Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.627.2025.3.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków poniesionych na czynsz, Internet, opłaty
eksploatacyjne oraz odsetki od kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: czynsz
działalność-działalność gospodarcza
odsetki-odsetki od kredytu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 32
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan 11 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia doradztwa
    prawnego, jednocześnie nie wykluczając szerszego spektrum prowadzenia działalności
    gospodarczej pozostającym z poszanowaniem dla przepisów powszechnie
    obowiązującego prawa. Dochody uzyskane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej
    są opodatkowane wg skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: "Ustawa o PIT").
    Wnioskodawca z dniem 1 października 2025 r. zamierza prowadzić działalność
    gospodarczą w lokalu mieszkalnym stanowiącym jego własność, w którym obecnie
    zamieszkuje. Lokal jest sfinansowany kredytem hipotecznym, który Wnioskodawca
    otrzymał po rozpoczęciu prowadzenia działalności gospodarczej.
    Pomieszczenia, w których będzie prowadzona działalność gospodarcza, nie będą
    przeznaczone wyłącznie na wykorzystanie na cele działalności gospodarczej, stąd
    niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji wykorzystania mieszkania na cele
    działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni mieszkania (dalej jako: "Proporcja").
    Wnioskodawca zakłada, że szacunkowo Proporcja będzie wynosiła 50%. Pomieszczenia
    wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej to:
    1. pomieszczenie, gdzie będzie znajdował się sprzęt biurowy wraz z aneksem
      kuchennym,
    2. toaleta.
    Pomieszczenia te stanowią 79,78% powierzchni całego mieszkania.
    Biorąc pod uwagę, że ww. pomieszczenia nie mają wydzielonej części wyłącznie do
    prowadzenia działalności ani wyposażenia, które może być wykorzystywane wyłącznie na
    jej cele, oraz uwzględniając ich mieszany charakter wykorzystywania na cele prywatne, jak
    i cele działalności gospodarczej, w ocenie Wnioskodawcy, racjonalne jest ustalenie
    Proporcji na poziomie 50%. Dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnia, że:
    1) W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest
      zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Rejestracji dokonano w dniu 2
      października 2021 r.
    2) Z tytułu zapłaty czynszu Wnioskodawca nie otrzymuje faktury. Czynsz jest opłacany na
      podstawie zaliczkowych opłat miesięcznych.
    3) W momencie otrzymania ewentualnych faktur za czynsz i media Wnioskodawca będzie
      podatnikiem podatku VAT niekorzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i
      usług.
    4) Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie
      wykorzystywał mieszkanie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
      usług oraz zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    5) Wnioskodawca nie jest w stanie obiektywnie określić, w jakim zakresie nabyte
      poszczególne media i czynsz będą wykorzystywane do celów prowadzonej działalności
      gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, dlatego też we wniosku wskazano, że
      wydatki na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego będą podlegały odliczeniu
      VAT, po przeliczeniu zgodnie z Proporcją.
    6) Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej będzie w tym lokalu
      mieszkalnym, począwszy od dnia 1 października 2025 r.

    7) Na fakturach od dostawców mediów Wnioskodawca widnieje jako nabywca będąca
      osoba fizyczna nieprowadzącą działalności gospodarczej (faktura bez NIP).
    8) Wnioskodawca w mieszkaniu będzie przyjmować potencjalnych klientów
      zainteresowanych jego usługami w zakresie świadczonych przez niego usług oraz
      organizować spotkania online z klientami.
    9) Lokal jest wykorzystywany także do celów mieszkalnych, odpoczynku, spożywania
      posiłków, spania.
    10) Czynsz jest uiszczany na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej.
    11) Część lokalu będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności w związku z czym
      wydatki poniesione na odsetki od kredytu hipotecznego oraz pozostałe koszty
      związane z utrzymaniem i wykorzystywaniem tej części mieszkania, służą osiąganiu
      przychodów z prowadzonej działalności.
    12) Kredyt został zaciągnięty w dniu (...) 2023 r. w celu sfinansowania zakupu lokalu.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia doradztwa prawnego
    sklasyfikowaną do kodu 69.10.Z PKD. Dodatkowo prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność gospodarcza obejmuje pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej
    niesklasyfikowane (85.59.B PKD) oraz pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia
    działalności gospodarczej i zarządzania (70.22.Z PKD).
    Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 2021 r. Wniosek
    dotyczy wydatków ponoszonych od 1 października 2025 r.
    Związek przyczynowo skutkowy pomiędzy poniesionymi wydatkami, o które
    Wnioskodawca pyta a osiąganiem przez Wnioskodawcę przychodu lub zachowaniem albo
    zabezpieczeniem źródła przychodu wynika z faktu, iż poniesione wydatki na media
    (energię elektryczną, wodę, ogrzewanie, dostęp do Internetu) będą bezpośrednio i
    nierozerwalnie związane z możliwością prowadzenia działalności gospodarczej w tym
    lokalu mieszkalnym. Brak dostępu do ww. mediów uniemożliwiłby lub w znacznym
    stopniu utrudniłby funkcjonowanie przedsiębiorstwa i tym samym osiąganie jakichkolwiek
    przychodów.
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że:
    · Od 1 października 2025 r. we wskazanym we wniosku lokalu będzie mieć
      najprawdopodobniej miejsce wykonywania działalności gospodarczej;
    · Zamierza zamieszkać w tym lokalu od dnia 1 października 2025 r.;
    · Do 1 października 2025 r. lokal ten będzie wykorzystywany tylko do celów mieszkalnych;
    · Obecnie siedziba jego działalności znajduje się w X przy ul. A1 i tam też świadczy swoje
      usługi.
    · Lokal nabył w dniu 25 stycznia 2023 r.,
    · Zamieszka w tym lokalu od dnia 1 października 2025 r.,
    · Do 1 października 2025 r. lokal ten będzie wykorzystywany tylko do celów mieszkalnych.

    Wydatki będące przedmiotem zapytania są następujące:
    · Czynsz do wspólnoty mieszkaniowej,
    · Koszty zużycia wody,
    · Koszty zużycia energii cieplnej,
    · Koszty zużycia energii elektrycznej,
    · Koszty przyłączenia do sieci Internet.
    Proporcja wykorzystywania mieszkania na cele działalności gospodarczej w stosunku do
    całości powierzchni w wysokości 50% została przez Wnioskodawcę ustalona w oparciu o
    realny poziom powierzchni, jaki będzie wykorzystywany do świadczenia usług. Poziom ten
    odpowiada rzeczywistości i pokrywa się z rozkładem pomieszczeń lokalu, co dodatkowo
    wzmacnia argumentację w tym kontekście.
    Pytania
    Czy zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki od kredytu hipotecznego przemnożone
    zgodnie z Proporcją będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej?
    Czy poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (m.in. czynsz,
    energia, woda, inne media) przeliczone zgodnie z Proporcją będą stanowiły koszty
    uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki od kredytu
    hipotecznego przemnożone przez Proporcję będą stanowiły koszty uzyskania przychodów
    w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    W ocenie Wnioskodawcy, pozostałe koszty związane z utrzymaniem i wykorzystywaniem
    lokalu mieszkalnego, przemnożone przez Proporcję będą stanowiły koszty uzyskania
    przychodów w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Uzasadnienie. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT przez koszty uzyskania przychodów
    należy rozumieć wszelkie koszty, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 23. Artykuł 23 ust. 1 pkt 32 Ustawy o PIT wskazuje, że do kosztów
    uzyskania przychodów nie zalicza się naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych
    odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Powyższy przepis warunkuje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    odsetek od kredytów koniecznością zapłaty tych odsetek. Jednocześnie nie zawęża
    katalogu pożyczek (kredytów), wyłączając z tego katalogu kredytów hipotecznych.
    Zważywszy na fakt, że choć zgodnie z definicją koszty uzyskania przychodów należy
    rozumieć szeroko, to jednocześnie muszą mieć one związek przyczynowo-skutkowy z
    osiąganym przychodem lub zabezpieczaniem/zachowaniem jego źródła. W związku z
    powyższym do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć odsetki od tej części
    mieszkania, która może być wykorzystywana do prowadzenia działalności, z
    uwzględnieniem jej mieszanego charakteru (tj. wykorzystania również do celów
    prywatnych). Stąd Wnioskodawca wskazuje konieczność ustalenia szacunkowej Proporcji,
    która w racjonalny sposób odzwierciedli stopień użycia mieszkania na cele działalności
    gospodarczej, a następnie przemnożenie zapłaconych odsetek przez wartość Proporcji.
    Wynik tego działania pozwoli na ustalenie wartości odsetek poniesionych w związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto odsetki te nie są związane z realizacją

    inwestycji, tym samym nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji inwestycji.
    Możliwość rozliczania proporcjonalnej części odsetek była już prezentowana w
    interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo: interpretacja indywidualna z dnia 7 lipca
    2025 r., o sygn. 0114-KDIP3-1.4011.422.2025.4.PT interpretacja indywidualna z dnia 20
    października 2023 r., o sygn. 0112-KDIL2-2.4011.642.2023.1.MC; interpretacja
    indywidualna z dnia 3 kwietnia 2023 r., o sygn. 0115-KDIT1.4011.55.2023.2.MK;
    interpretacja indywidualna z dnia 7 października 2022 r., o sygn. 0112-KDIL2-
    2.4011.646.2022.1.AA.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT przez koszty uzyskania przychodów należy rozumieć
    wszelkie koszty, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Zważywszy na fakt, że choć zgodnie z definicją koszty uzyskania przychodów należy
    rozumieć szeroko, to jednocześnie muszą mieć one związek przyczynowo-skutkowy z
    osiąganym przychodem lub zabezpieczaniem/zachowaniem jego źródła. W związku z
    powyższym do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć pozostałe koszty związane z
    utrzymaniem i wykorzystywaniem lokalu mieszkalnego od tej części mieszkania, która
    może być wykorzystywana do prowadzenia działalności, z uwzględnieniem jej mieszanego
    charakteru (tj. wykorzystania również do celów prywatnych). Stąd Wnioskodawca
    wskazuje konieczność ustalenia szacunkowej Proporcji, która w racjonalny sposób
    odzwierciedli stopień użycia mieszkania na cele działalności gospodarczej, a następnie
    przemnożenie zapłaconych kosztów związanych z utrzymaniem i wykorzystywaniem
    lokalu mieszkalnego przez wartość Proporcji. Wynik tego działania pozwoli na ustalenie
    wartości kosztów związanych z utrzymaniem i wykorzystywaniem lokalu mieszkalnego
    poniesionych w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Możliwość rozliczania
    proporcjonalnej części kosztów związanych z utrzymaniem i wykorzystywaniem lokalu
    mieszkalnego była już prezentowana w interpretacjach indywidualnych prawa
    podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo
    interpretacja indywidualna z dnia 20 października 2023 r., o sygn. 0112-KDIL2-
    2.4011.642.2023.1.MC.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Z zasady ogólnej zawartej w powołanym przepisie wynika, że wydatek poniesiony przez
    podatnika może być uwzględniony przy ustalaniu dochodu do opodatkowania w sytuacji,
    gdy służy osiągnięciu przychodów, czyli istnieje związek przyczynowy, choćby pośredni,
    pomiędzy kosztem a możliwością uzyskania przychodów rozumianą również jako
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Jednocześnie wydatek ten nie może
    występować w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, określonych w
    art. 23 ustawy PIT. Również w judykaturze ugruntował się pogląd, w świetle którego
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym do uznania wydatku za
    koszt uzyskania przychodów konieczne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia
    gospodarczego ale i jego odpowiednie udokumentowanie.

    Biorąc pod uwagę powyższe, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich
    wydatków pod warunkiem:
    · faktycznego poniesienia wydatku,
    · istnienia związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem a przychodami,
    · braku dokonanego wydatku w katalogu wydatków niestanowiących kosztów
      podatkowych, zawartym w art. 23 ustawy PIT,
    · odpowiedniego udokumentowania poniesionego wydatku.
    Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek wymaga każdorazowo
    indywidualnej oceny z punktu widzenia związku z przychodami i racjonalności działania
    dla osiągnięcia przychodu. Jednocześnie decyzję o tym co jest celowe i potrzebne, czyli
    racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności gospodarczej, podejmuje podmiot
    prowadzący działalność. Dlatego też to obowiązkiem podatnika jest wykazanie, że dany
    wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu.
    Sam fakt poniesienia danego wydatku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
    nie jest jednak decydujący dla uznania, że spełnia on przesłankę celowości, wynikającą z
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie każdy bowiem
    wydatek ponoszony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma na celu
    uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, wskazuje się, że:
      (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w
      związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania,
      lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym.
      Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie
      przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego
      działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z
      prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie
      przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość
      uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja
      konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i
      profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność
      poniesionego wydatku.
    wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430
    /11 oraz z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.
    Jednocześnie w odniesieniu do kosztów nieobjętych wyłączeniem z art. 23 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że kwestia ich związku z
    działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika stanowi jeden z istotnych
    elementów, które powinny być uwzględniane przy ocenie ich celowości – nie przesądza
    jednak samoistnie o możliwości zaliczenia tych kosztów do kategorii kosztów
    podatkowych.
    W przypadku wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej lokalu
    mieszkalnego należy przyjąć, że pomiędzy wydatkami związanymi z jego używaniem i
    eksploatacją, a prowadzoną działalnością istnieje taki związek przyczynowo-skutkowy, o
    którym mowa powyżej. Wydatki te mogą zatem zasadniczo stanowić koszt uzyskania
    przychodów. Należy jednak podkreślić, że wydatki związane z używaniem i eksploatacją
    nieruchomości mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności
    gospodarczej jedynie w takim zakresie, w jakim ww. nieruchomość będzie
    wykorzystywana na potrzeby tej działalności.
    Podkreślam, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    uzależniają możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania

    przychodów od wyodrębnienia – w dosłownym (fizycznym) sensie – pomieszczenia, w
    którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Podatnik powinien wskazać, określić,
    jaka część nieruchomości rzeczywiście służy prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, i dopiero wtedy może w odpowiednim udziale i w odpowiedniej proporcji
    zaliczyć poniesione wydatki do kosztów podatkowych.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:
    · 1 października 2025 r. zamierza Pan prowadzić działalność gospodarczą w lokalu
      mieszkalnym stanowiącym Pana własność, w którym obecnie zamieszkuje;
    · Ww. lokal mieszkalny jest sfinansowany kredytem hipotecznym;
    · oszacował Pan, że proporcja wykorzystania mieszkania na cele działalności
      gospodarczej wyniesie 50% powierzchni mieszkania;
    · zamierza Pan zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odsetki od kredytu
      hipotecznego oraz opłaty za czynsz do wspólnoty mieszkaniowej, wodę, energię
      cieplną, energię elektryczną i przyłączenie do sieci Internet w proporcji, w jakiej
      mieszkanie będzie wykorzystywane jest na cele prowadzonej działalności
      gospodarczej.
    Odnosząc się zatem do kwestii zaliczenia do koszów uzyskania przychodów odsetek od
    kredytu hipotecznego wskazać należy, że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym
      że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w
      przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
        - pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
        kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
        - pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
        kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego
        kapitału.
    Jednocześnie należy uznać, że w świetle art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia
    ich do kosztów uzyskania przychodów. Stosownie do tego przepisu:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Z kolei z art. 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy wynika, że:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od
      pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych
      inwestycji.
    Dlatego też stwierdzam, że odsetki są kosztem, jeśli spełniają następujące przesłanki:
    · są faktycznie zapłacone,
    · pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (zgodnie z art. 22 ust. 1
      cytowanej ustawy w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia
      źródła przychodów),
    · nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

    Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania
    przychodów istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze
    spłatą odsetek od kredytu.
    Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy prawa
    podatkowego stwierdzam, że odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup
    mieszkania, które w części będzie wykorzystywane na prowadzoną przez Pana działalność
    gospodarczą, będą mogły zostać zaliczone jako koszt uzyskania przychodu, zarówno w
    proporcji w jakiej mieszkanie będzie wykorzystywane na prowadzoną działalność
    gospodarczą oraz w proporcji w jakiej powierzchnie pomieszczeń użytku ogólnego
    wykorzystywane są na prowadzoną działalność gospodarczą.
    Podobnie wydatki związane z utrzymaniem mieszkania (tj. na czynsz, energia cieplna i
    elektryczna, woda, koszty przyłączenia sieci Internet) w części proporcjonalnie
    przypadającej na powierzchnię lokalu mieszkalnego, która będzie zajętą na prowadzenie
    działalności gospodarczej, mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeżeli zostaną
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz właściwie udokumentowane.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślam, że w ramach wydawania interpretacji nie prowadzę klasycznego
    postępowania podatkowego i opieram się na opisie sprawy. Dlatego też w interpretacji tej
    nie potwierdziłem, czy przyjęta przez Pana proporcja mieszkania – jaką Pan ustalił –
    wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest prawidłowa.
    Informacja ta bowiem stanowiła opis zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.