Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.425.2020.1.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-24
Teza: Opodatkowanie świadczeń otrzymanych od firmy w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej i darowizn rzeczowych oraz finansowych na poprawę bezpieczeństwa.
Słowa kluczowe: darowizna; najem; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; umowa; świadczenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 maja 2020 r. (data wpływu 1 czerwca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku odprowadzenia podatku VAT należnego w związku z otrzymaniem, zgodnie z umowami, świadczeń od firmy w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej i darowizn rzeczowych oraz finansowych na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku odprowadzenia podatku VAT należnego w związku z otrzymaniem, zgodnie z umowami, świadczeń od firmy w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej i darowizn rzeczowych oraz finansowych na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Miasto M. (dalej: „Miasto”, „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Miasto zawarło w dniu … 2018 r. z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą X następujące umowy:

1\. Umowę, której przedmiotem jest wynajem przez Miasto na rzecz firmy (w okresie od dnia 1 kwietnia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.) powierzchni pod stoisko informacyjne w B. (dalej: „B”), znajdującym się w budynku przy ul. … tj. w budynku Urzędu Miasta (dalej: „Umowa 1”).

Zgodnie z Umową 1, punkt jest czynny w godzinach pracy Urzędu Miasta (dalej: „UM”). Miasto pobiera od firmy ustalony w Umowie 1 w wysokości netto miesięczny czynsz najmu wraz z doliczoną opłatą za korzystanie z mediów, wysokość której stanowi procent kwoty netto najmu (ustalony w Umowie 1). Czynsz, zgodnie z Umową 1, jest waloryzowany raz w roku o wskaźnik inflacji ogłaszany przez GUS. Do kwoty netto doliczany jest podatek VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z Umową 1, wynajmujący (tj. Miasto) nie ponosi odpowiedzialności za powstałe w mieniu najemcy (tj. firmy) szkody z powodu zdarzeń takich jak: działanie osób trzecich, pożar lub kradzież, jednocześnie Miasto zabezpiecza budynek (UM) przed dostępem innych osób poza godzinami Urzędu.

2\. Umowę, w której firma w ramach opracowanej przez siebie koncepcji poprawy bezpieczeństwa mieszkańców Miasta zobowiązała się do zorganizowania imprezy edukacyjnej dla 250 dzieci z klas pierwszych szkół podstawowych (jednostek budżetowych Miasta) w terminie do 31 grudnia 2019 r. oraz przekazania do dnia 31 grudnia 2018 r. kompletów nakładek na pasy bezpieczeństwa (dalej: „Umowa 2”).

W Umowie 2 określono ilość oraz łączną wartość nakładek, jak również określono łączną wysokość kosztów, jakie firma zobowiązuje się ponieść w związku z organizacją imprezy edukacyjnej. Wszelkie koszty wynikające z Umowy 2 obciążają firmę. Umowa nie przewiduje, by w zamian za zorganizowanie imprezy edukacyjnej/dostawę nakładek Miasto było zobowiązane wobec firmy do jakiegokolwiek świadczenia lub powstrzymywania się od dokonania jakiejkolwiek czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

3\. Umowę, w której firma w ramach prowadzenia działalności mającej na celu zapobieganie powstaniu lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych zobowiązuje się przekazać tytułem darowizny na rzecz Miasta stanowiące własność firmy rzeczy takie jak: czujniki tlenku węgla/dymu, koce gaśnicze oraz znaki drogowe D6 (dalej: „Umowa 3”).

W Umowie 3 określono w odniesieniu do ww. rzeczy ich ilość, łączną wartość oraz termin przekazania. Wszelkie koszty wynikające z Umowy 3 obciążają firmę. Umowa nie przewiduje, by w zamian za darowiznę rzeczy Miasto było zobowiązane wobec firmy do jakiegokolwiek świadczenia lub powstrzymywania się od dokonania jakiejkolwiek czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

4\. Umowę, w której firma w ramach uczestnictwa w akcjach mających na celu zapobieganie powstaniu lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych zobowiązuje się przekazać na rzecz Miasta (na rachunek bankowy Miasta) środki finansowe tytułem darowizny z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta (dalej: „Umowa 4”).

W Umowie 4 wskazano kwoty darowizn oraz terminy ich przekazania. Zgodnie z Umową 4, Miasto zobowiązuje się przedłożyć firmie w ustalonym w Umowie 4 okresie od przekazania darowizny rozliczenie finansowo-rzeczowe w zakresie zgodności z umową sposobu wydatkowania darowizny. W Umowie 4 nie jest w żaden sposób doprecyzowany sposób wydatkowania darowizn – oznacza to, że Miasto może wydatkować otrzymane środki w całości według własnego uznania, byleby środki te przeznaczone zostały na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta.

Jednostką organizacyjną Miasta, która zawarła ww. umowy był UM.

Miasto informuje, że Umowy 1-4 zostały zawarte z firmą na podstawie przeprowadzonego zgodnie z zarządzeniem nr … Prezydenta Miasta z dnia … 2018 r. (dalej: „Zarządzenie”) konkursu na wynajem powierzchni pod działalność zakładu lub agenta ubezpieczeniowego (dalej: „konkurs”). Regulamin konkursu stanowił m.in., że:

*   celem konkursu jest wynajem powierzchni pod działalność zakładu lub agenta ubezpieczeniowego (dalej: „wykonawca”), który będzie świadczył usługi na podstawie ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym;
*   wybór wykonawcy dokonywany jest przez Komisję Konkursową (powołaną Zarządzeniem);
*   konkurs ma charakter otwarty;
*   w ramach zawartej umowy wykonawca będzie miał możliwość prowadzenia w siedzibie UM
    1.  punktu informacyjnego dot. ubezpieczeń majątkowych i osobowych,
    2.  punktu, w którym możliwe będzie zawieranie umów dot. ubezpieczeń majątkowych i osobowych,
    3.  punktu, w którym możliwe będzie zgłaszanie szkód związanych z zawartymi polisami dot. ubezpieczeń majątkowych i osobowych; dodatkowo wykonawca będzie zobowiązany do prowadzenia punktu, w którym klienci UM będą mieli możliwość wykonywania odpłatnie kserokopii dokumentów;
*   w ramach zawartej umowy wykonawca będzie zobowiązany do:
    1.  realizacji zaproponowanej w postępowaniu konkursowym koncepcji współpracy związanej z szerokorozumianą działalnością ubezpieczeniową, której celem będzie poprawa bezpieczeństwa mieszkańców Miasta,
    2.  udokumentowania realizacji koncepcji współpracy zaproponowanej w postępowaniu konkursowym,
    3.  przekazania na rzecz UM zaproponowanych w postępowaniu konkursowym koncepcji środków finansowych/darowizn rzeczowych z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta,
    4.  comiesięcznego opłacania czynszu za wynajem powierzchni użytkowej w siedzibie UM wg stawki zaproponowanej w postępowaniu konkursowym. 

W regulaminie konkursu zawarto również określone procentowo i punktowo kryteria oceny wyboru najkorzystniejszej oferty, takie jak:

*   średnia punktów przyznanych przez każdego z członków Komisji Konkursowej za koncepcję współpracy związanej z szeroko rozumianą działalnością ubezpieczeniową,
*   wysokość wydatków związanych z realizacją koncepcji współpracy (tj. wydatków dot. rzeczy, które miałyby zostać przekazane UM w drodze darowizny w ramach prowadzenia działalności mającej na celu zapobieganie lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych - zasadniczo im wyższa wysokość wydatków, tym wyższa punktacja),
*   wysokość środków finansowych/wartość darowizny rzeczowej, które przekazane zostaną UM na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta (zasadniczo im wyższa wysokość środków finansowych, tym wyższa punktacja),
*   wysokość comiesięcznego czynszu opłacanego za wynajem powierzchni użytkowej w siedzibie UM (zasadniczo im wyższa kwota czynszu, tym wyższa punktacja),
*   stawki za usługi związane z prowadzeniem w siedzibie UM punku, w którym klienci UM będą mieli możliwość wykonywania kserokopii dokumentów (zasadniczo im niższa cena za ksero, tym wyższa punktacja).

Komisja konkursowa, zgodnie z regulaminem konkursu, wyboru oferenta dokonuje zasadniczo na podstawie największej ilości punktów uzyskanych w konkursie.

Na podstawie przeprowadzonego konkursu firma została wybrana przez UM jako wykonawca.

Zawarcie Umów 1-4 z firmą było więc bezpośrednim rezultatem rozstrzygnięcia konkursu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Miasto ma obowiązek odprowadzenia podatku VAT należnego w związku z otrzymaniem, zgodnie z Umowami 2, 3 oraz 4, świadczeń od firmy w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizn rzeczowych oraz finansowych z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Miasto nie ma obowiązku odprowadzenia podatku VAT należnego w związku z otrzymaniem, zgodnie z Umowami 2, 3 oraz 4, świadczeń od firmy w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizn rzeczowych oraz finansowych z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta.

Uzasadnienie stanowiska Gminy

Uwagi ogólne

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi natomiast, iż przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z powyższego wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Wobec tego stwierdzić należy, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające zarówno na działaniu, jak i zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania, stanowi usługę w rozumieniu ustawy o VAT.

Jednakże, z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług zasadniczo podlegają opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie, tj. za wynagrodzeniem. Oznacza to, że musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną dostawą/usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za określoną dostawę/usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna więc być faktyczną konsekwencją wykonania świadczenia (dostawy lub usługi).

Natomiast stosownie do art. 29a ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest – co do zasady – wszystko, co stanowi zapłatę którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego w szczególności wynika, że przekazanie środków o charakterze dopłaty stanowić będzie podstawę opodatkowania VAT wyłącznie, jeśli ma bezpośredni wpływ na cenę towarów lub usług. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Świadczenia firmy na rzecz Wnioskodawcy wykonywane w celu poprawy bezpieczeństwa mieszkańców Miasta.

Jak wskazano wyżej, opodatkowaniu VAT podlega dostawa towarów lub świadczenie usług, które co do zasady powinno mieć charakter odpłatny.

Z okoliczności sprawy wskazanych w opisie stanu faktycznego wynika, że świadczenia, jakie UM otrzymuje od firmy w ramach Umów 2, 3 oraz 4 (tj. zorganizowanie imprezy edukacyjnej, darowizny rzeczowe oraz darowizny finansowe) mają na celu poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta. Poza przewidzianym w Umowie 4 obowiązkiem przedłożenia firmie w ustalonym okresie od przekazania darowizny rozliczenia finansowo-rzeczowego w zakresie zgodności z umową sposobu wydatkowania darowizny (mającego wyłącznie charakter kontrolny, a nie świadczeniowy), Miasto w ramach Umów 2-4 nie ma obowiązku dokonywania na rzecz firmy jakichkolwiek świadczeń. Uzyskane świadczenia w ocenie Wnioskodawcy nie mają zasadniczo również żadnego związku z realizowaną przez Miasto sprzedażą podlegającą opodatkowaniu VAT (dostawą towarów lub świadczeniem usług).

Wnioskodawca pragnie zauważyć, że zdaniem Miasta firma nie jest więc beneficjentem jakichkolwiek usług/dostaw świadczonych na jej rzecz w związku z realizowanymi na rzecz Wnioskodawcy w ramach Umów 2-4 świadczeniami. Tym samym, nie można uznać wykonywanych świadczeń za wynagrodzenie za dokonaną przez Miasto na rzecz firmy sprzedaż. Innymi słowy, zdaniem Wnioskodawcy Miasto nie wykonuje na rzecz firmy żadnych czynności opodatkowanych, za które świadczenia firmy stanowiłyby zapłatę. Świadczenia firmy w ocenie Wnioskodawcy nie powinny być zatem traktowane jako podstawa opodatkowania, obowiązek odprowadzenia VAT od której spoczywałby na Mieście.

Miasto dodatkowo podkreśla, że na powyższe konkluzje nie powinien wpływać fakt zawarcia Umów 2-4 (dotyczących odpowiednio organizacji imprezy edukacyjnej, przekazywania darowizn rzeczowych oraz darowizny finansowej) wraz z Umową 1 (dotyczącą najmu powierzchni) w rezultacie jednego postępowania konkursowego. Miasto podkreśla bowiem, że dokonywane na podstawie Umowy 1 obciążanie przez Wnioskodawcę firmy czynszem za wynajem powierzchni w siedzibie UM na cele określone w tej umowie (tj. Umowie 1) podlega opodatkowaniu VAT i jest rozliczane całkowicie niezależnie od świadczeń otrzymywanych w ramach Umów 2, 3 oraz 4 (tj. czynsz jest rozliczany zgodnie z zasadami i stawkami określonymi w Umowie 1).

Warto podkreślić zdaniem Miasta również fakt, że zgodnie z regulaminem konkursu zarówno stawka czynszu, jak i środki finansowe/wartość darowizn rzeczowych przekazywanych w celu poprawy bezpieczeństwa mieszkańców Miasta zasadniczo im były wyższe (w ofercie składanej w ramach konkursu), tym wyższą dostawały punktację, będącą składową punktacji decydującej o wyborze wykonawcy. Nie można w ocenie Miasta zatem w szczególności twierdzić, że, przykładowo, w związku ze świadczeniami realizowanymi na podstawie Umów 2,3 oraz 4 firma jest obciążana niższą stawką za czynsz najmu powierzchni w siedzibie UM na podstawie zawartej Umowy 1.

Stanowisko organów podatkowych w analogicznych sprawach

W ocenie Miasta stanowisko, zgodnie z którym otrzymanie świadczeń od firmy na podstawie Umów 2-4 nie następuje w wykonaniu czynności opodatkowanych znajduje potwierdzenie, przykładowo, w interpretacjach indywidualnych:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2013 r., sygn. IPTPP2/443-462/13-4/AW:

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina, będąca czynnym podatnikiem podatku VAT, może otrzymać darowiznę pieniężną. Darczyńca wskazuje cel, na jaki powinna być przeznaczona darowizna pieniężna. Otrzymanie darowizny pieniężnej przez Gminę nie będzie wiązało się z przekazaniem jakichkolwiek towarów bądź świadczenia usług na rzecz darczyńcy.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca otrzymując darowiznę pieniężną nie będzie zobowiązany do wykonania na rzecz darczyńcy jakichkolwiek czynności. Tym samym otrzymana darowizna pieniężna nie będzie związana w żaden sposób z uzyskaniem świadczenia wzajemnego.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że otrzymana przez Wnioskodawcę darowizna pieniężna nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem w przedmiotowym przypadku nie dojdzie ani do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, ani do świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, w konsekwencji czego Gmina nie będzie miała obowiązku odprowadzenia podatku z tytułu otrzymanych środków pieniężnych.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. IPPP2/443-1279/13-4/KG: Wnioskodawca przekazuje w formie darowizny towary nabywane z zamiarem przekazania ich w formie darowizny.

Zatem już w momencie zakupu, Wnioskodawca wie, że towar ten zostanie od razu przeznaczony w celu darowania go instytucji, na podstawie umowy darowizny. Oznacza to, że towary te nie zostają zakupione na cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

Zatem, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przy zakupie towarów mających być przedmiotem darowizny, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż towary te były zakupywane w innym celu niż wykonywanie opodatkowanej działalności produkcyjnej, będącej przedmiotem działalności Wnioskodawcy.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 września 2014 r., sygn. ILPP5/443-146/14-4/KG:

„Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa zawarła (\`(...)\`) z Towarzystwem Ubezpieczeniowym umowę o częściowe finansowanie inwestycji z funduszu prewencyjnego dla podmiotu zarządzającego zasobami mieszkaniowymi. Przedmiotem umowy jest ustalenie zasad dofinansowania inwestycji polegającej na remoncie dachów nieruchomości (\`(...)\`) znajdujących się w zasobach Spółdzielni ze środków funduszu prewencyjnego Towarzystwa Ubezpieczeniowego.

(\`(...)\`) Inwestycja ma na celu zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia szkód zalaniowych wskutek nieszczelności dachów oraz ograniczenie rozmiaru szkód. Spółdzielnia Mieszkaniowa posiada również zawartą z Towarzystwem Ubezpieczeniowym umowę ubezpieczenia całego majątku Spółdzielni. Zgodnie z zawartą umową, po przedstawieniu przez Spółdzielnię Mieszkaniową faktur i protokołu odbioru inwestycji Towarzystwo Ubezpieczeniowe przekaże środki finansowe w wysokości … zł na rachunek bankowy Spółdzielni. (\`(...)\`). Spółdzielnia Mieszkaniowa zobowiązana jest do zwrotu Towarzystwu Ubezpieczeniowemu otrzymanych środków pieniężnych w przypadku stwierdzenia m.in., że środki z funduszu prewencyjnego zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem określonym w umowie. W związku z dofinansowaniem remontu dachów na ww. budynkach mieszkalnych, Spółdzielnia Mieszkaniowa została zobowiązana przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe do zawieszenia tabliczek/naklejek zawierających wyłącznie logo Towarzystwa na budynkach, których remont dachów będzie dofinansowywany. Tabliczki/naklejki z logo Towarzystwa Ubezpieczeniowego dostarczy Towarzystwo na swój koszt. Środki pieniężne, które Spółdzielnia Mieszkaniowa otrzyma po realizacji prac polegających na remoncie dachów zostaną wykorzystane na sfinansowanie zakupionych przez Spółdzielnię usług remontowych. (\`(...)\`) Środki te nie są zatem bezpośrednio związane z żadną dokonaną przez Spółdzielnię Mieszkaniową dostawą ani też świadczeniem usług w rozumieniu ustawy o VAT. W zamian za otrzymane dofinansowanie Spółdzielnia nie wykona na rzecz Towarzystwa Ubezpieczeniowego żadnego ekwiwalentnego świadczenia. Spółdzielnia nie będzie świadczyć usług reklamowych względem Towarzystwa Ubezpieczeniowego. (\`(...)\`)

Mając na względzie przywołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie dofinansowanie, które Spółdzielnia Mieszkaniowa otrzyma od Towarzystwa Ubezpieczeniowego tytułem częściowego pokrycia kosztów inwestycji polegającej na remoncie dachów budynków mieszkalnych znajdujących się w jej zasobach – jako, że pozostaje bez związku z jakąkolwiek sprzedażą realizowaną przez Spółdzielnię – nie wpisuje się w normę wynikającą z art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.”.

Mając na uwadze powyższe, uznać należy zdaniem Miasta, że nie wykonuje ono na podstawie Umów 2, 3 oraz 4 żadnych czynności opodatkowanych na rzecz firmy, a zatem nie ma obowiązku odprowadzenia VAT należnego w związku z otrzymaniem świadczeń w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizn rzeczowych oraz finansowych z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast, z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Zauważyć tutaj należy, że jak wynika z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, iż dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, iż wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Zauważyć należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, że Miasto jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Miasto zawarło w dniu … 2018 r. z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą następujące umowy:

Umowę, której przedmiotem jest wynajem przez Miasto na rzecz firmy (w okresie od dnia 1 kwietnia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.) powierzchni pod stoisko informacyjne w B. (dalej: „Umowa 1”).

Zgodnie z Umową 1, punkt jest czynny w godzinach pracy Urzędu Miasta. Miasto pobiera od firmy ustalony w Umowie 1 w wysokości netto miesięczny czynsz najmu wraz z doliczoną opłatą za korzystanie z mediów, wysokość której stanowi procent kwoty netto najmu (ustalony w Umowie 1). Czynsz, zgodnie z Umową 1, jest waloryzowany raz w roku o wskaźnik inflacji ogłaszany przez GUS. Do kwoty netto doliczany jest podatek VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z Umową 1, wynajmujący (tj. Miasto) nie ponosi odpowiedzialności za powstałe w mieniu najemcy (tj. firmy) szkody z powodu zdarzeń takich jak: działanie osób trzecich, pożar lub kradzież, jednocześnie Miasto zabezpiecza budynek (UM) przed dostępem innych osób poza godzinami Urzędu.

Umowę, w której firma w ramach opracowanej przez siebie koncepcji poprawy bezpieczeństwa mieszkańców Miasta zobowiązała się do zorganizowania imprezy edukacyjnej dla 250 dzieci z klas pierwszych szkół podstawowych (jednostek budżetowych Miasta) w terminie do 31 grudnia 2019 r. oraz przekazania do dnia 31 grudnia 2018 r. kompletów nakładek na pasy bezpieczeństwa (dalej: „Umowa 2”).

W Umowie 2 określono ilość oraz łączną wartość nakładek, jak również określono łączną wysokość kosztów, jakie firma zobowiązuje się ponieść w związku z organizacją imprezy edukacyjnej. Wszelkie koszty wynikające z Umowy 2 obciążają firmę. Umowa nie przewiduje, by w zamian za zorganizowanie imprezy edukacyjnej/dostawę nakładek Miasto było zobowiązane wobec firmy do jakiegokolwiek świadczenia lub powstrzymywania się od dokonania jakiejkolwiek czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

Umowę, w której firma w ramach prowadzenia działalności mającej na celu zapobieganie powstaniu lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych zobowiązuje się przekazać tytułem darowizny na rzecz Miasta stanowiące własność firmy rzeczy takie jak: czujniki tlenku węgla/dymu, koce gaśnicze oraz znaki drogowe D6 (dalej: „Umowa 3”).

W Umowie 3 określono w odniesieniu do ww. rzeczy ich ilość, łączną wartość oraz termin przekazania. Wszelkie koszty wynikające z Umowy 3 obciążają firmę. Umowa nie przewiduje, by w zamian za darowiznę rzeczy Miasto było zobowiązane wobec firmy do jakiegokolwiek świadczenia lub powstrzymywania się od dokonania jakiejkolwiek czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

Umowę, w której firma w ramach uczestnictwa w akcjach mających na celu zapobieganie powstaniu lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych zobowiązuje się przekazać na rzecz Miasta (na rachunek bankowy Miasta) środki finansowe tytułem darowizny z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta (dalej: „Umowa 4”).

W Umowie 4 wskazano kwoty darowizn oraz terminy ich przekazania. Zgodnie z Umową 4, Miasto zobowiązuje się przedłożyć firmie w ustalonym w Umowie 4 okresie od przekazania darowizny rozliczenie finansowo-rzeczowe w zakresie zgodności z umową sposobu wydatkowania darowizny. W Umowie 4 nie jest w żaden sposób doprecyzowany sposób wydatkowania darowizn – oznacza to, że Miasto może wydatkować otrzymane środki w całości według własnego uznania, byleby środki te przeznaczone zostały na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta.

Miasto informuje, że Umowy 1-4 zostały zawarte z firmą na podstawie przeprowadzonego zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta z …. 2018 r. konkursu na wynajem powierzchni pod działalność zakładu lub agenta ubezpieczeniowego. Regulamin konkursu stanowił m.in., że:

*   celem konkursu jest wynajem powierzchni pod działalność zakładu lub agenta ubezpieczeniowego (dalej: „wykonawca”), który będzie świadczył usługi na podstawie ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym;
*   wybór wykonawcy dokonywany jest przez Komisję Konkursową (powołaną Zarządzeniem);
*   konkurs ma charakter otwarty;
*   w ramach zawartej umowy wykonawca będzie miał możliwość prowadzenia w siedzibie UM
    1.  punktu informacyjnego dot. ubezpieczeń majątkowych i osobowych,
    2.  punktu, w którym możliwe będzie zawieranie umów dot. ubezpieczeń majątkowych i osobowych,
    3.  punktu, w którym możliwe będzie zgłaszanie szkód związanych z zawartymi polisami dot. ubezpieczeń majątkowych i osobowych; dodatkowo wykonawca będzie zobowiązany do prowadzenia punktu, w którym klienci UM będą mieli możliwość wykonywania odpłatnie kserokopii dokumentów;
*   w ramach zawartej umowy wykonawca będzie zobowiązany do:
    1.  realizacji zaproponowanej w postępowaniu konkursowym koncepcji współpracy związanej z szerokorozumianą działalnością ubezpieczeniową, której celem będzie poprawa bezpieczeństwa mieszkańców Miasta,
    2.  udokumentowania realizacji koncepcji współpracy zaproponowanej w postępowaniu konkursowym,
    3.  przekazania na rzecz UM zaproponowanych w postępowaniu konkursowym koncepcji środków finansowych/darowizn rzeczowych z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta,
    4.  comiesięcznego opłacania czynszu za wynajem powierzchni użytkowej w siedzibie UM wg stawki zaproponowanej w postępowaniu konkursowym. 

W regulaminie konkursu zawarto również określone procentowo i punktowo kryteria oceny wyboru najkorzystniejszej oferty, takie jak:

*   średnia punktów przyznanych przez każdego z członków komisji konkursowej za koncepcję współpracy związanej z szeroko rozumianą działalnością ubezpieczeniową,
*   wysokość wydatków związanych z realizacją koncepcji współpracy (tj. wydatków dot. rzeczy, które miałyby zostać przekazane UM w drodze darowizny w ramach prowadzenia działalności mającej na celu zapobieganie lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych - zasadniczo im wyższa wysokość wydatków, tym wyższa punktacja),
*   wysokość środków finansowych/wartość darowizny rzeczowej, które przekazane zostaną UM na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta (zasadniczo im wyższa wysokość środków finansowych, tym wyższa punktacja),
*   wysokość comiesięcznego czynszu opłacanego za wynajem powierzchni użytkowej w siedzibie UM (zasadniczo im wyższa kwota czynszu, tym wyższa punktacja),
*   stawki za usługi związane z prowadzeniem w siedzibie UM punku, w którym klienci UM będą mieli możliwość wykonywania kserokopii dokumentów (zasadniczo im niższa cena za ksero, tym wyższa punktacja).

Komisja konkursowa, zgodnie z regulaminem konkursu, wyboru oferenta dokonuje zasadniczo na podstawie największej ilości punktów uzyskanych w konkursie.

Na podstawie przeprowadzonego konkursu firma została wybrana przez UM jako wykonawca.

Zawarcie Umów 1-4 z firmą było więc bezpośrednim rezultatem rozstrzygnięcia konkursu.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania podatkiem VAT otrzymanych przez Miasto od firmy świadczeń w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, darowizn rzeczowych oraz finansowych z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z powyższego wynika zatem, że darowizna jest świadczeniem jednostronnym, gdyż darczyńca nie żąda od obdarowanego żadnego świadczenia wzajemnego.

Jednakże w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją, bowiem występują skonkretyzowane świadczenia w zamian za otrzymane określone wynagrodzenie.

Jak wskazał Wnioskodawca Umowa 2, tj. umowa, w której firma w ramach opracowanej przez siebie koncepcji poprawy bezpieczeństwa mieszkańców Miasta zobowiązała się do zorganizowania imprezy edukacyjnej dla 250 dzieci z klas pierwszych szkół podstawowych (jednostek budżetowych Miasta) w terminie do 31 grudnia 2019 r. oraz przekazania do dnia 31 grudnia 2018 r. kompletów nakładek na pasy bezpieczeństwa oraz Umowa 3 – umowa, w której firma w ramach prowadzenia działalności mającej na celu zapobieganie powstaniu lub zmniejszeniu skutków ubezpieczeniowych zobowiązuje się przekazać tytułem darowizny na rzecz Miasta stanowiące własność firmy rzeczy takie jak: czujniki tlenku węgla/dymu, koce gaśnicze oraz znaki drogowe D6 a także Umowa 4, czyli umowa, w której firma w ramach uczestnictwa w akcjach mających na celu zapobieganie powstaniu lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych zobowiązuje się przekazać na rzecz Miasta środki finansowe tytułem darowizny z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta zostały zawarte z firmą na podstawie przeprowadzonego, zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta konkursu na wynajem powierzchni pod działalność zakładu lub agenta ubezpieczeniowego. Ponadto w związku z rozstrzygnięciem tego konkursu Miasto zawarło z firmą Umowę 1 tj. umowę, w której przedmiotem jest wynajem przez Miasto na rzecz firmy powierzchni pod stoisko informacyjne w B. Z treści wniosku wynika zatem, że zawarcie Umowy 1-4 z firmą było więc bezpośrednim rezultatem rozstrzygnięcia konkursu. Należy zauważyć, że w regulaminie konkursu zawarto, że celem konkursu jest wynajem powierzchni pod działalność zakładu lub agenta ubezpieczeniowego a także, iż w ramach zawartej umowy wykonawca będzie zobowiązany do:

1.  realizacji zaproponowanej w postępowaniu konkursowym koncepcji współpracy związanej z szerokorozumianą działalnością ubezpieczeniową, której celem będzie poprawa bezpieczeństwa mieszkańców Miasta,
2.  udokumentowania realizacji koncepcji współpracy zaproponowanej w postępowaniu konkursowym,
3.  przekazania na rzecz UM zaproponowanych w postępowaniu konkursowym koncepcji środków finansowych/darowizn rzeczowych z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta,
4.  comiesięcznego opłacania czynszu za wynajem powierzchni użytkowej w siedzibie UM wg stawki zaproponowanej w postępowaniu konkursowym.  

Należy także zaznaczyć, że w regulaminie konkursu zawarto również określone procentowo i punktowo kryteria oceny wyboru najkorzystniejszej oferty, m.in. takie jak średnia punktów przyznanych przez każdego z członków komisji konkursowej za koncepcję współpracy związanej z szeroko rozumianą działalnością ubezpieczeniową oraz wysokość środków finansowych/wartość darowizny rzeczowej, które przekazane zostaną UM na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta (zasadniczo im wyższa wysokość środków finansowych, tym wyższa punktacja).

Biorąc zatem pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że otrzymane przez Wnioskodawcę od firmy świadczenia w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej dla 250 dzieci z klas pierwszych szkół podstawowych, a także darowizny rzeczowe takie jak nakładki na pasy bezpieczeństwa, czujniki tlenku węgla/dymu, koce gaśnicze oraz znaki drogowe a także środki finansowe z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta związane są bezpośrednio z rozstrzygnięciem konkursu na wynajem powierzchni pod działalność zakładu lub agenta ubezpieczeniowego świadczącego usługi na podstawie ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym w siedzibie Urzędu Miasta, a tym samym z zawarciem umowy na najem powierzchni pod stoisko informacyjne w budynku Urzędu Miasta.

Z powyższego wynika zatem, że otrzymane świadczenia w postaci imprezy edukacyjnej dla 250 dzieci z klas pierwszych szkół podstawowych, darowizn rzeczowych w formie nakładek na pasy bezpieczeństwa, czujników tlenku węgla/dymu, koców gaśniczych i znaków drogowych D6 i środki finansowe (darowizna pieniężna) z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta są związane ze świadczeniem ze strony Wnioskodawcy na rzecz firmy konkretnych czynności wynikających z umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a firmą, tj. zawarciem umowy na najem powierzchni pod stoisko informacyjne, co jest konsekwencją rozstrzygnięcia konkursu. Zatem pomiędzy Wnioskodawcą a firmą istnieje więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy stanowi świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Zatem otrzymane świadczenia od firmy w ramach Umów 2, 3 i 4 stanowić będą w istocie należności za świadczoną przez Wnioskodawcę usługę wynajmu powierzchni.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące uznanie wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach umowy czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, otrzymanie przez Miasto, zgodnie z Umowami 2, 3 oraz 4 świadczeń obejmujących imprezę edukacyjną oraz darowizny rzeczowe i środki finansowe z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta, jest w efekcie płatnością za usługę najmu powierzchni pod stoisko informacyjne i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Według art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Zgodnie z tą regulacją każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Przepisy ustawy nie precyzują w sposób szczegółowy jakie elementy należy uwzględnić przy ustalaniu podstawy opodatkowania, posłużenie się jednak sformułowaniem „całość świadczenia należnego od nabywcy” oznacza, że w podstawie opodatkowania należy uwzględnić wszelkie dodatkowe koszty bezpośrednio związane z dostawą towarów lub ze świadczeniem usługi zasadniczej, którymi w efekcie obciążany jest nabywca świadczenia. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego. W przypadku nawet, gdyby te elementy wykazane zostały na fakturze odrębnie, nie zmieni to faktu, że dla potrzeb opodatkowania podatkiem od towarów i usług powiększą one podstawę opodatkowania dostarczanego towaru lub świadczonej usługi.

W odniesieniu do opisu sprawy przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że świadczenia w postaci imprezy edukacyjnej dla 250 dzieci z klas pierwszych szkół podstawowych, darowizny rzeczowe w formie nakładek na pasy bezpieczeństwa, czujników tlenku węgla/dymu, koców gaśniczych i znaków drogowych D6 oraz środki finansowe (darowizna pieniężna) z przeznaczeniem na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Miasta są należnością wynikającą z odpłatnego świadczenia usługi najmu powierzchni i stanowią element kwoty należnej z tytułu świadczenia ww. usługi. Podlegają więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla wiążącego strony stosunku cywilnoprawnego – tak jak usługa najmu powierzchni.

Zatem należy stwierdzić, że w przypadku umowy najmu powierzchni użytkowej w siedzibie UM przedmiotem świadczenia na rzecz firmy jest usługa główna, tj. najmu powierzchni, a świadczenia od firmy w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizny rzeczowe oraz finansowe stanowią element rachunku kosztów zmierzający do ustalenia kwoty odpłatności za usługę najmu, gdyż z ekonomicznego punktu widzenia dopełniają świadczenie zasadnicze i nie należy ich sztucznie oddzielać od tego świadczenia.

Reasumując w przedmiotowej sprawie świadczenia na rzecz Wnioskodawcy w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizny rzeczowe oraz finansowe są należnościami bezpośrednio związanymi z odpłatnym świadczeniem usługi najmu powierzchni i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla wiążącego strony stosunku cywilnoprawnego – tak jak czynsz. Tym samym świadczenia w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizny rzeczowe oraz finansowe, stanowiące element świadczenia należnego z tytułu umowy najmu, stanowią de facto zapłatę będącą podstawą opodatkowania, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, z tytułu świadczenia usługi i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla wiążącego strony stosunku cywilnoprawnego.

Tak więc w przypadku świadczeń w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizn rzeczowych oraz finansowych przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest usługa najmu powierzchni, a wskazane świadczenia, stanowią element cenotwórczy tej usługi i jako świadczenie jednolite podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla usługi najmu powierzchni.

Zatem świadczenia w postaci zorganizowania imprezy edukacyjnej, a także darowizn rzeczowych oraz finansowych stanowią element cenotwórczy usługi najmu i podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla przedmiotu najmu, a podatek VAT należny podlega odprowadzeniu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy wskazać, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez danego podatnika. Powołane interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.