Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.783.2024.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Ulga na działalność badawczo-rozwojową.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; koszt-koszty kwalifikowane; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 stycznia 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X Sp. z o.o. sp.k. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Spółka jest producentem najwyższej jakości materiałów (...) oraz (...), które
    łączą w sobie innowacyjność, trwałość i doświadczenie.
    Marka „X” powstała w (...) r. w rodzinnym przedsiębiorstwie, które w wyniku kolejnych
    zmian organizacyjnych od (...) r., funkcjonuje jako rodzinna spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Spółka jest firmą z polskim kapitałem, która aktywnie współpracuje z
    wieloma partnerami w kraju i zagranicy, przez co uzyskuje w ramach współpracy i
    wymiany rozwiązań dostęp do najlepszych aktualnie surowców i technologii.
    Spółka dokłada wszelkich starań, aby (...). W tym celu Spółka od wielu lat wykorzystuje,
    stale doskonali i tworzy nowe, innowacyjne rozwiązania i technologie w (...). Posiada
    opatentowane technologie i rozwiązania, które są (...).
    Spółka działa na rynku dużej konkurencji i dynamicznie zmieniających się technologii i
    surowców, a także stawianych coraz to nowszych wymogów formalnoprawnych. W
    związku z powyższym, Spółka od wielu lat posiada własny Dział Rozwoju w zakresie
    poszukiwania, ulepszania i testowania nowych produktów. Celem prowadzonych prac jest
    opracowanie dobrych produktów w akceptowalnej cenie, spełniających aktualne normy
    budowlane oraz utrzymanie poziomu konkurencyjności na rynku. Rynek chemii
    budowlanej jest bardzo dynamiczny. Wszystkie firmy konkurują nieustannie mieszając w
    recepturach, testując nowe surowce i domieszki. Również przepisy UE nieustannie się
    zmieniają i często zakazują stosowanie określonych surowców lub domieszek, a zdarza się
    również, że nakazują wprowadzanie nowych domieszek. Przykładowo UE nakazuje
    stosować coraz mniej cementu w cemencie. Niektóre surowce znikają z rynku, który był
    jednym z głównych składników produktu Spółki. Wówczas należy rozpocząć poszukiwanie
    nowych mieszanek, a każdy surowiec ma inne parametry, ceny, technologie produkcji,
    inaczej reaguje w różnych temperaturach, wilgoci itp. Dział Rozwoju korzysta ze stałego
    laboratorium w zakładzie Spółki, które wyposażone jest w nowoczesny sprzęt i najnowsze
    urządzenia pomiarowe zapewniają firmie ciągły rozwój technologiczny, pozwalając tym
    samym na tworzenie nowatorskich formuł i rozwiązań.
    Fundamentem marki „X” jest wykwalifikowana kadra pracownicza oraz nowoczesna i
    wydajna linia produkcyjna, która w 2020 r., została gruntownie unowocześniona. Klientami
    Spółki są głównie hurtownie budowlane, bezpośredni wykonawcy, ale również się zdarza,
    że na zlecenie innego producenta opracowywane są pewne składniki do ich produktów. W
    ramach prowadzonej działalności, Spółka stale opracowuje nowe produktu, które po
    pozytywnym przejściu różnych testów, wprowadzane są do oferty Spółki. Dzięki

    doświadczonej kadrze specjalistów, w połączeniu z nieustannym udoskonalaniem
    procesów, unowocześnianiem parku maszynowego i stosowaniem coraz bardziej
    wymagających norm jakościowych, firma osiągnęła sukcesy na polskim rynku, gdzie
    skierowana jest znacząca część produkcji. Wysoki poziom pracy i zaplecze technologiczne
    pozwalają równie Spółce na eksport produktów do ościennych rynków europejskich, m.in.
    do (...).
    W zakresie prac badawczo-rozwojowych, Spółka opracowuje własne receptury nowych lub
    znacząco ulepszonych produktów, a także technologie ich produkcji. Posiadana wiedza i
    doświadczenie specjalistów wykorzystywane są w ciągłych procesach twórczych i
    empirycznych doświadczeniach. W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca
    wykonuje systematycznie przedprodukcyjne prace rozwojowe, w ramach których łączy i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych lub znacząco ulepszonych produktów.
    Obok prac rozwojowych, Wnioskodawca wykonuje również rutynową i okresową
    działalność, która nie stanowi przedmiotu niniejszego wniosku, tj. seryjną produkcję
    opracowanych już wyrobów (zarówno tych nowych, jak i dostępnych już od wielu lat).
    Przedprodukcyjne prace rozwojowe prowadzone są w oparciu o własne receptury, własną
    kadrę pracowniczą oraz własne środki trwałe. Receptury oraz dokumentacja z
    prowadzonych prac jest chroniona prawnie, a wiele nowych rozwiązać zostaje
    opatentowana w polskim Urzędzie Patentowym.
    Prowadzone przez Spółkę, zaawansowane prace twórcze w celu rozwoju nowych
    produktów nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów,
    procesów wytwórczych, istniejących usług bądź innych operacji w toku.
    Prace są prowadzone w sposób ciągły, o czym świadczy zatrudnianie stałej kadry w
    laboratorium (Dział Rozwoju). Prowadzone przez Spółkę prace rozwojowe realizowane są
    w cyklach badawczo-rozwojowych, które rozpoczynają się na roboczych spotkaniach
    Działu Rozwoju. Na cotygodniowym spotkaniu z kierownictwem określane są postępy w
    aktualnie prowadzonych pracach oraz omawiane są potrzeby związane z opracowaniem
    nowych produktów lub wprowadzenia zmian do istniejących już produktów.
    W razie podjęcia decyzji o uruchomieniu nowego projektu, ustalane są wytyczne w
    zakresie prac rozwojowych nowego produktu, X sp. z o.o. Przyczyną podjęcia decyzji w
    zakresie wprowadzenia nowego produktu może być pojawienie się nowego produktu
    konkurencji (katalog, targi, informacje z hurtowni lub od wykonawców), zmieniające się
    normy budowlane lub unijne przepisy, pojawienie się nowych surowców lub znaczące
    zmiany w cenach dotychczasowych surowców, informacje z rynku (głównie wykonawców)
    w zakresie stosowania dotychczasowych produktów marki „X” (poprzez cykliczne ankiety i
    spotkania z wykonawcami zbieramy wszelkie uwagi dotyczące naszych produktów
    podczas ich zastosowania na budowach). Na tym etapie prac koncepcyjnych określane są
    podstawowe przeznaczenie nowego produktu, jego widełki cenowe oraz szacunkowa
    wielkość produkcji, i uruchamiany jest nowy projekt badawczo-rozwojowy.
    W ramach prowadzonych badawczo-rozwojowych można w Spółce wyróżnić następujące
    etapy:
    1. Faza prac koncepcyjnych, przez które rozumiane są m.in. takie prace jak: - spotkania
    robocze związane z analizą dostępnych rozwiązań na rynku, w tym nowego produktu
    konkurencji na rynku, nowych surowców, nowych technologii. Podczas tych spotkań
    ustalane są pierwsze założenia w zakresie kierunku prowadzonych prac rozwojowych
    nowego produktu Spółki. Na tym etapie określane są m.in. wstępne wymagania
    biznesowe dla produktu (cena, jakość, docelowy klient) - określenie receptur
    wstępnych, które będą podlegać analizie w laboratorium. Jeżeli jest to możliwe,
    wybierane są również produkty konkurencji o podobnym przeznaczeniu lub stanowiące
    inspirację do wprowadzenia nowego produktu przez Spółkę. Zadaniem
    wykwalifikowanych pracowników Spółki w tej fazie jest szczegółowa analiza
    oczekiwanych parametrów lub wstępnego projektu, w celu określenia kluczowych
    problemów technologicznych i materiałowych, których rozwiązanie jest niezbędne do
    osiągnięcia zamierzonego efektu. Wnioskodawca dokonuje analizy pod kątem
    właściwości technologicznych i możliwych rozwiązań produkcyjnych. W tej fazie, Spółka

    wykorzystuje swoją wiedzę i łączy umiejętności w celu stwierdzenia zakresu możliwych
    procesów technologiczno-produkcyjnych pozwalających na osiągnięcie postawionego
    na wstępie projektu efektu.
    2. Faza laboratoryjna.
    Przeprowadzane są badania w laboratorium w celu określenia składu nowego
    produktu, w szczególności jego parametrów jak: w zależności od rodzaju produktu -
    grupa produktów mokrych (...) oraz produktów suchych (...). Dla produktów mokrych:
    (...). Dla produktów suchych: (...). Rodzaje badań zależą od rodzaju produktu i tak mogą
    się różnić w zależności czy (...). Im więcej badań zostanie przeprowadzonych tym więcej
    zostanie zgromadzonych informacji na temat projektowanego produktu. Wyniki tej
    identyfikacji produktu pozwalają określić zakres i konieczność kolejnych etapów prac
    rozwojowych. Może się również zdarzyć, że po tym etapie prace są przerywane z
    powodu niespełnienia założeń biznesowych lub innych powodów. Każde badanie jest
    opisane sprawozdaniem z wnioskami (identyfikacja produktu, analiza materiałowa) - w
    przypadku, gdy nie odnosimy się do produktu istniejącego na rynku, w tym etapie
    określane są parametry na spotkaniu roboczym przez zespół Działu Rozwoju.
    3. Faza opracowania receptury, wstępne działania aplikacyjne.
    Kolejnym etapem jest rozpoczęcie opracowania receptury nowego produktu w
    laboratorium. Polega to na opracowaniu struktury na papierze (opis, ustalanie
    stężenia), a następnie w praktyce wykonuje się wiele układów opartych na tej bazowej
    recepturze. Prace te mają charakter (...). Zmieniane są (...). Czasami ważne jest to, że
    (...). Z tych prac powstaje baza danych do przeanalizowania w projekcie. Po każdych
    badaniach tworzone są szczegółowe sprawozdania.
    Aby pokazać skalę i możliwość zaprojektowania badań, to w przykładowej (...). Z każdej
    serii badań wybieranych jest kilka receptur, które najlepiej rokują.
    Drugą częścią tej fazy jest przejście ze skali mikro na makro, tj. zastosowanie
    aplikacyjne produktu w większych ilościach i na większych powierzchniach. Wybierane
    są tylko te próbki, które rokują po skali mikro. W tym etapie wykorzystywane są (...).
    Etap ten jest kończony sprawozdaniem wraz z oceną jakości i przydatności produktu. W
    szczególności, przeprowadzana jest analiza porównawcza między zastosowanymi
    próbkami oraz między nimi a produktem wzorcowym. Na tym etapie często się zdarza,
    że wszystkie próbki są niewystarczające lub pojawiają się nowe wyzwania, których nie
    dało się przewidzieć na etapie badań w mikroskali. Istotne znaczenia ma również
    okoliczność, że obecnie występuje dynamicznie zmieniający się rynek w zakresie
    dostępnych surowców i ich technologii powstawania, co ma często istotne znaczenie
    dla efektów na skali makro. Czasem nawet ten sam surowiec może dawać różne efekty
    w zależności od dostawcy. Działania aplikacyjne sprawdzane są przez pracownika
    produkcji - tak jak wykonawca w skali półtechnicznej (np. (...)). W oparciu o wyniki
    analizy, Dział Rozwoju w swoim sprawozdaniu rekomenduje ostateczną recepturę. Na
    tym etapie określane są techniczne koszty wytworzenia w danej technologii w Spółce.
    Jest to istotnym element tego procesu, gdyż często się zdarza, że produkt spełnia
    założenia technologiczne i aplikacyjne, ale cena produktu jest za wysoka. Wówczas
    analizowane są możliwości wprowadzenia zmian do produktu, które spowodują
    obniżenie ceny. Należy wrócić w zasadzie do skali mikro i przebadać jakie są możliwe
    zmiany, które jednocześnie nie spowodują spadku kluczowych parametrów produktu.
    Prace do tego momentu mają często charakter pętli i są wielokrotnie powtarzane.
    4. Opracowanie dokumentacji technologicznej.
    Przez opracowanie dokumentacji rozumiane są takie prace jak:
      - opracowanie dokumentacji produktu w celu jego walidacji.
        W szczególności w zakresie przygotowania dokumentacji do zlecenia badań
        zewnętrznych w celu weryfikacji zgodności z normami. Badania zewnętrzne są
        zawsze realizowane przez certyfikowane laboratoria takie jak (...) lub (...);

      - opracowanie własnej dokumentacji technicznej w postaci: kart technicznych,
        charakterystyki, atestów, deklaracji, etykiet.
        Opracowywana dokumentacja musi uwzględnić zaplecze produkcyjne Spółki,
        gdyż Kierownik Działu Rozwoju opracowuje technologię produkcji.
    5. Testy w skali produkcyjnej.
    Końcowym etapem prac badawczo-rozwojowych są testy produkcyjne. Po opracowaniu
    dokumentacji technologii i walidacji z normami, produkt idzie do produkcji próbnej, tj.
    partia próbna rzędu ok 1 palety. Z produkcyjnej próby przeprowadzane są końcowe
    badania aplikacyjne wewnętrzne (w Spółce). W toku testów Spółka weryfikuje czy to co
    udało się osiągnąć w laboratorium (skala mikro i makro w rozumieniu działań
    aplikacyjnych), przekłada się na skalę produkcyjną. Z tego etapu również wykonywane
    są sprawozdania i przeprowadzana są badania jakościowe. Niejako kontynuacją testów
    jest wysyłanie próbnej produkcji do wybranego lub wybranych wykonawców w celu
    przetestowania. Oczekiwane są feedbacki (informacje zwrotne) w zakresie oceny jakości
    produktu, ewentualnych uwag czy koniecznych zmian. W razie otrzymania negatywnych
    uwag, zbiera się ponownie zespół projektowy w celu poprawy rozwijanego produktu.
    Zdarza się, że (...).
    Do czasu prac badawczo-rozwojowych nie uwzględniane są już te kolejne etapy takie jak
    przygotowanie produkcji czy marketing produktu, tj. opracowywanie ulotek, kampanii
    marketingowych, prowadzenie wpisów w social mediach czy aktualizowanie strony www.
    Powyższe prace podejmowane są w sposób systematyczny w celu wykorzystywania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów).
    Mają określony przebieg i przypisane zasoby ludzkie oraz materiały i surowce, a ich
    częstotliwość można określić jako stałą - bez nich Spółka nie mogłaby prowadzić takiej
    działalności produkcyjnej jaką realizuje. Spółka ma stale otwartych kilkanaście projektów,
    gdzie jeden projekt badawczo-rozwojowy trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy.
    Prace realizowane przez Wnioskodawcę nad tworzeniem nowych produktów lub ich
    ulepszaniem, mają charakter prac rozwojowych w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia
    20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie i nauce. Celem podejmowania w sposób stały tych
    czynności przez Wnioskodawcę nie są badania aplikacyjne (poszerzenie wiedzy), a prace
    rozwojowe, tj. m.in. opracowywanie prototypowych receptur i projektów pilotażowych
    oraz prace demonstracyjne, testowanie i walidacja nowych lub ulepszonych produktów
    lub ich elementów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków
    rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie
    techniczne produktów lub procesów.
    Do głównych kosztów prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy,
    zaliczają się wynagrodzenia pracowników: działu projektowego i częściowo produkcyjnego
    - ustalanego w oparciu o ewidencję czasu pracy poświęconego nad projektami badawczo-
    rozwojowymi (pracownicy prowadzą indywidualną ewidencję czasu pracy nad projektami
    w ujęciu miesięcznym).
    Przy okazji prac nad nowymi oraz udoskonalonymi produktami, oprócz wydatków
    związanych z wynagrodzeniami pracowników zaangażowanych w projekty, Wnioskodawca
    ponosi również szereg wydatków związanych z bezpośrednim użyciem materiałów
    zużywanych do działalności badawczo-rozwojowej w tym m.in. do prototypu, do testów,
    do serii próbnej, na które składają się m.in. koszty takich materiałów jak taśmy malarskie,
    kuwety malarskie, wałki, mieszadła, dyszy, pojemniki do mieszania i rozróżniania próbek,
    szpachelki, kielnie, płyty betonowe, płytek szklanych, podłoża kredowe, pace itp. W
    zakresie kosztów surowców: cement, piasek, żywice, wapno hydratyzowane, proszek
    redyspergowalny, despergator, odpieniacz, wypełniacze funkcyjne itp. Koszty te stanowią
    koszty uzyskania przychodów Spółki, potwierdzone są fakturami zakupowymi i
    przypisaniem kosztów do projektów. Wnioskodawca w celu prowadzenia działalności
    badawczo-rozwojowej w ramach struktury organizacyjnej, posiada dedykowany Dział
    Rozwoju, w ramach działa zespół badawczo-rozwojowy.

    Projekty realizowane przez Wnioskodawcę, w ramach podejmowanych prac badawczo-
    rozwojowych, wykonywane są przez pracowników zatrudnionych na umowy o pracę.
    Osoby, które Wnioskodawca zatrudnia w celu wykonywania prac badawczo-rozwojowych
    pracują na stanowiskach:
    - technolog, laborant, specjalista ds. jakości,
    - członkowie zespołu badawczo-rozwojowego, wykonywanie prac rozwojowych,
    - inni pracownicy - delegowani w ramach zleconych zadań (np. działania aplikacyjne,
      próby technologiczne).
    Zakres obowiązków pracowników zespołu badawczo-rozwojowego obejmuje następujące
    zadania:
    - opracowywanie nowych rozwiązań/elementów dla nowych produktów,
    - poszukiwanie i wprowadzanie nowych receptur,
    - wprowadzanie zmian w aktualnych produktach,
    - projektowanie, tworzenie i rozwój produktów wraz z towarzyszącą dokumentacją i
      według najlepszych wzorców w celu osiągnięcia jak najwyższej jakości i założeń
      kierownictwa,
    - zapewnienie sprawnej realizacji zadań dotyczących projektowania i rozwoju produktów,
    - opracowywanie i wdrażanie procesu badań i strategii rozwoju produktów,
    - zarządzanie procesem projektowania produktu,
    - analiza materiałochłonności, budżetowanie i ofertowanie zleceń,
    - wykonywanie testów i walidacji produktów oraz sporządzanie dokumentacji.
    Czynności o charakterze prac badawczo-rozwojowych, zlecane są przez Kierownika Działu
    Rozwoju. Wnioskodawca prowadzi karty projektów prac B+R w formie dokumentacji
    papierowej oraz plików elektronicznych. Natomiast, czas pracy pracowników
    ewidencjonowany jest w elektronicznej ewidencji. W ewidencji przypisywane są tylko
    godziny przeznaczone na działania B+R, a następnie wyliczany jest koszt prac działań B+R
    w oparciu o stawki wynagrodzeń pracowników wykonujących czynności B+R - jako iloczyn
    zarejestrowanych godzin i stawek wynagrodzeń wyliczonych indywidualnie dla każdego
    pracownika w danym miesiącu.
    Ponadto, do projektów przypisane są zamówienia materiałów i surowców
    wykorzystywanych w procesie opracowywania receptur, badań laboratoryjnych, działań
    aplikacyjnych czy testów. Faktury zakupowe przypisywane są do poszczególnych
    projektów, przez co Wnioskodawca w sposób łatwy i przejrzysty identyfikuje koszty
    zużytych materiałów i surowców. Całość dokumentacji przechowywana jest na dyskach
    lokalnych Wnioskodawcy w sposób uporządkowany. Umożliwia to łatwe korzystanie z
    zasobów gromadzonej wiedzy.
    Projekty realizowane przez Wnioskodawcę są prowadzone w sposób systematyczny.
    Należy również zauważyć, że znaczna część projektów badawczo-rozwojowych
    prowadzonych przez Wnioskodawcę, jest przerwana przed ich zakończeniem. Są to
    projekty, które na różnych etapach realizacji okazują się niewykonalne lub nierentowne z
    uwagi na znacznie większy nakład pracy, liczbę koniecznych poprawek, niespełnienie
    założonych parametrów itd. Jest to wynikiem natrafienia na problemy natury naukowo-
    technicznej, dyskwalifikujące dane projekty z dalszego etapu badań bądź wdrożenia.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonych i opisanych wyżej prac rozwojowych poniósł
    szereg różnego rodzajów kosztów, stanowiących koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
    18d ustawy o CIT. Rzeczywiście, ponoszone koszty prac badawczo-rozwojowych,
    ponoszone przez Wnioskodawcę w odniesieniu do osób zatrudnionych na umowę o
    pracę, to koszty wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w celu realizacji prac
    badawczo-rozwojowych, koszty składek z tytułu tych należności określone w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej
    przez Wnioskodawcę jako płatnika składek.

    W skład wynagrodzeń z tytułu umów o pracę, dotyczących pracowników zatrudnianych
    przez Wnioskodawcę w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej, wchodzą
    wynagrodzenia pracowników wraz ze składkami ZUS - czyli należności z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz koszty sfinansowanych przez Wnioskodawcę składek z tytułu tych
    należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych, obejmujące: wynagrodzenie zasadnicze wynikające z umowy o pracę,
    wynagrodzenie wynikające z przepracowanych godzin nadliczbowych (nadgodziny) oraz
    składki z tytułu powyższych należności, w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako
    płatnika składek, tj.: składki na ubezpieczenie emerytalne, składki na ubezpieczenie
    rentowe, składki na ubezpieczenie wypadkowe, z wyłączeniem Funduszu Pracy oraz
    Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - poniesionych na rzecz danego
    pracownika B+R za dany miesiąc w takiej części, w jakiej czas danego pracownika B+R
    przeznaczony na faktyczną realizację działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy
    tego pracownika B+R w miesiącu, za który Wnioskodawca jest zobowiązany wypłacić
    wynagrodzenie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy.
    Przez ogólny czas pracy pracownika w danym miesiącu wskazany w art. 18d ust. 2 pkt 1
    ustawy o CIT, służący określeniu wysokości w/w należności, Wnioskodawca rozumie czas
    pracy, w jakim pracownik B+R pozostaje w danym miesiącu do dyspozycji pracodawcy (tj.
    Spółki) zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy. W związku z wydaniem
    interpretacji ogólnej przez Ministra Finansów w dniu 13 lutego 2024 r. w zakresie
    możliwości zaliczenia wynagrodzenia z tytułu usprawiedliwionej nieobecności pracownika
    do kosztów kwalifikowanych z tytułu ulgi B+R, Wnioskodawca precyzuje, że zagadnienie to
    zostało w sposób wyczerpujący dla Wnioskodawcy wyjaśnione i Wnioskodawca zamierza
    rozliczać czas pracy pracowników zgodnie z wytycznymi Ministra Finansów w ww.
    interpretacji ogólnej.
    Dodatkowo, Spółka zaznacza, że:
    1) jako osoba prawna ma siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i podlega
        obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w rozumieniu art. 3 ust. 1
        ustawy o CIT;
    2) nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
        zezwolenia;
    3) nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego;
    4) koszty kwalifikowane, w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT, nie zostały Spółce
        zwrócone w jakiejkolwiek formie;
    5) koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały (i nie będą) przez
        Spółkę odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w
        rozumieniu art. 18d ust. 5 ustawy o CIT;
    6) prowadzone prace badawczo-rozwojowe nie stanowią badań podstawowych w
        rozumieniu art. 4a pkt 27 lit. a ustawy o CIT;
    7) Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17
        ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT;
    8) Wnioskodawca zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, wyodrębnia w księdze, o której
        mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT i będzie wyodrębniać w przyszłości koszty
        działalności badawczo-rozwojowej;
    9) koszty prac badawczo-rozwojowych nie obejmują inwestycji w aparaturę naukowo-
        badawczą dostarczaną w ramach umowy zawartej z podmiotem powiązanym w
        rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT oraz inwestycji w samochody osobowe
        oraz budowle, budynki i lokale będące odrębną własnością;
    10) koszt wynagrodzeń pracowników biorących udział w pracach B+R prezentowany
        jest na koncie wynagrodzenia oraz ubezpieczenia społeczne i świadczenia na rzecz

        pracowników. Wyliczenie kosztów wynagrodzeń wraz z narzutami w części
        proporcjonalnej do czasu zaewidencjonowanego jako czas pracy poświęcony na
        B+R prowadzone jest w ewidencji pozabilansowej;
    11) prace, wskazane jako prace rozwojowe zostały w Spółce rozpoczęte przy
        jednoczesnym założeniu, że Spóła w przyszłości będzie dalej podejmowała i
        realizowała tego rodzaju prace.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    Ad. 1)
    Podczas tworzenia nowych produktów i technologii ich produkcji w szczególności,
    wykorzystywana jest aktualna wiedza w zakresach takich jak budownictwo, chemia
    organiczna i chemia nieorganiczna, materiałoznawstwo, inżynieria materiałowa czy
    planowanie produkcji. Każdy projekt zakwalifikowany do ulgi B+R, przejawia się w
    niepowtarzalności co najmniej na skalę przedsiębiorstwa opracowań niezbędnych do
    wyprodukowania nowego wyrobu i wprowadzenia go na rynek. Kluczowe dla powodzenia
    projektów jest wykorzystywanie wiedzy i doświadczenia kadry specjalistów pracujących we
    własnym laboratorium przy opracowywaniu nowych produktów i technologii ich produkcji.
    Ad. 2)
    Prace realizowane przez Wnioskodawcę nad tworzeniem nowych wyrobów i technologii
    ich produkowania mają charakter prac rozwojowych w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie i nauce, a nie prac badawczych w rozumieniu
    art. 4 ust. 2 lit. 2 pkt 2) ww. ustawy. Stąd wynikiem prac nie zawsze jest powstanie nowej
    wiedzy z dziedziny inżynierii chemicznej, inżynierii materiałowej, budownictwa, technologii
    produkcji, wiedzy o materiałach czy innych podobnych dziedzin. Jak wskazano we wniosku
    o wydanie indywidualnej interpretacji, działalność w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej
    przejawia się u Wnioskodawcy w zakresie prac rozwojowych, choć nie można wykluczyć,
    ze przy pewnych projektach możliwe jest równoczesne zwiększenie dostępnej wiedzy np.
    w zakresie nowych technologii produkcji czy chemii. Celem jednak podejmowania w
    sposób stały tych czynności przez Wnioskodawcę nie są badania aplikacyjne (poszerzenie
    wiedzy), a prace rozwojowe, kończące się powstaniem unikalnego dla Wnioskodawcy
    wyrobu, który następnie trafia do sprzedaży.
    Ad. 3)
    Przede wszystkim niepowtarzalne są same produkty przy każdym projekcie
    kwalifikowanym do ulgi B+R. Tak jak zostało to opisane we wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej, Wnioskodawca opracowuje nowe produkty, które
    są jego pomysłem, chronione prawami i wdrażane do własnego katalogu produktów.
    Wykorzystano i połączono wiedzę w zakresie chemii organicznej i nieorganicznej,
    budownictwa, technologii produkcji, inżynierii materiałowej i chemicznej. Pracownicy
    laboratorium w oparciu o swoje doświadczenie, wiedzę i kompetencje opracowują
    wstępne receptury nowych wyrobów. Wynikiem tych prac jest długa lista receptur, które
    następnie należy wykonać w laboratorium w skali mikro. Przy opracowywaniu danego
    produktu (...). Do każdej receptury prowadzona jest szczegółowa dokumentacja, opisująca
    wszystkie (...). Każda próbka jest (...). Następnie na spotkaniach (...). Jeżeli wybrane zostaną
    już (...). Ponownie przeprowadza się różne badania, analizy i opisy w różnych odstępach
    czasu. Cykle te są powtarzane do osiągnięcia zamierzonych parametrów i funkcjonalności.
    Następnie w laboratorium przeprowadzane są prace opracowania (...). Przeprowadza się
    (...). Końcowym etapem jest wyprodukowanie min. 1 palety (minimum produkcyjne) oraz
    przekazanie do testów zewnętrznych. Szczegółowe etapy zostały opisane we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej. We wszystkich tych etapach konieczna jest wiedza z
    zakresu chemii (...), budownictwa (...), inżynierii materiałowej (...) czy technologii produkcji
    (...).
    Każdy nowy lub znacząco ulepszony produkt wiąże się z wyzwaniem niespotykanym
    wcześniej w przedsiębiorstwie. Nawet opracowanie konkretnego wyrobu w skali mikro nie
    daje gwarancji wdrożenia do produkcji. Wiąże się to z twórczą pracą polegającą na
    zaplanowaniu poszczególnych operacji wykonywanych w późniejszej produkcji

    (koncepcja), a następnie szczegółowe opracowanie każdego etapu każdej operacji
    (projekt), by wreszcie w sposób doświadczalny zweryfikować opracowaną technologię
    produkcyjną (prototypowanie, testowanie). Najprościej rzecz ujmując, unikatowość tych
    rozwiązań przejawia się w opracowaniu ciągu wielu drobnych operacji związanych z
    produkcją, która w całości tworzy niepowtarzalną technologię produkcji (...). Nie można by
    było żadnej z tych drobnych operacji „wyrzucić” z tego ciągu, gdyż nie powstałby ten
    konkretny wyrób o założonych na wstępie właściwościach i przeznaczeniu. Doszłoby
    wówczas do utracenia określonych właściwości czy powstania „skazy” niewidocznej w
    cyklu produkcyjnym, a ujawniającej się dopiero po aplikacji na określone podłoże.
    Technologie produkcji są własnością Wnioskodawcy i podlegają ochronie prawnej know-
    how. Dlatego też raz stworzona technologia produkcji pozostaje unikalna dla
    przedsiębiorstwa, a kolejny, nowy produkt, wymaga stworzenia nowej technologii. W
    każdym rozumieniu są to dla Wnioskodawcy nowatorskie rozwiązania, gdyż nie odnoszą
    się do poprzednich rozwiązań.
    Ad. 4)
    Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie prace prowadzone nad nowym lub
    udoskonalonymi produktami Wnioskodawcy związane są ze zmianami produktu w
    zakresie: (...).
    Nowe produkty zasilają katalog Wnioskodawcy zarówno poszerzając jego asortyment (a
    więc zyskując nowych klientów w gamie produktów, gdzie Wnioskodawca uprzednio w
    ogóle nie konkurował), jak również zastępując produkty, które nie są już atrakcyjne na
    rynku (zmienione właściwości, jakość, odporność na różne czynniki czy ułatwienie aplikacji
    stanowią istotne przewagi produktowe skutkujące zastąpieniem jednych produktów przez
    inne, nowe produkty). Należy podkreślić, że rynek chemii budowlanej jest bardzo
    dynamiczny i stale poszukiwane są nowe zastosowania oraz rozwiązania na rynku.
    Producenci stale opracowują produkty i technologie ich wytwarzania, aby wyróżnić się na
    tle konkurencji. Takie działania podejmuje również Wnioskodawca, inwestując nieustannie
    w prace badawczo-rozwojowe i utrzymując stałe laboratorium.
    Ad. 5)
    Odpowiadając na pytanie, Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowego produktu w
    postaci (...) to nie tylko opracowywanie ich receptury, ale również wieloetapowy proces
    empirycznej weryfikacji – od skali mikro w laboratorium, poprzez pierwsze próby
    wykonawcze na różnych podłożach aż po produkcję w warunkach seryjnych oraz próby na
    budowie. Od pierwszych założeń koncepcyjnych, poprzez spotkania robocze oraz twórcze
    opracowywanie kolejnych wersji produktu i metod jego wytwarzania aż po prototyp czy
    serię próbną. Tworzenie nowych unikatowych wyrobów wiąże się z długim procesem
    twórczym, gdzie wiedza i kompetencje pracowników muszą być weryfikowane poprzez
    empiryczne procesy w postaci tworzenia próbek (prototypów) czy testowaniach w różnych
    warunkach atmosferycznych.
    Każdy powstający u Wnioskodawcy nowy produkt, musi przejść przez wszystkie opisane
    we wniosku etapy prac badawczo-rozwojowych związanych z opracowywaną technologią.
    Każdy też projekt objęty przedmiotem pytania jest nowym rozwiązaniem dla
    Wnioskodawcy, niewystępującym dotychczas w praktyce gospodarczej (a często nie tylko
    Wnioskodawcy). Opracowywane rozwiązania stanowią know-how chronione przez
    Wnioskodawcę. Wnioskodawca wyróżnia spośród swoich prac również prace rutynowe, a
    związane z seryjną produkcję opracowanych już wyrobów katalogowych czy pracami
    związanymi z rutynowym (okresowym) badaniem jakości produktów. Te prace nie są
    jednak objęte przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie zamierza ich rozliczać w ramach
    ulgi badawczo-rozwojowej.
    Można zatem stwierdzić, że proces opracowywania nowych lub udoskonalonych wyrobów
    rozpoczyna się od określenia wstępnych koncepcji i założeń produktu. Dopiero na
    podstawie tej pierwszej koncepcji, założeń, prowadzone są dalsze prace rozwojowe, które
    bardzo często zmieniają w całości lub części przyjęte na wstępie założenia. Jest to ciągły
    proces twórczy pracowników zaangażowanych w tworzenie receptur, technologii
    powstawania produktu, weryfikacji empirycznej, podejmowany stale i w celu opracowania
    unikatowego produktu (nowego rozwiązania dla Wnioskodawcy). Podstawowym

    narzędziem wykorzystywanym przez pracowników jest ich rozum, wiedza i doświadczenie
    w zakresie chemii, inżynierii materiałowej, budownictw czy technologii produkcji, a w
    zasadzie twórcze wykorzystywanie tej wiedzy i doświadczenia pozwalające opracować
    złożone projekty mające postać finalnych produktów.
    W pełni aktualne do przedmiotu zapytania jest zatem, wyjaśnienie twórczego charakteru
    prac przy opracowywaniu nowych wyrobów z chemii budowlanej czy nowych procesów
    technologicznych.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia.” Ponadto, przez działalność twórczą należy rozumieć
    działalność, której rezultat powinien:
      - być odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie (między innymi
        niezależnie od sposobu wyrażenia), przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie,
        oraz możliwość wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości, mającej
        charakter zbiorowy,
      - mieć charakter indywidualny, tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych
        działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy
        kreatywności,
      - mieć charakter oryginalny (wnosić obiektywnie nową wartość; stanowić „nowy
        wytwór intelektu”), przy czym oryginalność należy rozpatrywać wstecznie (tj.
        rezultat pracy nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone
        dzieło).
    Każdy nowy produkt opracowywany przez zespół projektowy Wnioskodawcy ma charakter
    ustalony, indywidualny oraz oryginalny – produkty z branży chemii budowlanej są bowiem
    odrębnymi produktami, niepowtarzalnymi, podobnie jak technologia produkcji
    pozwalająca na jego wytworzenie, a w konsekwencji spełniona jest przesłanka twórczości.
    Ad. 6)
    Odpowiadając na pytanie, Wnioskodawca wyjaśnia, że fundamentalnym celem
    rozpoczęcia prac rozwojowych jest próba opracowania nowego wyrobu oraz technologii
    jego produkcji, gdyż tylko wówczas Wnioskodawca może podjąć się wdrożenia nowego
    produktu w przedsiębiorstwie. Każdorazowo przy nowym projekcie zespół projektowy
    określa harmonogram dla danego produktu, a w toku jego prac harmonogram ten jest
    weryfikowany. Jest to o tyle istotne, że na tej podstawie szacuje się budżet projektu oraz
    czas jego realizacji, a także zaangażowania pracowników. Niektóre projekty mogą zostać
    zrealizowane w przeciągu dwóch miesięcy. Jednak często projekty te rozpisywane są
    nawet na kilka/kilkanaście miesięcy, co uwzględnia zaplanowane tworzenie licznych
    próbek i ich poddawanie ich wieloetapowemu testowaniu. Potwierdzeniem
    systematyczności działań prac rozwojowych jest również okoliczność, że Wnioskodawca
    stale zatrudnia osoby na pełen etat w zakresie czynności stricte związanych z tymi
    pracami, jak również fakt posiadania stałego laboratorium do opracowywania nowych
    wyrobów. Wypracowany został model biznesowy działalności gospodarczej, oparty na
    nieustannym rozwoju nowych wyrobów i reagowania na zmiany na rynku w zakresie
    materiałów oraz produktów konkurencji. Dzięki takiemu podejściu Wnioskodawca buduje
    swoją markę, a także jest w stanie stale odpowiadać na zmieniające się warunki na
    dynamicznym rynku materiałów budowlanych i wykończeniowych. Zatem, można
    stwierdzić, że postawione cele i harmonogramy zostały w większości zrealizowane. Zdarza
    się jednak, że prace nad danym projektem są przerywane, gdyż nie udaje się osiągnąć
    zamierzonych rezultatów lub okazuje się, że wprowadzenie koniecznych zmian spowoduje
    zbyt duże koszty lub wręcz okażą się niemożliwe do zrealizowania przez Wnioskodawcę

    (wówczas prace są przerywane lub zmieniane są założenia projektu). Jest to efekt
    empirycznego etapu prac rozwojowych i stanowi potwierdzenie charakteru realizowanych
    prac jako prac B+R.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, opisana we wniosku
    działalność badawczo-rozwojowa realizowana w roku 2024 jak i analogiczna działalność
    realizowana w przyszłości, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a
    pkt 26 w związku z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, co w konsekwencji uprawnia
    Wnioskodawcę do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków kwalifikowanych
    ponoszonych w związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art.
    18d ust. 7 ustawy o CIT, wykazane w deklaracji podatkowej za rok 2024 oraz w
    deklaracjach podatkowych za lata kolejne?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym opisane we
    wniosku prace rozwojowe zrealizowane przez Wnioskodawcę w 2024 roku oraz
    planowane w przyszłości stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a
    pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, co w konsekwencji uprawnia Wnioskodawcę do
    odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków kwalifikowanych ponoszonych w
    związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art. 18d ust. 7 ustawy
    o CIT.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18
    ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku
    podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów
    innych niż przychody z zysków kapitałowych. Na mocy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1668), od 1 października
    2018 r., wprowadzone zostały zmiany dotyczące definicji badań naukowych i prac
    rozwojowych (art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 ustawy o PIT (winno być CIT) ilekroć w ustawie jest
    mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Przenosząc powyższe na grunt
    rozpatrywanej sprawy, podkreślić wyraźnie należy, że w celu skorzystania z ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na
    zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za
    działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje
    wskazane w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    ustawy o CIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-
    rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z ustawowej
    definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się

    tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność,
    która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.
    Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi
    być podejmowana w systematyczny sposób, czyli bieżące prowadzenie prac badawczo-
    rozwojowych podjętych w przyszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych
    przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i
    realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem, rozumieć jako zakaz
    obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. W
    tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie
    wyników prac badawczych oraz/lub doświadczeń praktycznych z wiedzą techniczną w celu
    wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii
    czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają
    się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń
    praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń,
    inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług.
    Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok
    swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące
    własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-
    rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady
    rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.).
    Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują
    rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii
    produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podkreśla, że realizowane czynności w ramach opisanych
    obszarów miały i będą w przyszłości mieć charakter twórczy, a jednocześnie nie miały i w
    przyszłości nie będą miały charakteru rutynowych i okresowych zmian. Zdaniem
    Wnioskodawcy, realizowanie projektów przez Wnioskodawcę we własnym zakresie (tj.
    przez Wnioskodawcę i zatrudnionych na umowie o pracę pracowników Wnioskodawcy)
    wymaga każdorazowo pogłębionej analizy zidentyfikowanych problemów
    technologicznych i materiałowych, które związane były oraz w przyszłości związane będą z
    wykorzystaniem wiedzy i umiejętności wykwalifikowanych pracowników Wnioskodawcy
    (głównie technologów, laborantów, pracowników produkcji) oraz empirycznej weryfikacji
    proponowanych rozwiązań przy wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu i
    oprogramowania. Ponadto, efektem prowadzonych prac było i w przyszłości będzie
    wypracowanie nowych rozwiązań w zakresie prowadzonej działalności, uwzględniających
    zmienne czynniki w tym m.in. zmienne wymagania rynku branży chemicznej, co w sposób
    oczywisty widać w przypadku opracowywania nowych produktów czy wręcz całych serii
    produktów.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, prowadzone prace mają również charakter
    systematyczny, gdyż realizowane są w sposób zaplanowany i etapowy (według ściśle
    określonej kolejności faz i z wykorzystaniem pracowników określonych specjalizacji,
    zorganizowanych w odpowiednią strukturę). Można wręcz powiedzieć, że istotą obszaru
    działalności Wnioskodawcy związaną z produkcją jest tworzenie nowych produktów lub
    wprowadzania nowych rozwiązań do istniejących już produktów. Prace te mają charakter
    twórczy i wymagają specjalistycznej wiedzy i zasobów nieosobowych przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie Wnioskodawca wyróżnia ze swojej działalności te obszary, które nie mają
    charakteru twórczego, lecz stanowią wyłącznie prace rutynowe (produkcja seryjna już
    opracowanych produktów). Prace te nie są ewidencjonowane jako prace badawczo-
    rozwojowe Wnioskodawcy.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym
    realizowany przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego/w zdarzeniu przyszłym, cykl

    badawczo-rozwojowy poprzez projekty B+R, obejmujące opracowywanie nowych receptur
    i produktów z branży chemii budowlanej należy uznać za działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. Wszystkie powstałe
    produkty są własnością Wnioskodawcy, a nowe rozwiązania, wzory lub nazwy są często
    zastrzegane w polskim Urzędzie Patentowym. Potwierdzenie powyższego stanowiska
    znajduje się w licznych interpretacjach podatkowych dotyczących firm produkujących
    chemię budowlaną, które w sposób analogiczny rozwijają swoje produkty przed
    wprowadzeniem ich na rynek. Tytułem przykładu można wskazać na pozytywne
    interpretacje podatkowe w analogicznym stanie faktycznym m.in. w interpretacji
    indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0111-KDIB1-
    3.4010.560.2020.2.AN z 11 marca 2021 r., czy w interpretacji indywidualnej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0111-KDIB1-3.4010.539.2018.2.BM z dnia 29
    stycznia 2019 r.
    Jednocześnie, przedstawione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, koszty
    uzyskania przychodów ponoszone przez Wnioskodawcę na działalność badawczo-
    rozwojową stanowią i będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2
    ustawy o CIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym
    przedstawione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego koszty pracownicze
    obejmujące wynagrodzenia zasadnicze za okres wykonywania pracy, premie, bonusy i
    nagrody (pieniężne), dodatki oraz składki z tytułu tych należności, w części finansowanej
    przez Wnioskodawcę jako płatnika składek, tj.: składki na ubezpieczenie emerytalne,
    składki na ubezpieczenie rentowe, składki na ubezpieczenie wypadkowe, poniesione w
    odniesieniu do poszczególnych pracowników zespołu badawczo-rozwojowego, w części w
    jakiej ich czas przeznaczony na realizację działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu zgodnie z zastosowanym kluczem alokacji oraz takie
    koszty ponoszone w przyszłości będą stanowiły koszty kwalifikowane o których mowa w
    art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT i podlegały odliczeniu od podstawy opodatkowania. Z
    brzmienia art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, wynika, że za przychody ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się
    wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź
    ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto,
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Przywołany art. 12 ust. 1
    ustawy o PIT, odnosi się do tzw. „wynagrodzeń pracowniczych”, tj. należności wypłacanych
    (wydawanych) osobom fizycznym z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy
    nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy.
    Przechodząc na grunt analizowanej sprawy w zakresie możliwości uznania kosztów
    pracowniczych stwierdzić należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty
    kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel,
    tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Zatem, w przypadku, gdy pracownik w ramach
    świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-
    rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej
    części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się
    działalnością badawczo-rozwojową a także składek od tych przychodów, określonych w
    ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest
    związana z realizacją działalności B+R. W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia
    zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, dodatki, nagrody zostały wymienione
    wprost w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą
    się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o
    PIT.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków

    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym, w tym premie, bonusy, nagrody
    oraz dodatki. Mając na uwadze, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty
    kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracowników, którzy realizują wskazany
    cel (tj. działalność badawczo- rozwojową), należy przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    to wynagrodzenie (w całości lub w części) stanowi koszt kwalifikowany.
    Powyższy przepis odnosi się więc do czasu faktycznie poświęconego. W rozumieniu
    Wnioskodawcy, pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-
    rozwojowej, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, odnosi się do czasu
    faktycznie poświęconego. Oznacza to, że w przypadku takiego pracownika należy ustalić
    ile godzin w ogólnym miesięcznym czasie pracy poświęcił na działalność B+R. W przypadku
    Wnioskodawcy jest to możliwe dzięki prowadzonemu ogólnemu systemowi ewidencji
    czasu pracy oraz szczegółowej ewidencji czasu pracy przy każdym rozpoczętym projekcie.
    Ostatecznie bowiem pracownicy ewidencjonują czas pod konkretnymi częściami
    projektowanymi i wytwarzanymi w ramach projektu. Numery projektów (identyfikowane
    w teczkach projektów oraz w systemie ewidencji czasu pracy) z działalności badawczo-
    rozwojowej pozwalają na dokładne ustalenia jakie czynności pracownik wykonywał, w
    ramach którego projektu oraz w jakim czasie. Dlatego, aby najdokładniej ustalić
    odpowiednią część kosztów pracowniczych, które stanowią koszty kwalifikowane,
    Wnioskodawca zasadnie posługuje się przedstawionym powyżej kluczem alokacji, czyli
    ustala indywidualny czas prac pracownika w danym miesiącu oraz indywidualny czas
    pracy B+R tego pracownika, posługując się tą proporcją kalkuluje jaką cześć kosztów
    pracowniczych stanowi koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy
    o CIT.
    W związku z powyższym, za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o
    CIT, można uznać koszty wynagrodzeń osób zaangażowanych w działalność badawczo-
    rozwojową, w zakresie wynagrodzenia pracowników obejmującego wynagrodzenia
    zasadnicze za czas pracy, premie, nagrody, bonusy, dodatki oraz odpowiednia opisana
    wyżej część składek. Natomiast w przypadku pracowników działu prototypowni, który cały
    zlecony czas pracy poświęcają na prac rozwojowe, za koszty kwalifikowane w rozumieniu
    art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, można uznać pełne koszty ich wynagrodzeń (z wyłączeniem
    składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych).
    Odnosząc się z kolei do możliwości uznania za wydatki kwalifikowane kosztów składek z
    tytułu należności wymienionych w podpunkcie a), określonych w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej przez
    Wnioskodawcę jako płatnika składek, za wyjątkiem składek na Fundusz Pracy i Fundusz
    Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, wskazać należy, że z art. 18d ust. 2 pkt 1
    ustawy o CIT, wynika, że odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    podlegają składki sfinansowane przez płatnika z tytułu należności, o których mowa w art.
    12 ust. 1 ustawy o PIT, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
    danym miesiącu.
    Składkami tymi są składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe. W związku
    z wydaniem interpretacji ogólnej przez Ministra Finansów w dniu 13 lutego 2024 r. w
    zakresie możliwości zaliczenia wynagrodzenia z tytułu usprawiedliwionej nieobecności
    pracownika do kosztów kwalifikowanych z tytułu ulgi B+R, Wnioskodawca precyzuje, że
    zagadnienie to zostało w sposób wyczerpujący dla Wnioskodawcy wyjaśnione i
    Wnioskodawca w pełni realizuje zawarte tam wytyczne. Reasumując, prawidłowe jest
    stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przedstawione w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego koszty pracownicze obejmujące wynagrodzenia zasadnicze za okres
    wykonywania pracy premie, bonusy i nagrody (pieniężne), dodatki oraz składki z tytułu
    tych należności, w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek, tj.:
    składki na ubezpieczenie emerytalne, składki na ubezpieczenie rentowe, składki na
    ubezpieczenie wypadkowe, poniesione w odniesieniu do poszczególnych pracowników

    zespołu badawczo-rozwojowego, w części w jakiej ich czas przeznaczony na realizację
    działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu zgodnie
    z przedstawionym powyżej kluczem alokacji oraz takie koszty ponoszone w przyszłości
    będą stanowiły koszty kwalifikowane i podlegały odliczeniu od podstawy opodatkowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest również stanowisko, zgodnie z którym
    przedstawione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego koszty zakupu surowców i
    materiałów bezpośrednio wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej
    stanowiły oraz będą stanowiły w przyszłości koszty kwalifikowane i podlegały odliczeniu
    od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 i 2a ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT „kosztami kwalifikowanymi” są wydatki na
    nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Ustawa o PIT nie definiuje pojęć „surowce” ani „materiały”. W ujęciu
    słownikowym „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub
    mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Pojęcie „materiały” jest z kolei zdefiniowane w ustawie o rachunkowości i oznacza
    „składniki majątku zużywane na własne potrzeby” (art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 29
    września 1994 r. o rachunkowości).
    Zdaniem Wnioskodawcy, „materiałami”, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o
    CIT, są zatem składniki majątku Wnioskodawcy, które są zużywane w związku z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. W zakresie ustalenia, jakiego rodzaju
    materiały i surowce mogą stanowić koszty kwalifikowane pomocne są także wnioski
    wypływające z interpretacji indywidualnych. Wskazać tu można m. in. interpretację
    indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 stycznia 2019 r. (sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.539.2018.2.BM), w której potwierdzono, że za koszty kwalifikowane uznać
    można koszty zakupu materiałów niezbędnych do prowadzenia prac laboratoryjnych i
    aplikacyjnych w zakresie m.in. elektrody, wagi analityczne, aplikatory, naczynia
    laboratoryjne, szpatułki, pipety, płytki, krzesła, szafki, blaty, półki, pojemniki, szuflady. W
    uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy wskazano, że do materiałów rzeczywiście
    nabywanych w ramach prac badawczo-rozwojowych zalicza się taśmy malarskie, kuwety
    malarskie, wałki, mieszadła, dyszy, pojemniki do mieszania i rozróżniania próbek,
    szpachelki, kielnie, płyty betonowe, płytek szklanych, podłoża kredowe, pace. Z
    powyższego wynika więc, że przesłanka bezpośredniości powinna być rozumiana szeroko,
    co wydaje się zgodne z ogólną intencją ustawodawcy w związku z wprowadzeniem ulgi
    badawczo-rozwojowej, tj. zdefiniowania tej ulgi w sposób szeroki, tak aby stanowiła ona
    realną zachętę dla polskich przedsiębiorstw do podejmowania się innowacyjnych działań.
    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki na nabycie materiałów i surowców
    wskazanych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w szczególności wydatki na
    nabycie ww. materiałów, a także podstawowych surowców do tworzenia receptur, które
    Wnioskodawca wykorzystuje w pracach B+R stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu
    w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca do projektu realizowanego w ramach cyklu
    badawczo-rozwojowego przypisuje indywidualnie materiały i surowce, co umożliwia
    szczegółową identyfikację tych kosztów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),
      przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
      obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,

      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742, dalej: „Ustawa SWIN”),
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    W celu stwierdzenia, czy opisana we wniosku działalność badawczo-rozwojowa
    realizowana w roku 2024 jak i analogiczna działalność realizowana w przyszłości stanowi
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w związku z art. 4a pkt 28
    ustawy o CIT, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów
    działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową
    (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28
    updop).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie

    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych

    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Z treści wniosku wynika, że w zakresie prac badawczo-rozwojowych, Państwa Spółka
    opracowuje własne receptury nowych lub znacząco ulepszonych produktów, a także
    technologie ich produkcji. Posiadana wiedza i doświadczenie specjalistów wykorzystywane
    są w ciągłych procesach twórczych i empirycznych doświadczeniach. W ramach
    prowadzonej działalności, wykonują Państwo systematycznie przedprodukcyjne prace
    rozwojowe, w ramach których łączą i wykorzystują Państwo dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych lub
    znacząco ulepszonych produktów.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisana we wniosku działalność badawczo-
    rozwojowa realizowana w roku 2024 jak i analogiczna działalność realizowana w
    przyszłości stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w
    związku z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

    W myśl art. 18d ust. 1 updop,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
      1)poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2)nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18d ust. 7 updop, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Stosownie do art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty
    świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 226, dalej: „updof”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów i surowców należy odwołać się do art. 18d
    ust. 2 pkt 2 updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów
    i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.

    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów i surowców, które podatnik zaliczył do
    kosztów uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisana we wniosku działalność badawczo-
    rozwojowa realizowana w roku 2024 jak i analogiczna działalność realizowana w
    przyszłości stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w
    związku z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, co w konsekwencji uprawnia Wnioskodawcę do
    odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków kwalifikowanych ponoszonych w
    związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art. 18d ust. 7 ustawy
    o CIT, wykazane w deklaracji podatkowej za rok 2024 oraz w deklaracjach podatkowych za
    lata kolejne, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.