Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9.8220.2.32.2015.BRT
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-04-24
Teza: Czy sprzedaż jednego, względnie kilku lokali mieszkalnych lub użytkowych w budynku będzie przychodem z prowadzonej przez Wnioskodawcę wcześniej działalności gospodarczej lub prowadzonej obecnie działalności w formie spółki jawnej zawiązanej w dniu 3 marca 2005 r., do której przedmiotowe nieruchomości zostały wniesione do nieodpłatnego używania, lub przychodem osobistym każdego ze współwłaścicieli budynku?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-przychód z działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 23 września 2009 r. Nr ILPB1/415-733/09-4/AG, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2009 r., uzupełnionym w dniach 09 września 2009 r. i 10 września 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia składników majątku, wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 23 września 2009 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródła przychodów. Interpretacja wydana została na wniosek z dnia 30 czerwca 2009 r., uzupełniony w dniach 09 września 2009 r. i 10 września 2009 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że

W latach 1997-1998 zostały oddane do użytkowania budynki z lokalami mieszkalnymi (w ramach ulgi budowlanej na wynajem) oraz lokalami użytkowymi. W związku z upływem 10 lat od oddania budynków do użytkowania, Wnioskodawca zamierza, po ustanowieniu odrębnej własności lokali, sprzedać jeden lub kilka z nich. Powyższe budynki wraz ze znajdującymi się w nich lokalami stanowią współwłasność z osobą fizyczną.

Wnioskodawca podał, iż do dnia 2 marca 2005 r. przychody i koszty z tytułu wynajmowania tych lokali były rozliczane w ramach działalności gospodarczej każdego ze współwłaścicieli samodzielnie. Jednakże budynki te ani poszczególne lokale mieszkalne nie były składnikami majątku (nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych).

Dnia 3 marca 2005 r. wraz z drugim współwłaścicielem budynków Wnioskodawca zawiązał spółkę jawną na czas określony – 5 lat, do której wniesiono wkład niepieniężny w postaci oddania spółce do nieodpłatnego używania m.in. przedmiotowe nieruchomości stanowiące współwłasność Wnioskodawcy w 1/2 części.

Spółka jawna nie była i nie jest właścicielem tych nieruchomości – nie posiada ich w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a co za tym idzie – nie amortyzuje ich. Spółka uzyskuje przychody z tytułu wynajmowania tych lokali oraz ponosi wszelkie koszty związane z bieżącą eksploatacją budynków i lokali.

Każdy ze współwłaścicieli budynków w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Poza prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą w zakresie usług szkoleniowych i wynajmu Zainteresowany uzyskuje również przychody z tytułu wynajmowania nieruchomości stanowiących majątek osobisty. Przychody ze wszystkich tytułów Wnioskodawca opodatkowuje podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy sprzedaż jednego, względnie kilku lokali mieszkalnych lub użytkowych w budynku będzie przychodem z prowadzonej przez Wnioskodawcę wcześniej działalności gospodarczej lub prowadzonej obecnie działalności w formie spółki jawnej zawiązanej w dniu 3 marca 2005 r., do której przedmiotowe nieruchomości zostały wniesione do nieodpłatnego używania, lub przychodem osobistym każdego ze współwłaścicieli budynku?

Zdaniem Wnioskodawcy, brak jest jakichkolwiek przesłanek by uznać, że przychód osiągnięty ze sprzedaży przedmiotowego lokalu lub budynku będzie przychodem z działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę wcześniej i obecnie oraz prowadzonej aktualnie działalności w formie spółki jawnej, zawiązanej w dniu 3 marca 2005 r., do której przedmiotowe nieruchomości zostały wniesione do nieodpłatnego używania. Wnioskodawca uważa, że bez znaczenia jest, iż lokal wykorzystywany był w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej, a aktualnie w spółce jawnej, skoro jest lokalem prywatnym. Wnioskodawca podał, iż w koszty działalności wliczane były i są jedynie wydatki jakie poniesiono w związku z eksploatacją budynku w tej działalności.

Ponadto zbycie lokalu nie będzie zbyciem środka trwałego, ani też zbyciem składnika majątku funkcjonalnie powiązanego z działalnością gospodarczą.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 23 września 2009 r. Nr ILPB1/415-733/09-4/AG, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe w części dotyczącej przychodu ze sprzedaży lokali mieszkalnych wykorzystywanych dla celów działalności gospodarczej; natomiast za nieprawidłowe w części dotyczącej przychodu ze sprzedaży lokali użytkowych wykorzystywanych dla celów działalności gospodarczej stwierdzając m.in., że „(…) sprzedaż lokali użytkowych spełnia warunki pozwalające uznać uzyskane w jej wyniku przychody, za osiągnięte ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza (\`(...)\`).”

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ upoważniony nie jest prawidłowa.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów.

Jednym ze źródeł przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., przychodem z działalności gospodarczej jest również przychód uzyskany z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

− ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit.a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Problematyka, na gruncie przepisów wyżej wymienionej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiedniego kwalifikowania do źródła przychodów odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Wobec zaistniałej rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, podjął w dniu 17 lutego 2014 r. uchwałę, sygn. akt II FPS 8/13, w której stwierdził, że „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. „a” ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy.”

Po wydaniu uchwały, w przedmiotowym zakresie, ukształtowała się linia orzecznicza sądów administracyjnych np. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 408/12, wyrok NSA z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 912/12, wyrok NSA z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II FSK 1426/12, wyrok WSA w Opolu z dnia 04 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Op 233/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 288/14, która zgodna jest z podjętą przez NSA uchwałą.

Odnosząc się zatem do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdza się, że skoro składniki majątku, wykorzystywane przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to ich odpłatne zbycie nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W konsekwencji odpłatne zbycie lokali mieszkalnych i niemieszkalnych, po ustanowieniu odrębnej własności lokali, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.