Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-108/14-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-16
Teza: Czy wydatki ponoszone na usługi doradcze związane z procesem pozyskiwania oraz rozliczania dotacji unijnej powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki ?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; usługi-usługi doradcze
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2014 r. (data wpływu 7 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na usługi doradcze związane z procesem pozyskiwania i rozliczenia dotacji **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na usługi doradcze związane z procesem pozyskiwania i rozliczenia dotacji.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

C.S (Poland) sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką należącą do międzynarodowej Grupy C.S , W ramach prowadzonej działalności, Spółka poprzez swój oddział zlokalizowany we W. (dalej jako „Centrum Doskonałości” lub „CoE") świadczy m.in. usługi typu bach office dla podmiotów z Grupy C.S prowadzących samodzielną działalność gospodarczą.

Dnia 23 lipca 2013 roku Spółka podpisała z Ministerstwem Gospodarki umowę o dofinansowanie projektu pt. Dywersyfikacja oferty usług Centrum Doskonałości C.S we W. (dalej: „Projekt”) w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, oś priorytetowa 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, działanie 4.5: Wsparcie inwestycji o dużym znaczeniu dla gospodarki, Poddziałanie 4.5.2: Wsparcie inwestycji w sektorze usług nowoczesnych.

Zgodnie z podpisaną umową, Spółka otrzymuje dotacje ze środków unijnych, które mają na celu realizację i współfinansowanie Projektu w zakresie kosztów stworzenia nowych miejsc pracy w Centrum Doskonałości. Uzyskane na podstawie umowy dotacje stanowią refinansowanie części dwuletnich kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na 825 nowo utworzonych miejscach pracy w CoE.

Dofinansowanie jest udzielane w formie refundacji refinansowanej ze środków unijnych oraz obejmuje część kosztów wynagrodzeń pracowniczych poniesionych przez Spółkę w ramach realizacji Projektu począwszy od lutego 2012 roku (tj. od momentu zatrudnienia nowych pracowników CoE objętych Projektem). Refundacja uzgodniona w umowie obejmuje wydatki Spółki ponoszone na wynagrodzenia pracownicze wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne i fundusze pozaubezpieczeniowe dotyczące osób zatrudnionych w ramach Projektu, Wskazane koszty pracownicze były (są) do momentu otrzymania analizowanej refundacji ponoszone (finansowane) ze środków własnych Wnioskodawcy i wypłacane nowym pracownikom CoE zatrudnionym na podstawie umowy o pracę.

Biorąc pod uwagę uzgodniony w umowie proces rozliczania Projektu, Spółka otrzymuje przedmiotowe dotacje (refundacje) wskazanych wyżej kosztów realizacji Projektu począwszy od listopada 2013 roku. Zgodnie z umową, refundacje są wypłacane w transzach odnoszących się do okresów trzymiesięcznych.

W okresie od lutego 2012 roku do momentu otrzymania dotacji (refundacji), objęte Projektem wydatki pracownicze ponoszone przez Spółkę ujmowane były (są) jako koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Wydatki te spełniają bowiem przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, jako że są związane z działalnością Wnioskodawcy, służą uzyskaniu dodatkowych przychodów Spółki, są ponoszone przez Wnioskodawcę, a także nie są wymienione w katalogu negatywnym wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop. Analizowane wydatki Spółki z tytułu stosunku pracy nowych pracowników CoE zatrudnionych w ramach realizacji Projektu oraz składki z tytułu tych należności są ujmowane przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodu zgodnie z normami art. 15 ust. 4g i 4h ustawy o pdop.

W trakcie procesu ubiegania się o dofinansowanie Projektu Spółka korzystała z usług firm doradczych, które wspierały Wnioskodawcę w procesie pozyskania opisanej wyżej dotacji unijnej (tzw. doradztwo europejskie) oraz jej rozliczenia, w tym w odniesieniu do kwestii prawnych i podatkowych związanych z procesem pozyskania i rozliczenia dotacji (dalej: „usługi doradcze”). W związku z tym, Spółka ponosi wydatki na powyższe usługi doradcze.

Wydatki na usługi doradcze nie stanowią wydatków kwalifikowanych w ramach Projektu, tj. nie są objęte opisaną wyżej refundacją ze środków pozyskanych z dotacji. Wydatki Spółki na usługi doradcze nie są finansowane ze środków uzyskanych z opisanych wyżej dotacji unijnych. Wydatki te są zostały poniesione (w części już poniesionej) oraz zostaną poniesione (w części, która nie została jeszcze poniesiona) z własnych środków Spółki i nie będą Spółce zwrócone w jakikolwiek sposób.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wydatki ponoszone na usługi doradcze związane z procesem pozyskiwania oraz rozliczania dotacji unijnej powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki ?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na usługi doradcze związane z procesem pozyskiwania oraz rozliczania dotacji unijnej powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r, o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Dz. U. Nr 74, poz. 397 z późn. zm., dalej: „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z utrwaloną doktryną oraz praktyką prawa podatkowego, kosztem uzyskania przychodów może być taki wydatek, który spełnia łącznie następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  został poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o pdop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W zależności od stopnia powiązania ponoszonych kosztów z uzyskiwanymi przez podatników przychodami, ustawodawca wprowadził podział kosztów podatkowych na koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty bezpośrednie) oraz koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie).

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o pdop koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącaine w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Z kolei w myśl art. 15 ust. 4e ustawy o pdop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się, co do zasady, dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Mimo że ustawa o pdop nie zawiera definicji legalnej tzw. pośrednich kosztów uzyskania przychodów, w praktyce przyjmuje się, że są to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych kategorii przychodów osiąganych przez podatnika, ale które są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Ponadto, mimo że tego rodzaju wydatki te nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika przez co nie ma możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód, przyczyniają się one w sposób ogólny do generowania przychodów podatnika.

Podobnie stwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 24 sierpnia 2010 r. (sygn. IPPB3/423-405/10-2/JG) wskazując, że: „pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia przy czym brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód”.

W świetle powyższego, za koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami można zatem uznać wszelkie koszty niebędące kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami, a które dotyczą całokształtu działalności podatnika oraz jego ogólnego funkcjonowania jako osoby prawnej. W praktyce, do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. tzw. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, koszty utrzymywania i eksploatacji obiektów i urządzeń będących własnością podatnika (tak m.in.: Mariański A., Strzelec D., Wilk M., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz. WKP, 2012), a także koszty remontów (tak, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2 marca 2009 r., sygn. IBPBI/2/423-1171/08/MS), opracowanie nowych projektów biznesowych (tak, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 21 marca 2013 r., IBPBI/2/423-1636/12/PP) czy świadczenia na rzecz pracowników, w tym wypłaty premii i bonusów (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 2 kwietnia 2013 r., sygn. IPTPB3/423-466/12-4/PM). Wydatki takie, jako generalnie związane z całokształtem działalności prowadzone\] przez podatnika, przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. W dodatku, mimo iż ich poniesienie nie skutkuje uzyskaniem konkretnych przychodów w sposób bezpośredni, są one niezbędne dla prowadzenia działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, wydatki związane z usługami doradczymi, poniesionymi w procesie pozyskiwania dotacji unijnych nie mogą być odniesione do konkretnych przychodów osiąganych przez Spółkę. Niemniej jednak, w ocenie Wnioskodawcy poniesione wydatki mają wpływ na całokształt działalności Spółki, a także na zwiększenie potencjału Spółki do osiągania w przyszłości dodatkowych przychodów, stanowiąc tym samym koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem.

Według Spółki, ponoszone wydatki na usługi doradcze (których celem jest, z jednej strony pozyskanie dla Spółki dodatkowych źródeł finansowania oraz z drugiej, zapewnienie prawidłowego, zgodnego z przepisami rozliczenia się Spółki z otrzymanej dotacji, zapewnienie zgodności postępowania Spółki z obowiązującymi procedurami, etc.) mogą w istotny sposób przyczynić się do osiągnięcia dodatkowych przychodów, będących rezultatem rozwoju Centrum Doskonałości, zatrudnieniem dodatkowych pracowników, rozszerzeniem zakresu oferowanych produktów (usług) i w konsekwencji, zwiększenia wolumenów ich świadczenia dla klientów Spółki. Pozyskana kwota dotacji, do której pozyskania oraz zgodnego z prawem rozliczenia przyczyniają się nabywane przez Spółkę usługi doradcze pozwoli istotnie zwiększyć potencjał Spółki oraz wzmocnić jej pozycję wśród odbiorców jej usług. Tym samym, należy stwierdzić, że poniesione wydatki wpływają na rozwój Spółki i, pośrednio, przyczyniają się do uzyskiwania przez Spółkę dodatkowych przychodów.

Wnioskodawca pragnie także zwrócić uwagę, że analizowane wydatki Spółki ponoszone na usługi doradcze są niezbędne dla pozyskania przedmiotowych dotacji. Spółka nie posiada bowiem specjalistycznej wiedzy oraz doświadczenia co do procedur oraz możliwości uzyskania dotacji z funduszy unijnych. Tym samym, brak poniesienia wydatków na usługi doradcze mogłoby skutkować istotnym ograniczeniem możliwości pozyskania przedmiotowych dotacji.

W konsekwencji, należy uznać, że wydatki Spółki na usługi doradcze maja charakter celowy i racjonalny z perspektywy działalności gospodarczej Wnioskodawcy oraz są niezbędne dla rozwoju prowadzonej działalności gospodarczej oraz osiąganiu dodatkowych przychodów. Tym samym, wydatki te spełniają pozytywne przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodu.

Dodatkowo, należy również uznać, że ponoszone przez Spółkę wydatki służą de facto pozyskaniu finansowania na rozwój Centrum Doskonałości. W tym kontekście warto wskazać pomocniczo na wnioski wypływające z uchwały 7 sędziów NSA z 24 stycznia 2011 roku (sygn. II FPS 6/10), która dotyczy kosztów związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego spółek kapitałowych. W niniejszej uchwale Sąd uznał, że wydatki przeznaczone m.in. na obsługę prawną, doradztwo inwestycyjne, usługi audytorskie, usługi i pośrednictwo firmy inwestycyjnej stanowią „koszty ogólne funkcjonowania osoby prawnej / koszty pośrednie /, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w dniu, na który ujęto ten koszt w księgach rachunkowych /art, 15 ust. 4, 4d i 4e u.p.d.o.p./” Tym samym, NSA przyznał, iż tego rodzaju wydatki (tj. wydatki związane z pozyskiwaniem kapitału na działalność podatnika) stanowią koszty pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze powyższe uwagi, wydatki ponoszone na nabycie usług doradczych należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Wniosek ten w analogicznym stanie faktycznym został również potwierdzony w orzeczeniu WSA w Warszawie z 26 maja 2009 r., sygn. III SA/Wa 371/09, w którym stwierdzono, iż „przedmiotowe wydatki odnoszą się do nieokreślonego przychodu, tak co do wysokości, jak i czasu jego uzyskania, Dlatego koszty poniesione na ten cel nie są bezpośrednio związane z ewentualnym otrzymanym konkretnym przychodem z ewentualnie otrzymanymi dotacjami. W takim przypadku oczywistym jest, ze koszty te mogą być zaliczone do pośrednich kosztów uzyskania przychodów, takich, co do których nie zachodzi bezpośrednia relacja z konkretnym przychodem”.

Stanowisko Spółki znajduje również odzwierciedlenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, które potwierdzają zasadność zaliczania wydatków na usługi szeroko rozumianego „doradztwa europejskiego” do kosztów uzyskania przychodów (tak m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 2 maja 2013 r., sygn. IPTPB3/423-67/13-2/MF oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 24 lipca 2012 r. sygn. ILPB3/423-166/12-3/EK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.