Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.694.2024.3.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: - Podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT w ramach Transakcji dostawy Działek z naniesieniami, - zwolnienia od podatku dostawy Działek z naniesieniami w ramach Transakcji, - prawa do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Działek z naniesieniami.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 27 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy:
    - podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT w ramach Transakcji dostawy Działek z
    naniesieniami,
    - zwolnienia od podatku dostawy Działek z naniesieniami w ramach Transakcji,
    - prawa do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej dostawę
    Działek z naniesieniami.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 lutego 2025 r. (data
    wpływu 10 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      Spółka Akcyjna („Nabywca” lub „Kupujący”)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      („Zbywca” lub „Sprzedający”)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    „Zbywca” lub „Sprzedający”), będąca stowarzyszeniem, posiada siedzibę działalności w
    Polsce i jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z Rejestrem Przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego (dalej: „KRS”), przedmiotem działalności Sprzedającego jest m.in. (...) .
    Zbywca jest właścicielem nieruchomości położonej w (...), szczegółowo opisanej poniżej
    (dalej: „Nieruchomość”).
    „Nabywca” lub „Kupujący”, razem Zbywca i Nabywca dalej będą określani jako:
    „Wnioskodawcy” lub „Strony” lub „Zainteresowani”) posiada siedzibę działalności
    gospodarczej w Polsce i jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z KRS przedmiotem
    działalności Kupującego jest m. in. pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej
    niesklasyfikowany.
    Nabywca, na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży (dalej: „Umowa”) zawartej w
    akcie notarialnym z dnia 23 października 2023 r., repertorium „A” numer (...), zobowiązał
    się do nabycia od Zbywcy prawa własności Nieruchomości, tj. działek (gruntu) wraz z
    własnością posadowionych na tych działkach zabudowań (dalej: „Transakcja”). Transakcja
    nie została jeszcze przeprowadzona.
    Nabywca zamierza wykorzystywać nabyte składniki do wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (realizacja inwestycji w postaci budowy
    hotelu oraz działalność w zakresie usług transportowych (...)).
    Strony nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu ustawy o VAT oraz ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz.
    2805 wraz ze zm.).

    2. Opis Nieruchomości
    Przedmiotem Transakcji jest/będzie prawo własności nieruchomości złożonej z 51 działek
    położonych w (...) .
    Strony obejmują zakresem niniejszego wniosku wyłącznie 39 działek oznaczonych
    numerami ewidencyjnym (...) (dalej: „Działki A ”) oraz (...) (dalej: „Działki B”), a także działkę
    nr (...) (dalej: „Działka C”) (dalej wszystkie działki będą oznaczane jako „Działki z
    naniesieniami”). Wobec tego, w dalszej części wniosku wskazując na Nieruchomość, Strony
    określają wyłącznie wskazane działki.
    Działki A- na poszczególnych działkach znajdują się m.in. sieci energetyczne, sieci
    telekomunikacyjne oraz podziemne sieci wodociągowe, sieci kanalizacyjne oraz sieci
    gazowe. Wszystkie wskazane w tym miejscu sieci techniczne nie są własnością Zbywcy, ani
    Nabywcy (dalej: „Sieci”). Strony nie mają możliwości ustalenia kto jest właścicielem
    przedmiotowych Sieci. Poza Sieciami, na Działkach z sieciami nie znajdują się inne
    zabudowania. Zbywca przed Transakcją wykorzystuje Działki z sieciami do dzierżawy
    opodatkowanej VAT, a następnie traktuje jako towar do dalszej odsprzedaży. Miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”) przewiduje dla przedmiotowych
    działek następujące przeznaczenia:
    a) (...) :
    b) Działka (..):
    c) Działka (...):.
    d) Działki nr (...):
    e) Działka nr (...):
    Działki B- na przedmiotowych działkach znajdują się m.in. (...) w postaci:
    (...)
    Wszystkie wymienione zabudowania zostały wybudowane przez Nabywcę Nieruchomości.
    Ponadto, niezależnie od powyższego, przez działki nr (...) przebiegają ww. Sieci nie
    należące do Zbywcy ani Nabywcy. Zbywca przed Transakcją wykorzystuje Działki z (...) do
    dzierżawy opodatkowanej VAT, a następnie traktuje jako towar do dalszej odsprzedaży.
    Działki zabudowane wyłącznie B są objęte aktualnym MPZP i zgodnie z nim leżą w
    terenach:
    a) Działka nr (...) :
    b) Działki nr (...),.
    c) Działka (...):
    d) Działki nr (...):
    Działki zabudowane są objęte aktualnym MPZP i zgodnie z nim leżą w terenach:
    a) dla działki nr (...):
    b) Działka nr (...):.
    c) Działka nr (...):
    Działki zabudowane zarówno B, jak i C są objęte aktualnym MPZP i zgodnie z nim leżą w
    terenach:
    a) Działki nr (...) oraz (...) (które zostały/zostaną wydzielone odpowiednio z działki nr (...)
    oraz (...)):
    b) Działka nr oraz (...) (która została/zostanie wydzielona z działki nr (...)):
    c) Działka nr (...) (która została/zostanie wydzielona z działki nr (...)):

    d) Działki nr(...):
    Działki zabudowane zarówno (...) są objęte aktualnym MPZP i zgodnie z nim leżą w
    terenach:
    a) Działka (...):
    b) Działka nr (...):
    c) Działka nr (...):
    Działka zabudowana zarówno (,...) , tj. nr (...) (która powstanie z podziału działki nr (...)) jest
    objęta aktualnym MPZP i zgodnie z nim leży w terenach:
    (...)
    Działka (...). Zbywca przed Transakcją wykorzystuje Działkę ze (...) do dzierżawy
    opodatkowanej VAT, a następnie traktuje jako towar do dalszej odsprzedaży. Objęta
    aktualnym MPZP zgodnie z którym działka (...) leży w terenach: (...)
    W księdze wieczystej nr (...), obejmującej działki nr (...) (z której podziału powstanie działka
    (...)) i (...) oraz w księdze wieczystej nr (...) obejmującej działkę nr (...) oraz (...), a także w
    księdze wieczystej nr (...), obejmującej działki nr (...) oraz (...) wpisano prawo pierwokupu
    na rzecz Nabywcy, prawo pierwokupu na rzecz Stowarzyszenia, prawo dzierżawy,
    ograniczenie w rozporządzaniu nieruchomością na rzecz Stowarzyszenia. Zbywca nabył
    ww. działki na podstawie umowy nieodpłatnego przeniesienia własności zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa przez stowarzyszenie na rzecz terenowej jednostki organizacyjnej
    tego stowarzyszenia oraz umowy ustanowienia hipoteki łącznej. Tym samym Zbywcy nie
    przysługiwało prawo do odliczenia VAT od nabycia przedmiotowych działek.
    Ponadto, Wnioskodawcy wskazują, że w stosunku do działek ewidencyjnych nr (...),
    Sprzedający zasiedział prawo własności nieruchomości oraz w stosunku do tych działek
    nie jest prowadzona księga wieczysta. Tym samym, Zbywcy nie przysługiwało prawo do
    odliczenia VAT od nabycia przedmiotowych działek. Jednocześnie, działki te podlegały
    dzierżawie na rzecz Nabywcy na podstawie stosownej umowy.
    Wnioskodawca wskazuje, że działki nr (...) zostały nabyte przez Sprzedającego na
    podstawie umowy nieodpłatnego przeniesienia własności zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa przez stowarzyszenie na rzecz terenowej jednostki organizacyjnej tego
    stowarzyszenia oraz umowy ustanowienia hipoteki łącznej.
    Wnioskodawcy pragną w szczególności podkreślić, że znajdujące się na Działkach B oraz
    Działce ze stacją naniesienia (inne niż Sieci) zostały wybudowane przez Nabywcę, a
    pomiędzy Stronami nie dojdzie do rozliczenia nakładów ponoszonych na Działki z
    naniesieniami.
    Jednocześnie, znajdujące się na przedmiotowych działkach Sieci nie są własnością
    Nabywcy ani Zbywcy.
    3. Nieruchomość w strukturach Sprzedającego
    Składniki majątkowe związane z Nieruchomością nie są jedynymi aktywami Zbywcy. W
    szczególności, w ramach przedsiębiorstwa Zbywcy prowadzone są również inne dostawy
    oraz dzierżawy nieruchomości.
    Nieruchomość nie stanowi formalnie odrębnego przedsiębiorstwa ani organizacyjnie
    wydzielonej części przedsiębiorstwa Sprzedającego w ramach prowadzonej przez niego
    działalności. W szczególności, Nieruchomość nie została wyodrębniona w formie oddziału,
    wydziału, dywizji, pionu lub jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej w dokumentach
    korporacyjnych (np. umowie spółki) ani w dokumentach wewnętrznych Zbywcy (np.
    regulaminach wewnętrznych, schemacie organizacyjnym lub w innych dokumentach
    wewnętrznych Zbywcy o podobnym charakterze). Zbywca nie zgłosił również
    Nieruchomości jako odrębnego podatnika czy płatnika podatku dochodowego od osób
    fizycznych lub składek na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne.

    Nieruchomość nie została również wyodrębniona w ramach Zbywcy na płaszczyźnie
    finansowej.
    Zbywca nie zatrudniał i nie zatrudnia (nie będzie zatrudniać) pracowników, dla których
    Nieruchomość stanowiłaby zakład pracy, który z chwilą sprzedaży Nieruchomości z mocy
                                1prawa przeszedłby na Kupującego zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.).
    Podsumowując, Nieruchomość nie została/nie zostanie przez Zbywcę wyodrębniona ani
    organizacyjnie, ani finansowo w ramach swojego przedsiębiorstwa.
    4. Wyłączenia z przedmiotu dostawy
    Przedmiotem Transakcji jest/będzie sprzedaż Nieruchomości (opisanej szczegółowo
    powyżej) wraz z wszelkimi znajdującymi się na niej naniesieniami, niebędącymi własnością
    Nabywcy.
    Podkreślić należy, iż dostawie nie towarzyszy przeniesienie innych należności i zobowiązań
    Zbywcy.
    W wyniku dostawy, na Kupującego nie zostały/nie zostaną przeniesione:
    - ewentualne kredyty związane z Nieruchomością,
    - prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych Zbywcy (w tym
    rachunków bankowych, za pośrednictwem których Zbywca dokonuje rozliczeń
    związanych z Nieruchomością),
    - środki pieniężne Zbywcy zgromadzone na rachunkach bankowych,
    - zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałych do dnia dokonania dostawy,
    - księgi rachunkowe Zbywcy związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą,
    - firma Zbywcy (ani nazwa jego przedsiębiorstwa),
    - tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy,
    - prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych umów, które Zbywca mógł zawrzeć ze
    swoimi usługodawcami/dostawcami towarów, tj. na przykład umów o:
    - prace budowlane,
    - ochronę ubezpieczeniową Nieruchomości,
    - świadczenie usług księgowych, prawnych lub marketingowych.
    Zbywca nie był/nie jest stroną umów z usługodawcami, które dotyczyły Nieruchomości
    (przykładowo umowy na dostawę mediów do Nieruchomości), a więc zgodnie z tym,
    przedmiotem Transakcji nie było/nie będzie przejście żadnych należności i zobowiązań na
    Kupującego.
    W związku z tym, że Zbywca oraz Nabywca na dzień Transakcji będą posiadać status
    podatnika VAT oraz będą prowadzić działalność gospodarczą opodatkowaną VAT, intencją
    Stron jest, aby Transakcja została udokumentowana stosowną fakturą VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Spółka wskazuje, że Zbywca przez cały okres posiadania Działek z naniesieniami
    wykorzystywał/ wykorzystuje je do działalności gospodarczej, opodatkowanej podatkiem
    VAT, ponieważ Działki z naniesieniami są dzierżawione na rzecz Nabywcy i z tego tytułu
    Zbywca wystawia faktury VAT na rzecz Nabywcy z efektywną stawką VAT.
    Według najlepszej wiedzy Spółki, w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    Budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), zabudowania znajdujące się na Działkach
    z naniesieniami w postaci:
    - Sieci – spełniają definicję budynku/budowli;
    - A– spełniają definicję budynku/budowli, z;

    - B – spełniają definicję budynku/budowli;
    - C – spełniają definicję budynku/budowli;
    - D – spełniają definicję budynku/budowli.
    Spółka wskazuje, iż nabyte Działki z naniesieniami zamierza wykorzystywać wyłącznie do
    działalności opodatkowanej VAT, według właściwej stawki podatku VAT, niekorzystającej
    ze zwolnienia spod opodatkowania VAT.
    Spółka wskazuje, iż ani Zbywca, ani Nabywca nie są właścicielem sieci przesyłowych,
    określanych we wniosku jako Sieci, znajdujących się na przedmiotowych działkach.
    Według najlepszej wiedzy Wnioskodawców, wskazane we wniosku Sieci stanowią własność
    przedsiębiorstwa przesyłowego. Niemniej jednak, Spółka nie może wykluczyć, iż Sieci
    częściowo mogą należeć także do jednostki samorządu terytorialnego.
    Na marginesie, Spółka wskazuje, iż część sieci przesyłowych znajdujących się na
    nieruchomości jest we własności Nabywcy, są to wszystkie sieci przesyłowe wymienione
    we wniosku i związane ze wskazaną we wniosku, tj. torowiskiem wraz z infrastrukturą
    techniczną w postaci:
    (...)
    Tym samym, Spółka wymieniając we wniosku zabudowania określone jako:
    - „Sieci” – wskazuje wyłącznie na sieci przesyłowe niebędące własnością Sprzedającego ani
    Kupującego;
    - „B” – wskazuje oprócz także na sieci przesyłowe należące do Nabywcy, związane z
    torowiskiem.
    Spółka wskazuje, iż żadne z wymienionych we wniosku naniesień znajdujących się na
    działkach nie stanowi ruchomości, tj. są one trwale związane z gruntem.
    Z zastrzeżeniem, iż zgodnie z odpowiedzią na pytanie nr 2, składa się zarówno z
    elementów stanowiących budynki/budowle, jak i elementów niebędących budynkami
    /budowlami. Tym samym, Spółka pragnie wskazać, iż na działce nr (...) zlokalizowana jest
    dyżurka, która nie jest traktowana jako zabudowanie (sklasyfikowana w grupie 8
    Klasyfikacji Środków Trwałych), natomiast na działce nr (...) znajduje się dyżurka, która
    traktowana jest jako budynek. (Obiekty te nie są zakotwiczone w gruncie i możliwa jest
    zmiana ich pozycji.)
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
      1. Czy dostawa Nieruchomości w zakresie Działek z naniesieniami w ramach Transakcji
        jest/będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
      2. Czy dostawa Nieruchomości w zakresie Działek z naniesieniami w ramach Transakcji
        stanowi/będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze
        zwolnienia spod opodatkowania podatkiem VAT?
      3. Czy Kupującemu przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT
        naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości w
        zakresie Działek z naniesieniami?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    W opinii Wnioskodawców, w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego:
    1) Dostawa Nieruchomości w zakresie Działek z naniesieniami w ramach Transakcji
    podlega/będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    2) Dostawa Nieruchomości w zakresie Działek z naniesieniami w ramach Transakcji
    stanowi/będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze zwolnienia
    spod opodatkowania podatkiem VAT.

    3) Kupującemu przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT z faktury
    dokumentującej dostawę Nieruchomości w zakresie Działek z naniesieniami.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1.
    1. Uwagi wstępne
    W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. „odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”. Z kolei art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT stanowi, że „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”.
    Zgodnie z art. 6 pkt. 1 ustawy o VAT „przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
    Powyższy przepis wskazuje, iż w każdym przypadku, gdy mamy do czynienia ze zbyciem
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, czynność taka nie podlega regulacjom
    ustawy o VAT.
    Wnioskodawcy pragną wskazać, iż polski ustawodawca w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy o
    VAT posłużył się pojęciem „zbycia”, które nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT.
    Niemniej jednak, zdaniem Wnioskodawców pojęcie to powinno być odczytywane w
    sposób analogiczny do terminu „dostawa towarów” zdefiniowanego w art. 7 ust. 1 ustawy
    o VAT. Mając powyższe na uwadze, „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, które prowadzą
    do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W szczególności termin
    „zbycie” obejmuje: sprzedaż, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego
    (aport) czy zamianę.
    W świetle powyższego, przepisów ustawy o VAT nie stosujemy w przypadku zbycia, w tym
    dostawy, przedsiębiorstwa oraz zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W związku z tym,
    przy ustalaniu zastosowania przepisów ustawy o VAT, istotne znaczenie ma określenie, czy
    przedmiotem dostawy jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.
    2. Przedmiot transakcji jako przedsiębiorstwo
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia przedsiębiorstwa. Niemniej jednak, pojęcie to
                    1zostało zdefiniowane w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.
    2024, poz. 1061 t. j. z późn. zm.; dalej: Kodeks cywilny).
    W myśl przedmiotowej regulacji, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    - oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części, nazwa
    przedsiębiorstwa,
    - własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    - prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
    prawnych,
    - wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    - koncesje, licencje i zezwolenia,
    - patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    - majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    - tajemnice przedsiębiorstwa,
    - księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż - w celu uznania określonych składników
    majątkowych za przedsiębiorstwo - muszą one stanowić całość pod względem
    organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Na uwagę zasługuje również zawarta w ustawowej

    definicji przedsiębiorstwa i niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów kwestia, iż
    przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem.
    Kluczowym jest, aby przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia stanowiło całość pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Zbywany majątek powinien stanowić na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisanych przedsiębiorstwu. Nawet w przypadku wyłączenia z zakresu
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa niektórych elementów, pomiędzy pozostałymi
    zbywanymi składnikami majątkowymi muszą zostać zachowane związki funkcjonalne w
    taki sposób, aby przekazany majątek mógł posłużyć kontynuowaniu określonej
    działalności gospodarczej (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 25 stycznia 2019 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-3.4012.657.2018.2.SM).
    W kontekście powyższych uwag należy wskazać, że przedmiot Transakcji jest ograniczony
    do zbycia Nieruchomości oraz niektórych praw ściśle związanych z samą Nieruchomością,
    które zazwyczaj są przedmiotem przeniesienia w transakcjach mających za przedmiot
    nieruchomości.
    Przedmiotem Transakcji nie jest/nie będzie bowiem zorganizowany zespół składników
    materialnych i niematerialnych, pozostających ze sobą w takim związku funkcjonalnym, by
    być zdolnym do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Przedmiotem Transakcji są/będą bowiem wyłącznie wybrane elementy, które same w
    sobie nie warunkują prowadzenia działalności w zakresie najmu w sposób niezakłócony,
    nie można więc uznać, że łączy je więź o charakterze organizacyjnym. Na kwestię, iż
    przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem
    niejednokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok
    NSA z dnia 22 stycznia 1997 r., sygn. SA/Sz 2724/95; wyrok NSA z dnia 24 listopada 1999 r.,
    sygn. I SA/Kr 1189/99 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn.: I SA/Gd
    1205/13, utrzymany w mocy przez wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn.: I FSK 572
    /14).
    W skład przedmiotu Transakcji nie wchodzą istotne składniki majątku Sprzedającego,
    które determinują funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego, tj.:
    - ewentualne kredyty związane z Nieruchomością,
    - prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych Zbywcy,
    - środki pieniężne Zbywcy zgromadzone na rachunkach bankowych,
    - zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałych do dnia dokonania dostawy,
    - księgi rachunkowe Zbywcy związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą,
    - firma (nazwa przedsiębiorstwa) Zbywcy,
    - tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy,
    - prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych umów, które Zbywca mógł zawrzeć ze
    swoimi usługodawcami/dostawcami towarów, tj. na przykład umów o:
    - prace budowlane,
    - ochronę ubezpieczeniową Nieruchomości,
    - świadczenie usług księgowych, prawnych lub marketingowych.
    Zbywca nie zatrudniał i nie zatrudnia pracowników, dla których Nieruchomość
    stanowiłaby zakład pracy, który z chwilą sprzedaży Nieruchomości z mocy prawa
                            1przeszedłby na Kupującego zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).
    Podkreślenia zdaniem Wnioskodawców wymaga, iż nie sposób jest prowadzić działalności
    w zakresie edukacji pozaszkolnej w zakresie jazdy i pilotażu zasadniczo wyłącznie w
    oparciu o posiadane Nieruchomości i inne składniki majątkowe wskazane w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Jak zostało bowiem wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Transakcji
    nie towarzyszy/nie będzie towarzyszył transfer szeregu istotnych składników

    przedsiębiorstwa Zbywcy. Nabywca nabędzie jedynie wybrane składniki majątkowe
    Zbywcy ściśle związane z samą Nieruchomością. Nie można - zdaniem Wnioskodawców -
    uznać, iż jest to zespół elementów, jak również, że elementy te łączy więź o charakterze
    organizacyjnym. Po nabyciu Nieruchomości, Nabywca - celem prowadzenia przez siebie
    działalności - musi zaangażować po swojej stronie szereg niezbędnych zasobów i aktywów
    niezbędnych do jej prowadzenia, których nie uzyskał w wyniku przedmiotowej Transakcji.
    Obejmuje to przykładowo takie elementy jak finansowanie prowadzonej działalności,
    zapewnienie odpowiednich usług zarządczych/administracyjnych/ochrona
    ubezpieczeniowa Nieruchomości/znalezienie nabywców oferowanych usług, itp. Fakt ten
    potwierdza, że w wyniku Transakcji nie dojdzie do przeniesienia całości przedsiębiorstwa
    Zbywcy, a jedynie poszczególnych składników jego majątku.
    Ponadto, w celu określenia konsekwencji podatkowych tej transakcji na gruncie VAT,
    należałoby dokonać analizy, czy składniki majątkowe nabywane przez Nabywcę mogą
    zostać uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    3. Przedmiot transakcji jako zorganizowana część przedsiębiorstwa
    Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa (dalej również jako: ZCP) „rozumie się (...) organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania”.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą oraz stanowiskiem organów podatkowych, z
    powyższej definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika, iż aby zespół
    składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym również zobowiązania)
    mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione
    łącznie następujące przesłanki:
    1. istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie,
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4. zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące te zadania gospodarcze.
    Zespół składników w tym zobowiązań
    W tym kontekście należy podkreślić, iż zgodnie z ustaleniami Stron, przedmiotowa
    dostawa nie obejmuje zobowiązań z tytułu ewentualnych kredytów związanych z
    Nieruchomością. Co więcej, przedmiotem dostawy nie są również środki pieniężne
    zgromadzone na rachunkach bankowych i w kasie Zbywcy, nazwa spółki Zbywcy, jak
    również należności i zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałe przed dniem
    dokonania dostawy, a także - co do zasady - prawa i obowiązki wynikające z umów z
    dostawcami usług. Jednocześnie, nie występują w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    zasadniczo umowy z usługodawcami zawarte przez Zbywcę (w tym m.in. umowy na
    dostawę mediów do Nieruchomości). Ewentualne nowe umowy zapewniające prawidłowe
    funkcjonowanie Nieruchomości zostaną podpisane przez Nabywcę i zaczną obowiązywać
    po dacie zawarcia umowy sprzedaży lub w uzgodnionym dniu po dacie zawarcia umowy
    sprzedaży.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawców, transakcja sprzedaży Nieruchomości
    nie obejmuje kluczowych składników, które zdaniem Wnioskodawców mają istotne
    znaczenie dla funkcjonowania działalności w zakresie edukacji pozaszkolnej z zakresu
    jazdy i pilotażu. Należy podkreślić, że zgodnie z definicją ustawową, zorganizowana część
    przedsiębiorstwa obejmuje m.in. zobowiązania odnoszące się do przenoszonych
    składników. Zatem, w związku z faktem, że – w szczególności zobowiązania kredytowe
    oraz umowne nie zostały przeniesione na Kupującego - przesłanki określone w definicji

    wskazanej w ustawie o VAT nie są spełnione. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawców nie
    można w tym przypadku mówić o zespole składników materialnych i niematerialnych,
    który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.
    Wyodrębnienie organizacyjne i finansowe
    Aby określony zespół składników materialnych i niematerialnych mógł zostać
    zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi on odznaczać się pełną
    odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w
    obrocie gospodarczym. Oznacza to, iż zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest
    tylko suma aktywów i pasywów, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny
    zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych składników umożliwiający prowadzenie
    działalności gospodarczej, natomiast ocenie podlegać tutaj powinna rola, jaką
    poszczególne składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu istniejącego
    przedsiębiorstwa. Zgodnie z ugruntowaną przez lata stosowania omawianych przepisów
    praktyką interpretacyjną, o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy
    zorganizowana część przedsiębiorstwa tworzy odrębną jednostkę organizacyjną w
    strukturze przedsiębiorstwa np. oddział, wydział, dział itp. (tak np. interpretacja Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 września 2012 r., sygn. IPPP1/443-547/12-2/MPe).
    Takie organizacyjne wydzielenie powinno być zasadniczo dokonane na podstawie statutu,
    regulaminu lub aktu o podobnym charakterze (tak np. interpretacja Dyrektora Izby
    Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 września 2011 r., sygn. ITPP2/443 -888/11/PS).
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone również np. w interpretacji Dyrektora Izby
    Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 kwietnia 2016 r. (sygn. ITPP2/4512-115/16/AJ).
    Odrębność finansowa zgodnie z ugruntowaną praktyką interpretacyjną właściwych
    organów powinna być z kolei rozpatrywana w szczególności na płaszczyźnie formalnej, np.
    prowadzenie odrębnej księgowości, która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i
    kosztów działalności zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przykładowo Dyrektor Izby
    Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 9 grudnia 2016 r. (sygn. 1462-
    IPPP2.4512.784.2016.2.AM) potwierdził, że „wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość
    alokacji przychodów i kosztów do działalności prowadzonej przez ZCP”, tj. oznacza to
    „sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP” (zob.
    przykładowo również: interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2
    grudnia 2015 r., sygn. IPPP2/4512-938/15- 2/MAO oraz interpretację Dyrektora Izby
    Skarbowej w Warszawie z dnia 3 września 2015 r., sygn. IPPP3/4512-598/15- 2/WH).
    Zdaniem Wnioskodawców w odniesieniu do składników materialnych i niematerialnych
    będących przedmiotem dostawy, nie można powiedzieć, że odznaczają się wystarczającą
    odrębnością organizacyjną i finansową z uwagi na fakt, iż:
    - nie zostały one wyodrębnione w sposób organizacyjny w przedsiębiorstwie Zbywcy, tj.
    nie realizują one odrębnych zadań od reszty przedsiębiorstwa (działalność gospodarcza
    prowadzona przez Zbywcę obejmuje głównie usługi związane z pozaszkolną formą
    edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu), nie zostały one przyporządkowane do
    jakiejkolwiek definiowalnej jednostki organizacyjnej (działu, oddziału, etc.), nie są one w
    żaden odmienny od innych składników sposób oznaczone w księgach, ewidencjach itp.,
    nie zostały one wyodrębnione w sposób finansowy w przedsiębiorstwie Zbywcy, tj. nie
    posiadają one ksiąg rachunkowych odrębnych od pozostałych składników majątkowych
    Zbywcy.
    Należy zatem podkreślić, iż zgodnie ze wskazanymi powyżej uwagami, przesłanki w
    postaci wyodrębnienia organizacyjnego oraz finansowego zespołu składników, zawarte w
    definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT nie zostaną
    w analizowanej sytuacji spełnione.
    4. Pojęcie transferu przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej części) w prawie unijnym

    Należy dodatkowo zauważyć, iż pojęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (z
    ang. „totality of assets or part thereof”) stanowi pojęcie prawa unijnego, które zostało
    zdefiniowane w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE)
    dotyczących VAT.
    Wnioskodawcy pragną przy tym zwrócić uwagę, iż zgodnie z treścią orzeczenia TSUE w
    sprawie
    C-97/01 Zita Modes Sarl „pojęcie transferu, za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia,
    lub wniesienia do spółki całego lub części majątku przedsiębiorstwa, powinno być
    interpretowane w taki sposób, że obejmuje ono przeniesienie przedsiębiorstwa lub jego
    niezależnej części w tym środki trwałe i obrotowe zdolne do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej, a nie tylko proste zbycie aktywów takich jak wyroby gotowe”.
    Orzeczenie to definiuje zakres pojęcia transferu przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej
    części), w rozumieniu art. 5 ust. 8 tzw. VI Dyrektywy VAT2, którego transpozycję do
    krajowego porządku prawnego stanowi art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zakres przedmiotowy
    obydwu przepisów powinien zatem być analogiczny, co oznacza, że tezy wspomnianego
    orzeczenia TSUE wyznaczają granice interpretacji pojęcia „przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa” użytego w przepisach krajowych.
    Jak wynika z powyższej definicji sformułowanej przez TSUE, dla zaistnienia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu VAT, niezbędne jest by
    składniki weń wchodzące mogły samodzielnie, tj. bez dodawania żadnych dodatkowych
    elementów lub modyfikowania istniejących samodzielnie realizować zadania gospodarcze,
    tj. na przykład:
    - nabywać towary lub usługi niezbędne do prowadzenia takiej działalności, w
    szczególności posiadać ważne umowy zakupu towarów lub usług z dostawcami
    towarów lub usług niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej,
    - być zdolnym do wytworzenia towarów lub usług, które mogłyby być przedmiotem
    sprzedaży,
    - posiadać kontakty z klientami (w tym zawarte umowy sprzedaży, najmu, dzierżawy, etc.)
    wytwarzanych przez przedsiębiorstwo towarów lub usług lub też know-how odnośnie
    do tego, jak wejść w kontakty z tymi klientami,
    - posiadać odpowiednią obsługę administracyjną (rachunki bankowe, umowy na stałą
    obsługę prawną, administracyjną, biurową, etc.).
    W ocenie Wnioskodawców, zespół składników będący przedmiotem omawianej transakcji
    w żadnym wypadku nie byłby zdolny do tego, by samodzielnie (bez wzbogacenia go o
    dodatkowe elementy i składniki majątkowe) realizować jakiekolwiek zadania gospodarcze
    lub działać jako niezależny i samodzielny przedsiębiorca. Jak bowiem wskazano w opisie
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, przedmiotem dostawy są/będą określone
    składniki materialne oraz niematerialne, niemniej jednak:
    - w skład tego zespołu składników nie wchodzą pracownicy, za pomocą których
    przedsiębiorstwo mogłoby wykonywać zadania gospodarcze,
    - w skład tego zespołu składników nie wchodzą co do zasady umowy na dostawę towarów
    lub usług niezbędnych do prowadzenia jakiejkolwiek zorganizowanej działalności
    gospodarczej (umowy na prowadzenie rachunków bankowych, dostawę mediów,
    zarządzanie Nieruchomością, ubezpieczenie, etc.),
    - na Kupującego nie zostaną przeniesione środki pieniężne zgromadzone na rachunkach
    bankowych i w kasie Zbywcy, firma spółki Zbywcy, ani też know-how (tajemnice
    przedsiębiorstwa), umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej oraz
    pozyskiwanie klientów (najemców).
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawców, transakcja ta nie obejmuje kluczowych
    składników, które mają istotne znaczenie dla prowadzenia działalności w zakresie usług
    związanych z pozaszkolną formą edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu.

    W konsekwencji - po nabyciu od Zbywcy Nieruchomości - Kupujący będzie prowadzić za
    pomocą Nieruchomości działalność gospodarczą polegającą m.in. na organizowaniu
    transportu, działalności organizatora turystycznego, ale także działalności noclegowej i
    hotelarskiej.
    W świetle powyższych uwag, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, iż dostawa
    Nieruchomości nie stanowi/nie będzie stanowić zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa i tym samym do transakcji tej stosuje się przepisy
    ustawy o VAT.
    5. Stanowisko organów podatkowych
    Przedmiot Transakcji w świetle Objaśnień Podatkowych MF
    Powyższe stanowisko, zgodnie z którym przedmiot Transakcji nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani ZCP wpisuje się też w pełni w konkluzje wynikające z Objaśnień
    podatkowych z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej jako: Objaśnienia lub
    Objaśnienia MF). W dokumencie tym przedstawiono bowiem okoliczności, w których dana
    transakcja zbycia nieruchomości komercyjnych powinna być zakwalifikowana jako zbycie
    przedsiębiorstwa lub ZCP (przy czym - jak Wnioskodawcy wykażą w dalszej części wniosku
    - w przedmiotowej sprawie warunki te nie będą spełnione).
    Wnioskodawcy pragną również podkreślić, że - jak wskazano w treści Objaśnień - mają
    one służyć „zwiększeniu pewności stosowania prawa u podatników poprzez zmniejszenie
    ryzyka kwestionowania poprawności rozliczeń w podatku VAT przez organy podatkowe”.
    Tym samym, Objaśnienia powinny - zdaniem Stron - znaleźć zastosowanie przy
    wydawaniu interpretacji, potwierdzając stanowisko Stron prezentowane w niniejszym
    wniosku.
    Zgodnie z Objaśnieniami, „[...] co do zasady - dostawa nieruchomości komercyjnych
    stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT”, a jedynie „w
    wyjątkowych okolicznościach dostawa nieruchomości komercyjnych może zostać uznana
    za czynność niepodlegającą opodatkowaniu, tj. w przypadku spełnienia przesłanek
    kwalifikacji nieruchomości komercyjnej (będącej przedmiotem dostawy) jako
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
    Równocześnie, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za
    przedsiębiorstwo lub ZCP, Objaśnienia nakazują uwzględnić - w szczególności -
    następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
    przedmiotem transakcji.
    Odnosząc powyższe do obrotu nieruchomościami komercyjnymi, Objaśnienia wskazują
    przy tym, iż typową sytuacją jest dostawa wynajętej nieruchomości. W takim przypadku
    daną transakcję należy uznać za zbycie przedsiębiorstwa lub ZCP, jeżeli na moment
    transakcji spełnione są łącznie następujące kryteria:
    1) przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku
    (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i
    wystarczający do prowadzenia tej działalności;
    2) nabywca - w ramach swojej działalności - ma zamiar kontynuowania działalności
    prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu
    składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.
    Jak zostało też wskazane, oceny w powyższym zakresie należy dokonać na moment
    przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania
    działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku,
    które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest

    możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP.
    W świetle powyższych uwag ogólnych, w dalszej części wniosku Wnioskodawcy
    przedstawią bliżej, jakimi kryteriami należy - w świetle Objaśnień - kierować się przy
    ocenie spełnienia powyższych warunków oraz odniosą je do okoliczności planowanej
    Transakcji.
    Okoliczności istotne dla ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników
    umożliwia kontynuację działalności.
    Jak wskazano w Objaśnieniach, dla dokonania oceny spełnienia powyższego kryterium
    zweryfikować należy, czy przenoszony zespół składników majątkowych zawiera elementy
    pozwalające na kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej uprzednio przez
    zbywcę bez konieczności:
    - angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotami
      transakcji lub
    - podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
      niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.
    Treść Objaśnień wskazuje jednoznacznie, iż za okoliczność wykluczającą możliwość
    stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest
    podejmowanie dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
    niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.
    Należy natomiast zauważyć, iż w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    Nabywca nabędzie prawo własności Nieruchomości, jak również dodatkowe składniki
    majątkowe z tym związane, a następnie zamierza wykorzystywać nabyte składniki do
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności Transakcji, podkreślić zatem należy, iż na
    Nabywcę nie zostanie przeniesiony żaden kluczowy element umożliwiający
    kontynuowanie przez Nabywcę działalności Zbywcy.
    W szczególności należy zauważyć, iż Nabywca będzie świadczył przy wykorzystaniu nabytej
    nieruchomości działalność związaną z usługami transportu oraz działalność noclegową i
    hotelarską (a zatem będzie to działalność o innym charakterze niż ta prowadzona przez
    Zbywcę). Co więcej, Nabywca będzie zobowiązany m.in. do pozyskania klientów oraz
    zawarcia niezbędnych umów umożliwiających prowadzenie analizowanej działalności.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że przedmiot Transakcji
    nie spełnia kryteriów pozwalających uznać - w świetle Objaśnień - że przenoszony zespół
    składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez Zbywcę.
    Okoliczności istotne dla ustalenia zamiaru kontynuowania przez nabywcę działalności
    prowadzonej dotychczas przez zbywcę
    Równocześnie, Objaśnienia wskazują, iż „przy ocenie, czy nabywca nieruchomości
    komercyjnych ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę należy uwzględnić całokształt okoliczności związanych z transakcją ocenianych na
    moment zawarcia transakcji, a w szczególności podjęcie przez nabywcę działań
    potwierdzających jego zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę”.
    Strony pragną podkreślić, że Zbywca prowadzi działalność związaną z usługami
    związanymi z pozaszkolną formą edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu - Nabywca nie
    zamierza kontynuować tej działalności, lecz jest zainteresowany prowadzeniem działań
    polegających co do zasady na działalności związanej z usługami transportu oraz

    działalnością noclegową i hotelarską. Ponadto, Wnioskodawcy wskazują, że na dzień
    dokonania Transakcji, Nieruchomość w zakresie przedmiotowych działek będzie
    wykorzystywana przez Zbywcę wyłącznie do odpłatnej dzierżawy na rzecz Nabywcy.
    Tym samym, stanowisko Wnioskodawców, że przedmiot Transakcji nie stanowi/nie będzie
    stanowić przedsiębiorstwa ani ZCP, znajduje pełne potwierdzenie w treści Objaśnień.
    Stanowisko organów podatkowych zaprezentowane w interpretacjach indywidualnych
    Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 14 stycznia
      2019 r., sygn. 0114- KDIP1-1.4012.721.2018.3.KBR wskazał, że „transakcja dostawy
      gruntu wraz z nieruchomością biurową, podczas której na kupującego nie zostaną
      przeniesione
      m.in. (i) umowy o zarządzanie Nieruchomością, (ii) tajemnice przedsiębiorstwa, nazwy i
      know-how Sprzedającego w zakresie prowadzenia działalności polegającej na
      komercyjnym wynajmie nieruchomości oraz związanego z metodologią wyszukiwania i
      utrzymania portfolio najemców o zróżnicowanym profilu działalności, (iii) umowy
      związane z bieżącą obsługą działalności Sprzedającego, w tym umowy na usługi
      księgowe, umowy na doradztwo prawne, umowy z pośrednikiem w zakresie wynajmu
      nieruchomości, umowy rachunku bankowego Sprzedającego, (iv) należności i
      zobowiązania Sprzedającego związane z funkcjonowaniem Nieruchomości oraz ogólnie
      z działalnością Sprzedającego, w tym wierzytelności Sprzedającego z tytułu umów
      najmu (czynsze i inne należności) nie będzie stanowić sprzedaży przedsiębiorstwa w
                1rozumieniu art. 55 ustawy - Kodeks cywilny. W interpretacji organ podkreślił, że
      „planowanej transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników
      wchodzących w skład normatywnej definicji i determinujących funkcjonowanie
      przedsiębiorstwa. Przedmiotem zbycia będą niektóre składniki majątkowe
      Sprzedającego, niezdolne bez odpowiedniego zorganizowania do samodzielnego
      prowadzenia działalności gospodarczej”;
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 26 czerwca 2018 r., o sygn.
      0111-KDIB3-2.4012.267.2018.3.AZ, wskazał, że „dostawa gruntu zabudowanego
      kompleksem sześciu budynków biurowo- magazynowych, oddanych do użytkowania
      na podstawie umów najmu – bez przenoszenia na nabywcę (i) praw i obowiązków
      wynikających z umów związanych z ubezpieczeniem nieruchomości oraz zarządzaniem
      nieruchomością, (ii) umów związanych - funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, (iii)
      rachunków bankowych, (iv) pracowników Sprzedającego - nie może zostać uznana za
      zbycie przedsiębiorstwa. W interpretacji Dyrektor KIS stwierdził, iż „zbycie składników
      materialnych nie wyczerpuje definicji przedsiębiorstwa na gruncie prawa cywilnego,
      gdyż większość istotnych elementów tworzących u Wnioskodawcy przedsiębiorstwo
      nie jest objęta transakcją sprzedaży. Zatem w ocenie Organu, w przedmiotowej
      sprawie nie można mówić o zespole składników niematerialnych i materialnych,
      zorganizowanych w taki sposób, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia
      u nabywcy działalności gospodarczej”. Co więcej, wskazano, że „analiza
      przedstawionych okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa prowadzi
      do wniosku, że planowana transakcja sprzedaży nieruchomości nie będzie także
      sprzedażą zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze względu na niespełnienie
      przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Aby można było mówić o wyodrębnieniu
      funkcjonalnym przenoszonych składników, musiałyby one pozostawać między sobą we
      wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należałoby je traktować jako
      zorganizowany, autonomiczny zespół. Tymczasem, w analizowanym przypadku
      składniki będące przedmiotem transakcji nie stanowią takich autonomicznych,
      zorganizowanych zespołów”;

    - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia
      2016 r., sygn. IBPP3/4512-784/15/JP, w której to przedmiotem zbycia było prawo
      użytkowania wieczystego zabudowanych działek gruntu wraz z posadowionym na nich
      budynkiem biurowym, budowlami oraz niezbędnymi urządzeniami, instalacjami,
      systemami i wyposażeniem, wskazał, że „nieruchomość nie jest wyodrębniona
      organizacyjnie w strukturze Sprzedawcy na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu
      o podobnym charakterze; nie stanowi ona także oddziału Sprzedającego
      wyodrębnionego w KHS. Ponadto przedmiotem zbycia nie są ani należności ani
      zobowiązania, pomimo że one występują. Brak jest także przypisanych do niej
      pracowników, co oznacza, że Nieruchomość nie może samodzielnie realizować
      jakiekolwiek zadania gospodarcze. (...) W świetle powyższego należy stwierdzić, że tzw.
      Nieruchomość, nie będzie stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze
      względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT”.
    Ad. 2.
    1. Zasady ogólne.
    Jak już wskazano powyżej, przedmiotowa transakcja w ocenie Zainteresowanych stanowi
    /będzie stanowić odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT i nie mieści się w katalogu czynności niepodlegających przepisom ustawy o
    VAT, określonym w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    W treści ustawy o VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których dostawa
    nieruchomości (gruntów, budynków, budowli lub ich części) podlega zwolnieniu z VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w kontekście pytań postawionych przez Zainteresowanych,
    należy również przeanalizować, czy dostawa Nieruchomości w zakresie Działek z
    naniesieniami w ramach Transakcji nie podlega zwolnieniu z opodatkowania VAT.
    2. Podleganie Transakcji zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT w odniesieniu do Nieruchomości w zakresie Działek z naniesieniami.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jest więc
    konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących
    przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i
    usług oraz brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy
    ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.
    Odnosząc powyższe do dostawy Nieruchomości w zakresie Działek z Naniesieniami w
    ramach Transakcji należy wskazać, że w ocenie Zainteresowanych nie podlega ona
    zwolnieniu na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie tu zastosowania w związku z faktem, że
    Nieruchomość jest/była wykorzystywana przez Zbywcę do prowadzenia działalności
    gospodarczej opodatkowanej VAT (tj. w zakresie wynajmu/dzierżawy).
    Podsumowując, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości w zakresie Działek z
    Naniesieniami w ramach Transakcji nie zostały spełnione przesłanki zastosowania
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    3. Podleganie Transakcji zwolnieniu spod opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT w odniesieniu do Nieruchomości w zakresie Działek z Naniesieniami.
    Zgodnie z powyższym uzasadnieniem, dostawa Nieruchomości podlega/będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT.

    Dostawa Nieruchomości na rzecz Nabywcy, w zakresie obejmującym Działki z
    Naniesieniami, zdaniem Wnioskodawców, dotyczy dostawy wyłącznie gruntów.
    Jednocześnie, zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego na
    przedmiotowych Działkach znajdują się: Sieci,. Niemniej jednak, wszystkie opisane
    naniesienia nie stanowią własności Zbywcy. Jak bowiem zostało wskazane, stanowią
    własność Nabywcy, a pomiędzy podmiotami nie dojdzie do rozliczenia nakładów
    poniesionych na przedmiotowe obiekty.
    W odniesieniu natomiast do działek przez które przechodzą Sieci, Wnioskodawcy
    wskazują, że nie są w stanie określić kto jest właścicielem Sieci. Właścicielem nie jest
    jednak ani Zbywca ani Nabywca.
    Zdaniem Wnioskodawców, w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym
    posadowiony są naniesienia niestanowiące własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt
    stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości, to w świetle ustawy o
    VAT nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel
    (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem
    dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt.
    Tym samym, do dostawy Nieruchomości, w części obejmującej Działki z naniesieniami, nie
    znajdą zastosowania zwolnienia spod opodatkowania VAT dotyczące dostawy budynków
    /budowli.
    Skoro zatem istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania nimi jak
    właściciel, zasadne jest przyjęcie, że ekonomiczne władanie Sieciami, oraz nie należy do
    Zbywcy. Wobec tego, Zbywca niezależnie od przyjętego modelu rozliczeń dokona dostawy
    wyłącznie gruntu, tj. Działek z Naniesieniami, a ww. naniesienia nie mogą być
    uwzględnione przy ustaleniu stawki podatku VAT dla tej dostawy.
    Stanowisko takie potwierdzane jest w licznych interpretacjach indywidualnej, przykładowo
    taki pogląd można znaleźć w interpretacji indywidualnej z dnia 23 sierpnia 2022 r., sygn.
    0114-KDIP1-1.4012.362.2022.1.MM, w której DKIS wskazał, iż: „należy zgodzić się z
    Państwa stanowiskiem, że transakcja sprzedaży Nieruchomości - działek nr na rzecz
    Państwa będzie obejmowała jedynie Grunt i będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z
    art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy. Miasto będzie zatem zobowiązane do opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży na rzecz Państwa ww. działek z zastosowaniem stawki podatku
    VAT właściwej dla przedmiotu dostawy”.
    Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od
    podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Z powyższej regulacji wynika, iż ze zwolnienia z VAT będzie korzystała dostawa, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane w rozumieniu ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane, zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, rozumieć należy grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. 2024 r. poz. 1130 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu,
    rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego.

    Natomiast w myśl ust. 2 powyższego przepisu, w przypadku braku miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
    1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
    celu publicznego,
    2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
    drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w przypadku
    Działek z naniesieniami obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i w
    konsekwencji o przeznaczeniu rzeczonych działek decydują więc zapisy przedmiotowego
    aktu prawa miejscowego.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawców, Działki z naniesieniami stanowią
    tereny przeznaczone pod zabudowę w szczególności z uwagi na następujące zapisy w
    MPZP, które dopuszczają zabudowę przedmiotowych działek:
    (...)
    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawców, przedmiotowe Działki z sieciami, Działki z oraz
    Działka ze stacją nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT z uwagi na fakt, iż nie stanowią one terenów niezabudowanych. Jak zostało
    bowiem wskazane w stanie faktycznym, na przedmiotowych działkach znajdują się m.in.
    Sieci (...) będące budynkami lub budowlami w rozumieniu przepisów Prawa Budowlanego.
    W szczególności, zdaniem Wnioskodawców, działki nr (...) nie są terenami przeznaczonymi
    pod zabudowę z uwagi na zapisy w MPZP, ale jednocześnie, stanowią tereny zabudowane.
    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawców należałoby uznać, iż w danej sytuacji
    przedmiotem dostawy Działek z naniesieniami będzie teren zabudowany, będący terenem
    budowlanym w rozumieniu ustawy o VAT, tj. gruntem przeznaczonym pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Tym samym w
    analizowanym przypadku nie jest/nie będzie możliwe skorzystanie ze zwolnienia z VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Powyższy pogląd potwierdza także m.in. interpretacja indywidualna z dnia 7 marca 2022
    r., sygn. IPPP1/443-784/14- 3/22/S/AS, w której Organ wyraził pogląd, iż: „(...) w odniesieniu
    do sprzedaży nieruchomości na których znajdują się budynki i budowle, które zgodnie z
        1art. 23 K.C nie są objęte transakcją zbycia - przedmiotem sprzedaży będzie sam grunt. Jak
    wynika z opisu sprawy nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży - działki, na których
    znajdują się budynki i budowle, stanowią grunty zabudowane wskazanymi obiektami, a
    więc nie stanowią terenu niezabudowanego, innego niż teren budowlany i w związku z
    powyższym ich dostawa nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy”.
    Na uwagę zasługuje także stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 23
    kwietnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.94.2024.2.ŻR, w którym Organ uznał, iż:
    „Wobec powyższego dostawa działki nr (...) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ani w całości ani w części nieobjętej MPZP, gdyż
    przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny
    budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten w całości jest zabudowany siecią
    elektroenergetyczną i gazociągiem, będącymi budowlami w rozumieniu Prawa
    Budowlanego”.
    Jednocześnie, jak zostało wskazane wyżej, w ramach Transakcji w zakresie Nieruchomości
    dot. Działek z naniesieniami, zdaniem Wnioskodawców, nie dojdzie do dostawy budynków
    lub budowli w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, z uwagi na fakt, iż znajdujące
    się na działkach naniesienia nie zostały wybudowane przez Zbywcę. Wobec tego, w ocenie
    Wnioskodawców do dostawy Działek z naniesieniami wchodzących w skład Nieruchomości

    nie znajdą zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 oraz pkt 10a ustawy o VAT.
    W związku z tym, dostawa Działek z Naniesieniami wchodzących w skład Nieruchomości
    jest/będzie, w ocenie Wnioskodawców, w całości opodatkowana VAT stawką podstawową
    (23%).
    Ad 3.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, (...)”. Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom w sytuacji, gdy towary i usługi,
    przy nabyciu których został naliczony podatek, są następnie wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych - pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze, iż Nabywca zamierza wykorzystywać Nieruchomość do wykonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT, warunek przewidziany w przywołanym
    powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zostanie spełniony w zakresie, w jakim Nieruchomość
    będzie wykorzystywana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie należy podkreślić, iż w świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, „nie
    stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku”.
    W konsekwencji, dla celów określenia prawa Nabywcy do odliczenia VAT naliczonego,
    konieczne jest ustalenie, czy transakcja ta:
    - podlega opodatkowaniu (tj. nie zaistniały przesłanki wyłączające transakcję spod
    regulacji ustawy o VAT), oraz
    - nie jest zwolniona od podatku.
    Jak zostało wykazane w uzasadnieniu stanowiska Stron w ramach pytania nr 1 - zdaniem
    Wnioskodawców - przedmiotowa Transakcja nie stanowi/nie będzie stanowić zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa i tym samym do transakcji
    tej stosuje się przepisy ustawy o VAT.
    Ponadto, jak zostało wyżej ustalone, dostawa Nieruchomości w zakresie Działek z
    Naniesieniami korzysta/będzie korzystać z opodatkowania podatkiem VAT stawką
    podstawową.
    W powyższej sytuacji należałoby zatem uznać, iż wyłączenie z prawa do odliczenia VAT
    naliczonego w zakresie czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przewidziane w art. 88
    ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie ma zastosowania w odniesieniu do dostawy Nieruchomości
    dot. Działek z Naniesieniami podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Nabywcy przysługuje/będzie przysługiwać prawo do
    odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości w zakresie Działek z
    Naniesieniami.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które
    co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się
    w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
    „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien
    on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku
    zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować
                  1definicję zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”. Zgodnie z tym
    przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada
    istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
      wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
      niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych
      zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego
    zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
    płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
    Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej
    działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego
    przedsiębiorstwa.

    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w
    ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania
    gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe
    oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę
    część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale
    także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy
    następujące okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji,
      oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.

    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym,
    w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest
    angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
    transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia,
    że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości
    lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt
    I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada
    2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności
    gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r.,
    sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości
    (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności
    gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo
    znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż
    wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości,
    nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej
    struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż
    byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna
    teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją
    m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem dostawy będzie 39 działek nazywanych przez
    Zainteresowanych w całości jako „Działki z naniesieniami” oznaczonych numerami
    ewidencyjnymi: działka nr (...)
    Analizując przedstawione zdarzenie przyszłe w kontekście powołanych regulacji prawnych,
    należy stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot transakcji, nie będzie stanowił
                                1przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu
    nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład
    normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Sprzedającego.

    W opisie sprawy wskazali Państwo bowiem, że dostawie nie towarzyszyło przeniesienie
    innych należności i zobowiązań Zbywcy. W wyniku dostawy, na Kupującego nie zostały/nie
    zostaną przeniesione:
    - ewentualne kredyty związane z Nieruchomością,
    - prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych Zbywcy (w tym
    rachunków bankowych, za pośrednictwem których Zbywca dokonuje rozliczeń
    związanych z Nieruchomością),
    - środki pieniężne Zbywcy zgromadzone na rachunkach bankowych,
    - zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałych do dnia dokonania dostawy,
    - księgi rachunkowe Zbywcy związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą,
    - firma Zbywcy (ani nazwa jego przedsiębiorstwa),
    - tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy,
    - prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych umów, które Zbywca mógł zawrzeć ze
    swoimi usługodawcami/dostawcami towarów, tj. na przykład umów o:
      - prace budowlane,
      - ochronę ubezpieczeniową Nieruchomości,
      - świadczenie usług księgowych, prawnych lub marketingowych.
    Zbywca nie był/nie jest stroną umów z usługodawcami, które dotyczyły Nieruchomości
    (przykładowo umowy na dostawę mediów do Nieruchomości), a więc zgodnie z tym,
    przedmiotem Transakcji nie było/nie będzie przejście żadnych należności i zobowiązań na
    Kupującego.
    Planowana transakcja nie będzie stanowiła również zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art.
    2 pkt 27e ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że Nieruchomość nie stanowi formalnie odrębnego
    przedsiębiorstwa ani organizacyjnie wydzielonej części przedsiębiorstwa Sprzedającego w
    ramach prowadzonej przez niego działalności. W szczególności, Nieruchomość nie została
    wyodrębniona w formie oddziału, wydziału, dywizji, pionu lub jakiejkolwiek innej jednostki
    organizacyjnej w dokumentach korporacyjnych (np. umowie spółki) ani w dokumentach
    wewnętrznych Zbywcy (np. regulaminach wewnętrznych, schemacie organizacyjnym lub w
    innych dokumentach wewnętrznych Zbywcy o podobnym charakterze). Zbywca nie zgłosił
    również Nieruchomości jako odrębnego podatnika czy płatnika podatku dochodowego od
    osób fizycznych lub składek na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne.
    Nieruchomość nie została również wyodrębniona w ramach Zbywcy na płaszczyźnie
    finansowej. Zbywca nie zatrudniał i nie zatrudnia pracowników, dla których Nieruchomość
    stanowiłaby zakład pracy, który z chwilą sprzedaży Nieruchomości z mocy prawa
                            1przeszedłby na Kupującego zgodnie z art. 23 ustawy Kodeks pracy.
    Powyższe wyklucza zatem możliwość stwierdzenia, że przenoszony na Nabywcę
    majątek będzie umożliwiał Nabywcy prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie
    przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem Transakcji.
    W związku z powyższym, opisany we wniosku przedmiot transakcji będzie ograniczał się
    do elementów typowych dla transakcji „nieruchomościowych”. Przedmiotem transakcji
    będą bowiem tylko i wyłącznie określone składniki majątkowe, tj. działki gruntu.
    Podsumowując, przedmiot transakcji nie będzie stanowić przedsiębiorstwa w
              1rozumieniu art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym

    sprzedaż Nieruchomości w zakresie Działek z naniesieniami w ramach planowanej
    Transakcji nie będzie stanowiła transakcji wyłączonej z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. A zatem przedmiotowa transakcja
    będzie podlegała opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących tego czy dostawa Działek z
    naniesieniami w ramach planowanej Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu VAT oraz
    nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, wskazać należy, że zakres i zasady zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    Do dostawy terenów niezabudowanych zastosowanie znajdują przepisy art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy. Natomiast w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział
    zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających
    określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do art. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    W przypadku gdy nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy działek zabudowanych,

    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W celu rozstrzygnięcia, czy dostawa opisanych we wniosku Działek wraz z naniesieniami
    powinna być opodatkowana podatkiem VAT, w pierwszej kolejności istotne jest ustalenie,
    czy w momencie Transakcji działki te będą stanowiły grunt zabudowany czy też
    niezabudowany.

    W opisie sprawy wskazali Państwo, że według najlepszej wiedzy Spółki, w rozumieniu
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.),
    zabudowania znajdujące się na Działkach z naniesieniami w postaci:
    - Sieci – spełniają definicję budynku/budowli;
    - B– spełniają definicję budynku/budowli, z zastrzeżeniem, iż;
    - C – spełniają definicję budynku/budowli;
    - D – spełniają definicję budynku/budowli;
    - E – spełniają definicję budynku/budowli.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725
    ze zm.).
    I tak, w myśl art. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
      małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
      obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
      budowlanych;
      2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
      związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
      oraz posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Ponadto w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o

    podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Zgodnie z art. 47 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      § 3. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Na podstawie art. 48 Kodeksu Cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    Jednak stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu Cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
      energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działkach sieci przesyłowe są
    przyłączone do przedsiębiorstwa świadczącego usługi elektroenergetyczne, to stanowią
    one własność tego przedsiębiorstwa.
    Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym art. 7 ustawy o podatku od towarów i
    usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną”
    funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących
    przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v.
    Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów”
    w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do
    dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności
    rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu
    krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy
    przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI
    Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości, to w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt – jako grunt zabudowany.
    Z opisu sprawy wynika, że znajdujące się na przedmiotowych Działkach: Sieci, nie stanowią
    własności Zbywcy. Jak bowiem zostało wskazane (...) stanowią własność Nabywcy, a

    pomiędzy podmiotami nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych na
    przedmiotowe obiekty.
    Wskazali Państwo również, że ani Zbywca, ani Nabywca nie są właścicielem sieci
    przesyłowych, określanych we wniosku jako Sieci, znajdujących się na przedmiotowych
    działkach. Według najlepszej wiedzy Wnioskodawców, wskazane we wniosku Sieci
    stanowią własność przedsiębiorstwa przesyłowego. Niemniej jednak, Spółka nie może
    wykluczyć, iż Sieci częściowo mogą należeć także do jednostki samorządu terytorialnego.
    Ponadto podali Państwo, że część sieci przesyłowych znajdujących się na nieruchomości
    jest we własności Nabywcy, są to wszystkie sieci przesyłowe wymienione we wniosku i
    związane ze wskazaną we wniosku (...), tj. (...) wraz z infrastrukturą techniczną w postaci:
    (...).
    Jednocześnie wskazali Państwo, że na Działce ze stacją naniesienia (inne niż Sieci) zostały
    wybudowane przez Nabywcę, a pomiędzy Stronami nie dojdzie do rozliczenia nakładów
    ponoszonych na Działki z naniesieniami.
    W niniejszej sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją zbycia działek, na których
    znajdują się naniesienia nienależące do Zbywcy.
    Wobec tak przedstawionego opisu oraz obowiązujących przepisów prawa należy
    stwierdzić, że skoro znajdujące się na przedmiotowych działkach oznaczonych numerami
    ewidencyjnymi: (...) ( „Działka ze stacją”) naniesienia nie są własnością Zbywcy, nie sposób
    przyjąć, że Zbywca dokona dostawy ww. gruntu (działek) wraz ze znajdującymi się na nim
    naniesieniami.
    Tak więc, przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać
    za teren niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika z
    faktu, że na gruncie tym posadowione są budynki/budowle nie będące własnością Zbywcy,
    a więc budowa ich wymagała pozyskania przez inwestora odpowiednich dokumentów
    (pozwoleń/decyzji).
    W rozpatrywanej sprawie do sprzedaży Działek z naniesieniami nie będzie miał także
    zastosowania art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym, w przypadku dostawy budynków
    lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, ponieważ dostawa
    budynków lub budowli w tym przypadku nie będzie miała miejsca.
    Przy dostawie Działek z naniesieniami, nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, ponieważ – jak Państwo
    wskazali – Działki z naniesieniami były przedmiotem dzierżawy opodatkowanej VAT, nie
    można zatem uznać, że były wykorzystywane przez Zbywcę wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku VAT.
    W konsekwencji, Transakcja sprzedaży Działek z naniesieniami oznaczonych numerami
    ewidencyjnymi: (...) będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT stawką właściwą dla
    przedmiotu dostawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 2 uznano za
    prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia VAT
    naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Działek z naniesieniami,
    należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Nabywca będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług po nabyciu „Działek z naniesieniami” zamierza wykorzystywać je wyłącznie do
    działalności opodatkowanej VAT.
    Ponadto, jak rozstrzygnięto wyżej, Transakcja sprzedaży Działek z naniesieniami będzie
    podlegała w całości opodatkowaniu VAT stawką właściwą dla przedmiotu dostawy.
    Zatem, w związku z nabyciem Działek z naniesieniami, Spółce będzie przysługiwało prawo
    do odliczenia podatku VAT od wydatków na nabycie Działek z naniesieniami. Wynika to z
    faktu, że w analizowanym przypadku spełnione zostaną wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy
    przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
    funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

(Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.