Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-193/15/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-19
Teza: uprawnienie do stosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym dla ilości energii elektrycznej zużytej na cele uprawniające do zwolnienia (wskazane w art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 ustawy), określonej metodą szacunkową
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; szacowanie (szacunek); zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 12 listopada 2015 r. (data wpływu 17 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy zużycia energii elektrycznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy zużycia energii elektrycznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

K.S.A. jako firma wielozakładowa (składająca się z 11 Oddziałów), dokonuje zakupu, produkcji, zużycia oraz obrotu energią elektryczną (dalej: e.e.); na wytwarzanie i obrót energią elektryczną Wnioskodawca posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z wymogami prawa energetycznego. W związku z powyższym Spółka w świetle regulacji UAKC jest podatnikiem podatku akcyzowego, zobowiązaną do rozliczania akcyzy z tytułu zużycia własnego oraz sprzedaży e.e.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wydobycie rud miedzi i produkcja z tych rud metali - miedzi w postaci katod, wlewków, walcówki/drutu Cu (powstałych z katod Cu) oraz pozostałych metali nieżelaznych oraz metali szlachetnych. Dla potrzeb tej produkcji Spółka wykorzystuje energię elektryczną.

Produkcja tych metali odbywa się w pełnych ciągach produkcyjnych Wnioskodawcy, tj. w Oddziałach, począwszy od kopalni - gdzie prowadzone jest wydobycie rud o zawartości miedzi poniżej 2%, poprzez Zakłady Wzbogacania Rud (ZWR-y) - gdzie z wydobytej rudy produkowane są koncentraty miedzi o zawartości ok. 23% Cu, które przeznaczane są do dalszej przeróbki w procesach hutniczych (jako wsad) oraz huty Wnioskodawcy - gdzie z koncentratów produkowane są metale, tj. miedź w postaci katod, walcówki lub drutu Cu oraz metale nieżelazne i szlachetne. A więc od momentu wydobycia rudy miedzi kolejno następujące po sobie procesy zachodzące w Oddziale ZWR-y oraz hutach Spółki są procesami metalurgicznymi.

Stosowane przez Spółkę technologie produkcji metali i obróbki, wymagają dla uzyskania produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie) użycia na różnych etapach produkcji poprzez poszczególne Wydziały, na których zachodzą procesy metalurgiczne, odpowiednich ilości energii elektrycznej.

Ponadto Spółka jest właścicielem 2 Bloków Gazowo-Parowo (dalej: BGP), składających się z szeregu środków trwałych (dalej: Urządzeń), w których jest produkowana e.e. i ciepło w skojarzeniu jak również sama energia elektryczna. Wyprodukowana energia elektryczna jest zużywana przez Spółkę na potrzeby własne, w tym częściowo do produkcji energii elektrycznej oraz energii w skojarzeniu w BGP, jak również odsprzedawana innym podmiotom.

Poszczególne Urządzenia (środki trwałe):

1.  zainstalowane w Wydziale danego Oddziału, wykorzystywane w procesach metalurgicznych i tym samym służące docelowo produkcji produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie) nie posiadają zainstalowanych urządzeń pomiarowych, które wskazywałyby ilości energii zużywanej przez te Urządzenia;
2.  wchodzące w skład BGP, a służące produkcji e.e. oraz e.e. i ciepła w skojarzeniu, nie posiadają zainstalowanych urządzeń pomiarowych, które wskazywałyby ilości energii zużywanej przez te Urządzenia.

W związku z powyższym, ilość e.e. zużywanej w opisanych przypadkach, tj. ilość energii wykorzystywanej w procesach metalurgicznych oraz ilość energii zużywanej w procesie produkcji e.e. lub produkcji e.e. w skojarzeniu, Spółka zamierza ustalać za okresy miesięczne według metody szacunkowej.

Dla potrzeb niniejszego Wniosku, Spółka oświadcza, że będzie spełniać wszelkie dodatkowe warunki, wynikające z UPA oraz rozporządzeń wykonawczych, dla zastosowania zwolnienia energii elektrycznej z akcyzy w procesach wskazanych powyżej.

Ponadto Spółka informuje, że w latach ubiegłych uzyskała interpretację indywidualną znak ILPP3/443-44/13-2/TK z 14.10.2013 r., zgodnie z którą Spółka posiada prawo do określenia w drodze oszacowania ilości energii elektrycznej zużywanej przez BGP i jednocześnie podlegającej zwolnieniu z akcyzy. Niemniej jednak, z uwagi na zmiany UAKC wprowadzane z dniem 01.01.2016r., dotyczące m.in. zakresu zwolnień oraz zmiany redakcyjne ustawy, złożenie niniejszego Wniosku jest uzasadnione.

W związku z powyższym opisem zadano pytanie:

Czy Spółka jest uprawniona do stosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 UAKC dla ilości energii elektrycznej zużytej na cele uprawniające do zwolnienia (wskazane w art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 UAKC), określonej metodą szacunkową?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka uważa, że jest uprawniona do stosowania zwolnienia od opodatkowania określonego w art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 UAKC dla ilości energii elektrycznej określonej w sposób szacunkowy, zużytej w procesach metalurgicznych oraz do produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu jak również produkcji energii elektrycznej. Zdaniem Spółki, określenie ilości energii zużytej na cele podlegające zwolnieniu wprost na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych nie jest warunkiem zastosowania zwolnienia.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 UAKC, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesje na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne. W świetle powyższego zużycie energii elektrycznej przez Spółkę stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Ustawodawca przewidział jednak możliwość zwolnienia od akcyzy niektórych przypadków zużycia energii elektrycznej.

Zgodnie z art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 UAKC, zwalnia się od podatku akcyzowego odpowiednio:

*   zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych;
*   zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu;
*   wykorzystanie energii elektrycznej w procesach metalurgicznych.

Przepisy UAKC ani też aktów wykonawczych do tej ustawy nie wskazują w jaki sposób podmiot korzystający ze zwolnienia ma określać ilość energii elektrycznej, od której przysługuje zwolnienie. W szczególności, warunkiem stosowania zwolnienia nie jest, zdaniem Spółki, określenie ilości energii zużywanej na cele podlegające zwolnieniu z opodatkowania wprost na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych.

Spółka stoi więc na stanowisku, że ilość energii zwolnionej z opodatkowania, zużywanej w procesach określonych w art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 UAKC może być określana w sposób szacunkowy.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w art. 138h UAKC, w którym określono m.in. sposób ustalania ilości energii elektrycznej zużywanej/sprzedanej/zwolnionej przez podatnika, na potrzeby prowadzonych przez niego ewidencji. I tak, zgodnie z art. 138h ust. 3 UAKC, podmioty określone w ust. 1 pkt 1-3 prowadzą ewidencję, o której mowa w ust. 1, na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika. Natomiast stosownie do art. 138h ust. 6 UAKC, jeżeli brak jest urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości, o których mowa w ust. 5 pkt 5 i 7 (ilości energii zużywanej na potrzeby własne oraz ilości energii elektrycznej utraconej w wyniku przesyłu oraz rozdziału), prowadzący ewidencję określa te ilości szacunkowo.

Z powyższego zestawienia przytoczonych ustępów art. 138h UAKC wynika zatem, że:

*   ustawodawca wprowadził obowiązek prowadzenia ewidencji do celów rozliczeń podatku akcyzowego w zakresie energii elektrycznej;
*   przedmiotowa ewidencja powinna być prowadzona na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych, a w przypadku ich braku, w oparciu o współczynnikowo określony poziom poboru energii przez poszczególne urządzenia;
*   jednakże, w sytuacji braku urządzeń pomiarowych, ustawodawca nakazuje określać niektóre ilości energii w sposób szacunkowy. Dotyczy to wyłącznie ilości energii zużywanej na potrzeby własne oraz ilości strat energii elektrycznej.

Zdaniem Spółki, przedstawiona metoda określania ilości energii elektrycznej znajduje zastosowanie do części energii zwolnionej od akcyzy, wymienionej w art. 138h ust. 5 pkt 6 UAKC, tj. ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy, na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a pkt 3 UAKC, która została:

*   zużyta w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużyta w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych,
*   zużyta w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu,
*   wykorzystana w procesach metalurgicznych.

Należy zauważyć, że energia elektryczna zwolniona na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a pkt 3 UAKC stanowi część ogółu energii elektrycznej zużywanej przez Spółkę na potrzeby własne. Do takiej części energii zwolnionej, która jest energią zużywaną należy stosować analogicznie sposób określania ilości określony dla ogółu energii zużywanej, gdyż aby rozpatrywać możliwość zwolnienia z akcyzy e.e. musi dojść w pierwszej kolejności do jej zużycia, tj. wykonania czynność powodującej powstanie obowiązku podatkowego w akcyzie .

Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, że ilość energii zużytej dla potrzeb własnych, tj. zarówno na cele objęte zwolnieniem, jak i na pozostałe cele (podlegające opodatkowaniu), może być określona (zgodnie z art. 138h ust. 6 UAKC) w sposób szacunkowy. Przyjęcie zaś odmiennego stanowiska, co do określenia ilości energii zużytej - objętej zwolnieniem, prowadziłoby do nielogicznych wniosków i różnego definiowania pojęcia „zużycie” (wprowadzanego wbrew woli ustawodawcy). Ustawodawca dopuszczałby bowiem możliwość szacunkowego określenia ilości energii zużytej globalnie u podatnika, a wyłączałby taką możliwość w odniesieniu do określenia części tej energii, która jest zużywana i jednocześnie korzysta ze zwolnienia z akcyzy. Taka sytuacja pozostawałaby w sprzeczności z elementarnymi zasadami logiki i prowadziłaby do niezrozumiałych konsekwencji.

Spółka pragnie bowiem wskazać, że w przypadku gdyby energia elektryczna była wykorzystywana/zużywana w całości w procesach podlegających zwolnieniu od podatku akcyzowego (np. procesy metalurgiczne, proces produkcji energii, proces produkcji energii i ciepła w skojarzeniu) natomiast brak byłoby jakichkolwiek innych przypadków zużycia przedmiotowej energii u podatnika, to wówczas całość zużywanej energii kwalifikowałaby się do zwolnienia od akcyzy. Przy braku urządzeń pomiarowych, podatnik, na skutek wyraźnej dyspozycji ustawodawcy, obliczyłby w sposób szacunkowy ilość energii zużywanej, która stanowiłaby również w całości ilość energii zwolnionej od akcyzy. Gdyby przyjąć w opisanym przykładzie, że szacunkowe określenie ilości energii nie jest możliwe w odniesieniu do energii zwolnionej z akcyzy, to miałaby miejsce sytuacja, w której podatnik ewidencjonowałby ilość energii zużytej według metody szacunkowej, natomiast nie byłby w stanie ewidencjonować ilość energii zwolnionej.

Zdaniem Spółki, ustawodawca nie wskazał bezpośrednio w art. 138h ust. 6 UAKC na możliwość oszacowania ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy, ze względu na fakt, że przepisy o podatku akcyzowym przewidują również inne zwolnienia z opodatkowania dla innych rodzajów energii, niż tylko energii zużywanej na potrzeby własne do celów produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu z energią elektryczną lub wykorzystania energii elektrycznej m.in. w procesach metalurgicznych.

Na gruncie UAKC zwolnieniu od akcyzy podlega również np. energia wytwarzana z odnawialnych źródeł energii, na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, w rozumieniu przepisów prawa energetycznego. Zwolnienie od akcyzy energii w odniesieniu do energii z odnawialnych źródeł, stosuje się nie wcześniej, niż z chwilą otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii. Ilość tej energii, objęta zwolnieniem od podatku, jest wprost wskazana na dokumencie potwierdzającym umorzenie świadectwa pochodzenia energii. Brak jest tutaj możliwości szacowania tej ilości energii. W związku z tym, zdaniem Spółki ustawodawca celowo pominął w art. 138h ust. 6 UAKC, stanowiącym o możliwości szacunkowego określania ilości energii, energię wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii tzw. „zieloną energię”.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że zgodnie z przytaczanymi przepisami akcyzowymi, w przypadku energii elektrycznej zużywanej/wykorzystanej na cele uprawniające do stosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 6, 7 i 7a pkt 3 UAKC, określenie ilości tej energii, w przypadku braku urządzeń pomiarowych, następuje na potrzeby ewidencyjne na podstawie metody szacunkowej. Zdaniem Spółki dla tak określonej ilości energii elektrycznej Spółka jest uprawniona zastosować przedmiotowe zwolnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.) zwaną dalej „ustawą”, wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy – wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie (art. 9 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 9 ust. 3 ustawy, jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka dokonuje zakupu, produkcji, zużycia oraz obrotu energią elektryczną. Na wytwarzanie i obrót energią elektryczną Wnioskodawca posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z wymogami prawa energetycznego. W związku z powyższym Spółka jest podatnikiem podatku akcyzowego, zobowiązanym do rozliczania akcyzy z tytułu zużycia własnego oraz sprzedaży energii elektrycznej.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wydobycie rud miedzi i produkcja z tych rud metali - miedzi w postaci katod, wlewków, walcówki/drutu Cu (powstałych z katod Cu) oraz pozostałych metali nieżelaznych oraz metali szlachetnych. Dla potrzeb tej produkcji Spółka wykorzystuje energię elektryczną.

Jak wskazuje Spółka stosowane przez nią technologie produkcji metali i obróbki, wymagają dla uzyskania produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie) użycia na różnych etapach produkcji poprzez poszczególne Wydziały, na których zachodzą procesy metalurgiczne, odpowiednich ilości energii elektrycznej.

Ponadto Spółka jest właścicielem 2 Bloków Gazowo-Parowo (BGP), w których jest produkowana energia elektryczna i ciepło w skojarzeniu jak również sama energia elektryczna. Wyprodukowana energia elektryczna jest zużywana przez Spółkę na potrzeby własne, w tym częściowo do produkcji energii elektrycznej oraz energii w skojarzeniu, jak również odsprzedawana innym podmiotom.

Poszczególne Urządzenia (środki trwałe):

1.  zainstalowane w Wydziale danego Oddziału, wykorzystywane w procesach metalurgicznych i tym samym służące docelowo produkcji produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie) nie posiadają zainstalowanych urządzeń pomiarowych, które wskazywałyby ilości energii zużywanej przez te Urządzenia;
2.  wchodzące w skład BGP, a służące produkcji energii elektrycznej oraz energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu, nie posiadają zainstalowanych urządzeń pomiarowych, które wskazywałyby ilości energii zużywanej przez te Urządzenia.

W związku z powyższym, ilość energii elektrycznej zużywanej w opisanych przypadkach, tj. ilość energii wykorzystywanej w procesach metalurgicznych oraz ilość energii zużywanej w procesie produkcji energii elektrycznej lub produkcji energii elektrycznej w skojarzeniu, Spółka zamierza ustalać za okresy miesięczne według metody szacunkowej.

Spółka oświadczyła również, że będzie spełniać wszelkie dodatkowe warunki, wynikające z ustawy o podatku akcyzowym oraz rozporządzeń wykonawczych, dla zastosowania zwolnienia energii elektrycznej z akcyzy w procesach wskazanych powyżej.

Na tle powyższego wątpliwości Spółki dotyczą uprawnienia do stosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 6, ust. 7 i ust. 7a pkt 3 ustawy dla ilości energii elektrycznej zużytej na cele uprawniające do zwolnienia, określonej metodą szacunkową.

Zauważyć zatem należy, że na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych.

Stosownie natomiast do art. 30 ust. 7 ustawy, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu.

Zgodnie z powyższymi unormowaniami zwolnienia dotyczą zużycia energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, zużycia tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych oraz zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu.

Z definicji procesu produkcji zawartej w Słowniku języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA wynika, że procesem produkcji jest szereg następujących po sobie czynności, powiązanych ze sobą funkcjonalnie, z których każda w sposób istotny wpływa na wytworzenie produktu finalnego.

Analizując, literalne brzmienie art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, stwierdzić należy, że zarówno zwrot „w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych” oraz zwrot „w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu” rozumieć należy jako zużycie energii elektrycznej wyłącznie do czynności, które odnoszą się do zużycia energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i zużycia tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych oraz produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu.

Stąd też każde inne zużycie energii elektrycznej niż „w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych” jak i „w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu” nie jest objęte zakresem zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.

Zgodnie natomiast z art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych.

W myśl art. 30 ust. 7b ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 7a, jest:

1.  wykorzystywanie energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywanie przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania.

Stosownie do art. 30 ust. 7c ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy, podlega wyłącznie ta część energii elektrycznej, która jest bezpośrednio zużyta w procesach metalurgicznych wyznaczonych przez technologię produkcji metali i ich obróbki, wymaganych dla uzyskania produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie).

Zgodnie z art. 138h. ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:

1.  podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
2.  podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4;
3.  podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;
4.  podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii elektrycznej.

Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do podmiotów produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, która nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii, lecz jest zużywana przez ten podmiot, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości - art. 138h ust. 2 ustawy.

Podmioty określone w ust. 1 pkt 1-3 prowadzą ewidencję, o której mowa w ust. 1, na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika - art. 138h ust. 3 ustawy.

Podmiot określony w ust. 1 pkt 4 prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a w przypadku braku takich możliwości - na podstawie dokumentów rozliczeniowych - art. 138h ust. 4 ustawy.

W myśl art. 138h ust. 5 ustawy ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:

1.  energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo, zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;
2.  energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;
3.  energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
4.  energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
5.  energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
6.  energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
7.  strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 2.

W przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości, o których mowa w ust. 5 pkt 5 i 7, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe - art. 138h ust. 6 ustawy.

Reasumując, biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że Wnioskodawca jest podmiotem uprawnionym do stosowania zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej na podstawie art. 30 ust. 6 i 7 ustawy zużytej bezpośrednio w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycia tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych oraz zużycia energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu.

Jednocześnie Wnioskodawca jako podatnik podatku akcyzowego uprawniony jest do stosowania zwolnienia z akcyzy od energii elektrycznej na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy, w części dotyczącej energii elektrycznej, która jest bezpośrednio zużyta w procesach metalurgicznych.

W przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości energii elektrycznej podlegającej zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 oraz 7a pkt 3, Wnioskodawca będzie mógł określać ilość energii elektrycznej zwolnionej z akcyzy metodą szacunkową.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Nie było jej przedmiotem natomiast analizowanie pozostałych zagadnień wynikających z przedstawianego zdarzenia przyszłego. W postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji rolą Organu jest ocenić stanowisko Wnioskodawcy przez pryzmat zadanego pytania w stosunku do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zatem inne kwestie nie objęte pytaniem nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu sprawy niż przedstawiony we wniosku, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.