Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.185.2025.2.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Możliwość zastosowania preferencyjnego opodatkowania IP
BOX.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan pismem z 28 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od ..., prowadzoną pod
    adresem ..., zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: ... i numerem REGON ....
    Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., dalej zwana
    ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a
    wybrana przez niego forma opodatkowania to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT. Wnioskodawca działa w branży informatycznej,
    głównie zajmując się rozwijaniem oprogramowania, w tym projektowaniem nowych
    rozwiązań oraz optymalizacją kodu w architekturze mikroserwisowej. Praca
    Wnioskodawcy obejmuje pisanie kodu źródłowego, tworzeniu interfejsów, opracowywanie
    algorytmów, twórcza refaktoryzacja, optymalizacja kodu oraz sporządzanie dokumentacji
    technicznej. Wnioskodawca tworzy rozwiązania dedykowane, często w oparciu o
    indywidualne wymagania klientów.
    Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb
    kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
    uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
    wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne realizowane
    przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są
    wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest On
    związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji:

      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
        wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
        poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
        testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych Wytworzenie narzędzi automatyzujących procesy wdrożeniowe.
        Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie
        pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą
        potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz
        poprawą tychże błędów.
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością
        wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
        dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a
    przykładowo zajmuje się następującymi projektami:
      1. Wnioskodawca był odpowiedzialny za stworzenie platformy komunikacyjnej dla
        klienta z branży medycznej Platforma została zaprojektowana i zaprogramowana
        od podstaw, a jej główną funkcją była rezerwacja oraz modyfikacja terminów w
        czasie rzeczywistym.
        W ramach prac Wnioskodawca opracował ..., napisał kod źródłowy oraz stworzył
        odpowiednie struktury i algorytmy. Ponadto zajmował się przeprowadzaniem
        testów obciążeniowych i wydajnościowych, a także optymalizacją oraz poprawą
        wydajności wcześniej wytworzonego kodu.
      2. Wnioskodawca, opierając się na standardzie medycznym ..., stworzy) mikroserwisy
        do obsługi dokumentacji medycznej. Mikroserwisy zostały zaprogramowane od
        podstaw. W ramach prac Wnioskodawca napisał kod źródłowy, wykorzystywał i
        modyfikował niestandardowe biblioteki oraz tworzył algorytmy i skrypty.
        Dodatkowo opracował dokumentację techniczną oraz...do komunikacji
        wewnętrznej pomiędzy mikroserwisami. Jego zadania obejmowały również
        optymalizację oraz poprawę wydajności wcześniej wytworzonego kodu.
      3. Wnioskodawca uczestniczy w rozwoju aplikacji odpowiedzialnej za obsługę klienta w
        dziale telekomunikacyjnym. Do jego obowiązków należy pisanie kodu źródłowego,
        usprawnianie skryptów i algorytmów oraz tworzenie dokumentacji technicznej.
        Ponadto zajmuje się optymalizacją i poprawą wydajności wcześniej napisanego
        kodu, usprawnieniem komunikacji opartej na standardzie architektury REST oraz
        zwiększeniem efektywności pamięciowej i czasowej aplikacji. W ramach swoich
        działań projektuje i wdraża bardziej efektywne modele systemowe.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od

    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami
    podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX:
    pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
    pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo
    programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę
    operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red , Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);- Nie ma
    natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
    przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
    wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4
    2.2010 r. I ACa 912/09, niepubl., wyr SA w Łodzi z 27 2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością Jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m in zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach
    działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio
    prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na
    rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym,
    gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca
    wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym

    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego
    wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki
    Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych. Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej.
        koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie
        koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki
        podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być
        wykonywane zgodnie z zasadami lege artis: ponadto, dzięki prowadzeniu
        księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie
        prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu
        komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest
        niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt poniesiony na
        usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady
        prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
        odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością
        badawczo- rozwojową Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element
        prowadzenia działalności gospodarczej;
    b) koszty użytkowania samochodu;
        koszty związane z leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają
        Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących
        tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia
        potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę
        w dziedzinie programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z
        wytworzeniem oprogramowania;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych;

        Wnioskodawca dba o ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony
        ponosić koszty związane z wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo,
        odpowiednio przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane
        wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla
        Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności
        gospodarczej,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;
        należy podkreślić, iż zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty
        stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako
        programista tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego
        sprzętu komputerowego i elektronicznego; komputer jest podstawowym
        narzędziem pracy każdego programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny
        wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy
        stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez
        Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem
        programów komputerowych;
    e) koszty związane z wyjazdami służbowymi;
        Wnioskodawca podróżuje służbowo, w związku z czym ponosi on koszty związane
        z noclegiem oraz koszty dojazdu do wyznaczonego miejsca; są one konieczne z
        punktu widzenia działalności związanej z tworzeniem oprogramowania, gdyż może
        zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca będzie musiał przykładowo omówić dany
        projekt z klientem w miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy;
    f) koszt usług telekomunikacyjnych;
        abonament telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, co służy
        personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do
        indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast koszt opłaty za Internet
        zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w
        dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny
        kontakt z klientem, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów,
        testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej
        pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do
        wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
        konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy
        przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców
        swojej pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego
        funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego wytworzenie, testowanie i dalsze
        wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu; w świetle powyższego
        Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i
        elektronicznego z siecią internetową;
    g) składki na ubezpieczenia społeczne;
        Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie wydatki jak składki na
        ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na
        Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; niniejsze
        obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność
        gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość
        świadczenia usług programistycznych; również nie można zapominać o celu
        wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w
        razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej
        perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową.

    Od 10 lutego 2020 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie
    Efektem działalności będącej przedmiotem wniosku jest autorskie prawo do programu
    komputerowego (art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).
    W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstaje program
    komputerowy - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”)
    będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę jako
    twórcy o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych we wskazanych przepisach jest także utwór w wersji nieukończonej od
    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami
    podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX:
    pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs., a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
      postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 - art. 74);
      Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to

      odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
      SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa
      1157/12)”.
    Program komputerowy wytwarzany przez Wnioskodawcę wpisuje się zatem w powyżej
    wskazane definicje.
    Efektami pracy Wnioskodawcy są również napisane przez Niego samodzielnie algorytmy.
    Wnioskodawca ulepsza również oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności (kody,
    algorytmy), które ulepszają/modyfikują programy jego kontrahentów i które są odrębnym
    przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wnioskodawca pozwoli sobie zacytować fragment wniosku:
      Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
      Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
      objęty ochronę w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych.
    Zatem Wnioskodawca uznaje wszystkie efekty swojej pracy za szeroko rozumiany
    program komputerowy.
    Wskazane we wniosku zlecenia programistyczne, realizowane na rzecz Kontrahentów
    stanowią konkretne „programy komputerowe”, zatem odpowiedź na to pytanie została już
    udzielona przed jego wystosowaniem w wezwaniu.
    Wnioskodawca, aby zobrazować jakie programy komputerowe wytworzył zamieścił we
    wniosku poniższy opis oraz na potrzeby odpowiedzi na wezwanie uszczegóławia ich
    specyfikę:
      1. Wnioskodawca był odpowiedzialny za stworzenie platformy komunikacyjnej dla
        klienta z branży medycznej. Platforma została zaprojektowana i zaprogramowana
        od podstaw, a jej główną funkcją była rezerwacja oraz modyfikacja terminów w
        czasie rzeczywistym.
        W ramach prac Wnioskodawca opracował API, napisał kod źródłowy oraz stworzył
        odpowiednie struktury i algorytmy. Ponadto zajmował się przeprowadzaniem
        testów obciążeniowych i wydajnościowych, a także optymalizacją oraz poprawą
        wydajności wcześniej wytworzonego kodu.
        Celem projektu X było stworzenie skalowalnego systemu umożliwiającego
        pacjentom oraz personelowi medycznemu rezerwację, modyfikację i zarządzanie
        terminami wizyt, bez opóźnień i konfliktów z innymi harmonogramami z
        uwzględnieniem integracji z istniejącymi systemami informatycznymi
        wykorzystywanymi w placówce. Wymagało to opracowania logiki biznesowej
        systemu oraz zaimplementowania algorytmów obsługujących automatycznego
        zarządzania kolizjami terminów, nadpisywaniem rezerwacji i priorytetowaniem
        dostępnych slotów czasowych oraz stworzeniem małych lekkich hubów, które były
        dostępne 24/7 oraz w ciągłej komunikacji. Aplikacja wieloskładnikowa musiała
        automatycznie diagnozować i naprawiać się w przypadku awarii, tzw. self-healing.
        Wymagało to także ze strony Wnioskodawcy stworzenia struktur danych oraz
        zoptymalizowania zapytań bazodanowych w celu zapewnienia płynnego działania
        aplikacji nawet przy dużym obciążeniu użytkowników równoczesnych oraz
        optymalizacji krytycznych fragmentów systemu takich jak kolejkowanie zadań,
        cache'owanie danych, asynchroniczna obsługa procesów, zaprojektowanie i

        wdrożenie innowacyjnego, zautomatyzowanego procesu CI/CD, który umożliwiał
        bezprzerwowe dostarczanie zmian do środowisk produkcyjnych z zachowaniem
        najwyższych standardów bezpieczeństwa, stabilności oraz ciągłości działania.
        W ramach rozwiązania zaimplementowano mechanizmy automatycznego
        testowania, walidacji, wersjonowania oraz monitoringu z zaawansowanym
        systemem alertów, co pozwalało na szybkie reagowanie na potencjalne incydenty i
        minimalizowanie czasu niedostępności systemu.
      2. Wnioskodawca, opierając się na standardzie medycznym IHE, stworzył mikroserwisy
        do obsługi dokumentacji medycznej. Mikroserwisy zostały zaprogramowane od
        podstaw. W ramach prac Wnioskodawca napisał kod źródłowy, wykorzystywał i
        modyfikował niestandardowe biblioteki oraz tworzył algorytmy i skrypty.
        Dodatkowo opracował dokumentację techniczną oraz...do komunikacji
        wewnętrznej pomiędzy mikroserwisami. Jego zadania obejmowały również
        optymalizację oraz poprawę wydajności wcześniej wytworzonego kodu.
        System .... był rozwijany z myślą o zastosowaniu w szpitalach, klinikach oraz przez
        prywatnych lekarzy. Ze względu na przetwarzanie danych wrażliwych, konieczne
        było wdrożenie zaawansowanych mechanizmów bezpieczeństwa zgodnych z
        aktualnymi standardami branżowymi.
        Aplikacja była wdrażana zarówno na środowiskach fizycznych, jak i w środowiskach
        chmurowych, co wymagało kompleksowego podejścia do zagadnień takich jak
        automatyczne przywracanie działania (self- healing), dynamiczne skalowanie
        zasobów (autoscaling) oraz ciągły monitoring kondycji systemu. Zaprojektowano i
        zaimplementowano także szereg algorytmów do przetwarzania danych
        medycznych, w tym transformacje formatów, walidację struktury dokumentów,
        konwersję i kompresję plików, ekstrakcję metadanych, oraz indeksowanie
        dokumentacji w celu jej szybszego wyszukiwania i dostępu.
        Wykorzystywano i modyfikowano również istniejące biblioteki open-source,
        dostosowując je do specyficznych wymagań projektowych, w tym rozszerzając
        funkcjonalności oraz wprowadzając własne rozwiązania optymalizujące
        przetwarzanie dużych plików medycznych.
        Opracowano i wdrożono także nowoczesny i w pełni zautomatyzowany proces
        ciągłej integracji i dostarczania oprogramowania (CI/CD), który umożliwiał płynne i
        nieprzerwane wdrażanie nowych wersji aplikacji do środowisk produkcyjnych.
        Proces ten został zaprojektowany z uwzględnieniem wysokich wymagań
        dotyczących niezawodności, bezpieczeństwa oraz dostępności systemu.
      3. Wnioskodawca uczestniczy w rozwoju aplikacji odpowiedzialnej za obsługę klienta w
        dziale telekomunikacyjnym. Do Jego obowiązków należy pisanie kodu źródłowego,
        usprawnianie skryptów i algorytmów oraz tworzenie dokumentacji technicznej.
        Ponadto zajmuje się optymalizacją i poprawą wydajności wcześniej napisanego
        kodu, usprawnieniem komunikacji opartej na standardzie architektury REST oraz
        zwiększeniem efektywności pamięciowej i czasowej aplikacji. W ramach swoich
        działań projektuje i wdraża bardziej efektywne modele systemowe.
        Szczególnym obszarem działalności Wnioskodawcy jest również rozwój oraz
        optymalizacja warstwy komunikacyjnej aplikacji, opartej na architekturze REST, w
        tym projektowanie bardziej efektywnych modeli wymiany danych i obsługi błędów,
        co przekłada się na wyższy poziom niezawodności i dostępności usług. Aplikacja
        tworzona i wdrażana jest w rozwiązaniach opartych na architekturze
        mikroserwisowej, dbając o ich integrację, automatyzację testów oraz
        bezpieczeństwo przesyłanych danych.
        System komunikuje się z wieloma innymi serwisami ...., które są rozwijane przez
        Wnioskodawcę. Odpowiedzialne są one za kluczowe funkcjonalności takie jak:

        enkrypcja, dekrypcja oraz hashowanie, przechowywanie danych, wysyłanie
        powiadomień do użytkownika, tworzenie, usuwanie, aktualizowanie konta
        użytkownika.
        Efektem pracy było m.in. umożliwienie klientowi korzystanie z serwisu bez potrzeby
        ciągłego logowania się oraz możliwość procesowania zakupów w przypadku braku
        konta. Projektowane rozwiązanie stanowi wysoko skalowalną, szybką i niezawodną
        aplikację chmurową, zdolną do obsługi dużego wolumenu równoczesnych żądań
        oraz tysięcy użytkowników końcowych w czasie rzeczywistym, wyposażoną w
        mechanizmy self-healing oraz system monitoringu z automatycznymi alertami
        umożliwiającymi szybką reakcję na potencjalne awarie.
        Zrealizowano przy tym kompleksowe wdrożenie zautomatyzowanego procesu
        integracji i wdrażania aplikacji (CI/CD), który umożliwił sprawne publikowanie
        aktualizacji bez zakłócania pracy środowisk produkcyjnych. System został stworzony
        z myślą o zapewnieniu ciągłości działania, wysokiego poziomu zabezpieczeń oraz
        maksymalnej dostępności usług. W ramach tego rozwiązania wykorzystano
        mechanizmy automatyzujące testowanie, kontrolę jakości oraz zarządzanie
        wersjami. Dodatkowo zintegrowano również rozbudowane systemy nadzoru i
        notyfikacji, pozwalające na bieżąco identyfikować potencjalne problemy i szybko na
        nie reagować, co znacząco ograniczało ryzyko przestojów.
    Efekty pracy nazywane przez Wnioskodawcę oprogramowaniem - zawsze były, są i będą w
    przyszłości utworami, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    W przypadku rozwoju programów komputerowych efekt pracy w postaci powstałych
    rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją stanowiły,
    stanowią oraz będą stanowić nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci
    programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do - w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Złożony wniosek nie obejmuje sytuacji, w których w rezultacie nie powstanie własność
    intelektualna spełniająca definicję programu komputerowego. Ulgą IP BOX Wnioskodawca
    zamierza objąć tylko te dochody, które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    programów komputerowych. Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu
    dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym). Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).

    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
      1) Wnioskodawca był odpowiedzialny za stworzenie platformy komunikacyjnej dla
        klienta z branży medycznej. Platforma została zaprojektowana i zaprogramowana
        od podstaw, a jej główną funkcją była rezerwacja oraz modyfikacja terminów w
        czasie rzeczywistym.
        W ramach prac Wnioskodawca opracował ..., napisał kod źródłowy oraz stworzył
        odpowiednie struktury i algorytmy. Ponadto zajmował się przeprowadzaniem
        testów obciążeniowych i wydajnościowych, a także optymalizacją oraz poprawą
        wydajności wcześniej wytworzonego kodu.
      2) Wnioskodawca, opierając się na standardzie medycznym ..., stworzył mikroserwisy
        do obsługi dokumentacji medycznej. Mikroserwisy zostały zaprogramowane od
        podstaw. W ramach prac Wnioskodawca napisał kod źródłowy, wykorzystywał i
        modyfikował niestandardowe biblioteki oraz tworzył algorytmy i skrypty.
        Dodatkowo opracował dokumentację techniczną oraz...do komunikacji
        wewnętrznej pomiędzy mikroserwisami. Jego zadania obejmowały również
        optymalizację oraz poprawę wydajności wcześniej wytworzonego kodu.
      3) Wnioskodawca uczestniczy w rozwoju aplikacji odpowiedzialnej za obsługę klienta w
        dziale telekomunikacyjnym. Do jego obowiązków należy pisanie kodu źródłowego,
        usprawnianie skryptów i algorytmów oraz tworzenie dokumentacji technicznej.
        Ponadto zajmuje się optymalizacją i poprawą wydajności wcześniej napisanego
        kodu, usprawnieniem komunikacji opartej na standardzie architektury REST oraz
        zwiększeniem efektywności pamięciowej i czasowej aplikacji. W ramach swoich
        działań projektuje i wdraża bardziej efektywne modele systemowe.
    W swojej pracy zawodowej Wnioskodawca wykorzystuje szereg technologii, narzędzi i
    dobrych praktyk programistycznych, które mają bezpośredni wpływ na tworzenie, rozwój
    oraz utrzymanie oprogramowania.
    Kompetencje techniczne Wnioskodawcy obejmują zarówno backendowe technologie, jak i
    zagadnienia związane z jakością kodu, integracją systemów oraz automatyzacją procesów.
    Języki programowania i technologie backendowe: na co dzień Wnioskodawca pracuje w
    języku Java, korzystając zarówno z jego podstawowych funkcji (Core Java, programowanie
    obiektowe, wielowątkowość), jak i rozszerzeń takich jak .... Wnioskodawca wspiera się
    również językiem ....w testach automatycznych oraz skryptach wspierających procesy CI
    /CD. W specjalnych przypadkach pisze dedykowane rozwiązania wykorzystując język
    programowania Kotlin.
    Testowanie i jakość oprogramowania: Duży nacisk Wnioskodawca kładzie na jakość kodu
    oraz testowanie. Wykorzystuje On podejście Test-Driven Development (TDD), a do testów
    jednostkowych stosuje ...., przeprowadza również przeglądy kodu (codę review) i dba o
    clean codę. Wnioskodawca korzysta z narzędzi do automatyzacji testów, aby zapewnić
    wysoką niezawodność wytwarzanego oprogramowania.
    Systemy i integracje: Wnioskodawca pracuję z różnymi protokołami i standardami
    wymiany danych, m.in. ..... Systemy, które tworzy, opierają się często na architekturze
    mikrousług (microservices) i komunikują się w środowiskach rozproszonych.
    .... i infrastruktura: Wnioskodawca ma doświadczenie z narzędziami takimi jak ...., które
    pozwalają na efektywne wdrażanie i skalowanie aplikacji. Pracuje również w środowisku
    Linux, zarządza konfiguracją ....i uczestniczy w procesach ciągłej integracji oraz wdrażania
    oprogramowania (CI/CD).
    Bazy danych: Wnioskodawca korzysta z systemów zarządzania bazami danych takich jak:
    .... tworzy zapytania SQL oraz analizuje dane i wspiera procesy migracji danych.

    Za każdym razem Wnioskodawca w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego „programu
    komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac
    postawił sobie ten sam cel - stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie,
    bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania spełniające
    ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując jedynie swoją
    wiedzą i doświadczeniem.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca określa przy planowaniu
    projektu są technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych oraz środowisku programowym, sprzętowym i biznesowym, w jakim
    program ma funkcjonować. Jego działalność, bazująca na dostępnej aktualnie i rozwijanej
    wraz z postępowaniem wiedzy jest ukierunkowana na wykorzystanie obecnych zasobów
    wiedzy lub umiejętności w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych,
    zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług w formie nowych
    technologii. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki
    Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy.
    Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Współtworzone oprogramowania stanowią nowość w Jego działalności, więc do momentu
    ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych rozwiązań.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające

    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Wniosek dotyczy okresu począwszy od 10 lutego 2020 r. oraz lat następnych.
    Dochody za przyszłe okresy uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak
    w przedstawionych we wniosku. Praca Wnioskodawcy od wielu lat polega i nadal będzie
    polegać na wytwarzaniu i ulepszaniu oprogramowania.
    Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym ponosi On
    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach
    realizacji zleceń.
    Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    Ustawy.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich, ponieważ
    przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania. Wnioskodawca jest w stanie
    ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż Kontrahent
    (Zleceniodawca) nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę (Zleceniobiorcę) w ramach
    świadczonych usług.
    Na potrzeby odpowiedzi na pytanie poniżej został przedstawiony cytat z jednej z umów
    Wnioskodawcy:
      Przeniesienie powyższych praw następuje bez składania odrębnych oświadczeń, bez
      konieczności spełnienia dodatkowych warunków oraz niezależnie od miejsca
      powstania Utworu oraz własności urządzenia, na którym powstał Utwór.
      Zleceniobiorca niezwłocznie po powstaniu Utworu wyda go Zleceniodawcy wraz z
      jego nośnikiem.
    Wydatki na usługi doradcze i księgowe nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Pod pojęciem kosztów użytkowania samochodu Wnioskodawca rozumie wydatki
    poniesione na zakup samochodu (odpisy amortyzacyjne), raty leasingu, paliwo,
    ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i artykułów
    biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła, tonerów do
    drukarki, papieru, długopisów.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego, rozumie: telefon, słuchawki, dysk, głośnik, modem, router, klucz

    sprzętowy, ładowarki, baterie, stację dokującą, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę,
    myszki do komputera.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Pod pojęciem kosztów dot. wyjazdów służbowych Wnioskodawca ma na myśli wydatki na:
    zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki, ...., dieta, bilety wstępu.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Pod pojęciem kosztów usług telekomunikacyjnych Wnioskodawca ma na myśli wydatki na:
    koszt abonamentu internetowego, koszt abonamentu telefonicznego. Wnioskodawca
    wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej
    kategorii. Koszty usług telekomunikacyjnych Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Zakupione usługi telekomunikacyjne służy
    Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń programistycznych.
    Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu faktycznie
    ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z poszczególnych
    praw własności intelektualnej tj. Z działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu
    „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z powstaniem
    przychodu z poszczególnych praw własności intelektualnej.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części.
    W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze
    świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    Przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych
    przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z konkretnym
    przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym.
    Odrębna ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób zapewniający:
      wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do wytwarzanego oprogramowania
      oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu(straty)
      przypadających na każde z takich praw autorskich, a w szczególności:

      wyodrębniono każde prawo własności intelektualnej;
      wyodrębniono koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde
      prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie dochodu;
      dokonywano zapisów w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z praw
      własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      prawo własności intelektualnej.
    Pytania
      1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
        tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy
        o PIT?
      3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        e) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
        f) koszt usług telekomunikacyjnych,
        g) składki na ubezpieczenia społeczne
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
        wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
        PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej?
      4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
        do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art.
        30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.

    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
        potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
        od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
        proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
        korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje
        wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych
        rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest
        w sposób systematyczny,
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co
        nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu- począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą

    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    stworzone przez Niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych
    programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem
    Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności oraz są
    one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, jak i
    jego kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019
    r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie
    do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo- rozwojowej, oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r„ C-393/09,
    Bezpećnostnl softwarovś asociace, ECLI:EU:C:2010:816) Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red ), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio

    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
      kwalifikowanego IP;
      ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
      zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
      arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo- rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3 / a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c- nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością ponosi on wydatki na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        e) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
        f) koszt usług telekomunikacyjnych,
        g) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą Jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897)
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i

        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści wniosku wynika że działa Pan w branży informatycznej, głównie zajmując się
    rozwijaniem oprogramowania, w tym projektowaniem nowych rozwiązań oraz
    optymalizacją kodu w architekturze mikroserwisowej. Pana praca obejmuje pisanie kodu
    źródłowego, tworzeniu interfejsów, opracowywanie algorytmów, twórcza refaktoryzacja,
    optymalizacja kodu oraz sporządzanie dokumentacji technicznej. Tworzy Pan rozwiązania
    dedykowane, często w oparciu o indywidualne wymagania klientów. Wnioskodawca
    realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta,
    poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wielokrotnie podkreślił Pan, że tworzy Pan oprogramowanie w zależności od
    potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie
    innowacyjności archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
    potrzeb. Jest Pan w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w
    ramach której prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Ponadto, nie

    świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego.
    W ramach działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    Pana systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m in zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Efekty Pana pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, tj.:
      zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
      nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
      zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W treści wniosku zaznaczył Pan, że działalność, w ramach której tworzy Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do
    ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
    przez nich planem.

    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo -rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że w ramach bezpośrednio prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie
    tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w
    takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że jest Pan twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że pracując nad wytworzeniem
    oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu
    wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i
    aplikacji. Nie świadczy Pan również usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały

    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
        których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3/a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:

      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z treści wniosku, wytwarza Pan programy komputerowe, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że od 10 lutego 2020 r. prowadzi Pan na bieżąco
    odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której
    mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata 2020-2025 oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że nie
    ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.