Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-77/15-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-09
Teza: możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego
Słowa kluczowe: badanie; konsolidacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; przegląd; sprawozdania-sprawozdania finansowe; wynik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2015 r. (data nadania 29 kwietnia 2015 r., data wpływu 4 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia kosztów badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego do kosztów uzyskania przychodów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia kosztów badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego do kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się sprzedażą i dzierżawą w Polsce urządzeń - automatycznych analizatorów do badań diagnostycznych in vitro, w szczególności do badania krwi, a także sprzedażą odczynników do oznaczeń na tych urządzeniach. Spółka jest częścią grupy kapitałowej X. Spółką-matką jest spółka X, z siedzibą w F. Na mocy umowy z 1 lipca 2014 r. Spółka zleciła spółce Z spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. (podmiotowi uprawnionemu do badania sprawozdań finansowych) przeprowadzenie badania historycznych informacji finansowych Spółki, określonych w pkt 1 poniżej oraz przeglądu historycznych informacji finansowych Spółki, określonych w pkt 2 poniżej. Przez historyczne informacje finansowe na potrzeby umowy rozumie się:

1.  roczny Raport Grupowy Spółki (dalej jako „Raport Grupowy”) za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2014 r. sporządzony zgodnie z instrukcjami dotyczącymi rachunkowości stosowanymi przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy Kapitałowej X,
2.  śródroczny Raport Grupowy Spółki („Śródroczny Raport Grupowy”) za okres 1 stycznia 2014 r. - 30 czerwca 2014 r., sporządzony zgodnie z instrukcjami dotyczącymi rachunkowości stosowanymi przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy Kapitałowej X.

Pakiet konsolidacyjny Spółki zawierał następujące dane: rachunek zysków i strat wg instrukcji dla skonsolidowanego sprawozdania Grupy, bilans wg instrukcji dla skonsolidowanego sprawozdania Grupy, dane o sprzedaży wg specjalnego formularza w podziale na poszczególne typy działalności, analizę przychodów i kosztów w podziale na poszczególne typy działalności, analizę kosztów i przychodów w podziale na centra kosztowe, informacje o środkach trwałych, rachunek przepływów, informacje o odpisach aktualizujących wartość majątku.

Zgodnie z umową celem badania Raportu Grupowego było przedstawienie raportu stwierdzającego, czy Raport Grupowy został sporządzony we wszystkich istotnych aspektach zgodnie z instrukcjami określonymi w pkt 1 powyżej. Natomiast celem przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego było przedstawienie raportu stwierdzającego, czy przeprowadzony przegląd nie wykazał niczego, co pozwalałoby sądzić, iż Śródroczny Raport Grupowy nie został sporządzony, we wszystkich istotnych aspektach zgodnie z instrukcjami określonymi w pkt 2 powyżej.

Za sporządzenie Raportów Grupowych zgodnie z instrukcjami dotyczącymi rachunkowości odpowiedzialny był Zarząd Spółki. Spółka Z zobowiązała się przeprowadzić Badanie Raportu Grupowego stosownie do K. A. (metodyki badania K.), która jest zgodna z Międzynarodowymi Standardami Rewizji Finansowej. W oparciu o przeprowadzone badanie Raportu Grupowego, został sporządzony na piśmie raport. Odbiorcą raportu z badania była spółka Y, z siedzibą w P., badająca skonsolidowane sprawozdanie finansowe spółki-matki. Spółka otrzymała propozycję raportu, z której mogła się dowiedzieć o istotnych nieprawidłowościach z zakresu rachunkowości i podatków (ale takich nie było). Zgodnie z umową, raport jest przeznaczony do wykorzystania wyłącznie w związku z badaniem skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej i nie może być użyty w innych celach.

Również w oparciu o przeprowadzony przegląd Śródrocznego Raportu Grupowego został sporządzony na piśmie raport, którego odbiorcą była spółka Y, dokonująca przeglądu skonsolidowanego sprawozdania finansowego spółki-matki.

Spółka poniosła koszty badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego. Przegląd i badanie potwierdziło, że sprawozdania finansowe Spółki są rzetelne i jasno przedstawiają sytuację finansową i majątkową i wynik finansowy, co daje Spółce informacje o jakości jej sprawozdań finansowych, danych zawartych w systemach finansowo-księgowych (porównywanie z dokumentami źródłowymi) oraz pracy personelu księgowego, jak również umożliwia podejmowanie decyzji zarządczych w oparciu o wiarygodne dane.

Badanie Raportu Grupowego oraz przegląd Śródrocznego Raportu Grupowego umożliwiają porównywalność własnych danych Spółki z danymi przedstawianymi przez inne podmioty z Grupy. Pozwala to na analizę tych danych, m.in. w celu określenia rentowności, porównywalności kosztów i przychodów, oraz wprowadzania stosownych korekt jak również dla celów rachunkowości zarządczej i budżetowania (korzystanie z wiedzy i doświadczenia innych spółek z Grupy). Informacje uzyskane ze sprawozdania wg wytycznych Grupy dostarczają Spółce dodatkowych informacji, które nie są zawarte w sprawozdaniu sporządzanym zgodnie z ustawowym obowiązkiem, a które to dane są przydatne dla celów analiz i zarządzania strategicznego. Dla udziałowca dane przedstawione przez Spółkę są niezbędne dla celów konsolidacji w jego sprawozdaniu; sporządzanie sprawozdań wg wytycznych Grupy jest obowiązkiem, który dotyczy wszystkich spółek z Grupy na całym świecie - umożliwia to osiąganie wynikających z tego faktu korzyści, np. w postaci ujednolicenia prezentacji danych, porównywalności - sprawozdania w takiej formie mogą być przedstawiane różnym zewnętrznym instytucjom (banki, instytucje finansowe, ubezpieczeniowe, dostawcy, odbiorcy, itd.), przy okazji, np. negocjowania na szczeblu Grupy lepszych warunków dla spółek - efekt skali; korzyścią jest również sama możliwość bycia dystrybutorem urządzeń znajdujących się w ofercie Grupy.

W raporcie z badania omówione zostały także aspekty podatkowe działalności Spółki na podstawie przekazanych formularzy dot. podatku VAT i podatku dochodowego od osób prawnych (analiza kalkulacji podatku dochodowego).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy koszty badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego Spółki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione koszty, po wyłączeniu kosztów zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu źródła przychodów. Są to więc koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanym przychodem oraz koszty pośrednie, dotyczące całokształtu działalności podatnika, czyli związane z funkcjonowaniem firmy.

W związku z zacytowanym powyżej przepisem koszty badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego są kosztami uzyskania przychodów, ponieważ:

1.  umożliwiają porównywalność własnych danych Spółki z danymi przedstawianymi przez inne podmioty z Grupy. Pozwala to na analizę tych danych, m.in. w celu określenia rentowności, porównywalności kosztów i przychodów, oraz wprowadzania stosownych korekt jak również dla celów rachunkowości zarządczej i budżetowania (korzystanie z wiedzy i doświadczenia innych spółek z Grupy),
2.  informacje uzyskane ze sprawozdania wg wytycznych Grupy dostarczają Spółce dodatkowych informacji, które nie są zawarte w sprawozdaniu sporządzanym zgodnie z ustawowym obowiązkiem, a które to dane są przydatne dla celów analiz i zarządzania strategicznego,
3.  dla udziałowca dane przedstawione przez Spółkę są niezbędne dla celów konsolidacji w jego sprawozdaniu; sporządzanie sprawozdań wg wytycznych Grupy jest obowiązkiem, który dotyczy wszystkich spółek z Grupy na całym świecie - umożliwia to osiąganie wynikających z tego faktu korzyści, np. w postaci ujednolicenia prezentacji danych, porównywalności - sprawozdania w takiej formie mogą być przedstawiane różnym zewnętrznym instytucjom (banki, instytucje finansowe, ubezpieczeniowe, dostawcy, odbiorcy, itd.), przy okazji, np. negocjowania na szczeblu Grupy lepszych warunków dla spółek - efekt skali; korzyścią jest również sama możliwość bycia dystrybutorem urządzeń znajdujących się w ofercie Grupy.

Ponadto, przegląd i badanie potwierdziło, że sprawozdania finansowe Spółki są rzetelne i jasno przedstawiają sytuację finansową i majątkową i wynik finansowy, co daje Spółce informacje o jakości jej sprawozdań finansowych, danych zawartych w systemach finansowo-księgowych (porównywanie z dokumentami źródłowymi) oraz pracy personelu księgowego, jak również umożliwia podejmowanie decyzji zarządczych w oparciu o wiarygodne dane.

W raporcie z badania omówione zostały także aspekty podatkowe działalności Spółki na podstawie przekazanych formularzy dot. podatku VAT i podatku dochodowego od osób prawnych (analiza kalkulacji podatku dochodowego).

Podsumowując, wydatki na badanie Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego należy traktować jako koszty uzyskania przychodów, gdyż są one powiązane z funkcjonowaniem Spółki i istnieje pośredni związek przyczynowy między wydatkami a uzyskiwanymi przychodami - wydatki służą zabezpieczeniu źródła przychodów. Omawiane koszty nie są wymienione w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na poparcie powyższego stanowiska warto powołać interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 30 kwietnia 2010 r., nr ITPB3/423-141/10/DK oraz interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 lipca 2009 r., nr IPPB3/423-204/09-3/JG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodu pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną na mocy ustawy uznane za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

*   przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
*   potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Każdy wydatek wymaga zatem indywidualnej oceny pod kątem związku z przychodem i racjonalności działania podatnika.

Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330), celem badania sprawozdania finansowego jest wyrażenie przez biegłego rewidenta pisemnej opinii wraz z raportem o tym, czy sprawozdanie finansowe jest zgodne z zastosowanymi zasadami (polityką) rachunkowości oraz czy rzetelnie i jasno przedstawia sytuację majątkową i finansową, jak też wynik finansowy badanej jednostki.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, co do zasady, nie wyklucza z kosztów uzyskania przychodów wydatków na badanie oraz przegląd sprawozdań finansowych, które nie mają charakteru obligatoryjnego, nałożonego ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Wydatki takie muszą jednak wypełnić generalną regułę art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, tym samym dopiero w takim przypadku można je uznać za koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przez podatnika przychodami. Innymi słowy sam fakt braku wyłączenia tego rodzaju wydatków w art. 16 ust. 1 omawianej ustawy, nie daje podstaw do automatycznego zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawa podatkowego oraz okoliczności przedstawione w stanie faktycznym należy stwierdzić, że badanie oraz przegląd opisane we wniosku są przeprowadzane w celu uzyskania przez Spółkę przychodów podatkowych, w związku z jej działalnością, zatem koszty badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego Spółki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Zatem, stanowisko Spółki w zakresie zaliczenia kosztów badania Raportu Grupowego oraz przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego do kosztów uzyskania przychodów, jest prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji, zgodnie z pytaniem wyznaczającym zakres wniosku i przedstawionym własnym stanowiskiem w sprawie, jest wyłącznie kwestia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów badania Raportu Grupowego oraz kosztów przeglądu Śródrocznego Raportu Grupowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.