Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.252.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Dotyczy podatnika zużywającego energię elektryczną
wyprodukowaną przez siebie oraz zakupioną od podmiotu
posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną,
obowiązek zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku
akcyzowego od ilości energii elektrycznej refakturowanej.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
ewidencja
koncesja
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy-Ewidencje i inne dokumentacje.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Deklaracja podatkowa. Terminy płatności
akcyzy.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w
przypadku energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Przepisy ogólne
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 18
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 21
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
2-art. 13-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 11 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 22
    września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu fatycznego
    Prowadzą Państwo działalność gospodarczą, w ramach której posiadają (...), które oferują
    szeroki asortyment wysokiej jakości (...) i (...) (...) sprzedawanych pod marką (X.). (...) (X.)
    wytwarzane są w trzech miejscach w (...) i okolicach - (...) (...) jest w (...) głównej w (...) pod
    (...) (...), (...) wytwarzane jest w (...) głównej w (...)-(...), a produkty (...) w (...) (...) na (...).
    Ponadto Spółka posiada sieć (...) - punktów sprzedaży, w których dostępne są (...) ((...) i
    wyroby (...)) (X.). Sieć punktów sprzedaży stanowią zarówno (...) własne oraz (...)
    franczyzowe zlokalizowane na terenie (...) i okolic oraz w (...), jak również w mniejszych i
    większych sklepach spożywczych.

    Spółka posiada koncesję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na wytwarzanie energii
    elektrycznej wydaną na okres od (...) r. do (...) r. w jednostce kogeneracji ((...)), o łącznej
    mocy zainstalowanej elektrycznej (...) MW, wykorzystującej w procesie spalania gaz ziemny
    wysokometanowy, zlokalizowanej w (...).
    Zdecydowana część energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji jest przez
    Wnioskodawcę zużywana, w (...) głównej w (...), zaś pozostała nadwyżka wyprodukowanej
    energii elektrycznej jest odsprzedawana podmiotowi posiadającemu koncesję obrót
    energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
    energetyczne.
    Wnioskodawca posiada również instalację fotowoltaiczną o łącznej mocy instalacji (...) MW.
    Energia elektryczna w niej wytworzona jest większości zużywana przez Spółkę, zaś
    pozostała nadwyżka wyprodukowanej energii elektrycznej jest odsprzedawana
    podmiotowi posiadającemu koncesję obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.
    Wnioskodawca dokonuje również zakupu energii elektrycznej od podmiotów
    posiadających koncesję na obrót energią elektryczną, którą zużywa w sieci swoich (...) oraz
    punktów sprzedaży.
    Wnioskodawca mając świadomość obowiązków akcyzowych jako podmiotu posiadającego
    koncesję na wytarzanie energii elektrycznej związanych ze zużyciem wytwarzanej oraz
    zakupionej bez akcyzy energii elektrycznej:
    · składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje AKC-4 według
      ustalonego wzoru;
    · oblicza i wpłaca akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego;
    · zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym prowadzi ilościową ewidencję
      energii elektrycznej.
    Niezależnie od powyższego, Spółka w ramach działalności prowadzi wiele punktów
    sprzedaży (...) i wyrobów (...), w różnych lokalizacjach, z których około (...) lokalizacji jest
    przez Spółkę wynajmowana od podmiotów nieposiadających koncesji na wytwarzanie,
    magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, zwanych dalej:
    „Wynajmującymi”.
    Wnioskodawca jednocześnie podkreśla, że jako najemca zawiera kompleksową umowę
    najmu w tych lokalizacjach, w której do zapewnienia mediów w tym również energii
    elektrycznej we wskazanej lokalizacji jest zobowiązany Wynajmujący. Przykładowy zapis w
    zawartej umowie najmu dotyczącej korzystania z mediów brzmi: „Wynajmujący umożliwi
    Najemcy prawidłowe korzystanie z lokalu, w tym w szczególności korzystanie z energii
    elektrycznej, ogrzewania oraz bieżącej wody”. We wskazanych lokalizacjach umowa
    między dystrybutorem energii elektrycznej nie jest zawierana przez Wnioskodawcę, lecz
    przez wynajmującego będącego nabywcą końcowym energii elektrycznej.
    W tych miejscach Spółka jako najemca ponosi koszt zużycia mediów na podstawie
    wystawionych przez wynajmujących refaktur według stawek obowiązujących u dostawców
    mediów oraz w oparciu o wskazania podliczników i według ich zużycia przez Spółkę
    będącą najemcą. Wynajmujący następnie refakturuje na Wnioskodawcę koszt zużytej
    energii elektrycznej według powyższych założeń.
    Stąd też w tych lokalizacjach punktów sprzedaży, w których dochodzi do refaktury
    kosztów energii elektrycznej na Wnioskodawcę, energia elektryczna refakturowana na
    Wnioskodawcę bez wątpienia jest już z zapłaconym podatkiem akcyzowym.
    Wobec powyższego Wnioskodawca podjął wątpliwość odnośnie obowiązku
    opodatkowywania akcyzą energii elektrycznej, zużywanej przez Wnioskodawcę w
    wynajmowanych przez niego lokalizacjach, której koszt został na Wnioskodawcę
    refakturowany.

    Wątpliwości te dotyczą również zakresu wymaganych danych, które należy umieszczać w
    ilościowej ewidencji energii elektrycznej.
    Powyższe skłoniło Spółkę do zwrócenia się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    wnioskiem o interpretację indywidualną dotyczącą wykazania w deklaracji akcyzowej ilości
    energii elektrycznej refakturowanej na Wnioskodawcę, a zakupionej już z zapłaconym
    podatkiem akcyzowym oraz obowiązku jej wykazywania w ilościowej ewidencji energii
    elektrycznej.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o
      podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie
      oraz zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną,
      jest zobowiązany do zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od
      ilości energii elektrycznej refakturowanej na Wnioskodawcę w lokalizacjach, w których
      Wnioskodawca jako najemca ponosi koszt zużycia energii elektrycznej już z
      zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez
      wynajmujących nieposiadających koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
      przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną?
    2. Czy Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o
      podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie
      oraz zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną,
      jest zobowiązany do wykazywania w ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości
      energii elektrycznej refakturowanej na Wnioskodawcę w lokalizacjach, w których
      Wnioskodawca jako najemca ponosi koszt zużycia energii elektrycznej już z
      zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez
      wynajmujących nieposiadających koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
      przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
      akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie oraz
      zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, nie jest
      zobowiązany do zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od ilości
      energii elektrycznej refakturowanej na Wnioskodawcę w lokalizacjach, w których
      Wnioskodawca jako najemca ponosi koszt zużycia energii elektrycznej już z
      zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez
      wynajmujących nieposiadających koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
      przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną.
    2. Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
      akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie oraz
      zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, nie jest
      zobowiązany do wykazywania w ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości energii
      elektrycznej refakturowanej na Wnioskodawcę w lokalizacjach, w których
      Wnioskodawca jako najemca ponosi koszt zużycia energii elektrycznej już z
      zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez
      wynajmujących nieposiadających koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
      przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Spółka jako podmiot posiadający koncesję, zużywający energię elektryczną
    wyprodukowaną przez siebie lub zakupioną bez akcyzy, dokonywać będzie czynności
    będącej przedmiotem opodatkowania akcyzą, w myśl art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    akcyzowym, zgodnie z którym:
    „Art. 9. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

    pkt 3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
    pkt 2”.
    W konsekwencji Wnioskodawca jest podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art.
    9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym oraz zobowiązanym w opisanym stanie
    faktycznym, do składania miesięcznych deklaracji podatkowych, zgodnie z art. 24 ust. 1
    ustawy o podatku akcyzowym.
    Nie budzi zatem wątpliwości, że Wnioskodawca jako podmiot posiadający koncesję na
    wytwarzanie energii elektrycznej nie posiada statusu nabywcy końcowego, a zatem
    zobowiązany jest jako podatnik podatku akcyzowego do obliczenia, zadeklarowania oraz
    wpłaty podatku akcyzowego.
    Wnioskodawca natomiast powziął wątpliwość, czy od ilości energii elektrycznej, która jest
    na Wnioskodawcę refakturowana w wynajmowanych przez niego lokalizacjach w oparciu
    o wskazania liczników i według ich zużycia, zobowiązany jest do zadeklarowania,
    obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego.
    Energia ta jako zakupiona na terytorium kraju, przez podmiot nieposiadający koncesji (tj.
    Wynajmującego, który następnie refakturuje koszt tej energii na Wnioskodawcę), beż
    żadnej wątpliwości jest już z naliczonym podatkiem akcyzowym.
    Natomiast podkreślić należy, że energia ta jest kupowana przez Wynajmującego będącego
    podmiotem nieposiadającym koncesji w oparciu o zawartą umowę miedzy dystrybutorem
    energii, a tymże podmiotem. Stąd też w ocenie Wnioskodawcy, dalsza refaktura kosztów
    zużycia tejże energii na Wnioskodawcę, nie będzie powodować po stronie Spółki
    obowiązku obliczania, deklarowania oraz zapłaty akcyzy od tej ilości energii.
    Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek ten ciąży na podmiocie dokonującym sprzedaży tej
    energii nabywcy końcowemu, czyli podmiotowi, który na wcześniejszym etapie tę energię
    otrzymuje tj. Wynajmującemu, który dopiero po rozliczeniu jej zużycia w oparciu o
    wskazania liczników i urządzeń pomiarowych, refakturuje jej koszt na Wnioskodawcę.
    Tym samym takie ujęcie obowiązków akcyzowych ma swoje uzasadnienie w związku z
    faktem zaistnienia na najwcześniejszym etapie czynności, z którą przepisy akcyzowe wiążą
    opodatkowanie akcyzą, to jest sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu w myśl
    art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.
    Energia ta, jest bowiem wykazywana przez podatnika dokonującego sprzedaży energii
    nabywcy końcowemu, co ma swoje uzasadnienie w związku z faktem zaistnienia
    czynności, z którą przepisy akcyzowe wiążą opodatkowanie akcyzą.
    Jednocześnie przepisy akcyzowe oprócz obowiązków deklaratoryjnych nakładają na
    podatnika, w którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, również
    konieczność prowadzenia ewidencji energii elektrycznej.
    Obowiązek jej prowadzenia wynika z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:
    1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:
    1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
    2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1
      pkt 3 i 4;
    3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;
    4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii elektrycznej.
    Spółka ma świadomość konieczności prowadzenia ewidencji ilościowej energii
    elektrycznej, jednakże wątpliwości Spółki odnoszą się do wymaganego zakresu danych w
    tej ewidencji, w szczególności pod kątem ilości energii zakupionej na terytorium kraju,
    która beż żadnej wątpliwości nabywana jest przez Spółkę już z naliczonym podatkiem
    akcyzowym.

    Zgodnie bowiem z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym:
    5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1 powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do
      określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:
      1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo,
      zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju; [podkreślenie własne]
      2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;
      3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
      4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
      5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
      6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz
      przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
      7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9
      ust. 2.
    Stąd też wskazać należy, że Wnioskodawca odczytuje brzmienie przepisu art. 138h ust. 5
    pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w korelacji z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku
    akcyzowym, w ten sposób, iż zobowiązany jest do ewidencjonowania wolumenu energii w
    kontekście swojego statusu podatnika zużywającego energię wyprodukowaną przez siebie
    lub zakupioną bez akcyzy.
    Powyższa konkluzja w pełni koresponduje z celem, któremu ma służyć ewidencja
    akcyzowa, w szczególności umożliwiać weryfikację podstawy i przedmiotu opodatkowania,
    czemu w przedstawionym stanie faktycznie czyni całkowicie zadość, obrazując całość
    ruchu wyprodukowanej i zużytej przez Spółkę energii, a także zakupionej bez akcyzy.
    Dlatego też wykazywanie w ewidencji ilościowej energii elektrycznej tej ilości energii, której
    koszt został na Spółkę refakturowany, zakupionej wcześniej na terytorium kraju z
    zapłaconym podatkiem akcyzowym, nie jest związane z żadną istotną czynnością z punktu
    widzenia akcyzowego. Innymi słowy dane te dotyczące energii elektrycznej już z
    naliczonym podatkiem akcyzowym są z punktu widzenia obowiązku ewidencyjnego
    całkowicie dodatkowe i niewymagane.
    Natomiast podkreślić należy, że w odniesieniu do ilości energii zakupionej bez wątpienia
    już z zapłaconym podatkiem akcyzowym, ujmowanie jej w ewidencji wykracza całkowicie
    poza zakres „ryzyka akcyzowego”, a także co nie mniej istotne jest dublowaniem
    wykazywania energii już raz zewidencjowanej. Energia ta, jest ujmowana bowiem w
    ewidencji podatnika dokonującego sprzedaży energii nabywcy końcowemu, co ma swoje
    uzasadnienie w związku z faktem zaistnienia czynności, z którą przepisy akcyzowe wiążą
    opodatkowanie akcyzą.
    Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie jest zobowiązana do
    ewidencjonowania tej ilości energii elektrycznej zakupionej na terytorium kraju z
    zapłaconym podatkiem akcyzowym, której koszt został na Wnioskodawcę refakturowany.
    Spółka pragnie podkreślić, że takie też stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 8 kwietnia 2024 r. znak:
    0111-KDIB3-3.4013.4.2024.1.PJ:
    „Zatem w prowadzonej m.in. przez podatnika ilościowej ewidencji energii elektrycznej,
    podatnik ten powinien wykazywać te dane, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy,
    które wpływają na prawidłowe wywiązywanie się przez niego ze zobowiązań podatkowych,
    gdyż w przypadku podatnika podatku akcyzowego od energii elektrycznej ewidencja służy
    celom kontrolnym i stanowi podstawę do sporządzania deklaracji podatkowej.

    Odnosząc się zatem ściśle do sformułowanego przez Państwa pytania w kontekście
    przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych należy stwierdzić, że Spółka jako
    podatnik, zużywający wyprodukowaną przez siebie energię elektryczną z generatorów o
    łącznej mocy przekraczającej 1MW, nie jest zobowiązana do wykazywania w prowadzonej
    ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości energii elektrycznej zakupionej przez Spółkę
    na terytorium kraju jako nabywca końcowy energii z zapłaconym podatkiem akcyzowym,
    tj. energii elektrycznej, od której podatnikiem jest, co do zasady, jej sprzedawca”.
    Dlatego też, stanowisko Spółki zawarte w niniejszym wniosku poparte przywołanymi
    przepisami prawa, należy uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w odniesieniu do sformułowanych
    pytań, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r., poz.126, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00
    00.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający
      koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią
      elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
      energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), z wyłączeniem:
    a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
      2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) nabywającej energię
      elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26
      października 2000 r. o giełdach towarowych,
    b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia
      26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z
      tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r.
      o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego
      zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
      obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722),
    c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
      lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
      zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
      instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia
      funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
      towarowych,

    d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
      rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
      nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a
      ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w
      celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Użyte w ustawie określenie faktura oznacza fakturę w rozumieniu przepisów o
      podatku od towarów i usług zawierającą dane nabywcy i jego adres oraz dane
      dotyczące ilości (liczby) i miary nabywanych wyrobów akcyzowych lub samochodów
      osobowych.
    W art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy wskazano, że:
      Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w
      której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu
      sprzedaży na inny podmiot.
    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
    1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
    2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez
      podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
      dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10
      kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
    3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt
      2;
    4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w
      pkt 2, który wyprodukował tę energię;
    5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
    6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Art. 9 ust. 2 ustawy:
      Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania,
      dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w
      związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii
      elektrycznej pobranej nielegalnie.
    Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:
      Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
      wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
      podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu
      akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej
      wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

    1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
      końcowego;
    2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
      sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
    3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1
      pkt 3, 4 i 6;
    4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
      nabywcę końcowego.
    W art. 11 ust. 2 ustawy wskazano, że:
      Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu
      jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z
      którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
    W myśl art. 5 ustawy:
      Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a
      ust. 1 i 2, art. 9b ust.1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
      opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
      zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
      Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających
      opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający
      opodatkowaniu akcyzą [...].
    Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy:
    1. W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
      podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
      podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
      właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25.dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:
      1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został
        określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
        wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu
        dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie -
        upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
        wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
        przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony
        w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika
        należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w
        którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku sprzedaży energii
        elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
      3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9
        ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
    W myśl natomiast art. 138h ustawy:
  1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:

        1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
        2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9
          ust. 1 pkt 3 i 4;
        3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;
        4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii
          elektrycznej.
    1. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do podmiotów, o których mowa w art. 16 ust.
      7a pkt 1.
      2a. W przypadku gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z
        odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego
        2015 r. o odnawialnych źródłach energii jednostki organizacyjnej jednostki
        samorządu terytorialnego przekroczy 1 MW, jednostka samorządu terytorialnego
        prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, tej energii w zakresie odnoszącym
        się do tej jednostki organizacyjnej.
    1. Podmioty określone w ust. 1 pkt 1-3 prowadzą ewidencję, o której mowa w ust. 1, na
      podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub
      podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na
      podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez
      poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.
    2. Podmiot określony w ust. 1 pkt 4 prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, na
      podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a w przypadku braku
      takich możliwości - na podstawie dokumentów rozliczeniowych.
    3. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne
      do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:
    1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo,
      zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;
    2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;
    3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
    4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
    5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
    6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz
      przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
    7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9
      ust. 2.
    6. W przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie
      ilości, o których mowa w ust. 5 pkt 5 i 7, prowadzący ewidencję określa ilości
      szacunkowe.
    7. W odniesieniu do energii elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii, w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne
      określenie ilości energii wyprodukowanej, o której mowa w ust. 5 pkt 1, prowadzący
      ewidencję, o której mowa w ust. 1, określa ilości szacunkowe tej energii,

      uwzględniając moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii
      w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii.
    Jak z kolei stanowi § 2 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2023 r.
    w sprawie ewidencji, dokumentacji i protokołów dotyczących wyrobów akcyzowych i
    znaków akcyzy (Dz.U. z2023 r. poz.2817), zwanym dalej „rozporządzeniem” lub
    „rozporządzeniem w sprawie ewidencji”:
      1. Ewidencje, o których mowa w art. 138a ust. 1, art. 138b, art. 138c i art. 138e-138l
        ustawy, i dokumentacje, o których mowa w art. 138d ust. 1 i art. 138o ustawy,
        zwane w niniejszym rozdziale łącznie ,,dokumentacją'', są prowadzone w sposób
        ciągły, odpowiednio dla prowadzonej działalności, a także poszczególnych
        rodzajów wyrobów akcyzowych oraz podlegających wpisaniu czynności lub stanów
        faktycznych związanych z wyrobami akcyzowymi, znakami akcyzy lub
        dokumentami handlowymi towarzyszącymi przemieszczaniu wyrobów
        akcyzowych.
      2. Dokumentacja powinna umożliwiać identyfikację podmiotu obowiązanego do jej
        prowadzenia i miejsca prowadzenia działalności, której ta dokumentacja dotyczy.
      3. Wpisów do dokumentacji dokonuje się w porządku chronologicznym, niezwłocznie
        po zakończeniu czynności lub zaistnieniu stanu faktycznego podlegających
        wpisaniu, nie później jednak niż następnego dnia roboczego.
      4. W przypadku:
      1) zużycia energii elektrycznej, użycia wyrobów gazowych albo wyrobów węglowych -
        wpisów do dokumentacji prowadzonej odpowiednio przez podatnika
        zużywającego energię elektryczną, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy,
        pośredniczący podmiot gazowy albo pośredniczący podmiot węglowy dokonuje
        się nie rzadziej niż raz w miesiącu;
      2) informacji dotyczących zużywanych wyrobów zwolnionych od podatku
        akcyzowego, zwanego dalej „akcyzą”, ze względu na ich przeznaczenie, których
        ilość jest ustalana na podstawie współczynnikowo określonego poziomu ich
        zużycia przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej
        przez podmiot zużywający - wpisów do ewidencji, o której mowa w art. 138f
        ustawy, prowadzonej przez podmiot zużywający, dokonuje się raz w miesiącu, po
        zweryfikowaniu ilości podczas dokładnej i rzeczywistej kontroli zużycia.
    W § 3 rozporządzenia wskazano natomiast:
      W ewidencji, o której mowa w art. 138h ust. 1 pkt 1 ustawy, ilość energii elektrycznej,
      o której mowa wart. 138h ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy, wynikająca z faktur, jest ujmowana
      zgodnie z datą dokonania lub zakończenia dostawy wykazaną na fakturze.
    Mając na uwadze powyższe należy zauważać, że w zakresie energii elektrycznej
    ustawodawca zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy enumeratywny katalog czynności, których
    dokonanie stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą. W art. 11
    ustawy określono natomiast moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku
    zdarzeń podlegających opodatkowaniu dotyczących energii elektrycznej. Wreszcie
    konsekwencją dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą i powstania
    obowiązku podatkowego jest ciążące na podatniku zobowiązanie do rozliczenia i zapłaty
    akcyzy na zasadach wynikających z art. 24 ustawy.
    Zauważyć także należy, że podatek akcyzowy jest zasadniczo podatkiem jednofazowym. Z
    zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą (w zakresie energii elektrycznej, wyrażoną
    art. 9 ust. 3 ustawy), wiąże się również zasada opodatkowania konsumpcji, która
    sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku ostatecznego nabywcy
    wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku do opodatkowania

    sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego zdefiniowanego w art. 2 ust.
    1 pkt 19 ustawy - podmiotu nabywającego energię elektryczną, nieposiadającego koncesji
    na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w
    rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją
    wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu
    wydania energii elektrycznej do konsumpcji końcowemu nabywcy – konsumentowi. Przy
    czym opodatkowaniu podlega również zużycie energii elektrycznej w przypadkach
    określonych w ustawie.
    Jednocześnie zgodnie z art 2. ust. 1 pkt 21 sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub
    prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu
    sprzedaży na inny podmiot. Na potrzeby opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych,
    ustawodawca ustanowił szeroką definicję sprzedaży, tak aby obejmowała wszystkie
    możliwe transakcje i czynności, których przedmiotem mogą być wyroby akcyzowe. W ten
    bowiem sposób racjonalny ustawodawca umożliwia zapewnienie powszechności
    opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich możliwych transakcji i czynności, które
    w świetle art. 5 ustawy mogą być w wielu przypadkach oderwane od transakcji w
    rozumieniu cywilnoprawnymi, co ma służyć zapewnieniu realizacji założonych przez
    normodawcę celów opodatkowania.
    Obowiązek podatkowy w przypadku energii elektrycznej powstaje, m.in. z dniem zużycia
    energii elektrycznej, w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 (zużycie przez
    podmiot posiadający koncesję) jak i w momencie jej sprzedaży nabywcy końcowemu (w
    związku z czynnością o której mowa art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy) przy czym, co wynika
    wprost z art. 11 ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika faktury
    lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika
    energię elektryczną.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie definicją nabywcy końcowego, wprowadzono zasadę
    opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej
    do konsumpcji nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję jak i
    przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tą energię.
    Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, jak i
    energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi
    koncesję, a także sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez
    podmiot, który tą energię elektryczną wyprodukował i który sam takiej koncesji nie
    posiada.
    Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna
    nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję z akcyzą
    zawartą w cenie), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi. Tym
    samym pomimo faktu, że w takiej sytuacji dochodzi do sprzedaży w rozumieniu art. 2 ust.
    1 pkt 21 ustawy, to ta kolejna czynność z uwagi na treść art. 9 ust. 3 ustawy co do zasady
    nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że posiadają Państwo koncesję na
    wytwarzanie energii elektrycznej i są podatnikiem z tytułu dokonywania czynności o
    których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, w zakresie zużycia energii elektrycznej
    nabywanej od innego podmiotu posiadającego koncesję oraz w zakresie zużycia
    wytwarzanej przez Państwa energii w oparciu o jednostkę kogeneracyjną i instalację
    fotowoltaiczną.
    Jednocześnie w ramach działalności prowadzą Państwo wiele punktów sprzedaży w
    różnych lokalizacjach, z których około (...) lokalizacji jest przez Spółkę wynajmowana od
    podmiotów nieposiadających koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
    dystrybucję lub obrót energią elektryczną.
    Jako najemca tych punktów zawierają Państwo umowę najmu, w której do zapewnienia
    mediów w tym również energii elektrycznej jest zobowiązany Wynajmujący. We

    wskazanych lokalizacjach umowa między dystrybutorem energii elektrycznej nie jest
    zawierana przez Państwa, lecz przez Wynajmującego będącego nabywcą końcowym
    energii elektrycznej.
    W tych miejscach ponoszą Państwo koszt zużycia mediów na podstawie wystawionych
    przez wynajmujących refaktur według stawek obowiązujących u dostawców mediów oraz
    w oparciu o wskazania podliczników i według ich zużycia przez Państwa będących
    najemcą. Wynajmujący następnie refakturuje na Państwa koszt zużytej energii
    elektrycznej, która jest już z zapłaconym podatkiem akcyzowym.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne stwierdzić należy, że w tym
    zakresie (objętym pytaniem nr 1) znajdzie zastosowanie art. 9 ust. 3 ustawy, w świetle
    którego refakturowana na Państwa energia elektryczna, która jest już z zapłaconym
    podatkiem akcyzowym, nie będzie podlegała kolejny raz opodatkowaniu akcyzą, pomimo
    tego że są Państwo podmiotem posiadającym koncesję.
    W konsekwencji zgodzić się należy z Państwa oceną, że nie są Państwo zobowiązani do
    zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od ilości energii elektrycznej
    refakturowanej na Państwa w lokalizacjach, w których jako najemca ponoszą Państwo
    koszt zużycia energii elektrycznej już z zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie
    refaktur wystawionych przez wynajmujących nieposiadających koncesji na wytwarzanie,
    magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 2 wyjaśnić
    należy, że prowadzenie ewidencji ilościowej energii elektrycznej przez podmioty do jej
    prowadzenia zobowiązane zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy służy, co do zasady,
    prawidłowemu rozliczeniu podatku akcyzowego i jest w przypadkach określonych w art.
    138h ust. 1 pkt 1-3 ustawy zasadniczo związane z wykonywanymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu.
    Zatem w prowadzonej m.in. przez podatnika ilościowej ewidencji energii elektrycznej,
    podatnik ten powinien wykazywać te dane, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy,
    które przede wszystkim wpływają na prawidłowe wywiązywanie się przez niego ze
    zobowiązań podatkowych, gdyż w przypadku podatnika podatku akcyzowego od energii
    elektrycznej ewidencja służy celom kontrolnym i stanowi podstawę do sporządzania
    deklaracji podatkowej. Co prawda m.in. podmiot posiadający koncesję winien
    ewidencjonować także inne czynności, które co do zasady nie stanowią jeszcze czynności
    podlegających opodatkowaniu akcyzą, takich jak np. sprzedaż energii elektrycznej
    podmiotom posiadającym koncesję, niemniej ma to również związek z uwidocznieniem w
    tej ewidencji wszelkich zdarzeń, które ewentualnie mogą mieć wpływ na prawidłowe
    wywiązywanie się podmiotów z obowiązków podatkowych. Jak jednak słusznie Państwo
    zauważają, ewidencjonowanie w Państwa przypadku nabywanej energii elektrycznej z
    zapłaconym podatkiem na wcześniejszym etapie obrotu, nie będzie miało wpływu na
    Państwa rozliczenia, tym samym nie jest w ocenie Organu w objętym wnioskiem stanie
    faktycznym konieczne.
    Odnosząc się zatem do sformułowanego przez Państwa pytania nr 2 w kontekście
    przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych należy stwierdzić, że nie są
    Państwo zobowiązani do wykazywania w ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości
    energii elektrycznej refakturowanej na Państwa w lokalizacjach, w których jako najemca
    ponoszą Państwo koszt zużycia energii elektrycznej już z zapłaconym podatkiem
    akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez wynajmujących nieposiadających
    koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią
    elektryczną.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w tym zakresie (objęte pytaniem nr 2), jest zdaniem
    Organu prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz
    konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.