Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1382/11/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-01-27
Teza: Nieodpłatnym przekazanie na rzecz zwycięzcy konkursu lokalu mieszkalnego wytworzonego w procesie produkcji (nie nabytego od innego podmiotu).
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; konkursy; lokal
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2011 r. (data wpływu 10 października 2011 r.), uzupełnionym w dniu 16 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz zwycięzcy konkursu lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz zwycięzcy konkursu lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2010 r. Spółka, na podstawie porozumienia zawartego z wydawcą w dniu 20 września 2010 r., „ufundowała” nagrodę - lokal mieszkalny dla czytelnika - zwycięzcy konkursu. Porozumienie zakładało, że wydawca dokona z kolei na rzecz Spółki szeregu usług reklamowych z 80% upustem, w terminie do 31 grudnia 2010 r. Konkurs zakończył się w dniu 4 grudnia 2010 r. wyłonieniem zwycięzcy. Umowa przeniesienia własności lokalu na rzecz zwycięzcy konkursu miała zostać podpisana przez Spółkę do 31 grudnia 2011 r. lub 31 grudnia 2012 r., w zależności od osiedla, na którym znajdować się będzie lokal, gdyż dopiero w drugiej połowie 2011 r. lokale miały zostać wybudowane przez Spółkę. Spółka miała prawo do odliczenia podatku naliczonego przy budowie lokalu. Akt notarialny przeniesienia własności lokalu na rzecz zwycięzcy został sporządzony w sierpniu 2011 r.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że warunkiem wydania lokalu było podpisanie aktu notarialnego przeniesienia własności oraz zapłata podatku od nagrody, co powinno nastąpić jeszcze przed podpisaniem aktu (w akcie stwierdza się, że wydanie już nastąpiło, faktycznie nastąpiło w dniu podpisania aktu). W akcie notarialnym nie ma zapisów dotyczących rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a wydawcą (organizatorem konkursu). Zwycięzca konkursu nabył lokal w związku z wygraniem konkursu, w którym brał udział (wykonanie przyrzeczenia publicznego). Porozumienie pomiędzy Wnioskodawcą a wydawcą (organizatorem konkursu) określało jedynie powierzchnię użytkową, ilość pokoi, stan (developerski) oraz lokalizację. Porozumienie określało zarówno zakres działań reklamowych, jak i ich wartość kwotowo w sposób sztywny, z których Wnioskodawca mógł skorzystać w odpowiednim czasie. Jeżeli tego nie zrobił w odpowiednim czasie organizator konkursu był zwolniony z działań reklamowych. Zatem do wydania lokalu nie doszłoby, gdyby konkurs nie został zorganizowany, niemniej wydanie lokalu nie było ściśle uzależnione od świadczenia działań reklamowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W związku z wprowadzonymi z dniem 1 kwietnia 2011 zmianami w ustawie o VAT, w tym zmian w art. 7 ust. 2, Spółka powzięła wątpliwość, czy w związku z nieodpłatnym przekazaniem na rzecz zwycięzcy konkursu lokalu mieszkalnego wytworzonego przez Spółkę w procesie produkcji, nie zaś nabytego od innego podmiotu - należy odprowadzić do urzędu skarbowego podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie lokalu mieszkalnego wytworzonego w procesie produkcji (nie zaś nabytego od innego podmiotu) - nie spowoduje powstania obowiązku zapłaty podatku VAT.

Uzasadniając zajęte w sprawie stanowisko, Wnioskodawca powołuje się na treść art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz. U. z dnia 28 marca 2011 r. Nr 64, poz. 332).

W ocenie Wnioskodawcy, nowe przepisy nie stanowią już o celu takiego przekazania, wyrażając regułę generalną, iż przedmiotem opodatkowania jest „nieodpłatne przekazanie” określonych towarów, czyli definitywne wyzbycie się danej rzeczy (władztwa nad nią). Przepisy weszły w życie z dniem 1 kwietnia 2011 r., zatem mają zastosowanie do tych czynności „nieodpłatnego przekazania” nagrody, jakie miały miejsce po dniu 31 marca 2011 r.

Wnioskodawca podkreśla, że po nowelizacji warunkiem opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów jest stwierdzenie, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku przy nabyciu tych towarów. Inaczej zatem niż w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2011 r., gdzie warunkiem opodatkowania było istnienie prawa do odliczenia podatku naliczonego „w związku z tymi czynnościami”.

Według Wnioskodawcy, przez termin „nabycie” na pewno należy rozumieć każdy pochodny sposób nabycia własności towarów, niezależnie od tego, czy miała miejsce dostawa towarów, czy import towarów, czy ich wewnątrzwspólnotowe nabycie. Pojawia się jednak wątpliwość, czy opodatkowaniu podlega przekazanie towarów, przy wytworzeniu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia. Niewątpliwie wykładnia językowa, a nawet systemowa przemawia za tym, żeby nieodpłatne przekazanie towarów, które podatnik sam wytworzył - nawet mając prawo do odliczenia podatku - nie podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy. Ustawodawca wielokrotnie różnicuje podatek naliczony związany z nabyciem od podatku naliczonego związanego z wytworzeniem. Posługuje się pojęciami kosztów nabycia i kosztów wytworzenia. Na przykład w art. 90a ustawy o VAT mowa jest o tym, że „\`(...)\`dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu”. Podobnie w art. 91, art. 124 ust. 2 ustawy VAT. W tej sytuacji, skoro ustawa mówi o opodatkowaniu nieodpłatnego przekazania towarów nabytych przez podatnika, to nie ma podstaw do opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów wytworzonych przez podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…), o czym stanowi art. 7 ust. 1 powołanej ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W myśl art. 7 ust. 3 ww. ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Na mocy art. 7 ust. 4 cyt. ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy (art. 7 ust. 7 ustawy).

Jak stanowi z kolei art. 7 ust. 8 ustawy, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

W świetle powyższego przepisu, każda z poszczególnych dostaw spełnia kryteria uznania jej za dostawę towarów pomimo braku fizycznego posiadania towaru przez drugiego w kolejności dostawcę. W konsekwencji każdy z dostawców jest zobowiązany do rozpoznania czynności wydania towaru. Należy zatem takie przypadki traktować tak, jakby każdy z podmiotów dokonał „zwykłego” nabycia towarów i następnie ich dostawy do kolejnego podmiotu.

W złożonym wniosku poinformowano, iż w ramach porozumienia z wydawcą Wnioskodawca dokona wydania na rzecz uczestnika konkursu lokalu mieszkalnego, przy czym, porozumienie zakłada, że wydawca dokona z kolei na rzecz Spółki szeregu usług reklamowych z 80% upustem, w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. Wydanie lokalu nastąpi do dnia 31 grudnia 2011 r., bądź 31 grudnia 2012 r., w zależności od osiedla, na którym znajdować się będzie lokal – dopiero w drugiej połowie 2011 r. lokale miały zostać wybudowane przez Spółkę. Wnioskodawca mógł skorzystać w odpowiednim czasie z działań reklamowych, natomiast jeżeli tego nie zrobił w odpowiednim czasie, to organizator konkursu był zwolniony z działań reklamowych. Ponadto – jak wskazuje Wnioskodawca – wydanie lokalu nie było ściśle uzależnione od świadczenia przez organizatora konkursu działań reklamowych. Spółka miała prawo do odliczenia podatku naliczonego przy budowie lokalu.

W kontekście powyższego, wskazać należy, iż okoliczność, że Wnioskodawca dokona nieodpłatnego wydania przedmiotowego lokalu mieszkalnego, w sytuacji gdy faktycznie – jak wskazano we wniosku – otrzyma od wydawcy świadczenie usług reklamowych z 80% upustem, z którego może, lecz nie musi skorzystać, nie przesądza zdaniem tut. organu o dokonaniu przez Wnioskodawcę czynności niepodlegającej opodatkowaniu, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy (nieodpłatne przekazanie nie zrównane z odpłatną dostawą towarów). Wskazać należy bowiem, iż przedmiotowa transakcja nie będzie – jak uważa Wnioskodawca – w rzeczywistości nieodpłatna, ponieważ zapłatą za ten towar (lokal mieszkalny) jest uzyskane przez Spółkę świadczenie w postaci wykonywanych przez wydawcę na rzecz Spółki usług reklamowych z 80% upustem. Mając natomiast na względzie tę przesłankę, stwierdzić należy, że w istocie dochodzi do czynności wydania towaru (lokal mieszkalny) na rzecz zwycięzcy konkursu (organizowanego przez wydawcę) – czytelnika, podczas, gdy w transakcji tej bierze udział również wydawca, wykonując ww. usługi reklamowe, stanowiące – przy tak przedstawionym całokształcie okoliczności sprawy – faktycznie zapłatę za lokal mieszkalny, przeznaczony dla tego czytelnika. Okoliczności tej nie może zmienić fakt, że – jak zastrzega Wnioskodawca – wydanie lokalu nie było ściśle uzależnione od świadczenia działań reklamowych, ponieważ Wnioskodawca w rzeczywistości uzyskał prawo i możliwość skorzystania z określonych usług organizatora konkursu, niezależnie od faktycznej woli skorzystania z tych usług wyrażanej przez Wnioskodawcę.

Powyższa transakcja wyczerpuje więc znamiona odpłatnej dostawy towaru, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w powiązaniu z art. 7 ust. 1 i art. 7 ust. 8 tej ustawy i rodzi po stronie Wnioskodawcy określone skutki podatkowoprawne w zakresie podatku od towarów i usług – obowiązek stosownego rozliczenia tej czynności (jako podlegającej opodatkowaniu), w tym zapłatę podatku do właściwego dla Wnioskodawcy urzędu skarbowego, stosując odpowiednią dla tej czynności stawkę podatku.

Reasumując, stwierdzić należy, że przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz zwycięzcy (czytelnika) konkursu lokalu mieszkalnego, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towaru. Czynność ta – w oparciu o powołane wyżej przepisy – nie stanowi nieodpłatnej dostawy towaru, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy.

Końcowo informuje się, iż niniejsza interpretacja nie wywiera skutków podatkowoprawnych w stosunku do wydawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.