Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.762.2016.1.GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-11-16
Teza: Czy suma 59 miesięcznych rat leasingowych i opłaty wstępnej oraz wartości końcowej w pełnej poniesionej wysokości będzie kosztem podatkowym również w części przekraczającej równowartość 20 000 euro?
Słowa kluczowe: koszt; leasing; leasing-raty leasingowe; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 lipca 2016 r. (data wpływu 1 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 października 2016 r. (data wpływu 24 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów sumy 59 miesięcznych rat leasingowych, opłaty wstępnej oraz wartości końcowej (pytanie nr 3) – **jest prawidłowe.**

\` UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2016 r. wpłynął do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ww. wniosek z dnia 26 lipca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, który pismem z dnia 9 sierpnia 2016 r., nr 2461-IBPB-1-1.4511.462.2016.1.ESZ, na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) został przekazany do tutejszego Organu celem załatwienia według właściwości.

Pismo wraz z wnioskiem wpłynęło do tutejszego Organu w dniu 11 sierpnia 2016 r.

Z uwagi na braki wniosku, Organ podatkowy na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, pismem z dnia 6 października 2016 r., nr 1061 -IPTPB3.4511.712.2016.1.GG (doręczonym w dniu 15 października 2016 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie dnia 24 października 2016 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 21 października 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (po uzupełnieniu):

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność polegającą na świadczeniu usług opodatkowaną na zasadach ogólnych, liniową 19% stawką podatku dochodowego i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zdecydowana większość działalności gospodarczej Wnioskodawcy wykonywana jest w siedzibie usługobiorcy, co wymaga dojazdu do miejsca jej wykonywania. W celu uzyskania możliwości szybkiego i pewnego dojazdu do miejsca wykonywania usługi w ramach prowadzonej działalności podatnik zawarł w dniu 31 maja 2016 r. umowę leasingu operacyjnego nr ….. Umowa została zawarta na czas oznaczony – 59 miesięcy, suma ustalonych w umowie opłat w łącznej kwocie 175 000 zł odpowiada wartości początkowej środka trwałego – samochodu osobowego, który jest wykorzystywany przez podatnika w 50% na potrzeby działalności, a w 50% na potrzeby osobiste podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca odlicza 50% VAT naliczonego od wydatków związanych z tym samochodem. Nieodliczone 50% VAT jako poniesione w celu osiągnięcia przychodów rozlicza jako koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z warunkami umowy Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłacenia Finansującemu następujących należności:

*   opłaty wstępnej w wysokości netto 14 227 zł 64 gr, stanowiącej 10% ceny netto zakupu samochodu 142 276 zł 42 gr, przy czym zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umów Leasingu (OWUL), stanowiącymi integralną część umowy, opłata wstępna stanowi wynagrodzenie Finansującego związane z zawarciem umowy leasingowej i stanowi część opłaty leasingowej. Opłata wstępna ujęta jest w harmonogramie spłat rat leasingowych jednak nie stanowi jednej z 59 rat leasingowych,

*   59 miesięcznych rat leasingowych w wysokości 2 376 zł 50 gr netto, przy czym zgodnie z OWUL rata leasingowa stanowi część wynagrodzenia Finansującego za używanie Korzystającego z przedmiotu leasingu, wyliczonego w zależności od okresu na jaki została zawarta umowa leasingu, płatnego na zasadach określonych w umowie i harmonogramie spłat,

*   wartości końcowej w wysokości 1 422 zł 76 gr netto.

Do ww. płatności doliczany będzie podatek od towarów i usług, obowiązujący w dacie wystawienia faktury VAT. Na mocy Aneksu nr 1 do ww. umowy, przedmiot leasingu został ubezpieczony w pełnym zakresie przez Finansującego na koszt Korzystającego, w ramach polisy generalnej Finansującego. Ponadto zgodnie z umową, Korzystający zobowiązany jest do pokrywania wszelkich opłat związanych z umową wskazanych w OWUL oraz w tabeli opłat dodatkowych, wynikające z korzystania z produktów dodatkowych.

Zgodnie z § 5 pkt 1 lit. b) umowy, od uiszczenia opłaty wstępnej uzależniona jest realizacja umowy przez Finansującego. Wobec powyższego umowa spełnia wszystkie warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z umową podatnik otrzymał faktury VAT:

*   nr …. z dnia 7 czerwca 2016 r. za opłatę wstępną z wartością netto 14 227 zł 64 gr, podatkiem VAT 23% 3 272 zł 36 gr, wartością brutto – 17 500 zł,

*   nr …. z dnia 1 lipca 2016 r. z wartością netto – 2 527 zł 21 gr, podatkiem VAT 23% – 581 zł 26 gr, z wartością brutto – 3 108 zł 47 gr, w tym rata leasingowa – część finansowa z wartością netto – 2 379 zł 93 gr, podatkiem VAT 23% – 547 zł 38 gr, wartością brutto – 2 927 zł 31 gr.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy opłata wstępna w kwocie 14 227 zł 64 gr stanowi koszt jednorazowy poniesiony w momencie dokonania wydatku?
2.  Czy nieodliczony 50% VAT w kwocie 1 636 zł 18 gr od opłaty wstępnej oraz w kwocie 273 zł 69 gr od każdej miesięcznej raty leasingowej – w części finansowej stanowi koszt podatkowy?
3.  Czy suma 59 miesięcznych rat leasingowych i opłaty wstępnej oraz wartości końcowej w pełnej poniesionej wysokości będzie kosztem podatkowym również w części przekraczającej równowartość 20 000 euro?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 3, natomiast w pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne interpretacje.

Zdaniem Wnioskodawcy (przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), suma 59 miesięcznych rat leasingowych i opłaty wstępnej oraz wartości końcowej w pełnej poniesionej wysokości będzie kosztem podatkowym również w części przekraczającej 20 000 euro.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej: u.p.d.o.f.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Jednak, zgodnie z art. 23b ust. 1 u.p.d.o.f., opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego.

W leasingu operacyjnym stroną umowy, która dokonuje odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu leasingu jest leasingodawca. Z tego względu to jego dotyczą ograniczenia w amortyzacji samochodu osobowego o wartości powyżej 20 000 euro. Natomiast po stronie leasingobiorcy (korzystającego) kosztem podatkowym są pełne opłaty rat z tytułu leasingu, i to bez względu na ich wysokość, pod warunkiem, że spełniają one kryteria uznania ich za koszt podatkowy określone w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.

Należy podkreślić, ze w leasingu operacyjnym kosztem podatkowym leasingobiorcy w pełnej wysokości, są także wydatki eksploatacyjne (zakup paliwa, itd.) koszty przeglądów i ubezpieczenia, jeżeli na podstawie umowy opłaca je korzystający (leasingobiorca). Nie ma tu bowiem zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., zgodnie z którym do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Wynika to jednoznacznie z art. 23 ust. 3b u.p.d.o.f

Limitowaniu w odniesieniu do samochodów osobowych na mocy art. 23 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.f. podlegają jedynie wydatki związane z ubezpieczeniem AC. Zgodnie z tym przepisem, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów składki na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Tym samym opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez Wnioskodawcę w podstawowym okresie umowy z tytułu używania samochodu na podstawie art. 23b ust. 1 u.p.d.o.f. stanowią koszt uzyskania przychodów korzystającego w pełnej ich wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność polegającą na świadczeniu usług opodatkowaną na zasadach ogólnych liniową 19% stawką podatku dochodowego i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca zawarł w dniu 31 maja 2016 r. umowę leasingu operacyjnego nr …. Umowa została zawarta na czas oznaczony – 59 miesięcy, suma ustalonych w umowie opłat w łącznej kwocie 175 000 zł odpowiada wartości początkowej środka trwałego – samochodu osobowego, który jest wykorzystywany przez podatnika w 50% na potrzeby działalności a w 50% na potrzeby osobiste podatnika.

Zgodnie z warunkami umowy Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłacenia Finansującemu następujących należności:

*   opłaty wstępnej w wysokości netto 14 227 zł 64 gr, stanowiącej 10% ceny netto zakupu samochodu 142 276 zł 42 gr, przy czym zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umów Leasingu (OWUL), stanowiącymi integralną część umowy, opłata wstępna stanowi wynagrodzenie Finansującego związane z zawarciem umowy leasingowej i stanowi część opłaty leasingowej. Opłata wstępna ujęta jest w harmonogramie spłat rat leasingowych jednak nie stanowi jednej z 59 rat leasingowych,

*   59 miesięcznych rat leasingowych w wysokości 2 376 zł 50 gr netto, przy czym zgodnie z OWUL rata leasingowa stanowi część wynagrodzenia Finansującego za używanie Korzystającego z przedmiotu leasingu, wyliczonego w zależności od okresu na jaki została zawarta umowa leasingu, płatnego na zasadach określonych w umowie i harmonogramie spłat,

*   wartości końcowej w wysokości 1 422 zł 76 gr netto.

Do ww. płatności doliczany będzie podatek od towarów i usług, obowiązujący w dacie wystawienia faktury VAT. Na mocy Aneksu nr 1 do ww. umowy, przedmiot leasingu został ubezpieczony w pełnym zakresie przez Finansującego na koszt Korzystającego, w ramach polisy generalnej Finansującego. Ponadto zgodnie z umową, Korzystający zobowiązany jest do pokrywania wszelkich opłat związanych z umową wskazanych w OWUL oraz w tabeli opłat dodatkowych, wynikające z korzystania z produktów dodatkowych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej: ustawa PIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kwestie dotyczące zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z umowami leasingu zostały przez ustawodawcę uregulowane w art. 23a-23l ustawy PIT. Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy PIT, ilekroć w rozdziale 4a ustawy jest mowa o umowie leasingu, rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Jak wynika z art. 23b ust. 1 ustawy PIT, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3.  suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 23b ust. 2 ustawy PIT, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1.  art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.),
2.  przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3.  art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z późn. zm.)

– do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Z przepisów powyższych wynika zatem co do zasady, że jeżeli umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2 ustawy PIT, warunki, to wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego – prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Wskazać jednakże należy, że powyższy przepis nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie bowiem Wnioskodawca jako użytkownik (korzystający) przedmiotu leasingu operacyjnego nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, od wartości początkowej tego przedmiotu odpisów tych dokonuje leasingodawca i to jego ewentualnie może dotyczyć ograniczenie wynikające z powyższego przepisu.

Jednocześnie w myśl art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

W związku z powyższym, opłaty leasingowe z tytułu zawartej umowy leasingu operacyjnego na samochód o wartości początkowej przekraczającej równowartość 20 000 euro, spełniającej warunki określone w art. 23b powołanej ustawy, stanowią w całości koszt podatkowy.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że jeżeli w istocie umowa leasingu operacyjnego, o której mowa we wniosku spełnia wszystkie wymogi określone w cytowanej art. 23b ww. ustawy, to Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej całą wartość rat leasingowych, tj. sumę 59 miesięcznych rat leasingowych, opłatę wstępną oraz wartość końcową w pełnej poniesionej wysokości.

Ww. wydatki będą kosztem podatkowym również w części przekraczającej równowartość 20 000 euro, gdyż nie ma przy tym znaczenia ograniczenie wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem w leasingu operacyjnym stroną umowy, która dokonuje odpisów amortyzacyjnych jest leasingodawca, a nie leasingobiorca (Wnioskodawca).

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Należy również wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.