Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.47.2025.2.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów
generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP
Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP
    Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 kwietnia 2025 r. (data
    wpływu 4 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od 1 czerwca 2010 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której
    przedmiotem jest między innymi działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania.
    Działalność prowadzona jest pod nazwą X, NIP: .... Jej głównym przedmiotem działalności
    jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD: 62.01.Z). Wnioskodawca rozlicza się
    na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT.
    Od 1 października 2018 r. Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy o współpracę
    (dalej: umowa) ze spółką Y we ... (dalej: „Spółka”) świadczy usługi programistyczne, jako
    programista. Przychody z czynności wykonywanych w ramach przywołanej współpracy ze
    Spółką stanowią większość przychodów Wnioskodawcy. W ramach umowy Wnioskodawca
    przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego i
    innych utworów, za co otrzymuje wynagrodzenie.
    Działalność Wnioskodawcy polega na programowaniu - tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania dedykowanego dla firm produkcyjnych z różnych branż. Wnioskodawca
    tworzy i rozwija autorskie oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie na
    podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Ściślej, wnioskodawca tworzy nowe funkcjonalności oraz ulepsza już istniejące w
    programie o nazwie YX. Program ten jest zbiorem narzędzi, które służą do zarządzania
    każdym aspektem działania firm produkcyjnych (głównie fabryk). W szczególności
    tworzone narzędzia służą optymalizacji procesu produkcji poprzez maksymalizowanie
    wydajności, minimalizowanie kosztów, usprawnione zarządzanie oraz zautomatyzowanie
    procesów decyzyjnych.
    Tworząc omawiane oprogramowanie, Wnioskodawca wykorzystuje technologie: (...), język
    programowania ...), ... (...). Wnioskodawca ma też styczność z technologiami: (...).
    Oprogramowanie powstaje także przy wykorzystaniu następujących bibliotek i
    frameworków typu (...). Wszystkie wykorzystywane technologie są aplikowane w
    architekturach klient- serwer, web-farm oraz chmury. Ponadto wprowadza nowe
    technologie, gdy tylko takie stają się dostępne.
    Wnioskodawca codziennie wykonuje innowacyjną pracę, polegającą na rozwijaniu nowego
    oprogramowania lub na dodawaniu nowych funkcjonalności do oprogramowania już
    istniejącego, na podstawie odpowiedniej, udzielonej mu w tym celu licencji. Omawiane
    oprogramowanie jest tworzone, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w sposób
    systematyczny, w ramach codziennej pracy. Prace w tym zakresie nie mają charakteru
    jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągły
    rozwój i ulepszanie w przyszłości. Ponadto, Wnioskodawca w sposób systematyczny
    poszerza własną wiedzę i umiejętności z dziedziny informatyki oraz uczy się korzystać z
    nowych, wcześniej nieużywanych narzędzi.
    Wnioskodawca wykonuje wyżej opisaną pracę osobiście, tj. nie korzysta z pomocy
    podwykonawców. Wykonywana przez Wnioskodawcę praca jest działalnością badawczo-
    rozwojową w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to jest

    stanowi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Praca ma charakter systematyczny, w tym rozumieniu, że nie ma charakteru działań
    incydentalnych, a celowy, zorganizowany i nakierowany na zwiększenie zasobów wiedzy i
    ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Jest to przy tym praca twórcza, jako
    iż przedmiotem pracy są zagadnienia i zadania wymagającego innowacyjnych rozwiązań,
    bowiem każdorazowo rezultatem prac Wnioskodawcy jest unikalny program lub kod
    komputerowy.
    Efekt prac Wnioskodawcy stanowi przedmiot ochrony praw autorskich, i Wnioskodawca
    posiada względem niego autorskie prawo do programu komputerowego.
    Ponieważ na podstawie umowy zawartej ze Spółką Wnioskodawca przenosił i przenosi na
    Spółkę całość autorskich praw majątkowych do efektów swojej pracy, tj. kodów i
    programów komputerowych (oprogramowania), opisanych we wniosku, w roku 2025
    Wnioskodawca już osiąga i osiągnie dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. A zatem osiągał i osiąga dochody z tytułu sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a więc dochody, o których mowa w art.
    30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki
    opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy).
    W konsekwencji Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2025 rozliczyć
    dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej
    współpracy ze Spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z IP Box prowadzi
    szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką
    preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-
    rozwojowych.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że ta szczegółowa ewidencja jest ewidencją odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów i umożliwia wyodrębnienie każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i zawiera zapisy w prowadzonych
    księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. spełnia wymogi określone w art. 30cb
    ustawy o PIT.
    Wnioskodawca wskazuje, że nie wszystkie koszty, które ponosi na uzyskanie dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej mają charakter bezpośredni – znaczna
    część ma charakter pośredni i Wnioskodawca nie jest w stanie określić ich bezpośrednio
    jako poniesionych na uzyskanie dochodu z kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    (w zakres takich kosztów wchodzą lub wchodzić mogą, m.in.: koszty najmu lokalu i koszty
    eksploatacyjne, leasing samochodu, koszty paliwa i eksploatacji pojazdu, zakup artykułów
    biurowych, zakup narzędzi informatycznych, wyjazdy, uczestnictwo w szkoleniach i
    konferencjach IT, usługi telekomunikacyjne, dzierżawa infrastruktury ICT itp). Celem
    alokacji tych kosztów pośrednich do kosztów uzyskania przychodu w związku z
    obliczeniem dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca
    stosuje, w drodze analogii, zasadę wynikają z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty związane z przychodami z tytułu
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej ustalone zostają w takim stosunku, w jakim

    pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów uzyskiwanych przez
    Wnioskodawcę z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Innymi słowy, koszty
    pośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
    części, w jakiej są proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze zbycia
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, gdzie proporcja jest ustalana jako
    stosunek przychodów ze zbycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej do
    przychodów ogółem Wnioskodawcy, są one uznane za koszty, o które należy pomniejszyć
    przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w celu obliczenia
    kwalifikowanego dochodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że przychodów z prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, które nie wynikają ze zbywania kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (tj. innych niż uzyskiwanych w ramach współpracy ze Spółką YX) nie ma
    zamiaru rozliczać z uwzględnieniem stawki preferencyjnej.
    Uzupełnienie wniosku
    Pod pojęciem „oprogramowanie” należy rozumieć „program komputerowy” w rozumieniu
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychOprogramowanie wytwarzane przez
    Wnioskodawcę to programy komputerowe, mają indywidualną, niepowtarzalną postać i
    nie jest możliwe ich zbiorcze określenie. Tworzone i ulepszane/rozwijane
    oprogramowanie przez Wnioskodawcę dedykowane jest przedsiębiorstwom
    produkcyjnym.
    Aby przedstawić zakres przedmiotowy tworzonych i ulepszanych/rozwijanych programów,
    Wnioskodawca wskazuje, że specjalizuje się w pisaniu programów wykorzystujących
    algorytmy Jego pomysłu do optymalizacji kosztów i zysków wytwarzania towarów na
    liniach produkcyjnych w przedsiębiorstwach produkcyjnych. Zajmuje się wyliczeniami i
    śledzeniem wszelkich kosztów i zysków produkcji, zarządzania surowcami, usługami
    obcymi tak aby uzyskać jak najbardziej korzystny ekonomicznie rezultat produkcji. Tworzy
    algorytmy do programów wspomagających planowanie produkcji, zarządzanie produkcją
    oraz wspomagające proces decyzyjny w oparciu o jak najbardziej precyzyjne i ważne
    informacje dostępne w przedsiębiorstwie (tutaj trzeba brać pod uwagę bardzo dużo
    czynników, od łańcucha dostaw poprzez, efektywność energetyczną urządzeń, wydajność
    pracowników, koszt obsługi maszyn, zużycie narzędzi, specjalistów czy emisję CO2,
    generowanie odpadów oraz planowane przestoje na serwisowanie linii produkcyjnych,
    etc.)
    Czynności opisane wyżej Wnioskodawca podejmuje w ramach programu YX.
    Wyjaśnia również, że używane przez Wnioskodawcę pojęcia „program komputerowy",
    „kod”, „utwór”, „oprogramowanie” są używane zamiennie.
    Wnioskodawca utożsamia pojęcie programów komputerowych i kodów. Co do wskazania
    o przenoszeniu na Spółkę - Kontrahenta „praw majątkowych do programu
    komputerowego i innych utworów”, Wnioskodawca odwołał się w tym zakresie do treści
    umowy ze Spółką, przy czym wskazuje, że zwrot „i innych utworów” został tam
    zamieszczony przez redagującego umowę Kontrahenta, i stanowi najpewniej
    zabezpieczenie dla Spółki przed wątpliwościami co do podmiotu ostatecznie
    uprawnionego z tytułu praw majątkowych do utworów, które hipotetycznie mogłyby nie
    spełniać definicji programu komputerowego. Wnioskodawca wskazuje, że do dnia
    dzisiejszego takie „inne utwory” nie powstały i nie jest przewidywane ich powstanie,
    jednak z uwagi na istnienie takiego postanowienia umownego Wnioskodawca odwołał się
    do niego w treści wniosku. Wnioskodawca podkreśla, że ewentualne przychody z utworów
    nie stanowiących kwalifikowalnych praw własności intelektualnej oczywiście nie będą
    stanowiły przedmiotu opodatkowania na preferencyjnych warunkach.

    Wszystkie programy komputerowe, oprogramowania, nowe funkcjonalności są tworzone i
    rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca używa tych określeń
    zamiennie.
    Wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje i będzie realizował w zakresie
    wytwarzania/ulepszania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadzą do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są autorskie prawa majątkowe.
    Wyłącznie Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
    programów komputerowych.
    Z uwagi na specyfikę pracy Wnioskodawcy, która odznacza się twórczym i innowacyjnym
    charakterem w ramach ulepszania oprogramowania zawsze dochodzi do powstania
    nowego prawa własności intelektualnej.
    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    Wskazane przez Wnioskodawcę „nowe funkcjonalności” stanowią programy komputerowe.
    Oprogramowanie, tj. nowe funkcjonalności wytwarzane przez Wnioskodawcę to programy
    komputerowe, które mają indywidualną, niepowtarzalną postać i nie jest możliwe ich
    zbiorcze określenie ani szczegółowy opis. Tworzone przez Wnioskodawcą programy
    komputerowe są rozwiązaniami względem bieżących potrzeb Spółki-Kontrahenta, zatem
    Wnioskodawca wskazuje, że stwarzane przez niego nowe funkcjonalności (programy
    komputerowe, kod) stanowią indywidualne, rozwiązania mające postać fragmentów kodu
    tworzonego na potrzeby Spółki - Kontrahenta, a realizujące jego szczegółowe i
    indywidualne potrzeby w zakresie celu powstania danego programu. Funkcja i
    przeznaczenie tworzonego lub ulepszanego przez Wnioskodawcę programu zależy od
    aktualnych potrzeb Spółki - Kontrahenta. Wszystkie programy (kod, fragmenty kody, nowe
    funkcjonalności), z których dochód pozostaje w granicach przedmiotu wniosku o
    interpretację podatkową, zostały stworzone/rozwinięte lub są stwarzane/rozwijane w
    okresie, którego dotyczy wniosek.
    Aby przedstawić zakres przedmiotowy tworzonych i ulepszanych/rozwijanych programów,
    Wnioskodawca wskazuje, że specjalizuje się w pisaniu programów wykorzystujących
    algorytmy Jego pomysłu do optymalizacji kosztów i zysków wytwarzania towarów na
    liniach produkcyjnych w przedsiębiorstwach produkcyjnych. Zajmuje się wyliczeniami i
    śledzeniem wszelkich kosztów i zysków produkcji, zarządzania surowcami, usługami
    obcymi tak aby uzyskać jak najbardziej korzystny ekonomicznie rezultat produkcji. Tworzy
    algorytmy do programów wspomagających planowanie produkcji, zarządzanie produkcją
    oraz wspomagające proces decyzyjny w oparciu o jak najbardziej precyzyjne i ważne
    informacje dostępne w przedsiębiorstwie (tutaj trzeba brać pod uwagę bardzo dużo
    czynników, od łańcucha dostaw poprzez, efektywność energetyczną urządzeń, wydajność
    pracowników, koszt obsługi maszyn, zużycie narzędzi, specjalistów czy emisję CO2,
    generowanie odpadów oraz planowane przestoje na serwisowanie linii produkcyjnych,
    etc.)
    Nowe funkcjonalności, stanowią efekty Wnioskodawcy samodzielnej pracy i są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę programy komputerowe (funkcjonalności) w
    znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących, jako że stanowią realizację
    niepowtarzalnych i indywidualnych potrzeb Spółki-Kontrahenta w zakresie
    oprogramowania. Nie istnieje żadna baza „gotowych rozwiązań”, z których Wnioskodawca

    mógłby skorzystać, jako że efekty Jego pracy stanowią odpowiedź na niepowtarzalne,
    nieprzewidywalne i zawsze indywidualne zapotrzebowanie na osiągnięcie danego skutku
    w zakresie funkcjonalności oprogramowania, którego Klient potrzebuje. Nie jest możliwe
    zbiorcze określenie, jakie usprawnienia odróżniają wytworzone/rozwinięte przez
    Wnioskodawcę oprogramowanie od już istniejącego: każde tworzenie lub ulepszanie
    programu przez Wnioskodawcę ma miejsce poprzez twórcze i indywidualne działania,
    każdy fragment kodu jest owocem twórczej pracy intelektualnej Wnioskodawcy, i nie
    stanowi powtórzenia już istniejącego rozwiązania. Z uwagi na specyfikę sposobu
    tworzenia lub ulepszania programu komputerowego, nie jest możliwe stwierdzenie, że
    dane usprawnienie różni go od oprogramowania już istniejącego. Wnioskodawca tworzy
    lub ulepsza programy powstałe „od podstaw” na potrzeby Kontrahenta.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do oprogramowania,
    którego dotyczy wniosek, przejawia się zasadniczo w tym, że tworzone lub ulepszane
    programy (kod, nowe funkcjonalności) stanowią realizację indywidualnych i
    niepowtarzalnych potrzeb Spółki-Kontrahenta, jaka to realizacja nie może być dokonana
    poprzez zastosowanie już istniejących rozwiązań a wymaga rozwiązania twórczego,
    stworzonego z myślą o tej indywidualnej potrzebie w zakresie funkcjonalności.
    Nie jest możliwe wskazanie zbiorcze i ogólne, jakie „konkretne” działania zmierzające do
    opracowania i rozwijania oprogramowania zostały podjęte w celu realizacji
    poszczególnych projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i rozwija programy
    komputerowe. Wnioskodawca do każdej pracy polegającej na tworzeniu lub ulepszeniu
    programu komputerowego (kodu, nowej funkcjonalności) podchodzi w sposób otwarty na
    twórcze zastosowanie całości posiadanej wiedzy (wciąż rozwijanej) i doświadczenia w
    sposób indywidualny, optymalny z punktu widzenia indywidualnej i niepowtarzalnej
    potrzeby, której realizację stanowi efekt pracy Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazuje,
    że ten indywidualny, twórczy charakter uniemożliwia „zbiorcze” przedstawienie, jakie
    konkretnie działania były podejmowane - działania były twórcze i indywidualne w
    stosunku do każdej pracy, i nie jest możliwe ich ogólne przedstawienie.
    Programy komputerowe tworzone lub ulepszane przez Wnioskodawcę dotyczą tworzenia
    programów typu ERP, mających znaczenie dla przedsiębiorstw produkcyjnych. Wybierane
    przez Wnioskodawcę do zastosowania narzędzia, koncepcje i rozwiązania zależą od danej,
    indywidualnej potrzeby dot. stworzenia/ulepszenia programu komputerowego, zgodnie z
    potrzeba Klienta, w związku z tym nie jest możliwe zbiorcze i ogólne wskazanie, jakie
    narzędzia, koncepcje czy rozwiązania będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane.
    Wnioskodawca nadto podkreśla, że twórczy charakter jego działalność przejawia się
    również w tym, że nie jest możliwy „uprzedni” wybór narzędzia, koncepcji czy rozwiązania,
    gdyż ewentualne ich zastosowanie i sposób ich zastosowania stanowi organiczny element
    twórczej pracy, która jest odpowiedzią na indywidualną potrzebę Klienta.
    Wnioskodawca, tworząc lub ulepszając oprogramowanie, każdorazowo podchodzi do
    pracy w sposób twórczy i indywidualny, dobierając rozwiązania i stosując powstałe na tle
    konkretnej potrzeby Klienta koncepcje. Nie jest możliwe określenie jakiejś rutynowej czy
    powtarzalnej procedury działań Wnioskodawcy, która miałaby skutkować oryginalnym
    charakterem tworzonego/ulepszanego utworu. Oryginalność wynika z tego właśnie, że
    każdy utwór jest tworzony indywidualnie a koncepcja wpływająca na sposób jego
    tworzenia lub ulepszenia jest niepowtarzalna i odpowiadająca danej potrzebie Klienta.
    Wnioskodawca wskazuje, że okoliczność, że tworzone lub ulepszane przez Niego
    oprogramowanie różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących wynika z tego, że
    każdy program jest wynikiem twórczego działania stanowiącego realizację indywidualnej i
    niepowtarzalnej potrzeby Klienta, a nie z tego, że stosuje dane technologie informatyczne
    (rozwiązania, narzędzie). Stosowanie technologie informatyczne są dobierane na potrzeby
    indywidualnego utworu i są traktowane jako instrument w twórczej pracy Wnioskodawcy.

    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do ulepszanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy, rozwija/ulepsza oprogramowanie,
    jest prowadzona systematycznie, w ramach prowadzonej stale działalności gospodarczej,
    w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wnioskodawca prowadzi
    działalność w ramach współpracy ze Spółką - Kontrahentem, dla której wykonuje zlecenia
    w zakresie tworzenia i rozwijania/ulepszania oprogramowania. Jest to działalność stała i
    wykonywana systematycznie, w ramach stałej umowy współpracy, nie ma charakteru
    epizodycznego. Działalność jest planowana w taki sposób, że Wnioskodawca, w zakresie
    uzgodnionego zakresu współpracy wykonuje zlecenia (tworzy, rozwija i ulepsza
    oprogramowanie), zgodnie z bieżącymi potrzebami Spółki. Harmonogram prac jest
    wyznaczany przez terminy określone przez Spółkę - Kontrahenta, określające do kiedy
    dane oprogramowanie ma być stworzone, ulepszone/rozwinięte. Wnioskodawca podaje,
    że Spółka zleca wykonania czynności i weryfikuje ich efekt końcowy, tj. czy wykonane
    programy działają prawidłowo. Spółka nie narzuca konkretnego sposobu implementacji
    rozwiązania, sprawdza jedynie rezultat i termin końcowy.
    Wnioskodawca, mając na uwadze przedstawiony charakter swojej działalności, wskazuje,
    że w znacznej mierze przedstawione do osiągania cele zależą od bieżących potrzeb Spółki
    - Kontrahenta, jako że Wnioskodawca tworzy i rozwija/ulepsza oprogramowania realizując
    potrzeby Spółki. Przyjętym celem Wnioskodawcy jest optymalne i jak najlepsze
    dostarczanie twórczych rozwiązań kontrahentowi poprzez tworzenie i rozwijanie
    /ulepszanie oprogramowania, zgodnie z potrzebami kontrahenta.
    Wnioskodawca wskazuje, że dotychczas wszystkie cele w zakresie realizacji bieżących
    potrzeb kontrahenta poprzez tworzenie i rozwijanie/ulepszanie oprogramowania zostały
    zrealizowane, Realizacja ma miejsce osobiście przez Wnioskodawcę, przy pomocy sprzętu
    komputerowego. Odnośnie do zasobów finansowych Wnioskodawca wskazuje, że samo
    tworzenie i ulepszanie/rozwijanie oprogramowania jest działalnością co do zasady czysto
    intelektualną, zatem nie wiąże się z tym konieczność ponoszenia istotnych nakładów
    finansowych. Działalność twórcza Wnioskodawcy obejmuje znaczny zakres rozwiązań
    realizujących bieżące potrzeby Spółki - Kontrahenta, zatem nie jest możliwe odrębne ich
    wskazanie. Każdorazowo są to nowo stworzone lub ulepszone/rozwinięte rozwiązania,
    czyli programy komputerowe, tworzące oprogramowanie finalnie przeznaczone dla
    przedsiębiorstw produkcyjnych.
    Systematyczność w odniesieniu do działań Wnioskodawcy polega w szczególności na tym,
    że jest to działalność stała i wykonywana systematycznie, w ramach stałej umowy
    współpracy, nie ma charakteru epizodycznego.
    W nawiązaniu do ww. informacji, Wnioskodawca wskazuje, że Jego działalność stanowi
    realizację bieżących potrzeb Spółki - Kontrahenta, i to przedstawiane przez Spółkę -
    Kontrahenta potrzeby określają harmonogram działań Wnioskodawcy. Wnioskodawca
    pozostaje w gotowości do realizacji bieżących potrzeb Spółki w zakresie utworzenia lub
    twórczego rozwijania/ulepszania istniejącego oprogramowania, wszystkie powstałe
    dotychczas a zlecone mu programy do stworzenia/ulepszenia, zostały w ten sposób
    zrealizowane. Z uwagi na charakter współpracy nie tworzy samodzielnie długookresowych
    harmonogramów swojej pracy, a są one tworzone na bieżąco wraz z ujawnianymi
    potrzebami Spółki - Kontrahenta.
    Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego „programu komputerowego”
    Wnioskodawca posiadał wiedzę wynikającą z wyższego wykształcenia kierunkowego
    (informatyka), bogatego doświadczenia zawodowego w charakterze programisty i wiedzy,
    którą uzupełniał samodzielnie w trakcie wykonywania zawodu.

    W opisanej we wniosku działalności Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę informatyczną i
    umiejętności programistyczne, jakie wynikają z wyższego wykształcenia kierunkowego
    (informatyka), bogate doświadczenie zawodowe w charakterze programisty i wiedzę, którą
    uzupełniał samodzielnie w trakcie wykonywania zawodu, a także wrodzony talent i
    kreatywność.
    Wnioskodawca w ramach dotychczasowe działalności jako programista tworzył -
    uwzględniające potrzeby Klienta - programy komputerowe, które, z uwagi na ich
    indywidualny charakter, nie mogą zostać zbiorczo opisane.
    Każdorazowo tworzone oprogramowanie różni się od już nowo istniejących, w tym
    wytworzonych przez Wnioskodawcę, z uwagi na to, że tworzone oprogramowanie ma na
    celu realizację indywidualnych, ujawnionych potrzeb zleceniodawcy. W związku z
    charakterem pracy Wnioskodawcy, jej koncepcyjnym i każdorazowo indywidualnym
    wymiarem, nie można zbiorczo wskazać jakie nowe zastosowania i usprawnienia
    odróżniały tworzone/rozwijane/ulepszane oprogramowanie do już istniejących.
    Każdorazowo tworzone oprogramowanie różni się od już nowo istniejących, w tym
    wytworzonych przez Wnioskodawcę, z uwagi na to, że tworzone oprogramowanie ma na
    celu realizację indywidualnych, ujawnionych potrzeb zleceniodawcy. W związku z
    charakterem pracy Wnioskodawcy, jej koncepcyjnym i każdorazowo indywidualnym
    wymiarem, nie może zbiorczo wskazać, „co zaplanował”. Praca koncepcyjna stanowi istotę
    pracy Wnioskodawcy, zatem każdorazowe zlecenie wymaga odrębnej pracy koncepcyjnej,
    która zawiera w sobie element planowania. Nie jest zatem możliwe zbiorcze
    przedstawienie wyników i założeń pracy Wnioskodawcy w zakresie planowania.
    Jak wskazano powyżej, praca Wnioskodawcy ma przede wszystkim charakter koncepcyjny
    i intelektualny, zatem nie jest możliwe „techniczne” przedstawienie sposobu realizacji
    przedsięwzięć.
    Wnioskodawca po zaznajomieniu się z założeniami i potrzebami zleceniodawcy,
    korzystając z umiejętności, wykształcenia, doświadczenia i talentu tworzy (pisze) programy
    komputerowe, i w ten sposób dochodzi do realizacji przedsięwzięć.
    Wnioskodawca wskazuje, że każdorazowo tworzone oprogramowanie ma na celu
    realizację indywidualnych, ujawnionych potrzeb zleceniodawcy. W związku z charakterem
    pracy Wnioskodawcy, jej koncepcyjnym i każdorazowo indywidualnym wymiarem, nie
    można zbiorczo wskazać, jakie nowe zastosowania powstały przy realizacji przedsięwzięć i
    projektów.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania Oprogramowania
    obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podaje, że programy komputerowe, będące efektami Jego pracy, zawsze
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mających charakter powtarzalny.

      c) nie są jedynie „techniczną”, lecz „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez Klientów.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    (zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania) następuje zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    W odniesieniu do wynagrodzenia, Wnioskodawca wskazuje:
      a) co do sposobu regulowania kwestii wynagrodzenia i wyodrębniania wartości
        wynagrodzenia w umowie: Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu
        przenoszenia praw do kodu i programu komputerowego, wynagrodzenie określane
        jest przy użyciu stawki godzinowej. Wnioskodawca utrzymuje również dodatkowe
        wynagrodzenie z tytułu wykonywania czynności organizacyjnych związanych m.in. z
        rejestrem czasu przeznaczonego na wykonywanie zlecenia i wytworzenie praw
        autorskich. Czynności tych niestanowiących prac rozwojowych, w ramach których
        nie dochodzi do powstania praw autorskich, Wnioskodawca oczywiście nie zamierza
        opodatkowywać na zasadach preferencyjnych. Umowa ze Spółką nie wyodrębnia
        wartości wynagrodzenia za poszczególne czynności, wynagrodzenie jest łączną
        zapłatą;
      b) wynagrodzenie określane jest przy użyciu stawki godzinowej. Umowa ze Spółką nie
        wyodrębnia wartości wynagrodzenia za poszczególne czynności/efekty prac,
        wynagrodzenie jest łączną zapłatą.
    Co do sposobu wyodrębnienia konkretnego „oprogramowania” („kodu” „programu
    komputerowego”) oraz przeniesienia praw tego efektu prac Wnioskodawcy na rzecz
    Kontrahenta: Kontrahent posiada system o nazwie GIT (powszechnie stosowany system
    służący do zarządzania kodem źródłowym), w obrębie którego następuje przekazanie
    każdego fragmentu „kodu”. Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta prawa do programu
    komputerowego poprzez przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 tej ustawy. Wnioskodawca i Kontrahent zawarli w tym zakresie stosowne pisemne
    postanowienia umowne, uwzględniające zakres pola eksploatacji. Pisemna umowa
    potwierdza przeniesienie tych praw.
    Wnioskodawca prowadzi (w odniesieniu do okresu objętego wnioskiem) szczegółową
    ewidencję od początku roku podatkowego, tj. od początku roku 2025.
    Co do wskaźnika nexus: dla działalności badawczo - rozwojowej prowadzonej przez
    Wnioskodawcę w 2025 r. (tj. roku, którego dotyczy wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej), zgodnie z ustawowym obowiązkiem, Wnioskodawca będzie obliczał
    wskaźnik nexus. Wskaźnik będzie obliczany po zakończeniu roku podatkowego, jako że
    wówczas Wnioskodawca będzie dysponował danymi do podstawienia do wzoru
    przewidzianego przez ustawę. Odnośnie do sposobu obliczenia wskaźnika: Wnioskodawca
    będzie to robił zgodnie z obligatoryjnymi warunkami wskazanymi w ustawie, tj. zgodnie z
    podanym tam wzorem, i dalszymi przepisami ustawy (w tym m.in., że jeśli wskaźnik będzie
    wynosił więcej niż 1, należy przyjąć, że wskaźnik wynosi 1, a także z wyłączeniem kosztów
    wskazanych w art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, itp.)
    Wnioskodawca wskazuje nadto, że analogiczne stany faktyczne dot. tej samej osoby już
    były uwzględniane pozytywnie interpretacjami indywidualnymi wydawanych przez tut.
    Organ, m.in. pod następującymi sygnaturami:
      · 0111-KDIB1-2.4011.90.2022.2.GL,

      · 0112-KDSL1-1.4011.90.2023.2.AF,
      · 0113-KDIPT203.4011.198.2024.2.NM.
    Pytania
    1. Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia prace rozwojowe w
      zakresie oprogramowania komputerowego, wykonywane przez Wnioskodawcę,
      spełniają kryteria uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art.
      5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy dochody ze sprzedaży praw autorskich do utworów wytwarzanych przez
      Wnioskodawcę stanowią i stanowić będą dochody z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej i tym samym będą podlegały opodatkowaniu wg preferencyjnej stawki
      wynoszącej 5 % zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych?
    3. W jaki sposób, na gruncie art. 30 ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych należy przypisać koszty pośrednio związane z
      wytworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej do przychodu z tytułu
      sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W świetle art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności w zakresie
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w tym do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. Jednocześnie, działalność ta nie ma charakteru rutynowych i okresowych zmian,
    lecz stanowi tworzenie innowacyjnych rozwiązań. Praca Wnioskodawcy nie jest i nie może
    być – ze względu na jej przedmiot i cel – wykonywana automatycznie i wg utartych
    schematów. Wytworzenie utworu wiąże się każdorazowo z wysiłkiem intelektualnym i
    technologicznym oraz twórczym wkładem Wnioskodawcy w tworzenie Utworów oraz ich
    modyfikowanie. Do wykonywania pracy Wnioskodawca musi posiadać wyspecjalizowaną
    wiedzę techniczną (nieustannie pogłębianą) i każdorazowo ją aplikować do danego,
    indywidualnego zadania, co potwierdza, że działania nie są i nie mogą być prowadzone w
    sposób rutynowy. Działalność Wnioskodawcy nie ma również charakteru okresowego,
    jako że określenie to oznacza, że musiałoby chodzić o podejmowanie czynności w jakiś
    sposób podobnych do siebie, powtarzających się. Działalność Wnioskodawcy nie ma
    znamion okresowości, gdyż każdy z wytwarzanych przez niego utworów jest unikalny i
    niepowtarzalny, a jego wytworzenie wymaga podjęcia odmiennych i indywidualnych
    procesów.
    Z uwagi na to, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają kryteria prac
    rozwojowych w świetle ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, stanowią również
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 38 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę ma takie
    znamiona, jest prowadzona systematycznie, w ramach prowadzonej stale działalności
    gospodarczej, w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Jest nadto twórcza – przymiot działalności twórczej bez wątpienia można przypisać (i
    będzie można przypisać) działaniom Wnioskodawcy związanym z wytworzeniem przez
    Niego Utworów. Działania te skupiają się (i będą się skupiać w przyszłości) na wytwarzaniu
    nowych/zmodyfikowanych programów bądź kodów komputerowych, które są unikatowe
    oraz niepowtarzalne.
    Celem działań Wnioskodawcy jest opracowywanie nowych rozwiązań na podstawie
    aktualnej wiedzy oraz dostępnych na rynku produktów, z których tworzone są (i będą w
    przyszłości tworzone) nowe Utwory. W efekcie powstają (i będą powstawać) nowe
    rozwiązania - gotowe programy, narzędzia informatyczne, optymalizacje oraz związane z
    nimi dokumentacje, plany, projekty, itp. Wnioskodawca wskazuje, że analogiczne
    stanowisko zaprezentowano w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14
    grudnia 2018 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.423.2018.1.JS: „(...) działania Wnioskodawcy w
    procesie opracowywania nowego oprogramowania, znaczącego ulepszenia go, oraz
    przeprowadzania walidacji i testów jak również innych wymienionych w stanie faktycznym
    czynności mają charakter prac rozwojowych ze względu na ich wspólny cel: powstanie
    nowego albo znaczące unowocześnienie produktu”.
    Z uwagi na powyższe, podejmowane przez Niego prace rozwojowe, podejmowane celem
    wytworzenia utworów stanowią (i będą stanowić) działalność badawczo-rozwojową, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad 2
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochody ze sprzedaży autorskich praw do Utworów
    stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą
    podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca sam wytwarza utwory i
    przysługują mu względem nich prawa autorskie, które następnie przenosi na Spółkę, za
    wynagrodzeniem.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1) patent,
    2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,

    7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432) autorskie prawo do programu
      komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, należy uznać,
    iż wytwarzane przez Wnioskodawcę Utwory są chronione autorskim prawem do
    programu komputerowego na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskich i prawach
    pokrewnych.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 Ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W celu prawidłowego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego
    Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem
    autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się
    w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD
    wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy
    patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo
    wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której
    prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. Włączenie oprogramowania
    chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych
    kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy
    prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z
    oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (Raport
    OECD), uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle rozszerzającej

    wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli
    jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Mając powyższe na uwadze, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie
    pytania nr 1 za prawidłowe oraz spełnienia pozostałych wymogów dotyczących m.in.
    prawidłowej ewidencji projektowej oraz kosztów, dochód generowany przez
    Wnioskodawcę ze sprzedaży praw autorskich do Utworów wytworzonych w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej będzie podlegał preferencyjnemu
    opodatkowaniu 5% stawką na zasadach określonych w art. 30ca ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe stanowisko potwierdzają liczne indywidualne interpretacje podatkowe
    wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych stanach
    faktycznych, m.in.: interpretacja indywidualna z dnia 1 sierpnia 2019 r. sygn. 0115-KDIT3.
    4011.242.2019.3.MR: „Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu zawartej w cenie
    zleconej usługi informatycznej należności za prawo do programu komputerowego -
    autorskiego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało
    wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do
    dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg. stawki 5%”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochody ze sprzedaży
    praw autorskich do utworów wytwarzanych przez Wnioskodawcę stanowią i stanowić
    będą dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą
    podlegały opodatkowaniu wg preferencyjnej stawki wynoszącej 5 % zgodnie z art. 30ca
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad 3
    W przypadku kosztów pośrednio związanych z wytworzeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, należy przypisać je do przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej w proporcji, w jakiej przychód ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej pozostaje w stosunku do przychodów
    ogółem.
    W przypadku przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tak jak dla
    ogólnej działalności gospodarczej) należy uwzględnić koszty pośrednie, jak i bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawe własności intelektualnej.
    W opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego zostało przedstawione, że
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z innych jeszcze źródeł aniżeli z czynności
    wykonywanych na rzecz Spółki wchodzących w zakres objęty możliwością opodatkowania
    na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z
    tym ponosi koszty również na czynności, dochodu z których nie ma zamiaru i nie będzie
    rozliczać z uwzględnieniem stawki preferencyjnej.
    Zasadne zatem jest, aby w odpowiedni sposób przypisać dany koszt do przychodu ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz przychodu, który nie
    pochodzi ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wśród kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę istnieją wydatki, których przypisanie
    wprost do danego rodzaju przychodu nie jest możliwe (tzn. koszty pośrednie). Z tego też
    względu zasadnym jest posłużenie się proporcją przychodu.
    W takim więc stopniu, w jakim przychód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej pozostaje w przychodzie ogółem, w takiej wysokości dany wydatek - koszt

    pośredni (którego przypisanie wprost do danego rodzaju przychodu nie jest możliwe) –
    będzie stanowił koszt podlegający odliczeniu od przychodu ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Powyższy sposób przypisywania kosztów pośrednich wynika w sposób pośredni z art. 22
    ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: jeżeli
    podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega
    opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe
    ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się
    w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie
    przychodów.
    Wnioskodawca wskazuje, że prawidłowość takiego stanowiska została potwierdzona w
    interpretacji indywidualnej z dnia 31 stycznia 2020 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji skarbowej nr 0112-KDIL2-2.4011.32.2019.2.MM
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie przedstawionego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Pana działalność polega na
    programowaniu – tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania dedykowanego dla firm
    produkcyjnych z różnych branż. Tworzy Pan i rozwija autorskie oprogramowanie
    stanowiące utwór podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ściślej, tworzy Pan nowe funkcjonalności oraz
    ulepsza już istniejące w programie o nazwie YX. Program ten jest zbiorem narzędzi, które
    służą do zarządzania każdym aspektem działania firm produkcyjnych (głównie fabryk). W
    szczególności tworzone narzędzia służą optymalizacji procesu produkcji poprzez
    maksymalizowanie wydajności, minimalizowanie kosztów, usprawnione zarządzanie oraz
    zautomatyzowanie procesów decyzyjnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku,
    przejawia się zasadniczo w tym, że tworzone lub ulepszane programy (kod, nowe
    funkcjonalności) stanowią realizację indywidualnych i niepowtarzalnych potrzeb spółki -
    kontrahenta, taka realizacja nie może być dokonana poprzez zastosowanie już
    istniejących rozwiązań a wymaga rozwiązania twórczego, stworzonego z myślą o tej
    indywidualnej potrzebie w zakresie funkcjonalności.
    Do każdej pracy polegającej na tworzeniu lub ulepszeniu programu komputerowego
    (kodu, nowej funkcjonalności) podchodzi Pan w sposób otwarty na twórcze zastosowanie
    całości posiadanej wiedzy (wciąż rozwijanej) i doświadczenia w sposób indywidualny,
    optymalny z punktu widzenia indywidualnej i niepowtarzalnej potrzeby, której realizacja
    stanowi efekt Pana pracy.
    Tworząc lub ulepszając oprogramowanie, każdorazowo podchodzi Pan do pracy w sposób
    twórczy i indywidualny, dobierając rozwiązania i stosując powstałe na tle konkretnej
    potrzeby klienta koncepcje. Nie jest możliwe określenie jakiejś rutynowej czy powtarzalnej
    procedury Pana działań, która miałaby skutkować oryginalnym charakterem tworzonego
    /ulepszanego utworu. Oryginalność wynika z tego właśnie, że każdy utwór jest tworzony
    indywidualnie a koncepcja wpływająca na sposób jego tworzenia lub ulepszenia jest
    niepowtarzalna i odpowiadająca danej potrzebie klienta.
    Programy komputerowe, będące efektami Pana pracy, zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mających charakter powtarzalny,
      c) nie są jedynie „techniczną”, lecz „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez klientów.
    Wskazał Pan, że okoliczność, że tworzone lub ulepszane oprogramowanie różni się od
    rozwiązań już u Pana funkcjonujących wynika z tego, że każdy program jest wynikiem
    twórczego działania stanowiącego realizację indywidualnej i niepowtarzalnej potrzeby
    klienta, a nie z tego, że stosuje dane technologie informatyczne (rozwiązania, narzędzia).
    Stosowane technologie informatyczne są dobierane na potrzeby indywidualnego utworu i
    są traktowane jako instrument w Pana twórczej pracy. Zmiany wprowadzane przez Pana
    do ulepszanego oprogramowania nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian.

    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy, rozwija/ulepsza Pan
    oprogramowanie, jest prowadzona systematycznie, w ramach prowadzonej stale
    działalności gospodarczej, w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Pana
    praca ma charakter systematyczny, w tym rozumieniu, że nie ma charakteru działań
    incydentalnych, a celowy, zorganizowany i nakierowany na zwiększenie zasobów wiedzy i
    jej wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Działalność jest planowana w taki
    sposób, że w zakresie uzgodnionego zakresu współpracy wykonuje Pan zlecenia (tworzy,
    rozwija i ulepsza oprogramowanie), zgodnie z bieżącymi potrzebami spółki.
    Harmonogram prac jest wyznaczany przez terminy określone przez spółkę - kontrahenta,
    określające do kiedy dane oprogramowanie ma być stworzone, ulepszone/rozwinięte.
    Podał Pan, że spółka zleca wykonanie czynności i weryfikuje ich efekt końcowy, tj. czy
    wykonane programy działają prawidłowo. Spółka nie narzuca konkretnego sposobu
    implementacji rozwiązania, sprawdza jedynie rezultat i termin końcowy.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.

    Z opisu sprawy wynika, że Pana praca ma charakter systematyczny, w tym rozumieniu, że
    nie ma charakteru działań incydentalnych, a celowy, zorganizowany i nakierowany na
    zwiększenie zasobów wiedzy i jej wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prace
    w tym zakresie nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób
    zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości. Ponadto, w
    sposób systematyczny poszerza Pan własną wiedzę i umiejętności z dziedziny informatyki
    oraz uczy się korzystać z nowych, wcześniej nieużywanych narzędzi. Przed rozpoczęciem
    realizacji poszczególnego „programu komputerowego” posiadał Pan wiedzę wynikającą z
    wyższego wykształcenia kierunkowego (informatyka), bogatego doświadczenia
    zawodowego w charakterze programisty i wiedzy, którą uzupełniał samodzielnie w trakcie
    wykonywania zawodu. Przyjętym Pana celem jest optymalne i jak najlepsze dostarczanie
    twórczych rozwiązań kontrahentowi poprzez tworzenie i rozwijanie/ulepszanie
    oprogramowania, zgodnie z potrzebami kontrahenta. Wskazał Pan, że dotychczas
    wszystkie cele w zakresie realizacji bieżących potrzeb kontrahenta poprzez tworzenie i
    rozwijanie/ulepszanie oprogramowania zostały zrealizowane. Realizacja ma miejsce
    osobiście przez Pana przy pomocy sprzętu komputerowego. Odnośnie zasobów
    finansowych wskazał Pan, że samo tworzenie i ulepszanie/rozwijanie oprogramowania
    jest działalnością co do zasady czysto intelektualną, zatem nie wiąże się z tym konieczność
    ponoszenia istotnych nakładów finansowych.
    Tworząc omawiane oprogramowanie, wykorzystuje Pan technologie: : (...), język
    programowania (...). Wnioskodawca ma też styczność z technologiami: (...).
    Oprogramowanie powstaje także przy wykorzystaniu następujących bibliotek i
    frameworków typu (...). Wszystkie wykorzystywane technologie są aplikowane w
    architekturach klient - serwer, web-farm oraz chmury. Ponadto wprowadza nowe
    technologie, gdy tylko takie stają się dostępne. Stosowane technologie informatyczne są
    dobierane na potrzeby indywidualnego utworu i są traktowane jako instrument w Pana
    twórczej pracy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz

      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazał Pan, że działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania
    obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
        których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w

      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Pana działalność polega na programowaniu – tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania
    dedykowanego dla firm produkcyjnych z różnych branż. Wszystkie czynności, które Pan
    realizuje i będzie realizował w zakresie wytwarzania/ulepszania programów
    komputerowych, zlecane przez kontrahenta, prowadzą do powstania utworów
    (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są autorskie
    prawa majątkowe. Wyłącznie Panu przysługują majątkowe prawa autorskie do tych
    odrębnych programów komputerowych. W ramach umowy przenosi Pan na spółkę całość
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, za co otrzymuje
    wynagrodzenie. Przenosi Pan na kontrahenta prawa do programu komputerowego
    poprzez przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej
    ustawy. Pan i kontrahent zawarli w tym zakresie stosowne pisemne postanowienia
    umowne, uwzględniające zakres pola eksploatacji.
    Oświadczył Pan, że na potrzeby skorzystania z IP Box prowadzi szczegółową ewidencję
    pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z
    wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą
    na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Ta szczegółowa
    ewidencja jest ewidencją odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów i
    umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i
    zawiera zapisy w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie
    łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. spełnia wymogi
    określone w art. 30cb ustawy o PIT. Szczegółową ewidencję prowadzi Pan od początku
    roku podatkowego, tj. od początku roku 2025.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniu podatkowym za rok 2025 oraz za lata następne, przy
    założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym
    zakresie przepisy prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do kwestii – w jaki sposób, na gruncie art. 30ca ust. 7 w związku z art. 9 ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przypisać koszty pośrednio
    związane z wytworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej do przychodu z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazać należy, że z
    Objaśnień podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej IP BOX wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP,
    który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia
    końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie
    związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie
    przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do
    tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i
    pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu.
    Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego
    kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z
    kwalifikowanego IP”.
    Zauważyć przy tym należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    w zakresie dotyczącym IP Box (tj. art. 30ca ust. 7 ustawy) określają zasady ustalania
    dochodu w przypadku podatników zamierzających korzystać z preferencyjnej 5% stawki
    podatku, o której mowa wyżej, przy czym dla potrzeb obliczania podstawy opodatkowania
    ww. stawką odwołują się do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, bowiem dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 analizowanej ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych
    uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy
    obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem
    w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.
    W myśl art. 22 ust. 1 cyt. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się
    do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez
    wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z
    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które to w sposób
    bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te
    stanowić będą mogły koszt podatkowy. Powyższe potwierdza również treść Objaśnień
    podatkowych wskazujących na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który
    następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich.
    Objaśnienia, nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    Zdaniem Organu – w celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej – można w drodze analogii zastosować
    zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Stosownie do art. 22 ust. 3a ustawy:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Należy zatem zgodzić się z Panem, że w przypadku kosztów pośrednio związanych z
    wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, należy przypisać je do
    przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w proporcji, w
    jakiej przychód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej pozostaje w
    stosunku do przychodów ogółem. Przy czym, to Pan zobowiązany jest wykazać związek
    danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną
    na uzyskanie przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jest to zgodne
    z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów
    wywodzi skutki prawne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.