Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.734.2025.2.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Zawarcie ugody z bankiem (umorzenie i wypłata nadpłaty).
Słowa kluczowe: banki
kredyt
kwota-kwota dodatkowa
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 23 lutego 2009 r. wspólnie zawarliście Państwo z ... (dalej: Bank, obecnie: ...)
    umowę kredytu hipotecznego (mieszkaniowego) w wysokości 77 340 CHF (frank
    szwajcarski), na zakup mieszkania (umowa nr ... z dnia 23 lutego 2009 r.). Kwota kredytu
    wypłacona została w taki sposób, że środki przekazane zostały na rachunek bankowy
    dewelopera w PLN (złoty polski) po kursie ustalanym przez Bank. Zabezpieczeniem
    prawnym umowy kredytowej jest hipoteka w wysokości 116 000 w walucie kredytu (CHF).
    Kredyt ten w całości przeznaczyliście Państwo na zakup mieszkania i to była jedyna
    inwestycja finansowana w taki sposób. Nieruchomość została zakupiona jako wspólność
    majątkowa. W zakupionej nieruchomości zamieszkujecie Państwo w sposób nieprzerwany
    od czasu wybudowania do dziś, a do maja 2025 r. spłacaliście Państwo kredyt hipoteczny,
    bowiem 26 maja 2025 r. Sąd Apelacyjny w ... udzielił zabezpieczenia roszczenia poprzez
    wstrzymanie obowiązku spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kredytu (postanowienie Sądu
    Apelacyjnego w ... o udzieleniu zabezpieczenia roszczenia) oraz 9 lipca 2025 r. zawarliście z
    Bankiem Ugodę pozasądową.
    Z uwagi na narzucone przez Bank klauzule poufności załączacie tylko fragmenty zawartej
    ugody, które dotyczą rozliczeń finansowych. Niemniej jednak, zgodnie z zapisem § 5 ust. 3
    Ugody, jeżeli uprawniony organ zażąda ujawnienia całej treści Ugody, oczywiście
    prześlecie Państwo.
    W nieruchomości nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza. Poza tą
    nieruchomością nie posiadacie Państwo innych nieruchomości.
    Śledząc orzecznictwo sądów powszechnych oraz orzecznictwo TSUE w 2021 r.
    zdecydowaliście się Państwo na złożenie przeciwko Bankowi pozwu o uznanie umowy
    kredytowej za nieważną oraz zwrot niesłusznie pobranych rat kapitałowo-odsetkowych.
    Korzystny dla Was wyrok zapadł w dniu 26 września 2024 r. przed Sądem Okręgowym w
    .... Sąd uznał umowę kredytową za nieważną i zasądził od Banku zwrot wnioskowanych w
    pozwie kwot oraz nałożył na Bank obowiązek pokrycia kosztów sądowych. Od wyroku obie
    strony wniosły apelację (Państwo za radą reprezentującej Was Kancelarii).
    Celem przyspieszenia oraz minimalizacji kosztów, 25 października 2024 r. Bank zwrócił się
    do Państwa z propozycją zawarcia ugody w następującym zakresie:
    - wypłata na rzecz kredytobiorcy kwoty 50 000 zł,
    - umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu,
    - wzajemne zrzeczenie się dalszych roszczeń.
    Jednocześnie Bank nie wykluczył przyjęcia Państwa propozycji, zatem rozpoczęliście
    negocjacje warunków Ugody pozasądowej.
    Dodatkowo 30 grudnia 2024 r. Bank wniósł przeciwko Państwu do Sądu pozew o zapłatę -
    zwrot kwoty kredytu w wysokości 226 525,10 zł wraz z odsetkami mimo, iż mieliście już
    znaczną nadpłatę rat ponad nominalną kwotę udzielonego w 2009 r. kredytu.
    Nie dysponujecie Państwo środkami finansowymi w takiej wysokości więc zawarcie ugody
    z Bankiem wydawało się jedynym sposobem na rozwiązanie tej sytuacji. Negocjacje co do

    treści ostatecznych zapisów Ugody pozasądowej trwały do lipca 2025 r. i w dniu 9 lipca
    2025 r. taka Ugoda została z Bankiem podpisana.
    Bank, poza wycofaniem wzajemnych roszczeń, zobowiązał się m.in. do:
    - częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz kredytobiorcy w kwocie 112
      600 zł,
    - z dniem dokonania zwrotu kwoty jw. Bank umarza zadłużenie kredytobiorcy w zakresie
      kwoty pozostałej do spłaty (kapitał: 12 336,68 CHF, odsetki umowne: 32,24 CHF),
    - zapłaty kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 18 900 zł - kwota (koszty procesu),
      zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w ... z dnia 26 września 2024 r., została przez
      Państwa przekazana na rachunek reprezentującej Was kancelarii (przelew kwoty 18
      900 zł na rzecz Kancelarii ... z siedzibą w ...).
    Załącznikiem do Ugody jest „Oświadczenie kredytobiorcy” o spełnieniu przez Państwa
    przesłanek wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Przedstawiciel Banku poinformował Państwa o wystawieniu przez Bank PIT 11.
    Ponadto, zgodnie z treścią zawartej z Kancelarią umowy, z kwoty otrzymanej od Banku
    przekazaliście Państwo 8 063,73 zł na rzecz Kancelarii ... z siedzibą w ... z tytułu
    „wynagrodzenia za sukces”.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że umowa o kredyt zawarta została 23 lutego
    2009 r. Okres kredytowania: od daty zawarcia umowy do daty zwrotu 5 marca 2029 r.
    Udzielony kredyt był kredytem denominowanym do franka szwajcarskiego.
    Na zadane przez Organ pytanie o treści: Czy zgodnie z zawartą umową o kredyt wszyscy
    kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?,
    wskazali Państwo, cyt.: „tak”.
    Na zadane przez Organ pytanie o treści: Dokładną datę nabycia (zgodnie z aktem
    notarialnym) oraz miejsce położenia lokalu mieszkalnego zakupionego ze środków
    uzyskanych z kredytu hipotecznego, wskazali Państwo, cyt.: „założenie księgi wieczystej w
    wyniku wyodrębnienia lokalu - 11.09.2029 r.; adres - ul. ...”.
    Zgodnie z zapisem w księdze wieczystej – ww. lokal stanowi odrębną nieruchomość.
    Na zadane przez Organ pytanie o treści: Czy zaciągnięty kredyt jest kredytem hipotecznym
    zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163 ze
    zm.)?, wskazali Państwo, cyt.: „tak”. Celem kredytu było zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Kredyt został zabezpieczony hipoteką
    na nieruchomości, na którą został udzielony kredyt, tj. lokal mieszkalny przy ul. ....
    Stronami ugody są: ... oraz kredytobiorcy: ...
    Na zadane przez Organ pytanie o treści: Czy w wyniku zawartej ugody z bankiem
    przedmiotowa umowa kredytu stała się nieważna?, wskazali Państwo, cyt.: „tak”.
    Na zadane przez Organ pytanie o treści: Czy w ramach ugody z bankiem nastąpiło również
    „przewalutowanie” zaciągniętego kredytu?, wskazali Państwo, cyt.: „nie”.
    Na zadane przez Organ pytanie o treści: Czy w przeszłości korzystali już Państwo z
    zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu innego
    kredytu mieszkaniowego? Jeśli tak, kiedy i w związku z jakim kredytem, na jakie cele
    zaciągniętym?, wskazali Państwo, cyt.: „nie”.
    Kwota w wysokości 112 600 zł, którą bank Państwu zwrócił w wyniku zawartej ugody nie
    stanowi nadwyżki (nadpłaty) powstałej w wyniku zmiany waluty z franka szwajcarskiego na
    polski złoty. Wynegocjowana kwota wyliczona została w sposób następujący:

    · kwota udzielonego kredytu 226 526 zł,
    · kwota spłaconych rat kredytu do dnia zawarcia ugody 343 640,39 zł,
    · różnica pomiędzy kwotą wpłaconą do banku a kwotą udzielonego kredytu (Państwa
      nadpłata) 117 115,29 zł.
    Poważne negocjacje z bankiem rozpoczęliście Państwo od zaproponowanej przez bank
    kwoty 100 000 zł, równocześnie spłacając dalej miesięczne raty kredytowe stąd wyszła
    taka kwota. Uznaliście wynegocjowaną kwotę za satysfakcjonującą, choć sąd mógłby
    zasądzić wyższą, ale ugodą definitywnie zamknęliście Państwo wszelkie, możliwe w
    przyszłości, roszczenia banku. Określona ugodą kwota 112 600 zł, częściowego zwrotu
    przez bank rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz kredytobiorcy stanowi część spłaconych
    wcześniej rat kredytu w wysokości 343 640,39 zł i nie obejmuje wszystkich innych kosztów
    towarzyszących, np. ubezpieczenia, kosztów przygotowania i wydania przez bank
    dokumentów, zaświadczeń, itp. Kwota udzielonego kredytu 226 526 zł, kwota spłaconych
    rat kredytu do dnia zawarcia ugody 343 640,39 zł, różnica pomiędzy kwotą wpłaconą do
    banku a kwotą udzielonego kredytu (Państwa nadpłata) 117 115,29 zł. W wyniku negocjacji
    z bankiem uzgodniono kwotę 112 600 zł. Bank dokonał przelewu ww. kwoty w dniu 11
    lipca 2025 r.
    Koszty zastępstwa procesowego zostały pokryte z własnych środków. Zwrócona przez
    bank kwota jest dokładną kwotą kosztu zastępstwa procesowego.

## Pytanie

Czy w związku z zawartą przez Państwa w dniu 9 lipca 2025 r. ugodą pozasądową z
    Bankiem, zastosowanie w stosunku do Państwa znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe oraz czy dokonana przez Bank kwota zwrotu będzie powodowała
    powstanie po Państwa stronie przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    W Państwa ocenie, oraz w opinii Kancelarii i przedstawiciela Banku, spełniacie Państwo
    warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe z tytułu umorzenia
    przez Bank części kredytu.
    Zgodnie bowiem z treścią cytowanego rozporządzenia:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;

    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    W Państwa ocenie zważyć należy, że pozostała kwota zwrotu (po przekazaniu środków
    należnych reprezentującej Państwa Kancelarii) w wysokości (112 600 zł + 18 900 zł) - (18
    900 zł + 8 063,73 zł) = 104 536,27 zł, stanowi część spłaconych już rat kredytu (kapitał wraz
    odsetkami) - zestawienie spłaty rat kredytu do maja 2025 r. (26 maja 2025 r. Sąd
    Apelacyjny w ... udzielił zabezpieczenia roszczenia poprzez wstrzymanie obowiązku spłaty
    rat kapitałowo-odsetkowych kredytu). Biorąc jednak pod uwagę różnicę pomiędzy sumą
    wpłaconych rat kredytu, tj. 343 640,39 zł a kwotą udzielonego kredytu, tj. 226 526 zł,
    wynoszącą 117 114,39 zł, nie doszło do zwrotu wszystkich, teoretycznie należnych od
    Banku kwot. Potwierdza to, że określona Ugodą kwota częściowego zwrotu przez Bank rat
    kapitałowo-odsetkowych na rzecz kredytobiorcy stanowi część spłaconych wcześniej rat
    kredytu i nie obejmuje wszystkich innych kosztów towarzyszących, np. ubezpieczenia,
    kosztów przygotowania i wydania przez Bank dokumentów, zaświadczeń, itp.
    Zważyć należy, że kwota zwrotu wynegocjowana i uzgodniona z Bankiem nie stanowi dla
    Państwa dodatkowej korzyści majątkowej, jest jedynie częścią wpłaconych do tej pory rat
    kredytu. Zwrot tych środków nie jest dla Państwa przysporzeniem majątkowym. Nie
    powoduje też faktycznego przyrostu w Państwa majątku, jest to tylko zwrot Państwa
    środków.
    Zatem, w Państwa ocenie, analizowana kwota nie jest przychodem podatkowym, a jej
    wypłata jest neutralna podatkowo.
    Kwota wypłacona przez bank nie stanowi przychodu do opodatkowania w rozumieniu art.
    20 ust. 1 ustawy. Rozliczając się z kredytobiorcą - w wyniku ugody - bank zdecydował
    dobrowolnie bez procesu sądowego dokonać zwrotu części wpłaconego do banku
    kapitału ponad kwotę udzielonego kredytu. Zwrot ustalonej z kredytobiorcą kwoty
    nadpłaty ponad kwotę udzielonego kredytu pozwolił zakończyć spór. Uważacie Państwo,
    że kwota zwrócona przez bank nie stanowi dla Państwa przychodu do opodatkowania,
    ponieważ stanowi jedynie część wpłaconych rat kredytu. Nie jest też dodatkową korzyścią
    finansową bowiem wcześniej wpłacili Państwo do banku kwotę dużo wyższą niż otrzymali
    w ramach umowy kredytu. Zatem, w Państwa ocenie, analizowana kwota zwrotu przez
    bank nie jest przychodem podatkowym, a jej wypłata jest neutralna podatkowo.
    Uważacie Państwo więc, że spełniają wymagania wynikające z rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, gdyż:
    - kredyt hipoteczny został zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową, co jest zgodne z
      wymogami § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a,
    - nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku od umorzonych
      wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, co spełnia wymóg z § 1 ust. 1
      pkt 1 lit. b,

    - ugoda została zawarta oraz kwota została uzyskana w okresie od 1 stycznia 2022 r. do
      31 grudnia 2026 r., co oznacza, że jest objęta zakresem czasowym działania
      rozporządzenia (§ 4).
    W związku z powyższym, kwota otrzymana od banku nie stanowi dla Państwa przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ na
    mocy przywołanego Rozporządzenia Ministra Finansów pobór tego podatku został
    zaniechany. Oznacza to, że dla Państwa jako kredytobiorców, operacja ta jest neutralna
    podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę

    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, do źródeł przychodów zalicza się inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W złożonym wniosku, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania wypłaty przez
    bank w związku z nieważnością umowy kredytu hipotecznego, kwoty stanowiącej różnicę
    pomiędzy kwotą wpłaconą do banku a kwotą udzielonego kredytu (Państwa nadpłata).
    Skutki podatkowe zwrotu przez bank kwoty nadpłaty
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.

    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień, czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      – pkt 2 – kwotę i walutę kredytu;
      – pkt 4 – zasady i termin spłaty kredytu.
    Z kolei na podstawie art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
            1W myśl art. 385 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie
      nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi
      obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne).
      Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub
      wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
      § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są
      związane umową w pozostałym zakresie.
      § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść
      konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do

      postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi
      przez kontrahenta.
      § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa
      na tym, kto się na to powołuje.
    Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności
    prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy
    kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a
    strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową jako
    świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie świadczenia
    pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego
    kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na
    gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy
    dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako
    nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z
    sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Państwo (Kredytobiorcy) wskazali w uzupełnieniu wniosku –
    kwota, którą bank Państwu wypłacił stanowi część spłaconych wcześniej rat kredytu i jest
    różnicą pomiędzy kwotą wpłaconą do banku a kwotą udzielonego kredytu (Państwa
    nadpłata), to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Państwa przychodu.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego,
    wzrostu Państwa majątku. Otrzymana przez Państwa kwota stanowi zwrot własnych
    pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, nie mają Państwo obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów
    podatkowych.
    Przy czym, w odniesieniu do wypłaconej Państwu przez bank kwoty stanowiącej różnicę
    pomiędzy kwotą wpłaconą do banku a kwotą udzielonego kredytu (Państwa nadpłata), o
    której mowa we wniosku nie znajdzie zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W przypadku braku powstania przychodu w odniesieniu do zwróconej Państwu przez
    bank kwoty nadpłaty, czynność ta jest neutralna podatkowo, tj. nie powoduje powstania
    przychodu z żadnego ze źródeł podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym

    od osób fizycznych, do którego zastosowanie ewentualnie mogłoby mieć rozporządzenie
    Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Ponadto, z rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że zaniechanie poboru podatku
    na mocy tego rozporządzenia znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego lub otrzymanych przez osobę
    fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w
    złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem
    przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania, a zatem nie znajduje
    zastosowania w odniesieniu do zwróconej Państwu przez bank kwoty nadpłaty uiszczanej
    przez Państwa w ramach spłat rat kapitałowo-odsetkowych.
    Zatem, w odniesieniu do możliwości objęcia zaniechaniem poboru podatku dochodowego
    na mocy ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wypłaconej Państwu przez bank kwoty
    nadpłaty, o której mowa we wniosku, Państwa stanowisko należało uznać za
    nieprawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 Kodeksu
    cywilnego:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści

    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z Bankiem nastąpiło zwolnienie Państwa z długu
    (umorzenie Państwa zadłużenia z tytułu kredytu), tj. wszelkich wierzytelności Banku
    wynikających z umowy kredytu i Państwo to zwolnienie z długu przyjęli, to wskutek
    zmniejszenia Państwa zobowiązań wobec Banku (umorzenia zadłużenia w zakresie części
    pozostałego do spłaty salda kredytu), po Państwa stronie nastąpiło przysporzenie
    majątkowe.
    Tym samym, umorzona Państwu kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego 23 lutego
    2009 r. kredytu hipotecznego (kwota kapitału i odsetek), stanowi dla Państwa przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z przedstawionym przez Państwa opisem zdarzenia przyszłego, w 2009 r.
    zawarliście Państwo w Banku umowę o kredyt hipoteczny, którego celem było
    finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    położonego przy ul. ...
    Reasumując stwierdzić należy, że umorzenie przez Bank części kwoty kredytu
    hipotecznego zaciągniętego w 2009 r., stanowi dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego od kwoty umorzonej wierzytelności na
    nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełniają Państwo wszystkie przesłanki
    umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego
    kredytu.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej (nie dotyczy zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego).
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja
    podatkowa nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan ... (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.