Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.871.2024.2.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży udziału
nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę bez
uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: dzierżawa
grunty
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
opodatkowanie
pełnomocnictwo
udział
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 21 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    udziału w wysokości ...części nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę o pow.
    (...), powstałą z podziału działki nr 1, bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT. Uzupełnił go Pan pismem według daty wpływu 4 listopada 2024 r. oraz – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismami według daty wpływu 14 stycznia 2025 r. i 16 stycznia
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo współwłasności wynoszące ...części udziału
    niezabudowanej nieruchomości, położonej w miejscowości..., gmina..., powiat ...,
    województwo..., składającej się z działki numer 1 o powierzchni (...), dla której Sąd (...)
    prowadzi księgę KW nr (...).
    Prawo współwłasności w udziale wynoszącym ...części nieruchomości Wnioskodawca
    nabył na podstawie postanowienia Sądu (...) z dnia (...) sygn. akt (...) o... oraz
    postanowienia Sądu (...) z dnia (...) sygn. akt (...) o stwierdzeniu nabycia spadku po (...).
    Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, nie zawierał umów majątkowych
    małżeńskich. Nabyty udział w nieruchomości stanowi jego majątek osobisty, nabyty w
    drodze dziedziczenia.
    Z działki numer 1 zostanie wydzielona niezabudowana działka o pow. (...), będąca
    przedmiotem sprzedaży. Uproszczony wypis z rejestru gruntów wydany z upoważnienia
    Starosty... dnia... dla działki 1 o powierzchni (...), położonej w miejscowości..., gmina...,
    powiat..., województwo..., z którego wynika, że działka ta stanowi (...).
    Zaświadczenie wydane z upoważnienia Wójta Gminy... dnia...(...), stwierdzające, że w
    obrębie działki 1, położonej na terenie miejscowości ..., gmina..., nie obowiązuje Miejscowy
    Plan ...Zagospodarowania Przestrzennego Gminy ani żaden inny, a ponadto informujące,

    że Rada Gminy... nie podjęła uchwały o wyznaczeniu strefy rewitalizacji, a tym samym nie
    ustanowiła prawa pierwokupu nieruchomości (Dz. U. z 2021 poz. 485 art. 11 ust. 5 ustawy
    z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji).
    Zaświadczenie wydane z upoważnienia Starosty... dnia..., (...), stwierdzające, że działka 1
    położona w obrębie..., nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu i nie została
    dla niej wydana decyzja, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o
    lasach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1356 ze zm.). Działka 1 zabudowana jest (...), działka ta
    posiada dostęp do drogi publicznej.
    Na dzień zawarcia niniejszej umowy nieruchomość wolna jest od roszczeń ewentualnych
    dawnych właścicieli, w szczególności roszczeń reprywatyzacyjnych oraz nie toczą się żadne
    postępowania reprywatyzacyjne, a także nie jest objęta decyzją lub innym aktem w
    zakresie lokalizacji na niej inwestycji celu publicznego.
    Nieruchomość będąca przedmiotem umowy sprzedaży nie stanowi gruntów pokrytych
    śródlądowymi wodami stojącymi, w myśl przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo
    wodne. Sprzedający nie prowadzi aktualnie i nie prowadził w okresie 5 lat działalności
    gospodarczej a przedmiot umowy nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej
    części, nie jest podatnikiem od towarów i usług VAT.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami zamierza sprzedać spółce prawo własności
    niezabudowanej działki gruntu o pow. (...) powstałej z podziału działki nr 1 w udziale
    wynoszącym ...części, objętej księgą wieczystą nr... prowadzoną przez Sąd (...)
    Co ważne, obecnie Wnioskodawca razem z współwłaścicielami oddał Spółce mającej
    dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą w dzierżawę wydzieloną działkę o pow.
    (...). (umowa dzierżawy nr... zawarta w dniu..., na czas nieokreślony). Spółka w zamian
    zobowiązuje się płacić Wydzierżawiającemu określony umową czynsz dzierżawny
    niedokumentowany fakturami.
    Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej.
    Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                        2powierzchni zabudowy minimum ...m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum
    ...miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie
    notarialnym nr ... z dnia... umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka
    zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tych
    działkach. To jest Spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                      2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż ... m, wraz z miejscami
      parkingowymi w liczbie co najmniej ...miejsc postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy ...m w tym sala sprzedaży o
              2 powierzchni ...mwraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum ...miejsc
      parkingowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości.

    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    7. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    8. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji dotyczącej zmiany
      klasyfikacji gruntu wydzielonej działki z działki 1 na użytki rolne klasy IV.
    9. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    10. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    11. Potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowej działki do dnia zawarcia umowy
      przyrzeczonej poprzez zmianę użytku gruntowego.
    12. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami zobowiązuje się sprzedać mu działkę o pow. (...),
    powstałą z podziału działki nr 1 w udziale wynoszącym ...części.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    3. W zakresie zbycia nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z biurami
      pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie zbywaną
      nieruchomością.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.
    6. Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami obecnie dzierżawi przedmiotową wydzieloną
      działkę spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    7. Kupująca Spółka wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabywanej
      działki umożliwiająca zabudowę handlowo-usługową wraz z infrastrukturą
      towarzyszącą.
    8. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    9. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami oświadczają, że udzielają Kupującej
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem, na terenie

    Nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej, warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującą
    przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994, Nr 89,
    poz. 414, z późn. zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującą własnym
    kosztem i staraniem na Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupująca oświadcza, że w przypadku niezawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia usytuowane na
    nieruchomości.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości (w udziale wynoszącym ...części każdego ze sprzedających)
    stanowiącej niezabudowaną działkę o pow. (...), powstałą z podziału działki nr 1, jest
    opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę o
    pow. (...), powstałą z podziału działki nr 1 w udziale wynoszącym ...części każdego ze
    sprzedających, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek
    łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego

    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce 1 od momentu nabycia do momentu podpisania
    umowy ze spółką nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do
    ww. nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności
    nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu. Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło
    do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr 1 warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. nr 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w
    związku ze sprzedażą działki o pow. (...), powstałej z podziału działki nr 1 w udziale
    wynoszącym ...części każdego ze sprzedających.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
    - lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    - sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.

    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.
    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki, które
    uniemożliwiają zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki o pow. (...)
    powstałej z podziału działki nr 1 w udziale wynoszącym ...części każdego ze sprzedających,
    stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze
    zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług
    jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc czynny podatnik
    podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT, taką transakcję należy
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2

    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
    (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
    Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do
    współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Według art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:

    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
    Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony,
    uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
    Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
    członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy.
    Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa Kodeks cywilny.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny, w myśl którego:
    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny.
    Według art. 389 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
    Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
    umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
    przyrzeczonej.
    Zgodnie z art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
    Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony,
    powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę
    uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione
    do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony
    wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
    Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin
    do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.

    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 95 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
    Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
    czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
    W świetle art. 95 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
    Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za
    sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 ustawy Kodeks cywilny:
    Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
    (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ustawy Kodeks cywilny:
    Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
    czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
    określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
    czynności.
    Z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego wynika:
    § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.
    § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ustawy Kodeks cywilny:
    Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu
    mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na
    treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie
    strony.
    Z regulacji art. 109 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:
    Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma
    być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ustawy Kodeks cywilny, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że zamierza Pan sprzedać udział
    wynoszący ... w niezabudowanej działce wydzielonej z działki nr 1. Udział we
    współwłasności działki nr 1 został nabyty w (...) na podstawie postanowienia o... oraz
    postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Nabyty udział w nieruchomości stanowi

    Pana majątek osobisty, nabyty w drodze dziedziczenia. Nie zawierał Pan umów
    majątkowych małżeńskich. Nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. W akcie
    notarialnym nr ... z dnia .... umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka
    zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tych
    działkach. To jest Spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                      2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż ...m, wraz z miejscami
      parkingowymi w liczbie co najmniej ...miejsc postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy ...m w tym sala sprzedaży o
              2 powierzchni ...mwraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum ...miejsc
      parkingowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości.
    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    7. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    8. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji dotyczącej zmiany
      klasyfikacji gruntu wydzielonej działki z działki 1 na użytki rolne klasy IV.
    9. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    10. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    11. Potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowej działki do dnia zawarcia umowy
      przyrzeczonej poprzez zmianę użytku gruntowego.
    12. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami zobowiązuje się sprzedać mu działkę o pow. (...),
    powstałą z podziału działki nr 1 w udziale wynoszącym ...części.
    Oświadczył Pan, że udziela Kupującej pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem, na terenie Nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej, warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji

    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru.
    Pan i pozostali sprzedający oświadczyli, że przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci
    mocodawców. Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez
    Kupującą przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2
    pkt 2) w związku art. 3 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają
    Kupującej Nieruchomość celem przeprowadzenia badań gruntu. Sprzedający oświadczają,
    że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującą własnym kosztem i staraniem na
    Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami
    technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z
    operatorem. Jednocześnie Kupująca oświadcza, że w przypadku niezawarcia przez strony
    umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia
    usytuowane na nieruchomości.
    W okolicznościach niniejszej sprawy do momentu faktycznego przeniesienia prawa
    własności nieruchomości będącej we współwłasności, tj. do momentu podpisania umowy
    przyrzeczonej, ww. działka wydzielona z działki nr 1 pozostaje Pana współwłasnością. Z
    kolei Pan oraz Kupujący w przedwstępnej umowie zobowiązali się do czynności
    wskazanych powyżej, których zrealizowanie warunkuje podpisanie umowy przyrzeczonej.
    W świetle powyższego uznać należy, że Kupujący będzie dokonywał określonych czynności
    w związku ze sprzedażą przez Pana udziału w niezabudowanej działce wydzielonej z
    działki nr 1. Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to
    aby takie czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi
    wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw (zgody/upoważnienia w
    sprawach dotyczących nieruchomości) potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby
    mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, udzielił Pan Kupującemu stosownego
    pełnomocnictwa.
    Okoliczność, że część z ww. działań nie będzie podejmowana bezpośrednio przez Pana,
    ale przez Kupującego nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki
    bezpośrednio w Pana (mocodawcy) sferze prawnej. Z kolei Kupujący dokonując ww.
    działań uatrakcyjni przedmiotową nieruchomość stanowiącą nadal Pana współwłasność.
    Działania te, dokonywane za pełną Pana zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie
    atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce wydzielonej z
    działki nr 1 nie będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem
    własności. W taki sposób zorganizował Pan sprzedaż posiadanego udziału w
    przedmiotowej działce, że niejako Pana działania łącznie z działaniami przyszłego nabywcy
    stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej posiada Pan udział w prawie własności
    niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1, które podlega wielu czynnościom.
    Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pana sferze
    prawnopodatkowej. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania
    ww. czynności przez potencjalnego nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności
    dostawie podlegać będzie nieruchomość o zupełnie innym charakterze jak w chwili
    zawarcia umowy przedwstępnej.
    Zatem w przedmiotowej sprawie podejmując ww. czynności zaangażował Pan środki
    podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem

    nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i
    C-181/10, tj. wykazał Pan aktywność w przedmiocie zbycia niezabudowanej działki
    wydzielonej z działki nr 1 porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Ponadto z opisu sprawy wynika, że oddał Pan wraz z pozostałymi współwłaścicielami w
    dzierżawę działkę będącą przedmiotem wniosku spółce mającej dokonać jej zakupu pod
    działalność gospodarczą. Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić określony umową
    czynsz dzierżawny.
    Na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
    Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego wskazać należy, iż dzierżawa przedmiotowej nieruchomości
    spowodowała, że straciła ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych przedmiotowej nieruchomości spowodowało, że ww.
    nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w
    ramach majątku osobistego.
    Zatem uznać należy, że podejmowane przez Pana działania oraz dokonane czynności
    wykluczają sprzedaż posiadanego przez Pana udziału w niezabudowanej działce
    wydzielonej z działki nr 1 w ramach zarządu Pana majątkiem prywatnym. Tym samym
    należy stwierdzić, że ww. sprzedaż będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia
    działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan będzie działał jako podatnik
    VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej
    sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie Pana składnik majątku
    osobistego, a sprzedaż udziału w niezabudowanej działce wydzielonej z działki nr 1 będzie
    stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania
    Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży udziału w
    niezabudowanej działce wydzielonej z działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
    Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z
    wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym
    kwoty 200 000 zł.
    Stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy:

    Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących
    dostaw terenów budowlanych.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,
    morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych
    ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań
    własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
      w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego

    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w obrębie działki 1 położonej na terenie
    miejscowości ..., gmina ..., nie obowiązuje Miejscowy Plan ...Zagospodarowania
    Przestrzennego Gminy ani żaden inny. Zawarcie docelowej umowy sprzedaży uzależnione
    jest m.in. od uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej
    nieruchomości m.in. obiektem handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi.
    W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że w momencie sprzedaży ww. działka
    niezabudowana wydzielona z działki nr 1 będzie stanowić teren przeznaczony pod
    zabudowę i będzie spełniać w momencie sprzedaży definicję terenu budowlanego w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Zatem dostawa niezabudowanej działki wydzielonej z
    działki nr 1 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy.
    W takiej sytuacji nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie
    art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem zgodnie z ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy,
    zwolnienie z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania do podatników dokonujących
    dostaw terenów budowlanych.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.

    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Jak wynika z treści wniosku, udział w nieruchomości nr 1, z której będzie wydzielona
    działka objęta sprzedażą, nabył Pan w (...) na podstawie postanowienia o... oraz
    postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Nie można więc uznać, że przysługiwało
    Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy ww. nabyciu lub że takie prawo nie
    przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Jednocześnie, wskazał Pan,
    że ww. działka wydzielona z działki nr 1 jest przedmiotem dzierżawy, tym samym nie
    można uznać, że ww. działka jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku VAT.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że dostawa ... udziału w
    niezabudowanej nieruchomości wydzielonej z działki nr 1, nie będzie korzystała także ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie
    zostały spełnione warunki przedstawione w tym przepisie.
    W związku z powyższym sprzedaż przez Pana ... udziału w niezabudowanej nieruchomości
    wydzielonej z działki nr 1 będzie opodatkowana podatkiem VAT, według stawki podatku
    od towarów i usług właściwej dla towaru będącego przedmiotem sprzedaży.
    A zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie
    powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków
    podatkowych dla pozostałych współwłaścicieli przedmiotowej działki.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we

    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.