Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.805.2023.2.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-02-01
Teza: Darowizna przedsiębiorstwa na rzecz siostry.
Słowa kluczowe: amortyzacja; darowizna; opodatkowanie; przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22h-ust. 1-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 11

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

Dnia 21 listopada 2023 r. wpłynął Pana wniosek z 17 listopada 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 23 stycznia 2023 r. Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzeń przyszłych

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą jako osoba fizyczna na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przeważającym przedmiotem jest działalność gastronomiczna. Działalność gospodarcza została rozpoczęta (\`(...)\`)2007 r.

W ramach prowadzonego przez Pana przedsiębiorstwa prowadzi Pan działalność gastronomiczną. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jako formę opodatkowania przychodu wybrał Pan podatek liniowy oraz prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Rozważa Pan dokonanie darowizny przedsiębiorstwa na rzecz siostry nieodpłatnie w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny. Darowizna przedsiębiorstwa na rzecz siostry będzie spowodowana zaprzestaniem przez darczyńcę jednoosobowej działalności, której przedmiotem jest działalność gastronomiczna.

Na podstawie notarialnej umowy darowizny siostra Pana stanie się właścicielem składników majątkowych i niemajątkowych, przy pomocy których będzie prowadziła działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych.

Na dzień dokonania darowizny sporządzi Pan protokół przekazania określonych składników majątku, w którym wyszczególni składniki będące przedmiotem darowizny oraz poda następujące informacje w odniesieniu do:

– środków trwałych – wartość początkową i dotychczasowe umorzenie,

– wyposażenia – wartość początkową.

Przedmiotem darowizny będzie całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy Kodeks cywilny:

– ruchomości, tj. urządzenia składające się na wyposażenie;

– prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez Pana z klientami i dostawcami, prawa i obowiązki wynikające z umów, które będą zawarte a nie zrealizowane na dzień zawarcia umowy darowizny;

– wartości niematerialne: baza klientów, renoma, logo;

– dokumenty i księgi związane z prowadzoną działalnością.

Wyżej wymienione składniki pozwalają na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług gastronomicznych, w jakim działalność ta prowadzona jest obecnie przez Pana. Przedmiotowe składniki pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, że stanowią całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym.

Składniki majątku będące przedmiotem darowizny były faktycznie wykorzystywane w Pana działalności oraz przyczyniły się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wydatki na zakup środków trwałych, będących przedmiotem darowizny, nie były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, w tym wypadku dokonywał Pan odpisów amortyzacyjnych.

W ramach transakcji dojdzie do przejęcia przez Pana siostrę pracowników zatrudnionych obecnie przez Pana. Przejęcie zostanie dokonane w trybie art. 23 (1) ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040) (winno być (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320).

Pana siostra zamierza prowadzić działalność w zakresie gastronomii, w jakim działalność ta prowadzona jest obecnie przez Pana.

W prowadzonej księdze przychodów i rozchodów przyjął Pan formę ewidencjonowania kosztów uregulowaną w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyposażenie, które Pan zamierza darować, było przez Pana używane w działalności gospodarczej, a poniesione na jego zakup wydatki zostały jednorazowo zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Przedmiotowa darowizna zostanie udokumentowana aktem notarialnym.

Opis zdarzenia przyszłego wynika z uzupełnienia wniosku.

### Pytania

1\. Czy przedstawiona powyżej darowizna składników majątkowych i niemajątkowych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2\. Jeżeli dokonywał Pan amortyzacji środków trwałych na zasadach określonych w przepisach art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po dokonaniu darowizny obejmującej przedmiotowe środki trwałe amortyzacja ta będzie kontynuowana z uwzględnieniem zasad dotychczas stosowanych, to czy zajdzie konieczność dokonania korekty (pomniejszenia) kosztów uzyskania przychodu o wartość darowanych środków trwałych?

3\. Czy w sytuacji, gdy wyposażenie, które zamierza Pan darować siostrze, było faktycznie wykorzystywane w działalności i przyczyniło się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a tym samym przepis art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych nie miał w tym wypadku zastosowania, późniejsze przekazanie tych przedmiotów w drodze darowizny nie będzie skutkowało koniecznością bezwarunkowego skorygowania kosztów uzyskania przychodów w związku z uprzednim zaliczeniem do tych kosztów wydatków poniesionych na nabycie tych składników?

### Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 1 – zgodnie z art. 5a pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm., dalej jako ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie – oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Natomiast ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlega zasadzie swobody umów. Może więc nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym na podstawie umowy sprzedaży, zamiany czy darowizny.

Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, z późn. zm.), dalej jako Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów. Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

W przypadku darowizny przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części mamy do czynienia z nieodpłatnym, jednostronnym świadczeniem. W związku z aktem darowizny darczyńca nie otrzymuje żadnych wartości pieniężnych ani innego przysporzenia majątkowego. Po Pana stronie nie powstanie zatem przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże, co do zasady, powstanie przychodu z odpłatnym zbyciem składników majątku wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec powyższego, przekazanie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze darowizny nie będzie wywoływało skutków podatkowych u darczyńcy na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Pana zdaniem, przekazując siostrze w formie darowizny zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie będzie Pan zobowiązany dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów gdyż przedmiotem darowizny będą m.in. wykorzystywane w działalności gospodarczej składniki majątku zaliczone do zużywających się stopniowo składników majątku, tj. wyposażenie.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,

c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Mając na względzie, że darowizna wskazanych we wniosku składników majątku, wchodzących w skład darowanego na rzecz siostry przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, jest czynnością prawną nieodpłatną, stwierdzić należy, że w związku z jej dokonaniem nie powstanie po Pana stronie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w cyt. powyżej art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, przedstawiona w niniejszym wniosku darowizna składników majątkowych i niemajątkowych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (winno być: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – dopisek organu) z dnia 23 stycznia 2019 r., 0114-KDIP3-1.4011.566.2018.4.MT.

W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 2 – z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w drodze darowizny zamierza Pan przekazać na rzecz siostry przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, w tym wyposażenie i środki trwałe.

Pana zdaniem, przekazując siostrze w formie darowizny przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, nie będzie Pan zobowiązany dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów, gdyż przedmiotem darowizny będą wykorzystywane w działalności gospodarczej składniki majątku zaliczone do zużywających się stopniowo składników majątku (wyposażenie) oraz składniki zaliczone do środków trwałych.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne, stwierdzić należy, że w przypadku nieodpłatnego przekazania składników majątku będących środkami trwałymi, które podlegały amortyzacji, nie zachodzi potrzeba korekty kosztów, gdyż wydatki na zakup tych środków nie były zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, natomiast dokonywane odpisy amortyzacyjne odpowiadają okresowi używania tych składników majątku w działalności gospodarczej.

Odnosząc się do kwestii obowiązku skorygowania kosztów uzyskania przychodu o wartość darowanego wyposażenia, poza art. 22 ust. 1 podatku dochodowego od osób fizycznych, należy mieć na uwadze również przepis art. 23 ust. 1 pkt 49 podatku dochodowego od osób fizycznych, według którego nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.

Wobec powyższego, wyłączenie z kosztów podatkowych wyżej wskazanych wydatków może mieć miejsce jedynie wówczas, jeżeli składnik majątku podatnika nie jest wykorzystywany dla celów działalności prowadzonej przez podatnika, lecz służy osobistym celom osób fizycznych lub bez uzasadnienia znajduje się poza siedzibą podatnika. Dotyczy więc przypadków, gdy zakup składników majątku nie był dokonany na cele działalności gospodarczej, ale na cele osobiste podatnika (określonej osoby).

W sytuacji będącej przedmiotem wniosku składniki majątku były faktycznie wykorzystywane w działalności i przyczyniły się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W takiej sytuacji podatnik ma prawo wydatki na ich nabycie zaliczyć do kosztów, bez względu na sposób ich późniejszego wykorzystania. Późniejsze przekazanie tych przedmiotów w drodze darowizny nie skutkuje koniecznością korygowania kosztów uzyskania przychodów o wartość tych składników majątkowych. Przepis art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w takim przypadku nie ma zastosowania.

Reasumując, stwierdzić należy, że w świetle obowiązującego stanu prawnego, w związku z darowizną składników majątku przedsiębiorstwa, nie jest Pan obowiązany do korekty kosztów w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wydatków na zakup wyposażenia.

Przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 sierpnia 2015 r., IBPB-1-1/4511-249/15/ZK, interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 kwietnia 2017 r. 0461-ITPB1.4511.117.2017.1.PSZ.

W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 3 – odnosząc się do kwestii obowiązku skorygowania kosztów uzyskania przychodu o wartość darowanego wyposażenia, czyli do pytania nr 3, że poza art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy mieć na uwadze również przepis art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według którego nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.

Wobec powyższego, wyłączenie z kosztów podatkowych wyżej wskazanych wydatków może mieć miejsce jedynie wówczas, jeżeli składnik majątku podatnika nie jest wykorzystywany dla celów działalności prowadzonej przez podatnika, lecz służy osobistym celom osób fizycznych lub bez uzasadnienia znajduje się poza siedzibą podatnika. Dotyczy więc przypadków, gdy zakup składników majątku nie był dokonany na cele działalności gospodarczej, ale na cele osobiste podatnika (określonej osoby).

W sytuacji będącej przedmiotem wniosku składniki majątku były faktycznie wykorzystywane w działalności i przyczyniły się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W takiej sytuacji podatnik ma prawo wydatki na ich nabycie zaliczyć do kosztów, bez względu na sposób ich późniejszego wykorzystania. Późniejsze przekazanie tych przedmiotów w drodze darowizny nie skutkuje koniecznością korygowania kosztów uzyskania przychodów o wartość tych składników majątkowych. Przepis art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w takim przypadku nie ma zastosowania.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Jednocześnie wskazuję, że publikatory tekstów ustaw wskazane przez Pana we wniosku, tj.: ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040) (winno być (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320), ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1426) oraz ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, z późn. zm.) są nieaktualne.

Obecnie teksty jednolite ww. ustaw są następujące:

– ustawa Kodeks pracy – (t. j. Dz. U. z 2023 poz. 1465),

– ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych – (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.),

– ustawa Kodeks cywilny – (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.).

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.