Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.86.2025.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
inwestycyjnych i bieżących na infrastrukturę wodociągową i
kanalizacyjną przy zastosowaniu prewspółczynnika
metrażowego.
Słowa kluczowe: gmina
infrastruktura
kanalizacja
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-prawo do odliczenia
proporcja
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
wodociągi
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na
    infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną przy zastosowaniu prewspółczynników
    opartych o ilość dostarczonej wody i odebranych ścieków. Uzupełnili go Państwo pismem
    z 28 kwietnia 2025 r. (wpływ 29 kwietnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    1.
    Gmina (...) (dalej: Wnioskodawca lub Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Gmina realizuje zadania publiczne na podstawie ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.). Zasadniczo, zadania te
    wykonywane są przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego.
    Jednocześnie, Wnioskodawca wykonuje czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Należy do nich w
    szczególności prowadzenie działalności w zakresie dostarczania wody (działalność
    wodociągowa) i odbierania ścieków (działalność kanalizacyjna).
    2.
    Gmina prowadzi samodzielną gospodarkę wodociągową i kanalizacyjną, w ramach której
    świadczy usługi polegające na dostarczaniu wody i odbiorze nieczystości oraz realizuje
    inwestycje związane z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną. Działalność we
    wskazanym zakresie jest prowadzona bezpośrednio przez Gminę (Gmina nie utworzyła
    jednostki budżetowej lub zakładu budżetowego, który prowadziłby działalność w tym
    zakresie).
    Usługi wodociągowe i kanalizacyjne są świadczone przez Gminę głównie na rzecz
    podmiotów trzecich, a także - w dużo mniejszym zakresie - na rzecz jednostek
    organizacyjnych Gminy (zgodnie z zapotrzebowaniem obu kategorii podmiotów).
    3.
    Gmina realizowała oraz w dalszym ciągu realizuje szereg projektów inwestycyjnych
    polegających na budowie i modernizacji gminnej infrastruktury wodociągowej i

    kanalizacyjnej (dalej: Inwestycje). Inwestycje te były / są finansowane ze środków własnych
    Gminy, a także mogą być finansowane ze środków przyznawanych w ramach różnych
    programów pomocowych, np. (i) Rządowego Funduszu Polski Ład - Program Inwestycji
    Strategicznych, (ii) Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych (iii) Programu Rozwoju
    Obszarów Wiejskich oraz ze środków otrzymanych w ramach uzupełnienia subwencji
    ogólnej.
    Gmina planuje realizować Inwestycje związane z infrastrukturą wodociągową i
    kanalizacyjną również w przyszłości.
    W trakcie realizacji Inwestycji, Gmina poniosła / poniesie szereg wydatków na zakup
    towarów i usług koniecznych do budowy i modernizacji infrastruktury wodociągowej i
    kanalizacyjnej. Faktury zakupowe w zakresie realizowanych Inwestycji były i będą
    wystawiane na Gminę.
    Z momentem zakończenia poszczególnych projektów, powstała infrastruktura
    wodociągowa i kanalizacyjna została / zostanie wprowadzona do ewidencji środków
    trwałych Gminy i pozostanie własnością Gminy.
    Dodatkowo, Gmina ponosi / będzie ponosić wydatki bieżące związane z utrzymaniem
    infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. W takim przypadku faktury dokumentujące
    wskazane wydatki będą wystawiane na Gminę.
    Gmina co do zasady odliczała / odlicza podatek VAT naliczony związany z wydatkami
    dotyczącymi infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej w okresach rozliczeniowych, w
    których otrzymała faktury zakupowe z zastosowaniem prewspółczynnika VAT
    kalkulowanego dla Urzędu Gminy (...) zgodnie z Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (dalej: Rozporządzenie).
    4.
    Przy użyciu wytworzonej przez Gminę infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, Gmina
    świadczy / będzie świadczyć usługi w zakresie dostawy wody i odbioru nieczystości od
    mieszkańców Gminy oraz firm zlokalizowanych na terenie Gminy, na podstawie
    pisemnych umów cywilnoprawnych zawartych z odbiorcami. Wykonywane usługi są
    opodatkowane podatkiem VAT.
    Jednocześnie, z wykorzystaniem pewnych odcinków / fragmentów infrastruktury
    wodociągowej i kanalizacyjnej Gmina dokonuje / będzie dokonywała dostaw wody i
    odbioru ścieków na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy. W porównaniu do zakresu
    działalności prowadzonej na rzecz mieszkańców i firm zlokalizowanych na terenie Gminy,
    zakres ten jest / będzie marginalny.
    5.
    Od 1 stycznia 2017 r. Gmina wprowadziła skonsolidowany model rozliczeń podatku VAT,
    który polega na wspólnym rozliczaniu podatku VAT przez Gminę oraz wszystkie gminne
    jednostki organizacyjne. W związku z wprowadzeniem skonsolidowanego modelu
    rozliczeń VAT, czynności dokonywane pomiędzy poszczególnymi jednostkami Gminy są
    traktowane jako czynności w ramach jednego podatnika i nie podlegają opodatkowaniu
    VAT.
    W związku z powyższym, od 1 stycznia 2017 r., zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym
    przez organy podatkowe, Gmina - w celu odliczania podatku VAT naliczonego od
    działalności wodociągowej i kanalizacyjnej, w sytuacji, gdy infrastruktura wodociągowa i
    kanalizacyjna jest wykorzystywana na potrzeby dostawy wody / odbioru nieczystości od
    jednostek organizacyjnych Gminy - powinna stosować „sposób określenia proporcji”, tzw.

    prewspółczynnik VAT, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o
    VAT).
    W konsekwencji, w odniesieniu do wykorzystania gminnej infrastruktury wodociągowej i
    kanalizacyjnej od 1 stycznia 2017 r. mogą wystąpić dwie sytuacje:
        infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna jest / będzie wykorzystywana wyłącznie
        na potrzeby dostawy wody oraz odbioru nieczystości od mieszkańców Gminy oraz
        firm zlokalizowanych na terenie Gminy, tj. wyłącznie na potrzeby działalności
        opodatkowanej VAT;
    albo
        infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna jest / będzie wykorzystywana zarówno
        na potrzeby dostawy wody i odbioru nieczystości od mieszkańców Gminy oraz firm
        zlokalizowanych na terenie Gminy, jak i na potrzeby dostawy wody i odbioru
        nieczystości od jednostek organizacyjnych Gminy (rozliczających podatek VAT
        razem z Gminą, w związku z wprowadzeniem centralizacji rozliczeń VAT), tj. na
        potrzeby prowadzonej przez Gminę działalności opodatkowanej VAT i jej
        działalności wewnętrznej (przy czym, działalność wewnętrzna Gminy ma / będzie
        miała charakter marginalny, w porównaniu do prowadzonej działalności
        opodatkowanej VAT w tym zakresie).
    Niniejszy wniosek dotyczy drugiej z wymienionych sytuacji, tj. przypadku, w którym
    infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjnej jest / będzie wykorzystywana zarówno na
    potrzeby dostawy wody i odbioru nieczystości od mieszkańców Gminy oraz firm
    zlokalizowanych na terenie Gminy, jak i na potrzeby dostawy wody i odbioru nieczystości
    od jednostek organizacyjnych Gminy (rozliczających podatek VAT razem z Gminą, w
    związku z wprowadzeniem centralizacji rozliczeń VAT), tj. na potrzeby prowadzonej przez
    Gminę działalności opodatkowanej VAT i jej działalności wewnętrznej (przy czym,
    działalność wewnętrzna Gminy ma / będzie miała charakter marginalny, w porównaniu do
    prowadzonej działalności opodatkowanej VAT w tym zakresie).
    6.
    Prewspółczynnik VAT dla Urzędu Miasta i Gminy może zostać skalkulowany w oparciu o
    przepisy Rozporządzenia.
    Tym niemniej, skalkulowany w ten sposób prewspółczynnik VAT nie odzwierciedla
    specyfiki wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności wodociągowej i kanalizacyjnej
    (która w przeważającym zakresie dotyczy czynności opodatkowanych podatkiem VAT). W
    związku z tym, Gmina rozważa przyjęcie odrębnej metodologii kalkulacji prewspółczynnika
    VAT dla tej działalności, w oparciu o rzeczywiste dane dotyczące zużycia wody / ilości
    odprowadzanych ścieków przez poszczególne kategorie odbiorców.
    I tak, rozważany przez Gminę sposób kalkulacji prewspółczynnika VAT dla działalności
    wodociągowej przedstawia się następująco:
    P(w) = D(zew) / D(cal)
    gdzie:
    P(w) - prewspółczynnik VAT dla działalności wodociągowej;

    D(zew) - dane dotyczące rzeczywistego zużycia wody przez odbiorców zewnętrznych, tj.
    mieszkańców Gminy i firm zlokalizowanych na terenie Gminy (usługi dostarczania wody
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT);
    D(cal) - dane dotyczące rzeczywistego zużycia wody przez wszystkich odbiorców tj.:
    (i) odbiorcy zewnętrzni,
    (ii) wszystkie jednostki organizacyjne Gminy oraz
    (iii) rzeczywiste zużycie wody na inne cele stanowiące zadania własne Gminy.
    Z kolei rozważany przez Gminę sposób kalkulacji prewspółczynnika VAT dla działalności
    kanalizacyjnej przedstawia się następująco:
    P(k) = D(zew) / D(cal)
    gdzie:
    P(k) - prewspółczynnik VAT dla działalności kanalizacyjnej;
    D(zew) - dane dotyczące rzeczywistej ilości odebranych ścieków od odbiorców
    zewnętrznych, tj. mieszkańców Gminy i firm zlokalizowanych na terenie Gminy (usługi
    odprowadzania nieczystości podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT);
    D(cal) - dane dotyczące rzeczywistej ilości odebranych ścieków od wszystkich odbiorców
    tj.:
    (i) odbiorcy zewnętrzni,
    (ii) wszystkie jednostki organizacyjne Gminy oraz
    (iii)rzeczywista ilość odebranych ścieków w związku z innymi celami stanowiącymi
      zadania własne Gminy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prewspółczynniki VAT skalkulowane na podstawie wskazanych
    wzorów będą w sposób najbardziej obiektywny odzwierciedlały specyfikę wykonywanej
    przez Gminę działalności wodociągowej i kanalizacyjnej, w związku z czym Gmina jest
    uprawniona do stosowania wskazanych metodologii kalkulacji prewspółczynników VAT
    przy dokonywaniu odliczeń podatku VAT naliczonego od wydatków bieżących dotyczących
    działalności wodociągowej i kanalizacyjnej oraz inwestycji związanych z infrastrukturą
    wodociągową i kanalizacyjną (w sytuacji, gdy wytworzona infrastruktura będzie
    wykorzystywana zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jak
    i do czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wydatki, o których mowa we Wniosku, są / będą bezpośrednio i wyłącznie związane z
    infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną.
    Wnioskodawca jest w stanie przypisać wydatki bieżące i inwestycyjne, o których mowa we
    Wniosku odrębnie do infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej.
    Wnioskodawca nie może / nie będzie mógł przyporządkować wydatków na realizację
    inwestycji oraz wydatków bieżących objętych zakresem Wniosku do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) (do czynności
    opodatkowanych) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności
    niepodlegających opodatkowaniu).
    Wydatki na realizację inwestycji oraz wydatki bieżące związane z infrastrukturą
    wodociągową oraz infrastrukturą kanalizacyjną objęte zakresem Wniosku są / będą
    wykorzystywane przez Gminę zarówno do:
    (i) działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmującej
      dostawę wody na rzecz mieszkańców Gminy i firm zlokalizowanych na terenie Gminy

      oraz odbiór ścieków od mieszkańców Gminy i firm zlokalizowanych na terenie Gminy
      oraz
    (ii) celów innych niż działalność gospodarcza, tj. dla celów dostawy wody i odbioru
      ścieków w ramach samej Gminy (tj. dla celów Urzędu Gminy i jednostek
      organizacyjnych Gminy, stanowiących dla celów podatku VAT jednego podatnika
      razem z Gminą oraz dostawy wody do innych celów wykorzystywanych do zadań
      własnych Gminy).
    Wnioskodawca, dokonuje pomiaru ilości dostarczonej wody / odebranych ścieków do / od
    odbiorców zewnętrznych oraz wewnętrznych na podstawie pomiaru ilości dostarczanej
    wody / odebranych ścieków do / od podmiotów zewnętrznych (mieszkańców, firm) oraz
    do / od podmiotów wewnętrznych (jednostek organizacyjnych), za pomocą wodomierzy.
    Jednocześnie, w przypadku części odbiorców, z terenu Gminy gdzie wodomierze nie
    zostały zamontowane, ilość dostarczanej wody oraz odprowadzanych ścieków ustalana
    jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody wynikających z Rozporządzenia
    Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm
    zużycia wody (Dz.U. z 2002 r., nr 8, poz. 70).
    Dodatkowo, woda zużywana na cele przeciwpożarowe jest rejestrowana przez Straż
    Pożarną.
    Aparatura pomiarowa stosowana do pomiarów dostarczonej wody / odebranych ścieków
    posiada stosowne atesty i jest dopuszczona do użytkowania.
    Nie wszyscy odbiorcy korzystają zarówno z usług dostaw wody, jak i odbioru ścieków.
    Część odbiorców korzysta wyłącznie z usług dostawy wody świadczonych przez Gminę,
    ponieważ część nieruchomości na terenie Gminy nie jest podłączona do sieci
    kanalizacyjnej Gminy (posiada zbiorniki bezodpływowe na ścieki).
    Każda dostawa wody / każdy odbiór ścieków jest mierzona oraz wliczona do kalkulacji
    wskaźnika indywidualnego według wzoru przyjętego przez Wnioskodawcę we Wniosku.
    Jak zostało wskazane powyżej, Gmina, dokonuje pomiaru ilości dostarczonej wody /
    odebranych ścieków do / od odbiorców zewnętrznych oraz wewnętrznych na podstawie
    pomiaru ilości dostarczanej wody / odebranych ścieków do / od podmiotów zewnętrznych
    (mieszkańców, firm) oraz do / od podmiotów wewnętrznych (jednostek organizacyjnych),
    za pomocą wodomierzy.
    Jednocześnie, w przypadku części odbiorców, z terenu Gminy, gdzie wodomierze nie
    zostały zamontowane, ilość dostarczanej wody oraz odprowadzanych ścieków ustalana
    jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody wynikających z Rozporządzenia
    Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm
    zużycia wody (Dz.U. z 2002 r., nr 8, poz. 70).
    Dodatkowo, woda zużywana na cele przeciwpożarowe jest rejestrowana przez Straż
    Pożarną. Zużycie wody do celów przeciwpożarowych jest / będzie uwzględniane w
    przedstawionym we wniosku sposobie określania proporcji. Zużycie to powiększa
    mianownik przyjętego przez Gminę wzoru, tj. mieści się w kategorii: dane dotyczące
    rzeczywistej ilości zużycia metrów sześciennych wody przez wszystkich odbiorców (tj.
    podmioty trzecie, wszystkie jednostki organizacyjne Gminy oraz zużycie wody na inne cele
    stanowiące zadania własne Gminy).
    Natomiast, zużycie wody do celów technologicznych jest uwzględniane w opisanym przez
    Wnioskodawcę sposobie określenia proporcji w taki sposób, że nie zwiększa ani licznika,
    ani mianownika, gdyż woda zużyta na cele technologiczne służy zarówno działalności
    opodatkowanej VAT oraz działalności nieopodatkowanej VAT dokładnie w takim stopniu,
    jaki odpowiada udziałowi wody zużytej na cele opodatkowane VAT w sumie zużycia wody

    zarówno na cele opodatkowane VAT jak i nieopodatkowane VAT. Powyższe wynika z faktu,
    iż jest to zużycie techniczne, które jest niezbędne dla czynności realizowanych ogółem
    przez Gminę z wykorzystaniem Infrastruktury.
    Prawidłowość takiego podejścia znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji DKIS z 12
    grudnia 2022 r. (nr 0111-KDIB3-2.4012.645.2022.2.MN) oraz z 4 maja 2023 r. (nr 0112-
    KDIL3.4012.125.2023.2.MC).
    Każda dostawa wody i każdy odbiór ścieków są wliczone do kalkulacji indywidualnego
    prewspółczynnika według wzoru przyjętego przez Wnioskodawcę we Wniosku.
    Prewspółczynnik Urzędu Gminy skalkulowany zgodnie z treścią Rozporządzenia i
    obliczony na podstawie danych dotyczących 2024 r. wynosi 9 %.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sposób obliczenia proporcji wskazany we Wniosku jest / będzie
    najbardziej reprezentatywny - najbardziej odpowiada / będzie odpowiadał specyfice
    wykonywanej przez Wnioskodawcę, działalności oraz dokonywanych nabyć, ponieważ
    opiera się na faktycznych danych dotyczących dostaw wody do poszczególnych kategorii
    podmiotów oraz odbioru ścieków od poszczególnych kategorii podmiotów.
    Za powyższym przemawia fakt, iż wskazana metoda pozwala na wyeliminowanie z
    kalkulacji prewspółczynnika VAT czynników niezwiązanych z wykorzystaniem
    infrastruktury wodociągowej lub kanalizacyjnej. Pozwala na możliwie najdokładniejsze
    ustalenie faktycznego zakresu wykorzystania infrastruktury wodociągowej oraz
    infrastruktury kanalizacyjnej do działalności gospodarczej, a więc pozostaje w zgodzie z
    zasadą neutralności podatku VAT.
    W związku z regulacją art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do jego
      części proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
      gospodarczej czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, gdy przypisanie tych
      wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Infrastruktura wodociągowa jest wykorzystywana przez Gminę, wyłącznie do dostarczenia
    wody (tzn. nie jest wykorzystywana w żadnym innym celu). Z kolei, infrastruktura
    kanalizacyjna jest wykorzystywana przez Gminę, wyłącznie do odbioru ścieków (tzn. nie
    jest wykorzystywana w żadnym innym celu).
    Konstrukcja wyliczenia prewspółczynnika VAT przyjęta w Rozporządzeniu z uwagi na zbyt
    ogólny charakter nie uwzględnia takich czynników jak:
    (i) różnorodność i wielość czynności, które mogą być realizowane przez daną jednostkę
      organizacyjną,
    (ii) związek tych poszczególnych czynności ze sprzedażą podlegającą opodatkowaniu oraz
    (iii)związek i możliwość przypisania do tych czynności poszczególnych wydatków.
    Metoda ta kalkulowana jest na podstawie udziału obrotu z działalności gospodarczej
    Urzędu Gminy w całości dochodów wykonanych Urzędu Gminy. W związku z powyższym,
    wskazana metoda uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Urząd Gminy ze
    wszystkich segmentów działalności tej jednostki, podczas gdy rodzajowo część z nich
    może nie mieć żadnego związku z infrastrukturą wodociągową, bądź infrastrukturą
    kanalizacyjną. Zatem, część uwzględnianych dochodów we wskazanej metodzie nie jest
    generowana poprzez wykorzystanie tej infrastruktury, ale w drodze zupełnie innych
    czynności.

    Dlatego też, zastosowanie prewspółczynnika VAT wynikającego z Rozporządzenia w
    odniesieniu do ponoszonych przez Gminę, za pośrednictwem Urzędu Gminy, wydatków
    (inwestycyjnych i bieżących) związanych z infrastrukturą wodociągową oraz z
    infrastrukturą kanalizacyjną doprowadza do zaburzenia zakresu prawa do odliczenia, gdyż
    nie zapewnia / nie będzie zapewniało dokonania odliczenia kwoty podatku VAT
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane. Spowodowane jest to faktem, iż wskazana
    metoda uwzględnia szerszy zakres działalności Gminy, w tym również inne aspekty, które
    nie mają wpływu na jej działalność wodociągową i kanalizacyjną.
    Jak już zostało wskazane, metodą najdokładniej odzwierciedlającą zakres wykorzystania
    wskazanej infrastruktury na cele działalności gospodarczej (podlegającej opodatkowaniu
    VAT) oraz na cele inne (tj. wewnętrzne wykorzystanie dla celów statutowych Gminy) jest
    metoda zaproponowana przez Gminę we Wniosku, tj. metoda opierająca się na obliczeniu
    rzeczywistej proporcji wykorzystania ww. infrastruktury dla celów czynności dających
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Wskazana infrastruktura wykorzystywana
    jest / będzie przez Gminę, wyłącznie w celu dostarczania wody i odbioru ścieków. Zatem,
    najdokładniejsze i najbardziej wiarygodne określenie zakresu wykorzystania tej
    infrastruktury do różnych czynności może być dokonane za pomocą rzeczywistego
    pomiaru ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków w ramach każdego z rodzajów
    prowadzonej działalności. Jest to dokładniejsza metoda wskazania stopnia wykorzystania
    infrastruktury wodociągowej i infrastruktury kanalizacyjnej, niż metoda opierająca się na
    dochodach Urzędu Gminy, która zawiera dane niemające związku (lub mające daleki
    związek) z infrastrukturą wodociągową oraz infrastrukturą kanalizacyjną.
    Na marginesie należy tylko wspomnieć, iż konsekwencją przyjęcia, że sposób określenia
    proporcji wynikający z Rozporządzenia jest najbardziej reprezentatywny w stosunku do
    działalności polegającej na dostarczaniu wody i odbiorze ścieków, byłoby zróżnicowanie
    prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego jednostki samorządu terytorialnego w
    odniesieniu do tych samych wydatków, wykorzystywanych w takim samym zakresie do tej
    samej działalności gospodarczej i innej działalności, w zależności od wyboru formy
    organizacyjnej prowadzenia działalności gospodarczej, tj. czy byłaby ona realizowana w
    ramach komórki organizacyjnej (referatu) urzędu obsługującego Gminę, czy też poprzez
    wyodrębniony zakład budżetowy (lub jednostkę budżetową). Dla każdej z tych jednostek
    organizacyjnych Rozporządzenie przewiduje bowiem odmienny sposób kalkulacji
    prewspółczynnika. Takie różnicowanie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w
    zależności od wyboru formy prowadzenia działalności wodociągowej i kanalizacyjnej
    byłoby nieuprawnione.
    Zaproponowana we Wniosku metoda oparta jest na mierzalnych, konkretnych i dających
    się ustalić kryteriach. W związku z tym, jest najbardziej reprezentatywna i najbardziej
    odpowiada specyfice działalności Gminy związanej z dostarczaniem wody i
    odprowadzaniem ścieków.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wskazany we Wniosku sposób obliczenia proporcji zapewnia
    / będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku
    VAT naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku VAT naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane VAT.
    Ponadto sposób obliczenia proporcji przedstawiony we Wniosku obiektywnie
    odzwierciedla / będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na
    działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Wynika to
    z faktu, iż wskazany we Wniosku sposób obliczenia proporcji oparty jest na rzeczywistych
    oraz mierzalnych kryteriach.

    Sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu obliczany jest jako udział obrotu
    z działalności gospodarczej Urzędu Gminy w dochodach wykonanych, z których część nie
    ma żadnego związku z wykorzystaniem infrastruktury wodociągowej i infrastruktury
    kanalizacyjnej.
    Oznacza to, że proporcja ta uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Urząd
    Gminy ze wszystkich segmentów jego działalności, podczas gdy rodzajowo część z nich
    może nie mieć żadnego związku z infrastrukturą wodociągową i infrastrukturą
    kanalizacyjną.
    Innymi słowy, dochody wykonane - poza dochodami z tytułu usług dostawy wody /
    odbioru ścieków - nie są generowane poprzez wykorzystanie infrastruktury wodociągowej
    i infrastruktury kanalizacyjnej, ale w drodze zupełnie innych czynności.
    Tym samym, biorąc pod uwagę, że szereg pozycji dochodowych ujętych w mianowniku
    proporcji wynikający z Rozporządzenia nie ma związku z wykorzystaniem infrastruktury
    wodociągowej i infrastruktury kanalizacyjnej, należy wskazać, iż metodologia kalkulacji
    proporcji z Rozporządzenia jest mniej reprezentatywna dla wskazanych we Wniosku
    wydatków niż metodologia zaproponowana przez Gminę we Wniosku.
    Zastosowanie proporcji z Rozporządzenia może być uzasadnione w stosunku do
    wydatków ogólnych, takich jak oświetlenie, ogrzewanie, zakup środków czystości, które
    zwykle służą całokształtowi działalności Urzędu Gminy (wszystkim realizowanym przez
    Urząd Gminy czynnościom). Wydatków takich nie da się przyporządkować do wybranych
    czynności realizowanych przez Urząd Gminy i w konsekwencji oparcie zakresu prawa do
    odliczenia podatku VAT na udziale obrotu z działalności gospodarczej w ogólnych
    dochodach jest uzasadnione.
    Zupełnie inaczej jednak wygląda sytuacja w przypadku wydatków związanych z
    infrastrukturą wodociągową i infrastrukturą kanalizacyjną, gdzie możliwe jest precyzyjne
    obliczenie stopnia wykorzystania infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT i do
    czynności pozostałych.
    Proporcja z Rozporządzenia takich możliwości nie daje, gdyż opiera się na ogólnych
    danych, tj. takich, które nie uwzględniają specyfiki działalności wodociągowej i
    kanalizacyjnej prowadzonej przez Gminę.
    Pytania
    1) Czy Gmina jest uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego od wydatków
      bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową
      (wykorzystywaną przez Gminę zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem VAT, jak i w pewnym - niewielkim - zakresie do czynności niepodlegających
      opodatkowaniu tym podatkiem) przy zastosowaniu prewspółczynnika VAT
      skalkulowanego w oparciu o rzeczywiste dane dotyczące zużycia wody przez
      poszczególne kategorie odbiorców?
    2) Czy Gmina jest uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego od wydatków
      bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną
      (wykorzystywaną przez Gminę zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem VAT, jak i w pewnym - niewielkim - zakresie do czynności niepodlegających
      opodatkowaniu tym podatkiem) przy zastosowaniu prewspółczynnika VAT
      skalkulowanego w oparciu o rzeczywiste dane dotyczące ilości odprowadzonych
      ścieków od poszczególnych kategorii odbiorców?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Gmina jest uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego od wydatków
      bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową
      (wykorzystywaną przez Gminę zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem VAT, jak i w pewnym - niewielkim - zakresie do czynności niepodlegających

      opodatkowaniu tym podatkiem) przy zastosowaniu prewspółczynnika VAT
      skalkulowanego w oparciu o rzeczywiste dane dotyczące zużycia wody przez
      poszczególne kategorie odbiorców.
    2) Gmina jest uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego od wydatków
      bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną
      (wykorzystywaną przez Gminę zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem VAT, jak i w pewnym - niewielkim - zakresie do czynności niepodlegających
      opodatkowaniu tym podatkiem) przy zastosowaniu prewspółczynnika VAT
      skalkulowanego w oparciu o rzeczywiste dane dotyczące ilości odprowadzonych
      ścieków od poszczególnych kategorii odbiorców.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 tej ustawy.
    W myśl przywołanej regulacji, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku VAT oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    W rozpatrywanej sprawie wykonywane przez Gminę odpłatne usługi dostarczania wody
    oraz odbioru nieczystości będą niewątpliwie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    odniesieniu do tych czynności Gmina nie będzie działała jako organ władzy publicznej i w
    konsekwencji nie będzie mogła skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT. W analizowanym przypadku Gmina wystąpi w roli podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, a wskazane
    czynności będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Dodatkowo, prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje, jeżeli nie wystąpią przesłanki
    negatywne wymienione w art. 88 ustawy o VAT. Przy czym - w opinii Gminy - z art. 88
    ustawy o VAT nie wynika ograniczenie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z
    uwagi na sposób finansowania dokonywanych przez podatnika zakupów. Zatem
    przywołane przepisy dotyczące prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego nie
    uzależniają tego prawa od tego, kto finansuje wydatki, odliczenie podatku VAT
    naliczonego przysługuje więc niezależnie od tego z jakich źródeł pochodzą środki
    finansowe. Innymi słowy, zdaniem Wnioskodawcy, fakt, iż część Inwestycji była / jest
    współfinansowane ze środków otrzymanych:

    (i) z budżetu państwa w ramach uzupełnienia subwencji ogólnej,
    (ii) w ramach Rządowego Funduszu Polski Ład - Program Inwestycji Strategicznych,
    (iii) w ramach Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych lub
    (iv) w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich
    nie stanowi przesłanki negatywnej wynikającej z art. 88 ustawy o VAT.
    Podsumowując, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z tytułu wydatków bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą
    wodociągową, gdyż infrastruktura ta będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, polegających na dostarczaniu wody.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, oraz
    celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy o VAT - w przypadku, o którym mowa w tym
    przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej
    podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2 tej
    regulacji, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej
    „sposobem określenia proporcji”.
    A zatem, zgodnie z przepisem art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, jeżeli podatnik:
    1. dokonuje nabycia towarów lub usług, które są wykorzystywane w celu prowadzonej
      działalności gospodarczej, jak również do celów innych niż działalność gospodarcza (w
      celu wykonywania czynności pozostających poza zakresem opodatkowania VAT) oraz
    2. przypisanie nabytych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika
      nie jest możliwe
    - w celu odliczenia podatku VAT naliczonego od dokonanych zakupów podatnik powinien
    zastosować prewspółczynnik VAT.
    Z uwagi na fakt, że od momentu wprowadzenia przez Gminę obligatoryjnego
    scentralizowanego modelu rozliczeń VAT czynności dokonywane pomiędzy
    poszczególnymi jednostkami Gminy są traktowane jako czynności w ramach jednego
    podatnika i nie podlegają opodatkowaniu VAT, organy podatkowe uważają, że Gmina - w
    celu odliczania podatku VAT naliczonego od działalności wodociągowej w sytuacji, gdy
    infrastruktura wodociągowa jest wykorzystywana przez Gminę na potrzeby dostawy wody
    na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy - powinna stosować prewspółczynnik VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, sposób określenia proporcji (prewspółczynnika
    VAT) powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
    jeżeli:
    1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, oraz

      celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy o VAT - w przypadku, o którym mowa w
      tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej
      nie jest możliwe.
    W związku z powyższym, właściwie skalkulowany prewspółczynnik VAT powinien
    zagwarantować podatnikowi odliczenie podatku VAT naliczonego proporcjonalnie do
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz adekwatnie odzwierciedlić
    wysokość wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele
    inne niż działalność gospodarcza.
    W myśl art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, przy wyborze sposobu określenia proporcji można
    wykorzystać w szczególności następujące dane:
    1. średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2. średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    3. roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    4. średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Wartym podkreślenia jest fakt, że przewidziane przez Ustawodawcę możliwe do
    wykorzystania sposoby kalkulacji prewspółczynnika VAT nie są katalogiem zamkniętym.
    Ustawodawca wskazuje wyłącznie na przykładowe metodologie kalkulacji
    prewspółczynnika VAT, pozostawiając podatnikowi wybór najbardziej odpowiedniej w
    danych okolicznościach metodologii. To podatnik bowiem, znając najlepiej specyfikę
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, posiada odpowiednią wiedzę i dane
    niezbędne do obliczenia prewspółczynnika VAT, który spełnia wymagania określone w art.
    86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT, tj. najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie polskich sądów
    administracyjnych. W szczególności, w wyroku z 26 czerwca 2018 r. (sygn. I FSK 219/18)
    Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że:
    „Całokształt przepisów ustawy o VAT poświęconych określaniu proporcji odliczenia w
    przypadku wykonywania działalności o charakterze mieszanym wskazuje, że
    ustawodawca - mając na względzie różnorodność czynności dokonywanych przez
    podatnika - nie narzuca w tym względzie jakichkolwiek rozwiązań czy schematów,
    których stosowanie miałoby być obligatoryjne. Nawet tam, gdzie ustawodawca
    dopuszcza możliwość ustalenia konkretnego wzoru w drodze rozporządzenia,
    podatnikowi pozostawiono swobodę i możliwość rozliczenia podatku według proporcji
    bardziej reprezentatywnej dla prowadzonej przez niego działalności i dokonywanych
    nabyć. Innymi słowy, wybór metody kalkulacji został pozostawiony podatnikowi (...)
    Cechy konstrukcyjne systemu VAT uzasadniają więc wykładnię ww. przepisów
    dopuszczającą możliwość określenia proporcji odliczenia w odniesieniu do konkretnego
    rodzaju działalności wykonywanej przez Gminę. Podejście takie uwzględnia złożoną
    strukturę działań realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego i
    urzeczywistnia uprawnienie podatnika do wyboru metody najbardziej
    reprezentatywnej, pozwalając na poszukiwanie klucza odpowiadającego specyfice
    realizowanej działalności i dokonywanych nabyć, a w rezultacie na odliczenie podatku w

    proporcji możliwie najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów z działalnością
    opodatkowaną”.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, zaprezentowana w opisie stanu
    faktycznego / zdarzenia przyszłego metodologia kalkulacji prewspółczynnika VAT jest
    metodologią najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Gminę działalności
    wodociągowej oraz dokonywanych przez Gminę nabyć towarów i usług związanych z tą
    działalnością. Metodologia ta jest najbardziej miarodajna, gdyż opiera się na faktycznych
    danych dotyczących zużycia wody przez poszczególne kategorie podmiotów (podmioty
    trzecie / jednostki organizacyjne Gminy, a także zużycie wody na inne cele stanowiące
    zadania własne Gminy), a więc gwarantuje:
    1. dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane oraz
    2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą (świadczenie usług wodociągowych na rzecz podmiotów trzecich) oraz na
      cele inne niż działalność gospodarcza (świadczenie usług wodociągowych na rzecz
      jednostek organizacyjnych Gminy a także zużycie wody na inne cele wykorzystywane
      do zadań własnych Gminy, np. cele technologiczne i przeciwpożarowe).
    W związku z powyższym, Gmina stoi na stanowisku, że wskazana metodologia jest
    najwłaściwsza do dokonywania odliczeń podatku VAT naliczonego od wydatków bieżących
    związanych z infrastrukturą wodociągową oraz od realizowanych przez Gminę Inwestycji
    w infrastrukturę wodociągową (wykorzystywaną zarówno do czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i czynności niepodlegających opodatkowaniu tym
    podatkiem).
    Wskazane stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniach Naczelnego Sądu
    Administracyjnego - przykładowo:
        w wyroku z 24 stycznia 2023 r. (sygn. I FSK 1732/19), w którym NSA stwierdził, że:
    „podziela również stanowisko zaprezentowane przez Sąd pierwszej instancji, że Gmina
    wykazała, że zaproponowana przez nią metoda najpełniej realizuje wymogi
    przewidziane w art. 86 ust. 2a- 2h ustawy o VAT, gdyż najbardziej odpowiada ona
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego
    nabyć, a jednocześnie zapewnia dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
    gospodarczą była reprezentatywna”;
        w wyroku z 17 maja 2022 r. (sygn. I FSK 104/19), w którym NSA stwierdził, że:
    „co do zasady - specyfice wykonywanej przez Gminę za pośrednictwem zakładu
    budżetowego wodno-kanalizacyjnego działalności i dokonywanych przez nią nabyć
    wydatków inwestycyjnych oraz bieżących najbardziej odpowiada wskaźnik metrażowy
    (metry sześcienne) w dostarczaniu wody i odbiorze ścieków, wyliczony według udziału
    liczby metrów sześciennych wody dostarczonej (ścieków odebranych) do (od)
    podmiotów zewnętrznych (dostawy opodatkowanej) w liczbie metrów sześciennych
    wody (ścieków) dostarczonej (odebranych) ogółem”;
        w wyroku z 5 lutego 2020 r. (sygn. I FSK 945/18), w którym NSA stwierdził, iż:

    „jak przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, o ile
    prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu z 17 grudnia 2015 r. odpowiada
    charakterowi określonych obszarów działalności gminy, to nie uwzględnia specyfiki
    działalności wodno-kanalizacyjnej. (...) w przypadku działalności wodno-kanalizacyjnej
    to właśnie proporcja „metrażowa” przedstawiona we wniosku o wydanie interpretacji,
    daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków
    faktycznie przypadających wyłącznie na działalność opodatkowaną. Gmina wykorzystuje
    bowiem infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną generalnie do czynności
    opodatkowanych. Jedynie w marginalnym zakresie infrastruktura ta jest
    wykorzystywana na potrzeby funkcjonowania samej Gminy i jej jednostek
    organizacyjnych. Zasadniczo Gmina ma natomiast na celu świadczenie usług
    dostarczania wody i odprowadzenia ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych”;
        w wyroku z 14 stycznia 2020 r. (sygn. I FSK 924/18), w których NSA stwierdził, iż:
    „nie ma przeszkód prawnych, aby w odniesieniu do wydatków na konkretną działalność
    gospodarczą prowadzoną przez daną gminę, jako podatnika podatku VAT, stosować
    odrębnie wyliczony współczynnik proporcji odliczeń, jeśli będzie on stanowił bardziej
    reprezentatywny w danym przypadku sposób określenia owej proporcji. (...)
    prewspółczynnik obliczony przez gminę opiera się na jednoznacznych i jasnych
    kryteriach (wielkość obrotu ustalona w oparciu o ilość zużytej wody i odprowadzonych
    ścieków) obrazujących specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej (typowo
    gospodarczej wykazującej niewielki związek z czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu VAT) i - co kluczowe z punktu widzenia wymogów ustawowych -
    pozwala na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze. (...)
    Trafne jest bowiem twierdzenie, że skoro część infrastruktury wodociągowej będzie
    wykorzystywane do ściśle określonej działalności, to przy obliczaniu sposobu określenia
    proporcji należy posłużyć się danymi odnoszącymi się ściśle do tego majątku, gdyż w
    żadnym razie nie można uznać, że dane odnoszące się ogólnie do całej działalności
    gminy będą obiektywnie odzwierciedlały część wydatków przypadającą na działalność
    gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza w odniesieniu do tego
    majątku”.
    Powyższe stanowisko zostało również zaprezentowane w wyrokach NSA z:
    (i) 7 czerwca 2023 r. (sygn. I FSK 1695/19);
    (ii) 3 marca 2023 r. (sygn. I FSK 63/20);
    (iii) 14 kwietnia 2022 r. (sygn. I FSK 73/19);
    (iv) 14 maja 2021 r. (sygn. I FSK 1259/20);
    (v)13 maja 2021 r. (sygn. I FSK 113/20);
    (vi) 11 maja 2021 r. (sygn. I FSK 360/19);
    (vii) 29 kwietnia 2021 r. (sygn. I FSK 269/20);
    (viii) 14 kwietnia 2021 r. (sygn. I FSK 769/19);
    (ix) 13 kwietnia 2021 r. (sygn. I FSK 216/20);
    (x)9 kwietnia 2021 r. (sygn. I FSK 1874/19);
    (xi) 16 lipca 2019 r. (sygn. I FSK 732/18);
    (xii) 2 lipca 2019 r. (sygn. I FSK 1082/18);
    (xiii) 10 maja 2019 r. (I FSK 1971/18);
    (xiv) 4 kwietnia 2019 r. (sygn. I FSK 2094/18);

    (xv) 15 marca 2019 r. (sygn. I FSK 701/18).
    Należy również podkreślić, iż Naczelny Sąd Administracyjny w powyższych orzeczeniach
    podzielił tezę zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca
    2018 r. (sygn. I FSK 219/18), przywołanym we wcześniejszej części niniejszego wniosku.
    Dodatkowo, należy wskazać, iż wskazane stanowisko zostało potwierdzone również w
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej - przykładowo:
        w interpretacji indywidualnej z 7 czerwca 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-
        3.4012.231.2024.2.MK), w której organ uznał, że:
      „należy stwierdzić, że w związku z wykorzystaniem przez Państwa infrastruktury
      wodociągowej i kanalizacyjnej do działalności gospodarczej oraz działalności innej niż
      gospodarcza oraz ponoszeniem wydatków bieżących oraz inwestycyjnych co do
      których nie mają / nie będą mieli Państwo możliwości przyporządkowania wyłącznie
      do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, przysługuje / będzie
      przysługiwało Państwu prawo do odliczenia części podatku naliczonego na podstawie
      art. 86 ust. 1 w zw. 86 ust. 2a ustawy. W takim przypadku prawidłowym jest / będzie
      zastosowanie odliczenia wyliczonego według przedstawionego „prewspółczynnika
      metrażowego”, skoro przedstawiona przez Państwa metoda stanowi bardziej
      reprezentatywny sposób określenia proporcji (najbardziej odpowiadający specyfice
      wykonywanej działalności), niż wskazany w rozporządzeniu”;
        w interpretacji indywidualnej z 16 lutego 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.509.2023.2.KŁ), w której organ uznał, że:
      „podsumowując, będą Państwo uprawnieni do odliczenia części podatku naliczonego
      wynikającego z wydatków inwestycyjnych i bieżących związanych z Infrastrukturą
      wodociągową i kanalizacyjną w zakresie, w jakim przedmiotowa Infrastruktura będzie
      wykorzystywana do działalności gospodarczej, z zastosowaniem klucza odliczenia
      wyliczonego według ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w
      ramach transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu VAT, w sumie ilości
      wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach ogółu wszystkich
      transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu
      VAT jak i potrzeb własnych niepodlegających VAT)”;
        w interpretacji indywidualnej z 28 grudnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.544.2023.1.RMA), w której organ uznał, że:
      „podsumowując, mają Państwo prawo do odliczenia podatku naliczonego od
      wydatków ponoszonych na Inwestycję w częściach 1-4 za pomocą sposobu określenia
      proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a w związku z art. 86 ust. 2h ustawy
      (prewspółczynnika), opartego na kryterium ilościowym, tj. udziale rocznej ilości
      odebranych ścieków oraz wody dostarczonej na rzecz zewnętrznych odbiorców
      (dokumentowanej fakturami VAT) w całkowitej rocznej ilości odebranych ścieków oraz
      wody dostarczonej na rzecz wszystkich podmiotów (zarówno zewnętrznych, jak i na
      rzecz własnych jednostek, budynków i budowli) oraz wody zużytej na cele
      przeciwpożarowe”;
        w interpretacji indywidualnej z 13 września 2023 r. (sygn. 0112-KDIL3.
        4012.414.2023.1.MC), w której organ uznał, że:

      „podsumowując, mają/będą mieli Państwo prawo do odliczenia podatku VAT od
      wydatków bieżących na utrzymanie Infrastruktury (w tym np. zakup paliwa, zakup
      narzędzi, części zamiennych i wyposażenia, materiałów do uzdatniania wody, zakup
      wodomierzy, energii elektrycznej, usług remontowych, badania jakości wody, hurtowy
      zakup wody) oraz inwestycyjnych, w tym w szczególności na inwestycję pn.: „(...)” za
      pomocą sposobu określenia proporcji, opartego na kryterium ilościowym, tj. udziale
      rocznej ilości dostarczonej wody oraz odebranych ścieków na rzecz zewnętrznych
      odbiorców w całkowitej rocznej ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków na
      rzecz wszystkich podmiotów (zarówno zewnętrznych, jak i na rzecz własnych
      jednostek, budynków i budowli) oraz wody zużytej na cele przeciwpożarowe”;
        w interpretacji indywidualnej z 12 września 2023 r. (sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.346.2023.2.KK), w której organ uznał, że:
      „w świetle przedstawionych okoliczności, skoro prewspółczynnik metrażowy będzie
      zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz będzie obiektywnie odzwierciedlał część wydatków
      przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, to należy zgodzić się z
      Państwa stanowiskiem i potwierdzić, że będzie Państwu przysługiwać prawo do
      odliczenia podatku naliczonego od wydatków opisanych w punktach a, b, c oraz e
      ponoszonych na inwestycję za pomocą sposobu określenia proporcji, o którym mowa
      w art. 86 ust. 2a w związku z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT opartego na kryterium
      ilościowym, tj. udziale rocznej ilości dostarczonej wody oraz odebranych ścieków na
      rzecz zewnętrznych odbiorców w całkowitej rocznej ilości dostarczonej wody i
      odebranych ścieków na rzecz wszystkich podmiotów’.
    Powyższe stanowisko zostało również zaprezentowane w interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z:
    (i) 20 września 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.577.2024.1.MC);
    (ii) 19 września 2024 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.479.2024.2.MBN);
    (iii) 13 września 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.534.2024.2.MJ);
    (iv) 1 sierpnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-1.4012.256.2024.2.KSA);
    (v)24 czerwca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.203.2024.2.SKJ);
    (vi) 21 lutego 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.796.2023.2.OS);
    (vii) 20 lutego 2024 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.756.2023.2.EW);
    (viii) 14 lutego 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.695.2023.2.ALN),
    (ix) 9 lutego 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.695.2023.2.WH);
    (x)31 stycznia 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.655.2023.2.SR);
    (xi) 30 stycznia 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.656.2023.2.AR);
    (xii) 22 stycznia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.798.2023.1.AKA);
    (xiii) 5 stycznia 2024 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.690.2023.2.NW);
    (xiv) 20 grudnia 2023 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.646.2023.2.MWJ);
    (xv) 19 grudnia 2023 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.731.2023.1.JS).

    Gmina pragnie również zauważyć, iż zastosowanie w analizowanej sprawie innych
    metodologii kalkulacji prewspółczynnika VAT (a w szczególności metodologii wskazanej w
    Rozporządzeniu) byłoby niemiarodajne i sprzeczne z zasadą neutralności podatku VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Wypełnieniem wskazanej
    delegacji są przepisy Rozporządzenia, które określają metodologię kalkulacji
    prewspółczynnika VAT m.in. dla jednostek organizacyjnych jednostek samorządu
    terytorialnego.
    Metodologie wskazane w Rozporządzeniu są pewnym uproszczeniem, które mogą mieć
    zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik nie dysponuje bardziej obiektywnym sposobem
    kalkulacji prewspółczynnika VAT. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, w
    przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
    wydane na podstawie ust. 22 tej regulacji, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
    wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego
    nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Celem Ustawodawcy było zatem pozostawienie podatnikowi możliwości doboru sposobu
    kalkulacji prewspółczynnika VAT najlepiej odzwierciedlającego specyfikę prowadzonej
    przez niego aktywności, to jest wydzielenie wydatków przypadających na działalność
    gospodarczą i czynności pozostające poza jej zakresem oraz zapewnienie możliwości
    odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego proporcjonalnie przypadającej na czynności
    opodatkowane.
    W odniesieniu do analizowanego stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego należy
    zauważyć, że przeważającą część działalności wodociągowej prowadzonej przez Gminę
    stanowi dostarczanie wody do podmiotów trzecich, niezwiązanych z Gminą (tj.
    mieszkańców Gminy oraz innych podmiotów zlokalizowanych na jej terenie). Marginalna
    część tej działalności obejmuje natomiast zaopatrywanie w wodę jednostek
    organizacyjnych Gminy. Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony sposób kalkulacji
    prewspółczynnika VAT najbardziej precyzyjnie określa rzeczywiste wykorzystanie
    infrastruktury wodociągowej do poszczególnych rodzajów działalności.
    W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, zaproponowany przez Ministra Finansów sposób
    określenia proporcji właściwy dla urzędu gminy nie odzwierciedla obiektywnie specyfiki
    działalności wodociągowej Gminy, w związku z czym nie powinien być stosowany.
    Reasumując, Gmina jest uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego od wydatków
    bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową (wykorzystywaną
    przez Gminę zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i w
    pewnym - niewielkim - zakresie do czynności niepodlegających opodatkowaniu tym
    podatkiem) przy zastosowaniu prewspółczynnika VAT skalkulowanego w oparciu o
    rzeczywiste dane dotyczące zużycia wody przez poszczególne kategorie odbiorców.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina jest uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego
    od wydatków bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną
    (wykorzystywaną przez Gminę zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jak i w pewnym - niewielkim - zakresie do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem) przy zastosowaniu prewspółczynnika VAT
    skalkulowanego w oparciu o rzeczywiste dane dotyczące ilości odprowadzonych ścieków
    od poszczególnych kategorii odbiorców.
    Jednocześnie, w zakresie szczegółowego uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy
    zastosowanie znajdą przepisy, argumentacja oraz stanowisko sądów administracyjnych i

    organów podatkowych przywołane w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania
    nr 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
        podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności - czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania
      czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
      odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że gmina działa w charakterze podatnika
    podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności
    spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość
    odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych - czyli gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część

    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju
    sprzedaży, z którym są związane.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy - pozbawiają one
        podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.
    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część
    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o

      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do
    których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu
    terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie
    publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
    a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
    b) jednostkę budżetową,
    c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:

      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
    a) dokonywanych przez podatników:
          odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          eksportu towarów,
          wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
      podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
      charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu
      terytorialnego,

    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
      ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
      jednostki samorządu terytorialnego,
    e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
      odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
    1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
      zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
      organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków
      trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki
      samorządu terytorialnego - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki
      działalności;
    2) transakcji dotyczących:
    a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych,
    b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi,
    przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z
    określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje). Natomiast gdy podatnik w ramach
    działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i
    usług oraz zwolnione z opodatkowania, powinien stosować uregulowania zawarte w art.
    90 ustawy. Stanowią one uzupełnienie przepisów art. 86 ustawy.
    W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w
    sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów

    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust.
    2a ustawy (tzw. prewspółczynnik) oraz - w przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku - w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Prowadzą Państwo gospodarkę wodociągową i kanalizacyjną, w ramach której świadczą
    usługi dostarczania wody i odbioru nieczystości oraz realizują inwestycje związane z
    infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną. Działalność we wskazanym zakresie jest
    prowadzona przez Urząd Gminy - nie utworzyli Państwo odrębnej jednostki organizacyjnej
    do celów tej działalności.
    Oprócz realizacji inwestycji ponoszą i będą Państwo ponosić wydatki bieżące związane z
    utrzymaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
    Przy użyciu infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej świadczą / będą Państwo
    świadczyć usługi dostawy wody i odbioru nieczystości na rzecz mieszkańców Gminy oraz
    firm zlokalizowanych na terenie Gminy, na podstawie pisemnych umów cywilnoprawnych
    zawartych z odbiorcami (odbiorcy zewnętrzni). Usługi są opodatkowane podatkiem VAT.
    Niektóre fragmenty infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej służą i będą służyć do
    dostaw wody i odbioru ścieków na rzecz gminnych jednostek organizacyjnych (odbiorcy
    wewnętrzni).
    Infrastruktura jest wykorzystywana wyłącznie do dostarczania wody (infrastruktura
    wodociągowa) i odbioru ścieków (infrastruktura kanalizacyjna) - nie jest wykorzystywana w
    żadnym innym celu.
    Rozważają Państwo przyjęcie odrębnej metodologii kalkulacji prewspółczynnika VAT dla
    działalności wodociągowo-kanalizacyjnej, w oparciu o rzeczywiste dane dotyczące zużycia
    wody / ilości odprowadzanych ścieków przez poszczególne kategorie odbiorców.
    Rozważany przez Państwa sposób kalkulacji prewspółczynnika VAT dla działalności
    wodociągowej przedstawia się wzorem:
    P(w) = D(zew) / D(cal)
    Natomiast prewspółczynnik VAT dla działalności kanalizacyjnej wyraża się wzorem:
    P(k) = D(zew) / D(cal)
    gdzie:
    P(w) - prewspółczynnik VAT dla działalności wodociągowej;
    P(k) - prewspółczynnik VAT dla działalności kanalizacyjnej;
    D(zew) - dane dotyczące rzeczywistego zużycia wody / ilości odebranych ścieków przez /
    od odbiorców zewnętrznych, tj. mieszkańców Gminy i firm zlokalizowanych na terenie
    Gminy (usługi dostarczania wody / odbioru ścieków podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT);
    D(cal) - dane dotyczące rzeczywistego zużycia wody / odebranych ścieków przez / od
    wszystkich odbiorców tj.:
    (i) odbiorcy zewnętrzni,
    (ii) wszystkie jednostki organizacyjne Gminy oraz
    (iii) rzeczywiste zużycie wody na inne cele stanowiące zadania własne Gminy.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczania podatku VAT naliczonego od wydatków
    bieżących oraz inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną
    przy zastosowaniu prewspółczynnika VAT skalkulowanego w oparciu o rzeczywiste dane

    dotyczące - odpowiednio - zużycia wody przez poszczególne kategorie odbiorców albo
    ilości odprowadzonych ścieków od poszczególnych kategorii odbiorców.
    Przy odliczaniu podatku naliczonego od ww. wydatków w pierwszej kolejności powinni
    Państwo zastosować regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Jak wynika z art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
        zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części
        przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności
        opodatkowanych VAT) oraz
        obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane
    przez Państwa metody i sposoby, na podstawie których dokonają Państwo wydzielenia
    odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i
    rzeczywistym. Są Państwo odpowiedzialni za rzetelne ustalenie, jaka część podatku
    naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część
    wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza.
    Minister Finansów w rozporządzeniu określił dla jednostek organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego sposoby określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznane za najbardziej odpowiadające
    specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    W przypadku, gdy infrastruktura będzie wykorzystywana do świadczenia usług za
    pośrednictwem urzędu gminy, to do wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy, powinni Państwo uwzględnić zasady określone w § 3 ust. 2
    rozporządzenia.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział”

      jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy
      o VAT).
    Podatnicy, do których kierowane jest rozporządzenie, mogą zastosować inny sposób
    określenia proporcji niż wskazują przepisy - ale tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest
    bardziej reprezentatywny. Możliwość ta wynika z art. 86 ust. 2h ustawy. Możliwość
    zastosowania innego niż w rozporządzeniu sposobu określania proporcji nie oznacza
    dowolności w odliczeniu, gdyż zaproponowana metoda ustalenia prewspółczynnika musi
    odpowiadać kryteriom przewidzianym w art. 86a ust. 2a-2b ustawy.
    Zatem mogą Państwo zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana
    przez Państwa metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji
    należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez
    jednostkę, a także sposób finansowania tego podmiotu.
    Wydatki inwestycyjne i bieżące, objęte Państwa wnioskiem, przeznaczone będą na towary
    i usługi przeznaczone do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT i
    niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Nie mają Państwo możliwości bezpośredniego przyporządkowania dokonywanych przez
    Państwa nabyć do działalności gospodarczej lub do działalności innej niż działalność
    gospodarcza, zatem konieczne jest ustalenie proporcji (prewspółczynnika).
    W Państwa ocenie, prewspółczynniki VAT skalkulowane na podstawie wskazanych wzorów
    będą w sposób najbardziej obiektywny odzwierciedlały specyfikę wykonywanej przez
    Państwa działalności wodociągowej i kanalizacyjnej, w związku z czym są Państwo
    uprawnieni do stosowania tych prewspółczynników przy odliczaniu podatku naliczonego
    od wydatków bieżących dotyczących działalności wodociągowej i kanalizacyjnej oraz
    inwestycji związanych z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną (gdy wytworzona
    infrastruktura będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT, jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem).
    Uważają Państwo, że metoda z Rozporządzenia opisana we wniosku pozwala na
    wyeliminowanie z kalkulacji prewspółczynnika VAT czynników niezwiązanych z
    wykorzystaniem infrastruktury wodociągowej lub kanalizacyjnej. Pozwala też na możliwie
    najdokładniejsze ustalenie faktycznego zakresu wykorzystania infrastruktury
    wodociągowej oraz infrastruktury kanalizacyjnej do działalności gospodarczej, a więc
    pozostaje w zgodzie z zasadą neutralności podatku VAT.
    Zauważyli Państwo, że metoda kalkulowana jest na podstawie udziału obrotu z
    działalności gospodarczej Urzędu Gminy w całości dochodów wykonanych Urzędu Gminy.
    W związku z tym, metoda z Rozporządzenia uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane
    przez Urząd Gminy ze wszystkich segmentów działalności tej jednostki, podczas gdy
    rodzajowo część z nich może nie mieć żadnego związku z infrastrukturą wodociągową
    bądź kanalizacyjną. Zatem, część uwzględnianych dochodów w metodzie z
    Rozporządzenia nie jest generowana poprzez wykorzystanie tej infrastruktury, ale w
    drodze zupełnie innych czynności. Dlatego też, zastosowanie prewspółczynnika VAT
    wynikającego z Rozporządzenia w odniesieniu do ponoszonych przez Państwa, za
    pośrednictwem Urzędu Gminy, wydatków (inwestycyjnych i bieżących) związanych z
    infrastrukturą wodociągową oraz kanalizacyjną nie zapewnia / nie będzie zapewniało
    dokonania odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Spowodowane jest to faktem, iż metoda z Rozporządzenia uwzględnia szerszy zakres
    Państwa działalności, w tym również aspekty, które nie mają wpływu na działalność
    wodociągową i kanalizacyjną.
    W Państwa ocenie, najdokładniejsze i najbardziej wiarygodne określenie zakresu
    wykorzystania infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej do różnych czynności może
    być dokonane za pomocą rzeczywistego pomiaru ilości dostarczonej wody i odebranych

    ścieków w ramach każdego z rodzajów prowadzonej działalności. Jest to dokładniejsza
    metoda wskazania stopnia wykorzystania infrastruktury wodociągowej i infrastruktury
    kanalizacyjnej, niż metoda opierająca się na dochodach Urzędu Gminy, która zawiera
    dane niemające związku (lub mające daleki związek) z infrastrukturą wodociągową oraz
    kanalizacyjną.
    Wspomnieli Państwo również, że konsekwencją przyjęcia, że sposób określenia proporcji
    wynikający z Rozporządzenia jest najbardziej reprezentatywny w stosunku do działalności
    polegającej na dostarczaniu wody i odbiorze ścieków, byłoby zróżnicowanie prawa do
    odliczenia podatku VAT naliczonego jednostki samorządu terytorialnego w odniesieniu do
    tych samych wydatków, wykorzystywanych w takim samym zakresie do tej samej
    działalności gospodarczej i innej działalności, w zależności od wyboru formy
    organizacyjnej prowadzenia działalności gospodarczej, tj. czy byłaby ona realizowana w
    ramach komórki organizacyjnej (referatu) urzędu obsługującego Gminę, czy też poprzez
    wyodrębniony zakład budżetowy (lub jednostkę budżetową). Dla każdej z tych jednostek
    organizacyjnych Rozporządzenie przewiduje bowiem odmienny sposób kalkulacji
    prewspółczynnika.
    W Państwa ocenie, zastosowanie proporcji z Rozporządzenia może być uzasadnione w
    stosunku do wydatków ogólnych, takich jak oświetlenie, ogrzewanie, zakup środków
    czystości, które zwykle służą całokształtowi działalności Urzędu Gminy (wszystkim
    realizowanym przez Urząd Gminy czynnościom). Wydatków takich nie da się
    przyporządkować do wybranych czynności realizowanych przez Urząd Gminy i w
    konsekwencji oparcie zakresu prawa do odliczenia podatku VAT na udziale obrotu z
    działalności gospodarczej w ogólnych dochodach jest uzasadnione.
    Podkreślili Państwo, że zaproponowana we wniosku metoda (metrażowa) oparta jest na
    mierzalnych, konkretnych i dających się ustalić kryteriach. W związku z tym, jest
    najbardziej reprezentatywna i najbardziej odpowiada specyfice Państwa działalności
    związanej z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków. Natomiast proporcja z
    Rozporządzenia nie daje takich możliwości, gdyż opiera się na ogólnych danych, tj. takich,
    które nie uwzględniają specyfiki prowadzonej przez Państwa działalności wodociągowej i
    kanalizacyjnej.
    Państwa zdaniem, sposób obliczenia proporcji przedstawiony we wniosku obiektywnie
    odzwierciedla / będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na
    działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym konkretnym przypadku
    może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa
    działalności i dokonywanych nabyć. Z uwagi na Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony
    sposób wyliczenia proporcji dotyczących wydatków (inwestycyjnych i bieżących)
    związanych z infrastrukturą wodociągową oraz kanalizacyjną - należy stwierdzić, że
    metoda ta zapewnia/będzie zapewniała obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane. Wskazane przez Państwa prewspółczynniki opierają się na
    jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. faktycznej ilości dostarczonej wody oraz
    odebranych ścieków ustalonej na podstawie wodomierzy, ilości zużytej wody
    rejestrowanej przez Straż Pożarną oraz przeciętnych norm zużycia wody wynikających z
    Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia
    przeciętnych norm zużycia wody (Dz.U. z 2002 r., nr 8, poz. 70)). Wskazany sposób
    kalkulacji prewspółczynników odzwierciedla, w jakim stopniu wykorzystują/będą Państwo
    wykorzystywać infrastrukturę wodociągową i infrastrukturę kanalizacyjną do działalności
    gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż gospodarcza.

    Zatem są i będą Państwo uprawnieni do odliczenia części podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki inwestycyjne i bieżące związane z infrastrukturą wodociągową i
    kanalizacyjną, przy zastosowaniu prewspółczynnika ustalonego:
        dla infrastruktury wodociągowej - jako udział rzeczywistego zużycia wody przez
        odbiorców zewnętrznych (usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT) w
        rzeczywistym zużyciu wody przez wszystkich odbiorców,
        dla infrastruktury kanalizacyjnej - jako udział rzeczywistej ilości odebranych ścieków
        od odbiorców zewnętrznych (usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT) w
        rzeczywistej ilości odebranych ścieków od wszystkich odbiorców.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy pokrywa z opisem podanym przez Wnioskodawcę. Jestem ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Metoda obliczenia prewspółczynnika opartego na kryterium ilości wody dostarczonej /
    ścieków odebranych na rzecz Odbiorców zewnętrznych w sumie ilości wody dostarczonej /
    ścieków odebranych ogółem została przez Państwa oceniona jako najbardziej
    reprezentatywna. Jeżeli jednak w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej
    bądź kontroli celno#skarbowej zostanie ustalone, że:
        metoda ta nie zapewni dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków
        inwestycyjnych i wydatków bieżących związanych z infrastrukturą wodociągową
        oraz kanalizacyjną wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą
        oraz
        nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków przypadających na
        działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą najbardziej
        odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych
        przez Państwa nabyć
    - wówczas interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.