      kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego
      województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów
      faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku,
      co nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów
      OZE, który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i

      osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie
      mając perspektywy zysku. (pkt 38)
      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
      obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej
      jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie
      rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
      czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy
      pieniężne w sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy
      stopień niepewności dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba
      trzecia zwróci tak istotną część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta
      do czasu podjęcia przez tę osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne
      transakcje zostaną dokonane”. (pkt 39)
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
      „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112. (pkt 40)
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy”. (pkt 41)
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować
      w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających
      opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za
      pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
      właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w
      takie systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i
      skutkuje jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną
      czwartą poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków
      publicznych”. (pkt 42)
    Rozpatrując Państwa wątpliwości należy uwzględnić ww. wyrok w sprawie C-612/21,
    zgodnie z którym dla określenia, czy czynności wykonywane przez Państwa będą
    realizowane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
    kluczowe jest przeanalizowanie realizowanej inwestycji pod kątem ewentualnego
    opodatkowania w świetle przesłanek w nim wskazanych, tj.:
        brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na
        celu osiągnięcia stałego dochodu,
        brak równorzędnego (albo jakiegokolwiek) ekwiwalentu ekonomicznego ze strony
        ostatecznego beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
        zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
        uzyskanie dofinansowania,
        zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W Państwa sprawie przesłanki te są spełnione.
    Realizują Państwo inwestycję pod nazwą „(...)”, która ma na celu polepszenie warunków
    socjalno-bytowych mieszkańców z terenu gminy. Zadanie inwestycyjne należy do Państwa
    zadań własnych.

    Są Państwo inwestorem zadania. Wszystkie faktury w ramach realizowanej inwestycji są
    wystawiane na Państwa. Umowę z wykonawcą na budowę przydomowych oczyszczalni
    ścieków w systemie (...) podpisali Państwo (...) 2025 r.
    Na realizację ww. inwestycji otrzymali Państwo dofinansowanie.
    Po okresie trwałości projektu, tj. 5 lat od wypłaty końcowej dofinansowania będą
    zawierane umowy nieodpłatnego przekazania własności przydomowych oczyszczalni
    ścieków na rzecz mieszkańców. Z tytułu nieodpłatnego przekazania nie będą Państwo
    pobierali żadnych opłat.
    Zawarli Państwo umowy z osobami fizycznymi – są to umowy użyczenia. Przedmiotem tej
    umowy jest użyczenie nieruchomości i określenie warunków użyczenia nieruchomości dla
    potrzeb realizacji projektu, który swoim zakresem obejmuje budowę przydomowej
    oczyszczalni ścieków na nieruchomości użyczającego. Mieszkańcy są zobowiązani
    nieodpłatnie udostępnić teren wykonującemu przydomową oczyszczalnię ścieków na czas
    trwania budowy.
    A zatem sprawa, którą przedstawili Państwo we wniosku, wykazuje się licznymi analogiami
    do sprawy C-612/21, w której TSUE wydał wyrok 30 marca 2023 r.
    Państwa działania w związku z budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie stanową
    odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy.
    Projekt realizowany jest poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Realizacja Projektu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem świadczone przez Państwa czynności
    na rzecz mieszkańców, polegające na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków
    powinny być traktowane przez Państwa jako niepodlegające opodatkowaniu.
    Skoro realizacja Projektu w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    wiąże się z wykonywaniem przez Państwa działalności gospodarczej w zakresie budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach Mieszkańców, to nie
    przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku
    naliczonego wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy związane z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków w ramach realizacji Projektu.
    W zakresie wydatków dotyczących realizacji Projektu nie są spełnione przesłanki wskazane
    w art. 86 ust. 1 ustawy warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ
    nabywane na potrzeby realizacji Projektu dotyczącego budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków na nieruchomościach Mieszkańców towary i usługi nie są
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT z faktur od zakupionych
    towarów i usług związanych z realizacją inwestycji pn. „(...)”.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.