Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.756.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-29
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działek z majątku
prywatnego
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy sprzedaż w
    przyszłości działek, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy sprzedaż w
    przyszłości działek, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, dalej „Wnioskodawca”, nabył w dniu (...) 2005 r. nieruchomość rolną,
    działkę o nr 1, położoną w (...), którą wykorzystywał do prowadzenia gospodarstwa
    rolnego, m.in. hodowla koni.
    Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym.
    W chwili zakupu na działce nr 1 znajdował się już budynek mieszkalny, który po
    późniejszych podziałach znajduje się obecnie na działce o nr 2, na której Wnioskodawca
    zamieszkuje.
    Wnioskodawca wskazuje, że nabył działkę nr 1 w celu powiększenia prowadzonej
    wcześniej hodowli koni, gdyż dotychczas posiadany teren był zbyt mały. Działka została
    kupiona prywatnie od osoby prywatnej, bez faktury – jedynie na podstawie aktu
    notarialnego.
    W 2014 r., Rada Gminy (...) uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego,
    obejmujący również działkę Wnioskodawcy. Wnioskodawca wnioskował również o
    uchwalenie ww. MPZP.
    Wnioskodawca podkreśla, że o uchwalenie planu wystąpił w związku z faktem, iż w
    pewnym momencie nikt z rodziny nie chciał przejąć gospodarstwa hodowlanego. W
    związku z planowaną likwidacją hodowli uznał, że podzieli działki i będzie je sprzedawał, co
    stało się przyczyną złożenia wniosku o uchwalenie MPZP.
    W 2018 r. Wnioskodawca pozyskał wypis i wyrys z MPZP.
    W dniu (...) 2020 r., Wnioskodawca dokonał podziału ww. działki następująco: na działkę 1
    /1, która została darowana jego córce, oraz na działkę 1/2, która była w dalszym ciągu
    wykorzystywana rolniczo przez Wnioskodawcę.
    W dniu 2 czerwca 2021 r. działka 1/2 została podzielona na działki 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1
    /8. Córka Wnioskodawcy otrzymała tytułem kolejnej darowizny działkę o nr 1/3.

    W dalszej kolejności, w dniu (...) 2022 r., wójt gminy zatwierdził podział działki 1/8, w
    wyniku czego powstały działki o nr od 1/9 do 1/36.
    Podziały działek 1/2 oraz 1/8 zostały dokonane na wniosek Wnioskodawcy, po podjęciu
    decyzji o likwidacji hodowli koni i w celu późniejszej sprzedaży poszczególnych działek.
    Na terenie nieruchomości znajduje się ponadto stajnia wykorzystywana w ramach
    prowadzonej wcześniej hodowli koni, położona na działce o nr 1/21.
    Jak dotąd, Wnioskodawca dokonał sprzedaży działek 1/15, 1/19 i 1/20 osobom
    indywidualnym, niebędącym deweloperami.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jak podatnik VAT czynny, a wszystkie posiadane
    nieruchomości wykorzystywał do celów własnych oraz do prowadzonej działalności
    rolniczej, jako rolnik ryczałtowy.
    Wyżej wskazane działki, pozostające we własności Wnioskodawcy, nie były uzbrajane
    przez Wnioskodawcę w media. Wszystkie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do
    celów rolniczych – hodowla koni – a w związku z działalnością rolniczą Wnioskodawca
    pozostaje rolnikiem ryczałtowym i nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Działki przez cały okres były wykorzystywane wyłącznie w działalności rolniczej
    prowadzonej przez rolnika ryczałtowego. Nigdy nie były wykorzystywane w innej
    działalności gospodarczej.
    Na jednej z ww. działek znajduje się dom mieszkalny, w którym Wnioskodawca
    zamieszkuje.
    Wskazane powyżej działki nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub
    umów o podobnym charakterze.
    Wnioskodawca rozważa w przyszłości sprzedaż ww. Nieruchomości na rzecz osób trzecich,
    poprzez odpłatne zbycie w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaż może
    nastąpić na rzecz różnych nabywców: osób fizycznych, przedsiębiorców lub innych
    podmiotów gospodarczych.
    Wszystkie działki objęte wnioskiem będą w przyszłości przedmiotem sprzedaży,
    każdorazowo według wyboru kupującego.
    Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać działek deweloperowi ani wyrażać zgody na
    budowę osiedla. Wnioskodawca nie prowadził ani nie zamierza prowadzić działalności
    deweloperskiej, pośrednictwa czy innej działalności w obszarze nieruchomości. W
    przeszłości Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny wyłącznie z tytułu
    prowadzenia myjni samochodowej, a nie w związku z nieruchomościami. Do prowadzenia
    myjni nie wykorzystywał działek, o których mowa we wniosku.
    Wnioskodawca wskazuje również, że:
    · nie wydzielał dróg wewnętrznych,
    · nie podejmował działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszeń,
    · nie uzbrajał terenu,
    · nie grodził działek,
    · z własnej inicjatywy nie dokonywał działań i nakładów finansowych na nieruchomości,
      które wskazywałyby na możliwość kwalifikacji czynności jako prowadzenie działalności
      gospodarczej.
    Wnioskodawca nie będzie wykonywał ww. czynności również w przyszłości, w związku z
    planowaną sprzedażą podzielonych działek.
    Wnioskodawca zamierza sprzedawać pojedyncze działki, nie zamierza podejmować
    czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora, który byłby
    zainteresowany zakupem wszystkich bądź większości działek. Na ten moment,

    Wnioskodawca nie jest w stanie określić w jakiej perspektywie czasu chciałby sprzedać
    pierwszą z pozostałych Nieruchomości, a decyzja w tym zakresie będzie uwarunkowana
    jego bieżącą sytuacją rodzinną i potrzebami ekonomicznymi. Należy przyjąć, że sprzedaż
    Nieruchomości będzie inicjowana przez stronę Kupującą a nie przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca nie udzielił i nie zamierza udzielać jakiegokolwiek pełnomocnictwa innym
    podmiotom do działania w jego imieniu w związku ze sprzedażą działek – wszystkie
    czynności wykonuje samodzielnie, ograniczając się do publikacji własnych ogłoszeń
    internetowych.
    Dodatkowo, Wnioskodawca podkreśla, że trudna sytuacja finansowa wynikająca z inflacji
    oraz wzrostu kosztów obsługi kredytu mieszkaniowego zmusiła go do sprzedaży części
    działek w celu spłaty zobowiązań.
    Wnioskodawca nie ponosi i nie będzie ponosić nakładów przygotowujących działki do
    sprzedaży ani nie będzie prowadzić działań marketingowych wykraczających poza
    ogłoszenia internetowe. Nie będzie korzystać z usług pośredników.

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca z
    tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości – wydzielonych działek – w przyszłości będzie
    występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy
    planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, z tytułu
    planowanej sprzedaży Nieruchomości – wydzielonych działek – w przyszłości nie będzie
    Pan występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji
    planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Co do zasady, należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o
    VAT, zbycie nieruchomości gruntowej (np. działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Nie oznacza to jednak
    automatycznie, że każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez profesjonalny podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem spełnia definicję podatku od towarów i usług.
    I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Przy czym – co równie istotne na gruncie niniejszej sprawy –
    działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Analiza przepisów

    Analiza powyższych przepisów pozwala twierdzić, że opodatkowaniu VAT podlegają
    wyłącznie te czynności, w przypadku których łącznie spełnione są dwa warunki – tj.
    przedmiotowy i podmiotowy.
    Warunek przedmiotowy zostanie spełniony wówczas gdy dana czynność mieści się w
    katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – wskazanych w art. 5
    ust. 1 ustawy o VAT. Przepis ten reguluje m.in. dostawę towarów, przez którą rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Jak wskazano powyżej, definicję towaru spełnia m.in. działka niezabudowana, co oznacza,
    że sprzedaż działek (gruntów) stanowi odpłatną dostawę towarów w myśl ustawy o VAT.
    Nie ma zatem wątpliwości, iż w związku z dokonaniem sprzedaży działki gruntu warunek
    przedmiotowy, o którym mowa powyżej, zostanie spełniony.
    Dla okoliczności wskazanych w opisie sprawy, kluczowe jest natomiast zbadanie czy w
    związku z dostawą działek został spełniony warunek podmiotowy, co sprowadza się do
    ustalenia, czy dana czynność jest wykonywana przez podmiot działający w charakterze
    podatnika VAT.
    Mając na uwadze przedstawiony art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, ogólnie można
    stwierdzić, że podatnikiem VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości będzie osoba
    fizyczna, która sprzedając nieruchomości czyni to tak jak profesjonalny podmiot zajmujący
    się działalnością handlową w zakresie sprzedaży nieruchomości. Oznacza to, że jeśli osoba
    fizyczna w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podejmie aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami i zaangażuje w to środki podobne do
    wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie
    obrotu nieruchomościami, to należy uznać że wykonuje ona działalność gospodarczą i jest
    podatnikiem VAT.
    Z drugiej strony, należy natomiast zaznaczyć, że sprzedaż nieruchomości realizowana w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie stanowi działalności gospodarczej, a w
    konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Powołując się natomiast na przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, dalej „Dyrektywa VAT”,
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu (art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy VAT).
    Orzecznictwo i interpretacje indywidualne
    Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, dany podmiot będzie
    podatnikiem tylko w odniesieniu do czynności opodatkowanych, które wykonał w ramach
    działalności gospodarczej. Wykonywanie określonych czynności – będących dostawą
    towarów czy też świadczeniem usług – niemające miejsca w ramach działalności
    gospodarczej, nie jest działaniem w charakterze podatnika, a w konsekwencji – nie
    podlega opodatkowaniu. Jeżeli zatem, dana czynność została wykonana poza zakresem
    działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika,
    czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, nie można podmiotu dokonującego takiej dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu
    wykonania takiej czynności.
    W tym miejscu należy wskazać, że dla ustalenia znaczenia pojęcia „działalności
    gospodarczej” na gruncie VAT wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, polskie sądy administracyjne oraz organy podatkowe w licznych
    interpretacjach indywidualnych.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. (sygn. C-
    180/10) wskazano m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na

    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot
    prowadzący «działalność gospodarczą» w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od wartości dodanej”.
    W dalszej kolejności Trybunał unijny wskazał m.in., że „Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9
    ust. 1 dyrektywy VAT, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być
    ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje nie stanowią zaś same z siebie
    działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy (zob. wyroki z dnia 29 kwietnia 2004 r.
    w sprawie C-77/01 EDM, Rec. s. I-4295, pkt 58; z dnia 21 października 2004 r. w sprawie C-8
    /03 BBL, Zb.Orz. s. I-10157, pkt 39)”.
    Za kluczowe – w opinii Wnioskodawcy – należy również uwzględnić, że wnioski płynące z
    przytoczonego wyroku wskazują jasno, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej (pkt. 36). Jednocześnie sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma
    charakteru decydującego, gdyż zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby „dużych” transakcji sprzedaży
    można dokonywać również jako czynności osobistych (pkt. 37 – podobnie wyrok C-155/94
    w sprawie Welcome Trust).
    Po wydaniu przedmiotowego wyroku Trybunału, w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego wykształciła się spójna linia orzecznicza, uwzględniająca wskazania
    płynące z tego orzeczenia. W pierwszej kolejności należy wskazać na wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2018 r. (sygn. I FSK 1716/16), w którym wskazano,
    że „(...) przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać
    czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich
    całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z
    nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu
    majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność «handlową» wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z dnia 17 stycznia 2013 r.,
    sygn. akt I FSK 239/12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja
    2014 r., sygn. akt I FSK 811/13)”.

    W opinii Wnioskodawcy, w pełni aktualne są również tezy zawarte w wyroku NSA z 29
    października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, wskazujące na kryteria, jakimi należy kierować
    się przy określaniu, że w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością
    gospodarczą, a nie z zarządem majątkiem prywatnym. Uwzględnić zatem w tym
    przedmiocie należy m.in. że „stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny, każdorazowo
    odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W powyższym zakresie nie jest
    natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania,
    mającego zastosowanie w każdym przypadku” (podobnie również wyrok z dnia 27
    października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca, w celu
    dokonania sprzedaży działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona

    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie, w odniesieniu do czynności sprzedaży
    opisanych we wniosku działek, będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.

    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Nie jest Pan
    zarejestrowany jak podatnik VAT czynny, a wszystkie posiadane nieruchomości
    wykorzystywał Pan do celów własnych oraz do prowadzonej działalności rolniczej, jako
    rolnik ryczałtowy. W 2005 r. nabył Pan nieruchomość rolną, działkę o nr 1, którą
    wykorzystywał Pan do prowadzenia gospodarstwa rolnego, m.in. hodowla koni. W chwili
    zakupu na działce nr 1 znajdował się już budynek mieszkalny, który po późniejszych
    podziałach znajduje się obecnie na działce o nr 2, na której Pan zamieszkuje. Jak wskazała
    Pan w opisie sprawy, nabył działkę nr 1 w celu powiększenia prowadzonej wcześniej
    hodowli koni, gdyż dotychczas posiadany teren był zbyt mały. Działka została kupiona
    prywatnie od osoby prywatnej, bez faktury – jedynie na podstawie aktu notarialnego. W
    2014 r., Rada Gminy uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego,
    obejmujący również Pana działkę. Pan wnioskował również o uchwalenie ww. MPZP w
    związku z faktem, iż w pewnym momencie nikt z rodziny nie chciał przejąć gospodarstwa
    hodowlanego. W związku z planowaną likwidacją hodowli uznał, że podzieli działki i będzie
    je sprzedawał, co stało się przyczyną złożenia wniosku o uchwalenie MPZP. W 2020 r.
    dokonał Pan podziału ww. działki następująco: na działkę 1/1, która została darowana jego
    córce, oraz na działkę 1/2, która była w dalszym ciągu wykorzystywana rolniczo przez
    Pana. W 2021 r. działka 1/2 została podzielona na działki 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8. Pana
    córka otrzymała tytułem kolejnej darowizny działkę o nr 1/3. W dalszej kolejności, w 2022
    r., wójt gminy zatwierdził podział działki 1/8, w wyniku czego powstały działki o nr od 1/9
    do 1/36. Podziały działek 1/2 oraz 1/8 zostały dokonane na Pana wniosek, po podjęciu
    decyzji o likwidacji hodowli koni i w celu późniejszej sprzedaży poszczególnych działek. Na
    terenie nieruchomości znajduje się ponadto stajnia wykorzystywana w ramach
    prowadzonej wcześniej hodowli koni, położona na działce o nr 1/21. Wyżej wskazane
    działki, pozostające w Pana własności, nie były uzbrajane w media. Wszystkie były
    wykorzystywane przez Pana do celów rolniczych – hodowla koni – a w związku z
    działalnością rolniczą pozostaje Pan rolnikiem ryczałtowym i nie jest zarejestrowany jako
    podatnik VAT czynny. Jak Pan wskazał we wniosku, działki przez cały okres były
    wykorzystywane wyłącznie w działalności rolniczej prowadzonej przez rolnika
    ryczałtowego. Nigdy nie były wykorzystywane w innej działalności gospodarczej. Wskazane
    powyżej działki nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umów o
    podobnym charakterze. Rozważa Pan w przyszłości sprzedaż ww. Nieruchomości na rzecz
    osób trzecich, poprzez odpłatne zbycie w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Sprzedaż może nastąpić na rzecz różnych nabywców: osób fizycznych, przedsiębiorców
    lub innych podmiotów gospodarczych. Wszystkie działki objęte wnioskiem będą w
    przyszłości przedmiotem sprzedaży, każdorazowo według wyboru kupującego. Nie

    zamierza Pan sprzedawać działek deweloperowi ani wyrażać zgody na budowę osiedla.
    Nie prowadził Pan ani nie zamierza prowadzić działalności deweloperskiej, pośrednictwa
    czy innej działalności w obszarze nieruchomości. W przeszłości był Pan zarejestrowany
    jako podatnik VAT czynny wyłącznie z tytułu prowadzenia myjni samochodowej, a nie w
    związku z nieruchomościami. Do prowadzenia myjni nie wykorzystywał Pan działek, o
    których mowa we wniosku. Wskazuje Pan również, że nie wydzielał dróg wewnętrznych,
    nie podejmował działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszeń, nie
    uzbrajał terenu, nie grodził działek, z własnej inicjatywy nie dokonywał Pan działań i
    nakładów finansowych na nieruchomości, które wskazywałyby na możliwość kwalifikacji
    czynności jako prowadzenie działalności gospodarczej. Ponadto, nie będzie Pan
    wykonywał ww. czynności również w przyszłości, w związku z planowaną sprzedażą
    podzielonych działek. Zamierza Pan sprzedawać pojedyncze działki, nie zamierza
    podejmować czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora, który byłby
    zainteresowany zakupem wszystkich bądź większości działek. Na ten moment, nie jest Pan
    w stanie określić w jakiej perspektywie czasu chciałby Pan sprzedać pierwszą z
    pozostałych Nieruchomości, a decyzja w tym zakresie będzie uwarunkowana Pana bieżącą
    sytuacją rodzinną i potrzebami ekonomicznymi. Przyjmuje Pan, że sprzedaż
    Nieruchomości będzie inicjowana przez stronę Kupującą a nie przez Pana. Wskazuje Pan,
    iż nie udzielił i nie zamierza udzielać jakiegokolwiek pełnomocnictwa innym podmiotom
    do działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą działek – wszystkie czynności
    wykonuje samodzielnie, ograniczając się do publikacji własnych ogłoszeń internetowych.
    Nie ponosi i nie będzie Pan ponosić nakładów przygotowujących działki do sprzedaży ani
    nie będzie prowadzić działań marketingowych wykraczających poza ogłoszenia
    internetowe. Nie będzie Pan też korzystać z usług pośredników.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż w przyszłości
    opisanych we wniosku działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował lub podejmie Pan działania
    charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy
    tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji
    określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod
    uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu
    widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do
    planowanej w przyszłości sprzedaży działek opisanych we wniosku, nie wystąpił ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ta będzie wypełniała przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podjął Pan bowiem, takich aktywnych działań w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje,
    że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Z opisu sprawy wynika jednoznacznie, że od momentu nabycia wszystkie będące w Pana
    własności działki, wykorzystywał Pan do celów własnych oraz do prowadzonej działalności
    rolniczej, jako rolnik ryczałtowy. Ponadto:
    - nie dokonywał Pan na nich żadnych zmian lub ulepszeń, które miałyby na celu ich
      uatrakcyjnienie,
    - nie wydzielał Pan dróg wewnętrznych,

    - nie podejmował Pan działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy
      ogłoszeń,
    - nie uzbrajał Pan terenu,
    - nie grodził Pan działek,
    - nie dokonywał Pan działań i nakładów finansowych na nieruchomości,
    - nie zamierza Pan podejmować czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego
      inwestora,
    - nie udzielił i nie zamierza udzielać Pan jakiegokolwiek pełnomocnictwa innym
      podmiotom do działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą działek,
    - nie ponosi i nie będzie Pan ponosić nakładów przygotowujących działki do sprzedaży,
    - nie będzie Pan prowadzić działań marketingowych wykraczających poza ogłoszenia
      internetowe,
    - nie będzie Pan też korzystać z usług pośredników,
    - nie będzie Pan wykonywał ww. czynności również w przyszłości, w związku z planowaną
      sprzedażą podzielonych działek,
    - działki nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umów o podobnym
      charakterze.
    Zatem, dokonując sprzedaży w przyszłości pojedynczych działek wskazanych w opisie
    sprawy, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawę cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z wniosku nie wynika zatem, aby w związku z planowaną sprzedażą podejmował Pan
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy
    stwierdzam, że z tytułu planowanej sprzedaży działek opisanych we wniosku nie będzie
    Pan działać w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem,
    planowana przez Pana sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, Pana stanowisko w zakresie zadanego we wniosku pytania
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki

    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Podkreślam jednocześnie, że przy sprzedaży działek (będących przedmiotem wniosku), nie
    będzie Pan działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy pod warunkiem, że nie podejmie Pan dodatkowych działań w stosunku do
    tych działek, mogących zmienić ten stan rzeczy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.