Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.318.2021.8.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-13
Teza: Obowiązki płatnika oraz określenie momentu powstania
przychodu w związku z finansowaniem studiów członkowi
zarządu.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu
moment
obowiązek-obowiązek płatnika
opodatkowanie
przychód
płatnik
studia-opłata za studia
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Terminy przekazania zaliczek i podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zasady pobierania zaliczek.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej też jako „Spółka”) jest płatnikiem podatku dochodowego od osób
    fizycznych, który na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zobowiązany do naliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na
    podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
    sprawujące u niego funkcję członka zarządu. Wnioskodawca jest podmiotem, którego
    przedmiotem działalności gospodarczej jest między innymi (...). Wnioskodawca realizuje
    (...). Do zadań Wnioskodawcy należy w szczególności:
    1) (...)
    Wnioskodawca, jako osoba prawna, działa poprzez swoje organy, w tym Zarząd.
    Członkowie Zarządu Wnioskodawcy realizują swoje obowiązki służbowe na podstawie
    umowy o świadczenie usług zarządzania (dalej jako „Umowa o zarządzanie”), która została
    zawarta na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach
    kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. Przychody osiągane
    przez członków Zarządu ze świadczenia usług zarządzania zaliczane są do przychodów z
    działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 w zw. z art. 10 ust. 1
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie Umowy o zarządzanie członek Zarządu zobowiązał się do świadczenia usług
    zarządzania (Usługi) na zasadach określonych Umową, przy czym obowiązek ten może być
    realizowany wyłącznie osobiście, z wyłączeniem osób trzecich (par. 1 ust. 1 i 2 Umowy o
    zarządzanie). W Umowie o zarządzanie członek Zarządu oświadczył, że posiada wszelkie
    niezbędne kompetencje do wykonywania Usług na warunkach Umowy (par. 1 ust. 3
    Umowy o zarządzanie). Zgodnie z postanowieniami Umowy o zarządzanie (par. 2 ust. 1)
    członek Zarządu zobowiązany jest między innymi do świadczenia Usług:
    1) z najwyższą starannością, sumiennością i profesjonalizmem wymaganym w
      powszechnie przyjętych standardach zarządzania, z zachowaniem lojalności wobec
      Spółki i dbałości o materialne i niematerialne interesy Spółki, przy przyjęciu zasady
      podejmowania ryzyka uzasadnionego gospodarczo i z uwzględnieniem ryzyka

      uzasadnionego z punktu widzenia realizowanych przez Spółkę zadań, w tym zadań z
      zakresu (...);
    2) w sposób zgodny z interesem Spółki i prowadzący do jej rozwoju, w szczególności
      poprzez osiągnięcie celów postawionych Spółce, w tym planowanych wyników
      gospodarczych i zamierzonej pozycji na rynku, wzrostu wartości jej aktywów, a także
      kreowanie pozytywnego wewnętrznego i zewnętrznego wizerunku Spółki.
      Na podstawie Umowy o zarządzanie (par. 2 ust. 4 pkt 3, ust. 5 pkt 4-6 oraz ust. 7)
      członek Zarządu ma obowiązek między innymi:
    3) samodzielnego zarządzania powierzonymi obszarami działalności Spółki,
    4) podejmowania działań zmierzających do rozwoju działalności Spółki oraz osiągania
      przez Spółkę celów określonych w ustalonych planach działalności;
    5) podejmowania działań zmierzających do osiągania przez Spółkę odpowiednich
      wyników gospodarczych, w tym finansowych, w szczególności poprzez zarządzanie
      aktywami i zasobami Spółki w sposób ukierunkowany na osiągnięcie odpowiednich
      wyników gospodarczych;
    6) opracowywania i aktualizacji planów strategicznych Spółki, przedstawianie ich
      organom Spółki, ich wdrażanie i nadzór nad realizacją;
    7) odbywania podróży służbowych w interesie Spółki, związanych z prowadzeniem spraw
      Spółki oraz do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o
      charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki i należytym
      wykonywaniem usług, w tym – o ile jest to konieczne dla realizacji tychże zobowiązań –
      odbywania podróży w kraju i za granicą.
    W Umowie o zarządzanie (par. 4 ust. 3) strony zgodnie ustaliły, iż Spółka będzie ponosić
    lub refinansować koszty indywidualnego szkolenia członka Zarządu związane z
    przedmiotem Umowy i obowiązkami umownymi do wysokości 15 000 zł netto w roku
    kalendarzowym obowiązywania Umowy, o ile Rada Nadzorcza wyrazi zgodę na
    poniesienie lub refinansowanie kosztów takiego szkolenia. W celu uniknięcia wątpliwości
    w Umowie o zarządzanie (par. 6 ust. 3) Strony oświadczyły, iż pokrywanie przez Spółkę
    między innymi ww. kosztów szkoleń nie stanowi wynagrodzenia członka Zarządu ani
    innego rodzaju świadczeń na jego rzecz, lecz stanowi koszt Spółki wynikający z obowiązku
    pokrywania kosztów pełnienia funkcji członka Zarządu. Umowa nie zawiera
    szczegółowego katalogu szkoleń, kursów, seminariów i konferencji, w których członkowie
    Zarządu powinni brać udział. Umowa nie zawiera obowiązku podnoszenia kwalifikacji
    zawodowych, w tym doskonalenia umiejętności zarządczych.
    Aktualnie, jeden z członków Zarządu Spółki jest uczestnikiem XVI edycji Programu
    Menedżerskiego Executive MBA (Master of Business Administration) dla firm (...) (dalej
    jako „studia MBA”), prowadzonego przez X z siedzibą w Y na zlecenie Z z siedzibą w V.
    Studia MBA obejmują 4 semestry. Program studiów MBA uwzględnia specyfikę
    funkcjonowania przedsiębiorstwa (...), między innymi w ten sposób, iż:
    1) w I semestrze Studiów MBA jako cele zarządzania strategicznego przyjęto:
      (i) podniesienie u uczestnika Studiów MBA świadomości wpływu zarządzania
      strategicznego na kierunek działalności i rozwoju przedsiębiorstwa (...),
      (ii) przedstawienie zarządzania strategicznego jako dynamicznego, ciągłego procesu,
      (iii) rozwinięcie praktycznej wiedzy o metodach i narzędziach planowania
      strategicznego oraz umiejętności ich stosowania w przedsiębiorstwie (...), jak również
      (iv) zwiększenie skuteczności działania podczas wdrażania strategii przedsiębiorstwa
      (...).
      Osiągnięciu tych celów mają służyć zajęcia prowadzone w formie interaktywnego
      warsztatu w oparciu o interaktywne prezentacje, analizę przypadków, pracę

      zespołową, dyskusje i prezentacje, przykłady, ćwiczenia, case’y, przy czym tematy
      dyskusji odnoszą się do realiów (...).
    2) w I semestrze Studiów MBA jako cele ekonomicznych aspektów zarządzania przyjęto:
      (i) dostarczenie uczestnikom Studiów MBA wiedzy na temat zachowania się
      poszczególnych uczestników rynku i ich konsekwencji dla jednostek indywidualnych i
      całej gospodarki, ze szczególnym naciskiem na branżę (...),
      (ii) dostarczenie wiedzy na temat relacji popytu i podaży i ich wpływu na ceny, ilości
      dóbr, zachowanie konsumenta i producenta,
      (iii) wyjaśnienie zachowań przedsiębiorstw, umiejętność podejmowania decyzji w
      długim i krótkim okresie,
      (iv) podejmowanie decyzji i zachowanie przedsiębiorstwa w różnych warunkach
      konkurencji rynkowej.
      W tym wypadku również podstawowym narzędziem osiągnięcia ww. celów są wykłady
      interaktywne, ćwiczenia z wykorzystaniem metod aktywizujących, rozwiązywanie
      zadań i analiza przypadków. Przykłady, ćwiczenia, case’y, tematy dyskusji odnoszą się
      do realiów (...).
    3) w I semestrze Studiów MBA przewidziano również inne bloki tematyczne, jak
      zachowania w organizacji, statystyka w biznesie, kierowanie zespołem, etyka w
      biznesie, w ramach których odbywają się zajęcia w formach opisanych wyżej, zaś
      prezentowane podczas zajęć przykłady, ćwiczenia i tematy do dyskusji odnoszą się do
      realiów (...);
    4) w II semestrze Studiów MBA zaplanowano między innymi blok tematyczny
      „Zarządzanie marketingowe”, którego celem jest zapoznanie uczestników z
      koncepcjami i pojęciami z zakresu zarządzania marketingowego odnosząc je do
      realiów rynku (...);
    5) w II semestrze przewidziano również szereg innych bloków tematycznych, jak
      rachunkowość zarządczą, zarządzanie finansowe, zarządzanie procesami i jakością, w
      ramach których odbywają się zajęcia w formach opisanych wyżej, zaś prezentowane
      podczas tych zajęć przykłady, ćwiczenia, tematy do dyskusji odnoszą się do realiów (...),
    6) w III semestrze Studiów MBA przewidziano między innymi blok tematyczny „Biznes
      globalny”, którego jednym z celów ma być poznanie wpływu zjawisk na rynku
      globalnym na rynek (...);
    7) w IV semestrze Studiów MBA uczestniczy będą mieli możliwość wyboru tematów, przy
      czym mogą to być tematy specyficzne dla branży (...).
    Oczywistym jest przy tym, że program Studiów MBA uwzględnia zagadnienia/tematy
    /kwestie ogólne, które nie są charakterystyczne tylko i wyłącznie dla branży (...).
    Na podstawie umowy, którą Spółka zawarła z Z, Spółka zobowiązała się zapłacić ww. Z, z
    tytułu udziału członka Zarządu w Studiach MBA, wynagrodzenie w łącznej kwocie 31 000 zł
    netto, płatne w 4 ratach (każda rata za 1 semestr), przy czym każda rata jest płatna na
    podstawie faktury VAT wystawionej przez Z na 7 dni przed pierwszym planowanym w
    danym semestrze zjazdem. Termin zapłaty wynosi 14 dni od otrzymania prawidłowo
    wystawionej faktury. Na sfinansowanie w taki sposób członkowi Zarządu udziału w
    Studiach MBA Spółka uzyskała zgodę Rady Nadzorczej i oczywiście członka Zarządu. Kwoty
    finansowania nie przekraczają w skali roku limitu określonego w Umowie o zarządzanie, tj.
    15 000 zł netto.
    Udział w Studiach MBA służy członkowi Zarządu poszerzeniu posiadanej wiedzy i
    umiejętności zarządczych, ale w ścisłym powiązaniu z branżą, w której działa Spółka oraz
    w ścisłym celu wykorzystania zdobytych podczas Studiów MBA wiedzy i umiejętności w
    realizacji obowiązków zarządczych w Spółce. Członek Zarządu bierze udział w Studiach

    MBA ze względu na pełnioną funkcję w Spółce. Udział członka Zarządu w Studiach MBA
    leży przede wszystkim w interesie Spółki, gdyż doskonalenie wiedzy i umiejętności
    zarządczych członka Zarządu w branży, w której działa Spółka to większa szansa rozwoju
    działalności Spółki oraz osiągania przez Spółkę odpowiednich wyników gospodarczych, w
    tym finansowych, w zmieniającym się otoczeniu zewnętrznym, w tym regulacyjnym.
    Wreszcie, doskonalenie kompetencji zarządczych w Spółce leży bezpośrednio w jej
    interesie ze względu na realizowane przez Spółkę zadanie (...). Jeżeli w wyniku udziału w
    Studiach MBA członek Zarządu uzyska indywidualną korzyść to nie będzie to
    bezpośrednim celem działania Spółki, lecz skutkiem pośrednim (ubocznym).
    Pytania
    1. Czy sfinansowanie przez Wnioskodawcę udziału członka Zarządu w Studiach MBA,
      prowadzonych na zlecenie określonego podmiotu branżowego oraz według programu
      odnoszącego się do sektora, w którym działa Wnioskodawca, oznacza powstanie u
      członka Zarządu przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust.
      1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. W przypadku udzielenia odpowiedzi pozytywnej na ww. pytanie, w jakim momencie
      powstaje przychód z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, sfinansowanie przez niego udziału członka Zarządu w Studiach
    MBA, prowadzonych na zlecenie określonego podmiotu branżowego oraz według
    programu odnoszącego się do sektora, w którym działa Wnioskodawca, nie stanowi dla
    członka Zarządu przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że z tego tytułu na
    Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych.
    Zasadniczym argumentem na rzecz powyższego stanowiska jest to, iż Studia MBA, w
    których uczestniczy członek Zarządu, są determinowane (profilowane) na branżę, w której
    działa Spółka i związane bezpośrednio z działalnością Spółki. Widoczne jest to w
    programie Studiów MBA oraz w sposobie jego realizacji, który pozwoli członkowi Zarządu
    udoskonalić umiejętności zarządcze poprzez ukierunkowanie ich na sektor, w którym
    działa Spółka. Tym samym udział członka Zarządu w Studiach MBA przyniesie
    bezpośrednie korzyści Spółce, a zatem jest świadczeniem nabywanym bezpośrednio w jej
    interesie. Gdyby członek Zarządu nie sprawował funkcji zarządczych w Spółce nie byłby
    sam zainteresowany podnoszeniem swoich indywidualnych kwalifikacji w zarządzaniu
    sektorem, w którym działa Spółka, gdyż nie byłoby mu to potrzebne w takim zakresie w
    jego codziennym życiu.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych zostały określone w art. 10 ust. 1 ww. ustawy, gdzie w pkt 2 ustawodawca jako
    jedno ze źródeł przychodów wymienia działalność wykonywaną osobiście.
    Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście zawarty został w art. 13 analizowanej ustawy. Stosownie do art. 13 pkt 7
    cytowanej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody
    otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu
    zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

    Z kolei zgodnie z art. 13 pkt 9 za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa
    się również przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
    kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego
    rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej
    działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7 tegoż
    artykułu.
    Powołanie więc podatnika do składu zarządu, bez względu na sposób jego powołania,
    stanowi okoliczność, która powoduje zmianę kwalifikacji przychodu, jednakże nie wpływa
    na zmianę źródła przychodu, są to również przychody z działalności wykonywanej
    osobiście.
    Na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego źródła ciążą obowiązki płatnika
    wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie
    do jego treści, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich
    jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
    które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
    18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
    zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
    świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
    określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o
    których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o
    której mowa w art. 27 ust. 1 (...).
    Stosownie do art. 11 ust. 1 analizowanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia
    „nieodpłatne świadczenie”, ale wytyczne na ten temat wynikają z orzecznictwa sądowego
    (por. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 listopada 2002 r., sygn. akt: FPS 9
    /02, oraz z 16 października 2006 r., sygn. akt: II FPS 1/06) oraz z wyroku Trybunału
    Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), który wprawdzie odnosił się do
    świadczeń na rzecz osób pozostających w stosunku pracy, ale wyrażone w nim stanowisko
    ma zastosowanie uniwersalne, w tym między innymi do przychodów z działalności
    wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Wynika z niego, iż za przychód mogą być uznane tylko takie świadczenia, które spełniają
    poniższe warunki:
    a) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
    b) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
      korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    c) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Należy podkreślić, że przedstawione przesłanki muszą być spełnione łącznie, aby po
    stronie Członka Zarządu powstał przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Podkreślić
    również trzeba, że pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w
    konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji
    pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Pierwszą konieczną przesłanką warunkującą powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego
    świadczenia jest powstanie korzyści finansowej (przysporzenia majątkowego). Korzyść ta

    może wystąpić albo w postaci powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty
    pieniędzy lub też w postaci uniknięcia wydatku (zaoszczędzenia), który to wydatek
    beneficjent świadczenia musiałby, tak czy inaczej sam ponieść, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    beneficjenta nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale
    zważywszy, że znaczenie dochodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest szersze, zaoszczędzenie wydatków jest traktowane na równi z przyrostem
    majątku. Podkreślić przy tym należy, iż w sytuacji gdy nieodpłatne świadczenie zostało
    przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po stronie
    pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.
    Drugą konieczną przesłanką warunkującą powstanie przychodu jest okoliczność w czyim
    interesie świadczenie zostało poniesione, tj. czy w interesie świadczeniodawcy (w
    niniejszej sprawie Wnioskodawcy), czy też w interesie świadczeniobiorcy (w niniejszej
    sprawie członka Zarządu).
    Trzecią konieczną przesłanką warunkującą powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego
    świadczenia jest to, aby korzyść była przypisana indywidualnie (miała określoną wartość
    pieniężną) do członka Zarządu.
    Przenosząc powyższe wytyczne na okoliczności niniejszej sprawy, zdaniem Wnioskodawcy
    nie budzi wątpliwości, iż spełnione są w nim dwie z trzech przesłanek warunkujących
    powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, tj. świadczenie zostanie
    spełnione za zgodą członka Zarządu i ma określoną wartość pieniężną przypisaną
    indywidualnie do członka Zarządu. Brak spełnienia łącznie trzech przesłanek wyklucza
    możliwość powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszej sprawie nie została bowiem spełniona przesłanka
    jaką jest spełnienie świadczenia w interesie członka Zarządu. Bezpośrednim
    beneficjentem korzyści wynikających z uczestnictwa w studiach MBA jest bowiem
    Wnioskodawca. Gdyby nie określony program Studiów MBA, który odnosi się do sektora,
    w którym działa Spółka oraz gdyby nie pełniona w Spółce funkcja zarządcza, członek
    Zarządu nie zdecydowałby się na udział w Studiach MBA i poniesienie z tego tytułu
    wydatku rzędu ponad 30 000 zł.
    Odnotować należy, iż organy podatkowe przyjmują, iż finansowanie członkom Zarządu
    kursów językowych, jeżeli są profilowane i koncentrują się na słownictwie specjalistycznym
    niezbędnym dla funkcjonowania w branży, w której działa Spółka, nie stanowi dla nich
    przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (pismo z dnia 19 czerwca 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    0112-KDIL2-1.4011.279.2020.2.JK; pismo z dnia 16 stycznia 2020 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, 0114-KDIP3-2.4011.590.2019.1.JK2).
    Jak zostało przedstawione w stanie faktycznym, w Umowie o zarządzanie (par. 4 ust. 3)
    strony zgodnie ustaliły, iż Spółka będzie ponosić lub refinansować koszty indywidualnego
    szkolenia członka Zarządu związane z przedmiotem Umowy i obowiązkami umownymi do
    wysokości 15 000 zł netto w roku kalendarzowym obowiązywania Umowy, o ile Rada
    Nadzorcza wyrazi zgodę na poniesienie lub refinansowanie kosztów takiego szkolenia. W
    celu uniknięcia wątpliwości, w Umowie o zarządzanie (par. 6 ust. 3) Strony oświadczyły, iż
    pokrywanie przez Spółkę między innymi ww. kosztów szkoleń nie stanowi wynagrodzenia
    członka Zarządu, ani innego rodzaju świadczeń na jego rzecz, lecz stanowi koszt Spółki
    wynikający z obowiązku pokrywania kosztów pełnienia funkcji członka Zarządu.
    Udział w Studiach MBA służy członkowi Zarządu poszerzeniu posiadanej wiedzy i
    umiejętności zarządczych, ale w ścisłym powiązaniu z branżą, w której działa Spółka oraz
    w ścisłym celu wykorzystania zdobytych podczas Studiów MBA wiedzy i umiejętności w
    realizacji obowiązków zarządczych w Spółce. Członek Zarządu bierze udział w Studiach
    MBA ze względu na pełnioną funkcję w Spółce. Udział członka Zarządu w Studiach MBA
    leży przede wszystkim w interesie Spółki, gdyż doskonalenie wiedzy i umiejętności

    zarządczych członka Zarządu w branży, w której działa Spółka to większa szansa rozwoju
    działalności Spółki oraz osiągania przez Spółkę odpowiednich wyników gospodarczych, w
    tym finansowych, w zmieniającym się otoczeniu zewnętrznym, w tym regulacyjnym.
    Wreszcie, doskonalenie kompetencji zarządczych w Spółce leży bezpośrednio w jej
    interesie ze względu na realizowane przez Spółkę zadanie (...). Jeżeli w wyniku udziału w
    Studiach MBA członek Zarządu uzyska indywidualną korzyść to nie będzie to
    bezpośrednim celem działania Spółki, lecz skutkiem pośrednim (ubocznym).
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, opłacenie (sfinansowanie) przez
    Wnioskodawcę członkowi Zarządu udziału w Studiach MBA, prowadzonych na zlecenie
    określonego podmiotu branżowego oraz według programu odnoszącego się do sektora, w
    którym działa Spółka, nie spowoduje powstania u członka Zarządu przychodu z
    nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Tym sam na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika, o
    których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad 2
    W przypadku jednak udzielenia przez organ odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 1,
    Wnioskodawca prezentuje stanowisko, iż przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia
    polegającego na sfinansowaniu przez Wnioskodawcę udziału członka Zarządu w studiach
    MBA powstaje z chwilą wykonania świadczenia na rzecz członka Zarządu, co następuje z
    końcem każdego semestru, za który Wnioskodawca dokonał zapłaty. Przychodem do
    opodatkowania będzie kwota środków pieniężnych wynikająca z faktury, przekazana na
    rachunek bankowy Z.
    Określenie momentu uzyskania przychodu ma bardzo istotne znaczenie, przede
    wszystkim z tego powodu, że podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczany jest w
    danym czasie. Konieczne jest zatem określenie momentu uzyskania przychodu, by
    przyporządkować przychód do danego okresu rozliczeniowego – roku podatkowego, a w
    niektórych przypadkach również miesiąca (ma to znaczenie w przypadku zaliczkowego
    rozliczania podatku).
    Z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodem
    są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z 5 lutego 1997 r. (sygn.
    SA/Sz 1191/96) z przepisu tego wynika, że do świadczeń w naturze odnosi się wyłącznie
    pojęcie – otrzymanych. Oznacza to, że przychodem będą wyłącznie wartości otrzymanych
    świadczeń w naturze, a nie – jak tego wymaga przepis w stosunku do pieniędzy i wartości
    pieniężnych – również postawienie ich do dyspozycji podatnika.
    Innymi słowy, podatnik powinien doliczyć do swoich przychodów podatkowych wartość
    wszelkich świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń dopiero wówczas, kiedy
    świadczenia te będą faktycznie (fizycznie) otrzymane. Nie stanowią zatem przychodu
    świadczenia, z których podatnik może dopiero skorzystać potencjalnie.
    Ten stan zawieszenia będzie trwał tak długo, aż nie dojdzie do faktycznego otrzymania
    danego świadczenia. Jednocześnie jednak prawodawca nie sprecyzował, co należy
    rozumieć przez pojęcia: nieodpłatne świadczenie i otrzymanie. Ograniczył się jedynie do
    wskazania sposobów i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych świadczeń i świadczeń
    częściowo odpłatnych (odpowiednio art. 11 ust. 2a oraz art. 11 ust. 2b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zatem zależnie od rodzaju świadczenia zróżnicowano możliwość zaliczenia tego
    świadczenia do przychodu podatnika wskazując, że:

    a) pieniądze i wartości pieniężne są przychodem w momencie ich otrzymania lub
      postawienia do dyspozycji podatnika (tj. niezależnie od faktycznego ich pobrania przez
      podatnika), zaś
    b) świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia stają się przychodem podatnika
      dopiero w chwili ich faktycznego otrzymania, przy czym stosownie do art. 11 ust. 2a
      pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych
      nieodpłatnych świadczeń ustala się: 2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi
      zakupione – według cen zakupu.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 30 czerwca 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0115-KDIT1.4011.318.2021.1.MN, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gdańsku.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił skarżoną interpretację w części
    dotyczącej odpowiedzi na pytanie drugie – wyrokiem z 18 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA
    /Gd 1214/21.
    Wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 16 stycznia 2025 r. sygn. akt II FSK 510/22 –
    oddalił skargę kasacyjną.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w ww. wyroku;
    • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

## Ocena stanowiska

Stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części
    prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają:
      wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku.

    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z
    zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających
    z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i
    art. 30f, są:
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
      wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2a ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala
    się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy
    wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a
    odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy).
    Powyższe przepisy określają, że w przypadku świadczeń pieniężnych momentem
    uzyskania przychodu będzie moment ich otrzymania (lub postawienia ich do dyspozycji),
    natomiast w przypadku, gdy następuje wydanie nieodpłatnego świadczenia momentem
    uzyskania przychodu jest moment jego otrzymania.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem
    przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście
    uważa się:
      przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    Wyjątek, o którym mowa w cytowanym przepisie, odnosi się do przychodów
    otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu
    zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych (art.
    13 pkt 7 ww. ustawy).
    Powołanie bowiem podatnika np. do składu zarządu, bez względu na sposób jego
    powołania, stanowi okoliczność, która powoduje zmianę kwalifikacji przychodu, jednakże
    nie wpływa na zmianę źródła przychodu – są to również przychody z działalności
    wykonywanej osobiście.
    Jednocześnie na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego źródła ciążą
    obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji
    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy. Rozumienie tego
    pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.
    W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn.
    akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd
    Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy termin „nieodpłatne świadczenie” ma
    „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W
    uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10 NSA potwierdził powyższe stanowisko
    uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Ponadto kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie
    świadczeń pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału
    Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za
    przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12
    ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy, mogą być uznane takie świadczenia, które:
    • zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
    • zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść
      w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
    • korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna
      w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    W kontekście pierwszego warunku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne
    nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że
    rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej
    okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez
    pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem
    ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej,
    rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku
    świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji
    przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.
    Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny
    – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako
    przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji,
    aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po
    stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może

    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale
    ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków
    musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jednocześnie Trybunał
    Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako
    warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy, po stronie pracownika nie
    pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.
    Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że
    przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość
    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Mając powyższe na uwadze Trybunał
    Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne
    świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które
    zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem
    ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu.
    Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń
    oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy
    (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają
    zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody kwalifikowane do
    innych źródeł przychodów, w tym również do przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W okolicznościach przedstawionych w treści wniosku przesłanki, o których mowa w
    orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 – wbrew
    Państwa twierdzeniu – zostały spełnione.
    Po pierwsze, świadczenie zostanie spełnione za zgodą członka zarządu. Jak wskazano w
    treści wniosku, warunkiem pokrycia przedmiotowych kosztów jest uzyskanie zgody rady
    nadzorczej. Nie sposób zatem uznać, że członek zarządu nie korzysta ze świadczenia
    dobrowolnie, jeżeli zobowiązany jest do uzyskania zgody rady nadzorczej w kwestii
    sfinansowania studiów MBA. Z treści wniosku nie wynika ponadto, aby odbycie studiów
    MBA było jednym z obligatoryjnych warunków wykonania umowy o świadczenie usług
    zarządzania zawartej przez Państwa.
    Po drugie, świadczenie zostanie spełnione w interesie członka zarządu. Co prawda należy
    zgodzić się z Państwem, że zdobyta w ten sposób wiedza pomoże członkowi zarządu
    wywiązywać się z obowiązków wynikających z treści umowy, nie sposób jednak nie
    zauważyć, że wiedza zdobyta przez członka zarządu nie zostanie przez niego utracona
    wraz z wygaśnięciem umowy o świadczenie usług zarządzania. To właśnie członek zarządu
    jest bezpośrednim i końcowym beneficjentem korzyści wynikających z uczestnictwa w ww.
    studiach, podnosząc tym samym swoje kwalifikacje, a umiejętności z nich wynikające będą
    mogły być przez niego wykorzystane nie tylko w okresie obowiązywania umowy zawartej z
    Państwem, ale i w dalszej karierze zawodowej. Co więcej, członek zarządu otrzymuje
    konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie tych wydatków przez
    Państwa członek zarządu musiałby ponieść taki koszt z własnych środków. W sytuacji, w
    której Państwo pokrywają koszty studiów MBA członkowi zarządu możemy mówić o
    uniknięciu przez niego wydatku, co skutkuje powstaniem przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Po trzecie, osiągnięta korzyść przez członka zarządu jest wymierna i przypisana
    indywidualnie do podatnika. Sami Państwo wskazali bowiem w treści wniosku, że Spółka
    będzie ponosić lub refinansować koszty indywidualnego szkolenia członka Zarządu do
    wysokości 15 000 zł netto w roku kalendarzowym obowiązywania Umowy, o ile Rada
    Nadzorcza wyrazi zgodę na poniesienie lub refinansowanie kosztów takiego szkolenia. Tak
    więc wartość świadczenia jakie uzyska członek zarządu jest Państwu znana.

    W świetle powyższego opłacenie (sfinansowanie) przez Państwa członkowi zarządu
    kosztów studiów MBA powoduje, po stronie członka zarządu, powstanie przychodu z
    nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Tym samym na Państwu ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w
    art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do wyrażonych w pytaniu interpretacyjnym wątpliwości w zakresie momentu
    powstania przychodu, skoro powstanie po stronie członka zarządu przychodu
    podlegającego opodatkowaniu powiązane jest z uniknięciem przez niego wydatku, który
    musiałby ponieść gdyby Państwo nie pokryli kosztów studiów MBA, to uznać należy, że
    realnym momentem spełnienia świadczenia jest koniec każdego z semestrów studiów
    MBA przez Państwa opłaconych. Zatem w tym zakresie Państwa stanowisko jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.