Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1110/08/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-02-24
Teza: Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie rodziła powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie działalności gospodarczej; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; pawilon-pawilon handlowy; przychód-źródła przychodu; współwłasność; wynajem; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2008 r. (data wpływu – 5 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży zabudowanej nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży zabudowanej nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Umową z podpisami notarialnie poświadczonymi z dnia 24 maja 1993 r. Pan wraz ze współmałżonką nabyliście na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej nakłady poczynione na budowę części pawilonu handlowego. Powierzchnia zabudowy pawilonu wynosiła 61 m2, a powierzchnia całkowita – 64,70 m2, z czego nabył Pan część pawilonu znajdującego się w budowie o powierzchni 37,50 m2. Kolejną umową z podpisami notarialnie poświadczonymi z dnia 15 listopada 1993 r. nabył Pan wraz z małżonką do majątku wspólnego nakłady poczynione na pozostałą cześć ww. pawilonu handlowego, tj. 27,2 m2. Wobec powyższego z dniem 15 listopada 1993 r. staliście się Państwo właścicielami całego pawilonu handlowego o powierzchni użytkowej całkowitej 64,70 m2.

W dniu 12 stycznia 1994 r. urząd miasta wydał zaświadczenie potwierdzające, że zgłosili Państwo do użytkowania obiekt pawilon handlowy zgodnie z wydanym przez tutejszy organ pozwoleniem na budowę z dnia 15 lutego 1991 r. Aktem notarialnym z dnia 11 grudnia 1995 r. nabył Pan wraz z małżonką na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej od spółdzielni mieszkaniowej prawo użytkowania wieczystego działki nr 2/21 obręb 59, dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr KW (…), na której posadowiony jest nabyty pawilon handlowy.

W 1996 r. nastąpiła pierwsza rozbudowa pawilonu handlowego. W dniu 27 sierpnia 1997 r. urząd miejski wydał zaświadczenie potwierdzające, że zgłosili Państwo do użytkowania obiekt - rozbudowa pawilonu - zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę z dnia 26 czerwca 1996 r.

W 1998 r. działkę nr 2/21 obręb 59 wpisaną w księgę wieczystą KW nr (…) podzielono geodezyjnie na trzy odrębne działki gruntu :

*   działkę nr 2/50 o pow. 0,0040 ha, przeznaczoną na uzupełnienie sąsiedniej nieruchomości zapisanej w KW nr (…),

*   działkę nr 2/51 o pow. 0,0081 ha, przeznaczoną dla Państwa (na której znajduje się budynek pawilonu handlowego),

*   działkę nr 2/52 o pow. 0,0126 ha, przeznaczoną dla Państwa.

Dokonanie ww. podziału zostało uwidocznione w księgach wieczystych wpisami z dnia 26 listopada 2002 r., tj. z księgi wieczystej KW nr (…) urządzonej dla nieruchomości o obszarze 0.02.07 ha stanowiącej własność gminy, co do której przysługuje Państwu prawo wieczystego użytkowania oraz prawo własności posadowionego na niej budynku, odłączono część o obszarze 0.0126 ha, stanowiącą działkę nr 2/52 i dla odłączonego obszaru założono odrębną księgę wieczystą KW nr (…).

W 2001 r. nastąpiła druga rozbudowa nabytego pawilonu handlowego, w dniu 5 marca 2002 r. urząd miasta wydał zaświadczenie potwierdzające, że zgłosili Państwo do użytkowania rozbudowę pawilonu handlowego na cele usługowe i mieszkalne zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę z dnia 21 czerwca 2000 r.

W dniu 25 października 2002 r. wystąpili Państwo do prezydenta miasta o przekształcenie przysługującego im prawa użytkowania wieczystego dla działki nr 2/51, na którym posadowiony jest pawilon handlowy w prawo własności. Decyzją z dnia 10 grudnia 2003 r. prezydent miasta orzekł o przekształceniu na rzecz Państwa dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości oznaczonej jako działka 2/51 o pow. 81 m2, dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą o nr KW (…) w prawo własności.

Obecnie chcą Państwo sprzedać ww. nieruchomość, stanowiącą działkę gruntu nr 2/51, na której posadowiony jest budynek pawilonu handlowego. W 2008 r. wprowadził Pan budynek do ewidencji środków trwałych. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu najmu (najem prywatny) zalicza Pan odpisy amortyzacyjne dokonywane od budynku pawilonu. W latach 1993-1995 wykorzystywał Pan budynek pawilonu handlowego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej - wykonywał w nim swoją działalność gospodarczą, zgodnie z przedmiotem działalności wpisanym do Ewidencji Działalności Gospodarczej. Od momentu, kiedy nie wykorzystuje Pan budynku pawilonu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej minęło sześć lat.

Od 1996 r. do 31 sierpnia 1999 r. był Pan wykreślony z Ewidencji Działalności Gospodarczej. Natomiast z dniem 1 września 1999 r. ponownie podjął działalność gospodarczą i uzyskał stosowny wpis do Ewidencji Działalności Gospodarczej. Budynek pawilonu handlowego od momentu ponownego podjęcia działalności gospodarczej nie jest wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzeniem tejże działalności. Obecnie, według aktualnego zaświadczenia z Ewidencji Działalności Gospodarczej, prowadzi Pan działalność gospodarczą jedynie w zakresie (według PKD 2004): sprzedaży detalicznej prowadzonej na straganach i targowiskach – 52.62 oraz sprzedaży detalicznej odzieży – 52.42.Z.

Natomiast budynek pawilonu jest wynajmowany przez Pana osobom trzecim na cele prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (wystawiał Pan faktury VAT na usługę wynajmu pomieszczeń). Jeśli chodzi o rozliczanie się z podatku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to należy wskazać, że jest Pan ryczałtowcem. Z kolei od 1994 r. jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług.

Między Panem a współmałżonką istnieje wspólność majątkowa (umów majątkowych małżeńskich nie zawierano). Nadto złożyli Państwo oświadczenia o opodatkowaniu całości osiągniętego dochodu z najmu nieruchomości przez jednego z nich, tj. przez Pana. Zatem uzyskuje Pan dochody z najmu nieruchomości wskazanej powyżej i bez wezwania organu podatkowego wpłaca zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Nie składają Państwo również wspólnego zeznania podatkowego i nie rozliczają się wspólnie z podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie rodziła powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana zdaniem, przychód ze sprzedaży nieruchomości nie powstanie, bowiem minęło pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, a odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz wynikającego z przydziału spółdzielni mieszkaniowych prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Nabył Pan wspólnie z żoną prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości, która stanowi obecnie działkę nr 2/51, dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr KW (\`(...)\`) w dniu 11 grudnia 1995 r. Wobec powyższego w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego od daty 11 grudnia 1995 r. należy liczyć pięcioletni termin, określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pana opinii za datę nabycia, w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można uznać daty przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo odrębnej własności. Takie stanowisko zostało potwierdzone w wydanej z upoważnienia Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2008 r. Nr ITPB1/415-739/07/MK. W uzasadnieniu ww. interpretacji przyjęto, że: „Moment przekształcenia na podstawie aktu administracyjnego, jakim jest decyzja administracyjna, jest bowiem jedynie zmianą formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości. Nabycie prawa do nieruchomości nastąpiło więc już w chwili zawarcia umowy o ustanowienie prawa wieczystego użytkowania.

Reasumując, sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie spowoduje dla Państwa powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Pana stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na gruncie przepisów podatkowych w myśl art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Jednakże, w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji w latach 1993-1995 budynek pawilonu handlowego wykorzystywany był przez Pana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast od momentu, kiedy zaprzestał Pan jego użytkowania na potrzeby ww. działalności minęło sześć lat. W okresie od 1996 r. do 31 sierpnia 1999 r. nie prowadził Pan działalności gospodarczej (w tym czasie był Pan wykreślony z Ewidencji Działalności Gospodarczej). Następnie z dniem 1 września 1999 r. ponownie podjął działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Od momentu ponownego podjęcia działalności gospodarczej budynek pawilonu handlowego nie jest wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzeniem tejże działalności. Oprócz niej trudni się Pan najmem budynku na rzecz osób trzecich na cele prowadzonej przez nie działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W świetle zaś art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Z kolei przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi,

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Należy zauważyć, iż przepis art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia wszystkich przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej („Przychodem z działalności gospodarczej są również:”).

Analiza przytoczonych powyżej uregulowań prawa podatkowego potwierdza, że rodzajowy katalog przychodów ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, nie jest ograniczony. Wymienione kategorie przychodów mają charakter przykładowy, otwarty.

Stąd też art. 12 ust. 10 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.) stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, które nie zostały zaliczone do środków trwałych z uwagi na przewidywany okres używania krótszy niż 1 rok, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22 g ustawy o podatku dochodowym, jest niższa niż 1.500,00 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętych w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w pkt 2 oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie, nieujętych w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej – bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane, w tym z powodu jej likwidacji, przy czym w takiej sytuacji przychód powstaje wyłącznie, jeżeli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.

W opisanym przez Pana zdarzeniu przyszłym, w przypadku zbycia przedmiotowej nieruchomości uzyskanego przychodu nie można uznać za przychód z działalności gospodarczej. Przedmiotowa nieruchomość była bowiem w latach 1993-1995 wykorzystywana na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, zaś w 2008 r. w związku z uzyskiwaniem przychodów z tytułu najmu lokali użytkowych (nie związanych z podjętą od dnia 1 stycznia 1999 r. działalnością gospodarczą) została – celem zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów – ujęta w ewidencji środków trwałych. Najem nieruchomości niebędących składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębne źródło przychodu

Zbycie tej nieruchomości nie będzie więc zbyciem środka trwałego, ani też zbyciem składnika majątku funkcjonalnie powiązanego z działalnością gospodarczą.

W kontekście zamiaru zbycia budynku pawilonu handlowego podkreślenia wymaga fakt, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, stąd też należy się również odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego. W myśl przepisu art. 46 Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Sytuację taką przewidują przepisy o użytkowaniu wieczystym.

Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 § 1 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z powołanym przepisem grunty stanowiące własność Skarbu Państwa położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym i osobom prawnym. Natomiast w myśl art. 235 Kodeksu cywilnego budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nabył Pan wraz ze współmałżonką prawo użytkowania wieczystego w dniu 11 grudnia 1995 r. i to ta data ma kluczowe znaczenie dla obliczenia pięcioletniego terminu, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę nabycia, w rozumieniu cytowanego przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 nie można uznać daty przekształcenia decyzją administracyjną prawa wieczystego użytkowania w prawo własności, bowiem jest to jedynie zmiana formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości. Nabycie prawa do nieruchomości nastąpiło więc już w chwili zawarcia umowy o ustanowienie prawa wieczystego użytkowania.

Reasumując, z uwagi na upływ określonego w art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych terminu sześciu lat, licząc między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym tenże składnik majątku został wycofany z działalności i planowanym dniem jego odpłatnego zbycia, zamierzone zbycie nie będzie skutkowało powstaniem przychodu z działalności gospodarczej, a tym samym nie powstanie z tego tytułu obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie też stanowić źródła przychodu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z uwagi na upływ pięcioletniego terminu w nim określonego.

Odnosząc się do Pana argumentacji opartej na treści wskazanej w uzasadnieniu własnego stanowiska interpretacji indywidualnej, należy stwierdzić, iż orzeczenia organów podatkowych co do zasady wiążą w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego; tym samym nie stanowią podstawy prawnej wydanej interpretacji.

Nadto, mając na uwadze, iż wskazana we wniosku nieruchomość stanowi wspólną własność Pana i żony, zaznacza się, że zgodnie z art. 14k § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zastosowanie się do niniejszej interpretacji przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego tę interpretację nie może szkodzić – również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej – tylko Panu jako Wnioskodawcy.

Natomiast żona, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinna indywidualnie wystąpić z wnioskiem o jej wydanie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.