Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-1/14/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-03-17
Teza: Czy w związku z uczestnictwem Spółki w strukturze cash poolingu, zgodnie z „umową” zawartą z bankiem, na Spółce spoczywał będzie obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: cash pooling; czynności-czynności cywilnoprawne; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa nienazwana; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 19 grudnia 2013 r. (data wpływu do Biura – 3 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych w ramach cash poolingu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych w ramach cash poolingu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) zamierza zawrzeć z bankiem X (dalej: bank) umowę o świadczenie usługi cash pooling rzeczywisty (dalej: „umowa”). Stronami umowy, poza Spółką i bankiem będą również inne podmioty powiązane kapitałowo ze Spółką (Spółka wraz z tymi innymi podmiotami będą zwane dalej łącznie: „uczestnikami”, a z osobna „uczestnikiem”).

Zgodnie z „umową”, której celem jest zapewnienie w szczególności efektywnego zarządzania środkami pieniężnymi i poprawa płynności finansowej „uczestników”, bank będzie świadczył na rzecz „uczestników” usługę cash pooling w ramach opisanej poniżej struktury cash poolingu (dalej: „struktura”). Bank będzie zarządzał „rachunkami” biorącymi udział w „strukturze” i realizował określone rozliczenia pieniężne.

Zgodnie z umową „struktura” będzie wyglądać następująco:

1.Jeden z „uczestników” – spółka akcyjna (dalej: „agent”) będzie w ramach „struktury” pełnić funkcję „agenta” i z tego tytułu będzie posiadać w banku trzy rachunki: „rachunek główny agenta”, „rachunek pomocniczy agenta” oraz „rachunek pomocniczy 2”. Każdy z pozostałych „uczestników” (w tym Wnioskodawca) będzie posiadać w ramach „struktury” tylko jeden rachunek bankowy. „Rachunek główny agenta”, „rachunek pomocniczy agenta”, „rachunek pomocniczy 2” i rachunki pozostałych „uczestników” uczestniczące w operacjach objętych „umową” będą zwane dalej łącznie: „rachunkami”, a z osobna: „rachunkiem”.

2.Bank przyzna dla każdego z „rachunków” limit dzienny, tj. wyznaczy kwotę, do której dyspozycje „uczestników” dotyczące „rachunków” będą mogły być realizowane przez bank w przypadku braku wolnych środków w „rachunku”.

3.Transfery pieniężne w ramach „struktury” będą miały miejsce odpowiednio na koniec i początek każdego dnia roboczego (tj. każdego dnia od poniedziałku do piątku z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy).

4.Tytułami prawnymi transferów pieniężnych pomiędzy „rachunkiem uczestnika” innego niż „agent” a „rachunkiem głównym agenta”/„rachunkiem pomocniczym agenta”/„rachunkiem pomocniczym 2” oraz między rachunkiem banku a „rachunkami” będzie każdorazowo instytucja subrogacji skutkująca wstąpieniem w miejsce zaspokojonego wierzyciela (na podstawie art. 518 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

5.Transfery pieniężne w ramach „struktury” będą przebiegać następująco:

a.na koniec każdego dnia roboczego, bank po ustaleniu sald „rachunków” dla każdego „uczestnika” z osobna, dokona kolejno po sobie następujących poniższych czynności:

i.w przypadku gdy saldo „rachunku uczestnika” niebędącego agentem ma wartość ujemną – bank dokona transferu środków pieniężnych z „rachunku pomocniczego agenta” na „rachunek uczestnika” niebędącego agentem; w przypadku gdy saldo „rachunku uczestnika” niebędącego agentem ma wartość dodatnią – bank dokona transferu środków pieniężnych z „rachunku uczestnika” niebędącego agentem na „rachunek pomocniczy agenta”; niniejsze transfery środków pieniężnych mają doprowadzić do tego, żeby po ich dokonaniu salda „rachunków uczestników” niebędących agentem były równe zeru;

ii. w przypadku, gdy w efekcie czynności, o których mowa w pkt i., saldo „rachunku pomocniczego agenta” ma wartość ujemną – bank dokona transferu środków z „rachunku głównego agenta” na „rachunek pomocniczy agenta”; w przypadku, gdy w efekcie czynności, o których mowa w pkt i., saldo „rachunku pomocniczego agenta” ma wartość dodatnią – bank dokona transferu środków z „rachunku pomocniczego agenta” docelowo na „rachunek główny agenta”; niniejsze transfery środków pieniężnych mają doprowadzić do tego, żeby po ich dokonaniu saldo na „rachunku pomocniczym agenta” było równe zeru;

iii. w przypadku, gdy saldo „rachunku uczestnika” będącego agentem ma wartość dodatnią i w efekcie dokonania transferu środków pieniężnych z „rachunku uczestnika” niebędącego agentem na „rachunek pomocniczy agenta” (zgodnie z pkt i zdanie 2 powyżej) saldo „rachunku pomocniczego agenta” miałoby wartość dodatnią – bank przed powstaniem dodatniej wartości salda „rachunku pomocniczego agenta”, obciąży „rachunek pomocniczy 2” kwotą odpowiadającą tej wartości i następnie dokona transferu środków z „rachunku pomocniczego agenta” na „rachunek pomocniczy 2”, tak aby po dokonaniu tego przelewu saldo na „rachunku pomocniczym 2” było równe zeru;

b.jeżeli przed dokonaniem czynności, o których mowa w lit. a) powyżej bank ustali, iż:

i.co najmniej jeden „uczestnik” niebędący agentem posiada saldo „rachunku” dodatnie (dalej: „uczestnik dodatni”) i co najmniej jeden „uczestnik” niebędący agentem posiada saldo „rachunku ujemne” (dalej: „uczestnik ujemny”) – to wówczas „agent” z wykorzystaniem środków pieniężnych dostępnych w jego „rachunku pomocniczym”, spłaci zobowiązania „uczestników ujemnych” względem banku i nabędzie w ten sposób wierzytelności banku względem „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego; jednocześnie „uczestnicy dodatni” niebędący agentem, z wykorzystaniem środków pieniężnych zgromadzonych na ich „rachunkach”, spłacą zobowiązania „agenta”, istniejące w „rachunku pomocniczym agenta”, względem banku i nabędą w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego,

ii. każdy z „uczestników” innych niż „agent” jest „uczestnikiem dodatnim” lub saldo „rachunku uczestnika” jest równe zeru – to wówczas „uczestnicy dodatni”, z wykorzystaniem środków pieniężnych zgromadzonych na ich „rachunkach”, spłacą zobowiązania „agenta” względem banku i nabędą w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego,

iii. każdy z uczestników innych niż „agent” jest „uczestnikiem ujemnym” lub saldo „rachunku uczestnika” jest równe zeru – to wówczas „agent”, z wykorzystaniem środków pieniężnych dostępnych w jego „rachunku głównym” spłaci zobowiązania „uczestników ujemnych” względem banku i nabędzie w ten sposób wierzytelności banku względem „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego,

iv. każdy z „uczestników” jest „uczestnikiem dodatnim” lub saldo „rachunku uczestnika” jest równe zeru – to wówczas „uczestnicy dodatni”, z wykorzystaniem środków pieniężnych zgromadzonych na ich „rachunkach”, spłacą zobowiązania „agenta” względem banku, istniejące w „rachunku pomocniczym 2” i nabędą w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego;

c.na początku każdego dnia roboczego (następującego po dniu roboczym, w którym zostały dokonane operacje opisane w lit. a) oraz lit. b) powyżej, w przypadku gdy w poprzednim dniu roboczym suma sald „rachunków” miała wartość dodatnią, bank dokona do godziny 07:00 transferów pieniężnych, stanowiących równowartość sald „rachunków”, z „rachunku głównego agenta” na „rachunek pomocniczy agenta”, a następnie bank wykona jedną z poniższych czterech operacji:

1.  w przypadku, gdy w poprzednim dniu roboczym „agent” z wykorzystaniem środków pieniężnych dostępnych w „rachunku pomocniczym agenta” spłacił zobowiązania „uczestników ujemnych” względem banku i nabył w ten sposób wierzytelności banku wobec „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego, oraz „uczestnicy dodatni” spłacili z wykorzystaniem środków pieniężnych zgromadzonych na ich „rachunkach” zobowiązania „agenta” względem banku istniejące w „rachunku pomocniczym agenta” i nabyli w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego (sytuacja z lit. b) pkt i), to:

*   bank spłaci wszystkie zobowiązania „uczestników ujemnych” względem „agenta” powstałe w poprzednim dniu roboczym i nabędzie w ten sposób wierzytelności „agenta” względem „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. „agenta”, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego, oraz
*   bank spłaci wszystkie zobowiązania „agenta” względem „uczestników dodatnich” powstałe w poprzednim dniu roboczym i nabędzie w ten sposób wierzytelności „uczestników dodatnich” względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. „uczestników dodatnich”, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego;

3.  w przypadku, gdy w poprzednim dniu roboczym, „uczestnicy dodatni” spłacili z wykorzystaniem środków pieniężnych na ich „rachunkach” zobowiązania „agenta” i nabyli w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego (wszyscy „uczestnicy” niebędący agentem byli „uczestnikami dodatnimi”, sytuacja z lit. b) pkt ii.) – bank spłaci wszystkie zobowiązania „agenta” względem „uczestników dodatnich” powstałe w poprzednim dniu roboczym i nabędzie w ten sposób wierzytelności „uczestników dodatnich” względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. „uczestników dodatnich”, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego;
4.  w przypadku, gdy w poprzednim dniu roboczym „agent” spłacił z wykorzystaniem środków pieniężnych dostępnych w „rachunku głównym agenta” zobowiązania „uczestników ujemnych” względem banku i nabył w ten sposób wierzytelności banku wobec „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego (wszyscy „uczestnicy” niebędący agentem byli „uczestnikami ujemnymi”, sytuacja z lit. b) pkt iii.) – bank spłaci wszystkie zobowiązania „uczestników ujemnych” względem „agenta” powstałe w poprzednim dniu roboczym i nabędzie w ten sposób wierzytelności „agenta” względem „uczestników ujemnych” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. „agenta”, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego;
5.  w przypadku, gdy w poprzednim dniu roboczym „uczestnicy dodatni” spłacili z wykorzystaniem środków pieniężnych na ich „rachunkach” zobowiązania „agenta” względem banku, istniejące w „rachunku pomocniczym 2” i nabyli w ten sposób wierzytelności banku względem „agenta” do wysokości dokonanej spłaty, wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. banku, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego (wszyscy „uczestnicy” byli „uczestnikami dodatnimi”, sytuacja z lit. b) pkt iv.) – bank spłaci wszystkie zobowiązania „agenta” względem „uczestników dodatnich” powstałe w poprzednim dniu roboczym i nabędzie w ten sposób wierzytelności „uczestników dodatnich” względem „agenta” wstępując tym samym w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. „uczestników dodatnich”, w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego.

6.Transfery pieniężne w ramach „struktury” będą realizowane bez jakichkolwiek pożyczek pomiędzy „uczestnikami” lub poręczeń ze strony „uczestników” za spłatę zobowiązań wobec banku.

7.Transfery pieniężne, o których mowa powyżej będą wykonywane przez bank w ramach świadczonej usługi cash pooling na podstawie odpowiednich zgód wyrażonych przez „uczestników”, bez konieczności udzielania takich zgód w odniesieniu do każdej transakcji z osobna oraz na podstawie udzielonych przez „uczestników” pełnomocnictw na rzecz banku.

8.Bank będzie naliczał odsetki od środków znajdujących się na „rachunku głównym agenta” przy zastosowaniu stawki oprocentowania ustalanej zgodnie z „umową”. Ponadto, bank będzie naliczał odsetki należne od wzajemnych zobowiązań „uczestników” przy zastosowaniu stawek określonych w załączniku do umowy. Odsetki będą naliczane przez bank w cyklach dziennych. Rozliczenie odsetek będzie realizowane raz w miesiącu, pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca, jednak nie później niż 5 dnia roboczego po okresie rozliczeniowym.

9.Z tytułu świadczenia przez bank usługi cash pooling, „uczestnicy” obciążani będą stałą miesięczną opłatą.

Uczestnicy są polskimi rezydentami podatkowymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z uczestnictwem Spółki w strukturze cash poolingu, zgodnie z „umową” zawartą z bankiem, na Spółce spoczywał będzie obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Spółki, zarówno „umowa”, jak i czynności w ramach niej wykonywane nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W konsekwencji, uczestnictwo Spółki w „strukturze” będącej przedmiotem niniejszego wniosku nie będzie skutkowała powstaniem obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych po stronie Spółki.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i jednocześnie wskazała, iż opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają wyłącznie czynności cywilnoprawne enumeratywnie wymienione w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych (wskazane w tym przepisie).

Ponadto, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają zmiany powyższych umów, jeśli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania tym podatkiem, jak również orzeczenia sądów (w tym sądów polubownych) oraz ugody – jeśli wywołują one takie same skutki prawne, jak wymienione w art. 1 ust. 1 ww. ustawy czynności.

Argumentując swoje stanowisko Wnioskodawca wskazał, że cash pooling, będąc usługą finansową nie doczekał się w Polsce kompleksowego uregulowania prawnego. Istnieje co prawda przepis art. 93a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 1376, ze zm.), który odnosi się do oferowanych przez banki podatkowym grupom kapitałowym umów o skonsolidowane oprocentowanie, jednak przepis ten ma bardzo ograniczony zakres zastosowania, gdyż dotyczy wyłącznie:

*   tzw. wirtualnego („notional”) cash poolingu, w którym nie dochodzi do rzeczywistych przepływów środków pomiędzy rachunkami uczestników a rachunkiem pool leadera („agenta”);
*   podatkowych grup kapitałowych.

Taki stan rzeczy powoduje, zdaniem Spółki, iż w przypadku cash poolingu tzw. rzeczywistego (a więc takiego, który jest przedmiotem niniejszego wniosku; ang. „cash concentration”) należy posiłkować się przepisami ogólnymi prawa cywilnego, bankowego i dewizowego, a więc w szczególności przepisami o rachunkach bankowych, przelewach, poręczeniach, subrogacji i tajemnicy bankowej.

Brak uregulowania instytucji cash poolingu w prawie polskim powoduje konieczność kształtowania jej w oparciu o treść art. 3531 Kodeksu cywilnego. Przepis ten statuuje zasadę swobody umów zwaną zasadą swobody kontraktowania. Zgodnie z tą zasadą strony mogą ukształtować treść umowy, a także wybrać kontrahenta według swego uznania, byleby treść stosunku prawnego lub jego cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, zasadom współżycia społecznego, ani przepisom ustawy o charakterze bezwzględnie wiążącym.

Mając na względzie powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że czynność polegająca na zarządzaniu płynnością finansową danej grupy kapitałowej na podstawie umowy, która nie znajduje odpowiednika w Kodeksie cywilnym i tym samym pozostaje umową nienazwaną, nie mieści się w zamkniętym katalogu art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Spółka podkreśla, iż umowa ma na celu zapewnienie efektywnego zarządzania środkami pieniężnymi i poprawę płynności finansowej uczestników. Treść umowy, zdaniem Spółki, nie pozwala jej zidentyfikować jako czynności cywilnoprawnej znajdującej się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ponadto Spółka zauważa, iż zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.) do usług zwolnionych od podatku VAT należą usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług. W świetle aktualnego stanowiska organów podatkowych usługa polegająca na kompleksowym zarządzaniu płynnością finansową grupy kapitałowej (cash pooling) mieści się w zakresie usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy.

Zdaniem Spółki również ten fakt potwierdza, iż czynności wykonywane w ramach umowy, składające się na usługę cash poolingu świadczoną przez bank nie mieszczą się w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał fragment interpretacji indywidualnych wydanych przez uprawnione organy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest – zgodnie z wolą Wnioskodawcy wyrażoną w części E.2 i E.3 złożonego wniosku – ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się wyłącznie do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), uznano za element własnego stanowiska nie podlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy przedmiotem opodatkowania są umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. W umowach pożyczki, w myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Należy stwierdzić, iż umowa cash pooling pozostaje umową nienazwaną. Ustawa Kodeks cywilny – w części zobowiązaniowej – nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy.

Umowa cash poolingu jest najbardziej zbliżona swą konstrukcją do umowy pożyczki. Jednakże przedstawiona we wniosku konstrukcja umowy cash poolingu, jako sposobu zarządzania płynnością finansową uczestniczących podmiotów, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów pożyczki, nie wyczerpuje istotnych jej znamion. Cash pooling polega na umożliwieniu lepszej gospodarki finansowej grupy kapitałowej. Dzięki tej usłudze można skompensować niedobory środków przedsiębiorstw należących do danej grupy nadwyżkami innych przedsiębiorstw należących do tej samej grupy oraz korzystnie zagospodarować nadwyżkę środków.

W przypadku cash poolingu mamy do czynienia przynajmniej z trzema podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz podmiotem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu.

Z tytułu uczestnictwa w tych transakcjach dla wszystkich podmiotów powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Uczestnik cash poolingu posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego uczestnika. Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, jest – co do zasady – rachunek zbiorczy, na którym gromadzone są wolne środki wszystkich posiadających je uczestników cash poolingu lub też rachunek każdego z uczestników, który posiada saldo dodatnie.

Nadto z treści wniosku wynika, iż transfery pieniężne pomiędzy uczestnikami „umowy” będą odbywać się każdorazowo na podstawie instytucji nabycia wierzytelności („subrogacji”) skutkującej wstąpieniem w miejsce zaspokojenia wierzycieli (na podstawie art. 518 § 1 pkt 3 Kodeksu cywilnego). Wskazana instytucja nie została wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zatem jeżeli nie przyjmie ona charakteru żadnej z czynności w nim wymienionych – omawiane czynności dokonywane w ramach umowy cash poolingu nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż przedmiotowa usługa cash poolingu nie została wymieniona w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Skoro czynności tego typu nie można zakwalifikować, np. jako umowy pożyczki, czy też innej umowy wymienionej w tym katalogu, to tym samym – z powyższych przyczyn – wszystkie czynności dokonywane w ramach przedstawionej umowy cash poolingu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem nie mieszczą się w katalogu czynności ściśle wymienionych jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do wskazanych przez Wnioskodawcę, interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące przy wydaniu przedmiotowej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.