Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.818.2024.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-03
Teza: Możliwość odliczenia zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne jako koszty uzyskania przychodu od przychodu osiągniętego z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowo-akcyjnej.
Słowa kluczowe: komplementariusz; koszt-koszty uzyskania przychodów; prowadzenie; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne; spółki-spółka komandytowo-akcyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 10 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ tego samego dnia)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca, będący komplementariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, otrzymuje
    wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki na podstawie umowy. Wynagrodzenie to,
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, stanowi przychód z innych źródeł i jest
    opodatkowane na zasadach ogólnych. Dochód ten Wnioskodawca wykazuje w rocznym
    zeznaniu podatkowym i rozlicza według skali podatkowej.
    Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawą o świadczeniach
    opieki zdrowotnej wspólnik spółki komandytowo-akcyjnej jest traktowany jako osoba
    prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Podstawą wymiaru składek na
    ubezpieczenia społeczne jest zadeklarowana kwota, która nie może być niższa niż 60%
    prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia (art. 18 ust. 8 u.s.u.s.). Składka na
    ubezpieczenie zdrowotne jest natomiast ustalana na podstawie przeciętnego
    wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z poprzedniego roku (art. 18 ust. 2za u.ś.o.z.).
    Wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowo-akcyjnej nie jest jednak
    uwzględniane jako podstawa do obliczania składek na ubezpieczenia społeczne i
    zdrowotne.
    Wnioskodawca zastanawia się, czy przysługuje mu prawo do pomniejszenia przychodu z
    tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowo-akcyjnej o zapłacone przez niego składki
    na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne wynikające z pełnienia funkcji wspólnika spółki
    komandytowo-akcyjnej.

## Pytanie

Czy na podstawie opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca ma prawo odliczyć
    zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne jako koszty uzyskania
    przychodu od przychodu osiągniętego z tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowo-
    akcyjnej, na mocy art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jako wspólnik spółki komandytowo-akcyjnej,
    opłacający składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne wynikające z pełnienia funkcji
    komplementariusza, ma prawo do pomniejszenia przychodu związanego z prowadzeniem
    spraw spółki o te składki. Są one bowiem ponoszone w bezpośrednim związku z realizacją
    obowiązków komplementariusza, które generują przychody z prowadzenia spraw spółki.
    Zignorowanie tego związku prowadziłoby do niesprawiedliwego ograniczenia kosztów
    uzyskania przychodów w kontekście działalności komplementariusza.
    Z przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych
    wynika, że wspólnicy spółek komandytowo-akcyjnych podlegają ubezpieczeniom
    społecznym na zasadach ogólnych dla przedsiębiorców. Dotyczy to zarówno wymiaru
    składek, jak i ich uiszczania.
    Zgodnie z pismem z dnia 6 grudnia 2022 roku wydanym przez Centralę Zakładu
    Ubezpieczeń Społecznych o sygn. (...) Wspólnicy spółek osobowych są obowiązani do
    uiszczania składek na ubezpieczenie społeczne, bez względu na uprawnienie do
    prowadzenia spraw Spółki.
    W konsekwencji Wspólnicy spółki komandytowo-akcyjnej opłacają składki na
    ubezpieczenie tak samo jak osoby prowadzące działalność gospodarczą. Przy czym dla
    celów podatkowych przychody z tytułu udziału w spółce komandytowo-akcyjnej nie są
    kwalifikowane do przychodów z działalności gospodarczej. Wynagrodzenia za

    prowadzenie spraw spółki komandytowo-akcyjnej jest klasyfikowane jako przychód z
    innych źródeł. Jednak ze względu na wyżej wskazaną interpretację przepisów, zdaniem
    Wnioskodawcy, można zastosować analogiczne przepisy dotyczące odliczenia składek na
    ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, które mają zastosowanie do przychodów z
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT, podstawę obliczenia podatku stanowi
    dochód po odliczeniu m.in. składek na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w
    ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, zapłaconych w roku podatkowym.
    Składki te są bezpośrednio związane z działalnością Wnioskodawcy jako wspólnika spółki
    komandytowo-akcyjnej. Dlatego analogiczne zastosowanie przepisów pozwalających na
    odliczenie składek od przychodów z działalności gospodarczej do przychodów z innych
    źródeł jest logiczne i uzasadnione. Na gruncie ubezpieczeń społecznych działalność
    komplementariusza w spółce komandytowo-akcyjnej jest traktowana jako działalność
    gospodarcza (art. 8 ust. 6 pkt 4 u.s.u.s.). Skoro na gruncie ubezpieczeń społecznych
    działalność komplementariusza jest uznawana za działalność gospodarczą, analogiczne
    podejście powinno być stosowane również w kontekście podatkowym, co uzasadnia
    możliwość odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne od przychodów z
    tytułu prowadzenia spraw spółki.
    Dodatkowo art. 22 ust. 9 pkt 6 ustawy o PIT stanowi, że koszty uzyskania niektórych
    przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uzyskanych na
    podstawie umów podlegających przepisom prawa cywilnego dotyczącym umowy zlecenia
    lub o dzieło, określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu. Koszty te oblicza się
    jednak od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika lub opłacone przez
    podatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe,
    o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, pod warunkiem że podstawę wymiaru tych
    składek stanowi ten przychód. Przepis ten odnosi się wyłącznie do kosztów uzyskania
    przychodów z niektórych źródeł, nie obejmując wszystkich przychodów, co oznacza, że nie
    wyklucza możliwości uznania składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne za koszt
    uzyskania przychodu z innych źródeł.
    Z kolei art. 22 ust. 1 ustawy o PIT wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów są wydatki
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23, który zawiera katalog
    negatywny kosztów uzyskania przychodów.
    W art. 23 brak jest zapisów wyłączających składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne
    związane z pełnieniem funkcji wspólnika w spółce komandytowo-akcyjnej. Żadne z
    wyłączeń nie odnosi się wprost do sytuacji Wnioskodawcy. Bycie komplementariuszem
    jest kluczowym warunkiem uzyskiwania przychodu z tytułu prowadzenia spraw spółki.
    Komplementariusz ma obowiązek reprezentować spółkę oraz prowadzić jej sprawy, co
    stanowi integralny element działalności spółki komandytowo-akcyjnej. Bez tego statusu, a
    co za tym idzie bez obowiązkowego ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego, przychód z
    prowadzenia spraw spółki nie mógłby zaistnieć. Składki na ubezpieczenia są zatem
    ponoszone w ścisłym związku z możliwością realizowania obowiązków wspólnika, które
    bezpośrednio generują przychód. W praktyce, gdyby Wnioskodawca nie był
    komplementariuszem i nie prowadził spraw spółki, nie byłby zobowiązany do opłacania
    składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w takim zakresie, w jakim wynikają one z
    tego statusu. Składki te są więc ponoszone w celu realizacji obowiązków
    komplementariusza, które bezpośrednio generują przychody z prowadzenia spraw spółki.
    Pominięcie tego faktu prowadziłoby do niesprawiedliwego zawężenia kosztów uzyskania
    przychodu w kontekście działalności komplementariusza.
    Na tym etapie rozważań należałoby zwrócić uwagę wykładnię przepisów prawa
    podatkowego. Przy interpretacji przepisów podatkowych należy brać pod uwagę cel, jaki
    przyświecał ustawodawcy. Celem przepisów dotyczących odliczenia składek na
    ubezpieczenia społeczne i zdrowotne jest umożliwienie podatnikom pomniejszenia swoich

    przychodów o obowiązkowe obciążenia finansowe związane z ich działalnością. W
    przypadku Wnioskodawcy składki te są związane z jego statusem wspólnika oraz
    działalnością jako wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej, dlatego celowość przepisów
    przemawia za możliwością pomniejszenia przychodów z tytułu prowadzenia spraw spółki
    o te składki. Interpretacja celowościowa pozwala na elastyczne stosowanie przepisów w
    sposób, który najlepiej realizuje ich cel. Oprócz powyższego celem ubezpieczeń
    społecznych i zdrowotnych jest zapewnienie ochrony socjalnej i zdrowotnej osobom
    prowadzącym działalność gospodarczą. Składki na te ubezpieczenia są obowiązkowe i
    mają na celu zabezpieczenie Wnioskodawcy jako wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej.
    Ponieważ wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki jest bezpośrednio związane z jego
    działalnością jako wspólnika, uzasadnione jest pomniejszenie tego wynagrodzenia o
    zapłacone składki, aby odzwierciedlić rzeczywiste koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    w celu uzyskania tego przychodu. Taka interpretacja przepisów jest zgodna z ich celem,
    jakim jest zapewnienie, że podatnicy nie są podwójnie obciążani kosztami związanymi z
    ich działalnością.
    Dodatkowo zgodnie z art. 2 Konstytucji RP Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym
    państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.
    Sprawiedliwość podatkowa wymaga, aby podatnik był opodatkowany w sposób
    uwzględniający jego rzeczywiste obciążenia finansowe. Składki na ubezpieczenia
    społeczne i zdrowotne są obowiązkowymi obciążeniami, które Wnioskodawca ponosi w
    związku z byciem wspólnikiem spółki komandytowo-akcyjnej. Pomniejszenie przychodów
    z tytułu prowadzenia spraw spółki o te składki jest zgodne z zasadą sprawiedliwości
    podatkowej, ponieważ odzwierciedla rzeczywiste koszty ponoszone przez podatnika.
    Zasada ta jest fundamentalna dla systemu podatkowego, zapewniając proporcjonalność
    obciążeń podatkowych do zdolności płatniczej podatnika.
    Warto również zwrócić uwagę na art. 84 Konstytucji RP. Zgodnie z analizowanym
    przepisem, każdy obywatel jest zobowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń
    publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Skoro składki na ubezpieczenia
    społeczne i zdrowotne są związane z działalnością Wnioskodawcy jako wspólnika spółki
    komandytowo-akcyjnej, to powinny być one uwzględnione przy obliczaniu dochodu z
    tytułu prowadzenia spraw spółki. Pomniejszenie przychodów z innych źródeł o te składki
    zapewnia spójność systemu podatkowego, uwzględniając wszystkie koszty związane z
    działalnością podatnika. Spójność systemu podatkowego jest kluczowa dla jego
    efektywności i akceptacji społecznej, eliminując niespójności, które mogą prowadzić do
    niesprawiedliwego opodatkowania.
    Na koniec warto zwrócić uwagę również na art. 31 ust. 3 Konstytucji. Zgodnie z art. 31 ust.
    3 Konstytucji RP, ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw
    mogą być ustanawiane tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie
    prawnym dla jego bezpieczeństwa, porządku publicznego, ochrony zdrowia, moralności
    publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty
    wolności i praw. W kontekście podatkowym zasada proporcjonalności wymaga, aby
    obciążenia podatkowe były proporcjonalne do rzeczywistych dochodów podatnika. Składki
    na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne są obowiązkowymi obciążeniami, które
    zmniejszają rzeczywisty dochód Wnioskodawcy. Dlatego pomniejszenie przychodów z
    tytułu prowadzenia spraw spółki o te składki jest zgodne z zasadą proporcjonalności.
    Zasada ta jest kluczowa dla zapewnienia, że system podatkowy nie nakłada nadmiernych
    obciążeń na podatników, co mogłoby prowadzić do niesprawiedliwości i zniechęcać do
    działalności gospodarczej.
    Podsumowując, pomimo że wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowo-
    akcyjnej jest klasyfikowane jako przychód z innych źródeł Wnioskodawca uważa, że zasady
    sprawiedliwości podatkowej, spójności systemu podatkowego, analogiczne zastosowanie
    przepisów, cel ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych, wykładnia celowościowa oraz
    zasada proporcjonalności uzasadniają możliwość pomniejszenia tych przychodów o

    zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Dodatkowo brak przepisów
    zakazujących odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w odniesieniu do
    przychodów z innych źródeł oraz bezpośrednie powiązanie przychodu z tytułu
    prowadzenia spraw spółki komandytowo-akcyjnej z obowiązkiem opłacania tych składek
    przez Wnioskodawcę stanowi dodatkową podstawę do przyjęcia stanowiska, że wspólnik
    spółki komandytowo-akcyjnej ma prawo do pomniejszenia przychodu z tego tytułu o
    zapłacone składki. W szczególności nie ma żadnych przepisów, które wyłączałyby
    możliwość odliczenia składek od przychodu uzyskanego w ramach wynagrodzenia za
    prowadzenie spraw spółki komandytowo-akcyjnej, a powiązanie przychodu ze statusem
    komplementariusza i związane z tym obowiązki składkowe w pełni uzasadniają takie
    odliczenie na podstawie art. 22 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodów istnieje związek przyczynowy.
    A zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z danym źródłem przychodów,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Na podstawie powyższego kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z konkretnym źródłem przychodów, których
    celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są

    wymienione w art. 23 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez
    podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania
    przychodów.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki
    ponoszone przez podatnika w związku z konkretnym źródłem przychodów pomniejszają
    te przychody. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów,
    między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodów musi zachodzić związek przyczynowy
    tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tych
    przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu
    rzeczy (przychodów), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Przy czym możliwe
    jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który – racjonalnie oceniając –
    mógłby przyczynić się do powstania przychodów, czy ich zwiększenia, nawet jeżeli
    przychód faktycznie nie wystąpi.
    Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów jest
    uzależniona od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących
    w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie
    dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do
    powstania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła ich uzyskiwania.
    Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez Panią wydatków należy rozstrzygnąć, czy
    spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie sam fakt nieobjęcia ustawowym
    wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie jest
    wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztu. Brak takiego wydatku w katalogu
    kosztów negatywnych nie skutkuje bowiem automatycznym przyjęciem, że stanowi on
    koszt podatkowy.
    Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku
    między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodów, zgodnie z dyspozycją powołanego
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki
    wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek
    wykazania tego związku należy do podatnika. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów ze względu na kryterium celowości leży bowiem w gestii podatnika. Należy
    jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów
    podatkowych.
    Należy przy tym pamiętać, że koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania
    jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodów z
    konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodów z danego źródła pomniejszają
    przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie
    przyporządkowane do danego źródła przychodów.
    W art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarto katalog wydatków,
    które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
    Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie zdrowotne, z
    wyjątkiem składek na ubezpieczenie zdrowotne zapłaconych w roku podatkowym na
    podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
    finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1285, z późn. zm.):
    a) z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej zgodnie z art. 30c,

    b) za osoby współpracujące z podatnikiem opodatkowanym w sposób określony w art. 30c
    – przy czym łączna wysokość tych składek zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów
    lub odliczonych od dochodu nie może przekroczyć w roku podatkowym 8 700 zł.
    Przepis ten wyraźnie wskazuje, że składki na ubezpieczenie zdrowotne nie stanowią
    kosztów uzyskania przychodów. Wyjątek stanowią składki zdrowotne opłacane przez
    podatnika (za siebie oraz za osoby współpracujące), jeżeli dochody tego podatnika
    podlegają opodatkowaniu tzw. podatkiem liniowym 19%.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że jest komplementariuszem spółki komandytowo-
    akcyjnej. Otrzymuje Pani wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki na podstawie
    umowy. Wynagrodzenie to, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, stanowi przychód z innych źródeł i jest opodatkowane na zasadach
    ogólnych. Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawą o
    świadczeniach opieki zdrowotnej wspólnik spółki komandytowo-akcyjnej jest traktowany
    jak osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Wynagrodzenie za
    prowadzenie spraw spółki komandytowo-akcyjnej nie jest jednak uwzględniane jako
    podstawa do obliczania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Pani prawo pomniejszenia przychodu z
    tytułu prowadzenia spraw spółki komandytowo-akcyjnej o zapłacone składki społeczne i
    zdrowotne jako koszty uzyskania przychodów.
    Wydatku poniesionego przez Panią na opłacenie składki zdrowotnej, o której mowa we
    wniosku, nie może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ została ona
    wyłączona z tych kosztów wprost na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast w odniesieniu do możliwości zaliczenia składki ubezpieczeń społecznych do
    kosztów uzyskania, to zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
    Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i
    art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2,
    3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie
    z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych:
    a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne,
    rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,
    b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w
    przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części
    obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego
    opodatkowaniu
    – odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód)
    zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru
    stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
    opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
    przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały
    zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Ponieważ wskazała Pani, że wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowo-
    akcyjnej nie jest uwzględniane jako podstawa do obliczania składki na ubezpieczenie
    społeczne, a jej zapłata wynika wyłącznie z faktu posiadania statusu wspólnika spółki

    komandytowo-akcyjnej, nie może Pani zaliczyć zapłaconych składek społecznych do
    kosztów uzyskania, pomniejszając przychód z tytułu wynagrodzenia za prowadzenie
    spraw spółki komandytowo-akcyjnej. Wynika to z faktu, że wydatek ten nie jest związany z
    tym konkretnym źródłem przychodów. Jak wyżej wskazano, koszty uzyskania przychodów
    nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z
    uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła.
    Podsumowując, na podstawie opisanego stanu faktycznego nie ma Pani prawa odliczyć
    zapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne jako kosztów uzyskania
    przychodów od przychodów osiągniętych z tytułu prowadzenia spraw spółki
    komandytowo-akcyjnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.