Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-596/15-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-15
Teza: Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów części odpisów amortyzacji podatkowej od hali produkcyjno-magazynowej ustalonej na podstawie art. 15 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od części wartości początkowej tego środka trwałego odpowiadającej niezapłaconym odsetkom od obligacji?
Słowa kluczowe: amortyzacja; odsetki; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2015 r. (data wpływu 23 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad amortyzacji środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad amortyzacji środków trwałych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie produkcji niemetalowych łożysk ślizgowych oraz metalowych obudów łożysk, tj. systemów łożyskowych przeznaczonych dla przemysłu morskiego i lądowego. Wnioskodawca prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: SSE), głównie na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, uzyskanego w czerwcu 2014 roku. W konsekwencji większość przychodów Wnioskodawcy korzysta ze zwolnienia przedmiotowego uregulowanego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Niemniej jednak Wnioskodawca prowadzi dodatkową działalność gospodarczą, w szczególności w zakresie świadczenia usług magazynowania oraz usług transportowych, której zezwolenie na prowadzenie działalności w SSE nie obejmuje. Tak więc dochody z tej ubocznej działalności są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych.

Wnioskodawca – stosując art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – nie uwzględnia przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania kosztów uzyskania przychodów zwolnionych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ww. ustawy. Niemniej jednak Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów część odpisów amortyzacji podatkowej od jednego środka trwałego, to jest hali produkcyjno-magazynowej znajdującej się pod adresem siedziby Wnioskodawcy. Przedmiotowa hala produkcyjno-magazynowa została przyjęta do używania w 2013 roku i jest wykorzystywana częściowo w celu uzyskiwania przychodów opodatkowanych, a zatem zastosowanie znajduje art. 15 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W celu sfinansowania budowy hali produkcyjno-magazynowej oraz nabycia pozostałych środków trwałych Wnioskodawca dokonał emisji obligacji. Ustalając wartość początkową hali produkcyjno-magazynowej Wnioskodawca uwzględnił również odsetki od wyemitowanych obligacji, w części związanej ze sfinansowaniem budowy hali produkcyjno-magazynowej, naliczone za okres do dnia przekazania przedmiotowego środka trwałego do używania.

Wszystkie wyemitowane przez Wnioskodawcę obligacje objął podmiot, który nie jest powiązany z Wnioskodawcą w sposób określony w art. 16 ust. 1 pkt 60 ani w art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przedmiotowa hala produkcyjno-magazynowa na dzień przyjęcia do używania oraz do dnia dzisiejszego spełnia warunki określone w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności stanowi własność Wnioskodawcy, jest kompletna i zdatna do używania.

Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie zapłacił obligatariuszowi odsetek zaliczonych do wartości początkowej hali produkcyjno-magazynowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów części odpisów amortyzacji podatkowej od hali produkcyjno-magazynowej ustalonej na podstawie art. 15 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od części wartości początkowej tego środka trwałego odpowiadającej niezapłaconym odsetkom od obligacji?
2.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zmniejszania kosztów uzyskania przychodów o części odpisów amortyzacji podatkowej zaliczone uprzednio do kosztów podatkowych, przypadające od części wartości początkowej hali produkcyjno-magazynowej odpowiadającej niezapłaconym odsetkom od obligacji, z upływem 90 dni od dnia zaliczenia części poszczególnych odpisów do kosztów uzyskania przychodów?

Niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2 zostanie Spółce wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1 – jest on uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów pełnych kwot odpisów amortyzacji podatkowej, ustalonych zgodnie z art. 15 ust. 2 i ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli z uwzględnieniem udziału przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób prawnych w łącznej kwocie przychodów Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a–16m tej ustawy, z uwzględnieniem art. 16. Przepis art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że do wartości początkowej środka trwałego wytworzonego przez podatnika zalicza się również odsetki naliczone do dnia przyjęcia środka trwałego do używania. Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za koszty uzyskania przychodów nie uważa się naliczonych, lecz niezapłaconych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

W ocenie Wnioskodawcy z dniem przyjęcia danego środka trwałego do używania odsetki od zobowiązań zaciągniętych w celu sfinansowania wytworzenia tego środka trwałego stracą samoistny byt jako kategoria kosztów uzyskania przychodów. Podatnik dokonując amortyzacji podatkowej zalicza do kosztów podatkowych nie poszczególne kwoty wydatków, których suma stanowi wartość początkową środka trwałego, lecz odpisy amortyzacyjne, czyli ustalony zgodnie z art. 16a–16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stopień zużywania się środka trwałego.

Natomiast odesłanie w art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych obejmuje te jednostki redakcyjne art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które w określonych przypadkach wyłączają z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacji podatkowej, czyli np. art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych czy też art. 16 ust. 1 pkt 63 i pkt 64 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wykładnia językowa nakazuje bowiem przyjąć, że ustawodawca ustanawiając ograniczenia w podatkowej potrącalności odpisów amortyzacyjnych wskazuje wprost, że do kosztów podatkowych nie zalicza się właśnie odpisów amortyzacyjnych, a nie innych kategorii kosztów.

Powyższe znajduje potwierdzenie w piśmie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2013 roku, cytowanym w Zeszytach Metodycznych Rachunkowości nr 10 (346) z dnia 20 maja 2013 roku, wydawanych przez Wydawnictwo Podatkowe Gofin Sp. z o.o. w Gorzowie Wielkopolskim.

W rzeczonym piśmie Minister Finansów potwierdził, że odsetki naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, związane z nabyciem lub wytworzeniem środka trwałego, podlegają zaliczeniu do wartości początkowej środka trwałego również wówczas, gdy nie zostały zapłacone.

Należy również zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawierają zamknięty katalog okoliczności, które stanowią przesłanki do skorygowania wartości początkowej środka trwałego. Przesłanki te zostały uregulowane w przepisach art. 16g ust. 13, ust. 16 i ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Systematyka ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nakazuje przyjąć, że kwestię ustalania wartości początkowej środka trwałego reguluje w sposób wyczerpujący art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zaś przesłanek do dokonywania korekty wartości początkowej środka trwałego nie należy doszukiwać się w innych artykułach interpretowanego aktu prawnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.