Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1048.2024.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Skutki podatkowe dotyczące sprzedaży udziałów w zabudowanej nieruchomości.
Słowa kluczowe: dom-dom jednorodzinny; grunty-dostawa gruntu; grunty-grunt zabudowany; majątek-majątek osobisty
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    8 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 grudnia 2024 roku o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący skutków podatkowych w podatku VAT sprzedaży przez Państwa
    posiadanych udziałów w zabudowanej nieruchomości oraz podatku dochodowego od
    osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 lutego
    2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania: ...
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: ...

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2020 roku Zainteresowani wraz z dwoma znajomymi zakupili udział w nieruchomości
    gruntowej w ... z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną. Każdy z
    zainteresowanych posiada udział wynoszący 1/4 w prawie własności powyższej
    nieruchomości.
    Ze względu na fakt, iż działka była wąska oraz długa, to zainteresowani postanowili
    dokupić dodatkową działkę, która była położona równolegle. W związku z powyższym w
    2021 roku Zainteresowani zakupili dodatkowy grunt wraz z innymi współwłaścicielami.
    Pierwotnym planem Zainteresowanych było, aby na zakupionych gruntach każdy z nich
    wybudował dom na własny użytek. Wówczas na rzeczonej nieruchomości miały powstać 4
    osobne domy na użytek własny dla każdego współwłaściciela rzeczonej nieruchomości.
    Jednakże, ze względu na fakt, iż Zainteresowani zawarli związek małżeński, to nie
    potrzebują zostawiać na własny użytek dwóch domów. Równocześnie pozostali
    współwłaściciele również zawarli związek małżeński, a ich plany zmieniły się, gdyż ze
    względu na zmianę pracy musieli przeprowadzić się do ...
    Obecnie na wyżej opisanej nieruchomości budowane są 4 domy. Zainteresowany otrzymał
    pozwolenie na budowę. Domy są budowane z własnych funduszy Zainteresowanych.

    Dodatkowo Zainteresowani wraz z pozostałymi współwłaścicielami planują dokupienie
    gruntu sąsiedniego - rozmowy w tej sprawie trwają od czasu, kiedy Zainteresowani nie byli
    jeszcze małżeństwem.
    Zainteresowani planują zostawić jeden dom dla siebie, a reszta wybudowanych domów
    będzie przeznaczona do sprzedaży.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    1. Zainteresowany ... jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Prowadzi on
      działalność związaną z wykonywaniem zawodu architekta.
    2. Właścicielem nieruchomości zabudowanych będących przedmiotem sprzedaży są
      jedynie osoby fizyczne – Zainteresowani oraz ... wraz z żoną ....
    3. Zdaniem Wnioskodawcy domy będące przedmiotem sprzedaży nie będą stanowiły na
      dzień sprzedaży budynków w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, gdyż
      zostaną sprzedane w stanie tzw.: surowym zamkniętym.
    4. Transakcje nabycia udziałów w nieruchomości gruntowej w ... nie były opodatkowane
      podatkiem VAT ani nie były udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
    5. Zainteresowanym nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia
      gruntów. Działki zostały zakupione przez osoby fizyczne, które nie działały w
      charakterze podatnika podatku VAT ani transakcja sprzedaży nie była
      udokumentowana fakturą VAT.
    6. Przedmiotem sprzedaży mają być działki ewidencyjne numer ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... i ...
      obręb ..., ....
    7. Związek małżeński pomiędzy Zainteresowanymi został zawarty w sierpniu 2021 roku.
    8. Sprzedawane nieruchomości nie weszły do majątku wspólnego Zainteresowanych.
    9. Na nieruchomości mającej być przedmiotem sprzedaży były budowane domy, które
      przeznaczone miały być do zamieszkania przez Zainteresowanych. Nieruchomość
      nigdy nie była wykorzystywana dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.
      Nieruchomość nie była oddawana w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie
      innej umowy o podobnym charakterze.
    10. Zainteresowani wykonali niezbędne minimum do wybudowania domów na własne
      potrzeby - wystąpili do właściwych organów o warunki przyłączeniowe do sieci
      elektrycznej, gazowej, wodociągowej, a także kanalizacji. Gaz oraz prąd znajdowały się
      przy działce, stąd otrzymali oni warunki, natomiast ani wody ani kanalizacji nie było,
      stąd musieli oni wykonać szamba dla każdego z domów, a także wstępny projekt
      przyłączenia do sieci wodociągowej. Powyższe działania były prowadzone przez
      Zainteresowanego .... Współwłaściciele mieli pomiędzy sobą ustalone, iż
      Zainteresowany nieodpłatnie będzie się zajmował budową domów, stąd w
      czynnościach, które nie wymagały osobistego działania poszczególnych
      współwłaścicieli to on reprezentował pozostałych współwłaścicieli. Było to w taki
      sposób przeprowadzone, aby uprościć formalności związane z budową domów, a
      także wynikało to z faktu, iż Zainteresowany dysponował największą ilością wolnego
      czasu spośród pozostałych współwłaścicieli.
    11. W momencie zbycia działki mające być przedmiotem sprzedaży będą zabudowane.
    12. Przedmiotem sprzedaży przez Zainteresowanych będą domy, które nie zostały jeszcze
      oddane do użytkowania (stan tzw.: „surowy zamknięty”).
    13. Zainteresowani zlecają budowę ekipom remontowym.

    14. Każdy ze współwłaścicieli chciał wybudować swój dom, w którym następnie
      zamieszkałby.
    15. W 2020 roku Zainteresowani nie byli jeszcze małżeństwem i nie wiedzieli czy razem
      zamieszkają, więc planowali wybudowanie dwóch osobnych domów.
    16. Obecnie na opisanej nieruchomości budowane są cztery domy, gdyż tylu jest
      współwłaścicieli, a każdy ze współwłaścicieli chciał wybudować dom dla siebie. Celem
      współwłaścicieli nieruchomości nie jest osiągnięcie dochodu związanego ze sprzedażą
      nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi uwzględniając przy tym zysk,
      narzut bądź marżę. Współwłaściciele zamierzają określić cenę sprzedaży
      nieruchomości zabudowanych na zasadach rynkowych.
    17. Planowane jest dokupienie przez Zainteresowanych sąsiedniego gruntu w celu
      zwiększenia wielkości posiadanych działek.
    18. Dokupienia sąsiedniego gruntu dokonają również inni współwłaściciele.
    19. Zainteresowani i inni współwłaściciele nie dokonają wspólnie sprzedaży wszystkich
      domów i udziałów w sprzedawanej nieruchomości. Zainteresowani zamierzają
      zostawić jeden dom w celu zamieszkania w nim.
    20. Zainteresowani jedynie dodali ogłoszenie na portal internetowy.
    21. Pomiędzy Zainteresowanymi a ewentualnym nabywcą nie będą istniały powiązania
      osobiste bądź gospodarcze.
    22. Zainteresowany ... prowadzi działalność gospodarczą. Prowadzi on działalność
      związaną z wykonywaniem zawodu architekta. W zakres prowadzonej działalności
      gospodarczej nie wchodzi ani nie wchodził obrót nieruchomościami, najem, usługi
      budowlane. Działalność nie była ani nie jest prowadzona w zakresie prac budowlanych
      lub remontowych, budowy budynków lub obiektów budowlanych ani nie była to
      działalność deweloperska. Działalność prowadzona jest od 2 czerwca 2022 roku do
      chwili obecnej. Działalność gospodarcza prowadzona jest w formie indywidualnej
      działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była ani nie jest wprowadzona do
      ewidencji środków trwałych.
    23. Zainteresowani nie dokonywali kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych
      nieruchomości.
    24. Zainteresowani posiadają obecnie jedno mieszkanie, w którym mieszkają.
      Zainteresowani nie podjęli jeszcze decyzji, co się stanie z tym mieszkaniem po
      przeprowadzce do wybudowanego domu. Jedną z możliwych opcji jest oddanie w
      najem rzeczonego mieszkania.
    Ponadto w uzupełnieniu wskazali Państwo, że pozostali współwłaściciele również wystąpili
    ze wspólnym wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową i tut. Organ stwierdził,
    że w niemal identycznym stanie faktycznym tożsame stanowisko pozostałych
    współwłaścicieli jest prawidłowe (0114-KDIP1-1.4012.852.2024.2.MM, 0114-KDIP3-
    1.4011.942.2024.3.AC).
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż zabudowanych nieruchomości będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a jeśli tak, to czy Zainteresowani będą
    mogli skorzystać z preferencji określonej przepisami art. 41. ust. 12 – 12c ustawy o VAT?
    (we wniosku oznaczone jako nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Na
    podstawie art. 2 pkt 6 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z
    art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się
    przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Ponadto, należy
    przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i
    „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone
    w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika
    podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
    zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część

    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania
    zainteresowanych w odniesieniu do sprzedaży udziału w wyżej opisanej nieruchomości
    nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności w przedmiocie sprzedaży udziału w rzeczonej nieruchomości, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby,
    że sprzedaż przez zainteresowanych udziału nieruchomości wypełni przesłanki
    działalności gospodarczej.
    Zatem, w tym konkretnym przypadku zainteresowani nie podejmowali i nie zamierzają
    podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    przedsiębiorców. Działania podjęte przez zainteresowanych należą do zakresu
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zakres podjętych czynności w odniesieniu do
    posiadanego udziału w nieruchomości w żadnym wypadku nie pozwala na uznanie, że
    działalność zainteresowanych w zakresie zbycia udziału w nieruchomości ma charakter
    profesjonalny.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w całości podtrzymują argumentację
    przedstawioną we wniosku. Ponadto oświadczają Państwo, że w przypadku sprzedaży
    dotyczącej obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego
    społecznym programem mieszkaniowym stawka podatku VAT wynosi 8%. Zalicza się do
    nich przede wszystkim budynki i lokale mieszkalne. O uznaniu danego obiektu za lokal
    mieszkalny stanowi Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia podatnik i działalność gospodarcza, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które cechuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności
    w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
      „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
      z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że
      sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma
      charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może
      stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
      stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
      sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie
      okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w
      celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
      takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
      wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
      bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji
    dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest zatem, czy sprzedający w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjął lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym

    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu podkreślić należy, że:
      „(...) pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych
      przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
      zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
      (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
      sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
      majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej
      jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej
      osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla
      potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
      zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości
      wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku
      osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
      wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:
      „(...) majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
      własnych”.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2020 roku Zainteresowani wraz z dwoma znajomymi zakupili
    udział w nieruchomości gruntowej z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną. Każdy
    z Zainteresowanych posiada udział wynoszący 1/4 w prawie własności powyższej
    nieruchomości. W 2021 roku Zainteresowani zakupili dodatkowy grunt wraz z innymi
    współwłaścicielami. Pierwotnym planem Zainteresowanych było, aby na zakupionych
    gruntach każdy z nich wybudował dom na własny użytek. Na ww. nieruchomości miały
    powstać 4 osobne domy. Ze względu na fakt, iż Zainteresowani zawarli związek małżeński,
    nie potrzebują zostawiać na własny użytek dwóch domów. Obecnie na ww. nieruchomości
    budowane są 4 domy. Zainteresowany otrzymał pozwolenie na budowę. Domy są
    budowane z własnych funduszy Zainteresowanych. Zainteresowani planują zostawić jeden
    dom dla siebie, a reszta wybudowanych domów będzie przeznaczona do sprzedaży. Domy
    będące przedmiotem sprzedaży zostaną sprzedane w stanie tzw.: surowym zamkniętym.
    Transakcje nabycia udziałów w nieruchomości gruntowej nie były opodatkowane
    podatkiem VAT ani nie były udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
    Zainteresowanym nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia
    gruntów. Działki zostały zakupione przez osoby fizyczne, a transakcja sprzedaży nie była
    udokumentowana fakturą VAT. Przedmiotem sprzedaży mają być działki ewidencyjne
    numer ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... i .... Sprzedawane nieruchomości nie weszły do majątku
    wspólnego Zainteresowanych. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana dla celów
    prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była oddawana w najem,
    dzierżawę ani do używania na podstawie innej umowy o podobnym charakterze.
    Zainteresowani wykonali niezbędne minimum do wybudowania domów na własne
    potrzeby - wystąpili do właściwych organów o warunki przyłączeniowe do sieci
    elektrycznej, gazowej, wodociągowej, a także kanalizacji. Gaz oraz prąd znajdowały się
    przy działce, stąd otrzymali oni warunki, natomiast ani wody ani kanalizacji nie było, stąd
    musieli oni wykonać szamba dla każdego z domów, a także wstępny projekt przyłączenia
    do sieci wodociągowej. Każdy ze współwłaścicieli chciał wybudować swój dom, w którym

    następnie zamieszkałby. W 2020 roku Zainteresowani nie byli jeszcze małżeństwem i nie
    wiedzieli czy razem zamieszkają, więc planowali wybudowanie dwóch osobnych domów.
    Obecnie na opisanej nieruchomości budowane są cztery domy, gdyż tylu jest
    współwłaścicieli. Celem współwłaścicieli nieruchomości nie jest osiągnięcie dochodu
    związanego ze sprzedażą nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi
    uwzględniając przy tym zysk, narzut bądź marżę. Współwłaściciele zamierzają określić
    cenę sprzedaży nieruchomości zabudowanych na zasadach rynkowych. Planowane jest
    dokupienie przez Zainteresowanych sąsiedniego gruntu w celu zwiększenia wielkości
    posiadanych działek. Zainteresowani i inni współwłaściciele nie dokonają wspólnie
    sprzedaży wszystkich domów i udziałów w sprzedawanej nieruchomości. Zainteresowani
    zamierzają zostawić jeden dom w celu zamieszkania w nim. Zainteresowani jedynie dodali
    ogłoszenie na portal internetowy.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy z tytułu planowanej sprzedaży
    udziałów w zabudowanej nieruchomości będą Państwo występowali w charakterze
    podatników podatku VAT i w konsekwencji będą Państwo zobowiązani do zapłacenia
    podatku VAT.
    W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości należy przeanalizować całokształt działań, jakie
    podjęli Państwo jako Sprzedający w odniesieniu do udziałów w zabudowanej
    nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do opisanej
    transakcji sprzedaży, będą spełniać Państwo przesłanki do uznania za podatników
    podatku od towarów i usług.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sprzedaż udziałów w nieruchomości nie będzie stanowiła
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie zbycia zabudowanych działek,
    która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Należy zauważyć, że transakcje nabycia udziałów w przedmiotowej nieruchomości
    gruntowej nie były opodatkowane podatkiem VAT ani nie były udokumentowane fakturą z
    wykazaną kwotą podatku VAT. Nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    VAT od nabycia gruntów. Działki zakupili Państwo jako osoby fizyczne. Na nieruchomości
    mającej być przedmiotem sprzedaży były budowane domy, które przeznaczone miały być
    do zamieszkania przez Państwa. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana dla celów
    prowadzenia działalności gospodarczej, nie była oddawana w najem, dzierżawę ani do
    używania na podstawie innej umowy o podobnym charakterze. W momencie zakupu
    nieruchomości nie byli Państwo jeszcze małżeństwem i nie wiedzieli czy razem
    zamieszkają, więc planowali wybudowanie dwóch osobnych domów. Państwa celem nie
    jest osiągnięcie dochodu związanego ze sprzedażą nieruchomości zabudowanych
    budynkami mieszkalnymi uwzględniając przy tym zysk, narzut bądź marżę. Zamierzają
    Państwo określić cenę sprzedaży nieruchomości zabudowanych na zasadach rynkowych.
    Nie dokonywali Państwo kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    Należy wskazać, że jedynymi podjętymi przez Państwa działaniami przy sprzedaży
    nieruchomości jest wystąpienie do właściwych organów o warunki przyłączeniowe do sieci
    elektrycznej, gazowej, wodociągowej, a także kanalizacji. Powyższe działania były
    prowadzone przez Zainteresowanego ..., aby uprościć formalności związane z budową
    domów. Zgodnie z Państwa wskazaniem, wykonali Państwo niezbędne minimum do
    wybudowania domów na własne potrzeby. W celu dokonania sprzedaży ww.
    nieruchomości jedynie dodali Państwo ogłoszenie na portal internetowy.
    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży udziałów w nieruchomości wystąpią Państwo w charakterze podatników w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży ww. nieruchomości będą Państwo korzystać z

    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie mają zastosowania. Tym samym należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że
    skala zaangażowania Państwa, w odniesieniu do sprzedaży udziałów w opisanej we
    wniosku nieruchomości, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki
    stanowiące podstawę uznania Państwa za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzących działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to
    planowana sprzedaż udziałów w zabudowanych działkach nr ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... i ... nie
    będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, w związku ze sprzedażą udziałów w zabudowanej nieruchomości nie
    będą Państwo zobowiązani do zapłacenia podatku VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Państwa, a nie wywiera skutku
    prawnego dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
    Interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie podatku od towarów i usług.
    W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostało
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja oparta jest na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. W przypadku, gdy w
    toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan ... (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.