Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-164/16/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-28
Teza: zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej w procesach mineralogicznych
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 29 kwietnia 2016 r. (data wpływu 2 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie mineralogicznym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie mineralogicznym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka \[…\] (dalej „Spółka”) jest podmiotem prowadzącym działalność polegającą w przeważającej części na produkcji szyb (przeznaczonych głównie do samochodów i innych środków transportu). Działalność ta odbywa się w zakładach produkcyjnych Spółki.

Przeprowadzany na terenie zakładów proces produkcji szyb składa się z szeregu powiązanych ze sobą czynności i procesów technologicznych obróbki i kształtowania szkła zmierzających do wyprodukowania gotowego wyrobu. Wspomniane czynności i procesy technologiczne przeprowadzane są za pomocą różnego rodzaju urządzeń i instalacji, które razem tworzą całość w postaci zespołu służącego do produkcji wyrobów gotowych. Zakres czynności realizowanych w ramach procesu produkcji szyb uzależniony jest w głównej mierze od specyfiki danego wyrobu oraz jego oczekiwanych właściwości i założonych parametrów technicznych.

W swojej działalności Spółka zużywa znaczące ilości energii elektrycznej. Produkcja szyb podzielona jest na kilka ogólnych faz - cięcia (przycinania) szkła, sitodruku, gięcia szkła, laminacji, autoklawizacji, zbrojenia oraz pakowania. Niektóre rodzaje szyb (np. szyby hartowane) mogą być poddawane zabiegom dodatkowym lub alternatywnym wobec ww. faz produkcji, np. wycinaniu otworów w szkle bądź hartowaniu. W trakcie produkcji w obrębie poszczególnych etapów równolegle może pracować kilka urządzeń (np. kilka pieców w fazie gięcia).

Obecnie Spółka jest w trakcie procesu uzyskiwania koncesji na obrót energią elektryczną zgodnie z przepisami prawa energetycznego. Po uzyskaniu ww. koncesji i uzyskaniu statusu podatnika akcyzy Spółka zamierza rozpocząć korzystanie ze zwolnienia przewidzianego dla energii elektrycznej zużywanej w procesach mineralogicznych zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy akcyzowej.

W związku z powyższym Spółka pragnie potwierdzić zakres w jakim będzie mogła ona stosować ww. zwolnienie. Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowy opis poszczególnych etapów procesu produkcyjnego mającego miejsce w zakładach produkcyjnych Spółki.

1\. Przyjęcie tafli szkła na magazyn.

Proces produkcji szyb rozpoczyna się na etapie przyjęcia na magazyn nieobrobionych tafli szkła. Tafle są wyładowywane z samochodów ciężarowych za pomocą wózków widłowych. Po rozładowaniu tafle szkła są magazynowane bądź, w zależności od zapotrzebowania, bezpośrednio przygotowywane (np. rozfoliowywane) i wykorzystywane do produkcji szyb.

2\. Cięcie szkła; wyrzynanie otworów w szkle.

Kolejnym etapem jest mechaniczna obróbka tafli szkła - trafiają one na ręczne, półautomatyczne lub automatyczne linie do cięcia szkła. Tafle szkła są odpowiednio przycinane, obłamywane, szlifowane, odpylane oraz myte. Procesy mycia i odpylania szkła są niezbędne z punktu widzenia możliwości przeprowadzenia dalszych etapów produkcji szyb - wszelkie zanieczyszczenia szkła podczas procesu mogą potencjalnie skutkować defektywnością wyrobu gotowego. W niektórych przypadkach (głównie w przypadku szkła, które nie będzie poddawane gięciu) pracownicy Spółki wycinają w szkle różnego rodzaju otwory niezbędne z punktu widzenia potrzeb klienta. Tafle szkła między poszczególnymi fazami etapu cięcia /wyrzynania mogą być transportowane manualnie lub automatycznie.

Podczas procesu obróbki szkła powstaje pewna ilość odłamków szkła, pyłów i innych odpadów, które nieodprowadzane mogłyby potencjalnie zablokować maszyny produkcyjne oraz stanowić zagrożenie dla pracowników Spółki. Przy części linii do cięcia szkła zamontowane są automatyczne transportery i kruszarki tzw. „stłuczki” szklanej, które mają za zadanie rozdrobnienie i wyprowadzenie z linii produkcyjnej pozostałości po procesie obróbki szkła.

3\. Malowanie (metoda sitodruku).

W zależności od potrzeb klienta i konkretnych modeli szyb, część z przyciętych tafli szklanych przechodzi fazę malowania. Malowanie odbywa się automatycznie - przy pomocy drukarek sitodrukowych - lub ręcznie. Po nałożeniu specjalnej farby ceramicznej, pomalowane tafle szkła przechodzą przez proces suszenia w piecach lub suszarniach. W trakcie procesu suszenia farba utrwala się i fizycznie staje się częścią tafli szklanej. Ważną funkcję na tym etapie procesu produkcji pełnią urządzenia utrzymujące odpowiednie warunki (temperatura, wilgotność) w pomieszczeniu, w którym odbywa się malowanie szkła. Właściwa atmosfera zapewnia kontrolę nad procesem schnięcia farby co pozwala na otrzymanie optymalnego połączenia farby z malowaną taflą szkła, uniemożliwienie zanieczyszczenia tafli oraz uzyskanie optymalnych właściwości farby.

Malowanie szkła pełni ważną funkcję w procesie produkcji szyb - wzory wymalowane na szkle (i, docelowo, szybie) pełnią funkcje informacyjne (np, znaki producenta), estetyczne (zakrycie miejsc wklejenia szyby w pojazd) i optyczne (przyciemnienie części szyby, właściwa dyspersja promieni słonecznych).

4\. Gięcie tafli szkła.

Po wysuszeniu farby część tafli szkła (tj. te, które mają się stać częścią szyb giętych) kierowana jest do procesu gięcia. Proces gięcia polega na położeniu tafli szkła na odpowiedniej formie oraz wprowadzeniu ich do pieca elektrycznego w którym oddziałuje się na nie energią cieplną wytwarzaną przez zespół grzałek pieca. Każdy model szyby posiada indywidualnie dopasowany program mocy i czasu grzania poszczególnych grzałek w piecach gięcia pozwalający na dokładne uformowanie kształtu danej szyby poprzez kontrolę temperatury i czasu przejazdu przez piec. Część szyb wymaga wykorzystania specjalistycznych rodzajów pieców - np. pieca do szkła pancernego.

W piecach pracują także instalacje chłodzące aparaturę pomiarową (niezbędną dla właściwej pracy pieca) zapobiegające jej przegrzaniu.

Po opuszczeniu pieca tafle szkła uformowane są w kształt jaki docelowo mają przyjąć w szybie.

5\. Hartowanie tafli szkła.

W odróżnieniu od tafli szkła mających wejść w skład szyb giętych, tafle przeznaczone do szyb płaskich podlegają procesowi hartowania szkła. Proces hartowania szkła polega na kilkukrotnym, naprzemiennym nagrzewaniu tafli szkła w piecu oraz chłodzeniu ich za pomocą cyklonów (dmuchaw) powietrznych. W wyniku tego procesu powstają tzw. szyby hartowane wykorzystywane m. in. w środkach transportu publicznego czy budynkach.

6\. Laminowanie szkła.

W przypadku produkcji szyb laminowanych tafle szkła sparowane na etapie gięcia są rozdzielane (tam gdzie jest to niezbędne). Następnie, pracownicy Spółki przygotowują na odpowiednich maszynach arkusz folii z tworzywa sztucznego służącej do laminacji. Robotnicy wkładają przygotowany arkusz laminatu pomiędzy tafle szkła, obcinają wystające kawałki folii i nakładają na złożone tafle uszczelkę z wężykiem odsysającym powietrze (tzw. worek próżniowy). Niekiedy oprócz folii pomiędzy szybami umieszczane są także przewody elektryczne do ogrzewania szyby. Z uwagi na zagrożenie zanieczyszczeniem, zmianami właściwości folii pod wpływem wilgoci i zmian temperatury, w pomieszczeniach w których dochodzi do laminacji zamontowane są urządzenia do kontroli i regulacji właściwości powietrza (m.in. osuszacze, odkurzacze, wentylatory). Na tym etapie mogą być używane także komory „prelaminacyjne” spełniające te same funkcje w sposób wstępny.

W następnym kroku tak przygotowany zestaw tafli szkła trafia do pieca laminacyjnego. Na tym etapie procesu folia z tworzywa sztucznego zgrzewana jest w piecu w taki sposób, iż tafle szkła zostają zespolone na trwałe a powietrze znajdujące się pomiędzy nimi zostaje odessane. Laminat wzmacnia konstrukcję szyby oraz, w razie stłuczenia, zabezpiecza ludzi przed zranieniem odłamkami szkła.

W przypadku szyb pancernych (z uwagi na konieczność ich kilkukrotnego laminowania) proces ten może zachodzić kilkukrotnie.

7\. Autoklawizacja szyb.

Po laminacji szkło przemieszczane jest do tzw. autoklawów, czyli specjalnych komór, w których ma miejsce oddziaływanie na szkło za pomocą zmian temperatury i ciśnienia (wytwarzanego przez dedykowane sprężarki powietrza). Tafle ustawione na wózkach wprowadzane są do komory, w której tworzone są odpowiednie warunki (szybka zmiana temperatury i ciśnienia) a następnie dochodzi do powolnej ich normalizacji. Na tym etapie produkcji wykorzystywane są urządzenia do schładzania, ogrzewania, sprężania i rozprężania powietrza.

Proces autoklawizacji służy wyrównaniu naprężeń (m.in. przez dokładne usunięcie powietrza z wnętrza wyrobu) oraz ostatecznemu zespoleniu folii z tworzywa sztucznego ze szkłem w celu wytworzenia szyby laminowanej ze szkła bezpiecznego. Proces ten zapobiega powstawaniu przeciążeń wewnątrz szyby, które mogłyby potencjalnie skutkować jej defektywnością - np. samoistnym pęknięciem.

8\. Zbrojenie szyb.

Po autoklawizacji szyby przechodzą na stanowiska montażowe, na których do szyb przyklejane są mocowania pod urządzenia (np. czujniki deszczu) oraz uszczelki.

9\. Pakowanie i transport szyb.

Na ostatnim etapie montażowym szyby są składane i pakowane - manualnie lub automatycznie za pomocą robota do pakowania \[…\] - w specjalne opakowania transportowe. Po spakowaniu są one transportowane do klientów (odbiorców) lub do filii Spółki świadczących usługi montażowe.

Pozostałe zużycia technologiczne.

W toku realizacji procesu produkcyjnego, w celu zapewnienia jego właściwego i bezpiecznego prowadzenia stosowane są rozmaite urządzenia, takie jak wentylatory, osuszacze, klimatyzatory, odkurzacze, podajniki taśmowe i przenośniki, sprężarki i odprężarki, kruszarki, szafy sterownicze, transformatory, rozdzielnice i inne, niezbędne do pełnego i właściwego prowadzenia oraz monitorowania procesu technologicznego. Dodatkowo w części urządzeń lub obok nich zamontowane są urządzenia nastawcze, iluminacyjne, kontrolne i sygnalizacyjne -pozwalające pracownikom Spółki na kontrolę procesu produkcji szyb.

Na poszczególnych etapach produkcji może być wykorzystywana zdemineralizowana woda technologiczna (nienadająca się do picia przez ludzi) przygotowywana przez Spółkę w stacji odwróconej osmozy. Woda technologiczna zużywana jest m.in. podczas wstępnego mycia tafli szkła podczas etapu cięcia i wyrzynania tafli szklanych.

W trakcie procesu wykorzystywane są także urządzenia mające na celu badanie jakości wyrobów na poszczególnych etapach produkcji szyb (piece próbek szkła, urządzenia do optycznego badania wyrobów)

Inne zużycia energii elektryczne.

W zakładach Spółki poza pomieszczeniami i halami przeznaczonymi do prowadzenia procesu technologicznego i jego obsługi znajdują się także pomieszczenia socjalne i administracyjne. Spółka wykorzystuje część zakupionej energii elektrycznej na ich ogrzanie (jeśli występuje), zasilanie komputerów, oświetlenie, cele socjalne etc. Poszczególne drogi dojazdowe, hale produkcyjne, części terenu zakładów etc. oświetlone są zgodnie z normami BHP oświetleniem „ogólnozakładowym”.

Zgodnie z otrzymaną przez Spółkę opinią klasyfikacyjną \[…\] wydaną przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi w oparciu o analogiczny opis czynności produkcyjnych dokonywanych w zakładach produkcyjnych Spółki „działalność w zakresie produkcji szyb, głównie do samochodów i innych środków transportu mieści się w grupowaniu PKD 23.12.Z Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego”.

Spółka podkreśla, że wskazane w opisie zdarzenia przyszłego urządzenia mogą być w przyszłości zastąpione przez inne o analogicznych funkcjach w miarę postępu technologicznego, czy też zmian inwestycyjnych po stronie Spółki. Stąd też Spółka wnosi o potwierdzenie, że o ile urządzenia te będą brały udział w procesie technologicznym, który należy uznać za proces mineralogiczny, to energia przez nie zużywana będzie także korzystała ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. pod warunkami określonym w art. 30 ust. 7b ustawy o podatku akcyzowym.

Spółka zamierza składać do właściwego Urzędu Celnego oświadczenia dot. wolumenów energii elektrycznej wykorzystanej do celów zwolnionych zgodnie z art. 30 ust 7b pkt 2 w zw. z ust. 7c.

Spółka wskazuje także, iż niniejsza interpretacja obejmuje swoim zakresem część opisu zdarzenia przyszłego, którego dotyczy pytanie wnioskodawcy. Pozostałe elementy opisu zdarzenia przyszłego będą przedmiotem oddzielnych wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na gruncie obowiązujących przepisów akcyzowych, w szczególności art. 30 ust. 7a pkt 4 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy akcyzowej zużycia energii elektrycznej powstałe na etapie hartowania tafli szkła, opisanym w opisie zdarzenia przyszłego wniosku należy zaklasyfikować jako zużycia powstałe w procesie lub procesach mineralogicznych a tym samym czy mogą one skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy akcyzowej?

Zdaniem Wnioskodawcy zużycia energii elektrycznej powstałe na etapie hartowania tafli szkła są zużyciami, które należy zaklasyfikować jako powstałe w procesie mineralogicznym lub procesach mineralogicznych a tym samym mogą one korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy akcyzowej po spełnieniu niezbędnych wymogów formalnych.

Uzasadnienie.

a. Klasyfikacja działalności produkcyjnej Spółki: możliwość uznania procesu produkcyjnego za „mineralogiczny”.

Zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym zwolnieniem od akcyzy może zostać objęta energia elektryczna wykorzystywana w procesach mineralogicznych.

Równocześnie w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy określono definicję procesów mineralogicznych, za które uznaje się „procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm,\]”.

Zgodnie z przywołaną powyżej nomenklaturą NACE do procesów sklasyfikowanych pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” klasyfikowane jest m.in. kształtowanie i obróbka szkła płaskiego. Zgodnie natomiast z brzmieniem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 r. nr 251 poz. 1885\]:

*   „Klasyfikacje macierzyste to te klasyfikacje gospodarcze i społeczne, które są wynikiem międzynarodowych porozumień potwierdzonych przez Komisję Statystyczną Narodów Zjednoczonych lub inne organizacje międzyrządowe (\`(...)\`) Mogą być one używane jako wzorce do tworzenia bądź rewizji innych klasyfikacji, zarówno w odniesieniu do struktury jak również cech i definicji poszczególnych grupowań.
*   Klasyfikacje pochodne tworzone są w oparciu o klasyfikacje macierzyste. Mogą być one przygotowane albo poprzez przyjęcie struktury i grupowań klasyfikacji macierzystej, a następnie poprzez wprowadzenie dodatkowych szczegółowych poziomów albo przegrupowanie lub agregację elementów z jednej lub kilku klasyfikacji macierzystych. (\`(...)\`)

Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) 2007 jest klasyfikacją pochodną w stosunku do klasyfikacji macierzystej - NACE Rev. 2. (\`(...)\`) Do czwartego poziomu klasyfikacja PKD-2007 jest zgodna z klasyfikacją NACE Rev. 2. W związku z powyższym PKD-2007 zachowuje pełną spójność i porównywalność metodologiczną, pojęciową, zakresową i kodową na poziomie czterech cyfr z klasyfikacją NACE Rev. 2.”

W niniejszej sprawie należy uznać więc, iż dla potrzeb rozważań dotyczących kwalifikacji danych czynności do procesu mineralogicznego w rozumieniu ustawy akcyzowej grupowanie PKD 2007 23.12 („Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego”) w pełni odpowiada grupowaniu 23.12 obecnemu w nomenklaturze NACE rev. 2 a tym samym grupowaniu DI 26.12 („Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego”) obecnemu w nomenklaturze NACE rev. 1.1 (zgodnie z tabelami przejścia opublikowanymi na stronach EUROSTAT), do której odwołują się obecnie obowiązujące przepisy ustawy akcyzowej przy definiowaniu procesu mineralogicznego.

W ocenie Spółki, potwierdzonej stosowną opinią klasyfikacyjną wydaną przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi w oparciu a analogiczny opis czynności produkcyjnych dokonywanych w zakładach produkcyjnych Spółki „działalność w zakresie produkcji szyb, głównie do samochodów i innych środków transportu mieści się w grupowaniu PKD 23.12.Z „Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego” a tym samym odpowiada grupowaniu NACE DI 26.12 („Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego”) do którego odwołują się przepisy ustawy akcyzowej definiując proces mineralogiczny.

Podsumowując, w ocenie Spółki, nie ma wątpliwości, iż proces produkcyjny szyb prowadzony w zakładach produkcyjnych Spółki można określić mianem procesu „mineralogicznego” w rozumieniu ustawy akcyzowej.

b. Znaczenie pojęcia „procesu” w przepisach regulujących zwolnienie dla zużyć energii elektrycznej powstałych w procesach mineralogicznych.

Zgodnie z definicjami językowymi „proces” to „ciąg następujących po sobie zmian fizycznych lub chemicznych powiązanych przyczynowo” \[oficjalna strona internetowa Wielkiego Słownika Języka Polskiego Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk http://www.wsip.pl/index.php7id\_hasla=15420&id\_znaczenia=3920053&l=20&ind=0 (dostęp 23 marca 2016 r.)\]. W ocenie Spółki, z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego powyżej jasno wynika, iż poszczególne etapy obróbki i kształtowania szkła (produkcji szyb) łączy szereg powiązanych z sobą zabiegów i czynności (nakierowanych na wywołanie zmian fizycznych bądź chemicznych w taflach szkła) stanowiących ciąg przyczynowy mający finalnie na celu wytworzenie określonego wyrobu gotowego. Podobne stanowisko co do zakresu znaczeniowego pojęcia „proces” przyjęte jest w orzecznictwie sądów administracyjnych - przykładowo w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 maja 2013 r. dotyczącego zwolnienia dla energii elektrycznej zużywanej w procesie produkcji energii elektrycznej (sygn. I GSK 397/12) - „(\`(...)\`) proces produkcji powinien być również utożsamiany ściśle z procesem technologicznym, obejmujących swym zakresem uporządkowany zestaw celowych działań wykonywanych w toku produkcji począwszy od pobrania materiału wejściowego poprzez wszystkie operacje technologiczne aż do otrzymania gotowego wyrobu. Na proces produkcyjny będzie się więc składała suma operacji produkcyjnych wykonywanych w uporządkowanej kolejności i mających na celu wytworzenie określonego wyrobu. (\`(...)\`)” Oznacza to, iż o ile działania pracowników Spółki podczas obróbki i kształtowania szkła (produkcji szyb) będą miały charakter uporządkowany, celowy oraz będą dokonywane w toku produkcji od pobrania materiału aż do otrzymania gotowego wyrobu - będą one częścią „procesu” w znaczeniu ścisłym. W ocenie Spółki każdy z etapów procesu obróbki i kształtowania szkła, co do którego Spółka zdecydowała się zadać pytanie będące przedmiotem niniejszego wniosku, niewątpliwie posiada charakter celowy, powtarzalny, uporządkowany oraz konieczny dla uzyskania rezultatu jakim jest wyprodukowanie szyb o określonej charakterystyce, jakości i właściwościach. Tym samym zużycia energii elektrycznej pozostające w zakresie niniejszego wniosku należy uznać za powstałe w procesie mineralogicznym.

Spójny i nierozerwalny charakter przedstawionych działań potwierdza również fakt, że w przypadku odłączenia ze schematu produkcji któregoś z elementów określony wyrób gotowy mógłby nie powstać, lub nie posiadałby wszystkich wymaganych właściwości i cech, w szczególności mógłby nie spełniać norm pozwalających na uzyskanie stosownych atestów bądź certyfikatów wskazujących na pozytywną ocenę jakościową wytwarzanego wyrobu.

Spółka pragnie także zwrócić uwagę na fakt, iż przyjęcie restrykcyjnego i ograniczającego rozumienia pojęcia procesu nie powinno ograniczać możliwości zwolnienia z akcyzy wskazanych zużyć energii elektrycznej. Zgodnie bowiem z definicjami językowymi proces kształtowania (tj. „nadawania czemuś określonego kształtu”) \[oficjalna strona internetowa Wielkiego Słownika Języka Polskiego Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk http://www.wsjp.pl/index.php7id\_hasla=21237&id\_znaczenia=3098157&l=12&ind=0 (dostęp 23 marca 2016 r.)\] i obróbki (tj. „nadawania przedmiotowi pożądanych cech i właściwości przez stosowanie wobec niego różnych zabiegów technicznych”) \[oficjalna strona internetowa Wielkiego Słownika Języka Polskiego Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk http://www.wsip.pl/index.php7id\_hasla=36141&id\_znaczenia=5050076&l=18&ind=0 (dostęp 23 marca 2016 r.)\] szkła - czyli proces produkcji opisywany w opisie zdarzenia przyszłego wniosku - może obejmować bardzo zróżnicowane czynności (np. malowanie szyb na kolorowo, przyciemnianie szkła, pokrywanie szkła powłokami antyrefleks etc.) prowadzące do uzyskania wyrobów gotowych o określonych, pożądanych właściwościach. Spółka posiłkuje się stanowiskiem organów interpretacyjnych, które w odniesieniu do omawianego zwolnienia przyjęły prawidłową, szeroką interpretację pojęcia procesu mineralogicznego w ocenie zużyć powstających podczas produkcji cementu (sygn. IPPP3/4513-92/15-2/SM). W ocenie Spółki a także zgodnie z logiką powołanej interpretacji indywidualnej należy uznać, iż wszystkie działania, które, zgodnie z założonymi celami produkcyjnymi są niezbędne w procesie wytwarzania produktów o określonym charakterze oraz prowadzą do następujących po sobie i powiązanych przyczynowo przemian fizycznych bądź chemicznych materiału mieszczą się w definicji procesu mineralogicznego wprowadzonego przez przepisy akcyzowe.

W ocenie Spółki zwolnieniem przewidzianym dla energii elektrycznej zużywanej w procesie mineralogicznym należy objąć także zużycia opisane w opisie zdarzenia przyszłego jako „pozostałe zużycia technologiczne”, które ze swej natury są bezpośrednio związane z procesem mineralogicznym oraz niezbędne do pełnego i właściwego prowadzenia oraz monitorowania procesu technologicznego. Takie stanowisko zaakceptowane zostało przez organy w interpretacjach wydanych na rzecz cementowni - w interpretacjach o sygn. IBPP4/4513-237/15/MK („W proces mineralogiczny uprawniający do zastosowania zwolnienia z akcyzy wpisują się także czynności związane z wytwarzaniem sprężonego powietrza, a także zużycie energii elektrycznej niezbędnej do oświetlenia pomieszczeń, hal, urządzeń, w których czynności wykonują pracownicy bezpośrednio obsługujący lub nadzorujący przebieg procesu produkcji”) oraz IPPP3/4513-91/15-2/SM („Ze zwolnienia od akcyzy nie będzie również korzystać energia elektryczna zużywana do oświetlania i ogrzewania pomieszczeń, hal i warsztatów, w których wyłącznie przebywają pracownicy wykonujący czynności obsługi lub nadzoru przebiegu procesu technologicznego, o ile w tych pomieszczeniach, halach i warsztatach nie znajdują się również maszyny czy urządzenia wykorzystywane do produkcji cementu” a także, w bardzo zbliżonym stanie faktycznym, na rzecz producenta szkła płaskiego (sygn. IBPP4/4513-236/15/EK).

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, iż zużycia energii elektrycznej w zakresie objętym niniejszym wnioskiem będą mogły zostać objęte zwolnieniem od podatku akcyzowego na podstawie w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym po spełnieniu warunków formalnych określonych w tej ustawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

*   wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy,
*   procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Obrót energią elektryczną i jej zużycie w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1.  z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…).

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania m.in. energii elektrycznej określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4 lit. b tiret 5 cyt. Dyrektywy Rady 2003/96/WE dyrektywa nie ma zastosowania do procesów mineralogicznych.

Wyłączenie to nie oznacza jednak, że ww. energia podlega obowiązkowemu zwolnieniu z opodatkowania. Wyłączenie to oznacza jedynie, że państwo członkowskie przy opodatkowaniu energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych nie jest związane z regułami harmonizacyjnymi na poziomie wspólnotowym. Tym samym zakres zwolnienia energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych może być określany dowolnie przez każde z państw członkowskich.

Zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 4, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach mineralogicznych.

Zwolnienie to jest uwarunkowane:

1.  wykorzystywaniem energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywaniem przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania (art. 30 ust. 7b ustawy).

Stosownie do art. 30 ust. 7c ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.

Zgodnie z ww. przepisami od 1 stycznia 2016 r. wprowadzono zwolnienia dla energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych. Procesy te zostały zdefiniowane jako procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Należy tutaj zauważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3037/90 w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej, celem tego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnej statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej. Należy także wskazać, że ww. nomenklatura klasyfikuje produkcję danego towaru, natomiast w definicji procesów mineralogicznych jest mowa o procesach sklasyfikowanych na podstawie tej nomenklatury. Jest tu zatem mowa o dwóch różnych czynnościach, które w praktyce mogą lecz nie musza się pokrywać.

Jak wynika bowiem z potocznego znaczenia produkcja oznacza zorganizowaną działalność mającą na celu wytworzenie np. określonych towarów, lakonicznie ujmując jest to wytwarzanie określonych towarów.

Natomiast proces jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708 „proces” to przykładowo: przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny. Tym samym jako proces należy rozumieć tylko ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym.

Na podstawie powyższego należy zauważyć, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją procesów oraz czynności nie stanowiących procesu jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces.

Również zakres czynności, które zgodnie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. Nr 251, poz. 1885) wchodzą w do działu 23 - Produkcja Wyrobów z Pozostałych Mineralnych Surowców Niemetalicznych, a tym samym do „procesów mineralogicznych” jest bardzo rozległy.

Zauważyć należy, że grupa 23.1 PKD obejmuje - Produkcja szkła i wyrobów ze szkła:

*   23.12 Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego
    *   23.12.Z Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję szkła płaskiego hartowanego lub warstwowego,
*   produkcję luster i lusterek,
*   produkcję wielościennego szkła izolacyjnego.

Zatem Polska Klasyfikacja Działalności również odnosi się do szeroko rozumianej produkcji w ramach której następować mogą określone procesy.

W tym miejscu należy wskazać, że dotychczasowym orzecznictwie podatkowym Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego wydaje się być utrwalone stanowisko, że przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego, próbach odkodowywania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową, polegająca na ustaleniu treści normy prawnej na podstawie możliwego sensu słów, za pomocą których sformułowano dany przepis. Podkreślić jednak należy, że proces ten nie może jednak ograniczać się jedynie do semantycznych czy syntaktycznych reguł języka. Konieczne jest zatem także odwołanie się do tego, co prawodawca przez dane słowa chce osiągnąć.

Przypomniał o tym Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności w uchwale składu pięciu sędziów z dnia 24 czerwca 1996 r. sygn. FPK 6/96 (ONSA 1996, z. 3, poz. 106), powołując się na pogląd wyrażony przez Ryszarda Mastalskiego. Podkreśla on, że nazwy przejęte przez prawo podatkowe z innych gałęzi prawa nie mogą oznaczać tych samych pojęć, służą bowiem do budowania określonych pojęć właśnie w prawie podatkowym i stanowią wraz z innymi cechami ustaw podatkowych część składową nowych kompleksów pojęć, uzyskując cechy swoiste, niezbędne do założonych przez normodawcę celów opodatkowania. Prawo podatkowe bowiem, aby mogło wypełniać swoje zadania, może być wiązane tylko własnymi pojęciami. Dokonując wykładni językowej prawa podatkowego, która powinna być uściślana i rozwijana w kontekście wykładni systemowej i funkcjonalnej, należy przede wszystkim szukać „podatkowego” rozumienia pojęć używanych przez ustawodawcę i zważać na to, czy przyjęcie innego, na przykład cywilnoprawnego punktu widzenia nie prowadzi do uchylania się danego podmiotu od opodatkowania albo też do zmniejszenia jego obciążeń podatkowych (R. Mastalski: Interpretacja prawa podatkowego, źródła prawa podatkowego i jego wykładnia, Wrocław 1989, s. 98-100) – por. uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 1999 r. sygn. FPK 1/99.

Należy również wskazać, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Wobec powyższego za proces mineralogiczny w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym należy rozumieć proces, w którym następuje przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych) w określony produkt.

W konsekwencji zwolnieniu od podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy podlega wyłącznie energia elektryczna zużywana w ww. procesie.

Podkreślić należy, że zwolnienie o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że Wnioskodawca jest producentem wyrobów ze szkła – szyb (głownie do samochodów i innych środków transportu) tj. uzyskuje gotowy produkt w wyniku m.in. procesu mineralogicznego, nie oznacza, że każdy etap produkcji winien być objęty ww. zwolnieniem nawet jeśli pośrednio jest związany z procesem mineralogicznym, lecz który obiektywnie rzecz ujmując nie może być uznany za proces mineralogiczny.

Ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe wymaga dokonania wykładni zawężającej aby inne podmioty, nie korzystające przywileju podatkowego, jakim niewątpliwie jest zwolnienie z akcyzy, nie były dyskryminowane. Rozszerzanie procesu mineralogicznego na inne czynności obiektywnie i racjonalnie niezwiązane bezpośrednio z tym procesem jest zatem niedopuszczalne. Fakt, że Wnioskodawca wytwarza produkty m.in. w trakcie procesów mineralogicznych, nie może stanowić przesłanki, aby dla celów podatkowych całą jego działalność traktować kompleksowo.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego (pkt 5) hartowanie szkła polega na kilkukrotnym, naprzemiennym nagrzewaniu tafli szkła w piecu oraz chłodzeniu ich za pomocą cyklonów (dmuchaw) powietrznych. W wyniku tego procesu powstają tzw. szyby hartowane wykorzystywane m. in. w środkach transportu publicznego czy budynkach.

Zgodnie z Encyklopedią PWN (encyklopedia.pwn.pl):

*   hartowanie szkła - obróbka cieplna lub chem. mająca na celu uzyskanie trwałych naprężeń ściskających w warstwie powierzchniowej szkła;
*   szkło hartowane - szkło o zwiększonej wytrzymałości mech., którą uzyskuje się w wyniku hartowania przez wytworzenie w warstwie powierzchniowej szkła trwałych naprężeń ściskających.

Jeśli zatem w wyniku hartowania – naprzemiennego ogrzewania i chłodzenia tafli szkła następuje zmiana właściwości fizykochemicznych tafli szkła, wówczas zużycie energii elektrycznej na tym etapie produkcji (wraz z urządzeniami opisanymi w zdarzeniu przyszłym uczestniczącymi w procesie hartowania) można zakwalifikować jako zużycie powstałe w procesie mineralogicznym i może zostać objęte zwolnieniem od akcyzy o którym mowa art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy po spełnieniu warunków formalnych o których mowa w art. 30 ust. 7b i 7c ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać zatem należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.