Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.580.2024.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Możliwość zwolnienia z podatku dodatku zagranicznego.
Słowa kluczowe: dodatki-dodatek zagraniczny; sędzia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Świadczenia przysługujące członkowi służby zagranicznej wykonującemu obowiązki służbowe w placówce zagranicznej oraz pracownikom polskich jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wynikające z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na ich podstawie.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 110; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 20

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sędzia Sądu (...) w (...), Pani A.A została delegowana przez Ministra Sprawiedliwości na
    podstawie art. 77 § 3a ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.
    U. z 2024 poz. 334 t. j.) od (...) 2024 r. do pełnienia czynności w (...). Minister
    Sprawiedliwości przyznał Pani Sędzi w związku z tym na podstawie art. 78a § 2 pkt 1
    ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych dodatek zagraniczny na
    pokrycie zwiększonych kosztów związanych z pełnieniem obowiązków lub funkcji poza
    granicami państwa, ustalany odpowiednio do warunków i zakresu ich pełnienia. Tryb,
    wysokość i szczegółowe warunki przyznawania i wypłaty należności przysługujących
    sędziemu delegowanemu w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami
    państwa, zwanemu dalej "sędzią delegowanym", a także limity, do wysokości których
    podlegają zwrotowi koszty zamieszkania, oraz walutę, w której należności takie są
    wypłacane reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 7 maja 2008 r. w sprawie
    należności przysługujących sędziom delegowanym do pełnienia obowiązków lub funkcji
    poza granicami państwa.
    Dodatek zagraniczny określa się jako należność miesięczną stanowiącą wielokrotność
    dodatku zagranicznego bazowego ustalonego na podstawie rozporządzenia Prezesa Rady
    Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie dodatku zagranicznego i świadczeń
    przysługujących członkom służby zagranicznej wykonującym obowiązki służbowe w
    placówce zagranicznej. Stawkę dodatku zagranicznego ustala się przy zastosowaniu
    wielokrotności dodatku zagranicznego bazowego od 2,0 do 5,0. Dodatek zagraniczny za
    jeden dzień wynosi 1/30 część pełnej kwoty dodatku zagranicznego (§ 2 ust. 2 i 3
    przywołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 7 maja 2008 r.)
    Dodatek zagraniczny jest wypłacany przez Sąd (...) w (...) ze środków przekazywanych
    bezpośrednio z Ministerstwa Sprawiedliwości, zgodnie z art. 78a § 4 ustawy Prawo o
    ustroju sądów powszechnych („Wydatki związane z delegacją sędziów poza granice
    państwa są pokrywane z budżetu państwa ze środków pozostających w dyspozycji
    Ministra Sprawiedliwości”).

## Pytanie

Czy kwota tego dodatku jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 110 (takie stanowisko zaprezentowała Pani Sędzia A.A oraz
    Departament Kadr i Organizacji Sądów Powszechnych i Wojskowych Ministerstwa
    Sprawiedliwości), czy też jest objęta częściowym zwolnieniem od tego podatku na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy, czy też nie korzysta z żadnego zwolnienia
    ustawowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i należy pobierać od
    całości dodatku, jako składnika wynagrodzenia, zaliczkę na podatek dochodowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Sąd (...) w (...) stoi na stanowisku, że od dodatku zagranicznego należy pobrać zaliczkę na
    podatek dochodowy od osób fizycznych z uwzględnieniem regulacji art. 21 ust. 1 pkt 20

    ustawy o PIT. Sędzia delegowany przez Ministra Sprawiedliwości, za jego zgodą, do
    pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach
    działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz
    zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym
    umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez
    Rzeczpospolitą Polską, nie jest bowiem członkiem służby zagranicznej w rozumieniu
    przepisu art. 3 ustawy z 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej, a zatem nie może mieć
    zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 110 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłami przychodów są:
      Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Jak wynika z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane
    przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Dla uznania
    świadczenia za przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 nie ma znaczenia źródło
    finansowania świadczenia, co wynika wprost z tego przepisu.
    We wniosku wskazali Państwo, że Sędzia Sądu (...) w (...) została delegowana przez Ministra
    Sprawiedliwości na podstawie art. 77 § 3a ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych

    od (...) 2024 r. do pełnienia czynności w (...). Minister Sprawiedliwości przyznał Sędzi na
    podstawie art. 78a § 2 pkt 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych dodatek
    zagraniczny na pokrycie zwiększonych kosztów związanych z pełnieniem obowiązków lub
    funkcji poza granicami państwa, ustalany odpowiednio do warunków i zakresu ich
    pełnienia.
    Dodatek zagraniczny jest wypłacany przez Państwa ze środków przekazywanych
    bezpośrednio z Ministerstwa Sprawiedliwości, zgodnie z art. 78a § 4 ustawy Prawo o
    ustroju sądów powszechnych („Wydatki związane z delegacją sędziów poza granice
    państwa są pokrywane z budżetu państwa ze środków pozostających w dyspozycji
    Ministra Sprawiedliwości”).
    W świetle powyższego wypłacany przez Państwa dodatek zagraniczny stanowi przychód w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 110 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem wolna od podatku jest:
      Wartość świadczeń przysługujących osobom wykonującym zadania służby
      zagranicznej w placówce zagranicznej oraz wartość świadczeń przysługujących
      pracownikom polskich jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami
      Rzeczypospolitej Polskiej, wynikających z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów
      wykonawczych wydanych na ich podstawie, z wyjątkiem wynagrodzeń za pracę,
      ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, oraz zasiłków chorobowych i
      macierzyńskich.
    Z art. 21 ust. 1 pkt 110 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    zwolnienie dotyczy świadczeń otrzymywanych przez osoby wykonujące zadania służby
    zagranicznej w placówce zagranicznej oraz pracowników polskich jednostek budżetowych
    mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem świadczeń
    wymienionych na wprost w tym przepisie. Ponadto, aby móc zastosować zwolnienie
    wynikające z wyżej powołanego przepisu, świadczenie musi wynikać z przepisów
    odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych.
    Analizując ww. przepis należy wziąć pod uwagę regulacje ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r.
    o służbie zagranicznej (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1691 ze zm.).
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      W skład służby zagranicznej wchodzą:
        1) członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra
        właściwego do spraw zagranicznych, w tym dyplomaci zawodowi stanowiący
        personel dyplomatyczno-konsularny;
        2) pełnomocni przedstawiciele Rzeczypospolitej Polskiej w innym państwie lub przy
        organizacji międzynarodowej;
        3) pracownicy zagraniczni zatrudnieni na podstawie powołania w celu wykonywania
        obowiązków służbowych w placówce zagranicznej jako członkowie personelu
        dyplomatyczno-konsularnego;
        4) pracownicy krajowi zatrudnieni na podstawie powołania w celu wykonywania
        obowiązków służbowych w placówce zagranicznej jako członkowie personelu
        pomocniczego lub personelu obsługi.
    Na podstawie art. 3 ust. 2 tej ustawy:
      W skład służby zagranicznej nie wchodzą:

        1) niebędące członkami korpusu służby cywilnej osoby zatrudnione w urzędzie
        obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych na podstawie
        przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów
        państwowych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1917);
        2) osoby zatrudnione w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej na
        podstawie umowy o pracę zawartej zgodnie z prawem państwa przyjmującego;
        3) osoby zatrudnione w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej na
        podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. -
        Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878 i 1222), w tym
        osoby zatrudnione na czas wykonywania funkcji w placówce przez członka
        rodziny;
        4) konsulowie honorowi, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2015 r. -
        Prawo konsularne;
        5) osoby wyznaczone przez innych niż minister właściwy do spraw zagranicznych
        ministrów lub kierowników jednostek sektora finansów publicznych, które
        wykonują zadania w placówkach zagranicznych na rzecz tych ministrów lub tych
        kierowników.
    W myśl art. 7 pkt 7 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej
      dalej "placówką zagraniczną" - oznacza to przedstawicielstwo dyplomatyczne, stałe
      przedstawicielstwo przy organizacji międzynarodowej, konsulat generalny, konsulat,
      wicekonsulat, agencję konsularną, instytut polski lub inną placówkę podległą
      ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych mającą siedzibę poza granicami
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Według art. 13 tej ustawy:
      Zadania służby zagranicznej wykonują:
        1) ambasadorowie;
        2) personel dyplomatyczno-konsularny, który stanowią:
          a) dyplomaci zawodowi,
          b) pracownicy zagraniczni, którym Szef Służby Zagranicznej nadał stopień
            dyplomatyczny na czas pełnienia obowiązków w placówce zagranicznej,
          c) dyplomaci delegowani;
        3) personel pomocniczy;
        4) personel obsługi.
    Jak wynika z art. 51 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.:
      Członkowi służby zagranicznej za wykonywanie obowiązków służbowych w placówce
      zagranicznej przysługuje dodatek zagraniczny za wykonywanie obowiązków
      służbowych w placówce zagranicznej.
    W opisie zdarzenia wyjaśnili Państwo, że Sędzia na podstawie art. 77 § 3a ustawy Prawo o
    ustroju sądów powszechnych od (...) 2024 r. została delegowana do pełnienia czynności w
    (...), oraz że na podstawie art. 78a § 2 pkt 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych
    został Jej przyznany dodatek zagraniczny.
    Stosownie do art. 77 § 3a ustawy z 27 lipca 2021 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 334 ze zm.):
      Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia
      obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach

      działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz
      zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym
      umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez
      Rzeczpospolitą Polską, zgodnie z kwalifikacjami sędziego, na czas określony, nie
      dłuższy niż cztery lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres,
      nieprzekraczający czterech lat.
    W myśl art. 77 § 6 tej ustawy:
      Jeżeli delegowanie sędziego następuje do innej miejscowości, niż miejscowość w której
      znajduje się miejsce służbowe sędziego, niebędącej miejscem jego stałego
      zamieszkania, sędziemu delegowanemu w okresie delegowania, jako pracownikowi w
      podróży służbowej, przysługują następujące należności, rekompensujące
      niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby:
        1) prawo do nieodpłatnego zakwaterowania, w warunkach odpowiadających
        godności urzędu albo zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w
        jednej z następujących form:
          a) zwrotu kosztów faktycznie poniesionych - w wysokości określonej w fakturze,
          b) miesięcznego ryczałtu - w kwocie nie wyższej niż 78% podstawy ustalenia
            wynagrodzenia zasadniczego sędziego, o której mowa w art. 91 § 1c;
        2) zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do miejsca
        delegowania, zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca delegowania do
        miejsca stałego zamieszkania oraz zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie
        częściej niż raz w tygodniu do miejsca stałego zamieszkania i z powrotem na
                                              5warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77 § 2 ustawy
        z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465) według zasad
        obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju;
        3) ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej, o
        którym mowa w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
        należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
        samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na
        obszarze kraju;
        4) diety, o których mowa w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków
        ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
        państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży
        służbowej na obszarze kraju;
        5) zwrot kosztów poniesionych z tytułu używania pojazdów, stanowiących własność
        pracownika, do celów służbowych, o którym mowa w przepisach w sprawie
        warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do
        celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów
        niebędących własnością pracodawcy;
        6) zwrot kosztów codziennych dojazdów do miejscowości delegowania, o których
        mowa w § 6b.
    Natomiast w myśl art. 78a § 1 tej ustawy:
      Sędzia delegowany na podstawie art. 77 § 3a i 3b ma prawo do wynagrodzenia
      zasadniczego przysługującego mu na zajmowanym stanowisku sędziowskim oraz
      dodatku za długoletnią pracę, a także do świadczeń odszkodowawczych z tytułu
      wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jeżeli zdarzenie powodujące powstanie
      prawa do tych świadczeń zaistniało w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza

      granicami państwa. W okresie delegowania do pełnienia funkcji sędzia otrzymuje
      dodatek funkcyjny określony w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.
      91 § 8.
    Zgodnie z art. 78a § 2 tej ustawy:
      Sędziemu delegowanemu w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami
      państwa przysługują, wypłacane w walucie polskiej lub obcej:
        1) dodatek zagraniczny na pokrycie zwiększonych kosztów związanych z pełnieniem
        obowiązków lub funkcji poza granicami państwa, ustalany odpowiednio do
        warunków i zakresu ich pełnienia;
        2) w przypadku powierzenia pełnienia obowiązków lub funkcji pociągających za
        sobą zmianę miejsca pobytu trwającą co najmniej rok:
          a) jednorazowy dodatek adaptacyjny,
          b) pokrycie kosztów podróży przesiedleniowej sędziego delegowanego i
            każdego przenoszącego się z nim członka rodziny, w tym przewozu ich
            mienia, niezależnie od terminów ich faktycznego przesiedlenia,
          c) pokrycie, raz na dwa lata, kosztów przejazdu sędziego delegowanego oraz
            członków jego rodziny przebywających z nim na stałe poza granicami
            państwa, z miejsca delegacji do miejsca stałego zamieszkania na urlop
            wypoczynkowy i z powrotem;
        3) zwrot kosztów podróży w związku z rozpoczęciem i zakończeniem pełnienia
        obowiązków lub funkcji poza granicami państwa, podróży służbowej na
        terytorium obcego państwa poza miejscem delegowania, przejazdu z miejsca
        delegowania do kraju i z powrotem w uzasadnionych przypadkach służbowych
        lub losowych;
        4) zwrot kosztów leczenia, gdy delegacja następuje do państwa niebędącego
        członkiem Unii Europejskiej;
        5) pokrycie kosztów zamieszkania w miejscu delegacji do wysokości
        udokumentowanych wydatków, nieprzekraczających wysokości ustalonego limitu.
    Stosownie do art. 78a § 7 ustawy:
      Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w
      drodze rozporządzenia, tryb, wysokość i szczegółowe warunki przyznawania i wypłaty
      należności, o których mowa w § 2, limity, do wysokości których podlegają zwrotowi
      koszty zamieszkania, oraz walutę, w której należności takie są wypłacane,
      uwzględniając zakres ich przyznawania zależnie od miejsca pełnienia obowiązków i
      powierzonej sędziemu funkcji, a także potrzebę zapewnienia warunków do
      prawidłowego ich wykonywania oraz konieczność pokrycia zwiększonych kosztów
      związanych z wykonywaniem tych obowiązków lub funkcji poza granicami państwa
      oraz z sytuacjami szczególnymi, w tym zdarzeniami losowymi.
    Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie należności przysługujących sędziom
    delegowanym do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa z dnia 7 maja
    2008 r. (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1303) określa tryb, wysokość i szczegółowe warunki
    przyznawania i wypłaty należności przysługujących sędziemu delegowanemu w czasie
    pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa, zwanemu dalej ,,sędzią
    delegowanym”, a także limity, do wysokości których podlegają zwrotowi koszty
    zamieszkania, oraz walutę, w której należności takie są wypłacane.
    Stosownie do § 2 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Delegując sędziego do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa,
      Minister Sprawiedliwości określa, stosownie do powierzonych obowiązków lub funkcji,

      stawkę dodatku zagranicznego przysługującego sędziemu delegowanemu od dnia
      podjęcia pełnienia tych obowiązków lub funkcji do dnia zakończenia ich pełnienia, w
      tym za czas urlopu wypoczynkowego.
    Na podstawie § 2 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2024 r.:
      Dodatek zagraniczny określa się jako należność miesięczną stanowiącą wielokrotność
      dodatku zagranicznego bazowego ustalonego na podstawie rozporządzenia Prezesa
      Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie dodatku zagranicznego i
      świadczeń przysługujących członkom służby zagranicznej wykonującym obowiązki
      służbowe w placówce zagranicznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1837).
      Stawkę dodatku zagranicznego ustala się przy zastosowaniu wielokrotności dodatku
      zagranicznego bazowego od 2,0 do 5,0. Dodatek zagraniczny za jeden dzień wynosi 1
      /30 część pełnej kwoty dodatku zagranicznego.
    Z przedstawionych przez Państwa okoliczności oraz przytoczonych powyżej przepisów
    wynika więc, że Sędzia nie jest osobą, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 110 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. osobą wykonującą zadania służby
    zagranicznej w placówce zagranicznej lub pracownikiem polskiej jednostki budżetowej
    mającej siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
    W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje okoliczność, że wskazany we wniosku dodatek
    zagraniczny wynikał z przepisów ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz
    przepisów ww. rozporządzenia, bowiem nie zmienia to faktu, że dodatek ten nie został
    przyznany osobie wskazanej w art. 21 ust. 1 pkt 110 ustawy.
    Oznacza to, że nie zostały łącznie spełnione przesłanki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    110 ustawy i wypłacany przez Państwa dodatek zagraniczny nie może korzystać z tego
    zwolnienia przedmiotowego.
    Państwa wątpliwości dotyczą również możliwości zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 20
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Wolna od podatku dochodowego jest część przychodów osób, o których mowa w art.
      3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących w związku z tym pobytem
      przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik
      pozostawał w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczym stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety określonej w
      przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
      pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
      budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 15 i
      15c.
    Na podstawie art. 21 ust. 15 i ust. 15c ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 20, nie ma zastosowania do wynagrodzenia:
        1) pracownika odbywającego podróż służbową poza granicami Rzeczypospolitej
        Polskiej;
        2) pracownika w związku z jego pobytem poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w
        celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw
        sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich
        skutkom, a także w związku z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach
        pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych, o ile otrzymuje
        świadczenia zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 83 lub 83a;
        3) uzyskiwanego przez członka służby zagranicznej,

        4) (uchylony).
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do
      przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych
      przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której
      mowa w art. 13 pkt 8.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy, będzie dotyczyło osób
    przebywających czasowo za granicą, którzy:
    § posiadają nieograniczony obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    § czasowo przebywają za granicą,
    § uzyskują przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy;
    § nie uzyskują wynagrodzenia związanego z odbywaniem podróży służbowej;
    § nie otrzymują wynagrodzeń uzyskiwanych przez członków służby zagranicznej;
    § nie otrzymują świadczeń zwolnionych od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 lub
      83a ustawy;
    § nie są kierowcami uzyskującymi przychody z tytułu wykonywania międzynarodowych
      przewozów drogowych.
    Mając na uwadze, że wskazana we wniosku Sędzia nie jest członkiem służby zagranicznej,
    o której mowa w art. 13 ustawy o służbie zagranicznej, jak również nie jest pracownikiem
    przebywającym w podróży służbowej, o której mowa w art. 77 § 6 ustawy Prawo o ustroju
    sądów powszechnych, zgodzić się z Państwem należy, że do wskazanego we wniosku
    dodatku zagranicznego może mieć zastosowanie zwolnienie przedmiotowe na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jeśli więc Sędzia jest osobą, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, to jako płatnik mogą Państwo w odniesieniu do dodatku
    zagranicznego stosować zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20
    ustawy, w kwocie odpowiadającej 30% diety określonej w przepisach w sprawie wysokości
    oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej
    poza granicami kraju.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.