Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.19.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-21
Teza: Uznanie, że dokument wygenerowany z systemu stanowi dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, uprawniający do zastosowania stawki podatku 0% przewidzianej dla eksportu towarów.
Słowa kluczowe: dokumentacja; eksport; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania, że dokument wygenerowany z systemu „...” (...) stanowi
    dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, uprawniający do zastosowania
    stawki podatku 0% przewidzianej dla eksportu towarów. Uzupełnili go Państwo pismem z
    19 lutego 2025 r. (wpływ 19 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

... spółka z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży
    produktów ... wyłącznie na rzecz nieprowadzących działalności gospodarczej osób
    fizycznych, zamieszkujących poza terytorium Unii Europejskiej (m.in. w Stanach
    Zjednoczonych, Kanadzie, Australii). Swoje produkty ogłasza i sprzedaje za pośrednictwem
    portali aukcyjnych .... Przykładowa transakcja przebiega następująco: klient, który
    odnajdzie produkt na portalu internetowym, składa za jego pośrednictwem zamówienie,
    płaci za niego, Spółka/sprzedawca wystawia fakturę VAT ze stawką 0% i przesyła towar za
    pośrednictwem systemu „...” (...). W terminie miesiąca od dnia otrzymania zapłaty, w
    raporcie generowanym przez ten elektroniczny system po miesiącu są widoczne statusy:
      a) „Doręczenie”;
      b) „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia”;
      c) „Przesyłka wysłana z Polski”.
    Jako że po wysłaniu przez (...) przesyłki poza granice kraju dalsze jej doręczenie do klienta
    końcowego przejmują jej zagraniczni odpowiednicy, ww. komunikaty mogą się różnić, bo
    nie wszyscy z tych zagranicznych doręczycieli aktualizują status doręczenia paczki. Dlatego
    w przypadku statusów innych niż „Doręczenie”, a więc wskazanych w pkt b) lub c), Spółka
    występuje do (...) z reklamacją, a (...) odpowiada, potwierdzając doręczenie do adresata
    wraz z podaniem daty tego doręczenia, lub informuje o zaginięciu przesyłki.
    Regulacja art. 41 ust. 6 posługuje się sformułowaniem „w szczególności”, co oznacza, że
    wskazany katalog dokumentów nie jest katalogiem zamkniętym. Stąd też podatnicy mogą
    dokumentować wywóz towarów także innymi dowodami, byleby wynikało z nich, że
    eksportowany towar opuścił terytorium Unii.
    Jak wskazał w wyroku z 23 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi,
    dodanie do art. 41 ustawy o VAT ustępu 6a miało zakończyć spory podatników z organami
    podatkowymi w zakresie dokumentowania eksportu. Zatem nie tylko wygenerowany z
    systemu ECS dokument celny IE-599 (w tym momencie po zmianie w systemach celnych
    jest to dokument CC599C) czy też karta Jednolitego Dokumentu Administracyjnego (SAD)
    może być jedynym dokumentem potwierdzającym eksport poza UE, szczególnie, że część
    państw doręczenia towaru może takiego dokumentu nie stosować.
    Przesłanka faktycznego wywozu z kolei, jak stwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z 28 marca 2019 r., przepisy krajowe nie mogą uzależniać prawa do
    zastosowania zwolnienia z VAT przewidzianego dla wywozu towarów poza UE od objęcia
    tych towarów procedurą celną w sytuacji, gdy bezsporne jest, że zostały spełnione
    przesłanki do objęcia zwolnieniem, w szczególności przesłanka faktycznego wywozu
    towaru (sprawa C-275/18, Milan Vinš przeciwko Odvolacf finančni ředitelstvi).
    Dodatkowo należy wskazać na treść rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu, który podkreślił, że
    „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zasada neutralności wymaga, aby odliczenie
    podatku VAT naliczonego przysługiwało, jeżeli zostały spełnione wymogi materialne,
    nawet wówczas, gdy niektóre wymogi formalne zostały pominięte przez podatników”
    (wyrok TSUE z 28 lipca 2016 r., sprawa C-332/15 oraz powołane tam orzecznictwo).
    Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 11 października 2010 r. stwierdził, że dla
    ustalenia, iż należy zastosować właściwą dla eksportu stawkę VAT, wystarczy posiadanie

    przez podatnika takich dowodów, które łącznie potwierdzają dokonanie wywozu poza
    terytorium UE (sygn. akt I FPS 1/10).
    Podsumowując, na podstawie przywołanej wyżej argumentacji i głosu orzecznictwa
    dokumenty wygenerowane z systemu „...” (...) mogą stanowić dokument, o którym mowa
    w art. 41 ust. 6 i 6a ustawy o podatku od towarów i usług, uprawniający do zerowej stawki
    VAT w eksporcie towarów.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano:
      1. ... Spółka z o.o. PL... jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
        towarów i usług.
      2. Na pytanie: „Czy posiadane przez Państwa dokumenty dotyczące transakcji, o
        których mowa we wniosku:
        a) potwierdzają/będą potwierdzały jednoznacznie wywóz towarów z Polski poza
          terytorium Unii Europejskiej do ostatecznego nabywcy?
        b) potwierdzają/będą potwierdzały jednoznacznie doręczenie towarów do
          nabywcy?”,
        podano, że:
        a) w zasadzie tak powinni Państwo sformułować pytanie. Chcieliby Państwo
          wiedzieć czy dokumenty jakie przesłali Państwo w myśl art. 41 ust. 6 ustawy o
          VAT
          potwierdzają jednoznacznie wywóz towarów poza teren UE do ostatecznego
          nabywcy.
        b) raport przesyłki wygenerowany z platformy (...) ma w statusie końcowym
          „Doręczono”.
      3. Na pytanie: „Czy każdorazowo są/będą Państwo w posiadaniu dokumentów
        (dowodów), opisanych w treści wniosku, przed upływem terminu do złożenia
        deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy?”, podali Państwo, że
        każdorazowo jesteście w posiadaniu dokumentów, opisanych w treści wniosku,
        przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy. Przesyłki polecone są dostarczane w czasie 7-20 dni, nawet paczki
        wysłane na początku miesiąca będą doręczone.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy dokumenty przesłane we wniosku potwierdzają jednoznacznie wywóz towarów poza
    teren UE w myśl art. 41 ust. 6 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze przywołane orzeczenia TSUE i NSA należy
    uznać, że po spełnieniu reszty przesłanek, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    zastosowania stawki opodatkowania 0% przewidzianej dla eksportu towarów, które są
    wysyłane za pośrednictwem (...) do osób fizycznych zamieszkałych poza terytorium Unii
    Europejskiej, nieprowadzących działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy Spółka posiada
    dokumenty pochodzące z Elektronicznego Systemu Nadawcy (...), opatrzone statusem
    "Doręczenie", a w przypadku statusów: "Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia" lub
    "Przesyłka wysłana z Polski" pod warunkiem, że posiada odpowiedzi z (...) na zgłoszenie
    reklamacyjne potwierdzające doręczenie przesyłki do adresata wraz z podaniem daty
    doręczenia (dokładny cytat z interpretacji indywidualnej z 11 stycznia 2021 r., sygn. akt
    0111-KDIB3-3.4012.603.2020.1.MAZ).
    W załączniku Wnioskodawca przesyłał: 1) potwierdzenie opłaty przykładowe zamówienie;
    2) potwierdzenie zamówienia z ... .com; 3) Fv do zamówienia; 4) raport przesyłki
    wygenerowany z systemu Elektronicznego nadawcy (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
        wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków
        powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi
      0%.
    Art. 41 ust. 6 ustawy stanowi, że:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy:

      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem,
        jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Według art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać jednak należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić
    łącznie następujące przesłanki:
    - ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
      poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
      bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego
      rzecz (eksport pośredni),
    - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie
    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.

    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem postawionego pytania należy wskazać, że
    zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów
    uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż
    stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% - będą Państwo musieli
    posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary
    opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów
    wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to
    katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”.
    Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż
    dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    Co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie
    celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE 515 jest składane przez zgłaszającego do
    właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE 518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w
    urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE 518 system
    AES generuje automatycznie komunikat IE 599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE
    599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz
    towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599, może być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
      - elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
      - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
      - elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to
    dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS)
    lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.
    W tym miejscu należy zauważyć, że definicja „towarów w przesyłce pocztowej” zawarta jest
    w art. 1 pkt 24 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015
    r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w
    odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu
    celnego (Dz.U. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r. str. 1,ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie
    delegowane”). Zgodnie ze wskazanym przepisem:

      „Towary w przesyłce pocztowej” oznaczają towary inne niż przesyłki korespondencją,
      zawarte w paczce lub pakiecie pocztowym i przewożone na odpowiedzialność
      operatora pocztowego lub przez niego zgodnie z przepisami Konwencji Światowego
      Związku Pocztowego przyjętej dnia 10 lipca 1984 r. pod egidą Organizacji Narodów
      Zjednoczonych.
    Z kolei w art. 1 pkt 25 rozporządzenia delegowanego wskazano, że:
      „Operator pocztowy” oznacza operatora mającego siedzibę w danym państwie
      członkowskim i wyznaczonego przez dane państwo do świadczenia
      międzynarodowych usług regulowanych Konwencją Powszechnego Związku
      Pocztowego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług i prowadzą działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży
    produktów ... wyłącznie na rzecz nieprowadzących działalności gospodarczej osób
    fizycznych, zamieszkujących poza terytorium Unii Europejskiej (m.in. w Stanach
    Zjednoczonych, Kanadzie, Australii). Swoje produkty ogłaszają Państwo i sprzedają za
    pośrednictwem portali aukcyjnych ... .. Przykładowa transakcja przebiega następująco:
    klient, który odnajdzie produkt na portalu internetowym, składa za jego pośrednictwem
    zamówienie, płaci za niego, Spółka/sprzedawca wystawia fakturę VAT ze stawką 0% i
    przesyła towar za pośrednictwem systemu „...” (...). W raporcie generowanym przez ten
    elektroniczny system po miesiącu są widoczne statusy:
      a) „Doręczenie”;
      b) „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia”;
      c) „Przesyłka wysłana z Polski”.
    W przypadku statusów innych niż „Doręczenie”, a więc wskazanych w pkt b) lub c), Spółka
    występuje do (...) z reklamacją, a (...) odpowiada, potwierdzając doręczenie do adresata
    wraz z podaniem daty tego doręczenia, lub informuje o zaginięciu przesyłki. Każdorazowo
    jesteście Państwo w posiadaniu dokumentów, opisanych w treści wniosku, przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.
    Uzasadnione w tym miejscu będzie odwołanie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z dnia 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18, która dotyczyła sytuacji
    podatnika, który wysyłał pocztą poza terytorium Unii Europejskiej przedmioty
    kolekcjonerskie. Trybunał stwierdził, „ ... że w okolicznościach takich jak w postępowaniu
    głównym brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do
    wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do
    zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów
    z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Natomiast odpowiadając na pytanie prejudycjalne, TSUE stwierdził, „... że art. 146 ust. 1 lit.
    a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia
    się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla
    towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te
    zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały
    spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka
    faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Do wskazanego orzeczenia TSUE odwołał się w obszernym wywodzie Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca
    przedmiotem rozstrzygnięcia NSA dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za
    pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań
    formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i nie posiadał w związku z tym
    dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    We wskazanym wyroku NSA stwierdził: „Przenosząc te rozważania TSUE na grunt
    niniejszej sprawy wskazać trzeba, co zaznaczono już wyżej, że organy uznały za bezsporne

    dokonywanie dostaw przez skarżącego na rzecz osób fizycznych spoza terytorium UE. W
    żadnym miejscu zaskarżonych decyzji nie ma mowy o tym, by organy kwestionowały
    faktyczny wywóz towarów poza obszar Unii. Jedynym powodem odmowy zastosowania do
    nich stawki 0% była okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych
    wywozowych, a co za tym idzie braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów
    poza terytorium UE przez właściwy urząd celny. W ocenie organu odwoławczego „(...) dla
    uznania – na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – danej dostawy
    towarów za eksport i w konsekwencji zastosowania stawki podatku 0% niezbędne jest
    potwierdzenie przez urząd celny określony w przepisach celnych wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej i posiadanie przez Podatnika takiego potwierdzenia”. W
    istocie więc organy nie kwestionowały wypełnienia wymogów materialnych eksportu, w
    tym wypadku faktycznego wyprowadzenia towarów z terytorium Unii, ale niedochowanie
    przez podatnika warunków formalnych (brak zgłoszenia do procedury celnej wywozu i
    brak stosownych dokumentów). Tymczasem, w świetle cytowanego szeroko wyżej
    orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu
    poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych
    dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można
    odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie,
    że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE,
    jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana. (...)
    W tym miejscu przypomnieć również należy, że w orzecznictwie sądów krajowych już
    wcześniej podkreślano, że jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana innymi
    dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania
    podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać, stosując do
    takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie tylko narusza
    zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy podatkowe
    ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a nie
    opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT (por. wyroki NSA: z dnia 10
    września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13, z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 828/12,
    czy z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17)”.
    Odnosząc powyższe do opisu sprawy należy zauważyć, że wskazali Państwo, że dokument
    wygenerowany z systemu „...” (...) będzie posiadał jeden z wymienionych komunikatów:
    „Doręczenie”, „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia”, „Przesyłka wysłana z Polski”.
    Przy czym w przypadku dwóch ostatnich statusów, występują Państwo do (...) z
    reklamacją, w wyniku której operator pocztowy potwierdza doręczenie przesyłki do
    adresata lub wskazuje, że przesyłka zaginęła. W konsekwencji dokonując wysyłki towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej, będą Państwo dysponowali dokumentami z systemu
    „...” (...) potwierdzającymi, że przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia w ramach
    realizowanego eksportu towarów.
    Mając powyższe na uwadze, zauważyć należy, że dokumenty pochodzące z systemu „...”
    (...), opatrzone statusem „Doręczenie”, „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia”,
    „Przesyłka wysłana z Polski”, nie będą dokumentami, które zostały literalnie wymienione w
    art. 41 ust. 6a ustawy. Będą to natomiast dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6
    ustawy, tj. dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Reasumując – mając na uwadze przywołane orzeczenia TSUE i NSA należy uznać, że po
    spełnieniu pozostałych przesłanek, będą mieli Państwo prawo do zastosowania stawki
    opodatkowania 0% przewidzianej dla eksportu towarów, które są wysyłane za
    pośrednictwem (...) do osób fizycznych zamieszkałych poza terytorium Unii Europejskiej,
    nieprowadzących działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy będą posiadali Państwo
    dokumenty pochodzące z systemu „...” (...), opatrzone statusem „Doręczenie” jako
    dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41
    ust. 6 ustawy. Natomiast w przypadku dokumentów pochodzących z systemu „...” (...) o
    statusie: „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia”, „Przesyłka wysłana z Polski” będą

    mieli Państwo prawo do zastosowania stawki opodatkowania 0% przewidzianej dla
    eksportu towarów pod warunkiem, że będą posiadali Państwo odpowiedzi z (...) na
    zgłoszenie reklamacyjne potwierdzające doręczenie przesyłki do adresata wraz z
    podaniem daty doręczenia. Tym samym należy podkreślić, że w przypadku posiadania
    dokumentu z systemu „...” (...), opatrzonego statusem „Przesyłka dotarła do kraju
    przeznaczenia” lub „Przesyłka wysłana z Polski” – dla uznania, że posiadają Państwo
    dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium UE i tym samym prawo do
    zastosowania stawki 0%, w myśl art. 41 ust. 6 ustawy – powinni Państwo jednocześnie
    posiadać odpowiedź (...) na zgłoszenie reklamacyjne, potwierdzającą, że przesyłka została
    doręczona do adresata wraz ze wskazaniem daty doręczenia.
    Oceniając Państwa stanowisko, uznałem je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa,
    przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena Państwa stanowiska jako
    Wnioskodawcy dotycząca przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Organ
    wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny
    załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, a niniejszą interpretację wydano
    jedynie w oparciu o opis zdarzenia przyszłego w nim przedstawiony.
    Ponadto podkreślam, iż wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na
    podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzę postępowania podatkowego w
    rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do
    udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa
    podatkowego w okolicznościach opisanego zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa
    jako Wnioskodawcę. Weryfikacja dokumentów opisanych we wniosku możliwa jest
    wyłącznie w ramach postępowania dowodowego prowadzonego przez właściwy organ
    podatkowy, w tym m.in. przez naczelnika urzędu skarbowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.