Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1035/14-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-12-15
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usług dotyczących projektu „Know-how służb (…)”
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; czynności-czynności opodatkowane; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2014 r. (data wpływu 19 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usług dotyczących projektu „Know-how służb (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usług dotyczących projektu „Know-how służb (…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny. Jest jednostką budżetową, która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu państwa, a pobrane dochody odprowadza na rachunek dochodów budżetu państwa. „A” funkcjonuje na podstawie statutu ogłoszonego zarządzeniem Wojewody w sprawie nadania statutu Urzędowi w Dz. Urz. Woj. Nr 104, poz. 2131 z dnia 16 czerwca 2009 r. z późn. zm. Obok wykonywania działalności statutowej jednostka uzyskuje dochody niezwiązane z działalnością statutową, np. dochody z najmu pomieszczeń, od których nalicza i płaci podatek należny VAT. W dniu 29 listopada 2013 r. zostało podpisane porozumienie finansowe o współpracy w zakresie warunków i trybu realizacji projektu „Know-how służb (…)” finansowanego ze środków funduszu granic zewnętrznych, zawarte pomiędzy Departamentem Współpracy Międzynarodowej i Funduszy Europejskich w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, pełniącym funkcję instytucji odpowiedzialnej a Wojewodą. W ramach projektu przeprowadzono szkolenia mające na celu podniesienie kwalifikacji pracowników „A” w zakresie umiejętności posługiwania się językiem angielskim oraz umiejętności pisania decyzji administracyjnych pracowników merytorycznych oddziału spraw cudzoziemców „A”. Zwieńczeniem projektu była konferencja pn. „Swoboda przemieszczania się osób, fundamentem UE” z udziałem przedstawicieli instytucji zajmujących się cudzoziemcami z Polski oraz z Niemiec. Zakupy dokonywane w ramach projektu to: szkolenie z języka angielskiego dla pracowników wydziału spraw obywatelskich i cudzoziemców „A” (stawka VAT ZW), usługa tłumacza (sprzedawca zwolniony podmiotowo z podatku VAT), usługa wykonania certyfikatów (VAT 23%), usługa hotelarsko -gastronomiczna (VAT 8%, 23%), szkolenie z umiejętności pisania decyzji administracyjnych (VAT ZW). Rezultatem realizacji projektu jest podniesienie kwalifikacji służb Wojewody zajmujących się legalizacją pobytu oraz wydalaniem cudzoziemców z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Zakupione w celu realizacji przedmiotowego projektu usługi będą wykorzystywane jedynie w działalności statutowej niepodlegającej podatkowi od towarów i usług. „A” zwrócił się o środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej pochodzące z Unii Europejskiej łącznie z podatkiem od towarów i usług, ponieważ „A” w ramach działalności statutowej nie posiada prawa do ubiegania się o zwrot tego podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, jako jednostka budżetowa ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony przy zakupie usług dotyczących projektu „Know-how służb (…)” finansowanego ze środków funduszu granic zewnętrznych, a służących wykonywaniu działalności statutowej, z której nie odlicza podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, z faktur zakupu, które dotyczą realizacji projektu „Know-how służb (…)” finansowanego ze środków i funduszu granic zewnętrznych, nie podlega zwrotowi podatek VAT i „A” realizując działalność podstawową jako jednostka budżetowa nie ma prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego od usług zakupionych w ramach projektu. Powyższy projekt nie jest związany ze sprzedażą opodatkowaną i w tym przypadku nie ma bezpośredniego związku nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z póżn. zm.), zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W szczególności, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana faktura nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z treści powyższych przepisów wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.

Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

1.  wykorzystywanych do czynności nieobjętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),
2.  wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347.1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie TSUE.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca („A”) jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny. Jest jednostką budżetową, która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu państwa, a pobrane dochody odprowadza na rachunek dochodów budżetu państwa. „A” funkcjonuje na podstawie statutu ogłoszonego zarządzeniem Wojewody w sprawie nadania statutu „A” w Dz. Urz. Woj. Nr 104, poz. 2131 z dnia 16 czerwca 2009 r. z późn. zm. Obok wykonywania działalności statutowej jednostka uzyskuje dochody niezwiązane z działalnością statutową, np. dochody z najmu pomieszczeń, od których nalicza i płaci podatek należny VAT. W dniu 29 listopada 2013 r. zostało podpisane porozumienie finansowe o współpracy w zakresie warunków i trybu realizacji projektu „Know-how służb (…)” finansowanego ze środków funduszu granic zewnętrznych, zawarte pomiędzy Departamentem Współpracy Międzynarodowej i Funduszy Europejskich w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, pełniącym funkcję instytucji odpowiedzialnej a Wojewodą. W ramach projektu przeprowadzono szkolenia mające na celu podniesienie kwalifikacji pracowników „A” w zakresie umiejętności posługiwania się językiem angielskim oraz umiejętności pisania decyzji administracyjnych pracowników merytorycznych oddziału spraw cudzoziemców „A”. Zwieńczeniem projektu była konferencja pn. „Swoboda przemieszczania się osób, fundamentem UE” z udziałem przedstawicieli instytucji zajmujących się cudzoziemcami z Polski oraz z Niemiec. Zakupy dokonywane w ramach projektu to: szkolenie z języka angielskiego dla pracowników wydziału spraw obywatelskich i cudzoziemców „A” (stawka VAT ZW), usługa tłumacza (sprzedawca zwolniony podmiotowo z podatku VAT), usługa wykonania certyfikatów (VAT 23%), usługa hotelarsko-gastronomiczna (VAT 8%, 23%), szkolenie z umiejętności pisania decyzji administracyjnych (VAT ZW). Rezultatem realizacji projektu jest podniesienie kwalifikacji służb Wojewody zajmujących się legalizacją pobytu oraz wydalaniem cudzoziemców z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Zakupione w celu realizacji przedmiotowego projektu usługi będą wykorzystywane jedynie w działalności statutowej niepodlegającej podatkowi od towarów i usług. „A” zwrócił się o środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej pochodzące z Unii Europejskiej łącznie z podatkiem od towarów i usług, ponieważ „A” w ramach działalności statutowej nie posiada prawa do ubiegania się o zwrot tego podatku.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie ww. warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – realizowany projekt nie będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – zakupione w celu realizacji przedmiotowego projektu usługi są wykorzystywane jedynie w działalności niepodlegającej podatkowi od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji przedmiotowego projektu.

Reasumując, Wnioskodawca, jako jednostka budżetowa nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie usług dotyczących projektu „Know-how służb (…)” finansowanego ze środków funduszu granic zewnętrznych, który służy wykonywaniu działalności statutowej niepodlegającej podatkowi VAT.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.