Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-437/14/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-19
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego „X” jest finalnym nabywcą gazowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 19a Ustawy akcyzowej?
Słowa kluczowe: gaz; wyroby; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 22 września 2014 r. (data wpływu 22 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania Wnioskodawcy za finalnego nabywcę gazowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2014 r. został złożony do Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania Wnioskodawcy za finalnego nabywcę gazowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

„X” Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: „X” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski, której zasadniczym przedmiotem jest produkcja komponentów napędowych z aluminium.

0

Do produkcji komponentów napędowych „X” wykorzystuje m.in. gaz ziemny objęty kodem CN 2711 21 00 (dalej: „Gaz ziemny”). Gaz ziemny nabywany jest przez Wnioskodawcę wyłącznie na terytorium Polski i wykorzystywany jest do wskazanych wyżej celów produkcyjnych - procesy metalurgiczne wymienione w nomenklaturze NACE pod kodem DJ „produkcja metali i przetworzonych wyrobów z metali” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z póżn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z póżn. zm).

W związku z powyższym nabywany gaz ziemny objęty jest w całości zwolnieniem od akcyzy. Wnioskodawca nie wytwarza gazu ziemnego, jak również nie dokonuje jego sprzedaży na terytorium Polski. „X” nie dokonuje też żadnej innej czynności wymienionej w art. 9a ust. 2 pkt 1-8 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 752, dalej: „Ustawa akcyzowa”). „X” nie dokonuje dostaw wewnątrzwspólnotowych lub eksportu tego gazu. Wnioskodawca nie posiada również koncesji na obrót gazem ziemnym, na obrót gazem ziemnym z zagranicą, na dystrybucję gazu ziemnego, na magazynowanie gazu ziemnego, na przesył gazu ziemnego, na skraplanie i regazyfikację gazu ziemnego czy też na wytwarzanie gazu ziemnego.

Wnioskodawca jest podmiotem zarejestrowanym dla celów podatku akcyzowego w Polsce. Na dzień złożenia niniejszego wniosku, „X” nie dokonał powiadomienia właściwego Naczelnika Urzędu Celnego o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23d Ustawy akcyzowej.

Obecnie, Wnioskodawca nabywa gaz ziemny od „Y” Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: „Y”), tj. od podmiotu, który jest pośredniczącym podmiotem gazowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23d Ustawy akcyzowej. Dostawy gazu ziemnego od Y do „X” następują na podstawie pisemnej umowy na dostawę gazu zawartej pomiędzy „X” a Y.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 listopada 2013 r. ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1231), która wprowadziła system opodatkowania akcyzą gazu ziemnego, „X” zainteresowany jest potwierdzeniem, iż w świetle przepisów, które zaimplementowała ww. ustawa do porządku prawnego, Wnioskodawca jest finalnym nabywcą gazowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 19a Ustawy akcyzowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego „X” jest finalnym nabywcą gazowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 19a Ustawy akcyzowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, „X” jest finalnym nabywcą gazowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 19a Ustawy akcyzowej. Wnioskodawca poniżej przedstawia uzasadnienie prawne swojego stanowiska.

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 19a Ustawy akcyzowej, finalny nabywca gazowy to podmiot, który:

a.nabywa na terytorium Polski, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe

lub

b.posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

\-niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 23d Ustawy akcyzowej, pośredniczący podmiot gazowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Polski lub posiadający koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium Polski:

1.  dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów gazowych, lub
2.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów objętych zerową stawką akcyzy, lub
4.  będący spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
5.  będący towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającym wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywającym wyroby gazowe na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub
6.  będący giełdową izbą rozrachunkową, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych SA. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającymi wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
7.  będący spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym

\-który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności.

Dokonując analizy powyższych przepisów stwierdzić należy, że Ustawa akcyzowa wprowadza podział wszystkich podmiotów wykorzystujących wyroby gazowe (w tym gaz ziemny) na dwie kategorie (dwa „statusy akcyzowe”), tj. na pośredniczące podmioty gazowe (dalej: „PPG”) oraz na finalnych nabywców gazowych (dalej: „FNG”). Zdaniem Wnioskodawcy podział ten ma charakter zupełny i dychotomiczny, tj. każdy podmiot wykorzystujący wyroby gazowe może zostać uznany w świetle Ustawy akcyzowej albo za PPG albo za FNG. Nie jest zatem możliwe jednoczesne posiadanie obu tych statusów. Na wniosek taki wskazuje wprost redakcja art. 2 ust. 1 pkt 19a Ustawy akcyzowej, tj. przepisu zawierającego definicję finalnego nabywcy gazowego. W świetle tego przepisu finalnym nabywcą gazowym jest bowiem podmiot dokonujący określonych w tej normie czynności „niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym”. Tym samym, posiadanie statusu pośredniczącego podmiotu gazowego wyklucza jednoczesne posiadanie statusu finalnego nabywcy gazowego, i odwrotnie.

O uznaniu danego podmiotu jako PPG lub FNG decyduje łączne wypełnienie następujących ustawowych przesłanek:

1.  przesłanki o charakterze materialnym (dokonywanie określonych czynności, których przedmiotem są wyroby gazowe, w tym gaz ziemny), oraz
2.  przesłanki o charakterze formalnym (powiadomienie lub brak powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako PPG).

Ad a)

Odnosząc się do przesłanki materialnej rozważyć należy, czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca posiada status FNG czy tez PPG.

Warunkiem materialnym posiadania statusu FNG jest nabywanie na terytorium Polski, import lub nabywanie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych (w tym gazu ziemnego) lub posiadanie wyrobów gazowych, które zostało uzyskane w sposób inny niż w drodze ich nabycia. Odnosząc to do przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca spełnia tę przesłankę, nabywa bowiem gaz ziemny wyłącznie na terytorium Polski. W świetle powyższego Wnioskodawca może więc zostać uznany za FNG.

Z kolei warunkiem materialnym statusu PPG jest posiadanie siedziby na terytorium Polski lub posiadanie koncesji na obrót gazem ziemnym na terytorium Polski, a także dokonywanie określonych czynności, których przedmiotem są wyroby gazowe, tj. sprzedaży, dostaw wewnątrzwspólnotowych, nabyć wewnątrzwspólnotowych, importu lub eksportu wyrobów gazowych, lub używanie wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub używanie wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów objętych zerową stawką akcyzy.

W świetle powyższego Wnioskodawca wskazuje, że nie posiada koncesji na obrót gazem ziemnym czy na obrót gazem ziemnym z zagranicą Wnioskodawca nie posiada także koncesji na dystrybucję gazu ziemnego, na magazynowanie gazu ziemnego, na przesył gazu ziemnego, na skraplanie i regazyfikację gazu ziemnego czy na wytwarzania gazu ziemnego. Jednocześnie „X” informuje, iż nie produkuje (nie wytwarza) gazu ziemnego, jak również nie dokonuje jego sprzedaży na terytorium Polski, ani żadnej innej czynności wymienionej w art. 9a ust. 2 pkt 1-8 Ustawy akcyzowej (tj. nie dokonuje zamiany w rozumieniu Kodeksu cywilnego, wydania w zamian za wierzytelności, wydania w miejsce świadczenia pieniężnego, darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego, wydania w zamian za dokonanie określonej czynności, przekazania lub zużycia na potrzeby reprezentacji albo reklamy lub przekazania na potrzeby osobiste wskazanego kręgu osób). Wnioskodawca nie dokonuje także dostaw wewnątrzwspólnotowych lub eksportu tego gazu. „X” zużywa jedynie gaz ziemny nabywany od Y w celach produkcji komponentów napędowych z aluminium (tj. w procesach metalurgicznych), które korzystają w całości ze zwolnienia od akcyzy.

Podsumowując należy stwierdzić, że skoro „X” nabywa wyłącznie na terytorium Polski gaz ziemny i zużywa go w całości do celów produkcyjnych (tj. do procesów metalurgicznych) objętych zwolnieniem od akcyzy to może zostać uznany za FNG. Analizy jednak wymaga jeszcze spełnienie przez „X” przesłanki formalnej, o której mowa w punkcie b) powyżej.

Ad b)

„X” wskazuje, że warunkiem decydującym o uznaniu danego podmiotu za FNG lub PPG jest powiadomienie bądź brak powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako PPG. I tak, złożenie takiego powiadomienie oznacza, iż dany podmiotem kwalifikowany jest jako PPG. Brak takiego powiadomienia z kolei oznacza, że dany podmiot kwalifikowany jest jako FNG.

Zdaniem Wnioskodawcy złożenie omawianego powiadomienia nie jest obowiązkiem (jest dobrowolne), szczególnie w przypadku, gdy dany podmiot spełnia przesłankę materialną do uznania go za pośredniczący podmiot gazowy. Na powyższą dobrowolność wskazuje brzmienie art. 16 ust. 3a Ustawy akcyzowej. Zgodnie z tym przepisem, podmiot zamierzający prowadzić działalność gospodarczą min. jako pośredniczący podmiot gazowy, zamiast złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, jest obowiązany powiadomić o tym pisemnie właściwego naczelnika urzędu celnego przed dniem rozpoczęcia tej działalności Przepis ten wprost wskazuje zatem, że jedynie podmiot, który zamierza prowadzić działalność gospodarczą jako PPG obowiązany jest do poinformowania o tym organ podatkowy. Przepis ten, ani pozostałe przepisy Ustawy akcyzowej nie wskazują natomiast, że przed dniem wykonania pierwszej czynności, której przedmiotem są wyroby gazowe i która właściwa jest dla PPG, dany podmiot jest obowiązany powiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu celnego. Konkludując, to dany podmiot decyduje, czy zamierza być PPG czy też FNG biorąc pod uwagę przedmiot swojej działalności.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego wskazać należy, że „X” nie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako PPG. W analizowanym stanie faktycznym nie została zatem zrealizowana przesłanka (tj. przesłanka formalna) decydująca o posiadaniu przez Wnioskodawcę statusu PPG. W kontekście tego, że Wnioskodawca nie dokonuje również czynności, których przedmiotem jest gaz ziemny, a które stanowią przesłankę materialną przyporządkowaną do PPG, należy stwierdzić, że w myśl przepisów Ustawy akcyzowej „X” jest finalnym nabywcą gazowym (FNG).

Przedstawione wyżej wnioski odnośnie do zasad prawidłowej klasyfikacji prowadzonej działalności gospodarczej w świetle przepisów dotyczących FNG i PPG potwierdził także Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2014 r. o nr IPTPP3/443A-76/13-3/BJ wydanej w podobnej sprawie. W interpretacji wskazano, że:

„Z przepisów wynika zatem, że do czasu złożenia przez podmiot pisemnego powiadomienia do właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, podmiot nie może przedstawić sprzedawcy wyrobów gazowych potwierdzenia przyjęcia przez właściwego naczelnika urzędu celnego takiego powiadomienia. Mając na uwadze opis sprawy i powyżej przedstawione przepisy prawa, należy stwierdzić, że w przypadku, gdy spółka nie złoży pisemnego powiadomienia do właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, to brak podstaw do uznania jej za pośredniczący podmiot gazowy i tym samym spółka wówczas jest finalnym nabywcą gazowym”. Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 12 maja 2014 r. o nr ILPP3/443-36/14-2/TW, który w pełni zaakceptował stanowisko wnioskodawcy w zakresie posiadania przez niego statusu finalnego nabywcy gazowego do czasu złożenia powiadomienia o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy i odstąpił od uzasadniania swojej odpowiedzi.

Wnioskodawca przytacza również odpowiedź udzieloną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w zbliżonej sprawie. W interpretacji z dnia 25 kwietnia 2014 r. o nr IBPP4/443-8/14/EK ww. Dyrektor stwierdził, że „Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że prowadzenie działalności jako pośredniczący podmiot gazowy nie jest obowiązkiem. Jednocześnie podmiot posiadający siedzibę lub stale miejsce zamieszkania na terytorium kraju, który spełnia warunki bycia takim podmiotem ma prawo do prowadzenia działalności jako pośredniczący podmiot gazowy. Jeżeli zatem podmiot decyduje się prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot gazowy winien o tym powiadomić, przed rozpoczęciem takiej działalności, właściwego naczelnika urzędu celnego Konkludując to. podmiot decyduje o tym czy chce prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot gazowy. Tym samym, odpowiadając wnioskodawcy na pytanie, należy stwierdzić, że skoro wnioskodawca nie prowadzi działalności jako pośredniczący podmiot gazowy to prawidłowo dokonuje nabycia wyrobów gazowych jako finalny nabywca gazowy”.

Wnioskodawca wskazuje nadto, że przedstawione wyżej stanowisko co do interpretacji przepisów Ustawy akcyzowej potwierdza uzasadnienie do projektu nowelizacji Ustawy akcyzowej w zakresie opodatkowania akcyzą wyrobów gazowych. Zgodnie z tym uzasadnieniem, w „ art. 1 pkt 1 lit. c - wprowadzono do słowniczka definicję pośredniczącego podmiotu gazowego, którym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub posiadający koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów gazowych lub używający wyroby gazowe do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy lub do celów objętych zerową stawką akcyzy. \[\`(...)\`\] Aby zostać pośredniczącym podmiotem gazowym, dany podmiot będzie musiał pisemnie powiadomić właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności oraz uzyskać pisemne potwierdzenie przyjęcia tego powiadomienia” (str. 3 uzasadnienia do ww. ustawy nowelizującej, druk sejmowy nr 1627).

Podsumowując stwierdzić należy, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego, „X” jest) finalnym nabywcą gazowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 19a Ustawy akcyzowej.

Wnioskodawca wnosi o uznanie takiego stanowiska za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 752), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby gazowe – wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

W załączniku Nr 1 do ustawy, stanowiącym Wykaz wyrobów akcyzowych, umieszczono pod pozycją 28, gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe o kodzie CN 2711.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy, finalny nabywca gazowy to podmiot, który:

a.nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub

b.posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

\-niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

Na mocy art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu.

Obrót wyrobami gazowymi w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 9c ust. 1 pkt 5 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:

1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W przypadku wyrobów gazowych, zgodnie z art. 11b ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  wydania wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu, w przypadku ich sprzedaży na terytorium kraju;
3.  powstania długu celnego, w przypadku importu wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycia wyrobów gazowych przez podmioty w przypadkach, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 4 lub 5.

Podatnikiem akcyzy, zgodnie art. 13 ust. 1 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

1.nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony;

2.będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu;

2a.będący nabywcą lub posiadaczem suszu tytoniowego niebędący podmiotem prowadzącym skład podatkowy, pośredniczącym podmiotem tytoniowym lub rolnikiem, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od tego suszu zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tego suszu;

3.u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych lub doszło do całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;

4.będący przedstawicielem podatkowym;

5.będący zarejestrowanym odbiorcą, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz innego podmiotu;

6.będący zarejestrowanym wysyłającym, jeżeli wysyła z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe z miejsca importu;

7.dokonujący użycia lub sprzedaży wyrobów węglowych, które uzyskał w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;

8.będący pośredniczącym podmiotem tytoniowym zużywającym susz tytoniowy;

9.będący podmiotem prowadzącym skład podatkowy zużywającym susz tytoniowy do innych celów niż produkcja wyrobów tytoniowych;

10.będący pośredniczącym podmiotem węglowym używającym wyrobów węglowych;

11.będący finalnym nabywcą węglowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 5;

12.będący pośredniczącym podmiotem gazowym używającym wyrobów gazowych;

13.będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5.

Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 pkt 23d ustawy, pośredniczącym podmiotem gazowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub posiadający koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium kraju:

1.  dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów gazowych, lub
2.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów objętych zerową stawką akcyzy, lub
4.  będący spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
5.  będący towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającym wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywającym wyroby gazowe na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub
6.  będący giełdową izbą rozrachunkową, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych SA. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającymi wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
7.  będący spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym

\-który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy - podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Zgłoszenie rejestracyjne powinno zawierać dane dotyczące tego podmiotu i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres jego siedziby lub zamieszkania oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, a w przypadku działalności gospodarczej z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy - również adresy miejsc wykonywania działalności oraz określenie rodzaju i przewidywanej średniej miesięcznej ilości zużywanego wyrobu akcyzowego. (art. 16 ust. 2 ustawy)

Stosownie do art. 16 ust. 3 ustawy właściwy naczelnik urzędu celnego, bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia przyjęcia zgłoszenia rejestracyjnego, pisemnie potwierdza jego przyjęcie.

W myśl art. 16 ust. 3a ustawy, podmiot zamierzający prowadzić działalność gospodarczą jako (…), pośredniczący podmiot gazowy (…), zamiast złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany powiadomić o tym pisemnie właściwego naczelnika urzędu celnego przed dniem rozpoczęcia tej działalności. Powiadomienie powinno zawierać dane dotyczące tego podmiotu i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres jego siedziby lub zamieszkania, NIP lub REGON albo inny numer identyfikacyjny używany w państwie siedziby lub zamieszkania podmiotu oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.

Z pytania Wnioskodawcy jak i przedstawionego przez niego stanowiska wynika, że Wnioskodawca ma wątpliwości czy nabywając wyroby gazowe występuje w roli finalnego nabywcy gazowego, czy pośredniczącego podmiotu gazowego.

Stosownie do powyższego, jak już wcześniej wskazano, zgodnie z art. 16 ust. 3a ustawy podmiot zamierzający prowadzić działalność jako pośredniczący podmiot gazowy, jest obowiązany powiadomić o tym pisemnie właściwego naczelnika urzędu celnego przed dniem rozpoczęcia tej działalności. Natomiast, w myśl art. 16 ust. 3b właściwy naczelnik urzędu celnego bez zbędnej zwłoki pisemnie potwierdza przyjęcie powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności jako pośredniczący podmiot gazowy. Ponadto jak stanowi wskazany art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu.

Zgodnie zaś z art. 9c ust. 4 i 5 ustawy w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych sprzedawca obowiązany jest ustalić czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy finalnemu nabywcy gazowemu. Sprzedawca wyrobów gazowych może zażądać od nabywcy przedstawienia potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, a w razie odmowy jego przedstawienia przez nabywcę - może odmówić sprzedaży wyrobów gazowych po cenie nieuwzględniającej akcyzy.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że prowadzenie działalności jako pośredniczący podmiot gazowy nie jest obowiązkiem. Jednocześnie podmiot posiadający siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju, który spełnia warunki bycia takim podmiotem ma prawo do prowadzenia działalności jako pośredniczący podmiot gazowy. Jeżeli zatem podmiot decyduje się prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot gazowy winien o tym powiadomić, przed rozpoczęcia takiej działalności, właściwego naczelnika urzędu celnego. Konkludując to podmiot decyduje o tym czy chce prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot gazowy.

Mając na uwadze opis sprawy i powyżej przedstawione przepisy prawa, należy stwierdzić, że w przypadku, gdy Spółka nie złoży pisemnego powiadomienia do właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, to brak podstaw do uznania jej za pośredniczący podmiot gazowy i tym samym Spółka wówczas jest finalnym nabywcą gazowym. Tym samym, odpowiadając Wnioskodawcy na pytanie, należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca nie prowadzi działalności jako pośredniczący podmiot gazowy to prawidłowo dokonuje nabycia wyrobów gazowych jako finalny nabywca gazowy.

Podsumowując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w którym Wnioskodawca nie dokonał powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności jako pośredniczący podmiot gazowy, przez co zarazem nie mógł uzyskać potwierdzenia dokonania ww. powiadomienia, a tym samym nie mógł być zamieszczony w publikowanym w Biuletynie Informacji Publicznej wykazie pośredniczących podmiotów gazowych – Wnioskodawcę należy uznać za finalnego nabywcę gazowego, dokonującego nabycia wyrobu gazowego od pośredniczącego podmiotu gazowego. Na taką sytuacje nie ma wpływu zarejestrowanie się Wnioskodawcy dla celów podatku akcyzowego w Polsce.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy dotyczące uznania go za finalnego nabywcę gazowego należy uznać za prawidłowe.

Informuje się jednocześnie, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku w sprawie, które nie zostały objęte przedmiotem wniosku i pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.