Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.825.2025.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Ustalenie, czy wydatki poniesione na studia na kierunku
Psychologia, specjalność Psychologia kliniczna i osobowości,
mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej
działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 22
ust. 1 ustawy o PIT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
studia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.

    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 listopada 2025 r. (data
    wpływu 4 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani A. A. (dalej określana jako „Wnioskodawczyni”) ma miejsce zamieszkania w Polsce i
    podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawczyni
    prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A. A. Głównym przedmiotem tej działalności
    gospodarczej jest PKD 86.90.E „Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie
    indziej niesklasyfikowana”. Jako formę opodatkowania Wnioskodawczyni wybrała zasady
    ogólne.
    W ramach przedmiotowej działalności Wnioskodawczyni świadczy usługi profilaktyki
    stomatologicznej, w szczególności:
        wykonywanie zabiegów profilaktycznych takich jak: skaling – polegający na
        usunięciu twardych złogów nazębnych, piaskowanie - usuwanie przebarwień i płytki
        bakteryjnej, fluoryzacja - zabezpieczanie zębów przed próchnicą i nadwrażliwością
        pozabiegową, lakowanie zębów stałych u dzieci - zabezpieczanie bruzd w zębach
        przed próchnicą;
        przeprowadzanie instruktażu jamy ustnej - nauka szczotkowania, nitkowania,
        dobór szczoteczki, nici, pasty do zębów, płynów do płukania jamy ustnej i innych
        przyborów;
        wstępne badanie stomatologiczne przy użyciu lasera diodowego - wykrywanie
        aktywnych ognisk próchnicy, kontrola błony śluzowej w kierunku zmian
        nowotworowych;
        eliminacja stanu zapalnego dziąseł z zastosowaniem biomodulacji lub zimnej
        dezynfekcji (...) laserem diodowym;
        edukacja i motywacja pacjentów do odbywania regularnych wizyt profilaktycznych
        oraz do zmian nawyków higienicznych, dietetycznych i zdrowotnych (ograniczenie
        napojów gazowanych, słodzonych, ograniczenie palenia papierosów i stosowania
        innych używek, które negatywnie wpływają na jamę ustną ale również i na cały
        organizm).
    W codziennej praktyce Wnioskodawczyni znaczną grupę pacjentów stanowią osoby
    odczuwające silny stres, lęk, a niekiedy wręcz paniczny strach przed jakimikolwiek
    procedurami stomatologicznymi. Źródłem tych reakcji bywają negatywne doświadczenia z
    przeszłości, traumatyczne wspomnienia z wcześniejszych wizyt, nadwrażliwość na ból,
    obawa przed utratą kontroli, a także wstyd związany ze stanem uzębienia. Zdarza się, że
    pacjent wchodzi do gabinetu już w stanie silnego napięcia psychicznego, które utrudnia
    przeprowadzenie nawet rutynowych zabiegów profilaktycznych. Wnioskodawczyni została
    przyjęta na jednolite studia magisterskie kierunek: Psychologia, specjalność: Psychologia
    kliniczna i osobowości. Kierunek daje możliwość zdobycia wiedzy z zakresu psychologii
    zdrowia, psychologii klinicznej dzieci i młodzieży, psychopatologii zaburzeń psychicznych i
    osobowości, leczenia i profilaktyki uzależnień. Podczas toku studiów studenci nabywają
    umiejętności postępowania diagnostycznego od tworzenia hipotez, doboru metod i
    łączenia danych, po formułowanie wniosków diagnostycznych oraz sporządzanie opinii
    psychologicznych w sposób komunikatywny i zrozumiały dla zleceniodawców.
    Program studiów obejmuje m.in.:
        diagnozę psychologiczną i psychopatologię,

        interwencje w zaburzeniach emocjonalnych i adaptacyjnych,
        psychologię stresu i emocji,
        psychologię zdrowia i psychosomatyczne uwarunkowania chorób,
        komunikację z pacjentem,
        obowiązkowe praktyki zawodowe w placówkach medycznych i terapeutycznych.
    Decyzja o podjęciu studiów jest wynikiem chęci ciągłego rozwoju zawodowego
    Wnioskodawczyni oraz poszerzenia kompetencji w obszarach bezpośrednio związanych z
    jej codzienną praktyką. Wiedza i umiejętności zdobyte na studiach będą wykorzystywane
    w prowadzonej działalności gospodarczej - w szczególności w pracy z pacjentami
    odczuwającymi lęk przed leczeniem oraz w procesie motywowania ich do utrzymania
    prawidłowych nawyków higienicznych i zdrowotnych. Studia niestacjonarne wiążą się z
    koniecznością opłacania czesnego za każdy semestr nauki. Wnioskodawczyni czesne za
    studia będzie opłacała sama z własnych zasobów majątkowych, zaś kwota jaką poniesie
    na czesne nie podlega zwrotowi. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od
    2 lipca 2023 r. Wnioskodawczyni prowadzi dokumentację podatkową w formie
    podatkowej księgę przychodów i rozchodów. Dochody Wnioskodawczyni opodatkowane
    są na zasadach ogólnych (zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych).
    Poniżej wskazano wydatki, które Wnioskodawczyni planuje ponieść w związku ze studiami
    na kierunku psychologia:
        czesne za studia,
        koszty dojazdów i noclegu (większość zajęć będzie miała formę hybrydową),
        artykuły biurowe i papiernicze (tusz do drukarki, papier, zeszyty, notatniki),
        materiały dydaktyczne (podręczniki, e-booki, książki związane z psychologią).
    Wydatki związane z powyższymi studiami będą miały związek z obecnie prowadzoną przez
    Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. W przyszłości, po uzyskaniu tytułu magistra
    psychologii, Wnioskodawczyni zamierza rozszerzyć zakres prowadzonej działalności o
    warsztaty edukacyjne lub szkolenia - zwłaszcza dla osób borykających się z dentofobią.
    Wnioskodawczyni zamierza również prowadzić szkolenia dla lekarzy/właścicieli placówek
    medycznych, gdzie na co dzień mają styczność z osobami z takim lękiem. Oprócz
    warsztatów i szkoleń Wnioskodawczyni planuje otwarcie własnego gabinetu
    psychologicznego i prowadzenie zajęć z psychoedukacji. Zdobycie przedmiotowego
    wykształcenia psychologicznego ma bezpośredni i przyszłościowy związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą i jej dalszym rozwojem. Wykształcenie psychologiczne nie jest
    koniecznym wymogiem dla prowadzenia działalności w zakresie usług higieny
    stomatologicznej, jednak z perspektywy rozwoju działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni i podniesienia jakości usług - jest to istotny element. Wiedza
    psychologiczna pozwoli Wnioskodawczyni lepiej rozumieć potrzeby pacjentów, umożliwi
    jej w bardziej świadomy sposób wpływać na ich nastawienie do profilaktyki i leczenia.
    Dodatkowo wiedza z zakresu psychologii może być znacząca dla pacjentów przed
    wyborem danego gabinetu na leczenie. Wnioskodawczyni sfinansuje studia w całości z
    własnych środków, środki te nie będę jej w żaden sposób zwrócone. Wnioskodawczyni
    będzie posiadać dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków, które chce zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodów, w szczególności w postaci faktur za czesne wystawiane
    przez uczelnię, faktur za dojazdy, nocleg, faktur za zakup dodatkowych materiałów
    dydaktycznych oraz faktur za artykuły biurowe.
    Wydatki poniesione na studia na kierunku „psychologia” będą służyły Wnioskodawczyni
    osiągnięciu, zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów z prowadzonej przez nią
    działalności gospodarczej, w szczególności w następujący sposób:

        podniosą kwalifikacje Wnioskodawczyni w obszarze obsługi pacjentów (lepsza
        komunikacja, redukcja stresu, zwiększenie zaufania - wpłynie to na regularność
        wizyt, większą ilość pacjentów);
        zwiększą konkurencyjność Wnioskodawczyni na rynku (dodatkowe usługi nie tylko
        związane z profilaktyką jamy ustnej ale np., psychoedukacja jak sobie radzić z
        lękiem przed wizytami u stomatologa);
        umożliwią prowadzenie warsztatów edukacyjnych, szkoleń związanych z
        profilaktyką jamy ustnej, motywacją pacjenta, komunikacją z pacjentem, który
        zmaga się z ogromnym lękiem przed wizytami u stomatologa;
        pozwolą opracować programy profilaktyczne;
        pozwolą na budowanie trwalszej relacji z pacjentami, ze względu na lepsze
        zrozumienie potrzeb pacjentów.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Ad. 1 Koszty będą ponoszone w latach 2025-2028 r., zgodnie z harmonogramem opłat
    uczelni. Pierwsze koszty Wnioskodawczyni poniosła w październiku w związku z opłatą za
    czesne (10.10.2025 r.), kolejne Wnioskodawczyni poniesie w listopadzie (10.11.2025 r.).
    Koszty związane z dojazdami, noclegami, koszty za zakup dodatkowych materiałów
    dydaktycznych oraz koszty artykułów biurowych mogą być ponoszone na bieżąco.
    Ad. 2 Studia psychologiczne nie są wymagane do kontynuowania działalności
    Wnioskodawczyni jako higienistka stomatologiczna, jednak mają istotne znaczenie
    praktyczne i rozwojowe. W przyszłości Wnioskodawczyni zamierza poszerzyć zakres usług
    o konsultacje psychologiczne, w planach ma również otwarcie praktyki psychologicznej, a
    tym samym rozszerzyć swoją działalność - w tym przypadku studia psychologiczne są
    warunkiem koniecznym. Zdobyta wiedza bezpośrednio przełoży się na jakość pracy
    Wnioskodawczyni z pacjentami. Pomoże jej w lepszym zrozumieniu potrzeb pacjenta, ich
    emocji, obaw, radzeniu sobie z lękiem stomatologicznym i budowaniu relacji opartych na
    zaufaniu. Studia psychologiczne będą wspierały rozwój działalności Wnioskodawczyni,
    przyczynią się do podniesienia jakości świadczonych usług, wpłyną na rozwój kompetencji
    w zakresie edukacji zdrowotnej i profilaktyki.
    Ad. 3 Uzyskanie wykształcenia psychologicznego nie jest formalnym wymogiem w
    zawodzie higienistki stomatologicznej, ale w praktyce jest dla Wnioskodawczyni niezbędne
    dla dalszego rozwoju zawodowego, zwiększenia konkurencyjności na rynku, poszerzenia
    zakresu prowadzonej obecnie działalności. Wydatki, które Wnioskodawczyni będzie
    ponosić ze względu na studia mają pośredni i bezpośredni związek z prowadzoną przez
    nią działalnością - służą przede wszystkim podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, znacząco
    wpłyną na jakość świadczonych usług, będą miały realny wpływ na zwiększenie
    przychodów (nowe usługi takie jak konsultacje psychologiczne, warsztaty psychologiczne,
    psychoedukacja, diagnozy psychologiczne), tym samym zabezpieczą źródła przychodów,
    ponieważ oprócz zabiegów z zakresu profilaktyki jamy ustnej, Wnioskodawczyni będzie
    mogła otworzyć swoją praktykę psychologiczną i poszerzyć zakres oferowanych usług.

## Pytanie

Czy wydatki poniesione na studia na kierunku Psychologia, specjalność Psychologia
    kliniczna i osobowości, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni wydatki poniesione na studia na kierunku Psychologia,
    specjalność Psychologia kliniczna i osobowości, mogą stanowić koszty uzyskania

    przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty
        uzyskania przychodów.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy
    przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Wydatki
    związane ze zdobywaniem, czy też podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie
    studiów nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.
    Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia wydatków ponoszonych z
    tytułu tych studiów do kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu
    konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym
    wydatkiem, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Do stwierdzenia, czy poniesione opłaty za studia mogą zostać zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest
    ustalenie:
        czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są
        potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą
        działalnością,
        czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i
        wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do
        zasady ma charakter osobisty.
    Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do
    osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy
    wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną
    w prowadzeniu działalności gospodarczej. Zdobycie wykształcenia na kierunku

    Psychologia, w specjalności Psychologia kliniczna i osobowości, pozostaje w bezpośrednim
    i funkcjonalnym związku z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością
    gospodarczą w zakresie usług higieny stomatologicznej.
    W codziennej pracy Wnioskodawczyni ma kontakt z pacjentami, u których bardzo często
    występują silny stres, lęk, a nawet fobia związana z leczeniem stomatologicznym. Program
    studiów obejmuje m.in. psychologię stresu i emocji, psychologię zdrowia, komunikację z
    pacjentem oraz interwencje w zaburzeniach emocjonalnych i adaptacyjnych. Zdobycie
    tych kompetencji pozwoli Wnioskodawczyni skuteczniej reagować na obawy pacjentów,
    minimalizować ich napięcie i tym samym umożliwiać przeprowadzenie zabiegów w sposób
    bezpieczny, sprawny i mniej obciążający psychicznie dla pacjenta. Ponadto wiedza z
    zakresu psychologii motywacji umożliwi efektywniejsze zachęcanie pacjentów do
    stosowania profilaktyki stomatologicznej oraz utrzymania właściwych nawyków
    higienicznych i dietetycznych, co wprost wpływa na poprawę efektów leczenia i
    ograniczenie liczby powikłań. Umiejętność diagnozowania problemów emocjonalnych i
    psychosomatycznych oraz dostosowania metod pracy do indywidualnych potrzeb
    pacjenta przełoży się na podniesienie jakości świadczonych usług, zwiększenie lojalności
    pacjentów oraz rozszerzenie grona odbiorców. W perspektywie długoterminowej
    kompetencje zdobyte w toku studiów umożliwią Wnioskodawczyni poszerzenie oferty o
    elementy edukacyjne i profilaktyczne dotyczące zdrowia psychicznego w kontekście
    leczenia stomatologicznego. Dzięki temu działalność gospodarcza zyska na
    konkurencyjności, a liczba realizowanych usług – a tym samym przychody – wzrośnie.
    Podsumowując, program studiów obejmuje treści bezpośrednio wykorzystywane w
    działalności Wnioskodawczyni – psychologię stresu, emocji, komunikację z pacjentem oraz
    interwencje w zaburzeniach emocjonalnych.
    Wiedza ta umożliwi:
        skuteczniejsze radzenie sobie z lękiem pacjentów przed zabiegami,
        opracowanie i wdrożenie procedur redukujących stres w gabinecie,
        lepszą motywację pacjentów do stosowania profilaktyki stomatologicznej,
        zwiększenie lojalności pacjentów i poszerzenie bazy usług.
    W świetle powyższych uwag, wydatki na studia należy zdaniem Wnioskodawczyni uznać za
    uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, ponieważ mają one związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą i ich poniesienie przyczyni się do osiągnięcia przychodów ze
    źródła, jakim jest działalność gospodarcza, a także do zabezpieczenia przychodów z tego
    źródła. Wobec tego, wydatki poniesione w związku ze studiami magisterskimi, choć trudno
    je przypisać konkretnym przychodom, to jako mające związek z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane (w tym fakturami,
    rachunkami, notami w profilu studenta) mogą stanowić koszty uzyskania przychodów
    prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Powyższe stanowisko znalazło uzasadnienie w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-
    1.4011.619.2024.1.RK, wydanej w stanie faktycznym o zbliżonym charakterze.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika
        przez osoby inne niż Podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy również podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej
    działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na
    podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z
    prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość
    osiągniętych przychodów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu,
    bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w
    stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony
    wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć
    zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz
    zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania
    przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są
    zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
    Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia
    danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z
    wykonywaną działalnością gospodarczą.

    Ustawodawca nie definiuje terminów: „w celu” osiągnięcia przychodu, „zachowanie” czy
    „zabezpieczenie” źródła przychodów, co determinuje konieczność odwołania się do ich
    znaczenia słownikowego. Zgodnie z nim, „celowość” oznacza działanie w określonym celu,
    zaś „zabezpieczenie” ma zapobiegać pogorszeniu się określonego stanu rzeczy, podobnie
    jak jego „zachowanie”. Na tej podstawie należy przyjąć, że koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów to realne wydatki, obiektywnie nakierowane na uzyskanie
    (zwiększenie) przychodów. Ich wpływ na zachowanie źródła przychodów zakłada co
    najmniej przyczynienie się do nienaruszalności tego źródła, a w konsekwencji
    zabezpieczenie jego istnienia. Z tego punktu widzenia, nie każdy wydatek, nawet związany
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, jest kosztem podatkowym. Jest nim bowiem
    tylko ten wydatek, który realizuje określony cel wskazany w art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty
    winny go realizować bądź co najmniej zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia.
    W doktrynie wskazuje się, że zwrot „w celu uzyskania przychodu” nie powinien być
    interpretowany zbyt szeroko. Możność uzyskania przychodu przez dokonanie danego
    wydatku powinna być oceniana z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i
    praktyki obrotu gospodarczego. Nie jest bowiem wykluczone, że dany wydatek
    teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest
    on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w
    których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które
    przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do
    powstania przychodu jest czysto teoretyczna.
    Zasadę dotyczącą zwrotu „w celu” opisuje wyrok NSA z dnia 16.10.2012 r., sygn. akt II FSK
    430/11, w którym stwierdzono: zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony
    przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy
    opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo -
    skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego
    działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z
    prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie
    przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość
    uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    wydatku”.
    Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki,
    które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są.
    Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekonstruowaniu otwartego ciągu zdarzeń,
    które poprzedziły uzyskanie przychodów, a równocześnie były niezbędne do ich
    osiągnięcia - tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo - przyczynowy.
    W efekcie, przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie
    wskazanymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga
    indywidualnej oceny pod kątem jego związku (bezpośredniego lub pośredniego) z
    przychodem i z racjonalnością działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu.
    Sytuacje, w których ten związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozpatrywać
    zgodnie z zasadami racjonalnego rozumowania, biorąc pod uwagę zachodzące
    odrębności. W rezultacie, kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u danego podatnika
    powinna być determinowana charakterem i profilem prowadzonej działalności
    gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością,

    których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie
    są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika
    należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.
    Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23
    ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość
    powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).
    Przepisy art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują
    wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podnoszeniem
    kwalifikacji zawodowych. Zakres wiedzy, jaki można zdobywać w ramach podnoszenia
    kwalifikacji, nie jest jednak nieograniczony. Wydatki na podnoszenie kwalifikacji − aby
    mogły stanowić koszt uzyskania przychodu − muszą mieć ścisły związek z zakresem
    obowiązków wynikającym z charakteru działalności gospodarczej. Wówczas bowiem
    zdobyta wiedza pozwala przynieść wymierne efekty. Jeżeli zatem wydatek poniesiony na
    kształcenie jest racjonalny i uzasadniony z punktu widzenia przewidywanych korzyści,
    jakie może osiągnąć w prowadzonej działalności gospodarczej, wydatek taki może zostać
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.
    Do stwierdzenia, czy ww. opłaty mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów
    prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, istotnym jest zatem ustalenie:
        czy takie wydatki związane ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności są potrzebne w
        prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
        czy też wydatki te służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i
        wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, a więc które co do
        zasady mają charakter osobisty.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą, głównym przedmiotem
    tej działalności gospodarczej jest PKD 86.90.E „Pozostała działalność w zakresie opieki
    zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana”. W ramach przedmiotowej działalności
    świadczy Pani usługi profilaktyki stomatologicznej. Została Pani przyjęta na jednolite
    studia magisterskie kierunek Psychologia, specjalność Psychologia kliniczna i osobowości.
    Decyzja o podjęciu studiów jest wynikiem Pani chęci ciągłego rozwoju zawodowego oraz
    poszerzenia kompetencji w obszarach bezpośrednio związanych z jej codzienną praktyką.
    W przyszłości, po uzyskaniu tytułu magistra psychologii, zamierza Pani rozszerzyć zakres
    prowadzonej działalności o warsztaty edukacyjne lub szkolenia - zwłaszcza dla osób
    borykających się z dentofobią. Zamierza Pani również prowadzić szkolenia dla lekarzy
    /właścicieli placówek medycznych, gdzie na co dzień mają styczność z osobami z takim
    lękiem. Oprócz warsztatów i szkoleń planuje Pani otwarcie własnego gabinetu
    psychologicznego i prowadzenie zajęć z psychoedukacji.
    Wykształcenie psychologiczne nie jest koniecznym wymogiem dla prowadzenia
    działalności w zakresie usług higieny stomatologicznej, jednak z perspektywy rozwoju Pani
    działalności gospodarczej i podniesienia jakości usług - jest to istotny element. Sfinansuje
    Pani studia w całości z własnych środków, środki te nie będę jej w żaden sposób
    zwrócone.
    Zdobyta wiedza bezpośrednio przełoży się na jakość Pani pracy z pacjentami. Pomoże jej
    w lepszym zrozumieniu potrzeb pacjenta, ich emocji, obaw, radzeniu sobie z lękiem
    stomatologicznym i budowaniu relacji opartych na zaufaniu. Studia psychologiczne będą
    wspierały rozwój Pani działalności, przyczynią się do podniesienia jakości świadczonych
    usług, wpłyną na rozwój kompetencji w zakresie edukacji zdrowotnej i profilaktyki.
    Na podstawie opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawnych wskazuję, że nie jest
    możliwe zakwalifikowanie wydatków związanych z opłaceniem Pani studiów magisterskich

    o kierunku psychologia jako wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, ponieważ nie jest spełniony warunek
    celowości ponoszenia kosztów na podnoszenie kwalifikacji zawodowych.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że studia psychologiczne nie są wymagane do
    kontynuowania Pani działalności jako higienistka stomatologiczna oraz, że uzyskanie
    wykształcenia psychologicznego nie jest formalnym wymogiem w zawodzie higienistki
    stomatologicznej, ale w praktyce jest dla Pani niezbędne dla dalszego rozwoju
    zawodowego, zwiększenia konkurencyjności na rynku, poszerzenia zakresu prowadzonej
    obecnie działalności.
    Posiada Pani zatem niezbędną wiedzę do realizacji codziennych obowiązków
    wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w ramach której świadczy Pani usługi
    profilaktyki stomatologicznej.
    Odnosząc się do zaprezentowanego opisu sprawy, należy podkreślić, że wydatki które
    planuje Pani ponieść/ponosi w związku ze studiami na kierunku psychologia, pozostają w
    nieokreślonej zależności z Pani przychodami. Wskazała Pani, że studia psychologiczne nie
    są wymagane do kontynuowania Pani działalności. Zatem wydatki które planuje Pani
    ponieść/poniosła w związku z ww. studiami nie mogą zostać uznane za wydatki niezbędne
    i poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, a ich ewentualny związek z prowadzoną działalnością gospodarczą jest
    iluzoryczny.
    Podkreślić należy, iż działalność gospodarcza podlega określonym regułom
    ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji
    postawionego celu. Podkreślić należy, że ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej
    ponosi podatnik w związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą
    działalnością, nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych.
    Możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów
    wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa
    zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych
    kosztów.
    Z oczywistych, więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek
    związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie
    przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
    Wskazane we wniosku wydatki na studia należy więc ocenić jako poniesione w celu
    zdobycia przez Panią kwalifikacji w postaci ukończonych studiów. Wydatki te służą
    podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia, a więc mają charakter osobisty.
    Celem poniesienia przez Panią kosztów studiów na kierunku psychologia jest zdobycie
    wiedzy i umiejętności, a nie osiągnięcie przychodów z konkretnego źródła, jakim jest
    działalność gospodarcza.
    Przenosząc wskazane uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy oraz mając na
    względzie ujęty we wniosku opis stanu faktycznego należy stwierdzić, iż wydatki na czesne
    za studia na kierunku psychologia należy ocenić, jako wydatki mające charakter osobisty,
    niespełniające kryterium celowości, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie mogą one stanowić kosztów
    uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez Panią.
    Przełożenie wpływu ww. wydatków na zwiększenie przychodów oraz zabezpieczenie ich
    źródła jest na tym etapie niemożliwe do uchwycenia. Wobec tego nie można uznać, że
    wydatki ponoszone w związku ze studiami na kierunku psychologia mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do przywołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w
    danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna,
    że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Panią chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.