Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.426.2025.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: W ramach ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb
ustawy o CIT, Spółka może jednorazowo w roku poniesienia
wydatku odliczyć od podstawy opodatkowania 50% kosztów
nabycia trzech fabrycznie nowych robotów 3; osiowych,
zakupionych w 2024 r. oraz w 2025 r., niezależnie od
dokonywanych od nich odpisów amortyzacyjnych.
Słowa kluczowe: amortyzacja
dystrybucja (rozprowadzanie)
magazynowanie
ulga-ulga na robotyzację
usługi-usługi magazynowania i przechowywania towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
1

wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Koszty uzyskania przychodów
poniesione na robotyzację-odliczenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 11
    września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w ramach ulgi na robotyzację, o której mowa
    w art. 38eb ustawy o CIT, mogą Państwo jednorazowo w roku poniesienia wydatku
    odliczyć od podstawy opodatkowania 50% kosztów nabycia trzech fabrycznie nowych
    robotów 3-osiowych, zakupionych w 2024 r. oraz 2025 r., niezależnie od dokonywanych od
    nich odpisów amortyzacyjnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą (...) została zarejestrowana w (...) w
    Krajowym Rejestrze Sądowym. Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT).
    Przedmiotem działalności Spółki jest zakup X, ich magazynowanie, sortowanie, pakowanie
    oraz sprzedaż do odbiorców krajowych i zagranicznych.
    W celu unowocześnienia procesów produkcyjnych Spółka nabyła:
      - pierwszego robota 3-osiowego w czerwcu 2024 r.,
      - drugiego robota 3-osiowego we wrześniu 2024 r.,
      - trzeciego robota 3-osiowego 30 czerwca 2025 r.
    Wszystkie roboty zostały ujęte w ewidencji środków trwałych Spółki.
    Roboty te spełniają definicję robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy
    o CIT - są automatycznie sterowane, programowalne, wielozadaniowe, posiadają co
    najmniej trzy stopnie swobody i przeznaczone są do zastosowań przemysłowych.
    Roboty stanowią element systemu paletyzacji w zakładzie Spółki. Ich zadaniem jest
    automatyzacja procesu układania zapakowanych X na paletach oraz przygotowania ich do
    dalszego transportu i magazynowania. Roboty są zintegrowane z linią pakującą i
    współpracują z urządzeniami peryferyjnymi, takimi jak przenośniki.
    Wydatki na nabycie robotów zostały w całości sfinansowane ze środków własnych Spółki.
    W latach 2024-2025 Spółka osiągnęła dochód z działalności operacyjnej (inne niż zyski
    kapitałowe) i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt
    34 i 34a ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w ramach ulgi na robotyzację, o
    której mowa w art. 38eb ustawy o CIT, Spółka może jednorazowo w roku poniesienia

    wydatku odliczyć od podstawy opodatkowania 50% kosztów nabycia trzech fabrycznie
    nowych robotów 3-osiowych, zakupionych w 2024 r. (czerwiec i wrzesień) oraz w 2025 r.
    (30 czerwca), niezależnie od dokonywanych od nich odpisów amortyzacyjnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, w ramach ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ustawy o CIT,
    odliczeniu od podstawy opodatkowania podlega 50% kwoty poniesionych wydatków na
    nabycie fabrycznie nowych robotów przemysłowych, a nie 50% kwoty odpisów
    amortyzacyjnych dokonywanych od tych środków trwałych.
    Uzasadnienie
    1. Wykładnia językowa
      - Art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT odnosi się do „kosztów uzyskania przychodów
        poniesionych w roku podatkowym na robotyzację”;
      - Pojęcie „koszty poniesione” nie jest tożsame z „odpisami amortyzacyjnymi”. Koszt
        poniesiony powstaje już w momencie zapłaty ceny za nabyty środek trwały.
    2. Amortyzacja a koszt poniesiony
      - Amortyzacja jest jedynie podatkowym rozliczeniem w czasie kosztu, który został już
        faktycznie poniesiony;
      - Skoro ustawodawca użył w art. 38eb pojęcia „koszty poniesione”, to intencją było
        umożliwienie odliczenia od podstawy opodatkowania wydatku związanego z
        nabyciem robota w momencie jego poniesienia, a nie w okresie późniejszym
        poprzez odpisy amortyzacyjne.
    3. Orzecznictwo sądowe
      - WSA w Warszawie, wyrok z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/23 - sąd
        jednoznacznie wskazał, że odliczeniu podlegają koszty nabycia robotów, a nie odpisy
        amortyzacyjne. Odpisy są tylko techniką rozliczenia wydatku, który został już
        poniesiony;
      - WSA w Łodzi, wyrok z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 713/24 - sąd potwierdził, że w
        ramach ulgi na robotyzację podatnicy mogą odliczyć 50% kosztów nabycia, bez
        konieczności powiązania tego z amortyzacją.
    4. Cel ulgi
      - Ulga obowiązuje tylko w latach 2022-2026. Jej celem jest szybkie wsparcie inwestycji w
        automatyzację;
      - Gdyby ograniczyć ulgę wyłącznie do odpisów amortyzacyjnych, część podatników nie
        zdążyłaby skorzystać z niej przed jej wygaśnięciem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm., dalej: „ustawa nowelizująca”), która weszła w
    życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój
    gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na
    robotyzację” mająca na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia
    procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie
    transformacji cyfrowej.
    Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)
    art. 38eb, który w ust. 1 stanowi, że:

      Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może
      odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą
      50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na
      robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu
      uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT:
      Za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się:
      1) koszty nabycia fabrycznie nowych:
      a) robotów przemysłowych,
      b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi
        związanych,
      c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami
        przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w
        odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
        przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków
        bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych
        urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),
      d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania,
        diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w
        szczególności czujników i kamer,
      e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
        przemysłowych;
      2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego
        uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych
        środków trwałych wymienionych
        w pkt 1;
      3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz
        innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których
        mowa w pkt 1 i 2;
      4) opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym
        mowa w art. 17f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków
        trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy
        leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych.
    Zgodnie z art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT:
      Przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną,
      programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3
      stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla
      zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki:
      1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi
        lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania,
        monitorowania lub diagnozowania;
      2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy
        produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją,
        planowania lub projektowania produktów;
      3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń;
      4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.
    W myśl art. 38eb ust. 4 ustawy o CIT:
      Przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z
      nimi związane rozumie się w szczególności:
      1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu;

      2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe;
      3) tory jezdne;
      4) słupowysięgniki;
      5) obrotniki;
      6) nastawniki;
      7) stacje czyszczące;
      8) stacje automatycznego ładowania;
      9) stacje załadowcze lub odbiorcze;
      10) złącza kolizyjne;
      11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do:
      a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania,
        spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania,
        piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania,
        wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania,
        zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia
        i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i
        depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów,
      b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek,
        wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek,
        wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek.
    Stosownie do art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania
      przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który
      rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.
    Zgodnie natomiast z art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT:
      Podatnik, który zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wymienione w
      ust. 2 pkt 1 i 2 przed końcem okresu ich amortyzacji, a w przypadku umowy leasingu,
      o którym mowa w art. 17f - przed końcem podstawowego okresu umowy leasingu,
      jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to
      zbycie, do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio
      dokonanych na podstawie ust. 1.
    Stosownie do art. 38eb ust. 8 ustawy o CIT:
      W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-7 do odliczenia kosztów uzyskania
      przychodów poniesionych na robotyzację stosuje się odpowiednio przepisy art. 18d
      ust. 3k, 5, 5a, 6, ust. 8 zdanie pierwsze i drugie.
    W myśl art. 18d ust. 8 zd. 1-2 ustawy o CIT:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części
      - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
      następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
      skorzystać z odliczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem Państwa działalności jest zakup X, ich
    magazynowanie, sortowanie, pakowanie oraz sprzedaż do odbiorców krajowych i
    zagranicznych. W celu unowocześnienia procesów produkcyjnych nabyli Państwo trzy
    roboty 3-osiowe (w czerwcu 2024 r., we wrześniu 2024 r. oraz w czerwcu 2025 r.).
    Wszystkie roboty zostały ujęte w Państwa ewidencji środków trwałych. Roboty stanowią
    element systemu paletyzacji w Państwa zakładzie, a ich zadaniem jest automatyzacja

    procesu układania zapakowanych X na paletach oraz przygotowania ich do dalszego
    transportu i magazynowania. Roboty są zintegrowane z linią pakującą i współpracują z
    urządzeniami peryferyjnymi, takimi jak przenośniki.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie
    z którym w ramach ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ustawy o CIT, mogą
    Państwo jednorazowo w roku poniesienia wydatku odliczyć od podstawy opodatkowania
    50% kosztów nabycia trzech fabrycznie nowych robotów 3-osiowych, zakupionych w 2024
    r. oraz w 2025 r.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa podatkowego w pierwszej kolejności należy zauważyć, że nabyte przez Państwa
    Roboty nie wypełniają definicji zawartej w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, a w szczególności
    nie są wykorzystywane dla zastosowań przemysłowych.
    Zgodnie bowiem z art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, przez robota przemysłowego rozumie się
    bowiem automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub
    mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości
    manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie
    cztery kategorie warunków wymienionych dalej w tym przepisie.
    Z literalnego brzmienia ww. przepisu wynika, że za robota przemysłowego uznaje się taką
    maszynę, która powinna mieć zastosowanie przemysłowe.
    W przepisach dotyczących ulgi na robotyzację, jak i w pozostałych przepisach ustawy o CIT
    nie zostało zdefiniowane wyrażenie „dla zastosowań przemysłowych”. Szukając definicji
    ww. wyrażenia należy odnieść się przede wszystkim do jej rozumienia słownikowego, np.
    w Słowniku PWN „przemysł” został zdefiniowany jako produkcja materialna polegająca na
    wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy
    przy użyciu urządzeń mechanicznych.
    Można także sięgnąć do definicji zawartej w Encyklopedii PWN, gdzie „przemysł” został
    zdefiniowany jako: ekonomiczny dział nierolniczej produkcji materialnej, w którym
    wydobywanie zasobów przyrody oraz ich przetwarzanie w dobra zaspokajające potrzeby
    ludzi jest prowadzone w dużych rozmiarach, przy zastosowaniu podziału pracy i przy
    użyciu maszyn (do przemysłu nie zalicza się rzemiosła i budownictwa).
    Kolejną definicję przemysłu możemy znaleźć także w Wielkim słowniku języka polskiego
    Instytutu Języka Polskiego PAN, gdzie definiuje się „przemysł” jako: działalność polegająca
    na wytwarzaniu produktów określonego rodzaju na dużą skalę, przy użyciu maszyn i
    innych urządzeń technicznych.
    Z wyżej wymienionych definicji wynika, że przez przemysł rozumie się najczęściej
    działalność polegającą na wytwarzaniu na dużą skalę różnego rodzaju produktów
    (towarów).
    Stwierdzić zatem należy, że Roboty nie spełniają definicji robota przemysłowego
    określonej w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, ponieważ nie są wykorzystywane „dla
    zastosowań przemysłowych” (tj. w produkcji różnego rodzaju towarów i wyrobów), a tym
    samym nabyte przez Państwa Roboty 3-osiowe nie dają możliwości skorzystania z ulgi na
    robotyzację.
    W przypadku ulgi na robotyzację pojęcia „przemysł” oraz „zastosowania przemysłowe”
    powinny być rozumiane wyłącznie jako zastosowanie w przemyśle rozumianym jako ścisła
    produkcja (wytwarzanie) towarów, a nie szeroko, np. jako procesy zachodzące już po ich
    wyprodukowaniu, umożliwiające wejście tych towarów do obrotu, w szczególności ich
    dystrybucję.
    Jednocześnie należy pamiętać, że zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w doktrynie oraz
    orzecznictwie sądów administracyjnych wszelkie ulgi podatkowe należy traktować jako
    wyjątek od zasady powszechności opodatkowania określonej w art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. poz. 483 ze zm.), a w

    konsekwencji przepisy regulujące ulgi i zwolnienia podatkowe, należy interpretować w
    sposób ścisły i precyzyjny, a nie w sposób rozszerzający (wyroki NSA: z 24 września 2009 r.
    sygn. akt II FSK 649/08; z 24 września 2009 r. sygn. akt II FSK 650/08; z 12 sierpnia 2011 r.
    sygn. akt II FSK 374/10; z 28 marca 2012 r. sygn. akt II FSK 1781/10; z 27 października 2016
    r. sygn. akt II FSK 2795/14). W związku z powyższym gdyby intencją ustawodawcy było
    objęcie ulgą na robotyzację także robotów wykorzystywanych w innych gałęziach
    gospodarki niż przemysł, np. w logistyce, spedycji, budownictwie, transporcie, czy
    usługach
    – to definicja robota przemysłowego określona w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT nie
    zawierałaby wyrażenia „dla zastosowań przemysłowych”, które doprecyzowuje i zarazem
    zawęża zakres tej definicji.
    Potwierdzeniem powyższego są założenia leżące u podstaw powstania omawianej ulgi
    wyrażone przez Ministerstwo Finansów w objaśnieniach umieszczonych na stronie
    internetowej https://www.podatki.gov.pl/niskiepodatki/przedsiebiorca-niskie-podatki/ulgi-
    na-innowacje-niskie-podatki/ulga-na-robotyzacje-przemyslowa-niskie-podatki/, w których
    wskazano, że: Ulga na robotyzację przemysłową jest skierowana do firm, które chcą
    usprawnić produkcję przez zastosowanie robotów przemysłowych. (...) Roboty
    przemysłowe pozwolą uzupełnić braki kadrowe przy pracach ciężkich, monotonnych i
    wykonywanych w szkodliwych warunkach. Częściowa automatyzacja produkcji będzie nie
    tylko tańsza, ale także bezpieczniejsza z punktu widzenia pracowników (np. wypadki,
    pandemia, upały). Dzięki efektywniejszemu parkowi maszynowemu, polskie firmy
    zwiększą zakres swojej produkcji i zatrudnią więcej wykwalifikowanych pracowników,
    którym będą mogły zaoferować lepsze warunki pracy, w tym także finansowe.
    Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy,
    że nabyte przez Państwa Roboty 3-osiowe o których mowa we wniosku, nie będą
    wykorzystywane przez Państwa do zastosowań przemysłowych, lecz do optymalizacji
    procesów magazynowych oraz logistycznych. Z wniosku wynika bowiem, że przedmiotem
    Państwa działalności jest zakup X, ich magazynowanie, sortowanie, pakowanie oraz
    sprzedaż do odbiorców krajowych i zagranicznych. Opisane Roboty stanowią element
    systemu paletyzacji w Państwa zakładzie. Ich zadaniem jest automatyzacja procesu
    układania zapakowanych X na paletach oraz przygotowania ich do dalszego transportu i
    magazynowania.
    Wszystkie powyższe okoliczności wskazują jednoznacznie, że opisane we wniosku Roboty,
    które zostały przez Państwa nabyte w latach 2024-2025 nie są wykorzystywane „dla
    zastosowań przemysłowych”. Tymczasem jednym z warunków koniecznych do uznania
    urządzenia za robota przemysłowego, w myśl regulacji dotyczących ulgi na robotyzację
    jest to, aby był to robot dla zastosowań przemysłowych. Zatem, urządzenia te nie
    wypełniają definicji robotów przemysłowych, wskazanej w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT.
    Tym samym, z uwagi na fakt, iż Robotów tych nie można uznać za roboty przemysłowe, o
    których mowa w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, to do wydatków związanych z ich nabyciem
    nie znajduje zastosowania ulga o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, tzw. ulga na
    robotyzację. W konsekwencji, skoro wydatki poniesione na ich nabycie nie stanowią
    kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację, o których mowa w art. 38eb
    ust. 2 ustawy o CIT, brak jest możliwości skorzystania przez Państwa z ww. odliczenia.
    Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Z uwagi na uznanie, że wydatki poniesione na nabycie Robotów, o których mowa we
    wniosku, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację,
    ponieważ ww. Robotów nie sposób uznać za roboty przemysłowe, o których mowa w art.
    38eb ust. 3 ustawy o CIT, odpowiedź na część Państwa pytania dotyczącą możliwości
    jednorazowego odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów
    uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację, należało uznać za bezprzedmiotową.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego
    prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Końcowo zauważyć należy, że powołane przez Państwa wyroki zostały wydane w
    odmiennym stanie prawnym niż będący przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia, w
    związku z czym nie mają one zastosowania w sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.