Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.225.2019.3.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-19
Teza: Obowiązek pobrania podatku w związku z wypłatą na rzecz nierezydenta odsetek i dywidend z papierów wartościowych oraz należności z instrumentów finansowych wyemitowanych przez podmioty zagraniczne.
Słowa kluczowe: dywidendy; odsetki; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2019 r. (data wpływu 31 maja 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 sierpnia 2019 r. (data nadania 6 sierpnia 2019 r., data wpływu 12 sierpnia 2019 r.) na wezwanie Organu podatkowego z dnia 24 lipca 2019 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.305.2019.3.MG, 0114-KDIP2-1.4010.225.2019.3.AJ (data nadania 24 lipca 2019 r., data doręczenia 30 lipca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku w związku z wypłatą na rzecz nierezydenta odsetek i dywidend z papierów wartościowych oraz należności z certyfikatów wyemitowanych przez podmioty zagraniczne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku w związku z wypłatą na rzecz nierezydenta odsetek i dywidend z papierów wartościowych oraz należności z certyfikatów wyemitowanych przez podmioty zagraniczne.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Bank S. A. (dalej jako „Bank”, „Wnioskodawca”) ma siedzibę na terytorium Polski i prowadzi działalność bankową zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1876 ze zm.), opodatkowaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów. W ramach prowadzonej działalności bankowej Wnioskodawca, w formie wydzielonej organizacyjnie jednostki w strukturach Banku, prowadzi Biuro Maklerskie B, działające na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Bankowego. W ofercie skierowanej do szerokiego spektrum klientów Bank proponuje świadczenie usług finansowych m.in. w zakresie prowadzenia rachunków papierów wartościowych.

(i) Papiery wartościowe wyemitowane przez podmioty zagraniczne

Na prowadzonych przez Bank rachunkach papierów wartościowych mogą być zapisane m.in. papiery wartościowe dopuszczone do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, przy czym przedmiotowe papiery wartościowe mogą być wyemitowane przez podmiot zagraniczny, tj. podmiot mający siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym zdarza się, iż za pośrednictwem Banku, jako podmiotu prowadzącego rachunek papierów wartościowych będą dokonywane wypłaty odsetek, dywidend lub innych pożytków z tytułu posiadanych przez klienta papierów wartościowych (dalej łącznie: „Kupony z papierów wartościowych”), o których mowa powyżej, zapisanych na tym rachunku.

Klientami osiągającymi powyższe przychody mogą być m.in. osoby fizyczne oraz prawne nie mające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu (dalej jako: „nierezydent”) oraz takie, które podlegają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (dalej jako: „rezydent”).

(ii) Instrumenty finansowe emitowane przez podmioty zagraniczne

W ramach swojej działalności maklerskiej, Bank oferuje swoim klientom także różnego rodzaju instrumenty finansowe (których nazwa różni się w zależności od emitenta oraz tłumacza dokonującego translacji dokumentów emisyjnych; na potrzeby niniejszego dokumentu nazywane będą dalej: „Certyfikatami”), emitowane przez zagraniczne instytucje finansowe.

Warto zaznaczyć na wstępie, iż nie należy utożsamiać powyższych instrumentów finansowych z certyfikatami inwestycyjnymi w rozumieniu ustawy z 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Inne wymagają dla wypłaty Kwoty Maksymalnej, aby na Dzień Obserwacji Końcowej wartość instrumentu bazowego wyniosła wskazany w dokumentacji minimalny poziom procentowy (np. 105% wartości z Dnia Obserwacji Początkowej).

W przypadku dłuższych inwestycji, Emitent dzieli okres trwania inwestycji na tzw. Dni Obserwacji. Dni Obserwacji występują zazwyczaj regularnie (np. co pół roku). W zależności od budowy Certyfikatu i zachowania się instrumentu bazowego może dojść do różnego rodzaju działania ze strony emitenta, np.:

1.  może dojść do przedterminowego wykupu Certyfikatu w określonej kwocie (np. stanowiącej wartość % instrumentu bazowego w zależności od jego ceny rynkowej z Dnia Obserwacji, określonej Kwoty Minimalnej lub w cenie zakupu Certyfikatu), jeżeli wartość instrumentu bazowego spadnie poniżej Bariery. Oznacza to w praktyce, że Klient poniesie stratę (wypłacona kwota Minimalna będzie niższa od ceny zakupu Certyfikatu);
2.  może też dojść do określonych w dokumentach emisji wypłat z góry określonych kwot pożytków np. 10% wartości Certyfikatu (dalej jako: „Kupony z Certyfikatów”), którym nie towarzyszy wykup Certyfikatu lub do przedterminowego wykupu Certyfikatu i wypłaty Kwoty Maksymalnej, jeżeli cena instrumentu bazowego w Dniu Obserwacji przewyższa określony pułap (np. 100% lub 120% wartości z Dnia Obserwacji Początkowej).

Zazwyczaj w Certyfikatach poczynione są zapisy zarówno na sytuację wystąpienia spadku ich wartości poniżej Bariery, jak i wypłaty Kwoty Maksymalnej.

Niektóre z Certyfikatów przewidują, że w przypadku przekroczenia Bariery lub nieosiągnięcia zamierzonego minimum w Dniu Obserwacji Końcowej Emitent zamiast wypłacić Klientowi wskazaną kwotę, przekaże mu papiery wartościowe będące instrumentem bazowym (np. akcje spółki w oparciu o które notowane są Certyfikaty) w ilości, jaka może zostać zakupiona w Dniu Zapadalności. W takich wariantach może również nastąpić wypłata różnicy między wartością przekazanych Klientowi papierów wartościowych a wartością Certyfikatów (różnica wynikająca z wartości Certyfikatów w Dniu Zapadalności oraz ilością papierów wartościowych, jakie można za nie zakupić - tzw. „Kwoty Uzupełniającej”).

Nierzadko w takim stanie faktycznym Klient otrzyma również Kwotę Gwarantowaną (a zatem bez względu na to czy wartość instrumentu bazowego wzrośnie czy zmaleje, Emitent zobowiązuje się do wypłacenia określonej kwoty np. 10% wartości Certyfikatu). Oznacza to, że np. w przypadku spadku wartości instrumentu bazowego poniżej Bariery, Klient otrzyma kwotę stanowiącą iloczyn ilości zakupionych Certyfikatów i wartości instrumentu bazowego lub odpowiednią ilość papierów wartościowych stanowiących instrument bazowy wraz z kwotą gwarantowaną (np. 7 PLN od każdego zakupionego w cenie 100 PLN Certyfikatu).

Dokumenty emisyjne wszystkich Certyfikatów, które Bank oferuje swoim klientom, podlegają nadzorowi ze strony właściwych organów w państwach, w których emitenci posiadają siedzibę. W chwili obecnej wszystkie Certyfikaty pochodzą z państw członkowskich Unii Europejskiej (głównie Republika Federalna Niemiec i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej), choć nie można wykluczyć, że w przyszłości będą to również inne Państwa. Wszystkie dokumenty emisyjne związane z Certyfikatami są paszportowane przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego i dopuszczone do obrotu przez polski nadzór nad rynkiem finansowym.

Bank jest dystrybutorem Certyfikatów na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i dokonuje ich dystrybucji w drodze oferty publicznej. Wszystkie Certyfikaty notowane są w obrocie publicznym (na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie; dalej: „GPW”). Nabywcami Certyfikatów mogą być podmioty niemające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu (nierezydent) oraz takie, które podlegają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (rezydent).

Konstrukcje warunków emisji Certyfikatów różnią się między sobą, choć również posiadają cechy wspólne. Certyfikaty są emitowane na z góry wskazane okresy wynoszące od jednego roku do pięciu lat. Wszystkie oparte są o instrument bazowy, którym może być indeks giełdowy (zarówno polski np. WIG20, jak i zagraniczny, np. DAX, Stoxx Europe 600 Utilities) lub cena rynkowa akcji emitowanych publicznie (zarówno na GPW jak i na giełdzie zagranicznej). Budowa Certyfikatów pozwala na osiągnięcie zysku lub poniesienie straty w zależności od zachowania się instrumentu bazowego.

Konstrukcja typowego Certyfikatu określa m.in. Okres Subskrypcji (tj. okres, w którym można nabyć Certyfikaty), Dzień Emisji Certyfikatów (dzień ich nabycia) oraz Dzień Obserwacji Początkowej, w oparciu o który określa się wartość początkową Emisji (np. na dzień X wartość instrumentu bazowego wynosiła Y, czyli 100%). Certyfikat zazwyczaj można nabyć po określonej przez Emitenta Cenie Emisji wskazanej w dokumentacji (np. 100 PLN). Emitent określa również Dzień Obserwacji Końcowej (inaczej Dzień Zapadalności). W Dniu Obserwacji Końcowej następuje wygaśnięcie Certyfikatu oraz wypłata kwot, których wysokość uzależniona jest od zachowania się instrumentu bazowego, np. niektóre instrumenty przewidują, że jeżeli wartość instrumentu bazowego nie spadnie poniżej określonej części ułamkowej jego wartości z Dnia Obserwacji Początkowej (tzw. Bariery, np. poniżej 70%), to zostanie Klientowi wypłacona Kwota Maksymalna (kwota gwarantowana przez Emitenta, najczęściej zależna od ceny zakupu Certyfikatu i znana na moment emisji np. w przypadku zakupu Certyfikatu za 100 PLN Kwotą Maksymalną będzie 130 PLN). Oznacza to w praktyce, że Klient zrealizuje oczekiwany, z góry ustalony zysk z Certyfikatu (wypłacona Kwota Maksymalna przekroczy cenę zakupu Certyfikatu).

W związku z powyższym stanem faktycznym Bank powziął wątpliwości odnośnie do zakresu obowiązków ciążących na Wnioskodawcy jako na płatniku zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych.

Nadto w uzupełnieniu wniosku ORD-IN Wnioskodawca doprecyzował opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego o nw. elementy.

1.  Wskazanie, jakie konkretnie „inne pożytki z tytułu posiadanych przez klienta papierów wartościowych” (mieszczące się w pojęciu „Kuponów z papierów wartościowych”) będą wypłacane przez Wnioskodawcę. Bank w powyższym zdaniu odnosił się do każdego, hipotetycznego pożytku z tytułu posiadanych papierów wartościowych, jakie mogą w przyszłości wystąpić i przynależeć zgodnie z prawem właścicielowi tychże papierów wartościowych.
2.  Wskazanie czy w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przed zdaniem „Inne wymagają dla wypłaty Kwoty Maksymalnej, aby na dzień Obserwacji Końcowej \`(...)\`” nie pominięto jakiegoś tekstu (str. 4 wniosku pierwsze zdanie od góry); słowo „inne” nie odnosi się raczej do poprzedniego zdania. We wskazanym fragmencie nie pominięto tekstu. W opisie stanu faktycznego Bank wskazał, że „Konstrukcje warunków emisji Certyfikatów różnią się między sobą, (\`(...)\`)”(str. 4, akapit trzeci); następnie rozwinął myśl wskazując elementy konstrukcji typowego Certyfikatu (ostatni akapit na str. 4) oraz (w kolejnym akapicie już na str. 5) wyjaśnił, że z kolei „Inne \[Certyfikaty - przypis autora\] wymagają dla wypłaty Kwoty Maksymalnej, aby na dzień Obserwacji Końcowej wartość (\`(...)\`).
3.  Wskazanie, czy opisane instrumenty finansowe (zwane przez Wnioskodawcę „Certyfikatami”) są pochodnymi instrumentami finansowymi wymienionymi w art. 4a pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ze względu na fakt, że cena Certyfikatu uzależniona jest od instrumentu bazowego, zdaniem Banku certyfikaty mogą zostać uznane za jeden z instrumentów wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c), d) lub i) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi (dalej jako „Ustawa o Obrocie”). Certyfikaty mogą być różnie klasyfikowane, w zależności od rodzaju instrumentu bazowego, np. Certyfikat, którego cena zależy od ceny akcji może zostać uznany za instrument w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) Ustawy o Obrocie, a Certyfikat, którego cena zależy od notowań złota może zostać uznany za instrument w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d) Ustawy o Obrocie. Certyfikaty mogą stanowić również papier wartościowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) Ustawy o obrocie, bowiem powstają w drodze emisji, posiadają prospekt emisyjny oraz określone warunki końcowe emisji, są zbywalne, a ich obrót odbywa się na Giełdzie Papierów Wartościowych. W konsekwencji, Certyfikaty, w zależności od konstrukcji, mogą być pochodnymi instrumentami finansowymi w rozumieniu art. 4 a pkt 22 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 5a pkt 13 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odwołujących się do art. 2 ust. 1 pkt 2 list. c) - i) Ustawy o Obrocie lub papierami wartościowymi w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) Ustawy o obrocie.
4.  Wyjaśnienie czy pytanie oznaczone w pkt 1 i 2 odnosi się tylko do wypłat Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z instrumentów finansowych (nazwanych przez Wnioskodawcę „Certyfikatami”), czy także z papierów wartościowych (w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego brak jest opisu Kwot uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych).

Pytanie oznaczone w pkt 1 i 2 odnosi się wyłącznie do wypłat Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z instrumentów finansowych („Certyfikatów”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dokonując na rzecz rezydenta lub nierezydenta będącego osobą fizyczną wypłaty Kuponów z papierów wartościowych, Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupu Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych lub Certyfikatów wyemitowanych przez podmiot zagraniczny i dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, Bank będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych bądź będzie obowiązany do wystawienia informacji PIT-8C ?
2.  Czy dokonując wypłaty Kuponów z papierów wartościowych, Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupu Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych lub z Certyfikatów wyemitowanych przez podmiot zagraniczny i dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego - nierezydenta podatkowego w Polsce będącego podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, Bank będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego ?

Niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (odnośnie pytania nr 2) z wyłączeniem skutków podatkowych wypłaty należności z tytułu „innych pożytków z tytułu posiadanych przez klienta papierów wartościowych”. W pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 2

Dokonując wypłaty Kuponów z papierów wartościowych, Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupu Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych lub z Certyfikatów wyemitowanych przez podmiot zagraniczny i dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego na rzecz nierezydenta podatkowego w Polsce będącego podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, Bank nie będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych.

Jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 przychodów z tytułu odsetek ustala się w wysokości 20% przychodów.

Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 ustawy CIT osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2.000.000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Na mocy art. 26 ust. 2c ustawy o CIT w przypadku wypłat należności z tytułu odsetek od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2; dywidend oraz dochodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 uzyskanych z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych obowiązek, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze, jeżeli wypłata należności następuje za pośrednictwem tych podmiotów.

Na podstawie art. 26 ust. 2a i 2b ustawy o CIT, w przypadku, gdy wyplata należności dokonywana jest na rzecz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona, płatnik pobiera podatek w wysokości wynikającej z ustawy o CIT od łącznej wartości dochodów (przychodów) przekazanych przez niego na rzecz wszystkich takich podatników za pośrednictwem posiadacza rachunku zbiorczego. Płatnikiem podatku jest podmiot prowadzący rachunek zbiorczy, a pobiera on podatek w dniu przekazania należności do dyspozycji posiadacza rachunku zbiorczego.

Zgodnie z art. 3 ust 3 pkt 3 i pkt 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, nieposiadających polskiej rezydencji podatkowej, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

(…)

1.  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

(…)

1.  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia (przy czym zgodnie z ustawą, za dochody lub przychody o których mowa w pkt 5 uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy CIT, jeżeli nie stanowią dochodów lub przychodów, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-4 ustawy CIT).

W ocenie Wnioskodawcy, na Banku nie ciąży jako na płatniku, obowiązek poboru podatku z tytułu wypłacanych za jego pośrednictwem Kuponów z papierów wartościowych, Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupu Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych lub z Certyfikatów wyemitowanych przez podmiot zagraniczny, Klientom będącym podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych posiadającymi nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Zdaniem Wnioskodawcy wynika to z faktu, iż art. 26 ust. 2c pkt 1 ustawy CIT stanowi, że obowiązek poboru podatku przez prowadzącego rachunek papierów wartościowych lub rachunek zbiorczy istnieje, jedynie w stosunku do podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy CIT, a zatem tylko w stosunku do nierezydentów. Żaden inny przepis ustawy CIT nie nakłada na Wnioskodawcę obowiązku poboru podatku z tytułu odsetek od podatników podatku dochodowego od osób prawnych, będących polskimi rezydentami podatkowymi. Powyższe jest zgodne z regulacjami art. 26 ust. 1 ustawy CIT, który nakazuje w przypadku odsetek, pobór podatku przez płatników, jedynie w stosunku do przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 ustawy CIT, a w tym przepisie wymienione są jedynie przychody uzyskane przez osoby, niebędące polskimi rezydentami podatkowymi.

Co do osób prawnych niebędących rezydentami podatkowymi w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Jak już to było podnoszone wcześniej, zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników nieposiadających polskiej rezydencji podatkowej, uważa się w szczególności dochody (przychody) z papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających, a także dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Jak należy wnioskować z zaprezentowanych powyżej przepisów, nierezydenci są zobowiązani na mocy art. 3 ust. 2 ustawy o CIT do rozliczenia w Polsce podatku tylko w sytuacji, w której uzyskali dochody ze źródeł położonych w Polsce. Samo dokonanie technicznej wypłaty odsetek, dywidend i innych świadczeń za pośrednictwem polskiego rezydenta podatkowego jakim jest Wnioskodawca, nie powoduje, że miejscem powstania tego przychodu jest Polska. Potwierdził to NSA w przytoczonych już wcześniej wyrokach: z dnia 23 kwietnia 2010 r. sygn. II FSK 2144/08, oraz w wyroku z dnia 19 maja 2016 r., sygn. II FSK 1577/14 NSA. Wskazane wyroki odnoszą się do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale zachowują swoją aktualność również na gruncie ustawy CIT co potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2018 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.193.2017.3.AZ. Dodatkowo, w stosunku do podatników podatku dochodowego od osób prawnych będą miały zastosowanie przytoczone w poprzednim podpunkcie argumenty dotyczące brzmienia art. 11 MK OECD, gdyż Modelowa Konwencja dotyczy zarówno podatników będących osobami fizycznymi jak i prawnymi. A zatem, niezależnie od kwalifikacji Kuponów z papierów wartościowych, Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupu Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych lub z Certyfikatów wyemitowanych przez podmiot zagraniczny, miejscem powstawania przychodu (źródłem przychodu) nie jest Polska.

Ustawodawca wprowadzając z dniem 1 stycznia 2017 r. do polskiego porządku prawnego nowe regulacje w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych w Polsce przez nierezydentów (nowe brzmienie art. 3 ust. 3 ustawy o CIT i art. 3 ust. 2b ustawy o PIT), w uzasadnieniu do nowelizacji podkreślał, że zmiana ma charakter wyłącznie doprecyzowujący i nie rozszerza zakresu obowiązków ciążących na płatnikach podatku u źródła. W konsekwencji odnośnie do podatników podatku dochodowego od osób prawnych niebędących polskimi rezydentami podatkowymi nie powstanie w Polsce zobowiązanie podatkowe.

Brak zobowiązania podatkowego powoduje, że nie powstanie również obowiązek płatnika poboru podatku od dokonywanych wypłat. Powyższe wynika wprost z przepisów art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z poźn. zm; dalej „Ordynacja Podatkowa”), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku oraz do wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Z definicji płatnika wynika zatem, że jest on zobowiązany do pobrania podatku jedynie w sytuacji gdy zobowiązanie podatkowe powstało. Zobowiązanie podatkowe zostało zdefiniowane w art. 5 tej ustawy. Brak zobowiązania podatkowego wyłącza możliwość poboru podatku przez płatnika, bo taki podatek po prostu nie istnieje.

Podobne stanowisko potwierdzały już organy podatkowe w interpretacjach indywidulanych, np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 23 lutego 2017 r. sygn. 1462-IPPB5.4510.1052.2016.1.AJ.

Reasumując, w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, powołanych przepisów, a także interpretacji podatkowych, należy uznać za słuszne stanowisko, iż dokonując wypłaty na rzecz rezydenta lub nierezydenta podatkowego w Polsce, będącego osobą prawną, Kuponów z papierów wartościowych, Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupy Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych wyemitowanych przez podmiot zagraniczny i dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, Bank nie będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (odnośnie pytania nr 2) z wyłączeniem skutków podatkowych wypłaty należności z tytułu „innych pożytków z tytułu posiadanych przez klienta papierów wartościowych” jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm., dalej „ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w art. 3 ust. 3 powołanej ustawy doprecyzował, że za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
2.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
3.  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
4.  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków lub tytułów uczestnictwa - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów takiej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, funduszu inwestycyjnego, instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
5.  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
6.  niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.

Z ust. 5 art. 3 ustawy o CIT wynika, że za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów;
3.  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
4.  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera

\- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Przy czym z uwagi na postanowienia art. 21 ust. 2 oraz 22a ustawy o CIT regulacje przewidziane w art. 21 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu (inaczej unikania podwójnego opodatkowania), których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do treści art. 26 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.

Jednakże w myśl art. 26 ust. 2e ustawy o CIT jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1:

1.  z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
2.  bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Na podstawie art. 26 ust. 2a ustawy o CIT w przypadku gdy wypłata należności z tytułu określonego w art. 21 ust. 1 lub w art. 22 ust. 1 dokonywana jest na rzecz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, podatek, o którym mowa w ust. 1, płatnik pobiera w wysokości wynikającej z art. 21 ust. 1 albo art. 22 ust. 1 od łącznej wartości dochodów (przychodów) przekazanych przez niego na rzecz wszystkich takich podatników za pośrednictwem posiadacza rachunku zbiorczego. W tym przypadku przepisów ust. 1a, 1c, 1d, 1f, 1g oraz 3b-3d nie stosuje się w zakresie dotyczącym podatników, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona.

Ustawodawca przewidział przy tym w art. 26 ust. 2b ww. ustawy, że przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a do poboru podatku są obowiązane podmioty prowadzące rachunki zbiorcze, za pośrednictwem których należność jest wypłacana. Podatek pobiera się w dniu przekazania należności z danego tytułu do dyspozycji posiadacza rachunku zbiorczego.

Natomiast na mocy art. 26 ust. 2c ustawy o CIT w przypadku wypłat należności z tytułu:

1.  odsetek od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
2.  przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, b, e oraz g, uzyskanych z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych

\- obowiązek, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze, jeżeli wypłata należności następuje za pośrednictwem tych podmiotów. Zdanie pierwsze stosuje się także do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 w zakresie, w jakim prowadzą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane są papiery wartościowe, jest związany z działalnością tego zakładu.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że Ustawodawca ograniczył obowiązek pobrania podatku u źródła przez płatnika jedynie do przypadków, gdy:

*   wypłata należności jest dokonywana na rzecz nierezydentów (objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym na podstawie art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ustawy o CIT); wypłata na rzecz polskiego rezydenta (objętego nieograniczonym obowiązkiem podatkowym określonym w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT), i jednocześnie

*   wypłata należności następuje z tytułów określonych w art. 21 lub 22 ustawy o CIT.

Natomiast w niniejszej sprawie w odniesieniu do wypłat na rzecz nierezydentów istota problemu sprowadza się do ustalenia miejsca uzyskania przychodu (przez klientów Wnioskodawcy) z papierów wartościowych lub instrumentów pochodnych – objętych co do zasady zakresem przedmiotowym art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT (odsetek i dywidend z Kuponów z papierów wartościowych, Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupu Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych lub z Certyfikatów wyemitowanych przez podmiot zagraniczny i dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego) w przypadku, gdy emitentem tych papierów wartościowych jest podmiot niebędący polskim rezydentem podatkowym.

Dla prawidłowej kwalifikacji prawnopodatkowej ww. przychodu za kluczowe należy uznać ustalenie tytułu wypłaty świadczeń z papierów wartościowych lub instrumentów pochodnych i stron takiego stosunku zobowiązaniowego.

Tytułem do wypłaty świadczeń z papierów wartościowych i Certyfikatów o charakterze odsetkowym (stanowiących dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, powierzonego kapitału) lub dywidendowym jest emisja papieru wartościowego lub Certyfikatu, inkorporującego określone zobowiązanie wobec ich posiadacza.

Wyraźnie zaznaczyć przy tym należy, że wypłata świadczeń, które nie są wymienione w art. 21 lub 22 ustawy o CIT (np. z derywatów określonych w pkt 21.1 Komentarza do art. 11 Konwencji Modelowej OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku ) nie rodzi obowiązków płatnika wymienionych w art. 26 ust. 1, ust. 2a-2c i ust. 2e ustawy o CIT.

Tak więc, wypłacającym świadczenie z tego tytułu może być tylko emitent papieru wartościowego, a świadczenie dokonywane jest zawsze w miejscu jego siedziby. Z kolei beneficjentem takiego świadczenia jest posiadacz papieru wartościowego (ewentualnie Certyfikatu), niezależnie od jego rezydencji podatkowej. W następstwie czego posiadacz papieru wartościowego lub Certyfikatu, uzyskuje przychód (od emitenta) z tego tytułu zawsze w miejscu siedziby emitenta. W konsekwencji oznacza to, że przychód z papierów wartościowych (tylko z odsetek, dywidend) lub Certyfikatów uzyskany zostaje w kraju rezydencji podatkowej, w której siedzibę ma emitent papierów wartościowych lub Certyfikatów.

Miejsca uzyskania przychodu nie zmienia regulacja zawarta art. 3 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT. Podkreślić bowiem należy, że wyżej wymieniona regulacja tylko wskazuje przykłady przychodów, które dla podmiotów niebędących polskimi rezydentami podatkowymi, stanowią przychód osiągany na terytorium Polski. Natomiast przepisy te samoistnie nie implikują powstania obowiązku podatkowego dla określonej grupy podatników (nierezydentów).

Należy zdecydowanie odróżnić miejsce faktycznego osiągania przychodów (dochodów) od rezydencji podatkowej osiągającego przychód. Miejscem uzyskania dochodów jest miejsce pierwotnego powstania wzbogacenia (ich źródło) a nie miejsce, w którym jest jedynie realizowana wypłata tego wzbogacenia. Zatem, należy odróżnić terytorium, z którego dochody są osiągane (terytorium źródła dochodów) od terytorium, z którego dokonywana jest jedynie techniczna czynność wypłaty dochodów osiągniętych w innym miejscu (terytorium przekazania dochodów).

W konsekwencji powyższego, obowiązki płatnika należy rozpatrywać tylko w odniesieniu do przychodów powstających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zauważyć należy, że obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego wynikające z art. 26 ust. 1 i ust. 2e ustawy o CIT zostały nałożone na podmioty dokonujące wypłat należności z tytułów wymienionych w tych przepisach (m.in. z odsetek, dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych). W przypadku przychodów z papierów wartościowych i Certyfikatów płatnikiem będzie zatem, co do zasady - emitent.

Biorąc pod uwagę, że obowiązki płatnika mogą być nałożone polską ustawą tylko na podmioty mające siedzibę na terytorium Polski, stwierdzić należy, że obowiązek ten dotyczy tylko emitentów mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem i przychodów których źródło znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku czego następuje pobór tzw. „podatku u źródła”. Art. art. 26 ust. 2c pkt 1 i 2 ustawy CIT dopuszcza odstępstwo w zakresie wskazania innego podmiotu zobowiązanego do poboru podatku od takich świadczeń, ale nie zmienia zakresu dotyczącego samych świadczeń, a więc nadal muszą one powstawać na terytorium Polski, a podatek podlega poborowi „u źródła”, choć przez inny podmiot niż emitent papieru wartościowego, a mianowicie podmiot prowadzący rachunki papierów wartościowych, albo podmiot prowadzący rachunki zbiorcze.

Reasumując, stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie ma obowiązku (jako płatnik podatku dochodowego od osób prawnych) pobrania podatku od dochodów (przychodów) o których mowa w art. 26 ust. 2c pkt 1 i 2 ustawy CIT wypłacanych za jego pośrednictwem przez emitentów papierów wartościowych lub certyfikatów niebędących polskimi rezydentami podatkowymi, na rzecz podatników podatku dochodowego od osób prawnych będących polskimi rezydentami podatkowymi, w sytuacji w której te dochody (przychody) wypłacane są z tytułu papierów wartościowych zapisanych na rachunku zbiorczym lub rachunku papierów wartościowych prowadzonym przez Bank.

Wnioskodawca nie ma także obowiązku (jako płatnik podatku dochodowego od osób prawnych) pobrania podatku od dochodów (przychodów) o których mowa w art. 26 ust. 2c pkt 1 i 2 ustawy CIT wypłacanych za jego pośrednictwem przez emitentów papierów wartościowych niebędących polskimi rezydentami podatkowymi, na rzecz podatników podatku dochodowego od osób prawnych niebędących polskimi rezydentami podatkowymi, w sytuacji w której te dochody (przychody) wypłacane są z tytułu papierów wartościowych zapisanych na rachunku zbiorczym lub rachunku papierów wartościowych prowadzonym przez Bank.

W tym stanie rzeczy stanowisko Wnioskodawcy odnoszące się do pytania oznaczonego nr 2, zgodnie z którym dokonując wypłaty Kuponów z papierów wartościowych (w części dotyczącej wyłącznie dywidend i odsetek), Kuponów z Certyfikatów, nadwyżki Kwoty Minimalnej ponad cenę zakupu Certyfikatu, Kwot Uzupełniających lub Kwot Gwarantowanych z papierów wartościowych lub z Certyfikatów wyemitowanych przez podmiot zagraniczny i dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego na rzecz nierezydenta podatkowego w Polsce będącego podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, Bank nie będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych – należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.