Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.277.2019.2.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-05
Teza: Czy otrzymana od Dostawcy Rekompensata jest przychodem uzyskiwanym z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, a tym samym przychód ten jest objęty zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop?
Słowa kluczowe: odszkodowania; rekompensata; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 czerwca 2019 r. (data wpływu 26 czerwca 2019 r.), uzupełnionym 12 lipca 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymana od Dostawcy Rekompensata jest przychodem uzyskiwanym z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, a tym samym przychód ten jest objęty zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2019 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymana od Dostawcy Rekompensata jest przychodem uzyskiwanym z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, a tym samym przychód ten jest objęty zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 1 lipca 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.277.2019.1.PC, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 12 lipca 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką posiadającą siedzibę i zarząd na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (polski rezydent podatkowy).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą (produkcja) na terenie SSE \[Działalność Strefowa\] na podstawie stosownego zezwolenia \[Zezwolenie\].

Do wykonywania swojej działalności Spółka wykorzystuje specjalistyczne urządzenia (maszyny).

Spółka zakupiła od zagranicznych dostawców: R. GmbH z siedzibą w Niemczech oraz W. AG z siedzibą w Szwajcarii urządzenie do prowadzenia produkcji wyłącznie w SSE na podstawie Zezwolenia. Maszyny nie były jednak zgodne z umową, wymagały naprawy i dostosowania, nie pozwalały na osiągnięcie spodziewanej wydajności.

W związku z powyższym, Spółka zanotowała przestój w produkcji wybranych wyrobów strefowych, a co za tym idzie jej przychody z tyt. działalności prowadzonej w SSE nie zostały uzyskane w spodziewanej ilości/wartości.

Spółka dodatkowo poniosła koszty napraw i dostosowania maszyny.

Spółka otrzymała, od Dostawcy świadczenie pieniężne, udokumentowane notą księgową, mające zrekompensować utratę przychodów oraz wydatki poniesione na naprawę i dostosowanie maszyny \[Rekompensata\].

W uzupełnieniu wniosku z 5 lipca 2019 r. Spółka wskazała dane identyfikujące kontrahentów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymana od Dostawcy Rekompensata jest przychodem uzyskiwanym z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, a tym samym przychód ten jest objęty zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop?

Zdaniem Wnioskodawcy, Rekompensata otrzymana od Dostawcy urządzenia wykorzystywanego do produkcji wyłącznie na terenie SSE jest przychodem uzyskiwanym w ścisłym związku i jest następstwem prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Tym samym, jest objęte zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W celu określenia, czy dany dochód (przychód) uzyskiwany przez Spółkę objęty jest zwolnieniem z art. 17 ust. 1 pkt 34 w zw. z art. 17 ust. 4 updop, należy wziąć pod uwagę dwa kryteria wynikające z tego przepisu:

*   dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, oraz
*   działalność gospodarcza w SSE musi być prowadzona na podstawie stosownego zezwolenia.

Prowadzenie działalności w SSE, czy też w ogóle prowadzenie działalności gospodarczej, niesie za sobą konieczność podejmowania różnego rodzaju czynności prawnych i faktycznych, bez których działalność gospodarcza nie byłaby w ogóle możliwa lub które bezpośrednio wynikają z faktu prowadzenia działalności gospodarczej tzn. są jej następstwem, pozostając z nią w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym.

W związku z czym, na wynik działalności gospodarczej (w tym Działalności Strefowej) mogą składać się - obok dochodów ze sprzedaży wytworzonych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w Zezwoleniu - również przychody i koszty warunkujące uzyskanie przychodu ze sprzedaży lub pozostające z nim w bezpośrednim związku, pod warunkiem, iż związek tego rodzaju kosztów czy przychodów z określoną działalnością jest ścisły, bezpośredni i racjonalny.

Oczywiście celem działalności Spółki czy przedmiotem jej działalności nie jest „uzyskiwanie rekompensat”. Należy jednak zauważyć, że art. 12 ust. 3 updop wiąże przychody z działalnością gospodarczą (i z działami specjalnymi produkcji rolnej), co oznacza, że przychody objęte tym przepisem muszą być następstwem prowadzonej działalności gospodarczej (względnie któregoś z działów specjalnych produkcji rolnej). Między przychodem a wymienionymi rodzajami działalności gospodarczej musi istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania jest prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z działalnością gospodarczą (wyrok WSA w Warszawie z 21 marca 2018 r., sygn. III SA/Wa 1670/17). Tym samym każdy przychód występujący w związku z działalnością gospodarczą, w kontekście prowadzenia tej działalności, stanowi przychód z tej działalności („związany z działalnością gospodarczą).

Dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, są zatem wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia, także te, które są bezpośrednim następstwem/pozostają w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą.

Nie wyklucza to jednak zwolnienia przychodów uzyskiwanych w ścisłym i wyłącznym związku, w bezpośrednim następstwie lub warunkujących działalność prowadzoną na terenie SSE na podstawie zezwolenia jakkolwiek niebędących przychodami bezpośrednio uzyskiwanymi z takiej działalności.

Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1591/16: Skarżąca spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, które obejmuje prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie SSE, m.in. budynki prefabrykowane z metalu, mosty i części mostów z żeliwa i stali, wieże i maszty kratowe z żeliwa i stali i inne konstrukcje stalowe. Ponadto Spółka wskazała, że z uwagi na charakter produkowanych wyrobów i ich specyficzne gabaryty oraz specjalistyczną technikę instalacji, Spółka w ramach realizacji całości zamówień dokonuje transportu wyrobów jak i montażu poza strefą. Mając zatem powyższe na uwadze, słusznie Sąd I instancji uznał, że objęta wnioskiem spółki i zadanym pytaniem działalność mieści się zatem w zakresie uzyskanego przez nią zezwolenia. W analizowanym stanie faktycznym należy przyjąć, że podstawową działalnością gospodarczą prowadzoną przez spółkę na terenie strefy jest produkcja specjalistycznych konstrukcji metalowych. Wykonywanie transportu i montażu związane z zamontowaniem tych konstrukcji, które obiektywnie muszą być wykonywane poza terenem strefy są czynnościami pomocniczymi. Pomiędzy tymi czynnościami a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek a zatem stanowią one integralną część działalności strefowej spółki. Dochody z tego rodzaju działalności stanowią dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy a działalność mieści się w zakresie zezwolenia strefowego posiadanego przez spółkę - NSA w wyroku o sygn. akt II FSK 1438/15 z 14 czerwca 2017 r.; W toku prowadzonej działalności gospodarczej podmiot strefowy może uzyskać przychód (dochód) wynikający bezpośrednio z wytworzonego produktu finalnego, na produkcję którego uzyskał zezwolenie, ale mogą to być również przychody związane pośrednio z prowadzoną produkcją, wynikające np. z oszczędności czy też innowacji przeprowadzonych lub uzyskanych w trakcie procesu produkcji. Zasadnie Sąd ten uznał, że taki przychód, jeżeli wiąże się ściśle z procesem produkcji, na który podmiot strefowy posiada zezwolenie również podlegać będzie zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. (omyłkowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazanym jako pkt 35), zaś ograniczenie stosowania tego przepisu tylko do przychodów uzyskanych z tytułu zbycia produktów finalnych wytworzonych w strefie nie znajduje uzasadnienia, skoro zwolnienie to odnosi się do przychodów związanych z działalnością w strefie prowadzoną na podstawie zezwolenia, nie zaś do produktów wskazanych w zezwoleniu.

W związku z powyższym należy wskazać, że:

*   Spółka nabyła maszynę wyłącznie dla celów działalności gospodarczej prowadzonej w SSE na podstawie Zezwolenia, posiadanie maszyny o określonych parametrach jest warunkiem bezwzględnym dla uzyskiwania takich przychodów;
*   istnieje bezpośrednia zależność między działalnością podstawową, strefową Spółki, a nabyciem maszyny;
*   Rekompensata jest ściśle związana z działalnością prowadzoną na terenie SSE na podstawie Zezwolenia;
*   Rekompensata nie powstałyby gdyby nie ta działalność;
*   Gdyby maszyna była sprawna, Spółka uzyskałaby przychód ze sprzedaży wyrobów niewątpliwie objęty zwolnieniem z podatku.

Innymi słowy, gdyby nie działalność w SSE prowadzona na terenie zezwolenia, Spółka nie uzyskałaby Rekompensaty.

Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy Rekompensatą a działalnością Spółki prowadzoną na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Wadliwość maszyny i otrzymana z tego tytułu Rekompensata, stanowi zadośćuczynienie za zawiniony przez Dostawcę brak możliwości wytworzenia i sprzedaży produktu strefowego przez Spółkę, który objęty jest zwolnieniem z podatku.

W konsekwencji zasadne jest uznanie Rekompensaty za przychód, do którego ma zastosowanie zwolnienie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop.

Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 lutego 2018 r. sygn. II FSK 245/16, uznając że rekompensata z tytułu zmniejszenia zamówienia na produkty strefowe jest przychodem strefowym - zwolnionym od pdop: W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. są wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE o ile tytuł ich otrzymania zawiera się w zakresie przedmiotowym działalności określonej w zezwoleniu. Jeżeli zatem rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez Spółkę na obszarze SSE to nie ma przeszkód aby uznać, że rekompensata ta powinna być rozliczona w ramach dochodu strefowego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego opisana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej rekompensata spełnia wskazane wyżej warunki. Spółka podjęła określone działania nakierowane na uzyskanie określonego przedmiotowo, zgodnego z zezwoleniem dochodu: zawarła umowę, poniosła nakłady w celu zapewniania możliwości wykonania umowy, określiła jednostkową cenę towaru uwzględniając w kalkulacji także poniesione nakłady. Okoliczność, że kontrahent zrezygnował z odbioru części wcześniej zamówionego towaru oferując stosowną rekompensatę nie może uzasadniać oceny, że tytuł otrzymania rekompensaty jest inny aniżeli działalność gospodarcza wykonywana w strefie w ramach uzyskanego zezwolenia.

Ponadto w cytowanym wyżej wyroku z 15 lutego 2018 r. o sygn. II FSK 245/16: Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do wypowiedzi Ministra Finansów sformułowanej w odpowiedzi na skargę kasacyjną, w ramach której wskazuje on, że przychód w postaci rekompensaty od klienta z powodu odstąpienia od odbioru pełnego wolumenu zamówienia nie jest następstwem działalności gospodarczej polegającej na produkcji i dostawie części oraz akcesoriów do pojazdów silnikowych, wyprodukowanych na terenie SSE, tj. wynikającej z treści zezwolenia Spółki ale wynika z ustaleń pomiędzy stronami stwierdza, że Minister Finansów dokonuje w ten sposób sztucznego i arbitralnego wyłączenia z dochodów z działalności gospodarczej określonych jego składników. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że zarówno cena uzyskana bezpośrednio ze sprzedaży towarów i usług jak i inne świadczenia, które Spółka otrzymuje w ramach realizacji umowy przedmiotowo mieszczącej się w granicach wyznaczonych zezwoleniem, są dochodami z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Podkreślić należy, że wskazany przepis nie mówi o dochodach ze sprzedaży towarów i usług, ale o „dochodach uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia”, który to zwrot jest niewątpliwie szerszy aniżeli zwrot - dochód ze sprzedaży towarów i usług.

Powyższe potwierdza również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2019 r., sygn. II FSK 896/17, stwierdzając, że rekompensata otrzymana od kontrahenta na podstawie umowy, w wyniku której spółka generuje w całości przychód korzystający ze zwolnienia podatkowego, która płatna jest w przypadku, gdy faktycznie zrealizowany poziom sprzedaży jest niższy, niż zakładany na potrzeby kalkulacji ceny sprzedaży, będzie stanowiła przychód korzystający ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Co więcej, rekompensata taka stanowi świadczenie należne spółce w związku z utrzymywaniem gotowości produkcyjnej. Z tego punktu widzenia rekompensata jest ściśle i bezpośrednio związana z działalnością prowadzoną przez spółkę w SSE na podstawie zezwolenia. Należy również zwrócić uwagę, że art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. nie mówi o dochodach ze sprzedaży towarów i usług, ale o dochodach uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia. W grę wchodzi zatem każdy dochód, który jest związany z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE na podstawie zezwolenia.

Podsumowując, zdaniem Spółki, Rekompensata pozostaje w na tyle ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z działalnością Spółki prowadzoną na terenie SSE, że powinna być kwalifikowana jako przychód uzyskiwany z wykonywania działalności gospodarczej na terenie SSE na podstawie zezwolenia i tym samym taki przychód powinien korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Gdyby nie działalność strefowa Spółka nie uzyskałaby Rekompensaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej: „updop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 482), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z kolei, stosownie do art. 17 ust. 4 updop, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Dokonując analizy ww. przepisów zauważyć należy, że w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie doprowadza do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi normami skorelowanymi, jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje racjonalnego ustawodawcy i nie była sprzeczna z przepisami rangi konstytucyjnej.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 482, z późn. zm., dalej: „ustawa o SSE”).

Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej specjalnej strefy ekonomicznej, uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o SSE). Zgodnie z art. 12 tej ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cyt. powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności.

Powyższe regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności gospodarczej, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę strefowego podatek dochodowy.

Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

*   prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
*   uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle, zgodnie z wykładnią językową danej regulacji.

Dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy wskazać, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Ze zwolnienia nie korzystają również dochody związane z działalnością na terenie strefy, bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody z działalności gospodarczej” a nie sformułowania „dochody związane z wykonywaniem działalności gospodarczej”. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również dochody z takiej działalności nie będą podlegały zwolnieniu.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko dochody uzyskane z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc działalności określonej w tym zezwoleniu.

Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu.

Zwrócić należy uwagę na ugruntowaną w orzecznictwie oraz doktrynie zasadę zakazu rozszerzającej wykładni przepisów mających za przedmiot zwolnienia podatkowe, co w omawianym przypadku znajduje dodatkowe uzasadnienie w postaci sformułowania przepisu art. 17 ust. 4 updop, akcentującego wyłączność zwolnienia od podatku dochodów z działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Wobec takiego zapisu, nie można zaakceptować poglądu, że do dochodów zwolnionych należy zaliczyć także dochody z innych tytułów (niż działalność gospodarcza), jeżeli tylko w jakichś sposób dotyczyć będą działalności produkcyjnej na terenie strefy (z której dochody zostały zwolnione) - jak twierdzi Wnioskodawca.

Reasumując, przychód w postaci świadczenia pieniężnego dotyczący zrekompensowania utraty przychodów oraz wydatków poniesionych na naprawę i dostosowanie maszyny - nie stanowi przychodu podlegającego zwolnieniu od opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Ta część Rekompensaty nie jest również następstwem prowadzonej działalności gospodarczej, wynikającej z zezwolenia strefowego, lecz wynika z odrębnej umowy. Zatem, ww. przychód podlega w całości opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Skoro przychód uzyskany przez Spółkę z tytułu świadczenia pieniężnego dotyczącego zrekompensowania utraty przychodów nie stanowi przychodu ze źródła przychodów, jakim jest działalność określona w posiadanym przez Spółkę zezwoleniu - to przychód ten nie może zostać potraktowany jako przychód z działalności strefowej i włączony do kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 updop.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy otrzymana od Dostawców Rekompensata jest przychodem uzyskiwanym z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, a tym samym przychód ten jest objęty zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, należy uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.