Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.907.2024.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Ustalenie, czy Wnioskodawca ma obowiązek naliczenia,
pobrania i odprowadzenia podatku od wartości zakupionej
/dofinansowanej legitymacji.
Słowa kluczowe: legitymacja
pracownik
ulga
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązków płatnika. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca planuje dla pracowników dojeżdżających do pracy pociągiem zakup/
    dofinansowanie legitymacji imiennych B., uprawniających do zakupu częściowo

    odpłatnych przejazdów pociągami po cenach niższych niż detaliczne. Legitymacje będą
    zakupione i fizycznie wydawane przez pracodawcę.
    Ze względu na fakt, że Wnioskodawca ma swoje delegatury na terenie całej Polski
    pracodawca rozważa zakup legitymacji B. uprawniającej do przejazdów z 50% ulgą w 2025
    r. w komunikacji krajowej w klasie dowolnej w pociągach uruchamianych przez
    Przewoźników:
    1. C. S.A.,
    2. D. S.A.,
    3. E. Sp. z o.o.,
    4. F. Sp. z o.o.,
    5. G. Sp. z o.o.,
    6. H. Sp. z o.o.,
    7. I. Sp. z o.o.,
    8. J. Sp. z o.o,
    9. K. Sp. z o.o.
    10. L. Sp. z o.o.
    11. M. S.A.

## Pytanie

Czy płatnik (Wnioskodawca) ma obowiązek naliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku
    od wartości zakupionej/dofinansowanej legitymacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w oparciu o art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 21 ust. 1 pkt 84 przywołanej ustawy,
    świadczenie wynikające z otrzymania przez pracownika legitymacji zakupionej
    /dofinansowanej przez pracodawcę może skorzystać ze zwolnienia podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2383 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z którego treści wynika, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się, jeżeli przedmiotem
      świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu.
    W myśl art. 11 ust. 2b ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Według art. 12 ust. 3 ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2–2b.
    Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć
    należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać
    od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca
    zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń
    nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Przepisy ustawy nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11
    ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w
    judykaturze. W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16
    października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie
    tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne
    świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w
    działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy”. W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził
    powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku

    dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w
    związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.
    Na mocy art. 32 ust. 1 ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Jednakże, zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 84 ustawy:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń z tytułu uprawnień do
      ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego i
      autobusowego, wynikających z przepisów o uprawnieniach do ulgowych przejazdów
      środkami publicznego transportu zbiorowego.
    Przepisami o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu
    zbiorowego, wymienionymi w pkt 84 ww. artykułu 21 są przepisy ustawy z 20 czerwca
    1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu
    zbiorowego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 380).
    W myśl art. 1a ust. 3 ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami
    publicznego transportu zbiorowego:
      Przewoźnicy wykonujący publiczny transport zbiorowy mogą wprowadzić
      uprawnienia do bezpłatnych albo ulgowych przejazdów dla swoich pracowników
      oraz emerytów i rencistów i najbliższych członków rodzin.
    Oznacza to, że uprawnienia do bezpłatnych bądź ulgowych przejazdów udzielonych
    wymienionym w tym uregulowaniu osobom odnoszą się do podmiotów posiadających
    status przewoźnika wykonującego publiczny transport zbiorowy.
    Ponadto, w art. 1b ust. 1 pkt 1 wyżej cytowanej ustawy zastrzeżono, że:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do osób odbywających podróż na podstawie
      wykupionych od przewoźnika na rzecz tych osób legitymacji lub biletów
      uprawniających do ulgowych przejazdów, z zastrzeżeniem art. 5a.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jako
    pracodawca planuje dla pracowników dojeżdżających do pracy pociągiem zakup
    /dofinansowanie legitymacji imiennych B., uprawniających do zakupu częściowo
    odpłatnych przejazdów pociągiem po cenach niższych niż detaliczne. Pracodawca rozważa
    zakup legitymacji B. uprawniającej do przejazdów z 50% ulgą w 2025 r. w komunikacji
    krajowej w klasie dowolnej.
    Jednakże Wnioskodawca nie jest przewoźnikiem wykonującym publiczny transport
    zbiorowy, a jedynie zapewni zakupi na rzecz swoich pracowników legitymacje B.
    uprawniające do ulgowych przejazdów pociągiem.
    Tym samym stwierdzam, że wartość świadczeń z tytułu uprawnień do ulgowych
    przejazdów środkami transportu kolejowego, z których będą korzystać pracownicy nie
    będą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 84 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Wartość tego świadczenia będzie stanowiła dla
    pracowników przychód ze stosunku pracy w momencie jego otrzymania zgodnie z art. 12
    ust. 1 ww. ustawy.
    Należy przy tym podkreślić, że nieodpłatnym świadczeniem pracodawcy na rzecz
    pracownika nie jest korzystanie przez pracownika z konkretnych usług (np.
    transportowych), lecz sam fakt zapewnienia – nieodpłatnie – możliwości korzystania z tych

    usług. W sytuacji opisanej we wniosku, świadczeniem jest samo przyznanie pracownikowi
    imiennej legitymacji uprawniającej do 50% zniżki z tytułu przejazdów kolejowych.
    Zatem, w momencie wykupu przez pracodawcę imiennej legitymacji uprawniającej do
    korzystania z ulgowych przejazdów, jej wartość jest dla pracownika przychodem ze
    stosunku pracy, o którym stanowi art. 12 ust. 1 ustawy podatkowej.
    Wnioskodawca jako płatnik będzie obowiązany do naliczenia i odprowadzenia podatku od
    wartości zakupionej/dofinansowanej legitymacji.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.