Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-511/16-1/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-09-15
Teza: Czy Spółka zobowiązana będzie do przekazywania bez wezwania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji sprzedaży począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r., w zakresie danych objętych ewidencją za okres począwszy od stycznia 2017 r.
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja sprzedaży; informacja-informacja podatkowa; komputery-program komputerowy; księgi-księgi podatkowe; organ-organ podatkowy; osoba-osoby prawne; przedsiębiorca; przedsiębiorca-średni przedsiębiorca
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 11-art. 82

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 czerwca 2016 r. (data wpływu 5 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w przedmiocie ustalenia czy Spółka zobowiązana będzie do przekazywania bez wezwania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji sprzedaży począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r., w zakresie danych objętych ewidencją za okres począwszy od stycznia 2017 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ordynacji podatkowej w przedmiocie ustalenia czy Spółka zobowiązana będzie do przekazywania bez wezwania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji sprzedaży począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r., w zakresie danych objętych ewidencją za okres począwszy od stycznia 2017 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

„B” S.A. („Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą między innymi w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów tekstylnych oraz artykułów dekoracyjnych w wyspecjalizowanych salonach sprzedaży.

Spółka prowadzi księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych.

Do roku 2014 włącznie Spółka nieprzerwanie posiadała status średniego przedsiębiorstwa w świetle przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 584 z późn. zm.). Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

W roku 2014 Spółka posiadała średnioroczne zatrudnienie na poziomie 202,90 etatów, zaś suma aktywów jej bilansu sporządzonego na koniec roku 2014 nie przekroczyła w przeliczeniu wartości 43 milionów euro, przeliczanej według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego 2014. Spółka osiągnęła wprawdzie w 2014 r. przychód (tj. roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych) w wysokości przekraczającej równowartość w złotych 50 milionów euro - jednakże okoliczność zatrudniania średniorocznie w 2014 r. mniej niż 250 pracowników i suma aktywów bilansu Spółki sporządzonego na koniec roku 2014 na poziomie poniżej 43 milionów euro niewątpliwie uzasadniają uznanie Spółki za średnie przedsiębiorstwo w myśl przepisu art. 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

W roku 2015 Spółka posiadała średnioroczne zatrudnienie na poziomie 252,88 etatów i osiągnęła roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych w wysokości przekraczającej równowartość w złotych 50 milionów euro z tym zastrzeżeniem, że suma aktywów jej bilansu sporządzonego na koniec roku 2014 nie przekroczyła wartości 43 milionów euro, przeliczanej według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego 2015.

Przekroczenie przez Spółkę w roku 2015 limitów określonych w art. 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie wpływa na jej status średniego przedsiębiorcy w roku 2016 ponieważ w jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych, to jest w roku 2014, Spółka spełniała kryteria średniego przedsiębiorcy, ale będzie miało wpływ na utratę przez Spółkę statusu średniego przedsiębiorcy w 2017 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wobec przedstawionego powyżej zdarzenia przyszłego, na podstawie art. 6 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2016, poz. 846), Spółka zobowiązana będzie do przekazywania bez wezwania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji sprzedaży dopiero począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. i to w zakresie danych objętych ewidencją za okres począwszy od stycznia 2017 roku?

Zdaniem Wnioskodawcy na podstawie art. 6 ustawy z dnia 13 maja 2016 roku o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. 2016, poz. 846), Spółka zobowiązana będzie do przekazywania bez wezwania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji sprzedaży dopiero począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. i to w zakresie danych objętych ewidencją za okres począwszy od stycznia 2017 r.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 1 pkt 5 ustawy nowelizującej „II” w art. 82 Ordynacji podatkowej po § 1 a dodaje się § 1b w brzmieniu:

„ § 1b. Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, prowadzące księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, są obowiązane, bez wezwania organu podatkowego, do przekazywania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3, za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, wskazując miesiąc, którego ta informacja dotyczy.”

Przepis w powołanym brzmieniu wejdzie w życie w dniu 1 lipca 2016 r.

Jednocześnie zgodnie z art. 6 ustawy nowelizującej „II”:

„Informację, o której mowa w art. 82 § 1 b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r.

1.  Do przekazywania informacji, o której mowa w art. 82 § 1 b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:
2.  za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., nie są obowiązani mali i średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 iipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z póżn. zm.3));
3.  za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r., nie są obowiązani mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 1.”

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, iż obowiązek przekazywania bez wezwania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych ewidencji sprzedaży odpowiadającej strukturze Jednolitego Pliku Kontrolnego dotyczyć będzie średnich przedsiębiorców, którym jest Wnioskodawca, zgodnie z danymi podanymi w opisie zdarzenia przyszłego, dopiero począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. za okres rozpoczynający się od stycznia 2017 r. Oznacza to, że powyższy obowiązek nie będzie obejmować danych zawartych w ewidencji sprzedaży za okres wcześniejszy to jest za okres od 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 82 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji:

1.  na pisemne żądanie organu podatkowego - o zdarzeniach wynikających ze stosunków cywilnoprawnych albo z prawa pracy, mogących mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego lub wysokość zobowiązania podatkowego osób lub jednostek, z którymi zawarto umowę;
2.  bez wezwania przez organ podatkowy - o umowach zawartych z nierezydentami w rozumieniu przepisów prawa dewizowego;
3.  3) w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

Stosownie natomiast do przepisu art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, prowadzące księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, są obowiązane, bez wezwania organu podatkowego, do przekazywania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3, za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, wskazując miesiąc, którego ta informacja dotyczy.

Z powołanego przepisu wynika obowiązek przekazywania - bez wezwania organu podatkowego - przez osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, prowadzące księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

Z kolei art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 846), zwanej dalej ustawą nowelizującą stanowi, że podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej. Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, korekt podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego, korekt podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.

Przy czym zgodnie z art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, przepis ten wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

W myśl obecnie obowiązującego art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016, poz. 710 ze zm.) podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 130d, art. 134 oraz art. 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy nowelizującej informację, o której mowa w art. 82 § 1b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r.

Przepis art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej stanowi, że do przekazywania informacji, o której mowa w art. 82 § 1b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą:

1.  za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., nie są obowiązani mali i średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.)
2.  za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r., nie są obowiązani mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 1.

Cytowany art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej przewiduje czasowe wyłączenie niektórych podmiotów spod obowiązku przekazywania informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nałożonego przepisem art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej.

Brzmienie przepisu art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej odnosi się wprost do podmiotów mających status mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, natomiast art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej dotyczy wszystkich podatników VAT (osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych) obowiązanych do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, ze zm.) za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1.  zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
2.  osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.

Przez małego przedsiębiorcę – w myśl art. 105 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1.  zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz
2.  osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 10 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 10 milionów euro.

Natomiast za średniego przedsiębiorcę – w myśl art. 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej - uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1.  zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz
2.  osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą między innymi w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów tekstylnych oraz artykułów dekoracyjnych w wyspecjalizowanych salonach sprzedaży. Spółka prowadzi księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych.

Do roku 2014 włącznie Spółka nieprzerwanie posiadała status średniego przedsiębiorstwa w świetle przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 584 z późn. zm.). Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. W roku 2014 Spółka posiadała bowiem średnioroczne zatrudnienie na poziomie 202,90 etatów, zaś suma aktywów jej bilansu sporządzonego na koniec roku 2014 nie przekroczyła w przeliczeniu wartości 43 milionów euro, przeliczanej według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego 2014. Spółka osiągnęła wprawdzie w 2014 r. przychód (tj. roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych) w wysokości przekraczającej równowartość w złotych 50 milionów euro - jednakże okoliczność zatrudniania średniorocznie w 2014 r. mniej niż 250 pracowników i suma aktywów bilansu Spółki sporządzonego na koniec roku 2014 na poziomie poniżej 43 milionów euro niewątpliwie uzasadniają uznanie Spółki za średnie przedsiębiorstwo w myśl przepisu art. 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

W roku 2015 Spółka posiadała średnioroczne zatrudnienie na poziomie 252,88 etatów i osiągnęła roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych w wysokości przekraczającej równowartość w złotych 50 milionów euro z tym zastrzeżeniem, że suma aktywów jej bilansu sporządzonego na koniec roku 2014 nie przekroczyła wartości 43 milionów euro, przeliczanej według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego 2015.

Przekroczenie przez Spółkę w roku 2015 limitów określonych w art. 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie wpływa na jej status średniego przedsiębiorcy w roku 2016 ponieważ w jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych, to jest w roku 2014, Spółka spełniała kryteria średniego przedsiębiorcy, ale będzie miało wpływ na utratę przez Spółkę statusu średniego przedsiębiorcy w 2017 roku.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii terminu w jakim winien on przekazywać pliki JPK\_VAT (ewidencja zakupu i sprzedaży VAT) organom podatkowym, w sytuacji gdy z spełnia on definicję średniego przedsiębiorcy, oraz okresu jaki powinna obejmować przekazywania ewidencja sprzedaży.

Biorąc pod uwagę cytowane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca, skoro ma status średniego przedsiębiorcy, to na mocy cyt. art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej nie będzie zobowiązany do przekazywania informacji, o których mowa w art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.

Natomiast od dnia 1 stycznia 2017 r., Wnioskodawca będący osobą prawną (mającą status średniego przedsiębiorcy), prowadzącą księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, będzie obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, do przekazywania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Obowiązek powyższy nie będzie obejmować danych zawartych w ewidencji za okres od 1 lipca 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. Będzie on dotyczyć ewidencji obejmujących dane za okres od 1 stycznia 2017 r.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy ww. zakresie jest prawidłowe.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.