Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-821/10-3/KŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-05
Teza: Czy refakturowane koszty opłat eksploatacyjnych i inne koszty obciążające wynajmowaną nieruchomość stanowią przychód podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne?
Słowa kluczowe: czynsz; dochód-dochód z najmu; najem; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; opłata-opłata eksploatacyjna; przychód
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2010 r. (data wpływu 19 lipca 2010 r.) uzupełnionym w dniu 23 sierpnia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie określenia przychodów z najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie określenia przychodów z najmu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu. Nieruchomość wynajmuje poza działalnością gospodarczą w ramach źródła przychodów określonego w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne. W umowie najmu zostały określone płatności do których zobowiązany jest Najemca. Strony ustaliły, że Najemca jest zobowiązany do zapłaty czynszu najmu jako wynagrodzenia należnego Wynajmującemu z tytułu umowy. Ponadto w umowie określono, że Najemca ponosi również określone koszty związane z przedmiotową nieruchomością tj.

*   koszty eksploatacyjne (opłaty za wodę, prąd i inne media),
*   koszty opłat za administrowanie nieruchomością i częściami wspólnymi wnoszone do spółdzielni mieszkaniowej.

Ponieważ faktury opłat za media są wystawiane na imię i nazwisko Wnioskodawcy, to on dokonuje zapłat za ww. media i opłaty. Następnie Wnioskodawca wystawia na najemcę refaktury za kwoty, które przekazuje Zainteresowanemu Najemca tytułem zwrotu kwot ww. opłat, które w myśl umowy go obciążają.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy refakturowane koszty opłat eksploatacyjnych i inne koszty obciążające wynajmowaną nieruchomość stanowią przychód podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty opłat eksploatacyjnych oraz opłat za administrowanie związane z wynajmowaną nieruchomością, w związku z faktem, że z umowy najmu wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zgodnie z treścią cytowanego przepisu opodatkowaniu podatkiem podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji wartości pieniężne i wartość świadczeń w naturze z tytułu umowy najmu.

W związku z faktem, że z umowy najmu wynika, że koszty opłat eksploatacyjnych oraz innych związanych z nieruchomością ponosi najemca, a Wnioskodawca jako wynajmujący jedynie je refakturuje, nie stanowią one przychodu podlegającego opodatkowaniu. Podobne stanowisko prezentuje szereg organów skarbowych w wydanych interpretacjach (m. in. pismo Ministerstwa Finansów z dnia 18 marca 2004 r., nr PB2/MK/RB-033-050-132/04, treść tego pisma opublikowana została w Biuletynie Skarbowym nr 2 z 2004 r. oraz interpretacja indywidualna z dnia 19 grudnia 2008 r. nr ILPB1/415-785/08-3/AG Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do treści art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, natomiast wszelkie opłaty eksploatacyjne związane z przedmiotem najmu ponoszone przez najemcę, nie są składnikami przychodu osiąganego z tego tytułu, o ile z umowy wynika, iż to najemca zobowiązany jest do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.).

Reasumując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego, uznać należy, iż przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym stanowi u Wnioskodawcy otrzymana kwota czynszu wynikająca z umowy najmu. Natomiast refakturowane należności z tytułu opłat eksploatacyjnych i opłat za administrowanie nieruchomością uiszczane przez najemcę nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jeśli z umowy najmu wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.