Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4011.219.2022.3.JJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-12-06
Teza: IP-BOX
Słowa kluczowe: IP Box; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

24 sierpnia 2022 r. wpłynął Pana wniosek z dnia 17 sierpnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej 5% stawką podatkową (IP BOX). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 21 października 2022 r. (data wpływu 26 października 2022 r.) oraz z 21 listopada 2022 r. (data wpływu) i 5 grudnia 2022 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od dnia (\`(...)\`) lipca 2019 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem wiodącym, zgodnie z PKD, jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania (\`(...)\`). Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca opodatkowany jest podatkiem liniowym, o którym mowa w art 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.). Wnioskodawca posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.

Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402, z późn. zm.).

Na podstawie umowy o pracę (sporadycznie także na podstawie umów cywilnoprawnych) Wnioskodawca zatrudnia jednego lub kilku pracowników, a stworzone przez nich utwory przechodzą automatycznie na Wnioskodawcę, ponieważ powstają one w ramach wykonywanych obowiązków pracowniczych oraz zostają przyjęte przez Wnioskodawcę (pracodawcę). W chwili obecnej wszelkie zlecenia są realizowane przez Wnioskodawcę osobiście wraz z jego pracownikami, Wnioskodawca nie korzysta bowiem z usług podwykonawców. W tym miejscu zaznaczyć jednak należy, że Wnioskodawca nie wyklucza, iż w przyszłości będzie z usług podwykonawców korzystać - nabywając od nich za wynagrodzeniem wyniki prowadzonych prac badawczo-rozwojowych bądź kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Na podstawie zawartych umów z wieloma kontrahentami, Wnioskodawca świadczy na ich rzecz usługi programistyczne. Obowiązkiem Wnioskodawcy na podstawie tak zawartych umów, jest wyłącznie tworzenie programów komputerowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). W ramach tychże umów Wnioskodawca nie przenosi na rzecz swoich kontrahentów autorskich praw majątkowych do wytworzonego przez siebie programu komputerowego, a jedynie udziela odpłatnej, niewyłącznej nieprzenoszalnej i niezbywalnej licencji, z wyjątkiem prawa do udzielenia sublicencji dla użytkowników końcowych (klientów kontrahenta).

Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach zawieranych z kontrahentami umów licencyjnych odpowiedzialność ponosi w całości Wnioskodawca.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych, choć oczywiście nie wszystkie wymienione czynności wykonywane są w ramach każdego projektu. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji/utrzymaniu wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem.

Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje z pomocą swoich pracowników zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:

1\. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji;

2\. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub docelowego użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów;

3\. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznymi odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.

W ramach realizowanych na rzecz Kontrahentów zleceń Wnioskodawca wraz ze swoimi pracownikami tworzy programy, które da się zaimplementować na urządzeniach typu komputer lub sterownik, urządzeniach mobilnych czy serwerach. Jedynie przykładowo Wnioskodawca wskazuje, że dotychczas w ramach zleceń:

\- korzystając z oprogramowania (\`(...)\`) stworzono dedykowany program służący do obsługi i uruchomienia systemu multimedialnego;

\- korzystając z języka programowania stworzono moduł umożliwiający komunikację systemu (\`(...)\`) z urządzeniem (\`(...)\`);

\- korzystając z języka (\`(...)\`) stworzono moduł rozszerzający funkcjonalność obsługi czujek ruchu;

\- korzystając z oprogramowania firmy (\`(...)\`) stworzono plik projektu umożliwiający uruchomienie stanowiska interaktywnego.

Przekładając powyższe na codziennie realia wskazać należy, że Wnioskodawca stworzył:

\- program oraz interfejs użytkownika do sterowania ekspozycją w muzeum - program ma na celu uruchamianie i wyłączanie całej ekspozycji zgodnie z harmonogramem oraz daje możliwość sterowania każdym urządzeniem z osobna;

\- program oraz interfejs użytkownika do sterowania centrum konferencyjnym w hotelu - program umożliwia w bardzo prosty sposób rozpoczęcie konferencji, która wymagałaby wielu osobnych czynności realizowanych w odpowiedniej kolejności i zawiera tak zaawansowane funkcje jak np. możliwości wyboru, w której z wielu sal ma być słyszany dany mikrofon, może też łączyć niektóre sale ze sobą w jedną przestrzeń;

\- program oraz interfejs użytkownika do sterowania inteligentnym domem - program ma na celu ułatwienie domownikom korzystania z budynku jednorodzinnego, który posiada wiele funkcji takich jak scentralizowane sterowanie oświetleniem, roletami, multimediami (użytkownik ma możliwość zarządzania całym domem z poziomu każdego interfejsu).

Aktualnie Wnioskodawca wraz ze swoimi pracownikami dalej pracuje nad programem komputerowym, który będzie w stanie sterować elementami automatyki budynkowej lub multimediami w jeszcze pełniejszym i bardziej zautomatyzowanym zakresie. Program taki będzie miał na celu ułatwienie użytkownikowi życia poprzez umożliwienie mu wygodnego zarządzania skomplikowanym systemem takim jak właśnie np. dom, biuro, sala konferencyjna, muzeum czy hotel - przykładowo wchodząc do sali konferencyjnej i klikając na panelu przycisk „Prezentacja” program uruchamiał będzie automatycznie projektor, rozwijał ekran do wyświetlenia prezentacji, zasuwał rolety, przyciemniał światło, włączał klimatyzację, uruchamiał wzmacniacze dźwięku, mikrofony, itp. bez konieczności włączania i ustawiania każdego z tych urządzeń osobno. Tworzony przez Wnioskodawcę program uruchamiał będzie wiele skomplikowanych operacji, o których użytkownik nawet nie będzie wiedział i których nie będzie nawet w stanie zauważyć jak np. ustawienie konkretnej konfiguracji w urządzeniu do videokonferencji.

Poza tworzeniem programów komputerowych Wnioskodawca planuje w przyszłości także zaprojektować samodzielne urządzenie składające się z gotowych komponentów, tj. komputer z obudową. Innowacyjność tego produktu polegać będzie głównie na:

\- umożliwieniu płynnej pracy systemu w przypadku awarii komputera lub programu tzw. redundancja (to założenie jest niezwykle trudne do spełnienia),

\- budowie systemu w charakterze rozproszonym (specyficzny sposób realizacji tego założenia dotąd niespotykany - rozproszone jednostki centralne),

\- zastosowaniu wielu inteligentnych automatyzacji i integracji.

Po zaprojektowaniu i stworzeniu takiego urządzenia, Wnioskodawca planuje zainstalować i uruchomić na nim wyżej opisany program komputerowy, uprzednio przez siebie napisany od podstaw. Zamiarem Wnioskodawcy jest objęcie tego urządzenia ochroną patentową, jednakże na razie projekt ten pozostaje na etapie planowania, a Wnioskodawca skupia się na tworzeniu programów komputerowych na rzecz swoich aktualnych kontrahentów.

W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę (wspólnie z pracownikami) prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1062, z późn. zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:

\- „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania” (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);

\- nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl., wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r., I ACa 1157/12).

Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego zdaniem Wnioskodawcy każdy ze wskazanych powyżej efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. I to także w sytuacji, kiedy Wnioskodawca (lub jego pracownicy) wprowadza do uprzednio stworzonych programów komputerowych modyfikacje, dodając do nich nowe funkcjonalności - ulepszenie/modyfikacja oprogramowania komputerowego, często tego, które sam Wnioskodawca stworzył, powoduje powstanie części programu komputerowego, który staje się osobnym utworem. W wyniku rozwijania oprogramowania/jego części, tworzone są/będą tworzone nowe kody oraz algorytmy w językach programowania. W wyniku tych przedsięwzięć powstaje bowiem nowe prawo własności intelektualnej, które jest osobnym przedmiotem obrotu. Zdaniem Wnioskodawcy, podlegają one również ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca wraz ze swoimi pracownikami zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez siebie systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę (i jego pracowników) Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

Nadto zaznaczyć należy, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę i jego pracowników nie są projektami/czynnościami powtarzalnymi/rutynowymi - każdy nowy program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę i jego pracowników wymaga bowiem indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.

Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą, a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania nie są przenoszone na Kontrahenta prawa autorskie do stworzonych przez Wnioskodawcę programów komputerowych. Wnioskodawca udziela na rzecz swoich Kontrahentów odpłatnej, niewyłącznej, nieprzenoszalnej i niezbywalnej licencji, z wyjątkiem prawa do udzielenia sublicencji dla użytkowników końcowych (klientów Kontrahenta) w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności stanowią przychód z tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy).

Za wykonanie zamówionego programu komputerowego oraz udzielenie licencji na jego wykorzystywanie przez Kontrahenta Wnioskodawca otrzymuje na podstawie wystawionej przez siebie faktury VAT wynagrodzenie, a to po przekazaniu protokolarnie zamówionego utworu Kontrahentowi.

Wnioskodawca udziela upoważnienia do korzystania z utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i czasu tego korzystania. Wobec powyższego, otrzymywane przez Wnioskodawcę należności stanowią przychód z tytułu udzielenia licencji niewyłącznej.

Ponadto wskazać należy, że Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów z wykonywania innych usług informatycznych niż udzielenie licencji niewyłącznej do korzystania ze stworzonego oprogramowania lub jego części. Wnioskodawca nie wyklucza jednak, że w przyszłości udzielać będzie na rzecz mniejszych podmiotów licencji wyłącznych i z tego tytułu osiągać dochody.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:

a) koszt usług telekomunikacyjnych (m.in. abonament, internet) - abonament telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz niezbędne w pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów), m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem lub pracownikami, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych. Nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu. W świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;

b) koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. telefon, komputer, monitor, drukarka) to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu;

c) koszt leasingu i użytkowania samochodu - koszt związany z leasingiem oraz użytkowaniem samochodu (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis) umożliwia Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do Klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Podkreślić należy, iż leasing i użytkowanie samochodu jest wprost związane z wytworzeniem oprogramowania;

d) koszt wynagrodzenia pracowników - stworzone przez pracowników Wnioskodawcy programy lub ich części przechodzą automatycznie na Wnioskodawcę, ponieważ utwory te powstają w ramach wykonywanych obowiązków pracowniczych oraz zostają przyjęte przez Wnioskodawcę (pracodawcę). Pomoc pracowników z uwagi na skalę działań Wnioskodawcy oraz liczbę obsługiwanych projektów jest niezbędna, dlatego należy uznać koszt wynagrodzeń tych pracowników za koszt związany bezpośrednio z wytworzeniem programu komputerowego lub jego części.

Od początku prowadzania działalności gospodarczej, rozważając w przyszłości zastosowanie ulgi IP BOX, Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. Ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz poniesione wydatki dotyczące poszczególnych programów komputerowych na koniec danego okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki od początku realizacji Projektu, w ramach którego wytwarzane jest oprogramowanie bądź części oprogramowania do końca danego miesiąca kalendarzowego.

W prowadzonej ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP BOX. Współczynnik ten informuje jaką część przychodu z danej faktury, stanowiło wynagrodzenie za udzielenie licencji niewyłącznej na użytkowanie programu komputerowego.

Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w prowadzonej ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak dane kontrahenta, nr dokumentu, data sprzedaży, data faktury, kwota z faktury).

W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.

Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z udzielonych licencji niewyłącznych. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala ponadto na monitorowanie i śledzenie efektów prac realizowanych w ramach tworzenia oprogramowania bądź części oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Każdy Projekt wyodrębniony w ewidencji został opisany, w szczególności poprzez wskazanie oczekiwanych efektów prac programistycznych.

W celu skorzystania z odliczenia B+R od dnia 1 stycznia 2022 roku w prowadzonej ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia także koszty działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy PIT.

Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnej 5% stawki podatku w stosunku do dochodów uzyskiwanych od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, kiedy to Wnioskodawca z myślą o przyszłości zaczął prowadzić na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencje, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, do czasu, kiedy stan faktyczny lub stan prawny nie ulegną zmianie. Zatem Wnioskodawca zamierza objąć preferencyjną stawką opodatkowania 5% dochody uzyskane w latach 2019 - 2022 oraz w latach następnych. W zakresie ulgi na działalność badawczo-rozwojową Wnioskodawca wyjaśnia, że chciałby z niej skorzystać w tym roku, tj. 2022 oraz w latach następnych.

Reasumując, Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie programów komputerowych jest:

1\. zajęciem noszącym znamiona twórczości, bowiem każdorazowo rezultatem prac Wnioskodawcy jest unikalny kod bądź program;

2\. prowadzone w sposób systematyczny;

3\. dokumentowane w odrębnej ewidencji przedstawiającej opis wytworzonego Utworu wraz z czasem poświęconym a jego wytworzenie (oraz ewentualnie na czynności rutynowe, jeśli w ramach danego projektu takie czynności są wykonywane).

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że:

1\. będzie prowadzić działalność w zakresie wytwarzania Utworów również w przyszłości;

2\. nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia;

3\. prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 24a ust. 1b oraz art. 30cb ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, pozwalającą wyodrębnić koszty, jak i przychody związane z działalnością w zakresie jak zostało opisane powyżej;

4\. nie posiada, nie posiadał i nie będzie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej;

5\. nie otrzymał, nie otrzymuje i nie otrzyma zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów na tworzenie Utworów;

6\. nie korzystał, nie korzysta i nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b Ustawy PIT;

7\. nie uzyskał dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w zakresie opisanym powyżej;

8\. w ramach ulgi badawczo-rozwojowej Wnioskodawca zamierza odliczyć wydatki związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Wydatki te będą mieściły się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 Ustawy PIT. W szczególności będą to wydatki poniesione na wynagrodzenia pracowników, nabycie materiałów bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, a także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;

9\. koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów z rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Wniosek doprecyzował Pan o następujące informacje****:**

W ramach pierwszego pytania Wnioskodawca oczekuje oceny, czy wykonywane przez niego czynności mieszczą się w kategorii działalności badawczo - rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT.

Jak zostało wskazane we wniosku, na tę chwilę Wnioskodawca nie korzysta z usług podwykonawców, jednakże nie wyklucza tego w przyszłości, a stworzenie urządzenia objętego ochroną patentową pozostaje na razie na etapie planowania. Należy zatem przyjąć, że skoro wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego jak i zdarzenia przyszłego, to obejmuje swym zakresem także możliwość korzystania z usług podwykonawców oraz czynności dotyczące stworzenia innowacyjnego urządzenia, które zostanie docelowo objęte ochroną patentową.

Pytanie dotyczy całości prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (odpowiedź na pytanie: _Doprecyzować treść pierwszego pytania, tj. wskazać, czy Pana pytanie odnosi się do:_

_a)_ _całości prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej;_

_b)_ _wyodrębnione zadania realizowane w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (jeśli tak, proszę wskazać jakie to konkretnie zadania);_

_c)_ _całości działań realizowanych przez Pana w ramach poszczególnych umów z Kontrahentami (jeśli tak, proszę wskazać, o jakich konkretnych umowach mowa);_

d) _wyodrębnionych zadań realizowanych przez Pana w ramach poszczególnych umów z Kontrahentami (jeśli tak, jakie to konkretnie zadania, w ramach jakich konkretnych umów)_).

Wnioskodawca nie prowadzi i nie prowadził badań naukowych, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Wnioskodawca przy wsparciu pracowników prowadził i prowadzi prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie obowiązujących przepisów, szczegółowo wymienionych we wniosku prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Wykonywane przez Wnioskodawcę prace, o których mowa we wniosku, spełniają przesłanki do uznania ich za prace rozwojowe. Na co dzień Wnioskodawca oraz jego pracownicy w drodze doświadczeń oraz testów zdobywają, poszerzają i łączą posiadaną już wiedzę, tak aby następnie móc wykorzystywać ją przy tworzeniu nowych programów lub opracowywaniu nowych funkcjonalności do już istniejących programów. Zdaniem Wnioskodawcy opisane we wniosku czynności i prace, które polegają m.in. na projektowaniu, opracowywaniu rozwiązań i tworzeniu kodów źródłowych mieszczą się w zakresie tak ujmowanej działalności rozwojowej. Bezpośrednim celem wskazanych prac jest bowiem właśnie tworzenie nowego oprogramowania lub nowych funkcjonalności do już istniejących programów. Prace dotyczą stworzenia oprogramowania na zamówienie danego Kontrahenta - zgodnie z jego oczekiwaniami i podstawowymi założeniami. Celem prac każdorazowo jest stworzenie produktu w ramach danego zlecenia, odpowiadającego wymaganiom danego kontrahenta. Tym ostatecznym produktem jest właśnie złożone oprogramowanie - kod źródłowy wraz z interfejsem pozwalający jak przykładowo wskazano we wniosku na sterowanie ekspozycją w muzeum. Jak wskazano we wniosku, finalny produkt prac prowadzonych przez Wnioskodawcę (po realizacji każdego Projektu) jest każdorazowo produktem innowacyjnym. Takim nowym i innowacyjnym produktem będzie także urządzenie, które planuje od podstaw stworzyć Wnioskodawca, a które objęte będzie w przyszłości ochroną patentową. Nawet jeśli Wnioskodawca modyfikuje uprzednio stworzony produkt, dodając do niego nowe funkcjonalności to nie są to czynności rutynowe, polegające na wprowadzeniu okresowych zmian do produktów - w wyniku tych czynności powstaje każdorazowo nowy kod źródłowy, tj. program komputerowy.

Jeśli natomiast w ramach danego zlecenia Wnioskodawca wykonuje jakieś poprawki i wprowadza zmiany rozumiane jako okresowe czynności rutynowe, to czynności te nie są objęte treścią wniosku - Wnioskodawca nie zamierza objąć tych rutynowych czynności jeśli takowo występują ani ulgą na działalność badawczo-rozwojową, ani preferencyjną stawką podatku. Czynności te są dokumentowe w odrębnej ewidencji jedynie dla porządku.

W zakresie tworzenia lub rozwijania programów komputerowych Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi innych prac niż prace rozwojowe.

Przez pojęcie „program komputerowy” (jak i inne pojęcia zamiennie użyte w treści wniosku) rozumieć należy ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów (kod źródłowy, kod wynikowy).

Jak wskazano we wniosku jedynie tytułem przykładu Wnioskodawca wraz z pracownikami stworzył:

\- program oraz interfejs użytkownika do sterowania ekspozycją w muzeum - program ma na celu uruchamianie i wyłączanie całej ekspozycji zgodnie z harmonogramem oraz daje możliwość sterowania każdym urządzeniem z osobna;

\- program oraz interfejs użytkownika do sterowania centrum konferencyjnym w hotelu - program umożliwia w bardzo prosty sposób rozpoczęcie konferencji, która wymagałaby wielu osobnych czynności realizowanych w odpowiedniej kolejności i zawiera tak zaawansowane funkcje jak np. możliwości wyboru, w której z wielu sal ma być słyszany dany mikrofon, może też łączyć niektóre sale ze sobą w jedną przestrzeń;

\- program oraz interfejs użytkownika do sterowania inteligentnym domem - program ma na celu ułatwienie domownikom korzystania z budynku jednorodzinnego, który posiada wiele funkcji takich jak scentralizowane sterowanie oświetleniem, roletami, multimediami (użytkownik ma możliwość zarządzania całym domem z poziomu każdego interfejsu).

Są to jedynie przykładowe projekty, albowiem Wnioskodawca pracował i pracuje także nad innymi programami komputerowymi, w tym programem komputerowym, który będzie w stanie sterować elementami automatyki budynkowej lub multimediami w jeszcze pełniejszym i bardziej zautomatyzowanym zakresie. Program taki będzie miał na celu ułatwienie użytkownikowi życia poprzez umożliwienie mu wygodnego zarządzania skomplikowanym systemem takim jak właśnie, np. dom, biuro, sala konferencyjna, muzeum czy hotel - przykładowo wchodząc do sali konferencyjnej i klikając na panelu przycisk „Prezentacja” program uruchamiał będzie automatycznie projektor, rozwijał ekran do wyświetlenia prezentacji, zasuwał rolety, przyciemniał światło, włączał klimatyzację, uruchamiał wzmacniacze dźwięku, mikrofony, itp. bez konieczności włączania i ustawiania każdego z tych urządzeń osobno. Tworzony przez Wnioskodawcę program uruchamiał będzie wiele skomplikowanych operacji, o których użytkownik nawet nie będzie wiedział i których nie będzie nawet w stanie zauważyć jak np. ustawienie konkretnej konfiguracji w urządzeniu do videokonferencji.

Poza tworzeniem programów komputerowych Wnioskodawca planuje w przyszłości także zaprojektować samodzielne urządzenie składające się z gotowych komponentów, tj. komputer z obudową. Innowacyjność tego produktu polegać będzie głównie na:

\- umożliwieniu płynnej pracy systemu w przypadku awarii komputera lub programu tzw. redundancja (to założenie jest niezwykle trudne do spełnienia),

\- budowie systemu w charakterze rozproszonym (specyficzny sposób realizacji tego założenia dotąd niespotykany - rozproszone jednostki centralne),

\- zastosowaniu wielu inteligentnych automatyzacji i integracji.

Po zaprojektowaniu i stworzeniu takiego urządzenia, Wnioskodawca planuje zainstalować i uruchomić na nim wyżej opisany program komputerowy, uprzednio przez siebie napisany od podstaw. Zamiarem Wnioskodawcy jest objęcie tego urządzenia ochroną patentową, jednakże na razie projekt ten pozostaje na etapie planowania, a Wnioskodawca skupia się na tworzeniu programów komputerowych na rzecz swoich aktualnych kontrahentów.

Efekty prac Wnioskodawcy zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem - tworzone przez niego programy są oryginalnym produktem, wcześniej na rynku niewystępującym. Wytworzone przez Wnioskodawcę produkty nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.

Gdy Wnioskodawca rozwija dany program komputerowy, to niemal zawsze jest jego właścicielem - są to bowiem programy stworzone wcześniej przez niego, do których to utworów nie są przenoszone na kontrahentów Wnioskodawcy prawa autorskie. Wnioskodawca udziela na rzecz swoich Kontrahentów jedynie odpłatnej, niewyłącznej, nieprzenoszalnej i niezbywalnej licencji, z wyjątkiem prawa do udzielenia sublicencji dla użytkowników końcowych (klientów Kontrahenta).

Raczej nie zdarza się by Wnioskodawca rozwijał oprogramowania, których sam nie jest autorem. Jeśli jednak taka sytuacja ma miejsce i Wnioskodawca wprowadza do takich programów komputerowych modyfikacje, dodając do nich nowe funkcjonalności - to to ulepszenie/modyfikacja powoduje powstanie części programu komputerowego, który staje się osobnym utworem, do którego Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie. W wyniku rozwijania oprogramowania/jego części, tworzone są nowe kody oraz algorytmy w językach programowania. W wyniku tych przedsięwzięć zatem nowe prawo własności intelektualnej, które jest osobnym przedmiotem obrotu i podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Efekty prac Wnioskodawcy, których dotyczy wniosek zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nawet jeśli Wnioskodawca modyfikuje/ulepsza istniejący już program. Do wytworzonych programów komputerowych Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie, które nie są później przenoszone na rzecz kontrahentów - prawa autorskie przysługują zawsze Wnioskodawcy. Odpowiadając zatem jednym zdaniem - w każdym przypadku, zarówno tworzenia, jak i rozwijania utworów, efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i praw pokrewnych.

Tworzenie programów wiąże się w każdym przypadku z podejmowaniem przez Wnioskodawcę przy wsparciu pracowników prac rozwojowych w rozumieniu ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego poszczególnego oprogramowania.

Tak (odpowiedź na pytanie: _czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż zleceniodawca/Kontrahent_)?).

Za wykonanie zamówionego programu komputerowego oraz udzielenie licencji na jego wykorzystywanie przez Kontrahenta Wnioskodawca otrzymuje na podstawie wystawionej przez siebie faktury VAT wynagrodzenie, a to po końcowym przekazaniu protokolarnie zamówionego utworu Kontrahentowi. Wnioskodawca wystawia zatem jedną fakturę na zakończenie prac. Sporadycznie może zdarzyć się tak, że płatność realizowana jest w dwóch etapach lub z zaliczką. Otrzymywane przez Wnioskodawcę należności stanowią przychód z tytułu udzielenia licencji niewyłącznej.

Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów z wykonywania innych usług informatycznych niż udzielenie licencji niewyłącznej do korzystania ze stworzonego oprogramowania lub jego części. W przypadku natomiast (hipotetycznie), gdyby w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiągał przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane byłyby do tego przychodu, na który miałyby bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie byłaby możliwa, wówczas koszty te rozliczane byłyby na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.

Za wykonanie zamówionego programu komputerowego oraz udzielenie licencji na jego wykorzystywanie - w terminie określonym w umowie, Wnioskodawca otrzymuje na podstawie wystawionej przez siebie faktury VAT wynagrodzenie, a to po końcowym przekazaniu protokolarnie zamówionego utworu Kontrahentowi (sporadycznie płatność podzielona jest na 2 faktury lub poprzedzona zaliczką). W umowie strony ustalają termin oraz miejsce odbioru otworu, z której to czynności sporządzany jest protokół. Z datą odbioru przedmiotu umowy, Wnioskodawca udziela na rzecz swojego kontrahenta odpłatnej, niewyłącznej, nieprzenoszalnej i niezbywalnej, z wyjątkiem prawa do udzielenia sublicencji dla użytkowników końcowych licencji na korzystanie z Utworu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na warunkach określonych w umowie. Zwyczajowo licencja jest udzielana na czas nieokreślony i nie jest limitowana pod względem liczby użytkowników.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w ramach świadczenia opisanych we wniosku usług jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Chodzi oczywiście o księgę przychodów i rozchodów, w której Wnioskodawca wyodrębnia koszty działalności badawczo-rozwojowej. Akapit wcześniej, ponad fragmentem dotyczącym kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o który to fragment pyta tut. Urząd mowa jest o odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółowej Ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W kontekście ulgi na działalność badawczo-rozwojową jest to zatem jedynie omyłka pisarska - jak bowiem wynika z dalszej części zdania - Wnioskodawca _„wyodrębnia koszty działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy PIT.”_

Wnioskodawca osiągnie dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi - art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT.

Czy dochody osiągane lub osiągnięte w przyszłości przez Wnioskodawcę z tytułu:

1) udzielania licencji do programów komputerowych (oprogramowania, części oprogramowania) na podstawie zawieranych umów licencyjnych,

2) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci patentu uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu,

stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w związku z czym będą podlegały opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?

Urządzenie jeśli w ogóle powstanie, stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej w myśl art. 30ca ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i posiadać będzie decyzję o udzielenie patentu wydaną przez Urząd Patentowy.

Umowy zawarte przez Wnioskodawcę z pracownikami odpowiadają w swej treści zapisom art. 12 ustawy i 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - nie został w nich poczyniony zapis wyłączający skutki, o których mowa w treści Wezwania.

Tak (odpowiedź na pytanie: _czy zawarta przez Pana z osobą zatrudnioną umowa o pracę w brzmieniu określonym powyżej, obowiązuje (w tej wersji) przez cały okres związania nią osoby zatrudnionej przez Pana)?_).

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę:

\- jest ukierunkowana na nowe odkrycia, tj. nowatorska, gdyż umożliwia Wnioskodawcy pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów takich jak coraz bardziej zaawansowane oprogramowania mające na celu m.in. ułatwienie użytkownikowi życia poprzez umożliwienie mu wygodnego zarządzania skomplikowanym systemem typu dom, biuro, sala konferencyjna, muzeum czy hotel (uruchamiania w jednym czasie wielu skomplikowanych operacji, o których użytkownik nawet nie będzie wiedział i których nie będzie nawet w stanie zauważyć). Wnioskodawca tworzy nowe rozwiązanie, które dotychczas nie były dostępne na rynku, podobne rozwiązanie informatyczne nie zostało dotychczas zaprezentowane przez żaden inny podmiot na polskim;

\- jest oparta na oryginalnych koncepcjach i hipotezach, tj. twórcza, gdyż za każdym programem stoi zupełnie nowy pomysł zakładający stworzenie funkcjonalności jakiej jeszcze wcześniej nie udało się zaprojektować i dotyczący zupełnie innej przestrzeni, w stosunku do dotychczasowej działalności - ma nowy, innowacyjny ulepszony charakter;

\- jest zaplanowana formalnie i uwzględniona w budżecie, tj. systematyczna, gdyż Wnioskodawca poniósł koszty z nią związane, które finalnie mają spowodować zwiększenie zysków;

\- prowadzi do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone, gdyż Wnioskodawca prowadzi dokumentację związaną z każdym programem/finalnym produktem oraz

\- brak jest pewności co do jej wyniku końcowego - Wnioskodawca nie ma nigdy 100% pewności, że prowadzona przez niego działalność zakończy się opracowaniem produktu, który został zaplanowany, jednakże do tej pory się to udaje (osiągnąć cel).

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca prowadził i prowadzi prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

### Pytania

1\. Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mieszczą się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT? (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu).

2\. Czy dochody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu:

a) udzielania licencji do programów komputerowych (oprogramowania, części oprogramowania) na podstawie zawieranych umów licencyjnych,

b) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci patentu uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu,

stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w związku z czym będą podlegały opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%? (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu).

3\. Czy przysługuje Wnioskodawcy prawo do jednoczesnego skorzystania z ulgi na działalność badawczo- rozwojową oraz ulgi IP Box w stosunku do tych samych dochodów?

### Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Przedstawione w opisie stanu faktycznego czynności stanowią prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy PIT, w związku z czym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e Ustawy PIT.

Ad 2.

Dochody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu z udzielania licencji do programów komputerowych (oprogramowania, części oprogramowania) na podstawie zawieranych umów licencyjnych, stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca Ustawy PIT.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy od dnia 1 stycznia 2022 roku przysługuje mu prawo do jednoczesnego skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową oraz ulgi IP Box w stosunku do tych samych dochodów, tj. dochodów uzyskiwanych tytułem opłat licencyjnych do programów komputerowych.

UZASADNIENIE

Ad 1.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że działania - i sposób ich realizacji - podejmowane w celu wytworzenia Utworów, wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 Ustawy PIT. W zakresie pojęcia działalności badawczo-rozwojowej, wskazanego w art. 5a pkt 38 Ustawy PIT, mieści się działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z brzmienia art. 5a pkt 39 i 40 Ustawy PIT wynika, że badania naukowe to badania podstawowe oraz badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei o pracach rozwojowych stanowi art. 4 ust. 3 tej ustawy, zgodnie ze wskazanymi powyżej regulacjami:

1\. badania podstawowe rozumiane są jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne ;

2\. badania aplikacyjne są rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, jak wskazują przepisy Ustawy PIT oraz ustawa - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zakres działań twórczych w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej skupiać się powinien m. in. na kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Ustawodawca wprost wskazuje przy tym, że działania te dotyczyć mogą także narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Istotnym jest przy tym, aby wykonywane czynności nie miały charakteru rutynowego i okresowego (nawet jeżeli stanowią ulepszenia). Ustawa PIT nie definiuje jednak pojęcia „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka polskiego. Takie podejście odnajdujemy m. in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2017 r., nr 0111- KDIB1-3.4010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red W. Doroszewskiego” (http/sjp.pwn.pl) stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”.

W przypadku Wnioskodawcy nie mamy do czynienia zatem z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Jak już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, wytworzenie Utworu wiąże się z wysiłkiem intelektualnym i technologicznym oraz twórczym wkładem Wnioskodawcy w tworzenie Utworów oraz ich modyfikowanie. Następujące zmiany mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy i jego pracowników innowacji, wyspecjalizowanej wiedzy technicznej oraz zaplecza technicznego, potrzebnych do finalizacji zlecenia, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy.

W przepisach nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej, należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia. Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy” : „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji, znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że przedstawiona działalność Wnioskodawcy nie ma znamion okresowości, ponieważ - jak już zostało wskazane na wcześniejszym etapie wniosku - każdy z wytwarzanych przez Wnioskodawcę Utworów jest niepowtarzalny oraz unikatowy, a jego wytworzenie wymaga podejmowania odmiennych i indywidualnych procesów.

W zakresie ulgi badawczo-rozwojowej przyjmuje się co do zasady, że w celu skorzystania z tej ulgi należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową, tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38-40 Ustawy PIT (tak m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 grudnia 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010 482.2018 1.JS). Z ustawowej definicji tej działalności wynika, że musi mieć ona charakter twórczy. Działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Działalność badawczo-rozwojowa musi być także podejmowana w systematyczny sposób, czyli istotne jest bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przyszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika. Przedmiotowa działalność musi mieć również określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Jak wynika z powyższych uwag, podstawowym założeniem ustawowej definicji działalności badawczo-rozwojowej jest działalność twórcza, prowadząca do powstania lub znaczącego udoskonalenia istniejących rozwiązań.

Celem działań opisanych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym jest opracowywanie nowych rozwiązań na podstawie aktualnej wiedzy oraz dostępnych na rynku produktów, z których tworzone są (i będą w przyszłości) nowe Utwory. W efekcie powstają (i będą powstawać) nowe rozwiązania - gotowe programy i narzędzia informatyczne, a w przyszłości także być może gotowe urządzenie objęte ochroną patentową. Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, podejmowane przez Niego prace celem wytworzenia Utworów, a do celowo także gotowego do sprzedaży urządzenia, stanowią (i będą stanowić) działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 Ustawy PIT.

Działania te prowadzone są w sposób metodyczny, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.

Wnioskodawca (wraz z pracownikami) w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej me miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca (wraz z pracownikami) w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie jest w stanie zweryfikować tego na taką skalę. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, a nawet jeśli takowe czynności wykonuje to nie wchodzą one w zakres niniejszego wniosku.

W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że kwestia kwalifikowania działań w zakresie tworzenia nowych rozwiązań z dziedziny IT do kategorii działalności badawczo-rozwojowej była wielokrotnie przedmiotem interpretacji indywidualnych, w których uznawano, że tego typu działania będą objęte przedmiotową ulgą. Ponadto, w tożsamych stanach faktycznych rozstrzygano również o możliwości uznania za działalność badawczo-rozwojową prac w zakresie modyfikacji istniejącego oprogramowania/narzędzia informatycznego. Dla przykładu można wskazać chociażby na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarpowej z dnia 18 czerwca 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.117.2018.2.MS1, w której stwierdzono: „ (\`(...)\`) skoro prace kwalifikowane przez Spółkę jako badawczo-rozwojowe nie mają i nie będą miały charakteru działań mających na celu wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do produktów, niepociągających za sobą postępu technologicznego, natomiast każdorazowo są nakierowane na opracowywanie nowego oprogramowania, jak również rozwój rozwiązań technologicznych oraz funkcjonalności oferowanych w ramach istniejących produktów Spółki to czynności podejmowane przez Spółkę spełniają definicję prac rozwojowych, tj. mają na celu nabywanie, łączenie, kształtowanie, czy wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług. Ponadto Spółka wyodrębni w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy koszty działalności badawczo-rozwojowej".

Powyższy pogląd potwierdza również szereg innych interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in.: nr 0114-KDIP2-1.4010.398.2017.1.JC z dnia 30 stycznia 2018 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.445.2017.1 BG z dnia 7 lutego 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.380.2017.1.JF z dnia 19 lutego 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.313.2018.2.MO z dnia 9 sierpnia 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.286.2018 z dnia 13 września 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.316.2017.1.JS z dnia 19 grudnia 2017 r.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prace związane z wytwarzaniem Utworów, a w przyszłości całego urządzenia (komputera), wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 Ustawy PIT. W pełni przy tym podziela stanowiska zawarte w przytoczonych interpretacjach indywidualnych, a wskazaną tam argumentację uznaje za własną.

Ad 2.

Stanowisko (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Dochody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu:

1) udzielenia licencji do programów komputerowych (oprogramowania, części oprogramowania) na podstawie zawieranych umów licencyjnych,

2) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci patentu uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu

stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca Ustawy PIT.

Uzasadnienie

W przypadku uznania przez Organ stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, dochody generowane z prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynikającej z przepisów regulujących opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (tzw. ulga IP Box). W uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej ulgę IP Box do polskich przepisów wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego bądź przez autorskie prawo do programu komputerowego. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca wytwarza samodzielnie dany kod źródłowy, tym samym należy uznać, że jest On właścicielem wytworzonego Utworu. Co do utworów wytworzonych przez pracowników Wnioskodawcy wskazać należy, że także stanowią one własność Wnioskodawcy jako pracodawcy, co potwierdza treść zawartych z pracownikami umów. Podobnie sprawa wygląda w przypadku urządzenia, które Wnioskodawca planuje zaprojektować i stworzyć od podstaw. Urządzenie to jeśli w ogole w przyszłości powstanie jako urządzenie (wynalazek) stworzone w całości przez Wnioskodawcę będzie objęte ochroną patentową.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 1 Ustawy PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 Ustawy PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1\. patent,

2\. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3\. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4\. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5\. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6\. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7\. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8\. autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Kluczowym ze względu na charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej jest punkt 8 wyżej przytoczonego ustępu, odnoszącego się do autorskiego prawa do programu komputerowego.

Mając na względzie okoliczności wskazane w opisie stanu faktycznego uznać należy, że wytwarzane przez Wnioskodawcę Utwory są chronione autorskim prawem do programu komputerowego na podstawie przepisów Ustawy PAPP. Urządzenie natomiast jeśli w ogóle w przyszłości powstanie, stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej w myśl art. 30ca ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i posiadać będzie decyzję o udzieleniu patentu wydaną przez Urząd Patentowy.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągnietych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 Ustawy PIT). Zgodnie natomiast z ar. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiagnięty :

1\. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2\. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3\. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4\. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Powyższe oznacza, że Wnioskodawca osiąga i osiągał będzie dochód z tytułu :

1) udzielenia licencji do programów komputerowych (oprogramowania, części oprogramowania) na podstawie zawieranych umów licencyjnych – art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy,

2) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci patentu uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu – art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 Ustawy PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są zobowiązani:

1\. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2\. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3\. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4\. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5\. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 Ustawy PAPP, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (Raport OECD), uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Jako, że patent został wprost wskazany przez ustawodawcę w przepisach ustawy, nie ma wątpliwości, że w przypadku gdy Urząd Patentowy potwierdzi stosowaną decyzją, że wynalazek podlega ochronie patentowej, osiągnie z tego tytułu (sprzedaży produktu, w cenie którego uwzględnione jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej) dochody stanowić będą dochody, w zakresie których stosować można preferencję IP Box, a to przy spełnieniu pozostałych ustawowych obowiązków przez Wnioskodawcę.

Mając powyższe na uwadze, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe oraz spełnienia szeregu innych wymogów formalnych dotyczących m.in prawidłowej ewidencji projektowej oraz kosztów, dochód generowany przez Wnioskodawcę z tytułu :

\- udzielanych licencji do wytworzonych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej programów komputerowych, a także

\- kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci patentu uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu

będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu 5% stawką na zasadach określonych w art. 30ca Ustawy PIT.

Ad 3.(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Do relacji pomiędzy ulgą IP BOX a B+R (w stanie prawnym obowiązującym do końca 2021 roku) odnosiła się treść objaśnień Ministra Finansów z 15 lipca 2019 roku, w których wskazano, że ulga B+R nie podlega uwzględnieniu w obliczeniu podstawy opodatkowania podlegającej 5% podatkowi z IP Box, a więc podatnik nie może „łącznie” (tj. równocześnie) stosować ulgi B+R oraz 5% opodatkowania w stosunku do jednego (tego samego) dochodu. Podatnik w tym samym roku podatkowym może zastosować ulgę B+R oraz IP Box wobec różnych kategorii dochodu (B+R wobec dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych oraz IP Box wobec dochodu z kwalifikowanego IP).

Zgodnie jednak z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2022 roku art. 30ca ust. 9a dodanym przez art. 1 pkt 55 lit. b ustawy z dnia 29 października 2021 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw: _„od dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podatnik może odliczyć koszty kwalifikowane określone w art. 26e ust. 2-3b, które doprowadziły do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika tego prawa, przy czym przepisy art. 26e ust. 1 zdanie drugie i ust. 3c-10 stosuje się odpowiednio.”_

Powyższe oznacza, że z dniem 1 stycznia 2022 roku wprowadzono regulację umożliwiającą podatnikowi osiągającemu dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i opodatkowującemu je preferencyjną 5- procentową stawką podatkową, korzystanie jednocześnie z odliczenia w ramach ulgi B+R. Zgodnie z powyższym przepisem podatnik nie jest zobligowany do dokonania wyboru na koniec roku podatkowego pomiędzy dwoma wykluczającymi się preferencjami.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z ww. przepisem odliczeniu mogą podlegać jedynie koszty kwalifikowane, które doprowadziły do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, z którego komercjalizacji podatnik osiąga dochody, co jest konsekwencją zasad ogólnych obliczania dochodu z kwalifikowanych IP. Natomiast odliczenie kosztów kwalifikowanych możliwe jest w stosunku do tych kosztów uzyskania przychodu, które są związane z danym kwalifikowanym IP, poniesionych na działalność B+R, która doprowadziła do jego wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia.

Jak wynika ze stanu faktycznego, Wnioskodawca spełnia przesłanki, by korzystać z obu tych ulg, mianowicie tworzenie przez niego programów komputerowych jest:

1\. zajęciem noszącym znamiona twórczości, bowiem każdorazowo rezultatem prac Wnioskodawcy jest unikalny kod bądź program;

2\. prowadzone w sposób systematyczny;

3\. dokumentowane w odrębnej ewidencji przedstawiającej opis wytworzonego Utworu wraz z czasem poświęconym na jego wytworzenie.

A ponadto Wnioskodawca pragnie wskazać, że:

1\. będzie prowadzić działalność w zakresie wytwarzania Utworów również w przyszłości,

2\. nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia;

3\. prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 24a ust. 1b oraz art. 30cb ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, pozwalającą wyodrębnić koszty, jak i przychody związane z działalnością w zakresie jak zostało opisane powyżej;

4\. nie posiada, nie posiadał i nie będzie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej;

5\. nie otrzymał, nie otrzymuje i nie otrzyma zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów na tworzenie Utworów;

6\. nie korzystał, nie korzysta i nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b Ustawy PIT;

7\. nie uzyskał dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w zakresie opisanym powyżej;

8\. w ramach ulgi badawczo-rozwojowej Wnioskodawca zamierza odliczyć wydatki związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Wydatki te będą mieściły się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 Ustawy PIT. W szczególności będą to wydatki poniesione na wynagrodzenia pracowników, nabycie materiałów bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, a także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;

9\. koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów z rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do jednoczesnego skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową oraz ulgi IP Box w stosunku do tych samych dochodów.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniach jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.),

opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:

a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022r. poz. 574 ze zm.),

b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1\. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2\. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Tymczasem z opisu sprawy przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu o wydanie indywidualnej interpretacji wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Jak Pan wskazał – w ramach prowadzonej działalności prowadził i prowadzi Pan prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. Prowadzona przez Pana działalność w ramach świadczenia opisanych we wniosku usług jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. W ramach działalności wraz ze swoimi pracownikami zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez siebie systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana (i Pana pracowników) Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Czynności wykonywane przez Pana i Pana pracowników nie są projektami/czynnościami powtarzalnymi/rutynowymi - każdy nowy program komputerowy tworzony przez Pana i Pana pracowników wymaga bowiem indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Efekty Pana prac zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem – tworzone przez Pana programy są oryginalnym produktem, wcześniej na rynku niewystępującym.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniach opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż:

a) są podejmowane w sposób systematyczny,

b) mają charakter twórczy,

c) obejmują prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym,

d) podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

**Reasumując – podejmowana przez Pana działalność polegająca na tworzeniu, oraz rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej** **w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.**

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać **za prawidłowe.**

Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ww. ustawy. W myśl tego przepisu :

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1\. patent,

2\. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3\. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4\. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5\. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6\. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7\. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8\. autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca omawianej ustawy:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) \* 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W myśl art. 30ca ust. 6 ww. ustawy ,

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1\. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2\. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3\. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4\. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Art. 30ca ust. 8 – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. stanowi, że:

Do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o stosuje się odpowiednio.

Zgodnie zaś z art. 30ca ust. 8 – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:

Do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepisy art. 23o i art. 23p stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1\. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych ;

2\. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej ;

3\. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4\. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5\. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego według skali bądź stawki liniowej. Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma obowiązek na bieżąco prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby:

\- podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i

\- prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.

Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box, jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się:

\- dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

\- dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również;

\- dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając powyższe na uwadze, dochód z odpłatnych licencji do Produktów udzielanych przez Pana, opisanych we wniosku programów komputerowych (oprogramowania, części oprogramowania), które stanowią utwory prawnie chronione i zostały wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikują się do dochodów z kwalifikowanego IP. Ponadto planuje Pan uzyskiwać dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu.

Należy w tym miejscu wyeksponować, że opodatkowaniu preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% może podlegać wyłącznie dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnych uzyskany w danym roku podatkowym.

Z informacji, które przedstawił Pan we wniosku wynika, że:

1) w ramach działalności gospodarczej tworzy Pan programy komputerowe;

2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

3) efekty Pana prac, których dotyczy wniosek zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

4) udziela Pan na rzecz swoich Kontrahentów odpłatnej, niewyłącznej, nieprzenoszalnej i niezbywalnej licencji, z wyjątkiem prawa do udzielenia sublicencji dla użytkowników końcowych (klientów Kontrahenta) w zamian za wynagrodzenie;

5) planuje Pan w przyszłości także zaprojektować samodzielnie urządzenie składające się z gotowych komponentów. Pana zamiarem jest objęcie tego urządzenia ochroną patentową;

6) od początku prowadzania działalności gospodarczej, rozważając w przyszłości zastosowanie ulgi IP BOX, prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz poniesione wydatki dotyczące poszczególnych programów komputerowych na koniec danego okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki od początku realizacji Projektu, w ramach którego wytwarzane jest oprogramowanie bądź części oprogramowania do końca danego miesiąca kalendarzowego. W prowadzonej ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP BOX. Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z danej faktury, stanowiło wynagrodzenie za udzielenie licencji niewyłącznej na użytkowanie programu komputerowego. Wyodrębnił Pan poszczególne programy komputerowe w prowadzonej ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak dane kontrahenta, nr dokumentu, data sprzedaży, data faktury, kwota z faktury).Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego ustala Pan dochód z udzielonych licencji niewyłącznych. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, wyodrębnia Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką;

7) zamierza Pan skorzystać z preferencyjnej 5% stawki podatku w stosunku do dochodów uzyskiwanych od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, kiedy to z myślą o przyszłości zaczął Pan prowadzić na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencje, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, do czasu, kiedy stan faktyczny lub stan prawny nie ulegną zmianie. Zatem zamierza Pan objąć preferencyjną stawką opodatkowania 5% dochody uzyskane w latach 2019 - 2022 oraz w latach następnych.

**Podsumowując powyższe – dochody osiągane przez Pana z tytułu:**

**a)** **udzielania licencji do programów komputerowych (oprogramowania, części oprogramowania) na podstawie zawieranych umów licencyjnych;**

**b)** **kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci patentu uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu,**

**stanowią kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych**

**Zatem, w przypadku uzyskania dochodu, o którym mowa w treści art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 oraz art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie Pan mógł skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów od początku prowadzenia działalności gospodarczej (czyli od (\`(...)\`) lipca 2019 r.), tj. od momentu rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie Pan mógł skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w zeznaniach rocznych za lata 2019 – 2022, jak i** **w latach nast****ę****pnych (przy założeniu, że Pana sytuacja i obowiązujące prawo** **nie zmienią się w istotnym zakresie) według 5% stawki podatku dochodowego.**

Pana stanowisko w odniesieniu do zadanego pytania oznaczonego we wniosku nr 2, należało uznać **za prawidłowe.**

Należy dodać, że wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy – Ordynacja podatkowa.

Pana wątpliwości w zakresie pytania nr 3 dotyczą ustalenia, czy możliwym jest skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej co do tworzonych programów komputerowych równolegle z ulgą IP BOX.

Zgodnie z dyspozycją art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za koszty kwalifikowane uznaje się:

1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;

3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,

b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,

d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Stosownie do art. 26e ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 22b ust. 2 pkt 2, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.

W myśl art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Jak stanowi art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Z kolei stosownie do art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:

Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 26eb ust. 1.

W myśl art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1) podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2) koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3) koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

4) ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

5) podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ww. ustawy,

6) w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

7) podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

8) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie,

9) koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.

Odnosząc się z kolei do Pana wątpliwości dotyczących możliwości równoległego stosowania ulgi IP Box oraz ulgi związanej z działalnością badawczo-rozwojową, wskazać należy, że od 1 stycznia 2022 r. zgodnie z art. 1 pkt 55 lit. b ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca ust. 9a, zgodnie z którym:

Od dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podatnik może odliczyć koszty kwalifikowane określone w art. 26e ust. 2-3b, które doprowadziły do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika tego prawa, przy czym przepisy art. 26e ust. 1 zdanie drugie i ust. 3c-10 stosuje się odpowiednio.

Zatem, zgodnie z obowiązującymi od 1 stycznia 2022 r. przepisami, podatnik komercjalizujący wyniki prac badawczo-rozwojowych i osiągający z nich dochody kwalifikowane w rozumieniu przepisów o IP Box może w sposób symultaniczny stosować ww. preferencje. Ustawodawca wprowadził bowiem możliwość odliczania przez podatnika kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność B+R (kosztów kwalifikowanych), o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, ustalonego zgodnie z art. 30ca ust. 7 tej ustawy.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

1\. będzie prowadzić działalność w zakresie wytwarzania Utworów również w przyszłości,

2\. nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia;

3\. w celu skorzystania z odliczenia B+R od dnia 1 stycznia 2022 roku w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan także koszty działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy PIT;

4\. nie posiada, nie posiadał i nie będzie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej;

5\. nie otrzymał, nie otrzymuje i nie otrzyma zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów na tworzenie Utworów:

6\. nie korzystał, nie korzysta i nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b Ustawy PIT;

7\. w ramach ulgi badawczo-rozwojowej zamierza Pan odliczyć wydatki związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Wydatki te będą mieściły się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 Ustawy PIT. W szczególności będą to wydatki poniesione na wynagrodzenia pracowników, nabycie materiałów bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, a także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

8\. koszty, które zamierza Pan odliczyć w ramach ulgi B+R, stanowią dla Pana koszt uzyskania przychodów z rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że zostały spełnione przesłanki do zastosowania ulgi na działalność badawczo-rozwojową. Z opisu sprawy wynika, że uzyskuje Pan zatem dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem od roku 2022 może Pan – równolegle z ulgą na działalność badawczo-rozwojową zastosować również 5% stawkę podatku od dochodów z powyższego tytułu (ulga IP BOX). **W konsekwencji w roku 2022 i w latach następnych może Pan równolegle stosować ulgę IP BOX oraz ulgę związaną z działalnością badawczo-rozwojową do tworzonych programów komputerowych.**

Tym samym Pana stanowisko w odniesieniu do zadanego pytania oznaczonego we wniosku nr 3 należało uznać za **prawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Pana w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zastrzec należy, że tutejszy organ nie dokonał oceny tej części Pana stanowiska, która wykracza poza treść i zakres sformułowanych pytań. Innymi słowy, interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotyczy wyłącznie oceny Pana stanowiska w kwestii będącej przedmiotem sformułowanych zapytań. W szczególności nie dokonano oceny, czy prowadzana przez Pana działalność spełnia kryteria prac rozwojowych oraz czy program komputerowy podlega ochronie, o której mowa w art. 74 ustawy o Prawie autorskimi prawach pokrewnych, co było elementem przedstawionych we wniosku okoliczności.

Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego przez Pana w danej sprawie.

Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).