Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-53/09-5/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-10
Teza: Czy Gmina przy wydatkach na zadanie „Przebudowa ...” będzie mogła korzystać z odliczeń podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: gmina; koszt-koszty kwalifikowane; kultura; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2008 r. (data wpływu do Biura KIP w Płocku 5 stycznia 2009 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 12 stycznia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 lutego 2009 r. (data wpływu 2 marca 2009 r.) oraz pismem z dnia 9 marca 2009 r. (data wpływu 9 marca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku do towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu realizowanej inwestycji pn. „Przebudowa \`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu realizowanej inwestycji pn. „Przebudowa \`(...)\`”.

Powyższy wniosek uzupełniono pismami z dnia 27 lutego 2009 r. (data wpływu 2 marca 2009 r.) oraz z dnia 9 marca 2009 r. (data wpływu 9 marca 2009 r.) o doprecyzowanie przedstawionego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina realizuje inwestycję pn. „Przebudowa \`(...)\`”. Inwestycja w całości realizowana jest w związku z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb mieszkańców, w zakresie działalności kulturalnej, zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym. Wnioskodawca po zrealizowaniu zadania przekaże obiekt instytucji kultury powołanej przez Gminę. Przedsięwzięcie polega na robotach budowlanych, zagospodarowaniu terenu oraz wyposażeniu w niezbędny sprzęt. Gmina zamierza wystąpić o dofinansowanie zadania do Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, działanie Odnowa i Rozwój Wsi.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, iż prowadzona działalność w budynku w zakresie upowszechniania kultury jest zadaniem własnym Gminy, zatem dostępność jest powszechna i bezpłatna, w związku z tym przedmiotowy budynek w przyszłości oraz obecnie nie generuje przychodów. Jak wyjaśnia Wnioskodawca, budynek stanowi mienie komunalne Gminy. Po utworzeniu instytucji kultury w dalszym ciągu pozostanie w zasobach komunalnych Gminy, jedynie będzie użyczany do prowadzenia nieodpłatnej działalności kultury, będącej zadaniem własnym Gminy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina przy wydatkach na zadanie „Przebudowa \`(...)\`” będzie mogła korzystać z odliczeń podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie może on skorzystać z możliwości odliczenia podatku VAT, ponieważ nie spełnia warunku określonego w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku ze zwolnieniem od podatku działalności kulturalnej zgodnie z załącznikiem nr 4 do ustawy. Wnioskodawca powołuje pismo z dnia 9 stycznia 2008 r. nr IBPP1/443-349/07/AW, w którym Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wypowiedział się w podobny sposób na analogiczne pytanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zapisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336). Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne gminy obejmują m. in. sprawy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 i pkt 15 ww. ustawy, w zakresie:

*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina będzie ubiegała się o dofinansowanie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, Działanie Odnowa i rozwój wsi na zadanie „Przebudowa \`(...)\`”, polegające na pracach budowlanych i na zagospodarowaniu terenu oraz wyposażeniu go w nieodzowny sprzęt. Ponadto, jak wskazuje Wnioskodawca, po zrealizowaniu inwestycji obiekt, który stanowi mienie komunalne Gminy, pozostanie w jej zasobach. Jednakże po utworzeniu instytucji kultury powołanej przez Gminę, będzie jej użyczany do prowadzenia nieodpłatnej działalności, mającej na celu zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców. Ukończone przedsięwzięcie nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli nie będzie generowało żadnych przychodów.

Według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług muszą być spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie:

*   brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem,
*   istnienie prawa podatnika do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami.

Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia 9 marca 2009 r. wynika, że Wnioskodawca zamierza przekazać w przyszłości w użyczenie zrealizowane przedsięwzięcie.

Wobec powyższego podnieść należy, iż w świetle regulacji przepisów art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Po zakończeniu użyczenia biorący do używania obowiązany jest zwrócić użyczającemu rzecz w stanie nie pogorszonym. A zatem umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy.

Uwzględniając powyższe uregulowania zauważyć należy, iż oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia nie będzie stanowiło dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność ta stanowić bowiem będzie nieodpłatne świadczenie usług.

Biorąc pod uwagę fakt, iż nieodpłatne świadczenie usług (nieodpłatne użyczenie instytucji kultury) będzie się odbywało w związku z prowadzoną działalnością (wykonywanie zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego) brak jest podstaw do traktowania nieodpłatnego użyczenia jako odpłatnego świadczenia usług. Tym samym nieodpłatne przekazanie inwestycji w użyczenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przekazanie w użyczenie, a następnie nieodpłatne wykorzystywanie majątku wytworzonego w ramach realizacji przedmiotowego projektu, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, z uwagi na nieodpłatność tych czynności oraz fakt, iż nie będzie miał w tym przypadku zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy – przekazanie inwestycji w użyczenie i jej wykorzystanie będzie się odbywało w związku z prowadzoną przez Gminę działalnością (wykonywanie we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych, zwolnionych od podatku VAT na podstawie § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług).

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ww. ustawy warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony, ponieważ nabywane towary i usługi związane będą z realizacją przedsięwzięcia, które będzie polegało na przebudowie budynku gminnego Ośrodka Kultury, a także na zagospodarowaniu terenu oraz wyposażeniu go w potrzeby sprzęt, które to zakupy nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją przedmiotowego projektu z uwagi na fakt, iż nabywane towary i usługi, nie będą służyły czynnościom opodatkowanym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.