Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.78.2025.1.IL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem z ZFŚS
wycieczki integracyjnej dla pracowników, emerytów.
Słowa kluczowe: dofinansowanie-dofinansowanie wypoczynku
emeryt
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dyrektor ... planuje w trakcie roku zorganizować jeden - dwa wyjazdy integracyjne poza
    miejsce pracy w formie wycieczek o charakterze integracyjno - wypoczynkowo -
    turystycznym, których głównym celem jest integracja pracowników, poprawa atmosfery i
    zwiększenie motywacji w pracy. Wyjazdy organizowane są zarówno w kraju jak i zagranicą.
    Informacja o organizowanej wycieczce podawana jest do wiadomości osobom
    uprawnionym. Wyjazd jest ogólnie dostępny dla wszystkich pracowników.... , emerytów i
    rencistów (bez ograniczeń, dla szczególnych grup), i każdy z nich może w niej wziąć udział
    dobrowolnie. Najbliższy wyjazd integracyjno - wypoczynkowy dla pracowników, emerytów
    i rencistów uprawnionych do korzystania z ZFŚS planowany jest w dniach .... 2025 r. - ....
    2025 r. do ....
    Organizacją techniczną wycieczki zajmuje się sama .... lub podmiot świadczący usługi w
    tym zakresie tj. biuro podróży. W obu przypadkach określa się koszt wycieczki w
    przeliczeniu na jedną osobę. Na koszt wycieczki składa się: koszt pobytu tj.
    zakwaterowanie, wyżywienie w tym kolacja integracyjna przy muzyce, ubezpieczenie oraz
    koszt transportu.
    Dyrektor .... informuje, że:
      · w .... obowiązuje regulamin Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Fundusz
        posiada odrębny rachunek bankowy, na który pracodawca przekazuje
        równowartość pieniężną dokonanych odpisów na dany rok kalendarzowy w
        wysokości, terminach i na warunkach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o ZFŚS.
        Środki z funduszu są przeznaczone m.in. na wyjazdy integracyjno - wypoczynkowe
        dla pracowników oraz emerytów i rencistów będących byłymi pracownikami
        jednostki. Pracownicy oraz emeryci często uczestniczą i chętnie uczestniczą w takiej
        formie integracji i wypoczynku;
      · umowa zawarta jest pomiędzy....;
      · faktury zaliczkowe oraz faktura końcowa jest wystawiana na....;
      · udział w wycieczce jest dobrowolny - chętni pracownicy i emeryci potwierdzają chęć
        uczestnictwa na liście;
      · kolejność zapisów na wycieczkę - wyjazd: pracownicy, emeryci i renciści;
      · pracownicy składają wniosek o dofinansowanie wypoczynku zorganizowanego ze
        środków funduszu dla siebie;
      · przy ustalaniu wysokość dopłaty pracownika stosuje kryterium socjalne zgodnie z
        przepisami ZFŚS (sytuacja życiowa, materialna i rodzinna) co jest szczegółowo
        określone w rocznym planie finansowym ZFŚS;
      · w przypadku wolnych miejsc istnieje możliwość uczestnictwa w wycieczce osób z
        rodziny oraz z zewnątrz, tj. osoby pozostające w związkach partnerskich za pełną
        odpłatność, tj. 100% wartości wyjazdu;
      · odpłatność za wyjazd uczestnicy dokują przelewem na wydzielony rachunek bankowy
        ZFŚS.
    Pytania

      1) Jakie będą skutki podatkowe dla pracowników zorganizowania wycieczki
        integracyjno - wypoczynkowej do .... z ZFŚS? Czy od przychodu (dofinansowania do
        wycieczki z ZFŚS) .... zobowiązany jest obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy i
        zgodnie z art. 31a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
        obowiązek doliczyć ten przychód pracownikowi?
      2) Czy koszt udziału pracownika w wycieczce dofinansowany z ZFŚS jest przychodem
        dla pracownika z tytułu innych nieodpłatnych świadczeń i zgodnie z art. 12 ust. 1
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i czy w związku z tym jest
        zwolniony z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 do kwoty 1 000 zł?
      3) Czy koszt udziału emeryta w wycieczce dofinansowanej z ZFŚS jest przychodem dla
        emeryta z tytułu nieodpłatnych świadczeń i czy w tym przypadku znajdzie
        zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Mając powyższe na uwadze oraz kierując się wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia
    8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 należy wskazać, że sfinansowanie w części ze środków ZFŚS
    wyjazdu ma charakter integracyjny, którego celem jest zintegrowanie pracowników
    (budowanie przyszłych relacji między nimi), polepszenie atmosfery w pracy (dobrej
    komunikacji w zakładzie pracy jakim jest ....), a w konsekwencji zwiększenie wydajności
    pracy, nie stanowi dla pracownika przysporzenia majątkowego, a tym samym
    nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji po stronie pracownika nie powstanie
    przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, który przy obliczaniu
    zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z art. 31 tej ustawy ... miałby obowiązek doliczać
    do przychodu pracownika.
    Koszt udziału emeryta w wyjeździe dofinansowanym ze środków ZFŚS jest przychodem dla
    emeryta z tytułu nieodpłatnych świadczeń i w tym przypadku znajdzie zastosowanie
    przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 11 ust. 2 przywołanej ustawy:

      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Ponadto z treści art. 11 ust. 2b wskazanej ustawy wynika, że:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Ogólna definicja przychodów, zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych stanowi, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione
    do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z uwagi na
    uznawanie za przychody każdej formy przysporzenia majątkowego, zarówno formy
    pieniężnej jak i niepieniężnej (w tym nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez
    podatnika), stwierdzenia wymaga, że dla celów podatkowych pod pojęciem nieodpłatnego
    świadczenia, ukształtowanym w orzecznictwie sądowym, rozumie się te wszystkie
    zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie w majątku
    podatnika mające konkretny wymiar finansowy, niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana
    osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Z przepisów
    tej ustawy wynika, że odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:
      pkt 1 – stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      pkt 9 – inne źródła.
    Według art. 12 ust. 1 omawianej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.

    Art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w
      zakres działalności pracodawcy.
    Na mocy art. 12 ust. 3 przytoczonej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Przy czym, w świetle art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym.
    Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 komentowanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Zastosowanie w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne
    niż wymienione wprost w tym przepisie. W związku z tym, świadczenie mające realną
    korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b powołanej ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Z art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie natomiast do art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy

      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu
      świadczeń otrzymanych przez emerytów, rencistów lub osoby pobierające
      nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w związku z łączącym ich uprzednio z
      zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub
      spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem
      art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 – w wysokości 10% należności.
    Na gruncie art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że dokonując oceny czy udział w wycieczce
    integracyjno-wypoczynkowej będzie prowadził do powstania przychodu z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy kierować się wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r.
    sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947), w którym stwierdzono, że za przychód
    pracownika mogą być uznane świadczenia, które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec powyższego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony
    pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach
    wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które
    Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i
    przedstawił ich interpretację.

    Podkreślenia także wymaga, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być
    zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z
    pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń
    prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze
    stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika
    przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem
    pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z
    niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz
    pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń
    oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy
    (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają
    zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że udział
    pracowników oraz emerytów w wycieczce, dofinansowanej ze środków zakładowego
    funduszu świadczeń socjalnych, w której każda z uprawnionych osób może wziąć
    dobrowolnie udział, i której głównym celem jest integracja pracowników, poprawa
    atmosfery i zwiększenie ich motywacji w pracy, nie będzie stanowić dla osób
    uprawnionych przysporzenia majątkowego. Tym samym nie będzie też ono stanowić
    nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wyjaśnili Państwo we wniosku, planowana wycieczka integracyjno-wypoczynkowa
    będzie stanowić dla biorących w niej udział osób wyjazd integracyjny. Zorganizowanie
    wycieczki leży w Państwa interesie jako pracodawcy, tj. będzie miało na celu poprawę
    efektywności pracy oraz wzajemnych relacji służbowych.
    W konsekwencji, dofinansowanie przez Państwa z zakładowego funduszu świadczeń
    socjalnych kosztów ww. wycieczki integracyjno-wypoczynkowej nie spowoduje powstania
    po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a po stronie emerytów – przychodu z innych
    źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy. W konsekwencji Państwo, jako
    płatnik nie będziecie zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na
    podatek dochodowy od osób fizycznych z powyższego tytułu.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 i nr 2
    dotyczące obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem z zakładowego funduszu
    świadczeń socjalnych wycieczki integracyjno-wypoczynkowej dla pracowników uznałem za
    prawidłowe.
    Informacyjnie dodać należy, że we własnym stanowisku przywołali Państwo art. 31 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże przepis ten został uchylony na
    podstawie art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 r. poz. 1265).
    Natomiast stanowisko w zakresie pytania nr 3 dotyczące obowiązków płatnika w związku z
    dofinansowaniem z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wycieczki integracyjno-
    wypoczynkowej dla emerytów uznałem za nieprawidłowe, ponieważ wskazali Państwo w

    nim że ww. dofinansowanie jest przychodem z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    korzystającym ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast jak wskazałem powyżej ww.
    dofinansowanie nie stanowi dla emerytów przychodu z nieodpłatnych świadczeń i w
    konsekwencji nie będzie miało do niego zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. po.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo
        do interpretacji.
      · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.