Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.602.2024.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Możliwość odliczenia połowy ulgi na dzieci w sytuacji gdy między rodzicami nie doszło do zgodnych ustaleń w tym zakresie.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe; rodzice; rozwód; ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci; ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 2b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 2c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 2d; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 2e; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan ojcem dwójki dzieci jednak Pana małżeństwo uległo rozpadowi i w (...) 2019 r.
    zostało sądownie rozwiązane.
    W okresie składania zeznań podatkowych za 2019 r., czyli w pierwszym kwartale 2020 r.
    ustalił Pan z matką swoich dzieci, że przysługującą ulgę prorodzinną będą Państwo
    odliczać po połowie, (ustalenia były ustne ale załączył Pan obraz z korespondencji SMS z
    (...) 2021 r. jako potwierdzenie istnienia ustaleń - (...)).
    Poczynając więc od zeznania za 2019 r. odliczał Pan zgodnie z umową z byłą małżonką po
    6 miesięcy na każde dziecko. Rozliczył Pan w ten sposób kolejne zeznania za: 2019 r., 2020
    r., 2021 r., 2022 r. oraz 2023 r., gdzie również odliczył Pan połowę przysługującego zwrotu
    podatku. Jednak ze względu na to, że system e-pit.podatki.gov.pl nie przyjmował zwrotu
    wpisanego po 6 miesięcy na każde dziecko lecz zaakceptował 12 miesięcy na pierwsze
    dziecko to uznał Pan, że była małżonka wpisała ulgę 12 miesięcy na drugie dziecko.
    Wpisał Pan więc zwrot 12 miesięcy, co było zgodne z umową odliczania połowy ulgi na
    dzieci. Po otrzymaniu pisma z Urzędu Skarbowego traktującego o powieleniu ulgi
    skontaktował się Pan z Urzędem Skarbowym, gdzie okazało się, że była małżonka w
    zeznaniach za 2021 r. oraz 2023 r. wpisała większą niż 12 ilość miesięcy za które
    przysługuje odliczenie, w żaden sposób nie informując Pana o tym.
    Była małżonka w żaden sposób nie informowała Pana o tym, że składa zeznania
    podatkowe z ulgą prorodzinną na większą ilość miesięcy. Był więc Pan przekonany, że
    trzyma się ustalonej z Panem możliwości odliczania ulgi po połowie. Uważa więc Pan, że to
    była małżonka powinna złożyć korektę swoich zeznań, bo nie trzymała się ustalonych z
    Panem zasad odliczania ulgi, co spowodowało powielenie ulgi.
    Próbował Pan również kontaktować się z byłą małżonką informując o zaistniałej sytuacji i
    sugerując złożenie przez nią korekt (zeznań), niestety bez skutku. ((...)).
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w latach 2021 i 2023 uzyskiwał Pan przychody
    (opodatkowane) według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę: w 2021 r. i 2023 r.
    Pana dzieci: A – urodził się (...) 2006 r., B – urodziła się (...) 2010 r.

    Żadne z Pana dzieci nie zostało umieszczone na podstawie orzeczenia sądu w instytucji
    zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach
    rodzinnych ani w 2021 r., ani w 2023 r.
    W okresie, którego dotyczy wniosek żadne z Pana dzieci nie wstąpiło w związek małżeński.
    W latach 2021 i 2023 posiadał Pan władzę rodzicielską względem dwójki dzieci, o których
    mowa we wniosku.
    W ww. okresie matka dzieci również posiadała względem tych dzieci władzę rodzicielską.
    Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad dziećmi w związku z
    przedstawieniem Sądowi porozumienia rodziców zawierającego zasady sprawowania
    pieczy naprzemiennej, tj. dotyczącego sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej (i
    kontaktów z dziećmi) oraz zgodności tego porozumienia z dobrem dzieci, uwarunkowanej
    istnieniem pozytywnej prognozy, iż oboje rodzice będą współdziałać w sprawach dzieci.
    W latach 2021 i 2023 Pan i była małżonka nie wykonywali władzy rodzicielskiej nad dziećmi
    w okresach o porównywalnym wymiarze czasowym i jakościowym.
    Miejsce zamieszkania dzieci nie było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
    rodziców. W latach 2021 i 2023 dzieci miały miejsce zamieszkania u matki.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pana i dzieci nie miały zastosowania
    przepisy:
    a) art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych
      produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie
      osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia
      podstawy opodatkowania albo przychodów: zobowiązania lub uprawnienia do
      dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
    b) z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Porozumienie, które Pan zawarł z byłą żoną w pierwszym kwartale 2020 r. dotyczyło
    podziału ulgi prorodzinnej również w latach następnych i obejmowało także rozliczenia za
    2021 r. i 2023 r.
    Rodzice zgodzili się dokonać odliczeń od podatku dochodowego w ramach ulgi na dzieci w
    równych proporcjach czyli:
    - po 6 miesięcy odliczenia za każde dziecko jeden rodzic oraz
    - po 6 miesięcy odliczenia za każde dziecko drugi rodzic.

## Pytanie

Czy za 2021 r. i 2023 r. mógł Pan odliczyć połowę ulgi prorodzinnej, o której mowa w art.
    27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zarówno za 2021 r., jak i 2023 r. mógł Pan odliczyć połowę ulgi
    prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.),
    - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę
      składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną
      zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku
      podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
    - w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
    grudnia 2021 r.
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
            określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    - w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
    stycznia 2022 r.
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota
            dochodu określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
    - w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
    grudnia 2021 r.
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.
    - w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
    stycznia 2022 r.
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2023 r.:

      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w
      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia
    2021 r.:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce
      zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza
      rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
      § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Jak stanowi art. 27f ust. 7 omawianej ustawy:
    - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.

      Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Jak wynika z art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i
      uprawnione do jej wykonywania.
    Zgodnie zaś z treścią art. 107 ww. Kodeksu:
      § 1 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd
      opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i
      utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2 W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania
      władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć
      wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę
      rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby
      dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne
    realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej
    pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój
    dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

    Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności
    faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co
    istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania
    z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że
    kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
        - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
        dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
        - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
        rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających
        w związku małżeńskim.
    Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Wskazać należy, że sądy administracyjne wyjaśniały już, jak należy rozumieć zwrot
    „ustalenia” zawarty w art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I
    tak przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK
    447/16 wyjaśnił, że:
      art. 27f ust. 4 u.p.d.o.f. nie zawiera warunku zawarcia „ustaleń” czy też porozumienia
      rodziców dziecka w jakiejś szczególnej formie. W konsekwencji porozumienie
      pomiędzy rodzicami co do każdorocznego odliczenia ulgi prorodzinnej wynika z
      faktycznych czynności (faktycznego odliczania ulgi), a nie z formalnej umowy lub jej
      zmiany.
    Natomiast w wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK 1420/13 Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał, że:
      Możliwe jest zatem uwzględnienie przez nich rzeczywistego przebiegu realizacji opieki
      nad dziećmi w trakcie roku podatkowego, a jedynym warunkiem jest, aby ustalenia
      sposobu podziału kwoty ulgi dokonano zgodnie.
    Z opisu przedstawionego przez Pana stanu faktycznego wynika, że w okresie składania
    zeznań podatkowych za 2019 r., czyli w pierwszym kwartale 2020 r. ustalił Pan z matką
    swoich dzieci, że przysługującą ulgę prorodzinną będą Państwo odliczać po połowie
    (ustalenia były ustne). Rodzice zgodzili się dokonać odliczeń od podatku dochodowego w
    ramach ulgi na dzieci w równych proporcjach.
    Porozumienie, które zawarł Pan z byłą żoną w pierwszym kwartale 2020 r. dotyczyło
    podziału ulgi prorodzinnej również w latach następnych i obejmowało także rozliczenia za
    2021 r. i 2023 r. Była małżonka w zeznaniach za 2021 r. oraz 2023 r. wpisała większą niż 12
    ilość miesięcy za które przysługuje odliczenie, w żaden sposób nie informując Pana o tym.
    W latach 2021 i 2023 dzieci miały miejsce zamieszkania u matki i nie została orzeczona
    przez Sąd opieka naprzemienna nad dziećmi.

    Skoro zatem między Panem i byłą żoną istnieje spór co do podziału ulgi prorodzinnej na
    małoletnie dzieci za 2021 r. i 2023 r., oznacza to, że w rzeczywistości nie doszło do
    zgodnych ustaleń w tym zakresie. Tym samym za ww. lata nie może Pan odliczyć tej ulgi w
    proporcjach, które wynikały z ustnych ustaleń poczynionych w pierwszym kwartale 2020 r.
    Miejsce zamieszkania małoletnich dzieci było przy matce i nie została orzeczona przez sąd
    piecza naprzemienna, zatem nie jest Pan również uprawniony do dokonania za 2021 r. i
    2023 r. odliczenia połowy kwoty ulgi prorodzinnej na ww. dzieci.
    Do Pana sytuacji znajdzie natomiast zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadkach
    innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u
    którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny. W
    opisanym stanie faktycznym jest to matka dzieci.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.