Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-648/07/10-5/S/PS/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-14
Teza: W przypadku usług ciągłych (jeżeli strony nie ustanowiły odrębnie) przyjmuje się, że każdorazowe wystawienie faktury potwierdza częściowe wykonanie usługi i rodzi obowiązek podatkowy. Należy zauważyć, iż wymienione we wniosku usługi obsługi technicznej hal handlowych nie są usługami, co do których ma zastosowanie szczególny obowiązek podatkowy wynikający z przepisu art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11 w/w ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego też stanowisko Spółki, iż faktura za usługę wykonywaną w danym miesiącu może być wystawiana przez Wnioskodawcę na początku tego miesiąca (tj. w trakcie realizacji usługi, którą wystawiona faktura dokumentuje) i rozlicza on podatek VAT należny zawarty w przedmiotowych fakturach w rozliczeniu za miesiące ich wystawienia, jest prawidłowe.
Słowa kluczowe: faktura-wystawienie faktury; obowiązek-obowiązek podatkowy; usługi-usługi o charakterze ciągłym; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2007 r. (data wpływu 30 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad wystawiania faktur VAT w przypadku świadczenia usług ciągłych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad wystawiania faktur VAT w przypadku świadczenia usług ciągłych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą w zakresie kompleksowego zarządzania centrami i obiektami należącymi do podmiotów z grupy kapitałowej. Działalność Spółki obejmuje m. in. usługi zarządzania infrastrukturą na rzecz podmiotu z grupy kapitałowej, będącego właścicielem określonych obiektów, tj. hal handlowych (dalej: Kontrahent). W ramach umowy generalnej o świadczenie usług zarządzania infrastrukturą, zawartej pomiędzy Spółką a Kontrahentem, Wnioskodawca świadczy m. in. usługi obsługi technicznej hal. Z uwagi na charakter powyższych usług są one świadczone przez Spółkę w sposób ciągły.

Zgodnie z postanowieniami wskazanej umowy z Kontrahentem, wysokość wynagrodzenia za powyższe usługi powinna odpowiadać rzeczywistym kosztom Spółki, ponoszonym w związku z ich wykonaniem, wraz z narzutem w wysokości odpowiadającej 5 % kosztów. Zgodnie z umową wynagrodzenie płatne jest na rzecz Spółki co miesiąc, w terminie do 7 dni od daty wystawienia przez Wnioskodawcę faktury. Strony umowy ustaliły wartość wynagrodzenia miesięcznego na podstawie kwot budżetowanych, natomiast do końca każdego roku obrotowego Spółka dokonuje rozliczenia rzeczywiście poniesionych kosztów. W przypadku różnic pomiędzy kosztami budżetowanymi i rzeczywiście poniesionymi, Spółka wystawia stosowne faktury korygujące. Mając na uwadze powyższe postanowienia umowne, Spółka podkreśla, iż intencją stron umowy jest, aby płatności otrzymywane przez Spółkę stanowiły ryczałtowe wynagrodzenie za część usługi wyświadczoną w danym miesiącu.

W efekcie, w zamian za świadczenie ww. usług Spółka pobiera ustalone wynagrodzenie w cyklu miesięcznym (na podstawie stosowanych faktur wystawianych przez Wnioskodawcę). W praktyce, faktura za usługę wykonywaną w danym miesiącu wystawiana jest przez Spółkę na początku tego miesiąca (tj. w trakcie realizacji usługi, którą wystawiona faktura dokumentuje). Spółka rozlicza podatek VAT należny zawarty w przedmiotowych fakturach w rozliczeniu za miesiące ich wystawienia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w sytuacjach przedstawionych w powyższym stanie faktycznym:

1.  w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług brak jest przeszkód, aby Spółka mogła udokumentować usługę, która zostanie wykonana w przeciągu danego miesiąca, w ten sposób, że na początku tego miesiąca Spółka wystawi fakturę uwzględniającą całą wartość miesięcznego wynagrodzenia należnego z tytułu świadczenia usługi, tj. Spółka wystawi swoją fakturę przed całkowitym wykonaniem świadczenia, którego ta faktura dotyczy;
2.  tym samym, skoro (świadczona w sposób ciągły) usługa wykonana w danym miesiącu zostanie w całości udokumentowana w ww. sposób, Spółka nie ma obowiązku wystawiania dodatkowych faktur dotyczących tej usługi w terminie pomiędzy ostatnim dniem tego miesiąca, a siódmym dniem miesiąca następnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, iż:

1.  przepisy ww. rozporządzenia w sprawie fakturowania nie przewidują zakazu wystawienia faktury przed uzgodnionym terminem, w którym świadczoną w sposób ciągły usługę uznaje się za częściowo wykonaną (tj. dopuszczają one wystawienie faktury dokumentującej całość usługi wykonywanej w danym miesiącu na początku tego miesiąca);
2.  tym samym, Spółka nie ma obowiązku wystawiania dodatkowych faktur dotyczących usługi wykonanej w danym miesiącu w terminie od ostatniego dnia tego miesiąca do siódmego dnia miesiąca następnego.

Wnioskodawca wskazuje, iż terminy wystawienia faktury zostały określone w przywołanym rozporządzeniu w sprawie fakturowania.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Ponadto, w przypadku sprzedaży ciągłej fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży. W ocenie Spółki, przyjęte w powyższym przepisie określenie „nie później niż” nie pozostawia wątpliwości, iż faktura powinna być wystawiona najpóźniej w siódmym dniu od wykonania usługi/zakończenia miesiąca. Zatem, według Spółki, w świetle brzmienia wskazanego przepisu, ustanawiającego zasadę ogólną istnieje ograniczenie jedynie co do najpóźniejszego terminu wystawienia faktury, brak jest natomiast ograniczeń co do najwcześniejszego terminu wystawienia faktury.

Ponadto, zdaniem Spółki, należy zauważyć, iż jako odstępstwo od zasady ogólnej, dla ściśle określonych kategorii czynności ustawodawca wyznaczył nie tylko najpóźniejszy, ale również najwcześniejszy termin wystawienia faktury. Zgodnie z § 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie fakturowania, w przypadku czynności, dla których ustalono szczególny moment powstania obowiązku podatkowego, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego oraz nie wcześniej niż 30 dni przed powstaniem obowiązku podatkowego (jednocześnie, ograniczenie to nie obowiązuje- jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy- w przypadku dostaw energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, a także usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy o VAT).

Zgodnie z treścią § 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie fakturowania, powyższe ograniczenie co do najwcześniejszego terminu wystawienia faktury nie dotyczy jednak czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje według zasad ogólnych, czyli m. in. usług będących przedmiotem niniejszego wniosku, tj. usług ciągłych świadczonych przez Spółkę w zakresie obsługi technicznej hal handlowych.

Dodatkowo Spółka podkreśla, iż możliwość wystawienia faktury przed wykonaniem usługi przewiduje pośrednio art. 86 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Powyższy przepis reguluje skutki wystawienia faktury przed wykonaniem usługi po stronie usługobiorcy. W szczególności, w przypadku, gdy usługobiorca otrzyma fakturę przed wykonaniem usługi, jest on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego dopiero z chwilą wykonania usługi. Stąd, w ocenie Spółki, należy uznać iż - określając wskazane implikacje w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przez odbiorcę faktury - ustawodawca potwierdza jednocześnie możliwość wystawiania faktur przed wykonaniem usługi.

Konsekwentnie, według Spółki należy stwierdzić, iż przepisy rozporządzenia w sprawie fakturowania dotyczące terminu wystawienia faktury nie przewidują zakazu wystawienia faktury przed wykonaniem (częściowym wykonaniem) usługi. Tym samym, przepisy ww. rozporządzenia nie przewidują zakazu wystawienia faktury w trakcie realizacji usługi w przypadku usług o charakterze ciągłym.

W przekonaniu Spółki, powyższa konkluzja została potwierdzona w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 2002 r. (sygn. akt III RN 134/01). Wyrok ten został wydany pod rządami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku o akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 z póz. zm., tzw. „stara ustawa o VAT”), jednakże w omawianym zakresie powinien być uznany za nadal aktualny, w związku z czym powinien znaleźć zastosowanie również w odniesieniu do interpretacji obecnie obowiązujących przepisów o VAT. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego we wskazanym wyroku, „żaden przepis ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie wskazuje, iż początkiem terminu, od którego można wystawić fakturę jest dzień dokonania czynności; takiego nakazu nie można wywodzić również z przepisów rozporządzenia”.

Ponadto, Spółka utrzymuje, że wystawienie faktury w trakcie realizacji usługi - na początku danego miesiąca zamiast ostatniego dnia danego miesiąca - nie prowadzi do przesunięcia obowiązku podatkowego do wcześniejszego miesiąca (niż miałoby to miejsce w przypadku wystawienia faktury ostatniego dnia danego miesiąca), W obu przypadkach Spółka będzie zobowiązana do rozpoznania obowiązku podatkowego z chwilą wystawienia faktury, tj. w tym samym miesiącu. W rezultacie w przekonaniu Wnioskodawcy, procedura wystawienia faktur na początku miesiąca nie wpływa na wielkość zobowiązań podatkowych Spółki, w związku z czym Skarb Państwa nie jest narażony na uszczuplenie.

W dniu 22 lutego 2008 r. wydana została interpretacja indywidualna znak IP-PP2-443-648/07-2/PS, w której stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku uznane zostało za nieprawidłowe. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, przy świadczeniu usług obsługi technicznej hal handlowych zaliczanych do usług ciągłych w stosunku do których miesiącem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, fakturę VAT należy wystawić nie później niż siódmego dnia od dnia wykonania usługi, czyli od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży - na co wskazuje jednoznaczna wykładnia przywołanych przepisów. Tym samym Spółka może wystawić fakturę VAT najwcześniej w ostatnim dniu danego okresu rozliczeniowego.

Pismem z dnia 17 marca 2008r. (data wpływu 19 marca 2008r.) Strona wezwała Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wydania interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w piśmie znak IP-PP2-443-648/07-3/PS z dnia 17 kwietnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie stwierdził podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W dniu 20 maja 2008r. (data wpływu 26 maja 2008r.) Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tut. Organu, skargę na interpretację indywidualną z dnia 22 lutego 2008 r. znak IP-PP2-443-648/07-2/PS.

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 05 lipca 2010r., sygn. akt III SA/Wa 1174/10 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną i stwierdził, iż skarga jest zasadna. W orzeczeniu napisano, że Sąd podziela stanowisko stron niniejszego postępowania zgodnie, z którym wykonywane przez stronę skarżącą usługi mają charakter ciągły. Niewątpliwie do decyzji strony skarżącej należy to, w jaki sposób będzie rozliczać wspomnianą usługę. Może bowiem dokonywać rozliczenia owej usługi etapami, może też całościowo, przy czym jeżeli strona zamierza rozliczać taką usługę etapowo to sposób jej rozliczenia i fakturowania powinien wynikać z umowy cywilnoprawnej - co strona Skarżąca i jej kontrahent uczynili. W przypadku usług o charakterze ciągłym, innych niż wymienione w art. 19 ust. 13-15 ustawy o VAT, w stosunku do których strony ustaliły terminy rozliczeń, zasady przyjęte przez strony determinują kwestie rozliczenia z budżetem państwa, o ile ich następstwem nie jest uniknięcie uiszczenia należności publicznoprawnych.

W dniu 18.10.2010r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 05.07.2010r. sygn. III SA/Wa 1174/10 uchylający ww. interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 05 lipca 2010r. sygn. akt III SA/Wa 1174/10, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie zasad wystawiania faktur VAT w przypadku świadczenia usług ciągłych uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów
3.  import towarów
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju
5.  wewnątrzwspólnotowe dostawa towarów.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży należy przez to rozumieć m. in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojecie sprzedaży ciągłej nie zostało zdefiniowane ani w ustawie o podatku od towarów i usług ani w rozporządzeniach wykonawczych do tej ustawy. W doktrynie prawa oraz w orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, iż przez taką sprzedaż o charakterze ciągłym należy rozumieć sprzedaż towarów lub świadczenie usług w jednolity sposób przez dłuższy czas. W Słowniku Języka Polskiego, pod red. M. Szymczaka (PWN 2002) wyraz „ciągły” - określony jest jako: dziejący się, odbywający się, trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały. Nie tylko zatem nieustanność jakiegoś procesu, ale także jego powtarzalność uznać należy za ciągłość. Również w sytuacji, gdy np. na podstawie zawartej umowy systematycznie lub w miarę potrzeb (ale z dużą częstotliwością) świadczone są usługi, a ich rozliczenie następuje np. raz w miesiącu, raz w kwartale lub raz w roku, uznać można, iż są to usługi o charakterze ciągłym. Zatem przez sprzedaż o charakterze ciągłym należy rozumieć nie tylko ciągłą sprzedaż towarów, ale także świadczenie usług w jednolity sposób przez dłuższy czas.

Podkreślenia wymaga, iż ciągłość sprzedaży należy także rozumieć zgodnie z zasadami prawa cywilnego, odnosząc ją do pojęcia „zobowiązania o charakterze ciągłym". Zobowiązanie takie (np. dostawa, najem, dzierżawa, itd.) wytwarza stosunek prawny, którego charakter jest trwały, i mogą z niego wypływać obowiązki ciągłe bądź okresowe.

Sprzedaż o charakterze ciągłym obejmować więc będzie świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do świadczenia, wynikające z zobowiązania o charakterze ciągłym.

Istotą usług o charakterze ciągłym zatem jest stałe i powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta. Cechuje je brak możliwości precyzyjnego wyodrębnienia etapów, w jakich są realizowane, tzn. nie sposób dokładnie określić, kiedy część takiej usługi zostaje wykonana.

W opisanym we wniosku stanie faktycznym mamy do czynienia z usługą o charakterze ciągłym, gdyż na podstawie zawartej umowy Spółka systematycznie świadczy usługi obsługi technicznej hal handlowych, a nie poszczególne jej elementy i nie można w sposób jednoznaczny określić momentu ich wykonania. Ponadto Wnioskodawca zobowiązany jest do stosowania miesięcznego okresu rozliczeniowego.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie przewiduje, wobec usług obsługi technicznej hal, szczególnego obowiązku podatkowego, jak to ma miejsce przy niektórych usługach ciągłych. Zatem zastosowanie mają zasady ogólne przewidziane w art. 19 ust. 1 i 4 ustawy o VAT. Stosownie do powołanych przepisów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy o VAT).

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wystawia faktury przed zakończeniem danego okresu rozrachunkowego, objętego umową cywilnoprawną, co w kontekście ww. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest zabronione, albowiem przepis wyraźnie przewiduje jedynie termin końcowy wystawienia faktury tj. nie później niż 7-mego dnia od wykonania usługi. Również przepis § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005, Nr 95, poz. 798 ze zm.) wskazuje jedynie termin końcowy, do jakiego może zostać wystawiona faktura, nie wskazując jednak terminu początkowego. Oznacza to, że przepis § 13 ww. rozporządzenia, w powiązaniu z przepisami ustawy nie zabrania podatnikom w przypadku świadczenia usługi ciągłej, której rozliczenie podzielone zostało na etapy, wystawienia faktury przed wykonaniem całej usługi objętej daną umową, czyli tak jak w realiach niniejszej sprawy, na początku miesiąca przyjętego w umowie zawartej między stronami za okres rozrachunkowy.

Podkreślić należy, że jedynie w § 15 ust. 2 rozporządzenia z 25 maja 2005 r. wskazany został najwcześniejszy termin, w którym podatnik wystawić może fakturę VAT. Oznacza to, że ustawodawca tylko w odniesieniu do pewnych, ściśle określonych przypadków wprost wskazał najwcześniejszy moment, w którym możliwe jest wystawienie faktury. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku czynności, dla których ustalono szczególny moment powstania obowiązku podatkowego, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego oraz nie wcześniej niż 30 dni przed powstaniem obowiązku podatkowego (jednocześnie, ograniczenie to nie obowiązuje - jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy - w przypadku dostaw energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, a także usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy o VAT). W konsekwencji uznać należy regulację zawartą w § 15 ust. 2 rozporządzenia z 25 maja 25005 r. za mającą charakter wyjątkowy.

Jak wynika z art. 19 ust. 4 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w odniesieniu do Wnioskodawcy powstanie z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Bez znaczenia będzie, czy faktura zostanie wystawiona w początkowym okresie danego miesiąca, czy w ostatnim dniu tego miesiąca, gdyż Wnioskodawca zobowiązany będzie do rozpoznania obowiązku podatkowego w tym samym miesiącu.

Jednocześnie, w odniesieniu do kontrahenta Spółki zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 12 ustawy o VAT zgodnie z którym, w przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, z wyłączeniem przypadków, gdy faktura dokumentuje czynności od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi. W przypadku usługi o charakterze ciągłym rozliczanej etapami, obowiązek taki powstanie z momentem zakończenia danego etapu, określonego umową stron.

Reasumując, w przypadku usług ciągłych (jeżeli strony nie ustanowiły odrębnie) przyjmuje się, że każdorazowe wystawienie faktury potwierdza częściowe wykonanie usługi i rodzi obowiązek podatkowy. Należy zauważyć, iż wymienione we wniosku usługi obsługi technicznej hal handlowych nie są usługami, co do których ma zastosowanie szczególny obowiązek podatkowy wynikający z przepisu art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11 w/w ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego też stanowisko Spółki, iż faktura za usługę wykonywaną w danym miesiącu może być wystawiana przez Wnioskodawcę na początku tego miesiąca (tj. w trakcie realizacji usługi, którą wystawiona faktura dokumentuje) i rozlicza on podatek VAT należny zawarty w przedmiotowych fakturach w rozliczeniu za miesiące ich wystawienia, jest prawidłowe.

Końcowo należy zauważyć, że przytoczone przez Wnioskodawcę orzeczenie Sądu Najwyższego zostało wydane w innym stanie faktycznym i choć nie wiąże ono organu podatkowego w rozpatrywanej sprawie, to jednak zostało przez niego potraktowane jako jeden z elementów argumentacji Strony, pomocny przy rozstrzyganiu w rozpatrywanej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.