Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-602/13/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-08-12
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie miał prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od mieszalników udostępnianych kontrahentom, w ramach zawartych umów lub porozumień o współpracy?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; kontrahent; użyczenie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2013 r. (wpływ do tut. Biura 23 maja 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych kontrahentom środków trwałych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2013 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od udostępnionych kontrahentom środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy (dalej także „Spółka”) jest produkcja i sprzedaż farb i lakierów. Działalność handlowa Wnioskodawcy zorganizowana jest w ten sposób, że sprzedaje on swoje produkty m.in. placówkom handlu detalicznego (marketom budowlanym), a placówki te (dalej zwane „kontrahentami"), prowadzą dalszą dystrybucję tych produktów do ich odbiorców finalnych. Oferowana przez Wnioskodawcę paleta barw jest tak duża, że nieopłacalnym jest produkowanie wszystkich odcieni, stąd też Wnioskodawca nabył tzw. „Zestawy do doboru kolorów”, dzięki którym możliwa jest sprzedaż farb Wnioskodawcy w pełnej palecie, przy jednoczesnym braku konieczności produkowania wszystkich odcieni. Zestaw do doboru kolorów (zwany dalej również „mieszalnikiem") obejmuje:

*   komputerowy dozownik pigmentów,
*   komputer PC,
*   program (wraz z kluczem elektronicznym uruchamiającym dozownik),
*   drukarkę,
*   wytrząsarkę - karty kolorów,
*   aluminiową ramę do ekspozycji sklepowej.

„Zestaw do doboru kolorów" spełnia definicję środka trwałego w rozumieniu art. 16a CIT, bowiem wyłącznie ujęcie poszczególnych składników zestawu jako całości pozwala uznać je za kompletne i zdatne do użytku zgodnego z przeznaczeniem.

„Zestawy do doboru kolorów" Wnioskodawca zamierza udostępniać na podstawie umów lub porozumień o współpracy kontrahentom na następujących zasadach:

*   przekazanie mieszalników następuje nieodpłatnie z zastrzeżeniem, iż mieszalniki pozostają wyłączną własnością Wnioskodawcy,
*   kontrahent otrzymujący mieszalnik zobowiązany jest do wykorzystywania go wyłącznie do mieszania produktów marek Wnioskodawcy, zgodnie z instrukcją przekazaną przez Wnioskodawcę,
*   kontrahent zobowiązuje się, iż mieszalnik będzie obsługiwany wyłącznie przez przeszkolony przez Wnioskodawcę personel,
*   mieszalnik instalowany jest w miejscu uzgodnionym z Wnioskodawcą i nie może być przenoszony bez jego zgody,
*   kontrahent, któremu udostępniany jest mieszalnik zgodnie z ustalonymi zasadami współpracy zobowiązany jest do nabywania produktów Wnioskodawcy w ustalonych co do ilości lub wartości ilościach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie miał prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od mieszalników udostępnianych kontrahentom, w ramach zawartych umów lub porozumień o współpracy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym (winno być „zdarzeniu przyszłym”), będzie miał prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od mieszalników udostępnianych kontrahentom, w ramach zawartych umów lub porozumień o współpracy. Jak wynika z art. 15 ust. 1 CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jednocześnie, w myśl art. 15 ust. 6 CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Stosownie do art. 16a ust. 1 CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

*   budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
*   maszyny, urządzenia i środki transportu,
*   inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Jak podkreśla się w literaturze przedmiotu, „przy ustalaniu wykorzystywania środków trwałych na potrzeby związane z prowadzoną działalnością decydujące jest ustalenie występowania związku używanych środków trwałych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a nie to, czy są one „fizycznie” wykorzystywane przez podatnika” (tak: Paweł Małecki, Małgorzata Mazurkiewicz, Komentarz do art. l6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Jak wynika z opisanych przez Wnioskodawcę zasad planowanego przekazywania mieszalników kontrahentom, mimo iż fizycznie nie będą one w posiadaniu Wnioskodawcy, to będą wykorzystywane na jego potrzeby i w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Przekazanie mieszalnika marketowi budowlanemu jest niezbędne z punktu widzenia jego przeznaczenia. Zadaniem mieszalnika jest umożliwienie bieżącego mieszania farb w celu uzyskania konkretnego koloru, jaki zamierza nabyć klient. Dzięki wykorzystaniu mieszalników Wnioskodawca może ograniczyć gamę kolorów, w jakiej produkuje farby, nie ryzykuje więc tego, iż istotna cześć z szerokiej palety barw nie znajdzie nabywcy. Co więcej, wykorzystanie mieszalnika możliwe jest wyłącznie w placówkach handlu detalicznego, bowiem dopiero tam dochodzi do złożenia (i natychmiastowej realizacji) zamówienia klienta na farbę o określonej barwie. Dzięki wykorzystywaniu mieszalników Wnioskodawca może, jednocześnie ograniczając koszty prowadzonej działalności, zaoferować finalnym nabywcom jego produktów szerszą, a wręcz nieograniczoną paletę barw, co niewątpliwie zwiększa atrakcyjność jego oferty i służy zwiększeniu jego przychodów.

Skoro więc będące własnością Spółki mieszalniki stanowiące środki trwałe udostępniane będą kontrahentom w celu zwiększenia przychodów Wnioskodawcy, to odpisy amortyzacyjne dokonywane przez Wnioskodawcę od tych środków trwałych powinny stanowić dla niego koszty uzyskania przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie znajduje w tej sytuacji zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c CIT stanowiący, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania. Ustawy podatkowe nie definiują pojęcia „nieodpłatnego używania”. Prawidłowe wydaje się przyjęcie, iż z używaniem o charakterze nieodpłatnym mamy do czynienia w sytuacjach, gdy podmiot, który uzyskuje dany przedmiot do używania nie jest zobowiązany do podjęcia żadnych działań stanowiących formę zapłaty za to świadczenie. Nieodpłatność używania ma miejsce w przypadku, gdy z uzyskaniem świadczenia nie jest sprzężony żaden ekwiwalentny obowiązek podmiotu otrzymującego przedmiot do używania. W sytuacji nieodpłatnego używania efekt przysporzenia występuje tylko w stosunku do jednego podmiotu - otrzymującego dany przedmiot do nieodpłatnego używania. Zdaniem Wnioskodawcy, w opisywanym stanie faktycznym (winno być „zdarzeniu przyszłym”) nie sposób mówić o nieodpłatności oddania mieszalników do używania kontrahentom Spółki. Założenia umów o współpracę, jakie Wnioskodawca ma zamiar zawierać ze swoimi kontrahentami przewidują między innymi, że w zamian za udostępnienie mieszalników, kontrahent ma obowiązek używania ich (wyłącznie) dla celów mieszania produktów Wnioskodawcy, posiadania przeszkolonego pod tym kątem personelu, a także nabywania określonej ilości lub wartości produktów Wnioskodawcy. W świetle tych okoliczności, zdaniem Wnioskodawcy, trudno jest w przedstawionym stanie faktycznym mówić o nieodpłatnym używaniu w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c CIT.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) będzie mógł on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od udostępnianych kontrahentom mieszalników, stanowiących środki trwałe Wnioskodawcy. Wskazane środki trwałe będą bowiem wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Okoliczność, iż mieszalniki będą fizycznie użytkowane poza miejscem prowadzenia działalności Wnioskodawcy, tj. w marketach budowanych, jest zdeterminowana przeznaczeniem i funkcją tych urządzeń, które powodują, iż korzysta się z nich w miejscu będącym miejscem sprzedaży farby finalnemu nabywcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o pdop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o pdop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

*   budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
*   maszyny, urządzenia i środki transportu,
*   inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe podlegają amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

*   zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
*   stanowią własność lub współwłasność podatnika,
*   są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu (tzw. operacyjnego),
*   nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy.

Analizując przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy mieć na uwadze brzmienie art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o pdop, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania.

Odnosząc powyższe unormowania prawne do sprawy będącej przedmiotem rozpatrzenia należy stwierdzić, że udostępnianie przez Spółkę kontrahentom do używania „zestawów do dobierania kolorów” nie powinno zostać zakwalifikowane jako nieodpłatne oddanie do używania. W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym nie można bowiem mówić o nieodpłatności świadczenia na rzecz kontrahentów, gdyż za nieodpłatne uznaje się takie świadczenie, którego spełnienie nie powoduje, po stronie otrzymującego, obowiązkowego wzajemnego świadczenia na rzecz przekazującego urządzenia. W konstrukcji umów zawieranych przez Spółkę wskazano natomiast, iż kontrahenci zobowiązują się m.in. do nabywania produktów Wnioskodawcy w „ustalonych co do ilości lub wartości ilościach”.

W świetle powyższych przepisów należy uznać, iż Spółce przysługuje prawo do amortyzacji „zestawów do doboru kolorów” udostępnianych kontrahentom do używania, a w związku z tym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych zestawów stanowią dla niej koszty uzyskania przychodów.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać, za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.