Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-621/11-5/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-30
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi wynajmu mebli i wyposażenia lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; media; najem; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; refakturowanie; stawka-stawki podatku; wyposażenie; świadczenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentowanej przez Doradcę Podatkowego, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2011 r. (data wpływu 1 kwietnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 czerwca 2011 r. (data wpływu 20 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi wynajmu mebli i wyposażenia lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku przy odsprzedaży kosztów ponoszonych z tytułu dostawy mediów i usług. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 czerwca 2011 r., w którym przedstawiono własne stanowisko w sprawie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w najbliższym czasie zostanie komplementariuszem w spółce komandytowej (dalej SK). SK będzie czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności przyszłej SK będzie w szczególności wynajem lokali biurowych oraz mieszkalnych, na podstawie umów najmu, w których treści zostaną zastrzeżone postanowienia dotyczące konieczności ponoszenia przez najemców następujących opłat: czynszu oraz osobno opłat z tytułu dostawy mediów i usług. Opłaty za media (energia elektryczna, woda) będą rozliczane na podstawie faktycznego zużycia na podstawie odczytów z podliczników. Opłaty za łącze RTV, Internet oraz wywóz nieczystości stałych będą stanowić opłatę zryczałtowaną, określoną w umowie.

Ponadto, lokale mieszkalne zostaną wyposażone w meble oraz wyposażenie, za eksploatację których najemcy będą również obciążeni dodatkową opłatą. Najemca mieszkania będzie mógł wybrać wariant wyposażenia. Wartość usługi polegającej na wynajmie mebli oraz wyposażenia mieszkania będzie uzależniona od wyboru wariantu wyposażenia.

W chwili złożenia wniosku Zainteresowany nie ma jeszcze nadanego numeru NIP.

W uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazała, iż w dniu 2 marca 2011 r. sporządzono akt założycielski, a w dniu 31 marca 2011 r. została wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS spółka komandytowa, w której Wnioskodawca jest Komplementariuszem. Zgodnie z art. 109 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037), spółka komandytowa powstaje z chwilą wpisu do rejestru. Z uwagi na przedłużający się proces rejestracji spółki komandytowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został złożony przez komplementariusza w czasie, kiedy spółka komandytowa jeszcze nie została zarejestrowana.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługa wynajmu mebli i wyposażenia lokalu mieszkalnego powinna być opodatkowana stawką podstawową VAT, czy też zwolnioną?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa najmu mebli i wyposażenia lokalu mieszkalnego będzie opodatkowana podstawową stawką VAT, a nie stawką zwolnioną. W analizowanym przypadku istotnym będzie, że najemca mieszkania będzie mógł wybrać standard wyposażenia. Zatem, wykonywana usługa wynajmu wyposażenia będzie miała indywidualny charakter oraz będzie dostosowana do potrzeb danego najemcy. Nie powinno się zatem traktować obu świadczeń, tj. wynajmu mieszkania na cele mieszkaniowe oraz wynajmu jego wyposażenia jako świadczenia złożonego, dla którego należałoby przyjąć jedną stawkę VAT właściwą dla świadczenia podstawowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku – art. 29 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Tut. Organ informuje, iż zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka ryczałtowego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym opodatkowane są stawką podatku w wysokości 23%.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest komplementariuszem Spółki komandytowej, której przedmiotem działalności będzie w szczególności wynajem lokali biurowych oraz mieszkalnych, na podstawie umów najmu. W przypadku lokali mieszkalnych zostaną one wyposażone w meble oraz wyposażenie. Najemcy, za ich eksploatację będą obciążani dodatkową opłatą. Najemca mieszkania będzie mógł wybrać wariant wyposażenia, a wartość usługi polegającej na wynajmie mebli oraz wyposażenia będzie uzależniona od wyboru wariantu wyposażenia.

Należy stwierdzić, iż przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347.1 ze zm.) nie regulują kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, iż świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.

Aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast, usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Zatem podsumowując powyższe, świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

O świadczeniu złożonym zatem można mówić, jeśli istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość.

W opisanej we wniosku sytuacji mamy do czynienia z dostawą towarów (mebli i wyposażenia) oraz świadczeniem usługi (usługa najmu lokalu mieszkalnego).

Zatem biorąc pod uwagę powyższą analizę przepisów stwierdzić należy, że usługa najmu mebli oraz wyposażenia lokalu mieszkalnego stanowić będzie element cenotwórczy usługi najmu, bowiem najemca nie byłby zainteresowany najmem samych mebli oraz wyposażenia, gdyby nie najmował lokalu mieszkalnego, w którym te meble oraz wyposażenie się znajduje. W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia fakt, że to najemca mieszkania będzie mógł wybrać standard wyposażenia.

Wobec powyższego, przedmiotem opodatkowania będzie skategoryzowana usługa, nie zaś zbiór wyodrębnionych w jej ramach usług. Opłaty ponoszone przez najemcę z tytułu eksploatacji mebli i wyposażenia stanowić będą część składową czynszu, pozostając w związku ze świadczoną usługą najmu – będą więc obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Odnosząc powyższe do sprawy będącej przedmiotem wniosku stwierdzić należy, iż koszty za eksploatację mebli i wyposażenia będą należnością Wnioskodawcy wynikającą z umowy najmu, na podstawie której dojdzie do udostępnienia lokali mieszkalnych wraz z meblami i wyposażeniem. Z uwagi na powyższe, usługa wynajmu mebli i wyposażenia lokalu mieszkalnego stanowić będzie część składową świadczenia głównego jakim będzie usługa najmu lokali mieszkalnych.

Reasumując, usługa najmu mebli i wyposażenia lokalu mieszkalnego, z uwagi na fakt, że stanowić będzie część składową świadczenia głównego, tj. usługi najmu lokalu mieszkalnego, stanowić będzie obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z tytułu świadczenia usługi najmu i będzie opodatkowana w sposób właściwy dla usługi najmu lokali mieszkalnych, tj. będzie korzystać ze zwolnienia, stosownie do art. 41 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stawki podatku dla usługi wynajmu mebli i wyposażenia lokalu mieszkalnego. Natomiast wniosek w części dotyczącej stawki podatku dla kosztów, którymi obciążany jest najemca oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od nabycia wyposażenia oraz mebli do lokali mieszkalnych następnie wynajmowanych został rozstrzygnięty w odrębnych interpretacjach z dnia 30 czerwca 2011 r. nr ILPP2/443-621/11-4/SJ oraz ILPP2/443-621/11-6/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.