Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.294.2025.2.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Brak uznania za podatnika w związku ze sprzedażą udziałów w
Nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku uznania za podatnika w związku ze sprzedażą udziałów w Nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. („Wnioskodawca” lub „Spadkobiorca”) jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    fizycznych („PIT”).
    16 maja 2011 roku w (...) zmarł mąż Wnioskodawcy - B.B. („Spadkodawca”). Spadkodawca
    posiadał majątek, który Spadkobierca odziedziczył na podstawie dziedziczenia
    ustawowego. Spadkodawca nie pozostawił testamentu. Spadkobierca nabył ¼ spadku po
    Spadkodawcy z dobrodziejstwem inwentarza zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późń. zm.).
    Pozostałą część spadku nabyły również pozostałe dzieci Spadkodawcy („Pozostali
    Spadkobiercy”). Każdy ze Spadkobierców otrzymał po ¼ całości spadku. Spadkobierca oraz
    Pozostali Spadkobiercy występują dalej łącznie jako „Spadkobiercy”.
    W skład spadku wchodziły następujące nieruchomości:
        częściowo zabudowana nieruchomość gruntowa, położona w (...), objęta księgą
        wieczystą KW (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy (...), stanowiąca m.in. działki nr
        1, nr 2 i nr 3, łącznego obszaru 4,26734 ha („Nieruchomość I”);
        niezabudowana nieruchomość gruntowa położona w (...), stanowiąca działkę nr 4
        obszaru 0,1400 ha, objęta księgą wieczystą KW (...) („Nieruchomość II”);
    łącznie nazwane w dalszej części Wniosku jako „Nieruchomości”.
    Działka nr 1 jest zabudowana domem, działka 2 jest niezabudowana (około połowa jej
    powierzchni to grunty leśne i zakrzewione), działka nr 5 powstała z wydzielenia działki nr
    3, której część została w 2021 r. zajęta przez gminę (...) („Gmina”) pod drogę publiczną (nr
    KW (...), „Zajęta Nieruchomość”). Zajęta Nieruchomość przeszła na własność Gminy na
    podstawie decyzji nr (...)/2020 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, wydanej w
    2020 r. Żaden ze Spadkobierców nie inicjował postępowania administracyjnego mającego
    na celu wydanie ww. decyzji.
    Spadkobiercy nie brali udziału w postępowaniu zmierzającym do wydania ww. decyzji. W
    związku ze stwierdzeniem nabycia spadku z 18 stycznia 2012 r. (akt poświadczenia
    dziedziczenia) Wnioskodawca nabył 1A udziału w Nieruchomości I („Udział w
    Nieruchomości I”) oraz 1/8 udziału w Nieruchomości II („Udział w Nieruchomości II”).
    Pierwotnie wszystkie Nieruchomości miały zostać wykorzystane prywatnie, na cele
    prywatne Wnioskodawcy oraz Pozostałych Spadkobierców, ich bliskich oraz grupy ich
    znajomych i przyjaciół.
    Z czasem jednak Spadkobiercy podjęli decyzję o sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach.
    Wnioskodawca przed nabyciem spadku był właścicielem ½ udziałów w Nieruchomości II.
    Wnioskodawca nie posiadał udziału w Nieruchomości I przed śmiercią Spadkodawcy. Z
    uwagi na ten fakt, Nieruchomość II podlegała dziedziczeniu tylko co do pozostałych
    udziałów, będących własnością Spadkodawcy, tj. 1/2 wszystkich udziałów.
    Oznacza to, że każdy ze Spadkobierców otrzymał 1/8 udziałów w Nieruchomości II (1/4 z 1
    /2 wszystkich udziałów podlegających ustawowemu dziedziczeniu).
    Przedmiotem sprzedaży nie będą:
        działka nr 4 wchodząca w skład Nieruchomości II,
        działka nr 1, na której znajduje się dom rodzinny Spadkobierców.
    Dla potrzeb dalszej części Wniosku udziały w Nieruchomościach, które podlegać będą
    sprzedaży przez Spadkobierców zostały nazwane łącznie „Udziałami w Nieruchomościach”.

    W związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości, Spadkobiercy poczynią pewne kroki w
    sprawie, w tym m.in.:
      i.  upoważnią notarialnie jednego ze Spadkobierców do ograniczonego działania w ich
      imieniu (kontakt z potencjalnymi kupującymi, negocjacje warunków umowy
      sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach),
    ii.  zamieszczą ogłoszenie o sprzedaży Nieruchomości na części Nieruchomości,
    iii.  wystawią na Nieruchomości informację o planowanej sprzedaży.
    Upoważnienie, o którym mowa powyżej, nie będzie obejmowało:
    a) występowania przed organami administracji publicznej;
    b) podejmowania działań faktycznych i administracyjno-prawnych, niezbędnych do
      uzyskania decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
    c) pełnomocnictwa do zawarcia w ich imieniu przyrzeczonych umów sprzedaży Udziałów
      w Nieruchomościach.
    Jeden ze Spadkobierców, będący pełnomocnikiem, powyżej, nie otrzyma z tego tytułu
    żadnego wynagrodzenia.
    Spadkobiercy rozważają również zamieszczenie ofert sprzedaży Nieruchomości na jednym
    portalu internetowym, który nie jest portalem aukcyjnym.
    Poniżej Wnioskodawca wskazuje na dodatkowe okoliczności związane z nabyciem i
    sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach:
    a) Nieruchomości nie były na moment objęcia spadku przez Spadkobierców obciążone
      żadnym zobowiązaniem, w tym kredytem bankowym;
    b) Wnioskodawca nie wykorzystywał Nieruchomości w żaden sposób, zarówno na cele
      prywatne, jak i na cele działalności gospodarczej (Wnioskodawca nie prowadzi
      działalności gospodarczej);
    c) Nieruchomości nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy, z zastrzeżeniem części
      Nieruchomości II (działka nr 4), która ok. 8 lat temu podlegała dzierżawie przez ok. 9
      miesięcy;
    d) Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży;
    e) Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym;
    f) Wnioskodawca nie prowadził oraz nie prowadzi działalności gospodarczej
      zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
    g) Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej,
      Wnioskodawca nie dokonywał i nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych;
    h) Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności
      gospodarczej;
    i) w przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał rejestracji jako podatnik VAT, nie
      dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości;
    j) Wnioskodawca nie udzieli pełnomocnictw do występowania w jego imieniu, tzn. np.: do
      występowania przed organami administracji publicznej, podejmowania działań
      faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składania
      wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
    k) Nieruchomości nie były i nie będą wystawiana na portalach aukcyjnych lub w inny
      sposób przedstawiana jako składnik majątkowy przeznaczony do sprzedaży (poza
      podjęciem czynności wskazanych powyżej we wniosku);

    l) Wnioskodawca oraz pozostali Spadkobiercy nie będą korzystali dla potrzeb sprzedaży
      Nieruchomości z usług pośrednika, czyli nie będą zlecać osobie trzeciej znalezienie
      potencjalnego nabywcy;
    m)po nabyciu spadku Wnioskodawca nie poczynił jakichkolwiek działań dotyczących
      zwiększenia wartości Nieruchomości, tj. nie dokonał jej uatrakcyjnienia np. poprzez
      założenie ogrodzenia, wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci
      kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej itp.;
    n) Wnioskodawca dokonuje sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach z powodów
      prywatnych, nie jest zamiarem Wnioskodawcy dalsze inwestowanie na rynku
      nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży;
    o) wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży Udziałów w
      Nieruchomościach zostanie przeznaczone na cele prywatne (zostanie przeznaczone
      na prywatną lokatę kapitału (lokaty bankowe, fundusze kapitałowe itp.), darowizny dla
      dzieci oraz inne cele konsumpcyjne).
    Wnioskodawca nie zamierza przed sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach zawierać
    umów przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.
    Pytania
    1) Czy w związku ze sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach, Wnioskodawca będzie
      podatnikiem VAT?
    2) Czy sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Towarami, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postacie energii.
    Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z powyższych przepisów wynika zatem,
    że dostawa nieruchomości gruntowej stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług.
    Aby jednak doszło do uznania dalej czynności za opodatkowaną na gruncie przepisów
    ustawy o VAT, dokonujący tej czynności musi występować w ramach tej transakcji w
    charakterze podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT:
    1) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
      oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    2) działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie, aby transakcja podlegała
    opodatkowaniu VAT podatnik musi działać w takim charakterze, natomiast podatnik
    dokonujący transakcji prywatnie nie działa w charakterze podatnika VAT i taka transakcja
    nie podlega VAT (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 16 października 2018 r. sygn. akt I SA/Bd
    540/18).

    Ustalenie, czy dana czynność zostaje podjęta w ramach zarządu majątkiem osobistym, czy
    też nosi znamiona wykonywania jej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    również była wielokrotnie przedmiotem analizy dokonywanej przez polskie sądy
    administracyjne oraz zagraniczne sądy i trybunały.
    Na szczególną uwagę zasługuje w tym zakresie wyrok Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”) w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180
    /10 i C-181/10, w którym TSUE stwierdził, że: „osoby fizycznej, która prowadziła działalność
    rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady
    2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE Nr L 347, str. 1 z późn. zm.), kiedy dokonuje ona sprzedaży tego
    gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Natomiast,
    jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców, w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy 112 należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc za
    podatnika podatku od wartości dodanej. TSUE wskazał jedynie przykładowo okoliczności,
    które mogą świadczyć o tym, że dana osoba sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika podatku VAT, a podział nieruchomości w celu uzyskania lepszej
    ceny, liczba transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych
    przychodów, nie są decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie wykraczałyby
    poza zarząd majątkiem prywatnym”.
    Jak zatem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt
    I FSK 45/18: „To, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku VAT wymaga bowiem
    oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy
    zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te
    są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona sprzedając grunt,
    zachowuje się jak handlowiec (por. wyroki NSA z: 29 października 2007 r. sygn. akt IFPS 3
    /07; 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 319
    /13; 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK 781/13; 27 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 774/13 i 8
    lipca 2015 r. sygn. akt I FSK 729/14). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego
    po wspomnianym wyżej wyroku TSUE przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby
    sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach
    aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede
    wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi
    wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki
    NSA z: 9 października 2014 r. sygn. akt I FSK 213/13; 3 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1859
    /13; 11 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 636/15)”.
    W pierwszej kolejności zatem, analizie powinna zostać poddana możliwość uznania
    Wnioskodawcy za czynnego podatnika VAT.
    Odnosząc się do powyższych ustaleń w kontekście planowanej transakcji, należy
    zauważyć, że Spadkobiercy, w tym Wnioskodawca, podjęli jedynie niezbędne działania w
    celu przygotowania sprzedaży Nieruchomości. Warto wskazać, że bez podjęcia tych
    działań, o których mowa powyżej, niemożliwe byłoby znalezienie jakiegokolwiek
    potencjalnego kupca.
    Należy również dodać, że część z tych działań ma (bądź będzie miała w przyszłości) jedynie
    znaczenie logistyczne/techniczne/organizacyjne, ułatwiające proces transakcyjny oraz
    decyzyjny. Ze względu na znaczą liczbę współwłaścicieli Nieruchomości, zasadne będzie
    powołanie spośród Spadkobierców jednego pełnomocnika do reprezentowania
    wszystkich współwłaścicieli w sprawach związanych z transakcją.

    Takiego działania nie należy utożsamiać z działaniem wykraczającym poza zakres
    standardowego zarządu majątkiem prywatnym. W tym przypadku, majątkiem prywatnym
    jest Udział w Nieruchomości I oraz Udział w Nieruchomości II. Poza Wnioskodawcą
    Udziałami w Nieruchomościach dysponują również Pozostali Spadkobiercy. W ocenie
    Wnioskodawcy, ustanowienie pełnomocnika spośród Spadkobierców będzie więc
    przejawem standardowego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że Spadkobiercy, w tym Wnioskodawca, nie podjęli i
    nie podejmą aktywnych działań w zakresie planowanej sprzedaży Nieruchomości,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców a które nakazywałyby Spadkobierców, w tym Wnioskodawcę, uznać za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika VAT, np.:
    a) Wnioskodawca nie wykorzystywał Nieruchomości w żaden sposób, zarówno na cele
      prywatne, jak i na cele działalności gospodarczej (Wnioskodawca nie prowadzi
      działalności gospodarczej);
    b) Nieruchomości nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy w zakresie wykraczającym
      poza zarząd prywatnym majątkiem;
    c) Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży;
    d) Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym;
    e) Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej,
      Wnioskodawca nie dokonywał i nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych;
    f) w przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał rejestracji jako podatnik VAT, nie
      dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości;
    g) zakres pełnomocnictwa, które Wnioskodawca zamierza udzielić jednemu ze
      Spadkobierców nie będzie obejmował występowania przed organami administracji
      publicznej, podejmowania działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania
      decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
    h) Wnioskodawca ani żaden z Pozostałych Spadkobiorców nie występował o wydanie
      decyzji o wydanie warunków zabudowy dla Nieruchomości;
    i) nie zostały podjęte oraz nie zostaną przed zawarciem umowy sprzedaży podjęte
      działania mające na celu zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości, tj. nie ogrodzono
      działek, nie zostały one uzbrojone; Wnioskodawca nie występował o dostęp do drogi
      publicznej do Nieruchomości;
    j) wobec Nieruchomości nie zostały podjęte żadne działania marketingowe, nie można
      bowiem za takie uznać wystawienie oferty sprzedaży na portalu internetowym oraz
      zmieszczenie ogłoszenie o sprzedaży Nieruchomości na części Nieruchomości;
    k) Wnioskodawca ani żaden z Pozostałych Spadkobiorców nie korzystał oraz nie korzysta
      dla potrzeb zbycia Nieruchomości z usług pośrednika nieruchomości;
    l) Wnioskodawca dokonuje sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach z powodów
      prywatnych, nie jest zamiarem Wnioskodawcy dalsze inwestowanie na rynku
      nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży;
    m)Wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży Udziałów w
      Nieruchomościach zostanie przeznaczone na cele prywatne ((na prywatną lokatę
      kapitału (lokaty bankowe, fundusze kapitałowe itp.) darowizny dla dzieci oraz inne cele
      konsumpcyjne);
    n) Wnioskodawca nie zamierza przed sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach zawierać
      umów przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.

    Wnioskodawcy znane są jednak stanowiska organów podatkowych, w świetle których
    zarząd prywatnym majątkiem i jego sprzedaż może zostać uznane za sprzedaż w ramach
    działalności gospodarczej.
    W tej sytuacji zasadnym było wystąpienie przez Wnioskodawcę z przedmiotowym
    Wnioskiem. Wnioskodawca jest bowiem świadomy wypracowanej w tym zakresie
    niejednolitej praktyki organów podatkowych. Dokonanie wiążącej oceny odnośnie statusu
    podatkowego podmiotu zbywającego nieruchomość jest zadaniem trudnym oraz
    generującym zaistnienie sporu z organami podatkowymi. Konkluzje te skłoniły Rzecznika
    Praw Obywatelskich do wystąpienia w 2019 roku do Ministra Finansów („MF”) z wnioskiem
    o podjęcie działań legislacyjnych, w celu zmniejszenia obszaru ww. wątpliwości.
    Odpowiedź MF z 13 listopada 2019 r. sygn. DD2.055.1.2019 odwołuje się w dużej mierze
    do wniosków, które TSUE przedstawił w powołanym uprzednio wyroku w sprawie Słaby i
    Kuć (C-180/10 i C-181/10), tj.:
    a) „(...) Należy jednak podkreślić, że przy dokonywaniu tej oceny należałoby posiłkować
      się wskazówkami udzielonymi w orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości UE m.in. w
      wyroku w sprawach połączonych C-180/10 i C-180/10, a zwłaszcza następującą
      argumentacją wynikającą z tego wyroku:
          dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą
          podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa
          członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art.
          12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE (...) niezależnie od częstotliwości takich
          transakcji (Polska nie skorzystała z tej opcji) oraz od kwestii, czy sprzedawca
          prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem
          że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
          wykonywaniem prawa własności (vide sentencja wyroku);
          osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze
          zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany
          planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt
          przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
          wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112,
          zmienionej dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu,
          jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby
          (vide sentencja wyroku);
          sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mają charakteru decydującego; jak
          orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium
          rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
          poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
          działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży
          można dokonywać również jako czynności osobistych);
          okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
          działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, sama w sobie nie jest
          decydująca; nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te

          transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość
          powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
          prywatnym zainteresowanego (vide pkt 38 wyroku);
          jeżeli osoba w celu dokonania sprzedaży podejmuje aktywne działania w
          zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
          wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
          rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za
          podmiot prowadzący działalność gospodarcza w rozumieniu tego przepisu, a
          więc za podatnika podatku od wartości dodanej (vide sentencja wyroku);
          takie aktywne działania mogą polegać np. na uzbrojeniu terenu albo na
          działaniach marketingowych (vide pkt 40 wyroku);
          działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym,
          w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można
          uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności (vide
          pkt 41 wyroku)”.
    Wnioskodawca w całej rozciągłości aprobuje konkluzje Rzecznika Praw Obywatelskich i
    uznaje je za własne. W świetle powyższych ustaleń, w ocenie Wnioskodawcy nie wystąpiły
    przesłanki uznające, że dla potrzeb zawarcia umowy sprzedaży Udziałów w
    Nieruchomościach Wnioskodawca powinien zostać uznany za czynnego podatnika VAT.
    Innymi słowy, w ocenie Wnioskodawcy, okoliczności związane z zawarciem jakiejkolwiek
    umowy sprzedaży nie są wystarczające do uznania Wnioskodawcy za czynnego podatnika
    VAT. Powyższe stanowisko potwierdzają wyroki sądów administracyjnych, które wskazują
    na przesłanki do uznania sprzedających nieruchomości jako podatników VAT:
        „Trudno działania podatnika uznać za charakterystyczne dla rozporządzania
        majątkiem prywatnym; szczególnie, gdy jako inwestor kilkukrotnie występuje do
        organów administracji publicznej o przyłącza, a następnie o pozwolenia na budowę
        kompleksu budynków mieszkalnych; wielorodzinnych; kilkukondygnacyjnych i
        przedkłada projekty architektoniczne tych budynków. Nie ma tu znaczenia, że
        nieruchomości w okresie niemalże trzydziestoletniego władania podatnik
        wykorzystywał m.in. do prowadzenia działalności rolniczej” - tak: wyrok
        Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 7 lutego 2024 r., sygn. I SA
        /Ol 457/23;
        „Zdaniem sądu skala podejmowanych czynności była znaczna i charakteryzowała
        się ciągłością oraz stopniem zorganizowania typowym przy prowadzeniu
        działalności gospodarczej. Nakłady inwestycyjne wykraczały poza standardowe
        działania zarządu majątkiem prywatnym. Między innymi na uwagę zasługuje, że
        skarżący poniósł koszty związane ze sprzedanymi działkami: wydatki na rzecz Biura
        Pośrednictwa w Obrocie Nieruchomościami w łącznej kwocie netto 13.553,06 zł i
        podatek VAT 3.117,21 zł, opłata notarialna netto 1.020 zł, podatek VAT 234 zł,
        koszty przyłączy gazowych do dwóch sprzedanych działek o nr (...) i (...) na
        podstawie faktur wystawionych przez P. Sp. z o.o. na łączną kwotę netto 3.864 zł,
        podatek VAT 888,72 zł. Poza tym zauważenia wymaga, że już od 2016 r. skarżący

        sukcesywnie zbywał nieruchomości (w sumie do końca 2020 r. sprzedał ponad 30
        działek, w samym kontrolowanym w niniejszej sprawie 2020 r. - 16). Z akt sprawy
        wynika, że w latach 2016-2019 skarżący sprzedał w sumie 15 działek powstałych w
        wyniku podziału w 2015 r. działki nr (...) oraz działek podzielonych również w 2019 r.
        (trzy działki w 2016 r., cztery działki w 2017 r., jedną działkę w 2018 r. oraz siedem
        działek w 2019 r.).
      Zdaniem sądu organ zasadnie przypisał skarżącemu status podatnika podatku od
      towarów i usług, gdyż sprzedając opisane nieruchomości/udziały w nieruchomościach
      zaangażował środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty prowadzące
      profesjonalną działalność gospodarczą w tym zakresie. Czynności podejmowane przez
      skarżącego miały zorganizowaną formę, podejmowane były w sposób ciągły i
      doprowadziły do wzrostu wartości nieruchomości. Począwszy od 2014 r. czynności te
      sukcesywnie i powtarzalnie zmierzały do uatrakcyjnienia nieruchomości.
      Zaangażowanie skarżącego, nie tylko zresztą finansowe, ale również przejawiające się
      dbałością o dokumentację na potrzeby administracyjnych postępowań podziałowych,
      dotyczących uzyskania warunków zabudowy, pozwolenia na budowę, jak też
      uzbrojenia działek (przyłącza energetyczne, gazowe) oraz współpraca z zawodowym
      pośrednikiem w obrocie nieruchomościami, przesądzają o trafności kwalifikacji tych
      działań jako charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.” -
      tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 15 czerwca 2023
      r., sygn. I SA/Bk 147/23.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie może on zostać uznany za podatnika VAT w związku ze
    sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach. Wnioskodawca nie podjął niezbędnych działań
    by taki status uzyskać.
    Powyższe konkluzje potwierdzają interpretacje indywidualne wydane przez Organ w
    podobnych stanach faktycznych:
    a) interpretacja indywidualna z 19 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.398.2024.3.
      WK, w której stwierdzono m.in., że:
        „Odnosząc się zatem do planowanej sprzedaży Nieruchomości - działek nr (...)
        należy stwierdzić, że czynności, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego,
        które Pani podjęła/ewentualnie podejmie, nie świadczą o aktywności Pani jako
        podatnika podatku VAT. Nie dokonała Pani, i jak wynika z opisu sprawy, nie
        będzie dokonywać czynności typowych dla profesjonalnego obrotu
        nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców, w szczególności działań
        mających uatrakcyjnić działki dla potencjalnych nabywców, ani działań
        marketingowych. Tym samym, dokonując sprzedaży ww. działek objętych
        wnioskiem nie będzie Pani działała w charakterze - zdefiniowanego w art. 15 ust.
        1 ustawy - podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w
        rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a sprzedaż tych działek nie będzie podlegać
        opodatkowaniu VAT.”
    b) Interpretacja indywidualna z 24 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.346.2024.4.
      KL, w której stwierdzono m.in., że:
          „Odnosząc się zatem do planowanej sprzedaży Nieruchomości - działek nr (...)
          należy stwierdzić, że czynności, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego,

          które Pan podjął/ewentualnie podejmie, nie świadczą o aktywności Pana jako
          podatnika podatku VAT. Nie dokonał Pan, i jak wynika z opisu sprawy, nie
          będzie dokonywać czynności typowych dla profesjonalnego obrotu
          nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców, w szczególności działań
          mających uatrakcyjnić działki dla potencjalnych nabywców, ani działań
          marketingowych. Tym samym, dokonując sprzedaży ww. działek objętych
          wnioskiem nie będzie Pan działał w charakterze - zdefiniowanego w art. 15 ust.
          1 ustawy - podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w
          rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a sprzedaż tych działek nie będzie podlegać
          opodatkowaniu VAT. Podobnie również w odniesieniu do sytuacji, w której gdy
          znajdzie się Kupujący zainteresowany wyłącznie częścią (podzielonej już wiele
          lat temu) działki, a Pan na zasadzie wyjątku rozważy możliwość podziału jednej
          lub maksymalnie dwóch działek z siedmiu przeznaczonych do sprzedaży, tzn.
          chodzi o działki (...) (na której znajdują się pozostałości po zabudowaniach
          gospodarskich) i nr (...), należy wskazać, że nie będzie Pan działał w charakterze
          - zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy - podatnika podatku VAT,
          prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a
          sprzedaż tych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT. [...] Zatem,
          Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.”
        Interpretacja indywidualna z 20 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
        2.4012.341.2024.4.PM;
        Interpretacja indywidualna z 23 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
        2.4012.331.2024.5.DS;
    Analogiczne stanowisko przedstawił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) w
    wyroku z 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-213/24. W tym wyroku TSUE wskazał m.in., że:
    „Art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej należy interpretować w ten sposób, że można uznać za podatnika do celów
    podatku od wartości dodanej (VAT) prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą
    osobę, która sprzedaje grunt stanowiący pierwotnie część jej majątku osobistego,
    powierzając przygotowanie sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako
    pełnomocnik tej osoby podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując w celu tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu.”
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że takie okoliczności w niniejszej sprawie nie
    wystąpią. Zarówno Wnioskodawca, jak i pozostali Spadkobiercy nie udzielą żadnemu
    profesjonalnemu podmiotowi pełnomocnictwa do reprezentowania ich w procesie
    sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach. Za taką osobę nie można bowiem uznać
    jednego ze Spadkobierców, któremu udzielone zostanie upoważnienie ze względów
    technicznych. Spadkobierca ten nie otrzyma wynagrodzenia z tytułu swojej roli w
    transakcji. W przedmiotowej sprawie nie wystąpi zatem element profesjonalnego
    świadczenia usług oraz element odpłatności.
    W konsekwencji, sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT, ponieważ Wnioskodawca dla potrzeb sprzedaży Udziałów w
    Nieruchomościach nie będzie posiadał statusu podatnika VAT. Zbywając Udziały w
    Nieruchomościach Wnioskodawca będzie zarządzał prywatnym majątkiem, zatem dokona
    sprzedaży o charakterze prywatnym (nieprofesjonalnym).

    Opodatkowanie danej czynności podatkiem VAT ma bowiem charakter następczy
    względem ustalenia statusu podatnika VAT. Ustalenie, że dany podmiot wykonuje
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności
    jest przesłanką warunkującą możliwość rozpatrywania danej transakcji jako czynności
    opodatkowanej.
    Zgodnie z powyższym, brak sklasyfikowania danego podmiotu jako podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, oznacza, że czynność przez niego dokonywana (w tym
    przypadku sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach) nie będzie podlegać opodatkowaniu
    VAT.
    Podsumowując, okoliczności dotyczące sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach są
    niewystarczające do uznania Wnioskodawcy za przedsiębiorcę (podatnika VAT). W
    rezultacie, sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie podlegać opodatkowaniu
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów
    z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,

    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    tego podatku.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
    1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt

    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C#180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży całości lub części Nieruchomości, istotne jest zatem,
    czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży podjęła lub
    podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że Spadkobierca nabył ¼ spadku po Spadkodawcy z
    dobrodziejstwem inwentarza zgodnie z ustawą Kodeks cywilny. Pozostałą część spadku
    nabyły również pozostałe dzieci Spadkodawcy. Każdy ze Spadkobierców otrzymał po ¼
    całości spadku. W skład spadku wchodziły następujące nieruchomości: częściowo
    zabudowana nieruchomość gruntowa stanowiąca m.in. działki nr 1, nr 2 i nr 3
    (Nieruchomość I) oraz niezabudowana nieruchomość gruntowa stanowiąca działkę nr 4
    (Nieruchomość II). Działka nr 1 jest zabudowana domem, działka 2 jest niezabudowana

    (około połowa jej powierzchni to grunty leśne i zakrzewione), działka nr 5 powstała z
    wydzielenia działki nr 3, której część została w 2021 r. zajęta przez gminę pod drogę
    publiczną. Zajęta Nieruchomość przeszła na własność Gminy. Żaden ze Spadkobierców nie
    inicjował postępowania administracyjnego mającego na celu wydanie ww. decyzji.
    Spadkobiercy nie brali udziału w postępowaniu zmierzającym do wydania ww. decyzji. W
    związku ze stwierdzeniem nabycia spadku z 18 stycznia 2012 r. nabyła Pani 1A udziału w
    Nieruchomości I oraz 1/8 udziału w Nieruchomości II. Pierwotnie wszystkie Nieruchomości
    miały zostać wykorzystane prywatnie, na Pani cele prywatne oraz Pozostałych
    Spadkobierców, ich bliskich oraz grupy ich znajomych i przyjaciół. Z czasem jednak
    Spadkobiercy podjęli decyzję o sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach.
    Przedmiotem sprzedaży nie będą działka nr 4 wchodząca w skład Nieruchomości II oraz
    działka nr 1, na której znajduje się dom rodzinny Spadkobierców. W związku z planowaną
    sprzedażą Nieruchomości, Spadkobiercy poczynią pewne kroki w sprawie, w tym m.in.:
    upoważnią notarialnie jednego ze Spadkobierców do ograniczonego działania w ich
    imieniu (kontakt z potencjalnymi kupującymi, negocjacje warunków umowy sprzedaży
    Udziałów w Nieruchomościach); zamieszczą ogłoszenie o sprzedaży Nieruchomości na
    części Nieruchomości oraz wystawią na Nieruchomości informację o planowanej
    sprzedaży.
    Upoważnienie, nie będzie obejmowało: występowania przed organami administracji
    publicznej; podejmowania działań faktycznych i administracyjno-prawnych, niezbędnych
    do uzyskania decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
    pełnomocnictwa do zawarcia w ich imieniu przyrzeczonych umów sprzedaży Udziałów w
    Nieruchomościach.
    Jeden ze Spadkobierców, będący pełnomocnikiem, nie otrzyma z tego tytułu żadnego
    wynagrodzenia. Spadkobiercy rozważają również zamieszczenie ofert sprzedaży
    Nieruchomości na jednym portalu internetowym, który nie jest portalem aukcyjnym.
    Nieruchomości nie były na moment objęcia spadku przez Spadkobierców obciążone
    żadnym zobowiązaniem, w tym kredytem bankowym.
    Nie wykorzystywała Pani Nieruchomości w żaden sposób, zarówno na cele prywatne, jak i
    na cele działalności gospodarczej. Nieruchomości nie były przedmiotem najmu lub
    dzierżawy, z zastrzeżeniem części Nieruchomości II (działka nr 4 - działka ta nie jest
    przedmiotem sprzedaży), która ok. 8 lat temu podlegała dzierżawie przez ok. 9 miesięcy.
    Nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Nigdy nie była Pani
    i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nie prowadzi Pani oraz nie prowadziła działalności
    gospodarczej zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia
    działalności rolniczej, nie dokonywała Pani i nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych.
    Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności
    gospodarczej. W przeszłości nie dokonywała Pani rejestracji jako podatnik VAT, nie
    dokonywała Pani sprzedaży żadnych nieruchomości;
    Nie udzieliła Pani pełnomocnictw do występowania w Pani imieniu, tzn. np.: do
    występowania przed organami administracji publicznej, podejmowania działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składania
    wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp. Nieruchomości nie były i nie będą
    wystawiane na portalach aukcyjnych lub w inny sposób przedstawiane jako składnik
    majątkowy przeznaczony do sprzedaży (poza podjęciem czynności wskazanych powyżej
    we wniosku). Pani oraz pozostali Spadkobiercy nie będą korzystali dla potrzeb sprzedaży
    Nieruchomości z usług pośrednika, czyli nie będą zlecać osobie trzeciej znalezienie
    potencjalnego nabywcy. Po nabyciu spadku nie poczyniła Pani jakichkolwiek działań
    dotyczących zwiększenia wartości Nieruchomości, tj. nie dokonała Pani jej uatrakcyjnienia,
    np. poprzez założenie ogrodzenia, wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w
    urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej itp.

    Dokonuje Pani sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach z powodów prywatnych, nie jest
    Pani zamiarem dalsze inwestowanie na rynku nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży.
    Wynagrodzenie otrzymane przez Panią z tytułu sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach
    zostanie przeznaczone na cele prywatne (zostanie przeznaczone na prywatną lokatę
    kapitału (lokaty bankowe, fundusze kapitałowe itp.), darowizny dla dzieci oraz inne cele
    konsumpcyjne). Nie zamierza Pani przed sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach
    zawierać umów przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą Udziałów w
    Nieruchomościach, będzie Pani występowała jako podatnik podatku od towarów i usług, o
    których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym czy
    sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W tym celu należy ustalić, czy dla opisanej transakcji wystąpi Pani w roli podatnika
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT -
    co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pani zaangażowania w
    odniesieniu do sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach nie wykracza poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej
    sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie
    sprzedaży ww. Udziałów w Nieruchomościach, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią
    Udziałów w Nieruchomościach wypełni przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że nie wykorzystywała Pani Nieruchomości w żaden sposób,
    zarówno na cele prywatne, jak i na cele działalności gospodarczej. Nieruchomości nie były
    przedmiotem najmu lub dzierżawy, z zastrzeżeniem części Nieruchomości II (działka nr 4),
    która ok. 8 lat temu podlegała dzierżawie przez około 9 miesięcy. Nie posiada Pani innych
    nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Nigdy nie była Pani i nie jest rolnikiem
    ryczałtowym. Nie prowadzi Pani oraz nie prowadziła działalności gospodarczej.
    Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej, nie
    dokonywała Pani i nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych. Nieruchomości nie były i nie są
    wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. W przeszłości nie dokonywała
    Pani rejestracji jako podatnik VAT, nie dokonywała Pani sprzedaży żadnych nieruchomości.
    Ponadto, jak wskazała Pani we wniosku nie udzieliła Pani pełnomocnictw do
    występowania w Pani imieniu, tzn. np.: do występowania przed organami administracji
    publicznej, podejmowania działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania
    decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp. Nieruchomości
    nie były i nie będą wystawiane na portalach aukcyjnych lub w inny sposób przedstawiane
    jako składnik majątkowy przeznaczony do sprzedaży (poza podjęciem czynności
    wskazanych powyżej we wniosku). Ponadto nie będzie Pani korzystała dla potrzeb
    sprzedaży Nieruchomości z usług pośrednika. Po nabyciu spadku nie poczyniła Pani
    jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości Nieruchomości, tj. nie dokonała
    Pani jej uatrakcyjnienia, np. poprzez założenie ogrodzenia, wydzielenie lub budowę drogi,
    wyposażenie w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej itp. Nie
    zamierza Pani również przed sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach zawierać umów
    przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.

    A zatem należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku nie podejmowała i nie
    zamierza Pani podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Działania podjęte przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Zakres podjętych czynności w odniesieniu do posiadanych
    Udziałów w Nieruchomościach w żadnym wypadku nie pozwala na uznanie, że Pani
    działalność w zakresie zbycia opisanych Udziałów w Nieruchomościach ma charakter
    profesjonalny.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana przez
    Panią sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją
    uznać Panią za podatnika tego podatku. Przy sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach
    skorzysta więc Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem,
    która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    W związku z powyższym, z tytułu planowanej sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach nie
    będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącym działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż
    Udziałów w Nieruchomościach nie będzie stanowiła czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie
      w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
    W związku z powyższym, nienależną opłatę w kwocie 40 zł, uiszczoną 17 kwietnia 2025 r.,
    zwrócimy - stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej - przekazem pocztowym na
    adres Wnioskodawcy, zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, np. zawarcia umowy przedwstępnej,
    udzielenia pełnomocnictwa, wydzierżawienia gruntu odpowiedź traci swą aktualność.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych została wydana
    interpretacja indywidualna.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.