Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-592/13/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-08-27
Teza: Czy Wnioskodawczyni jest obowiązana opodatkować w Polsce podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwotę odszkodowania, którą po śmierci męża uzyskała z tytułu ubezpieczenia armatorskiego armatora cypryjskiego?
Słowa kluczowe: Cypr; polisa ubezpieczeniowa; ubezpieczenia; ubezpieczenia-ubezpieczenia osobowe; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2013 r. (data wpływu 6 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania odszkodowania z ubezpieczenia armatorskiego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania odszkodowania z ubezpieczenia armatorskiego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest wdową po zmarłym marynarzu, który wykonywał pracę na statku zarządzanym przez armatora z siedzibą na Cyprze. Otrzymała odszykowanie z tytułu ubezpieczenia armatorskiego uzyskane w związku ze śmiercią męża – marynarza. Cypryjski armator był pracodawcą zmarłego, wypłacał mu wynagrodzenie. Odszkodowanie w związku ze śmiercią męża Wnioskodawczyni zostało wypłacone z ubezpieczenia armatorskiego, którym to ubezpieczeniem był objęty mąż – marynarz. Jest to zwykłe ubezpieczenie dotyczące ryzyk związanych z wykonywaniem pracy kontraktowej. Zmarły marynarz był ubezpieczony na zasadach określonych w układzie zbiorowym pracy, którym to „był ubezpieczony” statek, na którym pracował mąż. Wypłata odszkodowania z ww. ubezpieczenia nie obejmuje dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową zawartą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej dlatego, że ubezpieczenie to miało charakter ochronny, a nie inwestycyjny. Odszkodowanie wypłacono po wcześniejszym podpisaniu „potwierdzenia zrzeczenia się wszelkich roszczeń wobec armatora statku, załogi, kapitana oraz ubezpieczyciela. Zmarły nie był objęty dobrowolnym ubezpieczeniem społecznym ani też obowiązkowym na Cyprze. Wnioskodawczyni cały czas mieszka i mieszkała w Polsce oraz nie prowadzi działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni jest obowiązana opodatkować w Polsce podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwotę odszkodowania, którą po śmierci męża uzyskała z tytułu ubezpieczenia armatorskiego armatora cypryjskiego?

Zdaniem Wnioskodawczyni na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Stosownie do art. 4a ww. ustawy powyższy zapis należy stosować z uwzględnieniem umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Cypru, podpisanej w dniu 4 czerwca 1992 r. Odszkodowanie uzyskane z ubezpieczenia armatorskiego ma charakter ubezpieczenia osobowego, a w myśl art. 21 ust. 1 pkt 4 ubezpieczenia osobowe określone w umowie sumą pieniężną są zwolnione od podatku. Wyjątkiem są odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, a także związane z funduszami kapitałowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W myśl art. 22 ust. 1 umowy z dnia 4 czerwca 1992 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523 ze zm.) części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

1.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2.  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15.

W sytuacji przedstawionej we wniosku Wnioskodawczyni, która ma miejsce zamieszkania w Polsce, otrzymała w związku ze śmiercią małżonka odszkodowanie z ubezpieczenia armatorskiego armatora z siedzibą na Cyprze, którym małżonek był objęty jako marynarz. Było to „zwykłe ubezpieczenie dotyczące ryzyk związanych z wykonywaniem pracy kontraktowej”. Wypłata odszkodowania z ww. ubezpieczenia nie obejmuje dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową zawartą na podstawie „przepisów o działalności gospodarczej”; ubezpieczenie to miało charakter ochronny, a nie inwestycyjny.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy zatem stwierdzić, iż zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania odszkodowanie w związku ze śmiercią małżonka z tytułu ubezpieczenia osobowego wypłacone z Cypru osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Jednocześnie jednak, przedmiotowe odszkodowanie jest zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, Wnioskodawczyni w Polsce nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od ww. odszkodowania.

Końcowo zaznaczyć jednak należy, iż tut. organ wydając interpretację indywidualną jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, 80-219 Gdańsk Al. Zwycięstwa 16/17 po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.