Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.29.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Opodatkowanie sprzedaży udziału w nieruchomści (działce).
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości; spadek; sprzedaż; udział; zasiedzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dziadek Wnioskodawczyni zasiedział działkę w 1975 roku, co zostało stwierdzone
    prawomocnym orzeczeniem sądowym w 2023 roku.
    Mama Wnioskodawczyni była jednym ze spadkobierców dziadka, który zmarł w 1983 roku,
    a postanowienie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po nim zapadło w 2020
    roku. Zatem mama Wnioskodawczyni jako jeden ze spadkobierców dziadka, nabyła po
    nim udział w przedmiotowej działce. Mama Wnioskodawczyni zmarła w sierpniu 2023
    roku, nie zdążyła złożyć deklaracji do Urzędu Skarbowego w zakresie nabycia zasiedzianej
    przez dziadka działki.
    W grudniu 2024 roku Wnioskodawczyni sprzedała przypadający jej udział w
    przedmiotowej działce.

## Pytanie

Czy wobec zbycia udziału w działce, Wnioskodawczyni zobowiązana jest do zapłaty
    podatku dochodowego?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni uważa, iż nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego.
    W przypadku nabytych w drodze spadku nieruchomości, okres pięcioletni liczy się od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę. Jeżeli
    nieruchomość była nabyta przez spadkodawcę również w drodze spadku, wtedy moment
    nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami
    kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy, czyli w tym
    momencie z chwilą śmierci dziadka Wnioskodawczyni co miało miejsce w 1983 roku.
    W związku z powyższym, wobec tego, iż udział w działce Wnioskodawczyni nabyła w
    spadku po swojej mamie, datą nabycia ww. udziału w nieruchomości będzie data śmierci
    dziadka. I od tej daty liczy się okres 5-letni określny w ustawie, który liczony od 1983 roku
    już upłynął.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej
    ustawy decydujące znaczenie, w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu, ma moment jej nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość, o której mowa we wniosku, nabył Pani
    dziadek na podstawie zasiedzenia, należy odnieść się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Stosownie do art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada
      nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że
      uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
    Art. 172 § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

      Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby
      uzyskał posiadanie w złej wierze.
    Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan
    faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi
    do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu.
    Przy spełnieniu powyższych przesłanek, posiadacz nabywa prawo własności.
    Warunkiem nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie
    własności. Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem
    deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się
    powołać w celu, np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej.
    W jego treści jest wskazywana data nabycia własności nieruchomości w drodze
    zasiedzenia (tj. moment, na jaki spełnione zostały przesłanki zasiedzenia). Datą nabycia
    własności nieruchomości nie jest natomiast data postanowienia o zasiedzeniu.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem
    nabycia udziału w nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości
    nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów w nieruchomości
    zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy
    /spadkodawców.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku
    od momentu jego otwarcia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Pani dziadek zasiedział działkę w 1975 r., co
    zostało stwierdzone prawomocny orzeczeniem sądowym w 2023 r. Pani mama była
    jednym ze spadkobierców dziadka, który zmarł w 1983 r., a postanowienie w
    przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po nim zapadło w 2020 r. Zatem Pani mama
    jako jeden ze spadkobierców dziadka, nabyła po nim udział w przedmiotowej działce.
    Pani mama zmarła w sierpniu 2023 r., nie zdążyła złożyć deklaracji do Urzędu
    Skarbowego w zakresie nabycia zasiedzianej przez dziadka działki. W grudniu 2024 r.
    sprzedała Pani przypadający jej udział w przedmiotowej działce.
    Odnosząc przywołane przepisy prawne do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że
    jest Pani spadkobiercą po zmarłej mamie. Zatem datą nabycia udziału w działce przez
    spadkodawcę (Pani mamę), o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rok 1983, tj. rok śmierci ojca
    Pani mamy – jej spadkodawcy. Zatem, w odniesieniu do tej części udziału w
    nieruchomości, który nabyła Pani po mamie w ramach spadku, pięcioletni okres, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od końca 1983 r.
    Zatem, sprzedaż udziału w działce nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie tego udziału przez Pani spadkodawcę (mamę).
    W związku z powyższym, nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od kwoty uzyskanej ze sprzedaży udziału w działce odziedziczonym w
    spadku po mamie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak

    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Panią chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.