Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-137/16-2/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-04-07
Teza: Opodatkowanie czynności sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2016 r. (data wpływu 16 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu … grudnia 2000 r. Wnioskodawca otrzymał wraz z małżonką, w drodze darowizny od rodziców Wnioskodawcy i rodzeństwa, prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz budynkami inwentarskimi o charakterze zagrodowym do dalszego użytkowania, działkę nr … o obszarze … ha oraz niezabudowaną nieruchomość o obszarze … ha przeznaczonych na teren łąk i pastwisk oraz upraw polowych (akt notarialny …). W budynku mieszkalnym Wnioskodawca zamieszkuje nadal wraz z małżonką i dziećmi oraz matką. Do 2012 r. teren działki niezabudowanej był traktowany przez Wnioskodawcę jako ziemie uprawne. Obsiewano je zbożem, które zbierano i wykorzystywano dla własnych celów i na potrzeby gospodarstwa. Uprawa ziemi nie przynosiła dochodów i z tego względu Wnioskodawca pracował na etacie jako pracownik budowlany. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT. W 2012 r. Wnioskodawca podjął wraz z małżonką decyzję, że uprawianie ziemi, która nie przynosi dochodu, jest bezsensowne i należy coś uczynić z posiadaną ziemią. Powzięta została informacja, że tereny przyległe do ziemi i ziemia również są przez gminę przewidziane pod zabudowę jednorodzinną i ziemia również spełnia takie warunki. W związku z tym w 2013 r. dokonano podziału części ziemi na mniejsze działki, tj. … działek z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Działki zostały wyodrębnione z części posiadanej nieruchomości jako majątek osobisty nabyty w drodze darowizny. Jedna z działek o numerze … jest działką Wnioskodawcy, którą przeznaczono na wybudowanie nowego domu dla rodziny. W dniu … kwietnia 2014 r. sprzedano jedną działkę nr …. Do tej działki nie zostały wydane żadne warunki zabudowy oraz nie poczyniono żadnych ulepszeń typu przyłącze energetyczne, czy wodociągowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy czynność: sprzedaż działki budowlanej powstałej z podziału części nieruchomości, będącej majątkiem osobistym wspólnoty małżeńskiej, dla której nie poczyniono żadnych starań by tę działkę ulepszyć (typu: wystąpienie o warunki zabudowy, czy nie wykonano żadnych przyłączy przez osobę fizyczną niebędącą przedsiębiorcą ani nie prowadzącej działalności gospodarczej i nie będącą podatkiem VAT), jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT?
2.  Czy wykorzystanie środków finansowych uzyskanych w wyniku sprzedaży działek budowlanych, które zostaną przekazane na własne cele budowlane, a w szczególności na wybudowanie własnego domu, zwalniają sprzedającego od opodatkowania takiej sprzedaży VAT gdy jest on osoba fizyczną niebędącą przedsiębiorcą ani nie prowadzącej działalności gospodarczej i niebędącą podatkiem VAT?

Wnioskodawca wskazuje, że otrzymał wraz z małżonką w drodze darowizny od rodziców i rodzeństwa gospodarstwo, miał zamiar nadal je prowadzić, tak jak ojciec. W starym budynku mieszkalnym zamieszkuje nadal wraz z małżonką i dziećmi oraz matką. Do 2012 r. teren działki niezabudowanej był traktowany jako ziemie uprawne. Obsiewano je zbożem, które zbierano i wykorzystywano dla własnych celów i na potrzeby gospodarstwa. Uprawa ziemi nie przynosiła dochodów i z tego względu Wnioskodawca pracował na etacie jako pracownik budowlany. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT. W 2012 r. Wnioskodawca podjął wraz z małżonką decyzję, że uprawianie ziemi, która nie przynosi dochodu, jest bezsensowne i należy coś uczynić z posiadaną ziemią. Powzięta została informacja, że tereny przyległe do ziemi i ziemia również są przez gminę przewidziane pod zabudowę jednorodzinną i ziemia również spełnia takie warunki. W związku z tym w 2013 r. dokonano podziału części ziemi na mniejsze działki, tj. … działek z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Działki zostały wyodrębnione z części posiadanej nieruchomości jako majątek osobisty nabyty w drodze darowizny. Jedna z działek o numerze … jest działką Wnioskodawcy, którą przeznaczono na wybudowanie nowego domu dla rodziny.

W dniu … kwietnia 2014 r. sprzedano jedną działkę nr …. Do tej działki nie zostały wydane żadne warunki zabudowy oraz nie poczyniono żadnych ulepszeń typu: przyłącze energetyczne, czy wodociągowe i w związku z tym Wnioskodawca uważa, że sprzedaż tej działki nie podlega opodatkowaniu VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej i niebędąca podatnikiem VAT może On sprzedać swój majątek osobisty i nie opodatkować go VAT, a środki uzyskane w wyniku tej sprzedaży przeznaczyć na budowę nowego domu dla siebie i swojej rodziny.

Wnioskodawca twierdzi, że jest zwolniony z konieczności opodatkowania VAT sprzedaży działek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] – że okazjonalna sprzedaż nieruchomości gruntowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Wnioskodawcę za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części w ramach majątku osobistego.

W niniejszej sprawie można więc uznać, że miało miejsce wykorzystywanie przedmiotowej nieruchomości (działki nr …) wyłącznie do celów prywatnych w całym okresie posiadania pod warunkiem, że Wnioskodawca nie dokonywał żadnych czynności przygotowawczych do zbycia, w szczególności inicjujących zmianę przeznaczenia gruntu, jego podziału, niezmiennie wykorzystywał je w taki sam sposób dla celów niegospodarczych (niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą).

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że z tytułu przedmiotowej sprzedaży Wnioskodawca nie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług wykonującego działalność gospodarczą (art. 15 ust. 1 w powiazaniu z art. 15 ust. 2 ustawy).

Sprzedając opisaną wyżej działkę gruntu (stanowiącą część nieruchomości otrzymanej w drodze darowizny), Wnioskodawca korzystał z przysługującego Jemu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wnioskodawca dokonał zbycia gruntu należącego do majątku prywatnego.

Z powołanych wyroków wynika bowiem, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną) a ponieważ w przedmiotowej sprawie – w odniesieniu do sprzedanej działki gruntu objętej zapytaniem, wykorzystywanej uprzednio przez Wnioskodawcę w celach osobistych – nie mamy po stronie Wnioskodawcy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – sprzedaż tego gruntu – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Okoliczności tej nie zmienia również fakt dokonania czynności podziału posiadanej ziemi na mniejsze działki (… działek z przeznaczeniem pod zabudowę), skoro nie poczyniono żadnych innych zorganizowanych działań.

Odnosząc się natomiast do kwestii sposobu wykorzystania przez Wnioskodawcę środków pochodzących ze sprzedaży przedmiotowej działki wskazać należy, że przepisy normujące zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie regulują tej materii. Niemniej jednak nie uzależniają one objęcia opodatkowaniem VAT opisanej we wniosku czynności sprzedaży od sposobu wykorzystania środków finansowych pochodzących z takiej transakcji.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie stanu faktycznego przyszłego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo zaznacza się, że interpretacja nie wywołuje skutków podatkowo-prawnych względem żony Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.