Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.19.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dostawy nieruchomości
zabudowanej za odszkodowaniem na podstawie art. 43 ust. 1
pkt 10.
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka samorządu terytorialnego
odszkodowania
wywłaszczenie
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług dostawy
    zabudowanej działki nr A w zamian za odszkodowanie jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii zwolnienia od podatku
    VAT dostawy zabudowanej działki nr A w zamian za odszkodowanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Województwo (...) (dalej także „Województwo”) jest zarejestrowanym, czynnym
      podatnikiem podatku VAT.
    2. X w (...) (dalej także „X”) jest jednostką ochrony zdrowia Województwa i jest odrębnym
      od Województwa podatnikiem VAT.
    3. Decyzją (...) z (...) 2007 r. Wojewoda (...) stwierdził nieodpłatne nabycie przez
      Województwo (...) z dniem (...) 1999 r. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa
      będącej we władaniu (...) (obecnie X), w tym działki nr (...) w (...). Jako podstawę nabycia
      wskazano art. 60 ust. 1 i 3 oraz art. 47 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy
      wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
    4. Decyzją (...) z (...) 2023 r. Prezydent Miasta (...) zezwolił na realizację inwestycji drogowej
      pn. „...” (dalej także „Decyzja ...”). Decyzją objęta została m.in. działka nr A, która
      znajdowała się w nieodpłatnym użytkowaniu X. Decyzją (...) zatwierdzony został
      podział działki nr (...) m.in. na działkę nr A, która z dniem ostateczności Decyzji (...), czyli
      z dniem (...) 2023 r., przeszła na własność Miasta (...).
    5. Działka nr A, jako część działki nr (...), została oddana w nieodpłatne użytkowanie X
      aktem notarialnym (...) z dnia (...) 2009 r. i pozostawała w ewidencji pozabilansowej

      Województwa (...). Działka ta była częścią kompleksu X, wykorzystywana jako element
      dróg komunikacyjnych, dojście do jednego z budynków oraz teren zielony.
    6. Ilekroć mowa w niniejszym wniosku o działce nr A, należy rozumieć przez to także teren
      obejmujący przed wydzieleniem część działki nr (...), który po wydzieleniu na
      podstawie Decyzji (...) stał się w dniu (...) 2023 r. działką nr A. Wobec powyższego
      działka nr A była własnością Województwa (...) w okresie od dnia (...) 1999 r. do dnia
      (...) 2023 r.
    7. Decyzją (...) z dnia (...) 2024 r. (dalej także „Decyzja odszkodowawcza”) Prezydent Miasta
      (...) ustalił odszkodowanie za działkę nr A w wysokości (...) zł, w tym za grunt – (...) zł,
      składnik budowlany – (...) zł oraz składnik roślinny – (...) zł. Dodatkowo rzeczoznawca
      wycenił wartość prawa użytkowania na rzecz X na kwotę (...) zł. Z uwagi na nieodpłatny
      charakter wspomnianego użytkowania, odszkodowanie na rzecz Województwa (...) nie
      zostało pomniejszone o wartość prawa użytkowania przysługującego X. Dodatkowo
      całość odszkodowania została powiększona o 5% z uwagi na spełnienie ustawowych
      kryteriów w zakresie wydania nieruchomości inwestorowi.
    8. Odszkodowanie zostało wypłacone w wysokości (...) zł na rzecz Województwa (...), co
      dokumentuje faktura VAT nr (...) z (...) 2024 r. Od kwoty odszkodowania odprowadzony
      został podatek VAT w wysokości (...) zł.
    9. Zgodnie z opisem zawartym w operacie szacunkowym z dnia (...) 2023 r. wykonanym
      przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego p. (...) na potrzeby ustalenia
      odszkodowania w toku postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania,
      działka nr A zabudowana była budowlami tj. (...) (dalej także „Budowle”). Posadowienie
      na działce Budowli potwierdzają także zdjęcia z (...). Z powszechnie dostępnych
      informacji z (...) wynika, iż Budowle na nieruchomości obejmującej działkę nr A
      widoczne są od 2009 roku. Na starszych zdjęciach, z 2003 i 1996 roku, Budowle nie są
      widoczne (zdjęcia z tego okresu są gorszej jakości). W świetle tego Budowle powstały
      najpóźniej w 2009 r.
    10. W okresie od (...) 1999 r. do (...) 2023 r., czyli w okresie, w którym działka nr A stanowiła
      własność Województwa (...), zgodnie z informacjami udzielonymi przez X, które
      posiadało ją w użytkowaniu:
      a. Na działce nr A nie powstały żadne budowle wzniesione przez ten podmiot.
      b. X nie posiada danych kto i kiedy wzniósł istniejące Budowle, opisane w operacie i
        widoczne na zdjęciach z (...).
      c. X jako podmiot prowadzący ewidencję księgową posiadanych nieruchomości, w
        tym budynków i budowli, nie ma danych na temat ewentualnej przebudowy
        Budowli na działce nr A.
      d. Żaden ze składników budowlanych w granicach działki nr A na dzień wydania
        Decyzji (...) nie był wybudowany, ani ulepszany przez X zarówno w okresie dwóch
        lat przed przejęciem działki na rzecz Miasta (...), jak również w okresie dwóch lat
        przed wydaniem Decyzji (...) (okresy te są zasadniczo tożsame), mowa tu o dwóch
        pełnych latach podatkowych przed zdarzeniami, to jest o okresie od (...) 2021 do
        (...) 2023 r.
      e. X nie dokonywało nakładów na ulepszenie Budowli znajdujących się na działce nr A
        przed jej wywłaszczeniem. Ani Województwo (...), ani X nie ponosiły więc wydatków
        na ulepszenie działki nr A w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
        dochodowym, co najmniej od 2021 r.
      f. X nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę
        podatku naliczonego.

      g. Teren działki nr A nie był udostępniany innemu podmiotowi w ramach czynności
        opodatkowanej podatkiem VAT (ani żadnej innej czynności). Działka nr A wraz z
        Budowlami nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych.
    11. Działalność statutowa X jest objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43
      ust. 1 pkt. 18 ustawy o VAT.
    12. Z uwagi na nieodpłatny charakter nabycia działki nr A przez Wnioskodawcę od Skarbu
      Państwa, prawo do obniżenia kwoty podatku VAT nie przysługiwało Województwu (...).
    Pytania
    1. Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym spełnione zostały przesłanki do skorzystania
      przez Województwo ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      podatku od towarów i usług z tytułu dostawy nieruchomości położonej w (...),
      oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr A obręb (...) o powierzchni (...) ha - to
      jest nieruchomości gruntowej zabudowanej Budowlami - w zamian za odszkodowanie
      otrzymane przez Województwo (...) za przeniesienie na Miasto (...) prawa własności
      nieruchomości zabudowanej, z nakazu władzy publicznej?
    2. Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym w przypadku braku możliwości skorzystania
      ze zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług,
      spełnione zostały przesłanki do skorzystania przez Województwo ze zwolnienia
      wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu
      dostawy nieruchomości położonej w (...), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka
      nr A obręb (...) o powierzchni (...) ha - to jest nieruchomości gruntowej zabudowanej
      Budowlami – w zamian za odszkodowanie otrzymane przez Województwo za
      przeniesienie na Miasto (...) prawa własności nieruchomości zabudowanej, z nakazu
      władzy publicznej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. Pytanie 1
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące w tym
    zakresie, przedstawione poniżej, przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że
    przeniesienie przez Wnioskodawcę własności działki nr A zabudowanej Budowlami na
    rzecz Miasta (...), w celu realizacji inwestycji drogowej w zamian za odszkodowanie,
    stanowi odpłatną dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym przypadku odszkodowanie pełni
    funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę
    faktycznie odpłatną i ze względu na przedmiot, czynność taka objęta jest podatkiem od
    towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz -
    stanowiące dostawę towarów - przeniesienie własności nieruchomości w zamian za
    wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Zdaniem Województwa (...) przysługuje mu prawo do zwolnienia dostawy budowli z
    podatku VAT w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich
    części z wyjątkiem, gdy:
    a. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających
    określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w

    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.
    Ustawa o VAT nie definiuje odrębnie pojęcia budowli, w związku z czym należy je rozumieć
    stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zgodnie z
    którym, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej
    architektury, jak np. obiekty liniowe. Obiekty takie jak ciągi piesze (chodniki), schody czy
    latarnie są budowlami.
    Nieruchomość oznaczona jako działka nr A zabudowa jest więc Budowlami, tym samym, w
    niniejszym stanie faktycznym, Wnioskodawca dokonał dostawy budowli.
    W omawianej sytuacji doszło do przeniesienia prawa własności nieruchomości gruntowej,
    zabudowanej Budowlami, z nakazu władzy publicznej za odszkodowaniem. Zgodnie z art.
    29a ust. 8 ustawy VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, iż możliwość zastosowania zwolnienia z
    podatku VAT do budowli, rozszerza się na grunt, na którym jest ona położona, przez co on
    również korzysta ze zwolnienia.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT w brzmieniu od 1 września 2019 r. przez pierwsze
    zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
    a. wybudowaniu lub
    b. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.
    Pojęcie „pierwszego zasiedlenia” można również odnaleźć w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 z 11 grudnia 2016 r., z późn. zm.), jednakże Dyrektywa nie
    zawiera jego definicji i nie wprowadza dodatkowych kryteriów go określających. W
    konsekwencji - zgodnie z przepisami Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego w tej materii
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie budynku
    należy rozumieć szeroko jako: „pierwsze zajęcie budynku, używanie”.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy, państwa członkowskie mogą uznać za podatnika
    każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w
    art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:
    a. dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym
    zasiedleniem,
    b. dostawa terenu budowlanego.
    Jak stanowi art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy, państwa członkowskie mogą określić
    szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a do przebudowy
    budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”.
    Tym samym, państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad
    stosowania kryterium „pierwszego zasiedlenia” jedynie do sprecyzowanej kategorii
    czynności, to jest przebudowy budynków lub ich części, a - zgodnie z interpretacjami
    indywidualnymi z dnia 12 kwietnia 2017 r., 2461-IBPP1.4512.94.2017.1.ZD oraz 11
    października 2017 r., 0112#KDIL4.4012.351.2017.2.TKU) - również do przebudowy budowli
    lub ich części.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. (I FSK 382/14) stwierdził
    częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 oraz art.
    135 ust. 1 lit. j) Dyrektywy. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a)
    ustawy o VAT warunku „w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu”.
    Nadto w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C 308/16 Kozuba Premium
    Selection sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie TSUE stwierdził, że
    „artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28

    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy
    interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak
    będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od
    wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z
    którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej
    opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób,
    że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od
    warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione
    wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone
    pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy”
    zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien
    być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania
    lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia”.
    W konsekwencji powyższego, „pierwsze zasiedlenie” należy interpretować jako pierwsze
    zajęcie po wybudowaniu. Natomiast w sytuacji, gdy obiekt (budynek, budowla lub ich
    część) został ulepszony w znacznym stopniu (to jest wydatki na ulepszenie stanowiły co
    najmniej 30% jego wartości początkowej), aby można posługiwać się tym pojęciem,
    konieczne jest oddanie obiektu do użytkowania w ramach czynności podlegających
    opodatkowaniu.
    W omawianym przypadku dostawa nie nastąpiła w ramach pierwszego zasiedlenia, które
    należy przyjąć, że nastąpiło najpóźniej w roku 2009. Od tego roku na zdjęciach z (...) widać
    Budowle, które istnieją na działce nr A. Na starszym zdjęciu, z 2003 roku, Budowli nie
    widać. Analizując informacje zawarte w opisie stanu faktycznego w kontekście definicji
    pierwszego zasiedlenia - w rozumieniu nadanym przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz
    orzecznictwem TSUE - należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie posadowionych na działce nr A Budowli, gdyż jak wskazał Wnioskodawca,
    działka ta jako element dróg komunikacyjnych, dojście była użytkowana przez X. Oddanie
    Budowli do użytkowania nastąpiło przed rokiem 2010 (zdjęcie w (...) jest z 2009, przy czym
    nie jest znana data jego wykonania) - na zdjęciach w (...) w kolejnych latach Budowle już
    istnieją w niezmienionym, w stosunku do istniejącego na dzień wydania Decyzji (...),
    położeniu. Od daty pierwszego zasiedlenia, za którą należy wobec powyższego przyjąć rok
    2009, do dostawy Budowli tj. do dnia (...) 2023 r. (dzień ostateczności Decyzji (...)), bez
    wątpienia minęło więcej niż 2 lata.
    W okresie dwóch lat, liczonych zarówno, przed dniem wydania Decyzji (...) ((...) 2023 r.), jak
    i uzyskania przez Decyzję (...) ostateczności ((...) 2023 r.), tj. w okresie, w których działka nr
    A stanowiła własność Województwa, tj. w latach 2020 r. – (...) 2023 r., nie były także
    dokonywane na działkę nr A i na Budowle na niej posadowione nakłady, w tym
    zwiększające wartość środka trwałego o więcej niż 30% (w rozumieniu art. 16 ust. 13
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Dodatkowo, działka nr A nie była
    użytkowana w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie
    doszło więc do tzw. „wtórnego” pierwszego zasiedlenia w wyniku dokonania ulepszeń - nie
    dokonano ich ani w wysokości 30% wartości początkowej, o których mowa w art. 2 pkt. 4b
    ustawy o VAT, ani na działce nr A nie dokonywano czynności opodatkowanych.
    Mając na uwadze przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w okolicznościach
    analizowanej sprawy zostały spełnione przesłanki od objęcia dostawy Budowli, którymi
    zabudowana była działka nr A, zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT. Konsekwentnie, zbycie za odszkodowaniem działki gruntu nr A korzysta ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8
    ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym spełnione zostały
    przesłanki do skorzystania przez Województwo ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT z tytułu dostawy działki nr A, zabudowanej Budowlami - w zamian za
    odszkodowanie, otrzymane przez Województwo (...) za przejęcie działki nr (...) przez Miasto
    (...) z mocy prawa, należy uznać za prawidłowe.

    Ad. Pytanie 2
    W przypadku, w którym zdaniem Organu, powyższy stan faktyczny, uniemożliwiałby
    skorzystanie ze zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zdaniem
    Województwa (...) przysługuje mu, w przedstawionym stanie faktycznym, prawo do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca
    umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia
    wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Zgodnie z tym przepisem zwalnia się z opodatkowania podatkiem VAT dostawę
    budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem, że:
    a. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
    jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
    obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy o VAT przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów,
    chyba że budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez
    podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. A zatem,
    wykorzystywanie obiektu przez okres co najmniej 5 lat do czynności opodatkowanych
    pozwala podatnikowi na zastosowanie zwolnienia od podatku nawet w sytuacji, gdy
    ponosił on wydatki wyższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, w związku z
    którymi to wydatkami miał prawo do odliczenia podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej w opisie stanu faktycznego, nabycie prawa własności działki nr (...) (z
    której powstała działka nr A) nastąpiło z mocy prawa w oparciu o art. 60 ust. 1 i 3 wz. oraz
    art. 47 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Nieruchomość została następnie oddana X
    do wykonywania zadań wojewódzkich w zakresie ochrony zdrowia (art. 14 ust. 1 pkt 2
    ustawy o samorządzie województwa), które jest podmiotem leczniczym niebędącym
    przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej. X nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty należnego podatku VAT o kwotę podatku naliczonego. Działalność
    statutowa X zwolniona jest z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 18 ustawy o VAT,
    który stanowi: „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług
    ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez
    podmioty lecznicze”. Wykorzystywane do wykonywania tych zadań środki (trwałe lub
    obrotowe) nie uprawniają do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT. Takimi środkami trwałymi są budowle i nieruchomości przez nie zajęte.
    W rezultacie powyższego, w stosunku do działki nr A nie przysługiwało Województwu (...)
    (ani X) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż
    jej nabycie nastąpiło nieodpłatnie z mocy prawa. Województwo jako dokonujące dostawy
    działki nr A zabudowanej Budowlami nie ponosiło wydatków, w stosunku do których miało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Bieżące
    utrzymanie działki nr A, wykonywane zresztą nie przez Województwo, a przez X, nie
    powodowało zmiany wartości środka trwałego. Ewentualne, hipotetyczne wydatki
    Województwa (...) na tę działkę, nie byłyby przedmiotem podatku VAT, bowiem są to

    wydatki organu władzy publicznej dokonywane w celu realizacji zadań nałożonych na nie
    określonym przepisem prawa (tu wspomniany art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie
    województwa) w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. W celu realizacji swoich zadań, w
    tym z zakresu ochrony i promocji zdrowia, samorząd województwa może powoływać
    samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej i wyposażać je w nieruchomości
    niezbędne do prowadzenia tych działań. Działka nr (...) stanowiła część większego
    kompleksu nieruchomości, a Budowle na niej były niezbędne, aby można było dojść do
    jednego z budynków, w którym X prowadzi swoją działalność w zakresie ochrony i
    promocji zdrowia.
    Podsumowując, w tych okolicznościach Województwo (...) nie dokonywało więc żadnych
    nakładów na nieruchomość, co najmniej w okresie 2 lat przed jej dostawą. Także co
    najmniej w tym okresie nie ponosiło ono wydatków na wybudowanie bądź ulepszenie
    Budowli, w stosunku do których miałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym, w sytuacji, w której w ocenie
    Organu, powyższy stan faktyczny, uniemożliwiałby skorzystanie przez Wnioskodawcę ze
    zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zdaniem Wnioskodawcy,
    spełnione zostały przesłanki do skorzystania przez Województwo ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT z tytułu dostawy działki nr A,
    zabudowanej Budowlami - w zamian za odszkodowanie, otrzymane przez Województwo
    za przejęcie działki nr A przez Miasto (...) z mocy prawa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług dostawy
    zabudowanej działki nr A w zamian za odszkodowanie jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian
      za odszkodowanie.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z przywołanego wyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z nakazu
    organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie
    jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej
    lub z mocy samego prawa).
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, zaś odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie
    własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną - objętą
    opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.

    Jednak nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług..
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powyższego przepisu wynika, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów
    i usług gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań
    własnych oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań własnych, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Stąd też, aby uznać, że organ działa w
    zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z formy cywilistycznej,
    musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania organ ten
    wyposażony jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku
    do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.
    Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Celami publicznymi w rozumieniu ustawy są wydzielanie gruntów pod drogi
      publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie
      robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także
      łączności publicznej i sygnalizacji.
    Na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 311):
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w
      odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na
      realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Artykuł 11f ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy wskazuje, że:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Według art. 11i ust. 1 ww. ustawy:
      W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej
      nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z
      dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2.
    W myśl art. 11i ust. 1 ww. ustawy:

      W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej
      nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z
      dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział
      nieruchomości.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 tej ustawy:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      a) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      b) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    Na podstawie art. 112 ust. 2 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności
    nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz osoby
    (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji.
    Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu
    Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość
    odszkodowania wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o
    zezwoleniu na realizację inwestycji. Z tak określonych zapisów ustawowych wynika
    jasno, że podmiotem podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ
    administracji. Nie wymaga się tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze
    strony podmiotu wywłaszczanego.
    Zaznaczyć należy, że z tytułu czynności wywłaszczenia nieruchomości, użytkowania
    wieczystego lub innego prawa rzeczowego osoba wywłaszczona otrzymuje
    odszkodowanie. Zatem w tej sytuacji ww. odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia
    za przeniesienie własności ww. towarów, a tym samym dostawa ta stanowi czynność
    odpłatną.
    Jak wynika za przedstawionego opisu sprawy, Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) 2007 r.
    stwierdził nieodpłatne nabycie przez Województwo (...) z dniem (...) 1999 r. prawa
    własności nieruchomości Skarbu Państwa będącej we władaniu (obecnie X), w tym działki
    nr (...). Jako podstawę nabycia wskazano art. 60 ust. 1 i 3 oraz art. 47 ustawy z dnia 13
    października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
    Decyzją z dnia (...) 2023 r. Prezydent Miasta (...) zezwolił na realizację inwestycji drogowej
    pn. „...” (dalej także „Decyzja (...)”). Decyzją tą objęta została m.in. działka nr (...), która
    znajdowała się w nieodpłatnym użytkowaniu X. Decyzją (...) zatwierdzony został podział
    działki nr (...) m.in. na działkę nr A, która z dniem (...) 2023 r., przeszła na własność Miasta
    (...).
    Działka nr A, jako część działki nr (...), została oddana w nieodpłatne użytkowanie X aktem
    notarialnym z dnia (...) 2009 r. i pozostawała w ewidencji pozabilansowej Województwa

    (...). Działka ta była częścią kompleksu X, wykorzystywana jako element dróg
    komunikacyjnych, dojście do jednego z budynków oraz teren zielony.
    Działka nr A była własnością Województwa (...) w okresie od (...) 1999 r. do (...) 2023 r.
    Decyzją z (...) 2024 r. Prezydent Miasta (...) ustalił odszkodowanie za działkę nr A, które
    zostało wypłacone na rzecz Województwa (...), co dokumentuje faktura VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy ww. nieruchomości.
    W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że ani organ władzy publicznej ani urząd
    obsługujący ten organ wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać
    z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku
    wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla
    realizacji których organy te zostały powołane. Zatem w przedmiotowym zakresie nie
    występowali Państwo jako podmiot prawa publicznego, lecz jako właściciel. Państwa
    sytuacja w odniesieniu do kwestii własności nieruchomości jest taka sama jak innych
    podmiotów, dokonujących dostawy nieruchomości.
    W konsekwencji należy wskazać, że dokonując zbycia nieruchomości w postaci
    zabudowanej działki nr A, działali Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym przeniesienie przez Państwa własności opisanej we wniosku działki na
    rzecz Miasta (...) w zamian za odszkodowanie, które pełni funkcję wynagrodzenia,
    stanowiło odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Należy wskazać, że przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują
    pojęcia „budynku”, budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą Prawo budowlane.
    Według art. 3 pkt 1 Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    W myśl art. 3 pkt 2 Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli, należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty

      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz

    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do
    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,
    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działka będąca przedmiotem przeniesienia na
    rzecz Miasta (...) w zamian za odszkodowanie, była zabudowana budowlami tj. (...). Z
    podanych okoliczności wynika, że budowle znajdujące się na działce nr A powstały
    najpóźniej w 2009 r. Działka nr A została oddana w nieodpłatne użytkowanie X w 2009 r.
    Działka ta była częścią kompleksu X i wykorzystywana była jako element dróg
    komunikacyjnych, dojście do jednego z budynków oraz teren zielony. Od 2021 roku ani X
    ani Państwo nie ponosili wydatków na ulepszenie działki nr A w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym.
    Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie dostawa ww. budowli, nie
    została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim, gdyż – jak wynika z
    opisu sprawy – budowle te zostały zasiedlone najpóźniej w 2009 roku. Ponadto od daty
    pierwszego zasiedlenia do dostawy budowli minęło więcej niż dwa lata. Z okoliczności
    spraw wynika również, że w odniesieniu do budowli znajdujących się na działce nr A nie
    zostały poniesione w okresie dwóch lat przed dostawą wydatki na ich ulepszenie w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości
    początkowej tych budowli.
    Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy
    prawa stwierdzić należy, że dostawa ww. budowli spełniała przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W konsekwencji dostawa działki nr A, na której na moment transakcji znajdowały się ww.
    budowle, przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również objęta była
    zwolnieniem od podatku od towarów i usług.
    Podsumowując, przeniesienie z mocy prawa na rzecz Miasta (...) ww. nieruchomości w
    zamian za odszkodowanie podlegało zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawa nieruchomości na rzecz
    Miasta (...) podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    jest prawidłowe.
    Jednocześnie tutejszy organ informuje, że nie udziela się odpowiedzi na pytanie drugie,
    ponieważ jak wynika z jego treści, oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w
    przypadku uznania przez Organ, że brak jest podstaw do skorzystania przez Państwa ze
    zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż
    interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez
    Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, jak

    również w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej :
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.