Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-550/14-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-08
Teza: rozliczenie i dokumentowanie kompleksowych usług związanych z przygotowaniem i wykonaniem zamówienia, świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach projektu realizowanego przez konsorcjum
Słowa kluczowe: konsorcjum; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; stawka; usługi-usługi kompleksowe; zamówienia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2014 r. (data wpływu 11 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia i dokumentowania kompleksowych usług związanych z przygotowaniem i wykonaniem zamówienia, świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach projektu realizowanego przez konsorcjum **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia i dokumentowania kompleksowych usług związanych z przygotowaniem i wykonaniem zamówienia, świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach projektu realizowanego przez konsorcjum.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 10 lipca 2012 r. spółki: A. S.p.A., z siedzibą w Rzymie (dalej jako: „A.”, „Wnioskodawca”) oraz T. S.p.A., z siedzibą w Mediolanie (dalej jako: „T.”) utworzyły Konsorcjum (dalej jako: „Konsorcjum” lub „Partnerzy Konsorcjum”), któremu Sp. z o.o. (zwany dalej „Zamawiającym”) powierzył realizację projektu pod nazwą „Budowa miejskiej spalarni odpadów\`(...)\`” oraz odpowiedniej umowy (dalej jako: „Zamówienie”).

Wnioskodawca zaznaczył, że zarówno A. jak i T. prowadzą działalność w Polsce za pośrednictwem swoich polskich oddziałów i nie posiadają w Polsce odrębnych podmiotów prawnych.

Kierując się względami praktycznymi i dążąc do nadania Konsorcjum ram organizacyjno-prawnych, w dniu 2 stycznia 2013 roku, A. oraz T. podpisały umowę o powołaniu spółki cywilnej o nazwie S. A. S.p.A. T.. S.p.A. T. spółka cywilna (dalej jako: „Spółka”). Celem utworzenia Spółki była realizacja robót związanych z realizacją Zamówienia jak również innych zadań powierzonych Konsorcjum przez Zamawiającego, przy czym przedmiot działalności Spółki został opisany jako „koordynacja, zarządzanie wykonaniem i realizacja Robót w ramach Zamówienia, jak również wykonanie innych zadań powierzonych przez Zamawiającego”. Spółka została zarejestrowana jako odrębny podatnik podatku VAT i uzyskała własny numer NIP (VAT).

Wprowadzenie w życie powyższych ustaleń, tj. zastąpienie Konsorcjum przez Spółkę, wymagało dokonania zmian w umowach z podwykonawcami oraz innymi usługodawcami Konsorcjum, jak również wprowadzenia szeregu zmian organizacyjnych umożliwiających Spółce realizację Zamówienia.

W konsekwencji, uwzględniając charakter Zamówienia oraz konieczność jego sprawnej i nieprzerwanej realizacji, A. i T. zmuszone były do wprowadzenia odpowiednich rozwiązań na okres przejściowy, tj. do momentu uzyskania przez Spółkę pełnej zdolności operacyjnej oraz przejęcia przez nią wszystkich funkcjonalności Konsorcjum. W szczególności, Partnerzy Konsorcjum zdecydowali o tym, że do czasu osiągnięcia przez Spółkę pełnej zdolności organizacyjnej do obsługi Zamówienia, będą we własnym zakresie wykonywać wszelkie działania związane z realizacją Zamówienia. Ustalono także, że po osiągnięciu przez Spółkę zdolności organizacyjnej, Partnerzy obciąża Spółkę kosztami ww. działań - w ten sposób, że przeniosą na Spółkę świadczone na jej rzecz usługi jako tzw. „projekt w toku” (tj. projekt na określonym etapie jego realizacji), realizując jednocześnie uzgodnione marże w związku ze swoim zaangażowaniem w prowadzenie robót związanych z realizacją Zamówienia w miejsce Spółki.

Jedną z kluczowych aktywności Konsorcjum, która w okresie przejściowym wymagała bezpośredniego zaangażowania Partnerów, były relacje gospodarcze z podwykonawcami, innymi usługodawcami oraz dostawcami towarów dla Konsorcjum (dalej łącznie jako „Usługodawcy”). W celu formalizacji działań Partnerów Konsorcjum w ww. zakresie oraz relacji organizacyjnych i finansowych pomiędzy Partnerami Konsorcjum a Spółką, każdy z Partnerów podpisał ze Spółką odpowiednie porozumienie (dalej jako: „Porozumienie”).

W ramach przedmiotowego Porozumienia zawartego pomiędzy Spółką a A. w dniu 31 grudnia 2013 r.:

1.  Strony potwierdziły, że do dnia zawarcia Porozumienia, A. zrealizowała we własnym zakresie szereg czynności związanych z przygotowaniem, organizacją i realizacją Zamówienia, w tym czynności o charakterze organizacyjnym, administracyjnym i operacyjnym (dalej jako: „Usługi”) oraz poniosła koszty związane z ww. Usługami.
2.  Strony odwołały się do treści umowy powołującej Spółkę, w której postanowiono, że „o ile będzie to wymagane lub korzystne z punktu widzenia celu biznesowego Spółki, albo z punktu widzenia efektywnej realizacji przez spółkę obowiązków wynikających z niniejszej Umowy, każda ze Stron może świadczyć usługi na rzecz drugiej Strony, jak również na rzecz Spółki \[\`(...)\`\]” oraz zgodnie potwierdziły, że Usługi wykonane przez A. były niezbędne dla właściwej realizacji Zamówienia, zaś koszty tych Usług zostały zatwierdzone przez Strony jako prawidłowo odzwierciedlające wartość tych Usług.
3.  Strony potwierdziły, że za wykonanie Usług A. przysługuje wynagrodzenie w ustalonej kwocie, skalkulowanej jako suma kwota wszystkich kosztów poniesionych przez A. w związku z realizacją Usług powiększona o uzgodnioną marżę (ustalona procentowo), plus należny podatek VAT obliczony z uwzględnieniem stawki 23%.

Do Porozumienia została załączona lista wydatków poniesionych przez A. będących podstawą do kalkulacji należnego A. wynagrodzenia. Ww. lista objęła w szczególności następujące wydatki poniesione przez A. na potrzeby realizacji Zamówienia:

1.  koszty ubezpieczeń i gwarancji dotyczące zabezpieczenia należytego wykonania kontraktu, ponoszone zgodnie z wymogami Zamawiającego sformalizowanymi w ramach kontraktu dotyczącego realizacji Zamówienia;
2.  koszty własne A. (w tym, głównie koszty personelu) dotyczące realizacji na rzecz Spółki usług o charakterze technicznym, administracyjnym i organizacyjnym.

Zgodnie z ustaleniami Stron zawartymi w Porozumieniu, akceptacja prawidłowości, kompletności i zgodności ww. listy wydatków następuje poprzez złożenie na niej własnoręcznych podpisów przez osoby uprawnione do reprezentowania Stron, przy czym dokonanie przez Strony ww. akceptacji jest równoznaczne z potwierdzeniem przez nie faktu wykonania Usług, jak również zakresu przedmiotowego tych Usług.

Uwzględniając fakt, że w dniu 31 grudnia załączona do Porozumienia lista wydatków została zgodnie zatwierdzona przez Strony w drodze złożenia na niej podpisów przez upoważnionych przedstawicieli Stron, w dniu 7 stycznia 2014 r. A. wystawiła na rzecz Spółki fakturę na kwotę należnego jej wynagrodzenia. Kwota netto odzwierciedlająca wartość netto należnego A. wynagrodzenia została podwyższona o podatek VAT obliczony z uwzględnieniem stawki 23%.

Wnioskodawca zaznaczył, że zgodnie z posiadanymi przez niego informacjami, T. ma zamiar wystąpić z analogicznym wnioskiem o interpretację indywidualną dotyczącą sposobu opodatkowania w opisanym wyżej stanie faktycznym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy A. postąpiła prawidłowo dokumentując czynności, które w okresie przejściowym realizowane były na podstawie Porozumienia przez A. na rzecz Spółki, za pomocą faktury VAT zawierającej należny podatek obliczony według stawki podstawowej 23%, wystawionej w terminie siedmiu dni licząc od dnia potwierdzenia przez strony (A. oraz Spółkę) faktu wykonania i zakończenia realizacji Usług objętych Porozumieniem oraz zakresu przedmiotowego tych Usług?
2.  Czy A. postąpiła prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy z tytułu wykonania ww. Usług w oparciu o art. 19 ust. 1 w zw. z ust. 4 Ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., tj. w dacie wystawienia faktury dokumentującej wykonane w/w Usług (tj. w styczniu 2014 r.)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W zakresie pytania 1:

W opinii Wnioskodawcy, ogół czynności realizowanych przez A. na rzecz Spółki na podstawie Porozumienia składał się na kompleksową Usługę, podlegającą opodatkowaniu według podstawowej stawki podatku VAT. Wnioskodawca, zgodnie z regulacjami Ustawy VAT \[ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.)\] obowiązującymi w tym zakresie do końca 2013 r., jako usługodawca zobowiązany był do wystawienia faktury dokumentującej wyświadczenie tej Usługi nie później niż 7 dnia od dnia jej wykonania. Za moment wykonania Usługi należało zaś uznać dzień formalnego zatwierdzenia listy wydatków poniesionych przez A., co zgodnie z Porozumieniem było równoznaczne z potwierdzeniem momentu wykonania Usług objętych Porozumieniem oraz ich przedmiotu.

W zakresie pytania 2:

W opinii Wnioskodawcy, postąpił On prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy z tytułu wykonania Usługi w oparciu o art. 19 ust. 1 w związku z ust. 4 Ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., tj. w dacie wystawienia faktury dokumentującej wykonane ww. Usług (tj. w styczniu 2014 r.).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zakres czynności opodatkowanych podatkiem VAT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 8 ust. 1 Ustawy VAT, świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust 1 pkt 1, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W sytuacji opisanej w niniejszym wniosku, A. oraz Spółka są odrębnymi podatnikami podatku VAT, posiadającymi odrębnie im nadane numery NIP (VAT).

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

*   dana czynność ujęta została w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
*   czynność wykonana została przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku VAT.

Zatem, w opinii Wnioskodawcy, świadczenia realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki za wynagrodzeniem stanowią usługi, o których mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy VAT. W związku z tym, że usługi te są realizowane przez A. jako podatnika podatku VAT, podlegają one opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy nowelizującej z 7 grudnia 2012 r. \[ustawa z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 35, z późn. zm.)\], obowiązek podatkowy na nowych zasadach powstaje w stosunku do czynności wykonanych od 1 stycznia 2014 r. Przepis ten stanowi, że w przypadku czynności wykonanych przed 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy ma powstawać na podstawie art. 19-21 Ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r.

W opinii Wnioskodawcy, zgodnie z ustaleniami zawartymi w Porozumieniu, usługi określone w Porozumieniu należy uznać za wykonane z dniem 31 grudnia 2013 r. Tego bowiem dnia doszło do podpisania Porozumienia i do zatwierdzenia przez strony Porozumienia zakresu i wartości wykonanych usług oraz wynagrodzenia należnego A. za ich wykonanie. W konsekwencji, obowiązek podatkowy w stosunku do usług określonych w Porozumieniu powinien być określony w oparciu o przepisy Ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r.

W świetle art. 19 ust. 1 Ustawy VAT, w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r., obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust 1 tej ustawy. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (ust. 4). Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi (ust. 5).

Dokumentowanie obrotu za pomocą faktury

W przepisach obowiązujących do końca 2013 r., obowiązek dokumentowania obrotu dla potrzeb podatku od towarów i usług fakturami VAT przez podatników tego podatku został określony w art. 106 ust. 1 Ustawy VAT, w myśl którego podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z powołanych przepisów wynika, że fakturę wystawia się w przypadku dokonania sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu towarów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów), przy czym wystawia ją podmiot wykonujący daną czynność (podatnik) dla nabywcy towarów lub usług. W świetle § 9 ust. 1 Rozporządzenia \[rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 68, poz. 360, z późn. zm.)\], fakturę co do zasady wystawia się nie później niż 7 dnia licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Świadczenia o charakterze kompleksowym

W opinii Wnioskodawcy, świadczenia realizowane przez A. na rzecz Spółki w ramach Porozumienia będą miały charakter złożony, tj. będą składały się z szeregu czynności, składających się na usługę o charakterze kompleksowym. Bazując na orzecznictwie TSUE należy przyjąć pewne wskazówki, w oparciu o które można stwierdzić, kiedy świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę i w konsekwencji, kiedy podział takiego świadczenia byłby sztuczny. W wyroku w sprawie Card Protection Plan Ltd., TSUE stwierdził, że „w celu ustalenia dla celów VAT, czy świadczenie usług obejmujące kilka części składowych należy traktować jako jedno świadczenie, czy też jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę treść przepisu artykułu 2(1) VI Dyrektywy, zgodnie z którym każde świadczenie usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne oraz fakt, iż świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu VAT”. Kontynuując, TSUE wskazał, że „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę natęży uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, oceny usługi jako świadczenia jednolitego należy dokonywać (i) z ekonomicznego punktu widzenia, oraz (ii) z perspektywy nabywcy. W przypadku pierwszego zagadnienia chodzi tutaj o często podkreślaną w orzecznictwie TSUE opozycję pomiędzy ekonomiczną rzeczywistością a prawną treścią transakcji. Należy podkreślić, że podatek VAT jest podatkiem o charakterze ekonomicznym i treść stosunku prawnego ma dla niego znaczenie drugorzędne. Z powyższego wynika, że z punktu widzenia transakcji możliwość wyodrębnienia kilku umów lub kilku stosunków prawnych łączących strony nie ma decydującego znaczenia. Istotnym wydaje się, czy ekonomicznie świadczenie jest jednolite oraz czy można je w sposób naturalny podzielić. W odniesieniu do drugiego zagadnienia, kluczowa jest analiza celu dokonania transakcji po stronie nabywcy. Jeżeli z jego perspektywy istnieje jeden istotny przedmiot świadczenia, a pozostałe mają charakter wtórny tub pomocniczy, mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym, którego podział byłby sztuczny.

Powyższe podejście dotyczące sposobu traktowania usług znalazło również potwierdzenie w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, w którym TSUE stwierdził, że „Artykuł 2 ust. 1 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa świadczenia lub więcej, lub czynności dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.

Poprawność stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Przykładowo, w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanej w składzie 7 sędziów z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. I FPS 3/10, Sąd zauważył, że istotą opodatkowania podatkiem VAT jest opodatkowanie działalności gospodarczej. Zatem przy ustalaniu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem, decydujące znaczenie powinny mieć aspekty ekonomiczne i cel danej czynności prawnej, a nie jej cywilnoprawna forma. Stąd też, zdaniem Sądu, przy interpretowaniu pojęcia „całość świadczenia” nie ma podstaw do dzielenia takiego świadczenia z punktu widzenia obowiązku w podatku VAT na dwie czynności tylko dlatego, że mogą one być przedmiotem odrębnych stosunków zobowiązaniowych na gruncie prawa prywatnego.

W świetle powyższych orzeczeń, świadczenie Wnioskodawcy na rzecz Spółki powinno być uznane za jednolite świadczenie kompleksowe, podlegające w całości opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT.

Podstawa opodatkowania

Określenie podstawy opodatkowania dla kompleksowych świadczeń realizowanych przez A. na rzecz Spółki w ramach Porozumienia, będzie podlegało zasadom określonym w art. 29 ust. 1 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r.). Zgodnie z tą regulacją, podstawą opodatkowania jest obrót \[\`(...)\`\]. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.

Podsumowanie stanowiska Wnioskodawcy

W odniesieniu do pytania 1:

W sytuacji opisanej w niniejszym wniosku, Wnioskodawca - A. oraz Spółka są odrębnymi podatnikami podatku VAT, posiadającymi odrębnie im nadane numery NIP (VAT). Tym samym, każdy z ww. podatników samodzielnie dokonuje rozliczeń z tytułu podatku VAT. Jak wskazano powyżej, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. świadczenie usług za wynagrodzeniem, zatem wymóg prawidłowego udokumentowania takiego świadczenia zobowiązuje Wnioskodawcę jako podatnika do wystawienia faktury VAT na faktycznego odbiorcę tych usług - Spółkę.

W opinii Wnioskodawcy, Usługi świadczone przez A. na rzecz Spółki mają charakter usług złożonych, obejmujących szereg czynności o zróżnicowanym charakterze, w tym, czynności techniczne, operacyjne, organizacyjne, administracyjne i rozliczeniowe, związane z prowadzeniem robót w ramach Zamówienia.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę podlegają podatkowi VAT, przy czym ze względu na kompleksowy charakter tych usług, właściwa dla ich opodatkowania jest stawka podstawowa VAT (23%), kalkulowana od podstawy opodatkowania określonej zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 29 ust. 1 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) W konsekwencji, wystawiając w dniu 7 stycznia 2014 r. na rzecz Spółki fakturę na kwotę brutto należnego jej wynagrodzenia, A. postąpiła zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami Ustawy VAT i Rozporządzenia. A. również prawidłowo uznała, że wykonane Usługi podlegają podatkowi VAT według stawki podstawowej 23%, kalkulowanej od podstawy opodatkowania, którą stanowi kwota wszystkich kosztów poniesionych przez A. w okresie przejściowym w związku z realizacją Usług na rzecz Spółki, powiększona o marżę.

W odniesieniu do pytania 2:

Ogół czynności realizowanych przez A. na rzecz Spółki na podstawie Porozumienia składał się na kompleksową Usługę, podlegającą opodatkowaniu według podstawowej stawki podatku VAT. Za moment wykonania Usługi należało uznać dzień formalnego zatwierdzenia listy wydatków poniesionych przez A., co zgodnie z Porozumieniem było równoznaczne z potwierdzeniem momentu wykonania Usług objętych Porozumieniem oraz ich przedmiotu. W konsekwencji, za datę wykonania usługi należy uznać datę podpisania Porozumienia, tj. dzień 31 grudnia 2013 r.

Zatem, odnosząc się do pytania 2, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że był zobowiązany do wykazania obowiązku podatkowego z tytułu wykonania Usług w dacie wystawienia faktury. Jak bowiem wynika z powołanych przepisów Ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r., jeżeli usługa została wykonana 31 grudnia 2013 r., a faktura dokumentująca jej wykonanie została wystawiona 7 stycznia (tj. 7-go dnia licząc od dnia wykonania usługi), obowiązek podatkowy dla tej usługi powstał w dacie wystawienia faktury.

W konsekwencji uznać należy, że Wnioskodawca postąpił prawidłowo wykazując VAT należny z faktury dokumentującej wykonanie usług na rzecz Spółki zgodnie z Porozumieniem w deklaracji VAT-7 złożonej za styczeń 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.