Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.512.2025.2.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
realizacją zadania.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją zadania pn. (...). Uzupełnili go Państwo pismem z 11 lipca 2025 r. (wpływ 11 lipca
    2025 r.) oraz pismem z 31 lipca 2025 r. (wpływ 31 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) posiada status podatnika VAT czynnego w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „u.p.t.u.”
    o numerze NIP (...). Jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną
    nadaną ustawowo przez art. 165 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, 1572).
    Zadania własne gminy określone są w art. 7 tej ustawy oraz uszczegółowione w przepisach
    szczególnych – konkretyzujących ich realizację. Zgodnie z art. 7 ww. ustawy, zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Zadania te obejmują w
    szczególności sprawy:
    1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody
      oraz gospodarki wodnej,
    2) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
    3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
      komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
      unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
      cieplną oraz gaz,
    3a) działalności w zakresie telekomunikacji,
    4) lokalnego transportu zbiorowego,
    5) ochrony zdrowia,
    6) pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,
    6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,
    7) gminnego budownictwa mieszkaniowego,
    8) edukacji publicznej,
    9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i
      opieki nad zabytkami,
    10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,
    11) targowisk i hal targowych,
    12) zieleni gminnej i zadrzewień,
    13) cmentarzy gminnych,

    14) porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i
      przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu
      przeciwpowodziowego,
    15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych,
    16) polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej
      i prawnej,
    16a) polityki senioralnej,
    17) wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do
      działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania
      aktywności obywatelskiej,
    18) promocji gminy,
    19) współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów
      wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
      publicznego i o wolontariacie,
    20) współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.
    Przypomnienia wymaga też fakt, iż gmina oprócz zadań własnych realizuje wiele zadań
    zleconych – co wynika z art. 166 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi,
    iż: „jeżeli wynika to z uzasadnionych potrzeb państwa, ustawa może zlecić jednostkom
    samorządu terytorialnego wykonywanie innych zadań publicznych. Ustawa określa tryb
    przekazywania i sposób wykonywania zadań zleconych”.
    Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są: 1) rada
    gminy, 2) wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    W myśl art. 26 ust. 1 tej ustawy, organem wykonawczym gminy jest wójt, zaś zgodnie z
    ust. 4 w miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent
    miasta.
    Wójt wykonuje swoje zadania za pośrednictwem urzędu, którego jest kierownikiem (art.
    33 ust. 1).
    Zgodnie z art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 107, 1907), prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia
    1998 r. liczyły więcej niż 100.000 mieszkańców (...). Miastem takim jest więc Gmina (...).
    Zadania powiatu określone są w art. 4 tej ustawy.
    Tak więc do zadań gminy będącej miastem na prawach powiatu oprócz zadań nałożonych
    przez ustawę o samorządzie gminnym dochodzą także zadania nałożone przez ustawę o
    samorządzie powiatowym.
    Zgodnie z art. 9 pkt 2, 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 z późn. zm.), sektor finansów publicznych tworzą m.in. jednostki
    samorządu terytorialnego, jednostki budżetowe oraz samorządowe zakłady budżetowe.
    Jednostkami budżetowymi, zgodnie z art. 11 tej ustawy, są jednostki organizacyjne sektora
    finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki
    bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio
    dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, działające
    na podstawie statutu określającego w szczególności ich nazwę, siedzibę i przedmiot
    działalności. Podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i
    wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej”.
    Na skutek wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r.
    w sprawie C-276/14 stwierdzone zostało, iż gminna jednostka organizacyjna, której
    działalność gospodarcza nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1

    dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej
    odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi. W konsekwencji tego należy
    uznać, że samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na
    gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być
    rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła.
    Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcie TSUE, za obowiązkowe uznano
    „scentralizowanie” w samorządach rozliczeń w zakresie podatku VAT.
    Gmina (...) od 1 stycznia 2017 r. rozpoczęła scentralizowane rozliczanie podatku od
    towarów i usług, tj. procesem tym objęte zostały wraz z Urzędem Miasta (...) wszystkie
    gminne jednostki budżetowe oraz samorządowy zakład budżetowy. Formalną podstawę
    ww. działania stanowi art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach
    rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t. j. Dz. U. z
    2018 r. poz. 280).
    Jedną z jednostek budżetowych podlegających procesowi scentralizowanych rozliczeń na
    podstawie ww. ustawy jest (...).
    Ww. jednostka powstała na mocy uchwały Nr (...) Rady Miasta (...) w sprawie utworzenia
    (...).
    Z pomocy jednostki mogą korzystać osoby, które zostały skierowane lub zgłoszone przez
    pracowników socjalnych lub inne instytucje oraz osoby zgłaszające się samodzielnie.
    Celem działalności (...) jest świadczenie bezpłatnej pomocy psychologicznej,
    terapeutycznej, prawnej i interwencyjnej mieszkańcom Miasta (...) pozostającym w trudnej
    sytuacji życiowej w związku z m.in.:
    - przemocą domową,
    - zdarzeniami losowymi i sytuacjami kryzysowymi (np. strata bliskich osób, utrata pracy,
      napad, gwałt),
    - kryzysami osobistymi,
    - bezradnością w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzeniu gospodarstwa
      domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych, wielodzietnych,
    - potrzebą wsparcia terapeutycznego w sytuacji uzależnienia własnego lub członka
      rodziny,
    - potrzebą wsparcia terapeutycznego w sytuacji np. w długotrwałej, ciężkiej choroby
      własnej lub bliskiej osoby,
    - stratami (żałoba, poronienie).
    Zakres oraz formy pomocy oferowanej przez (...):
    - poradnictwo specjalistyczne (osobiste, telefoniczne),
    - pomoc psychologiczna i terapeutyczna o charakterze krótkoterminowym –
      indywidualna, grupowa, rodzinna,
    - pomoc interwencyjna – wizyty środowiskowe, rozmowy interwencyjne w sytuacji
      zgłoszeń o krzywdzeniu dzieci, osób z niepełnosprawnościami, starszych,
    - pomoc doraźna osobom w sytuacjach kryzysowych o charakterze nagłym lub
      traumatycznym, tj.: doświadczającym przemocy domowej, ofiarom wypadków,
      przestępstw (napady, gwałty), doświadczającym straty osób bliskich,
    - poradnictwo i pomoc prawna w zakresie redagowania pism procesowych, urzędowych,
      monitorowania przebiegu spraw wspólnie z klientem,

    - pomoc w budowaniu naturalnego systemu wsparcia w środowisku rodzinnym,
    - działalność edukacyjna i szkoleniowa: organizowanie warsztatów, konferencji, akcji
      profilaktyczno-edukacyjnych.
    W ramach (...) działa Ośrodek (...). Ośrodek (...) dysponuje 20 miejscami dla osób
    nietrzeźwych, czynny jest przez całą dobę, 7 dni w tygodniu. Siedziba Ośrodka znajduje się
    w (...).
    Pracownicy Ośrodka udzielają osobom doprowadzonym do wytrzeźwienia
    wszechstronnego wsparcia, w szczególności pomocy medycznej i terapeutycznej. Ponadto
    podejmują działania profilaktyczne i edukacyjne w stosunku do osób nadużywających
    alkoholu, jak też członków ich rodzin.
    Celem działalności Ośrodka (...) jest przede wszystkim:
    - zmniejszenie negatywnych skutków nadużywania alkoholu,
    - zapobieganie sytuacjom, w których osoby nietrzeźwe zagrażają swojemu życiu lub
      zdrowiu oraz życiu i zdrowiu innych osób,
    - zapewnienie bezpieczeństwa osobom doprowadzonym do wytrzeźwienia,
    - profilaktyka problemów alkoholowych.
    (...) udziela wsparcia w postaci schronienia. Z tej formy pomocy mogą skorzystać osoby i
    rodziny, które w wyniku traumatycznych wydarzeń losowych znalazły się w sytuacji
    kryzysu i wymagają pomocy. W szczególności dotyczy to ofiar pożarów, powodzi, klęsk
    żywiołowych, przemocy domowej, handlu ludźmi oraz innych zdarzeń losowych
    uniemożliwiających pobyt w dotychczasowym miejscu zamieszkania. Pobyt ma charakter
    krótkoterminowy, jest nieodpłatny. Osobom korzystającym ze schronienia udzielana jest
    pomoc psychologiczna, prawna, terapeutyczna, wspierająca ich działania ukierunkowane
    na przezwyciężenie sytuacji kryzysowej.
    Wyjaśnić należy, iż co do zasady pomoc (...) ma charakter nieodpłatny. Odpłatność na
    podstawie art. 42(2) ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i
    przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2151) towarzyszy jedynie
    działalności Ośrodka (...). Gmina (...) jest adresatem interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia (...) znak (...), w której uznał, iż Gmina pobierając poprzez (...)
    ww. opłaty nie działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą,
    które to opłaty mają nieopodatkowany charakter.
    W dniu 30 maja 2025 r. Gmina (...) zawarła z Urzędem Marszałkowskim Województwa (...)
    umowę o dofinansowanie projektu pn. (...) w ramach programu Fundusze Europejskie dla
    (...) 2021-2027. Zgodnie z umową, Beneficjent zobligowany jest do uzyskania interpretacji
    indywidualnej Ministra Finansów w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od
    nakładów poniesionych w projekcie.
    Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, podatek od towarów i usług (VAT) określony
    został w projekcie jako wydatek kwalifikowalny.
    Celem projektu jest dostosowanie obiektu do nowych funkcji społecznych i realizowanie
    działań służących wsparciu osób znajdujących się w kryzysie i wymagających pomocy
    poprzez remont i przebudowę budynku przy ul. (...) w (...) wraz z zakupem wyposażenia na
    potrzeby (...).
    Zakres prac budowlanych obejmuje:
    1) wydatki kwalifikowalne m.in.:
    - roboty budowlane wew. budynku, m.in. przebudowę ścian wewn., wymianę posadzek,
      izolację poddasza nieużytkowego,
    - budowę wew. szybu windowego,

    - roboty wykończeniowe posadzek, ścian, stropów,
    - wymianę stolarki okiennej i drzwiowej,
    - remont dachu,
    - wykonanie ocieplenia wszystkich elewacji,
    - wykonanie pochylni dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się,
    - przebudowę instalacji wewnętrznych m.in. wod-kan, wentylacji mech., klimatyzacji,
    - przebudowę inst. elektrycznych, teletechnicznych,
    - wykonanie przyłącza oraz instalacji zewnętrznej kanalizacji deszczowej,
    - roboty związane z zagospodarowaniem terenu m.in. zieleń (w tym wycinka drzew,
      nasadzenia zastępcze), mała architektura, wiata śmietnikowa.
    - zakup wyposażenia m.in. meble, sprzęt biurowy,
    - koszty pośrednie (promocja projektu i zarządzanie).
    2) wydatki niekwalifikowalne:
    - dokumentacja projektowa, w tym studium wykonalności,
    - nadzór autorski,
    - elementy infrastruktury drogowej, tj. roboty rozbiórkowe i przygotowawcze oraz
      nawierzchnie utwardzone,
    - instalacja gazowa,
    - elementy instalacji c.o., tj.: dostawa i montaż kaskady dwóch kotłów gazowych 2x80 kW
      wraz z pozostałym wyposażeniem kotłowni, przewody spalinowe dla kotłów gazowych,
      demontaż i rozbiórka istniejącego kotła wraz z osprzętem,
    - zakup i montaż paneli fotowoltaicznych,
    - zakup i montaż ładowarki samochodów elektrycznych,
    - zakup wyposażenia związanego z zagospodarowaniem terenu, tj. kosiarka spalinowa,
      kosa spalinowa, dmuchawa, taczka.
    Projekt stanowi inwestycję o charakterze niekomercyjnym, tj. nie jest ukierunkowany na
    osiąganie zysku. Po zakończeniu realizacji projektu infrastrukturą będzie zarządzać, na
    podstawie obowiązujących statutów, Dyrektor (...), który jest odpowiedzialny za jej
    prawidłowe utrzymanie i eksploatację. W ww. budynku będzie mieścić się siedziba ww.
    jednostki budżetowej.
    Doprecyzowanie opisu sprawy (pismem z 11 lipca 2025 r.)
    Majątek wytworzony w ramach ww. projektu nie będzie służył do dokonywania czynności
    opodatkowanych (prowadzenia sprzedaży opodatkowanej) przez Gminę.
    Doprecyzowanie opisu sprawy (pismem z 31 lipca 2025 r.)
    1. Na pytanie Organu: „Gdzie są/będą zamontowane panele fotowoltaiczne, o których
      mowa w opisie sprawy (na budynku/poza budynkiem)?”,
      wskazali Państwo:
      Panele instalacji fotowoltaicznej zamontowane będą na połaci dachowej budynku.
    2. Na pytanie Organu: „Czy w związku z montażem paneli fotowoltaicznych na budynku
      /poza budynkiem w ramach realizacji projektu pn. (...) są/będą Państwo prosumentem
      energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
      odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)?”,
      wskazali Państwo:

      W związku z montażem paneli fotowoltaicznych na budynku, Gmina (...) będzie
      prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20
      lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).
    3. Na pytanie Organu: „Czy instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku stanowi
      /będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii?”,
      wskazali Państwo:
      Instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku będzie stanowiła mikroinstalację
      w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    4. Na pytanie Organu: „Czy całość energii wytworzonej przez instalację fotowoltaiczną
      wykorzystują/będą Państwo wykorzystywali na własne potrzeby?”,
      wskazali Państwo:
      Całość energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej będzie
      wykorzystywana na potrzeby własne (potrzeby (...)).
    5. Na pytanie Organu: „Czy dysponują/będą Państwo dysponowali magazynem energii na
      wypadek wytworzenia nadwyżek energii ponad Państwa potrzeby, czy też będą ją
      Państwo wprowadzać do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej?”,
      wskazali Państwo:
      Nie będzie magazynu energii na wypadek wytworzenia nadwyżek energii elektrycznej
      ponad potrzeby. Zostaną zamontowane urządzenia blokujące wystąpienie takich
      nadwyżek (tzw. regulatory wypływu energii do sieci, „blokery” wysyłu energii
      elektrycznej do sieci) dzięki czemu energia elektryczna nie będzie wprowadzana do
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej.
    6. Na pytanie Organu: „Czy została/zostanie zawarta przez Państwa umowa z
      przedsiębiorstwem energetycznym? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) jakie zasady zostały/zostaną określone do rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
        fotowoltaicznej energii elektrycznej?
      b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w
        związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?”,
      wskazali Państwo:
      Będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym, która:
      a) nie będzie zawierać zasad rozliczenia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
        fotowoltaicznej gdyż całość energii będzie zużyta na potrzeby własne i nie będzie
        wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
      b) nie będzie przewidywać wynagrodzenia za energię elektryczną wytworzoną w
        instalacji fotowoltaicznej gdyż całość energii będzie zużyta na potrzeby własne i
        nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej.
    7. Na pytanie Organu: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, korzystają
      /będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
      sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?”,
      wskazali Państwo:
      Gmina (...) nie będzie korzystać z rozliczenia w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii gdyż energia elektryczna wytworzona w instalacji
      fotowoltaicznej nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej.

    8. Na pytanie Organu: „Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 7 jest twierdząca, to czy otrzymują
      /będą Państwo otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?”,
      wskazali Państwo:
      Odpowiedź na pytanie 7 jest zaprzeczająca więc odpowiedź na pytanie 8 jest
      bezprzedmiotowa.
    9. Na pytanie Organu: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, korzystają
      /będą Państwo korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach
      energii? Jeśli tak, to czy jest/będzie prowadzone dla Państwa „konto prosumenta”,
      które zawiera ewidencję ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną Państwu za energię elektryczną wprowadzoną do sieci?”,
      wskazali Państwo:
      Gmina (...) nie będzie korzystać z rozliczenia w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii gdyż energia elektryczna wytworzona w instalacji
      fotowoltaicznej nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej.
    10. Na pytanie Organu: „Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w
      przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli
      tak, to proszę wskazać konkretny punkt ww. przepisu”,
      wskazali Państwo:
      Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2
      ustawy o odnawialnych źródłach energii gdyż Gmina (...) nie będzie korzystać z
      rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1.
    11. Na pytanie Organu: „Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
      a) wykorzystują/będą mogli ją Państwo wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak,
        to proszę wskazać w jakim terminie?
      b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?”,
      wskazali Państwo:
      Zostaną zamontowane urządzenia blokujące wystąpienie nadwyżek energii
      elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, dzięki czemu energia
      elektryczna nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej.
    12. Na pytanie Organu: „Czy powstała instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
      wykorzystywana przez Państwa:
      a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775
        ze zm.), zwanej dalej ustawą?
      b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy?
      c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust.
        2 ustawy, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15
        ust. 2 ustawy?”,
      wskazali Państwo:
      Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana:

        b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
          o VAT. Powstała instalacja fotowoltaiczna służyć będzie opisanej we wniosku
          działalności statutowej (...).
    13. Na pytanie Organu: „W sytuacji gdy powstała instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
      przez Państwa wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy, to czy istnieje/będzie istniała możliwość przyporządkowania
      ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy?”,
      wskazali Państwo:
      W związku z odpowiedzią udzieloną na pytanie nr 12, odpowiedź na pytanie 13 jest
      bezprzedmiotowa.
    14. Na pytanie Organu: „Do jakich czynności wykonywanych w ramach działalności
      gospodarczej jest/będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja fotowoltaiczna
      powstała w ramach realizowania wskazanego projektu, tj. czy do czynności:
      a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
      b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie
        to czynności),
      c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać
        jakie to czynności)?”,
      wskazali Państwo:
      W związku z odpowiedzią udzieloną na pytanie 12 i 13 odpowiedź na pytanie 14 jest
      bezprzedmiotowa.
      Powstała instalacja fotowoltaiczna służyć będzie opisanej we wniosku działalności
      statutowej (...).
    15. Na pytanie Organu: „Czy powstała instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
      wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od
      podatku VAT?”,
      wskazali Państwo:
      Powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do czynności
      opodatkowanych i zwolnionych podatkiem VAT. Powstała instalacja fotowoltaiczna
      służyć będzie opisanej we wniosku działalności statutowej (...), tj. działalności
      nieopodatkowanej, niebędącej działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
      ustawy o VAT, wykonywanej w charakterze organu, o którym mowa w art. 15 ust. 6
      ww. ustawy w związku z art. 13 Dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu
      podatku od wartości dodanej.
    16. Na pytanie Organu: „W sytuacji, gdy powstała instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
      przez Państwa wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do
      czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku
      VAT, to proszę wskazać, czy mają/będą mieli Państwo obiektywną możliwość
      odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?”,
      wskazali Państwo:
      W związku z odpowiedzią udzieloną na pytanie nr 12 i 15 odpowiedź na pytanie nr 16
      jest bezprzedmiotowa.
      Powstała instalacja fotowoltaiczna służyć będzie opisanej we wniosku działalności
      statutowej (...), tj. działalności nieopodatkowanej, niebędącej działalnością
      gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, wykonywaną nie w

      charakterze podatnika, lecz w charakterze organu, o którym mowa w art. 15 ust. 6
      ww. ustawy w związku z art. 13 Dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu
      podatku od wartości dodanej.
    17. Na pytanie Organu: „W jaki sposób i do jakich czynności wykorzystują/będą Państwo
      wykorzystywać budynek, którego dotyczy ww. projekt, tj. czy ww. budynek służy
      /będzie służyć do wykonywanych przez Państwa czynności:
      a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich),
      b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich –
        proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),
      c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to
        jakich)?”,
      wskazali Państwo:
      Budynek, którego dotyczy wniosek wykorzystywany będzie tylko i wyłącznie do
      czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
      Budynek służyć będzie opisanej we wniosku działalności statutowej (...), tj.
      działalności nieopodatkowanej, niebędącej działalnością gospodarczą w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, wykonywaną nie w charakterze podatnika, lecz w
      charakterze organu, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ww. ustawy o VAT w związku z
      art. 13 Dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
      Gmina ponownie wyjaśnia, iż budynek będzie siedzibą (...) – jednostki opisanej we
      wniosku.
      (...) świadczy pomoc nieodpłatnie lub odpłatnie. Odpłatność pobierana przez Gminę
      poprzez (...) na podstawie przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i
      przeciwdziałaniu alkoholizmowi objęta jest interpretacją indywidualną Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 sierpnia 2017 r. nr 0113-KDIPT1-
      1.4012.322.2017.1.MSU i nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust.
      1 i ust. 2. ustawy o VAT, co jednoznacznie wynika z ww. interpretacji Państwa organu.
      (...) jest także jednostką budżetową Gminy (...) wykonującą zadania pomocy
      społecznej wynikające z ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz.
      U. z 2024 r. poz. 1283, z późn. zm.) – oprócz zadań wynikających z ustawy o
      wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Tak więc działalność
      Gminy poprzez (...) objęta jest także interpretacją ogólną Ministra Finansów nr PT1.
      8101.3.2019 z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od
      towarów i usług czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
      w związku z realizacją zadań publicznych w zakresie edukacji publicznej oraz pomocy
      społecznej, nałożonych na nie odrębnymi przepisami.
      Budynek, o którym mowa we wniosku – skoro ma być siedzibą (...) – służyć będzie
      działalności statutowej (...), a więc działalności polegającej na świadczeniu bezpłatnej
      pomocy psychologicznej, terapeutycznej, prawnej i interwencyjnej mieszkańcom
      Miasta (...) pozostającym w trudnej sytuacji życiowej w związku z m.in:
        - przemocą domową,
        - zdarzeniami losowymi i sytuacjami kryzysowymi (np. strata bliskich osób, utrata
          pracy, napad, gwałt),
        - kryzysami osobistymi,
        - bezradnością w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzeniu
          gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych, wielodzietnych,
        - potrzebą wsparcia terapeutycznego w sytuacji uzależnienia własnego lub członka
          rodziny,

        - potrzebą wsparcia terapeutycznego w sytuacji np. w długotrwałej, ciężkiej
          choroby własnej lub bliskiej osoby,
        - stratami (żałoba, poronienie),
      zaś jedyna przewidywana działalność odpłatna objęta jest ww. interpretacją
      indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia (...) nr (...).

## Pytanie

Czy Gminie (...) będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, Gminie (...) nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. (...).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym
    dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z kolei w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl ust. 2 wskazanego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Co do zasady, pomoc (...) ma charakter nieodpłatny. Odpłatność na podstawie art. 42(2)
    ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
    alkoholizmowi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2151) towarzyszy jedynie działalności Ośrodka (...).
    Gmina (...) jest adresatem interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia (...)
    znak: (...), w której uznał, iż Gmina pobierając poprzez (...) ww. opłaty nie działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, które to mają
    nieopodatkowany charakter.
    Wydatki na nabycie towarów i usług w ramach projektu pn. (...) dotyczyć będą rewitalizacji
    budynku, który stanowić ma przyszłą siedzibę ww. jednostki budżetowej i być
    wykorzystywany na jej potrzeby.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Biorąc pod uwagę, iż majątek wytworzony w ramach projektu nie będzie służył do
    dokonywania czynności opodatkowanych (prowadzenia sprzedaży opodatkowanej) przez
    Gminę, nie wystąpi podstawowa przesłanka przedmiotowa, o której mowa w art. 86 ust. 1
    ww. u.p.t.u.

    Podkreślić też należy, iż nie wystąpi również przesłanka podmiotowa wynikająca z ww.
    przepisu, gdyż przepis art. 86 ust. 1 operuje pojęciem „podatnika, o którym mowa w art.
    15”, gdyż realizując ww. projekt Gmina nie występuje w ogóle w tym charakterze, lecz w
    charakterze podmiotu, o którym mowa w art. 15 ust. 6 u.p.t.u.
    Podkreślić należy, iż art. 15 ust. 6 ustawy o VAT jest implementacją do krajowego
    porządku prawnego art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dziennik Urzędowy Unii
    Europejskiej L.2006.347.1).
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 Dyrektywy, krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne
    podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością,
    którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet
    jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
    transakcjami.
    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Biorąc powyższe pod uwagę Gminie (...) nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle
    którego:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został ujęty w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    W tym miejscu wskazać należy, że jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
    o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to

      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 10 kW – w
      stosunku ilościowym 1 do 0,7.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczeniawartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
        których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
        poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:

      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej

        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Według art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.

      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art.
        40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1.
      Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r.
      - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
        realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
        zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c
        tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina posiada status podatnika VAT czynnego w rozumieniu
    ustawy. Jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną nadaną
    ustawowo przez art. 165 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 7 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Jedną z jednostek budżetowych
    podlegających procesowi scentralizowanych rozliczeń jest (...). Z pomocy jednostki mogą
    korzystać osoby, które zostały skierowane lub zgłoszone przez pracowników socjalnych
    lub inne instytucje, oraz osoby zgłaszające się samodzielnie. Celem działalności (...) jest
    świadczenie bezpłatnej pomocy psychologicznej, terapeutycznej, prawnej i interwencyjnej
    mieszkańcom Miasta (...) pozostającym w trudnej sytuacji życiowej. W ramach (...) działa
    Ośrodek (...). Pracownicy Ośrodka udzielają osobom doprowadzonym do wytrzeźwienia
    wszechstronnego wsparcia, w szczególności pomocy medycznej i terapeutycznej. Ponadto
    podejmują działania profilaktyczne i edukacyjne w stosunku do osób nadużywających
    alkoholu, jak też członków ich rodzin. Co do zasady pomoc (...) ma charakter nieodpłatny.
    Odpłatność na podstawie art. 42(2) ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w
    trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi towarzyszy jedynie działalności Ośrodka (...).
    Są Państwo adresatem interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w której
    uznał, iż Gmina pobierając poprzez (...) ww. opłaty nie działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą, które to opłaty mają nieopodatkowany charakter.

    W dniu 30 maja 2025 r. zawarli Państwo z Urzędem Marszałkowskim Województwa (...)
    umowę o dofinansowanie projektu pn. (...) w ramach programu Fundusze Europejskie dla
    (...) 2021-2027. Celem projektu jest dostosowanie obiektu do nowych funkcji społecznych i
    realizowanie działań służących wsparciu osób znajdujących się w kryzysie i wymagających
    pomocy, poprzez remont i przebudowę budynku przy ul. (...) w (...) wraz z zakupem
    wyposażenia na potrzeby (...). Projekt stanowi inwestycję o charakterze niekomercyjnym,
    tj. nie jest ukierunkowany na osiąganie zysku. Po zakończeniu realizacji projektu
    infrastrukturą będzie zarządzać, na podstawie obowiązujących statutów, Dyrektor (...),
    który jest odpowiedzialny za jej prawidłowe utrzymanie i eksploatację. W ww. budynku
    będzie mieścić się siedziba ww. jednostki budżetowej. Majątek wytworzony w ramach ww.
    projektu nie będzie służył do dokonywania przez Państwa czynności opodatkowanych
    (prowadzenia sprzedaży opodatkowanej).
    W związku z montażem paneli fotowoltaicznych na budynku, Gmina (...) będzie
    prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego
    2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem
    wniosku będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii. Całość energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
    fotowoltaicznej będzie wykorzystywana na potrzeby własne (potrzeby (...)). Nie będzie
    magazynu energii na wypadek wytworzenia nadwyżek energii elektrycznej ponad
    potrzeby. Zostaną zamontowane urządzenia blokujące wystąpienie takich nadwyżek (tzw.
    regulatory wypływu energii do sieci, „blokery” wysyłu energii elektrycznej do sieci), dzięki
    czemu energia elektryczna nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej. Będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym, która
    nie będzie zawierać zasad rozliczenia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
    fotowoltaicznej, gdyż całość energii będzie zużyta na potrzeby własne i nie będzie
    wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz nie będzie przewidywać
    wynagrodzenia za energię elektryczną wytworzoną w instalacji fotowoltaicznej, gdyż
    całość energii będzie zużyta na potrzeby własne i nie będzie wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej. Gmina nie będzie korzystać z rozliczenia w oparciu o
    art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii gdyż energia elektryczna wytworzona
    w instalacji fotowoltaicznej nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej. Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do celów
    innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Powstała instalacja
    fotowoltaiczna służyć będzie opisanej we wniosku działalności statutowej (...). Budynek,
    którego dotyczy wniosek wykorzystywany będzie tylko i wyłącznie do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy będzie Państwu przysługiwać prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją
    projektu pn. (...).
    Wskazać w pierwszej kolejności należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na
    gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej
    towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem,
    co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych.
    Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od
    towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest
    szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo
    przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po

      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku
    będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii. Całość energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej
    będzie wykorzystywana na potrzeby własne (potrzeby (...)). Nie będzie magazynu energii
    na wypadek wytworzenia nadwyżek energii elektrycznej ponad potrzeby. Zostaną
    zamontowane urządzenia blokujące wystąpienie takich nadwyżek (tzw. regulatory
    wypływu energii do sieci, „blokery” wysyłu energii elektrycznej do sieci), dzięki czemu
    energia elektryczna nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej.
    Będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym, która nie będzie zawierać
    zasad rozliczenia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej, gdyż całość
    energii będzie zużyta na potrzeby własne i nie będzie wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz nie będzie przewidywać wynagrodzenia za
    energię elektryczną wytworzoną w instalacji fotowoltaicznej, gdyż całość energii będzie
    zużyta na potrzeby własne i nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej. Gmina nie będzie korzystać z rozliczenia w oparciu o art. 4 ust. 1
    ustawy o odnawialnych źródłach energii, gdyż energia elektryczna wytworzona w instalacji
    fotowoltaicznej nie będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej.
    Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do celów innych niż działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Powstała instalacja fotowoltaiczna służyć
    będzie opisanej we wniosku działalności statutowej (...). Budynek, którego dotyczy
    wniosek wykorzystywany będzie tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro energia elektryczna z instalacji
    fotowoltaicznej nie będzie wprowadzana do sieci zewnętrznej, gdyż zostaną
    zamontowane urządzenia blokujące wystąpienie nadwyżek (tzw. regulatory wypływu
    energii do sieci, „blokery” wysyłu energii elektrycznej do sieci), to nie będą Państwo
    dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów (energii) w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Wobec tego, działań Gminy związanych z zakupem i

    montażem paneli fotowoltaicznych i wytwarzaniem z nich energii elektrycznej nie należy
    rozpatrywać jako prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście art. 15 ust. 2
    ustawy, a Gminy nie należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, bowiem –
    jak wynika z opisu sprawy – projekt stanowi inwestycję o charakterze niekomercyjnym, tj.
    nie jest ukierunkowany na osiąganie zysku. Ponadto majątek wytworzony w ramach ww.
    projektu nie będzie służył do dokonywania przez Państwa czynności opodatkowanych
    (prowadzenia sprzedaży opodatkowanej).
    W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki,
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, nie będą
    mieli Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku VAT w
    związku z realizacją przedmiotowego projektu.
    Podsumowując stwierdzić należy, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. (...).
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że pojęcie „wydatku kwalifikowalnego” nie jest pojęciem
    podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości

    podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do
    kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady
    korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w
    uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy
    dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.