Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-721/10/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-24
Teza: Czy umorzona kwota zapłaconych przez Spółkę składek na ubezpieczenie społeczne obciążających pracownika stanowi przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy istnieje obowiązek wystawienia informacji PIT-11?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychód ze stosunku pracy; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 24 sierpnia 2010r.), uzupełnionym w dniu 26 października 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia przez płatnika należnych ale nie pobranych z wynagrodzenia pracowników składek na ubezpieczenie społeczne - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2010r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia przez płatnika należnych ale nie pobranych z wynagrodzenia pracowników składek na ubezpieczenie społeczne.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 12 października 2010r. Znak: IBPBII/1/415-721/10/BJ wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 26 października 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W okresie wypowiedzenia umowy o pracę w 2009r. część pracowników była zwolniona z obowiązku świadczenia pracy. Za każdy miesiąc nieświadczenia pracy pracownicy otrzymywali odszkodowanie w wysokości miesięcznego wynagrodzenia liczonego jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Od przedmiotowych odszkodowań nie naliczano składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe a jedynie odprowadzono podatek dochodowy od osób fizycznych. Z uwagi na niejasności w interpretacji przepisów wnioskodawca (Spółka) wystąpiła do ZUS o pisemną interpretację prawidłowości jego działań. W pisemnej interpretacji organ rentowy nie podzielił stanowiska wnioskodawcy i stwierdził, że wypłacone świadczenie jako odszkodowanie będzie przychodem stanowiącym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Biorąc powyższe pod uwagę Spółka w marcu 2010r. naliczyła i odprowadziła składki na ubezpieczenia społeczne obciążające Zakład i pracownika łącznie z odsetkami. Spółka wystawiła również noty obciążające dla tych osób. Byli pracownicy nie wyrazili zgody na zapłatę przedmiotowych roszczeń. Zarząd Spółki umorzył wszystkim osobom należność wynikającą z not obciążeniowych dlatego, że pomimo skierowania dochodzenia należności na drogę postępowania sądowego nie odzyskałby należności w związku z art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy umorzona kwota należności z tytułu zapłaconych przez Spółkę składek na ubezpieczenie społeczne obciążających pracownika stanowi przychód dla tych osób zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodwym od osób fizycznych i czy istnieje obowiązek wystawienia informacji PIT-11?

Zdaniem wnioskodawcy, zapłacone a nastepnie umorzone przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne obciążajace pracowników, stanowią przychód dla tych osób zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodwym od osób fizycznych i w związku z powyższym Spółka ma obowiązek wystawienia informacji PIT-11 dla takich osób do końca lutego 2011r., zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodwym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 11 ust. 1 cyt. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści ww. przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione w art. 12 ust. 1 ww. ustawy kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia, a więc każda forma przysporzenia majątkowego (tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna) mająca swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy. A zatem, wszystko co pracownik otrzymuje od swojego pracodawcy – o ile nie stanowi wymienionego w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodu zwolnionego od podatku lub dochodu, od którego został zaniechany pobór podatku w drodze rozporządzenia Ministra Finansów – podlega opodatkowaniu ze źródła przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 39 ust. 1 powołanej ustawy, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11), z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z wniosku wynika, iż w okresie wypowiedzenia umowy o pracę w 2009r. część pracowników była zwolniona z obowiązku świadczenia pracy. Za każdy miesiąc, w którym praca nie była świadczona pracownicy otrzymywali odszkodowanie w wysokości miesięcznego wynagrodzenia liczonego jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Od przedmiotowych odszkodowań nie naliczano składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe a jedynie odprowadzono podatek dochodowy od osób fizycznych. W marcu 2010r. Spółka naliczyła i odprowadziła od ww. wynagrodzenia składki na ubezpieczenia społeczne obciążające Zakład i pracownika łącznie z odsetkami oraz wystawiła noty obciążające dla tych osób. Byli pracownicy nie wyrazili zgody na zapłatę przedmiotowych roszczeń. Zarząd Spółki umorzył wszystkim osobom należność wynikającą z not obciążeniowych.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w ww. art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dlatego też zapłacone przez wnioskodawcę w 2010r. za byłego pracownika składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy – w świetle art. 11 ust. 1 ustawy stanowią przychód byłego pracownika, bowiem otrzymał on nieodpłatne świadczenie od byłego pracodawcy (były pracodawca zapłacił za niego składki, które powinny być finansowane z jego, tj. byłego pracownika dochodu).

Zatem zapłacone (a następnie byłemu pracownikowi umorzone) przez wnioskodawcę, jako płatnika, składki na ubezpieczenia społeczne stanowią dla byłego pracownika przysporzenie majątkowe mające swoje źródło w przychodach ze stosunku pracy, o którym mowa w ww. art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, kwoty składek na ubezpieczenia społeczne należne za 2009r., zapłacone z własnych środków wnioskodawcy w 2010r. i umorzone, stanowią przychód pracownika (byłego pracownika) ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wnioskodawca, jako płatnik – na podstawie art. 39 ust. 1 ww. ustawy – ma obowiązek sporządzić dla tych osób imienne informacje PIT-11 za 2010r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.