Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-22/11/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-04-21
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu oraz w fakturach dotyczących leasingu samochodów osobowych wykorzystywanych do działalności opodatkowanej polegającej na oddaniu tych samochodów w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu.
Słowa kluczowe: leasing; samochód; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko, Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2010r. (data wpływu 7 stycznia 2011r), uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2011r. (data wpływu 13 kwietnia 2011r.), pismem z dnia 20 kwietnia 2011r. (data wpływu 20 kwietnia 2011r.) oraz pismem z dnia 21 kwietnia 2011r. (data wpływu 21 kwietnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu oraz w fakturach dotyczących leasingu samochodów osobowych wykorzystywanych do działalności opodatkowanej polegającej na oddaniu tych samochodów w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu oraz w fakturach dotyczących leasingu samochodów osobowych wykorzystywanych do działalności opodatkowanej polegającej na oddaniu tych samochodów w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu.

W dniu 13 kwietnia 2011r. wpłynęło do tut. organu, jako uzupełnienie do ww. wniosku, pismo Wnioskodawcy z dnia 7 kwietnia 2011r., będące odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 29 marca 2011r. znak: IBPP2/443-22/11/BW.

Ponadto wniosek z dnia 28 grudnia 2010r. został uzupełniony pismem z dnia 20 kwietnia 2011r. oraz pismem z dnia 21 kwietnia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest głównie świadczenie usług transportowych oraz usług pomocy drogowej. W 2007r. Wnioskodawca zawarł z S.A. z siedzibą w W. (X) umowę o współpracy w zakresie świadczenia usług assistance. Część umowy stanowi uregulowana w załączniku nr 3 do umowy procedura obsługi klientów w zakresie wynajmu pojazdów zastępczych. Realizacja procedury polega m.in. na tym, że na zlecenie operatora X S.A. Wnioskodawca wynajmuje ubezpieczycielowi, pojazdy zastępcze (samochody osobowe), które dostarcza w miejsce wskazane w zleceniu. Fakturę za wynajem pojazdu zastępczego wystawia dla X S.A. W szczególnych wypadkach, przy braku odpowiedzialności X SA, faktura wystawiana jest bezpośrednio klientowi na jego imię. W celu lepszej realizacji umowy Wnioskodawca dokonał zakupu dwóch samochodów osobowych „HUNDAI” oraz zawarł umowy leasingu na dwa kolejne samochody osobowe Opel (ASTRA). Jako, że samochody te służą wyłącznie świadczeniu usług wynajmu i będą wykorzystywane w tym celu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, w oparciu o przepis art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, mimo że są samochodami osobowymi, Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku VAT zawartego w fakturze zakupu i fakturach leasingowych w pełnej wysokości (bez ograniczania kwoty podatku naliczonego do 60% kwoty podatku określonej w fakturze (nie więcej niż 6.000 zł).

W piśmie uzupełniającym z dnia 7 kwietnia 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, iż przedmiotem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej są między innymi wykazane w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) 2007:

*   77.11.Z – wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek
*   77.12.Z – wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli.

Zakupione przez Wnioskodawcę samochody osobowe HUNDAI I-30 są wprowadzone do ewidencji środków trwałych i są dla nich naliczane odpisy amortyzacyjne. Używane na podstawie umowy leasingowej dwa samochody Opel Astra zaewidencjonowane są jako środki trwałe obce i nie są dla nich dokonywane odpisy amortyzacyjne (zgodnie z umową leasingu operacyjnego, odpisów amortyzacyjnych dokonuje finansujący).

Procedura obsługi klientów w zakresie wynajmu samochodów zastępczych przewiduje każdorazowo przed wydaniem samochodu spisanie umowy wynajmu samochodu zastępczego z klientem (ubezpieczonym w X).

Samochody osobowe Opel Astra użytkowane są przez Wnioskodawcę na podstawie umów leasingu operacyjnego zawartych z S.A.

W piśmie uzupełniającym z dnia 21 kwietnia 2011r. Wnioskodawca poinformował, iż zdanie czwarte w polu 54 (opis stanu faktycznego) wniosku powinno brzmieć:

„Realizacja procedury polega m.in. na tym, ze na zlecenie operatora –X S.A. wynajmuję ubezpieczonym pojazdy zastępcze (samochody osobowe), które dostarczam w miejsce wskazane w zleceniu”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z tym, że zakupione oraz użytkowane na podstawie umowy leasingu samochody osobowe służą wyłącznie oddawaniu ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu i przeznaczone są do wykorzystania w tym celu przez okres przekraczający 6 miesięcy, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur zakupu i leasingu tych samochodów w pełnej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, ze zakupione (i wyleasingowane) przez niego samochody osobowe HUNDAI i Opel służą wyłącznie wynajmowi związanemu z realizacją umowy z X S.A. jako samochody zastępcze, prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu ich zakupu (leasingu) nie podlega ograniczeniu do wysokości 60% kwoty wykazanej w fakturze, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz dają prawo do odliczenia VAT w pełnej wysokości, gdyż spełnione są wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z informacją przedstawioną w piśmie z dnia 20 kwietnia 2011r., Wnioskodawca oczekuje interpretacji przepisów prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010r.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Jednocześnie, stosownie do zapisów art. 86 ust. 4 ustawy, przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy tj.: agregat elektryczny/spawalniczy, bankowóz, do prac wiertniczych, koparka, koparkospycharka, ładowarka, oczyszczanie dróg, podnośnik do prac konserwacyjno – montażowych, pomoc drogowa, zimowego utrzymania dróg, żuraw samochodowy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl natomiast art. 86 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Z literalnego brzmienia przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ww. ustawy wynika, że podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów (pojazdów) pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w tym przepisie, tj.:

*   gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze; oraz
*   samochody (pojazdy) te są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na wyżej wymienione cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z przepisu tego wynika, iż koniecznym warunkiem jego zastosowania jest przeznaczenie samochodu do działalności polegającej m.in. na jego wynajmie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Nie oznacza to jednak, że każda umowa najmu musi być zawierana na okres nie krótszy niż 6 miesięcy, czy też że jedna czynność wynajmu musi trwać minimum pół roku. Przepis ten oznacza również, iż pełne odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu przysługuje również wtedy, gdy samochód zostaje nabyty w ramach prowadzonej działalności z przeznaczeniem oddania go w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i w okresie nie krótszym niż 6 miesięcy jest przekazany do używania kilku podmiotom. Istotne jest zatem, aby przeznaczenie samochodu do działalności polegającej na jego wynajmie trwało nie krócej niż 6 miesięcy.

Powyższe przepisy dotyczące możliwości dokonywania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dotyczących nabycia samochodów, co do których stosuje się różne zasady, powodują, że podatnik dokonujący nabycia samochodu osobowego bądź innego pojazdu samochodowego - w chwili jego zakupu (przyjęcia w leasing) ma obowiązek określić jakim celom towar ten ma służyć.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest głównie świadczenie usług transportowych oraz usług pomocy drogowej. W 2007r. Wnioskodawca zawarł z S.A. z siedzibą w W. (X) umowę o współpracy w zakresie świadczenia usług assistance. Część umowy stanowi uregulowana w załączniku nr 3 do umowy procedura obsługi klientów w zakresie wynajmu pojazdów zastępczych. Realizacja procedury polega m.in. na tym, że na zlecenie operatora X S.A. Wnioskodawca wynajmuje ubezpieczycielowi, pojazdy zastępcze (samochody osobowe), które dostarcza w miejsce wskazane w zleceniu. Fakturę za wynajem pojazdu zastępczego wystawia dla X S.A. W szczególnych wypadkach, przy braku odpowiedzialności x SA, faktura wystawiana jest bezpośrednio klientowi na jego imię.

W celu lepszej realizacji umowy Wnioskodawca dokonał zakupu dwóch samochodów osobowych „HUNDAI” oraz zawarł umowy leasingu na dwa kolejne samochody osobowe Opel (ASTRA). Jako, że samochody te służą wyłącznie świadczeniu usług wynajmu i będą wykorzystywane w tym celu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, w oparciu o przepis art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, mimo że są samochodami osobowymi Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku VAT zawartego w fakturze zakupu i fakturach leasingowych w pełnej wysokości.

Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, iż przedmiotem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej są między innymi wykazane w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją działalności (PKD) 2007:

*   77.11.Z – wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek
*   77.12.Z – wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli.

Zakupione przez Wnioskodawcę samochody osobowe HUNDAI I-30 są wprowadzone do ewidencji środków trwałych i są dla nich naliczane odpisy amortyzacyjne. Używane na podstawie umowy leasingowej dwa samochody Opel Astra zaewidencjonowane są jako środki trwałe obce i nie są dla nich dokonywane odpisy amortyzacyjne (zgodnie z umową leasingu operacyjnego, odpisów amortyzacyjnych dokonuje finansujący). Procedura obsługi klientów w zakresie wynajmu samochodów zastępczych przewiduje każdorazowo przed wydaniem samochodu spisanie umowy wynajmu samochodu zastępczego z klientem (ubezpieczonym w X). Samochody osobowe Opel Astra użytkowane są przez Wnioskodawcę na podstawie umów leasingu operacyjnego zawartych z S.A.

Jak wynika z powyższego uregulowania warunkiem odliczenia podatku naliczonego w pełnej kwocie jest fakt, aby pojazdy (samochody osobowe) był przeznaczone wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie umów wymienionych w tym przepisie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

W okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę, spełnione zostaną obie przesłanki wynikające z ww. przepisu, warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości, tj. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie samochodów osobowych oraz wynajmuje przedmiotowe samochody osobowe (dwa samochody marki HUNDAI I-30 i dwa samochody marki Opel Astra) na okres dłuższy niż sześć miesięcy.

Zatem z uwagi na spełnienie warunków określonych w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, o ile nabycie na podstawie umowy zakupu oraz przyjęcie na podstawie umowy leasingu operacyjnego przedmiotowych samochodów związane było ze sprzedażą opodatkowaną, a także o ile nie wystąpiły negatywne przesłanki, o których mowa w art. 88 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym tj. stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010r.

Tut. organ zauważa, iż wskazane przez Wnioskodawcę przepisy za wyjątkiem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) zostały uchylone z dniem 1 stycznia 2011r.

Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodów zostały obecnie uregulowane w przepisach ustawy dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.