Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.292.2025.3.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Brak możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje
pełnoletnich dzieci, w sytuacji gdzie rodzice oraz jedno z dzieci
przekroczyło limit dochodów.
Słowa kluczowe: dochód
domownik pełnoletni
odliczenia
rodzice-władza rodzicielska
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem złożonym 22 kwietnia 2025 r. oraz pismem złożonym 28 kwietnia 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan wraz z żoną w 2024 r. osiągnęliście dochody opodatkowane według skali podatkowej
    powyżej 112 000 zł.
    Wychowujecie Państwo dwoje uczących się pełnoletnich dzieci pracujących dodatkowo,
    opodatkowanych na zasadach określonych w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Młodsze dziecko osiągnęło dochody w roku podatkowym 2024 w kwocie
    19 500 zł, starsze osiągnęło 27 000 zł (pracę rozpoczęło w lipcu i pracowało do końca
    roku).
    Limit zarobków dziecka starszego jaki pozwala na skorzystanie z ulgi prorodzinnej do
    odliczenia (w 2024 r. to 21 371,52 zł) został przekroczony przez starsze dziecko w miesiącu
    listopad.
    Sytuacja wygląda podobnie do opisanej w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 9 grudnia 2022 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.720.2022.1.AK – ulga na dziecko.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że oczekuje wydania interpretacji indywidualnej za
    2024 r.
    W 2024 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Daty urodzenia Pana dzieci, o których mowa we wniosku to: A. – (...) 2001 r., B. – (...) 2002 r.
    W 2024 r. dzieci, o których mowa we wniosku, pozostawały na Pana i Pana żony
    utrzymaniu w ramach wykonywanego przez Państwa obowiązku alimentacyjnego.
    Państwa dzieci nie wstąpiły w związki małżeńskie.
    W 2024 r. Państwa pełnoletnie dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty
    socjalnej.
    W 2024 r. Państwa pełnoletnie dzieci uczyły się w szkołach, o których mowa w przepisach
    regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    W 2024 r. Państwa pełnoletnie dzieci nie zostały umieszczone w instytucji zapewniającej
    całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych na
    podstawie orzeczenia sądu.

    W 2024 r. w stosunku do Pana, Pana żony i Państwa pełnoletnich dzieci nie miały
    zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących
    najmu prywatnego) lub przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym
    albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    Przez cały rok 2024 pozostawaliście Państwo w związku małżeńskim i posiadaliście
    wspólność majątkową, złożycie wspólne zeznanie podatkowe, w związku z tym nie
    ustalane było prawo i proporcje odliczenia w ramach ulgi na dzieci.
    Pana dzieci w 2024 r. nie posiadały orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające
    do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.
    Pana dzieci w 2024 r. nie posiadały decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub
    częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy prawidłowa jest interpretacja w wyżej opisanej Pana sytuacji art. 27 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w taki sposób że, na młodsze dziecko w związku z
    nieprzekroczeniem przez nie limitu dochodu jaki pozwala na skorzystanie z ulgi
    prorodzinnej, przysługuje Panu ulga za 12 miesięcy, natomiast w przypadku dziecka
    starszego, którego dochody łącznie w 2024 r. przekroczyły limit dochodu jaki pozwala na
    skorzystanie z ulgi prorodzinnej tylko za 10 miesięcy – do miesiąca, w którym
    przekroczone zostały dochody uprawniające do ulgi prorodzinnej?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pana ocenie, zgodnie z przedstawionym stanowiskiem, przysługuje Panu jako osobie
    składającej wniosek o wspólne opodatkowanie dochodów wraz z małżonkiem, wyrażony w
    zeznaniu podatkowym PIT-37, możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej na młodsze
    dziecko za cały rok 2024, na starsze za 10 miesięcy 2024 r. (do miesiąca, w którym
    przekroczyło limit dochodów uprawniających do skorzystania z ulgi prorodzinnej 21
    371,52 zł), ponieważ:
      dzieci uczyły się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system
      oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej;
      pozostawały na Pana i Pana żony utrzymaniu w ramach wykonywanego przez
      Państwa obowiązku alimentacyjnego;
      dochody Pana i Pana żony pochodzą ze stosunku pracy i są opodatkowane według
      skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych;

      zgodnie z art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym, co najmniej jeden dzień w
      roku podatkowym wykonywaliście Państwo władzę rodzicielską w stosunku do
      więcej niż jednego dziecka.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;
      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
      orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Zgodnie art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
      nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
      podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
      podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust.
      4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Art. 27f ust. 2c ww. ustawy stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
      1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
      całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
      2) wstąpiło w związek małżeński.
    Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:

      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1
      lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
      1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
      przepisów;
      2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
      praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa
      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) odpis aktu urodzenia dziecka;
      2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
      3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
      rodziną zastępczą a starostą;
      4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Zgodnie z art. 27f ust. 6 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie
      dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w
      związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku
      alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

    Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których mowa w art. 27f ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zdefiniowany został w art. 128 ustawy
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy, jako:
      Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków
      wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz
      rodzeństwo.
    Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia
    tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.
    Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb
    uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, niezbędnych przedmiotów
    umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków itp.
    Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie
    uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia
    wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.
    Stosownie do art. 133 § 1 ww. ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie
      jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka
      wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
    Natomiast, w myśl art. 133 § 2 tej ustawy:
      Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko
      ten, kto znajduje się w niedostatku.
    W orzecznictwie został utrwalony pogląd, że kwestia niedostatku osoby uprawnionej do
    alimentacji musi być oceniana w sposób zindywidualizowany, poprzez porównanie czy
    posiadane przez nią środki są wystarczające na pokrycie życiowych i zdrowotnych potrzeb
    niezbędnych w jej sytuacji.
    Jak stanowi art. 135 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb
      uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
    Art. 135 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi, że:
      Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w
      stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać
      w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie
      uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych
      zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub
      wychowania uprawnionego.
    W myśl art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
      pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
      w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.

    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r.
      poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Przy czym, stosownie do treści art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego podkreślić
    należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Jak wynika z ww. uregulowań prawnych, aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa w art.
    27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy m.in. utrzymywać w roku
    podatkowym pełnoletnie dziecko/dzieci do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach
    ściśle przez ustawę określonych, które w roku podatkowym nie uzyskało dochodów, z
    wyjątkiem renty rodzinnej, podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art.
    27 lub art. 30b lub przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 w łącznej
    wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z
    dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz.
    1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego – w związku z
    wykonywaniem przez tego podatnika ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. W
    roku 2024 jest to kwota 21 371,52 zł, co stanowi dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
    (1 780,96 zł) określonej w ustawie o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu
    roku podatkowego.

    Przy czym wskazać należy, że dla ustalenia dochodu dziecka – uprawniającego rodzica do
    skorzystania z ulgi prorodzinnej – dochód należy określić zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. jako różnicę pomiędzy przychodem a
    kosztami uzyskania przychodu.
    Co istotne, w przypadku rodziców, którym przysługuje ulga tylko na jedno dziecko istnieje
    ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu przez ustawodawcę
    limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy wynika, że odliczeniu podlega
    za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę,
    pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego
    małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika pozostającego przez cały
    rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku
    podatkowym kwoty 112 000 zł.
    Wysokość tych dochodów ustalić należy w sposób określony w powołanym art. 27f ust. 2a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody uzyskane łącznie w
    danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
    określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w
    art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Wyjątek od zasady, o której mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, stanowi art. 27f ust. 2e ww. ustawy, zgodnie z którym,
    limit dochodów wskazanych w art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy, nie dotyczy podatnika i jego
    małżonka w sytuacji, gdy wykonywali oni władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę w
    stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w
    art. 26 ust. 7d ww. ustawy.
    Wobec powyższego nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, że w opisanej sytuacji
    przysługuje Panu możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej na młodsze dziecko za cały
    rok 2024, na starsze za 10 miesięcy 2024 r. (do miesiąca, w którym przekroczyło limit
    dochodów uprawniających do skorzystania z ulgi prorodzinnej 21 371,52 zł).
    W przedmiotowej sprawie, w związku z uzyskaniem w 2024 r. przez Pana starsze
    pełnoletnie dziecko dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 27
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej
    dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w
    wysokości obowiązującej w grudniu 2024 r. – tj. przekraczającej kwotę 21 371,52 zł, nie
    została spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z ulgi
    prorodzinnej. Oznacza to, że w zeznaniu podatkowym za 2024 r. nie może Pan skorzystać
    z ulgi prorodzinnej na to dziecko za cały 2024 r.
    Zważywszy na okoliczność, że mógłby Pan – przy spełnieniu pozostałych przesłanek –
    skorzystać z ulgi prorodzinnej tylko na jedno młodsze pełnoletnie uczące się dziecko,
    które w 2024 r. osiągnęło dochody opodatkowane na zasadach określonych w art. 27
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości nieprzekraczającej
    dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w
    wysokości obowiązującej w grudniu 2024 r., to ograniczeniem do zastosowania tejże ulgi
    jest limit dochodów, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych uzyskanych w 2024 r. przez Pana i Pana żonę.
    W Pana sytuacji, nie znajduje zastosowania wyjątek wskazany w art. 27f ust. 2e ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt posiadania przez Pana dwoje dzieci, dla
    potrzeb skorzystania z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, pozostaje bez znaczenia,
    bowiem istotna jest ilość dzieci, na które przysługuje omawiana ulga.
    W sytuacji zatem, gdy łączne dochody Pana i Pana żony ustalone zgodnie z art. 27f ust. 2a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody, do których mają

    zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone
    o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2, w
    roku podatkowym 2024 przekroczyły kwotę 112 000 zł, nie może Pan skorzystać z ulgi
    prorodzinnej również na to drugie pełnoletnie uczące się dziecko.
    Ponieważ – jak wskazał Pan we wniosku – dochód Pana i Pana żony przekroczył w roku
    podatkowym 2024 kwotę 112 000 zł, uznać należy, że wystąpiła negatywna przesłanka
    uniemożliwiająca zastosowanie odliczenia od podatku na podstawie art. 27f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych również na drugie pełnoletnie uczące się
    dziecko, którego dochody w 2024 r. nie przekroczyły kwoty 21 371,52 zł.
    W konsekwencji, nie przysługuje Panu prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej wynikającej z
    art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na dwoje pełnoletnich dzieci,
    o których mowa we wniosku, w zeznaniu podatkowym za cały 2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana w opisie stanu faktycznego interpretacji
    indywidualnej wskazuję, że dotyczy ona konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika,
    osadzonej w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie
    rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące, zatem nie może przesądzać o niniejszym
    rozstrzygnięciu.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (tj.
    Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.