Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.633.2025.1.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług
nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
poradnictwa obywatelskiego.
Słowa kluczowe: doradztwo
pomoc-pomoc prawna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    Opis stanu faktycznego
    1 czerwca 2012 r. Wnioskodawca uzyskał tytuł magistra prawa. 20 maja 2016 r.
    Wnioskodawca został wpisany na listę radców prawnych prowadzoną przez Okręgową
    Izbę Radców Prawnych w (...). Od 12 września 2016 r. Wnioskodawca prowadzi

    jednoosobową działalność gospodarczą której przedmiotem jest działalność prawnicza
    (69.10.Z) - (...).
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca ukończył kurs na doradcę obywatelskiego i po zdaniu egzaminu z
    wynikiem pozytywnym Wnioskodawca uzyskał tytuł doradcy obywatelskiego.
    Zaświadczenie potwierdzające posiadanie wiedzy i umiejętności z zakresu świadczenia
    poradnictwa obywatelskiego wydane zostało 25 września 2022 r. przez Związek Biur Porad
    Obywatelskich.
    Od 1 stycznia 2020 r. do dnia dzisiejszego Wnioskodawca świadczy nieodpłatną pomoc
    prawną realizowaną na podstawie ustawy z 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej oraz edukacji prawnej (później: ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej
    pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej - dalej:
    ustawa), jako osoba, która:
    a) ukończyła wyższe studia prawnicze i uzyskała tytuł magistra lub zagraniczne studia
      prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej,
    b) posiada co najmniej trzyletnie doświadczenie w wykonywaniu wymagających wiedzy
      prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej,
    c) korzysta z pełni praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych,
    d) nie była karana za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub
      przestępstwo skarbowe (art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy).
    Od 1 stycznia 2020 r. do dnia dzisiejszego Wnioskodawca świadczy nieodpłatną pomoc
    prawną i nieodpłatne poradnictwo obywatelskie realizowane na podstawie ustawy jako
    radca prawny w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności
    gospodarczej pod firmą Radca Prawny (...).
    Od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca świadczył nieodpłatną pomoc
    prawną realizowaną na podstawie ustawy jako radca prawny w ramach prowadzonej
    przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej pod firmą Radca Prawny (...).
    17 grudnia 2020 r. Wnioskodawca zawarł umowę zlecenia z Powiatem (...). Przedmiotem
    umowy zlecenia jest realizacja świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na
    zasadach określonych w ustawie oraz aktach wykonawczych do ustawy, na terenie, w
    lokalizacji oraz zakresie czasowym określonym w odrębnym harmonogramie. Okręgowej
    Izbie Radców Prawnych w (...) powierzono, na mocy art. 11 ust. 1 ustawy, prowadzenie
    punktów nieodpłatnej pomocy prawnej w różnych lokalizacjach. Na podstawie tych umów
    Wnioskodawca realizował świadczenia w okresie od 1 stycznia 2020 r., aż do dnia
    dzisiejszego - na podstawie kolejno co roku zawieranych umów współpracy, tj. umów z
    różnymi Powiatami:
    1) Umowa nr (...), zawarta 17 grudnia 2020 r. z Powiatem A., świadczenie NPP w 2021 r.,
      tj. od 1 stycznia do 31 grudnia 2021 r. w punkcie NPP w A;
    2) Umowa nr (...), zawarta 30 listopada 2021 r., Powiat C., świadczenie NPP w 2022 r., tj.
      od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r. w punkcie NPP w C.;
    3) Umowa nr (...), zawarta 19 grudnia 2022 r., Powiat A, świadczenie NPP w 2023 r., tj. od
      1 stycznia do 31 grudnia 2023 r., w punkcie NPP w D;
    4) Umowa nr (...), zawarta 2 stycznia 2024 r., Powiat E., świadczenie NPP w 2024 r., tj. od 2
      stycznia do 31 grudnia 2024 r. w punkcie NPP w F;
    5) Umowa nr (...), zawarta 23 grudnia 2024 r., Powiat A., świadczenie NPP w 2025 r., tj. od
      1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. w punkcie NPP w D.

    W ramach wszystkich ww. umów, Wnioskodawca dyżurował świadcząc nieodpłatną pomoc
    prawną w Punktach Nieodpłatnej Pomocy Prawnej zgodnie z harmonogramem. Miejsca i
    godziny dyżurów zostały wyznaczone przez powiaty, zgodnie z art. 8 ust. 1 i 10 ww. ustawy.
    Za każdym razem, począwszy od 1 stycznia 2020 r., udzielanie nieodpłatnej pomocy
    prawnej lub świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego odbywa się według
    kolejności zgłoszeń, po umówieniu terminu wizyty. Zgłoszeń dokonuje się telefonicznie
    pod numerem telefonu wskazanym przez starostę albo, odpowiednio, (...) Miasta. Starosta
    /Prezydent Miasta oprócz dokonywania zgłoszeń telefonicznych może również umożliwić
    dokonywanie zgłoszeń za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
    Nieodpłatna pomoc prawna i nieodpłatne poradnictwo obywatelskie udzielane są jako
    zadanie zlecone przez powiaty oraz miasta na prawach powiatu na podstawie zawartych z
    nimi umów.
    Zgodnie z art. 8. ust. 1 ustawy, zadania polegające na udzielaniu nieodpłatnej pomocy
    prawnej, świadczeniu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej,
    o których mowa w art. 11 ust. 7 zdanie drugie, są zadaniami zleconymi z zakresu
    administracji rządowej realizowanymi przez powiat/miasto na prawach powiatu w
    porozumieniu z gminami albo samodzielnie.
    Powiat powierza połowę punktów do prowadzenia adwokatom i radcom prawnym z
    przeznaczeniem na udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej, a połowę organizacji
    pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego, zwanej dalej „organizacją
    pozarządową”, z przeznaczeniem na udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej lub
    świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    Jeżeli na powiat przypadają dwa punkty, adwokatom lub radcom prawnym powierza się
    prowadzenie jednego punktu, a prowadzenie drugiego powierza się organizacji
    pozarządowej, która udziela nieodpłatnej pomocy prawnej i świadczy nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie w tym punkcie w zakresie czasowym wskazanym w umowie.
    OIRP zapewnia udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczenie nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w art. 5 ust. 2-5, art. 7 oraz art. 8
    ust. 2-13. (art. 11 ust. 1-1 a, ust. 2, ust. 7, ust. 10). Zgodnie z art. 4 ww. ustawy, nieodpłatna
    pomoc prawna i nieodpłatne poradnictwo obywatelskie przysługują osobie uprawnionej,
    wskazanej w ustawie.
    W myśl art. 3 ww. ustawy, nieodpłatna pomoc prawna obejmuje:
      1) poinformowanie osoby fizycznej, zwanej dalej „osobą uprawnioną”, o
        obowiązującym stanie prawnym oraz przysługujących jej uprawnieniach lub
        spoczywających na niej obowiązkach, w tym w związku z toczącym się
        postępowaniem przygotowawczym, administracyjnym, sądowym lub
        sądowoadministracyjnym lub
      2) wskazanie osobie uprawnionej sposobu rozwiązania jej problemu prawnego, lub
      3) sporządzenie projektu pisma w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2, z
        wyłączeniem pism procesowych w toczącym się postępowaniu przygotowawczym
        lub sądowym i pism w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, lub
    3a) nieodpłatną mediację, lub
      4) sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie
        pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowym lub ustanowienie adwokata,
        radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w
        postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz poinformowanie o kosztach
        postępowania i ryzyku finansowym związanym ze skierowaniem sprawy na drogę
        sądową.

    Stosownie do art. 3a ust. 1 ww. ustawy, nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje
    działania dostosowane do indywidualnej sytuacji osoby uprawnionej, zmierzające do
    podniesienia świadomości tej osoby o przysługujących jej uprawnieniach lub
    spoczywających na niej obowiązkach oraz wsparcia w samodzielnym rozwiązywaniu
    problemu, w tym, w razie potrzeby sporządzenie wspólnie z osobą uprawnioną planu
    działania i pomoc w jego realizacji.
    Każdy przypadek udzielenia nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczenia nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego dokumentuje się w karcie nieodpłatnej pomocy prawnej lub
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, zwanej dalej „kartą pomocy”, przez podanie
    w szczególności informacji dotyczących zgłoszonej sprawy i udzielonej pomocy, dziedziny
    prawa której dotyczyła ta pomoc, kategorii sprawy, formy udzielonej pomocy, czasu
    poświęconego na jej udzielenie i liczby wizyt osoby uprawnionej w tej samej sprawie,
    ogólnych informacji o osobie uprawnionej dotyczących w szczególności wieku, płci,
    wykształcenia, dochodu, gospodarstwa domowego i miejsca zamieszkania oraz danych
    dotyczących punktu, osoby udzielającej pomocy i daty jej udzielenia.
    Karta pomocy zawiera część obejmującą opinię osoby uprawnionej o udzielonej pomocy.
    Wypełnienie przez osobę uprawnioną tej części karty pomocy, w tym podanie numeru
    telefonu w celu zasięgnięcia dalszej opinii, jest uzależnione od zgody osoby uprawnionej.
    W karcie pomocy nie podaje się danych osobowych osoby uprawnionej, które mogą
    bezsprzecznie identyfikować osobę.
    Powiat nie zobowiązał Wnioskodawcy w umowie do zawarcia umowy ubezpieczenia od
    odpowiedzialności wobec osób trzecich. Umowa nie przenosi na Wnioskodawcę
    odpowiedzialności wobec osób trzecich na realizowanie świadczeń.
    Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie swoich czynności wobec osób
    trzecich, gdyż ponosi je zleceniodawca zgodnie z art. 427 i 429 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny.
    Z tytułu pełnienia ww. dyżurów, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie miesięczne.
    Wynagrodzenie jest niezależne od ilości udzielonych świadczeń, co oznacza, że jest
    niezależne od liczby rzeczywiście obsłużonych klientów.
    Wynagrodzenie jest przekazywane po każdym przepracowanym miesiącu przelewem na
    rachunek bankowy zleceniobiorcy na podstawie wystawianego dokumentu księgowego
    (faktura lub rachunek) dostarczanego do Powiatu w wersji elektronicznej lub papierowej.
    Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur,
    przeprowadzony według harmonogramu punktu świadczenia nieodpłatnej pomocy
    prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zgodnie z podpisaną listą obecności.
    Za świadczenie usług w miesiącach od stycznia 2020 r. do dzisiejszego Wnioskodawca
    wystawił faktury w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
    Realizując umowę zlecenia Wnioskodawca nie ponosi ryzyka gospodarczego i
    ekonomicznego, rozumianego jako możliwość wystąpienia takich zdarzeń, które mają w
    konsekwencji negatywny wpływ na wynik prowadzonej działalności gospodarczej lub niosą
    ze sobą niebezpieczeństwo poniesienia straty.
    Do wykonywania czynności wynikających z umowy zlecenia Wnioskodawca wykorzystuje
    lokal i infrastrukturę (sprzęt i materiały, zaplecze techniczne) zapewnioną przez powiat
    /miasto na prawach powiatu. W związku z realizacją umowy, Wnioskodawca ponosi
    wydatki w postaci kosztów dojazdu do miejsca dyżuru oraz koszty doręczenia
    dokumentacji sprawozdawczej.
    W związku z realizacją umowy zlecenia Wnioskodawca nie ponosi innych wydatków.
    Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej Zlecającego powoduje, że
    Zleceniobiorca (Wnioskodawca) nie ponosi również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia, ani wysokość stawki za dyżur,
    która została narzucona przez Powiat. Umowa zlecenia przewiduje stałe miesięczne

    wynagrodzenie od dyżuru. Skoro umowa przewiduje stałe wynagrodzenie nie można
    mówić o ponoszeniu ryzyka gospodarczego.
    Wnioskodawca nie ma także wpływu na wysokość przyznanego wynagrodzenia
    wynikającego z umowy. Wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje od Powiatu za
    wykonywane usługi, będące przedmiotem wniosku, stanowi przychód, o którym mowa w
    art. 13 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tj.
    przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia uzyskiwane
    wyłącznie od osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej.
    Zasady udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, w tym liczbę adwokatów i radców
    prawnych, którzy będą jej udzielać, zasady wynagradzania oraz zasady wykorzystywania
    urządzeń technicznych w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, Powiat zobowiązany jest
    ustalić z właściwą okręgową izbą adwokacką oraz okręgową izbą radców prawnych.
    Wnioskodawca zawarł z Powiatami umowy o świadczenie usług nieodpłatnej pomocy
    prawnej (dalej: „Umowa o nieodpłatną pomoc prawną”).
    Na podstawie tej umowy Wnioskodawca, działając w charakterze radcy prawnego,
    zobowiązał się do osobistego świadczenia - za wynagrodzeniem należnym od Powiatu -
    nieodpłatnej pomocy prawnej osobom uprawnionym w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy
    Prawnej prowadzonym przez Powiat.
    W umowie określono:
        miejsce i czas udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej (adres punktu i
        harmonogram dyżurów Wnioskodawcy),
        miesięczne wynagrodzenie za świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej,
        zasady wyznaczania zastępstwa w razie niemożności osobistego świadczenia usług.
    Umowy z Powiatami obejmuje cały rok 2021, 2022, 2023, 2024, 2025.
    W trakcie dyżurów w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej Wnioskodawca udziela porad
    osobom fizycznym, w tym prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą i
    niezatrudniającym pracowników w ciągu ostatniego roku, które spełniają ustawowe
    warunki do uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zgłosiły się zgodnie z procedurą
    ustaloną przez Powiat.
    Wynagrodzenie określone w umowie jest ustalone przez Powiat na podstawie ustawy o
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na jego wysokość ani warunki negocjacji. Wynagrodzenie
    nie zależy od liczby porad udzielonych w trakcie dyżurów. Obecnie Wnioskodawca
    dokumentuje wykonanie usług poprzez wystawianie faktur na rzecz Powiatu, z
    wykazaniem podatku należnego i rozliczaniem go w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Jednak ze względu na specyfikę świadczenia tych usług, a w szczególności
    ich osobisty charakter, powstała wątpliwość, czy usługi te faktycznie są świadczone w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wykonywanie umowy odbywa się poprzez osobiste świadczenie porad w lokalizacjach
    wskazanych w umowie. Wnioskodawca nie korzysta z pomocy innych osób, w tym
    współpracowników. W przypadku braku możliwości osobistego stawiennictwa (np.
    choroba, zdarzenie losowe) jest zobowiązany wyznaczyć zastępcę z listy zastępców i
    poinformować Powiat o jego danych, dacie oraz miejscu zastępstwa oraz przyczynach
    nieobecności.
    Wynagrodzenie jest wypłacane wyłącznie za osobiste świadczenie usług. Ma ono charakter
    zryczałtowany i jest niezależne od liczby osób, które zgłoszą się na dyżur. Wypłata
    następuje na podstawie podpisanej ewidencji czasu pracy obejmującej faktycznie
    zrealizowane dyżury. Wnioskodawca nie otrzymuje żadnych dodatkowych świadczeń z

    tytułu wykonywania tej umowy. Przychody z tytułu realizacji umowy stanowią przychody
    określone w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Umowy przewidują wykonywanie usług w
    lokalach zapewnionych przez Powiat, wyposażonych w meble, zamykaną szafę na
    dokumenty, urządzenia biurowe (drukarka/skaner, komputer), dostęp do energii, telefonu
    i Internetu, a także w materiały biurowe i tusze/tonery. Wnioskodawca nie ponosi ryzyka
    ekonomicznego - wysokość stawki ustalana jest odgórnie przez Powiat. Od beneficjentów
    nie jest pobierane jakiekolwiek wynagrodzenie, a Wnioskodawca nie może pobierać
    żadnych opłat za udzielane porady, nie reprezentuje osób korzystających z pomocy przed
    sądami, nie sporządza ani nie podpisuje pism procesowych w ich imieniu, nie używa w
    punkcie swoich pieczątek czy szyldu, nie decyduje o doborze klientów. Umowa nie nakłada
    na Wnioskodawcę obowiązku zawarcia odrębnego ubezpieczenia OC wobec osób trzecich
    (poza obowiązkowym ubezpieczeniem wynikającym z wykonywania zawodu adwokata
    /radcy prawnego).
    Zgodnie z art. 3 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, obejmuje ona:
        poinformowanie osoby uprawnionej o stanie prawnym i przysługujących jej
        prawach lub obowiązkach (w tym w związku z postępowaniem sądowym,
        administracyjnym lub przygotowawczym),
        wskazanie sposobu rozwiązania problemu prawnego,
        sporządzenie projektu pisma w sprawach wskazanych powyżej (z wyłączeniem
        pism procesowych w toku postępowania sądowego, przygotowawczego lub
        sądowo-administracyjnego),
        nieodpłatną mediację,
        sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie
        pełnomocnika z urzędu,
        poinformowanie o kosztach postępowania i ryzyku finansowym.
    Pytania
    Czy Wnioskodawca jest zobowiązany odprowadzić podatek od towarów i usług z tytułu
    uzyskiwanego wynagrodzenia z umowy zlecenia zawartych z Powiatami, tj.:
    1) Umowy nr (...)/2020, zawartej 17 grudnia 2020 r. z Powiatem A na świadczenie
      nieodpłatnej pomocy prawnej w 2021 r., od 1 stycznia do 31 grudnia 2021 r., w
      punkcie NPP w A;
    2) Umowy nr (...).2021, zawartej 30 listopada 2021 r. z Powiatem C na świadczenie
      nieodpłatnej pomocy prawnej w 2022 r., od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r., w
      punkcie NPP w C;
    3) Umowy nr (...)/2022, zawartej 19 grudnia 2022 r. z Powiatem A na świadczenie
      nieodpłatnej pomocy prawnej w 2023 r., od 1 stycznia do 31 grudnia 2023 r., w
      punkcie NPP w D;
    4) Umowy nr (...)/2024, zawartej 2 stycznia 2024 r. z Powiatem E na świadczenie
      nieodpłatnej pomocy prawnej w 2024 r., od 2 stycznia do 31 grudnia 2024 r., w
      punkcie NPP w F;
    5) Umowy nr (...)/24, zawartej 23 grudnia 2024 r. z Powiatem A na świadczenie
      nieodpłatnej pomocy prawnej w 2025 r., od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r., w
      punkcie NPP w D

      w przedmiocie realizacji świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
      nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia
      5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
      obywatelskim oraz edukacji prawnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w świetle
    rodzaju czynności, warunków ich świadczenia i zasad przyznawania wynagrodzenia,
    stwierdzić należy, że dokonywane w ramach umowy zlecenia czynności nie stanowią
    wykonywania samodzielnej działalności gospodarczej, stąd podlegają wyłączeniu
    opodatkowaniem podatkiem VAT wobec faktu, że za przychody z działalności
    wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie
    umowy zlecenia.
    W ocenie Wnioskodawcy, przychody otrzymywane od Powiatu z tytułu ww. umowy
    zlecenia za realizację świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej, a także
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5
    sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej oraz aktach wykonawczych do ustawy, na terenie, w
    lokalizacji oraz zakresie czasowym określonych w odrębnym harmonogramie - mieszczą
    się w zakresie przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art.
    13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r., tj.
    będą to przychody wymienione w pkt 8 - przychody z tytułu wykonywania usług na
    podstawie umowy zlecenia uzyskiwane wyłącznie od osoby prawnej i jej jednostki
    organizacyjnej. W związku z wykonywaniem czynności w ramach zlecenia Wnioskodawca
    nie dysponuje niezależnością i samodzielnością pozwalającą na uznanie, iż działa wówczas
    jako profesjonalny podmiot gospodarczy.
    Zauważyć należy, że realizując umowę zlecenia Wnioskodawca nie ma możliwości
    swobodnego zorganizowania m.in. wyboru godzin i dni dyżuru, lokalu, infrastruktury,
    osób uprawnionych. Co należy podkreślić, Wnioskodawca nie ponosi także ryzyka
    gospodarczego i ekonomicznego, rozumianego jako możliwość wystąpienia takich
    zdarzeń, które mają w konsekwencji negatywny wpływ na wynik prowadzonej działalności
    gospodarczej lub niosą ze sobą niebezpieczeństwo poniesienia straty.
    Do wykonywania czynności wynikających z umowy zlecenia Wnioskodawca wykorzystuje
    lokal i infrastrukturę zapewnioną przez powiat/miasto na prawach powiatu. Zagadnienie
    zapewnienia infrastruktury reguluje § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości w sprawie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego z dnia 21 grudnia 2018 r. Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej Zlecającego powoduje, że jako Zleceniobiorca Wnioskodawca nie ponosi
    również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego. Co istotne, Wnioskodawca nie ma wpływu
    na wysokość wynagrodzenia, ani wysokość stawki za dyżur, która została narzucona przez
    Powiat. Umowa zlecenia przewiduje stałe, zryczałtowane wynagrodzenie, niezależnie od
    liczby osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur oraz efektu świadczonych usług.
    Zasady przyznawania wynagrodzenia zostały opisane powyżej. Od osób uprawnionych nie
    pobiera się żadnego wynagrodzenia za pomoc, której są beneficjentami. Zleceniobiorca
    nie może udzielać informacji o podmiotach świadczących odpłatną pomoc prawną. W
    rezultacie, skoro umowa przewiduje stałe wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu
    ryzyka ekonomicznego przez radcę prawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy

    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Pojęcie świadczenia
    usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na
    które składać się może zarówno zaniechanie, powstrzymanie się od działania.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 tej ustawy.
    Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie, które otrzymuje od Powiatów za wykonane
    czynności stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przemawia za tym fakt, że w związku z wykonywaniem
    czynności w ramach zlecenia Wnioskodawca nie dysponuje niezależnością i
    samodzielnością pozwalającą na uznanie, iż Wnioskodawca działa jako profesjonalny
    podmiot gospodarczy. Ponadto świadcząc usługi w ramach wskazanej umowy
    Wnioskodawca nie ponosi ryzyka gospodarczego i ekonomicznego związanego z
    prowadzoną działalnością.
    Świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na podstawie zawartej umowy zlecenia na rzecz Powiatu, nie mieści się w
    definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a
    tym samym Wnioskodawca nie powinien być z tego tytułu podatnikiem zobowiązanym do
    rozliczania podatku VAT.
    W rezultacie uznać należy, że otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie z tytułu
    wykonywania umowy zlecenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług od wynagrodzenia
    otrzymanego na podstawie zawartych z Powiatami umów zlecenia.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dnia z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy.
    Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który
    w związku z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 3 ustawy - w brzmieniu obowiązującym do 22 stycznia 2020 r.: Za
    wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się
    czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1509, z późn.
      zm);
    2) (uchylony)
    3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.

    Na mocy art. 15 ust. 3 ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 23 stycznia 2020 r: Za
    wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się
    czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) (uchylony)
    3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.
    Na podstawie art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), dalej jako „ustawa o PIT” - w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Za przychody z działalności wykonywanej osobiście,
    o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:
    1) (uchylony)
    2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z
      uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
    3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
    4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych
      z partnerami zagranicznymi;
    5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych
      osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7;
    6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
    7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
    7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
    8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,

        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie
        umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej
        działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
    9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    Jak stanowi art. 13 ustawy o PIT - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.: Za
    przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się:
    1) (uchylony)
    2) Przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
      badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
      szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia
      sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z
      tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
    3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
    4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych
      z partnerami zagranicznymi;
    5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych
      osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7;
    6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
    7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
    7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
    8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

        c) przedsiębiorstwa w spadku - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie
        umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej
        działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
    9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym: „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem,
    działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że: „Podatnikiem”
    jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność
    gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
    W myśl art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE: Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1,
    przewidujący, że działalność gospodarcza jest prowadzona samodzielnie wyklucza
    opodatkowanie VAT pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą
    umową o pracę lub jakimikolwiek innymi więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny
    między pracodawcą a pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniach sprecyzował, że za
    samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana
    jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz
    którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie
    usługodawcy a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich
    za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością (orzeczenia w sprawie C-202
    /90 Ayuntamiento de Sevilla v Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda;
    C-235/85 pomiędzy Komisją Wspólnot Europejskich a Królestwem Niderlandów).
    W ramach wszystkich ww. umów, Wnioskodawca świadczył nieodpłatną pomoc prawną
    /nieodpłatne poradnictwo obywatelskie w Punktach Nieodpłatnej Pomocy Prawnej
    zgodnie z harmonogramem. Miejsca i godziny dyżurów zostały wyznaczone przez powiaty,
    zgodnie z art. 8 ust. 1 i 10 ww. ustawy. Wątpliwości dotyczą braku obowiązku
    odprowadzenia podatku od towarów i usług z tytułu realizacji świadczeń z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Z przywołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 ustawy wynika, że warunkiem dla uznania, że
    określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie
    wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy,
    jest uznanie przychodów osiąganych z tytułu wykonywanych czynności za przychody
    wymienione w art. 12 ust. 1-6 (przychody z wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9
    (przychody z działalności wykonywanej osobiście) ustawy o PIT.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w kontekście umów zlecenia zawartych z Powiatami,
    wynagrodzenie otrzymane za wykonywanie czynności określonych w umowach stanowi
    przychody, o których mowa w przepisach art. 13 pkt 8 ustawy o PIT.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest

    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do
    warunków: wykonywania tych czynności, wynagrodzenia, oraz odpowiedzialności
    zlecającego za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy. Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych
    czynności nie tylko powinny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT, lecz także
    spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy działanie
    usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi
    odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tylko i wyłącznie te czynności, gdy
    pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy
    tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności,
    wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
    trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. Nie
    będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy osoba, która w ramach podpisanej umowy,
    tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym
    samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie
    wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między
    zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności,
    wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
    trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy prowadzenie
    działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika podatku VAT) od
    innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania podmiotowości
    prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    We wniosku wskazano, że wynagrodzenie, które otrzymuje Wnioskodawca od Powiatów
    za wykonywane usługi, będące przedmiotem wniosku, stanowi przychód, o którym mowa
    w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku PIT - tj. przychody z tytułu wykonywania usług na
    podstawie umowy zlecenia uzyskiwane wyłącznie od osoby prawnej i jej jednostki
    organizacyjnej. A zatem należy przeanalizować pozostałe warunki, o których mowa w art.
    15 ust. 3 pkt 3 ustawy.
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi

    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą - Wnioskodawcą a zleceniodawcą - Powiatem wykaże, że
    spełnione są wszystkie trzy warunki to nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika VAT.
    Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że Wnioskodawca działa w
    charakterze podatnika VAT.
    Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest pomoc prawna oraz poradnictwo
    obywatelskie - świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie
    infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego. W tym kontekście należy zauważyć,
    że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego powoduje, że
    zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły
    związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie - warunek drugi).
    Warunek drugi - wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony, w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    zleceniobiorcę.
    Warunek trzeci - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy - zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Mając powyższe na uwadze, na gruncie powołanych przepisów należy stwierdzić, że w
    analizowanym przypadku, wykonywanie przez Wnioskodawcę świadczeń z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie zawartych z Powiatami umów zlecenia, nie mieści się w definicji działalności
    gospodarczej określonej w ustawie, a tym samym Wnioskodawca nie jest z tego tytułu
    podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku.
    W rozpatrywanej sprawie, do wykonywania czynności wynikających z umowy zlecenia
    wykorzystuje się lokal i infrastrukturę (sprzęt i materiały, zaplecze techniczne) zapewnioną
    przez powiat/miasto na prawach powiatu. W związku z realizacją umowy, Wnioskodawca
    ponosi wydatki w postaci kosztów dojazdu do miejsca dyżuru oraz koszty doręczenia
    dokumentacji sprawozdawczej. W związku z realizacją umowy zlecenia Wnioskodawca nie
    ponosi innych wydatków. Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej
    Zlecającego powoduje, że Zleceniobiorca (Wnioskodawca) nie ponosi również w tym
    zakresie ryzyka ekonomicznego.
    Jednocześnie, jak wskazano w opisie sprawy, z tytułu pełnienia dyżurów, Wnioskodawca
    otrzymuje zryczałtowane wynagrodzenie za każdy dyżur. Wynagrodzenie jest niezależne
    od ilości udzielonych świadczeń, co oznacza, że jest niezależne od liczby rzeczywiście
    obsłużonych klientów. Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym

    miesiącu dyżur, przeprowadzony według harmonogramu punktu świadczenia
    nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zgodnie z
    podpisaną listą obecności. Wnioskodawca nie wpływu na wysokość wynagrodzenia, ani
    wysokość stawki za dyżur, która została narzucona przez Powiat. Umowa zlecenia
    przewiduje stałe miesięczne wynagrodzenie za dyżur. Skoro umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu ryzyka gospodarczego. Wnioskodawca nie
    ma wpływu na wysokość przyznanego wynagrodzenia wynikającego z umowy.
    Ponadto, Powiaty nie zobowiązały Wnioskodawcy w umowie do zawarcia umowy
    ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich. Umowa nie przenosi na
    Wnioskodawcę odpowiedzialności wobec osób trzecich na realizowanie świadczeń.
    Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie swoich czynności wobec osób
    trzecich, gdyż ponosi je zleceniodawca zgodnie z art. 427 i 429 ustawy Kodeks cywilny.
    Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy, realizując umowę zlecenia - nie ponosi ryzyka
    gospodarczego i ekonomicznego, rozumianego jako możliwość wystąpienia takich
    zdarzeń, które mają w konsekwencji negatywny wpływ na wynik prowadzonej działalności
    gospodarczej lub niosą ze sobą niebezpieczeństwo poniesienia straty.
    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanych we wniosku umów zlecenia powoduje
    powstanie stosunku prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w
    ramach którego Wnioskodawca jest związany ze zleceniodawcą (Powiatem) więzami
    prawnymi co do warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także
    odpowiedzialności zleceniodawcy wobec osób trzecich.
    Wobec powyższego, w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług z zakresu
    pomocy prawnej, poradnictwa obywatelskiego i mediacji, zaistnieją przesłanki z art. 15
    ust. 3 pkt 3 ustawy, co oznacza, że zostaną spełnione kryteria wyłączające świadczenie
    ww. usług, objętych zawartymi umowami z powiatami, z czynności podlegających ustawie.
    Zatem świadczenie przez Wnioskodawcę, w okolicznościach przedstawionych we wniosku,
    opisanych usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego, nie stanowi wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej i w
    efekcie Wnioskodawca z tego tytułu nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a
    wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w analogicznym (takim samym) stanie
    faktycznym wydana została interpretacja Krajowej Informacji Skarbowej w sprawie:
        0113-KDIPT1-1.4012.5.2025.2.AK, ID informacji: 629917, interpretacja indywidualna,
        status: aktualna, data publikacji: 13 marca 2025 r., data wydania: 11 marca 2025 r.,
        tytuł: „Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenia usług
        nieodpłatnej pomocy prawnej. Dokumentowanie ww. czynności”, oraz:
        0114-KDIP4-3.4012.766.2024.1.DS, (...), 26 lutego 2025 r., sprawa: wniosek o
        wydanie interpretacji indywidualnej - podatek od towarów i usług ponadto:
        0114-KDIP4-2.4012.183.2025.1.SKJ, (...), 8 kwietnia 2025 r., sprawa: wniosek o
        wydanie interpretacji indywidualnej - podatek od towarów i usług, jak również:
        0112-KDIL1-2.4012.460.2024.2.DS, UNP: 2436293, 14 listopada 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:

      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
        tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
        prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
        czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
        czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych
        czynności wobec osób trzecich.
    Na mocy art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
    Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z
      uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
      arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych
      osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te
      usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku

      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    Jak stanowi art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu
    obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
      badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
      szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia
      sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z
      tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
      arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych
      osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te
      usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku

      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:
        wykonywania tych czynności,
        wynagrodzenia, oraz
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto
    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania, poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala wyłączyć
    wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego

    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy o podatku VAT
    prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika
    podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania
    podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Pana oraz Powiaty - Zleceniodawców.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347, str. 1, ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie”
    użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza jest
      prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych osób, o
      ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi więzami
      prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a pracownikiem w
      zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium
      państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i
    usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością
    wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie
    podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom

    dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby
    brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem
    definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub
    rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca
    lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania
    środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się
    tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z
    organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją
    działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór
    współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też
    brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla
    działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym
    dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które
    odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego
    działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także
    to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego
    wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma
    wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na
    pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest
    odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać
    (pkt 6).
    Zauważenia wymaga, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą - Panem a zleceniodawcą - Powiatem wykaże, że spełnione są

    wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pana za podatnika VAT. Jednocześnie brak
    spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca występuje w charakterze
    podatnika VAT.
    Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest nieodpłatna pomoc prawna i
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest
    wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego - w niniejszej
    sprawie Powiatów.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie
    ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie -
    warunek drugi).
    Warunek drugi - wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    zleceniobiorcę.
    Warunek trzeci - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek będzie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy - zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Od 12 września
    2016 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest
    działalność prawnicza. Od 1 stycznia 2020 r. do dnia dzisiejszego świadczy Pan
    nieodpłatną pomoc prawną i nieodpłatne poradnictwo obywatelskie realizowane na
    podstawie ustawy jako radca prawny w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej
    działalności gospodarczej. 17 grudnia 2020 r. zawarł Pan umowę zlecenia z Powiatem A.
    Przedmiotem umowy zlecenia jest realizacja świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy
    prawnej na zasadach określonych w ustawie oraz aktach wykonawczych do ustawy, na
    terenie, w lokalizacji oraz zakresie czasowym określonym w odrębnym harmonogramie.
    Okręgowej Izbie Radców Prawnych w (...) powierzono, na mocy art. 11 ust. 1 ustawy,
    prowadzenie punktów nieodpłatnej pomocy prawnej w różnych lokalizacjach. Na
    podstawie tych umów realizował Pan świadczenia w okresie od 1 stycznia 2020 r., aż do
    dnia dzisiejszego - na podstawie kolejno co roku zawieranych umów współpracy, tj. umów
    z różnymi Powiatami:
    1. Umowa zawarta 17 grudnia 2020 r. z Powiatem A, świadczenie NPP w 2021 r., tj. od 1
      stycznia do 31 grudnia 2021 r. w punkcie NPP w A;
    2. Umowa zawarta 30 listopada 2021 r., Powiat C, świadczenie NPP w 2022 r., tj. od 1
      stycznia do 31 grudnia 2022 r. w punkcie NPP w C;
    3. Umowa zawarta 19 grudnia 2022 r., Powiat A, świadczenie NPP w 2023 r., tj. od 1
      stycznia do 31 grudnia 2023 r., w punkcie NPP w D;
    4. Umowa zawarta 2 stycznia 2024 r., Powiat E, świadczenie NPP w 2024 r., tj. od 2
      stycznia do 31 grudnia 2024 r. w punkcie NPP w F;
    5. Umowa zawarta 23 grudnia 2024 r., Powiat A, świadczenie NPP w 2025 r., tj. od 1
      stycznia do 31 grudnia 2025 r. w punkcie NPP w D.
    W ramach wszystkich ww. umów, dyżurował Pan świadcząc nieodpłatną pomoc prawną w
    Punktach Nieodpłatnej Pomocy Prawnej zgodnie z harmonogramem. Miejsca i godziny
    dyżurów zostały wyznaczone przez Powiaty, zgodnie z art. 8 ust. 1 i 10 ww. ustawy. Za

    każdym razem, począwszy od 1 stycznia 2020 r., udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej
    lub świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego odbywa się według kolejności
    zgłoszeń, po umówieniu terminu wizyty. Powiat nie zobowiązał Pana w umowie do
    zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich. Umowa nie
    przenosi na Pana odpowiedzialności wobec osób trzecich na realizowanie świadczeń. Nie
    ponosi Pan odpowiedzialności za wykonanie swoich czynności wobec osób trzecich, gdyż
    ponosi je Zleceniodawca. Z tytułu pełnienia ww. dyżurów, otrzymuje Pan wynagrodzenie
    miesięczne. Wynagrodzenie jest niezależne od ilości udzielonych świadczeń, co oznacza,
    że jest niezależne od liczby rzeczywiście obsłużonych klientów. Podstawą wypłaty
    wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur, przeprowadzony według
    harmonogramu punktu świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego zgodnie z podpisaną listą obecności. Za świadczenie usług w
    miesiącach od stycznia 2020 r. do dzisiejszego wystawił Pan faktury w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
    Realizując umowę zlecenia nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego i ekonomicznego,
    rozumianego jako możliwość wystąpienia takich zdarzeń, które mają w konsekwencji
    negatywny wpływ na wynik prowadzonej działalności gospodarczej lub niosą ze sobą
    niebezpieczeństwo poniesienia straty. Do wykonywania czynności wynikających z umowy
    zlecenia wykorzystuje Pan lokal i infrastrukturę (sprzęt i materiały, zaplecze techniczne)
    zapewnioną przez powiat/miasto na prawach powiatu. W związku z realizacją umowy,
    ponosi Pan wydatki w postaci kosztów dojazdu do miejsca dyżuru oraz koszty doręczenia
    dokumentacji sprawozdawczej. W związku z realizacją umowy zlecenia nie ponosi Pan
    innych wydatków. Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej Zlecającego
    powoduje, że nie ponosi Pan również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego. Nie ma Pan
    wpływu na wysokość wynagrodzenia, ani wysokość stawki za dyżur, która została
    narzucona przez Powiat. Umowa zlecenia przewiduje stałe miesięczne wynagrodzenie od
    dyżuru. Skoro umowa przewiduje stałe wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu
    ryzyka gospodarczego. Nie ma Pan także wpływu na wysokość przyznanego
    wynagrodzenia wynikającego z umowy. Wynagrodzenie, które Pan otrzymuje od Powiatu
    za wykonywane usługi, będące przedmiotem wniosku, stanowi przychód, o którym mowa
    w art. 13 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -
    tj. przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia uzyskiwane
    wyłącznie od osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej. Zawarł Pan z Powiatami umowy
    o świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej. Na podstawie tej umowy, działając w
    charakterze radcy prawnego, zobowiązał się Pan do osobistego świadczenia - za
    wynagrodzeniem należnym od Powiatu - nieodpłatnej pomocy prawnej osobom
    uprawnionym w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej prowadzonym przez Powiat. W
    umowie określono: miejsce i czas udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej (adres punktu i
    harmonogram dyżurów Wnioskodawcy), miesięczne wynagrodzenie za świadczenie
    nieodpłatnej pomocy prawnej, zasady wyznaczania zastępstwa w razie niemożności
    osobistego świadczenia usług. Umowy z Powiatami obejmuje cały rok 2021, 2022, 2023,
    2024, 2025. W trakcie dyżurów w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej udziela Pan
    porad osobom fizycznym, w tym prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą i
    niezatrudniającym pracowników w ciągu ostatniego roku, które spełniają ustawowe
    warunki do uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zgłosiły się zgodnie z procedurą
    ustaloną przez Powiat. Wynagrodzenie określone w umowie jest ustalone przez Powiat na
    podstawie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości. Nie ma Pan wpływu na jego wysokość ani warunki negocjacji. Ma ono
    charakter zryczałtowany i jest niezależne od liczby osób, które zgłoszą się na dyżur.
    Wypłata następuje na podstawie podpisanej ewidencji czasu pracy obejmującej faktycznie
    zrealizowane dyżury. Umowy przewidują wykonywanie usług w lokalach zapewnionych
    przez Powiat, wyposażonych w meble, zamykaną szafę na dokumenty, urządzenia
    biurowe (drukarka/skaner, komputer), dostęp do energii, telefonu i Internetu, a także w
    materiały biurowe i tusze/tonery. Wnioskodawca nie ponosi ryzyka ekonomicznego -
    wysokość stawki ustalana jest odgórnie przez Powiat. Nie używa Pan w punkcie swoich

    pieczątek czy szyldu, nie decyduje o doborze klientów. Umowa nie nakłada na Pana
    obowiązku zawarcia odrębnego ubezpieczenia OC wobec osób trzecich (poza
    obowiązkowym ubezpieczeniem wynikającym z wykonywania zawodu adwokata/radcy
    prawnego).
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jest Pan zobowiązany odprowadzić podatek z
    tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia z umów zawartych z Powiatami w przedmiocie
    realizacji świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego.
    Analiza okoliczności sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że świadczenie
    przez Pana usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na podstawie zawartych umów, nie mieści się w definicji działalności
    gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług.
    Realizując czynności na podstawie umowy zlecenia nie ponosi Pan odpowiedzialności
    wobec osób trzecich za wykonywane czynności oraz nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego
    i ekonomicznego związanego z wykonywanymi ww. czynnościami. Wskazał Pan
    jednoznacznie, że Powiat nie zobowiązał Pana do zawarcia umów ubezpieczenia od
    odpowiedzialności wobec osób trzecich, nie ponosi Pan odpowiedzialności za wykonanie
    swoich czynności wobec osób trzecich, gdyż ponosi je Zleceniodawca. Ponadto, do
    wykonywania czynności wynikających z umowy wykorzystuje Pan lokal i infrastrukturę
    (sprzęt i materiały, zaplecze techniczne) zapewnioną przez Powiaty. Co więcej, nie ma Pan
    wpływu na wysokość wynagrodzenia, które zostało narzucona przez Powiaty.
    Powyższe okoliczności wskazują, że zawarcie opisanych umów powoduje powstanie
    stosunku prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego
    Pan jako Zleceniobiorca związany jest ze Zleceniodawcą - Powiatem - więzami prawnymi
    co do warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także odpowiedzialności
    Zleceniodawcy wobec osób trzecich.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej w oparciu o ustawę z 5 sierpnia 2015
    r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz
    edukacji prawnej nie stanowi świadczenia usług w ramach prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy, należy stwierdzić, że z tytułu
    świadczenia usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na podstawie ów zlecenia, za które otrzymuje Pan od Zleceniodawcy -
    Powiatów wynagrodzenie, nie jest Pan zobowiązany do odprowadzenia podatku od
    towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    W niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi tylko w zakresie zadanego przez Pana
    pytania. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa - rozpatrzone.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie się pokrywał z opisem stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.