Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-547b/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-07
Teza: Czy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, prawidłowo zaliczono prace remontowe wykazane w podziale prac budowlanych do kosztów uzyskania przychodów 2007 roku?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; modernizacja; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; ulepszenie; środek-środek trwały; środek-środek trwały-remont środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2008 r. (data wpływu 3 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu poniesienia kosztu uzyskania przychodów z tytułu wykonanych prac remontowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2008 r. złożono ww. wniosek, uzupełniony pisemnie w dniu 24 listopada 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu poniesienia kosztu uzyskania przychodów z tytułu wykonanych prac remontowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2007 r. Spółdzielnia prowadziła prace remontowo-budowlane w budynku, który wykorzystywany jest jako dom turystyczny z miejscami noclegowymi, zaliczony do środków trwałych i amortyzowany. Dokonano podziału prac na dwie grupy (remont i modernizację), przy założeniu że w myśl art. 3 ust. 8 Prawa budowlanego, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Do zakresu prac budowlanych w poszczególnych grupach Wnioskodawca zaliczył:

1.  Roboty remontowe: wymianę stolarki okiennej, wymianę drzwi do pokoi i na korytarzach, wymianę sufitów podwieszanych z eternitowych na płyty GK, wymianę instalacji elektrycznej, wymianę posadzek, wymianę ścian drewnianych na ściany z płyt GK osadzonych na ramach z profili stalowych, prace malarskie z przygotowaniem podłoża, cekolowaniem, uzupełnieniem płytek ściennych itp., naprawę i wymianę instalacji wodno-kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania, wymianę balustrad schodowych, docieplenie ścian zewnętrznych elewacji, naprawę istniejących schodów;
2.  Modernizacja: wykonanie węzłów sanitarnych przy pokojach hotelowych, wykonanie osprzętu elektrycznego w pokojach, korytarzach itd., „biały montaż” w węzłach sanitarnych, wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnej w nowo projektowanych węzłach sanitarnych.

Dla potwierdzenia prawidłowego zastosowania podziału robót budowlanych Spółdzielnia uzyskała opinię rzeczoznawcy budowlanego, który potwierdza, że zastosowany podział prac jest prawidłowy: „(…) stwierdzam, że przyjęty podział został sporządzony właściwie (…)”.

Zgodnie z powyższym, Spółdzielnia dokonała rozliczenia podatkowego zgodnie z założeniem, w którym prace remontowe zaliczono bezpośrednio (w chwili poniesienia) do kosztów uzyskania przychodów w roku 2007, a wydatki modernizacyjne zaliczono do ulepszenia środka trwałego i powiększono wartość budynku na podstawie dokumentu „OT”, wystawionego zgodnie z protokołami przekazania do użytkowania.

W ramach prac remontowych, wykonywanych na budynku obiektu turystycznego, wykonywane mają być także prace związane z likwidacją zagrożenia wywoływanego przez azbest. Płyty eternitowe zawierające azbest, a stanowiące element elewacji budynku, pokrywane mają być warstwą styropianu, zabezpieczającego je przed bezpośrednim kontaktem z atmosferą. Pierwotnie eternit ten pokryty był płytami ze specjalnego szkła elewacyjnego, obecnie całkowicie zdewastowanymi. Styropian zabezpieczany jest następnie warstwą tynku cienkowarstwowego. Technologia ta uzgodniona została ze specjalistami z Politechniki. Efekt docieplenia budynku, o którym mowa w grupie robót remontowych, uzyskiwany przy okazji wymienionej operacji, jest efektem ubocznym.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy w świetle art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, prawidłowo dokonano podziału i kwalifikacji prac budowlanych do remontu i ulepszenia środka trwałego?
2.  Czy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, prawidłowo zaliczono prace remontowe wykazane w podziale prac budowlanych do kosztów uzyskania przychodów 2007 roku?
3.  Czy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, prawidłowo zaliczono prace związane z likwidacją zagrożenia wywoływanego przez azbest do prac remontowych, gdzie efektem dodatkowym jest docieplenie budynku?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Zagadnienie zawarte w pytaniach pierwszym i trzecim będzie przedmiotem odrębnej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, przy stosowaniu zasady, że remont jest to wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, prawidłowo dokonano podziału prac budowlanych na remontowe i modernizacyjne według których zaliczono w koszty uzyskania prace remontowe wykonane w roku 2007, a prace modernizacyjne – do ulepszenia środka trwałego (budynku). Spółdzielnia stosuje i będzie stosowała tę zasadę w latach następnych podczas dalszych prac remontowo-budowlanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) – dalej: ustawa, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody – por. art. 15 ust. 4 ustawy.

Opisana norma prawna wskazuje jednoznacznie, iż ustalając moment uznania wydatku za koszt podatkowy, należy rozstrzygnąć, czy istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w roku podatkowym. Podatnik bowiem ponosi koszty, które bezpośrednio wiążą się z konkretnymi przychodami osiągniętymi w roku podatkowym lub też obciążają go koszty mające pośredni wpływ na osiągane przez niego przychody w ogóle. Wydatki powiązane bezpośrednio z osiągniętym przychodem należy uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów w roku osiągnięcia przychodu chyba, że nie można ich zarachować w tym roku.

Natomiast w myśl ust. 4d art. 15 ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W stosunku do tego rodzaju kosztów doszukiwanie się ich bezpośredniej relacji z przychodami nie wchodzi w rachubę. Takie bowiem koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów. Podatnik winien zatem zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Zasady księgowania kosztów określone zostały w ustawie z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, ze zm.).

W kontekście powyższego, przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej koszt prac remontowych stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, tj. stosownie do przepisu art. 15 ust. 4e ustawy w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. W konsekwencji, ujęcie kosztu w księgach rachunkowych (zaksięgowanie) na określony dzień decyduje o dacie i sposobie rozliczenia wydatku jako kosztu podatkowego. Jeśli więc w tym wypadku ujęcie kosztów z tytułu przeprowadzonych prac remontowych nastąpiło w 2007 r., zatem koszt ten stanowi koszt podatkowy roku 2007.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, powoduje, iż interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.