Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.407.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Ustalenie czy miejsce świadczenia (opodatkowania) podatkiem
VAT usług wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia
przyszłego przypada na terytorium Polski.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce opodatkowania
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy miejsce świadczenia (opodatkowania)
    podatkiem VAT usług wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przypada na terytorium Polski. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z 17 czerwca 2025 r. (data wpływu 17 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką z o.o. powstałą w .....r., prowadzącym działalność gospodarczą,
    której przedmiotem jest w szczególności: (...).
    W związku z tym, że Wnioskodawca jest ..... w swojej branży nawiązana została współpraca
    pomiędzy nim a (...) ((...) - dalej: A).
    W ramach zawartych w przeszłości oraz podlegających zawarciu w przyszłości umów z A
    Spółka świadczy usługi, których głównymi celami, a zarazem istotą, jest (...).
    A to ..... organizacja (...) z siedzibą w (...) (.... ), utworzona na mocy Konwencji podpisanej w
    (...) (...) roku. Polska przystąpiła do A w (...) roku.
    Zgodnie z ww. Konwencją celem A jest (...).
    Przy zlecaniu (zamawianiu) przez A w Spółce ww. usług każdorazowo podpisywana jest
    pomiędzy Spółką a A stosowna umowa zawierająca szczegółowy opis, w tym zakres
    zamawianych usług, oraz przedkładane są Spółce przez A inne dokumenty, w
    szczególności świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym
    mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/ WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 77 z 23 marca 2011 r.,
    str. 1).
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku podano:
    1. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

    2. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    3. Siedziba działalności gospodarczej Spółki znajduje się na terytorium Polski (...).
    4. Spółka prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną wyłącznie w Polsce.
      Zasadniczo realizowane przez Spółkę czynności - w zależności od danego kontraktu
      /umowy - są (mogą być) wykonywane także w innych państwach niż Polska, aczkolwiek
      Spółka nie posiada na ich terytorium jakiekolwiek stałej placówki (jednostki), np.
      oddziału.
    5-8. Odnosząc się do kwestii zawartych w pytaniach nr 5-8 wezwania w pierwszej
      kolejności należy wskazać, iż przedmiotem złożonego wniosku o wydanie interpretacji
      indywidualnej jest wykładnia przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
      wskazanych w jego treści przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), tj. art. 28a,
      art. 28b ust. 1-4 tej ustawy, a w konsekwencji udzielenie w związku z tym odpowiedzi
      na pytanie: Czy miejsce świadczenia (opodatkowania) podatkiem VAT usług
      wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przypada na terytorium
      Polski czy poza tym terytorium (poza Polską)?
      W treści przedmiotowego wezwania Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zwrócił
      się z pytaniem (nr 5) czy (...) (dalej: A), na rzecz której Spółka świadczy/będzie
      świadczyć opisane we wniosku czynności (usługi) jest podatnikiem w rozumieniu art.
      28a ustawy o VAT. Dalsze pytania (nr 6-8) są pochodną pytania nr 5.
      Jednakże, zdaniem Spółki, powyższe pytanie organu podatkowego nie zmierza do
      uzupełnienia opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, lecz do przesądzenia
      kwestii prawnopodatkowej, rzutującej bezpośrednio na treść przyszłej interpretacji
      indywidualnej. Innymi słowy organ podatkowy oczekując odpowiedzi na powyższe
      pytanie (i pytania nr 6-8), de facto żąda rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez
      samą Spółkę, podczas gdy owo zagadnienie powinno zostać rozstrzygnięte przez
      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w drodze wykładni przepisów.
      Zwrócić raz jeszcze trzeba uwagę, iż dla udzielenia odpowiedzi na pytanie Spółki
      zawarte w ww. wniosku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej obowiązany jest
      dokonać wykładni art. 28b ust. 1-4 ustawy o VAT oraz art. 28a ustawy o VAT, które to
      przepisy Spółka wskazała w części A wniosku ORD-IN (poz. 57). Treść art. 28b ust. 1-4
      ustawy odwołuje się do świadczenia usług „na rzecz podatnika”, przy czym chodzi tutaj
      o podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. Proces wykładni ww. przepisów
      prawa podatkowego, który prowadzi do udzielenia odpowiedzi na pytanie zawarte we
      wniosku Spółki wymaga więc w pierwszej kolejności od Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej stwierdzenia czy hipoteza ww. przepisu jest spełniona (czy też nie), tzn. czy
      dochodzi/dojdzie do świadczenia usługi na rzecz podatnika (w rozumieniu art. 28a
      ustawy o VAT). Będzie to zarazem bezpośrednio determinowało uznanie, czy
      względem opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego znajduje/znajdzie
      zastosowanie dyspozycja zawarta w - ogólnie rzecz tutaj ujmując - art. 28b ustawy o
      VAT, a więc określenie miejsca świadczenia usługi wedle siedziby (ew. stałego miejsca
      prowadzenia działalności) usługobiorcy (A).
      W konsekwencji, oczekiwana od Spółki odpowiedź na pytanie nr 5 de facto
      uwalniałaby Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od dokonania wykładni art. 28b
      ust. 1-4 w zw. z art. 28a ustawy o VAT, co stanowiłoby wówczas zaprzeczenie istoty
      instytucji interpretacji indywidualnej unormowanej mocą art. 14b i nast. Ordynacji
      podatkowej. Dość przypomnieć, że w myśl art. 14b § 1 ww. ustawy to Dyrektor
      Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację indywidualną przepisów prawa
      podatkowego, a więc dokonuje wykładni tych przepisów, kwalifikacji prawno-
      podatkowej na kanwie danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

      W świetle art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej rolą podatnika w
      postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej jest przedstawienie
      zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w
      sprawie. Nie jest obowiązkiem podatnika dokonywanie wykładni przepisów,
      kwalifikacji prawnopodatkowej elementów stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i
      rozstrzyganie de facto w ten sposób czy hipoteza danego przepisu została spełniona,
      czy też nie. Ów obowiązek ciąży bowiem na Dyrektorze Krajowej Informacji Skarbowej
      i skupia się/przejawia w prawnej powinności dokonania oceny stanowiska
      wnioskodawcy (podatnika) i uzasadnienia prawnego tej oceny.
      Powyższe wnioski znajdują pełne potwierdzenie w orzecznictwie sądów
      administracyjnych. Tytułem przykładu, jak wskazano to w:
        1) wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2025 r (sygn. akt III
          FSK 1233/23):
          „Organ nie może żądać od wnioskodawcy, aby ten dokonał kwalifikacji prawnej
          zadeklarowanych faktów (zdarzenia przyszłego) (...)
          W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rolą wnioskodawcy jest
          zadeklarować fakty, a organ powinien ocenić tę deklarację pod względem
          podatkowo-prawnym, a kiedy jest to niezbędne - także według innych dziedzin
          prawa, np. według prawa handlowego, cywilnego, prawa własności
          intelektualnej, prawa pracy, o ile tylko prawna ocena faktów w świetle tych
          gałęzi prawa w jakikolwiek sposób rzutuje na finalną ocenę podatkową.
          W orzecznictwie podkreśla się, że w trosce o swoje bezpieczeństwo prawne
          wnioskodawca ma prawo oczekiwać (...) wyjaśnienia przez właściwy organ
          nasuwającej wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa
          podatkowego, także wówczas, gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami
          prawnymi. Organ interpretacyjny może pytać o fakty, ale nie można tego mylić z
          pytaniem o kwalifikację prawną faktów. Kwalifikacji takiej dokonać ma organ
          interpretacyjny. Skarżący był zobowiązany jedynie do opisania faktów i
          przedstawienia swojej prawnej oceny tych faktów. Natomiast ocena, czy
          kwalifikacja dokonana przez Skarżącego była prawidłowa było już zadaniem
          organu interpretacyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4
          listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1019/09).
          Sąd I instancji słusznie zauważył, że organ interpretacyjny, wzywając do
          udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu, zażądał też
          niedopuszczalnego uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego o elementy, które
          stanowią w istocie ocenę prawną tego zdarzenia, do której to oceny on był
          obowiązany, a nie Skarżąca”;
        2) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 maja 2023 r.
          (sygn. akt I SA/Łd 259/23)
          „Lektura wniosku, wezwania do uzupełnienia, udzielonych odpowiedzi oraz
          argumentów zaskarżonych postanowień uzasadnia konkluzję, iż organ
          wzywając do uzupełnienia wniosku nie dążył do doprecyzowania stanu
          faktycznego o elementy niezbędne do wydania interpretacji. Sąd nie ma
          wątpliwości, iż wezwanie do sprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia
          przyszłego) wniosku nie mogło wymuszać od Wnioskodawcy przesądzenia
          zasadniczej kwestii, o którą pyta sam Wnioskodawca, lecz mogło się sprowadzać
          jedynie do doprecyzowania danych faktycznych dotyczących prowadzonej
          działalności, niezbędnych do ich oceny w kontekście definicji owej działalności.
          Skarżący szczegółowo opisał swoją działalność, a to, czego organ od niego żądał
          pod postacią wezwania do doprecyzowania stanu faktycznego stanowiło w
          istocie żądanie dokonania kwalifikacji prawnej prowadzonej działalności.
          Zaakceptowanie takiej sytuacji, gdy sam Wnioskodawca ma udzielić odpowiedzi

          na sformułowane przez siebie pytanie, prowadziłoby do podważenia sensu
          wydawania interpretacji podatkowej.
          Zdaniem Sądu, wezwanie organu interpretacyjnego do uzupełnienia wniosku w
          powyższym zakresie potwierdza przekroczenie przez organ swoich uprawnień.
          Organ oprócz charakterystyki działalności i faktów nie mógł wymagać od
          skarżącego wywiedzenia ostatecznej konkluzji”.
    Mając na względzie powyższe - w kontekście pytań nr 5-8 zawartych w przedmiotowym
    wezwaniu - Spółka pragnie:
      a) przypomnieć, iż opis działalności A zawarty został już w opisie stanu faktycznego
        /zdarzenia przyszłego (vide: część G wniosku ORD-IN), przy czym dodać wypada,
        że w dniu (...) r. zawarta została umowa międzynarodowa pomiędzy (...) a (...) w
        sprawie przystąpienia Polski do Konwencji o utworzeniu (...) i związane z tym
        warunki, podpisana w (...) dnia (...) r., której częścią jest Konwencja o utworzeniu
        (...), sporządzona w (...) dnia (...) r. (...).
        W treści ww. konwencji opisane zostały m.in. cele i działania A. Z racji tego, iż ww.
        umowa oraz Konwencja stanowią akty prawa międzynarodowego, będące
        źródłem prawa w Polsce, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej obowiązany
        jest z urzędu posiadać wiedzę co do treści ww. aktów prawnych i okoliczności
        /kwestii w nich uregulowanych (w tym celów i działań A), jak i uwzględnić je - w
        razie potrzeby - w procesie wykładni przepisów prawa podatkowego (ściślej:
        wydając interpretację indywidualną na wniosek Spółki).
        Na marginesie warto wspomnieć, że A posiada własną stronę internetową, na
        której znaleźć można również

## Dodatkowe informacje

o jej działalności (link: ...).
      b) A posiada swoją główną siedzibę w ....(...), natomiast w niektórych państwach
        członkowskich posiada swoje stałe jednostki organizacyjne: (...)
    Zaznaczyć trzeba, iż:
      a) w ramach zawieranych i podlegających zawarciu w przyszłości umów z A
        występują/ mogą występować z ramienia A jej ww. jednostki organizacyjne, co
        determinowane jest przedmiotem (obszarem) danej umowy zawieranej
        pomiędzy Spółką a A;
      b) A nie posiada w Polsce żadnej stałej jednostki, placówki, dla której Spółka obecnie
        bądź w przyszłości świadczyłaby usługi.
    Dodać wypada, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozstrzygał już w przeszłości
    wnioski podatników o wydanie interpretacji indywidualnych na gruncie podatku VAT w
    kontekście A oraz miejsca świadczenia usług, nabywając zapewne w ten sposób
    stosowne informacje odnośnie A. Wspomnieć można tutaj chociażby o przywołanej we
    wniosku Spółki interpretacji indywidualnej z dnia (...) 2020 r. (nr ...).

## Pytanie

Czy miejsce świadczenia (opodatkowania) podatkiem VAT usług wskazanych w opisie
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przypada na terytorium Polski czy poza tym
    terytorium (poza Polską)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, iż dla świadczonych przez niego
    (przedmiotowych) usług brak jest w przepisach z zakresu podatku VAT regulacji, które w
    szczególny sposób, odmienny od zasady ogólnej unormowanej w art. 28b tej ustawy,
    określałyby miejsce ich świadczenia.

    Zdaniem Wnioskodawcy jego pytanie/przypadek jest w swej istocie tożsame z
    przypadkiem rozstrzygniętym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia (...) 2020 r. (nr ...), która również dotyczyła ustalenia
    miejsca świadczenia usług wykonywanych przez polskiego podatnika na rzecz A.
    Wnioskodawca podziela w pełni zaprezentowane w ww. interpretacji stanowisko
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w której organ ten wskazał, co następuje:
    „W przypadku świadczenia usług od określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana
    usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy. Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania ww.
    rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje projekty we współpracy z (...). Podczas
    podpisania umowy pomiędzy firmą Zainteresowanego a A , załączany do umowy
    kontraktowej jest dokument zwolnienie VAT (VATAND/OR EXCISE DUTY EXEMPTION
    CERTIFICATE). Dokument informuje, że A jest organizacją międzyrządową, powołaną dla
    realizacji wspólnego, europejskiego programu badania i wykorzystania przestrzeni
    kosmicznej.
    (...)
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy
    realizując usługi na rzecz A w ramach opisanych dwóch projektów Zainteresowany
    powinien je opodatkować na terytorium Polski.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług
    w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

    W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności
    gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej (ust. 2 art. 28b ustawy).
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej. Wówczas miejscem
    świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla
    którego ta usługa jest świadczona.
    W niniejszej sprawie Wnioskodawca realizując projekty dla A będzie posiadał świadectwo
    zwolnienia potwierdzające, że świadczenie usług jest realizowane na rzecz organizacji
    międzynarodowej posiadającej siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium Państwa
    członkowskiego innego niż Polska lub na terytorium państwa trzeciego.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w przypadku gdy Wnioskodawca będzie
    świadczył usługi w ramach projektów, na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy
    będącego podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium innego niż Polska kraju
    członkowskiego Unii Europejskiej bądź poza Unią Europejską (gdy usługi nie będą
    świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej znajdującego się
    na terytorium Polski) - miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania tych usług -
    zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy - będzie terytorium państwa, w
    którym podmiot ten ma siedzibę działalności gospodarczej (inny niż Polska kraj
    członkowski UE, terytorium państwa trzeciego).
    Tym samym Wnioskodawca realizując usługi na rzecz A w ramach opisanych dwóch
    projektów nie powinien ich opodatkować podatkiem od towarów i usług na terytorium
    Polski, gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia, a tym samym
    opodatkowania tych usług będzie terytorium państwa, w którym podmiot ten ma siedzibę
    działalności gospodarczej (inny niż Polska kraj członkowski UE, terytorium państwa
    trzeciego)”.
    Wnioskodawca - zgadzając się i uwzględniając w pełni powyższe stanowisko Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej - uważa, że miejsce świadczenia opisanych w niniejszym
    wniosku usług świadczonych na rzecz A przypada poza Polską.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

      Przez terytorium Unii Europejskiej - rozumie się przez to terytoria państw
      członkowskich Unii Europejskiej (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi, od tego bowiem zależy,
    czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce, czy też nie.
    Regulacje prawne w zakresie określania miejsca świadczenia usług, zostały zawarte w
    ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy
    świadczeniu usług”.
    Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej wynikającej z
    art. 15 ust. 2 ustawy, w myśl tego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą
    zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny i
    jako podatnik VAT UE. Siedziba Państwa działalności gospodarczej znajduje się na
    terytorium Polski (...). Prowadzą Państwo działalność gospodarczą zarejestrowaną
    wyłącznie w Polsce. Zasadniczo realizowane przez Państwa czynności - w zależności od

    danego kontraktu/umowy - są (mogą być) wykonywane także w innych państwach niż
    Polska, aczkolwiek nie posiadają Państwo na ich terytorium jakiekolwiek stałej placówki
    (jednostki), np. oddziału.
    Jesteście Państwo .... w swojej branży i nawiązali Państwo współpracę z (...) (... - dalej: A).
    W ramach zawartych w przeszłości oraz podlegających zawarciu w przyszłości umów z A
    świadczą Państwo usługi, których głównymi celami, a zarazem istotą, jest (...).
    Ato międzynarodowa organizacja (...) z siedzibą w (...) (.....), utworzona na mocy Konwencji
    podpisanej w (...) (...) roku. Polska przystąpiła do A w (...) r.
    Zgodnie z ww. Konwencją celem A jest (...).
    A posiada swoją główną siedzibę w..... (...), natomiast w niektórych państwach
    członkowskich posiada swoje stałe jednostki organizacyjne.
    A nie posiada w Polsce żadnej stałej jednostki, placówki, dla której Państwo obecnie bądź
    w przyszłości świadczyliby usługi.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy
    miejsce świadczenia (opodatkowania) podatkiem VAT usług wskazanych w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego przypada na terytorium Polski.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej. Wówczas miejscem
    świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla
    którego ta usługa jest świadczona.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem postawionego we wniosku pytania wskazać
    należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie znajdą zastosowania wyłączenia
    wymienione w art. 28b ust. 1 ustawy.
    W niniejszej sprawie realizując świadczenia dla A - jak Państwo podali – przy zlecaniu
    (zamawianiu) przez A w Spółce ww. usług każdorazowo podpisywana jest pomiędzy Spółką
    a A stosowna umowa zawierająca szczegółowy opis, w tym zakres zamawianych usług,
    oraz przedkładane są Spółce przez A inne dokumenty, w szczególności świadectwo
    zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku II do
    rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/ WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w przypadku gdy świadczą/będziecie
    Państwo świadczyli usługi w ramach zawartych umów, na rzecz podatnika w rozumieniu
    art. 28a ustawy będącego podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium innego niż
    Polska kraju członkowskiego Unii Europejskiej, gdy jak Państwo wskazali, A nie posiada w
    Polsce żadnej stałej jednostki, placówki, dla której Państwa Spółka obecnie bądź w
    przyszłości świadczyłaby usługi – miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania

    tych usług – zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy – jest/będzie
    terytorium państwa, w którym podmiot ten ma siedzibę działalności gospodarczej (inny
    niż Polska kraj członkowski UE).
    Tym samym Państwo realizując usługi na rzecz A jako podatnika w rozumieniu art. 28a
    ustawy posiadającego siedzibę działalności we Francji, w ramach zawartych umów, o
    których mowa we wniosku, nie powinni ich opodatkować podatkiem od towarów i usług
    na terytorium Polski, gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia, a tym
    samym opodatkowania tych usług jest/będzie terytorium państwa, w którym podmiot ten
    ma siedzibę działalności gospodarczej (inny niż Polska kraj członkowski UE).
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Ponadto wskazuję, że wezwanie, które zostało do Państwa wystosowane było zasadne i
    zawierało prośbę o udzielenie informacji niezbędnych do wydania interpretacji
    indywidualnej w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa dla zaistniałego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.