Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.627.2024.3.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Skutki podatkowe otrzymania bonusu równowartości kosztów
studiów (czesnego i książek) oraz jednorazowej uznaniowej
nagrody za pracę.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
dokształcanie
pracownik
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
szkolenie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 90

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    m. in. skutków podatkowych otrzymania bonusu równowartości kosztów studiów
    (czesnego i książek) oraz jednorazowej uznaniowej nagrody za pracę. Uzupełnił go Pan –
    na wezwania organu – pismami z 24 lutego 2025 r. (wpływ) oraz 12 kwietnia 2025 r.
    (wpływ). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę w wymiarze pełnego etatu w
    międzynarodowej korporacji na czas nieokreślony od stycznia 2018 r. W roku 2020 podjął
    Pan studia na kierunku psychologia, które pomogły Panu awansować i zmienić stanowisko
    w firmie.
    Na moment rozpoczęcia studiów firma nie oferowała dofinansowania, ani zwrotu kosztów
    studiów. W trakcie Pana studiów, Pana dotychczasowa firma została wykupiona przez inną
    firmę i zmieniły się benefity dla pracowników. Nowy właściciel przewidywał bonus
    równowartości kosztów studiów wyższych powiązanych z pracą.
    Po zakończeniu studiów w 2024 r. zgodnie z wewnętrznymi procesami aplikował Pan o ten
    bonus w wysokości kosztów nauki (czesnego i książek). Taki zwrot Pan otrzymał, jednak
    nie ma Pan podpisanej w związku z tym żadnej umowy z pracodawcą. Zwrot odbył się na
    podstawie oferowanego przez pracodawcę i spisanego w wewnętrznym systemie
    dokumentu. Jednak kwota bonusu odpowiadająca poniesionym przez Pana kosztom była
    kwotą brutto. Otrzymany przelew został mocno obniżony przez pomniejszenie o podatek
    dochodowy i składki do ZUS, tak jak zwykła pensja.
    Jest Pan też zapisany do PPK. Ze zwrotu wspomnianego wyżej potrącona została składka
    pracownika na PPK, ale nie została dodana część składki PPK opłacana przez pracodawcę.
    W grudniu roku 2023 otrzymał Pan jednorazową uznaniową nagrodę za pracę. Od niej
    również zostały potrącone wszystkie składki na ZUS i odliczenie na podatek dochodowy, a
    także kwota ta pomniejszona została o składkę na PPK pracownika, ale nie została
    doliczona część składki PPK od pracodawcy.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Studia na kierunku psychologia rozpoczął Pan 1 października 2020 r. Wspominane studia
    zakończył Pan 19 lipca 2024 r. w dniu obronienia dyplomu magistra. Przed rozpoczęciem
    studiów zatrudniony był Pan na stanowisku Inżynier ds. Testowania Oprogramowania.
    Podjęcie studiów na kierunku psychologia nie wiązało się ściśle z pracą wykonywaną na
    stanowisku Inżyniera ds. Testowania Oprogramowania.
    Podjęte przez Pana studia na kierunku psychologia pomogły Panu awansować na
    stanowisko „Scrum Master”. Pracę w tym charakterze zaczął Pan wykonywać wedle Pana
    najlepszej wiedzy i pamięci w listopadzie 2021 r. Początkowo były to obowiązki Scrum
    Mastera podczas gdy formalnie Pana umowa o pracę, ani stanowisko w firmie nie uległa
    zmianie, aż do 1 października 2022 r. Wtedy to zmianie uległa nazwa stanowiska w pracy
    (na Scrum Master), a także na Pana umowie o pracę.
    Studia te nie były niezbędne do podwyższenia kwalifikacji zawodowych przydatnych do
    należytego wykonywania przez Pana obowiązków służbowych na stanowisku Inżynier ds.
    Testowania Oprogramowania natomiast bardzo podniosły Pana kwalifikacje zawodowe
    przydatne do należytego wykonywania przez Pana obowiązków służbowych na stanowisku

    Scrum Master. Trudno Panu odnieść się do określenia „niezbędności”. Nie każdy Scrum
    Master ma ukończone studia psychologiczne, ale wielu ma.
    Zdobyta podczas studiów wiedza, jest bezpośrednio wykorzystywana przez Pana w pracy
    zawodowej i pomaga Panu wykonywać ją należycie. Trudno Panu określić jej niezbędność
    – są Scrum Masterzy bez studiów psychologicznych.
    Podjęcie i ukończenie studiów na kierunku psychologii nie było formalnym warunkiem
    awansu ani zmiany stanowiska w firmie, tylko zwiększyło Pana szanse na awans,
    zwiększyło bardzo znacząco.
    Studia magisterskie zakończyły się egzaminem – obroną pracy dyplomowej dnia 19 lipca
    2024 r. Posiada Pan dyplom ukończenia studiów magisterskich z psychologii. Dyplom
    ukończenia studiów zawiera informację o dniu uzyskania tytułu zawodowego psychologa,
    jest to dzień obrony pracy magisterskiej.
    Wniosek do pracodawcy o zwrot poniesionych kosztów z tytułu studiów, tj. czesnego i
    książek, złożył Pan w formie wniosku wstępnego i wniosku o zwrot kosztów. Dwa wnioski.
    Wniosek wstępny z opisem kierunku, trybu i kosztu studiów wedle Pana wiedzy i
    najlepszej pamięci złożył Pan ponad rok temu. W systemie nie ma Pan już dostępu do
    dokładnej daty złożenia tego wniosku, widnieje informacja „około roku temu”. Właściwy
    wniosek o zwrot kosztów został wysłany po obronie magisterskiej (w służbowym systemie
    widnieje tylko informacja „około 7 miesięcy temu”, pamięta Pan, że było to w połowie
    sierpnia 2024 r.)
    Wypłata środków (zwrotu) za czesne i wartość książek nastąpiła dnia 10 października 2024
    r.
    Z oferowanego przez pracodawcę i spisanego w wewnętrznym systemie dokumentu,
    wynika, że pracodawca zwraca koszty studiów (czesnego i książek) do wysokości 48 000
    brutto. Przydatność studiów dla podnoszenia kwalifikacji pracownika, a także
    potencjalnego zysku pracodawcy i fakt kwalifikowania się do zwrotu oceniane są
    każdorazowo indywidualnie po wstępnym wniosku wspomnianym wyżej. Pana wstępny
    wniosek został oceniony pozytywnie i zaakceptowany, podobnie jak wniosek o zwrot
    kosztów.
    Z oferowanego przez pracodawcę i spisanego w wewnętrznym systemie dokumentu
    wynika, że bonus był zwrotem poniesionych kosztów podnoszenia kwalifikacji. Faktyczna
    kwota zwrotu wynika wprost z przesłanych pracodawcy faktur za czesne i książki, a zwrot
    nastąpił po obronieniu tytułu magistra.
    Pana pracodawca posiada dokument, z którego wynika, że finansuje (albo zwraca) on
    równowartość kosztów studiów, szkoleń, studiów podyplomowych itp. podjętych w celu
    podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników, tj. zdobywania lub uzupełniania przez
    nich wiedzy i umiejętności.
    W 2021 r. firma została wykupiona przez inna dużą firmę. Nowy właściciel poinformował
    wszystkich pracowników o istniejącym u niego już wcześniej, a poprzez wykupienie firmy i
    u Pana, programie zwrotu kosztów nauki (czesnego i książek). Przejęcie trwało wiele
    miesięcy (obie firmy to duże międzynarodowe korporacje). Przejęcie zakończyło się w roku
    2022. Krótko po ogłoszeniu przejęcia w 2021 r., a na pewno po zakończeniu przejęcia w
    2022 r. już wiedział Pan, że pracodawca ma program zwrotu kosztów podnoszenia
    kwalifikacji oraz, że po wstępnym zakwalifikowaniu się (po wniosku nr 1) zostanie Panu
    zwrócony koszt czesnego i książek.
    Pracodawca w jakikolwiek sposób nie uwarunkował zwrot kosztów studiów, np.
    koniecznością przepracowania przez Pana określonego czasu po jego otrzymaniu.
    Wniosek wstępny do pracodawcy złożył Pan 30 października 2023 r. Wniosek wstępny
    został oceniony pozytywnie i zaakceptowany przez Pana pracodawcę 14 listopada 2023 r.
    Wniosek wstępny wysłał Pan korzystając z przeznaczonej do tego celu kategorii zgłoszenia,

    za pośrednictwem systemu obsługi zgłoszeń firmowych. System ten pozwala na składanie
    różnego rodzaju zgłoszeń i zapytań od pracownika do pracodawcy, w tym - zgłoszenie
    wniosku wstępnego omawianego w niniejszym wniosku. Wniosek wstępny zawierał
    informacje dotyczące kierunku studiów, a także krótkie biznesowe uzasadnienie korzyści
    dla rozwoju Pana kariery w firmie płynących z omawianych studiów, czyli de facto również
    korzyści dla pracodawcy. Pracodawca po zapoznaniu się ze wszystkimi tymi informacjami
    zaakceptował wniosek w tym samym systemie. Otrzymał Pan potwierdzającą odpowiedź
    mailową z informacją o pozytywnym rozpatrzeniu wniosku wstępnego 14 listopada 2023 r.
    Pytania
    1) Czy pracodawca od bonusu (wartość czesnego i książek) powinien odliczyć podatek
      dochodowy?
    2) Czy pracodawca od uznaniowej nagrody z grudnia 2023 r. powinien odliczyć podatek
      dochodowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem – w zakresie pytania dotyczącego bonusu (wartości czesnego i książek) – nie
    podlega podatkowi dochodowemu.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne
    od podatku dochodowego są: wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi
    przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem
    wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za
    czas urlopu szkoleniowego.
    W Pana ocenie, mając na uwadze, że nie korzystał Pan ze zwolnienia z całości lub części
    dnia pracy oraz nie korzystał Pan z urlopu szkoleniowego - podatek dochodowy z tytułu
    zwrotu opłat za książki i zwrotu czesnego - nie powinien zostać pobrany przez pracodawcę.
    Pana zdaniem – w zakresie pytania dotyczącego uznaniowej nagrody – nie podlega
    podatkowi dochodowemu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe oraz w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym,
    zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez
    podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy
    wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego
    zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, realną korzyścią
    majątkową podatnika. Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        • zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        • zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika;
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        • świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        • nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Stosownie do art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Z kolei art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są
    więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do
    przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego
    świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko
    wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

    Co do zasady, wartość świadczeń otrzymanych przez pracownika na dokształcanie i
    podnoszenie kwalifikacji zawodowych, jak również wszelkie dodatki do wynagrodzeń
    czy nagrody wypłacane pracownikom, w tym także jednorazowe, uznaniowe nagrody za
    pracę, stanowią przychody zaliczane do źródła przychodu jakim jest stosunek pracy.
    Przy czym na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast
    obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Z kolei z art. 38 ust. 1 cytowanej ustawy wynika, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
      wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
      miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą
      potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją
      wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Natomiast w świetle art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z
      odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z
      wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia
      pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.
    Z powyższego wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia, jest aby świadczenie to
    zostało przyznane pracownikowi, zgodnie z odrębnymi przepisami. Do odrębnych
    przepisów należy zaliczyć ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 277), która w art. 102 reguluje kwestie wymaganych kwalifikacji zawodowych, a w art.
      1  6103 - 103 kwestie dotyczące podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników.
    Stosownie do art. 17 Kodeksu pracy:
      Pracodawca jest obowiązany ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji
      zawodowych.
    Według art. 102 ww. Kodeksu:
      Kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy określonego
      rodzaju lub na określonym stanowisku mogą być ustalane w przepisach prawa pracy
                    13przewidzianych w art. 77-77, w zakresie nieuregulowanym w przepisach
      szczególnych.
                    1Natomiast jak stanowi art. 103 § 1 Kodeksu pracy:
      Przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie
      wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.
            1 Na mocy art. 103§ 2 ww. ustawy:
      Pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe przysługują:

        1) urlop szkoleniowy;
        2) zwolnienie z całości lub części dnia pracy, na czas niezbędny, by punktualnie
        przybyć na obowiązkowe zajęcia oraz na czas ich trwania.
              1Jak wynika z art. 103 § 3 ww. Kodeksu:
      Za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy
      pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.
              3Natomiast art. 103 Kodeksu pracy stanowi:
      Pracodawca może przyznać pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe
      dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za kształcenie, przejazd,
      podręczniki i zakwaterowanie.
            4W myśl art. 103 Kodeksu pracy:
      § 1. Pracodawca zawiera z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe umowę
      określającą wzajemne prawa i obowiązki stron. Umowę zawiera się na piśmie.
      § 2. Umowa, o której mowa w § 1, nie może zawierać postanowień mniej korzystnych
      dla pracownika niż przepisy niniejszego rozdziału.
      § 3. Nie ma obowiązku zawarcia umowy, o której mowa w § 1, jeżeli pracodawca nie
      zamierza zobowiązać pracownika do pozostawania w zatrudnieniu po ukończeniu
      podnoszenia kwalifikacji zawodowych.
              6Zgodnie z art. 103 ww. Kodeksu:
      Pracownikowi zdobywającemu lub uzupełniającemu wiedzę i umiejętności na
                            1  5zasadach innych, niż określone w art. 103-103, mogą być przyznane:
        1) zwolnienie z całości lub części dnia pracy bez zachowania prawa do
        wynagrodzenia,
        2) urlop bezpłatny
        – w wymiarze ustalonym w porozumieniu zawieranym między pracodawcą i
        pracownikiem.
    Zatem podnoszenie kwalifikacji zawodowych w rozumieniu Kodeksu pracy oznacza
    zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy
    pracodawcy albo za jego zgodą. Takie rozumienie podnoszenia kwalifikacji zawodowych
    współgra z innymi przepisami Kodeksu pracy, zgodnie z którymi kwalifikacje zawodowe
    pracowników wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym
    stanowisku są ustalane w przepisach wewnątrzzakładowych (np. w układzie zbiorowym
    pracy) lub w przepisach szczególnych. Przepisy te wskazują zatem, jakich kwalifikacji
    pracodawca może oczekiwać od pracowników przy wykonywaniu pracy określonego
    rodzaju lub na określonym stanowisku. Przepisy Kodeksu pracy dotyczą przede wszystkim
    podnoszenia kwalifikacji zawodowych w ramach pracy aktualnie wykonywanej przez
    pracownika, ale również będą mogły mieć zastosowanie w przypadku, gdy planowany jest
    awans pracownika lub też pracodawca zamierza zaproponować mu inne warunki pracy,
    np. pracę na innym stanowisku, ze względu na zmianę profilu działalności firmy.
                    1  6 Regulacje zawarte w art. 103-103Kodeksu pracy, różnicują przy tym zakres świadczeń
    przysługujących pracownikom w zależności od tego, czy pracownik:
    – podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą, bądź
    – zdobywa lub uzupełnia wiedzę i umiejętności z własnej inicjatywy.
    Pracownikowi, który podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego
    zgodą, przysługuje urlop szkoleniowy i zwolnienie z całości lub z części dnia pracy, z

    zachowaniem prawa do wynagrodzenia, które nie korzysta ze zwolnienia. Ponadto
    pracodawca może mu przyznać dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za
    kształcenie, przejazd, podręczniki, zakwaterowanie, które w takich okolicznościach
    korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto należy zaznaczyć, że pracodawca zawiera – na piśmie – z pracownikiem
    podnoszącym kwalifikacje zawodowe umowę określającą wzajemne prawa i obowiązki
    stron. Postanowienia umowy nie mogą być jednak mniej korzystne niż przepisy Kodeksu
    pracy. Pracodawca nie ma obowiązku zawarcia umowy, jeżeli nie zamierza zobowiązać
    pracownika do pozostawania w zatrudnieniu po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji
    zawodowych.
            3Użyty w art. 103 Kodeksu pracy zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione w nim
    rodzaje świadczeń stanowią katalog otwarty. Nie ma zatem przeszkód, aby do świadczeń,
    które pracodawca może przyznać pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe
    zaliczyć również inne, nie wymienione wprost w tym przepisie. Należy przy tym pamiętać,
    że za każdym razem przyznane pracownikowi świadczenia muszą pozostawać w związku z
    procesem podnoszenia kwalifikacji zawodowych.
    Podkreślenia również wymaga, że przepisy Kodeksu pracy nie definiują określenia „za
    zgodą pracodawcy”. Zastosowanie mają tu zatem odpowiednie przepisy ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061), stosownie do art. 300
    Kodeku pracy, zgodnie z którym:
      W sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się
      odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami
      prawa pracy.
    Zgodnie z art. 60 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej
      czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które
      ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w
      postaci elektronicznej (oświadczenie woli).
    W sytuacji gdy pracodawca nie zawrze umowy szkoleniowej, o wyrażeniu lub niewyrażeniu
    zgody przez pracodawcę na podnoszenie przez pracownika kwalifikacji zawodowych
    decydować będzie ocena jego zachowania wobec pracownika. (szerzej w tej sprawie: art.
      1103 KP red. Muszalski/Walczak 2024, wyd. 14/Nałęcz w www. legalis).
    W literaturze przedmiotu wskazuje się również, że komentowany przepis nie przewiduje
    formy dla inicjatywy lub zgody. Mając jednak na uwadze daleko idące konsekwencje dla
    pracodawcy, należy stwierdzić, że zgoda musi być jednoznaczna. Sama przychylność dla
    faktu, że pracownik podnosi kwalifikacje, nie może być uznana za zgodę. Co więcej, zgoda
    musi odnosić się do konkretnego procesu edukacji, a nie do ogólnych zamiarów
    pracownika. Zgoda oznacza konsekwencje, które w ogólnych zarysach muszą być
    pracodawcy znane. W literaturze można spotkać się z wypowiedziami, zgodnie z którymi
    milczenie pracodawcy może być w niektórych okolicznościach uznane za zgodę. Powyższy
    pogląd wydaje się jednak nietrafny. Z perspektywy prawoznawstwa zgoda jest aktem
    przyznającym pracownikowi świadczenia. Wyrażając zgodę na podnoszenie kwalifikacji
    organ zarządzający zakładem pracy w imieniu pracodawcy nakłada na pracodawcę, a
    najczęściej przedsiębiorcę, obowiązki finansowe.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    Z analizy przedstawionego przez Pana zdarzenia wynika w szczególności, że od stycznia
    2018 r. jest Pan zatrudniony na pełen etat na umowę o pracę w międzynarodowej
    korporacji. W 2020 r. rozpoczął Pan studia na kierunku psychologia, które pomogły w
    awansie ze stanowiska Inżyniera ds. Testowania Oprogramowania na Scrum Mastera.

    Studia rozpoczął Pan 1 października 2020 r., a zakończył obroną pracy dyplomowej 19
    lipca 2024 r. W 2021 r. firma została przejęta przez inną dużą firmę. Nowy właściciel
    poinformował wszystkich pracowników o istniejącym u niego już wcześniej, a poprzez
    wykupienie firmy i u Pana, programie zwrotu kosztów nauki (czesnego i książek). Przejęcie
    trwało wiele miesięcy (obie firmy to duże międzynarodowe korporacje). Przejęcie
    zakończyło się w roku 2022. Krótko po ogłoszeniu przejęcia w 2021 r., a na pewno po
    zakończeniu przejęcia w 2022 r. już wiedział Pan, że pracodawca ma program zwrotu
    kosztów podnoszenia kwalifikacji oraz, że po wstępnym zakwalifikowaniu się zostanie
    Panu zwrócony koszt czesnego i książek. Wniosek do pracodawcy o zwrot poniesionych
    kosztów z tytułu studiów, tj. czesnego i książek, złożył Pan w formie wniosku wstępnego i
    wniosku o zwrot kosztów. Wniosek wstępny do pracodawcy złożył Pan 30 października
    2023 r. Wniosek wstępny został oceniony pozytywnie i zaakceptowany przez Pana
    pracodawcę 14 listopada 2023 r. Wniosek wstępny wysłał Pan korzystając z przeznaczonej
    do tego celu kategorii zgłoszenia, za pośrednictwem systemu obsługi zgłoszeń firmowych.
    System ten pozwala na składanie różnego rodzaju zgłoszeń i zapytań od pracownika do
    pracodawcy, w tym – zgłoszenie wniosku wstępnego omawianego w niniejszym wniosku.
    Wniosek wstępny zawierał informacje dotyczące kierunku studiów, a także krótkie
    biznesowe uzasadnienie korzyści dla rozwoju Pana kariery w firmie płynących z
    omawianych studiów, czyli de facto również korzyści dla pracodawcy. Pracodawca po
    zapoznaniu się ze wszystkimi tymi informacjami zaakceptował wniosek w tym samym
    systemie. Otrzymał Pan potwierdzającą odpowiedź mailową z informacją o pozytywnym
    rozpatrzeniu wniosku wstępnego 14 listopada 2023 r. Właściwy wniosek o zwrot kosztów
    został wysłany po obronie magisterskiej (w służbowym systemie widnieje tylko informacja
    „około 7 miesięcy temu”, pamięta Pan, że było to w połowie sierpnia 2024 r.) Wypłata
    środków (zwrotu) za czesne i wartość książek nastąpiła 10 października 2024 r. Nie ma
    Pan jednak podpisanej w związku z tym żadnej umowy z pracodawcą. Pracodawca nie
    uzależnił wypłaty zwrotu od obowiązku przepracowania określonego czasu po jego
    otrzymaniu. Ponadto, w grudniu roku 2023 otrzymał Pan jednorazową uznaniową
    nagrodę za pracę. Od niej również zostały potrącone wszystkie składki na ZUS i odliczenie
    na podatek dochodowy, a także kwota ta pomniejszona została o składkę na PPK
    pracownika, ale nie została doliczona część składki PPK od pracodawcy.
    Biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne oraz przedstawiony opis zdarzenia
    stwierdzam, że otrzymane od pracodawcy świadczenie pieniężne w postaci bonusu, tj.
    równowartości czesnego i książek, stanowiącego zwrot poniesionych przez Pana kosztów
    podnoszenia kwalifikacji zawodowych, na które Pana pracodawca wyraził zgodę w trakcie
    trwania dokształcania, ale przed jego ukończeniem, stanowi dla Pana przychód, o którym
    mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolniony
    jednakże z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy.
    Tym samym Pana pracodawca nie miał obowiązku pobrania i odprowadzania zaliczki na
    podatek dochodowy od otrzymanego bonusu, tj. równowartości czesnego i książek.
    Wobec powyższego w tej części Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Natomiast, skoro w grudniu 2023 r. otrzymał Pan jednorazową uznaniową nagrodę za
    pracę to w momencie jej wypłaty uzyskał Pan przychód ze stosunku pracy zgodnie z art.
    12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu
    tym podatkiem, bowiem wypłata tego świadczenia miała swe źródło w łączącym Pana z
    pracodawcą stosunku pracy.
    Wykonując obowiązki płatnika – stosownie do art. 32 ust. 1 komentowanej ustawy – Pana
    pracodawca był zobowiązany do naliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych od wypłaconej Panu kwoty jednorazowej uznaniowej
    nagrody za pracę.
    Zatem nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem, że jednorazowa uznaniowa nagroda za
    pracę:

      nie podlega podatkowi dochodowemu.
    Tym samym w tej części Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytań dotyczących opodatkowania
    uznaniowej nagrody za pracę oraz otrzymania bonusu równowartości kosztów studiów
    (czesnego i książek).
    W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie informuję, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem
    zdarzenia. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.