Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1197/11-2/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-17
Teza: Czy działania Spółki polegające na nieodpłatnym przekazywaniu egzemplarzy tytułów prasowych (wydawanych przez Spółkę) do bibliotek i klubów czytelnika podlega opodatkowaniu VAT? Czy działania Spółki polegające na nieodpłatnym przekazywaniu opisanych w stanie faktycznym towarów (nagród) w konkursach podlega opodatkowaniu VAT? W przypadku uznania stanowiska Spółki w odniesieniu do pytania nr 2 za nieprawidłowe. W jaki sposób należy rozliczyć dla celów VAT nabycie i nieodpłatne przekazanie nagród, takich jak samochód osobowy albo mieszkanie?
Słowa kluczowe: konkursy; mieszkanie; nagrody; odliczenia-prawo do odliczenia; prasa; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; samochód-samochód osobowy; tytuł
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14.10.2011 r. (data wpływu 18.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania tytułów prasowych oraz nieodpłatnego przekazania nagród tj. samochodów osobowych, mieszkań i rozliczania podatku VAT od nabywanych i przekazywanych mieszkań oraz samochodów osobowych – **jest nieprawidłowe,**

UZASADNIENIE

W dniu 18.10.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania towarów oraz rozliczania podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

P .Sp. z o.o. (dalej: „P.” lub „Spółka”) należy do największych wydawców prasy w Polsce i jest liderem na rynku mediów regionalnych i lokalnych. Główne obszary działalności P. to prasa płatna i bezpłatna, Internet i drukarnie. W ramach prowadzonej działalności Spółka organizuje różnego rodzaju konkursy z nagrodami. W ramach takich konkursów, P. przekazuje różnego rodzaju towary (mieszkania, samochody osobowe) jako nagrody w konkursach. P., przekazuje również egzemplarze tytułów prasowych (wydawanych przez Spółkę) do bibliotek i klubów czytelnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy działania P. polegające na nieodpłatnym przekazywaniu egzemplarzy tytułów prasowych (wydawanych przez Spółkę) do bibliotek i klubów czytelnika podlega opodatkowaniu VAT?
2.  Czy działania P. polegające na nieodpłatnym przekazywaniu opisanych w stanie faktycznym towarów (nagród) w konkursach podlega opodatkowaniu VAT?
3.  W przypadku uznania stanowiska Spółki w odniesieniu do pytania nr 2 za nieprawidłowe. W jaki sposób należy rozliczyć dla celów VAT nabycie i nieodpłatne przekazanie nagród, takich jak samochód osobowy albo mieszkanie?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1

W ocenie Spółki, działania P. polegające na nieodpłatnym przekazywaniu egzemplarzy tytułów prasowych (wydawanych przez Spółkę) do bibliotek i klubów czytelnika nie podlega opodatkowaniu VAT,

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega zasadniczo odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez odpłatną dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Podobne regulacje przewidziane zostały w art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE (dalej: Dyrektywa VAT), zgodnie z którym, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów dokonana przez podatnika, działającego w takim charakterze.

Jednocześnie, przepisy ustawy o VAT przewidują, że w pewnych sytuacjach, z odpłatną dostawą towarów (opodatkowaną VAT) zrównana będzie nieodpłatna dostawa towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez odpłatną dostawę towarów rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Przywołany przepis stanowi implementację art. 16 Dyrektywy VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu tym podatkiem podlega wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu.

W ocenie Spółki, wskazana regulacja ustawy o VAT, jest niezgodna z art. 16 Dyrektywy VAT, gdyż nie uwzględnia możliwości nieopodatkowania VAT nieodpłatnego przekazania towarów dokonanego na cele związane z działalnością przedsiębiorstwa. Przepis art. 16 Dyrektywy VAT przewiduje natomiast wyraźnie, że opodatkowaniu VAT podlega jedynie takie nieodpłatne przekazanie (wykorzystanie) towarów, które dokonywane jest do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, w ujęciu ogólnym, które podatnik przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu.

W ocenie P., przekazanie nieodpłatnych egzemplarzy wydawnictw do bibliotek i klubów czytelnika ma zasadniczy i bezpośredni związek z prowadzoną działalnością. Działania takie służą bowiem promowaniu Spółki i uatrakcyjnianiu oferowanych przez nią produktów, a zatem mają bezpośrednie przełożenie na poziom realizowanej przez Spółkę sprzedaży. W konsekwencji, w ocenie Spółki, tego typu nieodpłatne przekazania (pomimo, iż Spółce przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego) nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT - w oparciu o brzmienie art. 16 Dyrektywy VAT.

Ad. 2

W ocenie Spółki, działania P. polegające na nieodpłatnym przekazywaniu opisanych w stanie faktycznym towarów (nagród) w konkursach nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez odpłatną dostawę towarów (podlegającą opodatkowaniu VAT) rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Tak jak wskazuje Spółka w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1, wskazana regulacja ustawy o VAT, jest niezgodna z art. 16 Dyrektywy VAT, gdyż nie uwzględnia możliwości nieopodatkowania VAT nieodpłatnego przekazania towarów dokonanego na cele związane z działalnością przedsiębiorstwa. Przepis art. 16 Dyrektywy VAT przewiduje natomiast wyraźnie, że opodatkowaniu VAT podlega jedynie takie nieodpłatne przekazanie (wykorzystanie) towarów, które dokonywane jest do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, w ujęciu ogólnym, które podatnik przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu.

W ocenie P., przekazanie nagród w organizowanych przez Spółkę konkursach ma zasadniczy i bezpośredni związek z prowadzoną działalnością. Organizowanie konkursów z nagrodami służy bowiem promowaniu Spółki i uatrakcyjnianiu oferowanych przez nią produktów, a zatem ma bezpośrednie przełożenie na poziom realizowanej przez Spółkę sprzedaży. W konsekwencji, w ocenie Spółki, tego typu nieodpłatne przekazania (pomimo, iż Spółce przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego) nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT- w oparciu o brzmienie art. 16 Dyrektywy VAT.

Ad. 3

W ocenie Spółki, w przypadku uznania jej stanowiska w odniesieniu do pytania nr 2 za nieprawidłowe, Spółka powinna być uprawniona do odliczenia w całości VAT naliczonego przy nabyciu opisanych towarów stanowiących nagrody w konkursach przy jednoczesnym naliczeniu VAT na nieodpłatnym przekazaniu tych nagród.

Jeżeli, zgodnie ze stanowiskiem organu podatkowego, nieodpłatne przekazanie nagród w postaci samochodu osobowego lub mieszkania podlegałoby opodatkowaniu VAT, Spółka powinna naliczyć VAT należny w pełnej wysokości w stosunku do tych towarów. W odniesieniu do nabytych jako nagrody w konkursach mieszkań, Spółka będzie również uprawniona do odliczenia VAT naliczonego w całości - co wynika z treści art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze zakupowej, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7 ustawy o VAT, a więc czynności nieodpłatnego przekazania towarów, które jest zrównane z odpłatną dostawą towarów i podlega opodatkowaniu VAT.

Konstrukcja powyższych regulacji ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednej z fundamentalnych zasad systemu VAT, tj. zasady neutralności. Zgodnie z tą zasadą, opodatkowaniu VAT podlegać powinna ostateczna konsumpcja towarów i usług, a podatnik VAT, powinien być opodatkowany wyłącznie w odniesieniu do wartości dodanej w ramach swojego świadczenia. Konsekwencją stosowania tej zasady jest uprawnienie podatnika do odliczenia VAT naliczonego na nabywanych towarach, usługach służących działalności opodatkowanej. Jednocześnie, wyłączenia tej zasady (tj. zasady neutralności) powinny mieć charakter wyjątkowy i być zawsze interpretowane w sposób ścisły.

Niemniej jednak, z uwagi na uregulowania szczególne dotyczące zasad odliczania VAT naliczonego od nabycia samochodów osobowych, zawarte w art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r. Nr 247, poz. 1652; dalej: „ustawa o VAT i TD”), które obowiązują od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., szczegółowej analizy wymaga określenie sposobu odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu samochodów osobowych, które są następnie przekazywane jako nagrody w konkursach organizowanych przez P..

W ocenie Spółki, w przypadku nabycia samochodów osobowych, które są następnie przekazywane jako nagrody w konkursach organizowanych przez P., Spółka jest uprawniona do odliczenia całości VAT naliczonego. Wynika to w ocenie Spółki z art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wykazanego na fakturze zakupowej, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7 ustawy o VAT, a więc czynności nieodpłatnego przekazania towarów, które jest zrównane z odpłatną dostawą towarów i podlega opodatkowaniu VAT. Jest to jednocześnie w ocenie Spółki przepis szczególny- dotyczący zasad odliczania VAT naliczonego przy nabyciu towarów, które będą następnie nieodpłatnie przekazywane, a przekazanie takie będzie opodatkowane VAT. Zastosowanie przywołanego przepisu do omawianej sytuacji zapewni prawidłowe funkcjonowanie zasady neutralności VAT w stosunku do takich transakcji.

W ocenie Spółki, analogiczne skutki w omawianym przypadku miałoby zastosowanie art. 3 ustawy o VAT i TD, zgodnie z którym, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Przepis ust. 2 pkt 7 lit. a wskazuje natomiast, że powyższy limit odliczenia nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów).

W tym kontekście, biorąc pod uwagę art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym za odpłatną dostawę towarów rozumie się również pewne przypadki nieodpłatnego przekazania towarów, w ocenie Spółki, zastosowanie przywołanego przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy o VAT i TD, będzie również wyłączało stosowanie ograniczenia prawa do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu samochodów osobowych jako nagrody w konkursach.

Wprowadzenie powyższych limitów, zgodnie z uzasadnieniem do ustawy, miało na celu ograniczenie prawa do odliczenia VAT naliczonego w przypadku nabycia i użytkowania takich samochodów do celów działalności gospodarczej i celów prywatnych. W przypadku jednak działalności Spółki, przedmiotowe pojazdy nie będą w ogóle wykorzystywane w jej działalności, lecz powinny być traktowane jak towar handlowy. Zatem sytuacja Spółki podobna jest do sytuacji dealera samochodowego, który nabywał i odsprzedaje samochody, jak zwykły towar. Skoro jednocześnie ustawodawca zrównuje w pewnych przypadkach odpłatną dostawę (sprzedaż) z nieodpłatnym przekazaniem (jako nagroda - w przypadku Spółki) to również należy z takiej perspektywy oceniać działalność Spółki polegającą na nabywaniu samochodów osobowych w celu ich opodatkowanego nieodpłatnego przekazania.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, w omawianym przypadku P. jest uprawniona do odliczenia całości VAT naliczonego przy nabyciu samochodów osobowych, przekazywanych jako nagrody w konkursach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe w zakresie pytania 1, 2, 3.

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. (art. 7 ust. 3 ustawy)

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy podatnik odliczył podatek naliczony przy zakupie towarów, to ich nieodpłatne przekazanie, gdyby było nieopodatkowane, w rezultacie prowadziłoby do sytuacji, gdy żaden z uczestników obrotu gospodarczego nie poniósłby ekonomicznego ciężaru podatku VAT. Pozostawałoby to w sprzeczności z zasadą powszechności i neutralności opodatkowania. Nieodpłatne przekazanie towarów handlowych, które nie wypełnia definicji prezentów o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 lub próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy, traktowane jest jak dostawa towarów i rodzi konieczność opodatkowania podatkiem VAT.

Taką wykładnię popiera historia legislacyjna art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. nr 347/1 ze zm.). Bowiem przepis art. 7 ust. 2 ustawy stanowi implementację art. 5 ust. 6 VI Dyrektywy (obecnie art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE). Zgodnie z art. 16 obecnie obwiązującej Dyrektywy wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów. Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki.

Z powyższego wynika zatem, iż opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Z wniosku wynika, że Spółka należy do największych wydawców prasy w Polsce. Jest liderem na rynku mediów regionalnych i lokalnych. Główne obszary działalności Spółki to prasa płatna i bezpłatna, Internet i drukarnie. Spółka, przekazuje egzemplarze tytułów prasowych (wydawanych przez Spółkę) do bibliotek i klubów czytelnika.

Spółka wskazała, że przekazanie nieodpłatnych egzemplarzy wydawnictw do bibliotek i klubów czytelnika ma zasadniczy i bezpośredni związek z prowadzoną działalnością. Działania takie służą bowiem promowaniu Spółki i uatrakcyjnianiu oferowanych przez nią produktów, a zatem mają bezpośrednie przełożenie na poziom realizowanej przez Spółkę sprzedaży.

Ponadto z wniosku wynika, iż Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od przekazywanych towarów.

Jak stwierdzono wyżej, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, z wyjątkiem przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości lub próbek.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazywanie egzemplarze tytułów prasowych (wydawanych przez Spółkę) do bibliotek i klubów czytelnika, spełnia dyspozycję art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Spółce przysługiwało bowiem prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego - dotyczącego przekazywanych egzemplarzy tytułów prasowych, a one same nie są drukowanymi materiałami reklamowymi bądź informacyjnymi. Ponadto w przedmiotowej sprawie Spółka nie wskazała, by nieodpłatne przekazywanie egzemplarzy tytułów prasowych (wydawanych przez Spółkę) stanowiło prezenty o małej wartości albo próbki, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Ad. 2, 3

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. (art. 7 ust. 3 ustawy)

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy podatnik odliczył podatek naliczony przy zakupie towarów, to ich nieodpłatne przekazanie, gdyby było nieopodatkowane, w rezultacie prowadziłoby do sytuacji, gdy żaden z uczestników obrotu gospodarczego nie poniósłby ekonomicznego ciężaru podatku VAT. Pozostawałoby to w sprzeczności z zasadą powszechności i neutralności opodatkowania. Nieodpłatne przekazanie towarów handlowych, które nie wypełnia definicji prezentów o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 lub próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy, traktowane jest jak dostawa towarów i rodzi konieczność opodatkowania podatkiem VAT.

Taką wykładnię popiera historia legislacyjna art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. nr 347/1 ze zm.). Bowiem przepis art. 7 ust. 2 ustawy stanowi implementację art. 5 ust. 6 VI Dyrektywy (obecnie art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE). Zgodnie z art. 16 obecnie obwiązującej Dyrektywy wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów. Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki.

Z powyższego wynika zatem, iż opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w treści art. 86 ust. 1 powołanej ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl powyższego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W świetle art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7.

Natomiast na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2011 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Zgodnie z art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. 247, poz. 1652), zwanej dalej ustawą zmieniającą, w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w art. 86 uchylono ust. 3 – 7a.

Jednocześnie, w okresie od dnia 01.01.2011 r. do 31.12.2012 r. uchylone przepisy regulujące odliczenie podatku naliczonego od nabycia i eksploatacji pojazdów, o których mowa powyżej zastąpione zostały przez art. 3 – 6 powołanej wyżej ustawy zmieniającej.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6 000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy :

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej do ustawy ;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Z brzmienia przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ww. ustawy zmieniającej, jednoznacznie wynika, że pełne odliczenie podatku naliczonego od nabytych samochodów osobowych dotyczy tylko takich przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych nabytych przez niego samochodów osobowych. Pełne odliczenie podatku naliczonego nie dotyczy natomiast podatku naliczonego przy zakupie tych samochodów osobowych, które są wykorzystywane (używane) przez podatnika w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w inny sposób niż wskazany w art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka, należy do największych wydawców prasy w Polsce. Jest liderem na rynku mediów regionalnych i lokalnych. Główne obszary działalności Spółki to prasa płatna i bezpłatna, Internet i drukarnie. W ramach prowadzonej działalności Spółka organizuje różnego rodzaju konkursy z nagrodami. Jako nagrody w konkursach Spółka, przekazuje towary (mieszkania, samochody osobowe).

Ponadto Spółka wskazała w opisie sprawy, że przekazanie nagród w organizowanych przez Spółkę konkursach ma zasadniczy i bezpośredni związek z prowadzoną działalnością. Organizowanie konkursów z nagrodami służy bowiem promowaniu Spółki i uatrakcyjnianiu oferowanych przez nią produktów, a zatem ma bezpośrednie przełożenie na poziom realizowanej przez Spółkę sprzedaży. Spółka wskazała również, iż przysługiwało Jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od przekazywanych towarów.

Mając na uwadze opis omawianej sprawy oraz wskazane powyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania powołany przez Spółkę art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Bowiem wskazany przepis przewiduje szczególny przypadek obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dotyczy on sytuacji przekazania, drukowanych materiałów reklamowych oraz informacyjnych, próbek lub prezentów niewielkiej wartości. Taka czynność bowiem nie podlega opodatkowaniu, tak więc podatek związany z wykonywaniem tych czynności nie podlega odliczeniu na zasadach ogólnych.

Z uwagi na powyższe oraz to, że w analizowanej sprawie przedmiotem nieodpłatnych przekazań towarów nie są drukowane materiały reklamowe i informacyjne, próbki oraz prezenty o małej wartości tylko samochody osobowe oraz mieszkania, które podlegają opodatkowaniu w momencie ich nieodpłatnego przekazania, wskazany przez Spółkę art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma zastosowania.

Z powyższego wynika, iż została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, zakup mieszkania jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki. Spółka w ramach tejże działalności organizuje różnego rodzaju konkursy z nagrodami. W zakres organizowanych przez Spółkę konkursów, wchodzi nieodpłatne wydanie m.in. mieszkań zwycięzcom konkursów.

W związku z powyższym mając na uwadze opisany stan faktyczny sprawy oraz wskazane powyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro Spółka prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której organizuje konkursy z nagrodami m. in. mieszkaniami to Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji powyższego nieodpłatne przekazania towarów - mieszkań będących nagrodami w konkursach organizowanych przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności, zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Zatem Spółka ma obowiązek opodatkować nieodpłatne przekazanie nagród tj. mieszkań podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do przedmiotowych samochodów osobowych będących nagrodami w organizowanych konkursach stwierdzić należy, iż została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, zakup samochodu osobowego jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki. Spółka w ramach tejże działalności organizuje różnego rodzaju konkursy z nagrodami. W zakres organizowanych przez Spółkę konkursów, wchodzi nieodpłatne wydanie m. in. samochodów osobowych zwycięzcom konkursów.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy uznać, iż nie została spełniona przesłanka zawarta w art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy zmieniającej, gdyż całość odliczenia 100% podatku naliczonego wykazanego w fakturze nabycia może dokonać podatnik, który nabył samochód osobowy w celu odsprzedaży. Oznacza to, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej, przy zakupie przedmiotowego pojazdu – samochodu osobowego – Spółce przysługuje prawo do odliczenia 60%, nie więcej jednak niż 6.000 zł, nie zaś 100% wartości podatku naliczonego z faktur nabycia powyższych samochodów osobowych.

Jak wynika z powołanych uregulowań zasadą jest, że w przypadku nabycia samochodów osobowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony wykorzystywanych na potrzeby opodatkowanej działalności gospodarczej podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Natomiast to ograniczone prawo nie ma zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy nowelizującej, tj. w przypadkach gdy nabywane ww. samochody są odsprzedawane jako przedmiot działalności podatnika. Użyte w zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy nowelizującej, sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „jest odsprzedaż tych samochodów” nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w kontekście zadysponowania konkretnym pojazdem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odsprzedażą konkretnych pojazdów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich odsprzedaż jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

Zatem by uzyskać prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów osobowych konieczne jest równoczesne przeznaczenie danego, konkretnego pojazdu do odsprzedaży. Ustawodawca wiąże konkretne samochody osobowe - w przypadku, których przysługuje odliczenie podatku naliczonego - z ich odsprzedażą przez podmiot. W konsekwencji ustawodawca koncentruje się na przedmiocie, a nie podmiocie. Przepis art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy nowelizującej, nie może mieć więc zastosowania do sytuacji, gdy nabywane ww. samochody osobowe są wykorzystywane przede wszystkim do celów innych niż odsprzedaż.

Zatem, jeżeli konkretne pojazdy zostały nabyte do wykorzystania ich na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej np. do przeznaczenia ich jako nagrody w konkursach, to z tytułu ich nabycia podatnikowi nie przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku. Odsprzedaż tych samochodów nie jest bowiem ich podstawowym przeznaczeniem. Podstawowym przeznaczeniem tych pojazdów jest użycie ich na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w ramach której Spółka organizuje różnego rodzaju konkursy z nagrodami.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż w przypadku zakupu samochodów osobowych w celu realizacji konkursów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w której dojdzie m.in. do wydania samochodów osobowych laureatom konkursów, Spółka nie ma prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich zakup.

Jednakże, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu nabycia przedmiotowych samochodów osobowych, nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W konsekwencji powyższego, mając na względzie przedstawiony opis sprawy oraz stan prawny należy stwierdzić, iż wydanie przedmiotowych samochodów osobowych zwycięzcom konkursów stanowi, w świetle art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Natomiast w odniesieniu do podnoszonej przez Stronę niezgodności art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej tut. Organ podatkowy wyjaśnia co następuje.

Art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 kwietnia 2011 r. otrzymał nowe brzmienie. Powyższa zmiana miała na celu dostosowanie obowiązującego w poprzednim stanie prawnym art. 7 ust. 2 ustawy do art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Z przytoczonego wyżej obowiązującego przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że obecnie dla opodatkowania nieodpłatnych przekazań towarów bez znaczenia jest okoliczność na jakie cele (związane czy inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem) przekazywane są przez podatnika towary należące do jego przedsiębiorstwa. Od 1 kwietnia 2011 r. nieodpłatne przekazywanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, co do zasady, w każdym przypadku, gdy podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Art. 16 Dyrektywy stanowi odpowiednik art. 5(6) VI Dyrektywy. Przepis ten reguluje sytuacje, w których podatnik zrównany zostaje z konsumentem i zobowiązany jest do opodatkowania określonych czynności, w których zasadniczo nie mamy do czynienia z dostawą towarów dokonywaną za wynagrodzeniem. Zgodnie z omawianym przepisem, za odpłatną dostawę towarów uznane zostały dwie czynności. Po pierwsze, jako odpłatna dostawa towarów potraktowane może zostać nieodpłatne przekazanie towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa. Po drugie, jako dostawa towarów może również zostać potraktowane wykorzystanie (rozumiane jako zużycie) takich towarów przez podatnika. Czynności te podlegają opodatkowaniu o ile VAT od tych towarów podlegał w całości bądź też w części odliczeniu od podatku należnego.

W związku z powyższym tut. Organ podatkowy stoi na stanowisku, że art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług jest wiernym odzwierciedleniem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.