Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-595/09-2/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-12-01
Teza: Opodatkowanie dochodów uzyskiwanych tytułem pracy wykonywanej na terytorium Polski przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Niemczech oraz możliwość odliczenia opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w Niemczech.
Słowa kluczowe: Niemcy; nierezydent; pracodawca; pracownik; przychód; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 20.07.2009 r. (data wpływu 14.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych tytułem pracy wykonywanej na terytorium Polski przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Niemczech oraz możliwość odliczenia opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w Niemczech – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych tytułem pracy wykonywanej na terytorium Polski przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Niemczech oraz możliwość odliczenia opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w Niemczech.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest zatrudniony w spółce K. z siedzibą w Augsburgu w Niemczech, która świadczy usługi na rzecz G. Sp. z o.o. z siedzibą w G. Na stałe Wnioskodawca mieszka w Niemczech, w Augsburgu, posiada obywatelstwo niemieckie. Pracodawca oddelegował Wnioskodawcę do pracy w Polsce. Pracę w Polsce rozpoczął w lipcu 2008 roku, a w styczniu 2009 roku upłynął termin 183 dni Jego pobytu w Polsce. Wnioskodawca podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych i ubezpieczeniu zdrowotnemu w Niemczech, ponieważ początkowo Jego pobyt na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nie miał przekroczyć roku. Fakt ubezpieczenia w Niemczech jest udokumentowany formularzami E 101 i E 102. Od wynagrodzenia Wnioskodawcy odliczane są następujące składki: na ubezpieczenie zdrowotne, na ubezpieczenie rentowe, na ubezpieczenie na wypadek utraty pracy (Arbeitslosenversicherung) i ubezpieczenie pielęgnacyjne (Pflegeversicherung).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy w związku z przekroczeniem w styczniu 2009 roku okresu 183 dni pobytu w Polsce Wnioskodawca był zobowiązany wpłacić do 20 lutego 2009 roku zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości obliczonej jedynie od dochodu uzyskanego w styczniu 2009 roku, a także złożyć zeznanie podatkowe za 2008 rok, jednocześnie dokonując wpłaty całego należnego podatku, w którym należało wskazać dochody od lipca do grudnia 2008?
2.  Czy od podatku płaconego w Polsce podatnik może odliczyć potrącone wyżej wymienione składki ubezpieczeniowe?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec, dochody, jakie otrzymuje osoba zamieszkała w Niemczech w związku z pracą najemną wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej, mogą być opodatkowane tylko w Niemczech, o ile zostaną spełnione określone w tym przepisie warunki. Jednym z nich jest przebywanie na terytorium Rzeczypospolitej nie dłużej niż 183 dni w ciągu kolejnych 12 miesięcy. W przypadku przekroczenia tego terminu, dochody uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Niemczech za pracę wykonywaną w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Ponieważ termin ten został przez Wnioskodawcę przekroczony w styczniu 2009 roku, na podstawie art. 44 ust. 3d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych był on zobowiązany obliczyć i odprowadzić pierwszą zaliczkę na podatek dochodowy. Zaliczka ta, zgodnie z brzmieniem powołanego art. 44 powinna zostać obliczona z uwzględnieniem dochodu otrzymanego od początku roku podatkowego. Zgodnie z art. 11 Ordynacji podatkowej rok podatkowy jest rokiem kalendarzowym. Oznacza to, że w przypadku przekroczenia terminu 183 dni w styczniu 2009 roku, podatnik, który podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinien odprowadzić pierwszą zaliczkę na podatek dochodowy do 20 lutego 2009 roku.

Jednocześnie jednak, zgodnie z brzmieniem art. 45 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoba podlegająca ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna w terminie trzech miesięcy od przekroczenia okresu, który zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi warunek wyłączenia z opodatkowania dochodów, złożyć zeznanie o wysokości dochodów z pracy uzyskanych w roku poprzedzającym rok podatkowy i wpłacić należny podatek.

Jednocześnie wysokość zaliczki na podstawie art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i wykazany dochód w zeznaniu rocznym na podstawie art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega pomniejszeniu o należne składki na ubezpieczenie społeczne zapłacone zgodnie z przepisami dotyczącymi obowiązkowego ubezpieczenia społecznego obowiązującymi w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w tym wypadku w Niemczech.

Ponieważ składka na ubezpieczenie społeczne w Niemczech składa się ze składki na ubezpieczenie rentowe, na ubezpieczenie na wypadek utraty pracy i na ubezpieczenie pielęgnacyjne, wysokość tych składek przeliczona zgodnie z art. 11a w związku z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega odliczeniu od dochodu, pomniejszając w ten sposób podstawę opodatkowania.

Z kolei składka na ubezpieczenie zdrowotne, opłacana w Niemczech na podstawie art. 27b ust. 1 pkt 2 obniża należny podatek dochodowy. Zgodnie z art. 44 ust. 3c obniżenie podatku należnego może mieć miejsce już przy wpłacie zaliczek na podatek dochodowy. W zakresie przeliczenia kwot wyrażonych w walutach obcych również znajduje zastosowanie art. 11a w związku z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Możliwość odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne i obniżenia podatku należnego o kwotę zapłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne, jest obwarowana następującymi warunkami:

1.  dochód (przychód), jako podstawa wymiaru składki nie został zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
2.  składka ta nie została odliczona od dochodu (przychodu) lub podatku w innym państwie Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, lub w Konfederacji Szwajcarskiej.

Ponieważ składki te nie mogą zostać odliczone od dochodu (przychodu) ani nie mogą obniżyć podatku należnego w Niemczech, warunki te należy uznać za spełnione.

Kolejnym warunkiem, który wynika z brzmienia przepisów art. 27b ust. 4 pkt 3 i art. 26 ust. 13c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest istnienie podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik opłacał składki. Warunek spełnia art. 27 umowy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się m. in., dochody (przychody) z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia (art. 3 ust. 2b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Jak wynika z przedstawionego opisu we wniosku stanu faktycznego, Wnioskodawca na stałe mieszka w Niemczech, posiada obywatelstwo niemieckie i jest zatrudniony w spółce mającej siedzibę w Niemczech. Pracodawca oddelegował Wnioskodawcę do pracy w Polsce. Pracę w Polsce rozpoczął w lipcu 2008 roku, a w styczniu 2009 roku upłynął termin 183 dni Jego pobytu. Wnioskodawca podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych i ubezpieczeniu zdrowotnemu w Niemczech, ponieważ początkowo Jego pobyt na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nie miał przekroczyć roku. Fakt ubezpieczenia w Niemczech jest udokumentowany formularzami E 101 i E 102. Od wynagrodzenia Wnioskodawcy odliczane są następujące składki: na ubezpieczenie zdrowotne, na ubezpieczenie rentowe, na ubezpieczenie na wypadek utraty pracy (Arbeitslosenversicherung) i ubezpieczenie pielęgnacyjne (Pflegeversicherung).

Praca najemna w polsko – niemieckiej umowie uregulowana została w art. 15 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie w dniu 14.05.2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90).

Zgodnie zatem z art. 15 ust. 1, z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18, i 19, uposażenia, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Natomiast z art. 15 ust. 2 Umowy, wynika, iż bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli zostaną spełnione wszystkie następujące warunki:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2.  wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3.  wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

W świetle powyższych przepisów, wynagrodzenie osób mających miejsce zamieszkania w Niemczech wykonujących pracę na terytorium Polski mogą być opodatkowane zarówno w Polsce jak i w państwie rezydencji, czyli w Niemczech.

Natomiast art. 15 ust. 2 Umowy określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym takie wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Niemczech, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule warunki. Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, iż wynagrodzenie pracowników podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 1, czyli w Niemczech oraz w Polsce.

Kiedy okres pobytu Wnioskodawcy w Polsce przez okres lub okresy przekroczy łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, to wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Polsce podlega opodatkowaniu również w Polsce.

W związku z tym, iż wynagrodzenia tego nie wypłaca zakład, ani pracodawca będący – w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – płatnikiem, a za świadczoną na terytorium Polski pracę, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie od pracodawcy mającego siedzibę w Niemczech, jest on sam obowiązany wpłacać należne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Po przekroczeniu ww. okresu wynikającego z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wyłączającego opodatkowanie w Polsce, wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Polsce opodatkowane jest zarówno w Polsce jak i w Niemczech.

Obowiązek wpłaty zaliczek wynika z art. 44 ust. 3d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że podatnicy będący nierezydentami uzyskujący dochody z zagranicy z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku pracy, są obowiązani wpłacać zaliczki na zasadach określonych w ust. 3a i 3c, po przekroczeniu okresu, który zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi warunek wyłączenia z opodatkowania tych dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku przy obliczaniu pierwszej zaliczki podatnik jest obowiązany uwzględnić dochody uzyskane od początku roku podatkowego.

Zasady ustalania zaliczek wynikają z art. 44 ust. 3a ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, nierezydenci uzyskujący dochody za pracę wykonywaną na terytorium RP są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień – w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Za dochód do opodatkowania uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29 – 30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a – 4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek zapłaconych w roku podatkowym ze środków podatnika na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne podatnika lub osób z nim współpracujących, zgodnie z przepisami dotyczącymi obowiązkowego ubezpieczenia społecznego obowiązującymi w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 13a – 13c.

W świetle art. 26 ust. 13b ww. ustawy, odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, nie dotyczy składek:

1.  których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
2.  odliczonych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, lub w Konfederacji Szwajcarskiej od dochodu (przychodu) albo podatku osiągniętego w tym państwie, albo od podatku na podstawie art. 27b ust. 1 pkt 2.

Jak stanowi art. 26 ust. 13c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik opłacał składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne.

Przy obliczaniu zaliczki Wnioskodawca może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę obliczoną w wyżej określony sposób można zmniejszyć, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, opłaconej w danym miesiącu zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

W myśl art. 27b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27 lub art. 30c, ulega obniżeniu o kwotę składki zapłaconej w roku podatkowym ze środków podatnika na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne podatnika lub osób z nim współpracujących, zgodnie z przepisami dotyczącymi obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego obowiązującymi w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, lub w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 4.

W świetle ww. art. 27 b ust. 4, obniżenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się, pod warunkiem że:

1.  nie dotyczy składki, której podstawą wymiaru jest dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
2.  składka na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne zapłacona w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Konfederacji Szwajcarskiej nie została odliczona od dochodu (przychodu) albo podatku w tym państwie albo nie została odliczona na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2a,
3.  istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik opłacał składki na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są również zobowiązani złożyć zeznanie o wysokości dochodu (poniesionej straty), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Natomiast nierezydenci, jeżeli zamierzają opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed ww. terminem są zobowiązani złożyć zeznania za rok podatkowy urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych przed opuszczeniem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 45 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jednocześnie w świetle art. 45 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, o których mowa w art. 44 ust. 3d, są obowiązani w ciągu trzech miesięcy po przekroczeniu okresu, który zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi warunek wyłączenia z opodatkowania dochodów, złożyć zeznanie o wysokości dochodów z pracy uzyskanych w roku poprzedzającym rok podatkowy i wpłacić należny podatek. Jeżeli zamierzają opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed terminem, o którym mowa w zdaniu pierwszym, są obowiązani złożyć zeznanie podatkowe przed opuszczeniem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż w związku z przekroczeniem w miesiącu styczniu 2009 r. okresu 183 dni pobytu w Polsce Wnioskodawca mający miejsce stałego zamieszkania w Niemczech, oddelegowany przez niemieckiego pracodawcę do pracy na terytorium Polski był zobowiązany wpłacić do 20 lutego 2009 roku zaliczkę na podatek dochodowy od dochodu uzyskanego w styczniu 2009 r.

Natomiast w ciągu trzech miesięcy po przekroczeniu okresu, który zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi warunek wyłączenia z opodatkowania dochodów, Wnioskodawca miał obowiązek złożenia zeznania o wysokości dochodów z pracy uzyskanych w roku poprzedzającym rok podatkowy i wpłacić należny podatek. Ww. zeznanie Wnioskodawca miał obowiązek złożyć do końca kwietnia 2009 r. uwzględniając w nim dochody uzyskane w Polsce w okresie od lipca do grudnia 2008 roku.

Od podatku należnego w Polsce Wnioskodawca może odliczyć zapłacone składki na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne zgodnie z przepisami dotyczącymi obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego obowiązującymi w Niemczech, gdyż, jak wskazał Wnioskodawca składki te nie mogą obniżyć podatku należnego w Niemczech oraz istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, tj. art. 27 umowy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.