Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.417.2025.4.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Dotyczy ustalenia, czy w związku ze zwrotem graczom kaucji
za żetony, nie trzeba naliczać podatku CIT z części kaucji, która
nie stanowi ani przychodu ani rozchodu i jest rozliczna w tej
części jako zwrot na okaziciela.
Słowa kluczowe: gry
kaucja
przychód
zabezpieczenie
zwrot
żetony
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 4 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 września 2025 r.
    (wpływ do organu 17 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Korzystając z przygotowywanej infrastruktury do gier rekreacyjnych, w ramach spółki z o.
    o., które będą odbywać się w sposób niehazardowy, co wynika z zapisów ustawy o grach
    hazardowych (Dz.U. z 2019 roku, poz. 847 z późniejszymi zmianami), występuje o
    interpretacje podatkowe w trzech zakresach, jako zdarzenia przyszłe:
      1) podatku od towaru i usług (VAT),
      2) podatku CIT,
      3) podatku od gier hazardowych.
    Wszystkie trzy interpretacje odnoszą się do opisanej poniżej sytuacji:
    Spółka z o.o. chcąc organizować gry karciane w pokera, rozgrywanego w formule
    niehazardowej, bez gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych, będzie pobierać
    od graczy kaucje za udostępnione żetony do gry.
    Kaucja ma charakter zabezpieczający i będzie zwracana graczom na okaziciela w
    momencie rozliczenia zwrotu żetonów lub pozostawienia ich w grze w zależności od ich
    ilości lub momentu rezygnacji przez gracza z dalszej gry.
    Wpłacając kaucję na okaziciela za otrzymane żetony do gry (zarówno w formule turnieju
    wielostolikowego, jak i gier jednostolikowych, tzw. czasowych) nie dochodzi do sytuacji
    przychodu.
    Zwrot kaucji na okaziciela, przypisanej do ilości zwracanych żetonów lub pozostawionych
    w grze (by nie przerywać gry pozostałych uczestników turnieju) a także momentu
    rezygnacji z gry przez gracza, nie stanowi rozchodu i nie podlega opodatkowaniu. Jest to
    tylko zwrot kaucji na okaziciela.
    Kaucja sama w sobie nie stanowi przychodu ani rozchodu, nie wywołuje więc skutków
    podatkowych zarówno w zakresie podatku od towaru i usług (VAT), podatku CIT, jak i w
    zakresie ustawy o grach hazardowych.
    Wpłacający kaucję gracze dokonują tylko wpłaty gwarancyjnej, zabezpieczenia
    finansowego otrzymanych przedmiotów (żetonów) do gry. Z kaucji potrącany jest tzw. rejk,
    to jest kwota od 10 do 20% wartości kaucji przy grach wielostolikowych, jako bilet wstępu,
    lub rejku przy grach jednostolikowych do 5%. Bilet taki (rejk) jest już przychodem i jest
    ewidencjonowany na kasie fiskalnej i podlega podatkowi VAT a potem podatkowi CIT i
    będzie tak rozliczny przez spółkę z o.o. Kwota z biletów (rejku) nie podlega zwrotowi
    graczom i pomniejsza zwracaną kaucję na okaziciela. Pozostała część kaucji, od 80 do 95%
    jest niefiskalna i nie stanowi ona przychodu ani rozchodu i jest pobierana od gracza i
    zwracana graczowi na okaziciela.
    W przypadku użycia jej jako kwoty gwarancyjnej (przy niezwróceniu żetonów, ich
    zagubieniu, itp.) fakt ten podlega zaksięgowaniu na zasadach dotyczących użycia kaucji
    jako odszkodowania i kaucja nie jest już w tym zakresie zwracana graczowi.

    W wypadku gier jednostolikowych (czasowych ) gracz otrzymuje zwrot kaucji na okaziciela
    w wymiarze 1:1 od ilości zwróconych żetonów objętych kaucją, które gracz zwraca
    bezpośrednio po zakończeniu swojej gry Klubowi. Spółka pobierając tzw. rejk (jako kwota
    biletu) odprowadza od niego podatek 8% VAT.
    Wysokość podatku VAT wynika z interpretacji ogólnej Ministra Finansów dotyczącej zajęć i
    gier rekreacyjnych z dnia 2 grudnia 2014 roku, nr PT1/033/32/354/LJU/14, potwierdzonej
    później w interpretacjach wydawanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych na terenie RP.
    Cena biletu zależy od rodzaju gier i wysokości kaucji wpłacanych przez graczy za ilości
    pobranych żetonów i korzystanie z infrastruktury klubowej. Po odliczeniu z kaucji wartości
    biletu (rejku) jej pozostała wartość będzie zwracana graczom za żetony, na okaziciela, jak
    opisano powyżej. Kwestią istotną jest kwestia gry w pokera, jako gry niehazardowej. Taką
    sytuację potwierdza najnowsza interpretacja w tym zakresie z dnia 29 lipca 2025 roku,
    znak pisma: 0111-KDBI3-3.4019.15.2025.7.AW UNP: 2700698 wydana osobie fizycznej.
    Wynika z niej, że ustawa o grach hazardowych określa w sposób ścisły warunki kwalifikacji
    gry jako hazardowej lub niehazardowej czyli rekreacyjnej.
    W odniesieniu do ustawowego pojęcia gier hazardowych sformułowano definicję
    zakresową wymieniając cztery grupy uznawanych przez prawodawcę za hazardowe, jedną
    z nich są gry w karty. Jednakże do przyjęcia gry w karty za grę hazardową konieczne jest
    spełnienie dwóch warunków ustawowych:
      1) wymienienie rodzaju gry w katalogu zamkniętym gier hazardowych w karty (black
        jack, baccarat i poker) oraz
      2) gra musi być rozgrywana o nagrody pieniężne lub rzeczowe (rozdz. 1 art. 2 p. 5a
        Ustawy o grach hazardowych).
    Gry które ma organizować spółka z o.o. nie wypełniają drugiego z tych warunków
    ustawowych, tj. nie ma w nich elementu nagród rzeczowych ani pieniężnych. W związku z
    tym gra ma tylko charakter niehazardowy, a kaucje nie stanowią wartości finansowej w
    zrozumieniu przychodów czy też rozchodów finansowych, a sama opłata za bilet do gry
    (rejk) jest wykazywana jako przychód i podlega pod opodatkowanie VAT oraz podatek
    dochodowy CIT.
    W grze nie ma przewidzianych żadnych nagród, zarówno gwarantowanych, jak i
    niegwarantowanych. Gra jest pozbawiona tych elementów całkowicie. Nie będzie żadnych
    nagród, ani rzeczowych ani pieniężnych, co wynika z rygorów gry kwalifikowanej jako gra
    niehazardowa, zgodnie z brzmieniem samej ustawy, jak i licznych komentarzach do niej.
    Zwraca na to uwagę m.in. (...) (w Ustawa o grach hazardowych, Komentarz, Wolters
    Kluwer, Warszawa 2019, komentarz do art. 1 ustawy, omawiając sytuację braku nagród:
    „Gry nie będą grami hazardowymi [grami w karty] w zrozumieniu ustawy o grach
    hazardowych (t.j. Dz.U. z 2025 poz. 595)”). Gry karciane, jako gry rekreacyjne czyli
    pozbawione gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych, nie stanowią już gry
    hazardowej, w zrozumieniu Ustawy o grach hazardowych, i nie są wymieniane w ustawie
    hazardowej jako niedozwolone lub dozwolone tylko po uzyskaniu koncesji na gry
    hazardowe lub po zatwierdzeniu Regulaminu gry przez Ministra Finansów. Zgodnie z
    zasadą, że to co nie jest prawnie zakazane jest dozwolone. W związku z faktem, że nie ma
    nagród, bo kaucja na okaziciela nie stanowi nagrody, nie dochodzi do konieczności
    naliczania podatku od wygranych na podstawie Ustawy o grach hazardowych.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 15 września 2025 r. wskazali Państwo, m.in. że:
    „Spółka z o.o. chcąc organizować gry karciane w pokera ...” Zdanie to, jak i cała treść
    wniosku odnosi się do naszej Spółki X Sp. z o.o. KRS numer (...).

## Pytanie

Czy w związku ze zwrotem graczom kaucji za żetony, nie trzeba naliczać podatku CIT z
    części kaucji, która nie stanowi ani przychodu ani rozchodu i jest rozliczna w tej części jako
    zwrot na okaziciela?
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15
    września 2025 r.)
    W związku z pobieraniem przez X Spółkę z o. o. kaucji na okaziciela, będącej gwarancją,
    zabezpieczeniem dla otrzymywanych przez graczy żetonów do gry, a następnie kaucją na
    okaziciela zwracaną graczom przy rozliczeniu zwrotu żetonów. Kaucja na okaziciela pełni
    swoją rolę kaucji do momentu zakończenia gry przez gracza i jej zwrot nie jest
    opodatkowany podatkiem CIT.
    Kaucja na okaziciela nie stanowi przychodu ani rozchodu, w związku z tym nie wytwarza
    sytuacji w której należy naliczać od niej podatek CIT, ponieważ cała kwota zwracanej kaucji
    na okaziciela nie jest elementem fiskalnym i kaucja nie jest ujęta w ustawie o CIT jako
    wartość opodatkowana.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
    Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
    źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
    przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że:
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
    Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Literalna wykładnia powołanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do
    przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są
    trwałe, definitywne i bezwarunkowe.
    W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady
    więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi może on
    rozporządzać jak właściciel.
    Ponadto, opierając się na orzecznictwie, jak i wypowiedziach przedstawicieli doktryny
    prawa podatkowego stwierdzić należy, że do powstania przychodu podatkowego
    konieczne jest, aby kumulatywnie wystąpiły poniższe przesłanki:

      1) dane przysporzenie ostatecznie, trwale i definitywnie powiększa majątek podatnika;
      2) podatnik może danym przysporzeniem swobodnie dysponować, oraz
      3) przysporzenie nie znajduje się na liście wyłączeń przewidzianych w ustawie o CIT.
    Natomiast z treści art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wynika, że:
    Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust.
    3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania
    usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    W świetle ww. przepisu, o powstaniu przychodu podatkowego decyduje zaistnienie
    najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia
    prawa majątkowego lub wykonania usługi. Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem
    wystawił fakturę lub otrzymał należność to przychód powstaje w tym dniu.
    Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:
    Do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na
    poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach
    sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym
    również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
    pożyczek (kredytów).
    Należy mieć na uwadze, iż norma z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT dotyczy przysporzeń
    niepodatkowych, które w sposób enumeratywny zostały przez ustawodawcę wskazane w
    ust. 4 art. 12 ww. ustawy („do przychodów nie zalicza się”). W przypadku zarachowania
    należności na poczet przyszłych dostaw, nie będą one stanowiły przychodu podatkowego.
    Co więcej, istotą powołanego uregulowania jest zapobieżenie sytuacji, gdy otrzymywane
    środki pieniężne, aczkolwiek należne, z uwagi na zobowiązanie do wykonania usługi
    /dostarczenia towaru w przyszłych okresach sprawozdawczych, nie staną się definitywne.
    Do czasu zatem wykonania usługi/dostarczenia towaru podatnik nie ma pewności, iż dana
    należność ma charakter definitywny (bezzwrotny).
    Użyte w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    sformułowanie „pobrane wpłaty lub zarachowane należności”, odnosi się do pobranych
    przedpłat i zaliczek na poczet dostaw towarów i usług, których wykonanie jest odroczone
    w czasie i dopiero po realizacji łączącej strony umowy wystąpi przychód podatkowy
    rzutujący na podstawę opodatkowania.
    Z wniosku wynika, że Spółka z o.o. chcąc organizować gry karciane w pokera,
    rozgrywanego w formule niehazardowej, bez gwarantowanych nagród rzeczowych i
    pieniężnych, będzie pobierać od graczy kaucje za udostępnione żetony do gry. Kaucja ma
    charakter zabezpieczający i będzie zwracana graczom na okaziciela w momencie
    rozliczenia zwrotu żetonów lub pozostawienia ich w grze w zależności od ich ilości lub
    momentu rezygnacji przez gracza z dalszej gry. Wpłacając kaucję na okaziciela za
    otrzymane żetony do gry (zarówno w formule turnieju wielostolikowego, jak i gier
    jednostolikowych, tzw. czasowych) nie dochodzi do sytuacji przychodu. Zwrot kaucji na
    okaziciela, przypisanej do ilości zwracanych żetonów lub pozostawionych w grze (by nie
    przerywać gry pozostałych uczestników turnieju) a także momentu rezygnacji z gry przez
    gracza, nie stanowi rozchodu i nie podlega opodatkowaniu. Jest to tylko zwrot kaucji na
    okaziciela. Kaucja sama w sobie nie stanowi przychodu ani rozchodu, nie wywołuje więc
    skutków podatkowych zarówno w zakresie podatku od towaru i usług (VAT), podatku CIT,
    jak i w zakresie ustawy o grach hazardowych.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku ze zwrotem graczom kaucji za
    żetony, nie trzeba naliczać podatku CIT z części kaucji, która nie stanowi ani przychodu ani
    rozchodu i jest rozliczna w tej części jako zwrot na okaziciela.
    Według Słownika Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005 r. –
    termin kaucja oznacza sumę pieniężną złożoną jako gwarancję dotrzymania zobowiązania;
    zastaw; zabezpieczenie.
    Słownik języka polskiego W. Doroszewskiego definiuje kaucję jako sumę pieniężną złożoną
    jako rękojmię dotrzymania umowy i stanowiącą odszkodowanie w razie niedotrzymania
    umowy; zastaw, zabezpieczenie, gwarancja.
    Z przytoczonych definicji wynika, że cechą charakterystyczną kaucji jest to, że może zostać
    ona wykorzystana tylko w ściśle określonym przypadku, tj. w razie niedopełnienia
    zobowiązania. Ustanowienie kaucji ma zatem charakter gwarancyjny, zabezpieczający, co
    oznacza, że kaucja jest ustanowiona na wypadek, gdyby strona umowy, która złożyła
    kaucję, nie wywiązała się z niej. Wówczas druga strona umowy może zaspokoić się ze
    złożonej kaucji. Co do zasady kaucja nie jest zaliczana na poczet ceny i podlega zwrotowi
    po wykonaniu umowy.
    Z istoty zabezpieczającego charakteru kaucji wynika, iż nie ma ona natury świadczenia
    definitywnego. Jest ona świadczeniem zwrotnym.
    Zatem zwrot graczom kaucji za żetony, z części kaucji rozliczanej przez Państwa Spółkę
    jako zwrot na okaziciela jest podatkowo obojętny i nie powoduje powstania przysporzenia
    majątkowego, a w konsekwencji powstania przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych. Z wniosku bowiem jednoznacznie wynika, że
    kaucja ma charakter zabezpieczający i będzie zwracana graczom na okaziciela w
    momencie rozliczenia zwrotu żetonów lub pozostawienia ich w grze w zależności od ich
    ilości lub momentu rezygnacji przez gracza z dalszej gry.
    Kaucja, która nie jest zapłatą za wykonanie świadczenia, jest neutralna podatkowo, tzn.
    nie jest ani ani przychodem, ani kosztem, aż do wystąpienia okoliczności, które uprawniają
    wierzyciela do zatrzymania kaucji.
    Podsumowując, na gruncie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego oraz przywołanych przepisów prawa, zwrot kaucji graczom za
    żetony z części kaucji rozliczanej przez Państwo jako zwrot na okaziciela, jest dla Państwa
    podatkowo obojętny i nie generuje po Państwa stronie przychodów podatkowych w
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Ponadto organ informuje, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem tj. w zakresie dot.
    pytania oznaczonego we wniosku nr 1 oraz nr 3 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie
    wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują
      się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności,
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.