Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.99.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Opodatkowanie kwoty dodatkowej zwróconej przez bank na
podstawie ugody.
Słowa kluczowe: banki
budowa-budowa budynków
kredyt
kwota-kwota dodatkowa
przewalutowanie
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    6 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 stycznia 2025 roku o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania: A. A;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: B. A, A 1, (...).
    Opis stanu faktycznego
    23 maja 2005 r. małżonkowie A. A i B. A (dalej również: „Wnioskodawcy” lub
    „Kredytobiorcy”) zawarli z X S.A. z siedzibą w C, wpisanym w Krajowym Rejestrze Sądowym
    pod numerem (...) (dalej również: „Bank”), umowę kredytu hipotecznego Y o nr (...) w
    ratach równych, udzielonego w walucie wymienialnej CHF (dalej również: „Umowa”).
    Kredyt ten opiewał na kwotę 28.770 CHF i został zaciągnięty na budowę budynku
    mieszkalnego – domu jednorodzinnego w miejscowości B, gdzie do chwili obecnej
    Wnioskodawcy zamieszkują. Zabezpieczeniem spłaty kredytu była hipoteka zwykła w
    kwocie 28.770 CHF oraz hipoteka kaucyjna do kwoty 7.480,20 CHF. Kredyt został udzielony
    na okres 265 miesięcy w ratach annuitetowych. Stała marża kredytu określona została na
    poziomie 3%, do którego doliczane było zmienne oprocentowanie, jak wynika z § 6 ust. 2
    Umowy określane na podstawie stawki referencyjnej LIBOR 3M. Raty kredytu, stosownie
    do § 13 ust. 1 Umowy, pobierane były co miesiąc z rachunku prowadzonego w walucie
    kredytu, a wpłaty dokonane w innej walucie niż waluta kredytu miały być przeliczane
    według „kursów kupna/sprzedaży walut”.
    W związku z zawarciem Umowy Bank wypłacił Wnioskodawcom kwotę 74.039,24 zł.
    Kredytobiorcy z kolei, od zawarcia Umowy do 1 marca 2023 r., spłacili na rzecz Banku
    łącznie kwotę 111.643,45 zł, w tym 74.491,79 zł tytułem kapitału oraz 37.151,66 zł tytułem
    należności odsetkowych, co wynika z zaświadczenia datowanego na dzień 15 marca 2023
    r., które Bank wydał na ich wniosek.
    W związku z tym, że zawarta przez Kredytobiorców umowa z Bankiem zawierała
    niedozwolone klauzule przeliczeniowe uznali oni za zasadne wytoczenie powództwa
    przeciwko Bankowi o ustalenie nieważności Umowy i zapłatę wraz z wnioskiem o
    zabezpieczenie, co nastąpiło pozwem z 28 lipca 2023 r. Bank w toku postępowania wnosił
    o oddalenie powództwa, wyrażając stanowisko, że zawarta Umowa była ważna, a
    roszczenia Kredytobiorców są bezzasadne.
    19 września 2023 r. Sąd Okręgowy C, (...) udzielił zabezpieczenia powództwa, polegającego
    na zawieszeniu obowiązku spłat rat wynikających z nieważnej umowy kredytu
    mieszkaniowego Y nr (...) z 23 maja 2005 r. Od 1 marca 2023 r. do dnia wydania opisanego
    postanowienia Kredytobiorcy dodatkowo z tytułu spłaty rat kredytu na rzecz Banku
    zapłacili kwotę 2.832,67 zł, co znajduje potwierdzenie w historii transakcji z rachunku
    bankowego Kredytobiorców.
    W toku postępowania Bank wystąpił do Kredytobiorców z propozycją polubownego
    rozstrzygnięcia sporu i zawarcia ugody ww. sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym
    C. W wyniku przeprowadzonych rozmów i negocjacji Kredytobiorcy zdecydowali się na
    zawarcie z Bankiem ugody sądowej, której celem było zakończenie sporu oraz uchylenie
    stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy. Ugoda została zawarta 9
    października 2024 r. na rozprawie przed Sądem Okręgowym C, (...) (dalej również
    „Ugoda”). Różnica pomiędzy kwotą wypłaconego Wnioskodawcom kredytu a dokonanymi
    przez nich wpłatami, na dzień zawarcia Ugody, wynosiła 40.436,88 zł. W ramach Ugody
    kredyt został rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy, tj. 23 maja 2005 r., stanowił
    kredyt złotowy udzielony na warunkach określonych w (...), z zachowaniem pozostałych

    parametrów kredytu wynikających z Umowy, tj. okresu kredytowania 275 miesięcy licząc
    od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty kredytu w ratach annuitetowych, z
    uwzględnieniem (...), poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w (...) ugody, zostały określone w
    następujący sposób:
    (...)
    Zgodnie z Ugodą rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie
    Umowy na poczet kredytu w złotych następowało w ten sposób, że wartość spłat
    dokonanych na podstawie Umowy została zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat
    odsetkowych, a następnie rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka
    pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór
    – powiększa kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące od
    ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach
    określonych w (...) Ugody.
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską w treści Ugody wskazano, że z
    uwzględnieniem (...) pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorców wobec Banku z tytułu
    umowy wynosi 0 zł oraz że kredyt został spłacony w całości. Jednocześnie Bank zwolnił
    Kredytobiorców z długu w kwocie 38.785,87 zł, na którą składała się kwota kapitału w
    wysokości 36.877,82 zł, kwota odsetek zapadłych niespłaconych w wysokości 1.881,23 zł
    oraz kwota odsetek bieżących w wysokości 26,82 zł.
    Niezależnie od powyżej wymienionych postanowień, zgodnie z (...) zawartej Ugody, Bank
    zobowiązał się również, że w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody wypłaci
    Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości 37.000 PLN na rachunek bankowy, zaś
    Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po
    jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11). Na marginesie należy wskazać, że oferta wypłaty
    dodatkowej kwoty w ramach Ugody była propozycją przedstawioną przez Bank w trakcie
    procesu negocjowania jej warunków, w celu skłonienia Wnioskodawców do polubownego
    i szybkiego zakończenia sporu.
    Wnioskodawcy są małżeństwem, łączy ich ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wnioskodawcy corocznie składają wspólne zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu
    PIT-37.

## Pytanie

Czy przyznana Wnioskodawcom przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota dodatkowego
    zwrotu (nadpłaty) w wysokości 37.000 zł stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i czy powinna ona podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawców, zwrócona im przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota
    dodatkowa w wysokości 37.000 zł nie stanowi dla nich przychodu, o którym mowa w art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym z tytułu jej
    otrzymania nie powstał po ich stronie dochód, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym przyznana w wyniku Ugody
    kwota dodatkowa 37.000 zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, bowiem nie stanowi dla Wnioskodawców dodatkowego przysporzenia
    majątkowego.
    Na skutek przeprowadzonych rozmów ugodowych z Bankiem Wnioskodawcy w istocie
    otrzymali zwrot uprzednio dokonanych przez nich wpłat na poczet rat kapitałowo-
    odsetkowych z tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego, co wyklucza uznanie

    otrzymanej przez nich kwoty 37.000 zł jako przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że
    wypłata tej kwoty jest dla nich „neutralna” podatkowo. W istocie bowiem otrzymali środki
    stanowiące ekwiwalent poniesionych przez nich wydatków, które sukcesywnie od dnia
    zawarcia umowy z Bankiem przekazywali co miesiąc z własnych środków na poczet spłaty
    rat.
    Raz jeszcze wspomnieć należy, że kwota wypłaconego kredytu wynosiła 74.039,24 zł, zaś
    suma wszystkich wpłat dokonywanych w zw. z Umową przez Kredytobiorców – 114.476,12
    zł. Tym samym nadpłata ponad wypłaconą kwotę kapitału kredytu na dzień zawarcia
    Ugody wynosiła 40.436,88 zł. Bank zatem zwrócił kwotę 37.000 zł, która zawierała się w
    kwocie nadpłaconego kredytu, w konsekwencji nie spowodowała ona faktycznego
    przyrostu w majątku Wnioskodawców.
    Opodatkowaniu bowiem, zgodnie z obowiązującymi przepisami, podlega jednak wyłącznie
    definitywne przysporzenie, a w przypadku zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi
    do zwiększenia aktywów, wobec czego nie ma w opisywanym przypadku „przedmiotu”
    opodatkowania.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowymi pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zasadniczo, ustawodawca przyjął, że przychodami są:
    a. pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście "dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie";
    b. pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Prawo bankowe tj. z dnia 26 września 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1646). Zgodnie z treścią
    art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji
    kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    neutralne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z Ugodą zawartą przez Wnioskodawców z Bankiem nastąpił de facto zwrot
    nienależnie pobranych przez Bank świadczeń, tj. zwrot wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych. Należy mieć przy tym na względzie, że Wnioskodawcy wystąpili przeciwko
    Bankowi z pozwem o ustalenie nieważności Umowy kredytu i zapłatę uiszczonych w
    wykonaniu nieważnej Umowy rat kapitałowo-odsetkowych. W drodze Ugody Bank zgodził
    się umorzyć pozostałą do spłaty (według Banku) kwotę kredytu oraz zwrócić
    Kredytobiorcom część uiszczonych, ponad uruchomiony kapitał kredytu, rat kredytu, tj.
    kwotę 37.000 zł (którą Bank w Ugodzie określił technicznie jako "kwotę dodatkową").
    Wobec powyższego należy uznać, że wypłacona Wnioskodawcom kwota dodatkowa nie
    stanowiła dla nich przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez nich
    przysporzenia majątkowego, ani wzrostu ich majątku, w związku z czym Wnioskodawcy
    uważają, że nie mają obowiązku „rozliczenia” tych środków dla celów podatkowych z
    właściwym dla nich Urzędem Skarbowym.
    Na marginesie należy wskazać, że podobne stanowisko co do wyrażonego przez
    Wnioskodawców zajął dotychczas:
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 lipca 2023 r.,
      Nr 0114-KDIP3-2.4011.609.2023.2.AC,
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca
      2024 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.346.2024.2.ACZ,
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 5 grudnia
      2024 r. Nr 0112-KDIL2-1.4011.816.2024.2.MKA (przy czym po opisie stanu faktycznego
      wynikającego z treści powołanej interpretacji indywidualnej Wnioskodawcy
      przypuszczają, iż umowa kredytu hipotecznego była tak jak w ich przypadku zawarta z
      X S.A., zaś treść Ugody zawartej z Bankiem referowała do takich samych postanowień
      jak w przypadku opisanym przez Wnioskodawców co do wypłaty kwoty dodatkowej, co
      świadczy w ocenie Wnioskodawców o prawidłowości wyrażonego przez nich
      stanowiska).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy, gdzie
    zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ustawodawca określił co jest przychodem w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
    • pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
    • niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Otrzymanie nieodpłatnego
    świadczenia następuje w stosunku dwustronnym – świadczeniodawca ma wolę
    przekazania czegoś nieodpłatnie, a świadczeniobiorca godzi się na przyjęcie takiego
    świadczenia.
    Instytucja kredytu jest uregulowana przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej co
    do zasady są obojętne podatkowo. Uzyskana kwota kredytu nie jest przychodem,
    ponieważ nie jest definitywnym przysporzeniem majątkowym kredytobiorcy –
    kredytobiorca musi ją zwrócić kredytodawcy. Jednocześnie spłata kwoty kredytu oraz
    spłata odsetek co do zasady nie jest kosztem uzyskania przychodu.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2024 r. zawarli Państwo ugodę z Bankiem. Celem
    ugody było zakończenie sporu oraz uchylenie stanu niepewności co do roszczeń
    wynikających z Umowy między innymi poprzez zmianę Umowy kredytu w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Bank zwolnił kredytobiorców z długu i
    zobowiązał się do wypłaty na Państwa rzecz kwoty dodatkowej.
    Skoro kwota dodatkowa, którą otrzymali Państwo od banku w wyniku zawartej ugody,
    mieści się w kwocie wpłacanej przez Państwa podczas spłaty kredytu hipotecznego to jej
    otrzymanie nie powoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.
    W konsekwencji pieniądze te nie są przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Państwa stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowana będąca stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.