Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT-1.4012.628.2017.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-16
Teza: prawa do obniżenia podatku VAT należnego o podatek naliczony lub zwrotu nadwyżki VAT naliczonego w związku z nabyciem lokali mieszkalnych i usługowych
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; lokal-lokal mieszkalny; najem; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 07 września 2017 r. (data wpływu 19 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 października 2017r. (data wpływu 31 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku VAT należnego o podatek naliczony lub zwrotu nadwyżki VAT naliczonego w związku z nabyciem lokali mieszkalnych i usługowych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku VAT należnego o podatek naliczony lub zwrotu nadwyżki VAT naliczonego w związku z nabyciem lokali mieszkalnych i usługowych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 października 2017 r. (data wpływu 31 października 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie przepisów ustawy podatku od towarów i usług mających zastosowanie w niniejszej sprawie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Spółka Komandytowa (dalej również jako Spółka lub Wnioskodawca) prowadzi działalność pod obejmującą różne kody PKD. Wnioskodawca planuje dywersyfikację źródeł przychodów, w związku z czym zamierza rozszerzyć zakres działalności o najem zakupionych w przyszłości nieruchomości.

Komandytariuszami spółki komandytowej są osoby fizyczne. Komandytariusze dokonali wyboru rozliczenia dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach wskazanych w art. 30c ustawy o PIT, tzn. na zasadach tzw. liniowego opodatkowania wg stawki 19%. Komplementariuszem w Spółce jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej, w najbliższym czasie, zamierza odpłatnie nabyć lokale mieszkalne oraz lokale usługowe, celem ich dalszego wynajmu podmiotom trzecim. Część z planowanych do zakupu lokali mieszkalnych jak i użytkowych pochodzić będzie z rynku pierwotnego - będą to lokale dotąd nieużywane.

Część zakupionych nieruchomości, będą natomiast stanowić lokale mieszkalne, które przed ich nabyciem przez Wnioskodawcę były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Ponadto, możliwym jest, że w stosunku do części lokali mieszkalnych, Spółka poniesie nakłady na ich ulepszenie w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej.

Lokale będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych. W zależności od rodzaju zakupionych nieruchomości, Wnioskodawca zamierza amortyzować je odpowiednio wg stawek rocznych:

*   1,5% - w przypadku nieoddanych wcześniej do użytku lokali mieszkalnych, w stosunku do których nakłady na ich ulepszenie nie przekroczą wysokości co najmniej 30% ich wartości;

*   2,5% - w przypadku nieoddanych wcześniej do użytku lokali użytkowych;

*   10% - w przypadku lokali mieszkalnych, które przed dniem nabycia przez Spółkę były używane co najmniej przez 60 miesięcy (5 lat) lub w stosunku, do których poniesione przez Wnioskodawcę nakłady na ich ulepszenie przekroczą co najmniej 30 % wartości początkowej;

Zamiarem Wnioskodawcy będzie wykorzystywanie powyżej wskazanych nieruchomości do działalności gospodarczej (ich wynajmowanie) przez okres przekraczający 1 rok. Wnioskodawca zamierza wynajmować lokale zarówno osobom fizycznym, jak i przedsiębiorcom jednakże, wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Innymi słowy, Wnioskodawca będzie wykorzystywał nabyte nieruchomości do czynności opodatkowanych VAT, tj. będzie w sposób ciągły dla celów zarobkowych wynajmował lokale mieszkaniowe i lokale komercyjne, podlegające opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej.

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury dokumentujące nabycie lokali mieszkalnych i usługowych będą wystawiane na Wnioskodawcę. Wnioskodawca będzie wykorzystywał nabyte lokale mieszkalne oraz lokale użytkowe do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Lokale mieszkalne będą wynajmowane na cele związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez najemców (np. na biura) lub w celach tzw. krótkotrwałego pobytu o charakterze turystycznym bądź biznesowym (m.in. odpłatne udostępnianie osobom trzecim w celu zapewnienia pobytu podróżnym - turystom, osobom przebywającym w mieście służbowo w celach biznesowych, zawodowo, a także innym osobom potrzebującym miejsca czasowego pobytu).

Wnioskodawca będzie świadczył usługi w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych na własny rachunek. Nabyte lokale mieszkalne będące przedmiotem najmu będą znajdowały się w budynkach mieszkalnych. Symbol PKWiU dla usług najmu lokali mieszkalnych świadczonych przez Wnioskodawcę to 55.20.19 (Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi) a dla usług najmu lokali użytkowych to 68.20.12 (Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

(we wniosku oznaczone Nr 3) Czy – jeżeli zbywca naliczy podatek VAT przy sprzedaży poszczególnych lokali (ich dostawa nie będzie podlegała zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług) - Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup poszczególnych lokali mieszkalnych i lokali usługowych lub do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy zbywca naliczy podatek przy sprzedaży poszczególnych lokali (ich dostawa nie będzie podlegała zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług) - będzie uprawniony do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup poszczególnych lokali lub do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym, jako że zakupione nieruchomości będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, a transakcje sprzedaży będą stanowiły odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej również jako ustawa o VAT), opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, gdzie przez towary zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów należy uznać, że co do zasady sprzedaż nieruchomości (lokalu) mieści się w zakresie regulacji powyższych przepisów i z tego względu należy ją zakwalifikować do katalogu czynności podlegających opodatkowaniem podatkiem VAT jako odpłatną dostawę towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego w zakresie, w jakim towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych VAT.

Prawo do obniżenia kwoty VAT należnego powstaje, zgodnie z art. 86 ust. 10 ust. 10b pkt 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabywanych towarów powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnik ma zasadniczo prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym na rachunek bankowy w terminie 60 dni od dna złożenia rozliczenia, m.in. jeżeli w danym okresie rozliczeniowym wykonał czynność opodatkowaną VAT na terytorium kraju (art. 87 ust. 5a ustawy o VAT).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, po nabyciu poszczególnych lokali Wnioskodawca zamierza wykorzystywać je do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. będzie w sposób ciągły dla celów zarobkowych wynajmował nabyte lokale mieszkaniowe i lokale usługowe które to czynności jako świadczenie usług będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pozytywna przesłanka prawa do odliczenia VAT będzie zatem spełniona. W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego przy zakupie nieruchomości w rozliczeniu za okres w którym w odniesieniu do konkretnej nieruchomości powstał obowiązek podatkowy (nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę) lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych oraz prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli w danym okresie rozliczeniowym wykona czynność opodatkowaną VAT na terytorium kraju oraz nie zaistnieją negatywne przesłanki wynikające z art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT prawo do odliczenia oraz zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nie przysługuje w przypadku, gdy transakcja udokumentowana faktura nie podlega VAT albo jest zwolniona z VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawcy będzie każdorazowo przysługiwało prawo do obniżenia należnego VAT o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż konkretnej nieruchomości (lokalu mieszkalnego lub usługowego) lub do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym, chyba że transakcja sprzedaży konkretnego lokalu udokumentowana fakturą będzie zwolniona z podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1, z późn. zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej, w najbliższym czasie, zamierza odpłatnie nabyć lokale mieszkalne oraz lokale usługowe, celem ich dalszego wynajmu podmiotom trzecim. Lokale mieszkalne będą wynajmowane na cele związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez najemców (np. na biura) lub w celach tzw. krótkotrwałego pobytu o charakterze turystycznym bądź biznesowym (m.in. odpłatne udostępnianie osobom trzecim w celu zapewnienia pobytu podróżnym - turystom, osobom przebywającym w mieście służbowo w celach biznesowych, zawodowo, a także innym osobom potrzebującym miejsca czasowego pobytu). Wnioskodawca będzie świadczył usługi w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych na własny rachunek. Nabyte lokale mieszkalne będące przedmiotem najmu będą znajdowały się w budynkach mieszkalnych. Symbol PKWiU dla usług najmu lokali mieszkalnych świadczonych przez Wnioskodawcę to 55.20.19 (Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi), a dla usług najmu lokali użytkowych to 68.20.12 (Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi). Wnioskodawca będzie wykorzystywał nabyte lokale mieszkalne oraz lokale użytkowe do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące nabycie lokali mieszkalnych i usługowych będą wystawiane na Wnioskodawcę.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459 z późn.zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Z powyższej powołanych przepisów wynika, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną nakładająca na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami prawa obowiązki. Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną polegającą na oddaniu rzeczy do używania najemcy, w zamian za umówiony czynsz płacony przez najemcę wynajmującemu w ustalonych umową terminach w okresie trwania umowy, zatem należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, obejmującej w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przytoczone wyżej regulacje art. 86 ust. 1 ustawy wskazują, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ustawodawca stworzył bowiem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 tej ustawy.

Analizując okoliczności przedstawione we wniosku w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w niniejszej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, albowiem Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki związane z nabyciem lokali mieszkalnych i usługowych będą miały związek z wykonywanymi przez Zainteresowanego czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, aby wynajem lokali mieszkalnych i użytkowych w rozpatrywanej sprawie korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Również, okoliczności sprawy nie wskazują, iż dostawa lokali na rzecz Wnioskodawcy będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a lub art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zatem skoro lokale wykorzystywane będą wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług to Wnioskodawca, zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT będzie mógł na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy odliczyć podatek naliczony z tytułu zakupu tych lokali. Przy czym prawo to będzie przysługiwać Wnioskodawcy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek z art. 88 ustawy, w szczególności gdy dostawa na rzecz Wnioskodawcy nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a lub art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, będzie w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, Zainteresowany będzie miał prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie zaistniałego stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem niniejszą interpretację wydano w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe, z którego jednoznacznie wynika, iż „Wnioskodawca będzie wykorzystywał nabyte lokale mieszkalne oraz lokale użytkowe do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Tut. Organ informuje, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku VAT należnego o podatek naliczony lub zwrotu nadwyżki VAT naliczonego w związku z nabyciem lokali mieszkalnych i usługowych. Natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.