Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-873/11/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-11-17
Teza: Czy prawidłowym sposobem skorygowania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest pomniejszenie amortyzacji naczepy i inwestycji w obcym środku trwałym od miesiąca września 2010r. tj. od momentu wpływu dotacji na konto?
Słowa kluczowe: dotacja; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; korekta; koszt-koszty uzyskania przychodów; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 sierpnia 2011r. (data wpływu do tut. Biura 24 sierpnia 2011r.), uzupełnionym w dniu 04 listopada 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie sposobu korygowania kosztów uzyskania przychodów dotyczących dokonanych odpisów amortyzacyjnych w związku z otrzymaniem środków finansowych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, stanowiących zwrot wydatków inwestycyjnych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu korygowania kosztów uzyskania przychodów dotyczących dokonanych odpisów amortyzacyjnych w związku z otrzymaniem środków finansowych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, stanowiących zwrot wydatków inwestycyjnych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 19 października 2011r. Znak IBPBI/1/415-873/11/ESZ wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 04 listopada 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest podatnikiem podatku VAT. Podatek dochodowy rozlicza wg jednolitej 19% stawki podatku na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Podstawową działalnością firmy jest „sprzedaż hurtowa żywych zwierząt” sklasyfikowanych wg PKD z 2007 pod symbolem 46.23.Z oraz transport drogowy towarów. W maju 2009r. Wnioskodawca złożył wniosek do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o dotację z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich – Działania: „Tworzenie i Rozwój Mikroprzedsiębiorstw”, na zakup nowej specjalistycznej naczepy do przewozu zwierząt oraz utwardzenie terenu pod parking i plac manewrowy. Starania Wnioskodawcy zakończyły się pozytywnie, jednak jak podkreśla, dotacja wpłynęła na Jego konto dopiero w dniu 03 września 2010r., czyli po ponad roku licząc od dnia złożenia wniosku. Wysokość dotacji to 100 tys. zł, tj. 50% dotacji w wysokości 50 tys. na zakup naczepy oraz 50% dotacji w wysokości 50 tys. na utwardzenie terenu. Wnioskodawca nadmienia, że aby uzyskać pomoc w postaci przedmiotowej dotacji musiał najpierw wydatkować własne środki na zakup naczepy i utwardzenie terenu. Naczepa do przewozu zwierząt (nowa) została zakupiona w dniu 01 czerwca 2009r., w tym też dniu została zarejestrowana w Wydziale Komunikacji i jako kompletna i jako zdatna do użytku wprowadzona do ewidencji środków trwałych ze stawką amortyzacji 14%. Utwardzenie terenu jako „kompletne i zdatne do użytku” zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych z dniem 01 marca 2010r., jako inwestycja w obcym środku trwałym (grunt nie jest własnością Wnioskodawcy). W podanych okresach Wnioskodawca nie miał żadnej informacji, czy dotacja zostanie przyznana stąd pierwszą amortyzację naczepy zaksięgowano do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu lipcu 2009r., a inwestycji w obcym środku trwałym w miesiącu kwietniu 2010r. (amortyzacja liniowa).

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z dnia 31 października 2011r. Wnioskodawca wskazał:

*   datę podpisania umowy z ARiMR o dofinansowanie wydatków inwestycyjnych – 25 marca 2010r.
*   nazwę projektu: Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich – Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – Oś 3 „Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie gospodarki wiejskiej” – działanie „Tworzenie i Rozwój
*   podstawę prawną przyznania (wypłaty) wskazanych we wniosku środków: umowa na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 07 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich; rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania „Tworzenie i Rozwój Mikroprzedsiębiorstw” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu, do pomocy de minimis.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym sposobem skorygowania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest pomniejszenie amortyzacji naczepy i inwestycji w obcym środku trwałym od miesiąca września 2010r. tj. od momentu wpływu dotacji na konto?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym sposobem księgowania amortyzacji z uwzględnieniem otrzymanej dotacji jest korygowanie kosztów od miesiąca września 2010r. tj. od momentu wpływu tej dotacji na konto do końca okresu amortyzacji każdego ze środków trwałych. Wnioskodawca nadmienia, że od dnia złożenia wniosku o dofinansowanie do dnia wpływu dotacji na konto Wnioskodawcy minął ponad rok. Nie miał żadnego wpływu na czas rozpatrywania wniosku, a co ważniejsze do momentu odnotowania wpływu na konto Wnioskodawcy nie miał On pewności, że dotację w ogóle otrzyma.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych lub co do których nie zaniechano poboru podatku podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów, albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, iż ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w dniu 25 marca 2010r. podpisał umowę w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – Osi 3 „Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie gospodarki wiejskiej” – Działania „Tworzenie i Rozwój Mikroprzedsiębiorstw” na zakup nowej specjalistycznej naczepy do przewozu zwierząt oraz utwardzenie terenu pod parking i plac manewrowy. Naczepa do przewozu zwierząt została zakupiona w dniu 01 czerwca 2009r. w tym też dniu jako kompletna i zdatna do użytku została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ze stawką amortyzacji 14%. Wydatki poniesione na utwardzenie terenu jako inwestycja w obcym środku trwałym (grunt nie jest własnością Wnioskodawcy) zostały ujęte w ww. ewidencji w dniu 01 marca 2010r. Amortyzację naczepy zaksięgowano do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu lipcu 2009r., a inwestycji w obcym środku trwałym w miesiącu kwietniu 2010r. (amortyzacja liniowa). Dotacja wpłynęła na konto Wnioskodawcy w dniu 03 września 2010r.

Jak wynika zatem z ww. stanu faktycznego, ww. środki finansowe zostały przekazane Wnioskodawcy jako refundacja poniesionych wydatków inwestycyjnych (a więc przeznaczonych na zakup środków trwałych), zatem nie stanowią one przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z zacytowanego przepisu wynika, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane od tej części ich wartości, która została Wnioskodawcy zwrócona w jakiejkolwiek formie, a zatem również poprzez refundację. Zatem, zwrot dokonany w jakiejkolwiek formie, a więc w tym również w formie pomocy finansowej stanowiącej zwrot określonej części nakładów poniesionych na cele inwestycyjne, powoduje, iż wartość odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, która została zwrócona podatnikowi, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem stwierdzić należy, iż skoro w dniu 25 marca 2010 r. Wnioskodawca podpisał umowę o dofinansowanie 50% wydatków inwestycyjnych poniesionych uprzednio na zakup – naczepy (środka trwałego) oraz na utwardzenie terenu (inwestycja w obcym środku trwałym), to w odniesieniu do:

*   ww. środka trwałego (naczepy) w związku z podpisaniem przez Wnioskodawcę umowy o dofinansowanie zakupu środka trwałego po oddaniu środka trwałego do używania, mógł On w okresie (najpóźniej) do miesiąca poprzedzającego miesiąc podpisania tej umowy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od pełnej wartości początkowej środka trwałego, a od miesiąca, podpisania umowy o dofinansowanie – tylko od tej części wartości początkowej, która w myśl umowy nie była objęta dofinansowaniem,
*   ww. inwestycji w obcym środku trwałym, w związku z rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych już po podpisaniu umowy o dofinansowanie (tj. w kwietniu 2010r.) Wnioskodawca winien był wydzielić z kosztów uzyskania przychodów część odpisów amortyzacyjnych, odpowiadających proporcji w jakiej pozostaje kwota przyznanej na ww. inwestycję w obcym środku trwałym refundacji do wartości początkowej tej inwestycji. W konsekwencji do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej winien był on zaliczać wyłącznie tą część dokonanych odpisów amortyzacyjnych która dokonywana była od wartości początkowej inwestycji nie objętej dofinansowaniem.

Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że przedmiotową refundację Wnioskodawca otrzymał we wrześniu 2010r. Zauważyć bowiem należy, że skoro określone wydatki są lub będą podatnikowi zwracane, to ujmowanie odpisów amortyzacyjnych w ciężar kosztów podatkowych w miesiącach po podpisaniu umowy o dotację a przed jej otrzymaniem nie znajduje nie tylko prawnego, ale również racjonalnego uzasadnienia. W takim przypadku, a więc po pozytywnym zweryfikowaniu wniosku o dofinansowanie oraz podpisaniu umowy o udzielenie tego dofinansowania, podatnik ma już bowiem pewność, że wydatek zostanie mu zrefundowany. Podatnik nie poniesie zatem ostatecznie ciężaru finansowego związanego z wydatkami inwestycyjnymi w części pokrytej dofinansowaniem.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż stosownej korekty kosztów uzyskania przychodów należało dokonać dopiero w dacie otrzymania dofinansowania należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.