Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.316.2025.3.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Opodatkowanie odsetek od sumy depozytowej.
Słowa kluczowe: depozyt
odsetki
odsetki-odsetki od depozytów
przychód
przychód-przychody z innych źródeł
sądy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów
    faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z: 16 czerwca 2025 r. (wpływ 16 czerwca 2025 r.)
    oraz 23 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych

    W 2017 roku zawarł Pan umowę przeniesienia własności na zabezpieczenie niespłaconej
    pożyczki z Panem X (dalej: Dłużnik). W wyniku zawartej umowy stał się Pan właścicielem
    nieruchomości, która była przedmiotem zabezpieczenia kredytu hipotecznego zawartego
    w 2015 roku przez Dłużnika z Bankiem (dalej: Bank).
    Wskutek zaprzestania spłacania rat kredytu hipotecznego przez Dłużnika, Bank w 2019
    roku wezwał Pana jako właściciela nieruchomości, przedsądowym wezwaniem do zapłaty
    do spłaty kredytu hipotecznego wraz z odsetkami. Z powodu braku możliwości
    finansowych Pan, który jest emerytem, nie zgodził się na spłatę kredytu oraz
    zaproponował Bankowi bezwarunkowe przekazanie nieruchomości na zaspokojenie
    roszczenia Banku. Bank nie odpowiedział na propozycję ani nie podjął innej form
    negocjacji z Panem.
    30 września 2020 roku Bank skierował przeciwko Panu oraz Dłużnikowi pozew, w którym
    wniesiono o wydanie nakazu zapłaty kwoty (...) zł wraz z odsetkami ustawowymi za
    opóźnienie na rzecz Banku. Strona powodowa wskazała, że powództwo skierowane jest
    również przeciwko drugiemu z pozwanych – Panu – ze względu na nabycie przez Pana
    prawa własności ww. nieruchomości (odpowiednio w całości i w części 6/54 w drodze
    wewnętrznej).
    Sąd Okręgowy przychylił się do wniosku Banku i zasądził od pozwanych na rzecz strony
    powodowej kwotę (...) zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie naliczonymi za
    okres od dnia 8 października 2020 r. do dnia zapłaty, z zastrzeżeniem, że spełnienie
    świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia z obowiązku spełnienia powyższego
    świadczenia drugiego z nich z zastrzeżeniem, że Panu – jako Dłużnikowi rzeczowemu –
    przysługuje prawo do powoływania się na ograniczenie odpowiedzialności jedynie do
    nieruchomości stanowiących Pana własność, a położonych w Polsce, dla których Sąd
    Rejonowy prowadzi księgi wieczyste, oraz do wysokości hipoteki umownej łącznej w
    kwocie (...) zł ustanowionej na rzecz powoda na tych nieruchomościach.
    Po 2-letnim postępowaniu nastąpiła egzekucja komornicza zakończona licytacją i
    sprzedażą nieruchomości w 2024 roku.
    Ze względu na fakt, iż pieniądze uzyskane z egzekucji nie zostały od razu przekazywane
    wierzycielowi, lecz przechowywane na specjalnym rachunku depozytowym powstały
    odsetki od sum depozytowych, które zostały przekazane na rzecz Banku.
    Całkowicie iluzoryczne okazało się zawarte w wyroku Sądu o Pana odpowiedzialności
    jedynie rzeczowej, ponieważ musiał Pan zapłacić (...) zł kosztów sądowych oraz (...) zł
    kosztów komorniczych, a do tego w styczniu 2025 roku otrzymał Pan od komornika
    informację PIT-11, w której wykazano kwotę (...) zł podlegającą opodatkowaniu jako
    „przychód z odsetek od sum depozytowych”.
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.
    Podstawa prawna naliczenia przedmiotowych odsetek od sumy depozytowej to przepis
    art. 808 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (dalej jako
    KPC) oraz art. 83a ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
    Art. 808 KPC stanowi, że jeżeli złożona w postępowaniu egzekucyjnym kwota pieniężna nie
    podlega natychmiastowemu wydaniu, powinna być złożona na rachunek depozytowy
    Ministra Finansów. Odsetki od sum złożonych na rachunek depozytowy Ministra Finansów
    tytułem nabycia przedmiotu egzekucji wchodzą w skład sumy uzyskanej w egzekucji.
    Odsetki należne za okres od dnia sporządzenia planu podziału sumy uzyskanej w
    egzekucji do dnia wykonania planu zwraca się osobie uprawnionej.
    Natomiast art. 83a ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
    stanowi, że środki złożone na rachunkach depozytowych Ministra Finansów są
    oprocentowane w wysokości:

    1) stopy depozytowej Narodowego Banku Polskiego – w przypadku środków
      zgromadzonych w złotych;
    2) oprocentowania wkładów wypłacanych w danej walucie na każde żądanie przez Bank
      Gospodarstwa Krajowego – w przypadku środków zgromadzonych w walutach obcych.
    W analizowanym przypadku na gruncie cywilnoprawnym przedmiotowe odsetki od sumy
    depozytowej były własnością wierzyciela, tj. Banku.
    Pytania
    1) Czy odsetki od sumy depozytowej wykazane przez komornika w opisanym stanie
      faktycznym stanowią przychód dla Pana?
    2) Jeżeli Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to czy odsetki od
      sumy depozytowej może Pan uznać za spłatę kwoty pożyczki udzielonej Dłużnikowi, a
      tym samym po Pana stronie nie powstanie przychód z innych źródeł, a ewentualnie
      przychód z kapitałów w pieniężnych w sytuacji, w której otrzymane środki będą
      przewyższać kwotę główną udzielonej pożyczki?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie:
    1) Odsetki od sumy depozytowej wskazane przez komornika w opisanym stanie
      faktycznym nie stanowią przychodu dla Pana.
    2) Jeżeli Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to w Pana ocenie
      odsetki od sumy depozytowej mogą zostać przez Pana uznane za spłatę kwoty
      pożyczki udzielonej Dłużnikowi, a tym samym po Pana stronie nie powstanie przychód
      z innych źródeł, a ewentualnie przychód z kapitałów pieniężnych w sytuacji, w której
      otrzymane środki będą przewyższać kwotę główną udzielonej pożyczki.
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej jako ustawa o PIT) przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o PIT wprowadza zasadę, że przychód do opodatkowania
    powstaje w momencie otrzymania lub postawienia świadczenia do dyspozycji podatnika.
    Od tej zasady przepisy ustawy o PIT przewidują kilka wyjątków, które w analizowanej
    sytuacji w Pana ocenie nie mają zastosowania.
    Stosownie do art. 808 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego
    (dalej jako KPC) jeżeli złożona w postępowaniu egzekucyjnym kwota pieniężna nie podlega
    natychmiastowemu wydaniu, powinna być złożona na rachunek depozytowy Ministra
    Finansów.
    Odsetki od sum złożonych na rachunek depozytowy Ministra Finansów tytułem nabycia
    przedmiotu egzekucji wchodzą w skład sumy uzyskane] w egzekucji. Odsetki należne za
    okres od dnia sporządzenia planu podziału sumy uzyskane] w egzekucji do dnia
    wykonania planu zwraca się osobie uprawnionej.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowe] Informacji Skarbowej z dnia 14 sierpnia
    2019 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.375.2019.1.IS czytamy: „Z przedstawionego we wniosku
    stanu faktycznego wynika, że komornik sądowy w myśl obowiązujących przepisów
    Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli istnieją przeszkody w przekazaniu wierzycielowi
    wyegzekwowanych należności, zobowiązany jest w terminie 4 dni złożyć je na rachunku

    depozytowym sądu rejonowego (art. 808 Kodeksu postępowania cywilnego). W
    okolicznościach ustania przeszkody w przekazaniu uprawnionemu wyegzekwowanych
    kwot, komornik sądowy występuje do właściwego prezesa sądu rejonowego o zwrot
    zdeponowanych kwot. Sądy na podstawie art. 808 Kodeksu postępowania cywilnego w
    związku z art. 752 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego zobowiązane są do umieszczenia
    sum złożonych na rachunek depozytowy na wydzielonym, oprocentowanym rachunku
    bankowym. W związku z powyższym zwroty przekazanych przez komornika sądowego
    środków zwiększone są o naliczone odsetki. Tym samym, kwota wyegzekwowana od
    dłużnika zostaje zwiększona o odsetki. (...).
    W niniejszej sprawie fakt przekazania przez komornika na rachunek depozytowy sądu
    wyegzekwowanych należności, które z kolei sąd umieszcza na wydzielonym,
    oprocentowanym rachunku bankowym nie można uznać za formę oszczędzania. Sądu nie
    można uznać za podmiot uprawniony do prowadzenia jakichkolwiek form oszczędzania
    czy inwestowania środków pieniężnych osób fizycznych. Ponadto środki pieniężne
    znajdujące się na przedmiotowym rachunku nie są własnością komornika ani sądu, tylko
    osób fizycznych, na rzecz których zostały wyegzekwowane”.
    Należy podkreślić, że w przywołanej interpretacji to osoby fizyczne są wierzycielami.
    Powyższe potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z dnia 9 grudnia 2009 r. nr IPPB2/415-556/09-4/LK zgodnie z którą:
    „Reasumując, stwierdzić należy, że w następstwie wypłaty przez komornika odsetek od
    wyegzekwowanych przez niego wierzytelności, dochodzi po stronie wierzyciela do
    powstania, podlegającego opodatkowaniu, przychodu z innych źródeł, o którym mowa w
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wierzyciel jest
    zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, sumując dochody
    uzyskane z tego tytułu z innymi dochodami podlegającymi opodatkowaniu na zasadach
    ogólnych zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu
    rocznym składanym za 2009 r.”.
    Tym samym, w Pana ocenie od momentu umieszczenia wylicytowanej kwoty przez
    komornika na rachunku bankowym, przestał Pan być właścicielem tych środków
    pieniężnych. Od tego momentu przysługują one podmiotom na rzecz których zostały
    wyegzekwowane (z zastrzeżeniem, sytuacji w której wartość wyegzekwowanej kwoty
    przewyższa wartość wierzytelności). Uważa Pan, że logiczną konsekwencją takiej sytuacji
    jest fakt, iż również odsetki od sum depozytowych powinny stanowić przychód wierzyciela
    – nie dłużnika.
    Podsumowując, stoi Pan na stanowisku, że odsetki od sumy depozytowej wskazane przez
    komornika w opisanym stanie faktycznym nie stanowią dla Pana przychodu.
    Ad. 2.
    Wyjaśnia Pan, że otrzymana przez Pana nieruchomość od Dłużnika miała stanowić co do
    zasady zabezpieczenie spłaty przysługującej Panu wierzytelności. Tym samym w
    przypadku, w którym wartość nieruchomości zostanie zwiększona o wartość odsetek od
    sumy depozytowej będzie to w Pana ocenie stanowić spłatę części długu Dłużnika. Tym
    samym jeżeli będzie to spłata kwoty głównej, wówczas po Pana stronie nie powstanie
    dochód podlegający opodatkowaniu. Nieruchomość została przekazana jako forma
    zabezpieczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze
    zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień ustawy
    bądź, od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały wyszczególnione w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      9) inne źródła.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów
      oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach
      oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5.
    Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 omawianej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. Innymi słowy, przychody niemieszczące się w źródłach przychodów wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy i niewymienione w katalogu zwolnień przewidzianych
    w tej ustawie stanowią przychody z innych źródeł. Zatem o przychodzie podatkowym z
    innych źródeł mówi się w każdym przypadku, kiedy u podatnika występują realne korzyści
    majątkowe.
    Zgodnie z art. 31a § 1 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów
    powszechnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 334 ze zm.)
      Dyrektor sądu dysponuje rachunkami depozytowymi Ministra Finansów, o których
      mowa w art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z

      wyłączeniem rachunków, na których zostały zdeponowane sumy depozytowe
      powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, z zastrzeżeniem art. 83a ust.
      2 tej ustawy.
    W myśl art. 83a ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      1. Minister Finansów otwiera w Banku Gospodarstwa Krajowego rachunki bankowe,
        na których są przechowywane środki pieniężne przyjęte do depozytu sądowego
        lub składane na tych rachunkach na podstawie odrębnych przepisów oraz sumy
        depozytowe powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w rozumieniu
        ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2024 r. poz. 390)
        (rachunki depozytowe Ministra Finansów).
      3 Środki złożone na rachunkach depozytowych Ministra Finansów są oprocentowane
        w wysokości:
      1) stopy depozytowej Narodowego Banku Polskiego - w przypadku środków
        zgromadzonych w złotych;
      2) oprocentowania wkładów wypłacanych w danej walucie na każde żądanie przez
        Bank Gospodarstwa Krajowego – w przypadku środków zgromadzonych w
        walutach obcych.
    Zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2012 r. w
    sprawie szczegółowych zasad prowadzenia gospodarki finansowej i działalności
    inwestycyjnej sądów powszechnych (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1575):
      Sumy depozytowe są to przechowywane przez sądy obce środki pieniężne, w
      szczególności kaucje, wadia oraz sumy stanowiące przedmiot sporu, otrzymane w
      związku z postępowaniem sądowym.
    Stosownie natomiast do treści § 17 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Oprocentowanie sum depozytowych oraz sum na zlecenie stanowiących własność
      osób fizycznych, prawnych i innych jednostek organizacyjnych nieposiadających
      osobowości prawnej - po potrąceniu kosztów związanych z prowadzeniem rachunku
      bankowego - powiększa ich wartość, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 5.
    Sum depozytowych nie można uznać za formę oszczędzania, przechowywania lub
    inwestowania środków pieniężnych, albowiem celem wpłacenia kaucji, wadium itp. jest
    zabezpieczenie prawidłowego toku prowadzonego postępowania, a nie uzyskanie korzyści
    ekonomicznych przez wpłacającego. Ponadto środki pieniężne nie są w omawianym
    przypadku wpłacane na rachunek bankowy wpłacającego, lecz na rachunek bankowy
    państwowej jednostki budżetowej, a wpłacający nie jest w tym przypadku dysponentem
    zdeponowanych środków pieniężnych. Sądu nie można także uznać za podmiot
    uprawniony do prowadzenia jakichkolwiek form oszczędzania czy inwestowania środków
    pieniężnych osób fizycznych.
    Z uwagi na powyższe, odsetki od sum depozytowych wpłaconych przez osoby fizyczne,
    prawne i inne jednostki organizacyjne nieposiadających osobowości prawnej, nie stanowią
    dla wypłacającego przychodu z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt
    2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie powstały w związku z
    gromadzeniem przez podatnika środków pieniężnych na rachunku osobistym lub w
    innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania prowadzonych przez
    podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów.
    Zauważam zatem, że przedmiotowe odsetki stanowią przychód z innych źródeł, mieszczą
    się bowiem w otwartym katalogu tych przychodów, zawartym w art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Jak doprecyzował Pan w uzupełnieniu wniosku:
      W analizowanym przypadku na gruncie cywilnoprawnym przedmiotowe odsetki od
      sumy depozytowej były własnością wierzyciela, tj. Banku.
    Skoro zatem w analizowanym przypadku właścicielem odsetek od sum depozytowych nie
    był Pan, to odsetki te nie stanowią Pana przysporzenia majątkowego.
    W konsekwencji stwierdzam, że skoro na gruncie opisanego zdarzenia odsetki od sumy
    depozytowej wskazane przez komornika nie stanowią Pana przysporzenia majątkowego,
    to nie stanowią dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, prawidłowe jest Pana stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1, wobec
    czego pytanie nr 2 nie wymaga odpowiedzi.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.