Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-683/14/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-26
Teza: Brak możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 9 czerwca 2014 r. (data wpływu 13 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 6 sierpnia 2014 r. (data wpływu 11 sierpnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu, który polega na utworzeniu miejsca do rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców i turystów przez budowę placu zabaw – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu, który polega na utworzeniu miejsca do rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców i turystów przez budowę placu zabaw. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 6 sierpnia 2014 r. (data wpływu 11 sierpnia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 31 lipca 2014 r. znak: IBPP3/443-683/14/LŻ.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (Uczniowski Klub Sportowy) zrealizował „mały projekt” z Programu PROW oś 4 LEADER z dofinansowaniem ze środków Unijnych. Celem projektu była poprawa jakości życia mieszkańców przez utworzenie miejsca do rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców i turystów poprzez budowę placu zabaw. W ramach programu podmioty, które nie mogą odliczać podatku VAT od zakupionych elementów wyposażenia, zagospodarowanie terenu, zaliczają podatek VAT do kosztów kwalifikowanych. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie prowadzi również odpłatnych usług.

Towary i usługi nabyte w ramach projektu, nie będą służyły do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Będą służyć ogółowi społeczeństwa. Z tego powodu Wnioskodawca nie może odliczyć podatku VAT.

Indywidualna interpretacja czy Wnioskodawca może odliczyć poniesiony koszt podatku VAT jest integralną częścią wniosku o płatność.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca nie prowadzący działalności gospodarczej może odliczyć poniesiony podatek VAT w związku z poniesionymi kosztami utworzenia miejsca do rekreacji i wypoczynku wraz z zakupionym wyposażeniem?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie może odliczyć podatku VAT od poniesionych kosztów na zakup wyposażenia i utworzenia miejsca do rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców i turystów w sołectwie Swojczany. Nie ma bowiem żadnej przesłanki prawnej do ich odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, po uprzednim złożeniu naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenia rejestracyjnego.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych zakupów, zakupy te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezsporny.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca realizuje projekt, który polega na utworzeniu miejsca do rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców i turystów przez budowę placu zabaw. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie prowadzi również odpłatnych usług. Towary i usługi nabyte w ramach projektu, nie będą służyły do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Będą służyć ogółowi społeczeństwa.

Jak już nadmieniono wyżej, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek realizowanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego, należy wskazać, że nie wyczerpuje on znamion unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek, jest brak związku dokonanych na potrzeby realizacji projektu zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, jak również fakt, że Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W konsekwencji, stosownie do powołanych wyżej unormowań Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT zawartego w cenie towarów i usług nabywanych w związku z realizacją projektu, który polega na utworzeniu miejsca do rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców i turystów przez budowę placu zabaw.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy zgodnie, z którym nie może odliczyć podatku VAT jest prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga czy Wnioskodawca faktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej. Powyższe stwierdzenie przyjęto jako element opisanego stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej generującej podatek należny, zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego oraz wykorzystywania nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.