Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-106/07/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-12-07
Teza: W jaki sposób ewidencjonować operacje gospodarcze w podatkowej księdze przychodów i rozchodów?
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi przychodów i rozchodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pan K. przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2007 r. (data wpływu do tut. Biura 10 września 2007r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów poniesionych wydatków na zakup:

1\. słoików i nakrętek – **jest prawidłowe**, 2. etykiet na słoiki - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów poniesionych wydatków na zakup słoików, nakrętek na słoiki oraz etykiet na słoiki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie produkcji artykułów spożywczych. Operacje gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Dochód rozlicza na zasadach podatku liniowego. Na koniec roku ustala dochód różnicą remanentową. Głównym profilem działalności jest produkcja żurku. Do produkcji tej kupuje mąkę, która jest głównym składnikiem wyprodukowanego wyrobu. Zakup mąki ewidencjonuje w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Dokonuje również zakupu opakowań (słoików, nakrętek do słoików) oraz etykiet, które są naklejane na słoikach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W której kolumnie podatkowej księgi przychodów i rozchodów należy ewidencjonować zakup słoików, nakrętek oraz etykiet?

Zdaniem wnioskodawcy, zakup słoików i nakrętek powinien wpisywać w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów a zakup etykiet w kolumnie 14 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ponieważ etykiety nie są częścią składową produkowanego żurku.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14, poz.176 z 2000 r. ze zm.) - osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy. Podatnik prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Zasady prowadzenia tej księgi reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152 poz. 1475 ze zm.).

Wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów został określony w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia. W księdze tej, kolumny od 10 do 14 służą do ewidencjonowania operacji gospodarczych związanych z ponoszonymi kosztami.

W załączniku powyższym zawarto również objaśnienie do podatkowej księgi przychodów. Zgodnie z pkt 10 tych objaśnień - kolumna 10 przeznaczona jest do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu.

W myśl § 3 pkt 1 tego rozporządzenia przez towary rozumieć należy:

towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że:

1.  towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,
2.  materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,
3.  materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości,
4.  wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane,
5.  produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to jest niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed ich ukończeniem,
6.  brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu bądź magazynowania utraciły częściowo swą pierwotną wartość,
7.  odpadami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową.

Z kolei pkt 14 wyżej cytowanych objaśnień stanowi, iż kolumna 14 jest przeznaczona do wpisywania łącznej kwoty wydatków wykazanych w kolumnach 12 i 13, tj. odpowiednio:

*   wynagrodzeń brutto wypłacanych pracownikom,
*   pozostałych kosztów (poza wymienionymi w kolumnie 10-12) z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów, tj. w szczególności takich wydatków jak: czynsz za lokal , opłatę za energię elektryczną , gaz, wodę , c.o., opłatę za telefon , zakup paliw, wydatki dotyczące remontów, amortyzację środków trwałych ,składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe pracowników w części finansowanej przez pracodawcę, składki na ubezpieczenie wypadkowe pracowników, wartość zakupionego wyposażenia.

Z powyższego wynika, iż słoiki, nakrętki i etykiety naklejane na te słoiki jako opakowania a więc materiały ściśle z wyrobem złączone stanowią materiały podstawowe, w rozumie-niu § 3 pkt 1 lit.b rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Dlatego też , wydatki poniesione na ich nabycie należy zaewidencjonować w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Mając na uwadze cytowane wyżej przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny, należy uznać, iż nie może Pan ewidencjonować w kolumnie 14 podatkowej księgi przychodów i rozchodów wydatków poniesionych na nabycie etykiet naklejanych na słoiki. W tym też zakresie stanowisko wnioskodawcy **jest nieprawidłowe.**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała