Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-87/11-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-04-07
Teza: Stawka podatku dla usług „assistance” na rzecz ubezpieczycieli
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; ubezpieczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17.01.2011 r. (data wpływu 21.01.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania zwolnienia z podatku VAT **jest:**

*   **prawidłowe** – w zakresie świadczonych usług „assistance”,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie odsprzedaży na rzecz Ubezpieczycieli nabytych w trakcie organizacji usług „assistance” dodatkowych usług.

UZASADNIENIE

W dniu 21.01.2011 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku usług „assistance” świadczonych na rzecz ubezpieczycieli.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem prawa polskiego, świadczącym usługi na rzecz zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność ubezpieczeniową (dalej: „Klienci” lub „Ubezpieczyciele”) w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 124, poz. 1154 ze zm., dalej: „ Ustawa ubezpieczeniowa”). Wnioskodawca świadczy usługi zarówno na rzecz Klientów posiadających siedzibę w Polsce jak i poza Polską, w szczególności w Belgii. Spółka nie posiada statusu zakładu ubezpieczeń w rozumieniu powyższej ustawy.

Wnioskodawca zobowiązuje się na podstawie umów z Klientami (dalej: „Umowy”), do świadczenia w ich imieniu usług związanych z zaspokajaniem roszczeń ubezpieczeniowych, dotyczących ubezpieczonych, w zakresie wynikającym z zawartych przez nich polis ubezpieczenia „assistance” (może to być zarówno „assistance” samochodowy, w podróży jak i domowy). Opierając się na przepisach Ustawy ubezpieczeniowej w szczególności Spółka w powyższym zakresie wykonuje czynności ubezpieczeniowe, o których mowa w tej ustawie w art. 3 ust. 4 pkt 2, tj. wypłatę odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów ubezpieczenia „assistance” oraz w art. 3 ust. 5 pkt 1 i 2 tj. ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych oraz ustalanie wysokości szkód, a także rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych.

Usługi ubezpieczenia „assistance” samochodowe świadczone przez Ubezpieczycieli mogą być, co do zasady, świadczone w zakresie pomocy technicznej, polegającej na udzieleniu pomocy polegającej m.in. na naprawie pojazdu na miejscu zdarzenia, holowaniu ubezpieczonego pojazdu z miejsca zdarzenia do najbliższego warsztatu, bądź też do miejsca zamieszkania właściciela pojazdu, holowaniu pojazdu osoby poszkodowanej, itp. oraz pomocy medycznej, polegającej na zorganizowaniu leczenia osoby ubezpieczonej. Dodatkowo, w ramach obsługi tego ubezpieczenia „assistance”, w uzasadnionych przypadkach, Ubezpieczyciele mogą być zobowiązani do dostarczenia samochodu zastępczego albo zapewnienia i pokrycia kosztów dojazdu do hotelu oraz zakwaterowania kierowcy i pasażerów w trakcie oczekiwania na naprawę, jeśli pojazd został unieruchomiony, a także innych podobnych czynności, które zostały uzgodnione w umowie ubezpieczenia „assistance”.

W ramach „assistance” w podróży Ubezpieczyciele mogą pokrywać koszty leczenia poniesione przez ubezpieczonych w trakcie podróży, koszty związane ze świadczeniem natychmiastowej pomocy assistance (np. pomoc prawna po wypadku, koszty podróży osoby wezwanej do towarzyszenia, itp.) a także koszty transportu medycznego, w związku z nagłym zachorowaniem lub nieszczęśliwym wypadkiem. Natomiast w ramach „assistance” domowego Ubezpieczyciele zobowiązują się do organizacji i pokrycia kosztów usług świadczonych w związku z awariami będącymi następstwami nieszczęśliwych wypadków w domach/mieszkania ubezpieczonych. W szczególności może to dotyczyć wizyt domowych specjalistów np. hydraulika, elektryka, szklarza, stolarza, technika urządzeń grzewczych, transportu mienia, dozoru mienia, itp.

Ponadto powyższe usługi ubezpieczenia „assistance” często polegają na pomocy informacyjnej dla ubezpieczonych, np. udzielaniu informacji telefonicznej o najbliższych warsztatach samochodowych, hotelach, szpitalach itp. Spółka natomiast, na podstawie Umów zobowiązała się do faktycznego zaspakajania roszczeń osób ubezpieczanych, wynikających z polis ubezpieczenia „assistance”. Co do zasady kontakt Spółki z ubezpieczonym inicjowany jest poprzez zgłoszenie telefoniczne osób ubezpieczonych. W tym celu Wnioskodawca, działając w imieniu Klientów udostępnia numery telefoniczne centrali alarmowej, z którą każdy ubezpieczony może się skontaktować w razie zaistnienia okoliczności uzasadniających roszczenie na podstawie polisy ubezpieczenia „assistance”. Następnie, po przyjęciu od ubezpieczonego informacji o zaistnieniu zdarzenia uzasadniającego realizację roszczeń wynikających z umowy ubezpieczenia „assistance” Wnioskodawca, na podstawie Umów, zobowiązany jest do podjęcia wszelkich czynności, które w określonych okolicznościach przysługują ubezpieczonym na podstawie polis ubezpieczenia „assistance”. W szczególności, Spółka zaspokaja roszczenia ubezpieczonych i/lub koordynuje czynności zmierzające do zaspokojenia tych roszczeń. Przy faktycznym wypełnianiu umowy ubezpieczenia (np. holowanie pojazdu, naprawa, transport) Spółka, ma prawo korzystać (i w praktyce korzysta) z usług podwykonawców (np. podmiotów zawodowo wykonujących usługi holowania pojazdów, ślusarzy, firm transportowych, szpitali, itp.). Podwykonawcy obciążają kosztami swoich usług albo Wnioskodawcę albo Klientów, w zależności od ustaleń umownych.

W zależności od uregulowań umownych w ramach powyższych usług, Spółka może również być zobowiązana do ustalania przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych oraz ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych ubezpieczonym. Czynności te są niezbędne do stwierdzenia czy zachodzą przesłanki do wypłaty odszkodowania oraz określenia wysokości należnego świadczenia. Ponadto, w ramach zawartych Umów Wnioskodawca może wykonywać dodatkowe czynności na rzecz Ubezpieczycieli, które są związane ze świadczonymi usługami i mogą być konieczne w celu prawidłowego zrealizowania przez Ubezpieczycieli roszczeń wynikających z zawartych umów ubezpieczenia. Usługi te mogą polegać w szczególności na obecności przedstawiciela Spółki na miejscu zdarzenia, sporządzaniu na odpowiednim formularzu pisemnego raportu z miejsca wypadku, przygotowaniu dokumentacji obrazującej zdarzenie i jego skutki, przekazaniu materiałów dotyczących zgłoszonego zdarzenia, administrowaniu oraz zabezpieczeniu strony internetowej, na której umieszczane są zebrane przez Wnioskodawcę informacje dotyczące zdarzeń, czy też przygotowywania statystyk obejmujących szczegółowe informacje dotyczące wypadków (takie jak: miejsce, dane dotyczące pojazdów i kierowców biorących udział w zdarzeniu, itp.), jak i inne raporty. Czynności te mają jednak charakter poboczny i pomocniczy w stosunku do podstawowej działalności Spółki, jaką jest likwidacja szkód, która z punktu widzenia ubezpieczonych odbywa się w ramach polis ubezpieczeniowych.

Z tytułu świadczenia opisanych usług Spółka otrzymuje wynagrodzenie, które może być kształtowane w różnoraki sposób. W szczególności z tytułu wykonywanych usług Spółka może otrzymywać od Klienta określoną część składki ubezpieczeniowej wpłacanej przez ubezpieczającego lub stałą kwotę od każdego ubezpieczonego, objętego polisą assistance. Alternatywnie, w zależności od uzgodnień umownych Wnioskodawca może otrzymywać wynagrodzenie ryczałtowe, za każde przyjęte zgłoszenie o konieczności likwidacji szkody. Wynagrodzenia te przysługują Spółce w określonej wysokości, niezależnie od nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę w trakcie likwidacji szkody (w zależności od stopnia skomplikowania szkody zaangażowanie pracowników Wnioskodawcy może się istotnie zmieniać).

Niezależnie od kwoty wynagrodzenia, o której mowa powyżej, w przypadku kiedy faktury usługodawców są wystawiane na Wnioskodawcę, a nie bezpośrednio na Klientów, Klienci są dodatkowo obciążani przez Spółkę kosztami świadczeń, które nabył Wnioskodawca w procesie likwidacji szkody (np. koszty holowania pojazdów, koszty leczenia, transportu, koszty naprawy, itp.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Wnioskodawca prosi o potwierdzenie, iż: w opisanym powyżej stanie faktycznym — na podstawie odpowiednich przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 54, poz. 535 z późn. zm.) w brzmieniu przepisów obowiązującym od 1 stycznia 2011 (dalej Ustawa o VAT) usługi Spółki w zakresie usług „assistance” na rzecz Ubezpieczycieli będą podlegać zwolnieniu z podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę zakres i charakter usług w zakresie „assistance” realizowanych przez Spółkę na rzecz Ubezpieczycieli, w opinii Wnioskodawcy usługi te podlegają zwolnieniu z podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT zwolnieniu z VAT podlegają m.in. usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia usług ubezpieczeniowych. W celu określenia zakresu pojęciowego tych usług należy posłużyć się zatem ustawą z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 124, poz. 1154 ze zm., dalej: „ Ustawa ubezpieczeniowa”). Jakkolwiek ustawa ta nie dostarcza definicji legalnej usług ubezpieczeniowych, definiuje ona jednak pojęcie działalności ubezpieczeniowej oraz w sposób enumeratywny wymienia czynność ubezpieczeniowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy ubezpieczeniowej działalność ubezpieczeniową rozumie się jako wykonywanie czynności ubezpieczeniowych związanych z oferowaniem i udzielaniem ochrony na wypadek ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych. Zgodnie z art. 3 ust. 3 tej ustawy czynnością ubezpieczeniową jest np. zawieranie umów ubezpieczenia, umów gwarancji ubezpieczeniowych lub zlecanie ich zawierania uprawnionym pośrednikom ubezpieczeniowym (pkt 1). Na podstawie art. 3 ust. 4 czynnościami ubezpieczeniowymi są również m.in.:

*   wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów ubezpieczenia (pkt 2),

*   przejmowanie i zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład ubezpieczeń w związku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej (pkt 3),

*   prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych związanych z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych (pkt 5a).

Zgodnie z art. 3 ust. 5 czynnościami ubezpieczeniowymi są m.in. także następujące czynności, jeżeli są wykonywane przez zakład ubezpieczeń:

*   ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych (pkt 1),

*   ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych (pkt 2),

*   ustalanie wartości przedmiotu ubezpieczenia (pkt 3).

Na uwagę zasługuje również przepis art. 3 ust. 6 Ustawy ubezpieczeniowej, zgodnie z którym zakład ubezpieczeń może zlecać wykonanie wyżej wymienianych czynności z ust. 4 oraz ust. 5 innym podmiotom. Wówczas czynności te są traktowane jak czynności ubezpieczeniowe, w zakresie, w jakim są wykonywane w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń.

Tak jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, świadczenie przez Wnioskodawcę usług „assistance” ma na celu czynić zadość roszczeniom zgłaszanym przez ubezpieczonych, wynikającym z polis ubezpieczenia „assistance”. Usługi Spółki w tym zakresie należy zatem potraktować jako wypłatę innego świadczenia należnego z tytułu umowy tj. ubezpieczeniowej, a więc będące czynnością ubezpieczeniową (art. 3 ust. 4 pkt 2 Ustawy ubezpieczeniowej). Przy czym usługi dodatkowe polegające na ustalaniu przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych oraz ustalaniu wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych ubezpieczonym (mające na celu określenie zakresu pomocy, jaką Wnioskodawca jest zobowiązany udzielić ubezpieczonym) również mieszczą się w zakresie czynności ubezpieczeniowych, zgodnie z Ustawą ubezpieczeniową (art. 3 ust. 5 pkt 1 i 2).

Jak zostało wskazane powyżej, usługi świadczone przez Spółkę mają na celu prawidłowe i sprawne wywiązanie się Ubezpieczycieli z obowiązków spoczywających na nich w związku ze świadczeniem usług ubezpieczenia „assistance”. Jednakże ze względu na fakt, iż Wnioskodawca dysponuje odpowiednimi zasobami ludzkimi, infrastrukturą techniczną oraz odpowiednio zorganizowaną siecią poddostawców, Klienci podejmują decyzję o wyodrębnieniu tej części ich działalności ubezpieczeniowej (tj. zaspokajanie roszczeń ubezpieczeniowych w związku z umowami ubezpieczenia „assistance”, w kształcie i zakresie świadczonym przez Spółkę) oraz zlecają Wnioskodawcy w ich imieniu realizację świadczeń wynikających z przedmiotowych Umów tj. „wypłatę” świadczeń należnych z tytułu polis assistance.

Mając powyższe na uwadze, w opinii Spółki usługi „assistance” wykonywane na zlecenie Ubezpieczycieli podlegają zwolnieniu z VAT, jako usługi ubezpieczeniowe, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT. Powyższe stanowisko potwierdza również brzmienie art. 43 ust. 13 znowelizowanej Ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

Tak jak wskazano powyżej, usługi Spółki są integralną częścią ubezpieczenia „assisance” i z punktu widzenia ubezpieczonych to one nadają tej usłudze jej zasadniczy charakter. Świadczenia wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią kluczowy element usługi ubezpieczenia „assistance”, jakim jest realizacja roszczeń ubezpieczonych w związku z wystąpieniem zdarzenia objętego polisą ubezpieczeniową. Bez tego elementu usługa ubezpieczeniowa „assistance” traci swój charakter, gdyż głównym celem, który chcą osiągnąć ubezpieczeni zawierający polisy „assistance”, a zarazem istotą tych usług, jest możliwość zaspokojenia roszczeń wynikających z tej polisy, w przypadku zaistnienia ustalonego zdarzenia. Tym samym, nie powinno budzić wątpliwości, iż świadczenia Spółki mają charakter usług ubezpieczeniowych, gdyż wyeliminowanie usług „assistance” świadczonych przez Wnioskodawcę z usług ubezpieczeniowych świadczonych na rzecz ubezpieczonych, pozbawiałoby tych drugich ich charakteru. Nie powinno budzić wątpliwości, że przedmiotowe usługi Spółki stanowią element usługi ubezpieczenia „assistance”, a jednocześnie są odrębną całością właściwą oraz niezbędną do świadczenia usługi zwolnionej ubezpieczenia „assistance”, a tym samym na podstawie art. 43 ust. 13 znowelizowanej Ustawy o VAT również podlegają zwolnieniu z VAT.

W tym miejscu warto ponownie zwrócić uwagę, iż w przypadku zaistnienia szkody objętej polisą „assistance” ubezpieczony kontaktować się ma tylko i wyłączenie z Wnioskodawcą w celu likwidacji szkody. Z perspektywy ubezpieczonego Spółka wypełnia świadczenia należne ubezpieczonym na podstawie polis ubezpieczenia „assistance”, a zakres usług „assistance” świadczonych przez Wnioskodawcę wynika bezpośrednio z treści umowy ubezpieczenia „assistance”, zawieranej z ubezpieczonym przez Klienta. Warto przy tym zauważyć, że również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) podkreśla się, że w przypadku gdy dana usługa świadczona przez podmiot trzeci jest kluczowym i niezbędnym elementem usługi podstawowej, zwolnionej z VAT (np. usługi obsługi rachunku bankowego), podlega ona także zwolnieniu z VAT, nawet jeśli podmiot trzeci nie ma stosunku cywilnoprawnego z ostatecznym odbiorcą usługi, ale usługa ta jawi się dla odbiorcy końcowego jako część usługi podstawowej (np. sprawa C-2/95 dotycząca Sparekassernes Datacenter (SDC).

Wnioskodawca pragnie przy tym zauważyć, że pobieranie wynagrodzenia należnego z tytułu świadczenia usług „assistance” w formie z góry ustalonej kwoty tj. w formie jednorazowej opłaty rocznej za każdy ubezpieczony pojazd lub udziału procentowego w składkach przyjętych przez Klientów, wskazuje, że Spółka de facto działa na zasadzie ryzyka (tj. w sposób charakterystyczny dla zakładów ubezpieczeń). W tych sytuacjach na Wnioskodawcę przenoszone jest, przynajmniej częściowo, ryzyko Ubezpieczającego związane z realizacją roszczeń wynikających z zaistnienia zdarzenia objętego umową ubezpieczenia „assistance”. Spółka, niezależnie od kosztów działań podejmowanych przez podwykonawców, ponosi nakłady własne w związku z realizacją roszczeń ubezpieczonych (np. koszty utrzymania zasobów ludzkich, infrastruktury technicznej, utrzymywanie sieci podwykonawców, itp.). W powyższej sytuacji ilość interwencji Spółki w stosunku do konkretnego ubezpieczonego (lub złożoność tych interwencji) nie ma wpływu na poziom otrzymanego wynagrodzenia. W ten sposób Ubezpieczyciele ograniczają ryzyko podejmowane z tytułu zawieranych polis ubezpieczeniowych „assistance”. Analogiczna sytuacja będzie miała miejsce także w przypadku usług świadczonych w oparciu o wynagrodzenie ryczałtowe, za każde przyjęte zgłoszenie o konieczności likwidacji szkody. Jakkolwiek w takiej sytuacji Spółka nie będzie ponosiła ryzyka związanego z ilością interwencji, to wciąż takie ryzyko będzie ponosić w zakresie złożoności spraw zgłaszanych przez ubezpieczonych, gdyż wynagrodzenie ryczałtowe za określoną usługę nie ulega zmianie, niezależnie od czasu poświęconego przez pracowników Wnioskodawcy na załatwienie sprawy.

Dla prawidłowej klasyfikacji świadczonych przez Spółkę usług „assistance” oraz usług likwidacji szkód nie ma znaczenia fakt, że nie jest ona zakładem ubezpieczeniowym w rozumieniu Ustawy ubezpieczeniowej. Tak jak podkreślono powyżej, stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w przepisach Ustawy ubezpieczeniowej, zgodnie z którymi zakłady ubezpieczeń mogą zlecać wykonywanie pewnych czynności ubezpieczeniowych innym podmiotom, niebędącym zakładami ubezpieczeń. Zlecone usługi wykonywane przez te inne podmioty (w tym przez Wnioskodawcę) stanowią wciąż czynności ubezpieczeniowe w rozumieniu tej ustawy. Stanowisko takie potwierdza również treść uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej Ustawę o VAT w zakresie zwolnień z VAT, zgodnie z którym „proponowane zwolnienia usług ubezpieczeniowych i finansowych podlegających zwolnieniu oparte zostały na obiektywnych kryteriach, nie są zaś uzależnione od rodzaju podmiotu świadczącego te usługi”.

Mając na uwadze powyższe rozważania Spółka stoi na stanowisko, iż jej usługi, zarówno w zakresie „assistance” jak i likwidacji szkód będą podlegać zwolnieniu z podatku VAT na podstawie przepisów o VAT obowiązujących od 1 stycznia 2011.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie świadczonych usług „assistance”,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie odsprzedaży na rzecz Ubezpieczycieli nabytych w trakcie organizacji usług „assistance” dodatkowych usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 5a ustawy o VAT, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W art. 41 ust. 1 ustawy o VAT postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Według art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011r.), zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji. Zgodnie z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41 (art. 43 ust. 14 ustawy o VAT). Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zatem, w pierwszej kolejności należy określić jakie czynności miał na myśli prawodawca formułując w art. 43 ust. 1 pkt 37 zwolnienie dla świadczonych usług ubezpieczeniowych, usług reasekuracyjnych i usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych.

Warunki wykonywania działalności w zakresie ubezpieczeń osobowych i ubezpieczeń majątkowych oraz działalności reasekuracyjnej określa ustawa z dnia 22 maja 2003r. o działalności ubezpieczeniowej (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, przez działalność ubezpieczeniową rozumie się wykonywanie czynności ubezpieczeniowych związanych z oferowaniem i udzielaniem ochrony na wypadek ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych.

Czynnościami ubezpieczeniowymi, o których mowa w ust. 1, stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy jest m.in. zawieranie umów ubezpieczenia, umów gwarancji ubezpieczeniowych lub zlecanie ich zawierania uprawnionym pośrednikom ubezpieczeniowym w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym, a także wykonywanie tych umów.

Na podstawie art. 3 ust. 4 ww. ustawy czynnościami ubezpieczeniowymi są również:

1.  ocena ryzyka w ubezpieczeniach osobowych i ubezpieczeniach majątkowych oraz w umowach gwarancji ubezpieczeniowych;
2.  wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 1a;
3.  przejmowanie i zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład ubezpieczeń w związku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej;
4.  prowadzenie kontroli przestrzegania przez ubezpieczających lub ubezpieczonych, zastrzeżonych w umowie lub w ogólnych warunkach ubezpieczeń, obowiązków i zasad bezpieczeństwa odnoszących się do przedmiotów objętych ochroną ubezpieczeniową;
5.  prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych związanych z wykonywaniem:
    1.  umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych,
    2.  umów reasekuracji w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych;
6.  lokowanie środków zakładu ubezpieczeń;
7.  wykonywanie innych czynności określonych w przepisach innych ustaw.

W myśl ust. 5 ww. artykułu czynnościami ubezpieczeniowymi są także następujące czynności, jeżeli są wykonywane przez zakład ubezpieczeń:

1.  ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych;
2.  ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych;
3.  ustalanie wartości przedmiotu ubezpieczenia;
4.  czynności zapobiegania powstawaniu albo zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych lub finansowanie tych działań z funduszu prewencyjnego.

Zakład ubezpieczeń może zlecać wykonanie czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5, innym podmiotom. Czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5, wykonywane przez te podmioty są traktowane jak czynności ubezpieczeniowe, w zakresie, w jakim są wykonywane w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń (art. 3 ust. 6 ww. ustawy).

Z przedstawionego w przedmiotowym wniosku opisu wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność ubezpieczeniową. Wnioskodawca świadczy usługi zarówno na rzecz Ubezpieczycieli posiadających siedzibę w Polsce jak i poza Polską. Na podstawie zawartych umów z Ubezpieczycielami Wnioskodawca zobowiązuje się do świadczenia w ich imieniu usług związanych z zaspokajaniem roszczeń ubezpieczeniowych, dotyczących ubezpieczonych, w zakresie wynikającym z zawartych przez nich polis ubezpieczenia „assistance” (może to być zarówno „assistance” samochodowy, w podróży jak i domowy). W ramach świadczonych usług Spółka wykonuje czynności ubezpieczeniowe tj. wypłata odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów ubezpieczenia „assistance”, ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych, ustalanie wysokości szkód, a także rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych.

Na podstawie zawartych umów Spółka zobowiązała się do faktycznego zaspakajania roszczeń osób ubezpieczanych, wynikających z polis ubezpieczenia „assistance”. Co do zasady kontakt Spółki z ubezpieczonym inicjowany jest poprzez zgłoszenie telefoniczne osób ubezpieczonych. W tym celu Wnioskodawca, działając w imieniu Ubezpieczycieli udostępnia numery telefoniczne centrali alarmowej, z którą każdy ubezpieczony może się skontaktować w razie zaistnienia okoliczności uzasadniających roszczenie na podstawie polisy ubezpieczenia „assistance”. Następnie, po przyjęciu od ubezpieczonego informacji o zaistnieniu zdarzenia uzasadniającego realizację roszczeń wynikających z umowy ubezpieczenia „assistance” Wnioskodawca, na podstawie Umów, zobowiązany jest do podjęcia wszelkich czynności, które w określonych okolicznościach przysługują ubezpieczonym na podstawie polis ubezpieczenia „assistance”. W szczególności, Spółka zaspokaja roszczenia ubezpieczonych i/lub koordynuje czynności zmierzające do zaspokojenia tych roszczeń.

Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, iż świadcząc na rzecz ubezpieczycieli usługi „assistance” Wnioskodawca wykonuje czynności ubezpieczeniowe w rozumieniu art. 3 ust. 3-5 ustawy o działalności ubezpieczeniowej. Zatem świadczenie przedmiotowych usług od 1 stycznia 2011r. korzystać będą ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

W związku z powyższym w przedmiotowej kwestii stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Z wniosku wynika również, że przy faktycznym wypełnianiu umowy ubezpieczenia (np. holowanie pojazdu, naprawa, transport) Spółka ma prawo korzystać (i w praktyce korzysta) z usług podwykonawców (np. podmiotów zawodowo wykonujących usługi holowania pojazdów, ślusarzy, firm transportowych, szpitali, itp.). Podwykonawcy obciążają kosztami swoich usług albo Wnioskodawcę albo Ubezpieczycieli, w zależności od ustaleń umownych. W zależności od uregulowań umownych w ramach powyższych usług, Spółka może również być zobowiązana do ustalania przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych oraz ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych ubezpieczonym. Czynności te są niezbędne do stwierdzenia czy zachodzą przesłanki do wypłaty odszkodowania oraz określenia wysokości należnego świadczenia.

Niezależnie od kwoty wynagrodzenia za świadczenie przedmiotowych usług „assistance”, w przypadku kiedy faktury usługodawców są wystawiane na Wnioskodawcę, a nie bezpośrednio na Ubezpieczycieli, są oni dodatkowo obciążani przez Spółkę kosztami świadczeń, które nabył Wnioskodawca w procesie likwidacji szkody (np. koszty holowania pojazdów, koszty leczenia, transportu, koszty naprawy, itp.). Zatem w przedmiotowej sprawie istnieją sytuacje kiedy niezależnie od wynagrodzenia za świadczenie usług „assistance” Wnioskodawca obciąża Ubezpieczyciela dodatkowymi kosztami, które nabył w trakcie organizacji przedmiotowych usług np. koszty holowania pojazdów, koszty leczenia, transportu, koszty naprawy, itp.).

Odnosząc się do powyższego należy w tym miejscu wskazać, iż zgodnie z art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. u. UE l Nr 347, poz. 1 ze zm.) w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot nabywający usługę we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przerzucenie kosztów na inną firmę, nie może być zatem potraktowane inaczej niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Jednocześnie stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy wprowadzonego ustawą z dnia 18 marca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz.U. z 2011r., nr 64, poz. 332) obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2011r., w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W sytuacji, kiedy Spółka odsprzedaje na rzecz Ubezpieczycieli nabyte w trakcie organizacji przedmiotowych usług np. koszty holowania pojazdów, koszty leczenia, transportu, koszty naprawy, obowiązana jest potraktować tę czynność jako sprzedaż krajową (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) i opodatkować ją stawkami właściwymi dla każdej świadczonej usługi.

Zatem odsprzedaż na rzecz Ubezpieczycieli ww. usług nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy.

W związku z powyższym w przedmiotowej kwestii stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo należy zaznaczyć, że w przedmiotowej interpretacji tut. Organ nie odniósł się do zagadnienia (poruszonego przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku w sprawie) zwolnienia z podatku usług likwidacji szkód, gdyż nie było ono przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.