Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.474.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Odsetki od kredytu hipotecznego, proporcjonalnie do
zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni domu,
jako koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt-kredyt hipoteczny
odsetki-odsetki od kredytu
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy lub
praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie,
a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, czynnym podatnikiem VAT oraz podlega obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Wnioskodawca jest wpisany na listę doradców podatkowych, numer (...) oraz radców
    prawnych, numer (...).
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1 października 2024 r. (kod PKD
    69.20.B –Doradztwo podatkowe oraz 69.10.Z – Działalność prawnicza).
    Wnioskodawca nie wyklucza przy tym szerszego spektrum prowadzenia działalności
    gospodarczej pozostającym z poszanowaniem dla przepisów powszechnie
    obowiązującego prawa oraz aktów podejmowanych przez samorząd doradców
    podatkowych oraz radców prawnych.
    Działalność gospodarcza prowadzona jest w formie jednoosobowej działalności
    gospodarczej, a dochody z niej uzyskane są opodatkowane podatkiem liniowym zgodnie z
    art. 30c ustawy o PIT.
    Działalność gospodarcza prowadzona jest obecnie w lokalu mieszkalnym stanowiącym
    własność Wnioskodawcy, w którym obecnie zamieszkuje wraz z małżonką. Wnioskodawca
    planuje rozpoczęcie budowy domu, w którym w przyszłości będzie prowadzona jego
    działalność gospodarcza.
    Budowa domu będzie sfinansowana kredytem hipotecznym, który Wnioskodawca wraz z
    małżonką zamierzają uzyskać przed rozpoczęciem budowy. Oprócz kosztów kredytu
    hipotecznego, ponoszone będą inne niezbędne koszty związane z domem, takie jak:
    energia elektryczna, media, woda, ogrzewanie.
    Wszystkie powyższe wydatki będą rzeczywiście poniesione (nie będą zwrócone w
    jakiejkolwiek formie), a ponadto udokumentowane m.in. poprzez fakturę lub rachunek
    oraz potwierdzenie wykonania przelewu.
    Pomieszczenia, w których będzie prowadzona działalność gospodarcza, nie będą
    przeznaczone wyłącznie na wykorzystanie na cele działalności gospodarczej, stąd
    niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji wykorzystania mieszkania [dopisek organu –
    powinno być domu] na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni
    mieszkania [dopisek organu – powinno być domu] (dalej: „Proporcja”). Wnioskodawca
    zakłada, że Proporcja szacunkowo będzie wynosiła 25%.
    Pomieszczenia wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej to:
    pomieszczenie, gdzie będzie znajdował się sprzęt biurowy, toaleta, kuchnia, salon,
    korytarz.
    Pomieszczenia te stanowią około połowę powierzchni całego mieszkania [dopisek organu
    – powinno być domu]. Biorąc pod uwagę, że ww. pomieszczenia nie mają wydzielonej
    części wyłączenia do prowadzenia działalności ani wyposażenia, które może być
    wykorzystywane wyłączenia na jej cele, oraz uwzględniając ich mieszany charakter
    wykorzystywania na cele prywatne, jak i cele działalności gospodarczej, w ocenie
    Wnioskodawcy, racjonalne jest ustalenie Proporcji na poziomie 25%.

    Wnioskodawca obecnie prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu
    usług doradztwa podatkowego. Zdecydowana większość świadczonych przez
    Wnioskodawcę usług jest świadczona w sposób zdalny, tj. poprzez narzędzia takie jak:
    telefon, komputer, poczta (e-mail) oraz narzędzi do telekonferencji (...).
    Dom będący elementem zdarzenia przyszłego będzie miejscem, z którego Wnioskodawca
    będzie mieć możliwość świadczyć w pełnym skupieniu swoje usługi, odbyć telekonferencję
    z klientami oraz spotkać się „na żywo”, etc. Dzięki większej przestrzeni w nowo
    wybudowanym domu sama forma świadczenia usług doradztwa podatkowego może ulec
    zmianie – tj. zamiast świadczyć zdecydowaną większość usług doradztwa podatkowego
    zdalnie, spotkania z klientami będą odbywać się znacznie częściej twarzą w twarz w domu.
    Dodatkowo, Wnioskodawca rozważa w przyszłości rozszerzyć działalność poprzez
    prowadzenie szkoleń, głównie z zakresu podatków (w formie zdalnej, z domu będącego
    elementem opisu zdarzenia przyszłego).
    Za swoje usługi Wnioskodawca pobiera i w przyszłości w nowo wybudowanym domu
    będzie pobierać wynagrodzenie będące przychodem z prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca prowadzi księgę przychodów i rozchodów (nie prowadzi pełnych ksiąg
    rachunkowych).
    Jako dowody generowanych przychodów/poniesionych kosztów Wnioskodawca będzie
    gromadził nie tylko to, co może zostać uznane za dowód księgowy, ale wszystko, co
    pomoże w rzetelny sposób je udokumentować, w szczególności: faktury, potwierdzenia
    przelewu, noty księgowe, ale też np. umowy, wiadomości mailowe.
    W przypadku wydatków będących przedmiotem wniosku będą to przede wszystkim pisma
    dostawców mediów, faktury oraz potwierdzenia przelewów.
    Wniosek dotyczy wydatków za okres od uzyskania kredytu hipotecznego, tj.
    przewidywalnie z dniem 1 lipca 2025 r. (koszty kredytu) oraz wydatków związanych z
    eksploatacją domu, tj. w momencie zakończenia budowy / przeprowadzki.
    Dom pozwoli Wnioskodawcy świadczyć usługi doradztwa podatkowego, za które pobierać
    będzie wynagrodzenie będące przychodem z działalności gospodarczej. Koszty będące
    przedmiotem wniosku będą bowiem niezbędne by ten dom utrzymać/móc w nim
    mieszkać.
    W domu bowiem Wnioskodawca będzie mieć możliwość w pełnym skupieniu świadczyć
    swoje usługi jak również jest/będzie to miejsce spotkań z przyszłymi klientami (za
    konsultacje twarzą w twarz Wnioskodawca również planuje pobierać wynagrodzenie
    będące źródłem przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej).
    Analogicznie będzie w przypadku rozszerzenia działalności o szkolenia – dom będzie
    miejscem siedziby, z której Wnioskodawca będzie prowadził szkolenia, a wydatki będące
    przedmiotem wniosku są nierozerwalnie związane z istnieniem domu (np. energia
    elektryczna będzie zasilać sprzęt komputerowy, na którym Wnioskodawca pracuje, bez
    opłacania kredytu hipotecznego Wnioskodawca mógłby być narażony na przepadek domu
    na rzecz banku).
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że poniesione koszty na utrzymanie i
      korzystanie z domu (m.in. czynsz, energia, woda, inne media) przemnożone zgodnie z
      Proporcją będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że zapłacone przez Wnioskodawcę
      odsetki od kredytu hipotecznego przemnożone zgodnie z Proporcją będą stanowiły
      koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
      przychodów i być
    · poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi
    istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły
    potrącania wydatków w określonym czasie.
    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania
    przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętych przychodów. W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza, należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie
    źródła przychodów.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła
    przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób
    gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest
    więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w
    przyszłości.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł
    określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność
    między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów
    trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy
    kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów

    podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego
    celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia
    przychodów podatnika.
    W sytuacji wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej części
    nieruchomości (domu) między wydatkami związanymi z jej utrzymaniem i korzystaniem
    (energia, woda, inne media) a prowadzoną działalnością istnieje związek przyczynowo-
    skutkowy, o którym mowa wyżej. Wydatki te mogą zatem – pod warunkiem ich
    prawidłowego udokumentowania – stanowić koszty uzyskania przychodów w części
    proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystania domu na cele działalności
    gospodarczej do całej powierzchni domu.
    Możliwość rozliczania proporcjonalnej części wydatków takich jak energia, czynsz, woda
    na lokal mieszkalny, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza była już
    prezentowana w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wydawanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo: interpretacja indywidualna z 20
    października 2023 r., sygn.: 0112-KDIL2-2.4011.642.2023.1.MC, czy też w interpretacji
    indywidualnej z 24 stycznia 2024 roku, sygn. 0115-KDIT3.4011.777.2023.3.KP.
    Reasumując – poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z domu (energia, woda, inne
    media), proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni tego
    domu, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przeze
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    W odniesieniu natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek
    od kredytu hipotecznego zaciągniętego na sfinansowanie budowy domu przeznaczonego
    w części na prowadzenie działalności gospodarczej należy wskazać, że zgodnie z art. 23
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na
    spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek
    (kredytów), z tym, że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki
    (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej,
    jeżeli:
    · pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę
      kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy
      pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
    · pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału
      w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy
      pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
    Ponadto stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o PIT: nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w
    tym również od pożyczek (kredytów).
    Zaś w myśl art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o PIT: nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających
    koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki)
    daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie
    zwiększają kosztów inwestycji.
    W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:
    · są faktycznie zapłacone,
    · pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,
    · nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

    Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania
    przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze
    spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).
    Skoro wskazany dom będzie w części wykorzystywany w prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej, to odsetki od kredytu zaciągniętego na jego
    budowę w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystywaną w
    działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
    Ponadto odsetki te nie są związane z realizacją inwestycji, tym samym nie zwiększają
    kosztów inwestycji w okresie realizacji inwestycji. Możliwość rozliczania proporcjonalnej
    części odsetek była już prezentowana w interpretacjach indywidualnych prawa
    podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym
    przykładowo: interpretacja indywidualna z 3 kwietnia 2023 r., sygn.: 0115-KDIT1.
    4011.55.2023.2.MK; interpretacja indywidualna z 7 października 2022 r., sygn.: 0112-KDIL2-
    2.4011.646.2022.1.AA, czy też interpretacja indywidualna z 24 stycznia 2024 roku, sygn.
    0115-KDIT3.4011.777.2023.3.KP.
    Reasumując – zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki od kredytu hipotecznego,
    proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni domu, będą
    stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższy przepis ma charakter ogólny. Z tego względu – każdy wydatek poniesiony przez
    podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji
    prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego
    przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość
    zaliczenia do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy badać istnienie
    związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną
    szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła ich uzyskiwania. Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne
    znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania
    przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź
    możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Zatem wydatek, żeby mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, powinien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    · nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi
    istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły
    potrącania wydatków w określonym czasie.

    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania
    przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętych przychodów.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła
    przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób
    gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest
    więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w
    przyszłości.
    Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności,
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na
    podatniku.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł
    określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność
    między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów
    trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy
    kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów
    podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego
    celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia
    przychodów podatnika.
    Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że od 1 października 2024 r.
    prowadzi Pan działalności gospodarczej polegającą na świadczeniu usług doradztwa
    podatkowego. Działalność gospodarcza prowadzona jest obecnie w lokalu mieszkalnym
    stanowiącym Pana własność, w którym obecnie mieszka Pan z małżonką. Planuje Pan
    rozpoczęcie budowy domu, w którym w przyszłości będzie prowadził swoją działalność
    gospodarczą. Budowa domu będzie sfinansowana kredytem hipotecznym, który Pan wraz
    z małżonką zamierzcie uzyskać przed rozpoczęciem budowy. Oprócz kosztów kredytu
    hipotecznego, ponoszone będą inne niezbędne koszty związane z domem, takie jak:
    energia elektryczna, media, woda, ogrzewanie. Pomieszczenia, w których będzie
    prowadzona działalność gospodarcza, nie będą przeznaczone wyłącznie na wykorzystanie
    na cele działalności gospodarczej, stąd niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji
    wykorzystania domu na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni domu
    (dalej: „Proporcja”). Zakłada Pan, że Proporcja szacunkowo będzie wynosiła 25%.

    W sytuacji wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej części
    nieruchomości (domu) stwierdzam, że między wydatkami związanymi z jego utrzymaniem
    i korzystaniem (energia elektryczna, woda, media, ogrzewanie) a prowadzoną
    działalnością istnieje związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa wyżej. Wydatki te
    mogą zatem – pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania – stanowić koszty
    uzyskania przychodów w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię
    wykorzystania domu na cele działalności gospodarczej do całej powierzchni tego domu.
    Reasumując – poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z domu (m.in. (energia
    elektryczna, woda, media, ogrzewanie), proporcjonalnie do zajmowanej na działalność
    gospodarczą powierzchni tego domu, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w
    ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek
    od kredytu hipotecznego zaciągniętego na sfinansowanie budowy domu przeznaczonego
    w części na prowadzenie działalności gospodarczej wyjaśniam, że zgodnie z art. 23 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
        a) spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
        pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na
        spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana
        kursem waluty obcej, jeżeli:
          – pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
            kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w
            wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej
            pożyczki (kredytu),
          – pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące
            spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) -
            w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą
            zwróconego kapitału.
    Ponadto stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od
      pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych
      inwestycji.
    Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki)
    daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie
    zwiększają kosztów inwestycji.
    W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:
    · są faktycznie zapłacone,
    · pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,
    · nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Z przepisów tych wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów,
    istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek
    od kredytu (pożyczki).

    Skoro wybudowany dom będzie w części wykorzystywany przez Pana w prowadzonej
    działalności gospodarczej, to odsetki od kredytu zaciągniętego na jego budowę w części
    proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystywaną w działalności
    gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
    Wobec tego, zapłacone przez Pana odsetki od kredytu hipotecznego, proporcjonalnie do
    zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni domu, mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do wyliczonej przez Pana Proporcji określającej stosunek wykorzystywania
    powierzchni domu do prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej w odniesieniu
    do całej powierzchni tego domu wyjaśniam, że nie dokonuję weryfikacji i oceny
    prawidłowości tego wyliczenia, ponieważ interpretacji indywidualnej, w myśl art. 14b § 1
    ustawy - Ordynacja podatkowa, podlegają wyłącznie przepisy prawa podatkowego.
    Rozstrzygnięcia, które podał Pan we własnym stanowisku w sprawie zostały wydane dla
    odrębnych podmiotów, w ich indywidualnych sprawach. Wydając tę interpretację miałem
    jednak na względzie zawarte w nich stanowiska dotyczące rozumienia i stosowania
    przepisów prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.