Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.383.2025.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-18
Teza: Nieuznanie Zainteresowanych za podatników z tytułu
sprzedaży Nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-podział gruntu
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    12 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Zainteresowanych za podatników z tytułu
    sprzedaży Nieruchomości. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z
    18 lipca 2025 r. (wpływ 18 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
          A.B.
      2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
          C.D.
          E.F.
    Opis stanu faktycznego
    Historia nabycia
    Zainteresowani w drodze dziedziczenia nabyli nieruchomość o numerze księgi wieczystej
    (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, o łącznej
    powierzchni 4,1474 ha składająca się z działki ewidencyjnej o numerze 1 (sposób
    korzystania ujawniony w księdze wieczystej: Br - grunty rolne zabudowane) i działki
    ewidencyjnej o numerze 2 (sposób korzystania ujawniony w księdze wieczystej: R - grunty
    orne) z obrębu (..), położonej w (...).
    Każdy z Zainteresowanych nabył udział wynoszący 1/3 (słownie: jedna trzecią) części w
    prawie własności nieruchomości.
    Podstawą ujawnienia Zainteresowanych jako właścicieli w księdze wieczystej prowadzonej
    dla nieruchomości był akt poświadczenia dziedziczenia (Rep. A nr (...)) z dnia 29 lipca 2019
    r.
    Zmiany planistyczne
    W Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego (...) w Gminie (...) uchwalonym
    Uchwałą Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia 13 kwietnia 2005 r. działka ewidencyjna nr 2 (której
    część stanowi przedmiot sprzedaży, której dotyczy niniejszy wniosek) znajdowała się na
    terenie o następującym przeznaczeniu: teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
    oznaczony symbolem M, teren zabudowy mieszkaniowej i usługowej oznaczony
    symbolem MU, teren upraw rolnych oznaczony symbolem R, tereny komunikacji
    oznaczony symbolem: 1KUZ - droga zbiorcza - poszerzenie o 5 m, 14KUD - droga
    dojazdowa - poszerzenie o 2,5 m, KD - dojazd - o planowanej szerokości 8 m.
    W Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy (...)
    uchwalonym Uchwałą Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia 26 marca 2014 r. (dalej jako:
    „Studium”) przeznaczenie terenu, na którym znajdowała się działka ewidencyjna nr 2
    zostało określone jako „M-2 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług”.
    Wnioskiem z dnia 19 lutego 2020 r. Wnioskodawca A.B. wniósł o zmianę miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego dla działki ewidencyjnej nr 2 w ten sposób, by
    przeznaczenie działki w planie miejscowym odzwierciedlało przeznaczenie działki w
    Studium, tj. teren działki ewidencyjnej nr 2 był w całości przeznaczony tak jak w Studium,
    na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług w celu wyeliminowania
    sprzeczności między ww. aktami planistycznymi. Wnioskodawca uczynił to wnosząc pismo
    o następującej treści: „Wnoszę o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego dla działki o numerze ewidencyjnym 2 położonej w miejscowości (...) przy

    ulicy (...), w zakresie: zmiany przeznaczenia całości obszaru działki na tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i usług M-2, zgodnie ze szczegółowym opisem ujętym w
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (...), czyli
    załącznikiem nr (...) do uchwały nr (...) Rady Gminy (...) z dnia 26 marca 2014 r. i uchwały nr
    (...) Rady Gminy (...) z dnia 31 sierpnia 2016 r. Jeśli to możliwe, proszę o uwzględnienie
    poniższej zmiany co do opisu zawartego w wyżej wspomnianym studium. Powierzchnia
    nowo wydzielonej działki budowlanej nie mniej niż: zabudowa mieszkaniowa
    jednorodzinna wolnostojąca - 1000 mkw, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna
    bliźniacza - 500 mkw, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna szeregowa - 25 mkw.”
    W uzasadnieniu prośby o zmniejszenie obowiązkowej minimalnej powierzchni nowo
    wytyczonej działki Wnioskodawca wskazał: „Prośbę dotyczącą zmniejszenia obowiązkowej
    powierzchni minimalnej nowo wytyczonej działki budowanej motywuję tym, że ludzie
    szukający działki pod swój nowy dom w (...) i okolicach kierują się głównie niskimi kosztami
    takiej inwestycji. Obserwacja rynku wskazuje na to, że przyszli inwestorzy będą
    poszukiwali tanich, niedużych działek, na których będą budowali, nieduże domy, co
    wynika z bardzo wysokich cen nieruchomości i stale drożejących cen materiałów
    budowlanych. Trend ten może wzmóc również wzrastająca inflacja.
    Podobne zachowania społeczne można dostrzec w sąsiednich miejscowościach w gminie
    (...), o bardzo zbliżonej atrakcyjności lokalizacji, gdzie powstaje bardzo gęsta zabudowa
    szeregowa - na 1000 metrów nawet 8 mieszkań, jednak mimo takiej gęstej zabudowy
    mieszkania cieszą się dużym popytem, co prawdopodobnie wynika głównie z ich
    stosunkowo niskiej ceny.
    Odchodząc od aspektu finansowego, nie każdy inwestor chce mieć działkę o powierzchni
    1500 mkw, duża część woli mniejsze działki. Stąd też prośba o możliwość wytyczenia
    działek budowlanych również o mniejszej powierzchni niż 1500 mkw.”
    Wniosek został podpisany również przez Zainteresowanych (C.D., E.F.), który wyrazili
    zgodę na postulowane przez Wnioskodawcę zmiany. Przepisy ustawy z dnia 27 marca
    2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz orzecznictwo sądów
    administracyjnych wskazują bowiem, że naruszenie wyżej opisanej zgodności nastąpi, gdy
    studium jednoznacznie określa przeznaczenie i funkcję poszczególnych terenów, a
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przypisze im inne funkcje lub
    przeznaczenie. Plan miejscowy powinien jedynie doprecyzować zasady polityki
    przestrzennej określone w studium, nie zmieniając ich w sposób istotny ani nie
    modyfikując ich zasadniczych założeń.
    Przy przystąpieniu do przygotowania nowego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego Gmina (...) przygotowała jego projekt. Projekt ten nie uwzględniał wniosku
    Wnioskodawcy z dnia 19 lutego 2020 r. w pełnym zakresie, w szczególności nie
    uwzględniał zmian wykraczających poza treść Studium dotyczących minimalnej
    powierzchni nowo wydzielanych działek budowalnych. Wnioskodawca wraz z
    Zainteresowanymi dnia 17 marca 2023 r. złożyli uwagi do projektu miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla (...) oraz dla (...) w Gminie (...) o następującej treści:
    „Po zapoznaniu się z wyłożonym do publicznego wglądu projektem miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, zwracam się z prośbą o dodanie do ustaleń
    szczegółowych dla działki o numerze 2 obręb (...), zapisu dopuszczającego zabudowę
    mieszkalną jednorodzinną również w formie szeregowej, a także zapisu dopuszczającego
    minimalną powierzchnię nowo wydzielanej działki budowalnej: dla zabudowy
                                    2mieszkaniowej jednorodzinnej w formie szeregowej - 300 m (dla pojedynczego budynku).
    Proszę również o zachowanie wszystkich pozostałych ustaleń, dotyczących wyżej
    wymienionej działki, zawartych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego dla (...) oraz (...) w Gminie (...), w szczególności przeznaczenia terenu pod
    zabudowę usługową nieuciążliwą.” Propozycja zmian do projektu miejscowego planu

    zagospodarowania przestrzennego sformułowane w piśmie z uwagami Zainteresowanych
    nie zostały jednak uwzględnione i treść postanowień uchwalanego miejscowego planu nie
    została zmieniona w zakresie żądanym przez Zainteresowanych.
    Uchwałą Nr (...) z dnia 26 kwietnia 2023 r. w sprawie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla (...) oraz dla (...) w Gminie (...) uchwalono nowy
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym przeznaczenie terenu, na
    którym znajduje się działka ewidencyjna nr 2, zostało określone jako „3.MN/U - Tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej nieuciążliwej”, tj. podobnie jak w
    Studium, gdzie teren ten został przeznaczony pod „zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną i usług”.
    Według wiedzy Wnioskodawcy, do uchwalenia nowego planu zagospodarowania
    przestrzennego doszło niezależnie od wniosku złożonego przez Wnioskodawcę w 2020 r.,
    a przystąpienie do sporządzania nowego planu wynikało z wcześniej przyjętego przez
    gminę harmonogramu działań dotyczących zagospodarowania przestrzennego.
    Przedmiot sprzedaży i podział geodezyjny
    Dnia 28 lipca 2024 r. Zainteresowani zawarli z G.G. PESEL: (...), przedwstępną warunkową
    umowę sprzedaży nieruchomości (dalej jako: „Umowa Przedwstępna”). Przedmiotem
    sprzedaży miała być część działki ewidencyjnej nr 2 o powierzchni 1,4075 ha wskazana na
    mapie stanowiącej załącznik do Umowy Przedwstępnej.
    Umowa Przedwstępna została zawarta pod warunkiem przeprowadzenia przez
    Zainteresowanych podziału geodezyjnego działki ewidencyjnej nr 2 i uzyskaniu przez
    Zainteresowanych ostatecznej decyzji administracyjnej właściwego organu administracji
    publicznej o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości i wyodrębnieniu opisanej
    powyżej części działki ewidencyjnej nr 2 jako oddzielnej działki ewidencyjnej.
    Decyzją nr (...) z dnia 22 listopada 2024 r. wójt gminy (...) zatwierdził podział geodezyjny
    działki ewidencyjnej nr 2 na:
      1. działkę ewidencyjną nr 2/1 o powierzchni 2,3830 ha;
      2. działkę ewidencyjną nr 2/2 o powierzchni 1,4075 ha, stanowiącą przedmiot
        sprzedaży;
      3. działkę ewidencyjną nr 2/3 o powierzchni 0,0283 ha.
    Z treści ww. decyzji wynika, że działka ewidencyjna nr 2/3 została wydzielona pod
    fragment (poszerzenie) drogi gminnej i prawo jej własności na podstawie art. 98 ust. 1
    ustawy o gospodarce nieruchomościami z mocy prawa nabyła Gmina (...). Zgodnie z wyżej
    wskazanym przepisem, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne,
    powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na
    wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy,
    powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca
    podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje
    się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika
    wieczystego, z tym, że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod
    drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
    ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio przy
    wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.
    Dnia 23 maja 2025 r. Zainteresowani zawarli z G.G., prowadzącym jednoosobową
    działalność gospodarczą, PESEL: (...), przyrzeczoną umowę sprzedaży (Rep. A nr (...), dalej
    jako: „Umowa Sprzedaży”). Działalność gospodarcza prowadzona przez G.G. m.in. w
    zakresie obrotu nieruchomościami, obejmowała w dniu zawarcia Umowy Sprzedaży
    następujące kody PKD: 41.10.Z Realizacja projektów budowlanych związanych ze
    wznoszeniem budynków, 41.20.Z Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków
    mieszkalnych i niemieszkalnych, 68.10.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny
    rachunek, 71.11.Z Działalność w zakresie architektury, 71.12.Z Działalność w zakresie

    inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne, 77.21.Z Wypożyczanie i dzierżawa
    sprzętu rekreacyjnego i sportowego, 77.34.Z Wynajem i dzierżawa środków transportu
    wodnego.
    Przedmiotem sprzedaży było więc prawo własności niezabudowanej nieruchomości
    gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną nr 2/2 (...); identyfikator działki: (...) o
    powierzchni 1,4075 ha (jeden hektar i cztery tysiące siedemdziesiąt pięć
    dziesięciotysięcznych hektara), położonej w (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...), oznaczonej w ewidencji gruntów
    symbolami RIVa, RIVb, RV - grunt orny (dalej jako: „Nieruchomość”), za cenę w kwocie (...)
    zł (słownie: (...)).
    W Umowie Sprzedaży Kupujący zobowiązał się do ustanowienia na nieruchomości
    przeznaczonej na drogę dojazdową do budynków i budowli znajdujących się na działce 2/2
    (...) lub działkach powstałych z jej podziału stanowiącej pas gruntu o szerokości 8,02
    metra, zaznaczony kolorem zielonym na mapie załączonej do Umowy Sprzedaży, która
    zostanie wydzielona przez Kupującego z nieruchomości stanowiącej przedmiot sprzedaży,
    tj. działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym 2/2 (...); identyfikator działki: (...) o
    powierzchni 1,4075 ha (jeden hektar i cztery tysiące siedemdziesiąt pięć
    dziesięciotysięcznych hektara), położonej w (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) (powoływana jako:
    „Nieruchomość Obciążona”) na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości gruntowej
    stanowiącej działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym 2/1 (...); identyfikator działki: (...) o
    powierzchni 2,3830 ha (dwa hektary i trzy tysiące osiemset trzydzieści
    dziesięciotysięcznych hektara), położonej w (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział
    Ksiąg Wieczystych założy nową księgę wieczystą po odłączeniu tej działki z księgi
    wieczystej numer (...), nieodpłatnej i na czas nieoznaczony służebności gruntowej
    umożliwiającej zainstalowanie, eksploatację i naprawę w gruncie i pod powierzchnią
    gruntu urządzeń uzbrojenia technicznego dla potrzeb budynków i budowli, znajdujących
    się na działce nr 2/1 (sześćdziesiąt osiem łamane na jeden) oraz umożliwiającej
    podłączenie budynków i budowli do urządzeń uzbrojenia technicznego wybudowanych na
    Nieruchomości Obciążonej.
    Wykorzystywanie Nieruchomości przez Zainteresowanych
    Nieruchomość stanowiąca działkę ewidencyjna numer 2/2, będąca przedmiotem
    sprzedaży, której dotyczy niniejszy wniosek, nigdy nie była przez Zainteresowanych
    komukolwiek wydzierżawiana ani wynajmowana.
    Część działki ewidencyjnej nr 2, niebędąca przedmiotem sprzedaży, była przez
    Zainteresowanych przed sprzedażą Nieruchomości i jest nadal po sprzedaży
    Nieruchomości wydzierżawiana sąsiadowi na cele rolnicze (hodowla koni).
    Wnioskodawca pobierał za działkę ewidencyjną nr 2 płatności (dopłaty), stanowiące formę
    wsparcia finansowego dla rolników w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. W ostatnich
    wnioskach składanych do odpowiednich instytucji jako forma użytkowania gruntów
    wskazana była uprawa „trawy na ugorze” oraz „trwałe użytki zielone”.
    Informacje na temat działań podjętych przez Zainteresowanych
    W 2023 r. Zainteresowani zamieścili ogłoszenie o sprzedaży części działki ewidencyjnej nr
    2 w serwisach internetowych, które to ogłoszenia były publikowane w przestrzeni
    internetowej przez kilka miesięcy, jednak nie skutkowały zawarciem przez
    Zainteresowanych jakiejkolwiek umowy dotyczącej działki ewidencyjnej nr 2 lub jej części.
    Umowa Przedwstępna została zawarta po kilku miesiącach po wygaśnięciu
    opublikowanych przez Zainteresowanych ogłoszeń internetowych.
    Kupujący poszukując działki do nabycia, pytał o działki w urzędzie gminy. Przy okazji jednej
    z wizyt w urzędzie, Kupujący uzyskał informację o tym, że działka Zainteresowanych
    posiada interesujące go parametry, po czym na własną rękę uzyskał kontakt do
    Zainteresowanych i sam skontaktował się z Zainteresowanymi.

    Zainteresowani nie korzystali z usług biura nieruchomości ani pośrednika w obrocie
    nieruchomościami w celu znalezienia kupującego. Nie podejmowali też żadnych innych
    działań marketingowych, takich jak umieszczenie banneru na nieruchomości, zamieszanie
    ogłoszeń w prasie, radiu, wykupowanie przestrzeni reklamowej w mediach lub
    bilboardach reklamowych.
    Poza opisanym powyżej podziałem geodezyjnym, Zainteresowani nie podjęli żadnych
    innych działań mających na celu przygotowanie nieruchomości do sprzedaży lub
    zwiększenie jej atrakacyjności, takich jak uzbrojenie terenu w media - doprowadzenie
    przyłączy wody, prądu, gazu, kanalizacji; budowa lub utwardzenie drogi dojazdowej;
    wykonanie ogrodzenia; karczowanie, oczyszczanie i wyrównanie terenu.
    Zainteresowani w czasie całego procesu sprzedaży Nieruchomości korzystali jedynie z
    niezbędnej pomocy:
      1. geodety - usługi związane z podziałem geodezyjnym działki ewidencyjnej nr 2;
      2. prawnika i doradcy podatkowego - konsultacje dotyczące Umowy Przedwstępnej i
        Umowy Sprzedaży.
    Zainteresowani nigdy nie nabywali nieruchomości z zamiarem ich odsprzedaży dla zysku
    ani nie prowadzili profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Zainteresowani nie prowadzą działalności gospodarczej polegającej na obrocie
    nieruchomościami.
    Wnioskodawca A.B. oraz Zainteresowana E.F. nie prowadzą jakiekolwiek działalności
    gospodarczej i nie są płatnikami podatku VAT.
    Zainteresowany C.D. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą „(...)” (NIP: (...)) -
    działalność, jaką wykonuje Zainteresowany to tak jak wskazano w Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej:
        pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych;
        badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych
        i technicznych.
    Zainteresowany C.D. jest płatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca A.B. jest współwłaścicielem w udziale w wysokości ½ (słownie: jedna druga)
    części lokali mieszkalnego nr (...) położonego przy (...), dla którego Sąd Rejonowy w (...)
    prowadzi księgę wieczystą KW nr (...). Z prawem własności do tego lokalu związany jest
    udział w wysokości (...)/(...) (słownie: (...)) części w prawie własności nieruchomości
    wspólnej składającej się z działek ewidencyjnych o numerach 3, 4, 5 z obrębu (...)
    położonej przy (...), zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w którym znajduje się lokal
    mieszkalny Zainteresowanego, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą
    KW nr (...).
    Pozostali Zainteresowani nie są właścicielami ani współwłaścicielami żadnej innej
    nieruchomości niż opisana w niniejszym wniosku nieruchomość, dla której prowadzona
    księga wieczysta KW nr (...) (z której wydzielono działkę ewidencyjną nr 2/2 będącą
    przedmiotem sprzedaży) składającą się obecnie z działek ewidencyjnych nr 1 i 2/1. W
    księdze wieczystej wpisane są obecnie działki ewidencyjne nr 1 i 2. Podział geodezyjny
    działki 2 na działki 2/1, 2/2 i 3/3 oraz odłączenie działek ewidencyjnych nr 2/1 i 2/3 oraz 1
    oczekują na ich ujawnienie przez sąd wieczystoksięgowy.
    Zainteresowani zawierali umowy najmu budynków gospodarczych i lokali użytkowych
    znajdujących się na ich nieruchomości będącej działką ewidencyjną o numerze 1, która nie
    jest przedmiotem sprzedaży objętej niniejszym wnioskiem, dla której prowadzona jest
    księga wieczysta KW nr (...), tj.:

      1. umowę najmu lokalu użytkowego (pomieszczenia użytkowe, garażowe oraz
        gospodarcze) z dnia 1 sierpnia 2022 r. - zawarta przez C.D. z (...), umowa została
        rozwiązana za porozumieniem stron ze skutkiem na koniec czerwca 2023 r.;
                                              22. umowę najmu lokalu użytkowego, tj. stodoły, o powierzchni ok. 105 m z dnia 27
        grudnia 2022 r. - zawarta przez C.D. z Klubem (...), umowa obowiązywała od 1
        grudnia 2022 r. oraz została rozwiązana z porozumieniem stron ze skutkiem na
        dzień 31 sierpnia 2023 r.;
      3. umowę najmu lokalu użytkowego (pomieszczenia użytkowe, garażowe oraz
        gospodarcze) z dnia 2 lipca 2023 r. - zawarta przez Zainteresowanego C.D. z (...) i
        rozwiązana za porozumieniem stron dnia 14 stycznia 2025 r. ze skutkiem na 31
        grudnia 2024 r.;
      4. umowę najmu lokalu użytkowego z dnia 14 maja 2023 r. zawarta przez
        Zainteresowanego C.D. z (...), umowa została rozwiązana za porozumieniem stron
        ze skutkiem na dzień 29 lutego 2024 r.;
      5. umowę najmu lokalu użytkowego, tj. stodoły z dnia 4 lutego 2024 r. zawarta przez
        Wnioskodawcę A.B. z (...), która obowiązuje od 4 lutego 2024 r. do dnia złożenia
        niniejszego wniosku;
      6. umowę najmu budynku gospodarczego (pomieszczenia użytkowe, garażowe oraz
        gospodarcze) z dnia 14 stycznia 2025 r. zawarta przez Wnioskodawcę A.B. z (...),
        która obowiązuje od 1 stycznia 2025 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku.
    W wyniku przekroczenia limitu 200 000 zł obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 Ustawy
    o VAT, Zainteresowany C.D. utracił prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT i zapłacił
    VAT za dwa miesiące z tytułu umowy najmu budynku niemieszkalnego z dnia 2 lipca 2023
    r. zawartej z (...).
    Wszystkie opisane powyżej umowy najmu zawarte przez Zainteresowanych dotyczyły
    budynków/lokali użytkowych znajdujących się na działce nr 1. Nieruchomość, tj. działka
    ewidencyjna nr 2/2, która jest przedmiotem sprzedaży, której dotyczy niniejszy wniosek,
    była i jest nieruchomością niezabudowaną i nie była wynajmowana oraz dzierżawiona.
    Zainteresowani wynajmując wskazane powyżej budynki i lokale nie czynili tego w celu
    prowadzenia działalności profesjonalnej - chcieli zrobić użytek z niewykorzystywanych
    obiektów istniejących na odziedziczonej nieruchomości.
    Zainteresowani nie sprzedawali do tej pory jakichkolwiek nieruchomości.
    Wnioskodawca A.B. planuje przeznaczyć środki finansowe ze sprzedaży Nieruchomości na
    zakup mieszkania na cele mieszkaniowe lub wynajmu zakupionego lokalu lub zapłatę
    opłat publicznoprawnych lub cele konsumpcyjne lub zakup obligacji lub na oszczędności.
    Zainteresowany C.D. planuje przeznaczyć środki finansowe ze sprzedaży Nieruchomości
    na zakup mieszkania na cele mieszkaniowe lub wynajmu zakupionego lokalu lub zapłatę
    opłat publicznoprawnych lub cele konsumpcyjne lub zakup obligacji lub na oszczędności.
    Zainteresowana E.F. planuje przeznaczyć środki finansowe ze sprzedaży Nieruchomości
    na wykonanie darowizny na rzecz osób z tzw. zerowej grupy podatkowej (małżonkowie,
    zstępni - dzieci, wnuki, wstępni - rodzice, dziadkowie, pasierb, rodzeństwo, ojczym i
    macocha) lub zapłatę opłat publicznoprawnych lub cele konsumpcyjne lub zakup obligacji
    lub na oszczędności.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.
    W zakresie sposobu korzystania przez wszystkich Zainteresowanych z działki numer 2
    można wyróżnić 4 jej fragmenty:

                          21) Fragment o powierzchni ok. 14 106 m działki ewidencyjnej nr 2 niebędący
      przedmiotem sprzedaży (fragment aktualnej działki ewidencyjnej nr 2/1) - dalej jako
      „Część Dzierżawiona”. Część Dzierżawiona:
        a) Była wydzierżawiana sąsiadowi na cele rolnicze.
        b) Dzierżawa ta miała charakter odpłatny - z tytułu udostępniania gruntu
        Wnioskodawca uzyskiwał wynagrodzenie. Stroną wydzierżawiającą w umowie
        dzierżawy był wyłącznie Wnioskodawca (A.B.) za zgodą pozostałych
        Współwłaścicieli działki (Zainteresowanych - C.D. oraz E.F.).
        c) Część Dzierżawiona była przedmiotem dzierżawy w okresie od 6 sierpnia 2022
        roku do 6 sierpnia 2025 roku, a Wnioskodawca tytułem czynszu dzierżawnego za
        cały okres dzierżawy otrzymał kwotę 20 000,00 zł. Poza wskazanym okresem
        Część Dzierżawiona nie była przedmiotem żadnej umowy najmu, dzierżawy ani
        innej formy użytkowania. Nie przynosiła dochodów i pozostawała
        niewykorzystywana poza dopłatami opisanymi poniżej.
                          22) Fragment o powierzchni ok. 9 724 m działki ewidencyjnej nr 2 niebędący
      przedmiotem sprzedaży (fragment aktualnej działki ewidencyjnej nr 2/1) - dalej jako
      „Część Nieużytkowana”. Część Nieużytkowana:
        a) Część Nieużytkowana nie była wykorzystywana w żaden sposób poza dopłatami
        opisanymi poniżej.
                                        23) Fragment działki ewidencyjnej nr 2 o powierzchni ok. 14 075 m będący przedmiotem
      sprzedaży (aktualna działka ewidencyjna nr 2/2) - dalej jako „Przedmiot Sprzedaży”.
      Przedmiot Sprzedaży:
        a) Nigdy nie był przedmiotem dzierżawy w okresie, gdy Wnioskodawca oraz
        Zainteresowani pozostawali współwłaścicielami nieruchomości - nie został
        formalnie udostępniony osobom trzecim ani nie przynosił przychodów z tytułu
        najmu czy dzierżawy.
        b) Przedmiot Sprzedaży nie był użytkowany w inny sposób - nie był przedmiotem
        umowy najmu, dzierżawy, uprawy roślin, hodowli, zabudowy ani żadnych działań
        rekreacyjnych, z zastrzeżeniem dopłat opisanymi poniżej.
                                      24) Fragment działki ewidencyjnej nr 2 o powierzchni ok. 283 m niebędący przedmiotem
      sprzedaży, przejęty przez gminę na poszerzenie drogi gminnej (aktualna działka
      ewidencyjna nr 2/3) - dalej jako „Działka Przejęta na Poszerzenie”.
        a) Działka Przejęta na Poszerzenie nie była wykorzystywana w żaden sposób poza
        dopłatami opisanymi poniżej.
    Wnioskodawca pobierał za działkę ewidencyjną nr 2 (w tym za jej fragment stanowiący
    Przedmiot Sprzedaży) - płatności (dopłaty), stanowiące formę wsparcia finansowego dla
    rolników w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, a działka 2 była wykorzystywana w sposób
    opisany we wnioskach składanych do odpowiednich instytucji, tj. uprawa „trawy na
    ugorze” oraz „trwałe użytki zielone”. Poza tym działka nie była uprawiana, nie znajdowały
    się na niej zabudowania ani instalacje służące prowadzeniu działalności rolniczej.
    Wszyscy Zainteresowani wykorzystywali swoje udziały w nieruchomości stanowiącej
    działkę numer 2 w taki sam sposób (opisany szczegółowo powyżej), z zastrzeżeniem, iż:
        Stroną wydzierżawiającą w umowie dzierżawy był wyłącznie Wnioskodawca (A.B.) za
        zgodą pozostałych Współwłaścicieli działki (Zainteresowanych - C.D. oraz E.F.).

        Wyłącznie A.B. pobierał za działkę ewidencyjną nr 2 (w tym za jej fragment
        stanowiący Przedmiot Sprzedaży) - płatności (dopłaty), stanowiące formę wsparcia
        finansowego dla rolników w ramach Wspólnej Polityki Rolnej.
    Część Dzierżawiona była wydzierżawiana osobie trzeciej (sąsiadowi) na cele rolnicze. W
    związku z tym, Część Dzierżawiona była wykorzystywaną do czynności korzystających ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 „Rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
    stosowania tych zwolnień”, który przewiduje zwolnienie dla dzierżawy gruntów
    wykorzystywanych na cele rolnicze.
    Natomiast Część Nieużytkowana, Przedmiot Sprzedaży oraz Działka Przejęta na
    Poszerzenie nie były w żaden sposób wykorzystywane (z zastrzeżeniem dopłat opisanych
    powyżej) ani do celów prywatnych, ani gospodarczych, a zatem nie były wykorzystywane
    do żadnych czynności opodatkowanych, zwolnionych ani w ogóle podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Udziały w działce nr 2 (w tym w działce 2/2) w związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej
    nie były oddane w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innych umów o
    podobnym charakterze G.G. ani osobom przez niego wskazanym.
    Zainteresowani w związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej nie udzielali żadnych
    pełnomocnictw G.G. ani osobom przez niego wskazanym.
    Zainteresowani nie dokonywali wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Zainteresowani będą zobowiązani do
    naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży Nieruchomości?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Zainteresowani nie będą zobowiązani do naliczenia i zapłacenia
    podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art.
    2 pkt 6 Ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postacie energii. Stosownie do art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się
    odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o
    VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że zbycie Nieruchomości traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT.
    Jednakże nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    Ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.
    Podatnikami - według art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na

    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 Ustawy o VAT, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej
    dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie
    przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika VAT.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Na tle ww. wyroku TSUE w orzecznictwie krajowym ukształtował się jednolity pogląd
    zaprezentowany m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27
    października 2009 r., sygn. I FSK 1043/08, z dnia 7 października 2011 r., sygn. I FSK 1289
    /10, z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. I FSK 1654/11, z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. I FSK
    1734/11, zgodnie z którym do uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika
    podatku VAT, każdorazowo wymagane jest zbadanie, czy dana dostawa towarów (usług)
    została wykonana w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w tym
    konkretnym zakresie.
    Nie jest więc wystarczające samo stwierdzenie, że w ogóle dany podmiot prowadzi
    działalność gospodarczą - musi to być działalność o określonym profilu, gdyż wykonanie
    danej czynności, nawet wielokrotnie, nie przesądza o jej opodatkowaniu. Przyjęcie więc, iż
    dana osoba fizyczna sprzedając grunty działa w charakterze podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność
    tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną.
    Interpretacja indywidualna z 28 grudnia 2023 r. wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (sygn. 0112-KDIL1-2.4012.529.2023.2.PM) dotyczyła sytuacji, w której
    wnioskodawca odziedziczył działkę rolną, podzielił ją na 13 działek budowlanych (w tym
    drogę wewnętrzną) i zamierzał sprzedać 6 z nich. Nie prowadził działalności gospodarczej
    ani nie był wcześniej podatnikiem VAT. Organ potwierdził, że sprzedaż tych
    niezabudowanych działek budowlanych jest realizacją prawa do rozporządzania
    majątkiem prywatnym, a nie działalnością gospodarczą, a więc czynność ta pozostaje poza
    zakresem Ustawy o VAT. W konsekwencji planowana sprzedaż nie mogła spowodować
    obowiązku naliczenia podatku VAT.
    Interpretacja indywidualna z 9 marca 2023 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.59.2023.3.PRM) dotyczyła stanu faktycznego, w
    którym wnioskodawczyni otrzymała w spadku udziały w nieruchomościach (wraz z
    domem) po ojcu. Dla zwiększenia szans sprzedaży współwłaściciele dokonali
    geodezyjnego podziału gruntu na mniejsze działki. Wnioskodawczyni (mimo, że
    równolegle prowadziła działalność gospodarczą w innym zakresie) nie podjęła względem
    tych działek aktywności wykraczającej poza zwykłe prawo własności - nie uzbrajała terenu,
    nie ogrodziła, nie występowała o pozwolenia, nie prowadziła marketingu (jedynie
    zmierzała zamieścić ogłoszenia). Dyrektor KIS zgodził się, że sprzedaż udziału w
    wydzielonych działkach to wyzbycie się majątku osobistego, a nie działalność handlowa. W
    interpretacji podkreślono, że przedmiotem dostawy są składniki majątku prywatnego, a
    zbycie stanowi wykonywanie prawa do rozporządzania własnym majątkiem osobistym. W

    związku z tym sprzedaż tych działek nie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ
    Wnioskodawczyni nie wystąpiła tu w charakterze podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą (art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT).
    W przedmiotowej sprawie, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, nie można
    przyjąć, iż Zainteresowani prowadzą działalność gospodarczą w zakresie obrotu
    nieruchomościami, a sprzedaż Nieruchomości miała charakter profesjonalny.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Zainteresowany E.F. prowadzi
    działalność gospodarczą całkowicie niezwiązaną z obrotem nieruchomościami, a
    Wnioskodawca A.B. oraz Zainteresowana C.D., nie prowadzą jakiejkolwiek działalności
    gospodarczej. Zainteresowani nigdy nie zajmowali się i w przyszłości nie planują zajmować
    się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Nieruchomość została nabyta na skutek
    dziedziczenia, a środki pochodzące ze sprzedaży nie zostaną zainwestowane w
    jakiekolwiek przedsięwzięcia gospodarcze. Nie ulega wątpliwości, iż sprzedaż
    Nieruchomości ma charakter incydentalny i jest wyzbyciem się przez Zainteresowanych
    majątku prywatnego.
    W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że on i pozostali
    Zainteresowani nie są zobowiązani do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług
    z tytułu sprzedaży Nieruchomości.
    Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego, przytoczone
    orzecznictwo oraz stanowisko organu podatkowego, Wnioskodawca uważa, że w świetle
    przedstawionego stanu faktycznego, w przypadku zbycia Nieruchomości, zarówno
    Wnioskodawca, jak i pozostali Zainteresowani nie są zobowiązani do naliczenia i
    zapłacenia podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, nieruchomości (grunty) spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy,
    a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”:

      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    również zbycie udziału w towarze stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe
    potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24
    października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem
    cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości (stanowiącej
    działkę ewidencyjną nr 2/2), istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży
    Zainteresowani podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania
    Zainteresowanych za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    opisanej sytuacji podejmowane przez Zainteresowanych działania nie wskazują na
    aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż Nieruchomości nie
    wypełniała przesłanki działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowani nabyli w 2019 r. w drodze dziedziczenia
    nieruchomość składającą się z działki ewidencyjnej nr 1 oraz 2.
    Wnioskodawca (A.B.) pobierał za działkę ewidencyjną nr 2 (w tym za fragment stanowiący
    Przedmiot Sprzedaży) płatności (dopłaty), stanowiące formę wsparcia finansowego dla
    rolników w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, a działka nr 2 była wykorzystywana jako
    uprawa „trawy na ugorze” oraz „trwałe użytki zielone”. Działka nie była uprawiana, nie
    znajdowały się na niej zabudowania ani instalacje służące do prowadzenia działalności
    rolniczej.
    Fragmenty działki nr 2 były przez Zainteresowanych użytkowane w następujący sposób:
                          2fragment o powierzchni 14 106 m (fragment aktualnej działki nr 2/1) - był
        dzierżawiony sąsiadowi na cele rolnicze w okresie od 6 sierpnia 202 r do 6 sierpnia

        2025 r., dzierżawa była odpłatna, stroną dzierżawy był wyłącznie Wnioskodawca (A.
        B.) za zgodą Zainteresowanych (C.D. i E.F.);
                          2fragment o powierzchni 9 724 m (fragment aktualnej działki nr 2/1) - nie był
        użytkowany w żaden sposób poza ww. dopłatami;
                          2fragment o powierzchni 14 075 m (aktualna działka nr 2/2 - stanowiąca Przedmiot
        Sprzedaży) - nigdy nie był przedmiotem dzierżawy, nie był formalnie udostępniany
        osobom trzecim ani nie przynosił przychodów tytułu najmu czy dzierżawy; nie był
        również użytkowany w inny sposób, tj. nie był przedmiotem uprawy roślin, hodowli,
        zabudowy ani żadnych działań rekreacyjnych, z zastrzeżeniem ww. dopłat;
                        2fragment o powierzchni 283 m (fragment aktualnej działki nr 2/1) - został przejęty
        przez gminę na poszerzenie drogi gminnej, nie był wykorzystywany w żaden sposób
        poza ww. dopłatami.
    Wnioskiem z 19 lutego 2020 r. Zainteresowani wnieśli o zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 2, tak by teren tej działki był w całości
    przeznaczony na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług. Gmina (...)
    przygotowała projekt nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
    który nie uwzględniał wniosku Zainteresowanych z 19 lutego 2020 r. w pełnym zakresie. W
    związku z tym Zainteresowani 17 marca 2023 r. złożyli uwagi do tego projektu, jednakże
    propozycje zmian do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    sformułowane w ww. piśmie z uwagami Zainteresowanych nie zostały uwzględnione i
    treść postanowień uchwalanego miejscowego planu nie została zmieniona w zakresie
    żądanym przez Zainteresowanych. Natomiast uchwałą nr (...) z 26 kwietnia 2023 r.
    uchwalono nowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym przeznaczenie
    terenu, na którym znajduje się działka nr 2 zostało określone jako „3.MN/U - Tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej nieuciążliwej”. Do uchwalenia
    nowego planu zagospodarowania przestrzennego doszło niezależnie od wniosku
    złożonego przez Zainteresowanych w 2020 r., a przystąpienie do sporządzenia nowego
    planu wynikało z wcześniej przyjętego przez gminę harmonogramu działań dotyczącym
    zagospodarowania przestrzennego.
    W 2023 r. Zainteresowani zamieścili ogłoszenie o sprzedaży części działki ewidencyjnej nr
    2 w serwisach internetowych, które to ogłoszenia były publikowane w przestrzeni
    internetowej przez kilka miesięcy, jednak nie skutkowały zawarciem przez
    Zainteresowanych jakiejkolwiek umowy dotyczącej działki ewidencyjnej nr 2 lub jej części.
    Kupujący poszukując działki do nabycia, pytał o działki w urzędzie gminy. Przy okazji jednej
    z wizyt w urzędzie, Kupujący uzyskał informację o tym ,że działka Zainteresowanych
    posiada interesujące go parametry, po czym na własną rękę uzyskał kontakt do
    Zainteresowanych i sam skontaktował się z Zainteresowanymi.
    Ponadto, Zainteresowani nie korzystali z usług biura nieruchomości ani pośrednika w
    obrocie nieruchomościami w celu znalezienia kupującego. Nie podejmowali też żadnych
    innych działań marketingowych, takich jak umieszczenie banneru na nieruchomości,
    zamieszanie ogłoszeń w prasie, radiu, wykupowanie przestrzeni reklamowej w mediach
    lub bilboardach reklamowych. Poza podziałem geodezyjnym, Zainteresowani nie podjęli
    żadnych innych działań mających na celu przygotowanie nieruchomości do sprzedaży lub
    zwiększenie jej atrakacyjności, takich jak uzbrojenie terenu w media - doprowadzenie
    przyłączy wody, prądu, gazu, kanalizacji; budowa lub utwardzenie drogi dojazdowej;
    wykonanie ogrodzenia; karczowanie, oczyszczanie i wyrównanie terenu.
    28 lipca 2024 r. Zainteresowani zawarli z G.G. przedwstępną warunkową umowę
    sprzedaży części działki ewidencyjnej nr 2 o powierzchni 1,4075 ha wskazanej na mapie
    stanowiącej załącznik do Umowy Przedwstępnej. Umowa Przedwstępna została zawarta

    pod warunkiem przeprowadzenia przez Zainteresowanych podziału geodezyjnego działki
    nr 2 i uzyskaniu ostatecznej decyzji administracyjnej właściwego organu administracji
    publicznej o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości i wyodrębnieniu opisanej
    powyżej części działki ewidencyjnej nr 2 jako oddzielnej działki ewidencyjnej. Decyzją nr
    (...) z 22 listopada 2024 r. wójt gminy (...) zatwierdził podział geodezyjny działki nr 2 na
    działki nr 2/1, 2/2 (stanowiącą przedmiot sprzedaży) oraz 2/3. 23 maja 2025 r.
    Zainteresowani zawarli z G.G. przyrzeczoną umowę sprzedaży niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną nr 2/2.
    Udziały w działce nr 2 (w tym w działce nr 2/2) w związku z zawarciem Umowy
    Przedwstępnej nie były oddane w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innych
    umów o podobnym charakterze G.G. ani osobom przez niego wskazanym. Zainteresowani
    w związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej nie udzielali żadnych pełnomocnictw G.G.
    ani osobom przez niego wskazanym.
    Zainteresowani w czasie całego procesu sprzedaży Nieruchomości korzystali jedynie z
    niezbędnej pomocy: geodety - usługi związane z podziałem geodezyjnym działki
    ewidencyjnej nr 2 oraz prawnika i doradcy podatkowego - konsultacje dotyczące Umowy
    Przedwstępnej i Umowy Sprzedaży.
    Zainteresowani nigdy nie nabywali nieruchomości z zamiarem ich odsprzedaży dla zysku
    ani nie prowadzili profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Zainteresowani nie
    dokonywali wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    W związku z tak przedstawionymi okolicznościami, w tej konkretnej sytuacji stwierdzić
    należy, że dokonana przez Zainteresowanych transakcja sprzedaży Nieruchomości
    (udziały w działce nr 2/2), nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Zakres
    wykonanych przez Zainteresowanych czynności nie wskazuje bowiem na aktywność
    Zainteresowanych w przedmiocie zbycia Nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Podjęte przez
    Zainteresowanych czynności nie wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i
    nie stanowią działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak wynika z
    opisu sprawy Zainteresowani nie dokonywali czynności typowych dla profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców. Brak jest przesłanek
    zawodowego, tj. stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności, co
    przesądzałoby o tym, że zbycie przez Zainteresowanych opisanej Nieruchomości
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze podjęte przez Zainteresowanych działania nie można uznać, że stanowią
    one ciąg zdarzeń przesądzających o uznaniu sprzedaży opisanej Nieruchomości (udziały w
    działce ewidencyjnej nr 2/2) za prowadzenie działalności gospodarczej. W niniejszej
    sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowanych, w zakresie
    sprzedaży Nieruchomości, za podatników podatku od towarów i usług w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując sprzedaży Nieruchomości (obejmującą udziały w działce nr 2/2) Zainteresowani
    korzystali z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Zatem Zainteresowani nie
    działali jako podatnicy podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a
    czynność ta nie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Sprzedaż Nieruchomości (obejmującą udziały w działce nr 2/2) nie była więc
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, stanowisko Zainteresowanych, że nie będą zobowiązani do naliczenia i zapłacenia
    podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego.
    Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
    interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.