Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-276/13-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-16
Teza: Należy stwierdzić, iż do kosztów odpłatnego zbycia 1/2 części udziału w przedmiotowej nieruchomości (nabytej w 2007 r.) w rozumieniu art. 19 ustawy o podatku dochodowym os osób fizycznych, Wnioskodawczyni nie ma możliwości zaliczenia spłaty kredytu hipotecznego, w części przypadającej pierwotnie na Jej męża. Spłata kredytu nie stanowi również kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; majątek-podział majątku; sprzedaż; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 24.04.2013 r. (data wpływu 26.04.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu spłaty kredytu hipotecznego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.04.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu spłaty kredytu hipotecznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 23.10.2003 roku Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem nieruchomość (Akt notarialny) - samodzielny lokal mieszkalny Nr 7, do którego przysługiwało Wnioskodawczyni i Jej mężowi prawo własności, usytuowane na trzeciej kondygnacji nadziemnej (drugim piętrze) budynku, objęty księgą wieczystą.

W dniu nabycia Wnioskodawczyni miała z mężem wspólność majątkową. Nieruchomość została zakupiona przez Nich w części ze środków uzyskanych z kredytu mieszkaniowego denominowanego w CHF, który zaciągnęli wspólnie.

W dniu 02.01.2007 r. Wnioskodawczyni zawarła ze swoim mężem umowę notarialną o nazwie „Umowa o podział majątku wspólnego oraz porozumienie”, na podstawie której zgodnie z par. 4 pkt 1, dokonali odpłatnego podziału majątku wspólnego, w skład którego wchodził ww. opisany samodzielny lokal mieszkalny, w ten sposób, że prawo to wyłącznie nabyła Wnioskodawczyni, na co Jej mąż wyraził zgodę. W tym samym paragrafie pkt 2 Wnioskodawczyni wspólnie z mężem oświadczyli, iż nie posiadają wobec siebie żadnych innych roszczeń z tytułu opisanego wcześniej podziału majątku, a ruchomościami już się podzielili.

Odpłatność za ww. podział majątku w dalszej części ww. umowy o podział majątku została uzgodniona w następujący sposób:

1.  kwotę 140.000,00 PLN, Wnioskodawczyni zobowiązała się do zapłaty na rzecz męża do dnia 30.09.2007 r. zgodnie z par. 5 tej umowy;
2.  koszt równy kwocie połowy zadłużenia z tytułu udzielonego Wnioskodawczyni i Jej mężowi kredytu na zakup ww. nieruchomości, Wnioskodawczyni zobowiązała się ponieść poprzez podjęcie zobowiązania w par. 10 pkt 4) tej umowy, do spłaty całości tego kredytu, zdejmując tym samym ten obowiązek ze swojego męża; całkowita kwota spłaty wraz z odsetkami i innymi kosztami wyniosła 112.119,88 zł.

W dalszej części par. 10 pkt 4) ww. umowy o podział majątku, podane jest uzasadnienie uzgodnienia spłaty całości kredytu hipotecznego jako faktu, iż uzgodniona kwota spłaty męża Wnioskodawczyni, opisana w pkt 1 niniejszego opisu stanu faktycznego (140.000,00 PLN), została skalkulowana w taki sposób, że po spłacie m.in. wymienionego kredytu i opłaceniu wszelkich kosztów związanych ze sprzedażą lokalu mieszkalnego, strony pozostałą kwotą dzielą się w stosunku 2/3 dla Wnioskodawczyni oraz 1/3 męża Wnioskodawczyni.

W dniu 08.02.2008 r. nastąpiło zbycie przedmiotowej nieruchomości na podstawie aktu notarialnego oraz spłata ww. kredytu na zakup tej nieruchomości za kwotę 550.000,00 zł.

Ponieważ pomiędzy datą nabycia 1/2 części udziału w nieruchomości (2007 r.) i datą zbycia nieruchomości (2008 r.) nie upłynęło 5 lat, Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku w wysokości 19% dochodu z 1/2 części odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w wyniku zawarcia umowy o podział majątku pomniejszonego o koszty tego nabycia.

Wnioskodawczyni nie przysługuje ulga z tytułu zameldowania w przedmiotowej nieruchomości na okres 12 miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszt poniesiony przez Wnioskodawczynię, w wyniku odpłatnego podziału majątku, w postaci spłaty przez Wnioskodawczynię wskazanego w opisie stanu faktycznego kredytu hipotecznego, w części przypadającej na Jej męża czyli 1/2, stanowi koszt odpłatnego zbycia 1/2 części udziału (nabytej w 2007 r.) przedmiotowej nieruchomości (data sprzedaży: 08.02.2008 r.) w rozumieniu art. 19 ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, koszt poniesiony przez Wnioskodawczynię w wyniku odpłatnego podziału majątku w postaci spłaty przez Wnioskodawczynię wskazanego w opisie stanu faktycznego kredytu hipotecznego, w części przypadającej pierwotnie na Jej męża czyli 1/2, stanowi koszt odpłatnego zbycia 1/2 części udziału (nabytej w 2007 r.) przedmiotowej nieruchomości (data sprzedaży: 08.02.2008r.) w rozumieniu art. 19 ustawy o PIT.

Uzasadnieniem jest to, iż kwota spłaty męża Wnioskodawczyni, w wyniku umowy o podział majątku i przeniesienia na Wnioskodawczynię części własności nieruchomości przypadającej na Jej męża, byłaby wyższa o tą właśnie część (1/2) kwoty spłaty kredytu, gdyby w tej samej umowie Wnioskodawczyni nie powzięła zobowiązania do przejęcia całej spłaty tego kredytu na siebie. Tym samym stanowiłaby ona koszt sprzedaży tej nieruchomości łącznie z kwotą spłaty Jej męża opisaną w pkt 1 opisu stanu faktycznego (tj. w wysokości 140.000 zł).

Była to jedna z form odpłatności za przeniesienie na Wnioskodawczynię przez Jej męża swojej części prawa własności tej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) – c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje także generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości lub prawa majątkowego, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto dokonując oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości dokonanego przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, trzeba zawsze ustalić w jakim brzmieniu przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stosować. Ocena prawna skutków podatkowych w przypadku sprzedaży nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości jest skonkretyzowana bowiem odrębnie dla nieruchomości nabytych do 31 grudnia 2006 r., odrębnie dla nieruchomości nabytych od 01 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. i odrębnie dla nieruchomości nabytych po 31 grudnia 2008 r.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie ma właściwe ustalenie daty, od której należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, zgodnie z wyżej cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych (art. 42 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustala z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków. Zgodnie z art. 43 § 1 ww. ustawy oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu powołanego powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich zbycia, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko wówczas, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez danego małżonka nieruchomości lub prawa przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości lub prawa, która przekracza udział danego małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego.

Zatem nabyciem nieruchomości lub praw w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wtedy, jeśli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty lub dopłaty. W każdej sytuacji, kiedy w wyniku podziału majątku jeden z małżonków został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem majątku, a po stronie małżonka zobowiązanego do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział w majątku wspólnym. W tej części bowiem, w której przyznana na wyłączną własność nieruchomość przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podmiot musi zapłacić odpowiednią kwotę tytułem wyrównania udziałów w postaci dopłaty pieniężnej. W tym zakresie niewątpliwie podatnik nabywa prawo własności nieruchomości w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 23.10.2003 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła nieruchomość – samodzielny lokal mieszkalny Nr 7, do którego Wnioskodawczyni i Jej mężowi przysługiwało prawo własności. W dniu nabycia nieruchomości posiadali wspólność majątkową. Nieruchomość została zakupiona w części ze środków uzyskanych z kredytu mieszkaniowego denominowanego w CHF, który Wnioskodawczyni zaciągnęła wspólnie z mężem. W dniu 02.01.2007 r. Wnioskodawczyni zawarła ze swoim mężem umowę notarialną „Umowa o podział majątku wspólnego oraz porozumienie”, na podstawie której dokonali odpłatnego podziału majątku wspólnego, w skład którego wchodził ww. opisany samodzielny lokal mieszkalny, w ten sposób, że prawo to wyłącznie nabyła Wnioskodawczyni, na co Jej mąż wyraził zgodę. Wnioskodawczyni wspólnie z mężem oświadczyli, iż nie posiadają wobec siebie żadnych innych roszczeń z tytułu opisanego wcześniej podziału majątku, a ruchomościami już się podzielili. Kwotę 140.000,00 PLN, Wnioskodawczyni zobowiązała się do zapłaty na rzecz męża do dnia 30.09.2007 r.

Koszt równy kwocie połowy zadłużenia z tytułu udzielonego Wnioskodawczyni i Jej mężowi kredytu na zakup ww. nieruchomości, Wnioskodawczyni zobowiązała się ponieść poprzez podjęcie zobowiązania, do spłaty całości tego kredytu, zdejmując tym samym ten obowiązek ze swojego męża; całkowita kwota spłaty wraz z odsetkami i innymi kosztami wyniosła 112.119,88 zł. Po spłacie m.in. wymienionego kredytu i opłaceniu wszelkich kosztów związanych ze sprzedażą lokalu mieszkalnego, strony pozostałą kwotą dzielą się w stosunku 2/3 dla Wnioskodawczyni oraz 1/3 męża Wnioskodawczyni. W dniu 08.02.2008 r. nastąpiło zbycie przedmiotowej nieruchomości oraz spłata ww. kredytu na zakup tej nieruchomości za kwotę 550.000,00 zł.

Tak więc w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni nieruchomość nabyła w dwóch datach:

*   w dniu 23 października 2003 r. w części odpowiadającej udziałowi w majątku wspólnym,

*   w dniu 02 lipca 2007 r. tj. w dniu podziału majątku wspólnego.

Z uwagi zatem na fakt, iż nabycie nieruchomości nastąpiło odpowiednio w części w 2003 r. oraz w części w 2007 r., to pięcioletni termin o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 należy oddzielnie liczyć w stosunku do każdego udziału jaki Wnioskodawczyni nabyła.

Wątpliwość Wnioskodawczyni budzi kwestia możliwości uznania spłaty kredytu hipotecznego, w części przypadającego na Jej męża, jako kosztu odpłatnego zbycia ½ części udziału nieruchomości, który Wnioskodawczyni nabyła w 2007 roku w wyniku podziału majątku wspólnego.

Analizując zasady opodatkowania mające zastosowanie do przychodu ze sprzedaży nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi jaki Wnioskodawczyni nabyła w 2007 r. w wyniku podziału majątku wspólnego, wskazać należy, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 209, poz. 1316 ze zm.), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 01 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2007 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do treści art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do treści art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Zgodnie z art. 19 ust. 3 ww. ustawy wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Natomiast jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Można do takich kosztów zaliczyć:

*   koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,

*   prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,

*   koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,

*   wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,

*   koszty i opłaty sądowe.

Natomiast koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie jej posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy).

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią m. in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Koszt nabycia, co do zasady określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości.

Należy wskazać, iż zaciągnięty kredyt nie stanowi dla Wnioskodawczyni przychodu ani kosztu jego uzyskania. Zaciągnięcie kredytu jest wyłącznie sposobem na pozyskanie pieniędzy na zapłatę ceny za nabycie nieruchomości. Do kosztów uzyskania przychodów nie mogą być zaliczone wydatki związane z zaciągnięciem kredytu bankowego. Wnioskodawczyni nie ma możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości wydatków związanych z zaciągnięciem i spłatą kredytu, tj. różnicy pomiędzy kwotą zaciągniętego kredytu i kwotą spłaconego kredytu wynikającą z różnicy kursów walut.

Kosztem uzyskania przychodu nie są w świetle art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty spłaty kredytów zaciągniętych na sfinansowanie zakupu nieruchomości, lecz wyłącznie koszty nabycia tej nieruchomości. Jak już wcześniej wskazano koszty nabycia określają umowy notarialne sprzedaży, na podstawie których podatnicy stają się właścicielami lub współwłaścicielami nieruchomości.

W związku z powyższym w ustawowych kryteriach kosztów uzyskania przychodu zawartych w art. 22 ust. 6c ww. ustawy nie mieści się kwota spłaconego przez Wnioskodawczynię kredytu.

Wydatki związane ze spłatą kredytu nie mogą być także potraktowane jako nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy, poczynione w trakcie posiadania zbywanej nieruchomości, ponieważ w żaden sposób nie wpływają na podwyższenie wartości samej nieruchomości.

Koszty związane z pozyskaniem pieniądza na nabycie zbywanej nieruchomości, w tym różnice w kursie waluty, w jakiej kredyt został zaciągnięty, występujące w trakcie spłaty kredytu, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tej nieruchomości. Nie mieszczą się również w kategorii kosztów odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy.

Stanowisko takie jest uzasadnione faktem, iż skoro zaciągnięcie kredytu i uzyskanie pieniędzy od banku nie jest w świetle prawa podatkowego traktowane jako osiągnięcie przez podatnika przychodu do opodatkowania, a tym samym od kwoty kredytu nie płaci się w momencie jego uzyskania podatku dochodowego, to oczywistym jest, że wydatki na spłatę kredytu nie mogą być uznawane za koszt uzyskania przychodu. Wydatki na spłatę kredytu nie mogą być kosztami uzyskania przychodów podobnie, jak zaciągnięcie kredytu nie jest przychodem do opodatkowania.

Należy powtórzyć za sądami powszechnie akceptowaną zasadę, że nie każdy „rzeczywiście” poniesiony przez podatnika wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu pomniejszając tym samym przychód. Ustawodawca w sposób nie budzący wątpliwości wskazał w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, które z poniesionych przez podatnika wydatków mogą stanowić koszt uzyskania przychodu przy odpłatnym zbyciu nieruchomości, nie pozostawiając podatnikowi dowolności w tym względzie.

Zapisy określające jakie wydatki w przypadku odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości nabytych odpłatnie stanowią koszt uzyskania przychodu zawiera art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołany przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazuje, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia mogą być tylko udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości. Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione. Zatem sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy. Nie każdy bowiem wydatek ma bezpośredni wpływ na uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości przychód, lecz tylko ten który pozostaje w takim związku że poniesienie go miało wpływ na nabycie nieruchomości lub uzyskanie przychodu z odpłatnego zbycia tej nieruchomości. Fakt uwzględnienia spłaconego przez Wnioskodawczynię kredytu hipotecznego w części przypadającej na męża Wnioskodawczyni miał jedynie wpływ na wysokość zobowiązania osobistego (spłatę) Wnioskodawczyni względem małżonka przy podziale majątku. Dlatego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu każdy wydatek wymaga nie tylko oceny pod kątem czy jego poniesienie miało związek z konkretnym przychodem, ale także z punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika o wpływie poniesionego przez niego wydatku na osiągnięcie przychodu. Wydatek musi zostać poniesiony celowo i być zasadny z punktu widzenia nabycia bądź zbycia nieruchomości.

Reasumując, należy stwierdzić, iż do kosztów odpłatnego zbycia ½ części udziału w przedmiotowej nieruchomości (nabytej w 2007 r.) w rozumieniu art. 19 ustawy o podatku dochodowym os osób fizycznych, Wnioskodawczyni nie ma możliwości zaliczenia spłaty kredytu hipotecznego, w części przypadającej pierwotnie na Jej męża. Spłata kredytu nie stanowi również kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.