Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.428.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
programowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania
    dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z
    22 sierpnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A od dnia 2 października
    2023 r., zarejestrowaną pod adresem: ul. (...), w Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej pod numerem NIP (...) i numerem REGON (...), pod kodem PKD
    62.01.Z.
    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia i modyfikowania
    oprogramowania. Opisana działalność wykonywana jest bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę. Wnioskodawca na podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii
    informatycznych i doświadczenia w zakresie przygotowywania kompleksowych rozwiązań
    związanych z tworzeniem programów komputerowych realizuje zlecenia programistyczne
    na rzecz kontrahenta. Czynności te polegają na dostosowaniu istniejącego produktu
    (oprogramowania) do indywidualnych potrzeb klientów i zmierzają do poprawy
    użyteczności lub funkcjonalności. Oprogramowanie wytwarzane, czy modyfikowane przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej jest
    wynikiem jego własnej wiedzy oraz twórczej i indywidualnej działalności intelektualnej.
    Umowa opisuje zakres prac, które służą tworzeniu, ulepszaniu oraz modyfikowaniu
    oprogramowania.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca będzie ponosić koszty
    uzyskania przychodu w postaci wydatków na sprzęt elektroniczny oraz wydatków na
    prowadzenie księgowości.
    Wnioskodawca wykorzystuje aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności (w tym w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania), do projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca,
    realizując każdy projekt, opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi,
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już istniejących.
    W podejmowanych zadaniach potrzebne jest podejście indywidualne, ponieważ dane są
    unikalne i nie można stosować powtarzalnego kodu. Umowa z kontrahentem reguluje
    kwestie autorskich praw majątkowych w ten sposób, że na Zlecającego przechodzą
    autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów stworzonych przez Wnioskodawcę,
    które mogą powstać w wyniku lub w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków
    wynikających z umowy.
    W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza w zeznaniu o wysokości osiągniętego
    dochodu skorzystać z ulgi umożliwiającej zastosowanie 5% stawki opodatkowania
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do
    programu komputerowego), zgodnie z treścią przywołanych przepisów ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2021, poz. 1128; dalej
    zwana: ,,ustawa o PDOF”).
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek dotyczy lat podatkowych, w których obowiązywała i będzie obowiązywać umowa
    z kontrahentem. Umowa została zawarta 2 października 2023 r. na czas nieokreślony.

    Umowa nie została rozwiązana, obowiązuje nadal. Wniosek dotyczy również zdarzenia
    przyszłego (od 2026 r.). Opisane i wyeksponowane we wniosku informacje/dane/warunki
    będą obowiązywać także w przyszłości.
    Pod pojęciem „oprogramowanie” w przypadku Wnioskodawcy należy rozumieć
    wytwarzanie, rozwijanie i udoskonalanie rozwiązań IT, które mają praktyczne
    zastosowanie w biznesie. Obejmuje to zarówno tworzenie nowych narzędzi (np. procesy
    ETL, raportowanie, integracje API), jak i rozwój już istniejących systemów. W ramach
    współpracy z X Wnioskodawca projektował i wdrażał rozwiązania z zakresu Enterprise
    Data Management i Business Intelligence, które miały na celu (...). Tak rozumiane
    oprogramowanie jest efektem pracy twórczej, bazującej na wiedzy technicznej i
    doświadczeniu zdobytym w międzynarodowych projektach realizowanych w Polsce.
    W ramach współpracy z X Wnioskodawca realizował następujące projekty:
    (...)
    Innowacyjność tych rozwiązań polegała na połączeniu klasycznych narzędzi BI z
    najnowszymi technologiami takimi jak (...) czy modele AI, co znacząco zwiększyło
    wydajność i konkurencyjność procesów biznesowych.
    Wszystkie projekty, które Wnioskodawca realizował, prowadzone były w sposób
    systematyczny i zaplanowany. Każdy projekt rozpoczynał się od analizy wymagań
    biznesowych i technicznych, następnie tworzony był szczegółowy plan działań, który
    obejmował harmonogram etapów prac: analiza, projektowanie, implementacja,
    testowanie, wdrożenie.
    Wnioskodawca pracował zgodnie z metodyką (...), co pozwalało na iteracyjne dostarczanie
    funkcjonalności i szybkie reagowanie na zmieniające się wymagania. Systematyczność
    przejawiała się także w prowadzeniu dokumentacji technicznej, raportów postępu oraz w
    regularnych spotkaniach z klientami.
    Systematyczność oznaczała konsekwentne stosowanie ustalonych procedur, narzędzi i
    metod zarządzania projektami. Przy współpracy z X Wnioskodawca prowadził regularne
    code review, wdrażał automatyczne testy w (...), stosował rozwiązania CI/CD oraz cykliczne
    wdrożenia systemowe. Dzięki temu każdy etap był kontrolowany, a wprowadzane zmiany
    były bezpieczne dla środowiska produkcyjnego. Taki sposób pracy zapewniał wysoką
    jakość oprogramowania i zaufanie klientów. Dodatkowo, we wszystkich projektach
    Wnioskodawca wykazywał się systematycznym podejściem do pisania czystego, łatwego w
    utrzymaniu i dobrze udokumentowanego kodu, co zapewniało długoterminową
    skalowalność, łatwiejsze wdrażanie nowych członków zespołu oraz wysoką jakość
    dostarczanych rozwiązań
    Cele, jakie stawiał sobie Wnioskodawca, obejmowały: (...). Celem nadrzędnym było
    wspieranie klientów w ich transformacji cyfrowej i dostarczanie narzędzi zwiększających
    efektywność biznesu.
    Podczas dotychczasowej współpracy z X udało się osiągnąć następujące cele:
    (...)
    Rozwiązania Wnioskodawca opracował w międzynarodowych zespołach projektowych,
    korzystając z zasobów ludzkich (programiści, analitycy), technicznych (...) oraz finansowych
    zapewnionych przez klientów.
    Każdy projekt rozpoczynał się od opracowania szczegółowego harmonogramu, który
    obejmował analizę wymagań, projekt, implementację, testowanie i wdrożenie.
    Harmonogramy były zgodne z metodyką (...) i dzielone na sprinty. Większość
    harmonogramów została w pełni zrealizowana, a w niektórych przypadkach nawet
    rozszerzona o dodatkowe funkcjonalności.
    Wnioskodawca realizował usprawnienia polegające na:

    - refaktoryzacji kodu EDM i optymalizacji zapytań (...),
    - automatyzacji testów poprzez wdrożenie frameworków (...),
    - wdrożeniu (...) dla przyspieszenia cyklu wdrożeń,
    - ulepszeniu raportowania BI poprzez integrację z (...), co zwiększyło dokładność analiz.
    Istotnym elementem pracy było również opracowanie analizy (...).
    W projektach Wnioskodawca zastosował (...). Oryginalność polegała na unikalnym
    połączeniu klasycznych narzędzi zarządzania danymi (EDM, BI) z nowoczesnymi
    rozwiązaniami sztucznej inteligencji i automatyzacją, co pozwoliło na stworzenie bardziej
    elastycznych i skalowalnych systemów.
    Zastosowane rozwiązania różniły się poprzez zastosowanie nowoczesnych frameworków
    (...), konteneryzacji (...), metod integracji danych w czasie rzeczywistym oraz modeli AI
    /LLM. Dzięki temu systemy były bardziej efektywne, elastyczne i kosztowo bardziej
    optymalne niż wcześniejsze rozwiązania.
    W czasie współpracy z X Wnioskodawca wykorzystywał wiedzę z zakresu BI, zarządzania
    danymi, baz danych (...), języków programowania (...), narzędzi ETL (...), a także (...).
    Rozwijał także kompetencje w zakresie integracji API i wykorzystania sztucznej inteligencji
    w praktycznych projektach biznesowych.
    Wykorzystywane produkty i usługi obejmowały systemy raportowania BI, procesy ETL,
    rozwiązania integracyjne, narzędzia AI wspierające analizy danych finansowych, a także
    wdrożenia i rozwój platformy (...).
    Produkty oparte były na bazach danych (...), frameworkach (...), narzędziach ETL (...),
    rozwiązaniach konteneryzacji (... oraz językach programowania (...).
    Wnioskodawca zaplanował dalszy rozwój rozwiązań w obszarze BI, pełną automatyzację
    procesów ETL, zastosowanie chmurowych rozwiązań danych oraz wdrażanie modeli AI
    /LLM do wspierania procesów analitycznych klientów.
    Przedsięwzięcia realizowane były zgodnie z ustalonymi harmonogramami, stosując
    metodykę (...). Każdy projekt obejmował analizę wymagań, projekt, implementację, testy i
    wdrożenie. Dzięki systematycznemu podejściu wszystkie zaplanowane funkcjonalności
    zostały zrealizowane.
    Efektem pracy Wnioskodawcy były:
    - Automatyzacja raportowania finansowego - raporty generowane szybciej i z większą
      dokładnością.
    - Wdrożenie konteneryzacji w (...) i CI/CD - znaczne skrócenie cyklu wdrożeń.
    - Wprowadzenie AI/LLM do analiz danych - nowe możliwości raportowania predykcyjnego.
    - Zwiększenie efektywności procesów biznesowych oraz redukcja kosztów operacyjnych.
    Efektami pracy Wnioskodawcy, nazwanymi oprogramowaniem, zawsze były utwory w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    - nie są jedynie techniczną, a twórczą, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez klientów.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania obejmuje: nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w

    tym zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych i nowych produktów, procesów i
    usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
    do nich, nawet jeżeli takie zmiany miałyby charakter ulepszeń.
    Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu oprogramowania podejmowana jest
    w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych
    rozwiązań.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 powołanej ustawy.
    W każdym przypadku, tj. zarówno tworzenia, jak i ulepszania oraz modyfikowania
    utworów, efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wytworzone, ulepszone oraz zmodyfikowane przez Wnioskodawcę oprogramowanie
    stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Umowa z kontrahentem reguluje kwestie sposobu przenoszenia praw do konkretnego
    stworzonego przez Wnioskodawcę programu komputerowego lub fragmentów programu
    oraz sposób, w jaki odbywa się wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego
    lub fragmentów programu i przeniesienie tego programu lub fragmentu programu oraz
    realizowane czynności w następujący sposób. W ramach realizacji postanowień niniejszej
    umowy i tworzenia w toku jej wykonywania utworów lub utworów zależnych, Wykonawca
    przenosi na Zamawiającego nieograniczone w miejscu i czasie autorskie prawa majątkowe
    do stworzonych dla Zamawiającego utworów i utworów zależnych na wszystkich polach
    eksploatacji znanych w chwili przekazywania danego utworu lub utworu zależnego, w
    szczególności do ich:
    a) zwielokrotniania (reprodukcji), w tym reprodukcji krótkotrwałej w pamięci operacyjnej
      komputera lub innego urządzenia, zainicjowanej działaniem osoby fizycznej lub
      uwarunkowaniami technicznymi i automatycznymi w związku z uruchomieniem,
      transmisją i przechowywaniem, niezależnie od formy wyrażenia w jakiej zostały
      zapisane;
    b) zwielokrotniania na nośnikach zapisu wszelkiego rodzaju (w szczególności dysk twardy,
      karta pamięci, płyta CD, DVD, Blu-ray, w pamięci RAM. ROM, wydruk, zapis odręczny),
      niezależnie od formy wyrażenia w jakiej zostały zapisane;
    c) zwielokrotniania i rozpowszechniania także w formie niematerialnej - zapisywania na
      serwerze do pobrania przez użytkowników (uploading), pobierania ze strony WWW
      (downloading), czasowego zwielokrotniania w związku z transmisją programu w sieci
      komputerowej, niezależnie od formy wyrażenia w jakiej zostały zapisane;
    d) czynności w zakresie określonym w pkt a-c, w którym dla wprowadzania, wyświetlania,
      stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne
      jest jego zwielokrotnienie, co do których Wykonawca wyraża zgodę;
    e) zmiany formy ich wyrażenia (w szczególności kompilacja kodu źródłowego do postaci
      kodu wykonywalnego);
    f) tłumaczenia w językach programowania;
    g) adaptacji, przeniesienia na inną platformę systemową i/lub sprzętowi) tzw. porting
      oprogramowania;
    h) aranżacji oraz dokonywania innych zmian, w tym do prawa kontroli zwielokrotniania
      rezultatów tych zmian;

    i) wszystkich form rozpowszechniania w tym użyczenia, najmu oprogramowania lub jego
      kopii, w formie materialnej lub niematerialnej. a także przekazania do ograniczonego
      czasowo korzystania;
    j) wszelkich czynności niezbędnych do ich używania;
    k) w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których zostały utrwalone -
      wprowadzania do obrotu, użyczenia lub najmu oryginału albo egzemplarzy;
    l) w zakresie rozpowszechniania publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia,
      odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania w
      taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i w czasie przez siebie
      wybranym;
    m) praw pokrewnych oraz związanych z nimi praw własności intelektualnej;
    n) nieodwołalnego upoważnienia do sprawowania nadzoru nad sposobem korzystania
      oraz podjęcia decyzji o pierwszym ich udostępnieniu;
    o) nieodwołalnego pierwszeństwa do nabycia praw do ich eksploatacji na
      nowopowstałych polach eksploatacji nic znanych w chwili podpisania umowy;
    p) utrwalania we wszelkich technikach, systemach i rodzajach zapisu na wszelkich
      nośnikach zapisu magnetycznego, cyfrowego, nośnikach światłoczułych, drukarskich i
      innych, w nieograniczonej ilości nośników;
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych, o których mowa w ust. 2 następuje z chwilą
    przekazania zapłaty wynagrodzenia za okres rozliczeniowy, w którym powstał dany utwór
    lub utwór zależny, a za zgodą Wykonawcy - po przekazaniu Przedmiotu Zamówienia lub
    jego części.
    Zamawiający ma prawo wykorzystania fragmentów Przedmiotu zamówienia na wszelkich
    wymienionych w ust. 2 polach eksploatacji, w tym także dla celów informacyjnych,
    promocyjnych, przeglądowych i kronikarskich.
    Przeniesienie praw i udzielenie zezwoleń przez Wykonawcę następuje na zasadzie
    wyłączności, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych, na wskazanych w ust. polach
    eksploatacji, przez pełny okres trwania ochrony prawnoautorskiej określony Ustawą o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 Nr 24, poz.83, tj. Dz.U. z 2019 r. poz.
    1231 ze zm.).
    Umowa reguluje kwestie wynagrodzenia w ten sposób, że Wnioskodawca otrzymuje
    wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta autorskich praw do
    programu komputerowego.
    W odniesieniu do kosztów, które ponosi Wnioskodawca, to usługi księgowe nie obejmują
    opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. W zakresie sprzętu
    elektronicznego, Wnioskodawca zamierza nabyć komputer (laptop), monitor, myszkę,
    dysk zewnętrzny.
    Wydatki te będą poniesione dla realizacji wszystkich prac rozwojowych w zakresie
    tworzenia, ulepszania oraz modyfikowania oprogramowania.
    Funkcjonalny związek wydatków z tworzonym, ulepszanym i modyfikowanym
    oprogramowaniem wygląda następująco:
    - sprzęt komputerowy (laptop, monitor, myszka, dysk zewnętrzny) - są podstawowym
      sprzętem, na którym oprogramowanie jest tworzone, wdrażane i testowane; są to
      zatem elementy konieczne, aby stworzyć oprogramowanie i wywiązać się z umowy z
      kontrahentem,
    - usługi księgowe - zlecone profesjonalnemu podmiotowi są niezbędne dla prawidłowych
      rozliczeń w zakresie należności publicznoprawnych wynikających z prowadzonej
      działalności polegającej na tworzeniu, ulepszaniu i modyfikowaniu oprogramowania.

    Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja ta
    jest prowadzona od 2 października 2023 r.
    W odrębnej ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia:
    - każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    - przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    - koszty przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu.
    Pytania
    1) Czy w związku z opisaną sytuacją Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z
      opodatkowania stawką w wysokości 5% podatku, zgodnie z art. 30ca ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, do kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskanego z tytułu przenoszenia
      autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytwarzanego przez
      Wnioskodawcę?
    2) Czy w związku z opisaną sytuacją Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z
      opodatkowania stawką w wysokości 5% podatku, zgodnie z art. 30ca ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, do kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskanego z tytułu przenoszenia
      autorskich praw majątkowych do oprogramowania modyfikowanego i ulepszanego
      przez Wnioskodawcę?
    3) Czy wydatki poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na zakup sprzętu elektronicznego oraz usługi księgowe w
      celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
      w rozumieniu art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF należy uznać za
      koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art.
      30ca ust. 5 ustawy o PDOF, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1 i 2
    Wnioskodawca, w związku z opisaną sytuacją, będzie mógł skorzystać z opodatkowania
    stawką 5% podatku, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    uzyskanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania
    zarówno wytwarzanego przez Wnioskodawcę, jak i przez niego modyfikowanego.
    Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę polega na świadczeniu usług
    tworzenia i modyfikowania oprogramowania, co ma charakter twórczy i służy tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań na indywidualne potrzeby klienta. Oprogramowanie to
    stanowi przedmiot ochrony prawa autorskiego. Do tworzenia i ulepszania
    oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje własną wiedzę i umiejętności
    informatyczne. Usługi te mają charakter systematyczny i służą rozwojowi nowoczesnego
    oprogramowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PDOF, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    jest autorskie prawo do programu komputerowego (podlegające ochronie prawnej).
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym ustalona jako iloczyn
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i obliczanego wg wzoru z art.

    30ca ustawy o PDOF. Dochód uzyskany ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania w ramach świadczenia usług stanowi kwalifikowany dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w
    zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PDOF. Stanowi on bowiem dochód z oprogramowania
    będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą
    wyrażoną w ustawie o PDOF.
    W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie wymagania ustawowe
    dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości
    5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PDOF, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    a+b × 1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest tworzenie
    oprogramowania, do których prawa autorskie są następnie przenoszone. W związku z
    wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczej ponosi on wydatki na zakup
    sprzętu elektronicznego oraz usługi księgowe. Powyższe Wydatki ponoszone przez
    Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 ustawy o PDOF i mają na celu
    osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj.
    prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Podsumowując, ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie
    Oprogramowania, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PDOF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;

        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak wynika z treści wniosku, Pana działalność dotyczy tworzenia i modyfikowania
    oprogramowania.
    W ramach współpracy z X projektował i wdrażał Pan rozwiązania z zakresu Enterprise Data
    Management i Business Intelligence, które miały na celu (...). Tak rozumiane
    oprogramowanie jest efektem pracy twórczej, bazującej na wiedzy technicznej i
    doświadczeniu zdobytym w międzynarodowych projektach realizowanych w Polsce.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Z treści wniosku wynika, że w każdym przypadku, tj. zarówno tworzenia, jak i ulepszania
    oraz modyfikowania utworów, efekty Pana prac są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wytworzone, ulepszone oraz zmodyfikowane przez
    Pana oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Zastosowane rozwiązania różniły się poprzez zastosowanie nowoczesnych frameworków
    (...), konteneryzacji (...), metod integracji danych w czasie rzeczywistym oraz modeli AI
    /LLM. Dzięki temu systemy były bardziej efektywne, elastyczne i kosztowo bardziej
    optymalne niż wcześniejsze rozwiązania.
    Efektami Pana pracy, nazwanymi oprogramowaniem, zawsze były utwory w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    - nie są jedynie techniczną, a twórczą, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez klientów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że wszystkie projekty, które realizował, prowadzone były w sposób
    systematyczny i zaplanowany. Każdy projekt rozpoczynał się od analizy wymagań
    biznesowych i technicznych, następnie tworzony był szczegółowy plan działań, który
    obejmował harmonogram etapów prac: analiza, projektowanie, implementacja,
    testowanie, wdrożenie.
    Pracował Pan zgodnie z metodyką (...), co pozwalało na iteracyjne dostarczanie
    funkcjonalności i szybkie reagowanie na zmieniające się wymagania. Systematyczność
    przejawiała się także w prowadzeniu dokumentacji technicznej, raportów postępu oraz w
    regularnych spotkaniach z klientami.
    Każdy projekt rozpoczynał się od opracowania szczegółowego harmonogramu, który
    obejmował analizę wymagań, projekt, implementację, testowanie i wdrożenie.
    Harmonogramy były zgodne z metodyką (...) i dzielone na sprinty. Większość
    harmonogramów została w pełni zrealizowana, a w niektórych przypadkach nawet
    rozszerzona o dodatkowe funkcjonalności.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i

    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym
    samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich
    możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i
    tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów
    lub usług informatycznych. Przy czym ulepszenia są znaczące i pozwalają na
    zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wykorzystuje Pan aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności (w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania), do projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Realizując każdy projekt,
    opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, niewystępujące
    dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już istniejących.
    W czasie współpracy z X wykorzystywał Pan wiedzę z zakresu BI, zarządzania danymi, baz
    danych (...), języków programowania (...), narzędzi ETL (...), a także (...). Rozwijał także
    kompetencje w zakresie integracji API i wykorzystania sztucznej inteligencji w
    praktycznych projektach biznesowych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;

    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wynika z treści wniosku, Pana działalność w zakresie tworzenia oprogramowania
    obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych i nowych
    produktów, procesów i usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany miałyby charakter
    ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
      a+b × 1,3/a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, zarówno w przypadku tworzenia, jak i ulepszania oraz
    modyfikowania utworów, efekty Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz
    kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto dokonał Pan
    stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Ewidencja taka jest prowadzona od 2 października 2023 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w latach 2023-2024 i w latach kolejnych, jeśli okoliczności
    faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.

    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych

    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.