Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.495.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w związku z
wydatkami poniesionymi na używanie samochodu oraz na
zakup leku.
Słowa kluczowe: leki
niepełnosprawni
niepełnosprawność
rehabilitacja
samochód-samochód osobowy
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zeznania podatkowe.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 14
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów
    faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 lipca 2025 r. (wpływ 7 lipca 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Jest Pani podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. W dniu (...) lipca 2024 r.
    złożyła Pani w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, Miejskim Zespole do Spraw
    Orzekania o Niepełnosprawności (zwanym dalej MZON) wniosek o ustalenie stopnia
    niepełnosprawności. MZON orzeczeniem z dnia (...) grudnia 2024 r. zaliczył Panią do
    umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Orzeczenie wydano na czas określony do
    dnia (...) grudnia 2027 r. W punkcie IV orzeczenia stwierdzono, że nie da się ustalić od
    kiedy istnienie niepełnosprawność. W punkcie V orzeczenia wskazano, że ustalony stopień
    niepełnosprawności datuje się od dnia (...) lipca 2024 r.
    W lutym 2024 r. nabyła Pani samochód osobowy. Koszt zakupu częściowo jest
    sfinansowany kredytem. Zabezpieczeniem kredytu jest cesja polisy ubezpieczeniowej. W
    trakcie roku podatkowego używała Pani samochód, w tym również w związku z
    rehabilitacją, dojazdem do lekarzy, na zabiegi. Używanie samochodu wiąże się z
    koniecznością ponoszenia wydatków t.j. ubezpieczenie, koszt sezonowej zmiany opon,
    koszt przeglądów, koszty zakupu części, koszt zakupu paliwa. W związku z używaniem
    samochodu poniosła Pani w 2024 r. oprócz kosztów zakupu paliwa, następujące wydatki:
    koszt zakupu opon letnich (...) zł ( samochód był wyposażony w opony zimowe), koszt
    sezonowej wymiany opon zimowych na letnie w 2024 r.– (...) zł, koszt sezonowej wymiany
    opon letnich na zimowe w 2024 r. – (...) zł, koszt ubezpieczenia w okresie od dnia 27 lutego
    2024 r. do dnia 26 lutego 2025 r. łącznie (...) zł. Koszty te przekroczyły kwotę 2.280,00 zł.
    W trakcie badań mających na celu zdiagnozowanie występującej u Pani choroby okazało
    się, że jest Pani zarażona (...) ( kwiecień 2024 r.) Lekarz prowadzący zalecił Pani przyjęcie
    dwóch dawek szczepionki przeciwko (...). Szczepionki zostały zakupione na podstawie
    recept wystawionych przez lekarza. Pierwszą dawkę szczepionki przyjęła Pani w czerwcu
    2024 r., (przed złożeniem wniosku do MZON) a drugą dawkę w grudniu 2024 r., czyli po
    złożeniu wniosku do MZON, ale przed wydaniem orzeczenia, w którym określono w
    punkcie V, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia (...) lipca 2024 r.
    Koszt szczepionki zakupionej w listopadzie 2024 r. wyniósł (...) zł. Poza szczepionką w
    listopadzie 2024 r. zakupiła Pani też na podstawie recepty leki zalecone przez lekarza.
    W kwietniu 2024 r. złożyła Pani deklarację PIT-37 za 2024 r., w której nie dokonała Pani
    odliczeń od dochodu na wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne z uwagi na wątpliwości
    interpretacyjne przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że obecnie jest Pani zatrudniona na podstawie
    umowy o pracę i z tego tytułu osiąga Pani dochód.
    W roku podatkowym 2024 r. osiągała Pani dochód z tytułu umowy o pracę i z tytułu
    umowy zlecenie.
    Posiada Pani dowód poniesienia wydatku na zakup drugiej dawki szczepionki w postaci
    faktury VAT zawierającej informacje o sprzedawcy, nabywcy i cenie szczepionki.
    Koszt szczepionki poniosła Pani we własnym zakresie, tj. nie korzystała Pani z żadnej
    refundacji.

    Ponadto, dodatkowo wyjaśniła Pani, że odnośnie szczepionki Prezes Urzędu Rejestracji
    Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych wydał w dniu (...)
    grudnia 2024 r. obwieszczenie w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów
    Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej według
    stanu na dzień (...) stycznia 2024 r. ( Dz.U. z 2024 r., poz. (...)). Ww. szczepionka została
    umieszczona do wskazanego obwieszczenia zawierającego wykaz produktów leczniczych
    dopuszczonych do obrotu na podstawie pozwoleń wydanych przez Radę Unii Europejskiej
    lub Komisję Europejską. Ponadto treść dostępnego w internecie (...) potwierdza, że
    szczepionka jest produktem leczniczym.
    W związku z powyższym w Pani ocenie – jako osoby, która nie jest znawcą prawa
    farmaceutycznego – wskazana wyżej szczepionka jest lekiem, co upoważnia Panią jako
    osobę, u której stwierdzono umiarkowany stopień niepełnosprawności – do odliczenia
    kosztu zakupu drugiej dawki szczepionki po pomniejszeniu o 100,00 zł.
    Pytania (pytanie 2 doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy w opisanym stanie faktycznym dopuszczalne jest na podstawie art. 26 ust.1 pkt 1
      w związku z ust. 7a pkt 14 i ust. 7 b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych odliczenie od dochodu osiągniętego w roku 2024 r. kwoty 2.280,00 zł z
      tytułu wydatków na używanie samochodu?
    2) Czy na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych dopuszczalne jest odliczenie od dochodu
      uzyskanego w 2024 r. w ramach wydatku na cele rehabilitacyjne kosztu (drugiej dawki)
      szczepionki w wysokości przekraczającej 100 zł – zakupionej na podstawie recepty
      przed wydaniem orzeczenia przez MZON o ustaleniu stopnia niepełnosprawności w
      sytuacji, gdy ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 22 lipca 2024 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę obliczenia podatku
    stanowi dochód po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków
    związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku
    podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na
    którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Z art. 26 ust. 7a pkt 14 wynika, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się
    wydatki poniesione na: używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność
    (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
    niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w
    wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.
    W myśl art. 26 ust. 7d warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest
    posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
    1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
    2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
    3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego
      na podstawie odrębnych przepisów.
    Jest Pani osobą, u której ustalono umiarkowany stopień niepełnosprawności, który jak
    wynika z orzeczenia MZON z dnia (...) grudnia 2024 r. datuje się od dnia (...) lipca 2024 r., tj.
    od dnia złożenia wniosku w MZON o ustalenie stopnia niepełnosprawności. Jest Pani też
    właścicielem samochodu osobowego, który zakupiła Pani w salonie samochodowym w
    lutym 2024 r.

    Zatem spełniam warunki określone w art. 26 ust. 7a i ust. 7d pkt 1 ustawy. Kwota możliwa
    do odliczenia z tytułu wydatków na używanie samochodu jest kwotą maksymalną.
    Oznacza, to że podatnik jest uprawniony do odliczenia kwoty 2.280,00 zł, o ile poniósł
    wydatki na używanie samochodu w tejże kwocie lub wyższej.
    Natomiast jeśli podatnik poniósł wydatki na używanie samochodu w kwocie niższej, to jest
    uprawniony do odliczenia kwoty faktycznie poniesionej. W Pani ocenie do kosztów
    używania samochodu można zaliczyć koszty m.in. zakupu paliwa, przejazdów, przeglądów,
    koszty sezonowej zmiany opon, koszty ubezpieczenia. Ustawodawca nie wymaga, aby
    podatnik był właścicielem samochodu przez cały rok podatkowy, ani nie stawia warunku
    aby podatnik posiadał stosowne orzeczenie o niepełnosprawności przez cały rok
    podatkowy. Z opisanego stanu faktycznego wynika, że w roku podatkowym 2024 r. oprócz
    kosztów zakupu paliwa poniosła Pani, koszty ubezpieczenia w łącznej kwocie (...) zł, koszty
    zakupu opon letnich (samochód był wyposażony w opony zimowe) w kwocie (...) zł oraz
    koszty zmiany opon zimowych na letnie i letnich na zimowe w sumie w kwocie (...) zł.
    Z powyższego wynika, że wydatki na używanie samochodu przekroczyły kwotę 2.280,00 zł.
    W związku z powyższym uważa Pani, że jest Pani uprawniona do obniżenia dochodu
    osiągniętego w 2024 r. o kwotę 2.280,00 zł, a co za tym idzie do złożenia korekty zeznania
    PIT-37 za 2024 r.
    W odniesieniu do pytania nr 2 wskazała Pani, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę obliczenia
    podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz
    wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w
    roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na
    którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. W art. 26 ust. 7a ww. ustawy
    doprecyzowano rodzaj wydatków na cele rehabilitacyjne, które odlicza się od dochodu. Z
    art. 26 ust. 7a pkt 12 wynika, że za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne uważa się m.
    in. leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 686) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
    poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
    stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki pkt 12).
    W myśl art. 26 ust. 7b wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od
    dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego
    funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
    Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
    Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie
    zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były
    częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega
    różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych
    funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 686 z
    późn. zm.) nie definiuje pojęcia lek. Wyjaśniając natomiast takie pojęcia jak lek apteczny,
    lek gotowy, czy też lek recepturowy, ustawodawca posługuje się terminem produkt
    leczniczy (art. 2 pkt 10-12). Produktem leczniczym zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy prawo
    farmaceutyczne jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako
    posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub
    zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia,
    poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie
    farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne. Produktem leczniczym jest również
    produkt immunologiczny (art. 2 pkt 30). Z ulotki szczepionki wynika, że jest to produkt
    leczniczy. W stanie faktycznym niniejszej sprawy zalecenie lekarza przyjęcia szczepionki
    nastąpiło po stwierdzeniu na podstawie odpowiednich badań zarażenia wirusem

    brodawczaka ludzkiego. Przyjęcie szczepionki zatem miało na celu zminimalizowanie
    zagrożenia zapadnięcia na choroby nowotworowe, a nie zapobieżenie zarażeniu wirusem
    brodawczaka.
    Zatem przyjąć należy, że dopuszczalne jest odliczenie od dochodu kosztu zakupu drugiej
    dawki szczepionki w wysokości przekraczającej 100 zł.
    W Pani ocenie na prawo dokonania ww. odliczenia nie ma wpływu fakt, że szczepionka
    została zakupiona przed wydaniem orzeczenia MZON, bowiem w orzeczeniu wskazano, że
    stopień niepełnosprawności datuje się od dnia (...) lipca 2024 r. (data złożenia wniosku).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-
    7g i 13a tego artykułu.
    Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie
      zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch
      anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji
      zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo
      farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) -
      w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w
      danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba
      niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia –
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

    Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
        których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
        których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu
    podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja
    przepisu art. 26 ust. 7a jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w
    orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi
    podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc
    przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich
    interpretacja rozszerzająca jak i zawężająca.
    Z opisu sprawy wynika, że decyzją z (...) grudnia 2024 r. wydaną przez Miejski Zespół do
    Spraw Orzekania o Niepełnosprawności została Pani zakwalifikowana jako osoba o
    umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Orzeczenie to zostało wydane na czas

    określony, tj. do (...) grudnia 2027 r. Natomiast stopnień Pani niepełnosprawności datuję
    się od (...) lipca 2024 r. Od miesiąca lutego 2024 r. jest Pani właścicielką samochodu
    osobowego. W trakcie roku poniosła Pani wydatki związane z używaniem tego
    samochodu, w tym również w związku z rehabilitacją, dojazdem do lekarzy, na zabiegi,
    ubezpieczenie, koszt sezonowej zmiany opon, koszt przeglądów, koszty zakupu części,
    koszt zakupu paliwa. Koszty te przekroczyły kwotę 2.280,00 zł.
    Złożyła Pani deklarację PIT-37 za rok 2024 r., w której nie dokonała Pani odliczeń od
    dochodu na wydatki poniesione na w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Pani wątpliwości budzi możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków
    poniesionych w związku z używaniem przez Panią samochodu osobowego, a w
    konsekwencji prawo do złożenia korekty zeznania PIT-37 za 2024 r.
    Wskazuję, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy wynika, że
    aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:
    - posiadać orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,
    - być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
    - ponieść z tego tytułu wydatki.
    Ustawodawca wprowadził dla tej ulgi limit kwotowy w wysokości 2.280,00 zł w roku
    podatkowym. W zeznaniu podatnik może dokonać odliczenia w wysokości
    nieprzekraczającej tego limitu. Konstrukcja przepisu wymaga rozstrzygania tego rodzaju
    wątpliwości w oparciu o zasadę, iż każda osoba niepełnosprawna dysponuje „własnym”
    limitem, jednak kwota odliczenia nie może przekroczyć kwoty tego limitu.
    Określona w ustawie kwota 2.280,00 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona
    za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy
    osoba niepełnosprawna była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok lub
    nabyła własność/współwłasność samochodu w trakcie roku podatkowego oraz niezależnie
    od tego, czy osoba niepełnosprawna uzyskała orzeczenie o niepełnosprawności w trakcie
    roku podatkowego.
    Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego
    należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu
    takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego
    ubezpieczenia.
    W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest
    wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
    organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
    ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz
    dowód rejestracyjny samochodu. Organ podatkowy weryfikujący zeznanie roczne w
    zakresie poprawności dokonanych odliczeń, ma również prawo domagać się od podatnika
    przedstawienia okoliczności związanych z poniesionymi wydatkami.
    Odliczeniu podlegają wydatki poniesione w danym roku podatkowym, za który podatnik
    składa zeznanie podatkowe, tj. składając zeznanie za 2024 r. przysługuje odliczenie jedynie
    wydatków, które zostały poniesione w 2024 r.
    Mając na względzie to co wywiedziono wcześniej stwierdzam, że za rok podatkowy 2024 r.
    przysługiwało Pani prawo odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków
    poniesionych na używanie samochodu osobowego, którego jest Pani właścicielem do
    kwoty nieprzekraczającej 2.280,00 zł.

    Zatem, Pani stanowisko, że jest Pani uprawniona do obniżenia dochodu osiągniętego w
    2024 r. o kwotę 2.280,00 zł, a co za tym idzie do złożenia korekty zeznania PIT-37 za 2024
    r. uznałem za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii wydatków poniesionych przez Panią na zakup w
    listopadzie 2024 r. drugiej dawki szczepionki, stwierdzam co następuje.
    W przepisie art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    wydatki na cele rehabilitacyjne zostały wymienione leki, o których mowa w ustawie z dnia
    6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2025 r. poz. 750, ze zm.) – w
    wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym
    miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna
    powinna stosować stale lub czasowo te leki.
    Jak wynika z ww. przepisów wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu o ile
    osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni
    następujące warunki:
    - dokona zakupu produktów mających cechy „leku”,
    - poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,
    - posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),
    - posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania
      zaleconego leku (leków).
    Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest
    definicji „leku” posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych ww. ustawie Prawo
    farmaceutyczne.
    Z zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy definicji wynika, że:
      Lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z
      recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;
      Lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną
      nazwą i w określonym opakowaniu;
      Lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie
      recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego - na
      podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;
      Produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana
      jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u
      ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu
      przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez
      działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.
    Wskazała Pani w sprawi, że lekarz prowadzący zalecił Pani przyjęcie dwóch dawek
    szczepionki, celem zminimalizowania (...). Szczepionki zostały zakupione na podstawie
    recept wystawionych przez lekarza. Drugą dawkę szczepionki przyjęła Pani w grudniu
    2024 r., czyli po złożeniu wniosku do MZON, ale przed wydaniem orzeczenia, w którym
    określono w punkcie V wskazano, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od
    dnia (...) lipca 2024 r. Koszt szczepionki zakupionej w listopadzie 2024 r. wyniósł (...) zł.
    Poza szczepionką w listopadzie 2024 r. zakupiła Pani też na podstawie recepty leki
    zalecone przez lekarza. Posiada Pani dowód poniesienia wydatku na zakup drugiej dawki
    szczepionki X w postaci faktury VAT zawierającej informacje o sprzedawcy i nabywcy oraz
    cenie szczepionki. Podała Pani również, że Prezes Urzędu Rejestracji Produktów
    Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych wydał w dniu (...) grudnia
    2024 r. obwieszczenie w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych
    Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na dzień
    (...) stycznia 2024 r. ( Dz.U. z 2024 r., poz. (...) i ww. szczepionka została umieszczona do

    wskazanego obwieszczenia zawierającego wykaz produktów leczniczych dopuszczonych
    do obrotu na podstawie pozwoleń wydanych przez Radę Unii Europejskiej lub Komisję
    Europejską. Treść dostępnego w internecie (...) potwierdza, że szczepionka jest produktem
    leczniczym.
    W roku podatkowym 2024 r. osiągała Pani dochód z tytułu umowy o pracę i z tytułu
    umowy zlecenie. Koszt szczepionki poniosła Pani we własnym zakresie i nie korzystała
    Pani z żadnej refundacji.
    Wątpliwość Pani budzi to czy przysługuje Pani prawo do odliczenia wydatku poniesionego
    na zakup w listopadzie 2024 r. drugiej dawki szczepionki, po pomniejszeniu tego wydatku
    o kwotę 100,00 zł.
    W związku z tym co wywiedziono wcześniej stwierdzam, że wydatki związane z zakupem
    leków mogą podlegać odliczeniu w ramach art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, o ile rzeczywiście stanowią leki w rozumieniu ustawy
    Prawo farmaceutyczne, a lekarz specjalista w wydanym zaświadczeniu lub innym
    stosownym dokumencie stwierdzi, że podatnik powinien stosować je stale lub czasowo.
    Kolejnym warunkiem dokonania odliczenia wydatków jest posiadanie dokumentów, które
    oprócz danych identyfikujących sprzedającego i kupującego, zawierają informację o
    rodzaju zakupionego towaru (leku) oraz kwotę zapłaty.
    Uwzględniając powyższe stwierdzam, że skoro szczepionka jest lekiem w rozumieniu
    ustawy Prawo farmaceutyczne, który stosuje Pani zgodnie z zaleceniem wystawionym
    przez lekarza prowadzącego, w celu poprawy Pani zdrowia, to poniesienie przez Panią
    wydatku na zakup tego leku, udokumentowanego fakturą, na której jest wyodrębniona
    wartość preparatu – uprawnia Panią do dokonania od dochodu za 2024 r. odliczenia w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Przy czym odliczeniu podlegają wydatki w wysokości stanowiącej różnicę między
    faktycznie poniesionym w danym miesiącu wydatkiem na zakup tego leku a kwotą 100 zł.
    W świetle powyższego, na gruncie zaprezentowanego opisu sprawy stwierdzam, że
    rozliczając się za rok podatkowy 2024 – w związku z tym że Pani niepełnosprawność
    datowana jest od 22 lipca 2024 r. – mogła Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej wydatek poniesiony w listopadzie 2024 r. na zakup drugiej dawki
    szczepionki, na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, jest Pani uprawniona również do obniżenia dochodu osiągniętego w 2024 r. o
    kwotę stanowiącą różnicę między faktycznie poniesionym w miesiącu listopadzie 2024 r.
    wydatkiem na zakup drugiej dawki szczepionki a kwotą 100 zł. W konsekwencji przysługuje
    Pani prawo do złożenia korekty zeznania PIT-37 za 2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.