Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP2.4512.841.2016.1.RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-01-10
Teza: W zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów finansujących w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych.
Słowa kluczowe: informacja; podatek-podatek od towarów i usług; umowa; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki  przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2016 r. (data wpływu 31 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów finansujących w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów finansujących w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również jako: „P”, „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest jednoosobową spółką akcyjną. Podstawowa działalność Wnioskodawcy obejmuje tworzenie i rozpowszechnianie ogólnokrajowych i regionalnych programów telewizyjnych. Jako podatnik podatku od towarów i usług, określony w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje obowiązki nadawcy . Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Głównym przedmiotem działalności Spółki (celem statutowym Spółki) jest wykonywanie zadań z zakresu realizacji misji , w tym działalności edukacyjnej i informacyjnej. Istotą misji realizowanej przez Spółkę jako jednostkę radiofonii i telewizji jest dostarczanie informacji, udostępnianie dóbr kultury i sztuki, ułatwianie korzystania z oświaty, sportu i dorobku nauki, upowszechnianie edukacji obywatelskiej, dostarczanie rozrywki oraz popieranie krajowej twórczości audiowizualnej. Wskazane zadania P realizuje przez dostarczanie usług medialnych. Wnioskodawca realizując misję oferuje, na zasadach określonych w ustawie o radiofonii i telewizji, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu.

Wnioskodawca popularyzuje na antenach szeroko rozumianą edukację społeczeństwa, poprzez emisję audycji, jak również poprzez emisję spotów zawierających treści z różnych dziedzin, w tym m.in. w zakresie edukacji, poradnicze z zakresu zdrowia, w zakresie kultury i nauki, w zakresie społecznym, realizujących misję . Obowiązek realizacji misji w ramach swojej działalności spoczywa jedynie na radiofonii i telewizji.

W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje czynności, które w rozumieniu ustawy o VAT należą do różnych kategorii pod względem opodatkowania podatkiem VAT, tj. czynności opodatkowane podatkiem VAT bądź czynności zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, jak również czynności niepodlegające opodatkowaniu - czynności poza zakresem regulacji ustawy o VAT. Czynności, które Wnioskodawca wykonuje jako podatnik VAT, mogą wchodzić zatem co do zasady w zakres misji publicznej Spółki, jak również mogą stanowić czynności typowo komercyjne. Przez czynności typowo komercyjne należy rozumieć przede wszystkim świadczenie usług reklamowych i promocyjnych oraz wykonywanie umów sponsorskich na rzecz konkretnych zleceniodawców. Świadczenie tych usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23%.

Spółka w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zawarła oraz zamierza zawierać w przyszłości umowy dotyczące przeprowadzenia kampanii informacyjnych, kampanii społecznych, których przedmiotem jest emisja różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej (dalej jako: „spot”), z podmiotami zewnętrznymi, w tym w szczególności z podmiotami administracji publicznej (dalej również jako: „podmiot finansujący”). Emisja na antenie spotów jest finansowana w całości lub w części przez podmioty zewnętrzne. Przedmiotowe spoty mają charakter edukacyjny, popularyzują wiedzę z różnych dziedzin, w szczególności: poradnicze z zakresu zdrowia, charakter informacyjny w szczególności: w zakresie społecznym, gospodarczym, ekonomicznym, charakter publicystyczny, charakter sportowy służący w szczególności: promowaniu zdrowego stylu życia lub charakter kulturalny. Treść spotów nie promuje i nie reklamuje żadnego produktu, ani producenta. Nie zmierza do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług. Nie służy bezpośrednio lub pośrednio promocji towarów, usług. Treść spotu może zawierać jedynie wskazanie podmiotu finansującego, który zlecił jego emisję.

W zależności od zapisów konkretnej umowy spoty nazywane są m.in. jako „spoty informacyjne”, „spoty społeczne”, „spoty reklamowe” niemniej jednak niejednolita terminologia używana przy konstruowaniu ww. umów nie zmienia ww. charakteru spotu. Zdarza się, że Wnioskodawca realizując postanowienia zawartej umowy emituje konkretny spot w zróżnicowanym paśmie antenowym, tj. określony spot może być wyemitowany poza konkretną audycją, w wyodrębnionych blokach reklamowych, bądź wątki dotyczące danej kampanii informacyjnej mogą być umieszczone bezpośrednio w konkretnej audycji. Pomimo, iż może zdarzyć się sytuacja, w której konkretny spot zostanie wyemitowany w wyodrębnionym bloku reklamowym nie wpłynie to na jego treść oraz charakter (w szczególności w dalszym ciągu spoty wyemitowane w ww. paśmie nie zawierają treści ukierunkowanych na promocję lub reklamę określonego podmiotu gospodarczego, jego oferty, itp.).

Spółka poniżej przedstawia przykłady zawartych umów:

1.  Umowa nr 1, na podstawie której Wnioskodawca wyemituje spoty o charakterze edukacyjnym promujące wczesne wykrywanie raka piersi i wczesne wykrywanie raka szyjki macicy p.t. „Zdrowo jest wiedzieć” - spoty będą emitowane w bloku reklamowym. P nie odpowiada za treść zleconych do emisji spotów. Za wykonanie przedmiotu umowy Spółka otrzyma stosowne wynagrodzenie.
2.  Umowa nr 2, której przedmiotem jest emisja spotu o charakterze informacyjnym w zakresie profilaktyki badań. W tym przypadku Wnioskodawca nie jest producentem spotu. W ramach swoich zadań jako nadawcy publicznego wyemituje spot na antenie telewizyjnej. Za wykonanie przedmiotu umowy Spółka otrzyma stosowne wynagrodzenie.

Spółka zaznacza, że w zależności od zapisów konkretnej umowy przy realizacji przedmiotu umowy, to P może odpowiadać za emisję oraz za merytoryczną treść (jakość) spotów, jak również może mieć miejsce sytuacja, w której Spółka odpowiada jedynie za emisję spotu, bez wpływu na jego treść.

Dla podmiotów finansujących, rozpowszechnianie określonych informacji stanowi część wypełniania ich zadań statutowych lub publicznych. Naturalnym jest więc, że podmioty te korzystają oraz zamierzają korzystać z możliwości wyemitowania tych informacji przez Spółkę.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawidłowego opodatkowania usług świadczonych przez P na rzecz podmiotów finansujących w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT z tytułu czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych polegających na emisji różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej w zróżnicowanym paśmie antenowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na gruncie zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku Spółka powinna stosować zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy VAT w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów finansujących w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych polegających na emisji różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej w zróżnicowanym paśmie antenowym, tj. w bloku reklamowym bądź bezpośrednio w audycji ?

Zdaniem Wnioskodawcy: w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego właściwe jest zastosowanie przez Spółkę zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy VAT w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów finansujących w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych polegających na emisji różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej w zróżnicowanym paśmie antenowym, tj. w bloku reklamowym bądź bezpośrednio w audycji.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że zakres i zasady zastosowania zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki radiofonii i telewizji, z wyłączeniem:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,
2.  usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług reklamowych i promocyjnych,
4.  działalności agencji informacyjnych.

Powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo - przedmiotowy. Z jednej strony ustawodawca zawęził zastosowanie zwolnienia od podatku VAT wyłącznie do jednostek publicznych radiofonii i telewizji, z drugiej strony zawęził zastosowanie zwolnienia od podatku VAT wyłącznie do usług, które są związane z realizacją zadań przypisywanych radiofonii i telewizji. Równolegle omawiane zwolnienie przewiduje ww. wyłączenia. Przepisy ustawy o VAT w celu określenia jednostki radiofonii i telewizji oraz sprecyzowania zadań na niej ciążących nie odsyłają wprost do jakiejkolwiek z ustaw. Właściwym wydaje się odwołanie do ustawy o radiofonii i telewizji. Tym samym stosownie do art. 26 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy jednostki publiczne radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu Państwa. Telewizję tworzy spółka , zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów oraz regionalnych programów telewizyjnych. Wobec powyższego Spółka z mocy ustawy o radiofonii i telewizji jest telewizją . Zarazem w przedmiotowej sprawie bezsprzecznie została spełniona podmiotowa przesłanka warunkująca zwolnienie.

Określając przesłanki przedmiotowe ww. zwolnienia, w celu określenia zadań stawianych radiofonii i telewizji należy odnieść się do treści art. 21 ustawy o radiofonii i telewizji. Na podstawie art. 21 ust. 1 ww. ustawy radiofonia i telewizja realizuje misję , oferując, na zasadach określonych w ustawie, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu. Jednocześnie w art. 21 ust. la ww. ustawy ustawodawca precyzuje ogólne zadania wymienione w ust. 1 ustawy, wskazując na przykładowe zestawienie zadań mieszczących się w kompetencjach publicznego radia i telewizji, wynikających z realizacji misji, wymieniając w szczególności:

1.  tworzenie i rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionalnych, programów dla odbiorców za granicą w języku polskim i innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych;
2.  tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych, na których rozpowszechnianie uzyskano koncesję;
3.  budowa i eksploatacja nadawczych i przekaźnikowych stacji radiowych i telewizyjnych;
4.  rozpowszechnianie przekazów tekstowych;
5.  prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych;
6.  prowadzenie działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej związanej z twórczością audiowizualną, w tym eksportu i importu;
7.  popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej i działalności w zakresie sportu;
8.  upowszechnianie wiedzy o języku polskim; 8a) uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym, w tym emitowanie programów informacyjnych w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz języku regionalnym;
9.  tworzenie i udostępnianie programów edukacyjnych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą;
10.  zapewnianie dostępności programów lub ich części i innych usług dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu słuchu;
11.  upowszechnianie edukacji medialnej.

Ponadto, ustawodawca w art. 1 ustawy o radiofonii i telewizji nakreślił ogólne zadania stanowiące swego rodzaju postulaty mediów, wymieniając wśród nich m.in. dostarczanie informacji, udostępnianie dóbr kultury i sztuki, ułatwianie korzystania z oświaty, sportu i dorobku nauki, upowszechnianie edukacji obywatelskiej, dostarczanie rozrywki oraz popieranie krajowej twórczości audiowizualnej.

Nadto, Elżbieta Czarny - Drożdżejko w komentarzu do ustawy o radiofonii i telewizji podkreśla, że: „W zakresie doprecyzowania, czym jest misja , znacznie bardziej przejrzyste jest rozporządzenie Radiofonii i Telewizji z 27 kwietnia 2011 r. w sprawie terminów przedkładania oraz zakresu planów finansowo-programowych przedsięwzięć w zakresie realizacji misji publicznej opracowywanych przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 99, poz. 580 ze zm.), wydane na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy o radiofonii i telewizji. Przykładowo w jego § 6 ust. 1, stwierdza się, że spółka , sporządzając plany finansowo-programowe w części dotyczącej tworzenia i rozpowszechniania programów ogólnokrajowych, uwzględnia audycje realizujące misję , o której mowa w art. 21 ust. 1 i 1a ustawy o radiofonii i telewizji., w tym:

1.  w zakresie informacji, w szczególności:
    1.  polityczne, ekonomiczne, gospodarcze, społeczne, kulturalne ukazujące całą różnorodność wydarzeń i zjawisk w kraju i za granicą,
    2.  nieodpłatne audycje wyborcze, o których mowa w ustawie z 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112 ze zm.),
    3.  wyjaśnienia i prezentacja polityki państwa przez naczelne organy państwa, o których mowa w art. 22 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji,
    4.  stanowiska partii politycznych, organizacji związków zawodowych i związków pracodawców w węzłowych sprawach , o których mowa w art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o radiofonii i telewizji,
    5.  informujące o nieodpłatnej działalności prowadzonej przez organizacje pożytku publicznego, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji,
    6.  o sytuacji na drogach, o różnego typu zagrożeniach i zjawiskach pogodowych;
2.  w zakresie publicystyki - sprzyjające swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli i formowaniu się opinii publicznej oraz umożliwiające obywatelom i ich organizacjom uczestniczenie w życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicowanych poglądów i stanowisk, w szczególności:
    1.  publicystyki krajowej i międzynarodowej: politycznej, ekonomicznej, gospodarczej, społecznej i kulturalnej,
    2.  reportaże telewizyjne i filmy dokumentalne,
    3.  debaty, o których mowa w Kodeksie wyborczym;
3.  w zakresie kultury, w szczególności:
    1.  prezentujące dzieła i popularyzujące wiedzę o poszczególnych dziedzinach kultury i sztuki,
    2.  informacje o bieżących wydarzeniach z różnych dziedzin kultury oraz magazyny kulturalne, wspomagające wybór aktywnych form udziału w kulturze,
    3.  filmy dokumentalne, w tym filmy twórców, którzy nie przekroczyli 30. roku życia,
    4.  reportaże i inne formy prezentujące różnorodność polskiej kultury,
    5.  filmy fabularne: telewizyjne (w tym seriale fabularne) oraz kinowe powstałe w koprodukcji spółki Spółka Akcyjna,
    6.  spektakle teatralne, w tym spektakle teatru telewizji i spektakle sceniczne utrwalone na nośniku audiowizualnym, z uwzględnieniem spektakli twórców, którzy nie przekroczyli 30. roku życia,
    7.  omówienia i transmisje ważnych wydarzeń artystycznych w dziedzinie muzyki klasycznej i współczesnej,
    8.  prezentacja wykonań utworów muzyki klasycznej i współczesnej,
    9.  ułatwiające odbiór dzieł kultury i sztuki,
    10.  transmisje i relacje z uroczystości i wydarzeń artystycznych związanych ze świętami narodowymi i innymi ważnymi wydarzeniami;
4.  w zakresie edukacji - popularyzujące wiedzę z różnych dziedzin, w szczególności:
    1.  filmy dokumentalne, reportaże telewizyjne, audycje popularnonaukowe dotyczące różnych dziedzin nauki i techniki, w tym omawiające nowe technologie,
    2.  filmy dokumentalne, audycje popularnonaukowe i poradnicze dotyczące przyrody i ekologii,
    3.  filmy i seriale dokumentalne oraz fabularyzowane dotyczące historii Polski,
    4.  popularnonaukowe, poradnicze upowszechniające wiedzę o języku polskim,
    5.  poświęcone edukacji obywatelskiej, w tym poszerzające wiedzę w zakresie prawa wyborczego i kompetencji wybieranych władz,
    6.  poradnicze z zakresu prawa,
    7.  poradnicze z zakresu zdrowia,
    8.  służące rozwojowi intelektualnemu, estetycznemu i społecznemu dzieci i młodzieży;
5.  w zakresie sportu - służące promowaniu zdrowego stylu życia oraz prezentujące wydarzenia o znaczeniu narodowym i międzynarodowym, w tym w szczególności:
    1.  poświęcone aktywnemu wypoczynkowi oraz wspierające inicjatywy z zakresu sportu powszechnego oraz popularyzujące sport wśród dzieci i młodzieży,
    2.  transmisje i relacje z wydarzeń sportowych o ważnym znaczeniu narodowym i międzynarodowym;
6.  w zakresie rozrywki - różnorodne formy rozrywkowej twórczości audiowizualnej ze szczególnym uwzględnieniem wkładu artystycznego polskich twórców i wykonawców.

Tym samym Spółka wskazuje, że określając zakres zwolnień zawarty w art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT, należy kierować się zadaniami wynikającymi z realizacji misji publicznej nałożonymi przez ww. ustawę o radiofonii i telewizji. Niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków, wyklucza zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w przytoczonym przepisie ustawy o VAT.

W tym miejscu należy odnieść się również do Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej „Dyrektywa VAT”), która stanowi fundament i wzorzec dla krajowych regulacji w podatku VAT. Zgodnie z art. 132 ust. 1 pkt q\] Dyrektywy VAT państwa członkowskie zwalniają z podatku VAT działalność publicznych instytucji radia i telewizji, z wyłączeniem działalności komercyjnej. Dyrektywa VAT nie zawiera definicji podmiotów o charakterze komercyjnym, pozostawiając państwom członkowskim pewną swobodę w zakresie ustalenia tej definicji. Niemniej jednak należy mieć na uwadze cel zwolnień przewidzianych w art. 132, które zatytułowane są „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”. Ustawę o VAT należy wykładać i interpretować zgodnie z dyrektywami unijnymi, co wielokrotnie potwierdzały sądy administracyjne. Współpraca Spółki i podmiotów finansujących emisję określonego spotu oparta jest na bazie realizacji celów publicznych - zarówno Spółki, jak i podmiotów finansujących, a nie na zasadach komercyjnych.

S A. stoi na stanowisku, że kluczowe znaczenie w dokonaniu kwalifikacji czy usługa jest opodatkowana podatkiem VAT czy zwolniona, ma charakter spotu emitowanego na antenie Wnioskodawcy. W przypadku gdy przedmiotowe spoty mają charakter edukacyjny, informacyjny, publicystyczny, sportowy lub kulturalny oraz tematyka spotów ogranicza się wyłącznie do realizacji misji publicznej m.in.: informowanie o badaniach i promowanie badań profilaktycznych, wczesnego wykrywania raka, bez elementów reklamy i promocji określonych podmiotów lub ich oferty, to wówczas właściwe jest zastosowanie zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT.

Bez znaczenia pozostaje fakt, w jakim paśmie antenowym, tj. w bloku reklamowym bądź bezpośrednio w audycji jest bądź będzie emitowany, konkretny spot. Istotny jest misyjny charakter spotu. Przepisy prawa podatkowego nie nakazują opodatkowywać świadczonych usług w zakresie misji tylko z powodu, iż dany spot nadano w czasie reklamowym, o ile w dalszym ciągu emitowane spoty w ww. paśmie nie posiadają charakteru reklamowo-promocyjnego. Trudno bowiem zgodzić się ze stanowiskiem - że spot dotyczący m.in.: wczesnego wykrywanie raka piersi i raka szyjki macicy oraz profilaktyki z tym związanej, należy zaliczyć do usług reklamowych. Aby można było mówić o reklamie spoty winny zawierać elementy, które mogą być uznane za reklamę określonych podmiotów lub ich oferty (np. zachęcałyby do wykonywania badań w określonym szpitalu). Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 9 ustawy o radiofonii i telewizji reklamą jest przekaz handlowy, pochodzący od podmiotu publicznego lub prywatnego, w związku z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, zmierzający do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług; reklamą jest także autopromocja. Z kolei jak stanowi art. 4 pkt 2 ww. ustawy przekazem handlowym jest każdy przekaz, w tym obrazy z dźwiękiem lub bez dźwięku albo tylko dźwięki, mający służyć bezpośrednio lub pośrednio promocji towarów, usług lub renomy podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą lub zawodową, towarzyszący audycji lub włączony do niej, w zamian za opłatę lub podobne wynagrodzenie, albo w celach autopromocji, w szczególności reklama, sponsorowanie, telesprzedaż i lokowanie produktu. W przypadku umów zawieranych przez Wnioskodawcę, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznych oraz zdarzeniu przyszłym spoty emitowane na ich podstawie nie posiadają cech reklamowych.

Bez znaczenia pozostaje również przyjęte nazewnictwo w konkretnej umowie. Niejednolita terminologia używana przy konstruowaniu ww. umów nie zmienia charakteru spotu. Używanie w umowie m.in.: terminu „spot reklamowy” przy emisji spotu zachowującego charakter edukacyjny, informacyjny, publicystyczny lub kulturalny i jednocześnie nie posiadającego charakteru reklamowo-promocyjnego nie przekreśla możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT.

Reasumując, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT oraz w świetle regulacji ustawy o radiofonii i telewizji (w szczególności dotyczących zadań stawianych telewizji publicznej), należy uznać, że w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów finansujących w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych polegających na emisji różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej w zróżnicowanym paśmie antenowym korzystają ze zwolnienia od VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z opisu sprawy wynika, że podstawowa działalność Wnioskodawcy obejmuje tworzenie i rozpowszechnianie ogólnokrajowych i regionalnych programów telewizyjnych. Jednocześnie Strona realizuje obowiązki ogólnokrajowego nadawcy publicznego. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Głównym przedmiotem działalności Spółki (celem statutowym Spółki) jest wykonywanie zadań z zakresu realizacji misji publicznej, w tym działalności edukacyjnej i informacyjnej. Istotą misji publicznej realizowanej przez Spółkę jako jednostkę publicznej radiofonii i telewizji jest dostarczanie informacji, udostępnianie dóbr kultury i sztuki, ułatwianie korzystania z oświaty, sportu i dorobku nauki, upowszechnianie edukacji obywatelskiej, dostarczanie rozrywki oraz popieranie krajowej twórczości audiowizualnej.

Spółka w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zawarła oraz zamierza zawierać w przyszłości umowy dotyczące przeprowadzenia kampanii informacyjnych, kampanii społecznych, których przedmiotem jest emisja różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej, z podmiotami zewnętrznymi, w tym w szczególności z podmiotami administracji publicznej. Emisja na antenie spotów jest finansowana w całości lub w części przez podmioty zewnętrzne. Przedmiotowe spoty mają charakter edukacyjny, popularyzują wiedzę z różnych dziedzin, w szczególności: poradnicze z zakresu zdrowia, charakter informacyjny w szczególności: w zakresie społecznym, gospodarczym, ekonomicznym, charakter publicystyczny, charakter sportowy służący w szczególności: promowaniu zdrowego stylu życia lub charakter kulturalny. Treść spotów nie promuje i nie reklamuje żadnego produktu, ani producenta. Nie zmierza do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług. Nie służy bezpośrednio lub pośrednio promocji towarów, usług. Treść spotu może zawierać jedynie wskazanie podmiotu finansującego, który zlecił jego emisję.

W zależności od zapisów konkretnej umowy spoty nazywane są m.in. jako „spoty informacyjne”, „spoty społeczne”, „spoty reklamowe” niemniej jednak niejednolita terminologia używana przy konstruowaniu ww. umów nie zmienia ww. charakteru spotu. Zdarza się, że Wnioskodawca realizując postanowienia zawartej umowy emituje konkretny spot w zróżnicowanym paśmie antenowym tj. określony spot może być wyemitowany poza konkretną audycją, w wyodrębnionych blokach reklamowych bądź wątki dotyczące danej kampanii informacyjnej mogą być umieszczone bezpośrednio w konkretnej audycji. Pomimo, iż może zdarzyć się sytuacja, w której konkretny spot zostanie wyemitowany w wyodrębnionym bloku reklamowym nie wpłynie to na jego treść oraz charakter (w szczególności dalszym ciągu spoty wyemitowane w ww. paśmie nie zawierają treści ukierunkowanych na promocję lub reklamę określonego podmiotu gospodarczego, jego oferty, itp.).

W związku z tak przedstawionym stanem sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą dotyczą kwestii prawidłowego opodatkowania usług świadczonych przez P na rzecz podmiotów finansujących w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT z tytułu czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych polegających na emisji różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej w zróżnicowanym paśmie antenowym.

W myśl art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy o VAT stawka podatku w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. wynosi 23% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146f.

Jednak zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Zgodnie z zapisami art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji, z wyłączeniem:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,
2.  usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług reklamowych i promocyjnych,
4.  działalności agencji informacyjnych.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2016 r., poz. 639 z późn. zm.) jednostki radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej , zwanej dalej „spółką”. Telewizję tworzy Spółka Akcyjna, zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów oraz regionalnych programów telewizyjnych.

W art. 1 przytoczonej ustawy o radiofonii i telewizji ustawodawca formułuje ogólne zadania stanowiące swego rodzaju postulaty publicznych mediów, wymieniając wśród nich m.in. dostarczanie informacji, udostępnianie dóbr kultury i sztuki, ułatwianie korzystania z oświaty, sportu i dorobku nauki, upowszechnianie edukacji obywatelskiej, dostarczanie rozrywki oraz popieranie krajowej twórczości audiowizualnej.

Na podstawie art. 21 ust. 1 ww. ustawy, publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję , oferując, na zasadach określonych w ustawie, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu.

W ust. 1a ustawodawca precyzuje ogólne zadania wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy, wskazując na przykładowy katalog zadań leżących w kompetencjach publicznego radia i telewizji, wynikających z realizacji misji, wymieniając w szczególności:

1.  tworzenie i rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionalnych, programów dla odbiorców za granicą w języku polskim i innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych;
2.  tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych, na których rozpowszechnianie uzyskano koncesję;
3.  budowa i eksploatacja nadawczych i przekaźnikowych stacji radiowych i telewizyjnych;
4.  rozpowszechnianie przekazów tekstowych;
5.  prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych;
6.  prowadzenie działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej związanej z twórczością audiowizualną, w tym eksportu i importu;
7.  popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej i działalności w zakresie sportu;
8.  upowszechnianie wiedzy o języku polskim; 8a) uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym, w tym emitowanie programów informacyjnych w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz języku regionalnym;
9.  tworzenie i udostępnianie programów edukacyjnych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą.
10.  zapewnianie dostępności programów lub ich części i innych usług dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu słuchu;
11.  upowszechnianie edukacji medialnej.

W omawianej sprawie w pierwszej kolejności należy poddać analizie konstrukcję normy prawnej art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy, która, jak wskazuje również Wnioskodawca, ma charakter podmiotowo – przedmiotowy. Z jednej strony ustawodawca podatkowy zawęził zastosowanie zwolnienia z VAT wyłącznie do jednostek publicznych radiofonii i telewizji, a z drugiej wyłącznie do usług, które są związane z realizacją zadań przypisywanych radiofonii i telewizji. Jednocześnie omawiana regulacja przewiduje wyłączenia ze zwolnienia, dla usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach, usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych, usług reklamowych i promocyjnych, a także działalności agencji informacyjnych. Pomimo, że przepisy ustawy o VAT w celu zidentyfikowania jednostki publicznej telewizji oraz określenia zadań na niej ciążących nie odsyłają wprost do jakiejkolwiek z ustaw, to właściwym i naturalnym wydaje się odwołanie do ustawy o radiofonii i telewizji. Przytoczony powyżej art. 26 ust. 1 tej ustawy, jasno wskazuje na Spółkę Akcyjną, jako jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa, tworzącą jednostkę telewizji. Także w przedmiotowej sprawie bez wątpienia została spełniona podmiotowa przesłanka, warunkująca zwolnienie.

Określając przesłanki przedmiotowe ww. zwolnienia, w celu określenia zadań stawianych telewizji publicznej należy odnieść się do brzmienia art. 21 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, zgodnie z którym telewizja publiczna realizuje misję , poprzez oferowanie całemu społeczeństwu zróżnicowanych programów i innych usług w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujących się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu. Ponadto do konkretnych zadań telewizji publicznej, należy m.in. tworzenie i rozpowszechnianie programów telewizyjnych. Także określając zakres zwolnień zawarty w art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy, należy kierować się zadaniami wynikającymi z realizacji misji publicznej nałożonymi przez powyższą ustawę o radiofonii i telewizji. Niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków, wyklucza zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w przytoczonym przepisie ustawy o VAT.

Przenosząc powyższe przepisy na grunt zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że jak już wcześniej wskazano Wnioskodawca działając jako jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa, której podstawowa działalność obejmuje tworzenie i rozpowszechnianie programów telewizyjnych, bez wątpienia wypełnia pierwszą z przesłanek o charakterze podmiotowym. Ponadto z treści wniosku wynika, że Spółka w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zawarła i zamierza zawrzeć w przyszłości umowy dotyczące kampanii informacyjnych, kampanii społecznych, których przedmiotem jest emisja różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej. W analizowanej sprawie uznać należy, że realizacja kampanii informacyjnych i kampanii społecznych wypełnia przesłankę przedmiotową warunkującą zwolnienie z podatku od towarów i usług, gdyż opisywane usługi są związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji określonych w art. 21 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie Strona wskazała, że treść spotów nie promuje i nie reklamuje żadnego produktu, ani producenta, jak również nie nie zmierza do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług oraz nie służy bezpośrednio lub pośrednio promocji towarów, usług. Tym samym przesłanka wyłączająca zwolnienie z podatku od towarów i usług określona w art. 43 ust. 1 pkt 34 lit. c nie mam zastosowania w tej sprawie.

W konsekwencji, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy oraz regulacjach ustawy o radiofonii i telewizji, w szczególności dotyczących zadań stawianych telewizji publicznej, w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że wymienione we wniosku usługi, realizowane przez P na rzecz podmiotów finansujących w ramach umów dotyczących kampanii informacyjnych, kampanii społecznych polegających na emisji różnorodnych spotów na antenie telewizyjnej w zróżnicowanym paśmie antenowym korzystają / będą korzystały z ww. zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Wskazać jednocześnie należy, że w omawianej sprawie nie ma znaczenia czy spoty będą emitowane w bloku reklamowym czy też bezpośrednio w audycji. Przepisy dotyczące zwolnienia z VAT, wskazane wyżej, wyłączają prawo do zastosowania zwolnienia od opodatkowania VAT m.in. w odniesieniu do usług reklamowych i promocyjnych wykonywanych w ramach usług związanych z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki publiczne radiofonii i telewizji. Zatem skoro wszystkie emitowane przez Wnioskodawcę spoty nie zawierają treści ukierunkowanych na promocję lub reklamę określonego podmiotu gospodarczego czy też jego ofert, należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że w omawianej sprawie właściwe jest zastosowanie przez Spółkę w odniesieniu do ww. czynności zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izby Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.