Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-582/13-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-14
Teza: Należy stwierdzić, iż umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca środki pieniężne w chwili jej zawarcia będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki zostanie zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18.10.2013 r. (data wpływu 21.10.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.10.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością dalej („Spółka”) jest spółką prawa handlowego. Spółka prowadzi księgi rachunkowe z przepisami ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2009 Nr 152 poz. 1223 t.j. ze zm.). Spółka nie jest postawiona w stan likwidacji ani nie została ogłoszona jej upadłość. Spółka zamierza zawrzeć umowę pożyczki środków pieniężnych z osobą prawną mającą siedzibę na Cyprze (dalej „spółka cypryjska”). Spółka zamierza zawrzeć umowę pożyczki korespondencyjnie: spółka cypryjska prześle w drodze wiadomości elektronicznej Spółce ofertę zawarcia umowy pożyczki, określając istotne warunki zawarcia umowy (m.in. wysokość oprocentowania, kapitalizacja odsetek, termin wypłaty poszczególnych części pożyczki, termin zwrotu, projekt umowy). Jeżeli Spółka przyjmie ofertę pożyczki, to wydrukuje umowę pożyczki w dwóch egzemplarzach, podpisze ją (na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) i prześle zarówno elektronicznie jak i pocztą do spółki cypryjskiej, gdzie umowa pożyczki zostanie podpisana zgodnie z reprezentacją spółki cypryjskiej. Jako miejsce zawarcia umowy zostanie wskazana siedziba pożyczkodawcy (spółki cypryjskiej).

W chwili zawierania umowy pożyczki środki pieniężne będą się znajdować poza granicami Rzeczypospolitej Polski, na rachunku bankowym spółki cypryjskiej. Po zawarciu umowy pożyczki, środki pieniężne zostaną przelane na rachunek bankowy Spółki, prowadzony przez polski bank.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zawarcie umowy pożyczki, w okolicznościach przedstawionych w zdarzeniu przyszłym, spowoduje po stronie Spółki obowiązku podatkowego w PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie po jej stronie do powstania obowiązku podatkowego w PCC.

Zgodnie z przepisem art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę pożyczki należy rozumieć umowę w ramach której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki jest umową konsensualną dochodzącą do skutku poprzez zgodne oświadczenie woli stron umowy. Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym, umowa pożyczki będzie podlegać PCC, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze, będzie znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w takiej sytuacji nie będzie miało znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie znajduje się siedziba pożyczkobiorcy. Pożyczka, będzie podlegała również PCC, jeżeli przedmiot pożyczki (tutaj: pieniądze) będzie znajdować się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili zawarcia pożyczki a pożyczkobiorca będzie miał siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, pożyczkobiorca (Spółka) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale przedmiot umowy (środki pieniężne) w chwili zawarcia umowy będzie znajdować się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (na rachunku bankowym spółki cypryjskiej). Pomimo znajdowania się pieniędzy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przyszła udzielona pożyczka podlegałaby PCC wówczas, gdyby pożyczkobiorca w momencie zawierania umowy miał siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej polskiej oraz równocześnie (umowa pożyczki) zostałaby dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym choć pożyczkobiorca (Spółka) będzie miała siedzibę na terytorium Polski, to jednak nie będzie można stwierdzić aby czynność została dokonana na terytorium Polski. Fizyczne podpisanie umowy pożyczki przez jedną ze stron (Spółkę) będzie miało miejsce na terenie Polski, więc miejsce podpisania umowy będzie mogło budzić wątpliwości. Jednakże w takiej sytuacji zdaniem Spółki znajdzie zastosowanie art. 70 par. 2 kodeksu Cywilnego zgodnie z którym: „w razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w miejscu otrzymania przez składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojdzie do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane albo oferta jest składana w postaci elektronicznej – w miejscu zamieszkania albo siedziby składającego ofertę w chwili zawarcia umowy”.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, oferta będzie pochodziła od spółki cypryjskiej (składający ofertę) i zostanie przesłana spółce drogą elektroniczną. Jeśli nastąpi przyjęcie przez spółkę oferty, oświadczenie w tym zakresie Spółka prześle do spółki cypryjskiej drogą elektroniczną (w formie wiadomości elektronicznej) a ponadto podpisze i prześle do spółki cypryjskiej umowę pożyczki zarówno w załączeniu do wiadomości elektronicznej jak również pocztą. Zatem miejscem zawarcia umowy, zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego będzie siedziba spółki cypryjskiej.

Podobne do Spółki stanowisko Minister Finansów zaprezentował w licznych interpretacjach m.in. w interpretacjach o sygnaturze IPPB2/436-391/12-2/LS, IPPB2/436-392/12-4/MZ wydanych za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu - który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością dalej („Spółka”) jest spółką prawa handlowego. Spółka prowadzi księgi rachunkowe z przepisami ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2009 Nr 152 poz. 1223 t.j. ze zm.). Spółka nie jest postawiona w stan likwidacji ani nie została ogłoszona jej upadłość. Spółka zamierza zawrzeć umowę pożyczki środków pieniężnych z osobą prawną mającą siedzibę na Cyprze (dalej „spółka cypryjska”). Spółka zamierza zawrzeć umowę pożyczki korespondencyjnie: spółka cypryjska prześle w drodze wiadomości elektronicznej Spółce ofertę zawarcia umowy pożyczki, określając istotne warunki zawarcia umowy (m.in. wysokość oprocentowania, kapitalizacja odsetek, termin wypłaty poszczególnych części pożyczki, termin zwrotu, projekt umowy). Jeżeli Spółka przyjmie ofertę pożyczki, to wydrukuje umowę pożyczki w dwóch egzemplarzach, podpisze ją (na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) i prześle zarówno elektronicznie jak i pocztą do spółki cypryjskiej, gdzie umowa pożyczki zostanie podpisana zgodnie z reprezentacją spółki cypryjskiej. Jako miejsce zawarcia umowy zostanie wskazana siedziba pożyczkodawcy (spółki cypryjskiej). W chwili zawierania umowy pożyczki środki pieniężne będą się znajdować poza granicami Rzeczypospolitej Polski, na rachunku bankowym spółki cypryjskiej. Po zawarciu umowy pożyczki, środki pieniężne zostaną przelane na rachunek bankowy Spółki, prowadzony przez polski bank.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca środki pieniężne w chwili jej zawarcia będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki zostanie zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanych interpretacji w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, iż co do zasady wiążą one w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.