Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.180.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Zwolnienie od podatku od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
38 ustawy usług pośrednictwa kredytowego.
Słowa kluczowe: kontrahent
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
pośrednictwo-pośrednictwo finansowe
umowa-umowa agencyjna
usługi-usługi finansowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
1

pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy usług pośrednictwa
    kredytowego.
    Uzupełnił go Pan pismem z 28 kwietnia 2025 r. (wpływ 5 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej współpracuje ze spółką
    akcyjną (dalej: Kontrahent) w oparciu u umowę agencyjną (dalej: Umowa). Kontrahent
    zarejestrowany jest jako pośrednik kredytu hipotecznego oraz pośrednik kredytu
    konsumenckiego w Rejestrze Pośredników Kredytowych prowadzonym przez Komisję
    Nadzoru Finansowego. Wnioskodawca zarejestrowany jest w ww. rejestrze jako agent
    pośrednika kredytu hipotecznego (Kontrahenta) oraz pośrednik kredytu konsumenckiego.
    W ramach Umowy Wnioskodawca, w imieniu i na rzecz Kontrahenta, wykonuje m.in.
    usługi w zakresie świadczonego przez Kontrahenta pośrednictwa kredytowego,
    obejmujące pośrednictwo kredytowe świadczone na rzecz banków współpracujących z
    Kontrahentem, w zakresie kredytów lub pożyczek zabezpieczonych hipotecznie, kredytów
    i pożyczek konsumpcyjnych, gotówkowych i konsumenckich oraz w zakresie kredytów
    związanych z działalnością gospodarczą – zgodnie z zapisami ustawy z dnia 23 marca 2017
    r. o kredycie hipotecznym oraz zgodnie z zapisami umowy z dnia 12 maja 2011 r. o
    kredycie konsumenckim (dalej: Usługi pośrednictwa kredytowego).
    W ramach Usług pośrednictwa kredytowego Wnioskodawca wykonuje następujące
    czynności:
    · pozyskiwanie klientów;
    · rozpoznawanie potrzeb kredytowych klienta;
    · informowanie klienta o produktach bankowych oferowanych przez banki
      współpracujące z Kontrahentem;
    · wykonywanie obowiązków informacyjnych wobec klienta zgodnie z ustawą z dnia 23
      marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu
      hipotecznego i agentami;

    · wykonywanie obowiązków informacyjnych wobec klienta zgodnie z ustawą z dnia 12
      maja 2011 r. o kredycie konsumenckim;
    · przekazywanie klientowi materiałów reklamujących oraz informujących o produktach
      bankowych oferowanych przez banki współpracujące z Kontrahentem;
    · dokonywanie wstępnej weryfikacji zdolności kredytowej klienta;
    · wydawanie klientowi druków i formularzy niezbędnych do złożenia wniosku o kredyt;
    · identyfikacja klienta i weryfikacja tożsamości klienta;
    · przekazanie klientowi informacji o produktach oferowanych przez banki współpracujące
      z Kontrahentem – w szczególności o warunkach udzielania kredytów i pożyczek;
    · dokonanie wstępnej weryfikacji wniosków kredytowych, dyspozycji oraz dostarczonych
      przez klienta dokumentów;
    · dokonanie w razie potrzeby wglądu do księgi wieczystej nieruchomości, stanowiącej cel
      finansowania poprzez udzielenie kredytu lub przedmiot zabezpieczenia udzielenia
      kredytu oraz sporządzanie notatek służbowych potwierdzających stan prawny księgi
      wieczystej;
    · przyjmowanie wniosków o zawarcie umowy kredytu i dokumentów wymaganych przez
      bank współpracujący z kontrahentem oraz podpisywanie ww. wniosków jako agent
      Kontrahenta;
    · potwierdzanie za zgodność z oryginałem składanych przez klienta dokumentów;
    · poświadczanie autentyczności podpisów klientów na dokumentach kredytowych;
    · niezwłoczne przesłanie do banku współpracującego z Kontrahentem pełnej
      dokumentacji kredytowej po jej złożeniu przez klienta;
    · bieżące odnotowywanie wykonywanych czynności w udostępnionych systemach
      informatycznych;
    · przekazanie klientowi decyzji kredytowej;
    · umówienie wizyty w banku współpracującym z Kontrahentem celem podpisania umowy
      kredytowej przez klienta;
    · rejestracja wniosków kredytowych w aplikacjach banków współpracujących z
      Kontrahentem na podstawie przyznanych Wnioskodawcy uprawnień.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mają na celu doprowadzenie do zawarcia
    umowy kredytowej pomiędzy klientem Kontrahenta a bankiem współpracującym z
    Kontrahentem i obejmują uczynienie wszystkiego co niezbędne, aby ww. strony zawarły
    umowę. W sytuacji, w której ww. czynności doprowadzą do zawarcia ww. umowy,
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie prowizyjne, które wypłacane jest przez
    Kontrahenta na podstawie wystawianej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta
    faktury VAT. Wnioskodawca w zakresie wykonywanych w ramach Umowy czynności nie
    pobiera żadnych opłat od klientów Kontrahenta.
    Wnioskodawca świadczy Usługi pośrednictwa kredytowego w sposób niezależny, tj.
    posiada swobodę w podejmowaniu decyzji dotyczących wykonywanych czynności.
    Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte
    wykonanie obowiązków wynikających z Umowy.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan następujące informacje:
    1. Jaki jest konkretny symbol PKWiU 2015 dla świadczonych przez Pana usług, będących
      przedmiotem wniosku, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4
      września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (t. j. Dz. U. 2015 r.
      poz. 1676 ze zm.)?

      Odp.: Usługi świadczone przez Wnioskodawcę, będące przedmiotem wniosku,
      sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 66.19.99.0.
    2. Czy w ramach świadczonych przez Pana usług opisanych we wniosku, udziela Pan
      porad, opinii, wyjaśnień, charakterystycznych dla usług doradczych, leasingowych?
      Jeśli tak, proszę wskazać jakie to są czynności?
      Odp.: Wnioskodawca w ramach świadczonych usług nie udziela porad, opinii czy
      wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradczych, leasingowych.
    3. Czy świadczone przez Pana usługi, opisane we wniosku, dotyczą również czynności
      ściągania długów?
      Odp.: Usługi świadczone przez Wnioskodawcę, opisane we wniosku, nie dotyczą
      czynności ściągania długów.
    4. Czy Pana działania są niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę kredytową i w czym
      się to przejawia?
      Odp.: Działania Wnioskodawcy są niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę
      kredytową i stanowią wszelkie niezbędne czynności zmierzające do zawarcia
      umowy. Świadczy o tym fakt, że w przypadku niedokonania przez Wnioskodawcę
      czynności opisanych w treści wniosku (w szczególności: pozyskanie klienta i
      przedstawienie klientowi oferty produktów, dokonanie wstępnej weryfikacji
      zdolności kredytowej czy przyjęcie i podpisanie wniosku o zawarcie umowy kredytu i
      dokumentów wymaganych przez bank współpracujący z Kontrahentem) umowa
      kredytowa nie zostałaby zawarta.
    5. Czy podejmuje Pan jakieś dodatkowe działania mające na celu dopasowanie oferty do
      stron umowy kredytowej? Jeśli tak – proszę opisać.
      Odp.: Wnioskodawca ma ograniczoną możliwość dopasowania oferty do klienta
      poprzez wskazanie mu dodatkowych produktów oferowanych przez bank
      współpracujący z Kontrahentem. W takim przypadku dodatkowe produkty mogą
      zostać zaoferowane klientowi na preferencyjnych warunkach lub mogą wpłynąć na
      parametry samej umowy kredytowej.
    6. Czy ma Pan wpływ na treść zawieranych umów kredytowych?
      Odp.: Wnioskodawca nie ma wpływu na treść zawieranych umów kredytowych, gdyż
      za treść umowy odpowiedzialny jest bank współpracujący z Kontrahentem.
    7. Czy negocjuje Pan warunki umów kredytowych?
      Odp.: Wnioskodawca ma w ograniczonym zakresie możliwość negocjowania
      warunków umów kredytowych poprzez inicjowanie negocjacji w formie kontaktu z
      właściwymi pracownikami banków współpracujących z Kontrahentem, a także
      przedstawianie bankom współpracującym z Kontrahentem kontrofert innych
      banków celem uzyskania warunków satysfakcjonujących dla klienta.
    8. Czy wykonuje Pan jakiekolwiek inne czynności (niewskazane w opisie sprawy) w celu
      doprowadzenia do zawarcia przez strony umowy kredytu? Jeśli tak, to proszę o ich
      wskazanie.
      Odp.: Wnioskodawca nie wykonuje innych czynności w celu doprowadzenia do
      zawarcia przez strony umowy kredytu poza czynnościami wskazanymi we wniosku
      oraz w niniejszej odpowiedzi na wezwanie.

## Pytanie

Czy Usługi pośrednictwa kredytowego, świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie
    Umowy, stanowią usługi zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r.
    nr 54 poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o VAT)?

    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługi pośrednictwa kredytowego, świadczone przez
    Wnioskodawcę na podstawie Umowy, stanowią usługi zwolnione od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju:
    2) eksport towarów;
    3) import towar na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Jak stanowi natomiast art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania
    kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Jak stanowi ust. 15 ww. artykułu, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie
    mają zastosowania do:
    1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
    2) usług doradztwa;
    3) usług w zakresie leasingu.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, stanowi odzwierciedlenie regulacji Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1, ze zm.; dalej: Dyrektywa). Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit.
    b Dyrektywy, Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: udzielanie kredytów
    i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    Ani Dyrektywa, ani ustawa o VAT nie definiują pojęcia usługi pośrednictwa. Zgodnie z
    orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, usługa pośrednictwa
    finansowego powinna stanowić:
    · usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca
      wynagrodzenie;
    · z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika
      powinny stanowić element usługi finansowej;

    · celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym, pośrednik nie ma żadnego interesu
      co do treści umowy);
    · usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
      faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie
      informacji stronom transakcji finansowej).
    W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby
    pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:
    · wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy;
    · uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę;
    · prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji;
    · nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta
      warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.
    Nie oznacza to, że pośrednik nie może wykonywać dodatkowych czynności, jednakże, aby
    czynności te można było zaliczyć do czynności pośredniczących konieczne jest, aby
    wywoływały skutek lub miały na celu wywołanie skutku dla wszystkich stron transakcji,
    innymi słowy konieczne jest, aby skutek tych czynności znalazł odzwierciedlenie w
    zawartej umowie pomiędzy stronami.
    W dalszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 38 ustawy o VAT, ma charakter przedmiotowy – przesłanką do jego zastosowania
    jest rodzaj świadczonej usługi i cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk
    położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia
    wyłącznie do określonej grupy podmiotów. Pogląd taki potwierdza orzecznictwo
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-2/95 pomiędzy
    Sparekassemes Datacenter (SDC) a Skatteministeriet (Dania), w którym Trybunał
    stwierdził, że: „zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest uzależnione od tego, czy
    usługa jest wykonywana przez instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym
    odbiorcą. Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez osobę trzecią, ale z punktu
    widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą wykonywaną przez bank, nie
    wyklucza objęcia jej zwolnieniem”. Można zatem stwierdzić, że wg TSUE usługa finansowa
    świadczona przez podmiot trzeci nie traci przymiotu takiej usługi.
    Jak wskazał Wnioskodawca, w opisie stanu faktycznego, w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej świadczy Usługi pośrednictwa kredytowego jako agent
    pośrednika kredytowego (Kontrahenta). Przedmiotowa usługa ma charakter
    kompleksowy, tj. składa się z określonych ściśle powiązanych ze sobą świadczeń, których
    realizacja prowadzi do jednego celu, tj. zawarcia umowy kredytowej pomiędzy klientem a
    bankiem współpracujących z Kontrahentem. Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że jako
    świadczenie zasadnicze należy w tym przypadku wskazać usługę polegającą w pierwszej
    kolejności na wskazaniu klientowi okazji do zawarcia określonej umowy, a następnie
    dokonaniu wszelkich czynności niezbędnych do doprowadzenia do zawarcia ww. umowy –
    stanowiącą usługę pośrednictwa w świetle powyższych ustaleń.
    Mając na uwadze charakter zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    VAT, dla jego zastosowania bez znaczenia pozostaje fakt, że usługa świadczona jest przez
    Wnioskodawcę, działającego jako agent pośrednika (Kontrahenta), na rzecz tego
    pośrednika (Kontrahenta) i w konsekwencji wynagrodzenie prowizyjne wypłacane jest
    Wnioskodawcy przez pośrednika (Kontrahenta). Mając na uwadze powyższe, Usługi
    pośrednictwa kredytowego, świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy,
    stanowią usługi zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    38 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć
    każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku albo zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    W myśl art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
        1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
        2) usług doradztwa;
        3) usług w zakresie leasingu.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w

    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Powyższe zwolnienia uregulowane zostały w ustawie o podatku od towarów i usług
    wskutek implementacji odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    Zgodnie z regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: udzielanie kredytów i
      pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    Z treści powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, stanowiącego implementację
    regulacji unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych
    wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące
    w ich udzielaniu. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienie ma charakter
    przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia
    jest rodzaj świadczonej usługi – cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny
    nacisk położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia
    wyłącznie do określonej grupy podmiotów.
    Pogląd taki potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku w sprawie C-2/95 pomiędzy Sparekassernes Datacenter (SDC) a Skatteministeriet
    (Dania), w którym Trybunał stwierdził, że:
      Zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest uzależnione od tego, czy usługa jest
      wykonywana przez instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym
      odbiorcą. Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez osobę trzecią, ale z punktu
      widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą wykonywaną przez bank, nie
      wyklucza objęcia jej zwolnieniem.
    Można zatem stwierdzić, że według TSUE, usługa finansowa świadczona przez podmiot
    trzeci nie traci przymiotu takiej usługi.
    Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia
    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
    ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „pośrednictwa” w świadczeniu usług finansowych. Natomiast zgodnie ze Słownikiem
    Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa – www.sjp.pwn.
    pl), przez pośrednictwo rozumie się „działalność osoby trzeciej mającą na celu
    porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron;
    kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu
    uczestnikom rynku pracy”.
    Pośrednictwo obejmuje zatem czynności dokonywane w imieniu oraz na rzecz innego
    podmiotu gospodarczego, w wyniku których dochodzi do zawarcia transakcji między tym
    przedsiębiorcą a podmiotem trzecim. Działanie „w imieniu” oznacza działanie z czyjegoś
    upoważnienia, w zastępstwie kogoś, natomiast działanie na czyjąś korzyść oznacza
    działanie dla kogoś, dla czyjegoś dobra.

    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle ww. przepisów prawa podatkowego należy rozumieć
    pod pojęciem „pośrednictwa”, warto odnieść się do wyroku w sprawie C-453/05 Volker
    Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w której TSUE stwierdził, że:
      (...) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
      obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia
      takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz
      klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest
      uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam
      pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie
      pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta
      głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować
      wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do
      zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową.
    Natomiast w wyroku z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of
    Customs & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. Trybunał orzekł, że pojęcie
    pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie
    jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od
    typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie
    pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona
    wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może
    obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy,
    kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków
    świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co
    niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w
    zakresie treści umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w
    kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się „do działalności pośrednika,
    który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego
    oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w
    zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią
    usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na
    jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu
    odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywanie kontaktu z drugą stroną
    lub negocjowanie, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać
    jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych
    w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek
    własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.
    Zatem, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, usługa
    pośrednictwa finansowego powinna stanowić:
    · usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca
      wynagrodzenie,
    · z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej, usługi świadczone przez pośrednika
      powinny stanowić element usługi finansowej,
    · celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym, pośrednik nie ma żadnego interesu,
      co do treści umowy),
    · usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
      faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie
      informacji stronom transakcji finansowej).
    W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo, konieczne jest, aby
    pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:
    · wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy,

    · uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę,
    · prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji,
    · nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta
      warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.
    Nie oznacza to, że pośrednik nie może wykonywać dodatkowych czynności, jednakże aby
    czynności te można było zaliczyć do czynności pośredniczących konieczne jest, aby
    wywoływały skutek lub miały na celu wywołanie skutku dla wszystkich stron transakcji,
    innymi słowy konieczne jest, aby skutek tych czynności znalazł odzwierciedlenie w
    zawartej umowie pomiędzy stronami.
    W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą tego, czy usługi pośrednictwa
    kredytowego świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy stanowią usługi
    zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Oceniając przedstawione okoliczności sprawy na tle powołanych regulacji prawnych
    należy zgodzić się z Panem, że wskazana usługa pośrednictwa kredytowego, która będzie
    świadczona przez Pana w imieniu i na rzecz Kontrahenta, będzie korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Z opisu sprawy wynika bowiem, że
    świadczone przez Pana usługi spełniają przedstawione wyżej przesłanki wynikające z
    orzecznictwa TSUE dla uznania ich za usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania
    kredytów lub pożyczek pieniężnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej współpracuje
    Pan z Kontrahentem w oparciu u umowę agencyjną. Jest Pan zarejestrowany jako agent
    pośrednika kredytu hipotecznego (Kontrahenta) oraz pośrednik kredytu konsumenckiego.
    W ramach Umowy, w imieniu i na rzecz Kontrahenta, wykonuje Pan m.in. usługi w zakresie
    świadczonego przez Kontrahenta pośrednictwa kredytowego, obejmujące pośrednictwo
    kredytowe świadczone na rzecz banków współpracujących z Kontrahentem, w zakresie
    kredytów lub pożyczek zabezpieczonych hipotecznie, kredytów i pożyczek
    konsumpcyjnych, gotówkowych i konsumenckich oraz w zakresie kredytów związanych z
    działalnością gospodarczą – zgodnie z zapisami ustawy o kredycie hipotecznym oraz
    zgodnie z zapisami umowy o kredycie konsumenckim.
    W ramach usług pośrednictwa kredytowego wykonuje Pan następujące czynności:
    · pozyskiwanie klientów;
    · rozpoznawanie potrzeb kredytowych klienta;
    · informowanie klienta o produktach bankowych oferowanych przez banki
      współpracujące z Kontrahentem;
    · wykonywanie obowiązków informacyjnych wobec klienta zgodnie z ustawą z dnia 23
      marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu
      hipotecznego i agentami;
    · wykonywanie obowiązków informacyjnych wobec klienta zgodnie z ustawą z dnia 12
      maja 2011 r. o kredycie konsumenckim;
    · przekazywanie klientowi materiałów reklamujących oraz informujących o produktach
      bankowych oferowanych przez banki współpracujące z Kontrahentem;
    · dokonywanie wstępnej weryfikacji zdolności kredytowej klienta;
    · wydawanie klientowi druków i formularzy niezbędnych do złożenia wniosku o kredyt;
    · identyfikacja klienta i weryfikacja tożsamości klienta;
    · przekazanie klientowi informacji o produktach oferowanych przez banki współpracujące
      z Kontrahentem – w szczególności o warunkach udzielania kredytów i pożyczek;

    · dokonanie wstępnej weryfikacji wniosków kredytowych, dyspozycji oraz dostarczonych
      przez klienta dokumentów;
    · dokonanie w razie potrzeby wglądu do księgi wieczystej nieruchomości, stanowiącej cel
      finansowania poprzez udzielenie kredytu lub przedmiot zabezpieczenia udzielenia
      kredytu oraz sporządzanie notatek służbowych potwierdzających stan prawny księgi
      wieczystej;
    · przyjmowanie wniosków o zawarcie umowy kredytu i dokumentów wymaganych przez
      bank współpracujący z kontrahentem oraz podpisywanie ww. wniosków jako agent
      Kontrahenta;
    · potwierdzanie za zgodność z oryginałem składanych przez klienta dokumentów;
    · poświadczanie autentyczności podpisów klientów na dokumentach kredytowych;
    · niezwłoczne przesłanie do banku współpracującego z Kontrahentem pełnej
      dokumentacji kredytowej po jej złożeniu przez klienta;
    · bieżące odnotowywanie wykonywanych czynności w udostępnionych systemach
      informatycznych;
    · przekazanie klientowi decyzji kredytowej;
    · umówienie wizyty w banku współpracującym z Kontrahentem celem podpisania umowy
      kredytowej przez klienta;
    · rejestracja wniosków kredytowych w aplikacjach banków współpracujących z
      Kontrahentem na podstawie przyznanych Wnioskodawcy uprawnień.
    Czynności wykonywane przez Pana mają na celu doprowadzenie do zawarcia umowy
    kredytowej pomiędzy klientem Kontrahenta a bankiem współpracującym z Kontrahentem
    i obejmują uczynienie wszystkiego co niezbędne, aby ww. strony zawarły umowę. W
    sytuacji, w której ww. czynności doprowadzą do zawarcia ww. umowy, przysługuje Panu
    wynagrodzenie prowizyjne, które wypłacane jest przez Kontrahenta na podstawie
    wystawianej przez Pana na rzecz Kontrahenta faktury VAT. W zakresie wykonywanych w
    ramach Umowy czynności nie pobiera Pan żadnych opłat od klientów Kontrahenta.
    Świadczy Pan usługi pośrednictwa kredytowego w sposób niezależny, tj. posiada swobodę
    w podejmowaniu decyzji dotyczących wykonywanych czynności. Ponosi Pan pełną
    odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków wynikających
    z Umowy.
    Ponadto, w ramach świadczonych usług nie udziela Pan porad, opinii czy wyjaśnień
    charakterystycznych dla usług doradczych, leasingowych. Usługi świadczone przez Pana,
    opisane we wniosku, nie dotyczą czynności ściągania długów.
    Jak Pan wskazuje, Pana działania są niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę
    kredytową i stanowią wszelkie niezbędne czynności zmierzające do zawarcia umowy.
    Świadczy o tym fakt, że w przypadku niedokonania przez Pana czynności opisanych w
    treści wniosku (w szczególności: pozyskanie klienta i przedstawienie klientowi oferty
    produktów, dokonanie wstępnej weryfikacji zdolności kredytowej czy przyjęcie i
    podpisanie wniosku o zawarcie umowy kredytu i dokumentów wymaganych przez bank
    współpracujący z Kontrahentem) umowa kredytowa nie zostałaby zawarta. Ma Pan
    ograniczoną możliwość dopasowania oferty do klienta poprzez wskazanie mu
    dodatkowych produktów oferowanych przez bank współpracujący z Kontrahentem. W
    takim przypadku, dodatkowe produkty mogą zostać zaoferowane klientowi na
    preferencyjnych warunkach lub mogą wpłynąć na parametry samej umowy kredytowej.
    Nie ma Pan wpływu na treść zawieranych umów kredytowych, gdyż za treść umowy
    odpowiedzialny jest bank współpracujący z Kontrahentem. Ma Pan jednak w
    ograniczonym zakresie możliwość negocjowania warunków umów kredytowych poprzez
    inicjowanie negocjacji w formie kontaktu z właściwymi pracownikami banków

    współpracujących z Kontrahentem, a także przedstawianie bankom współpracującym z
    Kontrahentem kontrofert innych banków celem uzyskania warunków satysfakcjonujących
    dla klienta.
    Zatem jak wynika z przeprowadzonej analizy, opisane wyżej usługi nie mają wyłącznie
    charakteru wykonywania czynności administracyjnych związanych z umową. Wobec
    powyższego należy stwierdzić, że czynności te wykonywane przez Pana – jako czynności
    mające na celu doprowadzenie do zawarcia umowy kredytu w imieniu i na rzecz
    Kontrahenta pomiędzy klientem Kontrahenta a bankiem współpracującym z
    Kontrahentem – będą stanowiły usługi pośrednictwa finansowego w udzielaniu kredytów,
    a tym samym będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 38 ustawy.
    Z uwagi na powołane przepisy prawa oraz orzecznictwo TSUE w kontekście
    przedstawionych okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że dokonując ww. czynności
    zmierzających do zawarcia umowy kredytu pomiędzy klientem Kontrahenta a bankiem
    współpracującym z Kontrahentem, korzysta Pan ze zwolnienia od podatku w oparciu o art.
    43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że usługi pośrednictwa kredytowego świadczone przez Pana
    na podstawie Umowy stanowią usługi zwolnione od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.