Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1065.2025.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-05
Teza: Brak działania w charakterze podatnika w związku ze
sprzedażą działek.
Słowa kluczowe: działki-działki rolne
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Klasyfikacja PKWiU: bez względu na PKWiU
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 października 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania
    sprzedaży działek oraz braku uznania Pana za podatnika w związku z ich sprzedażą.

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Poniżej przedstawiony stan faktyczny dotyczy sprzedaży przez ... (dalej zwany także:
    „Wnioskodawcą" lub „Sprzedającym”) działek gruntu nr A, B, C, D, E położonych w obrębie
    ewidencyjnym ... w miejscowości ...(zwanych dalej: „Nieruchomością").
    Dane Nieruchomości:
    - miasto ...,
    - ul. ...,
    - obręb ...,
    - działki gruntu nr: A, B, C, D, E stanowiące część nieruchomości ujętej w ... o łącznej
      powierzchni 1,63 ha,
    - łączna powierzchnia Nieruchomości: ok. 1,1489 ha.
    Własność oraz podstawa nabycia Nieruchomości:
    Obecnym właścicielem Nieruchomości jest ..., który nabył ją na podstawie:
    1. Umowy o nieodpłatny dział spadku i nieodpłatne zniesienie współwłasności Rep. A nr
      ....z dnia 19.08.2020 roku, na podstawie której nabył działki nr A, B, C, D o łącznej
      1,1476 ha powierzchni
    2. Umowy sprzedaży Rep. A nr ... z dnia 10.02.2022 roku, na podstawie której nabył
      działkę nr E o powierzchni 0,0013 ha.
    Opis:
    Działki nr A, B, C, D ujęte w księdze wieczystej ... przed nabyciem ich przez Wnioskodawcę
    na mocy ww. umowy stanowiły własność jego rodziców ... Działka nr E stanowiła część
    drogi wewnętrznej, która dzieliła działki nr C oraz D na dwie niezależne działki,
    nieposiadające wspólnej granicy oraz ciągłości. Działka o powierzchni 13 mkw. została
    zakupiona przez ... w celu poprawienia komunikacji działki, ponieważ działki nr C oraz D
    stanowią drogę dojazdową dla przedmiotowej Nieruchomości, łączące drogi publiczne - ul.
    ... oraz ul. ...
    Inne istotne uwarunkowania faktyczne:
    1. Dla Nieruchomości została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji
      polegającej na budowie 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z
      niezbędnymi urządzeniami budowlanymi z dnia 23.06.2025 roku.
    2. Do działek stanowiących Nieruchomość nie została podłączona energia elektryczna.
    3. W okresie ostatnich 3-4 lat łącznie przez okres ok 10 miesięcy Nieruchomość była
      wystawiana na sprzedaż na internetowych portalach ogłoszeniowych. Dodatkowo od
      grudnia 2024 roku do czerwca 2025 roku była podpisana z biurem nieruchomości
      umowa na wyłączność w sprzedaży Nieruchomości.
    4. Wnioskodawca nie sprzedał wcześniej nieruchomości.
    5. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie na cele osobiste Wnioskodawcy.
    6. Wnioskodawca nie planuje sprzedaży innych posiadanych nieruchomości w najbliższej
      przyszłości.
    7. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze.
    8. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT
    9. W zamiarze sprzedaży przez Wnioskodawcę jest Nieruchomość, działki nr A, B, C, D, E.

    10. Nieruchomość nie była użytkowana, działki były jedynie koszone i czyszczone co
      pewien czas.
    11. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była
      wykorzystywana w ramach jakiejkolwiek działalności gospodarczej.
    12. Wnioskodawca pozyskał nabywcę poprzez ogłoszenie w internetowym portalu
      ogłoszeniowym.
    13. Wnioskodawca wystąpi o podział geodezyjny na działki, które docelowo stworzą
      kompleks 8 działek przeznaczonych pod budowę domów jednorodzinnych,
      składających się od jednej do kilku działek ewidencyjnych każda. Dodatkowo
      powstanie działka przeznaczona pod drogę, składająca się również z kilku działek
      ewidencyjnych. Wystąpienie Wnioskodawcy o podział geodezyjny ma na celu
      spełnienie warunków przewidzianych w umowie przedwstępnej podpisanej z
      kupującym, który podział geodezyjny zleci oraz za niego zapłaci. Wnioskodawca nie
      wykonuje podziału dla swoich prywatnych celów.
    14. Wnioskodawca w dniu 7.10.2025 r. (Rep. A nr ...) zawarł umowę przedwstępną
      sprzedaży Nieruchomości ze spółką ... Sp. z o. o. (Kupujący). Na mocy przedwstępnej
      umowy sprzedaży Sprzedający (...) sprzeda Kupującemu (... Sp. z o.o.) Nieruchomość
      lub powstałe w wyniku podziału Nieruchomości działki, których dokładne ostateczne
      numery ewidencyjne zostaną ustalone po dokonaniu podziału geodezyjnego, a
      wszystkie powstałe w ten sposób działki stanowić będą łącznie jedną nieruchomość o
      łącznej powierzchnię ok. 1,1489 ha.
    15. Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa do działania w jego imieniu oraz wyraził zgodę
      na dysponowanie Nieruchomością do celów budowlanych. Treść pełnomocnictwa oraz
      dysponowanie Nieruchomością do celów budowlanych znajduje się z przedwstępnej
      umowie sprzedaży Nieruchomości.
    16. Wnioskodawca nie mieszka w ... Pozyskanie ze sprzedaży środki zamierza przeznaczyć
      na własne cele mieszkaniowe (zakup mieszkania).

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz czy Wnioskodawca z tego tytułu
    będzie podatnikiem podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości nie będzie
    stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wnioskodawca z tego tytułu nie będzie podatnikiem podatku VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...). W myśl
    art. 2 pkt 6 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się
    przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednakże nie każda czynność
    stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem

    podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 tej ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o VAT ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania
    jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego nie występuje na gruncie
    analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art 15 ust. 2 tej
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, ze podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku
    TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych. W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości (działek) istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego opisu stanu faktycznego, w celu dokonania sprzedaży
    nieruchomości Wnioskodawca podejmował/będzie podejmował aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę
    należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta
    nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i

    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, ze pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na
    gruncie przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C- 180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na

    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot
    sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej
    osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, obecnym właścicielem Nieruchomości
    jest ..., który nabył ją na podstawie: umowy o nieodpłatny dział spadku i nieodpłatne
    zniesienie współwłasności Rep. A nr ... z dnia 19.08.2020 roku, na podstawie której nabył
    działki nr A, B, C, D o łącznej 1,1476 ha powierzchni, umowy sprzedaży Rep. A nr ... z dnia
    10.02.2022 roku, na podstawie której nabył działkę nr E o powierzchni 0,0013 ha
    Działki nr A, B, C, D ujęte w księdze wieczystej ... przed nabyciem ich przez Wnioskodawcę
    na mocy ww. umowy stanowiły własność jego rodziców .... Działka nr E stanowiła część
    drogi wewnętrznej, która dzieliła działki nr C oraz D na dwie niezależne działki,
    nieposiadające wspólnej granicy oraz ciągłości. Działka o powierzchni 13 mkw. została
    zakupiona przez ... w celu poprawienia komunikacji działki, ponieważ działki nr C oraz D
    stanowią drogę dojazdową dla przedmiotowej Nieruchomości, łączące drogi publiczne –
    ul. ... oraz ul. ...
    Dla Nieruchomości została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji
    polegającej na budowie 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędnymi
    urządzeniami budowlanymi z dnia 23.06.2025 roku. Do działek stanowiących
    Nieruchomość nie została podłączona energia elektryczna. W okresie ostatnich 3-4 lat
    łącznie przez okres ok. 10 miesięcy Nieruchomość była wystawiana na sprzedaż na
    internetowych portalach ogłoszeniowych. Dodatkowo od grudnia 2024 roku do czerwca
    2025 roku była podpisana z biurem nieruchomości umowa na wyłączność w sprzedaży
    Nieruchomości. Wnioskodawca nie sprzedał wcześniej nieruchomości. Nieruchomość była
    wykorzystywana wyłącznie na cele osobiste Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie planuje
    sprzedaży innych posiadanych nieruchomości w najbliższej przyszłości. Nieruchomość nie
    była przedmiotem najmu, dzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze.
    Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT. W zamiarze sprzedaży przez
    Wnioskodawcę jest Nieruchomość, działki nr A, B, C, D, E. Nieruchomość nie była
    użytkowana, działki były jedynie koszone i czyszczone co pewien czas. Wnioskodawca nie
    prowadzi działalności gospodarczej Nieruchomość nie była wykorzystywana w ramach
    jakiejkolwiek działalności gospodarczej Wnioskodawca pozyskał nabywcę poprzez
    ogłoszenie w internetowym portalu ogłoszeniowym. Wnioskodawca wystąpi o podział
    geodezyjny na działki, które docelowo stworzą kompleks 8 działek przeznaczonych pod
    budowę domów jednorodzinnych, składających się od jednej do kilku działek
    ewidencyjnych każda. Dodatkowo powstanie działka przeznaczona pod drogę, składająca
    się również z kilku działek ewidencyjnych. Wystąpienie Wnioskodawcy o podział
    geodezyjny ma na celu spełnienie warunków przewidzianych w umowie przedwstępnej
    podpisanej z kupującym, który podział geodezyjny zleci oraz za niego zapłaci.
    Wnioskodawca nie wykonuje podziału dla swoich prywatnych celów.
    Wnioskodawca w dniu 7.10.2025 r. (Rep. A nr ...) zawarł umowę przedwstępną sprzedaży
    Nieruchomości ze spółką ... Sp. z o.o. (Kupujący). Na mocy przedwstępnej urnowy

    sprzedaży Sprzedający (...) sprzeda Kupującemu (... Sp. z o.o.) Nieruchomość lub powstałe
    w wyniku podziału Nieruchomości działki, których dokładne ostateczne numery
    ewidencyjne zostaną ustalone po dokonaniu podziału geodezyjnego, a wszystkie powstałe
    w ten sposób działki stanowić będą łącznie jedną nieruchomość o łącznej powierzchnię
    ok. 1.1489 ha.
    Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa do działania w jego imieniu oraz wyraził zgodę a
    dysponowanie Nieruchomością do celów budowlanych. Treść pełnomocnictwa oraz
    dysponowanie Nieruchomością do celów budowlanych znajduje się z przedwstępnej
    umowie sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawca nie mieszka w ... Pozyskanie ze
    sprzedaży środki zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe (zakup mieszkania).
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości nie będzie
    stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W
    związku z tym Wnioskodawca z tego tytułu nie będzie podatnikiem podatku VAT.
    Sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości nie będzie mieć charakter działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. Aktywność Wnioskodawcy nie wykracza /
    nie będzie wykraczać poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    W przedstawionym stanie faktycznym brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności w przedmiocie sprzedaży Nieruchomości, która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez
    Wnioskodawcę Nieruchomości wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    W ocenie Wnioskodawcy, działania podjęte przez Wnioskodawcę należeć będą do zakresu
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zakres podjętych czynności w odniesieniu do
    posiadanej Nieruchomości w żadnym wypadku nie pozwala na uznanie, że ta działalność
    będzie mieć charakter profesjonalny.
    Zbieżny z powyższym pogląd, w zbliżonych stanach faktycznych, wyrażony został m in. w:
    1) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 2 kwietnia 2025 r., 0114-KDIP4-
      2.4012.124.2025.2.MMA: „Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz
      wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10
      prowadzi do wniosku, że planowana przez Pana sprzedaż Nieruchomości w całości lub
      części Nieruchomości (np. w postaci 1 działki) nie będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą
      transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku. Przy sprzedaży Nieruchomości w
      całości lub części Nieruchomości (np w postaci 1 działki) skorzysta więc Pan z
      przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
      czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
      podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. W związku z powyższym, z tytułu
      planowanej sprzedaży Nieruchomości w całości lub części Nieruchomości (np. w
      postaci 1 działki) nie będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w
      rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarcza w myśl art. 15
      ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż Nieruchomości w całości lub części
      Nieruchomości (np. w postaci 1 działki) nie będzie stanowiła czynności podlegającej
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.
    2) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 28 marca 2025 r, 0112-KDIL1-
      3.4012.52.2025.4.KK: „W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest
      przesłanek świadczących o takiej aktywności Państwa w przedmiocie planowanej
      sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
      profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
      zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń,
      które jednoznacznie przesądzają, ze sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki

      działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie
      obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
      podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez
      Państwa należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając ww.
      działki skorzystają Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania
      własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnią Państwo przesłanek zdefiniowanych
      w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpią w roli podatników podatku od towarów i
      usług prowadzących działalność gospodarczą - w stosunku do tej transakcji. W
      konsekwencji, sprzedaż działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług. Zatem, dokonując sprzedaży działek nr 1/10, 1/11, 1/12, 1/13, 1/14
      będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania
      majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 15 ust 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech
      podatników podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
      sprzedaży działek a ich dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której
      mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Podsumowując, stwierdzić należy, że planowana
      przez Państwa sprzedaż działek nr 1/10, 1/11, 1/12. 1/13, 1/14 nie będzie podlegać
      opodatkować u podatkiem od towarów i usług”.
    Dodatkowo, NSA w wyroku z dnia 11 października 2024 r, I FSK 228/21 uznał, że
    „Jakkolwiek pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane w przepisach ustawy o
    podatku od towarów i usług ma charakter bardzo szeroki, to nie może ono prowadzić do
    interpretacji, w której każda odpłatna dla właściciela czynność prawna odnosząca się do
    nieruchomości utożsamiana jest z działalnością gospodarczą.” NSA w wyroku z dnia 11
    września 2024 r., I FSK 20/21 wyraził zaś pogląd, że: „O działaniu jako podmiotu
    prowadzącego działalność gospodarczą nie mogą świadczyć jedynie: podział
    nieruchomości na mniejsze działki, wytyczenie drogi wewnętrznej, czy też wielokrotność
    transakcji sprzedaży. Te okoliczności są działaniami, które podejmuje się również w
    ramach obrotu zaliczanego do zarządu majątkiem prywatnym”.
    Zbieżny z powyższym pogląd wyraził także Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z
    dnia 4 lipca 2025 r., 0113-KDIPT1-2.4012.434.2025.3.MC: „Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż
    Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy
    ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będzie spełniał Pan przesłanki do uznania za
    podatnika podatku od towarów i usług. Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w
    świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż Nieruchomości
    nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż
    brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia tej
    Nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego -
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Należy zauważyć, że jedynymi podjętymi przez Pana działaniami przy sprzedaży
    Nieruchomości, było występowanie o warunki zabudowy, na podstawie których
    dokonywano podziału działek. Jak bowiem Pan wskazał, działka nr... była zbyt wąska na
    sensowny podział czy zagospodarowanie. Do żadnej z działek nie został podłączony prąd,
    występowano jedynie o zapewnienia przyłączenia dla każdej z działek, w celu wystąpienia
    o warunki zabudowy Ponadto, doprowadził Pan sieć wodociągową do granicy
    Nieruchomości oraz przez teren działki w drodze wewnętrznej. Okoliczności podziału
    gruntu na mniejsze działki oraz uzyskania decyzji o warunkach zabudowy nie mogą
    przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży Nieruchomości jako dostawy dokonanej w
    ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT Mozę o tym świadczyć bowiem jedynie szereg innych okoliczności, które powodują, że
    aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia Nieruchomości jest porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością. Należy podkreślić,
    że - zgodnie z Pana wskazaniem - przez cały okres posiadania Nieruchomości
    wykorzystywał ją Pan wyłącznie na cele osobiste. Nieruchomość nie była wykorzystywana

    do działalności gospodarczej, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o
    podobnym charakterze. W związku ze sprzedażą Nieruchomości nie będzie Pan korzystał z
    usług biura nieruchomości. Poza rozpytaniem wśród znajomych Pana sąsiad, z którym
    zamierza Pan razem sprzedać działki, ma zamiar dodać ogłoszenie na portalu
    ogłoszeniowym oraz ewentualnie powiesić baner w celu lepszego zlokalizowania działki,
    jednak należy uznać, że nie będą to działania marketingowe wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia. Ponadto, nie udzielił Pan nikomu pełnomocnictwa do działania w Pana
    imieniu, jak również nie wyrażał Pan zgody na dysponowanie Nieruchomością do celów
    budowlanych. Działania podejmowane przez Pana w związku z planowaną sprzedażą
    Nieruchomości nie stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, ze dostawa
    przez Pana Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z
    całokształtu okoliczności sprawy nie będzie Pan podejmować aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Pana czynności
    stanowiły jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym.
    Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, ze są to
    działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym. W przedmiotowej
    sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży
    Nieruchomości wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji
    sprzedaży Nieruchomości będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowani Skala Pana zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, nie
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki
    stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust 2 ustawy, to
    planowana sprzedaż Nieruchomości, tj. działek niezabudowanych nr... nie będzie
    stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie
    z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.
    Podsumowując, sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości nie będzie stanowić
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca z
    tego tytułu nie będzie podatnikiem podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych działek, istotne
    jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie

    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - działki nabył Pan na podstawie podziału spadku i nieodpłatnego zniesienia
      współwłasności oraz umowy sprzedaży;
    - nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy oraz innych umów o podobnym
      charakterze;
    - nie sprzedawał Pan wcześniej nieruchomości oraz nie planuje Pan sprzedaży innych
      posiadanych nieruchomości w najbliższej przyszłości;
    - nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie na Pana cele osobiste;
    - nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT; nie prowadzi Pan działalności
      gospodarczej;

    - nieruchomość nie była wykorzystywana w ramach jakiejkolwiek działalności
      gospodarczej;
    - do działek stanowiących Nieruchomość nie została podłączona energia elektryczna;
    - pozyskał Pan nabywcę poprzez ogłoszenie w internetowym portalu ogłoszeniowym;
    - wystąpił Pan o podział geodezyjny działek; wystąpienie o podział geodezyjny ma na celu
      spełnienie warunków przewidzianych w umowie przedwstępnej podpisanej z
      kupującym, który podział geodezyjny zleci oraz za niego zapłaci,
    - działki posiadają warunki zabudowy;
    - zawarł Pan umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości oraz udzielił Pan
      pełnomocnictwa do działania w jego imieniu oraz wyraził zgodę na dysponowanie
      Nieruchomością do celów budowlanych;
    - środki ze sprzedaży dziełek zamierza Pan przeznaczyć na cele mieszkaniowe.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działek nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Należy zauważyć,
    iż z opisu sprawy wynika, że jedynymi podjętymi przez Pana działaniami w stosunku do
    działek było uzyskanie warunków zabudowy oraz wystąpił Pan o podział geodezyjny
    działek. Z okoliczności sprawy nie wynika aby podjął Pan aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje,
    że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Natomiast, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy, w związku z zawartą umową
    przedwstępną nie powodują, że zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując sprzedaży przedmiotowych działek, będzie Pan korzystać z przysługującego
    Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Pana cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży ww. działki, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży przedmiotowych działek będzie Pan korzystać z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w
    tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Pana działek nie
    będzie stanowić czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1
    ustawy, a Pan z tego tytułu nie będzie podatnikiem podatku VAT.
    Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis stanu faktycznego będący
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.