Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.236.2025.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Możliwość opodatkowania podatkiem liniowym.
Słowa kluczowe: lekarze
opodatkowanie-forma opodatkowania
podatek-podatek liniowy
pracodawca-były pracodawca
pracodawca-usługi na rzecz byłego pracodawcy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek
liniowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9a-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    A.B. (dalej: Wnioskodawca) po ukończeniu stażu podyplomowego i zdaniu lekarskiego
    egzaminu końcowego uzyskał prawo wykonywania zawodu lekarza. Wnioskodawca
    zatrudniony jest jako lekarz rezydent w Oddziale (...) na podstawie umowy o pracę w
    ramach szkoleniowego etatu rezydenckiego. Wnioskodawca prowadzi również działalność
    gospodarczą, w ramach której świadczy usługi medyczne na rzecz innych podmiotów, m.
    in. Pracowni (...) i Oddziału (...) innego szpitala.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy również usługi
    medyczne na rzecz podmiotu, który jest jego pracodawcą w ramach szkolenia
    specjalizacyjnego z umowy rezydenckiej. Zakresu usług medycznych nie można uznać za
    tożsamy z zakresem umowy o pracę.
    Zakres obowiązków w zakresie wykonywanych świadczeń medycznych wynika z programu
    specjalizacji w dziedzinie chirurgii ogólnej dla lekarzy nieposiadających odpowiedniej
    specjalizacji I lub II stopnia, lub tytułu specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny,
    zgodnie z załącznikiem nr 1 pkt 1 „Wykaz specjalizacji lekarskich i lekarsko-
    dentystycznych”, I p. 57 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 4 maja 2023 r. w sprawie
    specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 975).
    Zgodnie z art. 16oa ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 z późn. zm., zwana dalej: „ustawą o zawodach lekarza”)
    Wnioskodawca zobligowany jest do realizowania szkolenia specjalizacyjnego,
    utrzymywania stałej współpracy z kierownikiem specjalizacji oraz udzielania świadczeń
    opieki zdrowotnej w wyznaczonych godzinach pracy etatowej pod nadzorem kierownika
    specjalizacji. Jako lekarz rezydent Wnioskodawca nie może wykonywać czynności oraz
    konsultacji specjalistycznych bez nadzoru specjalisty. Karty informacyjne z leczenia
    szpitalnego przygotowywane przez lekarza rezydenta muszą zostać zaakceptowane przed
    wydaniem i podpisane przez lekarza specjalistę.
    W związku z przeprowadzanym konkursem ofert na podstawie ustawy z 15 kwietnia 2011
    r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 799 z późn. zm.), Wnioskodawca zawarł
    ze Szpitalem w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej umowę o
    udzielanie świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 2 pkt 10 i 11 ustawy z dnia 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej na stanowisku lekarza (dalej także: „Umowa
    zlecenie”).
    Umowa została zawarta w celu pełnienia dyżurów medycznych, tj. w godz. 16-8 pon-pt i 8-
    8 sb, nd i dni świąteczne. Dyżury medyczne na oddziale szpitala Wnioskodawcy są
    jednoosobowe.
    Zakres obowiązków obejmuje wykonywanie następujących czynności: diagnostykę,
    leczenie, sprawowanie opieki nad pacjentami, przeprowadzanie konsultacji,
    zabezpieczenie pracy bloku operacyjnego podczas pełnienia dyżuru, prowadzenie
    dokumentacji medycznej i innej dokumentacji obowiązującej w Szpitalu, a także
    wykonywanie innych czynności wynikających z regulaminu organizacyjnego Szpitala oraz
    innych przepisów regulujących jego funkcjonowanie. Wnioskodawca zobowiązany jest
    także do współdziałania z innymi lekarzami udzielającymi świadczeń w Szpitalu oraz
    osobami, które posiadają fachowe kwalifikacje do udzielania świadczeń zdrowotnych, na
    zasadach określonych w dokumentach wewnętrznych Szpitala, w sposób umożliwiający
    zapewnienie ciągłości udzielania świadczeń zdrowotnych, zgodnie z wymaganiami
    wynikającymi z umów zawartych przez Szpital zamówień z płatnikami systemowymi oraz
    zgodnie z zasadami realizacji świadczeń wynikającymi z tych umów. Do obowiązków
    Wnioskodawcy należy również poddawanie się dokonywanym ocenom pracy oraz
    wykonywania obowiązków określonych w Umowie zlecenie, zgodnie z procedurami
    obowiązującymi w Szpitalu.
    W ramach prowadzonej indywidualnej praktyki lekarskiej Wnioskodawca pełni dyżury
    medyczne wykraczające poza zakres programu specjalizacji, a co za tym idzie posiada
    obowiązki, których nie posiada, wykonując czynności jako lekarz rezydent. Wnioskodawca

    wskazuje, że mimo braku zmiany miejsca wykonywania świadczeń medycznych, posiada
    szerszy zakres obowiązków niż jako lekarz rezydent, ponieważ w ramach rezydentury
    Wnioskodawca wykonuje swoją pracę pod nadzorem specjalisty, podczas gdy w ramach
    Umowy zlecenie jest osobą pracującą bez nadzoru, wykonującą samodzielnie diagnostykę,
    opiekę nad pacjentami oraz konsultacje medyczne. Dodatkowo w czasie rezydentury
    Wnioskodawca wykonuje ściśle określone co do rodzaju i ilości procedury, kursy, a także
    staże wynikające z regulaminu szkolenia. Będąc zatrudnionym w ramach Umowy zlecenie
    jako lekarz, Wnioskodawca samodzielnie prowadzi leczenie.
    Dodatkowo z regulaminu i wewnętrznych ustaleń Szpitala wynika, że lekarz dyżurny
    oddziału poza swoim oddziałem odpowiada również za pacjentów Oddziału (...), Zakładu
    (...) i Oddziału (...) oraz asystuje lekarzowi dyżurnemu Oddziału (...) do cięć cesarskich w
    trybie pilnym. Często też dyżurny chirurg wykonuje USG jamy brzusznej czy USG (...) w
    Szpitalnym Oddziale (...), co wynika z braku lekarza dyżurnego w Pracowni (...), a badanie
    to często decyduje o dalszym leczeniu. Wszystkie te czynności nie występują w
    obowiązkach wynikających z umowy o pracę.
    Ponadto Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za wykonywanie świadczeń w
    ramach działalności gospodarczej, w przeciwieństwie do odpowiedzialności częściowej,
    którą ponosi w czasie realizacji pracy etatowej, albowiem podlega nadzorowi kierownika
    specjalizacji.
    W trakcie wykonywania czynności w ramach działalności gospodarczej, działalność jest
    „ostrodyżurowa”, interwencyjna. Dodatkowo w zakres obowiązków dyżurnego oddziału
    wchodzi kilka elementów, które nie występują w „dzień” oraz nie są elementem programu
    specjalizacji.
    We wniosku o CEIDG Wnioskodawca wybrał formę opodatkowania podatkiem liniowym,
    zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163; dalej: „ustawa o PIT”).

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji podatnik może przychody osiągane z działalności gospodarczej
    opodatkować podatkiem liniowym 19 proc. (art. 30c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych powyżej, Wnioskodawca ma
    prawo opodatkować przychody uzyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej
    podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 9a ust. 3 ustawy o PIT, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania,
    o którym mowa w ust. 2 (podatek liniowy), uzyska z działalności gospodarczej
    prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą
    prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy,
    odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników
    wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym – w ramach stosunku pracy lub
    spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do
    opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od
    dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej,
    o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.
    Konieczne jest zatem wyjaśnienie, czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w
    ramach rezydenckiej umowy o pracę są czynnościami odpowiadającymi tym
    wykonywanym w ramach zawartej Umowy zlecenie. Użyty w art. 9a ust. 3 pkt 2 ustawy o
    PIT zwrot „odpowiadający czynnościom” należy odnosić do przychodów ze świadczenia
    usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, które są takie same (tożsame) jak
    czynności, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał w ramach
    stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2010 r. sygn. akt II
    FSK 516/09 Sąd, wyjaśniając pojęcie, odwołał się do reguł wykładni językowej. W
    uzasadnieniu wskazał, że: „(...) zwrot normatywny «odpowiadających czynnościom» (...) nie
    jest definiowany w omawianej ustawie podatkowej, jak również nie definiują go przepisy
    innych ustaw. W związku z tym dla jego zrozumienia należy posłużyć się regułami wykładni
    językowej, a konkretnie języka ogólnego polskiego i kontekstem tego zwrotu w zdaniu,
    które go zawiera. «Odpowiadający» to przymiotnik odczasownikowy od czasownika
    odpowiadać. W języku polskim odpowiadać to m.in. być pod pewnym względem
    podobnym do czegoś, takim samym jak coś innego; być niesprzecznym, zgodnym z czymś:
    figury geometryczne, elementy dwu zbiorów odpowiadają sobie. Odpis, duplikat, kopia
    odpowiada dokładnie duplikatowi (Słownik współczesnego języka polskiego, Przegląd
    Readers Digest, Warszawa 1998, tom I, Str. 658), być zgodnym z czymś, takim samym, jak
    coś innego (Wielki słownik języka polskiego, red. naukowa E. Polański, Krakowskie
    Wydawnictwo Naukowe, Kroków 2009, str. 550). Reasumując należy przyjąć, że zawarty w
    art. 9a ust. 3 ustawy o PIT zwrot normatywny «odpowiadający czynnościom» odnosi się do
    przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, które są
    takie same (tożsame) jak czynności, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników
    wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy. Omawiany zwrot
    normatywny należy odnieść do faktycznie wykonywanych przez pracownika czynności
    powierzonych mu przez pracodawcę w ramach umowy o pracę lub spółdzielczą umowę o
    pracę”.
    Przytoczyć należy również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2011
    r. sygn. II FSK 2163/09, gdzie Sąd wyjaśnia: „Otóż zawarty w art. 9a ust. 3 u.p.d.o.f. zwrot
    normatywny «odpowiadający czynnościom» odnosi się do przychodów ze świadczenia
    usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, które są takie same (tożsame) jak
    czynności, które podatnik wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego
    stosunku pracy (por. wyrok NSA z 20 lipca 2010 r. II FSK 516/09, niepubl.). Jeżeli więc
    czynności, które podatnik wykonywał w ramach stosunku pracy są różne, to nie mogą być
    jednocześnie tożsame. Nie będą również tożsame w rozumieniu art. 9a ust. 3 czynności,
    które pokrywają się tylko w części z obowiązkami wynikającymi z umowy o pracę”.
    Mając na uwadze powyższe, przy wykładni pojęcia „odpowiadający czynnościom” należy,
    zgodnie z powołaną linią orzeczniczą, rozumieć wyłącznie czynności tożsame, czyli takie
    same. Zatem jedynie w przypadku, w którym zakres czynności wykonywanych w ramach
    umowy o pracę jest tożsamy z czynnościami świadczonymi w ramach działalności
    gospodarczej podatnika, traci on prawo do skorzystania z rozliczenia podatkiem liniowym.
    Sądy administracyjne wskazują ponadto, że porównując zakres czynności wykonywanych
    na podstawie umowy o pracę oraz realizowanych w ramach działalności gospodarczej,
    powinna wystąpić całkowita, a nie częściowa tożsamość. Nawet jeżeli w pewnym zakresie
    jedne i drugie usługi się pokrywają, to nie jest to wystarczające dla pozbawienia podatnika
    prawa do rozliczania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT.
    Powyższe potwierdza wyrok NSA z dnia 18 września 2018 r., sygn. II FSK 2416/16, w
    którym Sąd stwierdził, że: „Wobec powyższego, za nieuzasadniony należy uznać zarzut
    naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 9a ust. 3 pkt 2 u.p.d.o.f. poprzez jego błędną
    wykładnię, tj. rozumienie «czynności odpowiadających» jako «czynności tożsamych». Sąd
    słusznie uznał, że brak tożsamości wykonywanych czynności w ramach stosunku pracy i
    działalności gospodarczej, wyklucza zastosowanie art. 9a ust. 3 pkt 2 u.p.d.o.f. Taka
    sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż pomimo występowania wspólnych
    elementów w obu rodzajach działalności wykonywanej przez Skarżącą, ich zakres nie jest
    identyczny i nie pokrywa się w pełni. Sam organ interpretacyjny stwierdził, że zakres
    czynności wykonywanych przez Skarżącą w ramach prowadzonej przez nią działalności
    gospodarczej jest szerszy, niż zakres czynności wykonywanych w ramach umowy o pracę.
    Z uwagi na to czynności tych nie można uznać za tożsame, tj. odpowiadające sobie.
    Istotne jest, że dla uznania czynności jako «odpowiadających» wymagane jest porównanie

    poszczególnych czynności w szerokim kontekście, tj. nie tylko działań sensu stricto, ale
    także ich ogólnego charakteru i zakresu. Choć praca Skarżącej, jako lekarza zatrudnionego
    na umowę o pracę jak i w ramach prywatnej praktyki lekarskiej, będzie w pewien sposób
    zbieżna, co niejako wynika z samej specyfiki tego zawodu, to jednak wskazane przez
    Skarżącą różnice wykonywanych czynności słusznie zostały uznane przez Sąd pierwszej
    Instancji za istotne z punktu widzenia braku ich tożsamości”.
    W ocenie Wnioskodawcy czynności wykonywane w ramach rezydenckiej umowy o pracę
    nie są czynnościami odpowiadającymi zakresowi czynności wykonywanych w ramach
    zawartej ze Szpitalem umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga fakt, iż rezydencka umowa o pracę posiada szczególny charakter.
    Celem zawierania rezydenckiej umowy o pracę jest odbywanie przez lekarza rezydenta
    szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji. W zakres obowiązków
    lekarza rezydenta wchodzi więc nie tylko wykonywanie pracy zarobkowej na rzecz
    pracodawcy w czasie i miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, jak ma to miejsce w
    przypadku „zwykłych” umów o pracę. W ramach rezydenckiej umowy o pracę lekarz
    rezydent realizuje program szkolenia specjalizacyjnego, który obejmuje m.in. formy i
    metody pogłębiania i uzupełniania wiedzy teoretycznej oraz nabywania i doskonalenia
    umiejętności praktycznych. Wobec tego lekarz rezydent jest obowiązany przede wszystkim
    do wykonywania czynności mających na celu realizację szkolenia specjalizacyjnego.
    Podkreślić należy, że w ramach szkolenia specjalizacyjnego lekarz rezydent odbywa kursy i
    staże na różnych oddziałach podmiotu leczniczego, w ramach których zdobywa wiedzę,
    doświadczenie oraz umiejętności w różnych gałęziach medycyny.
    Zakres wyżej wymienionych obowiązków w zakresie wykonywanych świadczeń
    medycznych wynika z programu specjalizacji w dziedzinie chirurgii ogólnej dla lekarzy
    nieposiadających odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia lub tytułu specjalisty w
    odpowiedniej dziedzinie medycyny, zgodnie z załącznikiem nr 1 pkt 1 „Wykaz specjalizacji
    lekarskich i lekarsko-dentystycznych”, I p. 57 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 4 maja
    2023 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz.
    975).
    Natomiast w ramach zawartej Umowy zlecenie zakres obowiązków reguluje art. 2 pkt 10 i
    11 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Zawarta Umowa zlecenie
    obliguje Wnioskodawcę do wykonywania następujących czynności, tj. diagnostyki,
    leczenia, sprawowania opieki nad pacjentami, przeprowadzania konsultacji na potrzeby
    innych klinik/oddziałów, zabezpieczenia pracy Bloku Operacyjnego podczas pełnienia
    dyżuru, prowadzenia dokumentacji medycznej i innej dokumentacji obowiązującej w
    Szpitalu, a także wykonywania innych czynności wynikających z regulaminu
    organizacyjnego Szpitala oraz innych przepisów regulujących jego funkcjonowanie.
    Przy wykonywaniu wyżej wymienionych obowiązków Wnioskodawca osobiście podejmuje
    decyzje dotyczące sposobów leczenia i diagnostyki pacjentów, za które ponosi pełną
    odpowiedzialność, w przeciwieństwie do odpowiedzialności częściowej w czasie realizacji
    rezydentury, które wykonuje pod nadzorem kierownika specjalizacji. Z powyższego
    wynika, iż Wnioskodawca posiada dodatkowe obowiązki, których nie posiada jako lekarz
    rezydent.
    Pomimo tego, iż zakres obowiązków wykonywanych w oparciu o umowę o pracę
    częściowo pokrywa się z zakresem obowiązków wykonywanych na podstawie Umowy
    zlecenie, co wynika z samego charakteru świadczenia usług medycznych w ramach danej
    specjalizacji, to jednak zakres obowiązków świadczonych w oparciu o zawartą umowę w
    ramach działalności gospodarczej jest szerszy, w szczególności w odniesieniu do zakresu
    odpowiedzialności oraz udzielania świadczeń zdrowotnych w trakcie pełnionych dyżurów,
    co nie należy do jego obowiązków jako lekarza rezydenta.

    Reasumując, zakres specjalistycznych usług świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w ramach zawartej umowy w ramach działalności
    gospodarczej nie odpowiada czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy na
    stanowisku lekarza rezydenta.
    Mając na względzie okoliczności przedstawione powyżej, Wnioskodawca ma prawo
    opodatkować przychody uzyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej podatkiem
    liniowym, o którym mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT.
    Takie stanowisko potwierdzone zostało również w interpretacji indywidualnej z dnia 16
    stycznia 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0115-KDIT3.4011.789.2023.1.DP
    oraz interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej 0112-KDIL2-2.4011.468.2024.3.KP. Przytoczone interpretacje zawierają
    analogiczny stan faktyczny do stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięć nie
    mają zastosowania w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.