Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.268.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: W zakresie skorzystania z tzw. ulgi na robotyzację (proces
logistyczno; magazynowy).
Słowa kluczowe: magazyn
ulga-ulga na robotyzację
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Koszty uzyskania przychodów
poniesione na robotyzację-odliczenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 maja 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    skorzystania z tzw. „ulgi na robotyzację”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka A. (dalej: A., Wnioskodawca lub Spółka) prowadzi działalność w formie spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej. Spółka podlega opodatkowaniu w
    Polsce od całości swoich dochodów niezależnie od miejsca ich osiągania (jest polskim
    rezydentem podatkowym). Spółka uzyskuje przychody ze sprzedaży towarów.
    Wnioskodawca jest jednym z największych w Polsce dystrybutorów produktów (...),
    produkty znajdujące się w ofercie Spółki sprzedawane są do odbiorców krajowych i
    zagranicznych w tym do odbiorców spoza Unii Europejskiej. Spółka koncentruje swoją
    działalność na sprzedaży oferowanego asortymentu do klientów ze wszystkich istotnych
    segmentów rynku zarówno do odbiorców bezpośrednich jak i pośredników. Biznesową
    dewizą Wnioskodawcy jest szeroki asortyment i błyskawiczna dostawa.
    W prowadzonej działalność Spółka posiadała magazyny, w których przechowywane były
    produkty sprzedawane jej kontrahentom. Co istotne, magazyny te zbudowane były w
    sposób tradycyjny tj. wykorzystując do magazynowania system regałów i przestrzeni
    magazynowych, na których przechowywane były produkty sprzedawane przez Spółkę. W
    ramach tego rozwiązania, po otrzymaniu zamówienia od klienta, było ono przekazywane
    przez system do pracownika, który następnie ręcznie kompletował całe zamówienie
    zbierając produkty z regałów. Powodowało to, że obsługa dotychczasowego systemu
    gospodarki magazynowej wymagała bardzo dużego nakładu pracy, a pracownicy w ciągu
    dnia musieli pokonywać duże dystanse w trakcie kompletacji zamówień. Spółka
    zadecydowała o zmodernizowaniu swojego magazynu i wdrożeniu systemu
    automatycznego magazynowania Y.
    Y. to automatyczny system magazynowania, który nie wykorzystuje półek do składowania
    towarów w magazynie. W ramach tego systemu produkty są ułożone w pojemnikach
    jeden na drugim, wewnątrz aluminiowej siatki. Małe pojazdy jezdne (dalej: Roboty)
    poruszają się po szynach po powierzchni tego obszaru magazynowego (szczycie siatki),
    pobierając pojemniki i dostarczając je do ergonomicznych stanowisk pracy, gdzie odbywa
    się proces kompletacji realizowany przez pracowników. Ideą tego systemu jest, aby
    „poszukiwany” towar, przyjechał do pracownika, który następnie wyjmuje zamówiony
    przez kontrahenta towar z pojemnika i przekazuje do wydania.
    System Y. składa się z następujących elementów:
    1) siatka;
    2) pojemniki;
    3) roboty;
    4) porty;
    5) centrum sterowania (kontroler).
    1. Siatka.
    Siatka stanowi aluminiową ramę w formie sześcianu, w której znajdują się pojemniki.
    Wnętrze siatki dodatkowo podzielone jest aluminiowymi przegrodami, które tworzą

    kolumny przypominające szyb, w których układane są pojemniki. Szczyt siatki uzupełniają
    tory biegnące w kierunkach A i B, umożliwiające robotom poruszanie się po szczycie siatki
    w przód, tył, prawo i w lewo oraz w dół za pomocą specjalnego wysięgnika
    zamontowanego na robocie, dzięki czemu możliwe jest podnoszenie pojemników i
    przekazywanie ich do punktu kompletacji.
    2. Pojemniki.
    Wszystkie produkty przechowywane są w standaryzowanych, specjalnie
    zaprojektowanych plastikowych kontenerach zwanych „pojemnikami”. Pojemniki
    przejmują funkcje półek, na których magazynowane są towary. Każdy pojemnik jest
    identyfikowany za pomocą unikalnego numeru zapisanego w bazie danych Y. i
    powtórzonego na etykiecie umieszczonej na pojemniku. System zna lokalizację każdego
    pojemnika znajdującego się w siatce i jego zawartość. Pojemniki umieszczane są wewnątrz
    siatki jeden na drugim w rzędach na całej powierzchni siatki.
    3. Roboty.
    Roboty stanowią małe autonomiczne urządzenia jezdne. Cały system składa się z
    trzydziestu dwóch robotów. Co istotne, każdy robot jest sterowany niezależnie, co
    powoduje, że awaria pojedynczego robota nie skutkuje zatrzymaniem innych robotów.
    Roboty te poruszają się na szczycie siatki po szynach umożliwiających im przemieszczanie
    w przód tył, prawo i w lewo. Ponadto są one wyposażone w wysięgnik, który umożliwia im
    podnoszenie i przenoszenie pojemników znajdujących się wewnątrz siatki. Roboty
    wyposażone są również w zestawy czujników dzięki którym możliwe jest poruszanie się po
    szczycie siatki. Ponadto są one cały czas połączone z centrum sterowania wytaczające im
    optymalną trasę do pokonania.
    4. Porty.
    Porty stanowią miejsca kompletacji zamówień. Są to urządzenia odbierające pojemniki
    pobrane przez roboty z wnętrza siatki, które następnie są przekazywane do pracownika,
    aby ten mógł skompletować zamówienie. Stacja robocza (port karuzelowy) wyposażony
    jest w trzy obrotowe ramiona, z których każde utrzymuje jedną półkę na pojemnik. Dwa
    ramiona zwykle umieszczone są z tyłu portu, gdzie roboty mogą jednocześnie umieszczać
    lub odbierać dwa pojemniki. Trzecie ramię znajduje się z przodu, umożliwiając dostęp
    pracownika magazynu do produktów znajdujących się w pojemniku. Kolejna stacja
    robocza (port przenośnikowy) przemieszcza pojemniki do operatora za pomocą
    przenośnika taśmowego. Gdy jeden pojemnik jest prezentowany operatorowi, drugi jest
    utrzymywany przez operatora nad portem.
    5. Centrum sterowania
    Całość systemu Y. tworzy również kontroler będący centrum sterowania. Składa się on z
    przemysłowego komputera PC, modułu komunikacyjnego IO z robotami (AISO) oraz
    access point Wi-Fi. Kontroler analizuje zlecenia otrzymane z systemu S. przetworzone
    przez oprogramowanie (...) w celu przydzielenia zadań. Wykorzystując odpowiednie
    funkcje oprogramowania, kontroler wysyła zadania do robotów, kierując ich działaniami w
    celu znalezienia i pobrania pojemników, wyznacza najbardziej optymalną drogę do
    pojemnika i w czasie rzeczywistym koryguje lokalizację oraz trasy robotów, bazując na
    aktualnych zamówieniach do kompletacji. System Y., opiera się na efektywnej kompresji
    zajmowanego miejsca i składowaniu możliwe jak największej ilości towarów na jak
    najmniejszej powierzchni. W związku z tym wszystkie pojemniki układane są w rzędach
    jeden na drugim w ramach siatki, w której wnętrzu znajdują się aluminiowe konstrukcje
    przypominające szyb. Istotny jest fakt, w celu optymalizacji pracy robotów, towary szybko
    rotujące umieszczane są na w górnej części siatki, aby roboty miały możliwe jak najkrótszy
    czas dostępu do pojemnika. Natomiast towary wolnorotujące umieszczone są w dolnym
    obszarze siatki. Jednocześnie w przypadku, gdy niezbędny jest dostęp do pojemnika
    znajdującego się w dolnej części siatki, roboty pobierają pojemniki znajdujące się nad
    wybranym pojemnikiem i przenoszą je w inne puste miejsce znajdujące się w ramach

    siatki. Nad prawidłowym doborem trasy oraz obliczeniem sposobu przenoszenia
    pojemników, tak aby jak najszybciej dostać się do żądanego pojemnika, odpowiedzialne
    jest centrum sterowania, która mając informacje o tym gdzie znajduje się dany pojemnik
    w siatce oraz znając pozycję poszczególnych robotów, wytycza odpowiednią trasę i
    przekazuje ją do poszczególnych robotów koordynując jednocześnie ich prace oraz
    wprowadza poprawki do tras, bazując na aktualnych zamówienia do kompletacji.
    Użytkowane w magazynie roboty:
    1. wymieniają dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub
      monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub
      diagnozowania;
    2. połączone są z systemami teleinformatycznymi usprawniającymi procesy produkcyjne
      Spółki, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub
      projektowania produktów;
    3. są monitorowane za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń.
    System korzysta z istniejącej w nowym magazynie infrastruktury teleinformatycznej, został
    zintegrowany z systemem (...) funkcjonującym w magazynie Spółki. Omawiany system
    zastąpił w całości dotychczasowy systemu magazynowo-logistyczny.
    Pytania
    1. Czy wydatki na nabycie Robotów, które są wykorzystywane w procesie logistyczno-
      magazynowym, spełniają definicję robota przemysłowego o której mowa w art. 38eb
      ust. 3 ustawy o PDOP, wobec czego Wnioskodawca uprawniony jest do skorzystania z
      ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, polegającej na
      odliczeniu od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania
      przychodu poniesionych w roku podatkowym na robotyzację? (Stan faktyczny).
    2. Czy odliczenia z tytułu ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o
      PDOP, można dokonać w roku podatkowym, w którym doszło do poniesienia wydatku,
      niezależnie od tego, kiedy koszty związane z nabyciem Robotów zostaną ujęte jako
      koszt uzyskania przychodu? (Zdarzenie przyszłe).
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wydatki na nabycie Robotów, które są wykorzystywane w procesie logistyczno-
    magazynowym, spełniają definicję robota przemysłowego o której mowa w art. 38eb ust.
    3 ustawy o PDOP, wobec czego Wnioskodawca uprawniony jest do skorzystania z ulgi na
    robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, polegającej na odliczeniu od
    podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodu
    poniesionych w roku podatkowym na robotyzację.
    2. Odliczenia z tytułu ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP,
    można dokonać w roku podatkowym, w którym doszło do poniesienia wydatku,
    niezależnie od tego, kiedy koszty związane z nabyciem Robotów zostaną ujęte jako koszt
    uzyskania przychodu.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki
    1. Zgodnie z art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej
    zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w
    roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać
    kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych
    niż przychody z zysków kapitałowych. Jednocześnie zgodnie z art. 38eb ust 3 ustawy o
    PDOP, przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną,
    programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3
    stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla
    zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki:

    a) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub
      monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub
      diagnozowania;
    b) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy
      produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją,
      planowania lub projektowania produktów;
    c) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń;
    d) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.
    Zdaniem Spółki, w zakresie oceny spełnienia definicji robota przemysłowego kluczowa jest
    ocena, czy są one zintegrowane w cyklu produkcyjnym Spółki, co jest elementem
    niezbędnym dla ustalenia, czy Roboty, które nabył stanowią roboty przemysłowe, w
    odniesieniu do których Spółka jest uprawniona do skorzystania z tzw. „ulgi na
    robotyzację”. Należy bowiem zauważyć, że pozostałe kryteria wynikające z ustawy mają
    charakter wyłącznie techniczny, który nie wymaga interpretacji (przy czym, jak wynika z
    opisu dokonanej inwestycji, kryteria te są przez Spółkę spełnione).
    W kontekście przedstawionych informacji należy podkreślić, że powoływane powyżej
    przepisy, w szczególności w zakresie definicji robota przemysłowego określonej w art.
    38eb ust. 3 ustawy o PDOP, posługują się pojęciem „cyklu produkcyjnego”, nie precyzując
    jednocześnie jak należy rozumieć to pojęcie. Tym samym, zdaniem Spółki, dla oceny
    znaczenia tego terminu należy posłużyć się wykładnią językową. Koniecznym jest
    zwrócenie szczególnej uwagi na fakt, że przy dokonywaniu wykładni normy prawnej,
    pierwszeństwo należy przyznać językowym metodom wykładni, a dopiero w przypadku
    dalszych wątpliwości sięgać po wykładnię systemową bądź celowościową. Przykładowo, na
    prymat wykładni językowej wskazuje prof. B. Brzeziński: Wykładnia językowa ma
    podstawowe znaczenie we wszystkich dziedzinach prawa. Jej treścią jest interpretacja
    tekstów aktów prawnych w celu rekonstrukcji zakodowanych w nich norm prawnych. Nie
    ma możliwości pominięcia wykładni językowej rozumianej jako proces myślowy podmiotu
    dążącego do ustalenia treści normy prawnej (...) [B. Brzeziński, Wykładnia prawa
    podatkowego, ODDK, Gdańsk, 2013]. Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w
    interpretacjach organów podatkowych, przykładem jest, między innymi, interpretacja DKIS
    z 6 grudnia 2019 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.531.2019.1.PC) oraz interpretacja DKIS z 6
    października 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.363.2020.1.JKT), w której organ wskazał:
    „przystępując do analizy ww. przepisów zauważyć należy, że w orzecznictwie zarówno
    Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie
    ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać
    ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem”. Przez pryzmat powyższego należy zauważyć,
    że zgodnie z definicją zawartą w Internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, „cykl”
    definiowany jest jako szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość
    rozwojową, powtarzającą się okresowo. Z kolei „proces” oznacza „przebieg następujących
    po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian”, a pojęcie „produkcja” oznacza
    „zorganizowaną działalność mającą na celu wytwarzanie jakichś towarów, usług lub dóbr
    kultury”. Tym samym na gruncie językowej definicji pojęcia „cyklu produkcyjnego”, jest on
    rozumiany bardzo szeroko i co do zasady obejmuje całą działalność związaną z
    wytworzeniem m.in. towarów i usług. W konsekwencji, poprzez pojęcie „cykl produkcyjny”
    dla celów definicji robota przemysłowego określonej w ustawie o PDOP należy rozumieć
    ogół procesów gospodarczych obejmujących zarówno proces dystrybucyjny (zakup,
    magazynowanie i sprzedaż towarów), jak i usługowy (kompletowanie i wydawanie
    zamówień), które mają na celu wytworzenie określonego towaru, a także usługi, które
    stanowią produkt dla klienta końcowego. Oznacza to, że zakres definicji cyklu
    produkcyjnego obejmuje również takie czynności jak kompletacja zamówień, których
    celem jest dostarczenie określonych produktów do kontrahenta. Podobnie definiowany
    jest proces (cykl) produkcyjny w literaturze specjalistycznej. Jak wskazuje Bolesław
    Liwowski oraz Remigiusz Kozłowski ("Podstawowe zagadnienia zarządzania produkcją",

    Wolters Kluwer Polska 2007) proces produkcyjny oznacza "całokształt zjawisk i celowo
    podejmowanych działań, które sprawiają, że w przedmiocie pracy poddanym ich
    oddziaływaniu stopniowo zachodzą pożądane zmiany. Kumulując się, powodują one
    sukcesywne nabieranie przez przedmiot cech przybliżających go i upodabniających do
    zamierzonego wyrobu (...) Należy jednak podkreślić, że istota działalności produkcyjnej
    przejawia się nie tylko w sferze fizykochemicznych przemian przedmiotu pracy, ale także
    w obszarze zagadnień ekonomicznych, społecznych, biologicznych i ekologicznych."
    Dorota Burchart-Korol oraz Joanna Furman ("Zarządzanie produkcją i usługami",
    Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 2007) wskazują, że: "Proces produkcyjny jest
    procesem przekształcania wejścia systemu produkcyjnego w wyjście (stanowi element
    systemu produkcyjnego). To uporządkowany zespół działań (operacji, czynności), których
    celem jest wykonanie określonego produktu dla użytkownika (klienta). Do procesu
    produkcyjnego w przedsiębiorstwie przemysłowym będą zaliczane wszystkie czynności,
    począwszy od pobrania surowców i materiałów wejściowych z magazynu przez czynności
    technologiczne, transportowe, kontrolne i magazynowe (...)". Co istotne, należy zauważyć,
    że pojęcie produktu jest dużo szersze i nie obejmuje ono jedynie rzeczy materialnych np.
    towarów powstałych w procesie produkcji. W internetowym słowniku PWN, słowo produkt
    jest bowiem definiowane jako wyrób powstający w procesie produkcji lub też rezultat
    określonej działalności ludzkiej. W konsekwencji produkt obejmuje wszystkie wytwory
    będące efektem produkcji towarów jak i usług, które stanowią dla klienta dobro, jakie chce
    nabyć.
    Z powyższego wynika zatem, że pojęcie „cyklu produkcyjnego” jak również samo pojęcie
    robota przemysłowego, należy rozumieć szerzej i nie ograniczać tej definicji wyłącznie do
    obszaru stricte produkcyjnego związanego z fizycznym tworzeniem produktów, tylko
    rozumieć szeroko jak zespól działań, których celem jest wykonanie określonego produktu
    (towaru, usługi) na rzecz klienta. Przyjęcie takiej definicji procesu produkcyjnego oznacza
    również, że za spełniające definicję robota przemysłowego, mogą zostać uznane również
    urządzania (roboty), wykorzystywane w działalności takiej jak działalność logistyczna i
    magazynowa, w ramach której wykonywane są czynności np. w zakresie kompletacji
    zamówień, które składają się na proces produkcyjny (tj. proces produkcyjny usługi).
    Potwierdzeniem tego może być stanowisko organów podatkowych prezentowane na
    gruncie przepisów dotyczących podatku u źródła, w odniesieniu do definicji urządzeń
    przemysłowych. W interpretacji podatkowej z 13 października 2020 r. sygn. 0111-KDlBl-
    2.4010.347.2020.2.AW, organ wskazał, że definicja urządzenia przemysłowego została
    przyjęta i zaakceptowana w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, opowiadającym się
    za tym, aby pojęcie "urządzenia przemysłowe" było rozumiane maksymalnie szeroko (zob.
    np. wyrok NSA z siedzibą w Szczecinie z 16 maja 1995 r. sygn. akt SA/Sz 183/95). Przez
    wyrażenie "urządzenie przemysłowe" należy zatem rozumieć urządzenie związane z
    przemysłem, którego nie można zawężać do urządzeń wykorzystywanych bezpośrednio
    przy produkcji. Szerokie rozumienie "urządzenia przemysłowego" winno prowadzić do
    wniosku, że w zakresie tego pojęcia mieszczą się wszelkie wytwory przemysłowe.
    Zbliżone stanowisko zostało zaprezentowane w Interpretacji DKIS z 6 czerwca 2018 r.
    sygn. 0114-KDIP2-1.4010.155.2018.1.AJ, w której organ wskazał, że tym samym zarówno
    wykładnia językowa jak i wykładnia celowościowa prowadzą do wniosku, że: pojęcie
    urządzenia "przemysłowego, handlowego lub naukowego" obejmuje wszelkie urządzenia
    wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być związane z
    działalnością danego podmiotu. Nie muszą one jednak być wykorzystywane bezpośrednio
    w procesie produkcji, wąsko rozumianego handlu (hurtowego i detalicznego), czy nauki.
    Jednocześnie brak jest podstaw do tego, aby dane pojęcie w obszarze tego samego
    podatku, traktować odmiennie. W konsekwencji, jeżeli na gruncie regulacji w podatku
    dochodowym na gruncie podatku u źródła, pojęcie urządzenia przemysłowego należy
    rozmieć maksymalnie szeroko, to mając na uwadze powyższe stanowisko organów
    podatkowych, nie można nie zgodzić się z faktem, że opisany szczegółowo w opisie

    zdarzenia system Y., a w szczególności małe autonomiczne urządzenia jezdne tj. roboty
    transportujące pojemniki do miejsca kompletacji zamówień, stanowią urządzenia
    przemysłowe, a więc mogą zostać uznane również za roboty mające zastosowanie
    przemysłowe. Przyjęcie innego stanowiska prowadziłoby do dyskryminacji części
    podatników i możliwości stosowania ulgi na robotyzację przez bardzo wąską grupę
    podatników w odniesieniu wyłącznie do działalności stricte produkcyjnej w zakresie
    bezpośrednich działań związanych z stworzeniem towarów/produktów, które nie
    znajdowałoby żadnego uzasadnienia. Co więcej brak takiego różnicowania wynika również
    z uzasadnienia do ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (dalej: Uzasadnienie), który wprowadzała do polskiego porządku
    prawnego ulgę na robotyzację. W pierwszej kolejności należy podkreślić fakt, że w
    uzasadnieniu do ustawy wskazano, że projektowana ulga funkcjonować będzie na kształt
    podobny do już obowiązującej ulgi na badania i rozwój. Mając to na uwadze należy
    podkreślić, że ulga na działalność badawczo - rozwojową obejmuje wszelkiego rodzaje
    działalności związane tworzeniem nowych/ulepszonych rozwiązań w zakresie produktów,
    procesów, jak i usług. W konsekwencji obejmuje ona całą działalność podatników a nie
    jedynie wąski wycinek polegający na fizycznej produkcji nowych wyrobów. Zgodnie z
    definicją prac rozwojowych ujętej w art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, do którego odwołuję się ustawa o PDOP w zakresie definicji działalności badawczo
    - rozwojowej, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W
    Uzasadnieniu wskazano również, że pożądane jest, aby na robotyzację decydowało się
    coraz więcej polskich przedsiębiorstw. Robotyzacja powinna stać się kluczowym
    narzędziem służącym do zwiększania efektywności rynkowej. (...) Zmiany w światowej
    gospodarce związane m.in. z pandemią koronawirusa wymagają odważnych działań,
    jednym z przykładów takich działań jest swoista „ucieczka do przodu". Powinno to
    nastąpić przez znaczne zwiększenie produktywności gospodarki i wyrwanie się z pułapki
    średniego dochodu. Należy wykorzystać szanse wynikające z zachodzących zmian w
    światowych łańcuchach wartości. Wobec tego, prowadzona polityka gospodarcza powinna
    zostać ukierunkowana na wsparcie oraz poprawę efektywności i produktywności. W
    kontekście powyższego warto podkreślić, że blisko 2/3 polskiego PKB stanowią usługi.
    Jednocześnie - zgodnie z raportem przygotowanym przez Polski Fundusz Rozwoju, ponad
    58% osób było zatrudnionych w sektorze usług. W konsekwencji, stosowanie ulgi na
    robotyzację jedynie do robotów będących elementem stricte fizycznego procesu
    związanego z wyprodukowaniem (stworzeniem) określonego towaru w ramach działań
    produkcyjnych, stałoby w sprzeczności z celem wprowadzonych nowych przepisów, które
    zakładają robotyzację jak największej liczny polskich przedsiębiorstw oraz zwiększanie ich
    efektywności rynkowej. Na efektywność rynkową składa się bowiem wiele działań, do
    których należy zaliczyć logistykę czy magazynowanie, a pominięcie ich, skutkowałoby
    zniweczeniem zakładanych celów ulgi. Z tego właśnie względu - zdaniem Spółki - ulgę na
    robotyzację, można stosować również w odniesieniu do takich procesów jak
    magazynowanie, logistyka, kompletowanie zamówień, które mają na celu „stworzenie”
    końcowego produktu dla klienta, którym w omawianym stanie faktycznym jest
    dostarczenie odpowiednich towarów/produktów zgodnych ze złożonym przez niego
    zamówieniem i które są de facto cyklem (procesem) produkcyjnym (mają na celu
    stworzenie produktu dla klienta), na gruncie językowej wykładni tego pojęcia.
    Powyższe stwierdzenie zostało potwierdzone bezpośrednio w odpowiedzi na interpelację
    numer 27303 z 2 listopada 2021 roku wydaną przez Ministerstwo Finansów -
    Departament Systemu Podatkowego, w której wprost wskazano, że celem wprowadzanej
    ulgi jest promocja rozwoju robotyzacji w polskich przedsiębiorstwach. Obowiązujące

    wcześniej przepisy prawa podatkowego nie zawierały takich rozwiązań. Zakres
    podmiotowy ulgi nie jest zawężony do podmiotów z sektora produkcyjnego i wszyscy
    podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, bez względu na jej formę prawną mogą
    skorzystać z projektowanej ulgi.
    W kontekście powyższego Spółka stoi na stanowisku, że nabyte w ramach inwestycji w
    system Y. autonomiczne urządzenia jezdne, szczegółowo opisane w pierwszej części
    wniosku, spełniają definicję robota przemysłowego. System ten - na który składają się w
    szczególności roboty transportujące pojemniki - jest bowiem w pełni automatycznie
    sterowaną, programowalną, wielozadaniową i mobilną maszyną, o co najmniej 3
    stopniach swobody, posiadającą właściwości lokomocyjne dla zastosowań
    przemysłowych, które dodatkowo:
    a) wymieniają dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi oraz
      monitorującymi w celu zdalnego. Roboty są bowiem połączone z jednostką centralną
      (tj. centrum sterowania), która m.in. nadzoruje prace robotów, wyznacza ich
      najoptymalniejszą trasę oraz rozdysponowuje „zadania” tj. pojemniki, które mają
      podać do punktu kompletacji zamówień;
    b) są połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne
      podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub
      projektowania produktów. Należy zauważyć, że system ten jest zintegrowany z system
      ERP SAFO Wnioskodawcy i został dołączony do infrastruktury teleinformatycznej;
    c) są monitorowane za pomocą czujników oraz kamer, które pozwalają określić pozycję
      robotów, trasę jaką mają przebyć, jak również ocenić, czy robot jest sprawny i nie uległ
      awarii;
    d) są zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. W ramach
      prowadzonej działalności Wnioskodawcy, roboty zostały bowiem zintegrowane z
      infrastrukturą magazynową i są wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności
      związanej ze sprzedaż towarów czyli kompletacji zamówień w ramach procesu (cyklu)
      produkcyjnego Spółki.
    W świetle przytoczonych argumentów Spółka stoi na stanowisku, że poniesione wydatki
    na nabycie Robotów wykorzystywanych w procesie logistyczno-magazynowym, spełniają
    definicję robota przemysłowego o której mowa w art. 38eb ust. 3 ustawy o PDOP, wobec
    czego Wnioskodawca uprawniony jest do skorzystania z ulgi na robotyzację, o której
    mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, polegającej na odliczeniu od podstawy
    opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodu poniesionych w
    roku podatkowym na robotyzację.
    2. Zgodnie z art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej
    zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w
    roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać
    kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych
    niż przychody z zysków kapitałowych. W kontekście przytoczonego przepisu należy
    wskazać, że katalog (a także definicja) kosztów poniesionych w roku podatkowym na
    robotyzację określony został w art. 38eb ust. 2 ustawy o PDOP. Zgodnie z treścią tego
    przepisu, za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się:
    1. koszty nabycia fabrycznie nowych:
        a) robotów przemysłowych,
        b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi
        związanych,
        c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami
        przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w

        odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
        przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków
        bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych
        urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),
        d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania,
        diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w
        szczególności czujników i kamer,
        e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
        przemysłowych.
    2. koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego
      uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych środków
      trwałych wymienionych w pkt 1.
    3. koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz innych
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w pkt 1 i 2.
    4. opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa
      w art. 17f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych
      wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu
      finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych.
    5. Zgodnie z art. 38eb ust. 5 ustawy o PDOP ulga na robotyzacje ma zastosowanie do
      kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku
      podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który
      rozpoczął się w 2026 r. Oznacza to, że podatnicy mogą korzystać z ulgi na robotyzację
      maksymalnie przez 5 lat.
    Z literalnego brzmienia wskazanych wyżej przepisów wynika, że kosztami kwalifikowanymi
    do ulgi na robotyzacje, mogę być koszty uzyskania przychodu poniesione w roku
    podatkowym na robotyzację. Jednocześnie, w ramach art. 38eb ust. 2 ustawy o PDOP
    zdefiniowano, jak należy rozumieć tego typu koszty. Tym samym, w powyższym przepisie
    została wprowadzona definicja legalna kosztów uzyskania przychodów poniesionych na
    robotyzację. Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1. Jednocześnie w myśl art. 16 ust. 5 ustawy o PDOP, kosztem
    uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m
    (...). Przez pryzmat przywołanych przepisów należy zauważyć, że zgodnie z art. 16a ust. 1
    ustawy o PDOP, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
    współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
    zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3. inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,
      wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W kontekście przedmiotowego przepisu należy zauważyć, że co do zasady, nabyte roboty
    spełniające definicję robota przemysłowego, stanowią aktywa, które z uwagi na swoją
    wartość stanowią środki trwałe podlegające amortyzacji i nie jest możliwe ich
    jednorazowe zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów, tylko koszty ich nabycia
    rozliczane są w czasie w ramach odpisów amortyzacyjnych.

    Naszym zdaniem nie skutkuje to uzależnieniem możliwości odliczenia ulgi na robotyzację
    w kwocie stanowiącej 50% wartości poniesionych wydatków, określonych w art. 38eb ust.
    2 ustawy o PDOP, od tego, kiedy dokonywane będą odpisy amortyzacyjne od środków
    trwałych objętych ulgą. Tym bardziej, że z literalnego brzmienia art. 38eb ust. 1 ustawy o
    PDOP wynika, że odnosi się on do kosztów poniesionych, a nie zaliczenia danego wydatku
    do kosztów uzyskania przychodu. Z kolei użyte w tym przepisie sformułowanie „kosztów
    uzyskania przychodów poniesionych” jest de facto odwołaniem do definicji kosztów i
    wskazaniem, że poniesione wydatki muszą tą definicję spełniać tj. zostać poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów lub zachowania źródła przychodów. Uzupełnieniem
    wskazanego wyżej przepisu jest art. 38eb ust. 2 ustawy o PDOP, który precyzuje, jakie
    wydatki poniesione na zakup robota przemysłowego uważane są za koszty uzyskania
    przychodu dla potrzeby ulgi. Należy zauważyć, że ustawodawca w określonym przez siebie
    zamkniętym katalogu kosztów nie odnosi się do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych
    od wartości początkowej zakupionych robotów przemysłowych tylko odwołuje się do
    pojęcia kosztów nabycia. Amortyzacja nie stanowi specyficznego rodzaju kosztu sama w
    sobie, a jest jedynie mechanizmem wskazującym, w jakiś sposób należy dokonać
    rozliczenia poniesionego kosztu w czasie, tak aby zachować współmierność przychodów i
    kosztów lub też, aby nie generować strat w momencie poniesienia wydatku na zakup
    danego środka trwałego, w przypadku jego znacznej wartości. Z tego względu,
    ustawodawca odwołując się w art. 38eb ust. 2 ustawy o PDOP do ceny nabycia,
    jednoznacznie wskazuje, że to kwota wydatków poniesiona na zakup robota
    przemysłowego stanowi podstawę do odliczenia ulgi. Wskazuje to wprost, że już z
    literalnego brzmienia przywołanych wyżej regulacji wynika, że podstawę kosztów
    mogących podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach ulgi na robotyzację
    są koszty poniesione na nabycie robota przemysłowego określone w art. 38eb ust. 2
    ustawy o PDOP, niezależnie od tego, kiedy technicznie zostaną rozliczone jako koszty
    podatkowe. Tym samym, w ocenie Spółki, ustawodawca uzależnia możliwość skorzystania
    z ulgi na robotyzację od:
    a) momentu poniesienia kosztu robotyzacji (koszt poniesiony od początku roku
      podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który
      rozpoczął się w 2026 r.), tj. na ten moment korzystanie z ulgi zostało ograniczone
      czasowo oraz
    b) rodzaju kosztów - ustawodawca wprowadza katalog tzw. kosztów uzyskania
      przychodów poniesionych na robotyzację, do którego należy, między innymi koszt
      nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych.
    Zgodnie z zapowiedziami, nowelizacja ustawy miała wprowadzić zachętę podatkową dla
    przedsiębiorców dokonujących zakupu robotów przemysłowych. Przykładowo w Ocenie
    Skutków Regulacji (OSR) wskazano, że: oczekiwany efekt wprowadzenia ulgi na
    robotyzację to wzrost ilości instalowanych robotów w polskich przedsiębiorstwach, który
    powinien bezpośrednio przełożyć się na wzrost konkurencyjności polskich
    przedsiębiorstw, natomiast w komunikacie na stronie Ministerstwa Finansów wskazuje
    się, że: wsparcie podatkowe zakupu robota przemysłowego będzie impulsem, który
    umożliwi inwestowanie przez przedsiębiorców w bardziej efektywne, długoterminowe
    projekty rozwojowe. Również skutek fiskalny regulacji (obciążenie dla budżetu) został
    skalkulowany w oparciu o prognozy w zakresie liczby nowych robotów zainstalowanych w
    Polsce (w danym okresie) na skutek wprowadzenia ulgi. W konsekwencji moment
    poniesienia kosztu uzyskania przychodu jest taki sam niezależnie od tego, czy nabyte
    aktywo jest amortyzowany czy też nie. Jak wskazano wyżej, mechanizm amortyzacji
    określa jedynie moment, kiedy dany wydatek zostaje zaliczony do kosztów podatkowych a
    nie moment, kiedy ten wydatek - stanowiący koszt uzyskania przychodu - zostaje
    poniesiony. W świetle powyższego, należy wyraźnie rozróżnić moment poniesienia kosztu
    uzyskania przychodu od momentu rozliczenia tego wydatku jako kosztu uzyskania
    przychodu.

    Prawidłowość prezentowanego przez Spółkę stanowiska potwierdzają regulację
    odnoszące się do kosztów uzyskania przychodu w momencie zbycia środka trwałego,
    który był przez podatnika amortyzowany. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
    a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za
      wieczyste użytkowanie gruntów,
    b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w
      skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
    c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
      środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
    - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
    odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
    uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości
    niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    Zatem ustawodawca nie stawia znaku równości między odpisem amortyzacyjnym a
    momentem poniesienia wydatku na zakup środka trwałego będącego kosztem uzyskania
    przychodu, jak również między momentem poniesienia kosztu uzyskania przychodu a
    momentem rozliczenia tego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu. Powyższe
    jednoznacznie potwierdza, że odpisy amortyzacyjne są jedynie formą rozliczenia
    poniesionego kosztu uzyskania przychodu w czasie. W konsekwencji koszty uzyskania
    przychodu związane z zakupem danego środka trwałego należy uznać za poniesione w
    momencie zapłaty ceny jego nabycia, które potem są jedynie rozłożone w czasie - i
    uwzględniane w wyniku podatkowym stopniowo - z uwagi na regulacje dotyczące
    amortyzacji. Ponadto, stanowisko prezentowane przez Spółkę, znajduje potwierdzenie w
    Uzasadnieniu do ustawy, w którym wskazano, że projektowana ulga funkcjonować będzie
    na kształt podobny do już obowiązującej, sprawdzonej ulgi na badania i rozwój.
    Podobieństwo to przejawia się w tym, że w przypadku ulgi badawczo - rozwojowej (dalej:
    B+R) - podobnie jak w przypadku ulgi na robotyzację - może dokonać odliczenia od
    podstawy opodatkowania poniesionych kosztów, które zostały wydatkowane na
    prowadzoną działalność B+R. Co istotne w przypadku ulgi B+R, w odniesieniu do kosztów
    uzyskania przychodów związanych ze środkami trwałymi wykorzystywanymi do celów
    prowadzonej działalność, ustawodawca wprost wskazał, że kosztem kwalifikowanym
    poniesionym na działalność B+R, może być odpis amortyzacyjny. W art. 18d ust. 3 ustawy
    o PDOP, ustawodawca wskazał, że za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane
    w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Ustawodawca nie dokonał takiego ograniczenia w przypadku ulgi na robotyzację i w
    odniesieniu do wydatków poniesionych na nabycie robota przemysłowego. W ramach ulgi
    na robotyzację określonej w art. 38eb ust. 2 ustawy o PDOP, posługuje się jedynie
    pojęciem „kosztu nabycia”, co literalnie wskazuje, że odliczenie z tytułu ulgi na
    robotyzację, można dokonać w roku podatkowym, w którym doszło do poniesienia
    wydatku w rozumieniu kasowym, niezależnie od tego, kiedy koszty związane z nabyciem
    robotów zostaną ujęte jako koszt podatkowy. W kontekście powyższego Spółka zwraca
    uwagę na fakt, że swoboda ustawodawcy w kształtowaniu materialnych treści prawa
    podatkowego jest w swoisty sposób równoważona istnieniem po stronie ustawodawcy
    obowiązku szanowania zasady demokratycznego państwa prawnego, a w szczególności
    szanowania zasad przyzwoitej legislacji (orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 24 maja
    1994 r., sygn. K. 1/94 oraz z 18 października 1994 r., sygn. K 2/94).

    Jednocześnie, zgodnie z poglądem doktryny (Banaszak B.; „Konstytucja Rzeczpospolitej
    Polskiej - komentarz”; wyd. 2; Warszawa 2012), na treść zasady demokratycznego państwa
    prawnego składają się m.in.:
    1. zasada zaufania obywateli do państwa;
    2. zasada przyzwoitej legislacji oraz
    3. zasada ochrony praw nabytych i interesów w toku.
    Należy wskazać, że zasada przyzwoitej legislacji obejmuje między innymi wymóg
    dostatecznej określoności przepisów, które powinny być formułowane w sposób
    precyzyjny i jasny oraz poprawny pod względem językowym. Wymóg jasności oznacza
    obowiązek tworzenia przepisów klarownych i zrozumiałych dla ich adresatów, którzy od
    racjonalnego ustawodawcy oczekiwać mogą stanowienia norm prawnych niebudzących
    wątpliwości co do treści nakładanych obowiązków i przyznawanych praw. Związana z
    jasnością precyzja przepisu winna przejawiać się w konkretności nakładanych obowiązków
    i przyznawanych praw, tak by ich treść była oczywista i pozwalała na ich wyegzekwowanie.
    Zasady poprawnej legislacji obejmują również podstawowy, z punktu widzenia procesu
    prawotwórczego, etap formułowania celów, które mają zostać osiągnięte przez
    ustanowienie określonej normy prawnej. (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 16 grudnia
    2009 r.; sygn. K 5/08).
    Mając na uwadze zasadę racjonalnego ustawodawcy oraz fakt, że określając przepisy
    dotyczące ulgi na robotyzację, ustawodawca przestrzegał zasady przyzwoitej legislacji,
    należy przyjąć, że gdyby ustawodawca chciał ograniczyć koszty związane z zakupem
    robotów przemysłowych do wysokości odpisów amortyzacyjnych dokonanych od ich
    wartości, to dokonałby takiego ograniczenia bezpośrednio w art. 38eb ustawy o PDOP,
    podobnie jak to zostało dokonane w odniesieniu do ulgi na działalność B+R.
    Spółka podkreśla, że poprawność prezentowanego w przedmiotowym wniosku
    stanowiska wynika także z wykładni celowościowej wprowadzanych przepisów. Ulga na
    robotyzację jest ulgą czasową, która zgodnie z art. 38eb ust. 5 ustawy o PDOP ma
    zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od
    początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego,
    który rozpoczął się w 2026 r. Oznacza to, że podatnicy mogą korzystać z ulgi na
    robotyzację maksymalnie przez 5 lat. Tym samym, przyjęcie stanowiska, że odliczeniu - w
    przypadku środków trwałych - mogą podlegać poniesione koszty uzyskania przychodu
    ujęte w podstawie opodatkowania w formie odpisów amortyzacyjnych powodowałoby
    stan rzeczy, w jakim podatnicy nie mogliby skorzystać z ulgi w pełnym wymierzę, który
    zgodnie z art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP wynosi wartość 50% poniesionych kosztów
    poniesionych na nabycie robota przemysłowego, określonych w art. 38eb ust. 2 ustawy o
    PDOP. Wynika to z faktu, że przy standardowej stawce amortyzacji dla maszyn i urządzeń
    wynoszącej co do zasady 10%, podatnik - nawet gdyby rozpoczął korzystanie z ulgi
    począwszy od roku 2022 mógłby odliczyć jednie 50% dokonanych odpisów
    amortyzacyjnych od wartości początkowej, które stanowiłyby w okresie 5 lat jedynie
    połowę ceny nabycia robota przemysłowe. W konsekwencji podatnik faktycznie odliczyłby
    jednie 25% ceny nabycia, którą zapłacił z tytułu zakupu robota przemysłowego. Natomiast
    w przypadku podatników, którzy nabyliby robota przemysłowego w ostatnim roku trwania
    ulgi na robotyzację - niezależnie od przyjętej stawki amortyzacji - nie byliby oni w stanie
    odliczyć 50% wartość 50% poniesionych kosztów poniesionych na nabycie robota
    przemysłowego (w przypadku stosowania stawki amortyzacji 10%, faktyczna kwota
    odliczenia ceny nabycia w takim przypadku wynosiłaby zaledwie 5% wartości robota
    przemysłowego). Działanie takie skutkowałby tym, że ulga ta miałaby marginalne
    znaczenie dla przedsiębiorców, co niweczyłoby jej główny cel, którym zgodnie z
    Uzasadnieniem jest to, aby na robotyzację decydowało się coraz więcej polskich
    przedsiębiorstw. W świetle przedstawionych przez Spółkę argumentów, z wykładni
    językowej, systemowej jak również celowościowej, jednoznacznie wynika, że odliczenia z

    tytułu ulgi na robotyzację, można dokonać w roku podatkowym, w którym doszło do
    poniesienia wydatku tj. zakupu robota przemysłowego, niezależnie od tego, kiedy koszty
    związane z nabyciem robota przemysłowego określone w art. 38eb ust. 2 ustawy o PDOP,
    zostaną ujęte jako w podstawie opodatkowania jako koszt uzyskania przychodu.
    Konkludując, odliczenia z tytułu ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1
    ustawy o PDOP, można dokonać w roku podatkowym, w którym doszło do poniesienia
    wydatku, niezależnie od tego, kiedy koszty związane z nabyciem robotów zostaną ujęte
    jako koszt uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm., dalej: „ustawa nowelizująca”), która weszła w
    życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój
    gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na
    robotyzację” mająca na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia
    procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie
    transformacji cyfrowej.
    Regulacje dotyczącą tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”) art.
    38eb, który w ust. 1 stanowi, że:
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może
      odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą
      50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na
      robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu
      uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych.
    W art. 38eb ust. 2 updop wymieniono jakie wydatki zalicza się do wydatków na
    robotyzację, są to m.in. koszty nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych,
    maszyn i urządzeń peryferyjnych, koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych
    niezbędnych do prawidłowego uruchomienia i przyjęcia do używania robotów
    przemysłowych, koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów i innych
    środków trwałych itp. Zdefiniowano pojęcie robota przemysłowego a także określono co
    należy rozumieć przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych.
    Według art. 38eb ust. 2 updop:
      za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się:
        1) koszty nabycia fabrycznie nowych:
        a) robotów przemysłowych,
        b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z
          nimi związanych,
        c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami
          przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w
          odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
          przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników,
          zamków bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy
          optoelektronicznych urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery
          obszarowe),

        d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania,
          diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w
          szczególności czujników i kamer,
        e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
          przemysłowych;
        2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do
          poprawnego uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych
          oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1;
        3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz
          innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których
          mowa w pkt 1 i 2;
        4) opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym
          mowa w art. 17f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków
          trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy
          leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków
          trwałych.
    W świetle art. 38eb ust. 3 updop:
      Przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną,
      programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3
      stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla
      zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki:
        1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi
          lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania,
          monitorowania lub diagnozowania;
        2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy
          produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją,
          planowania lub projektowania produktów;
        3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych
          urządzeń;
        4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.
    W myśl art. 38eb ust. 4 updop:
      Przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z
      nimi związane rozumie się w szczególności:
        1. jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu;
        2. pozycjonery jedno - i wieloosiowe;
        3. tory jezdne;
        4. słupowysięgniki;
        5. obrotniki;
        6. nastawniki;
        7. stacje czyszczące;
        8. stacje automatycznego ładowania;
        9. stacje załadowcze lub odbiorcze;
        10. złącza kolizyjne;
        11. efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do:

        a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia,
          uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania,
          śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania,
          drasowania, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego,
          lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji,
          przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia,
          paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania
          pomiarów,
        b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek,
          wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek,
          wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek.
    Stosownie do art. 38eb ust. 5 updop:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania
      przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który
      rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.
    Zgodnie natomiast z art. 38eb ust. 6 updop:
      Podatnik, który zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wymienione w
      ust. 2 pkt 1 i 2 przed końcem okresu ich amortyzacji, a w przypadku umowy leasingu,
      o którym mowa w art. 17f - przed końcem podstawowego okresu umowy leasingu,
      jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to
      zbycie, do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio
      dokonanych na podstawie ust. 1.
    Art. 38eb ust. 7 updop stanowi zaś, że:
      Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym
      dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz
      poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.
    Stosownie do art. 38eb ust. 8 updop:
      W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-7 do odliczenia kosztów uzyskania
      przychodów poniesionych na robotyzację stosuje się odpowiednio przepisy art. 18d
      ust. 3k, 5, 5a, 6, ust. 8 zdanie pierwsze i drugie.
    Zgodnie zaś z art. 18d ust. 3k updop:
      Do kosztów kwalifikowanych stanowiących odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie
      stosuje się.
    W myśl art. 18d ust. 5 updop:
      Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Z treści art. 18d ust. 6 updop wynika, że:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Art. 18d ust. 8 updop stanowi, że:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,

      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Z powyższych przepisów wynika, że ulga polega na dodatkowym odliczeniu od podstawy
    opodatkowania kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów. Dodatkowe odliczenie nie może przekroczyć 50% wysokości kosztów. Ulga
    została wprowadzona na 5 lat i obejmuje wydatki, które będą poniesione na robotyzację w
    latach 2022-2026, czyli po raz pierwszy w rozliczeniu za rok 2022. W podatku
    dochodowym od osób prawnych odliczenie ma zastosowanie do kosztów poniesionych na
    robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku
    podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.
    Z opisu sprawy wynika, że w prowadzonej działalność Spółka posiadała magazyny, w
    których przechowywane były produkty sprzedawane jej kontrahentom. Co istotne,
    magazyny te zbudowane były w sposób tradycyjny tj. wykorzystując do magazynowania
    system regałów i przestrzeni magazynowych, na których przechowywane były produkty
    sprzedawane przez Spółkę. W ramach tego rozwiązania, po otrzymaniu zamówienia od
    klienta, było ono przekazywane przez system do pracownika, który następnie ręcznie
    kompletował całe zamówienie zbierając produkty z regałów. Powodowało to, że obsługa
    dotychczasowego systemu gospodarki magazynowej wymagała bardzo dużego nakładu
    pracy, a pracownicy w ciągu dnia musieli pokonywać duże dystanse w trakcie kompletacji
    zamówień. Spółka zadecydowała o zmodernizowaniu swojego magazynu i wdrożeniu
    systemu automatycznego magazynowania Y. Y. to automatyczny system magazynowania,
    który nie wykorzystuje półek do składowania towarów w magazynie. W ramach tego
    systemu produkty są ułożone w pojemnikach jeden na drugim, wewnątrz aluminiowej
    siatki. Małe pojazdy jezdne (dalej: Roboty) poruszają się po szynach po powierzchni tego
    obszaru magazynowego (szczycie siatki), pobierając pojemniki i dostarczając je do
    ergonomicznych stanowisk pracy, gdzie odbywa się proces kompletacji realizowany prze
    pracowników. Ideą tego systemu jest, aby „poszukiwany” towar, przyjechał do pracownika,
    który następnie wyjmuje zamówiony przez kontrahenta towar z pojemnika i przekazuje do
    wydania. System Y. składa się z następujących elementów:
    1) siatka;
    2) pojemniki;
    3) roboty;
    4) porty;
    5) centrum sterowania (kontroler).
    Użytkowane w magazynie roboty:
    1. wymieniają dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub
    monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub
    diagnozowania;
    2. połączone są z systemami teleinformatycznymi usprawniającymi procesy produkcyjne
    Spółki, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania
    produktów;
    3. są monitorowane za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń.
    System korzysta z istniejącej w nowym magazynie infrastruktury teleinformatycznej, został
    zintegrowany z systemem (...) funkcjonującym w magazynie Spółki. Omawiany system
    zastąpił w całości dotychczasowy systemu magazynowo-logistyczny.

    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy wydatki na nabycie Robotów, które są
    wykorzystywane w procesie logistyczno- magazynowym, spełniają definicję robota
    przemysłowego o której mowa w art. 38eb ust. 3 ustawy o PDOP, wobec czego
    Wnioskodawca uprawniony jest do skorzystania z ulgi na robotyzację, o której mowa w
    art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, polegającej na odliczeniu od podstawy opodatkowania
    kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodu poniesionych w roku podatkowym
    na robotyzację.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa podatkowego należy stwierdzić, że roboty będące przedmiotem wniosku,
    wykorzystywane w procesie logistyczno-magazynowym, nie będą wypełniały definicji
    zawartej w art. 38eb ust. 3 updop ponieważ nie będą wykorzystywane dla zastosowań
    przemysłowych.
    Zgodnie z art. 38eb ust. 3 updop przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie
    sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co
    najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne
    dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie cztery kategorie warunków
    wymienionych dalej w tym przepisie.
    Z literalnego brzmienia ww. przepisu wynika, że za robota przemysłowego uznaje się taką
    maszynę, która powinna mieć zastosowanie przemysłowe (tj. w produkcji różnego rodzaju
    towarów i wyrobów).
    W przepisach dotyczących ulgi na robotyzację, jak i w pozostałych przepisach updop nie
    zostało zdefiniowane wyrażenie „dla zastosowań przemysłowych”. Szukając definicji ww.
    wyrażenia należy odnieść się przede wszystkim do jej rozumienia słownikowego, np. w
    Słowniku PWN „przemysł” został zdefiniowany jako „produkcja materialna polegająca na
    wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy
    przy użyciu urządzeń mechanicznych”.
    Można także sięgnąć do definicji zawartej w Encyklopedii PWN, gdzie „przemysł” został
    zdefiniowany jako: ekonomiczny dział nierolniczej produkcji materialnej, w którym
    wydobywanie zasobów przyrody oraz ich przetwarzanie w dobra zaspokajające potrzeby
    ludzi jest prowadzone w dużych rozmiarach, przy zastosowaniu podziału pracy i przy
    użyciu maszyn (do przemysłu nie zalicza się rzemiosła i budownictwa).
    Kolejną definicję przemysłu możemy znaleźć także w Wielkim słowniku języka polskiego
    Instytutu Języka Polskiego PAN, gdzie definiuje się „przemysł” jako: „działalność polegająca
    na wytwarzaniu produktów określonego rodzaju na dużą skalę, przy użyciu maszyn i
    innych urządzeń technicznych”.
    Z wyżej wymienionych definicji wynika, że przez przemysł rozumie się najczęściej
    działalność polegającą na wytwarzaniu na dużą skalę różnego rodzaju produktów
    (towarów).
    Stwierdzić zatem należy, że roboty wykorzystywane w procesie logistyczno-magazynowym
    oraz przemieszczania towarów w magazynach przemysłowych (na potrzeby składowania i
    dystrybucji wyprodukowanych towarów) oraz w magazynach, hurtowniach i centrach
    dystrybucyjnych (odrębnych od zakładów przemysłowych) nie będą spełniały definicji
    robota przemysłowego określonej w art. 38eb ust. 3 updop, ponieważ nie będą
    wykorzystywane „dla zastosowań przemysłowych” (tj. w produkcji różnego rodzaju
    towarów i wyrobów), a tym samym nie będą mogły skorzystać z ulgi na robotyzację.
    W przypadku ulgi na robotyzację pojęcia „przemysł” oraz „zastosowania przemysłowe”
    powinny być rozumiane wyłącznie jako zastosowanie w przemyśle rozumianym jako ścisła
    produkcja (wytwarzanie) towarów, a nie szeroko, np. jako procesy zachodzące już po ich
    wyprodukowaniu, umożliwiające wejście tych towarów do obrotu, w szczególności ich
    dystrybucję.

    Jednocześnie należy pamiętać, że zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w doktrynie oraz
    orzecznictwie sądów administracyjnych wszelkie ulgi podatkowe należy traktować jako
    wyjątek od zasady powszechności opodatkowania określonej w art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. poz. 483 ze zm.), a w
    konsekwencji przepisy regulujące ulgi i zwolnienia podatkowe, należy interpretować w
    sposób ścisły i precyzyjny, a nie w sposób rozszerzający (wyroki NSA: z 24 września 2009 r.
    sygn. akt II FSK 649/08; z 24 września 2009 r. sygn. akt II FSK 650/08; z 12 sierpnia 2011 r.
    sygn. akt II FSK 374/10; z 28 marca 2012 r. sygn. akt II FSK 1781/10; z 27 października 2016
    r. sygn. akt II FSK 2795/14).
    W związku z powyższym, gdyby intencją ustawodawcy było objęcie ulgą na robotyzację
    także robotów wykorzystywanych w innych gałęziach gospodarki niż przemysł, np. w
    logistyce, spedycji, budownictwie, transporcie, czy usługach - to definicja robota
    przemysłowego określona w art. 38eb ust. 3 updop nie zawierałaby wyrażenia „dla
    zastosowań przemysłowych”, które doprecyzowuje i zarazem zawęża zakres tej definicji.
    Potwierdzeniem powyższego są założenia leżące u podstaw powstania omawianej ulgi
    wyrażone przez Ministerstwo Finansów w objaśnieniach umieszczonych na stronie
    internetowej https://www.podatki.gov.pl/niskiepodatki/przedsiebiorca-niskie-podatki/ulgi-
    na-innowacje-niskie-podatki/ulga-na-robotyzacje-przemyslowa-niskie-podatki/, w których
    wskazano, że: „Ulga na robotyzację przemysłową jest skierowana do firm, które chcą
    usprawnić produkcję przez zastosowanie robotów przemysłowych. (...) Roboty
    przemysłowe pozwolą uzupełnić braki kadrowe przy pracach ciężkich, monotonnych i
    wykonywanych w szkodliwych warunkach. Częściowa automatyzacja produkcji będzie nie
    tylko tańsza, ale także bezpieczniejsza z punktu widzenia pracowników (np. wypadki,
    pandemia, upały). Dzięki efektywniejszemu parkowi maszynowemu, polskie firmy
    zwiększą zakres swojej produkcji i zatrudnią więcej wykwalifikowanych pracowników,
    którym będą mogły zaoferować lepsze warunki pracy, w tym także finansowe”.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić więc należy, że
    koncepcja przepisu art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a updop nie zostanie przez Państwa
    zrealizowana w sytuacji, gdy zakupione roboty nie będą wykorzystywane dla zastosowań
    przemysłowych, o których mowa w art. 38eb ust. 3 updop. Opisanych we wniosku
    robotów, nie można uznać za roboty wykorzystywane dla zastosowań przemysłowych,
    ponadto sami Państwo wskazują, iż będą wykorzystywane w procesie logistyczno-
    magazynowym, zatem Spółka nie będzie mogła skorzystać z ulgi na robotyzację.
    Wobec powyższego, wydatki na nabycie Robotów, które są wykorzystywane w procesie
    logistyczno-magazynowym, nie spełniają definicji robota przemysłowego, o której mowa w
    art. 38eb ust. 3 ustawy o PDOP, wobec czego Spółka nie jest uprawniona do skorzystania z
    ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, polegającej na
    odliczeniu od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania
    przychodu poniesionych w roku podatkowym na robotyzację.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.
    Odnośnie zadanego we wniosku pytania nr 2, tj. czy odliczenia z tytułu ulgi na robotyzację,
    o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o PDOP, można dokonać w roku podatkowym, w
    którym doszło do poniesienia wydatku, niezależnie od tego, kiedy koszty związane z
    nabyciem Robotów zostaną ujęte jako koszt uzyskania przychodu, wskazać należy, że z
    uwagi na ocenę Państwa stanowiska do pytania nr 1 jako nieprawidłowe, ocena Państwa
    stanowiska w zakresie pytania nr 2 stała się niezasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku oraz stanu
        prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytań. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz
    własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b §
    1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Tym samym nie stanowią podstawy
    prawnej przy wydawaniu interpretacji. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać
    indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.