Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-723/10-3/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-10-05
Teza: W zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług transportu towarów.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; towar; transport
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 01.07.2010 r. (data wpływu 21.07.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług transportu towarów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.07.2010r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług transportu towarów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych. Usługi transportowe dotyczą transportu drogowego towarów. Wnioskodawca wystawia faktury VAT dla kontrahentów z Polski i z UE. Dla kontrahentów polskich faktury wystawiane są ze stawką 22% VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a istnieje możliwość naliczenia VAT od faktur wystawionych z 22% VAT w momencie wystawienia faktury (oczywiście po wykonanej usłudze potwierdzonej listami przewozowymi), czy liczy się dopiero termin zapłaty lub 30 dzień od wykonania usługi? Do tej pory Wnioskodawca stosował termin naliczenia VAT od sprzedaży usług transportowych - 30 dzień lub jeżeli wcześniej nastąpiła zapłata całości lub części to termin wpłaty. Wnioskodawca chciałby naliczać i wpłacać VAT już w momencie wystawienia faktury. Czy można rozliczać w ten sposób VAT od sprzedaży i czy istnieje możliwość zmiany rozliczania od następnego okresu rozliczeniowego czy dopiero od następnego roku podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy o VAT termin 30 dni od wykonania usługi jest terminem ostatecznym naliczenia podatku należnego do Urzędu Skarbowego. Zdaniem Wnioskodawcy, istnieje możliwość naliczenia VAT od faktury sprzedaży w terminie wcześniejszym od wykonania zapłaty niż 30-tego dnia od wykonania usługi lub wcześniejszej zapłaty. A zatem po zakończeniu usługi transportowej i otrzymaniu listów przewozowych - dokumentów świadczących o wykonaniu usługi Wnioskodawca wystawia w przeciągu 7 dni fakturę sprzedaży, od której VAT należny do Urzędu Skarbowego Wnioskodawca może odprowadzić (powstaje obowiązek podatkowy) z datą wystawienia faktury, nie czekając na datę wpływu płatności od kontrahenta lub upłynięcia okresu 30 dniowego od wykonania usługi.

Zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług: transportu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, spedycyjnych i przeładunkowych, w portach morskich i handlowych. Zdaniem Wnioskodawcy, intencją ustawodawcy było umożliwienie podatnikowi odprowadzenia podatku VAT należnego w terminie późniejszym a nie jego nakaz. Gdyby tak było przepis miałby brzmienie: otrzymania całości lub części zapłaty lub 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług w zależności które zdarzenie nastąpi wcześniej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasadą, w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego, przyjętą w ustawie o podatku od towarów i usług jest to, że obowiązek w tym podatku powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Ustawodawca przewidział jednak od tej zasady szereg wyjątków. Zgodnie bowiem z ww. art. 19 ust. 1 ustawy - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1, które określają w odmienny sposób szczególny moment powstania obowiązku podatkowego m.in. w zależności od rodzaju transakcji.

Usługi transportu towarów, jakie świadczy Wnioskodawca, objęte są szczególnym obowiązkiem podatkowym, który został określony w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy. W myśl powołanego przepisu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług transportu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami.

Dla przedmiotowych usług w szczególny sposób uregulowano także zasady ich dokumentowania. Zgodnie z § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-5 i 7-11, ust. 16a i 16b oraz ust. 19a ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do tego czy zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lita ustawy istnieje możliwość rozpoznania obowiązku podatkowego w momencie wystawienia faktury z 22% podatkiem dla podmiotu polskiego.

Z treści wniosku wynika, iż obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług transportowych Wnioskodawca rozpoznaje zgodnie z ww. art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy tj. 30. dnia od wykonania usługi lub w terminie zapłaty jeżeli nastąpiła przed 30. dniem od dnia wykonania usługi. Jednakże, zdaniem Wnioskodawcy, może On na podstawie ww. przepisu rozpoznawać obowiązek podatkowy z datą wystawienia faktury, nie czekając na datę wpływu płatności od kontrahenta lub upłynięcia okresu 30-dniowego od wykonania usługi, gdyż intencją ustawodawcy było umożliwienie odprowadzenia podatku należnego w terminie późniejszym a nie jego nakaz. Gdyby tak było, zdaniem Wnioskodawcy, przepis ten miałby brzmienie: otrzymania całości lub części zapłaty lub 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług w zależności które zdarzenie nastąpi wcześniej.

Tut. Organ nie podziela stanowiska Wnioskodawcy, gdyż przy świadczeniu usług wskazanych w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy moment wystawienia faktury nie jest równoznaczny z momentem powstania obowiązku podatkowego. Fakturę należy bowiem wystawić nie później niż z dniem zapłaty należności lub najpóźniej 30. dnia od dnia wykonania usługi, jeżeli zapłata nie nastąpiła wcześniej.

Faktura w takim wypadku nie może być wystawiona wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. W sytuacji gdy nie otrzymano zapłaty przed wykonaniem usługi, fakturę można wystawić do 30. dnia licząc ten termin od dnia wykonania usługi (tj. 30. dzień jest ostatnim dniem wystawienia faktury), a obowiązek podatkowy powstaje 30. dnia od jej wykonania, chyba, że pomiędzy jej wykonaniem a 30. dniem nastąpiła zapłata, która zrodzi powstanie obowiązku podatkowego z tym dniem, w części otrzymanej zapłaty. Tylko w sytuacji, gdy podatnik wystawi fakturę w dniu otrzymania zapłaty (przedpłaty, zadatku lub raty - w każdej kwocie) lub w 30. dniu od wykonania usługi, data wystawienia faktury jest tożsama z momentem powstania obowiązku podatkowego. W przypadku wcześniejszego wystawienia dokumentów sprzedaży (przy czym nie wcześniej niż 30. dnia przed dniem wystąpienia obowiązku podatkowego), wystawienie faktury nie ma wpływu na zmianę momentu powstania tego obowiązku, jest nim bowiem data otrzymania każdej zapłaty lub jej części lub w przypadku jej braku, 30. dzień od daty wykonania usługi.

Zatem należy podkreślić, iż dyspozycja art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy jest przepisem szczególnym, zarówno do przepisu art. 19 ust. 1, jak i ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, i ma pierwszeństwo przy określeniu momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług dla usług transportu towarów. Ustawodawca nie przewidział możliwości wyboru przez podatnika sposobu ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego dla tychże usług.

Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.