Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-950/11/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-10-04
Teza: Obowiązek rozliczenia w deklaracji VAT-7 transakcji nabycia towaru (fortepianu) z innego kraju Unii Europejskiej.
Słowa kluczowe: nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; nabywca; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2011 r. (data wpływu 7 lipca 2011 r.), uzupełnionym w dniu 27 września 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia w deklaracji VAT-7 transakcji nabycia towaru (fortepianu) z innego kraju Unii Europejskiej - **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 27 września 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia w deklaracji VAT-7 transakcji nabycia towaru (fortepianu) z innego kraju Unii Europejskiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 17 grudnia 2010 r. Województwo podpisało z austriacką firmą z siedzibą w Wiedniu umowę na kupno i dostawę fortepianu koncertowego przeznaczonego dla Akademii (§ 1 umowy). Zgodnie z ww. umową, w dniu 22 grudnia 2010 r. towar dostarczono pod wskazany adres. Towar został zakupiony z zamiarem przekazania w formie darowizny. W dniu 24 lutego 2011 r. Województwo podpisało z Akademią umowę darowizny i na jej podstawie dnia 21 marca 2011 r. fortepian przekazano. W związku z tym, że nabyty fortepian nie miał być wykorzystany w działalności opodatkowanej, Województwo nie odliczyło podatku od towarów i usług, jak również nie wystawiło faktury wewnętrznej, gdyż nie było zarejestrowane jako podatnik UE (aktualizacja zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług - deklaracja VAT-R - została złożona w dniu 23 marca 2011 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Województwo powinno rozliczyć zakup fortepianu i ująć go w deklaracji VAT-7?

Zdaniem Wnioskodawcy przedstawionym w uzupełnieniu wniosku, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług), rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Powyższy przepis stosuje się pod warunkiem, że nabywcą towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika. Województwo nabyło fortepian w celu nieodpłatnego przekazania (umowa darowizny) i dostarczyło do siedziby Akademii. Nabyty towar nie służy działalności gospodarczej, a jedynie jest związany z realizacją zadań statutowych. Prowadzi to do wniosku, że zakup fortepianu nie mieści się w definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Województwo uważa, że nie powinno wystawiać faktury wewnętrznej i - co za tym idzie - odprowadzać podatku do urzędu skarbowego, a także wykazywać w deklaracji VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Stosownie do ust. 2 powyższego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. A
    
    1.  z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 10 ust. 6 (art. 97 ust. 2 ustawy).

W świetle art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że w dniu 17 grudnia 2010 r. Województwo podpisało z austriacką firmą umowę na kupno i dostawę fortepianu koncertowego. Towar został zakupiony z zamiarem przekazania go w formie darowizny. W dniu 24 lutego 2011 r. Województwo podpisało taką umowę z Akademią i na jej podstawie fortepian przekazano. W związku z tym, że zakup fortepianu nie miał być wykorzystany w działalności opodatkowanej, Województwo nie odliczyło podatku od towarów i usług jak również nie wystawiło faktury wewnętrznej, gdyż nie było zarejestrowane jako podatnik UE.

Na tym tle Województwo powzięło wątpliwość dotyczącą obowiązku uwzględnienia ww. transakcji w deklaracji VAT-7.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść art. 9 ust. 1 i 2 należy stwierdzić, że zakup fortepianu, o którym mowa we wniosku, stanowił wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Wprawdzie w tej sytuacji Województwo wykonując swoje zadania statutowe, nie występowało w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, jednak działało jako osoba prawna wymieniona w art. 9 ust. 2 lit. b) ustawy. Pojęcie osoby prawnej zawarte w tym przepisie obejmuje również podmioty, o których mowa art. 15 ust. 6 ustawy. Wówczas nie musi wystąpić przesłanka wykorzystania nabywanego towaru (towarów) do działalności gospodarczej, o której mowa w lit. a) ww. regulacji. Tym samym zdarzenie to powinno mieć odzwierciedlenie w złożonej deklaracji podatkowej (VAT-7).

Informuje się również, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączone do uzupełnienia wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska Województwa dokonano wyłącznie na podstawie opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.