Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-426/08/ENB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-05-20
Teza: Czy od wypłacanych kwot zagranicznej renty wdowiej i sierocej powinien być w Polsce pobierany podatek dochodowy od osób fizycznych i czy bank będący płatnikiem prawidłowo nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych świadczeń?
Słowa kluczowe: Niemcy; renta; renta-renta zagraniczna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami ) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2008 roku (data wpływu 9 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty otrzymywanej z zagranicy- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2008 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty otrzymywanej z zagranicy.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W 2004 roku, w trakcie pracy wykonywanej na terenie Niemiec - polegającej na wycince drzew - zginął tragicznie Pani mąż. Na terenie Niemiec był ubezpieczony. W związku z powyższym przyznano Pani niemiecką rentę wdowią, a dzieciom renty sieroce. Postanowienie o przyznaniu ww. rent - w którym również określono wysokość wyrównania od dnia śmierci męża – otrzymała Pani w 2006 r. Ustawowa renta została przyznana na podstawie par. 63, ust. 1 siódmego Kodeksu Socjalnego SGB VII. Rentę otrzymuje Pani za pośrednictwem banku. W 2006 i 2007 r., od wypłacanych kwot bank pobierał zaliczki na podatek dochodowy. Za wskazane lata wystawił Pani również informacje o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11, na podstawie, których rozliczyła Pani otrzymane świadczenia wraz z dochodami osiągniętymi w Polsce w zeznaniach rocznych PIT-36. W styczniu 2008 r. otrzymała Pani z banku ustną informację, iż bank pomimo tego, że jest płatnikiem, nie jest zobowiązany do poboru zaliczek od wypłacanych kwot, a tym samym do sporządzania informacji PIT-11, gdyż otrzymywane przez Panią świadczenie wypłacane jest z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych i nie podlega opodatkowaniu w Polsce. W lutym 2008 r. wysłała Pani pisemne zapytanie do banku z prośbą o uzasadnienie kwestii nie pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych kwot. W odpowiedzi otrzymała Pani pisemne uzasadnienie nawiązujące do informacji uzyskanej ustnie. Ponadto, adwokat poinformował Panią, iż otrzymywane świadczenie jest w Niemczech całkowicie zwolnione od podatku.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy od wypłacanych kwot zagranicznej renty wdowiej i sierocej powinien być w Polsce pobierany podatek dochodowy od osób fizycznych i czy bank będący płatnikiem prawidłowo nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych świadczeń?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) z uwagi na miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stosownie do art. 4a cyt. wyżej ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r., zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), otrzymywana przez Wnioskodawczynię z Niemiec renta podlega co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wówczas to, stosownie do art. 18 ust. 2 cyt. wyżej umowy z dnia 14 maja 2003 r., płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Zgodnie z pisemną informacją otrzymaną z banku, świadczenia które otrzymuje Wnioskodawczyni pochodzą z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wnioskodawczyni uważa, iż otrzymywana niemiecka renta wdowia i renty sieroce nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

W związku z tym, pomimo tego, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. bank - jako płatnik - dokonujący wypłaty rent z zagranicy zobowiązany jest do poboru zaliczek miesięcznych, w przypadku Wnioskodawczyni od 1 stycznia 2008 r. prawidłowo nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych kwot.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy - od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

Art. 18 ust. 1 umowy międzynarodowej zawartej w dniu 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) stanowi, iż emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy - bez względu na postanowienia ustępu 1 - płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim państwie.

Ogólną zasadą jest więc opodatkowanie rent uzyskiwanych z Niemiec, przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, w kraju miejsca zamieszkania tj. w Polsce. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy renta jest wypłacana z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych.

Podstawę ustawową ubezpieczenia w prawie niemieckim stanowi Kodeks Socjalny, m.in. jego Księga Siódma (SGB VII). Świadczenia pieniężne związane ze śmiercią ubezpieczonego na skutek wypadku przy pracy przyznawane i ustalane na podstawie tych przepisów są więc świadczeniami pochodzącymi z działu ubezpieczeń od następstw wypadków niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni została przyznana ustawowa renta na podstawie par. 63, ust. 1 Kodeksu Socjalnego SGB VII, należy ją więc uznać za rentę z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w Niemczech. Zatem renta otrzymywana przez Wnioskodawczynię zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy podlega opodatkowaniu według zasad obowiązujących w Niemczech.

Końcowo należy wskazać, że przedmiotowa renta wypłacana w latach 2006-2007 również podlegała opodatkowaniu tylko w Niemczech. Zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Zgodnie z art. 75 § 1 ww. ustawy jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty obowiązany jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Art. 81 § 2 ustawy stanowi, że skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Na podstawie przedstawionego stanu faktycznego oraz zacytowanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, iż w przypadku opodatkowania w Polsce – w latach 2006-2007- renty z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w Niemczech zasadne będzie złożenie, przez Wnioskodawczynię wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych wraz z korektami zeznań rocznych za lata 2006-2007 we właściwym urzędzie skarbowym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.