Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9.8220.2.51.2015.BRT
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-03-24
Teza: Z uwagi na fakt, iż prawo wieczystego użytkowania gruntu, które zostało sprzedane, nie stanowiło przedmiotu działalności spółki, a sprzedaż nastąpiła po upływie 5 lat od daty zakupu, czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu będącego przedmiotem sprawy jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; przychód; sprzedaż; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 07 stycznia 2011 r. Nr ILPB1/415-1135/10-5/AO, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 06 października 2010 r., uzupełnionym dnia 25 listopada 2010 r. i 05 stycznia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu, wykorzystywanego w pozarolniczej działalności gospodarczej, niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 07 stycznia 2011 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów. Interpretacja wydana została na wniosek z dnia 06 października 2010 r., uzupełniony dnia 25 listopada 2010 r. i 05 stycznia 2011 r.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, że

W dniu 28 września 2001 roku aktem notarialnym zostało zakupione przez spółkę cywilną, której Wnioskodawca był współwłaścicielem, prawo wieczystego użytkowania gruntu. Podatek od czynności cywilnoprawnych został zapłacony zgodnie z decyzją Urzędu Skarbowego.

Przedmiotowe prawo użytkowania wieczystego nie zostało ujęte w ewidencji środków trwałych spółki w dacie zakupu, ani nie zostało zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Od wartości zakupu wieczystego użytkowania gruntu nie dokonywano odpisów amortyzacyjnych.

W 2002 roku nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w spółkę jawną, której Wnioskodawca nadal jest współwłaścicielem.

Przedmiot działalności spółki jawnej nie obejmuje działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, a więc sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu nie nastąpiła jako przedmiot działalności i miała charakter sporadyczny.

Prawo wieczystego użytkowania gruntu będące przedmiotem sprawy, wykorzystywane było od dnia zakupu, tj. od 2001 roku do dnia sprzedaży, tj. do dnia 9 lipca 2010 roku na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W dniu 9 lipca 2010 roku spółka jawna dokonała sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu i zapłaciła podatek PCC.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, iż sprzedane prawo wieczystego użytkowania gruntu nie było związane ani z budynkiem mieszkalnym ani z lokalem mieszkalnym, grunt ten był zabudowany lokalem użytkowym.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Z uwagi na fakt, iż prawo wieczystego użytkowania gruntu, które zostało sprzedane, nie stanowiło przedmiotu działalności spółki, a sprzedaż nastąpiła po upływie 5 lat od daty zakupu, czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu będącego przedmiotem sprawy jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu, będąca przedmiotem sprawy, pomimo iż prawo wieczystego użytkowania gruntu wykorzystywane było w działalności gospodarczej - nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż powyższa sprzedaż nie była przedmiotem działalności spółki jawnej, a ponadto nastąpiła po upływie 5 lat od daty zakupu, a więc zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi źródła przychodów objętych opodatkowaniem.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 07 stycznia 2011 r. Nr ILPB1/415-1135/10-5/AO, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że „(…) przychód uzyskany z odpłatnego zbycia składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jak inne przychody z działalności gospodarczej. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii (…) bez znaczenia jest to, że nie było ono (…), wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. (\`(...)\`).”

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ upoważniony nie jest prawidłowa.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów.

Jednym ze źródeł przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., przychodem z działalności gospodarczej jest również przychód uzyskany z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

− ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit.a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Problematyka, na gruncie przepisów wyżej wymienionej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiedniego kwalifikowania do źródła przychodów odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Wobec zaistniałej rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, podjął w dniu 17 lutego 2014 r. uchwałę, sygn. akt II FPS 8/13, w której stwierdził, że „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. „a” ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy.”

Po wydaniu uchwały, w przedmiotowym zakresie, ukształtowała się linia orzecznicza sądów administracyjnych np. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 408/12, wyrok NSA z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 912/12, wyrok NSA z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II FSK 1426/12, wyrok WSA w Opolu z dnia 04 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Op 233/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 288/14, która zgodna jest z podjętą przez NSA uchwałą.

Odnosząc się zatem do opisanego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego stwierdza się, że skoro prawo wieczystego użytkowania gruntów, wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie było wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to jego odpłatne zbycie nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Sprzedaż przedmiotowego prawa należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c ustawy. Mając jednak na uwadze, że od nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntów upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, zatem jego odpłatne zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zaistniałego stanu faktycznego, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmieniona interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.