Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.740.2024.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego przez
dokonanie korekty deklaracji podatkowej (pliku JPK_VAT) za
okres, w którym zostały wypełnione wszystkie przesłanki
uprawniające do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w
zw. z art. 89b ust. 4 ustawy.
Słowa kluczowe: dług-dług zły
faktura-duplikat faktury
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
odsetki
ulga-ulga na złe długi
zapłata-zapłata częściowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a.
Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych
wierzytelności -Obowiązek pomniejszenia podatku
naliczonego
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1a-art. 89b-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy mogą Państwo dokonać odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu uregulowania należności w odniesieniu do całej zapłaconej kwoty
    oraz ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym należy dokonać odliczenia podatku
    naliczonego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Wnioskodawca”) prowadzi działalność w
    zakresie produkcji pojazdów, handlu pojazdami samochodowymi, ich zakupu krajowego,
    importu oraz przywozu z krajów UE, a także ich modernizacji, przebudowy, adaptacji oraz
    ich wynajmu i sprzedaży klientom.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zakupił od jednego ze swoich
    kontrahentów, B.B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą C. (NIP: (...)) autobus
    turystyczny (...) o nr rej. (...), za cenę 427.427,85 zł brutto. Faktura (...) za zakup tego
    pojazdu została wystawiona 23 stycznia 2019 r. i zapłacona w całości przez Wnioskodawcę
    tego samego dnia. Faktura ta została uwzględniona w ewidencji zakupów Wnioskodawcy,
    a VAT naliczony został odliczony.
    Następnie pomiędzy Wnioskodawcą, a kontrahentem wywiązał się spór o uzgodnioną
    cenę za ww. pojazd w ramach większej grupy zawartych w tym okresie transakcji.
    Kontrahent twierdził, iż wynosić ona powinna 749.070,00 zł brutto i że w lipcu 2019 r.
    wystawił Wnioskodawcy fakturę korygującą do (...) do zera i nową fakturę (...) na
    749.070,00 zł brutto.
    Faktury lipcowe zostały doręczone do Wnioskodawcy, który odmówił ich akceptacji i
    odesłał bez księgowania, odmówił on też ich zapłaty. Faktury te nigdy nie zostały
    uwzględnione w ewidencji zakupów Wnioskodawcy, a VAT naliczony nie został
    skorygowany ani odliczony.
    Spór został niedawno rozstrzygnięty prawomocnym orzeczeniem sądu z 23 września 2024
    r. W wykonaniu tego orzeczenia Wnioskodawca dokonał w październiku 2024 r. zapłaty
    kwoty łącznej 161.823,38 zł, z której 100.352,45 zł stanowiła zapłata kwoty głównej
    orzeczonej zaległości, 48.930,65 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie, a 12.540,28 zł -
    zasądzone koszty procesowe. Kontrahent wystawił duplikaty: korekty do (...) do zera oraz
    faktury (...) na 749.070,00 zł brutto, które zostały otrzymane przez Wnioskodawcę w
    październiku 2024 r.

    Wnioskodawca powziął wątpliwość co do kwoty przysługującego mu odliczenia z tytułu
    dokonanej zapłaty oraz momentu powstania prawa do tego odliczenia.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT od zapłaconej do kontrahenta
      w październiku całej kwoty 161.823,38 zł tytułem uregulowania części należności z
      faktury (...) na 749.070,00 zł brutto, czy też 100.352,45 zł jako zapłaty kwoty głównej, na
      podstawie art. 89b ust. 4 Ustawy o VAT (w przypadku częściowego uregulowania
      należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części)?
    2. Czy prawo Wnioskodawcy do odliczenia ww. kwoty powstało w październiku 2024 r. na
      podstawie art. 89b ust. 4 Ustawy o VAT jako prawo do zwiększenia kwoty podatku
      naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność częściowo uregulowano?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia VAT od zapłaconej do
      kontrahenta w październiku całej kwoty 161.823,38 zł tytułem uregulowania części
      należności z faktury (...) na 749.070,00 zł brutto, na podstawie art. 89b ust. 4 Ustawy o
      VAT, jako że częściowe uregulowanie należności daje prawo do zwiększenia podatku
      naliczonego w odniesieniu do zapłaconej części.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia ww. kwoty powstało u niego w
      październiku 2024 r. na podstawie art. 89b ust. 4 Ustawy o VAT jako prawo do
      zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność
      częściowo uregulowano.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 89b ust. 4 Ustawy o VAT, w przypadku uregulowania należności podatnik
    ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym
    należność uregulowano, o kwotę podatku naliczonego wynikającej z faktury. W przypadku
    częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w
    odniesieniu do tej części.
    Zdaniem Wnioskodawcy cała zapłacona kwota 161.823,38 zł stanowi uregulowanie
    należności względem kontrahenta. Zasądzona wyrokiem wysokość zapłaconej kwoty jest
    bowiem częścią pierwotnej należności wynikającej z faktury (...) niezależnie od faktu, iż
    kontrahent w celu jej odzyskania od Wnioskodawcy musiał ponieść określone koszty
    procesowe. Również element odsetkowy stanowiący korzyść kontrahenta z tytułu
    opóźnienia w płatności faktury (...) mieści się swą wysokością w kwocie faktury, a zatem
    stanowi częściowe uregulowanie należności z niej wynikającej.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia VAT
    od zapłaconej do kontrahenta w październiku całej kwoty 161.823,38 zł tytułem
    uregulowania części należności z faktury (...).
    Ad. 2
    Zgodnie z przytoczonym art. 89b ust. 4 Ustawy o VAT, w przypadku uregulowania
    należności podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu
    za okres, w którym należność uregulowano.
    Istotą regulacji art. 89b ustawy związana jest z zasadą neutralności podatku VAT poprzez
    uniemożliwienie podatnikowi korzystania z uprawnienia do obniżenia podatku należnego
    o podatek naliczony w sytuacji, kiedy nie ponosi ciężaru finansowego tego podatku i
    ponowne umożliwienie, gdy taki ciężar ponosi.
    Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie Wnioskodawcy. Zauważyć przy tym należy,
    że art. 86 ust. 13 oraz art. 89b ust. 4 Ustawy o VAT odnoszą się do dwóch odmiennych
    sytuacji prawno-podatkowych. Art. 86 ust. 13 stanowi, że w sytuacji natomiast, gdy

    podatnik nie odliczył podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy ani w terminie,
    o którym mowa w art. 86 ust. 11 ustawy, to będzie mógł zrealizować to prawo poprzez
    dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, tj. za pierwszy okres rozliczeniowy, w którym spełnił
    wszystkie warunki do dokonania odliczenia, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od
    początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. W art.
    86 ust. 13 mowa jest o „obniżeniu kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego” natomiast art. 89b ust. 4 odnosi się do „zwiększenia kwoty podatku
    naliczonego”. Oba przepisy znajdują się w różnych rozdziałach Ustawy o VAT (tj. w
    rozdziale 1 - Odliczenie i zwrot podatku, Działu IX oraz w rozdziale 1a - Rozliczenie
    podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności, Działu IX). Nie ma przy tym
    żadnego bezpośredniego odesłania w zakresie zastosowania przepisu art. 86 ust. 13 do
    sytuacji późniejszych płatności normowanych przez art. 89b ust. 4, a zatem art. 86 ust. 13
    nie może wpływać na stosowanie art. 89b ust. 4 czyli ograniczać możliwości stosowania
    art. 89b ust. 4 w zależności od długości okresu jaki upłynął od momentu, w którym
    pierwotnie powstało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Wnioskodawca dokonał częściowej zapłaty faktury (...) w październiku 2024 r. Pomimo
    tego, że Wnioskodawca dotychczas nie odliczył podatku naliczonego wynikającego z tej
    faktury, to z uwagi na upływ terminu wynikającego z art. 89b ust. 1 ustawy, należność
    wobec kontrahenta stała się wierzytelnością nieściągalną. A zatem z uwagi na to, że
    należność z faktury (...) została uregulowana dopiero w październiku 2024 r., to na
    podstawie art. 89b ust. 4 ustawy Wnioskodawcy przysługuje prawo do zwiększenia kwoty
    podatku naliczonego o kwotę wynikającą z dokonanej zapłaty w deklaracji składanej za
    październik 2024 r. Prawo do odliczenia w tym okresie Wnioskodawca może zrealizować,
    bowiem otrzymał duplikaty korekty do (...) do zera oraz faktury (...) na 749.070,00 zł brutto.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia ww. kwoty
    powstało u niego w październiku 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        prawidłowe w części dotyczącej prawa do zwiększenia kwoty podatku naliczonego
        w rozliczeniu za okres, w którym uregulowano część należności oraz
        nieprawidłowe w części dotyczącej wysokości kwoty w odniesieniu do której
        podatek naliczony może zostać zwiększony.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika,
    któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to
    elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a ustawy:
      nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
      b) (uchylona);
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
      3) (uchylony);
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych
        czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
        cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony);

      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
        fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
    Z przepisów ustawy wynika, że podatek od towarów i usług ze względu na jego
    konstrukcję, tzn. opodatkowanie wartości dodanej na poszczególnych etapach obrotu
    gospodarczego, jest podatkiem sformalizowanym i prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest ograniczone. Podstawę do odliczenia podatku naliczonego mogą
    stanowić wyłącznie dokumenty wymienione w ustawie, przy czym dokumenty te muszą
    spełniać wymogi określone w ustawie i rozporządzeniu wykonawczym do niej.
    Podstawowym dokumentem wystawianym, zgodnie z art. 106b ustawy, przez podatników
    podatku od towarów i usług są faktury. Są one dokumentami, którymi czynni podatnicy
    tego podatku dokumentują swoją sprzedaż, przez którą stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy
    rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie jest jednak związane tylko
    z otrzymaniem faktury, choćby od strony formalnej poprawnej, bowiem przysługuje ono w
    związku z nabyciem towarów i usług. Uprawnienie to może dotyczyć wyłącznie tych
    czynności, które faktycznie zostały dokonane. Samo posiadanie faktury nie tworzy bowiem
    prawa do odliczenia podatku na niej wykazanego. Przysługuje ono wyłącznie wówczas, gdy
    doszło do rzeczywistego nabycia towaru/wyświadczenia usługi oraz gdy podatek naliczony
    związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w
    art. 86 ust. 10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
      w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
      podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można
    skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:
        powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
        doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
        podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
      podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
      podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z
      dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:
      jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o
        którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w
    jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać
    rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia
    podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy będzie możliwe
    poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku
    bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
    Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały
    określone m.in. w art. 89b ustawy.
    W świetle art. 89b ust. 1 ustawy:
      w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej
      dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia
      upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest
      obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w
      rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności
      określonego w umowie lub na fakturze.
    Zgodnie z art. 89b ust. 1a ustawy:
      przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w
      ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu
      terminu płatności tej należności.
    Jak wynika z zapisu art. 89b ust. 2 ustawy:
      w przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 90 dni od dnia upływu
      terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy podatku
      naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Przepis ust. 1a
      stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 89b ust. 4 ustawy:
      w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1,
      podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres,
      w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W
      przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać
      zwiększony w odniesieniu do tej części.
    Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w
    przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy
    wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych
    powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich
    jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu,
    polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany,
    okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie
    (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej
    przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego
    spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.

    W analizowanej sprawie konieczne jest odniesienie się również do regulacji prawnych
    wynikających z ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U z 2023 r. poz.
    2383 ze zm.) odnoszących się do przedawnienia zobowiązań podatkowych.
    Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    W myśl art. 70 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:
      1) od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, do dnia terminu
        płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej, ostatniej raty podatku
        lub ostatniej raty zaległości podatkowej;
      2) od dnia wejścia w życie rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminu płatności
        podatku, wydanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, do
        dnia upływu przedłużonego terminu.
    Zgodnie z art. 70 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu biegu
      terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu
      uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania
      upadłościowego.
    Jak stanowi art. 70 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa:
      bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka
      egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu
      przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym
      zastosowano środek egzekucyjny.
    W myśl art. 70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa:
      bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a
      rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:
      1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie
        skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia
        przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania;
      2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego
        zobowiązania;
      3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia
        stosunku prawnego lub prawa;
      4) doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d §
        2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu
        egzekucyjnym w administracji;
      5) doręczenia zawiadomienia o przystąpieniu do zabezpieczenia w przypadkach
        określonych w art. 32a § 3 i art. 35 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o
        postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479, z późn. zm.
        35);
      6) wystąpienia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o
        którym mowa w art. 119h § 2, o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu
        Opodatkowania, zwanej dalej "Radą", co do zasadności zastosowania art. 119a lub
        środków ograniczających umowne korzyści.
    Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek
    upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie podatkowe

    bowiem przestaje istnieć. Zatem, termin początkowy i końcowy przedawnienia
    zobowiązania podatkowego wyznacza termin płatności zobowiązania podatkowego (z
    zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na
    końcowy termin przedawnienia).
    Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że prawa i obowiązki m.in. w zakresie
    wystawiania faktur i rozliczenia podatku na ich podstawie, obowiązują podatników
    dopóty, dopóki zobowiązanie podatkowe określone w tych fakturach nie uległo
    przedawnieniu. Okres przedawnienia - zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej - co do
    zasady - wynosi 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin
    płatności podatku. Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a kończy się z
    upływem 5 lat. Zatem, termin początkowy i końcowy przedawnienia podatkowego
    wyznacza termin płatności tegoż zobowiązania (z zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i
    przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na końcowy termin przedawnienia).
    Przedawnienie oznacza, że po upływie określonego czasu od momentu powstania
    zobowiązania podatkowego zobowiązanie to wygasa, a organ podatkowy, po upływie
    terminu przedawnienia, nie może domagać się uregulowania (nie ma możliwości
    wyegzekwowania) należnego świadczenia. Należy przy tym zauważyć, że przedawnienie
    następuje z mocy prawa.
    Instytucja przedawnienia ma to do siebie, że w odniesieniu do okresu, który uległ
    przedawnieniu, nie mogą być dokonywane żadne czynności, ani zwiększające
    zobowiązanie podatkowe, ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Podatnik nie jest
    również zobowiązany do posiadania dokumentów oraz ewidencji prowadzonych dla celów
    rozliczania podatku za okresy, które uległy przedawnieniu. Z chwilą upływu terminu
    przedawnienia nie jest możliwa ani modyfikacja już dokonanego rozliczenia podatkowego
    przez podatnika, ani też kontrola (weryfikacja) jego prawidłowości przez organ podatkowy.
    Nie ma też możliwości złożenia korekty deklaracji za okresy, w stosunku do których w
    podatku VAT nastąpiło przedawnienie.
    W komentowanym przepisie określony jest jeden termin przedawnienia - wynoszący 5 lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin
    ten nie może być ani odroczony (art. 48 Ordynacji podatkowej) przez organ podatkowy,
    ani też przedłużony przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art. 50
    Ordynacji podatkowej). W związku z powyższym należy przyjąć, że jeżeli przedawnia się
    zobowiązanie podatkowe, to wraz z nim przedawnieniu ulegają także inne elementy
    danego stosunku prawno-podatkowego.
    W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że:
        zakupili Państwo autobus turystyczny za cenę 427.427,85 zł brutto;
        faktura (...) za zakup tego pojazdu została wystawiona 23 stycznia 2019 r. i
        zapłacona przez Państwa w całości tego samego dnia;
        odliczyli Państwo podatek VAT naliczony, ujęty w tej fakturze;
        pomiędzy Państwem, a kontrahentem wywiązał się spór o uzgodnioną cenę za
        opisany pojazd. Kontrahent twierdził, iż wynosić ona powinna 749.070,00 zł brutto;
        w lipcu 2019 r. kontrahent wystawił fakturę korygującą do (...) do zera i nową
        fakturę (...) na 749.070,00 zł brutto;
        powyższe faktury zostały doręczone do Państwa, jednak odmówili Państwo ich
        akceptacji i odesłali bez księgowania, odmówili Państwo też ich zapłaty;
        faktury te nie zostały uwzględnione przez Państwa w ewidencji zakupów, a VAT
        naliczony nie został skorygowany ani odliczony;

        spór został niedawno rozstrzygnięty prawomocnym orzeczeniem sądu z 23
        września 2024 r.;
        kontrahent wystawił duplikaty: korekty do (...) do zera oraz faktury (...) na
        749.070,00 zł brutto, które otrzymali Państwo w październiku 2024 r.;
        w październiku 2024 r. dokonali Państwo zapłaty kwoty łącznej 161.823,38 zł, z
        której:
        100.352,45 zł stanowiła zapłata kwoty głównej orzeczonej zaległości,
        48.930,65 zł - odsetki ustawowe za opóźnienie,
        12.540,28 zł - zasądzone koszty procesowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od całej zapłaconej w październiku 2024 r. kwoty oraz czy prawo to
    przysługuje w rozliczeniu za okres, w którym uregulowano część należności.
    Co do zasady, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik będący czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego
    związanego ze sprzedażą opodatkowaną.
    Należy podkreślić, że przepis art. 86 ust. 1 ustawy, tworzy istotne, kluczowe wręcz
    konsekwencje dla konstrukcji podatku naliczonego. Wynika z niego uprawnienie, a nie
    obowiązek odliczenia podatku naliczonego. Ponadto, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy, w konsekwencji prawo do odliczenia podatku naliczonego
    skorelowane jest z momentem, w którym ten podatek VAT staje się wymagalny.
    Jednakże, aby podatnik nabył prawo do odliczenia VAT muszą zostać spełnione jeszcze
    dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę
    dokumentującą tę transakcję. Oznacza to, że odliczenia podatku naliczonego, w
    odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług, co do zasady można
    dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
        powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
        doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
        podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
    Jeżeli podatnik nie dokonał odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10
    ustawy, to na podstawie art. 86 ust. 11 ustawy będzie mógł dokonać tego odliczenia w
    trzech następnych okresach rozliczeniowych. Przy czym - co należy podkreślić - termin
    „trzech następnych okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku będzie liczony
    dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do
    odliczenia.
    W sytuacji natomiast, gdy podatnik nie odliczył podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust.
    10 ustawy ani w terminie, o którym mowa w art. 86 ust. 11 ustawy - to na podstawie art.
    86 ust. 13 ustawy - będzie mógł zrealizować to prawo poprzez dokonanie korekty
    deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, tj. za pierwszy okres rozliczeniowy, w którym spełnił wszystkie warunki do
    dokonania odliczenia, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w
    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Z kolei istota regulacji art. 89b ustawy związana jest z zasadą neutralności podatku VAT
    poprzez uniemożliwienie podatnikowi korzystania z uprawnienia do obniżenia podatku

    należnego o podatek naliczony w sytuacji, kiedy nie ponosi ciężaru finansowego tego
    podatku. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.Zaznaczyć należy,
    że art. 86 ust. 13 oraz art. 89b ust. 4 ustawy o VAT odnoszą się do dwóch odmiennych
    sytuacji prawno-podatkowych.
    Nie bez znaczenia pozostaje również samo nazewnictwo użyte przez ustawodawcę – w art.
    86 ust. 13 ustawy o VAT mowa jest o „obniżeniu kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego” natomiast art. 89b ust. 4 ustawy o VAT odnosi się do „zwiększenia
    kwoty podatku naliczonego” oraz fakt, że oba przepisy znajdują się w różnych rozdziałach
    ustawy o VAT (tj. w rozdziale 1 - Odliczenie i zwrot podatku, Działu IX oraz w rozdziale 1a -
    Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności, Działu IX) bez
    żadnego bezpośredniego odesłania w zakresie zastosowania przepisu art. 86 ust. 13
    ustawy o VAT do sytuacji normowanych przez art. 89b ustawy o VAT.
    W opisanej sprawie, uregulowali Państwo w części należność wynikającą z faktury (...),
    dopiero po wydaniu prawomocnego orzeczenia sądu, tj. w październiku 2024 r., czyli po
    upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (90 dni od dnia terminu płatności).
    Pomimo tego, że Państwo dotychczas nie odliczyli podatku naliczonego, to z uwagi na
    upływ terminu wynikającego z art. 89b ust. 1 ustawy, należność za dostawę pojazdu stała
    się wierzytelnością nieściągalną.
    Z uwagi na to, że część należności z faktury wystawionej w lipcu 2019 r. została
    uregulowana dopiero w październiku 2024 r., to na podstawie art. 89b ust. 4 ustawy
    przysługuje Państwu prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za
    październik 2024 r.
    Prawo do odliczenia w ww. okresie mogą Państwo zrealizować, ponieważ w październiku
    otrzymali Państwo duplikat faktury i dokonali zapłaty części wierzytelności wynikającej z
    tej faktury.
    Jak wynika z opisu sprawy, dokonana wpłata stanowi uregulowanie części orzeczonej
    zaległości w kwocie 100.352,45 zł.
    W części uregulowania przez Państwa odsetek ustawowych za opóźnienie oraz
    zasądzonych kosztów procesowych, nie dochodzi do zaspokojenia roszczeń wierzyciela z
    tytułu istniejącego stosunku cywilnoprawnego łączącego strony transakcji. Zaspokojenie
    wierzyciela, powodujące wygaśnięcie jego roszczeń wobec Państwa, dotyczy jedynie
    zaspokojenia części należności, tj. w części jaka została zarachowana na poczet należności
    głównej.
    W opisanej sytuacji mamy do czynienia z częściowym uregulowaniem należności (tylko w
    części, która zostanie zarachowana przez wierzyciela na poczet należności głównej). Jak już
    wskazano powyżej, z tytułu uiszczonej wpłaty, która zaliczana jest na poczet należności
    ubocznych (odsetek ustawowych oraz zasądzonych kosztów procesowych) nie dochodzi
    do zaspokojenia roszczeń wierzyciela z tytułu istniejącego stosunku cywilnoprawnego
    łączącego strony transakcji.
    Tym samym, uregulowanie przez Państwa w październiku 2024 r. części należności
    wynikającej z faktury (...) powinno się odnosić do uregulowania kwoty wynikającej z
    faktury, tj. należności głównej (100.352,45 zł), bowiem tylko w takiej części zostaje
    zaspokojony interes majątkowy kontrahenta (wierzyciela).
    Tym samym nie przysługuje Państwu prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w
    odniesieniu do całej zapłaconej w październiku 2024 r. kwoty, a jedynie w części,
    stanowiącej zapłatę kwoty głównej orzeczonej zaległości.
    Wobec tego mogą Państwo dokonać zwiększenia kwoty podatku naliczonego przez
    dokonanie korekty deklaracji podatkowej (pliku JPK_VAT) za okres, w którym zostały
    wypełnione wszystkie przesłanki uprawniające Państwa do zwiększenia kwoty podatku

    naliczonego w zw. z art. 89b ust. 4 ustawy, tj. w rozliczeniu za październik 2024 r. Przy
    czym podatek naliczony może zostać zwiększony wyłącznie w odniesieniu do części
    stanowiącej zapłatę kwoty głównej (100.352.45.zł).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.