Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-539/12-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-09-17
Teza: dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tej sprzedaży w 2011 r. korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; oświadczenia; ulga; własność; zameldowanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 18.06.2012 r. (data wpływu 05.07.2012 r.) uzupełnione pismem z dnia 10.09.2012 r. (data nadania 11.09.2012 r., data wpływu 12.09.2012 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 31.08.2012 r. Nr IPPB4/415-539/12-2/JK (data nadania 03.09.2012 r., data doręczenia 06.09.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.07.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 31.08.2012 r. Nr IPPB4/415-539/12-2/JK (data nadania 03.09.2012 r., data doręczenia 06.09.2012 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia tego wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 10.09.2012 r. (data nadania 11.09.2012 r., data wpływu 12.09.2012 r.) Wnioskodawca uzupełnił ww. braki w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 24.05.2006 r. małżonkowie otrzymali kredyt na zakup mieszkania. Część kwoty kredytu została przeznaczona na sfinansowanie budowy lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość z przynależnym pomieszczeniem – piwnicą oraz miejscem postojowym oraz przeprowadzeniem prac wykończeniowych w tym lokalu.

Aktem notarialnym w dniu 20.12.2007 r. małżonkowie nabyli będąc małżeństwem (nie ma rozdzielności majątkowej) lokal mieszkalny w kwocie zł „X” oraz miejsce parkingowe w kwocie zł „Y”. Małżonkowie ponieśli koszty pośrednie aktu notarialnego, w tym taksę notarialną + VAT oraz inne opłaty sądowe. Lokal mieszkalny został nabyty od Przedsiębiorstwa Budowlanego, które oświadczyło w akcie notarialnym, że:

1.  ustanawia odrębną własność lokalu mieszkalnego Nr 9 i lokal ten wraz z przynależną komórką i udziałem wynoszącym 7283/336503 części nieruchomości wspólnej tj. w częściach i urządzeniach budynku nie służących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz w działce gruntu nr ewid. 12/6, na której budynek znajduje się sprzedaje małżonkom za cenę zł „X”, w której zawarty został podatek VAT 7% oraz
2.  sprzedaje małżonkom udział wynoszący 1/25 części w działce gruntu nr ewid. 12/5 – za cenę zł „Y”, w której zawarty został podatek VAT w wysokości 22% (miejsce parkingowe).

Podpisując akt nabycia lokalu mieszkalnego małżonkowie oświadczyli, że lokal powyższy z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz udział w powyższej działce nr ewid. 12/5 za podane ceny kupują oraz, że nabycia dokonują do majątku wspólnego. Aktem notarialnym w dniu 05.05.2011 r. sprzedali powyższy lokal mieszkalny będąc małżeństwem (nie mają rozdzielności majątkowej) w kwocie zł „Z”. Koszty pośrednie aktu notarialnego były po stronie kupującego. Dla lokalu mieszkalnego założona była księga wieczysta, z zapisu której wynika, że właścicielowi tego lokalu mieszkalnego przysługuje udział wynoszący 7283/336503 części we współwłasności gruntu, na którym posadowiony jest budynek oraz taki sam udział we współwłasności wszelkich części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali. Małżonkowie dokonali sprzedaży lokal mieszkalnego oraz przynależnej do lokalu komórki Nr 9. W akcie notarialnym oświadczyli, że będąc współwłaścicielami, na zasadach wspólności ustawowej, w udziale wynoszącym 1/25 części nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 12/5 z obrębu 51 o powierzchni 688 m2 (miejsce parkingowe), dokonali darowizny miejsca parkingowego.

Przy sprzedaży lokalu mieszkalnego małżonkowie skorzystali z ulgi meldunkowej i złożyli do US stosowne oświadczenie. Przy sprzedaży lokalu mieszkalnego naliczyli podatek od gruntu w wysokości 19% oraz wykazali naliczony podatek w deklaracji PIT-36 za 2011 r., w poz. 189 „podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych lub wybudowanych w latach 2007 – 2008, o którym mowa w art. 30e ustawy”.

Podatek małżonkowie naliczyli w następujący sposób:

7283/336503\*100=2,16%

cena sprzedaży lokalu mieszkalnego \* 2,16% \* 19% = podatek od gruntu.

Wnioskodawca informuje, iż był zameldowany w lokalu mieszkalnym, na pobyt stały w okresie od 09.11.2007 r. do 02.05.2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od sprzedaży lokalu mieszkalnego należało naliczyć podatek od gruntu, na którym stoi budynek, w którym znajduje się lokal mieszkalny?

Zdaniem Wnioskodawcy, małżonkowie skorzystali z ulgi meldunkowej przy sprzedaży w 2011 r. lokalu mieszkalnego, który był nabyty w 2007 r. Warunkiem skorzystania z ulgi meldunkowej jest by podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Małżonkowie złożyli do US przed złożeniem zeznania rocznego za 2011 r. oświadczenie o uldze meldunkowej. W lokalu mieszkalnym, który został sprzedany w 2011 r. małżonkowie byli zameldowani ponad trzy lata. Jedyna wątpliwość, która pojawiła się to, czy ulgą meldunkową objęty jest przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, czy również sprzedaż gruntu znajdująca się pod budynkiem, w którym jest lokal mieszkalny. Składając zeznanie roczne za 2011 r. został naliczony podatek od gruntu „na wszelki wypadek”, ale małżonkowie zamierzają dokonać korekty zeznania mając pozytywną odpowiedź w tym zakresie z Izby Skarbowej. Zarówno urzędnicy skarbowi jak i Krajowa Izba Podatkowa wyrazili się w swojej opinii, że podatek od gruntu należy na „wszelki wypadek” naliczyć. Żadna z tych instytucji nie potwierdzi na 100%, że nie należy takiego podatku od gruntu naliczać. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22.04.2010 r. (sygn. akt III SA/WA 2040/09) orzekł, że ulga meldunkowa powinna dotyczyć sprzedanej nieruchomości tzn. gruntu i posadowionego na nim budynku mieszkalnego, co nie wynika z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale z przepisów Kodeksu cywilnego, które stanowią, że grunty i posadowione na nich budynki stanowią całość nieruchomości i nie mogą być przedmiotem odrębnej sprzedaży. Wobec tego wszystko, co zostaje z gruntem połączone, staje się częścią składową nieruchomości gruntowej. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności ani odrębnej czynności prawnej, dlatego sprzedaż nieruchomości obejmuje zbycie gruntu i jego części składowej tzn. budynku trwale z gruntem związanego. Z przepisów art. 46 i 48 Kodeksu cywilnego wynika, że budynek nie może być odrębnym od gruntu przedmiotem obrotu. Przedmiotem obrotu będzie nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym. Dlatego składając oświadczenie w US o możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej przy sprzedaży lokalu mieszkalnego małżonkowie uważają, że ulga meldunkowa dotyczyła lokalu mieszkalnego wraz z gruntem. Bez gruntu nie byłoby budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Ponadto, akty notarialne nie wyróżniają wartości lokalu mieszkalnego i gruntu, tylko wartość lokalu mieszkalnego i ułamkową część gruntu dotyczącego lokalu mieszkalnego. Do 31.12.2008 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązywał art. 21 ust. 1 pkt 126, który wskazywał na zwolnienie od podatku przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia: a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu … jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu … na pobyt stały przez okres nie krótszy, niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Z kolei kolejny art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujący w dalszym ciągu stanowi, że od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o pdof został wykreślony z dniem 01.01.2009 r., ulga meldunkowa obowiązuje w dalszym ciągu; art. 30e ustawy o pdof wskazuje 19% podatku, który należy naliczyć – ale nie wskazuje odrębnie gruntu. Obecnie ulga meldunkowa przysługuje na zasadzie praw nabytych osobom, które sprzedają nieruchomości kupowane od 01.01.2007 r. do 31.12.2008 r., ale przed upływem 5-ciu lat od nabycia. Dodatkowo, jak wynika z przepisów administracyjnych, meldunku można dokonać w lokalu/budynku, ale nie na gruncie niezależnie od tego, czy grunt jest zabudowany, czy niezabudowany. Nie można sprzedać lokalu mieszkalnego bez działki. Jest to jedna transakcja. W akcie notarialnym nie wyodrębnia się zwykle (o czym pisano powyżej) wartości gruntu, ale tylko i nie zawsze część ułamkową gruntu przypisaną danemu lokalowi mieszkalnemu lub budynkowi mieszkalnemu. Sprzedając mieszkanie małżonkowie otrzymują jedną cenę i tak było przy sprzedaży lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym, małżonkowie uważają, że korzystając z ulgi meldunkowej przy sprzedaży mieszkania nie należało naliczać podatku od gruntu. Jest to nierozerwalna część nieruchomości, która stanowi w akcie notarialnym jedną wartość transakcji. Zdaniem małżonków korzystając z ulgi meldunkowej, skorzystali z prawa nie naliczania i tym samym nie płacenia podatku w wysokości 19% od sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz skorzystali z prawa nie naliczania i tym samym nie płacenia podatku od sprzedaży gruntu, na którym stoi budynek i znajdujący się w tym budynku sprzedawany lokal mieszkalny. Różnica środków, które zostały pozyskane ze sprzedaży mieszkania w stosunku do środków, za które został nabyty ten lokal mieszkalny w 2007 r. musi być rozliczona, czy udokumentowana przed US w ciągu dwóch lat od sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Reasumując – sprzedaż nieruchomości – mieszkania lub domu – praktycznie zawsze następuje wraz z gruntem. Grunt jest częścią nieruchomości i nie można wyłączać go z ulgi meldunkowej. Potwierdza to uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II FPS 3/11).

W związku z powyższym małżonkowie stoją na stanowisku, że ulga meldunkowa, z której skorzystali dotyczy zarówno lokalu mieszkalnego jak i gruntu, na którym znajduje się budynek, a w nim ich byłe mieszkanie. Małżonkowie zapłacili do US podatek, ale zamierzają wystąpić z korektą po otrzymaniu pozytywnej odpowiedzi z Izby Skarbowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z powyższego wynika zatem, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości bądź jej części decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Z treści przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż aktem notarialnym z dnia 20 grudnia 2007 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabyli lokal mieszkalny oraz miejsce parkingowe. Lokal mieszkalny został nabyty od Przedsiębiorstwa Budowlanego, które w akcie notarialnym oświadczyło, że:

1.  ustanawia odrębną własność lokalu mieszkalnego Nr 9 i lokal ten wraz z przynależną komórką i udziałem wynoszącym 7283/336503 części nieruchomości wspólnej, tj. w częściach i urządzeniach budynku nie służących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz działce gruntu nr ewid. 12/6, na której budynek się znajduje sprzedaje małżonkom za cenę „X” w której zawarty został podatek VAT 7% oraz
2.  sprzedaje małżonkom udział wynoszący 1/25 część w działce gruntu nr ewid. 12/5 – za cenę zł „Y”, w której został zawarty podatek VAT w wysokości 22% (miejsce parkingowe).

Dla lokalu mieszkalnego była założona księga wieczysta, z zapisu, której wynika, że właścicielowi tego lokalu mieszkalnego przysługuje udział wynoszący 7283/336503 części we współwłasności gruntu, na którym posadowiony jest budynek oraz taki sam udział we współwłasności wszelkich części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali. Aktem notarialnym z dnia 05.05.2011 r. małżonkowie sprzedali ww. lokal mieszkalny wraz z przynależną komórką. W akcie oświadczyli, że dokonali darowizny miejsca parkingowego. Wnioskodawca był zameldowany w sprzedanym lokalu mieszkalnym na pobyt stały od 09.11.2007 r. do 02.05.2011 r. oraz złożyli stosowne oświadczenie o skorzystaniu z ulgi meldunkowej.

Stosownie do powyższego, z uwagi na fakt, iż nabycia mieszkania dokonano w 2007 r. przychód uzyskany ze sprzedaży będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach obowiązujących na dzień 31 grudnia 2008 r.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i płatny jest w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Podstawą obliczenia podatku, zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

Zgodnie jednak z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Ponadto, powyższe zwolnienia ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia (art. 21 ust. 21 ww. ustawy).

Należy zaznaczyć, iż na mocy przepisu art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, podatnicy do których mają zastosowanie przepisy dotyczące tzw. ulgi meldunkowej, oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania.

Wobec powyższego zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch warunków:

*   zameldowania na pobyt stały w zbywanym lokalu mieszkalnym przez okres nie krótszy niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia,
*   złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia w określonym terminie od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości.

Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera legalnej definicji budynku czy też budynku mieszkalnego, ani też definicji nieruchomości. W związku z tym, w celu ustalenia zakresu przedmiotowego zwolnienia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Zgodnie z art. 48 ww. Kodeksu z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Z cytowanych przepisów wynika zatem, że budynki, co do zasady, są częścią składową gruntu, i nie mogą być samodzielnym przedmiotem zbycia.

Odpłatne zbycie budynku stanowiącego część składową nieruchomości gruntowej mieści się zatem w dyspozycji art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest więc kwalifikowane jako odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części bądź udziału w nieruchomości. Poza tym, uwzględniając konstrukcję przepisów ustawowych regulujących przedmiotowe zwolnienie, uznać należy, iż „zbycie lokalu mieszkalnego” znajdującego się w ww. budynku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a) ustawy koresponduje pojęciem „nieruchomości” powołanym w art. 21 ust. 21 ww. ustawy.

W konsekwencji, zwolnienie z opodatkowania wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. obejmuje przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz gruntu, stanowiącego część składową nieruchomości.

Reasumując więc, dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tej sprzedaży w 2011 r. korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze powyższe interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych w stosunku do Jego żony.

W odniesieniu do kwot podanych we wniosku, tut. Organ informuje, iż ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do kompetencji tut. Organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. W związku z powyższym tut. Organ nie może odnieść się do kwot wskazanych przez Wnioskodawcę.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę orzeczeń sądowych należy stwierdzić, iż rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., Nr 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.