Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.769.2025.3.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Skutki podatkowe sfinansowania szkolenia oraz wyjazdu
integracyjnego.
Słowa kluczowe: integracja
pracownik
płatnik
szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 38-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – na wezwanie – pismem z 30 września 2025 r. (data wpływu 30
    września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej „Bank”) jest bankiem spółdzielczym. Zasady działania Banku określają w
    szczególności przepisy ustawy z 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków
    spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających, ustawy Prawo bankowe oraz
    ustawy Prawo spółdzielcze.
    Bank zamierza sfinansować koszty następujących wyjazdów.
    (1) Szkolenie na Majorce
    Bank zamierza sfinansować udział trzech pracowników Banku w szkoleniu wyjazdowym,
    które odbędzie się w dniach 5-9 października 2025 r. na Majorce (dalej „Szkolenie”).
    Szkolenie organizowane jest przez (...) (dalej „...”) we współpracy z (...) (dalej „...”).
    W ramach Szkolenia uczestnicy będą mieli zapewnione następujące świadczenia:
    1) szkolenie na temat „Bezpieczna Bankowość – Ochrona Danych, Przeciwdziałanie Praniu
      Pieniędzy i Etyka”, przeprowadzone przez wyspecjalizowanego wykładowcę
      współpracującego z Fundacją;
    2) przeloty samolotem z (...) do (...) oraz z (...) do (...) a także transfery i przejazdy na
      Majorce;
    3) 4 noclegi w hotelu;
    4) śniadania, obiady i kolacje;
    5) wycieczki i atrakcje (w tym bilety wstępu), m. in. zwiedzanie (...), rejs statkiem wzdłuż
      klifowego wybrzeża, przejazd zabytkowym tramwajem do (...), zwiedzanie z
      przewodnikiem;
    6) ubezpieczenie turystyczne;
    7) opieka pilota grupy.
    Koszty wymienione w pkt 1) Bank poniesie na podstawie faktury od Fundacji. Pozostałe
    koszty Bank poniesie na podstawie faktury od (...).
    W Szkoleniu weźmie udział trzech pracowników Banku, zatrudnionych na stanowiskach:
    1) Członka Zarządu,
    2) Głównego Księgowego,
    3) Dyrektora Oddziału.

    Zakres tematyczny Szkolenia związany jest z zakresem obowiązków ww. pracowników na
    ich stanowiskach pracy w Banku. Udział w Szkoleniu przyczyni się zatem do zwiększenia
    przez ww. pracowników zakresu wiedzy i umiejętności wykorzystywanych w pracy w
    Banku.
    Oprócz ww. pracowników Banku w Szkoleniu wezmą udział pracownicy innych banków
    spółdzielczych. Dzięki temu udział w Szkoleniu będzie dla pracowników Banku okazją do
    wymiany doświadczeń zawodowych, zarówno w trakcie Szkolenia, jak i dzięki nawiązanym
    kontaktom po Szkoleniu. Dodatkową korzyścią jaką odniesie Bank w związku z udziałem
    ww. pracowników w Szkoleniu będzie ich integracja pomiędzy sobą, służąca
    udoskonaleniu ich wzajemnej komunikacji i współpracy a także zwiększeniu motywacji do
    pracy i poczucia identyfikacji z Bankiem.
    Bank pokrywa koszty udziału pracowników w Szkoleniu w całości ze środków obrotowych
    (nie ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych).
    (2) Wyjazd integracyjny do Włoch
    Bank organizuje w dniach 9-12 października 2025 r. wyjazd integracyjny do Włoch (..., ... i
    ...), zwany dalej „Wyjazdem”. W Wyjeździe weźmie udział 29 osób spośród 75 będących
    aktualnie pracownikami Banku. Ponadto w Wyjeździe weźmie udział Przewodniczący Rady
    Nadzorczej (dalej „RN”) Banku. Przyczyną ograniczenia liczby pracowników Banku
    mogących wziąć udział w Wyjeździe jest konieczność zapewnienia ciągłości działania
    Banku jako instytucji zaufania publicznego w czasie trwania Wyjazdu. Udział wszystkich
    pracowników Banku w Wyjeździe nie byłby możliwy ze względu na konieczność m. in.
    zapewnienia obsługi dla klientów w centrali i oddziałach Banku w godzinach pracy Banku
    oraz zapewnienia ciągłości działania systemów IT, w tym gotowości do usuwania
    potencjalnych awarii tego systemu.
    W celu wyłonienia grupy 29 pracowników Banku, którzy wezmą udział w Wyjeździe, Zarząd
    Banku zwrócił się do pracowników z prośbą o wytypowanie spośród siebie chętnych
    uczestników wyjazdu w następujący sposób:
    1) maksymalnie dwóch pracowników z każdego oddziału Banku;
    2) po jednym pracowniku Filii Banku w (...) i Filii Banku w (...);
    3) pracownicy centrali Banku w liczbie uwzględniającej zastępstwa w zespołach w celu
      zapewnienia ciągłości funkcjonowania Banku.
    Wytypowanie pracowników odbywało się wewnętrznie, w ramach oddziałów, filii i
    zespołów. W niektórych przypadkach ostateczną decyzję co do wyboru uczestników
    wyjazdu podjął Zarząd Banku, gdy nie udało się tego ustalić wewnętrznie. W takich
    przypadkach pierwszeństwo przysługiwało pracownikom z dłuższym stażem pracy w
    Banku.
    Zarząd przewiduje, że w przyszłości organizowane będą kolejne wyjazdy integracyjne, przy
    czym pierwszeństwo udziału w tych wyjazdach będą mieli pracownicy Banku, którzy nie
    uczestniczyli we wcześniejszych wyjazdach.
    W Wyjeździe nie będą brały udziału osoby niebędące pracownikami Banku, z wyjątkiem
    wspomnianego wyżej Przewodniczącego RN Banku. W Wyjeździe nie będą brali udziału
    pracownicy Banku biorący udział w Szkoleniu.
    Celem Wyjazdu jest integracja pracowników, zwiększenie ich poczucia identyfikacji z
    Bankiem jako pracodawcą, zwiększenie motywacji do pracy oraz zacieśnienie więzi i
    wzmocnienie wzajemnej komunikacji i współpracy pomiędzy pracownikami różnych
    zespołów a także wzmocnienie komunikacji i współpracy pracowników Banku z
    Przewodniczącym RN Banku. Program Wyjazdu nie obejmuje szkoleń.
    W ramach Wyjazdu uczestnicy będą mieli zapewnione następujące świadczenia:
    1) przejazd autokarem z (...) do (...) oraz z (...) do (...);

    2) przeloty samolotem z (...) do (...) oraz z (...) do (...);
    3) przejazdy autokarem we Włoszech;
    4) 3 noclegi w hotelach;
    5) śniadania, obiady i kolacje wzgl. obiadokolacje;
    6) zwiedzanie z przewodnikiem m. in. (...), (...), (...) i (...), rejs statkiem, zwiedzanie z
      przewodnikiem;
    7) wymagane bilety wstępu;
    8) ubezpieczenia turystyczne;
    9) opieka pilota grupy.
    Bank pokrywa koszty Wyjazdu w całości ze środków obrotowych (nie ze środków
    Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych).
    Zorganizowanie Wyjazdu Bank zlecił Biuru Podróży z siedzibą w (...). Wszystkie koszty
    dotyczące Wyjazdu Bank poniesie na podstawie faktury od ww. podmiotu.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Osoby wymienione jako biorące udział w szkoleniu na Majorce (Członek Zarządu, Główny
    Księgowy oraz Dyrektor Oddziału) są zatrudnione przez Bank na umowę o pracę.
    W szkoleniu oraz wyjeździe integracyjnym będą uczestniczyć członkowie Zarządu Banku,
    którzy są dla Banku podmiotami powiązanymi, zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 2
    pkt 1 lit. b) ustawy o PDOP (Zarząd Banku składa się aktualnie z 4 osób), przy czym w
    szkoleniu na Majorce uczestniczyć będzie jeden członek Zarządu Banku, a w wycieczce
    integracyjnej do Włoch dwóch członków Zarządu Banku.
    Podstawę prawną dla sfinansowania przez Bank podnoszenia kwalifikacji zawodowych
    pracowników uczestniczących w szkoleniu na Majorce stanowią następujące przepisy:
      1) art. 17 oraz art. 94 pkt 6 Kodeksu pracy,
      2) art. 22aa ust. 8 Prawa bankowego,
      3) pkt 7.1. Rekomendacji Z Komisji Nadzoru Finansowego (KNF),
      4) Wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego oraz Europejskiego Urzędu
        Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w sprawie oceny odpowiedniości
        członków organu zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje z 2 lipca
        2021 r. (EBA/GL/2021/06).
    Ponadto sfinansowanie podnoszenia kwalifikacji zawodowych należy w omawianym
    przypadku do dobrych praktyk bankowych, zgodnie z pkt. III ust. 4 Kodeksu etyki
    bankowej Związku Banków Polskich. Szkolenie na Majorce ma na celu podniesienie
    kwalifikacji zawodowych osób uczestniczących. Zakres tematyczny szkolenia obejmuje
    bowiem zagadnienia z zakresu obowiązków pracowniczych osób uczestniczących w
    szkoleniu.
    Miejsce szkolenia zostało ustalone przez organizatora, (...) (...). Organizowanie szkoleń
    wyjazdowych połączonych z elementami integracji stanowi odpowiedź na zmianę rynku
    szkoleń po pandemii COVID-19. Po pandemii bowiem niemalże zniknęły z rynku szkolenia
    stacjonarne, zastąpione przez szkolenia online. W konsekwencji, pracownicy banków
    uczestniczący w szkoleniach utracili możliwość bezpośredniej dyskusji, wymiany
    doświadczeń zawodowych oraz nawiązywania znajomości i kontaktów z pracownikami
    innych banków, co przed pandemią stanowiło istotny element szkoleń stacjonarnych.
    Zaspokojenie tych istotnych potrzeb uczestników szkoleń zapewniają obecnie szkolenia
    wyjazdowe połączone z atrakcjami o charakterze turystycznym i integracyjnym.

    Bank nie miał wpływu na ustalenia miejsca szkolenia. (...) jest jednym z nielicznych
    podmiotów organizujących specjalistyczne szkolenia dla branży bankowości spółdzielczej.
    Oferta takich szkoleń na rynku jest ograniczona. Bank kieruje pracowników na szkolenia
    kierując się przede wszystkim zakresem tematycznym szkolenia a nie lokalizacją.
    Tematem szkolenia jest „Bezpieczna Bankowość – Ochrona Danych, Przeciwdziałanie
    Praniu Pieniędzy i Etyka”. Szczegółowy plan szkolenia obejmuje:
    1. Przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu:
        Kluczowe przepisy i obowiązki banków w zakresie przeciwdziałania praniu
        pieniędzy.
        Procedury weryfikacji klientów i transakcji podejrzanych.
        Współpraca z organami ścigania i instytucjami regulacyjnymi.
    2. Ochrona danych osobowych (RODO):
      · Obowiązki banków w zakresie ochrony danych klientów.
      · Zasady przetwarzania, przechowywania i udostępniania danych.
      · Procedura zgłaszania incydentów związanych z ochroną danych osobowych.
    3. Tajemnica bankowa:
      · Co obejmuje tajemnica bankowa i kiedy jej ujawnienie jest dozwolone.
      · Procedury w przypadkach podejrzenia naruszenia tajemnicy bankowej.
      · Przepisy regulujące dostęp do informacji objętych tajemnicą bankową.
    4. Wewnętrzna procedura ochrony sygnalisty:
      · Przepisy prawne dotyczące ochrony sygnalistów w instytucjach finansowych.
      · Jak stworzyć efektywną procedurę zgłaszania naruszeń w banku.
      · Ochrona osób zgłaszających nieprawidłowości – obowiązki i odpowiedzialność banku.
    5. Etyka w działalności bankowej:
      · Rola etyki w działalności banku spółdzielczego.
      · Wdrażanie zasad etycznych w organizacji.
      · Rola kadry kierowniczej BS w zapewnieniu wysokich standardów etycznych.
    W ramach szkolenia przewidziano następujący harmonogram:
    1) dzień 1. i 5. – czas przeznaczony na transfer uczestników, zakwaterowanie /
      wykwaterowanie, bez zajęć dydaktycznych.
    2) dzień 2., 3. i 4. – realizacja programu merytorycznego w wymiarze 6 godzin
      dydaktycznych dziennie (zajęcia poranne i popołudniowe).
    Szkolenie prowadzone jest przez eksperta o wieloletnim doświadczeniu w branży, którego
    obecność przez cały czas trwania wyjazdu zapewnia uczestnikom możliwość nie tylko
    udziału w wykładach i warsztatach, lecz także korzystania z konsultacji indywidualnych,
    rozmów i analizy praktycznych przypadków. Dzięki temu proces dydaktyczny nie ogranicza
    się wyłącznie do zaplanowanych godzin zajęć, ale obejmuje również mniej formalne
    dyskusje, które pozwalają pogłębić i utrwalić zdobytą wiedzę.
    W spotkaniu biorą udział przedstawiciele sektora bankowości spółdzielczej z wielu
    instytucji, co stwarza wyjątkową okazję do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk,
    porównania rozwiązań stosowanych w różnych bankach (benchmarking) oraz wspólnego
    opracowywania sposobów postępowania w sytuacjach problemowych. Wspólny pobyt

    sprzyja integracji środowiska – umożliwia budowanie trwałych kontaktów zawodowych,
    które w przyszłości mogą stać się podstawą współpracy, a także ułatwia odniesienie się do
    regulacji i dokumentów wzorcowych funkcjonujących w innych bankach.
    Znaczną część uczestników stanowią członkowie Zarządów oraz osoby zajmujące
    kluczowe stanowiska w bankach spółdzielczych. Zdobyta podczas szkolenia wiedza oraz
    nawiązane relacje będą bezpośrednio wykorzystywane w codziennej pracy instytucji,
    przyczyniając się do podniesienia jakości zarządzania.
    Wycieczki i atrakcje odbędą się w 2., 3. i 4. dniu wyjazdu w czasie wolnym od zajęć
    dydaktycznych i będą zajmować każdego dnia po kilka godzin. Dokładne określenie z góry
    czasu trwania wycieczek i atrakcji nie jest możliwe ze względu na takie zmienne czynniki
    jak m. in. czas dojazdu, czas oczekiwania na wstęp do atrakcji, czas podawania posiłków.
    Koszty sfinansowania udziału pracowników Banku w szkoleniu są pośrednio związane z
    przychodami podatkowymi uzyskiwanymi przez Bank, ponieważ:
    1) Udział pracowników Banku w szkoleniu pozwoli im na uzyskanie wiedzy i umiejętności
      niezbędnych do prawidłowego wykonywania przez nich obowiązków pracowniczych, z
      uwzględnieniem zmieniających się przepisów prawa regulujących działalność banków.
    2) Finansowanie przez Bank kosztów podnoszenia kwalifikacji zawodowych kadry
      kierowniczej Banku stanowi realizację obowiązków wynikających z przepisów
      wymienionych powyżej w pkt 3 niniejszego pisma.
    3) Wymiana doświadczeń zawodowych z pracownikami innych banków spółdzielczych w
      trakcie szkolenia, a także, dzięki znajomościom nawiązanym w trakcie szkolenia, po
      jego zakończeniu, pozwoli na jeszcze lepsze wykonywanie obowiązków pracowniczych.
    4) Integracja pracowników Banku uczestniczących w szkoleniu pomiędzy sobą przyczyni
      się do udoskonalenia ich wzajemnej komunikacji i współpracy a także zwiększy ich
      motywację do pracy i poczucie identyfikacji z Bankiem.
    Pytania
    1) Czy przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że przychód uzyskany
      przez pracowników Banku w związku ze sfinansowaniem przez Bank ich udziału w
      Szkoleniu będzie podlegał zwolnieniu z PDOF, w związku z czym na Banku nie będą
      ciążyć obowiązki płatnika PDOF z tytułu sfinansowania udziału pracowników Banku w
      Szkoleniu?
    2) Czy przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że pracownicy Banku
      oraz Przewodniczący RN Banku w związku ze sfinansowaniem przez Bank ich udziału
      w Wyjeździe nie uzyskają przychodu podatkowego, w związku z czym na Banku nie
      będą ciążyć obowiązki płatnika PDOF z tytułu sfinansowania Wyjazdu?
    3) Czy przepisy ustawy o PDOP należy interpretować w ten sposób, że Bank będzie
      uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów (KUP) kosztów
      poniesionych w związku ze sfinansowaniem udziału pracowników Banku w Szkoleniu?
    4) Czy przepisy ustawy o PDOP należy interpretować w ten sposób, że Bank będzie
      uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów (KUP) kosztów
      poniesionych w związku ze sfinansowaniem Wyjazdu, w części dotyczącej
      pracowników Banku?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie numer 1 i 2 dotyczące
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1

    Przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że przychód uzyskany przez
    pracowników Banku w związku ze sfinansowaniem przez Bank ich udziału w Szkoleniu
    będzie podlegał zwolnieniu z PDOF, w związku z czym na Banku nie będą ciążyć obowiązki
    płatnika PDOF z tytułu sfinansowania udziału pracowników Banku w Szkoleniu.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o PDOF, zwolniona z PDOF jest „wartość świadczeń
    przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie
    kwalifikacji zawodowych”.
    Zgodnie z aktualnym stanowiskiem Dyrektora KIS (np. interpretacja indywidualna z 18
    lutego 2025 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.949.2024.1.KF), pod pojęciem „odrębnych
    przepisów", o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć ustawę z 26
                                                1  6czerwca 1974 r. Kodeks pracy (KP), w szczególności regulacje zawarte w art. 103-103 KP,
    dotyczące podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników.
    Podnoszenie kwalifikacji zawodowych w rozumieniu KP oznacza zdobywanie lub
    uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego
    zgodą. Takie rozumienie podnoszenia kwalifikacji zawodowych współgra z innymi
    przepisami KP, zgodnie z którymi kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do
    wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku są ustalane w
    przepisach wewnątrzzakładowych lub w przepisach szczególnych. Przepisy te wskazują
    zatem, jakich kwalifikacji pracodawca może oczekiwać od pracowników przy wykonywaniu
    pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku. Przepisy KP dotyczą przede
    wszystkim podnoszenia kwalifikacji zawodowych w ramach pracy aktualnie wykonywanej
    przez pracownika, ale również będą mogły mieć zastosowanie w przypadku, gdy
    planowany jest awans pracownika.
    Wobec powyższego, stanowisko Banku, zgodnie z którym przychód uzyskany przez
    pracowników Banku w związku ze sfinansowaniem przez Bank kosztów ich udziału w
    Szkoleniu, którego zakres tematyczny jest zgodny z zakresem obowiązków ww.
    pracowników na ich stanowiskach pracy w Banku, będzie objęty zwolnieniem z PDOF i tym
    samym na Banku nie będą ciążyć w tym zakresie obowiązki płatnika, o których mowa w
    art. 32 ust. 1 ustawy o PDOF, należy uznać za uzasadnione.
    Zdaniem Banku, wyżej opisane zwolnienie z PDOF obejmuje całość świadczeń
    sfinansowanych w ramach Szkolenia, w tym również świadczeń o charakterze
    integracyjnym. Część integracyjna Szkolenia stanowi bowiem istotne uzupełnienie części
    szkoleniowej, stanowiąc okazję do wymiany doświadczeń i poglądów uczestników
    Szkolenia, w tym związanych bezpośrednio z zagadnieniami omawianymi przez
    wykładowcę.
    Z „ostrożności procesowej” Bank stwierdza, że nawet, gdyby uznać, że zwolnienie z PDOF
    wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o PDOF nie dotyczy wartości świadczeń objętych
    częścią integracyjną Szkolenia, wartość tych świadczeń nie podlegałaby opodatkowaniu
    PDOF i Bank nie byłby zobowiązany do wykonania w odniesieniu do nich obowiązków
    płatnika. Zgodnie bowiem z aktualnym stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego (dalej
    „TK”) oraz Dyrektora KIS opisanym przez Bank szczegółowo poniżej w części „Ad. 2”,
    sfinansowanie przez Bank udziału własnych pracowników w wyjazdach integracyjnych nie
    powoduje dla tych pracowników powstania przychodu podatkowego.
    Ad. 2
    Przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że pracownicy Banku oraz
    Przewodniczący RN Banku w związku ze sfinansowaniem przez Bank ich udziału w
    Wyjeździe nie uzyskają przychodu podatkowego, w związku z czym na Banku nie będą
    ciążyć obowiązki płatnika PDOF z tytułu sfinansowania Wyjazdu.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF, do przychodów zalicza się m. in. przychody z
    otrzymanych nieodpłatnych świadczeń. Stosując ten przepis należy uwzględniać jego
    wykładnię dokonaną przez TK w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13. W wyroku tym

    TK uznał, że pracownicy uczestniczący w wyjazdach integracyjnych organizowanych na ich
    rzecz przez pracodawców nie uzyskują z tego tytułu przychodu podatkowego.
    Wobec powyższego, stanowisko Banku, zgodnie z którym sfinansowanie przez Bank
    kosztów Wyjazdu nie spowoduje powstania przychodu podatkowego dla pracowników
    Banku uczestniczących w Wyjeździe i tym samym na Banku nie będą ciążyć w tym zakresie
    obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o PDOF, należy uznać za
    uzasadnione.
    Zdaniem Banku, stanowisko TK wyrażone w wyżej omawianym wyroku należy odnieść
    również do Przewodniczącego RN Banku. W związku z tym nie uzyska on przychodu
    podatkowego z tytułu sfinansowania przez Bank jego udziału w Wyjeździe i tym samym na
    Banku nie będą ciążyć w tym zakresie obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1
    ustawy o PDOF.
    Stanowisko Banku w powyższej kwestii jest zgodne z aktualnym stanowiskiem Dyrektora
    KIS wyrażonym m. in. w indywidulanej interpretacji z 23 grudnia 2022 r. nr 0113-KDIPT2-
    3.4011.807. 2022.1.GG oraz w indywidualnej interpretacji z 13 czerwca 2023 r. nr 0115-
    KDIT3.4011.324. 2023.2.JS.
    Należy podkreślić, że ww. interpretacje indywidualne Dyrektora KIS dotyczą wyjazdów
    integracyjnych, w których uczestniczyli zarówno pracownicy, jak i członkowie RN banków
    spółdzielczych, dla których zostały wydane te interpretacje.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie
    rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest
    nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w
    majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest:
      stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);
      działalność wykonywana osobiście (pkt 2).
    Jak wynika z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w
      zakres działalności pracodawcy.

    Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy
    praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od
    pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca
    zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń
    nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Przechodząc do obowiązków płatnika wskazać należy, że stosownie do art. 32 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W myśl art. 38 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    W świetle art. 41 ust. 1 ww. ustawy
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego

      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu, nie
    każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Z kolei jako przykład świadczenia, które nie rodzi po stronie pracownika przysporzenia
    majątkowego (korzyści) Trybunał Konstytucyjny wskazał sytuację, w której pracodawca
    proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby
    organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli
    pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu, wycieczce) dobrowolnie, po
    jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie
    sposób bowiem zakładać, że gdyby nie „kursokonferencja” organizowana przez
    pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.
    Trudno też poważnie utrzymywać, że przychodem pracownika z umowy o pracę czy
    stosunku służbowego jest możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a
    wartość zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów wyznacza podstawę
    opodatkowania.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Z wniosku i uzupełnienia wynika, że pokrywają Państwo koszty:
    1) Szkolenia na Majorce dla osób zatrudnionych na umowę o pracę na stanowiskach:
      Członka Zarządu, Głównego Księgowego, Dyrektora Oddziału. W ramach szkolenia
      pracownicy będą mieli zapewnione przeloty samolotem z (...) do (...) oraz z (...) do (...) a
      także transfery i przejazdy na Majorce, 4 noclegi w hotelu, śniadania, obiady i kolacje,
      wycieczki i atrakcje (w tym bilety wstępu), m.in. zwiedzanie (...), rejs statkiem wzdłuż
      klifowego wybrzeża, przejazd zabytkowym tramwajem do (...), zwiedzanie z
      przewodnikiem, ubezpieczenie turystyczne, opiekę pilota grupy. Podstawę prawną dla
      sfinansowania przez Bank podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników
      uczestniczących w szkoleniu na Majorce stanowią następujące przepisy:
          art. 17 oraz art. 94 pkt 6 Kodeksu pracy,
          art. 22aa ust. 8 Prawa bankowego,
          pkt 7.1. Rekomendacji Z Komisji Nadzoru Finansowego (KNF),
          Wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego oraz Europejskiego
          Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w sprawie oceny
          odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących
          najważniejsze funkcje z 2 lipca 2021 r. (EBA/GL/2021/06).

      Szkolenie na Majorce ma na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych osób
      uczestniczących. Zakres tematyczny szkolenia obejmuje bowiem zagadnienia z
      zakresu obowiązków pracowniczych osób uczestniczących w szkoleniu. W szkoleniu
      wezmą udział pracownicy innych banków. Pracownicy będą integrować się pomiędzy
      sobą. Integracja będzie służyć udoskonaleniu ich wzajemnej komunikacji i współpracy
      a także zwiększeniu motywacji do pracy i poczucia identyfikacji z Bankiem.
    2) Wyjazd integracyjny do Włoch dla innych pracowników i Przewodniczącego Rady
      Nadzorczej. Celem wyjazdu jest integracja pracowników, zwiększenie ich poczucia
      identyfikacji z Bankiem jako pracodawcą, zwiększenie motywacji do pracy oraz
      zacieśnienie więzi i wzmocnienie wzajemnej komunikacji i współpracy pomiędzy
      pracownikami różnych zespołów, a także wzmocnienie komunikacji i współpracy
      pracowników Banku z Przewodniczącym Rady Nadzorczej Banku. Bank pokrywa koszty
      w całości ze środków obrotowych.
    W myśl art. 17 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze
    zm.):
      Pracodawca jest obowiązany ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji
      zawodowych.
    Art. 94 pkt 6 Kodeksu pracy stanowi, że:
      Pracodawca jest obowiązany w szczególności ułatwiać pracownikom podnoszenie
      kwalifikacji zawodowych.
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Zgodnie z Rekomendacją Z Komisji Nadzoru Finansowego dotyczącą zasad ładu
    wewnętrznego w bankach:
      Członkowie rady nadzorczej i zarządu oraz osoby pełniące kluczowe funkcje w banku
      powinni zawsze spełniać warunek odpowiedniości, tj. posiadać wiedzę, umiejętności
      i doświadczenie, niezbędne do pełnienia powierzonych im funkcji lub stanowisk i
      obowiązków oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych obowiązków.
    Ponadto Rekomendacja Z doprecyzowuje, że:
      Członkowie rady nadzorczej i zarządu banku oraz osoby pełniące kluczowe funkcje w
      banku powinni posiadać, pozyskiwać i pogłębiać wiedzę oraz umiejętności do
      wykonywania swoich obowiązków. Banki powinny zapewniać tym osobom
      możliwość podnoszenia kwalifikacji, np. w formie – dostosowanych do
      indywidualnych potrzeb – szkoleń. Szkolenia nie powinny ograniczać się do

      obszarów działalności, za które poszczególne osoby są bezpośrednio
      odpowiedzialne. Szkolenia, zwłaszcza w przypadku nowo powoływanych lub
      zatrudnianych osób, powinny również służyć zrozumieniu ładu wewnętrznego
      banku, w tym jego organizacji, modelu biznesowego i profilu ryzyka oraz roli danej
      osoby w tych obszarach. Bank powinien przeznaczać na szkolenia wystarczający
      czas, budżet i inne zasoby.
    Powyższe przepisy wskazują zatem, że członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, a
    także osoby pełniące kluczowe funkcje w banku (Dyrektor Banku, Główny Księgowy) winni
    posiadać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich
    funkcji i powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia
    środków niezbędnych do przygotowania tych osób do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Po uwzględnieniu powyższych wyjaśnień oraz okoliczności faktycznych przedstawionych w
    opisie zdarzeń, stwierdzam, że pokrycie przez Państwa na rzecz Członka Zarządu,
    Dyrektora Banku oraz Głównego Księgowego udziału przez nich w szkoleniu na Majorce
    związanego z zakresem obowiązków na jego stanowisku w Banku nie będzie stanowić dla
    niego przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W tej części Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Skoro ww. świadczenia nie stanowią dla wszystkich osób uczestniczących w szkoleniu na
    Majorce przychodu podlegającego opodatkowaniu to nie ma możliwości zastosowania
    zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem w tym zakresie Państwa stanowisko jest również nieprawidłowe.
    Odnośnie natomiast uczestniczących w wyjeździe integracyjnym do Włoch pracowników
    oraz Przewodniczącego Rady Nadzorczej wskazuję, że we wspomnianym wyroku Trybunał
    Konstytucyjny wskazał, że obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika
    przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca
    proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby
    organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli
    pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu, wycieczce) dobrowolnie, po
    jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Trudno
    poważnie utrzymywać, że przychodem pracownika z umowy o pracę czy stosunku
    służbowego jest możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a wartość
    zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów wyznacza podstawę opodatkowania.
    Przy czym, przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób będących członkami
    rady nadzorczej.
    Uwzględniając powyższe, nie sposób twierdzić, że w przypadku ponoszenia przez Państwa
    na rzecz pracowników kosztów wyjazdu integracyjnego na rzecz pracowników i
    Przewodniczącego Rady Nadzorczej, koszty te stanowią po stronie tych osób jakiekolwiek
    przysporzenie majątkowe. Trudno bowiem racjonalnie zakładać, że pracownik czy
    Przewodniczący Rady Nadzorczej poniósłby takie wydatki, gdyby nie udział w wyjeździe
    integracyjnym.
    W tym stanie rzeczy oraz wobec jednoznacznego stanowiska Trybunału Konstytucyjnego,
    uznać należy, że finansowanie pracownikom i Przewodniczącemu Rady Nadzorczej
    kosztów organizacji wycieczki do Włoch, która będzie miała charakter integracyjny, ze
    środków obrotowych Spółki, nie będzie generowało po stronie Państwa pracowników i po
    stronie Przewodniczącego Rady Nadzorczej przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.

    Tym samym, od wartości świadczeń z tytułu szkolenia i wyjazdu nie będą Państwo
    zobowiązani obliczać, pobierać i przekazywać w ciągu roku zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych.
    W tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i tylko w tych sprawach są wiążące.
    Nie mają zastosowania do Państwa sprawy.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.