Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: PT8/033/218/670/13/WCX/RD-97182
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2013-09-20
Teza: stawka podatku dla sprzedaży napojów, w skład których wchodzi tłuszcz mlekowy oraz ekstrakt kawowy
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); napoje; podatek-podatek od towarów i usług; stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, wobec stwierdzenia nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 22 marca 2013 r. nr ILPP2/443-1284/12-4/EN, wydanej, w imieniu Ministra Finansów, przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, na wniosek z dnia 17 grudnia 2012 r. (data wpływu 24 grudnia 2012 r.), uzupełniony pismem sygnowanym datą 17 grudnia 2012 r. (data wpływu 4 marca 2013 r.) oraz pismem sygnowanym datą 17 grudnia 2012 r. (data wpływu 20 marca 2013 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży napojów, w skład których wchodzi tłuszcz mlekowy oraz ekstrakt kawowy, zmienia ww. interpretację z urzędu stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w ww. wniosku – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu został złożony ww. wniosek z dnia 17 grudnia 2012 r., uzupełniony pismem sygnowanym datą 17 grudnia 2012 r. (data wpływu 4 marca 2013 r.) oraz pismem sygnowanym datą 17 grudnia 2012 r. (data wpływu 20 marca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży napojów, w skład których wchodzi tłuszcz mlekowy oraz ekstrakt kawowy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W związku z przyjęciem przez Rząd 16 października 2012 r. (skierowanego do Sejmu 16 października 2012 r.) „Projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw” Wnioskodawca wniósł o ocenę swojej interpretacji oraz wykładnię i uzasadnienie dotyczące obowiązującej od dnia 1 stycznia 2013 r. stawki VAT na napoje mleczne o smaku kawy ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino).

Dotychczasowa interpretacja:

1.  PKWiU na napoje mleczne o smaku kawy zgodnie z interpretacją Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego to 11.07.19.0 (interpretacja Urzędu Statystycznego).
2.  Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) napoje mleczne o smaku kawy do dnia 31 grudnia 2012 r. sprzedawane są z obniżoną stawką VAT – 5%. W związku z tym, że:

*   napoje mleczne o smaku kawy zawierają tłuszcz mlekowy ((…) Classic 0,42 g/100 ml napoju, (…) Vanilla 0,75 g/100 ml napoju, (…) Cappuccino 0,84 g/100 ml napoju),
*   przy produkcji napojów mlecznych o smaku kawy ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino) nie jest wykorzystywany napar z kawy,
*   napoje mleczne ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino) nie są przyrządzane/serwowane w ramach usług gastronomicznych,
*   stawka VAT na napoje mleczne o smaku kawy ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino) pomimo wejścia w życie „Projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw – skierowanego do Sejmu dnia 16 października 2012 r.” wynosić będzie niezmienne 5%.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż Wnioskodawca posiada prawo do posługiwania się znakiem (marką) (…). Zainteresowany zleca zewnętrznej fabryce na Tajwanie wyprodukowanie napojów ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino) według z góry określonej receptury. Wnioskodawca kupuje gotowy produkt i sprzedaje go innym podmiotom na terenie Unii Europejskiej. Zainteresowany wprowadza ww. napoje na teren Unii Europejskiej.

W skład napojów mlecznych ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino) nie wchodzi napar kawowy. Produkty te są wytwarzane na bazie ekstraktu kawowego.

Skład napojów mlecznych „(…)”:

(…) Classic – woda, ekstrakt kawowy, mleko w proszku (2,4%), cukier trzcinowy (5%), E 471 i E 407 – stabilizatory (0,15%), E 473 – emulgator (0,05%). Produkt wytworzony na bazie ekstraktu kawowego. Produkt nie jest sporządzany na bazie naparu kawowego.

(…) Vanilla – woda, ekstrakt kawowy, mleko w proszku (2,5%), cukier trzcinowy (10%), E 471 i E 407 – stabilizatory (0,15%), aromat (0,14%), E 473 – emulgator (0,05%). Produkt wytworzony na bazie ekstraktu kawowego. Produkt nie jest sporządzony na bazie naparu kawowego.

(…) Cappuccino – woda, ekstrakt kawowy, mleko w proszku (2,5%), cukier trzcinowy (10%), czekolada (0,2% – olej roślinny, cukier, mleko w proszku, masa kakaowa, kakao w proszku, masło kakaowe, emulgator – E471, aromat), E 471 i E 407 – stabilizatory (0,3%), aromat (0,14%). Produkt wytworzony na bazie ekstraktu kawowego. Produkt nie jest sporządzany na bazie naparu kawowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stawka VAT na napoje mleczne o smaku kawy ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino) pomimo wejścia w życie „Projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw – skierowanego do Sejmu dnia 16 października 2012 r.” wynosić będzie niezmiennie 5%?

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z faktem, że planowane zmiany zawarte w projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw przyjęte przez Rząd w dniu 16 października 2012 r. (skierowanym do Sejmu w dniu 16 października 2012 r.) w żaden sposób nie dotyczą napojów mlecznych o smaku kawy ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino), prosi on o wydanie interpretacji dotyczącej konieczności stosowania przez niego w handlu tymi wyrobami obniżonej 5% stawki VAT.

W dniu 22 marca 2013 r. r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając, na podstawie przepisów § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną, nr ILPP2/443-1284/12-4/EN, w której uznał, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wydanej interpretacji indywidualnej przywołał przepisy: art. 2 pkt 6 i 30, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 5a, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1, 2 i 2a, art. 146a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) oraz odniósł ich treść do stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu powołał § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 247), jak również treść pozycji 52 i 31 załączników Nr 3 i Nr 10 zgodną z brzmieniem obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35).

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi opodatkowanych stawką obniżoną, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową. Stosowanie stawki podstawowej, zdaniem organu podatkowego, ma zatem charakter reguły ogólnej. Dlatego wszelkie wyjątki od tej reguły powinny być interpretowane w sposób ścisły, równocześnie zgodnie z celami realizowanymi przez te odstępstwa oraz zgodnie z zasadą neutralności i powszechności VAT.

Odnosząc zasady neutralności podatkowej, wielokrotnie przywoływanej przez Trybunał Sprawiedliwości UE, organ podatkowy zauważył, iż na jej podstawie podobne (zbliżone) usługi lub towary, które są względem siebie konkurencyjne, powinny być opodatkowane tą samą stawką VAT. Organ podatkowy wskazał, że zdaniem Trybunału, państwo członkowskie, które korzysta z uprawnienia do nakładania stawek obniżonych, musi przestrzegać zasady neutralności fiskalnej, która wyklucza zwłaszcza różne traktowanie na użytek podatku VAT podobnych towarów i świadczenia usług, które pozostają ze sobą w relacji konkurencji.

Organ podatkowy stwierdził również, że mając na uwadze fakt, że nie określono które produkty należy uznać za dodatki podawane do kawy, jak również nie określono procentowego udziału kawy w przygotowanym napoju, zdaniem organu – kawa, jak również napój, przy którego przygotowaniu następuje proces parzenia kawy, powinny być wyłączone z opodatkowania preferencyjną stawką.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy organ podatkowy stwierdził, iż sprzedaż przez Wnioskodawcę napojów mlecznych o smaku kawy zaklasyfikowanych do grupowania PKWiU 11.07.19.0, w skład których wchodzi tłuszcz mlekowy oraz ekstrakt kawowy a nie napar z kawy, będzie opodatkowana preferencyjną 5% stawką podatku, w myśl art. 41 ust. 2a w związku z poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy.

Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy stwierdzono, że interpretacja indywidualna z dnia 22 marca 2013 r. nr ILPP2/443-1284/12-4/EN, wydana w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 6 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez towary rozumie się rzeczy ruchome oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 5a ww. ustawy o podatku od towarów i usług, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22% (\`(...)\`).

Natomiast w myśl przepisu art. 41 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednocześnie jak stanowi art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Ponadto, w myśl art. 41 ust. 2a ww. ustawy o podatku od towarów i usług, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających obecnie opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%”, w poz. 52 wskazano na sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem ex 11.07.19.0, „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo–warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy”.

W myśl art. 2 pkt 30 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania danej stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”.

Ponadto zgodnie z pkt 1 objaśnień do załącznika nr 3, wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

W załączniku nr 10 do ww. ustawy o podatku od towarów i usług stanowiącym „Wykaz towarów opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%”, w pozycji 31 wymienione zostały również, sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem ex 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo–warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy”.

W objaśnieniu do tego załącznika zaznaczono, iż symbol „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania.

Jak wynika z ww. regulacji, preferencyjną stawkę podatku przewidziano dla wyrobów umieszczonych w poz. 52 załącznika nr 3 oraz w poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług, tj. dla napojów bezalkoholowych, wyłącznie niegazowanych, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo–warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawierających tłuszcz mlekowy (PKWiU ex 11.07.19.0).

Należy w tym miejscu zauważyć, iż w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 247) w § 7 ust. 1 pkt 1 przewidziano, iż stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

I tak w poz. 7 ww. załącznika nr 1 do rozporządzenia wskazano: usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1.  napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
2.  napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
3.  kawy i herbaty (wraz z dodatkami),
4.  napojów bezalkoholowych gazowanych,
5.  wód mineralnych,
6.  innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

Powołany zapis jednoznacznie wskazuje, że sprzedaż kawy, niezależnie od udziału procentowego tego produktu w przygotowywanym napoju, nie korzysta z preferencji w zakresie podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Kawa, co do zasady, podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku. Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi opodatkowanych stawką obniżoną, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową (art. 41 ust. 1 wskazanej ustawy).

Stosowanie stawki podstawowej ma zatem charakter reguły ogólnej. Dlatego wszelkie wyjątki od tej reguły powinny być interpretowane w sposób ścisły, równocześnie zgodnie z celami realizowanymi przez te odstępstwa oraz zgodnie z zasadą neutralności i powszechności VAT.

Odnosząc się także do wskazanej zasady neutralności podatkowej, wielokrotnie przywoływanej przez Trybunał Sprawiedliwości UE, należy zauważyć, iż na jej podstawie podobne (zbliżone) usługi lub towary, które są względem siebie konkurencyjne, powinny być opodatkowane tą samą stawką VAT. Zdaniem Trybunału, państwo członkowskie, które korzysta z uprawnienia do nakładania stawek obniżonych, musi przestrzegać zasady neutralności fiskalnej, która wyklucza zwłaszcza różne traktowanie na użytek podatku VAT podobnych towarów i świadczenia usług, które pozostają ze sobą w relacji konkurencji.

W związku z powyższym, funkcją powołanej wyżej regulacji jest wyłączenie z możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatku sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami). Rozumiana ściśle winna odnosić się do każdego przypadku obrotu tymi towarami. Bez znaczenia również pozostaje rodzaj prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Mając na uwadze fakt, że nie określono które produkty należy uznać za dodatki podawane do kawy, jak również nie określono procentowego udziału kawy w przygotowanym napoju, zdaniem Ministra Finansów – kawa, jak również napój, w którym kawa jest jednym ze składników, są wyłączone z opodatkowania preferencyjną stawką podatku od towarów i usług.

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że w przypadku, gdy przedmiotem sprzedaży jest napój, w skład którego wchodzi ekstrakt z kawy, niezależnie od jego udziału procentowego, preferencyjna stawka podatku nie znajduje zastosowania.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż zgodnie z ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35) z dniem 1 kwietnia 2013 r. powołane wyżej poz. 52 i 31 załączników Nr 3 i Nr 10 do ustawy obowiązują w następującym brzmieniu: PKWiU ex 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo–warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowaniu napoju”.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż sprzedaż napojów mlecznych o smaku kawy zaklasyfikowanych do grupowania PKWiU 11.07.19.0, w skład których wchodzi tłuszcz mlekowy, przy przygotowaniu których jest wykorzystywany napar kawy, w tym również w postaci ekstraktu, niezależnie od jego udziału procentowego w przygotowywanych napojach, podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży napojów mlecznych o smaku kawy ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino). Zainteresowany wskazał, iż PKWiU na napoje mleczne o smaku kawy zgodnie z interpretacją Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego to 11.07.19.0. Napoje mleczne o smaku kawy zawierają tłuszcz mlekowy ((…) Classic 0,42 g/100 ml napoju, (…) Vanilla 0,75 g/100 ml napoju, (…) Cappuccino 0,84 g/100 ml napoju). Przy produkcji ww. napojów mlecznych o smaku kawy nie jest wykorzystywany napar z kawy. Produkty te są wytwarzane na bazie ekstraktu kawowego. Przedmiotowe napoje nie są przyrządzane/serwowane w ramach usług gastronomicznych.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w związku z przyjęciem przez Rząd 16 października 2012 r. (skierowanego do Sejmu 16 października 2012 r.) „Projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw”, od dnia 1 stycznia 2013 r. stawka VAT na napoje mleczne o smaku kawy ((…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino) będzie wynosiła 5%.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis zdarzenia przyszłego, zdaniem Ministra Finansów, sprzedawane przez Wnioskodawcę napoje: (…) Classic, (…) Vanilla, (…) Cappuccino, w skład których wchodzi ekstrakt z kawy nie będą podlegać opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku VAT. Zatem sprzedaż wskazanych napojów (mimo, że mieszczą się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0), w skład których wchodzi ekstrakt z kawy, opodatkowane będą podstawową stawką podatku 23%, w myśl art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, iż powinien stosować stawkę podatku od towarów i usług na sprzedaż ww. napojów w wysokości 5%, Minister Finansów uznał za nieprawidłowe.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną z dnia 22 marca 2013 r. nr ILPP2/443-1284/12-4/EN r., wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz od 1 kwietnia 2013 r.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację zmieniającą interpretację indywidualną. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 47 i 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.