Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-744/14-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-21
Teza: Czy udział w Programie rabatowym, przyznanie rabatów oraz skorzystanie z rabatów przez pracowników Spółki oraz inne osoby będzie prowadziło do powstania przychodu podatkowego po stronie wymienionych osób, w związku z którego powstaniem Spółka byłaby zobligowana pełnić obowiązki płatnika oraz obowiązki sprawozdawcze w zakresie podatku PIT?
Słowa kluczowe: pracownik; przychód; płatnik; rabaty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA <

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2014 r. (data wpływu 21 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polską spółką prawa handlowego, prowadzącą działalność w zakresie handlu hurtowego poprzez sieć hal handlowych w Polsce. Obecnie Spółka zatrudnia ponad 3.700 pracowników.

W ramach swojej działalności, Spółka podejmuje różnego rodzaju działania promocyjno- marketingowe kierowane do kontrahentów (w tym klientów, dostawców), których celem jest zwiększenia wolumenu sprzedaży Spółki. Przykładowo w związku z osiągnięciem określonego wolumenu zakupów kontrahenci Spółki mogą otrzymać rabaty na towary oferowane przez Spółkę.

Obecnie, w ramach ww. działań promocyjno-marketingowych. Spółka zamierza oferować swoim pracownikom oraz innym wskazanym przez pracowników osobom rabat w wysokości 5% na towary nabywane od Spółki. Rabaty byłyby przyznawane uprawnionym osobom w sposób ciągły na towary, z wyłączeniem towarów będących w innej ofercie promocyjnej Spółki (tzw. zasada niełączenia promocji).

Zgodnie z założeniami programu rabatowego (dalej: „Program rabatowy”) przedmiotowe rabaty zostaną przyznane pracownikom oraz innym osobom wskazanym przez pracowników na tych samych zasadach. Niniejszy model nie zakłada różnicowania warunków udzielanych rabatów. Każda osoba otrzymująca rabaty tj. pracownik Spółki oraz wskazane przez niego osoby otrzymają prawo do dokonania zakupów z rabatem na tych samych warunkach.

W praktyce każdy z pracowników Spółki będzie uprawniony do wskazania dodatkowych osób w ramach przysługującego pracownikowi limitu. np. do 8 osób dodatkowych dowolnie wybranych przez każdego pracownika. Spółka nie będzie dokonywała weryfikacji, jakie osoby (członkowie rodzin pracowników, znajomi, sąsiedzi, inne) ostatecznie będą objęte Programem rabatowym. W efekcie krąg korzystających z rabatów będzie nieograniczony rodzajowo. Dodatkowo, biorąc pod uwagę liczbę pracowników Spółki (obecnie ponad 3.700 osób) w praktyce Programem rabatowym obok pracowników docelowo może zostać objętych kilkadziesiąt tysięcy osób.

Celem wprowadzenia przedmiotowej akcji rabatowej jest dotarcie do szerokiego kręgu osób i zachęcenie ich do zakupów w sieci hal handlowych Spółki, a co za tym idzie zwiększenie obrotów Spółki. Z uwagi na fakt, że Spółka zatrudnia wielu pracowników, oddźwięk przeprowadzanych akcji rabatowych będzie bardzo szeroki, co przyczyni się znacząco do popularyzacji marki Spółki i zwiększenia obrotów Spółki. Wynika to z faktu, że osoby którym udzielono rabatu chętniej i częściej odwiedzają sklepy i wówczas dokonują zakupów o większej wartości.

Z technicznego punktu widzenia w celu rozliczenia rabatów pracownicy i dodatkowe uprawnione osoby otrzymają tzw. karty klienta Spółki, za pomocą których będą identyfikowane w momencie zakupu towarów od Spółki. Tym samym, w momencie zakupu wartość netto dokonywanych zakupów przez daną osobę będzie obniżana automatycznie w systemie ewidencyjnym Spółki o 5% rabat (obniżenie o 5% cen jednostkowych towarów).

Niezależnie od ww. opisanego Programu rabatowego Spółka organizuje również specjalnie akcje promocyjne w okresie świątecznym (Wielkanoc i Boże Narodzenie) skierowane do pracowników Spółki polegające na udzieleniu okolicznościowych rabatów do cen towarów sprzedawanych przez Spółkę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy udział w Programie rabatowym, przyznanie rabatów oraz skorzystanie z rabatów przez pracowników Spółki oraz inne osoby będzie prowadziło do powstania przychodu podatkowego po stronie wymienionych osób, w związku z którego powstaniem Spółka byłaby zobligowana pełnić obowiązki płatnika oraz obowiązki sprawozdawcze w zakresie podatku PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, udział w Programie rabatowym, przyznanie rabatów oraz skorzystanie z rabatów przez pracowników Spółki oraz inne osoby nie będzie prowadziło do powstania przychodu podatkowego po stronie wymienionych osób, w związku z którego powstaniem Spółka byłaby zobligowana pełnić obowiązki płatnika oraz obowiązki sprawozdawcze w zakresie podatku PIT. Tym samym, od wartości przyznanych i wykorzystanych rabatów nie powinna zostać pobrana przez Spółkę zaliczka na podatek PIT, a Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzania deklaracji/informacji podatkowych w związku z Programem rabatowym.

Stanowisko Spółki oparte jest na poniżej przedstawionych argumentach, wynikających z przepisów prawa.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zastosowany przez Spółkę rabat nie będzie stanowić przychodu podatkowego, w tym w szczególności przychodu z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia.

Jak wspomniano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca zamierza wprowadzić Program rabatowy dla pracowników i innych osób wskazanych przez pracowników. Celem Spółki jest zwiększenie zakupów w halach handlowych Spółki poprzez oferowanie klientom rabatów do cen towarów.

Zgodnie ze słownikowym znaczeniem, „rabat” oznacza: „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik języka polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996).

W praktyce udzielenie rabatu można uznać za obniżenie ceny zakupu usług lub towarów. Z kolei zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 w ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r., Nr 97, poz. 1050 ze zm.) „ceną” jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę.

Podkreślenia wymaga również fakt, że kwota zapłacona za zakupy już po rabacie, będzie stanowiła dla nabywcy rzeczywistą cenę zakupu towarów, a więc będzie to cena po jakiej ostatecznie dokonano transakcji zakupu towarów w sklepach Spółki. Udzielenie rabatu skutkuje jedynie niższą ceną, którą nabywca towarów musi zapłacić sprzedającemu. Tym samym nie można uznać, że udzielony rabat stanowi przychód podatkowy, w formie nieodpłatnego świadczenia będącego dla klienta przychodem podatkowym. Powyższe rozumienie potwierdził między innymi Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 4 czerwca 2013 r. (ILPB2/415-215/13-2/TR).

W praktyce rabat związany jest jedynie z uzasadnionym ekonomicznie obniżeniem ceny za towar i stanowi element kalkulacyjny związany z polityką kształtowania cen sprzedawcy. Jednocześnie świadczenie nabywcy towaru (tj. cena z rabatem) stanowi ekwiwalent świadczenia Spółki (tj. sprzedaż towaru z rabatem). Ponieważ oba świadczenia są ekwiwalentne obie strony uzyskują świadczenie wzajemne zatem nie można mówić o jakimkolwiek dodatkowym przychodzie dla nabywcy towaru, w szczególności w formie nieodpłatnego świadczenia. Zwrócił na to uwagę Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 17 lutego 2010 r. (Nr IPPB2/415-714/09-3/MK) pisząc, iż: „skutkiem uzyskania rabatu finansowego w programie lojalnościowym jest obniżenie ceny zakupu towarów i usług, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia. W ramach programu lojalnościowego nie dojdzie bowiem do wydania zagrody związanej ze sprzedażą premiową, ale do zakupu towaru z rabatem. W konsekwencji, po stronie pracowników Spółki nie powstanie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu jak również nie powstanie przychód z innych źródeł po stronie pracowników Partnerów i ich członków rodzin”.

Dodatkowo jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 24 maja 2011 r. (ILPB1/415-255/l1-2/AGr), należy zauważyć, że „(\`(...)\`) skutkiem uzyskaniu rabatu finansowego jest obniżenie ceny zakupu towarów, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia. W ruinach tzw. zakupu personalnego nie dochodzi bowiem do wydania nagrody związanej ze sprzedażą premiową, ale do zakupu towaru z rubatem. Również w przedstawionym zdarzeniu przyszłym (analogicznie, jak we wskazanej powyżej indywidualnej interpretacji) celem programu lojalnościowego jest zwiększenie sprzedaży towarów handlowych wśród nowej grupy zakupowej jaką mają być pracownicy Spółki oraz członkowie ich rodzin. Założenie to Spółka będzie realizować poprzez udzielenie rabatów na zakup własnych towarów. Zatem, co należy podkreślić, pożądanym skutkiem planowanego programu jest osiągnięcie większej sprzedaży przez Spółkę, a nie ponoszenie kosztów związanych z nieodpłatnym bądź też częściowo odpłatnym przekazaniem towarów na rzecz pracowników bądź też członków ich rodzin”.

Ponadto zgodnie z interpretacją wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2011 r. (ILPB1/415-114/11-3/TW) „w związku z realizowanym przedmiotowym programem lojalnościowym, adresowanym do pracowników Spółki zatrudnionych zarówno na umowę o pracę jak i umowę zlecenia oraz członków ich rodzin udzielane w ramach tego programu rabaty nie stanowią dla tych osób przychodu, jako częściowo nieodpłatnego świadczenia. Zatem Spółka nie powinna z tego tytułu pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wystawiać stosownych informacji podatkowych”.

Ponadto, zdaniem Spółki, nie może być mowy o częściowo nieodpłatnym świadczeniu w sytuacji, gdy cena oferowanego towaru nie będzie odbiegać od ceny rynkowej. Bowiem może zdarzyć się tak, iż dane towary będą oferowane z rabatem w ramach innych promocji organizowanych przez Wnioskodawcę dla swoich kontrahentów. Należy uwzględnić, iż również inni klienci otrzymują analogiczne rabaty na zakupy w halach handlowych Spółki w ramach akcji promocyjno-marketingowych skutkujących obniżeniem cen towarów. Przykładowo w związku z osiągnięciem określonego wolumenu zakupów od Spółki kontrahenci Spółki są uprawnieni do rabatów na towary oferowane przez Spółkę.

W konsekwencji, w analizowanym przypadku nie można mówić o cenie odbiegającej od wartości rynkowej w sytuacji, gdy Wnioskodawca, w ramach innych akcji promocyjnych, na rzecz podmiotów innych niż pracownicy czy wskazane przez pracowników osoby udziela również szeregu rabatów. Możliwa jest sytuacja, gdy warunki cenowe oferowane pracownikom Wnioskodawcy w ramach Programu rabatowego (tj. rabat 5%) będą tak samo korzystne cenowo jak warunki proponowane innym grupom kontrahentów w ramach innych akcji promocyjno- marketingowych.

Podsumowując, w przypadku opisanego we wniosku Programu rabatowego nie dochodzi do powstania przychodu podatkowego po stronie uczestników programu. Skutkiem uzyskania rabatu jest bowiem obniżenie ceny oferowanych przez Spółkę towarów, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia przez daną osobę.

Zdaniem Spółki wartości udzielonego rabatu nie należy również traktować jako przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT z tytułu umowy o pracę po stronie pracowników. Mianowicie, w odniesieniu do pracowników Spółki rabatu nie należy traktować jako przychodu ze stosunku pracy, gdyż obniżona cena towarów będzie dostępna na identycznych zasadach także dla innych osób niebędących pracownikami Spółki.

Na podstawie art. 12 ust. 4 Ustawy PIT za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 12 ust. 4 Ustawy PIT za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Należy zaznaczyć, iż opisany we wniosku Program rabatowy nie ogranicza rodzajowo kręgu osób uprawnionych do korzystania z rabatów, a zatem krąg uprawnionych do zakupów z rabatem jest potencjalnie nieograniczony. Spółka nie będzie dokonywała weryfikacji, jakie osoby (członkowie rodzin pracowników, znajomi, sąsiedzi, inne) ostatecznie będą objęte Programem rabatowym. Wobec tego, że grono beneficjentów − podmiotów korzystających z rabatów nie będzie ograniczone wyłącznie do pracowników i będzie pozostawało poza kontrolą Spółki, zdaniem Spółki po stronie pracowników nie powstanie przychód w rozumieniu Ustawy PIT.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż otrzymanie rabatów na identycznych warunkach przez pracowników Spółki oraz osoby trzecie jest neutralne podatkowo dla wszystkich uczestników. Wobec powyższego Spółka nie będzie zobowiązana w stosunku do osób objętych Programem rabatowym (w tym swoich pracowników) pełnić obowiązków płatnika oraz obowiązków sprawozdawczych w zakresie podatku PIT, w szczególności obliczać, pobierać i odprowadzać zaliczki na podatek PIT.

Spółka wskazuje, iż analogiczne stanowisko zostało przedstawione w licznych interpretacjach wydanych przez Ministra Finansów. Przykładowo w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. (ILPB2/415-215/13-2/TR) uznano, iż „w przedmiotowej sprawie po stronie pracowników Wnioskodawcy oraz członków ich rodzin nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Korzystanie w jednakowych warunkach z programu lojalnościowego przez pracowników Spółki i osoby niebędące pracownikami będzie neutralne podatkowo dla wszystkich uczestników.”

Dodatkowo w interpretacji wydanej w analogicznym stanie faktycznym, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. IPPB2/415-33l/l3-2/AS) uznał, iż „Spółka nie będzie zobowiązana w stosunku do swoich pracowników do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz w stosunku do pracowników niektórych firm, kooperujących ze Spółką a także członków najbliższej rodziny tych osób do wystawienia stosownych informacji podatkowych”.

Dodatkowo powyższe zostało potwierdzone w innych licznych wiążących interpretacjach przepisów prawa podatkowego, przykładowo:

1.  interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 maja 2013 r., sygn. IBPBI/4l5-5/13/CzP;
2.  interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 maja 2011 r.. sygn. IBPBII/I/415-102/11/BJ;
3.  interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 września 2010 r., sygn. IPPB2/415-542/l0-2/MK1;
4.  interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 maja 2011 r., sygn. IPPB2/415-263/11-2/AS;
5.  interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. ITPB2/415-753/13/RS.

Reasumując, należy stwierdzić, iż w związku z wdrożeniem Programu rabatowego nie powstanie po stronie pracowników oraz innych wskazanych osób przychód podatkowy, a tym samym Spółka nie będzie zobowiązana do pobierania zaliczek na podatek dochodowy z tego tytułu oraz do wypełnienia innych obowiązków ciążących na płatniku podatku.

Przemawiają za tym bowiem następujące okoliczności:

1.  wprowadzany przez Spółkę Program rabatowy jest kierowany do szerokiego kręgu odbiorców wykraczającego poza grupę pracowników firmy (członków rodzin pracowników, znajomych, sąsiadów, innych osób);
2.  warunki uczestnictwa w Programie będą takie same w przypadku pracowników oraz pozostałych beneficjentów;
3.  cena uzyskana w ramach Programu rabatowego po uwzględnieniu rabatu nie będzie odbiegać od cen rynkowych stosowanych przez Spółkę w przypadku promocji wobec innych odbiorców, gdyż analogiczne rabaty na oferowane produkty mogą uzyskać również inni kontrahenci, w szczególności osoby niebędące pracownikami Spółki;
4.  Program rabatowy jest jednym z wielu działań promocyjno-marketingowych realizowanych przez Spółkę. Celem wprowadzenia Programu rabatowego jest dotarcie do szerokiego kręgu osób i zachęcenie ich do zakupów w sieci bal handlowych Spółki, a co za tym idzie zwiększenie obrotów Spółki.

Mając na uwadze wyżej wskazane przepisy Ustawy PIT oraz powyższą argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska w opisanej powyżej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. − Ordynacja podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W myśl natomiast art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że przepis zawiera tylko przykładowe wyliczenie przychodów, co oznacza, że przysporzenia majątkowe, niezaliczane do pozostałych źródeł przychodów, stanowią przychody objęte tym przepisem.

Na mocy art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka podejmuje różnego rodzaju działania promocyjno-marketingowe kierowane do kontrahentów (w tym klientów, dostawców), których celem jest zwiększenia wolumenu sprzedaży Spółki. Obecnie, w ramach ww. działań promocyjno-marketingowych. Spółka zamierza oferować swoim pracownikom oraz innym wskazanym przez pracowników osobom rabat w wysokości 5% na towary nabywane od Spółki. Zgodnie z założeniami programu rabatowego przedmiotowe rabaty zostaną przyznane pracownikom oraz innym osobom wskazanym przez pracowników na tych samych zasadach. Niniejszy model nie zakłada różnicowania warunków udzielanych rabatów. Każda osoba otrzymująca rabaty tj. pracownik Spółki oraz wskazane przez niego osoby otrzymają prawo do dokonania zakupów z rabatem na tych samych warunkach.

W efekcie krąg korzystających z rabatów będzie nieograniczony rodzajowo. Celem wprowadzenia przedmiotowej akcji rabatowej jest dotarcie do szerokiego kręgu osób i zachęcenie ich do zakupów w sieci hal handlowych Spółki, a co za tym idzie zwiększenie obrotów Spółki. W momencie zakupu wartość netto dokonywanych zakupów przez daną osobę będzie obniżana automatycznie w systemie ewidencyjnym Spółki o 5% rabat (obniżenie o 5% cen jednostkowych towarów).

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „rabat”. „Rabat”, zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego PWN, oznacza „obniżenie ceny jakiegoś towaru o pewną kwotę” (http://sjp.pwn.pl).

W praktyce udzielenie rabatu polega więc na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów. Ceną – zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 915) o informowaniu o cenach towarów i usług – jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy, w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym. Przez cenę rozumie się również stawkę taryfową.

Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość towaru. W rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów (w tym także tych wydanych jako rabat) a udzielony rabat nie stanowi dla konsumenta przychodu.

Należy zauważyć, że opisane we wniosku zdarzenie przyszłe nie ogranicza kręgu uprawnionych do uczestnictwa w programie lojalnościowym jedynie do pracowników Wnioskodawcy, gdyż adresatem tego programu są również osoby niebędące pracownikami – tj. osoby wskazane przez pracowników Spółki.

Podkreślenia wymaga fakt, że o tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy (i innych stosunków wymienionych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik w rozumieniu ust. 4 tegoż artykułu, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą.

W myśl art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

W opisanej we wniosku sytuacji, skutkiem uzyskania rabatu w programie lojalnościowym będzie obniżenie ceny zakupu towarów, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia.

W konsekwencji po stronie pracowników Wnioskodawcy oraz innych osób nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Korzystanie na jednakowych warunkach z programu lojalnościowego przez pracowników Spółki i inne osoby niebędące pracownikami będzie neutralne podatkowo dla wszystkich uczestników.

Wobec powyższego, Spółka nie będzie zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od udzielonych rabatów oraz do wystawienia stosownych informacji podatkowych.

Zatem należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie udział w Programie rabatowym, przyznanie rabatów oraz skorzystanie z rabatów przez pracowników Spółki oraz inne osoby nie będzie prowadziło do powstania przychodu podatkowego po stronie wymienionych osób, w związku z którego powstaniem Spółka byłaby zobligowana pełnić obowiązki płatnika oraz obowiązki sprawozdawcze w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.