Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.164.2025.1.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Zwolnienie z opodatkowania dostawy części wynajmowanej
nieruchomości.
Słowa kluczowe: budynek-budynek usługowy
komornik-komornik sądowy
postępowanie-postępowanie egzekucyjne
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z opodatkowania dostawy części nieruchomości,
    która była wynajmowana.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest nieruchomość gruntowa zabudowana domem
    jednorodzinnym, której sprzedaż nastąpiła w trybie kodeksu postępowania cywilnego.
    Nieruchomość położona jest w (...), przy ul. (...). Nieruchomość stanowi działkę nr ew. 1 o
    powierzchni (...) m². Na działce posadowiony jest budynek mieszkalny w zabudowie
    wolnostojącej, o powierzchni użytkowej (...) m² KW (...).
    Nieruchomość (jako działka gruntowa ) została nabyta przez dłużniczkę 22 grudnia 2006 r.-
    umowa sprzedaży przed notariuszem (...) nr aktu (...) z oświadczenia Dłużniczki wynika że
    nabycie nieruchomości przez Dłużniczkę nie było opodatkowane podatkiem VAT.
    Wedle oświadczenia dłużniczki sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności
    gospodarczej bowiem takowej nie prowadzi.
    Nieruchomość jest majątkiem osobistym dłużniczki. Dłużniczka oświadczyła, że nie
    przysługiwało jej prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z tego tytułu.
    W chwili nabycia nieruchomość stanowiła wyłącznie niezabudowany grunt, który w okresie
    późniejszym został zabudowany budynkiem jednorodzinnym.
    Nieruchomość była przedmiotem najmu na dzień 10 listopada 2020 r. i jest
    prawdopodobnie do dnia dzisiejszego, bowiem Dłużniczka nie poinformowała o
    rozwiązaniu umowy najmu.
    Przedmiotem najmu jest jedno pomieszczenie (pokój).
    Najemcą jest firma D. Sp z o.o. NIP (...) udziałowcem w/w spółki jest mąż Dłużniczki B.B.
    Z informacji ustalonych w toku egzekucji wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem
    najmu była i jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe przez dłużniczkę i jej rodzinę poza
    częścią nieruchomości objętą umowa najmu.
    Dłużniczka w swoim oświadczeniu nie wskazała że dokonała czynności zmierzających do
    zwiększenia atrakcyjności nieruchomości - (komornik wezwał do ustosunkowania się czy
    były dokonywane takie czynności a jak tak to jakie).
    Wedle informacji organu egzekucyjnego poniesione nakłady na ulepszenie budynku w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie przekroczyły 30% wartości
    początkowej budynku bowiem dłużniczka w swoim oświadczeniu nie wskazała żeby
    takowe były (komornik wezwał o wskazanie czy poczynione były wydatki na nieruchomości
    i czy przekroczyły one 30% wartości początkowej).
    Wobec powyższego stanowiska Dłużniczki należy stwierdzić, że nie przysługiwało
    Dłużniczce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie budynku.

    Dłużniczka w swoim oświadczeniu nie wskazała daty rozpoczęcia użytkowania
    nieruchomości.
    Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego rejonu (...), gminy (...)
    zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy (...) Nr (...) z dnia 20 grudnia 2001 r, działka nr 1
    znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o symbolu 4.6 MN.
    Budynek mieszkalny w zabudowie wolnostojącej 1 piętrowy. Na parterze budynku
    znajduje się salon z aneksem kuchennym, jadalnia, łazienka i garaż.
    Na 1 piętrze znajdują się 4 pokoje i łazienka. Budynek murowany, elewacja mineralna.
    Dach kryty dachówką. Drzwi zewnętrzne drewniane, wrota garażowe podnoszone.
    Stolarka okienna drewniana. Wejście do budynku betonowe. Podłogi w budynku wyłożone
    deskami i gresem, schody drewniane.
    Powierzchnie budynku (na podstawie oświadczenia B.C.). Powierzchnia użytkowa: 264,40
    m². Powierzchnia zabudowy: ok. 202 m².
    Zdaniem komornika budynki znajdujące się na działce 1 stanowią budynki w rozumieniu
    Prawa budowlanego.
    Z interpretacji podatkowej z dnia 18 listopada 2022 r. znak pisma (...) wynika, że
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlega tylko część nieruchomości, która objęta była
    umową najmu. Sprzedaż pozostałej części nieruchomości nie jest objęta wedle
    sporządzonej interpretacji podatkiem VAT.
    Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...), Kancelaria komornicza w (...), który nie
    posiada specjalistycznej wiedzy w zakresie podatku VAT uważa, że od sprzedaży części
    nieruchomości opodatkowanej podatkiem VAT nie należy odprowadzać podatku gdyż
    sprzedaż jest zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.

## Pytanie

Czy część nieruchomości, której sprzedaż objęta jest podatkiem VAT na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, będzie zwolniona z opodatkowania w
    rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wedle ustaleń komornika sprzedaż nieruchomości w trybie licytacyjnym nie nastąpi w
    terminie 2 lat od pierwszego zasiedlenia rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy VAT.
    Sprzedaż również nie nastąpi przed pierwszym zasiedleniem.
    Zgodnie z protokołami czynności egzekucyjnych Dłużniczka 29 stycznia 2015 r.
    zamieszkiwała już w w/w nieruchomości.
    Dłużniczce nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Ponadto nie ponosiła ona wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
    których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Komornik oświadcza, że podjął wszelkie próby ustalenia stanu faktycznego. Dłużniczka
    ustosunkowała się do wezwania komornika osobiście do protokołu oraz pismem z 26
    grudnia 2020 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że interpretacja rozstrzyga tylko w zakresie zwolnienia od
    podatku nieruchomości w części, która jest przedmiotem najmu.
    Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, 1492 i 2320 oraz z 2021 r.
      poz. 11 i 41) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu
      przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy,
      dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub
      posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od
    dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności
    egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na
    przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące
    skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy z tytułu
    dokonania sprzedaży w drodze licytacji komorniczej Lokalu, który był wynajmowany,
    sprzedaż ta, będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a
    ustawy.
    Wskazać należy, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C- 91
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która

    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że część nieruchomości (pokój) była przedmiotem najmu Spółce i
    jest nim prawdopodobnie do dziś. Pozostała część wykorzystywana jest w celach
    mieszkaniowych. W tym miejscu wskazać należy, że:
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stosownie do art. 659 § 2 ww. Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Tak więc najem stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony-zarówno wynajmującego jak i najemcę-określone przepisami obowiązki.
    Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy uznać, że Dłużniczka świadczy usługi najmu,
    co stanowi działalność gospodarczą. Fakt zawarcia umowy najmu spowodował wyłączenie
    Nieruchomości w tej części z majątku osobistego Dłużniczki. Taki sposób wykorzystania
    przez Dłużniczkę tej części Nieruchomości spowodował, że była ona wykorzystywana w
    prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego.
    Tym samym Komornik, dokonując dostawy Nieruchomości w części, która była
    wynajmowana w drodze licytacji komorniczej, nie będzie zbywał majątku osobistego
    Dłużniczki, ale majątek wykorzystywany przez Dłużniczkę w działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, sprzedaż części Nieruchomości wykorzystywanej w działalności
    gospodarczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż Dłużniczka będzie działała w odniesieniu do
    tej części nieruchomości w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku/budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich
    części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w
    przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z
    budynku/budowli.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku:
      dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w
      pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości
      początkowej tych obiektów;
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich

    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się
    bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży
    nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować
    możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości prowadzi do wniosku, że w
    odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania
    zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie
    okoliczności towarzyszących danej dostawie.
    Przedmiotem egzekucji jest część nieruchomości, której sprzedaż jest objęta podatkiem
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, bowiem Dłużniczka
    działała w odniesieniu do tej czynności nieruchomości w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Dłużniczka nie wskazała daty rozpoczęcia użytkowania
    nieruchomości w swoim oświadczeniu, jednakże oświadczyła, że nieruchomość ta, była
    przedmiotem najmu na dzień 10 listopada 2020 r. Wedle informacji organu egzekucyjnego
    poniesione nakłady na ulepszenie budynku nie przekroczyły 30% wartości początkowej
    budynku.
    W związku z powyższym, stwierdzić należy, że dostawa Nieruchomości nie będzie
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, bowiem pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem Lokalu, a momentem jego sprzedaży, upłynie okres dłuższy niż 2
    lata, a wydatki poniesione na ulepszenie Lokalu nie przekroczyły 30%. Zatem dostawa
    Lokalu, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, ponieważ zostały spełnione warunki wynikające z tego przepisu.
    W związku z tym, badanie przesłanek z art. 43 ust. 1 pkt 10a bądź pkt 2 pozostaje
    bezzasadne.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy uznaję za prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.