Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.12.2017.1.MP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-12
Teza: Czy świadczenie przez Wnioskodawcę na rzecz Usługobiorcy wskazanych we wniosku usług, związanych z funkcjonowaniem Funduszu, podlegało będzie zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U z 2016 roku poz. 710, z późn. zm., dalej: „Ustawa o VAT”) ?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz inwestycyjny; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi zarządzania; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2017 r. (data wpływu 1 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług dotyczących funduszy inwestycyjnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług dotyczących funduszy inwestycyjnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca Spółka Jawna jest spółką osobową prawa handlowego mającą siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: „Wnioskodawca” lub „Usługodawca”). Wnioskodawca działa na rynku profesjonalnych usług doradczych i analitycznych.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (dalej: „PKD”) przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKD 70.22.Z), a także usługi w zakresie działalności holdingów finansowych (PKD 64.20.Z), pozostałych form udzielania kredytów (PKD 64.92.Z), pozostałej finansowej działalności usługowej, gdzie indziej nie sklasyfikowanej, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów (PKD 64.99.Z), pozostałej działalności wspomagającej usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 66.19.Z), działalności firm centralnych (head offices) i holdingów, z wyłączeniem holdingów finansowych (PKD 70.10.Z), stosunków międzyludzkich (public relations) i komunikacji (PKD 70.21.Z), reklamy (PKD 73.1), badania rynku i opinii publicznej (PKD 73.20.Z) oraz pozostałej działalności profesjonalnej, naukowej i technicznej, gdzie indziej nie sklasyfikowanej (PKD 74.90.Z).

Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę dotyczącą świadczenia usług (dalej: „Umowa”) na rzecz Q. TFI. S.A., towarzystwa funduszy inwestycyjnych, spółki prawa handlowego (dalej: „TFI” lub „Usługobiorca”).

Usługobiorca działający na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (tekst jedn.: Dz.U z 2016 roku poz. 1896 z późn. zm„ dalej: „u.f.i.") prowadzi działalność w zakresie zarządzania i administrowania funduszami inwestycyjnymi, inwestującymi zarówno w aktywa publiczne jak i niepubliczne.

Przedmiotem działalności Usługobiorcy, zgodnie z art. 45 u.f.i. jest m.in. tworzenie funduszy inwestycyjnych i subfunduszy, zarządzanie nimi i reprezentowanie funduszy inwestycyjnych w stosunkach z osobami trzecimi. Usługobiorca jest również organem utworzonych funduszy inwestycyjnych.

Usługobiorca zamierza utworzyć i zarządzać funduszem inwestycyjnym zamkniętym aktywów niepublicznych (dalej: „Fundusz”), który zgodnie z oczekiwaniami inwestorów będzie inwestował w akcje lub udziały innych spółek, w ich odpowiedniki w przypadku podmiotów zagranicznych oraz tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania (dalej: „Spółki” lub „Portfel Inwestycyjny"), które wykorzystują technologię do tworzenia wartości na rzecz podmiotów korzystających z usług finansowych. Zgodnie z założeniami strategii inwestycyjnej, Spółki będą miały siedzibę na terytorium Polski, Republiki Czeskiej lub innych państw OECD.

W przyszłości, w celu sprawnego zarządzania polityką inwestycyjną i aktywami Funduszu, Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Usługobiorcą umowę dotyczącą świadczenia usług. Przedmiotem Umowy będzie świadczenie przez Wnioskodawcę usług związanych z działalnością Funduszu. Na usługę kompleksową, składać się będą działania w zakresie czynności administracyjno-nadzorczych nad Spółkami, polegające w szczególności na:

1.  wstępnej weryfikacji możliwości przejmowania przedsiębiorstw w ramach Spółek, w które Fundusz może inwestować oraz sporządzaniu stosownych analiz i ich prezentacji TFI;
2.  przygotowywaniu materiałów w celu sprawowania nadzoru korporacyjnego przez Fundusz nad Spółkami;
3.  przygotowywaniu analiz dotyczących przejmowania przedsiębiorstw w ramach Spółek;
4.  doradztwie mającym na celu prowadzenie działalności umożliwiającej budowanie wartości Spółek;
5.  doradztwie przy podejmowaniu przez Fundusz, jako akcjonariusza lub wspólnika kluczowych decyzji dotyczących kwestii operacyjnych oraz strategicznych Spółek, w tym w zakresie struktury kapitałowej, strategii przedsiębiorstwa lub innych zagadnień związanych z taką strukturą lub strategią;
6.  uczestnictwu na żądanie TFI w spotkaniach z uczestnikami Funduszu;
7.  przygotowywaniu materiałów związanych z prowadzonymi projektami oraz inwestycjami w Spółki;
8.  rekomendowaniu TFI powoływania i odwoływania członków organów zarządczych oraz nadzorczych w Spółkach;
9.  opracowywaniu dokumentacji propozycji strategii wyjścia z poszczególnych Spółek;
10.  poszukiwaniu dla TFI potencjalnych inwestorów zainteresowanych nabyciem Spółek lub inwestowaniem w nie;
11.  sporządzania dokumentacji / analiz w celu określenia optymalnego momentu przejmowania i zbywania przedsiębiorstw w ramach Spółek;
12.  rekomendowaniu TFI doradców przy procesie nabywania i zbywania Spółek, przy czym koszty takich doradców będą ponoszone przez Fundusz;
13.  sporządzaniu dokumentacji / analiz na potrzeby procesu nabywania i zbywania Spółek, w tym na potrzeby prowadzenia negocjacji, a także sporządzaniu projektów umów i innych niezbędnych dokumentów transakcyjnych;
14.  przygotowywaniu materiałów potrzebnych do wyjścia z poszczególnych Spółek, w tym przygotowywaniu Spółek do weryfikacji due diligence;
15.  analizie dokumentacji dotyczącej poszczególnych transakcji dotyczących Spółek;
16.  wspieraniu w wykonywaniu wszelkich obowiązków informacyjnych dotyczących Spółek spoczywających na Funduszu lub TFI (w szczególności w zakresie raportów bieżących i okresowych) niezwłocznie, nie później niż w terminach określonych w Umowie i przepisach prawa;
17.  przekazywaniu TFI bez zbędnej zwłoki wszelkich informacji dotyczących Spółek w tym w szczególności w zakresie niezbędnym do wykonywania wszelkich obowiązków informacyjnych.

Za świadczone usługi, Wnioskodawcy będzie przysługiwać określone w Umowie wynagrodzenie.

Powyższe czynności są specyficzne i istotne dla obsługi inwestycji w obszarze private equity / venture Capital, co sprowadza się do uznania, że jedynie dla podmiotów prowadzących działalność inwestycyjną przedstawiają one wymierną i relewantną wartość rynkową. Wychodząc od specyficznego charakteru omawianych czynności, trzeba podkreślić, że mają one istotne znaczenie dla Usługobiorcy, a w związku z tym są właściwe dla jego działalności. Wnioskodawca będzie wykonywał czynności całościowo, zapewniając kompleksową obsługę w przedstawionym powyżej zakresie, uzupełniając wiedzę Usługobiorcy w zakresie zarządzania aktywami Funduszu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy świadczenie przez Wnioskodawcę na rzecz Usługobiorcy wskazanych we wniosku usług, związanych z funkcjonowaniem Funduszu, podlegało będzie zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U z 2016 roku poz. 710, z późn. zm., dalej: „Ustawa o VAT”) ?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone przez Wnioskodawcę, związane ściśle z funkcjonowaniem Funduszu, opisane we wniosku, powinny być uznane za usługę zwolnioną z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 Ustawy o VAT w związku z art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa 112”). W związku z tym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do naliczenia podatku VAT z tytułu świadczonych usług.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) Ustawy o VAT zwolnieniu z opodatkowania podlega świadczenie usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych — w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. b) Ustawy o VAT zwolnione z opodatkowania są usługi zarządzania portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a) tegoż przepisu prawa, lub ich częścią.

Zgodnie z art. 3 u.f.i. przez fundusz inwestycyjny rozumie się osobę prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 12 Ustawy o VAT stanowi implementację regulacji zawartych w Dyrektywie 112. Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. g) wspomnianej dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają z opodatkowania VAT zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi. Określenia funduszy względem, których przysługuje zwolnienie, pozostało w gestii państw członkowskich.

W Ustawie o VAT, w art. 43 ust. 8 Ustawy o VAT do dnia 1 kwietnia 2013 roku zawarta była definicja usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi i były one rozumiane, jako:

1.  zarządzanie aktywami;
2.  dystrybucja tytułów uczestnictwa;
3.  tworzenie rejestrów uczestników i administrowanie nimi;
4.  prowadzenie rachunków i rejestrów aktywów;
5.  przechowywanie aktywów.

Jednakże w wyroku z dnia 4 maja 2006 roku w sprawie C-169/04 Abbey National, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) stwierdził, że pojęcie „zarządzania” specjalnymi funduszami inwestycyjnymi zawarte w art. 13 część B lit. d) pkt 6 ówcześnie obowiązującej szóstej Dyrektywy 77/388/EWG (odpowiednik art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 112) jest autonomicznym pojęciem prawa wspólnotowego, którego treść nie może być zmieniona przez państwa członkowskie.

Polski ustawodawca, powołując się na ten wyrok, w uzasadnieniu do ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Sejm RP VII kadencji, druk sejmowy nr 805), stwierdził, że: państwa członkowskie nie są uprawnione do definiowania w prawie krajowym pojęcia „zarządzania funduszami inwestycyjnymi", dlatego też uzasadnione jest usunięcie przepisu art. 43 ust. 8 z Ustawy o VAT. W ten sposób ustawodawca ostatecznie przesądził, że dokonując wykładni przepisów Ustawy o VAT w zakresie „zarządzania funduszami inwestycyjnymi” należy odwołać się do przepisów Dyrektywy 112 oraz odpowiedniego orzecznictwa TSUE.

Podobny wniosek można wyciągnąć z analizy krajowego orzecznictwa sądów administracyjnych.

W wyroku z dnia 17 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. III SA/Wa 1466/12, uznał, że skoro pojęcie „zarządzania” specjalnymi funduszami inwestycyjnymi przewidziane w art. 135 Dyrektywy 112 stanowi autonomiczne pojęcie prawa wspólnotowego, powinno być zdefiniowane, również w prawie krajowym, z punktu widzenia prawa wspólnotowego, a jego treści nie można zmienić w wewnętrznych aktach prawodawczych poszczególnych państw członkowskich.

Zatem przenosząc rozważania na grunt europejski, należy rozpocząć od wspomnianego już wyroku w sprawie C-169/04 Abbey National. W wyroku tym, TSUE oceniając regulacje art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej Dyrektywy 77/388/EWG (odpowiednik art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 112) stwierdził, że przepis ten nie przeciwstawia się stosowaniu zwolnienia dla różnych, odrębnych usług wchodzących w zakres pojęcia „zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi”, także świadczonych przez osoby trzecie.

TSUE odnosząc się do kryteriów korzystania ze zwolnienia uznał, że usługi świadczone przez podmiot zarządzający będący osobą trzecią powinny tworzyć odrębną całość, która - jeśli ją oceniać globalnie -w konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne funkcje usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi. Oznacza to, że zdaniem TSUE zwolnienie wynikające z przepisów Dyrektywy 112 ma charakter przedmiotowy i jest niezależne od statusu i formy prawnej podmiotu świadczącego te usługi (tj. podmiotu trzeciego). Co za tym idzie, jeśli czynności jako kompleksowy zespół specyficznych dla funduszu świadczeń wpisywać się będą w zakres działań podejmowanych przez podmiot bezpośrednio zarządzający funduszami, to usługa powinna korzystać ze zwolnienia.

Idąc dalej, w wyroku z dnia 7 marca 2013 roku w sprawie C-275/11, TSUE odniósł się do Dyrektywy Rady 2009/65/WE, która w Załączniku nr II wymienia Funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania portfelem:

1.  zarządzanie inwestycjami,
2.  administracja:
    1.  obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania funduszem;
    2.  zapytania klientów;
    3.  wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
    4.  monitorowanie przestrzegania uregulowań;
    5.  prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
    6.  wypłata zysków;
    7.  emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
    8.  rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
    9.  prowadzenie ksiąg,
3.  wprowadzanie do obrotu.

Zdaniem TSUE, także usługi niewymienione w powyższym katalogu, jak na przykład usługi doradcze i informacyjne, jednakże nierozerwalnie związane z działalnością właściwą dla funduszu inwestycyjnego (w omawianym przypadku świadczone przez Wnioskodawcę) mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w szóstej Dyrektywie 77/388/EWG (obecnie w Dyrektywie 112).

Trybunał podzielił również stanowisko wyrażone wcześniej w sprawie C-169/04, zgodnie z którym, na zarządzanie funduszami inwestycyjnymi składać się mogą różne odrębne usługi, także świadczone przez podmioty trzecie względem podmiotu bezpośrednio zarządzającego, pod warunkiem, że skutkiem tych usług jest spełnianie szczególnych i istotnych funkcji zarządzania specjalnym funduszem inwestycyjnym (tak jak przy czynnościach wymienionych w punktach 1-17 w opisie zdarzenia przyszłego).

Z kolei w wyroku z dnia 7 marca 2013 roku w sprawie C-424/11 TSUE orzekł, że celem omawianego zwolnienia jest ułatwienie inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, bez ponoszenia kosztów podatku VAT i zapewnienie w ten sposób neutralności podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między bezpośrednim inwestowaniem w papiery wartościowe a inwestowaniem w nie za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania.

Na gruncie przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że w przypadku, gdy Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności przedstawionych w punktach 1-17 opisu zdarzenia przyszłego, Usługobiorca będzie musiał wykonać je we własnym zakresie, a nie posiada w ramach swojej struktury odpowiedniego zaplecza organizacyjnego oraz kompetencyjnego, jakim dysponować będzie Wnioskodawca. Z tego wynika wniosek, że czynności te są właściwe dla działalności polegającej na zarządzaniu instytucjami zbiorowego inwestowania oraz tworzą odrębną całość, charakteryzującą się wartością dodaną wyłącznie dla Usługobiorcy, który będzie mógł w istotny sposób ograniczyć własne środki kadrowe i administracyjne.

Zdaniem Wnioskodawcy na gruncie podatku VAT nie jest relewantny fakt przekazania czynności zarządzania funduszem inwestycyjnym do wykonania przez podmiot trzeci.

Z zasady neutralności wynika, że opodatkowanie VAT nie powinno zależeć tylko i wyłącznie od samego faktu zmiany podmiotu świadczącego usługi. Przeciwne założenie prowadziłoby do sytuacji obciążenia ekonomicznym ciężarem podatku VAT podmiotów będących uczestnikami Funduszu, którzy z istoty opodatkowania VAT nie powinni ponosić tego kosztu.

Co do niektórych czynności, które będą wykonywane przez Wnioskodawcę można wskazać, że mają one charakter doradczy, jednak nie ma to wpływu na możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dla całej usługi kompleksowej. Odwołując się ponownie do orzecznictwa TSUE oraz do stanowiska przedstawianego w doktrynie, skoro czynności jako kompleksowy zespół specyficznych dla funduszu świadczeń wpisywać się będą w zakres działań podejmowanych przez podmiot bezpośrednio zarządzający funduszami, to usługa finansowa oraz doradztwo jako jej element będą korzystać ze zwolnienia. W takim przypadku doradztwo nie będzie stanowiło samodzielnej usługi dla potrzeb opodatkowania VAT (por. J. Martini, P. Skorupa, M. Wojda, VAT Komentarz, Legalis 2014, komentarz do artykułu 43; wyrok TSUE z 21 czerwca 2007 r., sygn. C-435/05).

Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę, zostało potwierdzone w wielu interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, wydanych w stanach faktycznych zbliżonych do zdarzenia przyszłego przedstawionego w niniejszym wniosku. Przykładowo:

1.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 lutego 2016 roku, sygn. IPPP1/4512-1326/15-2/KC, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdza: „Wnioskodawca planuje świadczyć na podstawie umowy, pewien zespół świadczeń, których zakres, jak twierdzi, jest specyficzny dla usług zarządzania Funduszem. Wnioskodawca podkreśla, że tego rodzaju usługi wykazują wymierną i znaczącą wartość rynkową jedynie dla podmiotów prowadzących działalność inwestycyjną, tj. w odpowiedni sposób lokujących aktywa przekazane im przez inwestorów w wybrane inwestycje. Wnioskodawca świadczyć będzie te usługi całościowo, tj. zapewniając kompleksową obsługę we wskazanym zakresie, przez co jego Usługobiorca będzie mógł w istotny sposób ograniczyć własne środki kadrowe i administracyjne. (\`(...)\`) Należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi związane z działalnością Funduszu, dotyczące zarówno Strategii P. w ramach działalności Subfunduszu P. jak i Subfunduszu AR, specyficzne dla obsługi inwestycji w obszarze private equity i związane z zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi, mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy i podlegają zwolnieniu z VAT, o którym mowa w tym przepisie.”;
2.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015 roku, sygn. IPPP1/4512-341/15-2/JL, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdza: _„Ze względu na wnioski płynące z powołanego orzecznictwa TSUE oraz treść art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE, zgodnie z którym działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w załączniku II — w tym obsługę prawną w zakresie zarządzania funduszem, należy stwierdzić, że świadczone przez Spółkę usługi doradztwa prawnego związane z zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT i podlegają zwolnieniu od podatku VAT, o którym mowa w tym przepisie.”_;
3.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 września 2015 roku, sygn. IPPP1/4512-666/15-2/KC; interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 stycznia 2016 roku, sygn. IPPP 1/4512-1102/15-2/BS; interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2014 roku, sygn. IPPP1/443-1139/14-2/AS.

Podsumowując, wskazane w opisie zdarzenia przyszłego czynności, które Wnioskodawca planuje wykonywać na rzecz Usługobiorcy, stanowić będą usługi zwolnione z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 , 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.