Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.548.2024.3.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Skoro wskazane pożyczki podlegały opodatkowaniu VAT i
jednocześnie korzystały ze zwolnienia od tego podatku – na co
też Państwo wskazali we wniosku – to w opisanej sytuacji
zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania PCC, o
którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
Słowa kluczowe: pożyczkobiorca
umowa-umowa pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Wyłączenia z
opodatkowania-Czynności cywilnoprawne w zakresie w
jakim są opodatkowane bądź zwolnione z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 2-pkt 4-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 31
    października 2024 r. który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w
    zakresie skutków podatkowych zawarcia umów pożyczek. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 23 grudnia 2024 r. (wpływ: 30 grudnia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego doprecyzowany w piśmie uzupełniającym
    Spółka, działając w ramach swojej działalności gospodarczej, zawarła dwie umowy
    pożyczki z niezależnymi podmiotami, tj. spółką A. S.A. (NIP: (...)) i spółką B. sp. z o.o. sp.k.
    (NIP: (...)). Pierwsza umowa pożyczki została zawarta (...).2023 r., a druga (...). 2024 r. W obu
    przypadkach Spółka działała jako pożyczkobiorca i otrzymała środki pieniężne od
    pożyczkodawców, którzy nie są podmiotami powiązanymi kapitałowo ze Spółką oraz mają
    siedzibę na terenie Polski.
    W obu przypadkach strony umowy – zarówno Spółka, jak i pożyczkodawca – są
    zarejestrowanymi i czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Pożyczkodawca
    udzielił pożyczki, wykorzystując środki finansowe pochodzące ze swojej działalności
    gospodarczej. Wynagrodzenie pożyczkodawców z tytułu udzielonych pożyczek będzie
    wypłacane w formie odsetek zgodnie z zapisami umów.
    Zasadniczy przedmiot działalności pożyczkodawcy A. S.A. dotyczy sprzedaży (...) zgodnie z
    kodem PKD (...), natomiast w przypadku pożyczkodawcy B. sp. z o.o. sp.k. przedmiot
    działalności dotyczy (...), zgodnie z kodem PKD (...).
    W związku z wątpliwościami dotyczącymi obowiązku opodatkowania tych umów
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych, Spółka złożyła deklaracje PCC-3 i uiściła
    należny podatek od tych transakcji. Jednak po analizie interpretacji podatkowych w
    podobnych sprawach, Spółka doszła do wniosku, że uiszczenie tego podatku było
    niesłuszne.
    Pożyczkodawca nie prowadzi działalności w zakresie usług finansowych ani nie
    specjalizuje się w udzielaniu pożyczek, co znajduje odzwierciedlenie w braku wpisu PKD
    64.92.Z, czyli pozostałych form udzielania kredytów, które obejmują działalność
    pożyczkową poza sektorem bankowym. Udzielenie tych pożyczek jest zdarzeniem o
    charakterze incydentalnym, niemniej pożyczkodawca w innych sytuacjach również może
    udzielać pożyczek, o ile dysponuje wolnymi środkami pieniężnymi.
    W umowie pożyczek zawarto szczegółowe postanowienia dotyczące m.in. terminów spłaty
    oraz wysokości odsetek, stanowiących wynagrodzenie należne pożyczkodawcy za
    udzielenie pożyczki. W związku z tym umowa stanowi odpłatne świadczenie usług.
    Pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    Czy zawarte umowy pożyczek podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, a tym samym czy pożyczkobiorca jest zobowiązany do zapłaty tego
    podatku?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    Państwa zdaniem, umowy pożyczek, na podstawie których otrzymali Państwo środki
    pieniężne, nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.

    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
    umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku są objęte zakresem
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Dodatkowo, zgodnie z art. 3
    ust. 1 pkt 1 tej ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności
    cywilnoprawnej, a art. 4 pkt 7 ustawy wskazuje, że obowiązek zapłaty podatku przy
    umowie pożyczki spoczywa na pożyczkobiorcy.
    Należy jednak podkreślić, że ustawa przewiduje sytuacje, w których czynność objęta
    zakresem przedmiotowym tej ustawy nie jest opodatkowana. Art. 2 pkt 4 ww. ustawy
    stanowi, że czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, nie podlegają
    podatkowi w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług lub gdy
    przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona z podatku od towarów i usług z tytułu tej
    czynności, przy czym pewne wyjątki, takie jak umowy sprzedaży nieruchomości czy
    sprzedaży udziałów w spółkach handlowych, w tej sprawie nie mają zastosowania.
    W analizowanej sprawie, umowa pożyczki zawarta 24 marca 2023 r. oraz umowa pożyczki
    zawarta 19 sierpnia 2024 r. podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług jako
    odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, skoro pożyczki były zwolnione z podatku od towarów i usług, Spółka jako
    pożyczkobiorca nie powinna być zobowiązana do zapłaty podatku od czynności
    cywilnoprawnych. Decydującym czynnikiem jest fakt, że transakcje spełniają warunki do
    zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie obowiązujących
    przepisów.
    Wskazali Państwo na interpretację, która – Państwa zdaniem – potwierdza ww. stanowisko.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
    Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do
    gatunku.
    Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy
    pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi:
    Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
    określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
    zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego
    gatunku i tej samej jakości.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności
    cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:

    Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie
    depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
    Na podstawie przywołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że umowy
    pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i
    obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
    Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych
    przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym
    ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:
    Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
    a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem
      umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną
      nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
    b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu
      dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
      - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część,
        albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
        prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do
        miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
      - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    Z treści art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o
    wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje
    okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od
    towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności, z tytułu tej
    czynności, jest z tego podatku zwolniona (z wyjątkami w ustawie wskazanymi).
    W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    Użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i
    usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1570, 1598, 1852) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie
    przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
    Z opisu sprawy wynika, że zawarli Państwo dwie umowy pożyczek pieniędzy. W obu
    przypadkach działali Państwo jako pożyczkobiorca i otrzymali środki pieniężne od
    pożyczkodawców (spółek), którzy nie są z Państwem powiązani kapitałowo oraz mają
    siedzibę na terenie Polski. Złożyli Państwo w związku z ww. umowami pożyczek, deklaracje
    podatkowe PCC-3 i uiścili należny podatek (od czynności cywilnoprawnych). Uważają
    Państwo jednakże, że uiszczenie podatku było niesłuszne.
    Jakkolwiek zapytanie Państwa dotyczy opodatkowania umów pożyczek podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia,
    czy transakcje te podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem
    ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od

    towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Z interpretacji indywidualnej znak: 0111-KDIB3-1.4012.666.2024.4.KO wydanej w zakresie
    podatku od towarów i usług wynika, że:
    - czynność udzielenia przez Pożyczkodawców odpłatnej pożyczki, na Państwa rzecz,
      stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług;
    - udzielenie pożyczki na Państwa rzecz korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i
      usług na podstawie tego przepisu.
    Skoro wskazane we wniosku pożyczki podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług i jednocześnie korzystały ze zwolnienia od tego podatku – na co też Państwo
    wskazali we wniosku – to w opisanej sytuacji zastosowanie znajdzie wyłączenie z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4
    lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Tym samym zawarcie ww. umów pożyczek nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych.
    Zatem nie byli Państwo zobowiązani do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z
    tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług
    zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja znak: 0111-KDIB3-
    1.4012.666.2024.4.KO.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy –
    Ordynacja podatkowa.