Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.591.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Zwolnienie przedmiotowe; cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 12 sierpnia 2025 r. (data wpływu 12 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca obecnie posiada miejsce zamieszkania w Republice Irlandii i podlega w
    Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w myśl. art. 3 ust 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej także :„ustawa o
    PIT”). Wnioskodawca obecnie pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje
    wspólność majątkowa. Wnioskodawca zamierza wraz z małżonką zamieszkać na stałe w
    Polsce. W tym celu planuje wybudować w Polsce dom jednorodzinny.
    Wnioskodawca w maju 2019 r. otrzymał w darowiźnie do majątku osobistego
    nieruchomość – działkę budowlaną (dalej także: „Nieruchomość nr 1”).
    Wnioskodawca w październiku 2024 r. dokonał sprzedaży Nieruchomości nr 1. Sprzedaż
    została zatem dokonana przed upływem 5 lat od dnia jej otrzymania.
    Po dokonaniu sprzedaży Nieruchomości nr 1, w listopadzie 2024 r. Wnioskodawca nabył
    nieruchomość - dwie działki rolne (dalej także: „Nieruchomość nr 2”). Działki te są
    położone obok siebie. Nieruchomość nr 2 została nabyta do majątku osobistego
    Wnioskodawcy. Już na moment zakupu Nieruchomości nr 2 Wnioskodawca planował
    wybudowanie na obu działkach domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą
    towarzyszącą.
    W związku z położeniem Nieruchomości nr 2 na terenie, dla którego brak jest
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w stosunku do tej nieruchomości
    zostały wydane (przed zakupem nieruchomości przez Wnioskodawcę) decyzje o
    warunkach zabudowy, na podstawie których ustalono warunki zabudowy dla inwestycji
    polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Decyzje zostały wydane
    oddzielnie dla dwóch działek. Po nabyciu Nieruchomości nr 2, ustalone warunki zabudowy
    zostały przeniesione stosownymi decyzjami burmistrza na Wnioskodawcę.
    Nieruchomość nr 2 została nabyta przez Wnioskodawcę z przeznaczeniem na budowę
    domu mieszkalnego jednorodzinnego na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy oraz
    jego rodziny. Po wybudowaniu domu na Nieruchomości nr 2 Wnioskodawca chce
    przenieść swoje miejsce zamieszkania do Polski (pod wskazany adres (Nieruchomości nr
    2).
    Kwota zakupu Nieruchomości nr 2 była wyższa niż kwota sprzedaży Nieruchomości nr 1.
    W związku z tym dochód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 został w całości
    wydatkowany na zakup Nieruchomości nr 2 do celów mieszkaniowych.
    Uzupełnienie
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Proszę wskazać miejsce położenia oraz oznaczenie
    geodezyjne wskazanej we wniosku działki budowlanej nabytej przez Pana w drodze
    darowizny w 2019 r.”, Wnioskodawca odpowiedział: województwo ..., powiat ..., gmina ...,
                                                  2miejscowość ..., obręb ..., numer działki ..., identyfikator działki ..., powierzchna ... m.”
    Sprzedaż działki w październiku 2024 r. nie nastąpiła w wyniku wykonywania przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Na pytania Organu o treści cyt.: „Proszę wskazać oznaczenie geodezyjne (nr ewidencyjne)
    oraz powierzchnię działek, które Pan zakupił w listopadzie 2024 r.”, Wnioskodawca
    odpowiedział: województwo ..., powiat ..., gmina ..., miejscowość .... Działka pierwsza:
              2powierzchnia ... m, numer działki ..., obręb ..., identyfikator działki .... Działka druga:
              2powierzchnia ... m, numer działki ..., obręb ..., identyfikator działki ... .
    Budynek mieszkalny, który Wnioskodawca planuje wybudować, będzie postawiony na obu
    działkach w taki sposób, że obręb jego murów i dachu będzie znajdował się zarówno na
    jednej jak i drugiej. Dodatkowo reszta terenu z dwóch działek będzie służyła
    Wnioskodawcy również do celów mieszkalno-rekreacyjnych (trawnik, ogród, miejsce
    parkingowe, itp.).

    Na obecnym etapie Wnioskodawca posiada zakupione działki oraz wyczyszczony teren
    pod przyszłą inwestycję. Kolejnym etapem są planowane badania geotechniczne
    (odwierty), wystąpienie o przyłącze prądu, ogrodzenie działki oraz udanie się do architekta
    celem przygotowania i finalizacji projektu domu. Wnioskodawca będzie sukcesywnie
    realizował kolejne etapy budowy domu, niemniej harmonogram prac budowlanych będzie
    uzależniony od wycen firm budowlanych i bieżących możliwości finansowych
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca planuje przeprowadzenie inwestycji w trakcie kilku lat. Po
    zakończeniu budowy Wnioskodawca planuje wprowadzić się do niego wraz ze swoją
    rodziną. Wybudowana nieruchomość będzie stanowiła docelowe miejsce zamieszkania
    Wnioskodawcy.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, dochód Wnioskodawcy uzyskany ze sprzedaży
    Nieruchomości nr 1 stanowi dochód zwolniony na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 stanowi
    dochód zwolniony na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłami przychodów jest m.in. odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Z powyższego wynika, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie stanowi czynność opodatkowaną podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej także „podatek PIT”).
    Jak wynika z art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości
    lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich
    wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
    zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości
    rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości
    wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 30e ust. 1 ustawy o PIT, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i
    praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy
    obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 ustawy o PIT, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w
    ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z

    art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art.
    22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według art. 22 ust. 6d ustawy o PIT, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego
    zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny
    lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły
    wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę
    zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej
    rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn
    odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
    drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
    poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
    takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej
    wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o
    których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe,
    zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w
    przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub
    wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o PIT, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest
    obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W związku z powyższym co do zasady dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości, podlega opodatkowaniu 19% podatkiem PIT.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy może zostać
    objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym
    przepisie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są
    dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art.
    30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków
    poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
    wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te
    cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych
    wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy dochód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.

    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały m.in. w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.
    Zgodnie z tym przepisem, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131,
    uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim Drawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Jak stanowi art. 21 ust. 25a ustawy o PIT, wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c,
    uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o
    którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych
    w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Jak wynika z cytowanych przepisów dotyczących tzw. ulgi mieszkaniowej, podstawową
    okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest
    przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
    Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt ustawy o PIT w
    sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na
    skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Takimi celami są m.in. zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c i d wydatki na nabycie gruntu
    pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania
    wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą
    budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku
    mieszkalnego, a także wydatki na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.

    O charakterze nabytego gruntu nie rozstrzyga jedynie zamiar podatnika wybudowania na
    nim budynku mieszkalnego, ale charakter gruntu - jego przeznaczenie. Tak więc
    podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia
    jest nabycie gruntu przeznaczonego pod budowę budynku mieszkalnego. Innymi słowy
    zwolnienie to związane jest z konkretnym zdarzeniem, tj. nabyciem określonego gruntu w
    określonym celu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 1130, dalej także: „ustawa o
    pizp”), ilekroć w ustawie jest mowa o działce budowlanej - należy przez to rozumieć
    nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp
    do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają
    wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów
    prawa miejscowego.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o pizp, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Jak wynika z art. 4 ust. 2 ustawy o pizp, w przypadku braku miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
        ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o pizp, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa
    własności nieruchomości.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o pizp, każdy ma prawo, w granicach określonych
    ustawą, do:
    1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami
      ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego
      prawem interesu publicznego oraz osób trzecich;
    2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do
      innych osób lub jednostek organizacyjnych.
    Charakter gruntu może zatem wynikać z przeznaczenia jakie zostało mu nadane w planie
    zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy, która w sytuacji,
    gdy dla danego terenu nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego
    określa sposób zagospodarowania i zabudowy terenu.
    Tym samym należy wskazać, że do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o PIT, będzie uprawniało nabycie
    gruntu, dla którego wydano decyzje o warunkach zabudowy i który faktycznie będzie
    służył temu celowi - budowie budynku na własne cele mieszkaniowe.
    Jak wynika ze stanu faktycznego wniosku, Wnioskodawca w maju 2019 r. Wnioskodawca
    otrzymał w darowiźnie Nieruchomość 1 - działkę budowlaną. Wnioskodawca w
    październiku 2024 r. dokonał sprzedaży Nieruchomości nr 1. Sprzedaż została dokonana
    przed upływem 5 lat od dnia jej otrzymania.
    Po dokonaniu sprzedaży Nieruchomości nr 1, Wnioskodawca nabył Nieruchomość 2. W
    związku z położeniem Nieruchomości nr 2 na terenie, dla którego brak Jest miejscowego

    planu zagospodarowania przestrzennego, w stosunku do tej nieruchomości zostały
    wydane (przed zakupem nieruchomości przez Wnioskodawcę) decyzje o warunkach
    zabudowy, na podstawie których ustalono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na
    budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Po nabyciu Nieruchomości nr 2,
    ustalone warunki zabudowy zostały przeniesione decyzjami burmistrza na Wnioskodawcę.
    Dokonane nabycie Nieruchomości nr 2 związane jest z chęcią budowy domu w celu
    osiedlenia się wraz z rodziną w Polsce. Nieruchomość nr 2 została nabyta przez
    Wnioskodawcę z przeznaczeniem na budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego na
    własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy oraz jego rodziny. Bezpośrednim celem na
    moment nabycia Nieruchomości nr 2 jest zatem budowa domu oraz zmiana stałego
    miejsca zamieszkania Wnioskodawcy.
    Kwota zakupu Nieruchomości nr 2 była wyższa niż kwota sprzedaży Nieruchomości nr 1.
    W związku z tym dochód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 został w całości
    wydatkowany na zakup Nieruchomości nr 2 do celów mieszkaniowych.
    Mając powyższe na względzie należy uznać, że co do zasady dochód Wnioskodawcy ze
    zbycia Nieruchomości podlegałby opodatkowaniu podatkiem PIT, ze względu na sprzedaż
    tej nieruchomości dokonaną przed upływem 5 lat od dnia jej otrzymania w darowiźnie.
    Jednakże w związku z nabyciem Nieruchomości nr 2, w ocenie Wnioskodawcy zostały
    spełnione wszystkie przesłanki uprawniające do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust.
    1 pkt 131 ustawy o PIT w stosunku do całości dochodu uzyskanego ze sprzedaży
    Nieruchomości nr 1 tj.:
    1) Wnioskodawca począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech
      lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, uzyskany
      dochód ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 wydatkował na zakup Nieruchomości nr2 tj.:
    2) W stosunku do Nieruchomości nr 2 zostały wydane warunki zabudowy na podstawie
      których ustalono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku
      mieszkalnego jednorodzinnego. Warunki zabudowy zostały przeniesione decyzjami
      burmistrza na Wnioskodawcę. W związku z tym za prawidłowe należy uznać, iż
      Wnioskodawca dokonał nabycia gruntu, którego charakter pozwala na budowę
      budynku mieszkalnego.
    3) Nieruchomość nr 2 została nabyta przez Wnioskodawcę z przeznaczeniem na budowę
      domu mieszkalnego jednorodzinnego na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy
      oraz jego małżonki.
    4) Kwota zakupu Nieruchomości nr 2 była wyższa niż kwota sprzedaży Nieruchomości nr
      1. W związku z tym dochód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 został w całości
      wydatkowany na zakup Nieruchomości nr 2 do celów mieszkaniowych.
    W związku z powyższym, wydatki Wnioskodawcy poniesione na nabycie Nieruchomości nr
    2 stanowią wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o PIT.
    W konsekwencji, dochód Wnioskodawcy uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nr 1
    stanowi dochód zwolniony na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Powyższe stanowisko potwierdzają wydawane przez organy podatkowe interpretacje
    indywidualne m.in.:
    - interpretacja indywidualna DKIS z 4 września 2023 r., nr 0112-KDSL1-1.4011.246.2023.3.
      AF, w której Organ wskazał, że:
      „Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że ze środków uzyskanych ze
      sprzedaży w 2018 r. nieruchomości, 30 grudnia 2020 r. zakupił Pan działkę nr X. Dla
      działki nr X została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej
      na budowie dwóch budynków mieszkalnych wolnostojących wraz z niezbędną

      infrastrukturą. Zbywca nieruchomości nr X wyraził zgodę na przeniesienie na Pana
      ww. decyzji o warunkach zabudowy. Działkę numer X nabytą 30 grudnia 2020 r.
      zamierza Pan przeznaczyć wyłącznie na własne cele mieszkaniowe. Ma Pan zamiar
      wybudować tam budynek jednorodzinny dla spełnienia potrzeb osobistych.
      Tym samym w analizowanym przypadku zostały spełnione przesłanki zastosowania
      rozpatrywanego zwolnienia przedmiotowego. Z wniosku wynika bowiem w
      szczególności, że uzyskaną w 2018 r. ze sprzedaży nieruchomości kwotę przeznaczył
      Pan na zakup nieruchomości gruntowej. Ponadto na ww. gruncie zamierza Pan
      wybudować budynek mieszkalny w celu spełnienia własnych potrzeb
      mieszkaniowych.
      Zatem wydatki poniesione przez Pana na nabycie gruntu pod budowę budynku
      mieszkalnego (domu), stanowią wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, o których
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych”.
    - interpretacja indywidualna DKIS z 11 grudnia 2023 r„ nr 0112-KDIL2-1.4011.772.2023.2.
      MB, w której Organ stwierdził, że:
      „Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że w 2019 r. zakupił Pan
      mieszkanie, które sprzedał Pan w 2023 r., przed upływem 5 lat od zakupu. Chce Pan
      jednak skorzystać z ulgi, wydając otrzymane pieniądze ze sprzedaży mieszkania na
      własne cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych. Pieniądze wyda Pan na zakup działki pod budowę
      domu jednorodzinnego oraz zakup materiałów na jego budowę. Działka leży na
      terenie nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
      akcie notarialnym jest opisana jako grunty rolne klasy IVa. Ze względu na brak
      miejscowego planu zagospodarowania na działki wydano decyzję o warunkach
      zabudowy, polegającą na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
      Przychody uzyskane ze sprzedaży mieszkania o którym mowa we wniosku, zostaną
      wydatkowane na zakup nieruchomości pod budowę domu jednorodzinnego w ciągu
      3 lat od końca roku, w którym sprzedał Pan mieszkanie. W domu, który zamierza Pan
      wybudować na nieruchomości, będzie Pan realizował własne cele mieszkaniowe,
      czyli zamieszka Pan tam na stałe wraz z małżonką, będzie Pana miejscem
      zamieszkania.
      Tym samym w analizowanym przypadku zostaną spełnione przesłanki zastosowania
      rozpatrywanego zwolnienia przedmiotowego.
      Zatem wydatki, które poniesie Pan na nabycie gruntu pod budowę budynku
      mieszkalnego (domu), dla którego wydano decyzję o warunkach zabudowy
      budynkiem mieszkalnym, stanowią wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, o
      których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych”.
    - interpretacja indywidualna DKIS z 8 marca 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.17.2024.2.DJ, w
      której Organ wskazał, że:
      „W okolicznościach wskazanych w niniejszej sprawie wydatkowanie przez Panią
      przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w 2022 r. udziałów w mieszkaniu, na
      nabycie w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych udziałów w działce nr X -
      uprawnia Panią do zastosowania zwolnienia wynikającego art. 21 ust. 1 pkt 131
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak sama wskazała Pani bowiem
      w opisie zdarzenia przyszłego sprawy: (...) Wedle miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego uchwalonego na wniosek, złożony przez
      pełnomocnika Y sp. z o.o. (czyli strona sprzedająca działkę) jest to teren zabudowy
      mieszkaniowej niskiej intensywności. Zgodnie z przeznaczeniem w miejscowym
      planie zagospodarowania, na działce nr X możliwa jest budowa budynku

      mieszkalnego i uzyskanie takiego przeznaczenia tej działki gruntu. (...) Działka nr X
      zakupiona 16 listopada 2023 r. stanowi obszar objęty planem zagospodarowania
      przestrzennego, z którego wynika, że grunt ten przeznaczony jest pod zabudowę
      mieszkalną niskiej intensywności, czyli pod budowę budynku mieszkalnego. Działka
      uzyska status gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie lokalu
      mieszkalnego nabytego w darowiźnie od babci (tj. w okresie 3 lat licząc od końca
      2022 r., a więc do końca 2025 r.). Ponadto, wyjaśniła Pani, że: W związku z zakupem
      przez Panią ww. działki nr X zamierza Pani wybudować na działce budynek
      mieszkalny i w tym budynku będzie Pani realizowała (zaspokajała) własne potrzeby
      mieszkaniowe, a więc w tymże wybudowanym budynku mieszkalnym będzie Pani
      mieszkała.
      Zatem, wydatkowanie przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w 2022 r.
      posiadanych przez Panią udziałów w mieszkaniu, na nabycie w 2023 r. udziałów w
      działce X w okolicznościach wskazanych we wniosku i jego uzupełnieniu - uprawnia
      Panią do zastosowania zwolnienia wynikającego art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaznaczyć jednocześnie należy, że ww.
      zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży udziałów w
      mieszkaniu, jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału
      wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym z
      odpłatnego zbycia ww. udziałów w nieruchomości. W konsekwencji, w sytuacji gdy
      cały przychód ze zbytych udziałów w mieszkaniu został wydatkowany na zakup przez
      Panią udziałów w działce X (co jak Pani wskazała w uzupełnieniu wniosku miało
      miejsce w niniejszej sprawie) - tym samym, dochód z tytułu przedmiotowej sprzedaży
      jest w całości zwolniony z podatku dochodowego”.
    - interpretacja indywidualna DKIS z 17 września 2024 r., nr 0113-KDWPT.4011.195.2024.2.
      ASZ, w której Organ stwierdził, że:
      „Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że przychód ze
      zbycia przedmiotowego udziału w lokalu mieszkalnym nabytym w drodze darowizny
      zamierza Pani przeznaczyć na zakup działki rolnej nr Y i budowę na niej domu, w
      którym będzie Pani realizowała własne cele mieszkaniowe. Dla ww. działki rolnej w
      Gminie nie ma uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego, więc będzie
      Pani musiała wystąpić o warunki zabudowy, a po ich wydaniu, o zgodę na budowę
      domu w Starostwie Powiatowym.
      Reasumując, odpłatne zbycie w 2025 r. udziału w lokalu mieszkalnym, nabytym w
      2024 r. w drodze darowizny, będzie stanowiło dla Pani źródło przychodu podlegające
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, wydatkowanie ww. przychodu,
      w okresie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi
      odpłatne zbycie ww. udziału, na zakup działki nr Y (dla której w terminie
      przewidzianym dla skorzystania ze zwolnienia uzyska Pani decyzje o warunkach
      zabudowy) oraz na budowę na tej działce budynku mieszkalnego, w którym będzie
      Pani realizować własne cele mieszkaniowe - uprawnia Panią do zastosowania
      zwolnienia wynikającego art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) i
      d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na mocy art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości w świetle umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do treści art. 4 ust. 1 Umowy z dnia 13 listopada 1995 r. między Rządem
    Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu (Dz. U. z 1996 r., Nr 29, poz. 129 ze zm.):
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, pobytu, siedzibę, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym
      charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega
      opodatkowaniu w tym Państwie z tytułu dochodu osiąganego ze źródeł położonych
      tylko w tym Państwie.
    Wskazania wymaga, że zarówno Polska, jak i Irlandia notyfikowały polsko-irlandzką
    umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania do objęcia Konwencją wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24
    listopada 2016 r., (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369 ze zm.).
    Konwencja MLI, której celem było jednorazowe zmodyfikowanie sieci umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania bez konieczności czasochłonnych negocjacji bilateralnych,
    została ratyfikowana przez Polskę w dniu 23 stycznia 2018 r., a przez Irlandię w dniu 29
    stycznia 2019 r. Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski był dzień 1
    lipca 2018 r., natomiast dla Irlandii dzień 1 maja 2019 r.

    Przepisy Konwencji MLI stosowane są równolegle z przepisami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (Konwencja MLI nie działa jak protokół zmieniający). W
    praktyce przepisy Konwencji MLI mają pierwszeństwo przed regulacjami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (tzn. jeśli przepisy umowy będą sprzeczne z przepisami
    Konwencji MLI, to przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie jako akt późniejszy).
    Postanowienia Konwencji MLI będą miały zastosowanie w odniesieniu do Umowy
    podatkowej począwszy od innych dat niż data wejścia w życie. Przy tym, poszczególne
    postanowienia Konwencji MLI mogą być stosowane w różnych datach, zależnie od rodzaju
    podatków (podatki pobierane u źródła lub inne podatki) oraz od wyborów dokonanych
    przez Umawiające się Państwa w ich stanowiskach w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.
    W konsekwencji, jeśli w niniejszym dokumencie nie wskazano inaczej, to zgodnie z art. 35
    ust. 1 Konwencji MLI, postanowienia art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 1, art.
    7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 4 Konwencji MLI będą miały zastosowanie w zakresie
    stosowania Umowy polsko-irlandzkiej przez Polskę:
    - w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych
      na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce, gdy zdarzenie
      dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w dniu lub po dniu 1 stycznia 2020
      r.; oraz
    - w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez Polskę, w zakresie
      podatków nakładanych w okresach podatkowych rozpoczynających się w dniu lub po
      dniu 1 listopada 2019 r.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Umowy:
      Dochód, osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
      gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się
      Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
    Jak stanowi art. 6 ust. 2 Umowy:
      Określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się
      według prawa Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których zastosowanie mają przepisy prawa powszechnego dotyczące własności
      ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych
      lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów
      mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki powietrzne i
      pojazdy transportu drogowego nie stanowią majątku nieruchomego.
    Z kolei w myśl art. 13 ust. 1 ww. Umowy:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o
      którym mowa w artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim
      Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Użycie w umowie sformułowania „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z
    majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe
    przewidują ich opodatkowanie.
    Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów, przychody ze
    sprzedaży nieruchomości położonych w Polsce przez osobę zamieszkałą w Irlandii

    podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w maju 2019 r. otrzymał Pan w darowiźnie do
    majątku osobistego położoną w Polsce nieruchomość - działkę budowlaną (Nieruchomość
    nr 1). W październiku 2024 r. dokonał Pan sprzedaży Nieruchomości nr 1. Sprzedaż została
    zatem dokonana przed upływem pięciu lat od dnia jej otrzymania. Po dokonaniu
    sprzedaży Nieruchomości nr 1, w listopadzie 2024 r. nabył Pan w Polsce nieruchomości -
    dwie działki rolne (Nieruchomość nr 2). Działki te są położone obok siebie. Nieruchomość
    nr 2 została nabyta do Pana majątku osobistego. Już na moment zakupu Nieruchomości

    nr 2 planował Pan wybudowanie na obu działkach domu jednorodzinnego wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą.
    Określenie dochodu ze sprzedaży nieruchomości
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c, podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Z kolei jak stanowi art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Natomiast w myśl art. 19 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania
      przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej.
      W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
      przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości
      rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub
      biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od
      wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej
    nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży
    nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy
    cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy
    tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

    W świetle art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku w przedstawionej
    sprawie jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, pomniejszonym o koszty odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania przychodu
    ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Przy czym w świetle z art. 30e ust. 7 tejże ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku
      następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego

      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego – zakup działek (gruntu) w celu
    wybudowania na nich budynku mieszkalnego
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy - może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy:
      1) Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:

      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      -– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma
    charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów
    w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze
    sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według
    stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest
    realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Poprzedzenie wyrażenia
    „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca
    przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 cytowanej
    ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie natomiast z ust. 28 ww. przepisu:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Nadmienić trzeba też, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma
    charakter zamknięty i w związku z tym, tylko wydatkowanie środków na realizację celów w
    nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną na
    „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie

    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy, wydatkowanie środków na określony
    przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy –
    zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie będzie miało znaczenia dysponowanie
    przez podatnika prawem własności innego lokalu mieszkalnego (innej nieruchomości). Z
    punktu widzenia ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było
    ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Oznacza
    to, że w momencie poniesienia wydatku celem podatnika powinno być dążenie, aby w tej
    nowej nieruchomości (lokalu) zamieszkać. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy
    odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania
    przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie nieruchomości (mieszkania) w
    znaczeniu przedmiotowym.
    W świetle takiego wyjaśnienia nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych
    osoba, która posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w
    celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu celem
    późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych
    osób, np. dzieci.
    W przypadku nabywania gruntu, w ramach realizacji własnych celów mieszkaniowych,
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że musi to być określony
    grunt nabyty w określonym celu. O charakterze nabytego gruntu nie rozstrzyga jednak
    jedynie zamiar podatnika wybudowania na nim budynku mieszkalnego, ale charakter
    gruntu musi być oceniony w kontekście rzeczywistej i realnej możliwości jego zabudowy.
    Ponadto, w przypadku nabycia gruntu ustawodawcy nie chodziło o to, aby ze zwolnienia
    korzystał podatnik, który środki inwestuje w nieruchomość (grunt), lecz o to, aby ze
    zwolnienia korzystał ten podatnik, dla którego zakup gruntu jest pierwszym krokiem do
    realizacji budowy budynku mieszkalnego, w którym podatnik ma zamiar realizować
    własne cele mieszkaniowe. Zatem, samo poniesienie wydatku na nabycie gruntu nie
    świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem gruntu (działki) na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy nabył ten
    grunt w celu wybudowania na nim budynku mieszkalnego, w którym faktycznie będzie
    realizował własne cele mieszkaniowe.
    Należy podkreślić, że aby skorzystać z omawianego zwolnienia nie wystarczy tylko sam
    fakt zakupu działki budowlanej, ale także jej zakup musi być związany z chęcią realizacji na
    danej działce własnych celów mieszkaniowych (poprzez zamiar budowy na działce
    budynku mieszkalnego).
    Jak wynika z opisu sprawy, w listopadzie 2024 r. nabył Pan nieruchomości - dwie działki
    rolne. Działki te są położone obok siebie. Już na moment zakupu ww. nieruchomości
    planował Pan wybudowanie na obu działkach domu jednorodzinnego wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą. W związku z położeniem nieruchomości na terenie, dla

    którego brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w stosunku do
    ww. nieruchomości zostały wydane (przed zakupem nieruchomości przez Pana) decyzje o
    warunkach zabudowy, na podstawie których ustalono warunki zabudowy dla inwestycji
    polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Decyzje zostały wydane
    oddzielnie dla dwóch działek. Po nabyciu ww. nieruchomości, ustalone warunki zabudowy
    zostały przeniesione stosownymi decyzjami burmistrza na Pana. Budynek mieszkalny,
    który planuje Pan wybudować będzie postawiony na obu działkach. Dodatkowo reszta
    terenu z dwóch działek będzie służyła Panu również do celów mieszkalno-rekreacyjnych
    (trawnik, ogród, miejsce parkingowe, itp.). Na obecnym etapie posiada Pan zakupione
    działki oraz wyczyszczony teren pod przyszłą inwestycję. Kolejnym etapem są planowane
    badania geotechniczne (odwierty), wystąpienie o przyłącze prądu, ogrodzenie działki oraz
    udanie się do architekta celem przygotowania i finalizacji projektu domu. Będzie Pan
    sukcesywnie realizował kolejne etapy budowy domu, niemniej harmonogram prac
    budowlanych będzie uzależniony od wycen firm budowlanych i bieżących Pana możliwości
    finansowych. Planuje Pan przeprowadzenie inwestycji w trakcie kilku lat. Po zakończeniu
    budowy planuje Pan wprowadzić się do niego wraz ze swoją rodziną. Wybudowana
    nieruchomość będzie stanowiła Pana docelowe miejsce zamieszkania.
    Podsumowanie
    Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzam, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej
    sprzedaż w 2024 r. nieruchomości (działki budowlanej nabytej w darowiźnie w 2019 r.),
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej
    nabycie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy.
    Wydatkowanie tego przychodu, jak wynika z opisu, na nabycie w 2024 r. nieruchomości, tj.
    dwóch działek, w stosunku do których wydano decyzje o warunkach zabudowy, na których
    wybuduje Pan dom, w którym będzie Pan realizował własne cele mieszkaniowe, uprawnia
    Pana do zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zwolnienie od podatku obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków
    na własne cele mieszkaniowe w osiągniętym przychodzie z odpłatnego zbycia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), Organ opiera się wyłącznie
    na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji Organ dokonał więc
    wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie,
    czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem
    rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.

    Zaznaczyć również należy, że prawo do zwolnienia podlega szczegółowej i ostatecznej
    weryfikacji przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Mając na uwadze
    treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Organ wydając interpretację indywidualną
    przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania
    dowodowego, które wskazałoby, czy wnioskodawca zrealizował swój cel mieszkaniowy,
    czy nie. Wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego) oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe podejmują w toku
    postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest
    postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie
    wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... .
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.