Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-220/12/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-06-05
Teza: Czy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą może do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć wydatki na studia podyplomowe?
Słowa kluczowe: dokształcanie; koszt-koszty uzyskania przychodów; studia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając, w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 22 lutego 2012 r.), uzupełnionym w dniu 28 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu czesnego na studia magisterskie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków wydatków z tytułu czesnego na studia magisterskie. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 17 maja 2012 r. Znak: IBPBI/1/415-220/12/WRz wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 28 maja 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od dnia 18 lutego 2009 r. Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, o charakterze handlowo-usługowym. Głównym obszarem Jego pracy jest działalność agenta ubezpieczeniowego, sprzedaż ubezpieczeń i jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. W lipcu 2011 r. ukończył studia licencjackie w zakresie zarządzania. Od października 2011 roku Wnioskodawca podjął naukę na studiach magisterskich zaocznych w Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości na kierunku Zarządzanie Finansami. Wnioskodawca opłaca czesne w wysokości 520 zł miesięcznie. W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z dnia 23 maja 2012 r. Wnioskodawca wskazał, iż wiedza zdobyta na studiach magisterskich daje większe możliwości w zakresie doradzania Jego klientom. Czyni Go ona także osobą bardziej wiarygodną i kompetentną. Dzięki zdobywanej wiedzy może dogłębniej zbadać problem każdego klienta, znając realia polskiego prawa podatkowego, funduszy inwestycyjnych i ubezpieczeń. Wnioskodawca może doradzić również klientowi wskazując, co będzie dla niego najlepsze, a także jaki wariant powinien wybrać. Dzięki takiej postawie i nowo zdobywanej wiedzy, wielu klientów przyprowadza do Wnioskodawcy swoich znajomych, co pozwala rozszerzyć działalność, poprzez zdobycie nowych nabywców. Dzięki tej wiedzy Wnioskodawca pogłębia także wiadomości w zakresie badania rynku i tego co w danym momencie jest najbardziej atrakcyjne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy wydatki z tytułu ww. czesnego można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na ww. pytanie jest twierdząca. Ww. koszty nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych, a poniesienie wydatków na czesne za studia, spowoduje podniesienie Jego kwalifikacji oraz poprawi wizerunek firmy. Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż dzięki studiom zyska miano osoby wykształconej i godnej zaufania, co ułatwi pozyskanie nowych klientów, a w efekcie końcowym zwiększy przychody i poprawi rentowność Jego firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie trzy warunki:

*   celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
*   wydatek musi być prawidłowo udokumentowany.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie studiów magisterskich nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Do stwierdzenia, czy poniesione opłaty za studia podyplomowe mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
*   czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży ubezpieczeń i jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. W lipcu 2011 r. ukończył studia licencjackie. Od października 2011 roku Wnioskodawca podjął naukę na studiach magisterskich zaocznych w Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości na kierunku zarządzanie finansami. Wnioskodawca wskazał także, iż wiedza zdobyta na studiach rozwinie jego umiejętności w zakresie doradzania klientom oraz uczyni Go osobą bardziej wiarygodną i kompetentną oraz zapewni możliwości pozyskiwania nowych klientów, a także pozwoli rozwinąć prowadzoną działalność gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, jeżeli w istocie wiedza zdobyta na rozpoczętych studiach magisterskich w zakresie zarządzania finansami pozwoli Wnioskodawcy na zdobycie wiedzy przydatnej w tej działalności, to wydatki z tytułu czesnego poniesione w związku z podjęciem nauki na tych studiach, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich należytego udokumentowania. Zauważyć przy tym należy, iż celem poniesienia przedmiotowego wydatku nie może być wyłącznie chęć podniesienia (poprawy) wizerunku firmy Wnioskodawcy, bowiem wydatek taki mogłyby mieć cechy wydatku o charakterze reprezentacyjnym, który nie może stanowić kosztu podatkowego. W myśl bowiem art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Zauważyć również należy, iż to na podatniku spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Jeśli podatnik nie wykaże, ww. związku lub nie przedstawi rzeczowych argumentów wskazujących na celowość wydatków poniesionych na ww. studia z punktu widzenia zachowania, lub zabezpieczenia ww. źródła przychodów (obniżenia kosztów prowadzonej działalności gospodarczej), to wydatki te nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów. Nadmienić także należy, iż zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.