Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-382/13-2/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-11-08
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów.
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-warunki zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z 6 sierpnia 2013 r. (data wpływu 9 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów:

*   świadczonych w formie usługi ciągłej (pytanie nr 1) – **jest nieprawidłowe,**
*   świadczonych w formie pojedynczych zleceń (pytanie nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów oraz kosztów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej („SSE”) na podstawie zezwolenia z dnia 22 lutego 2006 r. („Zezwolenie”) zmienionego decyzją z dnia 26 lutego 2010 r. („Decyzja”) wydaną przez Ministra Gospodarki w dniu 6 marca 2013 r.

Przedmiotem Zezwolenia jest działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług świadczonych na obszarze SSE o klasyfikacjach w nim wymienionych. Spółka prowadzi na terenie SSE głównie działalność objętą Zezwoleniem („działalność strefowa”) i na jego podstawie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z tym, że przed dniem wydania Decyzji, Zezwoleniem objęta była działalność Spółki jedynie w zakresie produkcji i napraw modułów telewizyjnych, a Spółka dokonywała także napraw monitorów komputerowych, które to naprawy traktowała jako działalność opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób prawnych, zwróciła się do Ministra Gospodarki z prośbą o zmianę Zezwolenia, poprzez objęcie jego zakresem również napraw monitorów komputerowych.

W konsekwencji, na mocy Decyzji doszło do objęcia przedmiotem Zezwolenia usług napraw i konserwacji komputerów i urządzeń peryferyjnych (zgodnie z Decyzją wyłącznie w zakresie monitorów komputerowych i matryc LCD, takich jak laptop, notebook itp., dalej: „naprawy monitorów”). W efekcie, dochody Spółki z tytułu prowadzenia działalności w zakresie napraw monitorów również zostały objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych.

Obecnie, działalność strefowa, prowadzona przez Spółkę obejmuje produkcję modułów telewizyjnych oraz naprawy modułów telewizyjnych i monitorów. W związku z tą działalnością, dla celów podatkowych, Spółka rozpoznaje przychody i koszty uzyskania przychodów, które kreują dochód Spółki zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (odpowiednio: „przychody strefowe”/„koszty uzyskania przychodów strefowe”).

Ponadto, w ograniczonym zakresie, Spółka prowadzi również działalność, z której dochód nie został objęty Zezwoleniem („działalność niestrefowa”) i obejmuje m.in.:

*   wynajem powierzchni biurowej i produkcyjnej,
*   sprzedaż materiałów produkcyjnych,
*   refaktury kosztów mediów i usług telekomunikacyjnych.

Przychody i koszty ich uzyskania związane z powyższą działalnością kreują dochód Spółki podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (odpowiednio „przychody niestrefowe”/„koszty uzyskania przychodów niestrefowe”).

Prowadzona przez Spółkę działalność generuje także przychody i koszty (koszty określane jako „koszty uzyskania przychodów wspólne”), których Spółka nie jest w stanie bezpośrednio przypisać do działalności strefowej bądź niestrefowej. W takim przypadku, Spółka traktuje przychody jako związane z działalnością opodatkowaną, natomiast koszty przypisuje do poszczególnych działalności za pomocą klucza przychodowego – tj. klucza podziału kosztów wspólnych wynikającego z art. 15 ust. 2 oraz 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Naprawy monitorów, które od 6 marca 2013 r. są objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych, można podzielić na dwie kategorie – usługi napraw gwarancyjnych, świadczone w trybie ciągłym, z miesięcznymi okresami rozliczeniowymi oraz usługi napraw pogwarancyjnych, świadczone w formie pojedynczych zleceń (ad hoc). Z uwagi na odmienne warunki świadczenia powyższych usług, Spółka w różny sposób ustala moment powstania przychodu z ich tytułu. Co do zasady, za moment uzyskania przychodu Spółka uznaje dzień, w którym wykonano usługę. W przypadku usług ciągłych jest to ostatni dzień miesiąca (okresu rozliczeniowego), natomiast dla usług świadczonych ad hoc – dzień faktycznego zakończenia świadczenia usługi.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka ponosi między innymi szereg kosztów pośrednio powiązanych z osiąganymi przychodami, w tym kosztów związanych zarówno z produkcją oraz naprawami telewizorów, jak i naprawami monitorów, które to koszty przed uzyskaniem Decyzji były traktowane przez Spółkę jako koszty wspólne, z uwagi na brak możliwości bezpośredniej alokacji do poszczególnych rodzajów działalności. Koszty pośrednie w Spółce obejmują różne kategorie, takie jak koszty wynagrodzeń, amortyzacji środków trwałych, a także koszty mediów, logistyki i inne.

Wynagrodzenia są przez Spółkę wypłacane do 10-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który są one należne, tj. w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy. Tym samym, dla celów podatkowych Spółka potrąca je w miesiącu, za który są należne. Zasadniczo, Spółka ujmuje wynagrodzenia jako koszt w rachunku podatkowym na ostatni dzień miesiąca kalendarzowego. Jednocześnie, Spółka wpłaca składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (razem „składki”) w terminie późniejszym niż przewidziany w art. 15 ust. 4h ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dlatego też, składki te stanowią koszt podatkowy w Spółce w momencie ich zapłaty. W okresie przed uzyskaniem Decyzji, wynagrodzenia i składki osób zaangażowanych w pracę związaną zarówno z działalnością strefową, jak i z naprawami monitorów były przez Spółkę rozpoznawane jako koszty wspólne. Po rozszerzeniu zakresu Zezwolenia, wynagrodzenia i składki tych pracowników będą w całości traktowane przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodów strefowe.

Spółka posiada w swoich zasobach majątkowych środki trwałe podlegające amortyzacji, wykorzystywane zarówno dla produkcji i napraw modułów telewizyjnych, jak i do napraw monitorów. Przed rozszerzeniem zakresu Zezwolenia odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych dla celów podatkowych Spółka rozpoznawała jako koszty uzyskania przychodów wspólne. Spółka nie była bowiem w stanie bezpośrednio przypisać ich do poszczególnych rodzajów działalności. Natomiast po uzyskaniu Decyzji, odpisy te będą w całości stanowiły koszty uzyskania przychodów strefowe. Spółka stosuje liniową metodę amortyzacji podatkowej i dokonuje odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc. Spółka ujmuje odpisy amortyzacyjne jako koszt w rachunku podatkowym na ostatni dzień miesiąca kalendarzowego.

Spółka rozpoznaje przychody i koszty z tytułu różnic kursowych („RK”), zrealizowanych na należnościach i zobowiązaniach wynikających z napraw monitorów, jak również z pozostałych rodzajów działalności. Spółka stosuje metodę ujmowania RK wynikającą z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Rok podatkowy w Spółce pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Spółka dokonuje wpłat zaliczek miesięcznych z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych w uproszczonej formie.

W związku z rozszerzeniem zakresu Zezwolenia, wątpliwość Spółki budzi moment zmiany alokacji z przychodów/kosztów niestrefowych (bądź wspólnych) do działalności strefowej poszczególnych pozycji przychodowych i kosztowych pozostających w związku z naprawami monitorów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w zaistniałym stanie faktycznym, Spółka powinna zastosować następujące podejście:

1.  o alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie usługi ciągłej, powinien decydować moment ujęcia tych przychodów w rachunku podatkowym, tj. jeżeli przychód Spółki z tytułu tych usług powstał zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na ostatni dzień lutego 2013 r. (przed dniem wydania Decyzji), będzie on stanowił przychód niestrefowy, natomiast gdy przychód ten powstał na ostatni dzień marca 2013 r. (po dniu wydania Decyzji) będzie stanowił przychód strefowy?
2.  o alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie pojedynczych zleceń (ad hoc), powinien decydować moment ujęcia tych przychodów w rachunku podatkowym, tj. jeżeli przychód Spółki z tytułu tych usług powstał zgodnie z art. 12 ust. 3a przed dniem wydania Decyzji, będzie on stanowił przychód niestrefowy, natomiast gdy przychód ten powstał w dniu bądź po dniu wydania Decyzji będzie stanowił przychód strefowy?
3.  o alokacji do kosztów wspólnych/strefowych kosztów uzyskania przychodów pośrednio związanych z przychodami z tytułu napraw monitorów, które przed rozszerzeniem zakresu Zezwolenia były klasyfikowane jako wspólne i których momentem poniesienia jest dzień, na który ujęto je w księgach rachunkowych zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (np. koszty mediów czy logistyki), powinien decydować moment ich ujęcia w rachunku podatkowym, tj. jeżeli koszt został ujęty w księgach na dzień przed wydaniem Decyzji, będzie on kosztem wspólnym, natomiast gdy koszt ujęto w księgach na dzień wydania Decyzji bądź po tym dniu, będzie on kosztem strefowym?
4.  o alokacji do kosztów wspólnych/strefowych kosztów uzyskania przychodów pośrednio związanych z przychodami z tytułu napraw monitorów, rozpoznawanych poprzez odpisy amortyzacyjne, które przed rozszerzeniem zakresu Zezwolenia były klasyfikowane jako wspólne, powinien decydować ostatni dzień okresu ich ujęcia w rachunku podatkowym, tj. jeżeli odpis dotyczył lutego 2013 r. (miesiąca zakończonego przed dniem wydania Decyzji), będzie kosztem wspólnym, natomiast gdy odpis dotyczy marca 2013 r. (miesiąca kończącego się po dniu wydania Decyzji) będzie kosztem strefowym?
5.  o alokacji do kosztów wspólnych/strefowych kosztów uzyskania przychodów pośrednio związanych z przychodami z tytułu napraw monitorów w postaci kosztów wynagrodzeń pracowników, zatrudnionych na umowę o pracę, które przed rozszerzeniem zakresu Zezwolenia były klasyfikowane jako wspólne, powinien decydować ostatni dzień okresu ich ujęcia w rachunku podatkowym, co oznacza, że gdy okresem potrącenia kosztów uzyskania przychodów jest miesiąc, za który wynagrodzenia są należne (w przypadku, gdy wynagrodzenia zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji pracowników z zachowaniem terminu ich wypłaty wynikającym z przepisów prawa pracy) i miesiąc ten zakończył się przed dniem wydania Decyzji (luty 2013 r.), będzie to koszt wspólny, natomiast gdy miesiąc zakończył się po dniu wydania Decyzji (marzec 2013 r.), będzie kosztem strefowym?
6.  o alokacji do kosztów wspólnych/strefowych kosztów uzyskania przychodów pośrednio związanych z przychodami z tytułu napraw monitorów w postaci składek, które przed rozszerzeniem zakresu Zezwolenia były klasyfikowane jako wspólne, powinien decydować moment ich ujęcia w rachunku podatkowym, tj. w przypadku kosztów uzyskania przychodów z tytułu składek, których moment potrącenia przypada na dzień, w którym zostały faktycznie zapłacone, jeżeli moment ten przypada przed dniem wydania Decyzji, będzie to koszt wspólny, natomiast gdy moment ten przypada w dniu lub po dniu wydania Decyzji, będzie kosztem strefowym?
7.  o alokacji do przychodów strefowych, niestrefowych/kosztów strefowych, niestrefowych lub wspólnych RK zrealizowanych na przychodach i kosztach z tytułu należności lub zobowiązań związanych z naprawami monitorów powinna decydować alokacja przychodu bądź koszów uzyskania przychodów, na którym realizują się RK, bez względu na to, czy moment realizacji RK nastąpił przed czy po dniu wydania Decyzji, tj.:
    *   dodatnie lub ujemne RK zrealizowane na należnościach/zobowiązaniach stanowiących przychody/koszty uzyskania przychodów strefowe, powinny być alokowane do działalności strefowej,
    *   dodatnie lub ujemne RK zrealizowane na należnościach stanowiących przychody niestrefowe, powinny być alokowane do działalności niestrefowej,
    *   dodatnie RK na kosztach uzyskania przychodów wspólnych lub inne, których Spółka nie jest w stanie bezpośrednio przypisać do poszczególnych rodzajów działalności powinny być w całości alokowane do działalności niestrefowej, natomiast
    *   ujemne RK na kosztach uzyskania przychodów wspólnych lub inne, których Spółka nie jest w stanie bezpośrednio przypisać do poszczególnych rodzajów działalności powinny być alokowane do poszczególnych działalności kluczem przychodowym wynikającym z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1 i 2. Wniosek Spółki w pozostałym zakresie został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi wydanymi w dniu 8 listopada 2013 r. I tak: w zakresie pytań nr 3-6 interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-382/13-3/KS, w zakresie pytania nr 7 interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-382/13-4/KS.

Zdaniem Wnioskodawcy:

O alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie usługi ciągłej, powinien decydować moment ujęcia tych przychodów w rachunku podatkowym, tj. jeżeli przychód Spółki z tytułu tych usług powstał zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na ostatni dzień lutego 2013 r. (przed dniem wydania Decyzji), będzie on stanowił przychód niestrefowy, natomiast gdy przychód ten powstał na ostatni dzień marca 2013 r. (po dniu wydania Decyzji) będzie stanowił przychód strefowy.

O alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie pojedynczych zleceń (ad hoc), powinien decydować moment ujęcia tych przychodów w rachunku podatkowym, tj. jeżeli przychód Spółki z tytułu tych usług powstał zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przed dniem wydania Decyzji, będzie on stanowił przychód niestrefowy, natomiast, gdy przychód ten powstał w dniu bądź po dniu wydania Decyzji będzie stanowił przychód strefowy.

Zdaniem Spółki, o alokacji poszczególnych pozycji przychodowych i kosztowych wymienionych w pytaniach do wyniku działalności strefowej bądź niestrefowej, w związku z rozszerzeniem zakresu Zezwolenia powinny decydować:

*   data wydania Decyzji oraz
*   moment ujęcia danej pozycji wynikowej w rachunku podatkowym Spółki.

Co do zasady, pozycje wynikowe ujęte w rachunku podatkowym przed dniem wydania Decyzji, powinny być alokowane do poszczególnych rodzajów działalności zgodnie z dotychczasowym podejściem Spółki. Natomiast pozycje wynikowe związane z naprawami monitorów, ujęte w rachunku podatkowym w dniu wydania Decyzji lub po tym dniu, powinny być alokowane do działalności strefowej. Wyjątkiem od tej zasady są jedynie zrealizowane RK od należności i zobowiązań (zgodnie z uwagami przedstawionymi w uzasadnieniu do pytania nr 7).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy regulujące zasady prowadzenia działalności na terenie specjalnych stref ekonomicznych, ani inne regulacje prawne nie wskazują wprost, na jaki moment należy dokonać zmiany alokacji poszczególnych rodzajów przychodów i kosztów, gdy w wyniku rozszerzenia zakresu Zezwolenia jeden z rodzajów prowadzonej działalności, dotychczas opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych, zostaje objęty zwolnieniem z tego podatku.

Zgodnie z art. 16 ust. 4-5 oraz art. 19 ust. 4 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, Minister właściwy do spraw gospodarki może na wniosek przedsiębiorcy zmienić, po zasięgnięciu opinii zarządzającego specjalną strefą ekonomiczną, wydane wcześniej Zezwolenie. Zmiana Zezwolenia jest dokonywana w drodze Decyzji.

Jednocześnie, w świetle art. 5 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 z późn. zm., dalej „Rozporządzenie strefowe”), „Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej”.

W ocenie Spółki, analogiczne podejście jak w przypadku uzyskania Zezwolenia należy zastosować w sytuacji uzyskania Decyzji zmieniającej, rozszerzającej jego zakres przedmiotowy. Co za tym idzie, zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów z tytułu napraw monitorów przysługuje Spółce od dnia uzyskania Decyzji (tj. od 6 marca 2013 r.).

W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, iż to dzień wydania Decyzji jest rozstrzygający dla kwalifikacji podatkowej przychodów i kosztów z tytułu napraw monitorów.

Poniżej Spółka prezentuje swoje szczegółowe uzasadnienie stanowiska w odniesieniu do momentu zmiany alokacji poszczególnych grup przychodów i kosztów, wyszczególnionych w zadanych pytaniach.

Uzasadnienie w odniesieniu do pytania nr 1 „Usługi świadczone w sposób ciągły”.

Większość usług napraw monitorów wykonywanych przez Spółkę, świadczona jest w postaci usługi ciągłej, rozliczanej w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Zgodnie z Zezwoleniem, przed wydaniem Decyzji, przychód z napraw monitorów świadczonych w postaci usługi ciągłej był traktowany jako przychód niestrefowy, natomiast po wydaniu Decyzji jest to przychód z działalności strefowej. Jak już wspomniano, Spółka jest zdania, że alokacja przychodu z napraw monitorów do działalności strefowej bądź niestrefowej powinna być uzależniona od daty ujęcia przychodu w rachunku podatkowym Spółki (w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest to data powstania przychodu) i tego, czy data ta przypada przed, czy po dniu wydania Decyzji.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychód z tytułu wykonania usługi powstaje w dniu jej wykonania albo jej częściowego wykonania, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Jednocześnie zgodnie z ust. 3c ww. ustawy, w przypadku usługi rozliczanej w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze. W konsekwencji, w przypadku Spółki, przychód z tytułu napraw monitorów, świadczonych w trybie ciągłym, rozliczanych w okresach miesięcznych, powstaje na ostatni dzień każdego miesiąca.

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż dopiero w dacie powstania przychodu należnego, staje się on pewny i może (oraz powinien) zostać uwzględniony w rachunku podatkowym podatnika. Do momentu powstania przychodu (w tym przypadku wykonania usługi), zasadniczo jego wysokość może bowiem ulec zmianie wskutek porozumienia stron, czy też może on w ogóle nie powstać (np. z powodu zawieszenia wykonywania usług w danym okresie). Data powstania przychodu jest natomiast datą graniczną w tym sensie, że późniejsze ustalenia stron transakcji mogą co najwyżej zmienić jego wysokość, nie mogą jednak wpłynąć na datę jego rozpoznania przez podatnika.

Aby zatem ustalić, które przychody należy traktować jako strefowe, a które jako niestrefowe - należy zweryfikować, czy przychód powstał, tj. został ujęty w rachunku podatkowym Spółki zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przed, czy po dacie wydania Decyzji.

Odnosząc powyższe rozważania do przychodu z napraw monitorów, świadczonych w sposób ciągły, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż przychód rozpoznany na ostatni dzień lutego 2013 r. (tj. przed wydaniem Decyzji), jest przychodem z działalności niestrefowej, natomiast przychód, który powstał na ostatni dzień marca 2013 r. (tj. po wydaniu Decyzji) powinien być rozpoznany w całości jako przychód z działalności strefowej.

Uzasadnienie w odniesieniu do pytania nr 2 „Usługi świadczone ad hoc w formie pojedynczych zleceń”.

Odmiennie w stosunku do opisanej w stanowisku do pytania nr 1 usługi ciągłej, część usług napraw monitorów wykonywana przez Spółkę jest świadczona w formie pojedynczych zleceń. Zgodnie z Zezwoleniem, przychody powstałe przed wydaniem Decyzji były traktowane jako niestrefowe, natomiast przychody powstałe od momentu wydania Decyzji powinny w całości korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych jako przychody z działalności strefowej. W przypadku usług wykonanych w ramach pojedynczych zleceń, zastosowanie ma ogólna zasada przewidziana w art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. za datę powstania przychodu z tytułu usług uważa się dzień wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Istotne jest, zatem, które z powyższych zdarzeń ma miejsce jako pierwsze. W związku z tym, że Spółka wystawia faktury i otrzymuje płatności po wykonaniu usługi, przychód z tytułu napraw monitorów świadczonych ad hoc powstaje w dniu wykonania usługi.

Zgodnie z uwagami przedstawionymi w uzasadnieniu do pytania nr 1, zdaniem Spółki, rozstrzygająca dla kwalifikacji przychodu do działalności strefowej bądź niestrefowej powinna być data ujęcia przychodu w rachunku podatkowym Spółki, tj. data powstania przychodu w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, zdaniem Spółki, jeżeli taki przychód powstał w dniu wydania Decyzji bądź po tym dniu, powinien zostać alokowany do działalności strefowej. Natomiast przychód, który powstał przed dniem wydania Decyzji, powinien być traktowany jako przychód niestrefowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów:

*   świadczonych w formie usługi ciągłej (pytanie nr 1) – **jest nieprawidłowe,**
*   świadczonych w formie pojedynczych zleceń (pytanie nr 2) – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), podstawę opodatkowania tym podatkiem, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po dokonaniu odliczeń, o których mowa w tym przepisie.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (…). Stosownie do przepisu art. 7 ust. 2 tej ustawy, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Natomiast z przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 cyt. ustawy wynika, iż przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej przepis są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.).

Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy podatkowej, zwolnione od podatku są wyłącznie dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie odpowiedniego zezwolenia, w którym określa się m.in. przedmiot prowadzonej w strefie działalności gospodarczej. Z treści tego przepisu wynika, że dochody uzyskane z prowadzenia każdej innej niż określona w zezwoleniu działalności gospodarczej osoby prawnej nie są objęte przedmiotowym zwolnieniem. Zwolnienie to ma również charakter przedmiotowy, bowiem odnosi się do dochodów uzyskanych z określonego źródła - działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem, że działalność ta jest prowadzona w określonym miejscu i na podstawie zezwolenia, a więc w jego ramach, w granicach zakreślonych przedmiotem działalności gospodarczej ujętym w zezwoleniu. Chodzi tu o dochód uzyskany w następstwie prowadzenia ściśle określonej działalności gospodarczej, której przedmiot opisany został w stosownym zezwoleniu.

Tak więc interpretując wskazany przepis ustawy podatkowej niezbędne jest wyjaśnienie pojęcia prowadzenia „działalności gospodarczej” oraz zwrotu „na podstawie zezwolenia”, gdyż tylko dochody uzyskane przez osobę prawną z prowadzonej, na podstawie zezwolenia, działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, korzystają z przedmiotowego zwolnienia. Zgodnie z definicją ustawową, działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 155, poz.1095). Przepis ten wymienia ogólne rodzaje działalności gospodarczej. Każdy rodzaj działalności gospodarczej ma swój przedmiot, zakres w jakim jest prowadzona. Działalność gospodarcza może polegać na wytworzeniu określonego wyrobu lub wykonaniu usługi i może być prowadzona w formie przedsiębiorstwa jako swoistej jednostki organizacyjnej. Aktem prawnym definiującym i konkretyzującym możliwe działalności gospodarcze jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) - Dz.U. nr 33, poz. 289 ze zm. wraz z załącznikiem.

Z wykładni gramatycznej, którą należy stosować przy ocenie zakresu zwolnień podatkowych, wynika, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu.

Zatem podstawowym warunkiem objęcia zwolnieniem od podatku jest to, aby badane dochody były „dochodami uzyskanymi z działalności gospodarczej”, która powinna być prowadzona na terenie strefy ekonomicznej na podstawie stosownego zezwolenia. Oznacza to, że tylko dochody osiągane w przedstawionych warunkach, będące następstwem stosunków gospodarczych objętych zezwoleniem stanowią dochody, do których może mieć zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 ww. ustawy.

Z powyższego wynika, że niezależnie od wymogu „uzyskania dochodu z działalności gospodarczej”, działalność generująca te dochody powinna spełniać dwa kolejne warunki:

1.  powinna być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i
2.  powinna być prowadzona na podstawie stosownego zezwolenia.

Podkreślenia wymaga fakt, że prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono zatem wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko te dochody, które zostały uzyskane z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc działalności określonej w tym zezwoleniu.

Mając powyższe na uwadze, na podatniku ciąży obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością prowadzoną na podstawie stosownego zezwolenia (podlegającą zwolnieniu) oraz działalnością prowadzoną w zakresie nieobjętym zezwoleniem (podlegającą opodatkowaniu na zasadach ogólnych).

Ze stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia z dnia 22 lutego 2006 r. zmienionego decyzją z dnia 26 lutego 2010 r. oraz decyzją z dnia 6 marca 2013 r. Zezwoleniem objęta była działalność Spółki w zakresie produkcji i napraw modułów telewizyjnych. Decyzją z dnia 6 marca 2013 r. doszło do objęcia przedmiotem zezwolenia napraw monitorów. Obecnie, działalność strefowa, prowadzona przez Spółkę obejmuje produkcję modułów telewizyjnych oraz naprawy modułów telewizyjnych i monitorów. W związku z tą działalnością, dla celów podatkowych, Spółka rozpoznaje przychody i koszty uzyskania przychodów, które kreują dochód Spółki zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (odpowiednio: „przychody strefowe”/„koszty uzyskania przychodów strefowe”). Ponadto, w ograniczonym zakresie, Spółka prowadzi również działalność, z której dochód nie został objęty Zezwoleniem („działalność niestrefowa”). Przychody i koszty ich uzyskania związane z powyższą działalnością kreują dochód Spółki podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (odpowiednio „przychody niestrefowe”/„koszty uzyskania przychodów niestrefowe”). Prowadzona przez Spółkę działalność generuje także przychody i koszty (koszty określane jako „koszty uzyskania przychodów wspólne”), których Spółka nie jest w stanie bezpośrednio przypisać do działalności strefowej bądź niestrefowej. W takim przypadku, Spółka traktuje przychody jako związane z działalnością opodatkowaną, natomiast koszty przypisuje do poszczególnych działalności za pomocą klucza przychodowego – tj. klucza podziału kosztów wspólnych wynikającego z art. 15 ust. 2 oraz 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto Spółka wskazała, że naprawy monitorów, które od 6 marca 2013 r. są objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych, można podzielić na dwie kategorie:

*   usługi napraw gwarancyjnych, świadczone w trybie ciągłym, z miesięcznymi okresami rozliczeniowymi oraz
*   usługi napraw pogwarancyjnych, świadczone w formie pojedynczych zleceń (ad hoc).

Z uwagi na odmienne warunki świadczenia powyższych usług, Spółka w różny sposób ustala moment powstania przychodu z ich tytułu. W ocenie Spółki, co do zasady, za moment uzyskania przychodu Spółka uznaje dzień, w którym wykonano usługę. W przypadku usług ciągłych jest to ostatni dzień miesiąca (okresu rozliczeniowego), natomiast dla usług świadczonych ad hoc – dzień faktycznego zakończenia świadczenia usługi.

Wątpliwość Spółki budzi moment zmiany alokacji przychodów niestrefowych (bądź wspólnych) do działalności strefowej poszczególnych pozycji przychodowych w związku z naprawami monitorów.

Odpowiadając na wątpliwość Spółki, należy rozstrzygnąć jaki jest moment zmiany alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie usługi ciągłej oraz świadczonych w formie pojedynczych zleceń (ad hoc).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie regulują wprost na jaki moment należy dokonać zmiany alokacji poszczególnych rodzajów przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 tej ustawy).

Z kolei za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Natomiast, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku (art. 12 ust. 3c ww. ustawy).

Spółka wyraziła stanowisko, że jeżeli przychód Spółki z tytułu usług świadczonych w formie usługi ciągłej powstał zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na ostatni dzień lutego 2013 r. (przed dniem wydania Decyzji), będzie on stanowił przychód niestrefowy, natomiast gdy przychód ten powstał na ostatni dzień marca 2013 r. (po dniu wydania Decyzji) będzie stanowił przychód strefowy. Natomiast jeżeli przychód Spółki z tytułu usług świadczonych w formie pojedynczych zleceń (ad hoc) powstał zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przed dniem wydania Decyzji, będzie on stanowił przychód niestrefowy, natomiast gdy przychód ten powstał w dniu bądź po dniu wydania Decyzji będzie stanowił przychód strefowy.

Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy i wyrażonego stanowiska Strony, należy podkreślić, że w omawianej sprawie istotna jest data uzyskania decyzji zmieniającej zezwolenie wydanej przez Ministra Gospodarki w dniu 6 marca 2013 r.

W tym miejscu należy wskazać na § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 ze zm.), zgodnie z którym, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że o alokacji poszczególnych pozycji przychodowych do wyniku działalności strefowej bądź niestrefowej w związku z rozszerzeniem zakresu zezwolenia powinien decydować moment ujęcia danej pozycji wynikowej w rachunku podatkowym Spółki. Jak wskazano powyżej, „przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (…), jeżeli dochody z tych źródeł (…) są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2” – art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy.

Wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej, wykonane na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, na podstawie zezwolenia.

W sprawie istotne jest, że dopiero od 6 marca 2013 r. usługi napraw monitorów można zakwalifikować do działalności gospodarczej, wykonywanej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, na podstawie zezwolenia rozszerzonego decyzją z dnia 6 marca 2013 r. wydaną przez Ministra Gospodarki. Zatem, jeżeli usługa napraw monitorów ma miejsce na terenie specjalnej strefy ekonomicznej po zmianie zezwolenia decyzją z dnia 6 marca 2013 r., a usługa ta – co wynika z opisu sprawy – jest objęta tą zmianą, to wówczas należy uznać, że jest ona usługą strefową.

W konsekwencji, przychody z tytułu świadczonych usług napraw monitorów, świadczone w formie usługi ciągłej, jak również w formie pojedynczych zleceń (ad hoc) wykonane w okresie od dnia uzyskania decyzji, tj. od 6 marca 2013 r. na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, na podstawie zezwolenia, którego zakres został rozszerzony powyższą decyzją, można zaliczyć do przychodów wpływających na dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że usługi związane z naprawami monitorów wykonane przez Spółkę, świadczone w formie usługi ciągłej, jak również w formie pojedynczych zleceń (ad hoc) wykonane w okresie od dnia uzyskania decyzji (6 marca 2013 r.) zmieniającej zezwolenie z dnia 22 lutego 2006 r. i uzyskane z tego tytułu przychody są związane z działalnością zwolnioną. Konsekwentnie zatem tylko dochody, które zostały uzyskane z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia (ze zmianami) uzyskane z tytułu usług wykonanych od dnia 6 marca 2013 r., a więc działalności określonej w tym zezwoleniu można zakwalifikować do dochodów z działalności strefowej.

O alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu usług napraw monitorów świadczonych w formie usługi ciągłej, jak również w formie pojedynczych zleceń powinny decydować warunki: data wydania Decyzji i prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Tym samym tylko, przychody uzyskane z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie usługi ciągłej, jak również w formie pojedynczych zleceń od dnia 6 marca 2013 r. będą związane z działalnością strefową. Natomiast przychody uzyskane z tytułu napraw monitorów świadczone do dnia 6 marca 2013 r. będą związane z działalnością niestrefową.

Wobec powyższego, w części dotyczącej alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie usługi ciągłej uznano stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Jeżeli usługi te zostały wykonane przed dniem wydania Decyzji, przychód z tytułu ich świadczenia będzie stanowił przychód niestrefowy, natomiast jeżeli ww. usługi wykonano w dniu bądź po dniu wydania Decyzji – przychód strefowy.

Natomiast w części dotyczącej alokacji do działalności strefowej/niestrefowej przychodów z tytułu napraw monitorów świadczonych w formie pojedynczych zleceń uznano stanowisko Spółki za prawidłowe. Spółka bowiem uznała, że: „w przypadku usług wykonanych w ramach pojedynczych zleceń, zastosowanie ma ogólna zasada przewidziana w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tj. za datę powstania przychodu z tytułu usług uważa się dzień wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności”, oraz że „w związku z tym, że Spółka wystawia faktury i otrzymuje płatności po wykonaniu usługi, przychód z tytułu napraw monitorów świadczonych ad hoc powstaje w dniu wykonania usługi”.

Należy podkreślić, że o momencie alokacji przychodu nie decyduje moment ujęcia danej pozycji wynikowej w rachunku podatkowym Spółki, tylko moment wykonania usługi, której skutkiem jest uzyskanie przychodu podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.