Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-443-129/08-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-27
Teza: Wnioskodawca będzie posiadał prawo do zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nowopowstałych lokali i miejsc parkingowych pod warunkiem braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ulepszenie tych lokali, przy założeniu, iż wydatki te przekroczyły 30 % wartości początkowej obiektu. dokonanie dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego (tj. nowopowstałych lokali mieszkalnych) przed pierwszym ich zasiedleniem będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki podatku w wysokości 7%, natomiast dostawa nowopowstałych miejsc parkingowych będzie opodatkowana według stawki 22 %.
Słowa kluczowe: dostawa; lokal-lokal mieszkalny; parking-miejsce parkingowe; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04.11.2008 r. (data wpływu 06.11.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy lokali mieszkalnych oraz miejsc parkingowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.11.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy lokali mieszkalnych oraz miejsc parkingowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W październiku 2007 r. Spółka zakupiła od dotychczasowych współwłaścicieli nieruchomość, składającą się z budynku mieszkalnego (wielorodzinnego z urządzeniami) oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym budynek jest usytuowany - w celu jego modernizacji i przebudowy, a następnie sprzedaży. Przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości nie dokonano odliczenia podatku naliczonego z uwagi na fakt, że spełniała ona przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (tzw. sprzedaż towarów używanych). Odpowiednio, zwolnieniu z VAT podlegało również nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Przedmiotowe prawo użytkowania wieczystego wraz z posadowionym na nim budynkiem od momentu nabycia stanowią element majątku obrotowego Spółki Wxxx z uwagi na intencję wykorzystania nieruchomości w związku z prowadzoną działalnością deweloperską (nieruchomość przeznaczona do przebudowy i zbycia).

Budynek, którego dotyczy inwestycja jest budynkiem czterokondygnacyjnym wybudowanym w 1938 i poddanym przebudowie w latach 90-tych. Przebudowa budynku w latach 90-tych dokonana przez jego poprzednich właścicieli doprowadziła do poważnego zeszpecenia jego walorów architektonicznych. Niskie walory estetyczne budynku (wynikające z kuriozalnej formy wykonanej w latach 90-tych nadbudowy oraz niedokończonych prac elewacyjnych), jak również brak jakiejkolwiek spójności estetycznej obiektu klasyfikują go do przebudowy. Budynek jest obecnie budynkiem wielorodzinnym posiadającym pięć wydzielonych lokali mieszkalnych. Planowana inwestycja ma na celu podniesienie standardu budynku przy zachowaniu jego funkcji mieszkalnej wielorodzinnej poprzez gruntowną modernizację i wyposażenie budynku w udogodnienia charakterystyczne dla budynków o podniesionym standardzie (tj. windy, dodatkowe miejsca parkingowe, lobby wejściowe) oraz usunięcie negatywnych efektów wykonanej przez poprzednich właścicieli nadbudowy i w konsekwencji osiągnięcia efektu spójności estetycznej poprzez przebudowę ostatniej kondygnacji budynku.

Dokładny zakres Inwestycji polega na:

1.  budowie klatki schodowej z windą w miejsce odkrytych schodów zewnętrznych — planowana klatka schodowa umożliwi optymalne rozplanowanie apartamentów oraz instalację windy, która jest elementem pożądanym ze względu na standard wymagany dla luksusowych budynków apartamentowych. Istniejąca klatka schodowa nie posiada warunków technicznych wymaganych dla instalacji windy, a instalacja windy zewnętrznej w już istniejącej klatce jest niemożliwa ze względu na to, że przedmiotowy budynek jest położony w strefie objętej ochroną konserwatorską;
2.  budowie jednokondygnacyjnego lobby wejściowego mającego formę szklanego zadaszenia — planowane lobby jest elementem pożądanym zarówno ze względu na walory architektoniczno — estetyczne jak i standard wymagany dla luksusowych budynków apartamentowych;
3.  stworzeniu dodatkowych miejsc parkingowych na terenie posesji — obecnie na pięć lokali znajdujących się w budynku na posesji dostępne są jedynie trzy miejsca parkingowe — w garażach na poziomie piwnicy. Obecna sytuacja nie zapewnia miejsca parkingowego dla każdego lokalu w budynku. Planowana inwestycja przewiduje stworzenie dodatkowych miejsc parkingowych na terenie posesji;
4.  przebudowie IV kondygnacji polegającej na rozbiórce wieżyczek i stworzeniu w ich miejsce kubatury harmonizującej z istniejącą architekturą — obecnie czwarta kondygnacja ma kuriozalną formę dwóch wieżyczek (powstałych w wyniku przebudowy tej przedwojennej kamienicy w latach 90-tych), która nie wydaje się nawiązywać do oryginalnego stylu budynku lub stanu istniejącego otoczenia. Intencją Inwestora jest wyburzenie wieżyczek i nawiązanie do stylu harmonizującego ze stylem zabudowy przedwojennej poprzez wybudowanie kondygnacji w drugim planie budynku. Przebudowa będzie miała korzystny wpływ na architekturę budynku, który w wyniku poprzedniej nadbudowy stracił jednorodny styl oraz walory estetyczne;
5.  modernizacji budynku - w tym adaptacji części pomieszczeń piwnicznych oraz rearanżacji wnętrza budynku. Prawdopodobnie w wyniku rearanżacji nastąpi zwiększenie liczby lokali w budynku z pięciu do sześciu — w stanie obecnym pomieszczenia na poziomie piwnicy posiadają bezpośrednie połączenie z jednym z mieszkań i część tych pomieszczeń od lat była użytkowana jako mieszkalna, lecz bez odpowiednich adaptacji dostosowujących te pomieszczenia do wymaganych prawem warunków technicznych. Adaptacja części pomieszczeń piwnicznych jest pożądana celem zapewnienia odpowiednich warunków mieszkalnych oraz zwiększenia pełnowartościowej przestrzeni życiowej dla użytkowników mieszkań umieszczonych na poziomie parteru. Spółka Wxxx wystąpiła o odpowiednie odstępstwo do Ministra Infrastruktury.

W ramach remontu Spółka planuje:

1.  wymianę wszystkich instalacji,
2.  wymianę całej stolarki okiennej i drzwiowej,
3.  nowe tynki i wylewki,
4.  rearanżację wnętrz celem pozyskania lepszego podziału lokali,
5.  ocieplenie budynku oraz nową elewację z piaskowca,
6.  wymianę drzwi garażowych,
7.  przygotowanie ogrodu i podjazdów
8.  wymianę ogrodzenia,

Wnioskodawca nadmienia, że nieruchomość będąca przedmiotem inwestycji nie była, nie jest, ani nie będzie środkiem trwałym Spółki (nie była, nie jest, ani też nigdy nie będzie wprowadzona do ewidencji środków trwałych, gdyż jest kwalifikowana w księgach spółki jako towar), ani też od momentu zakupu nie była, nie jest, ani do momentu sprzedaży nie będzie w żadnym stopniu wykorzystywana na jej potrzeby, ani też od momentu zakupu nie była, nie jest, ani do momentu sprzedaży nie będzie przedmiotem umów najmu, dzierżawy, leasingu ani innych umów o podobnym charakterze.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy biorąc pod uwagę opisany wyżej, planowany zakres inwestycji, przyszła sprzedaż lokali mieszkalnych wraz z przypadającym na dany lokal udziałem w części wspólnej nieruchomości oraz w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest budynek będzie w całości korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Jeśli odpowiedź na tak postawione pytanie byłaby negatywna, to czy przyszła sprzedaż w ogóle może korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie ww. przepisu, a jeśli tak - to w jakim zakresie (tj. w odniesieniu do których części sprzedawanej nieruchomości), a w odniesieniu do których części sprzedawanej nieruchomości powinna zostać opodatkowana podstawową 22% stawką VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, należy do całości sprzedaży zastosować zwolnienie od podatku VAT. Definicja towarów używanych zamieszczona w tym przepisie wskazuje, że za towar używany uznaje się budynki i budowle lub ich części, jeśli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło co najmniej 5 lat. Przyszła sprzedaż będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania w związku z faktem, że budynek został wybudowany w 1938 r., a zatem spełnia powyższą definicję towaru używanego, a ponadto Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości. Budynek będzie co prawda modernizowany i koszt modernizacji przekroczy 30% wartości początkowej, jednakże zdaniem Spółki, z uwagi na to, że nieruchomość od momentu zakupu nie była, nie jest i do momentu sprzedaży nie będzie użytkowana przez Spółkę do celów związanych z czynnościami opodatkowanymi, są spełnione warunki do skorzystania ze zwolnienia z VAT przyszłej sprzedaży lokali mieszkalnych w tym budynku.

Zdaniem Spółki z powyższego zwolnienia korzystać będzie również dostawa ewentualnie wyodrębnionego szóstego lokalu, gdyż istniejące w budynku pomieszczenia, z których formalnie zostanie on utworzony, już od wielu lat faktycznie były wykorzystywane do celów mieszkalnych. Dlatego w ocenie Spółki nie będzie można tego lokalu potraktować jako zasiedlonego bądź zamieszkałego po raz pierwszy — a tym samym do jego sprzedaży nie będzie miała zastosowania stawka 22%. Intencją ustawodawcy było bowiem wyłączenie ze zwolnienia VAT dostaw obiektów budownictwa mieszkaniowego (lub ich części), jeżeli dostawa realizowana jest na rynku pierwotnym. Tylko zatem stwierdzenie, że okoliczności danej transakcji świadczą o tym, iż jest ona realizowana na rynku pierwotnym, prowadzi do uznania, że dla potrzeb VAT sprzedaż taka podlega opodatkowaniu VAT z wyłączeniem zwolnienia.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki i budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, bądź też opodatkowana jest 22% stawką podatku, na takich samych zasadach opodatkowana jest dostawa gruntu, na którym posadowione są budynki i budowle. Ponieważ analogiczne zasady dotyczą zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami lub budowlami trwale z gruntem związanymi, to w przypadku gdy dostawa nieruchomości korzysta ze zwolnienia z VAT, ze zwolnienia tego korzysta również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiona jest nieruchomość. Zgodnie bowiem z przepisem § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Przede wszystkim należy wskazać, iż w związku z nowelizacją ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dokonaną ustawą z dnia 07.11.2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz.132) zmianie uległy niektóre dotychczasowe uregulowania.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarem, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, co do zasady stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do zapisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tegoż artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według zapisu ust. 12b wskazanego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2

*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Ponadto stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% m.in. w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie w jakim obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 -12c ustawy.

Zatem, w oparciu o obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż dokonanie dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki podatku w wysokości 7%, natomiast dostawa miejsc parkingowych będzie opodatkowana według stawki 22 %.

Ponadto zgodnie art. 29 ust. 5 ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Natomiast, na podstawie ust. 5a obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 roku, przepisu ust. 5 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli.

Jednakże, ma podstawie § 6 ust. 6 obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 r. Nr 212, poz. 1336) obniżoną do wysokości 7 % stawkę podatku stosuje się również do zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są opodatkowane stawką 7 %. Oraz w myśl § 13 ust. 10 ww. rozporządzenia zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo takich części budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Oznacza to, że do dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu stosuje się taką stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Natomiast jeśli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu stawką 7 % również dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym obiekt jest posadowiony podlega stawce podatku 7 %.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 roku zmienionymi przepisami art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku:

1.  dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: - dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, - pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata (art. 43 ust. 1 pkt 10),
2.  dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: - w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, - dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów (art. 43 ust. 1 pkt 10a).

Z powyższych uregulowań wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Natomiast jeżeli dostawa odbywa się w ramach pierwszego zasiedlenia, tuż przed nim lub w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia podlega zwolnieniu, jeżeli spełnione zostaną łącznie dwa warunki:

1.  sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu oraz
2.  sprzedający nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Punktem wyjścia rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie prawa do zastosowania zwolnienia z opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części jest wyjaśnienie terminu pierwsze zasiedlenie. I tak, przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej. Z dniem 1 stycznia 2009 roku za pierwsze zasiedlenie należy uznać oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi ulepszonego budynku lub jego części w sytuacji, gdy poniesione na ulepszenie wydatki stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego. Definicję lokalu mieszkalnego zawiera art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Z analizy przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka w związku z prowadzoną działalnością developerską nabyła jako element majątku obrotowego budynek mieszkalny (z lat trzydziestych, a więc uprzednio już zasiedlony) wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu. Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem nieruchomość spełniała przesłanki towaru używanego określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca 2008 roku. Wnioskodawca zamierza przeprowadzić gruntowną modernizację ww. budynku i podnieść jego standard poprzez instalację windy, stworzenie dodatkowych miejsc parkingowych na terenie posesji, budowę jednokondygnacyjnego lobby wejściowego. Koszt modernizacji przekroczy 30 % wartości początkowej. Planowana inwestycja nie ma celu pozbawienie budynku jego funkcji mieszkaniowej. W ramach modernizacji nastąpi wymiana wszystkich instalacji, stolarki okiennej i drzwiowej, tynków i wylewek, elewacji, drzwi garażowych, ogrodzenia a także przygotowanie ogrodu oraz podjazdów. Planowana jest również rearanżacja wnętrz celem pozyskania lepszego podziału już istniejących lokali. Poza tym Spółka przewiduje zwiększenie liczby lokali z pięciu do sześciu a także powiększenie mieszań znajdujących się na poziomie parteru poprzez zaadoptowanie części pomieszczeń piwnicznych i ich przyłączenie do mieszkań. Wnioskodawca zamierza również stworzenie dodatkowych miejsc parkingowych na terenie posesji.

Zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniem przyszłym należy przyjąć, że zmiany związane z adaptacją części pomieszczeń piwnicznych i przyłączenie ich do mieszkań umieszczonych na poziomie parteru powodują, że niektóre lokale mieszkalne (które były dotychczas już zamieszkiwane lub zasiedlone) przestaną istnieć jako „wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych”, a w miejsce tych lokali powstaną nowe (odrębne pod względem powierzchni, ścian odgraniczających od innych lokali, jakości itp.). Wówczas brak jest możliwości powiązania faktu ewentualnego zamieszkiwania „starego” lokalu z lokalem „nowym”. W związku z tym należy przyjąć, iż nowopowstałe lokale mieszkalne usytuowane w granicach ograniczonych kubaturą remontowanego budynku przed jego przebudową nie były wcześniej zasiedlony w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Kolejnym istotnym elementem przemawiającym za uznanie nowopowstałych lokali jako zasiedlanych po raz pierwszy jest wysokość wydatków ponoszonych na ulepszenie – wydatki te przekroczą 30 % wartości początkowej. Nie ulega wątpliwości, iż dostawa nowopowstałych lokali będzie spełniać przesłanki pierwszego zasiedlenia, określonego w art. 2 pkt 14 ustawy. W związku z tym dostawa tych lokali nie może korzystać ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednakże należy jeszcze rozpatrywać możliwość zastosowania zwolnienia dozwoloną na podstawie wspomnianego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – chyba, że podatnik sam zrezygnuje ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybierze opodatkowanie na warunkach przewidzianych w art. 43 ust. 10-12 ustawy.

Bowiem w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
2.  złożą przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części.

O ile, jak widać w powyższych sytuacjach podatnik ma możliwość wyboru opodatkowania, to przepisy nie przewidują dowolności zastosowania zwolnienia od podatku.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości. Spółka będzie ponosiła wydatki na ulepszenie budynku mieszkalnego, których wysokość przekroczy 30 % wartości początkowej tego obiektu. Zastosowanie zwolnienia od podatku dla dostawy nowopowstałych lokali mieszkalnych, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ppkt b ustawy, jest uzależnione od prawa Podatnika do odliczenia podatku naliczonego od ponoszonych wydatków na ulepszenie (Spółka zakłada, że ich wysokość przekroczy 30 % wartości początkowej).

Powstaje zatem zależność prawa do zastosowania zwolnienia na podstawie omawianego przepisu od prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. A jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i19 oraz art. 124.

Z tego wynika, że prawo zastosowania zwolnienia zależy od prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na ulepszenie. I również prawo do odliczenia podatku naliczonego zależy od tego czy poniesione wydatki służą czynnościom opodatkowanym. Powstaje zatem zależność zwrotna. Wydaje się zatem, że wybór należy do podatnika: albo uzna, że nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na ulepszenie (remontowany obiekt nie będzie służył czynnościom opodatkowanym - będzie sprzedany z zastosowaniem zwolnienia), albo podatnik uzna, że posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ ponoszone wydatki służą czynnościom opodatkowanym - dostawa będzie opodatkowana.

Zatem, w konkluzji należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie posiadał prawo do zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nowopowstałych lokali i miejsc parkingowych pod warunkiem braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ulepszenie tych lokali, przy założeniu, iż wydatki te przekroczyły 30 % wartości początkowej obiektu. Zależność ta nie dotyczy pozostałych lokali (których modernizacja nie będzie dotyczyć nowego wyodrębnienia istniejących lokali – będą one istnieć w granicach dotychczasowej powierzchni i dotychczasowych ścianach oddzielających on innych lokali), których dostawa podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Natomiast, w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż - o ile nie znajdzie zastosowanie zwolnienie - dokonanie dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego (tj. nowopowstałych lokali mieszkalnych) przed pierwszym ich zasiedleniem będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki podatku w wysokości 7%, natomiast dostawa nowopowstałych miejsc parkingowych będzie opodatkowana według stawki 22 %.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.