Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.109.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
przeznaczonych na realizację inwestycji w zakresie budowy
przydomowych oczyszczalni na nieruchomościach
mieszkańców gminy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dofinansowanie
dotacja
gmina
odliczenia
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
subwencja
ścieki
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    przeznaczonych na realizację inwestycji w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni
    na nieruchomościach mieszkańców gminy.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na terenie gminy, gdzie nie ma technicznych możliwości włączenia się do sieci kanalizacji
    sanitarnej, gdy włączenie się do tej sieci jest nieuzasadnione ekonomicznie i nie planuje
    się budowy takiej sieci, posesje można wyposażyć w przydomowe oczyszczalnie ścieków
    bytowych.
    Gmina będzie zawierała z właścicielami nieruchomości, na których będą wybudowane
    przydomowe oczyszczalnie ścieków, umowy cywilno-prawne, na podstawie których
    zobowiąże się do wybudowania i udostępniania mieszkańcom przydomowych
    oczyszczalni ścieków. Każdy z potencjalnych użytkowników przydomowych oczyszczalni
    ścieków będzie dokonywał wpłat na poczet realizowanej inwestycji w kwocie (...) zł.
    Użytkownicy będą ponosili opłaty za korzystanie z powstałych przydomowych oczyszczalni
    ścieków, tj. będą zobowiązani do opróżniania i wywozu nieczystości na własny koszt. Na
    podstawie zawartych umów z każdym mieszkańcem któremu wybudowano przydomową
    oczyszczalnię ścieków Gmina będzie odbierać i wywozić nieczystości z powstałych
    oczyszczalni ścieków. Gmina będzie wystawiać faktury VAT za odbiór nieczystości.
    Realizacja inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków należy do zadań
    własnych Gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym.
    Zakres inwestycji obejmuje również wykonanie dokumentacji projektowej oraz koszty
    nadzoru inwestorskiego. Zakupy towarów i usług, służących wybudowaniu przez Gminę
    przydomowych oczyszczalni ścieków, będą związane wyłącznie z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT, tj. usługami odbioru nieczystości od mieszkańców oraz
    częściowej odpłatności za budowę oczyszczalni wyświadczonymi przez Gminę na rzecz
    poszczególnych mieszkańców.

    Po zakończeniu inwestycji przydomowe oczyszczalnie ścieków zostaną przekazane
    właścicielom posesji, na których zostały wybudowane do eksploatacji, a właściciel
    zobowiązuje się do jej prawidłowej eksploatacji, pokrywania kosztów tej eksploatacji,
    utrzymania, bieżącej konserwacji.
    Po upływie kilku lat właściciel zobowiązuje się przejąć od Gminy wybudowaną na jego
    nieruchomości przydomową oczyszczalnię ścieków i staje się samoistnym właścicielem.
    Faktury dokumentujące poniesione wydatki w związku z realizacją inwestycji będą
    wystawione na Gminę (...) .
    Środki na budowę przydomowych oczyszczalni ścieków stanowią wsparcie jakie Gmina
    otrzymała z puli przeznaczonej na inwestycje w zakresie kanalizacji gminy ze środków na
    uzupełnienie subwencji ogólnej w 2021 roku.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Struktura udziału procentowego poszczególnych źródeł finansowania inwestycji,
    dotyczącej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków (POŚ) wkład własny mieszkańca
    kwota (...) zł wkład własny (...) zł, subwencja (...) zł.
    Z właścicielami nieruchomości będą zawierane umowy: odrębnie dla wybudowania POŚ i
    odrębnie na wywóz nieczystości.
    Wybrano określony teren, na którym jest możliwość budowy przydomowych oczyszczalni,
    a następnie poprzez ogłoszenie wśród mieszkańców zebrano chętnych do realizacji i
    współfinansowania inwestycji.
    Inwestycja będzie realizowana przez wykonawcę wyłonionego w przetargu zgodnie z
    ustawą Prawo zamówień publicznych.
    Właściciele nieruchomości, na których powstał POŚ będą zobowiązani do zawarcia z
    Gminą umowy na opróżnianie i wywóz nieczystości powstałych w oczyszczalniach ścieków.
    Umowy te będą zawierane już po zakończeniu budowy POŚ.
    Usługi w zakresie opróżniania i wywozu nieczystości powstałych w wybudowanych
    przydomowych oczyszczalniach ścieków będą mogły być wykonywane przez inny podmiot,
    który ma zawartą z Gminą umowę na odbiór ścieków przez gminną oczyszczalnię ścieków.
    Dla wszystkich zobowiązanych do nabycia od Gminy dodatkowych usług związanych z
    opróżnianiem i wywozem nieczystości z POŚ, opłaty będą w takiej samej wysokości.
    Świadczenie dodatkowych usług związanych z opróżnianiem i wywozem nieczystości z
    POŚ nie zostało uwzględnione w dokumentacji dotyczącej dofinansowania z subwencji
    ogólnej, ponieważ zgodnie z pismem Ministra Finansów znak: (...) z dnia (...) 2021 roku
    środki z subwencji należy przeznaczyć na rozbudowę, budowę gospodarki ściekowej.
    Wynagrodzenie za usługi dodatkowe związane z opróżnianiem i wywozem nieczystości z
    POŚ będzie pokrywało w pełni koszty świadczenia tych usług. Nie będą one
    dofinansowane przez Gminę.
    Koszty świadczeń dodatkowych usług związanych z opróżnianiem i wywozem nieczystości
    z POŚ, nie będą ujmowane wraz ze wszystkimi innymi kosztami celem ustalenia wartości
    całej Inwestycji. Nie są to koszty inwestycji, nie były uwzględnione w przetargu na tą
    inwestycję. Będą to koszty obsługi wywozu nieczystości na podstawie odrębnej umowy.
    Jeśli mieszkaniec nie wyrazi zgody na świadczenie dodatkowych usług w zakresie
    opróżniania i wywozu nieczystości przez Gminę, to POŚ nie zostanie zainstalowana u tego
    mieszkańca.

## Pytanie

Czy w związku z realizacją przez Gminę inwestycji polegającej na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków na terenie gminy oraz świadczenia usługi odbioru nieczystości z
    wybudowanych przydomowych oczyszczalni ścieków, Gminie (...) będzie przysługiwało w
    całości prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT od zakupionych towarów i usług
    związanych z realizacją ww. inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    Artykuł 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Zgodnie z powyższym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje w momencie, w którym spełnione zostaną określone warunki,
    tzn. gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i
    usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    W art. 88 ustawy o VAT znajduje się katalog przesłanek negatywnych, których spełnienie
    pozbawia podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy
    podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani
    jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa
    w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Mając na względzie przytoczone przepisy, zauważyć należy, iż prawo do odliczenia
    podatku przysługuje zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, za działalność gospodarczą uznać należy
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    W świetle przytoczonych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego mogą
    występować w charakterze:
        podmiotów niebędących podatnikami w sytuacji, w których realizują one zadania
        nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa oraz
        podatników podatku od towarów i usług w sytuacji, w której wykonują czynności na
        podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i odpłatne
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, jednostki samorządu terytorialnego będą podatnikami podatku od towarów i
    usług jedynie w zakresie czynności mających charakter cywilnoprawny, tzn. takich, które
    regulowane są umowami cywilnoprawnymi.
    Tylko w takim zakresie ich czynności będą wypełniały znamiona działalności gospodarczej
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne
    w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Stosownie do treści art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania
    gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami
    na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został zawarty w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym i zgodnie z nim, zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań
    własnych gminy. W szczególności zadania własne gminy obejmują sprawy wodociągów i
    zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
    odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz zgodnie z
    art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym Gmina (...) ma zamiar zrealizować zadanie własne
    poprzez budowę przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Przydomowe oczyszczalnie ścieków zostaną wybudowane na poszczególnych
    nieruchomościach należących do mieszkańców, na podstawie zawartych z mieszkańcami
    umów cywilnoprawnych. Gmina za świadczone usługi wywozu nieczystości będzie
    wystawiała faktury VAT. Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków będzie czynnością
    wykonywaną w sposób ciągły dla celów przynoszących dochód Gminy.
    W związku z powyższym, Gmina (...) w przedmiotowej sprawie będzie działała jako
    podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy, w świetle opisanego zdarzenia przyszłego, należy uznać, że zakupy
    towarów i usług, służących wybudowaniu przez Gminę przydomowych oczyszczalni
    ścieków, będą związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, tj. z
    usługami odbioru nieczystości oraz budowy oczyszczalni wyświadczonymi przez Gminę na
    rzecz poszczególnych mieszkańców.
    W związku z powyższym, Gmina (...) stoi na stanowisku, że będzie miała prawo do pełnego
    odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach zakupowych związanych z realizacją
    planowanej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków, bowiem skoro usługa budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach będących własnością
    mieszkańców będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako

    odpłatne świadczenie usług, to Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na
    realizację inwestycji, gdyż spełniona będzie podstawowa przesłanka warunkująca prawo
    do pełnego odliczenia podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i

    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika
    czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy.
    Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi,
    tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm., zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”). Stanowisko powyższe
    znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej
    wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w
    ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości
    dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że
    podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i
    usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Ograniczenie prawa do odliczenia
    podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności
    opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na
    podstawie wyraźnych przepisów prawa.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C#16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais).
    TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych
    wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z
    konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia
    podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą
    być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić
    przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Na terenie gminy, gdzie nie ma technicznych możliwości włączenia się do sieci kanalizacji
    sanitarnej, gdy włączenie się do tej sieci jest nieuzasadnione ekonomicznie i nie planuje
    się budowy takiej sieci, posesje można wyposażyć w przydomowe oczyszczalnie ścieków
    bytowych.
    Wybrano określony teren, na którym jest możliwość budowy przydomowych oczyszczalni
    a następnie poprzez ogłoszenie wśród Mieszkańców zebrano chętnych do realizacji i
    współfinansowania inwestycji.
    Będą Państwo zawierali z właścicielami nieruchomości, na których będą budowane
    przydomowe oczyszczalnie ścieków, umowy cywilno-prawne, na podstawie których
    zobowiążą się do wybudowania i udostępniania Mieszkańcom przydomowych oczyszczalni
    ścieków (POŚ). Każdy z potencjalnych użytkowników przydomowych oczyszczalni ścieków
    będzie dokonywał wpłat na poczet realizowanej inwestycji w kwocie (...) zł. Po zakończeniu
    inwestycji POŚ zostaną przekazane właścicielom posesji, a właściciel zobowiązuje się do jej
    prawidłowej eksploatacji, pokrywania kosztów tej eksploatacji, utrzymania i bieżącej
    konserwacji. Po upływie kilku lat właściciel zobowiązuje się przejąć wybudowaną na jego
    nieruchomości POŚ i staje się samoistnym właścicielem. Z właścicielami nieruchomości
    będą zawierane umowy: odrębnie dla wybudowania POŚ i odrębnie na wywóz
    nieczystości.
    Wynagrodzenie za usługi dodatkowe związane z opróżnianiem i wywozem nieczystości z
    POŚ będzie pokrywało w pełni koszty świadczenia tych usług. Nie będą one przez Państwa
    dofinansowane.
    Koszty świadczeń dodatkowych usług związanych z opróżnianiem i wywozem nieczystości
    z POŚ, nie są to koszty inwestycji, nie były uwzględnione w przetargu na tą inwestycję.
    Będą to koszty obsługi wywozu nieczystości na podstawie odrębnej umowy.

    Zakres inwestycji obejmuje również wykonanie dokumentacji projektowej oraz koszty
    nadzoru inwestorskiego.
    Środki na budowę przydomowych oczyszczalni ścieków stanowią wsparcie jakie Państwo
    otrzymali z puli przeznaczonej na inwestycje w zakresie kanalizacji gminy ze środków na
    uzupełnienie subwencji ogólnej w 2021 r.
    Struktura udziału procentowego poszczególnych źródeł finansowania inwestycji,
    dotyczącej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków to: wkład własny mieszkańca
    kwota (...) zł, wkład własny (...) zł, subwencja (...) zł.
    Inwestycja będzie realizowana przez wykonawcę wyłonionego w przetargu zgodnie z
    ustawą Prawo zamówień publicznych.
    Mają Państwo wątpliwości odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją inwestycji polegającej na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków na terenie gminy.
    Jak już wskazano, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w
    aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i
    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny. Zatem w celu stwierdzenia, czy będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego, należy określić czy czynności, w
    związku z którymi dokonują Państwo zakupów towarów i usług, tj. czynności budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie gminy, będą wykonywane w ramach
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.

    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2
    oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to,
    czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko
    koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty,
    zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i
    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi, czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
    Reasumując, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, podlegające
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

    Jak już wskazano, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym określone czynności w
    ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Analizując charakter podejmowanych przez Państwa działań warto wskazać wyrok
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21
    – Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      „(...), aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one,
      po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje
      odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej
      dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
      charakterze podatnika”. (pkt 24)
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
      „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca
      dąży do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r.,
      AJFP Sibiu i DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
      podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
      regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
      pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały. (pkt 36)
      Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
      wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym
      właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
      ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na
      gospodarkę niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE
      za pośrednictwem przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za
      ich udział nieprzekraczający 25 % kosztów podlegających dofinansowaniu
      związanych z tą dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu
      przedsiębiorstwu wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej.
      (pkt 37)
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
      otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez
      siebie kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka
      różnica między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi
      może sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie
      (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris
      van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
      konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
      województwo, które wynoszą 75 % kosztów podlegających dofinansowaniu, suma
      kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego
      województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów
      faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku,
      co nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów
      OZE, który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i
      osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat,
      nie mając perspektywy zysku. (pkt 38)

      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
      obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej
      jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie
      rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
      czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy
      pieniężne w sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy
      stopień niepewności dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba
      trzecia zwróci tak istotną część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta
      do czasu podjęcia przez tę osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne
      transakcje zostaną dokonane”. (pkt 39)
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
      „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112. (pkt 40)
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy”. (pkt 41)
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować
      w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających
      opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za
      pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców
      będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych
      nieruchomości w takie systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania
      stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot
      pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych kosztów, a pozostała część jest
      finansowana ze środków publicznych”. (pkt 42)
    Rozpatrując Państwa wątpliwości należy uwzględnić ww. wyrok w sprawie C-612/21,
    zgodnie z którym dla określenia czy czynności wykonywane przez Państwa będą
    realizowane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
    kluczowe jest przeanalizowanie realizowanej inwestycji pod kątem ewentualnego
    opodatkowania w świetle przesłanek w nim wskazanych, tj.:
        brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na
        celu osiągnięcia stałego dochodu,
        brak równorzędnego (albo jakiegokolwiek) ekwiwalentu ekonomicznego ze strony
        ostatecznego beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
        zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
        uzyskanie dofinansowania,
        zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W analizowanej sprawie ww. przesłanki będą spełnione. Z opisu sprawy wynika bowiem,
    że w związku z realizacją inwestycji pobiorą Państwo od użytkownika (Mieszkańca) opłatę
    w kwocie (...) zł, która stanowi niewielką część wartości inwestycji w zakresie budowy
    przydomowej oczyszczalni ścieków na nieruchomości Mieszkańca.

    Wskazali Państwo, że struktura finansowania inwestycji POŚ to wkład własny mieszkańca
    kwota (...) zł wkład własny (...) zł, subwencja (...) zł. Inwestycja w przeważającym zakresie
    finansowana będzie z subwencji. Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie
    czynnością wykonywaną w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zasadniczym celem inwestycji jest wyposażenie posesji w przydomowe oczyszczalnie
    ścieków bytowych na terenie gminy, w miejscach gdzie nie ma technicznych możliwości
    włączenia do sieci kanalizacji sanitarnej, gdy włączenie się do tej sieci jest nieuzasadnione
    ekonomicznie i nie planuje się budowy takiej sieci.
    Biorąc więc pod uwagę tezy wyroku TSUE – nie można stwierdzić, że inwestycja polegająca
    na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków, którą zrealizują Państwo dla
    Mieszkańców, ma na celu osiąganie przez Państwa z tego tytułu stałych dochodów.
    Głównie to Mieszkańcy (użytkownicy POŚ), a nie Państwo, osiągną korzyść z budowy na ich
    rzecz POŚ, ponieważ poprawią się warunki ich życia.
    Państwo nie będą osiągali przychodów związanych z wybudowaniem przydomowych
    oczyszczalni ścieków na rzecz Mieszkańców. Mieszkaniec ponosi tylko niewielką część
    kosztów realizacji inwestycji, tj. w kwocie (...) zł. Zatem przeważająca część inwestycji
    finansowana będzie ze środków publicznych, tj. otrzymanej subwencji oraz Państwa
    wkładu własnego.
    Jeżeli zatem przeprowadzenie przez Państwa inwestycji polegającej na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie stanowiło dla Państwa stałego źródła
    dochodu (a na to wskazują jednorazowe opłaty przez Mieszkańców), to realizując taką
    inwestycję będą Państwo ponosili jedynie ryzyko strat bez perspektywy zysku i tym
    samym nie będą Państwo działali w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że skoro:
        inwestycja będzie służyć głównie poprawie warunków życia Mieszkańców gminy,
        czynności wykonywane przez Państwa polegające na budowie przydomowych
        oczyszczalni ścieków nie będą miały charakteru zarobkowego,
        inwestycja będzie realizowana przez wykonawcę wyłonionego w przetargu,
        w celu wybudowania przydomowych oczyszczalni ścieków na danej nieruchomości,
        właściciel tej nieruchomości udostępni nieodpłatnie Państwu grunt na czas
        niezbędny do realizacji całej inwestycji,
        po upływie kilku lat, przydomowe oczyszczalnie ścieków zostaną przekazane
        właścicielom nieruchomości, na których zostały wybudowane,
        faktury dokumentujące wydatki ponoszone przez Państwa na budowę
        przydomowych oczyszczalni ścieków będą wystawiane na Państwa,
        na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych wkład własny mieszkańca nie
        przekroczy kwoty (...) zł, tj. co stanowi niewielką część wartości inwestycji,
        koszty inwestycji w znaczącej części będą finansowane z otrzymanego
        dofinansowania, tj. ze środków publicznych (subwencji),
    to w świetle stanowiska TSUE przedstawionego w ww. wyroku C-612/21, budowa
    przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach Mieszkańców gminy w ramach
    realizacji opisanej inwestycji nie będzie stanowiła świadczenia usług na rzecz Mieszkańców

    i tym samym czynności wykonywane przez Państwa na rzecz Mieszkańców, nie będą
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z tytułu nakładów ponoszonych na realizację inwestycji ze względu
    na to, że Mieszkańcy będą zobowiązani do zawarcia z Państwem umowy na opróżnianie i
    wywóz nieczystości powstałych w wybudowanych POŚ.
    W analizowanej sprawie brak jest bezpośredniego, ale i pośredniego związku wydatków
    na realizację inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach z Państwa działalnością opodatkowaną.
    Jak Państwo wskazali koszty świadczeń dodatkowych usług związanych z opróżnianiem i
    wywozem nieczystości z POŚ, nie będą ujmowane wraz ze wszystkimi innymi kosztami
    celem ustalenia wartości całej inwestycji. Nie są to koszty inwestycji, nie były
    uwzględnione w przetargu na inwestycję.
    Będą to koszty obsługi wywozu nieczystości na podstawie odrębnej umowy. Umowy te
    będą zawierane już po zakończeniu budowy POŚ.
    Co szczególnie istotne w sprawie, są to niezależne od siebie świadczenia, opodatkowane
    wg odmiennych zasad. Świadczenie usług odbioru ścieków i ponoszenie za tę usługę opłat
    przez Mieszkańców gminy, jest odrębną kwestią niezwiązaną z przedmiotową inwestycją,
    tym bardziej, że Państwo nie będą właścicielem POŚ (zostaną one przekazane na własność
    Mieszkańcom).
    Ponadto usługi w zakresie opróżniania i wywozu nieczystości powstałych w
    wybudowanych przydomowych oczyszczalniach ścieków będą mogły być wykonywane
    również przez inny podmiot, który ma zawartą z Państwem umowę na odbiór ścieków
    przez gminną oczyszczalnię ścieków.
    Tym bardziej nieuprawnionym byłoby powiązanie prawa do odliczenia przez Państwu
    podatku naliczonego związanego z wydatkami służącymi podmiotowi trzeciemu do
    świadczenia przez niego usług.
    Zatem realizując inwestycję w zakresie budowy POŚ nie będą Państwo wykonywali
    działalności o charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i występowali
    w charakterze podatnika w myśl art. 15 ust. 1 ustawy realizując te czynności. Skoro
    realizacja inwestycji w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach Mieszkańców, które zostaną przekazane Mieszkańcom na własność nie
    będzie wiązała się z wykonywaniem przez Państwa działalności gospodarczej to nie będzie
    Państwu również przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych
    towarów i usług związanych z realizacją tej inwestycji.
    W zakresie wydatków dotyczących realizacji inwestycji nie zostaną spełnione przesłanki
    wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Nabywane na potrzeby realizacji inwestycji dotyczącej budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków towary i usług nie będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania
    interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

    W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.