Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-100/09/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-20
Teza: Usługi świadczone przez Szkołę w ramach usług edukacyjnych podlegają zwolnieniu od podatku. Natomiast w przypadku gdy obiady są finansowane przez Ośrodek Pomocy Społecznej, to w tej części zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336).
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka budżetowa; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; stołówka-stołówka szkolna; usługi-usługi edukacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2009 r. (data wpływu 9 lutego 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży obiadów w stołówce szkolnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2009 r. złożono wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży obiadów w stołówce szkolnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Szkoła jest jednostką oświatową, prowadzi stołówkę dla uczniów i pracowników szkoły. Stołówka szkolna nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, a jej prowadzenie jest ściśle związane z działalnością Szkoły. W stołówce zatrudnieni są pracownicy (intendent i kucharki). Obiady są finansowane przez uczniów (koszt surowca) i pracowników Szkoły (koszt surowca i koszt przygotowania posiłku wyliczony na podstawie poniesionych kosztów rzeczowych i osobowych), natomiast Ośrodek Pomocy Społecznej i Urząd Gminy Miasta opłacają posiłki dla dzieci znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prowadzenie stołówki przez Szkołę na rzecz jej uczniów i pracowników korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, czy podlega opodatkowaniu stawką 7%?

Zdaniem Wnioskodawcy prowadzenie stołówki przez Szkołę na rzecz jej uczniów i pracowników mieści się w PKWiU 80 jako „usługa edukacyjna” i zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług powinno być zwolnione od podatku od towarów i usług. Powyższa klasyfikacja została potwierdzona przez Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi pismem z dnia 21 stycznia 2009 r., z którego wynika, iż prowadzenie stołówki przez personel szkoły podstawowej dla uczniów i pracowników danej placówki pod warunkiem, że stołówka nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, a prowadzenie jej jest ściśle związane z działalnością placówki mieści się w grupowaniu PKWiU 80.10.12-00.00 „usługi szkolnictwa podstawowego, włączając szkolnictwo specjalne”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, stanowiącym wykaz usług zwolnionych od podatku, w pozycji 7 wymieniono usługi z grupowania PKWiU ex 80 „usługi w zakresie edukacji”. Użycie przez ustawodawcę ,,ex” przy grupowaniu PKWiU oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

Ponadto w myśl § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwolnieniem od podatku są objęte usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody i usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Szkoła prowadzi stołówkę szkolną, w której sprzedaje obiady wyłącznie na rzecz jej uczniów oraz pracowników. Stołówka szkolna nie stanowi odrębnego podmiotu gospodarczego, a jej działalność jest ściśle związana z działalnością Szkoły. Obiady są finansowane przez uczniów i pracowników Szkoły, OPS oraz Urząd Gminy Miasta.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy należy stwierdzić, iż o ile usługi świadczone przez Szkołę, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 80 (usługi w zakresie edukacji), a podana klasyfikacja jest prawidłowa, to podlegają one zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy (poz. 7 załącznika nr 4 do ustawy).

Natomiast w przypadku gdy obiady są finansowane przez Ośrodek Pomocy Społecznej, który jest odbiorcą usług, to w tej części zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 12 powołanego rozporządzenia.

Wskazać należy, że tutejszy organ nie jest uprawniony do klasyfikacji usług, bowiem obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania świadczonych usług ciąży na podmiocie wykonującym te czynności, który ponosi również odpowiedzialność za nieprawidłowo dokonaną klasyfikację, Zatem niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o wskazane przez Wnioskodawcę grupowanie statystyczne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń