Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.509.2018.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-18
Teza: Brak zobowiązania Wnioskodawcy do pobierania zryczałtowanego podatku od odsetek z tytułu pożyczki udzielonej przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) w związku z art. 26 updop
Słowa kluczowe: immunitet podatkowy; instytucja-instytucja finansowa-międzynarodowa instytucja finansowa; obowiązek-obowiązek płatnika; organizacje-organizacje międzynarodowe; podatek-pobór podatku; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; pożyczka-odsetki od pożyczki; rezydencja-certyfikat rezydencji; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 listopada 2018 r. (data wpływu 4 grudnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z 14 stycznia 2019 r. (data wpływu 16 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zobowiązania Wnioskodawcy do pobierania zryczałtowanego podatku od odsetek z tytułu udzielonej pożyczki w związku z art. 26 updop – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zobowiązania Wnioskodawcy do pobierania zryczałtowanego podatku od odsetek z tytułu udzielonej pożyczki w związku z art. 26 updop.

Wniosek został uzupełniony pismem z 14 stycznia 2019 r. (data wpływu 16 stycznia 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna (dalej: Wnioskodawca, Spółka) jest podmiotem, do którego zastosowanie mają przepisy ustawy o CIT.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest kopalnictwo rud miedzi, a także produkcja miedzi, metali szlachetnych oraz pozostałych metali nieżelaznych. Wskazany zakres działalności wymusza ciągłą realizację strategicznych projektów inwestycyjnych, ukierunkowanych na poprawę efektywności ciągu technologicznego oraz budowę zintegrowanego i przyjaznego dla środowiska naturalnego hutnictwa.

Z uwagi na wysokie nakłady finansowe konieczne do realizacji przedmiotowych inwestycji, Spółka wystąpiła do Europejskiego Banku Inwestycyjnego z siedzibą w Luksemburgu (dalej: EBI) z wnioskiem o udzielenie pożyczki. W trakcie trwania procesu pozyskiwania finansowania z EBI, Spółka skompletowała i przekazała wszelką wymaganą dokumentację – a zatem spełnione zostały wszystkie warunki niezbędne do uzyskania finansowania. W konsekwencji, Spółka zawarła z EBI umowę o finansowanie (dalej: Umowa), zgodnie z którą uzyskała od EBI pożyczkę na pokrycie nakładów inwestycyjnych związanych z realizacją wskazanych inwestycji. W związku z pożyczką udzieloną Spółce przez EBI, Spółka będzie wypłacać na rzecz EBI odsetki – zgodnie z warunkami wskazanymi w Umowie.

EBI został utworzony na mocy art. 129 Traktatu o ustanowieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Obecnie podstawa prawna jego funkcjonowania zawarta jest natomiast w art. 308 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2; dalej: TFUE). Jako międzynarodowa, niekomercyjna instytucja Unii Europejskiej – EBI finansuje projekty przyczyniające się do rozwoju regionalnego, przyjazne dla środowiska i promujące innowacyjne rozwiązania oraz poprawiające bezpieczeństwo i warunki pracy. Zgodnie ze statutem EBI jego misją jest „wspieranie rozwoju rynku wewnętrznego Unii Europejskiej (UE). W związku z tym udziela pożyczek i gwarancji w celu ułatwienia finansowania projektów we wszystkich sektorach gospodarki”. EBI jest zatem podmiotem o ponadpaństwowym charakterze, co wynika z faktu powołania go wielostronną umową międzynarodową, podlegającą procedurze ratyfikacji (inną jednak niż umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Cechą specyficzną EBI jest to, że nie podlega on jurysdykcji podatkowej jakiegokolwiek państwa, co powoduje, iż Wnioskodawca nie uzyska od EBI certyfikatu rezydencji, o którym mowa w art. 4a pkt 12 ustawy o CIT.

Z uwagi na fakt, iż zapytanie dotyczy zdarzenia przyszłego, a w szczególności wypłat odsetek, które będę dokonywane w roku 2019 i w latach późniejszych – należy wskazać, że szacowana, roczna kwota odsetek spłacanych na rzecz EBI – przekraczać będzie limit kwotowy, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT (w brzmieniu, które będzie obowiązywać od 1 stycznia 2019 r. na podstawie nowelizacji ustawy ogłoszonej w Dz.U. z 2018 r. poz. 2193).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka dokonując w roku 2019 i w latach późniejszych wypłat na rzecz EBI odsetek z tytułu udzielonej pożyczki będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, w związku z art. 26 ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka dokonując w roku 2019 i w latach późniejszych wypłat na rzecz EBI odsetek z tytułu udzielonej pożyczki – nie będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego.

Uzasadnienie

Zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT przychodów z odsetek (\`(...)\`) ustala się w wysokości 20% przychodów.

Zasady poboru tego podatku określone zostały w art. 26 ustawy o CIT, przy czym należy mieć na uwadze, iż:

*   przedmiotem niniejszego zapytania są wypłaty, które będą dokonywane w roku 2019 oraz w latach kolejnych,
*   z dniem 1 stycznia 2019 r. art. 26 ustawy o CIT ulegnie obszernej nowelizacji, wprowadzonej ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193). Dlatego też w dalszej części uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy odwołano się do brzmienia przepisów obowiązującego od tej daty.

Wprowadzone zmiany uzależniają zakres obowiązków płatnika podatku u źródła od wysokości wynagrodzenia wypłacanego w ciągu roku podatnikowi.

W szczególności, w sytuacji, kiedy nie przekracza ono rocznie kwoty dwóch milionów złotych – płatnik jest zobowiązany pobrać, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, zryczałtowany podatek dochodowy, przy czym możliwe jest także zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku, pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji.

Natomiast w przypadku gdy wynagrodzenie wypłacone w ciągu danego roku podatnikowi przekroczy dwa miliony zł – konieczne będzie pobranie przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od nadwyżki ponad tą kwotę, bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (o czym stanowi art. 26 ust. 2e ustawy o CIT).

Wyjątkiem będzie sytuacja, w której płatnik:

*   złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT, potwierdzające, iż: (i) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikającego z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, (ii) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w art. 26 ust. 1 (z dochowaniem należytej staranności, uwzględniającej charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika), nie posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikającego z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (\`(...)\`), lub
*   zgodnie z art. 26 ust. 2g ustawy o CIT – dysponuje opinią o stosowaniu zwolnienia, o której mowa w art. 26b ustawy o CIT.

Jednocześnie znowelizowane przepisy regulują zarówno kwestię zasad zwrotu na wniosek podatnika lub płatnika pobranego wcześniej podatku (w art. 28b ustawy o CIT), jak również (w art. 26b ustawy o CIT) procedurę i zasady wydawania przez Organy podatkowe opinii o zastosowaniu zwolnienia.

Opisane powyżej obowiązki, wynikające z brzmienia znowelizowanych przepisów, nie powstają jednak w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego zapytania (tj. w przypadku zapłaty odsetek na rzecz EBI), co wynika z trzech zasadniczych powodów.

Po pierwsze – zgodnie z art. 343 TFUE Unia korzysta na terytorium Państw Członkowskich z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania jej zadań, na warunkach określonych w Protokole z 8 kwietnia 1965 r. w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. Jest tak również w przypadku (\`(...)\`) Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

Natomiast zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/4, dalej: „Protokół UE”) Unia, jej aktywa, przychody i inne mienie są zwolnione z wszelkich podatków bezpośrednich. W myśl art. 21 Protokołu UE protokół ten stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli Państw Członkowskich biorących udział w jego działalności, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie statutu tego banku.

Dodatkowo Umowa Ramowa pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Europejskim Bankiem Inwestycyjnym z dnia 1 grudnia 1997 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 28 poz. 348; dalej: Umowa Ramowa), dotycząca działalności EBI w Polsce, w art. 3 postanawia, że odsetki i wszelkie należności Banku, wynikające z działalności przewidzianej na mocy niniejszej umowy, jak również aktywa i wpływy Banku związane z tą działalnością, będą zwolnione z opodatkowania. Żadne działanie Banku na terytorium Polski w związku z jakąkolwiek sprawą będącą przedmiotem niniejszej umowy nie spowoduje samoistnie obciążenia Banku lub jego aktywów podatkiem.

Biorąc powyższe pod uwagę, przepisy art. 21 i art. 26 ustawy o CIT, dotyczące poboru zryczałtowanego podatku dochodowego – nie będą mieć zastosowania w odniesieniu do EBI. Wynika to bowiem z faktu, iż:

*   art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, z którego wynika obowiązek zapłaty tego podatku m.in. od dochodów z tytułu odsetek – odwołuje się do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, gdzie z kolei mowa o podatnikach nie mających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
*   EBI to międzynarodowa instytucja finansowa, która z mocy prawa posiada immunitet podatkowy oraz nie jest podatnikiem podatku dochodowego.

W konsekwencji Spółka wypłacając w 2019 r. i latach następnych odsetki na rzecz EBI nie będzie mieć obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek warunku, określonego w art. 26 ustawy o CIT.

Po drugie – ewentualne zastosowanie znowelizowanych przepisów do sytuacji będącej przedmiotem zapytania byłoby w praktyce niemożliwe. Wynika to bowiem z faktu, iż znowelizowane przepisy:

*   w przypadku kiedy wynagrodzenie wypłacane w ciągu roku podatnikowi nie przekracza 2 mln zł – uzależniają prawo do niepobierania podatku m.in. od posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej,
*   w przypadku wynagrodzenia jak wyżej, przekraczającego kwotę dwóch milionów złotych – pozwalają na niepobieranie podatku pod warunkiem: (i) złożenia oświadczenia o posiadaniu dokumentów uprawniających go jako płatnika do zastosowania zwolnienia (zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o CIT), lub (ii) uzyskania opinii uprawniającej do zastosowania zwolnienia (zgodnie z art. 26b ustawy o CIT), co wiąże się z koniecznością złożenia stosownego wniosku wraz z załącznikami.

Zauważyć jednak należy, że w każdym z ww. przypadków wymagany będzie certyfikat rezydencji, natomiast EBI jako podmiot niepodlegający jurysdykcji podatkowej jakiegokolwiek państwa – z powodów oczywistych nie będzie w stanie go przedłożyć. Ponadto instytucja opinii ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, kiedy podmiot wypłacający odsetki jest powiązany z ich odbiorcą (w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) co w zaistniałej sytuacji nie ma miejsca.

Po trzecie, nawet gdyby przyjąć, że w zaistniałej sytuacji EBI miałby status podatnika – w sprawie znalazłoby zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi bowiem, iż zwalnia się od podatku przedsiębiorstwa międzynarodowe i inne jednostki gospodarcze utworzone przez organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej.

Końcowo należy zauważyć, że potwierdzeniem poglądu, zgodnie z którym:

*   EBI posiada immunitet podatkowy,
*   w konsekwencji – w przypadku należności wypłacanych na rzecz tej instytucji, nie mają zastosowania ogólne zasady, dotyczące wypłat dokonywanych na rzecz podatników podatków bezpośrednich,

jest stanowisko Ministra Finansów wyrażone w piśmie nr PB7/033-1934/2001 z dnia 29 maja 2001 r. kierowanym do izb, urzędów skarbowych oraz urzędów kontroli skarbowych (zachowujące w opinii Spółki swą aktualność, mimo nowelizacji przepisów). Wskazano w nim, iż „(\`(...)\`) zdarza się, że urzędy skarbowe żądają przedstawienia przez międzynarodowe banki lub inne instytucje finansowe, których Polska jest członkiem lub z którymi zostały zawarte umowy o współpracy, certyfikatów wystawionych przez organy podatkowe państw, w których takie banki lub instytucje mają siedzibę. Taka praktyka jest całkowicie zbędna, ponieważ ze względu na ich międzynarodowy charakter instytucje te posiadają immunitet podatkowy i nie podlegają one administracji podatkowej państw, w których one działają. Siedziba ich jest uregulowana w umowach międzynarodowych, na podstawie których zostały one utworzone. W związku z powyższym nie ma potrzeby żądania certyfikatów w szczególności od takich instytucji jak: (\`(...)\`) Europejski Bank Inwestycyjny”.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka dokonując w roku 2019 i w latach późniejszych wypłat na rzecz EBI odsetek z tytułu udzielonej pożyczki nie będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 i art. 26 ustawy o CIT, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek dodatkowych warunków.

W piśmie z 14 stycznia 2019 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, że:

*   we wniosku wskazano przesłanki (wynikające z brzmienia ustawy o CIT), z których wynika, że dokonując wypłat odsetek z tytułu udzielonej pożyczki na rzecz EBI – Spółka nie będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego,
*   już po jego złożeniu, w Dz.U. z 2018 r. pod poz. 2545 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: Rozporządzenie).

W § 2 ust. 1 pkt 3-6 rozporządzenia wskazano, iż wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy o CIT (który to przepis zobowiązuje do pobrania podatku, w przypadku kwot wypłacanych z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, przekraczających 2 mln zł), w przypadku wypłat należności:

*   na rzecz jednostek gospodarczych utworzonych przez organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej,
*   na rzecz organizacji międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem,
*   na rzecz podmiotów, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy o współpracy, jeżeli zostały zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych od tych należności,
*   na rzecz podmiotów zwolnionych z podatku dochodowego od osób prawnych, pod warunkiem wskazania ich nazwy w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Jak ponadto wskazano w uzasadnieniu do projektu ww. Rozporządzenia (na etapie prac legislacyjnych), cyt.:

„Specyfika przypadków opisanych w § 2 ust. 1 pkt 3-6 projektu rozporządzenia wpływa na potrzebę utrzymania dotychczasowych preferencji i zasad rozliczania podatku u źródła. Przepisy te wskazuję na grupy podatników, którym w dotychczas obowiązujących przepisach przyznano immunitety podatkowe. Biorąc pod uwagę cel wprowadzonych zmian w przepisach ustawy, tj. uszczelnienie systemu podatkowego w kontekście wypłat podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła – szczególnie należy potraktować podmioty utworzone przez organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami, organizacje międzynarodowe, których Polska jest członkiem oraz podmioty z którymi zawarto umowy lub których konkretne/zindywidualizowane nazwy zostały wskazane w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Uznano, że w przypadku tej grupy podatników i dokonywanych z nimi czynności ryzyko wystąpienia nieprawidłowości nie występuje.

Przykładem immunitetu podatkowego jest zwolnienie z podatku dochodowego dla Organizacji Narodów Zjednoczonych na podstawie Konwencji dotyczącej przywilejów i immunitetów Narodów Zjednoczonych zatwierdzonej przez Ogólne Zgromadzenie Narodów Zjednoczonych dnia 13 lutego 1946 r. (Dz.U. z 1948 r. poz. 286).

Inne podmioty dysponujące takimi immunitetami to m.in.:

*   Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;
*   Europejski Bank Inwestycyjny;
*   Europejski Fundusz Inwestycyjny;
*   Bank Rozwoju Rady Europy;
*   Europejski Bank Centralny;
*   Nordycki Bank Inwestycyjny;
*   Bank Światowy;
*   Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju.

Ponadpaństwowy charakter tych podmiotów wynika z faktu ich utworzenia i funkcjonowania na podstawie wielostronnych umów międzynarodowych, podlegających procedurze ratyfikacji.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, Spółka dokonując w roku 2019 i w latach późniejszych wypłat na rzecz EBI odsetek z tytułu udzielonej pożyczki nie będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 i art. 26 ustawy o CIT, zarówno z powodów przedstawionych w pierwotnie złożonym wniosku, jak również z uwagi na brzmienie ww. przepisów Rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm., dalej: updop), podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – ustala się w wysokości 20% przychodów.

W myśl art. 3 ust. 2 tej ustawy podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 21 ust. 2 ww. ustawy przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zasady poboru tego podatku określone zostały w art. 26 updop (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.).

Według art. 26 ust. 1 tej ustawy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.

Certyfikat rezydencji – zgodnie z art. 4a pkt 12 updop – oznacza zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Na mocy art. 26 ust. 2e updop jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1:

1.  z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-le;
2.  bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednocześnie w myśl § 2 ust. 1 pkt 3-6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2545) wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku wypłat należności:

1.  na rzecz jednostek gospodarczych utworzonych przez organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej;
2.  na rzecz organizacji międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem;
3.  na rzecz podmiotów, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy o współpracy, jeżeli zostały zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych od tych należności;
4.  na rzecz podmiotów zwolnionych z podatku dochodowego od osób prawnych, pod warunkiem wskazania ich nazwy w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;

W treści § 3 ww. rozporządzenia określono, że ogranicza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w ten sposób, że płatnicy są obowiązani pobrać zryczałtowany podatek dochodowy, według zasad określonych w tym przepisie ustawy, od wypłat należności dokonywanych w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., jeżeli:

1.  łączna kwota należności wypłacanych z tytułu papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych przekracza kwotę 2 000 000 zł;
2.  łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy, innych niż wskazane w pkt 1, przekracza kwotę 2 000 000 zł.

Z uzasadnienia do projektu rozporządzenia wynika, że specyfika przypadków opisanych w § 2 pkt 3-6 projektu rozporządzenia wpływa na potrzebę utrzymania dotychczasowych preferencji i zasad rozliczania podatku u źródła. Przepisy te wskazują na grupy podatników, którym w dotychczas obowiązujących przepisach przyznano immunitety podatkowe. Biorąc pod uwagę cel wprowadzonych zmian w przepisach ustawy, tj. uszczelnienie systemu podatkowego w kontekście wypłat podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła – szczególnie należy potraktować podmioty utworzone przez organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami, organizacje międzynarodowe, których Polska jest członkiem oraz podmioty, z którymi zawarto umowy lub których konkretne/zindywidualizowane nazwy zostały wskazane w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Uznano, że w przypadku tej grupy podatników i dokonywanych z nimi czynności ryzyko wystąpienia nieprawidłowości nie występuje.

Przykładem immunitetu podatkowego jest zwolnienie z podatku dochodowego dla Organizacji Narodów Zjednoczonych na podstawie Konwencji dotyczącej przywilejów i immunitetów Narodów Zjednoczonych zatwierdzonej przez Ogólne Zgromadzenie Narodów Zjednoczonych dnia 13 lutego 1946 r. (Dz.U. z 1948 r. poz. 286). Inne podmioty dysponujące takimi immunitetami to m.in.:

*   Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;
*   Europejski Bank Inwestycyjny;
*   Europejski Fundusz Inwestycyjny;
*   Bank Rozwoju Rady Europy;
*   Europejski Bank Centralny;
*   Nordycki Bank Inwestycyjny;
*   Bank Światowy;
*   Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca wystąpił do Europejskiego Banku Inwestycyjnego z siedzibą w Luksemburgu z wnioskiem o udzielenie pożyczki, którą uzyskała na pokrycie nakładów inwestycyjnych związanych z realizacją wskazanych inwestycji. W związku z pożyczką udzieloną Spółce przez EBI, Spółka będzie wypłacać na rzecz EBI odsetki – zgodnie z warunkami wskazanymi w Umowie.

Jako międzynarodowa, niekomercyjna instytucja Unii Europejskiej – EBI finansuje projekty przyczyniające się do rozwoju regionalnego, przyjazne dla środowiska i promujące innowacyjne rozwiązania oraz poprawiające bezpieczeństwo i warunki pracy. Zgodnie ze statutem EBI jego misją jest „wspieranie rozwoju rynku wewnętrznego Unii Europejskiej. W związku z tym udziela pożyczek i gwarancji w celu ułatwienia finansowania projektów we wszystkich sektorach gospodarki”. EBI jest zatem podmiotem o ponadpaństwowym charakterze, co wynika z faktu powołania go wielostronną umową międzynarodową, podlegającą procedurze ratyfikacji (inną jednak niż umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Cechą specyficzną EBI jest to, że nie podlega on jurysdykcji podatkowej jakiegokolwiek państwa, co powoduje, iż Wnioskodawca nie uzyska od EBI certyfikatu rezydencji, o którym mowa w art. 4a pkt 12 updop.

Szacowana roczna kwota odsetek spłacanych przez Wnioskodawcę na rzecz EBI – przekraczać będzie limit kwotowy, o którym mowa w art. 26 ust. 1 updop.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy zauważyć, że działalność Europejskiego Banku Inwestycyjnego reguluje art. 308 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2 z późn. zm.) stanowiąc, że Europejski Bank Inwestycyjny ma osobowość prawną. Członkami Europejskiego Banku Inwestycyjnego są Państwa Członkowskie. Statut Europejskiego Banku Inwestycyjnego stanowi przedmiot protokołu załączonego do Traktatów. (…).

Na mocy art. 3 zd. 1 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów unii europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/4 z późn. zm.) Unia, jej aktywa, przychody i inne mienie są zwolnione ze wszelkich podatków bezpośrednich.

Na konieczność uwzględniania specyfiki międzynarodowych podmiotów finansowych zwrócił uwagę Minister Finansów w wyjaśnieniu z 29 maja 2001 r. (znak PB7/033-1934/2001) wydanym w związku z wprowadzeniem od 1 stycznia 2000 r. obowiązkiem przedstawiania certyfikatów miejsca zamieszkania lub siedziby przez beneficjentów wypłacanych z Polski dywidend, odsetek lub należności licencyjnych. W konsekwencji wprowadzenia tego obowiązku Minister Finansów wyjaśnił, że żądanie od międzynarodowych banków lub innych instytucji finansowych, których Polska jest członkiem lub z którymi zostały zawarte umowy o współpracy, przedstawiania powyżej określonych certyfikatów wystawionych przez organy podatkowe państw, w których podmioty te mają swoją siedzibę jest całkowicie zbędne, ponieważ ze względu na międzynarodowy charakter, instytucje te posiadają immunitet podatkowy i nie podlegają administracji podatkowej państw, w których działają. Siedziba ich jest uregulowana w umowach międzynarodowych, na podstawie których zostały one utworzone. W związku z powyższym nie ma potrzeby żądania certyfikatów w szczególności od takich instytucji jak m.in. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca dokonując wypłat na rzecz EBI odsetek z tytułu udzielonej pożyczki nie będzie zobowiązany do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego \`(...)\` w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.