Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB3.4510.741.2016.1.MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-20
Teza: Ustalenie, czy inwestycja Spółki polegająca na budowie zewnętrznej instalacji gazowej od kurka głównego stanowić będzie odrębny środek trwały, czy jest modernizacją i rozbudową obecnego środka trwałego.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; modernizacja; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. (data wpływu 31 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy inwestycja Spółki polegająca na budowie zewnętrznej instalacji gazowej od kurka głównego stanowić będzie odrębny środek trwały, czy jest modernizacją i rozbudową obecnego środka trwałego – **prawidłowe**, (pytanie nr 2 wniosku).

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawidłowości rozliczenia wydatków związanych z przyłączeniem do sieci gazowej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe oraz stan faktyczny:

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w jest podmiotem prawa handlowego wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka jest właścicielem budynku oddanego do użytkowania w 2009 roku. Budynek został wzniesiony przez profesjonalną firmę budowlaną. W wartość początkową budynku wchodzi instalacja gazowa oraz kocioł gazowy. Spółka zasilana jest gazem płynnym propan. W tym celu na terenie nieruchomości usytuowane są 2 zbiorniki na gaz. Za korzystanie ze zbiorników naziemnych Spółka ponosi comiesięczną opłatę.

Zgodnie z planem zagospodarowania Starostwo rozpoczęło inwestycję polegającą na doprowadzeniu gazu ziemnego na w/w terenie. W związku z powyższym Spółka podpisała z XY Sp. z o.o. (XY) umowę o przyłączenie do sieci gazowej. Przedmiotem umowy jest przyłączenie do sieci gazowej XY instalacji gazowej Spółki znajdującej się w obiekcie, którym jest budynek handlowy zlokalizowany w L. Zgodnie z warunkami umowy XY zobowiązane jest między innymi do budowy przyłącza z punktem gazowym, a Spółka do budowy instalacji gazowej. Granicę własności między siecią gazową XY a instalacją gazową Spółki stanowi kurek główny zlokalizowany w szafce na granicy posesji. Szafka gazowa wraz z urządzeniami w niej zamontowanymi stanowiącymi wyposażenie punktu gazowego, w szczególności układ pomiarowo-rozliczeniowy zostaną zakupione oraz zamontowane przez XY i stanowią jej własność. Koszt realizacji przyłączenia ponoszone są przez XY. Spółka zobowiązana jest do uiszczenia na rzecz XY opłaty za przyłączenie.

Zgodnie z warunkami Spółka została obciążona fakturą proforma tytułem „przedpłaty 50% opłaty przyłączeniowej zgodnie z umową", która została udokumentowana fakturą treści „zaliczka tytułem opłaty przyłączeniowej zgodnie z umową o przyłączenie do sieci gazowej".

II część w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy wysokością opłaty za przyłączenie a wysokością przedpłaty zostanie przez Spółkę uregulowana po zrealizowaniu przedmiotu umowy potwierdzonego protokołem odbioru, na podstawie faktury wystawionej przez XY. Zgodnie z umową Spółka poniosła na dzień składania wniosku ORD-IN opłatę skarbową za pozwolenie na budowę w wysokości 105,00 zł oraz wydatek na projekt budowlany w wysokości 800,00 zł. Stosownie do projektu budowlanego projektowana instalacja gazowa zewnętrzna połączona zostanie z istniejącą instalacją zewnętrzną, która aktualnie jest instalacją gazu płynnego. Zgodnie z decyzją Starosty zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Spółka zobowiązana jest przed przystąpieniem do wykonania robót zdemontować istniejące zbiorniki na gaz. Zgodnie z postanowieniami umowy zawartej między Spółką a G S.A. z siedzibą w W zwanej „umową komercyjną na wykonanie instalacji gazowych oraz dostawy gazu luzem (zbiornik G)", Spółka poniosła koszt wykonania instalacji w kwocie 1,00 zł (koszt wykonania instalacji zbiornikowej 4200,00 zł, rabat za wykonanie instalacji 4199,00 zł), którą odniesiono w wartość inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku i która jest odnoszona w koszty poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne. Za użytkowanie zbiorników Spółka płaci comiesięczną opłatę w wysokości 36,00 zł, którą zalicza bezpośrednio w koszy uzyskania przychodu każdego okresu rozliczeniowego wynoszącego jeden miesiąc kalendarzowy. Stosownie do postanowień Stron umowy w momencie jej rozwiązania Spółka zobowiązana jest ponieść koszty demontażu polegającego na usunięciu pozostałości gazu ze zbiorników (w wysokości 300,00 zł za zbiornik) oraz koszty usunięcia zbiorników (300,00 zł za zbiornik).

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że rozpoczęte prace w zakresie doprowadzenia gazu ziemnego mają na celu ulepszenie posiadanego środka trwałego poprzez:

*   rozbudowę (wybudowanie instalacji zewnętrznej - nowego odcinka - i jej włączenie od szafki gazowej do istniejącej instalacji gazowej),
*   przebudowę (zmianom będą podlegały ustawienia kotła - niezbędne przeinstalowanie z poboru gazu ciekłego naziemny, demontaż zbiorników na gaz),
*   modernizację (środek trwały, którym jest budynek zostanie zmodernizowany, unowocześniony, dostosowany do standardów).

Dzięki ulepszeniu wzrośnie tym samym wartość użytkowa budynku mierzona w szczególności kosztami jego eksploatacji.

Spółka wyjaśniła również, ze zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości, przedpłaty dotyczące konkretnych usług, które zostaną wykonane w przyszłości odnosi się w wartości netto na konto czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Po wykonaniu usługi kwota przedpłaty (bez podlegającego odliczeniu podatku VAT) zostaje wyksięgowana z rozliczeń międzyokresowych czynnych i odniesiona w koszty uzyskania przychodu jako koszt poniesiony. Pierwszą ratę za przyłącze ujęto w księgach rachunkowych dnia 17 czerwca 2015 roku w kwocie 2.067,33 zł netto.

W związku z powyższym zadano min. następujące pytanie, (oznaczone nr 2 wniosku):

Czy inwestycja Spółki polegająca na budowie zewnętrznej instalacji gazowej od kurka głównego w szafce gazowej zlokalizowanej na granicy działki nr 169/10 przy granicy z działką 169/9 (droga) do miejsca wpięcia w istniejącą instalację gazową dla zasilenia budynku handlowo-usługowego na terenie działki nr 169/10 w miejscowości L. gmina B. stanowić będzie odrębny środek trwały, koszt uzyskania w momencie poniesienia czy jest modernizacją i rozbudową obecnego środka trwałego jakim jest budynek handlowy z częścią biurowo-socjalną?

Niniejsza interpretacja dotyczy pytania nr 2 wniosku w pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko:

W opinii Spółki powyższa inwestycja stanowi modernizację obecnej instalacji gazowej stanowiącej składową budynku. Opisana inwestycja będzie umożliwiała Spółce korzystanie z gazu ziemnego zamiast gazu płynnego. Jest to w przekonaniu Spółki zmiana na lepsze, poprawi ona komfort korzystania z gazu i łatwość jego użytkowania. Dzięki inwestycji Spółka dostosowuje bieżącą instalację do wyższych standardów. Ulepsza zatem to, co jest aktualnie przez Spółkę eksploatowane. Zgodnie z projektem budowlanym projektowana instalacja gazowa zewnętrzna połączona zostanie z istniejącą instalacją zewnętrzną, która aktualnie jest instalacją gazu płynnego. Zatem nowo powstały odcinek instalacji stanowić będzie niejako przedłużenie, rozbudowę obecnej instalacji gazowej. W związku z tym, że aktualna instalacja gazu płynnego stanowi element środka trwałego, którym jest budynek, to rozbudowa instalacji stanowić będzie modernizację środka trwałego.

Tym samym Spółka uważa, że powyższa inwestycja nie wpłynie na powstanie nowego środka trwałego, gdyż nie będzie on zdatny i kompletny do użytku w dacie przekazania do używania. Zgodnie bowiem z art. 16 a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych definicję środka trwałego spełniają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy.

Nowo powstała instalacja nie będzie funkcjonować w oderwaniu od budynku. Jest jej integralną częścią. Dlatego Spółka uważa, że instalacja nie będzie stanowiła odrębnego środka trwałego. Powyższa inwestycja nie będzie stanowiła również kosztu uzyskania przychodu w momencie poniesienia gdyż nie stanowi prac remontowych tylko przyczynia się do zwiększenia wartości użytkowej budynku w stosunku do wartości z dnia przyjęcia budynku do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą i kosztami ich eksploatacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.