Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.790.2024.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Podleganie opodatkowaniu sprzedaży działek
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dzierżawa
pełnomocnictwo
rolnik-rolnik ryczałtowy
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 19
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 28 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu dostawy
    nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 13 stycznia 2025 r. (wpływ 15 stycznia 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako osoba fizyczna nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    podatek VAT). Jest Pani właścicielem m.in. nieruchomości gruntowej położonej w (...).
    Przedmiotowe nieruchomości stanowią Pani majątek osobisty nabyty na podstawie
    umowy darowizny zawartej dnia (...) lipca 2006 r.
    Wchodzące w skład opisanej nieruchomości działki gruntu nr 1, 2, 3 i 4 (zwane dalej
    zamienne: działką, działkami) położone są w (...):
    - działka gruntu nr: 1, obszaru (...) ha, składająca się z użytków oznaczonych w ewidencji
      gruntów symbolami: „RIVa” i „RlVb ”, nie jest zabudowana,
    - działka gruntu nr: 2, obszaru (...) ha, składająca się z użytków oznaczonych w ewidencji
      gruntów symbolem: „RIVa”, nie jest zabudowana,
    - działka gruntu nr: 3, obszaru (...) ha, składająca się z użytków oznaczonych w ewidencji
      gruntów symbolami: „N”, „Rlllb”, ,RIVa”, „RIVb”, „RV” i „W”, nie jest zabudowana,
    - działka gruntu nr: 4, obszaru (...) ha, składająca się z użytków oznaczonych w ewidencji
      gruntów symbolami: „RIVa” i „RV”, nie jest zabudowana.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy
    zatwierdzonym Uchwałą z dnia (...) maja 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu
    - teren działki nr ewid. 1 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: (...),
    - teren działki nr ewid. 2 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: (...),
    - teren działki nr ewid. 3 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: (...),
    - teren działki nr ewid. 4 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: (...).
    Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikające z ww.
    planu przeznaczenie działki nie nastąpiło z Pani inicjatywy.
    Działki nie są położone w granicach specjalnej strefy ekonomicznej ani parku narodowego,
    ani też nie istnieją żadne ograniczenia korzystania z nich wynikające z ochrony przyrody i
    środowiska.
    Działka nr 3 stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r.
    o kształtowaniu ustroju rolnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 423).
    Działki gruntu nr 1, 2 i 4 nie stanowią nieruchomości rolnych w rozumieniu powołanej
    ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego.
    Nieruchomość ta jest przedmiotem dzierżawy zawartej od dnia (...) kwietnia 2015 r. na
    okres 10 lat w formie pisemnej z datą pewną.
    Do dnia dzisiejszego nie podejmowała Pani żadnych działań informacyjno-reklamowych
    związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina,
    która czuwa nad realizacją transakcji. Nie ponosiła Pani żadnych kosztów związanych ze
    sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie notariusza,
    podział działek czy spotkań z przedstawicielami kupującego organizowane były przez
    Gminę.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie handlu i obrotu nieruchomościami.
    Dla przedmiotowych nieruchomości nie zostało wydane pozwolenie na budowę ani inne
    pozwolenie czy decyzje.

    Przed sprzedażą działki nie poczyniła Pani i nie zamierza Pani poczynić jakiekolwiek
    działania, dotyczącego zwiększenia wartości przedmiotowej działki (np. uzbrojenie terenu,
    wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej).
    W dniu (...) października 2024 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży
    nieruchomości, w której zobowiązała się Pani do sprzedaży własności:
    1) wydzieloną z niezabudowanej działki nr 3 opisanej wyżej w (...) tej umowy – jej część
      oznaczoną na załączniku graficznym stanowiącym załącznik do Umowy (...), o obszarze
      około (...) ha,
    2) i wchodzące w skład nieruchomości działki: nr 1 obszaru (...) ha, nr 2 obszaru (...) ha i
      nr 4 obszaru (...) ha, opisane wyżej w (...) tej umowy, nazywaną dalej Przedmiotem
      Umowy, w stanie wolnym od obciążeń i ograniczeń w rozporządzaniu oraz wad
      fizycznych i prawnych.
    Zgodnie z przedmiotową umową strony postanowiły, iż umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta najpóźniej do dnia (...) stycznia 2025 r. pod warunkiem spełnienia następujących
    warunków:
    1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem w
      Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości polegającej na ujawnieniu
      podziału działki nr 3 i ujawnieniu działki nr 5, nie ulegnie zmianie,
    2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób trzecich,
      jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a nieujawnione w księdze
      wieczystej,
    3) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr 3
      przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do
      niniejszej umowy, o której mowa w (...) umowy,
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie
      Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6) wydania przez Ministra Finansów interpretacji przepisów prawa podatkowego
      (interpretacja indywidualna) na podstawie art. 14b powołanej wyżej ustawy z dnia 29
      sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa stwierdzającej, czy Przedmiot umowy podlega
      lub nie podlega opodatkowaniu VAT, a w razie potwierdzenia przez Organ, iż
      Przedmiot umowy podlega opodatkowaniu VAT przedłożenia zaświadczenia
      potwierdzającego status Sprzedającej jako czynnego płatnika podatku VAT,
    7) w terminie do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupująca Spółka lub
      wskazana przez Kupującą osoba trzecia nabędzie prawo własności wszystkich
      następujących działek gruntu położonych w (...):
      (...),
    8) raport z badania due diligence, o którym mowa w (...) umowy nie wykazuje żadnych
      ryzyk ani nieprawidłowości,
    9) w dacie zawarcia umowy przyrzeczonej wszystkie oświadczenia i zapewnienia
      Sprzedającej zawarte w (...) niniejszej umowy będą odpowiadały aktualnemu stanowi
      prawnemu i faktycznego Przedmiotu Umowy i zostaną powtórzone przez Sprzedającą
      w umowie przyrzeczonej,
    10) zrzeczenia się przez uprawnionych z tytułu służebności osobistej i prawa użytkowania
      odnośnie Przedmiotu umowy, co zostanie udokumentowane przez przedłożenie do
      umowy przyrzeczonej oświadczenia uprawnionych,

    11) umowa dzierżawy opisana w (...) zostanie rozwiązana w zakresie Przedmiotu umowy,
      co zostanie udokumentowane na podstawie umowy rozwiązania umowy dzierżawy
      odnośnie Przedmiotu umowy.
    Powyższe Warunki wymienione są zastrzeżone na rzecz Kupującej Spółki, której
    przysługuje prawo jednostronnego zrzeczenia się Warunków, z wyjątkiem wymienionych
    w punkcie 1, 3, 6, 10 i 11 oraz prawo żądania zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia się wymienionych Warunków lub spełnienia jedynie niektórych z nich.
    Spełnienie się Warunków lub ich zrzeczenie się przez Kupującą Spółkę powinno nastąpić
    najpóźniej do (...) stycznia 2025 r.
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do odpowiedniej
      dokumentacji urzędowej, a także finansowej.
    2. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia zawarcia
      niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu
      uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy – w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na
      cele budowlane.
    3. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład X. Skuteczność
      wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej uzależniona będzie od zawarcia między
      nią a osobą trzecią umowy cesji wierzytelności z umowy przedwstępnej z
      jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza długów cedenta wynikających z
      niniejszej umowy w formie notarialnej.
    4. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę
      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających, a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy z
      osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i
      zwalniają Kupującą z zobowiązania – według zasad określonych w przepisach Tytułu IX
      kodeksu cywilnego.
    5. Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw – do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów
      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczącym uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy
      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do

      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    W odpowiedzi na pytanie o treści: „Czy jest Pani rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w
    art. 2 pkt 19 ustawy, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”?”, wskazała Pani: „Tak”.
    Były dokonywane przez Panią zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych. Produkty
    rolne z ww. działek przeznaczała Pani na potrzeby własne oraz na sprzedaż, która nie była
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Od momentu przejęcia gospodarstwa, tj. od (...) wykorzystywała Pani działki nr 1, 2, 3 i 4
    na produkcję rolną.
    Od (...) kwietnia 2015 r. przedmiotowe działki wydzierżawiane są odpłatnie.
    Gmina koordynuje transakcję. Tereny zlokalizowane w (...) objęte są MPZP z
    przeznaczeniem produkcyjno-usługowym. Na potrzeby działań promocyjno-
    marketingowych tereny te umownie nazwane są Y. Od wielu lat gmina prowadzi szereg
    działań mających na celu zachęcić do inwestowania na terenie gminy (udział w targach,
    eventach, materiały w prasie).
    Do gminy zgłosił się Inwestor z pytaniem o działkę o określonych parametrach. Działki
    wymienione we wniosku zostały wskazane (łącznie z kilkoma innymi nieruchomościami,
    tworząc jedną spójną całość, jako fragment większego zamierzenia inwestycyjnego).
    Gmina była organizatorem spotkań przedstawiciela Inwestora z właścicielami, przekazała
    informację na temat podpisana umów przedwstępnych, czas i miejsce). Gminie nie było
    udzielane pełnomocnictwo.
    Jedynym udzielonym pełnomocnictwem było pełnomocnictwo wynikające z umowy
    przedwstępnej udzielone spółce kupującej nieruchomość (m.in. do podziałów
    geodezyjnych).
    Na pytanie o treści: „Czy w odniesieniu do działek będących przedmiotem sprzedaży były
    /są/będą do momentu sprzedaży podejmowane przez Panią jakiekolwiek czynności
    wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia
    wartości tych działek, np. uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie
    przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z
    produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania zmierzające do
    zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki, (proszę, żeby podała Pani jakie to były/są
    /będą czynności – nakłady i przez kogo zostały/zostaną poniesione)? Informacji proszę
    udzielić odrębnie do każdej działki będącej przedmiotem sprzedaży”, odpowiedziała Pani,
    że: „Nie”.
    Na pytanie o treści: „Czy – oprócz wymienionych we wniosku postanowień wynikających z
    umowy przedwstępnej – ciążą na Pani a także stronie kupującej inne (jakie?) prawa i
    obowiązki? W opisie sprawy wskazała Pani bowiem, że:
        Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i
        pełnomocnictw, zgodnie z którymi m.in.: (...)”,
    wskazała Pani że: „Nie”.
    Na pytanie o treści: „Czy strona kupująca ponosi/będzie ponosiła jakiekolwiek nakłady
    finansowe związane z działkami od momentu podpisania umowy przedwstępnej do
    zawarcia umowy finalnej? Jeśli tak, proszę szczegółowo wyjaśnić, w jaki sposób nastąpi
    rozliczenie tych kosztów pomiędzy Panią a kupującym (np. czy koszty zostaną ujęte

    /rozliczone przez Panią w cenie sprzedaży nieruchomości, czy rozliczenie nastąpi w inny
    sposób – jaki?) – proszę szczegółowo i jednoznacznie opisać te kwestie”, wskazała Pani, że:
    „Nie. Zgodnie z zapisami w umowie przedwstępnej wszelkie koszty związane m.in. koszty
    ewentualnej wycinki drzew, koszty umowy przedwstępnej, czy koszty związane z
    podziałem działki ponosić będzie spółka kupująca. Nie będą one rozliczane z nami w
    żaden sposób”.
    Na pytanie o treści: „Czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości?”,
    odpowiedziała Pani, że: „Nie”.
    Na pytanie o treści: „Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości, które będą
    przedmiotem sprzedaży (oprócz działek będących przedmiotem wniosku)? Proszę
    wyjaśnić”, wskazała Pani, że: „Nie”.

## Pytanie

Czy dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególność czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartość niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112ME Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartość dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 z późn. zm.) – zwanej dalej Dyrektywą 112 – podatnikiem jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą bez
    względu na cel, czy tez rezultaty takiej działalności.

    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególność
    wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynność w ramach działalność gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalność gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalność
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynność.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwość Unii Europejskiej (dalej TSUE) z dnia 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Wobec powyższego należy rozważyć, czy w celu sprzedaży działek podjęto aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, co skutkować będzie koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie (dalej NSA) z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3
    /07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego,
    a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo,
    lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez

    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT (...).
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w
    analizowanej sytuacji brak jest podstaw do uznania Pani – w związku ze sprzedażą działek
    – za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu
    nieruchomościami. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedanie nieruchomości nie zostały
    nabyte przez Panią z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a przed sprzedażą nie
    podejmowała Pani działań informacyjno-reklamowych związanych ze sprzedażą ww.
    działek. Co więcej, to sama strona Kupująca była inicjatorem ww. działań i pokryła wszelkie
    koszty związane ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
    Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając przedmiotowe nieruchomości korzysta Pani z przysługującego
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej i do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o VAT. Wobec
    powyższego należy uznać, że dokonując sprzedaży ww. nieruchomości, korzysta Pani z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalność gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak
    tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art 15 ust. 1
    ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a ich dostawę, cech czynności
    polegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W
    konsekwencji, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej
    sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych działek nie stanowi działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym, z tego tytułu nie
    występowała Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a
    czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Oceniając sprawę należy podkreślić, że decydującym czynnikiem dla rozważań o
    prowadzeniu/nieprowadzeniu przez Panią działalności gospodarczej polegającej na
    handlu gruntami był i jest cel nabycia przez Panią nieruchomości sprzedawanych na rzecz
    Kupującej Spółki.
    Kluczową kwestią nie uznania tych przedmiotowych transakcji jako działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT jest stan faktyczny, z którego
    wynika, że nie nabyła Pani gruntów w celu ich sprzedaży i użytkowała Pani do celów
    rolniczych. Nie nabywała Pani ww. nieruchomości w celach handlowych.
    Podkreślić należy, że z propozycją sprzedaży przedmiotowych nieruchomości wystąpiła
    Gmina wraz z Kupującą Spółką. Tak więc do dnia dzisiejszego nie podejmowała Pani
    żadnych działań informacyjno-reklamowych związanych ze sprzedażą ww. działek.
    Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina, która zorganizowała spotkanie z
    przedstawicielami Kupującej Spółki. Z Pani strony nie ponoszone były żadne koszty
    związane ze sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie
    notariusza, podział działek ponoszone były przez Kupującą Spółkę bądź Gminę. Taka
    sytuacja oznacza, iż nie ma możliwości zaliczenia sprzedaży tych gruntów do działalność
    gospodarczej w zakresie handlu gruntami. To właśnie ten zamiar w momencie zakupu jest
    decydujący dla uznania danej czynności za działalność gospodarczą.
    Powyższą wykładnię potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów we
    wskazanej już uchwale z dnia 29 października 2007 r. (sygn. I FPS 3/07) oraz w wielu
    innych orzeczeniach. W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność
    gospodarczą, należy wykazać, że w momencie nabycia nieruchomości mógł wystąpić
    zamiar dokonywać takich czynności (nabycia i następnie sprzedaży) wielokrotnie, którego
    to zamiaru nie było.
    Wobec powyższego sprzedaż nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    podatkowych oraz orzeczeniach sądów administracyjnych, a także w najnowszej
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 marca 2024
    r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej o sygnaturze 0113-KDIPT1-3.4012.38.2024.2.JM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:

      Przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie
      odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg wieczystych.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Zwalnia się dostawcę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego
      oraz świadczenia usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112
    /WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze; (...).

    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać
    za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki

    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    przez Panią działek nr 1, 2, 4 i części działki nr 3.
    Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do
    nieruchomości, która będzie przedmiotem sprzedaży, i ustalić, czy w odniesieniu do
    opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej
    dalej Kodeks cywilny.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są

      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielonego przez Panią pełnomocnictwa.
    Na podstawie art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Jak stanowi art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

    W dniu (...) października 2024 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży
    nieruchomości, w której zobowiązała się Pani do sprzedaży własności:
    1) wydzieloną z niezabudowanej działki nr 3 opisanej wyżej w (...) tej umowy – jej część
      oznaczoną na załączniku graficznym stanowiącym załącznik do Umowy (...), o obszarze
      około (...) ha,
    2) i wchodzące w skład nieruchomości działki: nr 1 obszaru (...) ha, nr 2 obszaru (...) ha i
      nr 4 obszaru (...) ha, opisane wyżej w (...) tej umowy, nazywaną dalej Przedmiotem
      Umowy, w stanie wolnym od obciążeń i ograniczeń w rozporządzaniu oraz wad
      fizycznych i prawnych.
    Zgodnie z przedmiotową umową strony postanowiły, iż umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta najpóźniej do dnia (...) stycznia 2025 r. pod warunkiem spełnienia m.in.
    następujących warunków:
    1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem w
      Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości polegającej na ujawnieniu
      podziału działki nr 3 i ujawnieniu działki nr 5, nie ulegnie zmianie,
    2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób trzecich,
      jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a nieujawnione w księdze
      wieczystej,
    3) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr 3
      przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do
      niniejszej umowy, o której mowa w (...) umowy,
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie
      Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    Powyższe Warunki wymienione są zastrzeżone na rzecz Kupującej Spółki, której
    przysługuje prawo jednostronnego zrzeczenia się Warunków, z wyjątkiem wymienionych
    w punkcie 1,3, 6, 10 oraz prawo żądania zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia się wymienionych Warunków lub spełnienia jedynie niektórych z nich.
    Spełnienie się Warunków lub ich zrzeczenie się przez Kupującą Spółkę powinno nastąpić
    najpóźniej do dnia (...) stycznia 2025 r.
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do odpowiedniej
      dokumentacji urzędowej, a także finansowej.
    2. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia zawarcia
      niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu
      uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy – w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na
      cele budowlane.
    3. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład X. Skuteczność

      wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej uzależniona będzie od zawarcia między
      nią a osobą trzecią umowy cesji wierzytelności z umowy przedwstępnej z
      jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza długów cedenta wynikających z
      niniejszej umowy w formie notarialnej.
    4. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę
      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających, a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy z
      osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i
      zwalniają Kupującą z zobowiązania – według zasad określonych w przepisach Tytułu IX
      kodeksu cywilnego.
    5. Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw – do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów
      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczącym uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy
      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    W świetle powyższego uznać należy, że Nabywca będzie dokonywał szeregu określonych
    czynności w związku ze sprzedażą przez Panią niezabudowanych działek. Pomimo, że ww.
    czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to faktyczny właściciel
    nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw
    potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jej imieniu. Jak
    wskazano wyżej, udzieliła Pani Nabywcy stosownego pełnomocnictwa.
    Zatem fakt, że działania te nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez
    pełnomocnika, nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez kupującego wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej, ponieważ pełnomocnik nie działa w swoim imieniu,
    lecz w Pani. Działania te, dokonywane za Pani pełną zgodą, wpłyną generalnie na
    podniesienie atrakcyjności działek jako towaru i wzrost ich wartości. Ponadto, wszystkie te
    czynności do momentu sprzedaży działek zostaną wykonane w Pani sferze podatkowo-
    prawnej. W efekcie dokonanych czynności, dostawie podlegać będą działki o zupełnie
    innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg
    czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności tych działek i ostatecznie ich sprzedaż.
    Jak wynika z powyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego, po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez osoby trzecie wywołują skutki bezpośrednio w
    sferze prawnej mocodawcy. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
    wykonywania tych czynności przez pełnomocnika. Wykonanie szeregu ww. czynności
    dotyczących działek przeznaczonych do sprzedaży przed ich dostawą, które niewątpliwie
    uatrakcyjnią nieruchomość, jak również działania wykonywane przez pełnomocnika
    stanowią czynności, które zdecydowanie wykraczają poza zakres zwykłego wykonywania
    przez Panią prawa własności (zarządu) w ramach posiadanego majątku prywatnego.
    W konsekwencji dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży
    niezabudowanej nieruchomości, podjęła Pani działania podobne do tych, jakie wykonują
    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w
    orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała Pani aktywność w

    przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że ww. działki, których jest Pani
    właścicielem od (...) kwietnia 2015 r. na okres 10 lat zostały wydzierżawione przez Panią
    odpłatnie.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa stanowi więc umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Zatem, dzierżawa ww. działek stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art.
    8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie działek nr 1,
    2, 4 i działki wydzielonej z działki nr 3 z majątku prywatnego. Taki sposób wykorzystania
    przez Panią ww. działek sprawił, że są one wykorzystywane w prowadzonej przez Panią
    działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku prywatnego. Dzierżawa
    wypełnia bowiem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej,
    bez względu na to, czy jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako
    odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym, sprzedając działki nr 1, 2, 4 i działkę wydzieloną z działki nr 3, nie dokona
    Pani zbycia majątku prywatnego, ale majątku wykorzystywanego w działalności
    gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Panią działań stwierdzić
    należy, że planowana przez Panią sprzedaż działek nr 1, 2, 4 i działki wydzielonej z działki
    nr 3, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez
    Panią jako podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem, skoro w analizowanej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę do
    uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż nieruchomości niezabudowanej (tj.
    działek nr 1, 2, 4 i działki wydzielonej z działki nr 3), będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Dostawa przedmiotowej nieruchomości, tj. działek nr 1, 2, 4 i działki wydzielonej z działki
    nr 3, na rzecz Kupującej Spółki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Stanowisko Pani jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku – sformułowanego przez Panią pytania. Inne kwestie
    przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte
    pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Dotyczy to w szczególności kwestii możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku
    czynności sprzedaży nieruchomości oraz dokumentowania transakcji.
    W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.38.2024.2.JM, należy zwrócić uwagę na to, że w przedstawionym tam zdarzeniu
    przyszłym sprzedający działkę nie zawierał umowy przedwstępnej i nie planował jej
    zawierać z kupującym oraz nie udzielił i nie planował udzielić nabywcy/innemu
    podmiotowi pełnomocnictw (zgód, upoważnień) w celu występowania w jego imieniu w
    sprawach dotyczących sprzedawanej działki. Ponadto działka ta nie była dzierżawiona
    przez sprzedającego. Zatem interpretacja powołana przez Panią na poparcie własnego
    stanowiska rozstrzyga w odmiennym stanie faktycznym od sytuacji przedstawionej we
    wniosku. Ocena omawianej kwestii, tj. skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią
    uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz
    opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna
    być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego).
    Przede wszystkim we wskazanej interpretacjach zakres okoliczności faktycznych jest inny
    niż w przedmiotowej sprawie. Ponadto specyfika działalności podmiotów jest na tyle
    różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności faktyczne nie spowodują
    analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym nie mogą być tożsamo
    traktowane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.