Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1506/11/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-11
Teza: W zakresie zwolnienia z podatku świadczonych usług w ramach kursu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2011r. (data wpływu 30 września 2011r.), uzupełnionym pismami z dnia 20 grudnia 2011r. (data wpływu 27 grudnia 2011r.) oraz z dnia 29 grudnia 2011r. (data wpływu 3 stycznia 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku świadczonych usług w ramach kursu „(…)” na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku świadczonych usług w ramach kursu „(…)” na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 grudnia 2011r. (data wpływu 27 grudnia 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 13 grudnia 2011r. znak: IBPP1/443-1506/11/AL oraz pismem z dnia 29 grudnia 2011r. (data wpływu 3 stycznia 2012r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wskazał, iż „(…)” to rozbudowany kurs, kompleksowo przygotowujący uczestników do pełnienia roli coacha.

Kurs skierowany jest do osób, które zamierzają od podstaw nauczyć się prowadzić procesy coachingowe i wykorzystać swoje kompetencje pracy z ludźmi w nowym kontekście.

Uczestnicy kursu wpłacają na konto Wnioskodawcy środki pieniężne za ww. kurs.

Wnioskodawca płaci za kurs podmiotom zagranicznym lub polskim, którzy są wykładowcami na tych kursach (środki publiczne).

Uczestnikami kursu są najczęściej pracownicy organizacji (menedżerowie) i osoby prowadzące własną działalność (trenerzy), którzy zdobywają nową specjalizację w obrębie branży szkoleniowo-doradczej lub chcą w tej branży dopiero zaistnieć.

Kurs „(…)” umożliwia również profesjonalizację zawodu coacha. W procesie certyfikacji kompetencji coachingowych jednym z warunków jest ukończenie rozbudowanego, akredytowanego przez międzynarodowe stowarzyszenie (ICF) kursu. „(…)” jest właśnie takim kursem, stanowi zatem podstawowy krok do ubiegania się o certyfikat zawodowego coacha. Osoby, które kończą kurs dysponują:

*   spójnym zrozumieniem roli coacha, relacji coachingowej i zastosowań coachingu,
*   całościową, dobrze ugruntowaną metodologią coachingową wraz ze strukturą rozmowy coachingowej,
*   szerokim zakresem narzędzi i procesów użytecznych we wzmacnianiu efektów coachingu,
*   umiejętnościami komunikacji coachingowej odpowiadającymi profilowi kompetencyjnemu International Coach Federation,
*   certyfikatem ukończenia kursu.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 20 grudnia 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż samodzielnie i bezpośrednio świadczy usługę szkoleniową, w ramach kursu „(…)”, przy pomocy podwykonawców: trenerów firmy zagranicznej oraz polskiej. W ramach świadczonej usługi podejmuje działania:

*   promocja szkolenia i rekrutacja uczestników,
*   organizacja szkolenia (sala, przygotowanie materiałów szkoleniowych, pomocy dydaktycznych, zapewnienie przerw kawowych i obiadowych),
*   finansowe rozliczenie szkolenia,
*   przeprowadzenie szkolenia przez trenerów zgodnie z umowami z podwykonawcami.

Wnioskodawca zawarł z firmą zagraniczną umowę, na podstawie której firma jest podwykonawcą w zakresie realizacji kursu „(…)”. Wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę obejmuje przeprowadzenie szkolenia oraz korzystanie z autorskiego programu firmy zagranicznej.

Wykonawca zawarł także umowę z firmą polską, na podstawie której firma ta również jest podwykonawcą w zakresie realizacji kursu „(…)”. Wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę obejmuje jednak w tym przypadku tylko przeprowadzenie szkolenia na podstawie autorskiego programu firmy zagranicznej.

Wnioskodawca nie jest bezpośrednim uczestnikiem kursu „(…)”. Uczestnikami kursu są osoby rekrutowane przez Wnioskodawcę, nie są przez niego zatrudnione ani nie świadczą żadnych usług na jego rzecz.

Rekrutacja do szkolenia „(…)” ma charakter otwarty i jest skierowana do wszystkich zainteresowanych osób. Uczestników szkolenia można podzielić na dwie grupy:

*   osoby indywidualne, finansujący szkolenie z własnych środków,
*   pracownicy delegowani przez pracodawców, którzy finansują szkolenie,
*   właściciele małych średnich przedsiębiorstw, głównie w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, finansujący szkolenie ze środków przedsiębiorstwa.

Wpłaty uczestników wpływają na konto Wnioskodawcy, który zgodnie z umową opłaca podwykonawców (firmę zagraniczną i firmę polską).

Wnioskodawcę można określić Zleceniobiorcą usług realizowanych w ramach kursu. Zleceniodawcą będą w tym przypadku uczestnicy szkolenia „(…)”. Firmy zagraniczna i polska będą w tym ujęciu podwykonawcami Zleceniobiorcy usług realizowanych w ramach kursu.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wnioskodawca jest jednostką działającą na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164 poz. 1365 ze zm.).

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innymi niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Na pytanie tut. organu zawarte w wezwaniu cyt.: „Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi realizowane w ramach kursu „(…)”, są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Jeśli tak to należy wskazać przepisy (tj. należy podać konkretny przepis /artykuł, paragraf/ wraz z nazwą aktu prawnego oraz publikatorem), z których wynikają te formy i zasady i których usług dotyczą. (…)” Wnioskodawca wskazał, iż cyt.: „Nie ma odrębnych przepisów dla tych kursów.”

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Kurs „(…)” jest świadczony w ramach szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Aktualnie brakuje formalnych uregulowań dotyczących zawodu coacha, niemniej profesja ta funkcjonuje na rynku usług szkoleniowo-doradczych, gdzie świadczone są usługi coachingowe. W raporcie z projektu badawczo-rozwojowego, przygotowanego przez zespół ekspertów na zlecenie Agencji, coach definiowany jest jako jeden z tzw. „zawodów przyszłości”. Jego wyodrębnienie odpowiada prognozowanym przez ekspertów trendom rozwoju gospodarki opartej na wiedzy i większym wymaganiom wobec sektora usług edukacyjno-szkoleniowych.

Funkcjonujące na polskim rynku standardy dotyczące wykonywania zawodu coacha zaczerpnięte są z międzynarodowego, branżowego stowarzyszenia coachów - International Coach Federation (ICF). ICF prowadzi zgodny ze swymi standardami proces certyfikacji coachów, dopuszczający ich do wykonywania tego zawodu oraz akredytuje zgodne ze swoimi standardami szkolenia coachingowe. Należy podkreślić, że działalność ICF nie ma formalnoprawnego charakteru. Jest to działalność środowiska branżowego na rzecz podnoszenia standardów i jakości świadczonych przez nie usług. Niemniej jednak międzynarodowy certyfikat zawodowy coacha wydawany przez ICF oraz udział w szkoleniach z akredytacją stowarzyszenia jest silną przewagą konkurencyjną na rynku polskich usług coachingowych.

Kurs „(…)” realizowany przez Wnioskodawcę posiada akredytację ICF, przygotowuje także do prowadzonego przez stowarzyszenie procesu certyfikacji coacha, umożliwiając uzyskanie międzynarodowego certyfikatu zawodowego coacha. Celem kursu jest przygotowanie od podstaw uczestników do pełnienia roli coacha. W wyniku szkolenia jego uczestnicy zdobywają umiejętności prowadzenia procesów coachingowych, uzyskują kompetencje, dzięki którym mogą podjąć pracę w nowym zawodzie - zawodzie coacha.

Ponadto kurs „(…)” kończy się egzaminem, w wyniku którego uczestnicy mogą otrzymać certyfikat wydawany przez X (firmę zagraniczną podwykonawcę Wnioskodawcy), który potwierdza ich wybrane kompetencje konieczne do sprawowania zawodu coacha.

W przypadku kursu, którego rekrutacja ma charakter otwarty, a takim jest kurs „(…)”, nie można wskazać jednego podmiotu, który jest dla Wnioskodawcy Zleceniodawcą usługi szkoleniowej. W tym przypadku zleceniodawcą kursu są uczestnicy szkolenia.

Z uczestnikami szkoleń nie są zawierane umowy. Wnioskodawca jest związany ofertą umieszczoną na stronie internetowej, która precyzyjnie opisuje program kursu, czas jego trwania oraz cenę. Uczestnik deklaruje swój udział w kursie, akceptując jego elementy zawarte w ofercie poprzez wypełnienie formularza zgłoszeniowego opracowanego przez Wnioskodawcę. Formularz przesyłany jest przez uczestników do Wnioskodawcy.

Usługi wykonywane wobec zleceniodawcy (czyli uczestnika szkolenia) określone w ofercie na stronie internetowej, są następujące:

*   przygotowanie materiałów szkoleniowych,
*   zapewnienie prowadzących oraz ewentualnych tłumaczy,
*   przeprowadzenie szkolenia,
*   zapewnienie wyżywienia uczestników podczas kursu,
*   przeprowadzenie testu na koniec kursu,
*   nadzorowanie procesu uzyskiwania certyfikatu X przez uczestników kursu.

Kurs „(…)” realizowany przez Wnioskodawcę pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników kursu. Są to najczęściej trenerzy prowadzący szkolenia, pracownicy działów personalnych lub osoby planujące rozpocząć własną działalność gospodarczą opartą o świadczenie usług szkoleniowych. Prowadzone podczas szkolenia nauczanie ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Cztery główne sposoby wykorzystywania nabytej wiedzy w ramach wykonywanego zawodu zaprezentowano poniżej:

*   Świadczenie usług coachingowych - rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej opartej o świadczenie usług coachingowych. Po ukończeniu kursu absolwenci mogą pełnić nową rolę zawodową w branży usług szkoleniowych (coach). Kurs kompleksowo przygotowuje do pełnienia roli coacha, podobnie jak ukończenie kursu fryzjerskiego do wykonywania zawodu fryzjera.
*   Przekwalifikowanie trenerów na coachów - wynika z potrzeby dywersyfikacji oferowanych usług rozwojowych. Coaching występuje tu jako alternatywa dla szkoleń, w odpowiedzi na wzrastający popyt na usługi coachingowe.
*   Uzupełnienie wiedzy pracowników działów personalnych - zdobycie nowych umiejętności, które pozwolą na świadczenie coachingu dla pracowników przedsiębiorstwa, w którym zlokalizowany jest dział personalny. Dotyczy to przedsiębiorstw zatrudniających wielu pracowników, gdzie w dziale personalnym wyodrębniona jest jednostka odpowiedzialna za ich rozwój i szkolenia. W tym kontekście często duże organizacje delegują swoich pracowników do udziału w kursie „(…)”, realizowanym przez Wnioskodawcę.
*   Uzupełnienie wiedzy osób sprawujących funkcje kierownicze - wykorzystanie narzędzi coachingu do zarządzania pracownikami, delegowania zadań, wsparcia w realizacji celów, motywacji do pracy.

Realizację wszystkich 4 powyższych scenariuszy umożliwia ukończenie kursu „(…)” realizowanego przez Wnioskodawcę.

W związku z tym, iż uczestnicy indywidualnie zgłaszają się na szkolenie, trudno przedstawić wszystkie sposoby wykorzystania wiedzy przez absolwentów. Pewnym natomiast jest to, że po ukończeniu szkolenia mają kompetencje do wykonywania zawodu coacha i spełniają warunek uzyskania certyfikatu, jakim jest ukończenie akredytowanego szkolenia.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 29 grudnia 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż pracownicy delegowani przez pracodawców, tacy jak: firmy prywatne, które finansuję szkolenie z własnych środków firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przygotowanie i przeprowadzenie szkolenia przez trenerów firmy zagranicznej lub polskiej korzysta ze zwolnienia z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy „(…)” jako usługa kształcenia zawodowego finansowane ze środków publicznych korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c.

Zdaniem Wnioskodawcy przygotowanie i przeprowadzenie szkolenia „(…)”przez trenerów firmy zagranicznej lub polskiej korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, gdyż usługa ta jest sfinansowana ze środków publicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 26 sierpnia 2011r. t.j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane oraz
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane,
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca (będący uczelnią działającą na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164 poz. 1365 ze zm.) zorganizował kurs pn.: „(…)”. Uczestnikami kursu były osoby rekrutowane przez Wnioskodawcę, nie są przez niego zatrudnione ani nie świadczą żadnych usług na jego rzecz.

Rekrutacja do szkolenia „(…)” miała charakter otwarty i była skierowana do wszystkich zainteresowanych osób tj.:

*   osoby indywidualne, finansujące szkolenie z własnych środków,
*   pracownicy delegowani przez pracodawców firm prywatnych finansują szkolenie z własnych środków firmy,
*   właściciele małych, średnich przedsiębiorstw, głównie w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, finansujący szkolenie ze środków przedsiębiorstwa.

Z uczestnikami szkoleń nie były zawierane umowy. Wnioskodawca jest związany ofertą umieszczoną na stronie internetowej, która precyzyjnie opisuje program kursu, czas jego trwania oraz cenę. Uczestnik deklaruje swój udział w kursie, akceptując jego elementy zawarte w ofercie poprzez wypełnienie formularza zgłoszeniowego opracowanego przez Wnioskodawcę. Formularz przesyłany jest przez uczestników do Wnioskodawcy.

Usługi wykonywane wobec zleceniodawcy (czyli uczestnika szkolenia) określone w ofercie na stronie internetowej, są następujące:

*   przygotowanie materiałów szkoleniowych,
*   zapewnienie prowadzących oraz ewentualnych tłumaczy,
*   przeprowadzenie szkolenia,
*   zapewnienie wyżywienia uczestników podczas kursu,
*   przeprowadzenie testu na koniec kursu,
*   nadzorowanie procesu uzyskiwania certyfikatu X przez uczestników kursu.

Na realizację ww. kursu Wnioskodawca zawarł umowy z podwykonawcami tj. z firmą zagraniczną, gdzie wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę obejmuje przeprowadzenie szkolenia oraz korzystanie z autorskiego programu firmy zagranicznej oraz firmą polską gdzie wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę obejmuje przeprowadzenie szkolenia na podstawie autorskiego programu firmy zagranicznej.

Kurs „(…)” jest świadczony w ramach szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Celem kursu jest przygotowanie od podstaw uczestników do pełnienia roli coacha. W wyniku szkolenia jego uczestnicy zdobywają umiejętności prowadzenia procesów coachingowych, uzyskują kompetencje, dzięki którym mogą podjąć pracę w nowym zawodzie - zawodzie coacha.

Ponadto kurs „(…)” kończy się egzaminem, w wyniku którego uczestnicy mogą otrzymać certyfikat wydawany przez X (firmę zagraniczną podwykonawcę Wnioskodawcy), który potwierdza ich wybrane kompetencje konieczne do sprawowania zawodu coacha.

Kurs „(…)” realizowany przez Wnioskodawcę pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników kursu. Są to najczęściej trenerzy prowadzący szkolenia, pracownicy działów personalnych lub osoby planujące rozpocząć własną działalność gospodarczą opartą o świadczenie usług szkoleniowych. Prowadzone podczas szkolenia nauczanie ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Cztery główne sposoby wykorzystywania nabytej wiedzy w ramach wykonywanego zawodu zaprezentowano poniżej:

*   Świadczenie usług coachingowych - rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej opartej o świadczenie usług coachingowych. Po ukończeniu kursu absolwenci mogą pełnić nową rolę zawodową w branży usług szkoleniowych (coach). Kurs kompleksowo przygotowuje do pełnienia roli coacha, podobnie jak ukończenie kursu fryzjerskiego do wykonywania zawodu fryzjera.
*   Przekwalifikowanie trenerów na coachów - wynika z potrzeby dywersyfikacji oferowanych usług rozwojowych. Coaching występuje tu jako alternatywa dla szkoleń, w odpowiedzi na wzrastający popyt na usługi coachingowe.
*   Uzupełnienie wiedzy pracowników działów personalnych - zdobycie nowych umiejętności, które pozwolą na świadczenie coachingu dla pracowników przedsiębiorstwa, w którym zlokalizowany jest dział personalny. Dotyczy to przedsiębiorstw zatrudniających wielu pracowników, gdzie w dziale personalnym wyodrębniona jest jednostka odpowiedzialna za ich rozwój i szkolenia. W tym kontekście często duże organizacje delegują swoich pracowników do udziału w kursie „(…)”, realizowanym przez Wnioskodawcę.
*   Uzupełnienie wiedzy osób sprawujących funkcje kierownicze - wykorzystanie narzędzi coachingu do zarządzania pracownikami, delegowania zadań, wsparcia w realizacji celów, motywacji do pracy.

Po ukończeniu szkolenia, osoby biorące w nim udział mają kompetencje do wykonywania zawodu coacha i spełniają warunek uzyskania certyfikatu, jakim jest ukończenie akredytowanego szkolenia.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Nie istnieją odrębne przepisy, które przewidują określone formy i zasady realizacji ww. kursu.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innymi niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że Wnioskodawca nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, zatem nie może korzystać ze zwolnienia wskazanego w tym przepisie.

Wnioskodawca jest wprawdzie uczelnią wyższą, jednakże realizowany przez niego kurs „(…)” nie był realizowany w ramach kształcenia na poziomie wyższym, zatem nie może korzystać ze zwolnienia wskazanego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT.

W dalszej kolejności należy przeanalizować czy można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

W tym celu należy ustalić czy usługi realizowane w ramach ww. kursu „(…)” są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Ponieważ ukończenie kursu „(…)” daje uczestnikowi podstawy do pełnienia roli coacha, poprzez zdobycie umiejętności prowadzenia procesów coachingowych, a jednocześnie ww. szkolenie pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników kursu tj.: trenerów chcących przekwalifikować się do zawodu coacha; pracowników działów personalnych zdobywających dzięki kursowi nowe umiejętności pozwalające im na świadczenie coachingu dla pracowników przedsiębiorstwa; osób sprawujących funkcje kierownicze poprzez wykorzystanie narzędzi coachingu do zarządzania pracownikami; czy też osób planujących rozpocząć własną działalność gospodarczą opartą o świadczenie usług szkoleniowych.

A zatem prowadzone podczas szkolenia nauczanie ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Tym samym spełniona została pierwsza przesłanka warunkująca prawo do zwolnienia z VAT ww. usług szkoleniowych realizowanych w ramach kursu tj. uznania ww. usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż dla świadczonych usług w ramach kursu „(…)” nie istnieją formy i zasady przeprowadzania tego rodzaju kursów.

Dla ww. kursu Wnioskodawca nie posiada akredytacji w myśl przepisów o systemie oświaty.

A zatem ww. kurs „(…)” nie może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT określonego art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego rekrutacja na ww. kurs odbywała się z wolnego naboru, na podstawie wypełnienia przez chętnego, do skorzystania z tego kursu, formularza zgłoszeniowego. Rekrutacja do szkolenia „(…)” miała charakter otwarty i była skierowana do wszystkich zainteresowanych osób tj.:

*   osoby indywidualne, finansujące szkolenie z własnych środków,
*   pracownicy delegowani przez pracodawców firm prywatnych finansują szkolenie z własnych środków firmy,
*   właściciele małych, średnich przedsiębiorstw, głównie w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, finansujący szkolenie ze środków przedsiębiorstwa.

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) sektor finansów publicznych tworzą:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2.  jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
3.  jednostki budżetowe;
4.  samorządowe zakłady budżetowe;
5.  agencje wykonawcze;
6.  instytucje gospodarki budżetowej;
7.  państwowe fundusze celowe;
8.  Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
9.  Narodowy Fundusz Zdrowia;
10.  samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;
11.  uczelnie publiczne;
12.  Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;
13.  państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe;
14.  inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego nie wynika aby środki, które otrzymuje Wnioskodawca od uczestników szkoleń stanowiły środki publiczne.

Środki, jakie otrzymuje Wnioskodawca są środkami pochodzącymi od osób indywidualnych, pracodawców firm prywatnych finansujących szkolenie z własnych środków firmy czy też od właścicieli małych, średnich przedsiębiorstw, finansujących szkolenie ze środków przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca nie wskazał aby środki, jakie otrzymuje za szkolenie poszczególnych uczestników pochodziły od podmiotów wyszczególnionych w ww. art. 9 ustawy o finansach publicznych.

Zatem środki otrzymane przez Wnioskodawcę od podmiotów wyszczególnionych we wniosku nie stanowią środków publicznych, nie są bowiem wpłacane na konto Wnioskodawcy przez podmioty wyszczególnione w ustawie o finansach publicznych.

Skoro środki otrzymywane przez Wnioskodawcę nie stanowią środków publicznych, zatem nie znajduje zastosowania przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt, czy środki przekazywane podwykonawcom – firmom polskim lub zagranicznym są środkami publicznymi, bowiem środki te winny być uznane za publiczne w momencie ich zapłaty Wnioskodawcy za świadczone przez niego usługi.

W świetle powyższego świadczone przez Wnioskodawcę usługi realizowane w ramach kursu „(…)” nie korzystają ze zwolnienia określonego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

W tym miejscu zasadnym jest przeanalizowanie, czy w niniejszej sprawie świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie będą korzystały ze zwolnienia określonego w przepisie § 13 ust. 1 pkt 19 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług lub § 13 ust. 1 pkt 19 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, iż świadczone przez niego usługi są usługami kształcenia w zawodzie coacha, innymi niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnię, jaką jest Wnioskodawca na podstawie cyt. ustawy z dnia 27 lipca 2005r. prawo o szkolnictwie wyższym.

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) uczelnia – to szkoła prowadząca studia wyższe, utworzona w sposób określony w ustawie, natomiast uczelnia publiczna to uczelnia utworzona przez państwo reprezentowane przez właściwy organ władzy lub administracji publicznej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy o szkolnictwie wyższym wyraz „uniwersytet” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dziesięciu dyscyplinach, w tym co najmniej po dwa uprawnienia w każdej z następujących grup dziedzin nauki:

1.  humanistycznych, prawnych, ekonomicznych lub teologicznych;
2.  matematycznych, fizycznych, nauk o Ziemi lub technicznych;
3.  biologicznych, medycznych, chemicznych, farmaceutycznych, rolniczych lub weterynaryjnych.

Skoro zatem świadczone przez Wnioskodawcę usługi w ramach kursu „(…)” są usługami kształcenia (lub przekwalifikowania zawodowego) w zawodzie coacha i są świadczone przez Wnioskodawcę będącego uczelnią, zatem mogą korzystać ze zwolnienia określonego w przepisie § 13 ust. 1 pkt 19 cyt. rozporządzeń w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż świadczone przez niego usługi realizowane w ramach kursu „(…)” będą korzystać ze zwolnienia określonego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT uznać należy za nieprawidłowe.

Ww. usługi szkoleniowe realizowane w ramach ww kursu „(…)” będą natomiast korzystały ze zwolnienia określonego § 13 ust. 1 pkt 19 cyt. rozporządzeń w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego, lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.