Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.438.2025.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Metodologi wyliczenia udziału wartości bilansowej
nieruchomości w wartości bilansowej aktywów w celu
ustalenia skutków podatkowych sprzedaży udziałów.
Słowa kluczowe: nieruchomości
proporcja
udział
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Obowiązek podatkowy-Nieograniczony obowiązek
podatkowy
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Obowiązek podatkowy-Ograniczony obowiązek
podatkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu
    sprzedaży (...)% udziałów w D. nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13
    ust. 3a UPO PL-NL w oparciu o metodologię wyliczenia udziału wartości bilansowej
    nieruchomości w wartości bilansowej aktywów zaprezentowaną we wniosku.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - spółka H (dalej: „Wnioskodawca”) - jest spółką prawa holenderskiego z
    siedzibą w (...) (Królestwo Niderlandów) i podlega w Holandii nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu (holenderska rezydencja podatkowa).
    Wnioskodawca pełni funkcje holdingowe i finansowe w ramach grupy kapitałowej, tj. (...)
    Wnioskodawca aktywnie uczestniczy w zarządzaniu grupą, w szczególności poprzez:
    · ustalanie (...);
    · organizację i nadzór (...) (w tym zarządzanie środkami finansowymi);
    · prowadzenie regularnych (...);
    · dysponowanie (...).
    · posiadanie udziałów w szeregu operacyjnych spółek (...).
    Wnioskodawca nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu podatkowego
    w rozumieniu Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w
    sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz
    zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania, podpisanej w Warszawie dnia 13
    lutego 2002 r. wraz z Protokołem zmieniającym z dnia 29 października 2020 r. (dalej: „UPO
    PL-NL”).
    Wnioskodawca posiada (...)% udziałów w spółce D - spółce prawa holenderskiego z
    siedzibą w (...) (Królestwo Niderlandów), posiadającej status holenderskiego rezydenta
    podatkowego i podlegającej w Holandii nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    (holenderska rezydencja podatkowa).
    D funkcjonuje jako spółka holdingowo-finansowa (...). Do jej podstawowych zadań należy
    nadzór nad projektami realizowanymi w Polsce, w tym finansowanie spółek operacyjnych
    oraz zarządzanie ryzykiem kredytowym D (...)
    D nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu podatkowego w rozumieniu
    art. 5 UPO PL-NL.
    D nie posiada majątku nieruchomego, w tym położonego w Polsce. Nie posiada również
    udziałów w innych podmiotach niż B sp. z o.o. - spółka prawa polskiego, w której posiada
    (...)% udziałów.
    Holenderskie prawo wymaga, by sprawozdanie finansowe (w tym bilans) D zostało
    przygotowane zgodnie z przepisami obowiązującymi w Królestwie Niderlandów i złożone
    do (...), czyli Izby Handlowej (odpowiednik polskiego KRS), w wyznaczonym terminie po
    zakończeniu roku obrotowego.

    Na dzień 31 grudnia 2024 r. suma aktywów D, zgodnie z bilansem sporządzonym według
    prawa holenderskiego, wynosiła (...) EUR. Struktura aktywów przedstawiała się
    następująco:
    (...)
    Na podstawie danych finansowych na dzień 31 grudnia 2024 r. D nie spełnia kryteriów
    uznania za spółkę nieruchomościową, o której mowa w art. 4a pkt 35 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze
    zm.; dalej: „ustawa o CIT”).
    D posiada (...)% udziałów w spółce B sp. z o.o. z siedzibą w (...) - spółce prawa polskiego,
    będącej polskim rezydentem podatkowym i podlegającej w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    B sp. z o.o. jest spółką zajmującą się działalnością operacyjną, koncentruje się (...) w Polsce
    oraz (...). Na dzień 31 grudnia 2024 r. suma jej aktywów wynosiła (...) PLN.
    Na podstawie danych finansowych na dzień 31 grudnia 2024 r. B sp. z o.o. nie spełnia
    kryteriów uznania za spółkę nieruchomościową, o której mowa w art. 4a pkt 35 ustawy o
    CIT.
    Bilans B sp. z o.o. na dzień 31 grudnia 2024 r. obejmuje następujące pozycje aktywów: (...)
    Łączna wartość na 31 grudnia 2024 r. (...)
    B sp. z o.o. posiada (...)% udziałów w spółce BI sp. z o.o. z siedzibą w - spółce prawa
    polskiego, będącej rezydentem podatkowym w Polsce i podlegającej w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    BI sp. z o.o. została utworzona w celu prowadzenia działalności deweloperskiej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na podstawie danych finansowych na dzień 31 grudnia 2024 r. BI sp. z o.o. nie spełnia
    przesłanek uznania jej za spółkę nieruchomościową w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o
    CIT.
    Bilans BI sp. z o.o. na dzień 31 grudnia 2024 r. obejmuje następujące pozycje aktywów: (...)
    Łączna wartość na 31 grudnia 2024 r. pozycji (...)
    B sp. z o.o. posiada (...)% udziałów w spółce W sp. z o.o. z siedzibą w (...). Spółka ta posiada
    polską rezydencję podatkową i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Na podstawie danych finansowych na dzień 31 grudnia 2024 r. W nie spełnia definicji
    spółki nieruchomościowej w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    W sp. z o.o. została powołana w celu realizacji inwestycji (...)
    Bilans W sp. z o.o. na dzień 31 grudnia 2024 r. obejmuje następujące pozycje aktywów: (...)
    Łączna wartość na 31 grudnia 2024 r. pozycji (...)
    Wnioskodawca planuje sprzedaż (...)% udziałów w spółce D. Nabywcą będzie spółka N z
    siedzibą w (...) (Holandia), posiadająca holenderską rezydencję podatkową i podlegająca w
    Holandii opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Transakcja zostanie
    przeprowadzona na terytorium Holandii, zgodnie z przepisami prawa holenderskiego.
    Przedmiotem wniosku jest zdarzenie przyszłe dotyczące planowanej transakcji zbycia (...)%
    udziałów w spółce D przez Wnioskodawcę. Interes prawny Wnioskodawcy polega na
    uzyskaniu potwierdzenia, w którym państwie - Polska czy Holandia - powinien być
    opodatkowany dochód ze zbycia udziałów w D.
    W celu jednoznacznego określenia zakresu wniosku Wnioskodawca zaznacza, że poza jego
    przedmiotem pozostaje ewentualna ocena przez organy podatkowe, czy w ramach

    przedstawionego zdarzenia przyszłego może dojść do zastosowania przepisów prawa
    podatkowego dotyczących:
    · prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej lub podejmowania czynności w
      sposób sztuczny, bez uzasadnienia ekonomicznego bądź potwierdzenia, czy
      Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania UPO PL-NL;
    · statusu spółek jako spółek nieruchomościowych w rozumieniu art. 4a ust. 1 pkt 35
      ustawy o CIT.
    Zakres wniosku ogranicza się do potwierdzenia, czy - w świetle przepisów prawa
    krajowego oraz postanowień UPO PL-NL- Polska nie posiada prawa do opodatkowania
    dochodu ze zbycia udziałów w spółce będącej rezydentem podatkowym Holandii, z
    uwzględnieniem odpowiedniej metody ustalenia udziału majątku nieruchomego
    położonego w Polsce w wartości sprzedawanej spółki.
    Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca potwierdza, że:
    · prowadzi w państwie swojej siedziby rzeczywistą działalność gospodarczą,
    · spełnia warunki do korzystania z postanowień UPO PL-NL,
    · struktura organizacyjna grupy oraz planowane działania stanowią realizację czynności w
      ramach wieloletniej, ukształtowanej struktury właścicielskiej.
    Zdarzenie będące przedmiotem wniosku dotyczy przyszłej transakcji zbycia udziałów w
    spółce D. Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca przyjmuje, że nie zajdą
    zmiany po stronie wartości bilansowej D i jej spółek zależnych (B sp. z o.o., BI sp. z o.o., W
    sp. z o.o.), które mogłyby wpłynąć na zastosowanie art. 13 ust. 3a UPO PL-NL.
    W szczególności zakłada się, że w żadnym momencie w okresie 365 dni poprzedzających
    planowane przeniesienie własności udziałów w D. wartość tych udziałów nie będzie
    pochodzić - bezpośrednio ani pośrednio - w ponad 75% z majątku nieruchomego,
    zdefiniowanego w art. 6 UPO PL-NL, położonego na terytorium Polski (zgodnie z metodą
    wyliczenia przedstawioną we wniosku).
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem pytania nie jest ustalenie
    konkretnej wartości udziału majątku nieruchomego na podstawie przedstawionych
    danych bilansowych (które mają charakter poglądowy), lecz wyłącznie potwierdzenie
    prawidłowości przyjętej metody kalkulacji dla celów rozstrzygnięcia pytania drugiego.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest ustalenie udziału majątku nieruchomego położonego na
      terytorium Polski w wartości aktywów D na potrzeby zastosowania art. 13 ust. 3a UPO
      PL-NL w oparciu o dane bilansowe oraz uwzględnienie wartości nieruchomości
      posiadanych pośrednio przez tę spółkę za pośrednictwem jej spółek zależnych w
      części odpowiadającej posiadanym w nich udziałom?
    2. Czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży (...)% udziałów w D
      podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 3a UPO PL-NL?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Ustalenie udziału majątku nieruchomego położonego na terytorium Polski w wartości
      aktywów D na potrzeby zastosowania art. 13 ust. 3a UPO PL-NL w oparciu o dane
      bilansowe oraz uwzględnienie wartości nieruchomości posiadanych pośrednio przez
      tę spółkę za pośrednictwem jej spółek zależnych w części odpowiadającej posiadanym
      w nich udziałom jest prawidłowe.
    2. Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży (...)% udziałów w D. nie
      podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 3a UPO PL-NL.

    UZASADNIENIE STANOWISKA PRZEDSTAWIONEGO W PYTANIU 1
    Definicja majątku nieruchomego.
    Stosownie do art. 3 ust. 2 UPO PL-NL, przy stosowaniu niniejszej konwencji przez
    Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie, które nie
    zostało w niej zdefiniowane, będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się zgodnie z
    prawem tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza
    konwencja, przy czym znaczenie wynikające ze stosowanego ustawodawstwa
    podatkowego tego Państwa będzie miało pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym
    określeniu przez inne przepisy prawne tego Państwa.
    Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 2 UPO PL-NL, określenie „majątek nieruchomy” ma takie
    znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego
    dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku:
    · mienie przynależne do majątku nieruchomego;
    · żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych;
    · prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące
      nieruchomości gruntowych;
    · prawa użytkowania nieruchomości;
    · prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do
      eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych.
    Zastrzeżono, że statki morskie, statki powietrzne oraz statki eksploatowane w żegludze
    śródlądowej nie stanowią majątku nieruchomego.
    Interpretacja pojęcia „majątek nieruchomy” w prawie polskim (Kodeks Cywilny).
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1740 z późn. zm.), dalej jako „KC”, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej
    stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), a także budynki trwale z gruntem
    związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią
    odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Z kolei art. 48 KC precyzuje, że do części składowych gruntu należą w szczególności:
    · budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane;
    · drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    W świetle przepisów KC podstawowy podział rzeczy obejmuje rzeczy ruchome i
    nieruchomości. Ponieważ KC zawiera jedynie definicję nieruchomości, a contrario
    wszystko, co nią nie jest, należy zakwalifikować jako ruchomości (tak: W. J. Katner [w:]
    System prawa prywatnego, t. 1.1, s. 1180).
    Budynki trwale związane z gruntem stanowią jego części składowe w rozumieniu art. 48
    KC. Zgodnie z zasadą superficies solo cedit, wyrażoną w art. 191 KC, własność
    nieruchomości rozciąga się na rzeczy ruchome trwale z nią połączone, które w wyniku
    tego połączenia stają się jej częściami składowymi.
    Ujęcie pojęcia „aktywa spółki” w prawie cywilnym.
    W polskim systemie prawnym kwestie związane z własnością rzeczy i praw majątkowych
    zostały uregulowane w Części ogólnej KC oraz w Księdze drugiej - Własność i inne prawa
    rzeczowe.
    Art. 44 KC stanowi, że mieniem jest własność i inne prawa majątkowe. Treść prawa
    własności określa art. 140 KC, zgodnie z którym właściciel może - w granicach określonych
    przez ustawy i zasady współżycia społecznego - korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-
    gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności:

    · pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy, oraz
    · rozporządzać rzeczą.
    Na korzystanie z rzeczy składa się w szczególności uprawnienie do jej posiadania,
    używania, pobierania pożytków i dyspozycji faktycznych, zaś rozporządzanie obejmuje
    uprawnienie do wyzbycia się własności oraz do jej obciążenia.
    Zakres pozycji bilansowych zaliczanych do majątku nieruchomego w ujęciu rachunkowym.
    W nawiązaniu do powyższej definicji „majątku nieruchomego” przyjętej w art. 6 ust. 2 UPO
    PL-NL oraz ujęcia cywilistycznego (art. 46-48 KC), Wnioskodawca uznaje, że przy ocenie
    udziału majątku nieruchomego w aktywach spółki należy kierować się wykładnią
    funkcjonalną, opartą na rzeczywistym charakterze i trwałym związaniu składników
    majątkowych z gruntem. W tym zakresie nieodzowne jest również sięgnięcie do zasad
    rachunkowości, jako że punktem odniesienia dla kalkulacji są wartości bilansowe.
    Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem literatury oraz stanowisk wyrażonych przez organy
    podatkowe (np. interpretacji Dyrektora KIS z 26 kwietnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.8.2017.1.AJ; interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19
    kwietnia 2024 r.. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.113.2024.1.MW), przy określaniu wartości
    majątku nieruchomego w aktywach ogółem należy kierować się wykładnią KC. W związku z
    tym zdaniem Wnioskodawcy należy uwzględnić następujące pozycje bilansowe:
    · grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu);
    · budynki i budowle;
    · lokale oraz prawa do lokali;
    · obiekty inżynierii lądowej i wodnej;
    · środki trwałe w budowie, o ile są one związane z nieruchomościami.
    Takie podejście znajduje potwierdzenie m.in. w komentarzu do umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania z Niemcami (posiadającej analogiczną konstrukcję przepisów
    jak UPO PL-NL) pod red. M. Jamrożego i A. Cloera (Warszawa 2007, s. 284), zgodnie z
    którym: „przy określaniu udziału majątku nieruchomego w aktywach ogółem jako
    podstawę obliczeń przyjmuje się dane bilansowe obejmujące następujące pozycje
    bilansowe: grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu), budynki, lokale, prawa
    do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej, środki trwałe w budowie związane z
    nieruchomościami.”
    Powyższe składniki odpowiadają również zakresowi ujęcia „nieruchomości” w polskim KC,
    który uznaje za nieruchomości grunty, budynki trwale z gruntem związane oraz części
    takich budynków stanowiące odrębny przedmiot własności (art. 46 § 1 KC). W myśl zasady
    superficies solo cedit (art. 48 i 191 KC), budynki i inne urządzenia trwale z gruntem
    związane stanowią część składową nieruchomości gruntowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, do majątku nieruchomego nie należy zaliczać składników
    majątkowych, które nie stanowią części składowych gruntu w rozumieniu art. 48 KC i nie
    podlegają zasadzie superficies solo cedit. Pomimo że mogą być funkcjonalnie związane z
    nieruchomością, nie spełniają przesłanek trwałego związania z gruntem i są ujmowane w
    bilansie jako odrębna grupa środków trwałych, a nie jako nieruchomości. W rezultacie,
    przy ustalaniu udziału majątku nieruchomego w aktywach ogółem, pominięte zostały
    pozycje takie jak:
    · maszyny i urządzenia;
    · środki transportu;
    · wartości niematerialne i prawne;
    · zapasy i należności (w tym z tytułu pożyczek);

    · aktywa finansowe (w tym środki pieniężne).
    Są to składniki niemające postaci rzeczy, niebędące trwale związane z gruntem i
    niewystępujące jako nieruchomości w rozumieniu ustawy o rachunkowości z dnia 29
    września 1994 r. (Dz.U.2023.120 t.j. z dnia 2023.01.16), dalej jako „ustawa o
    rachunkowości” ani KC. Zgodnie z art. 45 KC, nieruchomością jest wyłącznie rzecz (grunt
    lub związana z nim budowla), natomiast świadczenia pieniężne lub roszczenia (np.
    pożyczki) nie są rzeczami, lecz prawami obligacyjnymi i nie stanowią mienia w rozumieniu
    przedmiotowym. W rezultacie, wszystko co nie jest nieruchomością, jest - co najwyżej -
    majątkiem ruchomym lub niematerialnym, i nie powinno być uwzględniane w kalkulacji
    udziału majątku nieruchomego.
    W ujęciu rachunkowym w ocenie Wnioskodawcy, dla celów kalkulacji udziału majątku
    nieruchomego, jako majątek nieruchomy należy uwzględnić wszystkie składniki, które
    mogą zostać zakwalifikowane jako nieruchomości w rozumieniu przepisów polskiego KC.
    Oznacza to, że w skład majątku nieruchomego powinny wchodzić nie tylko klasyczne
    środki trwałe, lecz także inne kategorie aktywów wykazujące cechy nieruchomości. W
    szczególności, do tej grupy zaliczyć należy:
    · grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu);
    · budynki, lokale, prawa do lokali oraz obiekty inżynierii lądowej i wodnej;
    · środki trwałe w budowie:
    · zaliczki na środki trwałe w budowie;
    · inwestycje długoterminowe w nieruchomości;
    · część aktywów obrotowych, które mają charakter nieruchomości (w szczególności:
      półprodukty i produkty w toku, produkty gotowe, towary, zaliczki na dostawy i usługi),
      o ile są nieruchomościami.
    Takie podejście zapewnia zgodność z wykładnią systemową i funkcjonalną, uwzględniającą
    zarówno treść art. 6 ust. 2 UPO PL-NL, jak i znaczenie pojęcia „majątek nieruchomy”
    wynikające z art. 46-48 KC.
    Podstawa przyjęcia danych bilansowych do kalkulacji udziału majątku nieruchomego
    Zarówno praktyka interpretacyjna organów podatkowych, jak i ugruntowane stanowisko
    doktryny jednoznacznie potwierdzają, że do ustalenia struktury majątkowej spółki – w
    szczególności udziału majątku nieruchomego w aktywach — właściwym punktem
    odniesienia są dane zawarte w bilansie sporządzonym zgodnie z obowiązującymi
    przepisami rachunkowości.
    W komentarzu do Modelowej Konwencji OECD do art. 13 (pkt 28.4) podkreślono, że:
    „Przy ustalaniu wartości aktywów spółki nie należy uwzględniać zobowiązań (długów),
    niezależnie od tego, czy są one zabezpieczone hipoteką na nieruchomościach będących w
    posiadaniu spółki”. Brak jednoznacznych regulacji w UPO co do źródła wartości „majątku” i
    „majątku nieruchomego” powoduje, że w myśl art. 3 ust. 2 UPO PL-NL należy w tym
    zakresie sięgnąć do prawa krajowego, w szczególności do praktyki ustalania wartości
    aktywów w ewidencji księgowej.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych oraz
    wypowiedziach przedstawicieli doktryny:
    Interpretacje indywidualne
    Przyjęcie danych bilansowych jako podstawy do określenia udziału nieruchomości w
    aktywach spółki w przypadku określenia miejsca opodatkowania zysku z przeniesienia
    udziałów (akcji) znajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach podatkowych:
    · interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 czerwca
      2024 r., 0114-KDIP2-1.4010.157.2024.3.PP - odnoszącej się do UPO PL-NL, w którym za

      prawidłowe zostało przyjęcie danych wynikających z ksiąg rachunkowych (tzw. wartość
      bilansowa) za podstawę do określenia, gdzie jest opodatkowany zysk ze sprzedaży
      udziałów;
    · interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2024 r., sygn.
      0114-KDIP2-1.4010.113.2024.1.MW - w której organ stwierdził, że dla celów obliczania
      czy wartość udziałów w polskiej spółce pochodzi w większości z majątku
      nieruchomego, należy przyjąć wartość księgową (bilansową) majątku nieruchomego;
    · interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 grudnia 2023 r., sygn.
      0111-KDWB.4010.128.2023.2.APA - w której organ potwierdził, że dane należy czerpać
      ze sprawozdań finansowych (nawet jeżeli są to dane z konkretnego kwartału), o ile
      przypadają w okresie 365 dni przed transakcją.
    · interpretacji Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 lutego 2023 r. ILPB4/423-405/12-2/MC
      - organ zaakceptował metodę ustalania proporcji majątku nieruchomego na
      podstawie wartości księgowej (bilansowej);
    · interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lutego 2020 r., 0114-
      KDIP2-1.4010.529.2019.1.SP - w której organ stwierdza, że wycenę o wartości liczbowe
      należy oprzeć w oparciu o dane z bilansu księgowego;
    · interpretacji Dyrektora KIS z dnia 24 kwietnia 2018 r, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.379.2017.
      4.MG, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że: „Zgodnie z bilansem
      sporządzonym przez Spółkę na koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym
      nastąpiła sprzedaż udziałów, majątek Spółki składa się w mniej niż 50% z majątku
      nieruchomego lub praw do majątku nieruchomego. Dla ustalenia wartości składników
      majątku Spółki przyjęto ich wartość bilansową”.
    · interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 czerwca 2017 r. sygn.
      0114-KDIP2-1.4010.122.2017.1.AJ - organ uznał stanowisko wnioskodawcy za
      prawidłowe, tj. wykorzystanie wartości księgowej w wyliczeniu stosunku majątku
      nieruchomego do całości aktywów;
    · interpretacji Dyrektora KIS z 26 kwietnia 2017 r., sygn. O114-KDIP2-1.4010.8.2017.1.AJ -
      organ zaakceptował metodę ustalania proporcji majątku nieruchomego na podstawie
      wartości księgowej (bilansowej), również w odniesieniu do nieruchomości posiadanych
      pośrednio (przez spółki zależne), w oparciu o bilanse tych jednostek;
    · interpretacji Izby Skarbowej w Warszawie z 22 września 2014 r., sygn. IPPB5/423-603/14-
      3/AJ - organ zaakceptował stanowisko, wg rozstrzygnięcie wielkości majątku
      nieruchomego położonego na terytorium danego państwa powinno następować w
      oparciu o dane bilansowe netto;
    · interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z 4 grudnia 2012 r., sygn. IPPB5/423-770/12-4
      /PS, gdzie wskazano wprost: [...] określenie „majątek” dotyczy zaś w tym kontekście
      bezsprzecznie aktywów danego podmiotu w ujęciu bilansowym.
    Stanowiska doktryny
    Również przedstawiciele doktryny w sposób jednoznaczny wskazują na bilans jako
    naturalne i właściwe źródło danych dla ustalania struktury majątku:
    · J. Banach, Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, Warszawa 2000:
      „Punktem wyjścia dla tego rodzaju rozstrzygnięcia powinno być zawsze ustalenie
      wielkości majątku nieruchomego położonego na terytorium danego państwa, w całym
      majątku spółki. Ustalenia tego dokonujemy w oparciu o dane bilansowe”
    · M. Krawczyk (w:) M. Jamroży, A. Cloer (red.), Umowa o unikaniu podwójnego
      opodatkowania z Niemcami. Komentarz, Warszawa 2007: „Podstawą obliczeń tego
      udziału są dane bilansowe, niezależnie od przyjętej metody wyceny.”

    · W. Missala (w:) M. Zasiewska, A. Oktawiec, J. Chorązka (red.), Umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania. Komentarz. Warszawa 2011: „Komentarz nie rozstrzyga,
      czy określając wartość majątku spółki, należy przyjąć wartość rynkową, czy ustalić ją w
      oparciu o dane wykazane w bilansie spółki. Wydaje się, że w większości przypadków
      wygodniejszą formą będzie skorzystanie z danych bilansu.”
    Mając na uwadze powyższe:
    · brak jednoznacznych regulacji konwencyjnych w zakresie źródła danych wartości
      majątku;
    · treść art. 3 ust. 2 UPO PL-NL odsyłająca do prawa krajowego;
    · ugruntowane stanowisko doktryny oraz praktyki interpretacyjnej;
    - należy przyjąć, że prawidłowym sposobem ustalenia wartości aktywów (w tym udziału
    majątku nieruchomego) na potrzeby art. 13 ust. 3a UPO PL-NL są wartości wykazane w
    bilansie spółki, sporządzonym zgodnie z obowiązującymi ją przepisami, w zakresie spółek
    z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce - ustawy o rachunkowości, a w
    zakresie D zgodnie z holenderskim prawem rachunkowym.
    Metoda kalkulacji
    Za podstawy metodologiczne przyjęto:
    1. Źródło wartości:
      dane bilansowe, w zakresie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
      Polsce zgodnie z ustawą o rachunkowości, w tym art. 3 ust. 1 pkt 12 tej ustawy;
      w zakresie D na podstawie bilansu sporządzonego zgodnie z prawem holenderskim.
      Wnioskodawca, w celu ustalenia wartości aktywów oraz majątku nieruchomego
      wyrażonego w walucie obcej, zastosuje średni kurs walutowy ogłoszony przez
      Narodowy Bank Polski obowiązujący w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego datę
      sprzedaży udziałów.
      Na potrzeby zaprezentowania metody kalkulacji do zdarzenia przyszłego
      Wnioskodawca przyjął roboczy kurs 1 EUR = (...) PLN.
    2. Zakres majątku nieruchomego: wyłącznie składniki spełniające przesłanki art. 46-48 KC
      (grunty, budynki, lokale, budowle, inwestycje w nieruchomości, środki trwałe w
      budowie związane z nieruchomościami).
      Zdaniem Wnioskodawcy środki trwałe w budowie wykazane w bilansie B sp. z o.o. nie
      stanowią nieruchomości w rozumieniu KC i nie powinny być zaliczane do majątku
      nieruchomego; zostały one jednak uwzględnione w kalkulacji wyłącznie z ostrożności.
    3. Podejście pośrednie:
      analiza nie tylko nieruchomości posiadanych bezpośrednio przez D (brak), lecz także te
      posiadane pośrednio przez spółki zależne, proporcjonalnie do posiadanych udziałów
      (B sp. z o.o. - (...)% BI sp. z o.o. i (...)% W sp. z o.o.).
      Wnioskodawca uwzględnił wartości bilansowe spółek zależnych, których majątek
      związany jest częściowo z nieruchomościami zlokalizowanymi w Polsce,
      proporcjonalnie do posiadanych udziałów (niezależnie od tego, jaki jest stosunek
      wartości majątku nieruchomego do aktywów poszczególnych spółek). Analogiczne
      stanowisko zostało przedstawione w indywidualnej interpretacji Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej z dnia 23 lipca 2024 r., 0111-KDIB2-1.4010.180.2024.2.AR.
      Obliczenia w tej interpretacji nie służą co prawda wykazaniu spełnienia przesłanek
      klauzuli nieruchomościowej w rozumieniu art. 13 ust 3a UPO PL-DE. Wskazano tam
      sposób ustalenia statusu spółki nieruchomościowej w rozumieniu art. 4a pkt. 35 lit. b)
      ustawy o CIT. Jednak konstrukcja przepisów w zakresie stosunku metoda liczenia jest

      podobna - w obu przypadkach chodzi o ustalenie udziału wartości nieruchomości
      (bezpośrednio i pośrednio) w wartości aktywów na podstawie danych bilansowych.
    4. Metoda kalkulacji: Wyliczenie udziału majątku nieruchomego polega na ustaleniu
      stosunku wartości majątku nieruchomego (posiadanego bezpośrednio lub pośrednio)
      do wartości aktywów ogółem spółki, której udziały są przedmiotem transakcji.
      Wnioskodawca przyjął:
    · licznik: wartość bilansowa nieruchomości w spółce sprzedawanej + wartość bilansowa
      nieruchomości, które są pośrednimi aktywami (obliczona jako wartość bilansowa
      nieruchomości, które posiadają poszczególne spółki zależne pomnożone przez
      procentowy udział spółki w kapitale spółek zależnych);
    · mianownik: wartość bilansowa bezpośrednich aktywów oraz wartość bilansowa
      pośrednich aktywów (obliczona jako wartość bilansowa aktywów, które posiadają
      poszczególne spółki zależne pomnożone przez procentowy udział spółki w kapitale
      spółek zależnych).
    KROK 1 - IDENTYFIKACJA NIERUCHOMOŚCI „POŚREDNICH” W STRUKTURZE
    D. nie posiada nieruchomości bezpośrednio. Jednak:
    B sp. z o.o. posiada nieruchomości bezpośrednio (grunty);
    B sp. z o.o. posiada (...)% udziałów w BI sp. z o.o., która posiada nieruchomości (budynki);
    B sp. z o.o. posiada % udziałów w W sp. z o.o., która również posiada nieruchomości (...).
    KROK 2 - OBLICZENIE UDZIAŁU NIERUCHOMOŚCI W AKTYWACH
    A. Łączna wartość nieruchomości:
    B sp. z o.o.: (...) PLN
    BI sp. z o.o.: (...) PLN
    W sp. z o.o. x (...)%: (...) PLN
    RAZEM: (...) PLN
    B. Łączna wartość aktywów (jako mianownik):
    D: (...) PLN (założony kurs 1 EUR = (...) PLN)
    B sp. z o.o.: (...) PLN
    BI sp. z o.o.: (...) PLN
    W (...) sp. z o.o. x (...)%: (...) PLN
    RAZEM: (...) PLN
    C. Udział nieruchomości:
    (...)/(...) (...)
    Wniosek: udział ten nie przekracza progu 75%, o którym mowa w art. 13 ust. 3a UPO PL-
    NL.
    Nawet w przypadku wliczenia do wartości majątku - zgodnie z powyższą kalkulacją -
    wartości udziałów posiadanych przez D w BI sp. z o.o., próg 75% nie zostanie
    przekroczony (wersja nr 2):
    KROK 1 - IDENTYFIKACJA NIERUCHOMOŚCI „POŚREDNICH” W STRUKTURZE
    D. nie posiada nieruchomości bezpośrednio. Jednak:
    B sp. z o.o. posiada nieruchomości bezpośrednio (grunty),
    B sp. z o.o. posiada (...)% udziałów w BI sp. z o.o., która posiada nieruchomości (budynki),
    B sp. z o.o. posiada (...)% udziałów w W sp. z o.o., która również posiada nieruchomości (...).

    KROK 2 - OBLICZENIE UDZIAŁU NIERUCHOMOŚCI W AKTYWACH
    Łączna wartość nieruchomości:
    A. Wartość udziałów w spółkach zależnych (liczona jako suma pozycji wartość udziałów z
    bilansu D): (...) PLN (założony kurs 1 EUR = (...) PLN)
    B sp. z o.o.: (...) PLN
    BI sp. z o.o.: (...) PLN
    W sp. z o.o. x (...)%: (...) PLN
    RAZEM: (...) PLN
    B. Łączna wartość aktywów (jako mianownik):
    D.: (...) PLN (założony kurs 1 EUR = (...) PLN)
    B sp. z o.o.: (...) PLN
    BI sp. z o.o.: (...) PLN
    W sp. z o.o. x (...)%:( ...) PLN
    RAZEM: (...) PLN
    (... PLN)/(... PLN)=...%
    Do kalkulacji w liczniku nie zostały dodane wartości udziałów, które B sp. z o.o. posiada w
    swoich spółkach zależnych, ponieważ:
    · wartość udziałów w B sp. z o.o. (czyli (...)% posiadane przez D) już je w sobie zawiera. W
      bilansie B sp. z o.o. wykazuje np. „udziały w spółkach zależnych” jako jedną z pozycji
      aktywów trwałych — ta wartość już zawiera majątek BI sp. z o.o. i W sp. z o.o.;
    · gdybyśmy doliczali wartość udziałów w spółkach zależnych i dodatkowo ich
      nieruchomości, doszłoby do podwójnego liczenia wartości - raz przez udział, raz przez
      majątek.
    Co więcej, również przy hipotetycznym doliczeniu wartości udziałów, jakie B sp. z o.o.
    posiada w BI sp. z o.o. oraz W sp. z o.o., próg ten i tak nie zostałby przekroczony.
    Wnioskodawca przyjmuje pierwszą wersje obliczeń za prawidłową. Do wartości majątku
    nieruchomego nie jest wliczona wartość posiadanych udziałów przez żadną ze spółek, jako
    że wartości te nie stanowią majątku nieruchomego zgodnie z KC.
    Podsumowując powyższe wyliczenia, ustalony według opisanej metody udział majątku
    nieruchomego w aktywach D wynosi (...)%, a więc istotnie poniżej progu 75%
    przewidzianego w art. 13 ust. 3a UPO PL-NL. Przyjęta metodologia zapewnia prawidłowe
    uwzględnienie zarówno nieruchomości posiadanych pośrednio, jak i wartości bilansowej
    aktywów, eliminując ryzyko podwójnego ujęcia tych samych składników. Wynik kalkulacji
    potwierdza, że wartość udziałów w D nie pochodzi w większości (tu: 75%) z majątku
    nieruchomego położonego na terytorium Polski, co ma kluczowe znaczenie dla
    rozstrzygnięcia pytania drugiego.
    UZASADNIENIE STANOWISKA PRZEDSTAWIONEGO W PYTANIU 2
    Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko
    od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy o CIT za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się
    w szczególności dochody (przychody) z:
    · tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
      spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,

      instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym
      charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów
      (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej
      50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu
      inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
    · tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
    Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 4 wartość aktywów, o której mowa w ust. 3 pkt 4, ustala się
    na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu, o którym mowa
    w tym przepisie (...).
    Zgodnie z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT spółka nieruchomościowa - oznacza to podmiot inny
    niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
    rachunkowości, w którym:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa
      nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego, co
      najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego – w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność:
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku
      poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
      określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku
      poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem
      podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umowo podobnym charakterze
      lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
      nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych
      spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio
      przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w
      przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Spółka objęta klauzulą nieruchomościową ma inny zakres znaczeniowy niż spółka
    nieruchomościowa. Podmioty te mogą, ale nie muszą być zbieżne. Wynika to m.in. z
    odmiennego celu wprowadzenia przepisów. Klauzula nieruchomościowa decyduje o
    przyznaniu prawa do opodatkowania zysków ze sprzedaży udziałów (akcji), której majątek
    składa się z głównej części z nieruchomości.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ww. ustawy nowelizującej (Druk sejmowy nr
    642), Zasadniczym celem projektowanej ustawy jest uszczelnienie systemu podatku
    dochodowego od osób prawnych, tak aby zapewnić powiązanie wysokości podatku
    płaconego przez duże przedsiębiorstwa, w szczególności przedsiębiorstwa
    międzynarodowe, z faktycznym miejscem uzyskiwania przez nie dochodu. Projektowana

    ustawa stanowić ma kolejny krok w kierunku odbudowania dochodów podatkowych, w
    szczególności dochodów z podatku CIT. (...). Zdefiniowane przez ustawodawcę pojęcie
    spółki nieruchomościowej było związane z wprowadzeniem dodatkowych obowiązków dla
    tego typu podmiotów. Powyższe dotyczy m.in. pełnienia funkcji płatnika podatku z tytułu
    zbycia jej udziałów lub akcji przez wspólnika nierezydenta oraz obowiązków w zakresie
    raportowania struktury udziałowej spółki nieruchomościowej.
    Żadna ze spółek, tj. D., B sp. z o.o.. BI sp. z o.o. oraz W sp. z o.o. nie posiadają w momencie
    złożenia wniosku statusu spółki nieruchomościowej. Nawet jednak, gdyby posiadały taki
    status, to ze względu na pierwszeństwo stosowania UPO PL-DE przed przepisami o CIT,
    zbycie udziałów w spółce nieruchomościowej nie powoduje automatycznie
    opodatkowania dochodu z tego tytułu w Polsce. Polska ma prawo do opodatkowania
    dochodu zgodnie z klauzulą 13 ust. 3a UPO PL-DE (np. interpretacja indywidualna
    Dyrektora KIS Pismo z dnia 1 marca 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-
    KDIB1-2.4010.638.2021.1.AK).
    Wynika to z faktu, że zgodnie z art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia
    16 lipca 1997 r. ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku
    Ustaw Rzeczpospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest
    bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy.
    Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma
    pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.
    Z powołanych przepisów wynika, że ratyfikowana za zgodą wyrażoną w ustawie umowa
    międzynarodowa staje się częścią krajowego porządku prawnego i podlega
    bezpośredniemu stosowaniu. Ma ona także pierwszeństwo przed ustawą krajową w
    sytuacji, gdy jej przepisy są z ustawą sprzeczne. Oznacza to, że przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych mogą być stosowane jedynie w takim zakresie, w jakim
    nie zostały odmiennie uregulowane w odpowiedniej umowie o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. W konsekwencji, w przypadku ustalania miejsca opodatkowania zysków
    osiąganych przez rezydenta Królestwa Niderlandów, zastosowanie znajdują w pierwszej
    kolejności przepisy UPO PL-NL.
    Zgodnie z art. 13 ust. 3a UPO PL-NL zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce
    zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającego się Państwa z tytułu przeniesienia
    własności udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa w spółce
    osobowej lub truście, mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie,
    jeżeli w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie
    własności tych udziałów lub akcji lub porównywalnych praw ich wartość pochodziła
    bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 75% z majątku nieruchomego (nieruchomości),
    zdefiniowanego w artykule 6, położonego na terytorium tego drugiego Umawiającego się
    Państwa.
    Powyższy przepis ustanawia tzw. klauzulę nieruchomościową. Rozstrzyga, które państwo
    ma prawo do opodatkowania zysków z przeniesienia udziałów. Umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania mają w polskim porządku prawnym pierwszeństwo w
    stosowaniu przed przepisami ustawy o CIT.
    W związku z tym zastosowanie znajduje klauzula z art. 13 ust 3a UPO PL-NL, uprawniająca
    państwo źródła do opodatkowania dochodów ze zbycia udziałów w spółkach, których
    majątek składa się (lub wywodzi swoją wartość) bezpośrednio lub pośrednio z
    nieruchomości. Biorąc zatem pod uwagę, że przedmiotem transakcji będzie ...% udziałów
    w spółce D., które:
    · nie spełniają definicji „majątku nieruchomego” zgodnie z art. 13 ust. 1 UPO PL-NL i
      jednocześnie przepisy UPO nie zawierają klauzuli nakazującej opodatkowanie zysków
      z przeniesienia własności udziałów w spółce nieruchomościowej;
    · nie są związane z przeniesieniem własności przedsiębiorstwa zakładu H. z uwagi na fakt,
      że ... takiego zakładu w Polsce nie posiada;

    · w okresie poprzedzającym 365 dni poprzedzających przeniesienie własności udziałów
      ich wartość nie będzie pochodziła bezpośrednio lub pośrednio z więcej niż 75% z
      majątku nieruchomego (nieruchomości), zdefiniowanego w art. 6, położonego w
      Polsce;
    · w związku z transakcją przeniesienia udziałów w D nie zostaną spełnione warunki
      opodatkowania H. w Polsce, a w konsekwencji zastosowanie znajdzie art. 13 ust. 4
      UPO PL-DE. Zgodnie z nim zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątki
      niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 i 3a podlegają opodatkowaniu tylko w
      umawiającym się państwie, w którym zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę -
      czyli w Holandii.
    Wnioskodawca wskazuje, że wyliczenie udziału wartości nieruchomości w aktywach D.
    zostało dokonane na podstawie danych bilansowych na dzień 31 grudnia 2024 r.
    Ewentualne zmiany wartości bilansowych, które nastąpią w okresie 365 dni
    poprzedzających dzień przeniesienia udziałów, nie wpłyną na ogólny wynik kalkulacji - tj.
    nie spowodują przekroczenia progu 75% określonego w art. 13 ust. 3a UPO PL-NL.
    W konsekwencji dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży (...)% udziałów
    w D. nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 3a UPO PL-NL.

## Ocena stanowiska

Stanowisko w zakresie ustalenia, czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu
    sprzedaży ...% udziałów w D. nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13
    ust. 3a UPO PL-NL w oparciu o metodologię wyliczenia udziału wartości bilansowej
    nieruchomości w wartości bilansowej aktywów zaprezentowaną we wniosku - jest
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i
      obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w
      funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie
      prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących
      następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki
      niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
      inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
      nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich
      nieruchomości.
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o CIT:

      Wartość aktywów, o której mowa w ust. 3 pkt 4, ustala się na ostatni dzień miesiąca
      poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu, o którym mowa w tym przepisie. W
      przypadku spółek będących emitentami papierów wartościowych dopuszczonych do
      obrotu na rynku regulowanym wartość aktywów może być ustalana na podstawie
      aktywów bilansowych ujętych w raportach okresowych publikowanych na koniec
      ostatniego kwartału poprzedzającego kwartał roku kalendarzowego, w którym
      doszło do uzyskania przychodu.
    Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i
      obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
      nieruchomościowej.
    Spółka nieruchomościowa została zdefiniowana w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, zgodnie z
    tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej - oznacza to podmiot inny
      niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
      rachunkowości, w którym:
        a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka
          nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy
          dzień roku obrotowego, co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów,
          bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość rynkowa nieruchomości
          położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
          nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości przekraczała 10 000
          000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut
          obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
          poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku podmiotów
          rozpoczynających działalność,
        b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy
          spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na
          ostatni dzień roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości
          bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa
          nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do
          takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10
          000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego
          walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
          roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego
          odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym
          odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w
          przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku
          dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
          podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
          charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są
          nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt
          4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co
          najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów podatkowych albo przychodów
          ujętych w wyniku finansowym netto - w przypadku podmiotów innych niż
          określone w lit. a.
    W przypadku osiągnięcia przez Wnioskodawcę dochodu (przychodu) na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, ze względu na to, że Wnioskodawca jest rezydentem
    podatkowym w Holandii, analizy ewentualnego opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych dochodu z tytułu rozważanego zbycia całości udziałów posiadanych w

    spółce D, która z kolei posiada udziały w polskich spółkach należy dokonywać z
    uwzględnieniem przepisów Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r.
    między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania
    uchylaniu się i unikaniu opodatkowania (Dz. U. z 2003 r. nr 216 poz. 2120 ze zm.; dalej:
    „UPO PL-NL”) oraz podpisanego w Warszawie dnia 29 października 2020 r. Protokołu
    między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między
    Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r., który wszedł w życie z dniem
    1 stycznia 2023 r.
    Stosownie do art. 3 ust. 2 UPO PL-NL:
      Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z
      kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie, które nie zostało w niej zdefiniowane,
      będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się zgodnie z prawem tego Państwa w
      zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja, przy czym
      znaczenie wynikające ze stosowanego ustawodawstwa podatkowego tego Państwa
      będzie miało pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym określeniu przez inne
      przepisy prawne tego Państwa.
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 UPO PL-NL:
      Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego
      Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości
      gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub
      zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż
      mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych. Statki morskie i statki powietrzne
      oraz statki eksploatowane w żegludze śródlądowej nie stanowią majątku
      nieruchomego.
    Jak stanowi art. 13 ust. 1 UPO PL-NL:
      Zyski, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego w
      rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W myśl art. 13 ust. 3a UPO PL-NL:
      3a. Zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na
      terytorium Umawiającego się Państwa z tytułu przeniesienia własności udziałów lub
      akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa w spółce osobowej lub truście,
      mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli w jakimkolwiek
      momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie własności tych udziałów
      lub akcji lub porównywalnych praw ich wartość pochodziła bezpośrednio lub
      pośrednio w więcej niż 75% z majątku nieruchomego (nieruchomości),
      zdefiniowanego w artykule 6, położonego na terytorium tego drugiego
      Umawiającego się Państwa.
      Jednak takie zyski będą opodatkowane wyłącznie w pierwszym wymienionym
      Państwie, jeżeli osobą mającą siedzibę jest uznawany fundusz emerytalny tego
      Państwa, który jest co do zasady zwolniony z podatku w tym Państwie.
    Stosownie do art. 13 ust. 4 UPO PL-NL:

      Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach
      1, 2, 3 i 3a podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym
      zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    W przepisach ustawy o CIT brak jest definicji „nieruchomości” lub „majątku
    nieruchomego”. Należy zatem odwołać się do przepisów zawartych w innych ustawach w
    zakresie pojęcia „nieruchomości”.
    Zgodzić się należy z Państwem, że przy określaniu wartości majątku nieruchomego w
    aktywach ogółem należy kierować się m.in. wykładnią ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, dalej jako: „KC”)
    Zgodnie z art. 46 § 1 KC:
      § 1. Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny
      przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub
      części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
      gruntu przedmiot własności.
    Jak stanowi art. 48 KC:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Zgodnie z art. 191 KC:
      Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z
      nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Ponieważ art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT dotyczy wartości aktywów, które są zdefiniowane
    w art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r.,
    poz. 120 ze zm., dalej: „uor”) pomocniczo należy odwołać się do przepisów uor.
    Zgodnie z art. 3 pkt 12 uor:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach - rozumie się przez to kontrolowane przez
      jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku
      przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści
      ekonomicznych.
    W świetle art. 3 pkt 13 uor:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach trwałych - rozumie się przez to aktywa
      jednostki, które nie są zaliczane do aktywów obrotowych, o których mowa w pkt 18.
    W myśl art. 3 pkt 15 uor:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych - rozumie się przez to, z
      zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym
      okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i
      przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:
      a) nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i
      budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe
      prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
      b) maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
      c) ulepszenia w obcych środkach trwałych,
      d) inwentarz żywy.
      Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      leasingu zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z
      warunkami określonymi w ust. 4.

    Zgodnie z art. 3 pkt 29 uor:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach netto - rozumie się przez to aktywa
      jednostki pomniejszone o zobowiązania, odpowiadające wartościowo kapitałowi
      (funduszowi) własnemu.
    Natomiast, zgodnie z art. 3 pkt 32f uor:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pozostałych kosztach i przychodach operacyjnych -
      rozumie się przez to koszty i przychody związane pośrednio z działalnością
      operacyjną jednostki, a w szczególności koszty i przychody związane z odpisami
      aktualizującymi wartość aktywów i ich korektami, z wyjątkiem odpisów obciążających
      koszty finansowe.
    W świetle art. 4 ust. 2 uor:
      Zdarzenia, w tym operacje gospodarcze, ujmuje się w księgach rachunkowych i
      wykazuje w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną.
    Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 uor:
      Poszczególne składniki aktywów i pasywów wycenia się stosując rzeczywiście
      poniesione na ich nabycie (wytworzenie) ceny (koszty), z zachowaniem zasady
      ostrożności. W szczególności należy w tym celu w wyniku finansowym, bez względu
      na jego wysokość, uwzględnić zmniejszenia wartości użytkowej lub handlowej
      składników aktywów, w tym również dokonywane w postaci odpisów
      amortyzacyjnych lub umorzeniowych.
    Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 uor:
      Aktywa i pasywa wycenia się nie rzadziej niż na dzień bilansowy w sposób
      następujący:
      1) środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne - według cen nabycia lub
      kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków
      trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o
      odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.
    Z powyższych przepisów wynika, że na gruncie polskiego prawa cywilnego,
    nieruchomościami mogą być jedynie grunty (w tym prawa użytkowania wieczystego
    gruntu) oraz budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na
    mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
    W związku z powyższym, w ocenie organu, poprzez „nieruchomości” w myśl art. 3 ust. 3
    pkt 4 ustawy o CIT i „majątek nieruchomy” w myśl art. 13 ust. 3a UPO PL-NL należy
    rozumieć części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty),
    jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy
    przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (zgodnie z
    definicją nieruchomości zawartą w art. 46 w zw. z art. 48 KC).
    W ocenie organu posługiwanie się przez ustawodawcę pojęciami zdefiniowanymi w uor i
    KC przy jednoczesnym braku zdefiniowania tychże pojęć w samej ustawie o CIT, wskazuje,
    że dla celów określenia udziału nieruchomości lub praw do nieruchomości w aktywach
    spółki pod uwagę powinny być brane dane bilansowe (tj. wynikające z bilansu księgowego
    sporządzanego zgodnie z odrębnymi przepisami uor).
    Zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że w skład majątku nieruchomego powinny wchodzić
    nie tylko klasyczne środki trwałe, lecz także inne kategorie aktywów wykazujące cechy
    nieruchomości.
    Ustawa o CIT nie określa szczegółowej metodologii ustalenia przyjętego w art. 3 ust. 3 pkt
    4 ustawy o CIT 50% progu jako stosunku wartości „nieruchomości” do wartości aktywów
    spółki. Metody kalkulacji wysokości stosunku wartości „majątku nieruchomego” do
    „aktywów majątkowych” nie zawiera również art. 13 ust. 3a UPO PL-NL, wskazując jedynie,

    że aktywa majątkowe mają się składać (tj. zgodnie z przyjętą praktyką, ponad 75%) z
    majątku nieruchomego.
    W tym miejscu należy odnieść się odnieść do Komentarza do Modelowej Konwencji w
    sprawie podatku od dochodu (wersja skrócona z 15 lipca 2014 r. Kazimierz Ban, Warszawa
    2016 r. Wolters Kluwer).
    Zgodnie z pkt 28.3 i 28.4 ww. Komentarza do art. 13 ust. 4 Modelowej Konwencji:
      28.3. Postanawiając, że zyski ze zbycia akcji lub udziałów wynoszących ponad 50% ich
      wartości, bezpośrednio lub pośrednio, z mienia nieruchomego położonego w
      umawiającym się państwie mogą być opodatkowane w tym państwie, ustęp 4
      postanawia, że zyski osiągnięte z przeniesienia własności tych akcji lub udziałów
      mogą być opodatkowane w tym państwie podobnie jak mienie nieruchome, które
      jest objęte ustępem 1.
      28.4. Ustęp 4 zezwala na opodatkowanie całości zysków przypisywanych akcjom, do
      których ma on zastosowanie, nawet jeżeli część wartości akcji jest osiągana z innego
      mienia niż mienie ruchome położone w państwie źródła. Aby odpowiedzieć na
      pytanie, czy akcje spółki osiągają, bezpośrednio lub pośrednio, więcej niż 50%
      wartości ich nieruchomości położonych w umawiającym się państwie, należy
      porównać wartość tych nieruchomości z wartością całokształtu mienia należącego do
      spółki, nie uwzględniając jej długów i innych zobowiązań (bez względu na
      zabezpieczenie hipoteką na danych nieruchomościach).
    Zauważyć należy, że konstrukcja przepisów w zakresie obliczania spełnienia przesłanek
    klauzuli nieruchomościowej w rozumieniu art. 13 ust. 3a UPO PL-NL jest podobna jak w
    przypadku spółki nieruchomościowej o której mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT - w
    obu przypadkach chodzi o ustalenie udziału wartości nieruchomości (bezpośrednio i
    pośrednio) w wartości aktywów na podstawie danych bilansowych.
    Analizując warunek przekroczenia przez wartość bilansową nieruchomości 50% wartości
    bilansowej aktywów, należy uwzględniać aktywa, które w bilansie ujęto zarówno jako
    aktywa trwałe jak i obrotowe. Przemawia za tym literalna wykładnia przepisu art. 4a pkt 35
    lit. b ustawy o CIT, definiującego spółkę nieruchomościową (w przypadku podmiotu
    innego niż rozpoczynającego działalność). Ustawodawca posługuje się pojęciem
    „aktywów”, nie dokonując podziału na aktywa trwałe i obrotowe. W związku z tym należy
    przyjąć, że ustalając wartość bilansową nieruchomości trzeba uwzględnić zarówno te
    nieruchomości, które w bilansie ujęto jako aktywa trwałe jak i aktywa obrotowe (rzeczowe
    aktywa obrotowe).
    Wyżej wymienione przepisy art. 4a pkt 35 ustawy CIT, mówią o proporcji stanowiącej iloraz
    wartości aktywów posiadanych bezpośrednio lub pośrednio, stanowiących nieruchomości
    położone na terytorium Polski, lub prawa do takich nieruchomości, do wartości całości
    aktywów podmiotu.
    W świetle powyższego współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 4a pkt 35 lit. b
    ustawy CIT, powinien być obliczany jako proporcja sumy wartości bilansowej
    nieruchomości położonych na terytorium Polski (także: praw do takich nieruchomości),
    posiadanych bezpośrednio przez podmiot (podmiot inny niż osoba fizyczna) oraz wartości
    bilansowej nieruchomości położonych na terytorium Polski posiadanych pośrednio przez
    ten podmiot, określonej na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy (obrotowy)
    tego podmiotu, z uwzględnieniem wielkości posiadanego udziału, do wartości bilansowej
    wszystkich aktywów tego podmiotu.
    Wskazać należy, że weryfikując przesłankę posiadania pośrednio aktywów, których
    wartość w co najmniej 50% stanowią nieruchomości położone na terytorium RP lub prawa
    do takich nieruchomości, należy odnieść się do definicji słowa „pośredni”.

    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego, słowo „pośredni” definiuje się jako: „niedotyczący
    czegoś bezpośrednio”, „mający charakter przejściowy”, „znajdujący się między dwoma
    etapami, elementami, stopniami jakiegoś procesu” itp.
    Odnosząc się do sformułowania „pośrednio”, oceniając posiadanie pośrednie jako
    kryterium kwalifikującego uzyskanie przez podmiot statusu spółki nieruchomościowej,
    uwzględnić należy także wartość nieruchomości położonych na terytorium Polski,
    posiadanych przez spółki, do których ten podmiot ma tytuły uczestnictwa w ich zyskach w
    proporcji do wielkości posiadanego udziału w takich spółkach.
    Zatem, dla ustalenia wartości nieruchomości/praw do nieruchomości posiadanych
    pośrednio, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 i art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, należy
    brać pod uwagę wartość bilansową tych nieruchomości/praw do nieruchomości
    posiadanych pośrednio, tj. wartość wynikającą z bilansów podmiotów zależnych
    sporządzonych na dzień wskazany w tych przepisach, z uwzględnieniem udziału
    procentowego w tych spółkach zależnych, a nie wartość udziałów tych spółek zależnych.
    Jak zauważył bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16
    października 2024 roku sygn. III SA/Wa 1771/24, na tle treści art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o
    CIT, który jednak w zakresie „posiadania pośredniego nieruchomości/praw do nich” jest
    tożsamy z art. 3 ust. 3 pkt 4 tej ustawy – Jak zasadnie wskazał organ, przepis odnosi się
    wprost „do wartości bilansowej nieruchomości, a nie do wartości udziałów, akcji w
    spółkach, które nieruchomości posiadają” (s. 14 interpretacji). Zatem struktura zdania
    deontycznego, wyrażonego w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, wskazuje na pośredni
    komponent w aktywach w postaci wartości nieruchomości, nie zaś na udziały w spółkach
    nieruchomościowych. Przepis ten, innymi słowy, nie daje podstaw do konstruowania
    swego rodzaju iteracji, którą proponuje strona, tzn. by uwzględniać udziały w spółkach
    zależnych, w przypadku których co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów danego
    podmiotu bezpośrednio lub pośrednio stanowi wartość bilansowa nieruchomości
    położonych na terytorium Polski lub praw do takich nieruchomości.
    Słusznie zatem jest twierdzenie że do wartości majątku nieruchomego nie wliczacie
    Państwo wartości posiadanych udziałów przez żadną ze spółek, jako że wartości te nie
    stanowią majątku nieruchomego zgodnie z KC.
    W analogiczny sposób należy ustalić wartość nieruchomości na potrzeby wyliczenia
    wskaźnika udziału nieruchomości o którym mowa w art. 13 ust. 3a UPO PL-NL.
    Prawidłowo zatem Państwo postępują uwzględniając w wyliczeniu (w Liczniku) wartość
    bilansowa nieruchomości w spółce sprzedawanej + wartość bilansowa nieruchomości,
    które są pośrednimi aktywami (obliczona jako wartość bilansowa nieruchomości, które
    posiadają poszczególne spółki zależne pomnożone przez procentowy udział tej spółki w
    kapitale spółek zależnych) niezależnie od tego czy spółki te spełniają czy też nie definicje
    spółek nieruchomościowych w rozumieniu art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT (tj. tylko w
    odniesieniu do Licznika).
    Natomiast, nie można uznać za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy w części w której
    przyjął jako mianownik: wartość bilansową bezpośrednich aktywów oraz wartość
    bilansowa pośrednich aktywów (obliczona jako wartość bilansowa aktywów, które
    posiadają poszczególne spółki zależne pomnożone przez procentowy udział spółki w
    kapitale spółek zależnych).
    Zauważyć bowiem należy, że przy określaniu współczynnika procentowego wskazanego w
    art. 13 ust. 3a UPO PL-NL, ustalając wartość bilansową aktywów Spółki (tzw. „Mianownik”)
    należy odwołać się ściśle/wyłącznie do bilansowej wartości aktywów prezentowanych w jej
    (spółki sprzedawanej) księgach rachunkowych, a więc bez powiększania ich o wartości
    bilansowe spółek zależnych i bez wyłączania wartości udziałów w spółkach zależnych
    posiadanych przez tą spółkę sprzedawaną.

    Zatem przyjęta przez Państwo metodologia wyliczania udziału wartości bilansowej
    nieruchomości w wartości bilansowej aktywów, zgodnie z którą w Mianowniku ujmują
    Państwo wartość bilansową bezpośrednich aktywów oraz wartość bilansowa pośrednich
    aktywów (obliczoną jako wartość bilansowa aktywów, które posiadają poszczególne spółki
    zależne pomnożone przez procentowy udział spółki w kapitale spółek zależnych) – jest
    nieprawidłowa.
    Zatem jeśli - przyjmując wyżej omówione wyjaśnienia organu dotyczące sposobu
    wyliczania udziału wartości bilansowej nieruchomości w wartości bilansowej aktywów, tj.
    korygując sposób wyliczania proporcji zgodnie z wyjaśnieniami organu – ustalony według
    opisanej przez organ metody udział majątku nieruchomego w aktywach D nadal będzie
    wynosił poniżej 75% przewidzianego w art. 13 ust. 3a UPO PL-NL to - odpowiadając na
    pytanie oznaczone we wniosku nr 2 - dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu
    sprzedaży (...)% udziałów w D nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce na podstawie
    art. 13 ust. 3a UPO PL-NL.
    Natomiast jeśli - przyjmując wyżej omówione wyjaśnienia organu dotyczące sposobu
    wyliczania udziału wartości bilansowej nieruchomości w wartości bilansowej aktywów, tj.
    korygując sposób wyliczania proporcji zgodnie z wyjaśnieniami organu ich wartość będzie
    pochodziła bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 75% z majątku nieruchomego
    (nieruchomości), zdefiniowanego w artykule 6, położonego na terytorium tego drugiego
    Umawiającego się Państwa (w Polsce) to zyski uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu
    przeniesienia własności udziałów będą opodatkowane w Polsce.
    W takim przypadku (gdy ustalony według opisanej przez organ metody udział majątku
    nieruchomego w aktywach D będzie większy niż 75%), to - odpowiadając na

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2 - dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży
    (...)% udziałów w D będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 3a
    UPO PL-NL.
    Tym samym Państwa stanowisko sprowadzające się do stwierdzenia, że dochód uzyskany
    przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży (...)% udziałów w D nie podlega opodatkowaniu w
    Polsce na podstawie art. 13 ust. 3a UPO PL-NL, ponieważ przy zastosowaniu wskazanej
    przez Państwa metodologii, w okresie poprzedzającym 365 dni poprzedzających
    przeniesienie własności udziałów ich wartość nie będzie pochodziła bezpośrednio lub
    pośrednio z więcej niż 75% z majątku nieruchomego (nieruchomości), zdefiniowanego w
    art. 6, położonego w Polsce - należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązujące w dniu wydania interpretacji.
    W niniejszej interpretacji organ nie odnosi się i nie potwierdza poprawności dokonanych
    przez Państwa obliczeń składających się na procentowy udział nieruchomości w wartości
    aktywów ogółem. Jak Państwo wskazali przedmiotem pytania nie jest ustalenie konkretnej
    wartości udziału majątku nieruchomego na podstawie przedstawionych danych
    bilansowych (które mają charakter poglądowy), lecz wyłącznie potwierdzenie
    prawidłowości przyjętej metody kalkulacji dla celów rozstrzygnięcia pytania drugiego.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z

    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem
    Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.