Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.299.2025.5.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Obowiązki płatnika w związku z planowanym
przedsięwzięciem jako konkursem lub sprzedażą premiową.
Słowa kluczowe: konkursy
obowiązek-obowiązek płatnika
sprzedaż
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytania nr 2
    w części odnoszącej się do oceny, czy na Panu będą ciążyły obowiązki płatnika w związku z
    planowanym przedsięwzięciem jako konkursem lub sprzedażą premiową jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 14 maja 2025 r. (wpływ 15 maja 2025 r.) w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca mieszka na stałe w Polsce i posiada tutaj centrum interesów osobistych
    (ośrodek interesów życiowych), ponieważ ma tutaj rodzinę, źródło utrzymania oraz tutaj
    koncentruje się Jego życie. Nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie jest
    zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Wnioskodawca zamierza podjąć działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży tzw.
    zwrotów konsumenckich (dalej zamiennie oznaczonych we wniosku jako „zwroty”).
    Polegać ona ma na tym, że będzie On zakupywał palety ze zwrotami konsumenckimi, tj.
    towarami, które z różnych względów zostały zwrócone po zakupie przez konsumentów, od
    firm, które takie zwroty przechowują i handlują nimi.
    Są to podmioty prowadzące w tym celu specjalne magazyny, w których takie zwrócone
    towary się znajdują. Jest to jedna z gałęzi działalności takich firm. Wśród nich można
    wymienić firmy prowadzące jednocześnie internetowe platformy sprzedażowe. Sprzedają
    one specjalne palety z takimi zwrotami. Oferowane towary zwrócone przez konsumentów
    pochodzą zarówno z Polski, jak i z zagranicy. Są to różne towary, takie jak sprzęt AGD, RTV,
    zabawki, różnego rodzaju akcesoria itp. Na ten moment Wnioskodawca nie przewiduje
    żadnych ograniczeń w zakresie tego, co będzie kupował jako taki zwrot.
    Wnioskodawca będzie zakupywał zwroty konsumenckie u różnych firm, nie planuje
    podpisywać żadnej stałej współpracy w tym zakresie. Zakupów będzie dokonywał zarówno
    przez Internet, jak i tradycyjnie, w miejscu, gdzie podmioty prowadzą sprzedaż palet.
    Transport palet będzie organizować, według ustaleń stron, sprzedający palety ze zwrotami
    lub Wnioskodawca. Kolejno, Wnioskodawca zamierza sprzedawać zwroty konsumenckie
    stacjonarne, na stoisku w różnych miejscach do tego przeznaczonych (np. placach
    targowych). Początkowo nie zamierza sprzedawać ich przez Internet.
    Co do samej techniki i sposobu sprzedaży zwrotów, Wnioskodawca wskazuje, że będzie
    ustalał w stosunku do każdego zwrotu cenę w odniesieniu np. do masy czy rozmiarów
    takiego zwrotu. Wyznacznikiem ceny danego zwrotu nie będzie jego zawartość. Zwroty
    będą sprzedawane w paczkach owiniętych papierem oraz taśmą w taki sposób, że nie
    będzie wiadomo co jest sprzedawane. Zawartością zwrotów mogą być bowiem różne
    towary, o różnej rynkowej cenie, jak wskazano wyżej.
    Cena za dany zwrot będzie więc określona przez Wnioskodawcę w oderwaniu od ceny
    rynkowej zawartości paczki ze zwrotem. W istocie klienci Wnioskodawcy będą więc tylko
    wiedzieć, że kupują zwrot, ale nie będą wiedzieć jaki to jest zwrot i co jest w środku. Ten
    element zaskoczenia i niepewności co jest w paczce będzie więc ryzykiem gospodarczym
    dla obu stron tej transakcji, bo jak wskazano wyżej, cena za dany zwrot nie będzie
    odzwierciedlała ceny rynkowej towaru, który jest tym zwrotem. Towary będą zbywane na
    podstawie zawieranych umów sprzedaży i będą do nich miały zastosowania wszystkie
    przepisy dotyczące tego typu umów, w tym np. przepisy dotyczące rękojmi.
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej, przynajmniej na samym
    początku, będzie działał samodzielnie na każdym etapie prowadzenia tej działalności, tj.
    nie będzie z nikim współpracował, a także nie będzie zatrudniał żadnych pracowników czy
    generalnie personelu na podstawie innych umów. Wnioskodawca nie będzie prowadził
    także działalności gospodarczej wespół z innymi wspólnikami. Dopiero później, jeśli
    działalność będzie się rozwijać, nie wyklucza zatrudnienia pracowników czy współpracy z
    innymi osobami.
    Wnioskodawca ze swoimi klientami będzie zawierał tylko i wyłącznie umowy sprzedaży
    towarów.
    Zatem, nie będą miały do niego zastosowania konstrukcje z innych umów
    cywilnoprawnych (jak np. ponoszenie odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat i
    wykonanie czynności w zakresie prowadzonej działalności).
    Uzupełnienie wniosku

    Wnioskodawca na ten moment nie wie dokładnie od kiedy rozpocznie sprzedaż
    wymienionych we wniosku zwrotów konsumenckich. Wnioskodawca przewiduje
    natomiast, że może rozpocząć sprzedaż w 2025 r.
    Wnioskodawca nie zamierza zarejestrować się jako czynny podatnik podatku od towarów i
    usług. Wnioskodawca planuje korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów
    i usług.
    Wnioskodawca wskazuje, że sprzedaż zwrotów konsumenckich będzie dokonywana
    wyłącznie na terytorium Polski – na targowiskach i placach.
    Wnioskodawca rozważa także prowadzenie sprzedaży za pośrednictwem portalu
    społecznościowego – poprzez organizowanie tzw. „live”, tj. prezentacji na tej platformie
    zwrotów konsumenckich w czasie rzeczywistym i oferowaniu tam ich sprzedaży po stałej
    cenie, analogicznie jak na targowisku (bez licytacji). Wnioskodawca będzie korzystał tylko z
    takiej platformy, w taki właśnie sposób, bez prowadzenia swojej strony internetowej.
    Sprzedaż będzie dokonywana poprzez ten kanał wedle planów Wnioskodawcy również
    tylko na terenie Polski i do polskich konsumentów.
    Wnioskodawca wskazuje, że klientami na rzecz których będzie dokonywał sprzedaży
    zwrotów konsumenckich będą osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
    Będą to konsumenci zakupujący zwroty konsumenckie od Wnioskodawcy na targowiskach
    /placach przy stoisku, a także za pośrednictwem portalu społecznościowego (jeśli
    Wnioskodawca wybierze także taką formę prowadzenia sprzedaży zwrotów
    konsumenckich).
    Pytania
      1. Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż zwrotów konsumenckich w sposób i
        na warunkach opisanych w zdarzeniu przyszłym będzie organizowaniem lub
        prowadzeniem gry hazardowej w rozumieniu art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1
        ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych („ustawa o grach”) i tym
        samym będzie On podatnikiem podatku od gier na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy
        o grach?
      2. Czy na Wnioskodawcy w związku z planowaną sprzedażą zwrotów konsumenckich
        będą spoczywać obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
        związane z pobraniem i wpłacaniem do urzędu skarbowego podatku oraz złożeniu
        odpowiednich deklaracji do urzędu skarbowego z tego tytułu na podstawie art. 41
        ust. 4 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych („ustawa o PIT”)?
      3. Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż zwrotów konsumenckich w sposób i
        na warunkach opisanych w zdarzeniu przyszłym wniosku będzie odpłatną dostawą
        towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od
        towarów i usług („ustawa o VAT”) i tym samym będzie on podatnikiem podatku od
        towarów i usług podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące
    podatku dochodowego od osób fizycznych w części odnoszącej się do oceny, czy na Panu
    będą ciążyły obowiązki płatnika w związku z planowanym przedsięwzięciem jako
    konkursem lub sprzedażą premiową. W pozostałym zakresie zostały wydane odrębne
    rozstrzygnięcia.
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na to pytanie powinna być negatywna, tj. nie będą
    ciążyć na Nim obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o PIT, ponieważ nie będzie On
    organizował konkursów, gier i zakładów wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą
    premiową.

    Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani
    pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub
    stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów
    określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-
    12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    W art. 41 ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT wskazano, że jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o
    których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT nie są pieniądze, podatnik jest
    obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku
    przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.
    Płatnicy na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o PIT, przekazują kwoty pobranych zaliczek na
    podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu
    skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
    zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
    według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
    Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o
    których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu
    skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
    opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Na podstawie art. 42 ust. 1a ustawy o PIT, w terminie do końca stycznia roku
    następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani
    przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
    właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik
    nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy
    płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.
    Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a
    płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
    zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Rzecz jednak w tym, że aby powyższe obowiązki się zaktualizowały, sprzedaż przez
    Wnioskodawcę zwrotów konsumenckich musiałaby zostać uznana za organizowanie
    konkursów, gier i zakładów wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową.
    Nie ma jednak ku temu podstaw, ponieważ:
      1) Za konkurs uznaje się zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego
        we Wrocławiu z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 303/15, Legalis: „Aby dane
        przedsięwzięcie zostało uznane za konkurs wymagane jest: istnienie regulaminu
        konkursu określającego nazwę, organizatora i uczestników konkursu, nagrody oraz
        zasady wyboru zwycięzców, ograniczenie liczby zwycięzców (nagrody nie mogą
        zostać przekazane wszystkim uczestnikom), wyłonienie zwycięzców na drodze
        wzajemnej rywalizacji, z występującym elementem współzawodnictwa pomiędzy
        uczestnikami w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu (w powszechnym rozumieniu
        konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy lub zwycięzców
        spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria),
        wskazanie osób odpowiedzialnych za prawidłowy, zgodny z regulaminem, przebieg
        akcji (komisja konkursowa, jury), wydanie nagród zwycięzcy/zwycięzcom”.
        Tymczasem, jak wskazano wyżej, Wnioskodawca żadnych takich działań jak
        określenie regulaminu konkursu czy wyznaczanie zasad uczestnictwa nie będzie
        podejmował. Jego sprzedaż zwrotów konsumenckich nie będzie mogła więc w
        żadnym razie być uznana za organizację konkursu.
      2) Za grę losową uznaje się grę w rozumieniu ustawy o grach. Argumentacja w zakresie
        tego została przedstawione w stanowisku Wnioskodawcy w zakresie pytania 1.

      3) Zakładem wzajemnym jest zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o grach zakłady o wygrane
        pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu:
        a) wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których
          uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty
          wpłaconych stawek – totalizatory,
        b) zaistnienia różnych zdarzeń, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość
          wygranych zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a
          wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej – bukmacherstwo. W
          oczywisty sposób sprzedaż zwrotów konsumenckich tak rozumianym
          zakładem wzajemnym nie jest.
      4) Sprzedaż premiowa to sprzedaż, która jest połączona z wydaniem nagrody,
        stanowiącej zachętę dla klienta. Ze sprzedażą premiową mamy do czynienia, gdy
        podmiot dokonujący sprzedaży przekazuje należną (zgodnie z zasadami ustalonymi
        w regulaminie dostępnym dla klientów) nagrodę każdemu nabywcy spełniającemu
        określone przez sprzedawcę przesłanki. Nagroda może być przyznana za dokonanie
        jednorazowego zakupu, jak również za przekroczenie określonego poziomu
        zakupów w określonym czasie (...) Z praktyki organów podatkowych wynika, że
        wypłata pieniężna lub wydanie dodatkowych towarów lub usług, które były
        przedmiotem sprzedaży nie powinny być traktowane jako nagroda, ale rabat (J.
        Marciniuk (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz. Wyd. 18,
        Warszawa 2017, wersja elektroniczna Legalis, kom. do art. 30 ustawy o PIT, cz. II B,
        Nb 5.).
    Wnioskodawca w ramach sprzedaży zwrotów konsumenckich nie będzie przyznawał
    żadnych dodatkowych nagród za zakupienie Jego towarów przez klientów, tak więc nie
    będzie to sprzedaż premiowa.
    Z uwagi więc na powyższe, jako że Wnioskodawca będzie prowadził sprzedaż towarów, a
    nie organizował wyżej wskazanych konkursów, gier, zakładów wzajemnych lub nagród
    związanych ze sprzedażą premiową, nie powstanie obowiązek w zakresie PIT u Jego
    kontrahentów i tym samym nie zaktualizuje się Jego obowiązek płatnika PIT na podstawie
    wyżej wskazanych przepisów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Pana wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych odnoszą się do
    Pana obowiązków jako płatnika w związku z planowaną sprzedażą zwrotów
    konsumenckich.
    W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Z kolei stosownie do art. 41 ust. 4 tej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że zamierza Pan podjąć działalność
    gospodarczą polegającą na sprzedaży tzw. zwrotów konsumenckich (dalej zamiennie
    oznaczonych we wniosku jako „zwroty”). Polegać ona ma na tym, że będzie Pan kupował
    palety ze zwrotami konsumenckimi, tj. towarami, które z różnych względów zostały
    zwrócone po zakupie przez konsumentów, od firm, które takie zwroty przechowują i
    handlują nimi, a później zamierza Pan sprzedawać zwroty konsumenckie stacjonarne, na
    stoisku w różnych miejscach do tego przeznaczonych (np. placach targowych).
    Początkowo nie zamierza Pan sprzedawać ich przez Internet. Co do samej techniki i
    sposobu sprzedaży zwrotów, Wnioskodawca wskazuje, że będzie ustalał w stosunku do
    każdego zwrotu cenę w odniesieniu np. do masy czy rozmiarów takiego zwrotu.
    Wyznacznikiem ceny danego zwrotu nie będzie jego zawartość. Zwroty będą sprzedawane
    w paczkach owiniętych papierem oraz taśmą w taki sposób, że nie będzie wiadomo co jest
    sprzedawane. Zawartością zwrotów mogą być bowiem różne towary, o różnej rynkowej
    cenie, jak wskazano wyżej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie wynika, że będzie Pan organizował
    konkursy czy przyznawał jakiekolwiek nagrody, zatem nie będą na Panu ciążyć obowiązki
    płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    wygranych w konkursach lub nagród związanych ze sprzedażą premiową.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W zakresie pytania nr 2 odnoszącego się do oceny, czy będą na Panu ciążyły obowiązki
    płatnika w związku z planowanym przedsięwzięciem jako grą lub zakładem wzajemnym
    (grą hazardową) zostanie wydane osobne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.