Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.818.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Ulga na powrót; zmiana stałego miejsca zamieszkania na
Polskę przez Białorusina z Kartą Polaka.
Słowa kluczowe: Białoruś
karta
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Uzupełniła Pani wniosek – w odpowiedzi
    na wezwanie – pismem z 28 maja 2025 r. (data wpływu 23 maja 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pani Kartę Polaka od 2017 roku. W dniu 31 stycznia 2022 roku otrzymała Pani
    decyzję o uznaniu Karty Polaka (w związku ze zmianą nazwiska otrzymała Pani nowy
    dokument).
    Do dnia 14 października 2023 roku mieszkała Pani na Białorusi. W tym dniu
    przeprowadziła się Pani do Polski. Wcześniej nigdy nie mieszkała Pani w Polsce. W dniu 28
    maja 2024 roku otrzymała Pani decyzję o udzieleniu zezwolenia na pobyt stały na
    podstawie Karty Polaka. W dniu 12 czerwca 2024 roku odebrała Pani Kartę pobytu stałego.
    Po przeprowadzce do Polski nie pracowała Pani i była Pani na utrzymaniu męża. Nie
    osiągnęła Pani żadnych dochodów w Polsce, ani zagranicą. W dniu 2 września 2025 roku
    rozpoczęła Pani działalność gospodarczą na zasadach ogólnych (skala podatkowa).
    Zgodnie z obowiązującymi przepisami ulgę na powrót może Pani stosować przez cztery
    kolejne lata podatkowe, począwszy od 2024 r., tj. za lata 2024, 2025, 2026 i 2027.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    chciałaby Pani potwierdzić możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego (tzw. ulga
    na powrót) w latach 2025, 2026 i 2027.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Przyjechała Pani do Polski w związku ze zmianą stałego miejsca zamieszkania na Polskę.
    Posiada Pani obywatelstwo białoruskie. Od dnia 14 października 2023 r. posiada Pani na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych (Pani mąż oraz miejsce
    zamieszkania znajdują się w Polsce). Pani mąż przeprowadził się do Polski w tej samej
    dacie, tj. 14 października 2023 r. Od dnia 14 października 2023 roku, tj. od momentu
    przeprowadzki do Polski, posiada Pani w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. W
    okresie od 14 października 2023 roku do 31 sierpnia 2025 roku nie osiągała Pani żadnych
    dochodów w Polsce, ani za granicą, pozostając na utrzymaniu męża.
    Posiada Pani wraz z mężem umowę najmu mieszkania w (...) (Białoruś) oraz aneksy
    dotyczące rozwiązania tej umowy z dniem 9 października 2023 r. Nie planuje Pani
    powrotu na Białoruś.
    Pani dochody w roku podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi na powrót
    przekroczą kwotę 85 528 zł.
    Nie skorzystała Pani z ulgi na powrót w zeznaniu podatkowym za 2024 r., ponieważ nie
    osiągnęła Pani w tym roku żadnych dochodów.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym ma Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia
    podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w latach 2025, 2026 i 2027?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w opisanym stanie faktycznym spełnia Pani warunki określone w art. 21
    ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności:
        po raz pierwszy przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania do Polski w 2023 r.;
        posiada Pani zezwolenie na pobyt stały na podstawie Karty Polaka;
        nie miała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w latach
        poprzednich.
    W związku z tym, uważa Pani, że przysługuje Pani zwolnienie podatkowe (ulga na powrót)
    w części roku 2025 oraz w latach 2026 i 2027.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
    - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
        a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
          miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
          Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
          miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
        a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
          Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
          należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
          Szwajcarskiej lub
        b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
          Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach

          Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
          Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
    4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
      dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
      zwolnienia, oraz
    5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.

    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazała Pani, że 14 października 2023 r. przeprowadziła się Pani do
    Polski w związku ze zmianą stałego miejsca zamieszkania. W wyniku przeniesienia miejsca
    zamieszkania podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
    posiada Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych (Pani
    mąż oraz miejsce zamieszkania znajdują się w Polsce). Oznacza to, że warunek, o którym
    mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został
    przez Panią spełniony.
    Ponadto wyjaśniła Pani, że na terenie Białorusi mieszkała Pani do dnia 14 października
    2023 r. Wcześniej nigdy nie mieszkała Pani w Polsce. Zatem uznać należy, że spełniła Pani
    wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy.
    Wyjaśniła Pani również, że od 2017 r. posiada Pani Kartę Polaka. W dniu 31 stycznia 2022
    roku otrzymała Pani decyzję o uznaniu Karty Polaka (w związku ze zmianą nazwiska
    otrzymała Pani nowy dokument). W dniu 28 maja 2024 roku otrzymała Pani decyzję o
    udzieleni zezwolenia na pobyt stały na podstawie Karty Polaka. W dniu 12 czerwca 2024
    roku odebrała Pani Kartę pobytu stałego.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 192):
    1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu
      Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
        1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
        języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
        polskich tradycji i zwyczajów;
        2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
        przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego
        przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu
        Polskiego;
        3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
        dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
        zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
        zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
        mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;

        4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
        repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej
        Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w
        latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą
        Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską
        Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką
        i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego z państw
        będących stroną tych umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
        1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
        przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
        2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej, lub
        3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
      stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz.
      U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka polskiego
      w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje się
      odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
    1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu Polskiego.
    2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
        1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
        2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21
    ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przeniesienie
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z
    posiadaniem przez Panią Karty Polaka. Utrata ważności z mocy prawa wydanej Pani Karty
    Polaka w związku z uzyskaniem przez Panią w dniu 12 czerwca 2024 r. Karty pobytu
    stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie pozbawia Pani prawa do skorzystania z
    przedmiotowej ulgi.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.

    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazała Pani, że posiada Pani wraz z mężem umowę najmu mieszkania w M.
    (Białoruś) oraz aneksy dotyczące rozwiązania tej umowy z dniem 9 października 2023 r.
    W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełniła Pani
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W okresie od 14 października 2023 roku do 31 sierpnia 2025 roku nie osiągała Pani
    żadnych dochodów w Polsce, ani za granicą, pozostając na utrzymaniu męża. Pani
    dochody w roku podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi na powrót przekroczą
    kwotę 85 528 zł. Nie skorzystała w roku Pani z ulgi na powrót w zeznaniu podatkowym za
    2024 r., ponieważ nie osiągnęła Pani w tym roku żadnych dochodów.
    Wobec powyższego, stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw.
    „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do
    wskazanych we wniosku przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania
    obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty
    85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem
    ust. 39, 43 i 44.
    W związku z powyższym – zgodnie z Pani zapytaniem - przysługuje Pani prawo do
    skorzystania z ulgi na powrót w latach 2025, 2026 i 2027, tj. od momentu osiągnięcia przez
    Panią dochodów w Polsce.
    Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.