Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-283/12/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-03-08
Teza: Wszelkie straty wyrobów węglowych powstałe w trakcie ich przemieszczania lub magazynowania przez pośredniczące podmioty węglowe (art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. c ustawy), jak również straty wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie do celów określonych w art. 31a ust. 2 ustawy powstałe w trakcie ich przemieszczania przez inne podmioty - w opisanej sytuacji przez Spółkę, są ubytkami wyrobów węglowych, o których mowa w art. 9a ust. 1 pkt 8 ustawy.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; ubytki
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 9-art. 85

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2012 r. (data wpływu 11 grudnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 marca 2013 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie możliwości ustalenia norm ubytków wyrobów węglowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 4 marca 2013 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie możliwości ustalenia norm ubytków wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest producentem wyrobów chemicznych. Importuje oraz nabywa na terenie kraju od pośredniczących podmiotów węglowych wyroby węglowe, które w większości są wykorzystywane w działalności Spółki, tj. dla celów opałowych w procesie produkcji wyrobów chemicznych, jak również do produkcji energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji z ciepłem. Nabywa węgiel od pośredniczących podmiotów w kraju (kopalni) na warunkach FCA - wagon stacja nadania podstawiony na kopalni realizującej wysyłki (wg Incoterms 2000), tj. prawo własności przechodzi na Spółkę na bramie kopalni i Spółka odpowiada za transport. W transporcie powstają straty wyrobów węglowych, których przyczyna nie jest znana. Ponadto Spółka nabywa wyroby węglowe od pośredniczącego podmiotu węglowego (kopalnia) na terenie kraju, a następnie odsprzedaje je podmiotowi z grupy kapitałowej, przy czym wyroby te są bezpośrednio transportowane od pośredniczącego podmiotu węglowego (kopalnia) do podmiotu z grupy, który odpowiada za ich transport. Mając na uwadze powyższą transakcję, Spółka uzyskała status pośredniczącego podmiotu węglowego. W dniu 22 grudnia 2011 r. otrzymała potwierdzenie od naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy. Wnioskodawca wskazuje, że zużycie wyrobów węglowych przez Spółkę podlega zwolnieniu na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 oraz art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym. Spółka prowadzi ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedmiotowym stanie faktycznym, w oparciu o art. 85 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. b tiret drugie ustawy o podatku akcyzowym, Spółka ma prawo wnioskować o normy dopuszczalnych ubytków wyrobów węglowych w odniesieniu do wyrobów węglowych nabywanych od pośredniczących podmiotów węglowych, za których transport odpowiada i w odniesieniu do których korzysta ze zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 oraz art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Spółki, w przedmiotowym stanie faktycznym, w oparciu o art. 85 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. b tiret drugie ustawy o podatku akcyzowym, ma prawo wnioskować o normy dopuszczalnych ubytków wyrobów węglowych w odniesieniu do wyrobów węglowych nabywanych od pośredniczących podmiotów węglowych, za których transport Spółka odpowiada i w odniesieniu do których korzysta ze zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 31 a ust. 2 pkt 8 oraz art. 31 a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym.

Zainteresowany wskazuje przy tym, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, wyroby akcyzowe to m.in. wyroby energetyczne. Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1a wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. W związku z powyższym wyroby węglowe stanowią wyroby akcyzowe oraz wyroby energetyczne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym.

W ocenie Spółki, ubytki wyrobów węglowych powstają:

*   u pośredniczących podmiotów węglowych podczas ich przemieszczania i magazynowania (art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. c ustawy o podatku akcyzowym) oraz;
*   u pozostałych podmiotów, które dokonują przemieszczania wyrobów węglowych, które są objęte zwolnieniem z akcyzy ze względu na ich przeznaczenie - art. 2 ust. ust. 1 lit. b tiret drugie ustawy o podatku akcyzowym.

Zdaniem Spółki, powstają u niej ubytki wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b tiret drugie ustawy o podatku akcyzowym. W związku z powyższym ma prawo wystąpić do właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego o ustalenie norm dopuszczalnych ubytków na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Po uzyskaniu decyzji wydanej przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego, w której ustalone zostaną normy dopuszczalnych ubytków w odniesieniu do wyrobów węglowych nabywanych od kopalni, za transport, których Spółka odpowiada, będzie miała prawo do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 30 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby węglowe, to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy. Zgodnie z treścią wskazanego załącznika do wyrobów akcyzowych zalicza się:

*   węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgła - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowane do kodu CN 2701,
*   węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2702,
*   koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2704 00.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy, ubytki wyrobów akcyzowych to wszelkie straty:

1.  wyrobów akcyzowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych lub wyrobów tytoniowych,
2.  objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie:
    1.  napojów alkoholowych,
    2.  wyrobów energetycznych przemieszczanych, a w przypadku podmiotu pośredniczącego, również magazynowanych,
3.  wyrobów węglowych przemieszczanych lub magazynowanych przez pośredniczący podmiot węglowy.

Podmiot zużywający to podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia - art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy.

Z kolei, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczący podmiot węglowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
2.  dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
3.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
4.  import wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
5.  eksport wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy.

Ponadto, w myśl ust 2 cytowanego artykułu zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz.U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, ze zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, ze zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, ze zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, ze zm.);
8.  przez zakłady energochłonne do celów opałowych;
9.  przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Zgodnie z art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, jest: pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a; posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b; dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy. Stosownie do art. 31a ust. 7 ustawy, dokument dostawy powinien być przechowywany do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokument dostawy został potwierdzony przez odbiorcę.

Wskazać przy tym należy, iż wzór dokumentu dostawy wyrobów węglowych, zasady jego stosowania oraz szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów zwolnionych i sposób jej prowadzenia zawarto w treści przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 196), zwanym dalej rozporządzeniem.

W przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest powstanie ubytków wyrobów węglowych - art. 9a ust.1 pkt 8 ustawy.

Zgodnie z art. 30 ust. 4 ustawy, zwalnia się od akcyzy ubytki wyrobów akcyzowych do wysokości ustalonej dla danego podmiotu przez właściwego naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1 lit. a.

Powyższe zwolnienie nie ma zastosowania w przypadku ubytków lub całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, wynikających z popełnienia przestępstwa przeciwko mieniu - art. 30 ust. 5 ustawy.

Z kolei, zgodnie z art. 85 ust. 1 pkt 1 ustawy, właściwy naczelnik urzędu celnego ustala, w drodze decyzji, dla poszczególnych podmiotów, na ich wniosek normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych. Ponadto, w myśl ustępu 2 pkt 1 lit. a cytowanego artykułu, właściwy naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, wydanej z urzędu dla poszczególnych podmiotów może ustalić normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.

Z opisu wniosku wynika, iż Wnioskodawca importuje oraz nabywa na terenie kraju wyroby węglowe wykorzystywane do celów opałowych. Prawo własności wyrobów przechodzi na Spółkę „na bramie kopalni” i to Wnioskodawca odpowiada za transport. W transporcie powstają straty wyrobów węglowych. Ponadto, Spółka nabyte wyroby węglowe odsprzedaje podmiotowi z grupy kapitałowej, przy czym wyroby te są bezpośrednio transportowane od pośredniczącego podmiotu węglowego (kopalnia) do podmiotu z grupy, który odpowiada za ich transport. Mając na uwadze powyższą transakcję, Spółka uzyskała status pośredniczącego podmiotu węglowego. Spółka prowadzi ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych i korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 oraz art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym.

Wątpliwości dotyczą kwestii prawa do ustalenia norm dopuszczalnych ubytków wyrobów węglowych w odniesieniu do wyrobów nabywanych od pośredniczących podmiotów węglowych, których są przemieszczane przez Spółkę. W ocenie Wnioskodawcy, Spółka ma prawo wnioskować o normy dopuszczalnych ubytków wyrobów węglowych w odniesieniu do wyrobów węglowych nabywanych od pośredniczących podmiotów węglowych, za których transport Spółka odpowiada i w odniesieniu do których Spółka korzysta ze zwolnienia od akcyzy.

Biorąc pod uwagę opis zawarty we wniosku oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Bowiem w przedstawionej sytuacji za ubytki wyrobów węglowych - za straty tych wyrobów - z miejsca odbioru (bramy kopalni) do miejsca przeznaczenia odpowiada Spółka. Wnioskodawca organizuje wysyłkę, a tym samym bierze odpowiedzialność za przemieszczanie wyrobów węglowych.

Należy przy tym zauważyć, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. b tiret drugie ustawy, ubytkami wyrobów akcyzowych są również wszelkie straty przemieszczanych wyrobów energetycznych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie.

Zatem zarówno wszelkie straty wyrobów węglowych powstałe w trakcie ich przemieszczania lub magazynowania przez pośredniczące podmioty węglowe (art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. c ustawy), jak również straty wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie do celów określonych w art. 31a ust. 2 ustawy powstałe w trakcie ich przemieszczania przez inne podmioty - w opisanej sytuacji przez Spółkę, są ubytkami wyrobów węglowych, o których mowa w art. 9a ust. 1 pkt 8 ustawy.

Należy także dodać, że zgodnie z art. 30 ust. 3 ustawy, ubytki wyrobów węglowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, powstałe wskutek zdarzenia losowego lub siły wyższej, zwalnia się od akcyzy pod warunkiem, że podatnik wykaże zaistnienie okoliczności uprawniających do zwolnienia. Ponadto, zwolnienie nie ma zastosowania w przypadku ubytków lub całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, wynikających z popełnienia przestępstwa przeciwko mieniu - art. 30 ust. 5 ustawy.

W innych przypadkach, zgodnie z art. 30 ust. 4 ustawy zwalnia się od akcyzy ubytki wyrobów węglowych do wysokości ustalonej dla danego podmiotu przez właściwego naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków wyrobów węglowych powstających w czasie wykonywania niektórych czynności, w trakcie których może dojść do ich powstania, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 166).

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w zakresie zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa - art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.