Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.731.2016.2.BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-28
Teza: brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu tego podatku w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; powiat; wyposażenie; zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. 2015, poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 12 października 2016 r. (data wpływu 20 października 2016 r.), uzupełnionym pismem z 24 listopada 2016 r. (data wpływu 25 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu tego podatku w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu tego podatku w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 24 listopada 2016 r. (data wpływu 25 listopada 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 18 listopada 2016 r. znak: 2461-IBPP3.4512.731.2016.1.BJ.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 24 listopada 2016 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 23 sierpnia 2016 r., na podstawie Uchwały nr X/X/V/2016, Zarząd Województwa z siedzibą w K. wybrał do dofinansowania projekt złożony przez Powiat w ramach Działania 12.2 Infrastruktura kształcenia zawodowego, – RIT Subregionu \`(...)\` RPO \`(...)\` na lata 2014 – 2020 pn. „…”.

Całkowita wartość projektu: 3 075 360,00 zł Dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (ok. 85% wydatków kwalifikowanych): 2 602 326,01 zł.

Całkowita wartość projektu: 3 075 360,00 zł Dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (ok. 85% wydatków kwalifikowanych): 2 602 326,01 zł.

Celem głównym projektu jest zwiększenie kompetencji absolwentów szkół zawodowych Powiatu. Przedmiotem projektu jest dostosowanie (unowocześnienie) infrastruktury sześciu szkół zawodowych, prowadzonych przez Powiat, do prowadzenia zajęć zawodowych kształcących w kierunkach oczekiwanych przez rynek pracy.

W ramach projektu zaplanowano wykonanie prac remontowo–budowlanych (w istniejących budynkach) oraz zakup wyposażenia do 21 pracowni/laboratoriów zawodowych w następujących szkołach:

1.  Zespół Szkół Technicznych w W. Ś. przy ul. P.:
    *   pracownia urządzeń techniki komputerowej,
    *   pracownia lokalnych sieci komputerowych i sieciowych systemów operacyjnych,
    *   pracownia aplikacji internetowych,
    *   pracownia elektrotechniki i elektroniki.
2.  Zespół Szkół Ekonomicznych im. O. L. w W. Ś. przy ul. S.:
    *   pracownia organizowania i prowadzenia sprzedaży,
    *   pracownia hotelarska,
    *   pracownia techniki biurowej,
    *   pracownia obsługi gości, pracownia obsługi turystycznej.
3.  Powiatowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w W. Ś. przy ul. G.:
    *   pracownia badań środowiska,
    *   pracownia chłodnictwa i klimatyzacji,
    *   pracownia eksploatacji urządzeń i systemów mechatronicznych, pracownia instrumentalna i pomiarów technicznych,
    *   pracownia technologii,
    *   pracownia rysunku technicznego.
4.  Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 2 w R. przy ul. O.:
    *   studio fotograficzne i ciemnia fotograficzna,
    *   pracownia obsługi gości.
5.  Zasadnicza Szkoła Zawodowa w R. przy ul. O:
    *   pracownia elektrotechniki i elektroniki,
    *   pracownia rysunku technicznego.
6.  Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w P. przy ul. T.:
    *   pracownia komputerowych technik multimedialnych,
    *   pracownia diagnostyki samochodowej.

Nieruchomości (budynki szkół/placówek), na terenie których znajdują się pracownie objęte projektem, są własnością Powiatu, jednostki samorządu terytorialnego posiadającej status osoby prawnej, zgodnie z treścią art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 814 z późn. zm.).

Okres realizacji projektu: 6 października 2015 r. – 29 grudnia 2017 r. Rzeczowa realizacja zadania (wykonanie robót z nadzorami i zakup wyposażenia) prowadzona będzie w 2017 roku.

W celu przygotowania wniosku o dofinansowanie, w 2016 roku Powiat dokonał pierwszych płatności za wykonanie dokumentacji projektowej oraz dokumentacji aplikacyjnej.

Uzyskane efekty projektu w postaci wyremontowanych/zmodernizowanych pomieszczeń w sześciu szkołach zawodowych oraz zakupionego do nich wyposażenia, przeznaczone będą na edukacyjne cele o charakterze publicznym i nieodpłatnie udostępniane wszystkim użytkownikom (w projekcie nie występują przychody).

Realizując niniejszy projekt beneficjent nie może odzyskać poniesionego kosztu VAT, ponieważ działalność objęta projektem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako zadanie własne powiatu.

Płatności związane z realizacją projektu dokonywane były/będą na podstawie faktur VAT oraz rachunków wystawianych przez wykonawców/dostawców usług/wyposażenia na:

Powiat W., XX-300 W. Ś., ul. B. – NIP: X, REGON: XX,

Zespół Szkół Technicznych w W. Ś., ul. P. – NIP: XXX; REGON: XXXX;

Zespół Szkół Ekonomicznych im. O. L. w W. Ś., ul. S. – NIP: Y, REGON: YY;

Powiatowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w W. Ś., ul. G. – NIP: YYY, REGON: YYYY;

Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 2 w R., ul. O. – NIP: Z, REGON: ZZ;

Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w P., ul. T. – NIP: ZZZ, REGON: ZZZZ;

Zasadnicza Szkoła Zawodowa w R., ul. O. – NIP; XY, REGON: XZX.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, iż w związku z centralizacją podatku VAT od 1 stycznia 2017 r. poszczególne jednostki budżetowe (szkoły) stosować będą wyliczony prewspółczynnik w związku z uzyskiwaniem dochodu z części mienia nieobjętej projektem.

Powiat jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przystępując do realizacji projektu pn. „…” Powiat miał i ma zamiar wykorzystywać przedmiotowe wyposażenia do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, dla której Powiat nie działa w charakterze podatnika VAT. Dodatkowo z chwilą nabycia towarów i usług związanych z realizowanym projektem Powiat nie zamierzał i nie zamierza wykorzystywać będącego jego efektem wyposażenia dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.) generującej po stronie Powiatu podatek należny. Realizacja ww. projektu, a także sposób późniejszego wykorzystania jego efektów wpisuje się w zadania realizowane przez Powiat i prowadzoną przez niego działalność publicznoprawną. Zgodnie z art. 4. ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814 z późn. zm.) „Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie: 1) edukacji publicznej\`(...)\`”. Szkoły, w których realizowany będzie ww. projekt są szkołami publicznymi, ponadgimnazjalnymi, a ich organem prowadzącym jest Powiat (na podstawie art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty – Dz.U. z 2015 poz. 2156 z późn. zm.), dla którego prowadzenie publicznych szkół ponadgimnazjalnych jest zadaniem własnym na podstawie art. 5 ust. 5a ww. ustawy. Realizowany projekt polega na wykonaniu prac remontowo-budowlanych (w istniejących budynkach) oraz zakupie wyposażenia do 21 pracowni/laboratoriów zawodowych w sześciu szkołach ponadgimnazjalnych, za działalność których na podstawie art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty odpowiada organ prowadzący, czyli Powiat. Jako szczegółowe zadania organu zostały wymienione w art. 5 ust. 7 ww. ustawy między innymi następujące punkty: 1) – „zapewnieniem warunków działania szkoły\`(...)\`”, 2) „wykonanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie”, 4) „wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania\`(...)\`”. W związku z powyższym realizacja zadania w sześciu szkołach ponadgimnazjalnych, które zostały objęte zakresem projektu pn. „..”, a na które Powiat złożył wniosek o dofinansowanie w ramach EFRR RPO \`(...)\` na lata 2014-2020, wpisuje się w zadania własne Powiatu o charakterze publicznoprawnym.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, iż towary i usługi niezbędne do realizacji opisanego we wniosku projektu nie będą w żaden sposób wykorzystywane przez Powiat do czynności opodatkowanych generujących podatek należny podlegający rozliczeniu w składanej przez Powiat deklaracji VAT. Uzyskane efekty projektu w postaci wyremontowanych /zmodernizowanych pomieszczeń w sześciu szkołach zawodowych oraz zakupionego do nich wyposażenia, przeznaczone będą na edukacyjne cele o charakterze publicznym i nieodpłatnie udostępniane użytkownikom (uczniom szkół).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Powiat (Beneficjent) ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w projekcie pn. „…”, tzn. czy przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu tegoż podatku w związku z realizacją ww. projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Powiat (Beneficjent) nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT w projekcie pn. „…”, tzn. nie przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (jak również zwrot tego podatku) w związku realizacją ww. projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14, zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

Powyższy wyrok co prawda odnosi się do gminnych jednostek budżetowych, jednakże jego rozstrzygnięcie ma również zastosowanie do powiatowych jednostek budżetowych, z uwagi na praktycznie takie same uwarunkowania faktyczne i prawne.

Jak wynika z wyroku TSUE w sprawie C-276/14 samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła.

W dniu 26 października 2015 r. zapadła uchwała NSA, sygn. akt I FPS 4/15, w której NSA wskazał, że pomimo większego niż jednostki budżetowe stopnia samodzielności zakładu budżetowego, nie może on być uznany za odrębnego od Gminy podatnika VAT, nie spełnia bowiem ww. warunków – nie jest wystarczająco samodzielny. NSA wskazał również, że dotychczasowe orzecznictwo NSA w tej materii, akceptujące odrębność tych podmiotów, należy uznać za nieaktualne. Podatnikiem i stroną w kontaktach na zewnątrz jest wyłącznie Gmina.

Jednak, aby zapewnić samorządom czas na przygotowanie się do nowego modelu rozliczeń, w dniu 29 września 2015 r. Ministerstwo Finansów wydało komunikat w sprawie objętej wyrokiem TSUE, w którym wskazano, że stosowany model rozliczeń może być kontynuowany do połowy 2016 r. W dniu 16 grudnia 2015 r. Ministerstwo Finansów wprowadziło zmianę do komunikatu polegającą na przedłużeniu terminu ostatecznej centralizacji na dzień 1 stycznia 2017 r.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454), jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na mocy art. 87 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ustawy.

Jak wynika z powołanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Wynika to z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Należy również zauważyć, że w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest osobie fizycznej, osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 814), powiat wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym m.in. w zakresie edukacji publicznej, utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 19 ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami.

Należy zauważyć, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu „jednostka budżetowa”, wobec czego należy posiłkować się definicją legalną zawartą w ustawie z dnia 27 sierpnia 2007 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885, ze zm.).

Jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego (art. 11 ust. 1 tej ustawy).

Stosownie do brzmienia ust. 3 powyższego artykułu, podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej”.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych ustaw, tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego – gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu, tworząc jednostkę budżetową, organ, o którym mowa w ust. 1, nadaje jej statut, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej, oraz określa mienie przekazywane tej jednostce w zarząd.

Zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2156 ze zm.), Organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność.

Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:

1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

1a)zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;

2) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;

3) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.), i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;

4) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych.

Zgodnie z art. 79 ust. 1 ww. ustawy, przedszkola, szkoły i placówki publiczne zakładane i prowadzone przez ministrów i jednostki samorządu terytorialnego są jednostkami budżetowymi. Zasady gospodarki finansowej tych szkół, przedszkoli i placówek określają odrębne przepisy, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy Powiat (Beneficjent) ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w projekcie pn. „….”, tzn. czy przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu tegoż podatku w związku z realizacją ww. projektu.

Z wniosku wynika, że płatności związane z realizacją projektu dokonywane były/będą na podstawie faktur VAT oraz rachunków wystawianych przez wykonawców/dostawców usług/wyposażenia na: Powiat W., Zespół Szkół Technicznych w W. Ś., Zespół Szkół Ekonomicznych, Powiatowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w W. Ś., Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych, Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych, Zasadnicza Szkoła Zawodowa.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny, w odniesieniu do towarów i usług nabywanych do końca 2016 r. nie przez Wnioskodawcę lecz przez jego jednostki budżetowe, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie posiada wszystkich faktur dokumentujących nabycia towarów i usług, w których figuruje jako nabywca, to nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących zakupów towarów i usług związanych z ww. projektem. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo odliczenia podatku naliczonego od nabytych (zakupionych) towarów i usług, a zatem podatnik nie może odliczać podatku naliczonego innych nabywców, nawet jeżeli są to jego jednostki budżetowe, jeżeli traktuje je jako odrębnych podatników – co niewątpliwie ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy.

Odnosząc się natomiast do zakupów dokonanych faktycznie przez samego Wnioskodawcę tj. do zakupów udokumentowanych, w których Wnioskodawca figuruje jako nabywca z numerem pod którym jest identyfikowany na potrzeby VAT oraz adresem rejestracyjnym to stwierdzić należy, że warunek uprawniający do odliczenia nie zostanie spełniony – niezależnie od tego czy zakupy zostały zrealizowane do końca 2016 r. czy też zostaną dokonane po „centralizacji” rozliczeń z jednostkami organizacyjnymi od 1 stycznia 2017 r.

Zgodnie bowiem z powołanymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca wskazał, że przystępując do realizacji projektu Powiat miał i ma zamiar wykorzystywać przedmiotowe wyposażenia do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, dla której Powiat nie działa w charakterze podatnika VAT. Dodatkowo z chwilą nabycia towarów i usług związanych z realizowanym projektem Powiat nie zamierzał i nie zamierza wykorzystywać będącego jego efektem wyposażenia dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług generującej po stronie Powiatu podatek należny. Towary i usługi niezbędne do realizacji opisanego we wniosku projektu nie będą w żaden sposób wykorzystywane przez Powiat do czynności opodatkowanych generujących podatek należny podlegający rozliczeniu w składanej przez Powiat deklaracji VAT. Uzyskane efekty projektu w postaci wyremontowanych/zmodernizowanych pomieszczeń w sześciu szkołach zawodowych oraz zakupionego do nich wyposażenia, przeznaczone będą na edukacyjne cele o charakterze publicznym i nieodpłatnie udostępniane użytkownikom (uczniom szkół).

Konfrontując przedstawiony opis sprawy z przywołanymi przepisami prawa stwierdzić należy, że Powiatowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z wyremontowaniem pomieszczeń w sześciu szkołach zawodowych oraz zakupionego do nich wyposażenia.

W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „….”. Tym samym nie ma możliwości otrzymania zwrotu różnicy podatku VAT na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku naliczonego na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r., gdyż środki wskazane we wniosku, nie są środkami, o których mowa w zawartych tam regulacjach.

Podsumowując, na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznaczyć należy, że w niniejszej interpretacji nie dokonano oceny prawidłowości wystawianych w ramach projektu faktur (danych nabywców) po centralizacji rozliczeń gdyż nie było to przedmiotem wniosku, nie zadano w tym zakresie pytania. Informacja w tym zakresie wskazana w opisie zdarzenia przyszłego nie była przedmiotem oceny.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.