Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4015.11.2017.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-12
Teza: Czy fakt, iż ostateczne postanowienie Sądu zapadło w dniu 27 września 2016 r. uzasadnia twierdzenie, iż termin wskazany w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn – 6 miesięczny na zgłoszenie do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego nabycia spadku – należy liczyć od wskazanego wyżej terminu?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek-nabycie spadku
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 16 marca 2017 r. (data wpływu – 20 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni uzyskała 20 listopada 2015 r. postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej 29 maja 2014 r. Z.Z., w myśl którego, zgodnie z wolą spadkodawczyni, Wnioskodawczyni otrzymała spadek w części 10690/22829. Powyższe postanowienie, stało się prawomocne z dniem 12 stycznia 2016 r. W dniu 27 kwietnia 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania – Galerii Ś., wystąpił z wnioskiem o sprostowanie postanowienia Sądu Rejonowego z 20 listopada 2015 r., zarzucając omyłkowe określenie części w jakich spadkobiercy nabyli spadek. Prawidłowe udziały wskazane w treści ww. pisma to: Wnioskodawczyni – 84984/184458, J.Z. – 43834/184458, Galeria Ś. – 55640/18. Bowiem wartość majątku spadkowego to: udział w nieruchomości – lokalu mieszkalnym o wartości 87.667 zł oraz ruchomości o łącznej wartości 96.790 zł. Pełnomocnik Galerii Ś. zwrócił się także o sprostowanie w postanowieniu nazwy swojego mocodawcy. Postanowieniem z 27 września 2016 r. Sąd Rejonowy w G. postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w nazwie uczestnika. W dalszej części odniósł się jednak negatywnie do zmiany udziałów w spadku. Wnioskodawczyni nadmieniła, że podatek od spadku po L.Z. został naliczony i zapłacony 29 maja 2014 r., zbieżność dat jest przypadkowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy fakt, iż ostateczne postanowienie Sądu zapadło w dniu 27 września 2016 r. uzasadnia twierdzenie, iż termin wskazany w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn – 6 miesięczny na zgłoszenie do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego nabycia spadku – należy liczyć od wskazanego wyżej terminu?

**Zdaniem Wnioskodawczyni** ostateczne postanowienie Sądu w przedmiotowej sprawie zapadło 27 września 2016 r. Tym samym zgodnie z treścią art. 4a cytowanej wcześniej ustawy, termin 6 miesięczny do złożenia stosownej informacji do naczelnika właściwego urzędu skarbowego należy liczyć od przedmiotowego rozstrzygnięcia Sądu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2017 r., poz. 833) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. dziedziczenia.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku. Przy czym stosownie do treści zdania pierwszego ust. 4 tegoż przepisu – jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

Zgodnie zaś z art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

*   zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu SD-Z2.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

*   wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
*   gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni uzyskała 20 listopada 2015 r. postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej 29 maja 2014 r. Z.Z. W myśl tego postanowienia, zgodnie z wolą spadkodawczyni, Wnioskodawczyni otrzymała spadek w części 10690/22829. Wartość majątku spadkowego to: udział w nieruchomości – lokalu mieszkalnym o wartości 87.667 zł oraz ruchomości o łącznej wartości 96.790 zł. Powyższe postanowienie, stało się prawomocne z dniem 12 stycznia 2016 r. W dniu 27 kwietnia 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania – Galerii Ś., wystąpił z wnioskiem o sprostowanie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2015 r., zarzucając omyłkowe określenie części w jakich spadkobiercy nabyli spadek. Pełnomocnik Galerii Ś. zwrócił się także o sprostowanie w postanowieniu nazwy swojego mocodawcy. Postanowieniem z dnia 27 września 2016 r. Sąd Rejonowy w G. postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w nazwie uczestnika. W dalszej części odniósł się jednak negatywnie do zmiany udziałów w spadku. Jak wynika ze sformułowanego pytania oraz zajętego stanowiska wg Wnioskodawczyni sześciomiesięczny termin na zgłoszenie do właściwego naczelnika urzędu skarbowego należy w ww. przypadku liczyć od 27 września 2016 r.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.

W myśl wyżej wymienionych przepisów zwalnia się od podatku od spadków i darowizn nabycie rzeczy i praw majątkowych – m.in. w drodze spadku – przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą to nabycie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego postanowienie z 27 września 2016 r. dotyczy jedynie sprostowania oczywistej pomyłki, które nie wpływa w żaden sposób na istotę postanowienia o nabyciu spadku. Z kolei z treści wniosku wynika wprost, że postanowienie o nabyciu spadku, stwierdzające nabycie przez Wnioskodawczynię określonego udziału w masie spadkowej, czyli stwierdzające nabycie spadku, uprawomocniło się 12 stycznia 2016 r. Skoro tak, to biorąc literalne brzmienie przepisu art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, od tej daty należy liczyć sześciomiesięczny termin do złożenia zgłoszenia o nabyciu spadku na formularzu SD-Z2. Cytowany przepis odwołuje się bowiem wprost do daty uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. Postanowienie z 27 września 2016 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej z całą pewnością nie jest więc orzeczeniem, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo należy zaznaczyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpatruje sprawę jedynie w granicach stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i upoważniony jest wyłącznie do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego. Oznacza to, że Organ nie posiada kompetencji do przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, a tym samym również do analizy dokumentów zgłaszanych do wniosku o wydanie interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.