Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.43.2025.4.JŁR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-rozdzielność majątkowa
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
przychód
przychód-powstanie przychodu
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 23 maja 2025 r. i 25 czerwca 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    26 sierpnia 2013 r. – na postawie aktu notarialnego Repertorium (...) Pani mąż, będąc
    wtedy jeszcze kawalerem, zakupił niezabudowane działki nr 1 oraz 2, położone w
    miejscowości A, gmina B, województwo C. Termin płatności został odroczony do 30
    sierpnia 2013 r.
    By sfinansować zakup nieruchomości, 28 sierpnia 2013 r. rodzice Pani męża, na podstawie
    umowy darowizny, darowali mu środki pieniężne na zakup nieruchomości. 11 stycznia
    2014 r. zawarli Państwo związek małżeński, w którym obowiązywał ustrój wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    Na działce rozpoczęli Państwo budowę wspólnego domu.
    27 czerwca 2023 r. – na podstawie aktu notarialnego Repertorium (...) mąż darował Pani
    nieruchomość składającą się z działek nr 1 oraz nr 2, z przeznaczeniem do Państwa
    majątku wspólnego, na co się Pani zgodziła.
    4 września 2024 r. – działając w imieniu własnym oraz męża, będąc jego pełnomocnikiem,
    sprzedała Pani nieruchomość składającą się z działek nr 1 oraz 2, objęte księgą wieczystą
    (...), na których wybudowała Pani z mężem do stanu surowego zamkniętego murowany
    budynek mieszkalny.
    24 marca 2025 r. – zawarła Pani z mężem umowę majątkową małżeńską (Rep (...)), na
    podstawie której w Państwa małżeństwie zaczął obowiązywać ustrój umownej
    rozdzielności majątkowej. Obecnie przygotowują się Państwo do rozwodu.
    Zastanawiała się Pani, czy należy złożyć zeznanie PIT-39 w związku ze sprzedażą
    przedmiotowej nieruchomości. Po sprzedaży nieruchomości uzyskiwała Pani w tym
    temacie sprzeczne informacje. Finalnie nabrała Pani przekonania, że nie jest zobowiązana
    do deklarowania sprzedaży i odprowadzenia podatku. Wcześniej o wątpliwościach w tym
    temacie rozmawiała Pani ze swoją księgową, która z ostrożności postanowiła złożyć
    zeznanie PIT-39. Poprosiła ją Pani jednak o złożenie korekty zerującej tamto zeznanie.
    Obecnie jest Pani przekonana, że złożenie zeznania Pani nie dotyczy, ponieważ z chwilą
    podarowania nieruchomości przez Pani męża do Państwa majątku wspólnego, nie doszło
    do nowego nabycia, tak więc pięcioletni termin zobowiązujący do podatkowego
    rozliczenia sprzedaży nieruchomości nie liczy się od daty 27 czerwca 2023 r., a od daty
    pierwotnego nabycia nieruchomości przez Pani męża, tj. od końca 2013 r.
    Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy
    Jest Pani polską rezydentką podatkową. Nigdy nie prowadziła Pani działalności
    gospodarczej ani nie rejestrowała się jako czynny podatnik VAT. Nie miała Pani do
    czynienia z jakimikolwiek czynnościami z zakresu obrotu nieruchomościami, ani nie
    zamierza Pani w przyszłości prowadzić działalności w tym zakresie. Pani mąż jest
    Polakiem, prowadzi działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii (jest brytyjskim
    rezydentem podatkowym), są to (...).
    Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości położonej w A była zarówno Pani, jak i męża
    pierwszą sprzedażą na rynku nieruchomości. Nigdy wcześniej nie sprzedawali Państwo
    żadnych gruntów, domów czy mieszkań. Na chwilę obecną ani Pani, ani mąż nie posiadają
    innych nieruchomości, które chcieliby sprzedać w przyszłości.
    Począwszy od dnia nabycia przedmiotowych działek przez Pani męża nie były one w żaden
    sposób wynajmowane ani dzierżawione innym osobom czy podmiotom, ani w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny. Początkowo mąż (jako kawaler) użytkował je samodzielnie, a
    później po ślubie użytkowali je Państwo wspólnie. Nie zostały one nabyte w celach

    inwestycyjnych, chcieli Państwo w budowanym tam domu zrealizować własne cele
    mieszkaniowe, ponieważ wraz z dwójką dzieci mieszkali u teściów korzystając z ich
    gościnności, co jednak bywało uciążliwe dla obu stron. Nabywczyni, która kupiła od
    Państwa nieruchomość składającą się z działek nr 1 oraz 2 (ich łączna powierzchnia to 950
    2m), przed dokonaniem sprzedaży w żaden sposób nie korzystała z przedmiotowej
    nieruchomości. Nie udzielili Państwo też jej, ani nikomu innemu, wcześniej zgody na
    dysponowanie nią na cele budowlane. Nie podejmowali Państwo działań marketingowych
    w celu sprzedaży tego domu, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Dom budowali Państwo na cele prywatne z myślą, że się do tego domu wprowadzą. Cały
    proces budowlany trwał ponad dziesięć lat (rozpoczęli Państwo budowę w 2014 r.).
    Sprzedaż domu wynikała z braku budżetu na wykończenie i wyposażenie domu.

## Pytanie

Czy odpłatne zbycie nieruchomości dokonane w 2024 r. powoduje powstanie obowiązku
    podatkowego (opodatkowanie podatkiem dochodowym) i konieczności złożenia PIT-39?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest
    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższe przepisy, wskazują, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. przepisu, następuje przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Ważną z punktu widzenia Pani sytuacji jest więc kwestia ustalenia, kiedy tak naprawdę
    doszło do nabycia nieruchomości, której dotyczy zadane we wniosku pytanie. Istotne jest
    tutaj także nawiązanie do przepisów które regulują stosunki majątkowe
    wewnątrzmałżeńskie.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy - Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia
    małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa
    (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania
    przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty
    majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z
    małżonków.

    Art. 33 ustawy - Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podaje przykłady elementów majątku
    osobistego każdego z małżonków. Są to m.in.:
    – przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
    – przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub
      darczyńca inaczej postanowił.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy: oboje małżonkowie mają
    równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy: małżonkowie mogą przez
    umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub
    ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z
    wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie
    małżeństwa.
    Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610): przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z przepisami prawa cywilnego, darowizna zostaje skutecznie dokonana poprzez
    umowę, w której darczyńca jednostronnie zobowiązuje się do nieodpłatnego przekazania
    określonego świadczenia na rzecz obdarowanego. Umowa ta obejmuje zarówno
    zobowiązanie darczyńcy do przeniesienia własności i wydania przedmiotu darowizny, jak i
    akceptację darowizny przez obdarowanego. W przypadku, gdy darowizna dotyczy
    nieruchomości, dla jej ważności konieczne jest zawarcie umowy w formie aktu
    notarialnego. Co też Pani wraz z mężem uczyniła stawiając się u notariusza 27 czerwca
    2023 r.
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, gdy dochodzi do rozszerzenia małżeńskiej
    wspólności majątkowej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości, która
    wcześniej należała do majątku osobistego jednego z małżonków, za datę nabycia tej
    nieruchomości przez każdego z małżonków uznaje się moment, w którym nabył ją ten z
    małżonków, który włączył ją do majątku wspólnego. W odróżnieniu od klasycznie
    rozumianej darowizny, której celem jest przysporzenie majątkowe obdarowanego, co
    skutkuje wejściem tejże darowizny do majątku odrębnego i utożsamiane jest z nowym
    nabyciem.
    NSA rozpatrując sprawę dotyczącą darowizny nieruchomości z majątku osobistego
    jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową, w wyroku z 12 lutego
    2020 r., sygn. akt II FSK 933/18, stwierdził, że:
      Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
      pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
      wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie
      można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
      nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo
      majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) u.p.d.o.f. od daty czy to ustania ustawowej majątkowej
      wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku
      osobistego jednego z nich do wspólnego majątku małżonków. Nie ma zatem podstaw
      prawnych [...] aby [...] termin nabycia [...] nieruchomości liczyć od daty zawarcia
      umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą nieruchomości
      datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny objęta
      wspólnością małżeńską.
    Zdaniem Sądu przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim zakresem
    obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy
    rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu
    nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter

    organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak
    ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu skutki podatkowe darowizny z
    majątku odrębnego do majątku wspólnego powinny być tożsame z tymi, które występują
    w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej na podstawie
    art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącego
    uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości
    lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z
    małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo
    włączył do majątku wspólnego.
    Podobne stanowiska zaprezentował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpatrujący
    wnioski o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, które dotyczyły tak jak w Pani
    przypadku darowizny nieruchomości do majątku wspólnego:
    Pismo z 29 stycznia 2025 r. nr 0115-KDIT3.4011.904.2024.2.RS - organ podatkowy
    potwierdził, że sprzedaż nieruchomości, która została włączona do majątku wspólnego
    małżonków w drodze darowizny, nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego,
    jeżeli od daty nabycia nieruchomości przez małżonka, który ją włączył do majątku
    wspólnego, upłynęło więcej niż pięć lat.
    Pismo z 30 sierpnia 2024 r. nr 0115-KDIT3.4011.581.2024.2.RS – w której DKIS stwierdził,
    że sprzedaż nieruchomości w 2023 r., która została wcześniej przeniesiona z majątku
    osobistego małżonka do majątku wspólnego, nie powoduje obowiązku zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Fundamentalnym elementem było ustalenie, że data
    nabycia nieruchomości przez małżonka (tj. 2015 r.) jest również datą nabycia
    nieruchomości przez wnioskodawczynię, co oznacza, że upłynął wymagany pięcioletni
    okres od nabycia do sprzedaży.
    Pismo z 23 września 2024 r. nr 0115-KDIT3.4011.622.2024.2.JS - organ potwierdził, że
    sprzedaż nieruchomości w 2024 r. nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ nieruchomość została
    nabyta przez męża w 2009 r., a przeniesienie jej do wspólności majątkowej małżeńskiej w
    2020 r. nie stanowi nowego nabycia przez wnioskodawczynię.
    W związku z tym uważa Pani, że nie jest zobowiązana do złożenia PIT-39 ani do rozliczenia
    sprzedaży nieruchomości, która miała miejsce 4 września 2024 r., ponieważ od daty jej
    nabycia upłynął już pięcioletni okres, liczony od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie — zarówno w odniesieniu do Pani męża, jak i do Pani.
    Uzupełnienie własnego stanowiska w sprawie
    Jak podaje art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie
    nieruchomości, jeżeli nastąpiło w ciągu pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym miało miejsce nabycie, i jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej.
    Definicja działalności gospodarczej znajduje się w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Jest to
    działalność zarobkowa, prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w
    sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Pani zdaniem, sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w żaden sposób nie można
    powiązać z pojęciem działalności gospodarczej. Sama budowa domu trwała bardzo długo,
    o czym świadczy fakt, że od momentu jej rozpoczęcia do sprzedaży upłynęło 10 lat. W
    związku z czym nie mieli Państwo na celu szybkiego wybudowania i sprzedaży, co jest
    charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu gospodarczego nieruchomościami. Decyzję
    o sprzedaży działki zabudowanej domem podjęli Państwo z uwagi na brak środków na
    jego wykończenie.

    W związku z tym zdecydowali się Państwo w tamtym czasie na zakup mieszkania. Zawarli
    Państwo nawet w tym celu umowę deweloperską oraz przedwstępną umowę sprzedaży
    (...), którą jednak ze względu na trwającą sprawę rozwodową musieli Państwo rozwiązać.
    Jeżeli transakcji nie można przypisać znamion działalności gospodarczej – zbycie
    nieruchomości stanowi jedynie wyraz zarządu majątkiem prywatnym. Opisywana
    nieruchomość nigdy nie stanowiła składnika majątku w działalności gospodarczej, nigdy
    też nie była wykorzystywana w takiej działalności. W sprawie będącej przedmiotem
    złożonego wniosku, w Pani ocenie nie występuje także cały ciąg zdarzeń, które
    wskazywałyby, że sprzedaż nieruchomości mieszkalnej wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej.
    Jak zauważył DKIS w interpretacji z 4 czerwca 2019 r., nr 0112-KDIL3-3.4011.87.2019.4.DS:
      (...) działalność gospodarcza powinna cechować się stałością i powtarzalnością jej
      wykonywania, bowiem jest związana z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie
      jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku
      osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z
      prowadzoną działalnością gospodarczą. Dodać należy, iż sprzedaż majątku własnego -
      zwłaszcza podyktowana w jakiejś mierze okolicznościami losowymi (...) – nie jest
      działaniem tworzącym przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania czynności w
      sposób częstotliwy i zorganizowany, polega jedynie na wykorzystaniu posiadanych
      składników majątku osobistego w sposób pozwalający na korzystne ich upłynnienie.
    Podobnie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w
    prawomocnym wyroku z 7 czerwca 2017 r., I SA/Go 156/17:
      O ile zatem w związku z nieruchomością nie były podejmowane przez podatnika
      czynności o charakterze kwalifikowanym (charakterystyczne np. dla działalności
      deweloperskiej czy też z zakresu obrotu nieruchomościami), z pojęciem działalności
      gospodarczej nie powinny być identyfikowane zwykłe transakcje odpłatnego zbycia
      nieruchomości.
      Istotne znaczenie ma wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8
      in fine, a związane z upływem pięciu lat między nabyciem, a sprzedażą nieruchomości.
      Wymieniony okres traktować można jako przyjętą przez ustawodawcę klauzulę
      czasową, której ziszczenie powoduje brak możliwości kwalifikowania dokonanej
      sprzedaży nieruchomości (co do której oczywiście nie były podejmowane czynności
      przekraczające zwykły zarząd) do transakcji opodatkowanych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest:
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane
      w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit.
      a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc
      od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. przepisu, następuje przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie
    zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Istotne jest zatem ustalenie, kiedy doszło do nabycia (w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) przez Panią nieruchomości
    sprzedanej w 2024 r.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest także powołanie
    przepisów ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:
    · przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
    · przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.

    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. Konkluzja ta nie wynika z
    jednoznacznego brzmienia przepisów i w istocie dla celów prawnopodatkowych
    wprowadza fikcję prawną, bowiem oznacza, że małżonek nabywa nieruchomość wcześniej
    niż ta została włączona do majątku wspólnego, a więc w czasie, gdy stanowiła składnik
    majątku odrębnego.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK
    933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków
    do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu:
      Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
      małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się,
      że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć
      terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) u.p.d.o.f. od daty czy to
      ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia
      pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku
      małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby termin nabycia przez Skarżącą
      nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę
      nabycia przez Skarżącą nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na
      mocy umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską. (...)
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku
      osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością
      prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu
      art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego
      małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie powinien swoim zakresem
      obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy
      rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu
      nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter
      organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak
      ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu konsekwencje podatkowe
      darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny być identyczne, jak w
      przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej w trybie art.
      48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że zarówno darowizna do majątku wspólnego
    małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie
    same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej
    nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego
    przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość
    lub prawo włączył do majątku wspólnego.
    Z treści wniosku wynika, że jest Pani polską rezydentką podatkową. 26 sierpnia 2013 r.
    Pani mąż, będąc wtedy jeszcze kawalerem, zakupił niezabudowane działki nr 1 oraz 2,
    położone w miejscowości A, gmina B, województwo C. 11 stycznia 2014 r. zawarli Państwo
    związek małżeński, w którym obowiązywał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. Na
    działce rozpoczęli Państwo budowę wspólnego domu. 27 czerwca 2023 r. na podstawie
    aktu notarialnego mąż darował Pani nieruchomość składającą się z działek nr 1 oraz nr 2,
    z przeznaczeniem do Państwa majątku wspólnego. 4 września 2024 r. działając w imieniu
    własnym oraz męża, będąc jego pełnomocnikiem, sprzedała Pani nieruchomość
    składającą się z działek nr 1 oraz 2, na których wybudowała Pani z mężem do stanu

    surowego zamkniętego murowany budynek mieszkalny. 24 marca 2025 r. zawarła Pani z
    mężem umowę majątkową małżeńską, na podstawie której w Państwa małżeństwie zaczął
    obowiązywać ustrój umownej rozdzielności majątkowej. Obecnie przygotowują się
    Państwo do rozwodu. Podkreśla Pani, że nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej
    ani nie rejestrowała się jako czynny podatnik VAT. Nie miała Pani do czynienia z
    jakimikolwiek czynnościami z zakresu obrotu nieruchomościami, ani nie zamierza Pani w
    przyszłości prowadzić działalności w tym zakresie. Pani mąż jest Polakiem, prowadzi
    działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii (jest brytyjskim rezydentem podatkowym), są
    to (...). Nieruchomość nie była wykorzystywana nigdy w jego działalności gospodarczej.
    Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości była zarówno Pani, jak i męża pierwszą sprzedażą
    na rynku nieruchomości. Nigdy wcześniej nie sprzedawali Państwo żadnych gruntów,
    domów czy mieszkań. Na chwilę obecną ani Pani ani mąż nie posiadają innych
    nieruchomości, które chcieliby sprzedać w przyszłości. Począwszy od dnia nabycia
    przedmiotowych działek przez Pani męża nie były one w żaden sposób wynajmowane ani
    dzierżawione innym osobom czy podmiotom, ani to w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Początkowo mąż (jako kawaler) użytkował je samodzielnie, a później po ślubie użytkowali
    je Państwo wspólnie. Nie zostały one nabyte w celach inwestycyjnych, chcieli Państwo w
    budowanym tam domu zrealizować własne cele mieszkaniowe. Nie podejmowali Państwo
    działań marketingowych w celu sprzedaży tego domu, wykraczających poza zwykłe formy
    ogłoszenia.
    Mając na uwadze przeanalizowane uprzednio przepisy uznać należy, że włączenie w 2023
    r. do majątku wspólnego małżonków nieruchomości (grunty z wybudowanym budynkiem
    mieszkalnym w stanie surowym zamkniętym), stanowiącej uprzednio majątek osobisty
    Pani męża, nie stanowiło nabycia nieruchomości przez Panią w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem upływ pięcioletniego
    okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy liczyć dla Pani od końca roku kalendarzowego, w którym małżonek
    nabył nieruchomości gruntowe. Skoro – jak Pani wskazała – Pani mąż zakupił działki nr 1
    oraz nr 2 w 2013 r., to okres ten niewątpliwie już upłynął.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie w 2024 r. ww. nieruchomości, z uwagi na upływ terminu,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    nie rodzi dla Pani obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie musi Pani składać zeznania rocznego PIT-39 w związku ze sprzedażą opisanej we
    wniosku nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja
    dotyczy wyłącznie Pani.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.