Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-660/15-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-21
Teza: Czy umorzona część zadłużenia stanowi dla dłużnika przychód z innego źródła w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy w konsekwencji Wnioskodawca ma obowiązek na podstawie art. 42a updof sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) oraz przekazać ją w ustawowym terminie podatnikowi (dłużnikowi) i właściwemu urzędowi skarbowemu?
Słowa kluczowe: dłużnik; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; umorzenie; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z umorzeniem części zadłużenia użytkowników lokali – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z umorzeniem części zadłużenia użytkowników lokali.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Mając na celu interes publiczny, w szczególności zwiększenie wpływów z tytułu zaległych opłat za korzystanie z lokali mieszkalnych oraz utrwalenie zasady terminowości wnoszenia bieżących opłat za korzystanie z lokali mieszkalnych, Rada miasta podjęła w dniu 26 lutego 2015 r. uchwałę w sprawie przyjęcia „Zasad restrukturyzacji zadłużenia użytkowników lokali wchodzących w skład mieszkaniowego\`(...)\`” (dalej jako „Uchwała”). Uchwała weszła w życie w dniu 20 marca 2015 r. W oparciu o zapisy tej Uchwały Wnioskodawca wprowadził program jednorazowej pomocy dłużnikom polegającej na restrukturyzacji ich zadłużenia (dalej jako „Program”). Przez dłużników rozumie się najemcę lub osobę zajmującą bez tytułu prawnego lokal, posiadającą zadłużenie, osoby zamieszkujące w zadłużonym lokalu, zobowiązane solidarne z najemcą do zapłaty czynszu oraz innych opłat niezależnych od właściciela, a także osoby, które nie zamieszkują już w lokalu ale nadal posiadają zadłużenie z tytułu użytkowania tego lokalu. Opłaty w rozumieniu Uchwały to opłaty za użytkowanie lokalu, tj. czynsz, odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu oraz opłaty niezależne od właściciela w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.

Z kolei zadłużenie to zaległe opłaty, odsetki za zwłokę w zapłacie należności głównej oraz nieuregulowane koszty dochodzenia roszczeń i egzekucji za lokal stanowiący własność miasta. Restrukturyzacja zadłużenia polega na częściowym umorzeniu zadłużenia, przy jednoczesnej spłacie pozostałej części tego zadłużenia w formie pieniężnej, dokonywanym według zasad określonych w Programie, zaplanowanym w dwóch wariantach, przy czym w obu restrukturyzacja odbywa się na wniosek dłużnika.

W wariancie pierwszym dłużnik zobowiązuje się do spłaty 30% zadłużenia w terminie 3 miesięcy od dnia podpisania porozumienia, terminowym wnoszeniu bieżących opłat w okresie czterech lat od dnia podpisania porozumienia (o ile dłużnik nadal użytkuje lokal); pozostała część zadłużenia ma natomiast ulec umorzeniu po wywiązaniu się przez dłużnika z warunków porozumienia, w terminie określonym w porozumieniu.

W wariancie drugim dłużnik zobowiązuje się do spłaty 50% zadłużenia w miesięcznych ratach w trakcie obowiązywania Programu, nie później niż do 30 września 2019 r., terminowym regulowaniu bieżących opłat; pozostała część zadłużenia ma ulec umorzeniu po wywiązaniu się przez dłużnika z warunków porozumienia, nie później niż do dnia 31 grudnia 2019 r.

W konsekwencji stosowania Programu dłużnicy po spłacie 30% lub 50% swojego zadłużenia oraz spełnieniu dodatkowych warunków przewidzianych w Programie, uzyskają umorzenie pozostałej części zadłużenia (odpowiednio 70% i 50%). Z Programu może skorzystać każdy, kto zalicza się do kategorii dłużników w rozumieniu Uchwały, złoży stosowny wniosek oraz spełni pozostałe przesłanki z programu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy umorzona część zadłużenia stanowi dla dłużnika przychód z innego źródła w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej jako „updof”) i czy w konsekwencji Wnioskodawca ma obowiązek na podstawie art. 42a updof sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) oraz przekazać ją w ustawowym terminie podatnikowi (dłużnikowi) i właściwemu urzędowi skarbowemu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 updof przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6,9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 updof źródłem przychodu są tzw. „inne źródła”.

Zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 upof za przychody z innych źródeł o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Na podstawie art. 42a updof osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W opinii Wnioskodawcy, postanowienia Uchwały, która wprowadziła program jednorazowej pomocy dłużnikom polegającej na restrukturyzacji ich zadłużenia, mają charakter ogólny i odnoszą się do wszystkich osób, które są adresatami zwartych w niej norm. Tym samym każda osoba, będąca dłużnikiem miasta w rozumieniu Uchwały, może skorzystać z przewidzianej w niej restrukturyzacji swojego zadłużenia, dokonanej według zasad określonych w Programie, w jednym z dwóch wariantów. W takim przypadku umorzenie konkretnemu dłużnikowi części jego zadłużenia nie ma charakteru indywidualnego i nie powoduje powstania u niego przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 updof. W konsekwencji Miasto nie ma obowiązku zaliczać umorzonej części zadłużenia do przychodu dłużnika z innego źródła oraz sporządzić informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) oraz przekazywać jej w ustawowym terminie podatnikowi (dłużnikowi) i właściwemu urzędowi skarbowemu.

Na takie rozumienie powyższych przepisów wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 30 października 2014 r. znak: IBPBII/1/415-626/14/BD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że interpretacja ta zapadła w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.