Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.959.2024.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 43

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełnił go Pan pismem z 1
    lutego 2025 r. (wpływ 1 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Na podstawie decyzji z dnia 14 listopada 2022 r. otrzymał Pan Kartę Polaka w ..., a
    następnie przeprowadził się do ... . W dniu 23 listopada 2022 r. zarejestrował Pan w CEIDG
    jednoosobową działalność gospodarczą z datą rozpoczęcia działalności 2 grudnia 2022 r.
    W dniu 7 grudnia 2022 r., w rejestrze CEIDG zmienił Pan datę rozpoczęcia działalności na 2
    stycznia 2023 r. Od tego czasu prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i
    regularnie opłaca podatki. Na podstawie decyzji z dnia 10 lipca 2023 r. uzyskał Pan
    zezwolenie na pobyt stały w Polsce.
    Pana działalność polega głównie na świadczeniu usług programistycznych, w tym:
      1) tworzenie oprogramowania przy użyciu języków programowania (...) i frameworka
        (...),
      2) projektowanie, rozwijanie i utrzymanie aplikacji internetowych,
      3) integracja aplikacji z bazami danych i systemami zewnętrznymi,
      4) tworzenie oraz optymalizacja rozwiązań backendowych,
      5) doradztwo techniczne w zakresie rozwoju oprogramowania i wdrażania nowych
        technologii.
    Pana działalność jest skoncentrowana na dostarczaniu kompleksowych rozwiązań
    informatycznych, które wspierają klientów w osiąganiu ich celów biznesowych.
    W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania wskazał Pan, że:
      a) Kiedy – proszę podać dokładną datę – przeniósł się Pan do Polski na stałe?
        - Data przeprowadzki do Polski: 13 listopada 2022 r.
      b) Którego państwa (państw) był Pan obywatelem w momencie przyjazdu do Polski?
        - Obywatelstwo w momencie przeprowadzki: Białoruś.
      c) Kiedy – proszę podać dokładną datę – została wydana decyzja o przyznaniu Panu
        Karty Polaka?
        - Data decyzji o Karcie Polaka: 11 października 2022 r. (kopia decyzji w załączeniu
          do uzupełnienia wniosku). Data odbioru Karty Polaka: 14 listopada 2022 r.
          (kopia Karty Polaka w załączeniu do uzupełnienia wniosku.
      d) Czy w momencie przyjazdu do Polski posiadał Pan ważną Kartę Polaka?
        - Nie, ale decyzja była już pozytywna. Przyjechał Pan do Polski z zamiarem
          odebrania Karty Polaka, która dawała Panu podstawy do pozostania w
          Polsce, podjęcia pracy i w przyszłości ubiegania się o pobyt stały, co
          ostatecznie Pan zrealizował.
      e) Czy od momentu przyjazdu do Polski Pana centrum interesów osobistych i
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?
        - Tak. Prowadzi Pan JDG i mieszka Pan w Polsce.
      f) Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan w
        Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
        - Tak, po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, podlega Pan
          nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jest Pan
          rezydentem podatkowym Polski, ponieważ centrum Pana interesów
          życiowych i gospodarczych znajduje się w Polsce.
      g) Gdzie – w jakim państwie (państwach) – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów
        podatkowych zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa (państw) – w okresie
        do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
        Polskę?
        - ..., Białoruś.

      h) Czy przed 1 stycznia 2019 r. miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski
        nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych – jeśli tak, to proszę wskazać
        w jakich latach miał Pan miejsce zamieszkania w Polsce?
        - Nie.
      i) Czy miał Pan miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
        państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji
        Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,
        Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei,
        Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach
        Zjednoczonych Ameryki nieprzerwanie co najmniej przez:
        • trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym Pan zmienił
          miejsce zamieszkania na terytorium Polski, oraz
        • okres od początku roku, w którym Pan zmienił miejsce zamieszkania na
          terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym Pan zmienił
          miejsce zamieszkania na terytorium Polski?
        - Nie.
      j) Gdzie – w jakim państwie (państwach) – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów
        podatkowych zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa (państw) – w okresie
        od początku 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce
        zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską?
        - Białoruś.
      k) Czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód/inne dowody dokumentujące
        miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w okresie trzech lat
        kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym przeprowadził się
        Pan do Polski oraz od początku roku, w którym przeprowadził się Pan do Polski do
        dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski (np. umowa
        o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna
        umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też
        zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – proszę wyjaśnić jakie)?
        - W okresie od początku 2019 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę do
          Polski (13 listopada 2022 r.) mieszkał Pan na Białorusi i był tam rezydentem
          podatkowym, co potwierdzają Pana książeczka pracy oraz umowa o pracę z
          poprzednich miejsc zatrudnienia na Białorusi. Zdjęcia tych dokumentów
          znajdują się w załączeniu do uzupełnienia wniosku oraz zdjęcie z książeczki
          pracy. Opis dokumentów: książeczka pracy to oficjalny dokument Republiki
          Białoruś, zawierający historię zatrudnienia z datami przyjęcia, przeniesienia i
          zwolnienia. Kontrakty to Pana umowy o pracę z ostatnich miejsc zatrudnienia
          na Białorusi.
      l) Jaką przyjął Pan formę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
        dla osiąganych przychodów w prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności
        gospodarczej?
        - 12% ryczałt.

## Pytanie

Czy może Pan skorzystać z ulgi podatkowej „Ulga na powrót” za lata 2023, 2024, 2025 oraz
    w przyszłości za 2026 r. na podstawie przedstawionego powyżej stanu faktycznego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że spełnia warunki do skorzystania z ulgi podatkowej, ponieważ:
      - przeprowadził się Pan do Polski po 31 grudnia 2021 r.,
      - nie mieszkał Pan w Polsce przez 3 lata przed przeprowadzką,
      - jest Pan polskim rezydentem podatkowym,
      - posiadał Pan Kartę Polaka, co potwierdzało Pana uprawnienia,

      - nigdy wcześniej nie korzystał Pan z „ulgi na powrót”,
      - już podczas pobytu na Białorusi planował Pan przeprowadzkę do Polski i
        przeniesienie centrum interesów życiowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze
    zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:

            - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
            Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej,
            Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,
            Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei,
            Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
            Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
            - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5
            lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13
    lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania
    na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ww. ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej,
    należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w
    którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w
    okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca

    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Z treści wniosku wynika, że przeniósł się Pan do Polski na stałe w dniu 13 listopada
    2022 r. Po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, podlega Pan
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jest Pan rezydentem
    podatkowym Polski, ponieważ centrum Pana interesów życiowych i gospodarczych
    znajduje się w Polsce.
    Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z treści wniosku wynika, że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających
    bezpośrednio rok, w którym przeprowadził się Pan do Polski, oraz od początku tego
    roku do dnia poprzedzającego dzień przeprowadzki, nie miał Pan miejsca zamieszkania
    na terytorium Polski. W okresie do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan
    miejsce zamieszkania na Polskę miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
    na Białorusi.
    Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Jednym z warunków wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy jest posiadanie
    przez podatnika Karty Polaka.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023 r.
    poz. 192):
      Ustawa określa uprawnienia osoby, której przyznano Kartę Polaka, zwanej dalej
      „posiadaczem Karty Polaka”', zasady przyznawania, utraty ważności i unieważniania
      Karty Polaka oraz właściwość i tryb postępowania organów w tych sprawach.
    Stosownie do art. 2 ust. 1-3 ww. ustawy:
      1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
        Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
          1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową
            znajomość języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i
            kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;
          2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”,
            lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo
            wyznaczonego przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację
            przynależności do Narodu Polskiego;
          3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
            dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo
            przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające
            aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub
            polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
          4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
            repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej
            Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych
            w latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską
            Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
            Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną
            Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do
            jednego z państw będących stroną tych umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:

          1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
            przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
          2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, lub
          3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
        stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji
        (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka
        polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje
        się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Przyznanie Karty Polaka i przedłużenie jej ważności następuje w drodze decyzji, na
      pisemny wniosek, odpowiednio osoby ubiegającej się o jej wydanie albo
      przedłużenie, zwanej dalej „wnioskodawcą”, lub jej przedstawiciela ustawowego.
    Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. ustawy:
      Karta Polaka jest ważna przez okres 10 lat od dnia jej przyznania, z zastrzeżeniem
      ust. 2a i 3.
    Z powyższych przepisów wynika, że Karta Polaka jest ważna przez okres 10 lat od dnia jej
    przyznania w drodze decyzji. Z treści wniosku wynika, że w dniu 11 października 2022 r.
    została wydana decyzja o przyznaniu Panu Karty Polaka, a do Polski na stałe przeniósł się
    Pan w dniu 13 listopada 2022 r. Wobec powyższego wskazać należy, że spełnił Pan
    również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, albowiem przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem przez Pana Karty Polaka.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytanie czy posiada Pan certyfikat rezydencji
    lub inny dowód/inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych poza Polską w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających
    bezpośrednio rok, w którym przeprowadził się Pan do Polski oraz od początku roku, w
    którym przeprowadził się Pan do Polski do dnia poprzedzającego dzień, w którym
    przeprowadził się Pan do Polski, wskazał Pan, że w okresie od początku 2019 r. do dnia
    poprzedzającego przeprowadzkę do Polski (13 listopada 2022 r.) mieszkał Pan na Białorusi
    i był tam rezydentem podatkowym, co potwierdzają Pana książeczka pracy oraz umowa o
    pracę z poprzednich miejsc zatrudnienia na Białorusi. Ponadto wskazał Pan, że zdjęcia
    tych dokumentów znajdują się w załączeniu do uzupełnienia wniosku oraz zdjęcie z
    książeczki pracy. Opis dokumentów: książeczka pracy to oficjalny dokument Republiki
    Białoruś, zawierający historię zatrudnienia z datami przyjęcia, przeniesienia i zwolnienia.
    Kontrakty to Pana umowy o pracę z ostatnich miejsc zatrudnienia na Białorusi.
    Z treści wniosku wynika zatem, że posiada Pan dokumenty potwierdzające, iż Pana
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przeniesieniem się do Polski na stałe
    znajdowało się na Białorusi. Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe dopiero
    poczynając od rozliczenia za rok 2022.
    Stosownie do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, spełnił Pan również
    zastrzeżenie wynikające z art. 53 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw, ponieważ przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa podatkowego należy uznać, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z
    tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie
    obejmowało przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85
    528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy – w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w
    którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. w latach 2022-2025, albo od
    początku roku następnego, tj. w latach 2023-2026.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania
    dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ dokonał wyłącznie
    analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania

    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem
    rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana
    w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.