Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/436-131/08/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-10-13
Teza: Czy w związku z wniesieniem przedsiębiorstwa do spółki jawnej po stronie wnioskodawczyni powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; majątek-rozdzielność majątkowa; małżeństwo; spółki-spółka jawna; udział
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 09 lipca 2008r. (data wpływu do tut. Biura 15 lipca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wniesienia przez wspólnika do spółki jawnej przedsiębiorstwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wniesienia przez wspólnika do spółki jawnej przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Mąż wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta, w ramach której między innymi prowadzi przedsiębiorstwo A. Oprócz tego przedsiębiorstwa prowadzi działalność – w oparciu o ten sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej – w ramach spółki cywilnej P. W małżeństwie wnioskodawczyni panuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej, a opisane przedsiębiorstwa stanowią przedmiot odrębnej własności męża wnioskodawczyni.

Wraz z mężem wnioskodawczyni utworzyła spółkę jawną C, do której wraz z mężem wniosła wkład gotówkowy po 1.000 zł każde z nich. W chwili obecnej w zyskach spółki oraz w majątku spółki wspólnicy uczestniczą po połowie (w 50 %) i taką proporcję w tym zakresie chcą oni zachować po wniesieniu do spółki jawnej aportu opisanego poniżej.

Obecnie mąż wnioskodawczyni planuje wnieść do spółki jawnej C wkład w postaci przedsiębiorstwa A, w ramach którego prowadzi działalność gospodarczą, dokonując tej czynności w formie aktu notarialnego. Jednocześnie zamierza on kontynuować prowadzenie działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej P.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wniesieniem przedsiębiorstwa A do spółki jawnej C po stronie wnioskodawczyni powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem wnioskodawczyni wniesienie przedsiębiorstwa A do spółki jawnej C nie będzie powodować po jej stronie powstania obowiązku w podatku od spadków i darowizn, pomimo że przedsiębiorstwo to nie stanowi jej własności, a jest ona wspólnikiem spółki jawnej, do której to przedsiębiorstwo będzie wniesione.

Wniosek taki wynika z faktu, że w przypadku tym nie następuje nabycie przez osobę fizyczną (wnioskodawczynię) własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem jednej z czynności wymienionych w art. 1 ustawy. Ponadto nawet gdyby przyjąć, że w opisanym przypadku dojdzie do nabycia opisanego w art. 1 ustawy, to zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy, wobec faktu, że ewentualne nabycie własności nastąpi przez wnioskodawczynię – nabycie takie będzie zwolnione od podatku. Jednocześnie wobec faktu, że czynność ta zostanie dokonana w formie aktu notarialnego, zgodnie z art. 4a ust. 4 pkt 2 dla zwolnienia z podatku od spadków i darowizn nie będzie wymagane aby dokonać zgłoszenia nabycia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podatek od spadków i darowizn należy do typowych podatków majątkowych wymierzonych od przyrostu substancji majątkowej nabytej w sposób nieodpłatny.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. u. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do ust. 2 tego artykułu podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Z powyższego wynika, że tylko niektóre formy nieodpłatnego nabycia majątku podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Oznacza to ograniczenie zakresu przedmiotowego podatku i pozostawienie poza opodatkowaniem całego szeregu czynności cywilnoprawnych o charakterze nieodpłatnym.

Z treści art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, że przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób.

Wniesienie wkładu jest więc warunkiem koniecznym do utworzenia spółki. Wszyscy wspólnicy mają obowiązek wnieść do spółki wkład. Wkłady wspólników mogą być wnoszone na własność lub do używania (rzeczy albo prawa). Wkłady mogą mieć postać wkładów pieniężnych, aportów lub usług i pracy. W przypadku powstania wątpliwości uważa się, że wkłady są równe bez względu na ich rzeczywistą wartość. Zgodnie z powyższym stwierdzić należy, że wniesienie wkładu do spółki jawnej przez wspólnika nie jest darowizną w stosunku do pozostałych wspólników. Wszelkie mienie wniesionej jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia stanowią bowiem majątek spółki (art. 28 ww. Kodeksu). Wniesienie zatem aportu do spółki jawnej nie może być utożsamiane z nabyciem rzeczy i praw przez osoby fizyczne – wspólników spółki, a tylko takie nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Reasumując, wniesienie przez męża wnioskodawczyni jako wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa do spółki jawnej, nie spowoduje u niej powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizny, bowiem czynność ta nie jest wymieniona jako przedmiot opodatkowania w art. 1 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.