Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-289/09/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-06-19
Teza: Opodatkowanie premii pieniężnych oraz prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: bonus; odliczenia-odliczenie od podatku; podatek-podatek naliczony; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2009 r. (data wpływu 30 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wynagradzanych bonusami reklamowymi i warsztatowymi oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących świadczone przez kontrahentów usługi - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wynagradzanych bonusami reklamowymi i warsztatowymi oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących świadczone przez kontrahentów usługi.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej działalności i realizując strategię rozwoju sprzedaży ściśle określonych produktów, nierzadko specjalistycznych w bezpośrednich kanałach dystrybucji, Spółka zawiera z dystrybutorami umowy o współpracy regulujące m.in. zasady przyznawania bonusów reklamowych i warsztatowych. W ocenie Spółki tego typu działalność jest skuteczniejszą alternatywą do promowania dedykowanych produktów i zwiększania ich sprzedaży w stosunku do innych narzędzi marketingowych o charakterze ogólnym i masowym jak np. kampanie medialne. Na dodatek zawiera prawdopodobnie bardziej korzystną relację ponoszonego nakładu do spodziewanego efektu. Umowy zawierane z dystrybutorami regulują przyznawanie dwóch rodzajów bonusów, mianowicie bonusu reklamowego oraz bonusu warsztatowego. Bonus reklamowy stanowi sumę poszczególnych (indywidualnych i wspólnych) bonusów reklamowych, przewidzianych w załączniku do zawieranych przez Spółkę umów z dystrybutorami. Indywidualny bonus reklamowy wypłacany jest przez Spółkę za aktywny udział w sprzedaży, promocji i reklamie produktów Spółki. Przyznanie bonusu zależne jest od zrealizowanego przez danego dystrybutora poziomu obrotu ilościowego w danym półrocznym okresie rozliczeniowym. Jego osiągnięcie gwarantuje uzyskanie bonusu. Dodatkowo dystrybutor, po spełnieniu przesłanek jakościowych (5% udział olejów syntetycznych w zakupionych olejach sprzedawanych pod znakiem handlowym „L” lub 5% udział olejów półsyntetycznych w zakupionych olejach sprzedawanych pod znakiem handlowym „T”), uzyskuje prawo do kolejnych indywidualnych bonusów reklamowych. Odrębny wspólny bonus reklamowy przysługuje również dystrybutorowi z tytułu aktywnej sprzedaży wszystkich olejów, zrealizowanej w półrocznym okresie rozliczeniowym przez wszystkich autoryzowanych dystrybutorów Spółki, w ilości, która zgodnie z załącznikiem do umów uprawnia dystrybutorów do otrzymania wspólnego bonusu reklamowego, przy dodatkowym spełnieniu przez konkretnego dystrybutora warunku minimalnego poziomu ilościowego zakupu olejów w danym półroczu. Warunkiem wypłacenia dystrybutorowi bonusu reklamowego (stanowiącego sumę każdego z powyższych bonusów reklamowych) jest jednocześnie wywiązywanie się przez nabywcę z dodatkowych obowiązków związanych z intensyfikacją sprzedaży, obejmujących m.in.:

*   aktywne uczestniczenie w akcjach promocyjnych oraz programach lojalnościowych organizowanych przez Spółkę lub na zlecenie Spółki;
*   udzielanie wszelkiej pomocy Spółce przy wprowadzaniu nowych produktów i rozwiązań technicznych na rynek;
*   informowanie Spółki o dostawcach konkurencyjnych, działających w jego obszarze zainteresowania handlowego;
*   monitorowanie rynku olejów smarowych, w szczególności jego asortymentu, jakości oraz przekazywanie informacji Spółce o swoich potrzebach handlowych;
*   współtworzenie bazy danych na temat rynku olejów smarowych, w szczególności w oparciu o dane sprzedażowe pochodzące od największych klientów dystrybutora;
*   sprawne i należyte przeprowadzanie procedury reklamacyjnej u odbiorców końcowych, uwzględniającej interesy tych klientów;
*   umożliwienie udziału w akcjach promocyjnych i programach lojalnościowych swoim pracownikom oraz kontrahentom.

Oprócz wymienionego wyżej bonusu reklamowego, Spółka przyznaje swoim dystrybutorom również bonus warsztatowy, będący wynagrodzeniem za prowadzenie przez dystrybutora programu warsztatowego, skierowanego do będących klientami dystrybutora - warsztatów samochodowych, stacji serwisowych oraz sklepów. Celem programu warsztatowego jest maksymalizacja sprzedaży produktów do warsztatów samochodowych, stacji serwisowych i sklepów poprzez oferowanie wsparcia rzeczowego lub finansowego przez dystrybutora w zamian za określone zamówienia towarów i promowanie ich przez podmioty, będące ich odbiorcami. Przyznanie dystrybutorowi takiego bonusu uzależnione jest od zrealizowanego przez niego, w danym kwartalnym okresie rozliczeniowym, obrotu ilościowego olejów mineralnych, syntetycznych i półsyntetycznych, sprzedawanych przez Spółkę pod znakiem handlowym L i T, do warsztatów samochodowych, stacji serwisowych oraz sklepów. Po otrzymaniu takiego bonusu, dystrybutor zobowiązany jest do wydatkowania środków uzyskanych z tego tytułu na cele zgodne z umową zawartą ze Spółką, pod rygorem ich zwrotu. Ponadto warunkiem wypłaty zarówno bonusu reklamowego, jak i warsztatowego jest również terminowe regulowanie przez odbiorcę należności z tytułu zakupionych od Spółki towarów. Tego rodzaju bonusy (premie pieniężne) wypłacane są z tytułu osiągnięcia określonych obrotów ze Spółką, określonej struktury jakościowej sprzedaży, prowadzenia programu warsztatowego dla warsztatów samochodowych, stacji serwisowych oraz sklepów, jak również wykazania się przez ich odbiorcę wzmożoną aktywnością przy sprzedaży produktów Spółki oraz eksponowaniu jej marki. Tym samym otrzymanie bonusu nie jest związane z konkretną dostawą, a dotyczy określonego zachowania nabywcy. W konsekwencji kontrahenci Spółki wystawiają na nią faktury dokumentujące otrzymanie bonusów (premii pieniężnych). W związku z tym Spółka dokonuje odliczenia podatku naliczonego wynikającego z przedmiotowych faktur w miesiącu otrzymania faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy czynność polegającą na wypłacie bonusu reklamowego i warsztatowego (premii pieniężnej) należy traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Czy otrzymane przez Spółkę od kontrahentów faktury dokumentujące bonus reklamowy i warsztatowy (premie pieniężne) uprawniają do odliczenia zawartego w fakturach podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy czynność polegającą na wypłacie opisanych bonusów (premii pieniężnej) należy traktować jako wynagrodzenie za usługę podlegającą podatkowi od towarów i usług. Obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowych usług powstaje po stronie otrzymującego bonusy, a usługa przez niego wykonana powinna zostać udokumentowana wystawioną przez niego fakturą VAT. Spółka, jako nabywca usługi, ma w tym przypadku prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury, gdyż usługa ta ma związek ze sprzedażą opodatkowaną Spółki. Spółka zauważa, że zgodnie z dyspozycją art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadajacej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Za świadczenie usług można uznać jednocześnie każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż obydwa rodzaje wypłacanych bonusów (reklamowy i warsztatowy) mają charakter obowiązkowy oraz związane są z określonym zachowaniem nabywcy towarów. Na taką ocenę znacząco wpływa fakt, iż otrzymanie bonusu warunkowane jest nie tylko osiągnięciem określonego poziomu obrotów, prowadzenia programu warsztatowego, czy struktury jakościowej sprzedaży, lecz także koniecznością wywiązania się przez nabywcę z dodatkowych czynności. Umowy zawarte pomiędzy Spółką, a dystrybutorami przewidują m.in. następujące warunki dodatkowe:

*   aktywne uczestniczenie w akcjach promocyjnych oraz programach lojalnościowych organizowanych przez Spółkę lub na zlecenie Spółki;
*   udzielanie wszelkiej pomocy Spółce przy wprowadzaniu nowych produktów i rozwiązań technicznych na rynek;
*   informowanie Spółki o dostawcach konkurencyjnych, działających w jego obszarze zainteresowania handlowego;
*   monitorowanie rynku olejów smarowych, w szczególności jego asortymentu, jakości oraz przekazywanie informacji Spółce o swoich potrzebach handlowych;
*   współtworzenie bazy danych na temat rynku olejów smarowych, w szczególności w oparciu o dane sprzedażowe pochodzące od największych klientów dystrybutora;
*   sprawne i należyte przeprowadzanie procedury reklamacyjnej u odbiorców końcowych, uwzględniającej interesy tych klientów;
*   umożliwienie udziału w akcjach promocyjnych i programach lojalnościowych swoim pracownikom oraz kontrahentom.

Spółka zwraca uwagę, iż wykonanie powyższych czynności związane jest z koniecznością aktywnego działania po stronie odbiorcy bonusu, co z kolei podkreśla ich usługowy charakter. Równocześnie wypłata bonusów nie jest związana z konkretnymi transakcjami, lecz dokonywana jest w związku z przekroczeniem określonego w umowach poziomu obrotu oraz niedopuszczeniem do posiadania przeterminowanych płatności na dzień rozliczenia bonusów. Wobec powyższego przyjąć należy, że pomiędzy kupującym, a sprzedającym powstaje świadczenie wzajemne polegające z jednej strony na wykonaniu usługi, a z drugiej na wypłacie wynagrodzenia w formie bonusu. Mając na uwadze zarówno istotę wypłacanych dystrybutorom bonusów, jak też wyrazisty charakter czynności wynikających z dodatkowych warunków jego otrzymania, stwierdzić należy, iż ze strony kontrahentów Spółki ma miejsce świadczenie usług mieszczących się w definicji zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem w zaistniałym stanie faktycznym, jeżeli kontrahent Spółki (dystrybutor) otrzymuje bonusy za wykonane przez siebie świadczenie, to jest on zobowiązany do opodatkowania tej czynności oraz wystawienia faktury VAT, w myśl art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, gdyż to on świadczy usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z kolei stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja i dystrybucja środków smarowych oraz kosmetyków i chemii samochodowej, czyli czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wykonywanie przez kontrahentów usług intensyfikacji sprzedaży produktów Spółki wynagradzane w formie wypłacanych bonusów, jest zatem ściśle związane z wykonywaną przez nią działalnością opodatkowaną. Tym samym Spółka stoi na stanowisku, iż warunek określony w powołanym przepisie jest spełniony i w konsekwencji Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od swoich odbiorców faktur dokumentujących te premie. Kwotę podatku podlegającego odliczeniu stanowić będzie suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez Spółkę z tytułu nabycia usług, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto Spółka zauważa, iż przedstawiona przez nią argumentacja znajduje oparcie w praktyce organów podatkowych utrwalonej w wydanych dotychczas interpretacjach sporządzonych dla analogicznych stanów faktycznych, czy też w interpretacji Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2004 r. (Dz. Urz. MF z 2005 r. Nr 2, poz. 22). Powyższe, w ocenie Spółki, potwierdza prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach za odpłatne świadczenie usług dokonywanych przez beneficjentów premii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.