Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.105.2017.1.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-07
Teza: W związku z realizacją projektu po stronie mieszkańca gminy nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii; nabycie; projekt; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 § 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2017 r. (data wpływu 15 lutego 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 marca 2017 r. (data wpływu 24 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania u mieszkańca gminy przychodu oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony pismem w dniu 24 marca 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania u mieszkańca gminy przychodu oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

We wniosku tym i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej podatek VAT). Jest również podmiotem prawa publicznego o charakterze określonym przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Wnioskodawca jest niewątpliwie podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, który poza zadaniami właściwymi dla jednostki samorządu terytorialnego jako organu władzy publicznej, realizuje działalność na podstawie umów cywilnoprawnych. W 2017 r. Wnioskodawca planuje realizacje „projektów parasolowych” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego \`(...)\` na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa III, Czysta energia. Działanie 3.1 Rozwój OZE w ramach których Wnioskodawca będzie przygotowywać, zlecać i koordynować wykonywanie instalacji OZE. Beneficjentami ww. projektu mogą być wyłącznie jednostki samorządu terytorialnego natomiast odbiorcą ostatecznym będzie osoba fizyczna oraz osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, przy czym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą będą składać oświadczenia deklarujące, że produkowana ze źródeł OZE energia nie będzie używana na potrzeby prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Celem realizacji projektu jest ochrona i poprawa środowiska naturalnego poprzez zastosowanie infrastruktury wykorzystującej odnawialne źródła energii. Zakres rzeczowy będzie obejmował następujące instalacje:

*   kolektory słoneczne – produkujące energię cieplną służące tylko danej lokalizacji;
*   piece na biomasę – produkujące energię służącą tylko danej lokalizacji;
*   pompy ciepła – produkujące energię cieplną służącą tylko danej lokalizacji;
*   ogniwa fotowoltaiczne – produkujące energię elektryczną w instalacji włączonej do sieci energetycznej.

W kosztach projektu, na podstawie stosownej umowy cywilnoprawnej z Wnioskodawcą, uczestniczyć będą odbiorcy ostateczni poprzez dokonanie wpłaty środków pieniężnych na montaż instalacji OZE.

Planowany jest następujący podział kosztów:

1.  całość wkładu krajowego pochodzić będzie od ostatecznego odbiorcy tj. 15%,
2.  pozostała część czyli 85% to środki z Unii Europejskiej.

Umowa będzie nakładała na odbiorcę ostatecznego obowiązek wniesienia wpłaty w wysokości nieprzekraczającej 15% kosztów kwalifikowalnych związanych z montażem OZE. Pozostałe 85% będzie przekazane na wyodrębnione konto Wnioskodawcy jako dofinansowanie z Unii Europejskiej w postaci zaliczek i refundacji. Całkowity koszt podatku VAT zostanie pokryty przez odbiorcę ostatecznego. Wpłata będzie obowiązkowa, a jej nieuiszczenie będzie jednoznaczne z rezygnacją z uczestnictwa w projekcie. Wnoszone przez odbiorcę ostatecznego wpłaty pieniężne ustalone na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych będą stanowiły współfinansowanie budowy inwestycji i będą dokonywane na rachunek dochodów budżetu. Wnioskodawca realizując zawarte umowy cywilnoprawne z osobami fizycznymi będzie działał jako podatnik VAT i wykonywał odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brakujące środki, niezbędne do zbilansowania finansowego całej inwestycji, będą pochodzić z budżetu Unii Europejskiej. Zasady korzystania z instalacji OZE w okresie trwałości projektu jak i zasady nabywania instalacji po upływie tego okresu, dla wszystkich odbiorców ostatecznych są takie same. Po zrealizowaniu inwestycji właścicielem inwestycji przez okres trwałości będzie Wnioskodawca. Po upływie okresu trwałości projektu w ramach którego Wnioskodawca otrzyma dofinansowanie tj. po pięciu latach, instalacja przejdzie na własność odbiorcy ostatecznego na podstawie 15% wpłaty uiszczonej na początku projektu. Tym samym po stronie odbiorcy ostatecznego nie powstanie przychód ani z tytułu korzystania z instalacji w okresie trwałości projektu ani z tytułu nabycia po tym okresie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy nabycie instalacji OZE przez odbiorcę ostatecznego po okresie trwałości projektu będzie stanowiło świadczenie dające odbiorcy ostatecznemu przysporzenie majątkowe w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym powodowało po stronie Wnioskodawcy obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C? Jeśli tak, to jaka jest podstawa tego opodatkowania, jak obliczyć koszt uzyskania przychodu i jaką stawkę podatku zastosować?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie po 5-letnim okresie trwałości projektu na rzecz mieszkańca instalacji nie będzie wiązało się z koniecznością zapłaty podatku dochodowego. Usługa zakupu i montażu instalacji OZE świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz mieszkańców jest usługą odpłatną, a tym samym efekty opisanej inwestycji będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca będzie działał w zakresie tej czynności jako podatnik podatku VAT. W konsekwencji, późniejsze nieodpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę własności instalacji na rzecz odbiorcy ostatecznego będzie konsekwencją opisanego odpłatnego świadczenia usług. Przekazanie bez dodatkowego wynagrodzenia instalacji nie będzie stanowiło odrębnej czynności, ale będzie stanowiło końcowy element wykonania usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz mieszkańców. Opisane czynności nie będą stanowiły przysporzenia dla mieszkańca a tym samym Wnioskodawca nie będzie zobligowany do sporządzenia informacji PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późń zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Również zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów. W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określono katalog źródeł przychodów, wyszczególniając w pkt 9 – inne źródła.

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. W świetle powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

Stosownie do art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej podatek VAT). Jest również podmiotem prawa publicznego o charakterze określonym przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Wnioskodawca jest niewątpliwie podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, który poza zadaniami właściwymi dla jednostki samorządu terytorialnego jako organu władzy publicznej, realizuje działalność na podstawie umów cywilnoprawnych. W 2017 r. Wnioskodawca planuje realizacje „projektów parasolowych” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego \`(...)\` na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa III, Czysta energia. Działanie 3.1 Rozwój OZE w ramach których Wnioskodawca będzie przygotowywać, zlecać i koordynować wykonywanie instalacji OZE. Beneficjentami ww. projektu mogą być wyłącznie jednostki samorządu terytorialnego natomiast odbiorcą ostatecznym będzie osoba fizyczna oraz osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, przy czym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą będą składać oświadczenia deklarujące, że produkowana ze źródeł OZE energia nie będzie używana na potrzeby prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Celem realizacji projektu jest ochrona i poprawa środowiska naturalnego poprzez zastosowanie infrastruktury wykorzystującej odnawialne źródła energii. Zakres rzeczowy będzie obejmował następujące instalacje:

*   kolektory słoneczne – produkujące energię cieplną służące tylko danej lokalizacji;
*   piece na biomasę – produkujące energię służącą tylko danej lokalizacji;
*   pompy ciepła – produkujące energię cieplną służącą tylko danej lokalizacji;
*   ogniwa fotowoltaiczne – produkujące energię elektryczną w instalacji włączonej do sieci energetycznej.

W kosztach projektu, na podstawie stosownej umowy cywilnoprawnej z Wnioskodawcą, uczestniczyć będą odbiorcy ostateczni poprzez dokonanie wpłaty środków pieniężnych na montaż instalacji OZE.

Planowany jest następujący podział kosztów:

1.  całość wkładu krajowego pochodzić będzie od ostatecznego odbiorcy tj. 15%,
2.  pozostała część czyli 85% to środki z Unii Europejskiej.

Umowa będzie nakładała na odbiorcę ostatecznego obowiązek wniesienia wpłaty w wysokości nieprzekraczającej 15% kosztów kwalifikowalnych związanych z montażem OZE. Pozostałe 85% będzie przekazane na wyodrębnione konto Wnioskodawcy jako dofinansowanie z Unii Europejskiej w postaci zaliczek i refundacji. Całkowity koszt podatku VAT zostanie pokryty przez odbiorcę ostatecznego. Wpłata będzie obowiązkowa, a jej nieuiszczenie będzie jednoznaczne z rezygnacją z uczestnictwa w projekcie. Wnoszone przez odbiorcę ostatecznego wpłaty pieniężne ustalone na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych będą stanowiły współfinansowanie budowy inwestycji i będą dokonywane na rachunek dochodów budżetu. Wnioskodawca realizując zawarte umowy cywilnoprawne z osobami fizycznymi będzie działał jako podatnik VAT i wykonywał odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brakujące środki, niezbędne do zbilansowania finansowego całej inwestycji, będą pochodzić z budżetu Unii Europejskiej. Zasady korzystania z instalacji OZE w okresie trwałości projektu jak i zasady nabywania instalacji po upływie tego okresu, dla wszystkich odbiorców ostatecznych są takie same. Po zrealizowaniu inwestycji właścicielem inwestycji przez okres trwałości będzie Wnioskodawca. Po upływie okresu trwałości projektu w ramach którego Wnioskodawca otrzyma dofinansowanie tj. po pięciu latach, instalacja przejdzie na własność odbiorcy ostatecznego na podstawie 15% wpłaty uiszczonej na początku projektu. Tym samym po stronie odbiorcy ostatecznego nie powstanie przychód ani z tytułu korzystania z instalacji w okresie trwałości projektu ani z tytułu nabycia po tym okresie.

Z treści wniosku wynika zatem, że zasady korzystania z instalacji OZE w okresie trwałości projektu jak i zasady nabywania instalacji OZE po upływie tego okresu dla wszystkich mieszkańców Wnioskodawcy będą takie same. Zatem nie mają one charakteru indywidualnego. Nie można w związku z tym mówić o powstaniu przysporzenia majątkowego dla konkretnego mieszkańca. Tylko w przypadku gdyby konkretny, zindywidualizowany mieszkaniec korzystał z instalacji lub nabył instalację na preferencyjnych zasadach w stosunku do innych mieszkańców, powstałby u niego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższy opis zdarzenia przyszłego i przedstawione przepisy prawa stwierdzić należy, że w związku z realizacją projektu po stronie mieszkańca Wnioskodawcy nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zarówno z tytułu korzystania z instalacji OZE przez okres trwałości projektu jak i z tytułu nabycia instalacji po upływie tego okresu. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku sporządzenia tym osobom informacji PIT-8C.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.