Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.757.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Nieuznanie wywozu towarów z terytorium Polski do Wielkiej
Brytanii za eksport towarów i niepodlegania opodatkowaniu
podatkiem VAT w Polsce jako eksport towarów oraz sposob
wykazania w JPK_VAT sprzedaży towarów na rzecz
kontrahentów na terytorium Wielkiej Brytanii po dokonaniu
odprawy celnej.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa
dokumentacja
eksport-eksport towarów
[JPK] Jednolity plik kontrolny
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
1
Zagadnienia: dotyczą czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 7 oraz pkt 37-41
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów niewysyłanych ani
nietransportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje elektroniczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje miesięczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 2. Ewidencje-Ewidencja
sprzedaży -Ewidencja sprzedaży - świadczenie usług,
których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 7c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3b
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku, gdy importowane lub nabyte towary i usługi
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

      - nieuznania wywozu towarów z terytorium Polski do Wielkiej Brytanii za eksport
        towarów i niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jako eksport
        towarów (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
      - sposobu wykazania w JPK_VAT sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów na
        terytorium Wielkiej Brytanii po dokonaniu odprawy celnej (pytanie oznaczone we
        wniosku nr 2).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 5 listopada 2025 r. (wpływ 9 listopada 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka „A” S.A. (dalej jako „Spółka”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT w
    Polsce i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji (...). W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonywała i dokonuje dostaw towarów na
    rzecz odbiorcy z siedzibą Wielkiej Brytanii (dalej także jako „UK”) „B” (dalej jako „B”)
    będącym podatnikiem VAT.
    Do momentu wyjścia Wielkiej Brytanii z UE (tzw. Brexit), „B” dla celów transakcji podawało
    właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany
    przez Wielką Brytanię. Dokonane dostawy wewnątrzwspólnotowe były dokumentowane
    fakturami wystawionymi na rzecz „B”.
    Spółka rozpoznawała dostawy na rzecz „B” jako dostawy wewnątrzwspólnotowe opierając
    się także na wydanym w jej sprawie wyroku NSA z dnia (...) 2018 r. sygnatura akt (...) oraz
    interpretacji indywidualnej z (...) 2019 r. sygnaturą (...).
    Stan faktyczny a w szczególności model logistyczny w jakim przemieszczane są towary
    dostarczane przez Spółkę do kontrahenta „B” pomimo nastąpienia Brexitu jest identyczny
    jak przed wyjściem UK z UE. Tym samym stan faktyczny w jakim zapadł wyrok NSA oraz
    wydano interpretację indywidualną dla Spółki jest identyczny w odniesieniu do modelu
    logistycznego i sposobu przemieszczania towaru z obecnie funkcjonującym (po wyjściu UK
    z UE).
    Spółka podkreśla, iż na mocy decyzji belgijskiej administracji podatkowej była zwolniona z
    obowiązku rejestracji dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium Belgii na
    podstawie lokalnych przepisów. Zwolnienie to przysługiwało w przypadku łącznego
    spełnienia następujących warunków:
      1) towary miały być przewożone przez Spółkę (lub dla Spółki) z Polski (lub z innego
        państwa członkowskiego UE) do Belgii;
      2) wewnątrzwspólnotowe nabycie miało odbywać się w celu dalszej dostawy, która
        zgodnie z art. 39bis Kodeksu Podatku VAT zwolniona jest z podatku;
      3) towary miały być magazynowane w Belgii jedynie tymczasowo, tzn. przez
        maksymalny okres 3 miesięcy;

      4) towary nie mogły być poddawane w Belgii żadnej obróbce i zmianie (z wyjątkiem
        standardowego opakowania, oklejania lub etykietowania); nabyte towary zatem
        identyczne z dostarczonymi towarami;
      5) jedynym klientem w Wielkiej Brytanii, do którego miały zostać dostarczone towary,
        miał być podatnik nabywający je na potrzeby prowadzonej działalności
        gospodarczej;
      6) wszystkie strony musiały być w stanie wystarczająco potwierdzić skuteczny transport
        wszystkich towarów, zarówno z państwa nadawcy (tu: Polska) do Belgii, jak i z Belgii
        do Wielkiej Brytanii;
      7) spółka belgijska powinna była prowadzić szczegółową księgowość, umożliwiającą
        administracji identyfikację i śledzenie towarów dla danego producenta i
        dystrybutora (w tym Spółki), z uwzględnieniem miejsca magazynowania, daty
        przybycia i odjazdu. Bezsprzecznie stwierdzone powinno być również pochodzenie
        towarów oraz ich przepływ z państwa nadawcy do miejsca magazynowania oraz do
        miejsca docelowego;
      8) europejscy producenci i dystrybutorzy, w tym Spółka, nie mogli wykonywać w Belgii
        żadnych innych opodatkowanych czynności, innych niż przedmiot wydanej decyzji o
        zwolnieniu z obowiązku rejestracji.
    Powyższe warunki Spółka spełnia także obecnie.
    Zgodnie z umową zawartą pomiędzy Spółką a „B”, Spółka zobowiązana jest do utrzymania
    określonego w umowie poziomu zatowarowania magazynu znajdującego się na
    terytorium Belgii. Magazyn w Belgii jest obsługiwany przez belgijską spółkę „C”
    specjalizującą się w świadczeniu usług logistycznych. Towary Spółki znajdują się w
    magazynie belgijskiej spółki przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Towary nie są
    poddawane w magazynie żadnej obróbce czy zmianom. Możliwe jest co najwyżej ich
    opakowywanie, oklejanie czy etykietowanie. Transport towarów do Belgii realizowany i
    organizowany jest przez Spółkę. Za magazynowanie towaru Spółka jest obciążana przez
    belgijskiego operatora logistycznego „C”.
    Operator logistyczny w Belgii wydaje towar „B” na podstawie danych z systemu, do
    którego dostęp ma także Spółka. Za pośrednictwem tego systemu, „B” informuje „C” (a
    tym samym także Spółkę), o zamiarze pobrania z magazynu określonej ilości towaru. W
    tym samym dniu (lub najpóźniej w dniu następnym) realizowany jest transport towarów z
    Belgii do Wielkiej Brytanii. „C” organizuje transport z Belgii do Wielkiej Brytanii i obciąża
    kosztami tego transportu Spółkę. „C” przekazuje Spółce raporty w pliku (...), z których
    wynika, jakie towary dotyczące konkretnego zamówienia w jakim dniu zostały wywiezione
    z magazynu w Belgii. Uzyskany raport stanowi podstawę do wystawienia przez Spółkę
    faktury na rzecz „B”.

    Po uzyskaniu powyższych informacji Spółka organizuje kolejny transport towarów do
    Belgii w celu wywiązania się ze swojego zobowiązania do utrzymania określonego
    poziomu zatowarowania magazynu.
    Ww. transakcje z „B” są realizowane w oparciu o warunki Incoterms DDP.
    Belgijski operator logistyczny „C” oprócz organizacji transportu na rzecz Spółki z Belgii do
    UK organizuje także odprawę celną importową na terenie UK. Zatem „C” obciąża Spółkę
    nie tylko za magazynowanie w Belgii i realizację dostaw, lecz również za obsługę celną.
    Spółka pełni również rolę importera w Wielkiej Brytanii i jest tam zarejestrowana dla celów
    VAT. Sprzedaż na rzecz „B” jest opodatkowana brytyjskim podatkiem od wartości dodanej
    (na fakturach sprzedażowych widnieje brytyjski numer identyfikacji podatkowej i brytyjski
    podatek VAT).
    Co istotne Spółka zgodnie z warunkami Incoterms DDP UK przenosi prawo do
    rozporządzania towarami jak właściciel na „B” dopiero po odprawie celnej importowej na
    terytorium UK.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Gdyby sprzedaż towarów objętych przedmiotem wniosku podlegała opodatkowaniu na
      terytorium Polski – Spółce przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego
      od nabytych towarów i usług związanych z tą sprzedażą. Spółka w zakresie sprzedaży
      swojego asortymentu oferuje towary (produkty spożywcze) podlegające
      opodatkowaniu na terytorium kraju efektywną stawką VAT (nie podlegającą zwolnieniu
      z podatku VAT).
    2. Spółka posiada dokumenty, z których wynika związek podatku naliczonego ze sprzedażą
      towarów poza terytorium kraju (tu do „B”). Są to: umowa zawarta z „B”, zamówienia
      sprzedaży, faktury sprzedaży do „B”, faktury zakupu towarów i usług związanych z
      produkcją towarów będących związanych bezpośrednio lub pośrednio ze sprzedażą do
      „B”. Ponadto Spółka wykorzystuje w prowadzonej działalności system MES (system
      realizacji produkcji), który służy do zarządzania i monitorowania procesów
      produkcyjnych w czasie rzeczywistym. W tym systemie Spółka jest w stanie wskazać, z
      których konkretnie partii danego zakupionego wcześniej surowca została
      wyprodukowana konkretna partia wyrobu gotowego (także ta dla „B”). Spółka jest
      zatem w stanie powiązać w znacznej części w sposób bezpośredni związek nabyć
      towarów i usług (i związanego z tym podatku naliczonego) ze sprzedażą towarów.

## Pytanie

1. Czy w opisanym stanie faktycznym przemieszczenie towarów dokonywane z terytorium
      Polski do Wielkiej Brytanii przez Spółkę podlega opodatkowaniu VAT w Polsce jako
      eksport towarów?

    2. Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż towarów na rzecz kontrahenta Spółki na
      terytorium Wielkiej Brytanii po dokonaniu odprawy celnej powinna być wykazana w
      JPK_VAT? Jeżeli tak, to w jaki sposób?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    Ad 1.
    Spółka stoi na stanowisku, że opisane przemieszczenie towarów z Polski do Wielkiej
    Brytanii nie stanowi eksportu towarów oraz nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Ad 2.
    Spółka stoi na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym jest zobowiązana do
    wykazania sprzedaży na rzecz kontrahenta w JPK_VAT, jako dostawy towarów poza
    terytorium kraju, tj. w polu 11.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Miejsce dostawy i ciągłość transportu
    Jedna z zasad ogólnych obowiązujących w ramach systemu opodatkowania podatkiem od
    wartości dodanej (VAT) obowiązującym na terytorium UE jest jego terytorialność.
    Powyższe oznacza, że jeśli dana czynność podlega opodatkowaniu w znaczeniu, że jest
    objęta przedmiotem opodatkowania VAT – może być opodatkowana tylko na jednym
    terytorium (w UE lub poza UE).
    Tym samym dokonanie prawidłowej kwalifikacji transakcji z perspektywy podatku VAT
    powinno uwzględniać to czy dane zdarzenie mieści się w katalogu wskazującym zakres
    opodatkowania podatkiem VAT ujętym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie należy
    uwzględnić regulacje odnoszące się do określenia miejsca świadczenia opodatkowania
    danej dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów
    wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez
    osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki
    lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie w myśl art. 5 ust. 1 VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega: odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju oraz eksport towarów.

    Dla zidentyfikowania miejsca opodatkowania danej dostawy towaru kluczowe jest także
    określenie czy występuje tzw. ciągłość transportu w ramach takiej dostawy. Jest to istotne
    z uwagi na to, że przerwanie ciągłości transportu skutkowało będzie rozdzieleniem
    transakcji na co najmniej dwie dostawy a przez to inne będzie miejsce opodatkowania dla
    takich przemieszczeń towaru, które zostały podzielone na skutek rozdzielenia transportu.
    Towar w ramach danej transakcji opisanej w stanie faktycznym jest przemieszczany w
    następujący sposób: transport towaru rozpoczyna się w Polsce, po czym jest
    przemieszczany do magazynu w Belgii należącym do belgijskiego podatnika VAT – spółki
    belgijskiej „C” – która wykonuje wyłącznie czynności obsługi logistycznej transportowanych
    towarów. Czynności te polegają wyłącznie na etykietowaniu towaru, opakowaniu. Towar
    przebywa w magazynie belgijskiego operatora w celu jego skomasowania według
    zapotrzebowania kontrahenta z UK, któremu zależy na przybyciu większej partii towaru
    (jednorazowo) niż na mniejszych i licznych dostawach.
    W magazynie na terenie Belgii towar nie jest poddawany żadnej obróbce czy
    uszlachetnianiu.
    Wszystkie czynności związane z magazynowaniem towaru w Belgii, jego dalszym
    transportem oraz odprawą celną eksportową w Belgii oraz importową w Wielkiej Brytanii
    są dokonywane w imieniu i na rzecz Spółki.
    W ocenie Spółki przemieszczenie towaru rozpoczynające się w Polsce, z przerwą na
    magazynowanie tymczasowe w Belgii i zakończone transportem do Wielkiej Brytanii
    należy uznać, że dokonywane jest w warunkach ciągłości transportu i jego
    nieprzerwanego charakteru.
    Przemawiają za tym następujące okoliczności:
      · Na moment rozpoczęcia transportu jest z góry określony i ustalony nabywca towarów
        – „B” z Wielkiej Brytanii;
      · Gestia transportowa jak i obowiązek rozliczenia formalności celnych wywozowych w
        UE jak i z tytułu importu w Wielkiej Brytanii spoczywa wyłącznie na jednym
        podmiocie, tj. Spółce;
      · Przerwa w transporcie mająca miejsce na czas magazynowania towaru w magazynie
        podmiotu „C” w Belgii jest podyktowana wyłącznie względami logistycznymi. Taki
        obieg logistyczny towaru podyktowany jest specyficznymi wymogami dostaw
        narzuconymi przez „B”;
      · Ani w trakcie transportu ani w trakcie magazynowania towar nie podlega żadnym
        przeróbkom, przetworzeniu ani uszlachetnianiu.

    Dodatkowo Spółka podkreśla, iż nieprzerwany i ciągły charakter transportu w opisanym
    schemacie transportowo-logistycznym został potwierdzony w interpretacji indywidualnej z
    (...) 2019 r. sygnaturą (...) wydanej na rzecz Spółki oraz orzeczeniu w sprawie Spółki
    wydanym w dniu (...) 2018 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny sygnatura akt (...).
    Ponadto, w analogicznych stanach faktycznych wypowiadał się Dyrektor Krajowej
    informacji Skarbowej również uznając zachodzącą ciągłość transportu, przykładowo
    zajmował takie stanowisko w interpretacjach:
      · Interpretacja DKIS z dnia 30 stycznia 2023 r., sygn. nr 0113-KDIPT1-2.4012.756.2022.2.
        KT;
      · Interpretacja DKIS z 28 listopada 2023 r., sygn. nr 0111-KDIB3-3.4012.331.2023.3.AM;
      · Interpretacja DKIS z 4 października 2023 r., sygn. nr 0112-KDIL1-3.4012.382.2023.1.MR;
      · Interpretacja DKIS z dnia 12 marca 2024 r., sygn. nr 0112-KDIL1-3.4012.610.2023.2.JŚ;
      · Interpretacja DKIS z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. nr 0114-KDIP1-2.4012.298.2025.1.
        GK.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 4 października 2023 r., sygn.
    0112-KDIL1-3.4012.382.2023.1.MR możemy przeczytać, że: „Spółka planuje dokonywać
    dostaw towarów na rzecz podmiotu z Luxemburga oraz na rzecz podmiotu z Niemiec (...)
    W przypadku podmiotu z Luxemburga towary mają być dostarczane do magazynu
    przeładunkowego w (...), którego nabywca nie jest właścicielem (prawdopodobnie najmuje
    magazyn), natomiast w przypadku podmiotu z Niemiec towary mają być dostarczane do
    magazynu przeładunkowego w (...). Po rozładunku w danym magazynie przeładunkowym
    produkty będą składowane w nim od jednego do kilkunastu dni zanim zostaną
    wywiezione z kraju (...). Zatem, w sytuacji, gdy po magazynowaniu dokonany zostanie
    transport towarów poza granice Polski do innego kraju UE (według informacji podanych
    przez Wnioskodawcę – wywóz ten nastąpi w terminie do 10 dni od otrzymania produktu
    przez nabywcę), a Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające dokonanie
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, uprawniające do zastosowania 0% stawki
    podatku, (tj. spełniony zostanie warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    potwierdzający dostarczenie towaru do odbiorcy w innym kraju UE), wówczas
    Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla
    dokonanych dostaw wewnątrzwspólnotowych”.
    Reasumując, przemieszczenie towaru rozumiane jako jego transport rozpoczynający się w
    Polsce i kończący się w Wielkiej Brytanii włącznie z przerwą logistyczną na magazynowanie
    towaru w Belgii należy ocenić jako jeden i nieprzerwany transport wykonywany w ramach
    pojedynczej transakcji (czynności).
    W dalszej kolejności konieczne jest dla ustalenia skutków w VAT takiego przemieszczenia
    towaru będzie określenie jakiego rodzaju czynność będąca potencjalnie przedmiotem
    opodatkowania wystąpi.

    Charakter transakcji
    Niewątpliwie w omawianym przypadku następuje przemieszczenie towaru z terytorium
    kraju poza terytorium UE – do Wielkiej Brytanii. Stąd należy skutków podatkowych
    doszukiwać się jedynie w kontekście potencjalnego eksportu towarów. Następuje bowiem
    wywóz towaru z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego.
    Definicję eksportu towarów zawiera art. 2 pkt 8 VAT, zgodnie z nią przez eksport towarów
    rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
    terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Aby można mówić o eksporcie towarów jako o czynności podlegającej opodatkowaniu
    VAT, konieczne byłoby zakwalifikowanie tej czynności jako dostawy.
    Zgodnie z ar. 7 ust. 1 VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Analogiczną treść zawiera art. 14 Dyrektywy VAT
    „Dostawa towarów” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel.
    Mając na względzie przepisy Dyrektywy, jak i ustawy VAT, dostawa towarów jest dokonana
    wtedy, gdy dochodzi do przeniesienia określonego prawa na nabywcę, tj. prawa do
    rozporządzania rzeczą jak właściciel. Przy dostawie istotą jest zatem przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” zostało
    zdefiniowane przez orzecznictwo – zarówno Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej),
    jak również sądów administracyjnych. Sądy te w wydawanych orzeczeniach podkreślają,
    że termin ten:
      · oznacza przede wszystkim możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, czyli
        władania rzeczą jak właściciel, rozumiane jako przeniesienie praktycznej kontroli
        nad rzeczą i możliwość dysponowania tą rzeczą (władztwo ekonomiczne), a
      · nie możliwość rozporządzania, władania rzeczą w sensie prawnym (prawo własności).
    Tak m.in.:

      · NSA w wyroku z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1726/12: „Zgodnie z art. 7
        ust. 1 u.p.t.u. za dostawę towarów uznaje się „przeniesienie prawa do
        rozporządzania towarami jak właściciel”, przy czym musi mieć ona charakter
        odpłatny. Akcent sformułowanej definicji położony został głownie na podkreślenie
        przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca
        mógł nią dysponować podobnie jak właściciel. Definicja ta jest zatem bardzo
        szeroka, wskazująca, że istotny jest przede wszystkim ekonomiczny, a nie prawny,
        aspekt transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do
        rozporządzania towarami jak w przypadku własności”;
      · wyrok TSUE z dnia 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staats-secretaris van Financien
        v. Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV (orzeczenie wstępne), Rec. 1990, s. I-
        285: „Dostawa towarów” w rozumieniu art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy należy
        interpretować w taki sposób, aby oznaczała przeniesienie prawa do dysponowania
        rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w
        sensie prawnym;
      · TSUE w sprawie Dixons Retail pic v. Commissioners for Her Majestys Revenue and
        Customs w wyroku z dnia 21 listopada 2013 r. o sygn. C-494/12: W istocie pojęcie
        dostawy towarów nie odnosi się do przeniesienia własności w formie przewidzianej
        we właściwych przepisach krajowych, lecz obejmuje każdą transakcję przekazania
        rzeczy przez stronę, która upoważnia drugą stronę do rozporządzania tą rzeczą,
        jakby była ona jej właścicielem.
    W związku z powyższym, skoro strony transakcji, tj. Spółka i „B” ustaliły warunki dostawy w
    oparciu o regułę Incoterms DDP czyli od momentu rozpoczęcia transportu w Polsce do
    momentu dostarczenia towaru we wskazane miejsce przez „B” w Wielkiej Brytanii – towar
    jest cały czas we władaniu Spółki (Spółka przez ten cały czas rozporządza towarem jak
    właściciel). Dopiero po odprawie celnej importowej na terytorium Wielkiej Brytanii
    następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na „B”. Inaczej
    mówiąc do dostawy towaru dochodzi na terytorium Wielkiej Brytanii – czyli poza UE,
    dostawa opodatkowana według regulacji prawa brytyjskiego a nie unijnego systemu
    podatku VAT.
    Powyższe implikuje następujące wnioski:
    1. Do dostawy towaru doszło dopiero po przemieszczeniu towaru do państwa trzeciego
      (UK) a zatem transakcja taka będzie poza opodatkowaniem VAT. Nie wystąpi bowiem
      dostawa towaru – nie można bowiem dokonać dostawy na rzecz „samego siebie” w
      ramach eksportu towarów. Skoro nie ma dostawy towaru to nie wystąpi także eksport
      towaru w rozumieniu podatku VAT. W odniesieniu do eksportu ustawodawca nie

      przewidział przepisu analogicznego do art. 13 ust. 3 VAT, który nakazywałby
      rozpoznanie eksportu w przypadku przemieszczenia towarów poza granice UE w
      ramach własnego przedsiębiorstwa.
      Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje organów podatkowych wydane w
      podobnych sprawach, przykładowo:
      · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26
        marca 2025 r., sygn. nr 0113-KDIPT1-2.4012.1040.2024.2.MC;
      · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 lipca
        2021 r., sygn. nr 0114-KDIP1-2.4012.175.2021.2.RM;
      · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14
        sierpnia 2018 r., sygn. nr 0115-KDIT1-3.4012.347.2018.2.AT;
      · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27
        września 2024 r., sygn. nr 0112-KDIL1-3.4012.365.2024.2.KK;
      · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5
        listopada 2024 r., sygn. nr 0113-KDIPT1-2.4012.674.2024.1.MC;
      · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9
        września 2017 r., sygn. nr 0114-KDIP1-2.4012.328.2017.1.KT;
      · interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 lutego
        2016 r., sygn. nr IPPP3/4512-935/15-2/IG.
    2. Skoro tak oceniane przemieszczenie towarów nalężących do Spółki nie stanowi
      eksportu stanowi jedynie wewnętrzne przesuniecie towarów z Polski do Wielkiej
      Brytanii. Niewątpliwie w dalszym ciągu ma nieprzerwany, ciągły charakter i powinno
      być oceniane jako jedno przemieszczenie rozpoczynające się w Polsce i kończące w
      Wielkiej Brytanii. Ciągłość transportu jest kategorią obiektywną nie uzależnioną od
      rodzaju czynności podlegającej opodatkowaniu VAT lub niepodlegającej
      opodatkowaniu VAT.
      Jednocześnie w ocenie Spółki, jeżeli ma miejsce jedno i nieprzerwane (w warunkach
      zachowanej ciągłości transportu) przemieszczenie towarów nalężących do Spółki nie
      znajdzie zastosowania art. 13 ust. 4 pkt 4 VAT. Zgodnie z nim przemieszczenia
      towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na
      jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku,
      gdy towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika.
      Po pierwsze ma miejsce tylko jedno przemieszczenie towarów – rozumiane jako takie,
      w którym zachodzi ciągłość transportu i ma nieprzerwany charakter – z Polski do
      Wielkiej Brytanii. Przez to nie zachodzi wewnątrzunijne przemieszczenie w rozumieniu
      tego przepisu a zatem odpada podstawa prawna do stosowania tej regulacji.

      Po drugie po tym przemieszczeniu nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu
      VAT. Wobec czego w omawianym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 13 ust. 4
      pkt 4 VAT.
    3. Do dostawy towaru doszło poza terytorium UE (poza terytorium kraju) – transakcja taka
      będzie stanowiła, głównie dla celów raportowania i rozliczenia w polskim rozliczaniu
      podatku VAT tzw. dostawę towarów poza terytorium kraju.
    Podsumowując powyższe, w ocenie Spółki, w opisanym stanie faktycznym dochodzi do
    przemieszczenia towarów należących do Spółki z Polski na terytorium Wielkiej Brytanii.
    Czynność ta nie stanowi eksportu towarów ani dostawy towarów – tym samym w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Jednocześnie Spółka dla celów raportowania i rozliczenia w Polsce będzie zobowiązana do
    wykazania jako dostawy towarów poza terytorium kraju, w związku z dostawą towarów
    mającą miejsce po odprawie celnej importowej w Wielkiej Brytanii.
    Ad 2.
    Polski podatek od towarów i usług jest daniną terytorialną. Oznacza to, że opodatkowane
    są nim wyłącznie te czynności, których miejsce świadczenia, zdefiniowane wg prawa
    podatkowego, znajduje się w kraju. Nadmienić należy, że fakt, iż miejsce opodatkowania
    nie znajduje się w Polsce nie przesądza o braku obowiązku prezentacji czynności w
    JPK_VAT (części deklaracyjnej jak i ewidencyjnej).
    Zgodnie bowiem z obowiązującymi obecnie przepisami wykonawczymi, w każdym
    przypadku sprzedaży zagranicznej, bez względu na to, czy polski podatnik jest
    zarejestrowany w danym państwie czy nie, jak również czy jest to państwo członkowskie
    czy trzecie, jeżeli w odniesieniu do danej transakcji podatnikowi przysługuje prawo do
    rozliczenia VAT naliczonego w trybie art. 86 ust. 8 VAT, konieczne jest zaprezentowanie
    sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu w polskim JPK. Obowiązek taki wynika z § 4 pkt
    1 lit. b), § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15
    października 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988) w sprawie szczegółowego zakresu danych
    zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i
    usług.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług

    przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby
    czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z
    których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Nie ulega wątpliwości, że gdyby sprzedaż towarów wysyłanych do państw trzecich
    odbywała się w Polsce, przysługiwałoby Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od dokonywanych zakupów materiałów/towarów związanych z działalnością gospodarczą
    Spółki. Nabyte towary (czy to na terytorium kraju czy to w ramach importu) byłyby przez
    Spółkę wykorzystywane do czynności opodatkowanych na terytorium kraju (np. sprzedaż
    lokalnym kontrahentom lub zużycie w ramach świadczenia usług opodatkowanych
    podatkiem VAT).
    Zgodnie z Broszurą informacyjną dot. struktury JPK_VAT z deklaracją [JPK_V7M(2), JPK_V7K
    (2)] (adres: https://www.gov.pl/attachment/d503c474-e8e5-4b95-ac7a-60db69fd6374). W
    JPK_VAT transakcje takie należy wykazywać w polu K_11 części ewidencyjnej oraz
    uwzględniać w polu P_11 części deklaracyjnej pliku JPK_VAT (jako sprzedaż poza
    terytorium kraju).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 4 ustawy:
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa
      niewchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i
      3.

    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą
    inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7
    ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa
    własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności
    ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ
    „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
        wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków
        powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, czy
    przez nabywcę mającego siedzibę poza Polską, lub na jego rzecz. Sytuacja, kiedy dostawca
    lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z Polski poza
    terytorium Unii stanowi tzw. eksport bezpośredni (art. 2 pkt 8 lit. a ustawy). Natomiast
    eksport pośredni ma miejsce wówczas gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza
    terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez
    nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz (art. 2 pkt 8 lit. b
    ustawy).

    Zatem, aby dostawę towarów uznać za eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy
    muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
      a) musi nastąpić przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
      b) towar będący przedmiotem dostawy musi zostać wysłany lub przetransportowany z
        terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej,
      c) wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi być potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zatem dla uznania danej czynności za eksport towarów niezbędne jest dokonanie
    dostawy towarów, czyli przeniesienie na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel, oraz w wyniku tej dostawy wysłanie lub transport towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Niezaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 2 pkt 8 ustawy
    powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Zaznaczenia wymaga, że dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je
    łączyć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle
    sprecyzowanych w ustawie czynności (dostawy), towar opuszcza terytorium kraju w celu
    dostarczenia go do kraju trzeciego. Przy czym, nabywca tego towaru w wykonaniu tej
    czynności nabywa prawo do rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten
    ziszcza się przez przeniesienie własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter
    formalny i wiąże się z udokumentowanym legalnym wywozem towarów poza terytorium
    kraju.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Jak wyżej wskazano, aby wywóz towarów z Polski poza terytorium Unii Europejskiej mógł
    być uznany za eksport towarów, w ramach danej transakcji musi nastąpić dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, tj. musi nastąpić przeniesienie – z
    dostawcy na nabywcę – prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a w
    konsekwencji dokonanej dostawy musi nastąpić wywóz towarów z kraju poza terytorium
    Unii Europejskiej, który zostanie potwierdzony przez właściwy organ celny.
    Z wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka
    dokonywała i dokonuje dostaw towarów na rzecz odbiorcy z siedzibą Wielkiej Brytanii
    (dalej także jako „UK”) „B” (dalej jako „B”) będącym podatnikiem VAT.
    Spółka na mocy decyzji belgijskiej administracji podatkowej była zwolniona z obowiązku
    rejestracji dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium Belgii na podstawie
    lokalnych przepisów. Zwolnienie to przysługiwało w przypadku łącznego spełnienia
    następujących warunków:
    1) towary miały być przewożone przez Spółkę (lub dla Spółki) z Polski (lub z innego
      państwa członkowskiego UE) do Belgii;
    2) wewnątrzwspólnotowe nabycie miało odbywać się w celu dalszej dostawy, która
      zgodnie z art. 39bis Kodeksu Podatku VAT zwolniona jest z podatku;

    3) towary miały być magazynowane w Belgii jedynie tymczasowo, tzn. przez maksymalny
      okres 3 miesięcy;
    4) towary nie mogły być poddawane w Belgii żadnej obróbce i zmianie (z wyjątkiem
      standardowego opakowania, oklejania lub etykietowania); nabyte towary zatem
      identyczne z dostarczonymi towarami;
    5) jedynym klientem w Wielkiej Brytanii, do którego miały zostać dostarczone towary, miał
      być podatnik nabywający je na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej;
    6) wszystkie strony musiały być w stanie wystarczająco potwierdzić skuteczny transport
      wszystkich towarów, zarówno z państwa nadawcy (tu: Polska) do Belgii, jak i z Belgii do
      Wielkiej Brytanii;
    7) spółka belgijska powinna była prowadzić szczegółową księgowość, umożliwiającą
      administracji identyfikację i śledzenie towarów dla danego producenta i dystrybutora
      (w tym Spółki), z uwzględnieniem miejsca magazynowania, daty przybycia i odjazdu.
      Bezsprzecznie stwierdzone powinno być również pochodzenie towarów oraz ich
      przepływ z państwa nadawcy do miejsca magazynowania oraz do miejsca docelowego;
    8) europejscy producenci i dystrybutorzy, w tym Spółka, nie mogli wykonywać w Belgii
      żadnych innych opodatkowanych czynności, innych niż przedmiot wydanej decyzji o
      zwolnieniu z obowiązku rejestracji.
    Powyższe warunki Spółka spełnia także obecnie.
    Zgodnie z umową zawartą pomiędzy Spółką a „B”, Spółka zobowiązana jest do utrzymania
    określonego w umowie poziomu zatowarowania magazynu znajdującego się na
    terytorium Belgii. Magazyn w Belgii jest obsługiwany przez belgijską spółkę „C”
    specjalizującą się w świadczeniu usług logistycznych. Towary Spółki znajdują się w
    magazynie belgijskiej spółki przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Towary nie są
    poddawane w magazynie żadnej obróbce czy zmianom. Możliwe jest co najwyżej ich
    opakowywanie, oklejanie czy etykietowanie. Transport towarów do Belgii realizowany i
    organizowany jest przez Spółkę. Za magazynowanie towaru Spółka jest obciążana przez
    belgijskiego operatora logistycznego „C”.
    Operator logistyczny w Belgii wydaje towar „B” na podstawie danych z systemu, do
    którego dostęp ma także Spółka. Za pośrednictwem tego systemu, „B” informuje „C” (a
    tym samym także Spółkę), o zamiarze pobrania z magazynu określonej ilości towaru. W
    tym samym dniu (lub najpóźniej w dniu następnym) realizowany jest transport towarów z
    Belgii do Wielkiej Brytanii. „C” organizuje transport z Belgii do Wielkiej Brytanii i obciąża
    kosztami tego transportu Spółkę. „C” przekazuje Spółce raporty w pliku (...), z których
    wynika, jakie towary dotyczące konkretnego zamówienia w jakim dniu zostały wywiezione
    z magazynu w Belgii. Uzyskany raport stanowi podstawę do wystawienia przez Spółkę
    faktury na rzecz „B”.
    Po uzyskaniu powyższych informacji Spółka organizuje kolejny transport towarów do
    Belgii w celu wywiązania się ze swojego zobowiązania do utrzymania określonego
    poziomu zatowarowania magazynu.
    Ww. transakcje z „B” są realizowane w oparciu o warunki Incoterms DDP.
    Belgijski operator logistyczny „C” oprócz organizacji transportu na rzecz Spółki z Belgii do
    UK organizuje także odprawę celną importową na terenie UK. Zatem „C” obciąża Spółkę
    nie tylko za magazynowanie w Belgii i realizację dostaw, lecz również za obsługę celną.
    Spółka pełni również rolę importera w Wielkiej Brytanii i jest tam zarejestrowana dla celów
    VAT. Sprzedaż na rzecz „B” jest opodatkowana brytyjskim podatkiem od wartości dodanej
    (na fakturach sprzedażowych widnieje brytyjski numer identyfikacji podatkowej i brytyjski
    podatek VAT).
    Spółka przenosi prawo do rozporządzania towarami jak właściciel na „B” dopiero po
    odprawie celnej importowej na terytorium UK.
    Gdyby sprzedaż towarów objętych przedmiotem wniosku podlegała opodatkowaniu na
    terytorium Polski – Spółce przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    nabytych towarów i usług związanych z tą sprzedażą. Spółka w zakresie sprzedaży
    swojego asortymentu oferuje towary (produkty spożywcze) podlegające opodatkowaniu
    na terytorium kraju efektywną stawką VAT (nie podlegającą zwolnieniu z podatku VAT).

    Spółka posiada dokumenty z, których wynika związek podatku naliczonego ze sprzedażą
    towarów poza terytorium kraju (tu do „B”). Są to: umowa zawarta z „B”, zamówienia
    sprzedaży, faktury sprzedaży do „B”, faktury zakupu towarów i usług związanych z
    produkcją towarów będących związanych bezpośrednio lub pośrednio ze sprzedażą do
    „B”. Ponadto Spółka wykorzystuje w prowadzonej działalności system MES (system
    realizacji produkcji), który służy do zarządzania i monitorowania procesów produkcyjnych
    w czasie rzeczywistym. W tym systemie Spółka jest w stanie wskazać, z których konkretnie
    partii danego zakupionego wcześniej surowca została wyprodukowana konkretna partia
    wyrobu gotowego (także ta dla „B”). Spółka jest zatem w stanie powiązać w znacznej części
    w sposób bezpośredni związek nabyć towarów i usług (i związanego z tym podatku
    naliczonego) ze sprzedażą towarów.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy
    przemieszczenie towarów dokonywane z terytorium Polski do Wielkiej Brytanii przez
    Spółkę podlega opodatkowaniu VAT w Polsce jako eksport towarów.
    W pierwszej kolejności uznać należy, że transport towarów do Wielkiej Brytanii pomimo
    magazynowania go w magazynie w Belgii, ma nieprzerwany charakter. Wskazali Państwo,
    że towary znajdują się w magazynie belgijskiej spółki przez okres nie dłuższy niż 3
    miesiące. Towary nie są poddawane w magazynie żadnej obróbce czy zmianom. Możliwe
    jest co najwyżej ich opakowywanie, oklejanie czy etykietowanie. Zatem uznać należy, że
    pomimo, że dostawa ta ma nietypowy rozciągnięty w czasie przebieg, to stanowi ona
    jedną dostawę zakończoną na terytorium Wielkiej Brytanii.
    Ponadto, z okoliczności sprawy wynika, że dopiero po dokonaniu importu na terenie
    Wielkiej Brytanii, dokonujecie Państwo sprzedaży towaru na rzecz „B”. Wskazali Państwo,
    że Spółka przenosi prawo do rozporządzania towarami jak właściciel na „B” dopiero po
    odprawie celnej importowej na terytorium UK. Zatem wywóz towaru z Polski poza
    terytorium Unii Europejskiej nie nastąpi w wyniku transakcji dostawy towarów, w ramach
    której następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Towar do
    momentu sprzedaży należy do Państwa, natomiast sprzedaż ta (tj. dostawa towaru, z
    którą wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), następuje
    – zgodnie z warunkami transakcji ustalonymi z nabywcą z Wielkiej Brytanii – na terytorium
    Wielkiej Brytanii. Zatem, pomimo, że towar jest wywożony z Polski na terytorium państwa
    trzeciego (Wielkiej Brytanii) i wywóz ten potwierdzony jest przez właściwy organ celny,
    analizowana transakcja nie będzie stanowiła dla Państwa eksportu towarów, o którym
    mowa w art. 2 pkt 8 ustawy – ponieważ w tym konkretnym przypadku, wywóz poza
    terytorium Unii Europejskiej, nie nastąpi w wyniku przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel na Państwa kontrahenta, tj. „B”.
    Tym samym, przemieszczenie towarów dokonywane przez Państwa z Polski na terytorium
    Wielkiej Brytanii nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT w Polsce, jako eksport
    towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym, stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy sprzedaż towarów na rzecz kontrahenta
    Spółki na terytorium Wielkiej Brytanii po dokonaniu odprawy celnej powinna być
    wykazana w JPK_VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi. Przy czym związek dokonywanych zakupów z
    działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2025 r.:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju, podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Wskazane warunki dotyczące skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedlają zapisy art. 168 i art. 169
    lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, ze zm.).
    Zgodnie z art. 169 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, poza prawem do odliczenia, o
    którym mowa w art. 168, podatnik ma prawo do odliczenia VAT określonego w tym
    artykule, jeżeli towary i usługi są wykorzystywane do następujących celów: transakcji
    podatnika, innych niż te, które są zwolnione zgodnie z art. 284, związanych z działalnością,
    o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, dokonywanych poza terytorium państwa
    członkowskiego, w którym podatek jest należny lub został zapłacony, w odniesieniu do
    których VAT podlegałby odliczeniu, gdyby transakcje te miały miejsce na terytorium tego
    państwa członkowskiego.
    Regulacja ta rozszerza prawo podatnika do dokonywania odliczeń wyłącznie podatku
    związanego z działalnością opodatkowaną podatnika, wyrażoną w art. 168, o prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych
    następnie w takich transakcjach podatnika, które w ogóle nie podlegają opodatkowaniu
    VAT w kraju nabycia (kraju odliczenia podatku naliczonego). Transakcjami, które nie
    podlegają opodatkowaniu w kraju nabycia, mogą być zarówno czynności wykonane za

    granicą w związku z prowadzoną tam działalnością gospodarczą, jak i czynności wykonane
    w ramach działalności prowadzonej w kraju zakupu, w stosunku do których za miejsce
    powstania obowiązku podatkowego uważana jest zagranica.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    W świetle art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Według art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;

      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w
    formie JPK_V7M i JPK_V7K.
    W myśl § 2 ww. rozporządzenia:
      Deklaracje zawierają:
      1) oznaczenie urzędu skarbowego, do którego jest składana deklaracja;
      2) dane identyfikacyjne podatnika;
      3) oznaczenie rodzaju rozliczenia:
      a) miesięczne – w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy,
      albo
      b) kwartalne – w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3
      ustawy;
      4) oznaczenie okresu, za który jest rozliczany podatek od towarów i usług, zwany
      dalej „podatkiem”:
      a) miesiąc i rok – dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo
      b) kwartał i rok – dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
      5) oznaczenie wersji (kodu) deklaracji składanej na podstawie:
      a) art. 99 ust. 1 ustawy albo
      b) art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
      6) oznaczenie daty sporządzenia;
      7) wskazanie celu złożenia deklaracji – złożenie deklaracji albo korekta deklaracji;
      8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;
      9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego;
      10) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z
      oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu;
      11) dodatkowe dane dotyczące rozliczenia.
    Na podstawie § 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia:
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2
      pkt 8, obejmują:
      1) wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w lit. d-f oraz i-
        m – także wysokość podatku należnego, z tytułu:
      a) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnionych od
        podatku
      b) dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w tym odrębnie z
        tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy,
      c) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 0%, w tym odrębnie z tytułu dostawy towarów, o której mowa w art. 129
        ustawy,
      d) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 5%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,

      e) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 7% albo 8%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
      f) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 22% albo 23%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
      g) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      h) eksportu towarów,
      i) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
      j) importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy,
      k) importu usług, z wyłączeniem usług nabywanych od podatników podatku od
        wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,
      l) importu usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do
        których stosuje się art. 28b ustawy,
      m) dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1
        pkt 5 ustawy;
      2) łączną wysokość podstawy opodatkowania stanowiącą sumę wysokości podstaw
        opodatkowania określonych w pkt 1, z wyłączeniem wysokości podstaw
        opodatkowania z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4
        ustawy, oraz dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy.
    Z powyższych przepisów wynika, że w deklaracji podatkowej należy wykazać m.in.
    sprzedaż, która ma miejsce poza terytorium kraju.
    W pkt I załącznika „Objaśnienia do deklaracji” wskazano w pkt 4.1., że w części deklaracji
    dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności
    podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku
    należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który
    jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku,
    jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz
    świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w
    stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo
    do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych
    procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.
    Odnosząc się do kwestii sposobu wykazania w JPK_VAT sprzedaży towarów na rzecz „B” z
    Wielkiej Brytanii, wskazać należy, że w deklaracji i ewidencji JPK_V7M przewidziano dwa
    pola, w których wykazuje się sprzedaż opodatkowaną poza terytorium kraju, tj. K_11 i P_11.
    W polu K_11 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy
    towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju. W polu tym podaje się wartość
    netto dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w każdym
    przypadku, gdy w odniesieniu do nich przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, z wyłączeniem
    czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a,
    7 lub 9 ustawy.
    Natomiast w polu P_11 wykazuje się zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu
    dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju – wykazaną w K_11.
    W okolicznościach analizowanej sprawy – jak wyżej wskazano – przemieszczenie towarów
    dokonywane przez Państwa z Polski na terytorium Wielkiej Brytanii nie podlega
    opodatkowaniu na terytorium kraju (tj. w Polsce), jako eksport towarów. Ponadto podali
    Państwo, że:
      - są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT,

      - gdyby sprzedaż towarów objętych przedmiotem wniosku podlegała opodatkowaniu
        na terytorium Polski – przysługiwałoby Państwu prawo do odliczenia podatku
        naliczonego od nabytych towarów i usług związanych ze sprzedażą towarów do „B”,
        w zakresie sprzedaży swojego asortymentu oferują Państwo towary (produkty
        spożywcze) podlegające opodatkowaniu na terytorium kraju efektywną stawką VAT
        (nie podlegającą zwolnieniu z podatku VAT),
      - posiadają Państwo dokumenty z, których wynika związek podatku naliczonego ze
        sprzedażą towarów poza terytorium kraju (do „B”).
    Zatem, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, przysługuje Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług związanych ze sprzedażą
    towarów na terytorium Wielkiej Brytanii.
    Mając zatem na uwadze powyższe uznać należy, że w okolicznościach analizowanej
    sprawy, mają Państwo obowiązek wykazania sprzedaży na rzecz „B” (klienta z Wielkiej
    Brytanii), w JPK_VAT, jako dostawy towarów poza terytorium kraju w polu K_11 (część
    ewidencyjna) oraz P_11 (część deklaracyjna) pliku JPK_V7M.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „ PPSA” ).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.