Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-814/14/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-10
Teza: Stawki podatku dla usług betonowania fundamentów, posadzek i stropów.
Słowa kluczowe: roboty-roboty budowlane; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2014 r. (data wpływu 15 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług betonowania fundamentów, posadzek i stropów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2014 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług betonowania fundamentów, posadzek i stropów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest producentem betonu oraz jednocześnie świadczy usługi betonowania. Sprzedaż betonu oraz usług dokonywana jest na rzecz firm oraz osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej. Usługi betonowania polegają na transporcie specjalistycznym sprzętem wcześniej wyprodukowanego betonu oraz wbudowaniu masy betonowej, polegającej na wylaniu rynną z betonowozu lub przepompowaniu przy użyciu specjalistycznej pompy mieszanki betonowej we wskazane przez klienta miejsce. Wykonywanie usług betonowania odbywa się na podstawie umowy zawartej z klientem na wykonanie usługi kompleksowej, polegającej na dostawie betonu oraz jego wylaniu lub wypompowaniu we wskazane przez niego miejsce. Usługa taka jest dokumentowania fakturą VAT przedstawiającą wykonanie usługi kompleksowej, w której w skład wliczany jest koszt masy betonowej, dostawa betonu na budowę, wylanie lub wypompowanie przy użyciu pompy do betonu. Cena za wskazaną usługę jest określana za całość, bez podziału na poszczególne elementy. Usługi, o których mowa wykonywane są przy budowie, remoncie lub przebudowie obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, spełniającym wymogi wskazane w art. 41 ust. 12a-12c ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy kompleksowa czynność, polegająca na wyprodukowaniu betonu, transporcie specjalistycznym sprzętem oraz wbudowaniu masy betonowej, polegającej na wylaniu rynną z betonowozu lub przepompowaniu przy użyciu specjalistycznej pompy do mieszanki betonowej przy budowie, remoncie lub przebudowie obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stanowi w świetle ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie usług i tym samym podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy opisane wyżej kompleksowe czynności podlegające na wyprodukowaniu betonu, transporcie specjalistycznym sprzętem oraz wbudowaniu masy betonowej polegające na wylaniu rynną z betonowozu lub przepompowaniu przy użyciu specjalistycznej pompy do mieszanki betonowej w zakresie, w jakim są świadczone odnośnie budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT wynoszącą 8%. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stawkę podatku (w wysokości 8%), o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się, w myśl art. 41 ust. 12 - do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wnioskodawca świadczy usługi kompleksowe, gdzie zasadniczą usługą jest dowóz betonu oraz jego wylanie lub wypompowanie we wskazane przez klienta miejsce. Obrót stanowiący podstawę opodatkowania z tytułu świadczonych usług, obejmuje również cenę wyprodukowania betonu, która to powinna być opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości przypisanej usłudze świadczonej przez Wnioskodawcę. Usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona na poszczególne elementy, w związku z tym usługę tą należy opodatkować w całości stawką podatku VAT 8%. Takie samo stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 marca 2003 roku (III SA2029/01), gdzie wskazał, iż w przypadku wykonania usługi z materiałów dostarczonych/zakupionych przez wykonawcę obrót, stanowiący podstawę opodatkowania usługi obejmuje także należność za wykorzystywane materiały. Niedopuszczalne w takiej sytuacji było wystawienie dwóch faktur: za wykonanie usługi i za sprzedaż materiałów. Opodatkowanie następuje według stawki przewidzianej dla wykonanej usługi. O zastosowaniu danej stawki podatku od towarów i usług powinno decydować to, co jest przedmiotem umowy między stronami. Przedmiotem umowy w niniejszym stanie faktycznym jest dostawa betonu wraz z jego wylaniem lub wypompowaniem, czyli kompleksowa usługa betonowania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 stycznia 2007 roku (I FSK 499/06) stwierdził, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, iż w przypadku takiego rodzaju czynności o kompleksowym charakterze jak te, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 tego artykułu i w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, na które składa się czynność podstawowa, której wykonanie było celem umowy zawartej przez podatnika z klientem, a także czynności pomocnicze niezbędne do wykonania czynności podstawowej, ustalając właściwą stawkę podatku od towarów i usług należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej. Zatem jeżeli do wykonania umowy polegającej na świadczeniu usługi betonowania niezbędne były materiały budowlane w postaci betonu, to usługa jako całość powinna być opodatkowana jedną stawką podatku dla niej właściwą. Identyczne stanowisko prezentuje Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, który w interpretacji indywidualnej z dnia 24 czerwca 2011 roku (ITPP1/443-584/11/BJ) stwierdził, iż zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów, wykorzystywanych do wykonania tej usługi uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą. Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest dostawa betonu wraz z pompowaniem i wylewaniem, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Podobnie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 6 maja 2014 roku (ITPP1/443-177/14/BS). Strony w umowach cywilnoprawnych określają, co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest dostawa betonu wraz z pompowaniem i wylewaniem, czy też dostawa prefabrykatów z betonu (m.in. płyt stropowych) wraz z dowozem i zamontowaniem specjalistycznym sprzętem, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę, ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych). Analiza zdarzenia przyszłego na tle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że skoro czynności, o których mowa we wniosku, dotyczyć będą dostawy betonu wraz z wylaniem fundamentów bądź stropów oraz dostawy płyt stopowych wraz z ich zamontowaniem, a cena tych usług obejmować będzie koszt całkowity towaru i usługi i przedmiotowe roboty budowlane będą dotyczyć obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w ramach budowy, przebudowy lub remontu, to do tych czynności zastosowanie będzie miała stawka podatku w wysokości 8%, w myśl art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy kompleksowe usługi, polegające na wyprodukowaniu betonu, transporcie specjalistycznym sprzętem oraz wbudowaniu masy betonowej polegającej na wylaniu rynną z betonowozu lub przepompowaniu przy użyciu specjalistycznej pompy do mieszanki betonowej, w zakresie w jakim są świadczone odnośnie budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT, wynoszącą 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl przepisu art. 5a ww. ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Od tej reguły ustawodawca ustanowił pewne wyjątki, tzn. przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykuł przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów wykorzystywanych do wykonania tej usługi, uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą.

Strony w umowach cywilnoprawnych określają, co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest dostawa betonu wraz z pompowaniem i wylewaniem, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę, ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą betonu dla firm i klientów indywidualnych. Usługi betonowania polegają na transporcie specjalistycznym sprzętem wcześniej wyprodukowanego betonu oraz wbudowaniu masy betonowej polegającej na wylaniu rynną z betonowozu lub przepompowaniu przy użyciu specjalistycznej pompy mieszanki betonowej we wskazane przez klienta miejsce. Wykonywanie usług betonowania odbywa się na podstawie umowy zawartej z klientem na wykonanie usługi kompleksowej, polegającej na dostawie betonu oraz jego wylaniu lub wypompowaniu we wskazane przez niego miejsce.

Analiza stanu faktycznego na tle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że skoro czynności, o których mowa we wniosku, dotyczą dostawy betonu wraz z wylaniem, a cena tych usług obejmuje koszt całkowity towaru i usługi i przedmiotowe roboty budowlane dotyczą obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w ramach ich budowy, przebudowy lub remontu, to do tych czynności zastosowanie ma stawka podatku w wysokości 8%, w myśl art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług z zastrzeżeniem ust. 12b.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.