Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.783.2025.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości po
częściowemu zniesieniu współwłasności.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe, jednak z innych względów niż te, które przedstawił Pan we
    wniosku
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, jednak z innych
    względów niż te, które przedstawił Pan we wniosku.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 Października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 listopada 2025 r. (wpływ 24
    listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    28 grudnia 2017 r. na podstawie aktu notarialnego rep. A numer (...) nabył Pan udziały w
    większej nieruchomości oznaczonej numerem (...) w ilości 630/8099.
    Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) sygnatura akt (...) z 23 listopada 2020 r.
    dokonano częściowego zniesienia współwłasności działek w wyniku tego otrzymał Pan na
    wyłączną własność działkę o numerze (...) o wielkości równej posiadanym udziałom.
    Po zmianie numeracji w chwili obecnej działka ma numer (...) miejscowość (...).
    17 marca 2025 r. sprzedał Pan nieruchomość – akt notarialny rep. A numer (...).
    Uzupełnienie wniosku
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    · „Udziały w większej nieruchomości „nabył” Pan na podstawie umowy kupna-sprzedaży.
    · Nie otrzymał Pan innych nieruchomości ani udziałów w nieruchomościach.
      Sformułowanie „udziały w większej nieruchomości” oznacza okoliczność nabycia 630
      udziałów z ogólnej ilości 8099 będących całością działki (...).
    · Zniesienie współwłasności nastąpiło pomiędzy dwiema osobami fizycznymi.
    · Na pytanie „Czy wartość rynkowa udziału w nieruchomości, którą otrzymał Pan w
      wyniku „częściowego zniesienia współwłasności działek”, nie była wyższa niż wartość
      rynkowa Pana udziału w tej nieruchomości przed zniesieniem współwłasności?”
      odpowiedział Pan: „wartość nie uległa zmianie”.
    · Częściowemu zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty.
    · Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wyniku zarejestrowanej działalności
      gospodarczej
    · Sprzedaż nieruchomości nastąpiła w wyniku jednej umowy.
    · Posiada Pan w małżeńskiej wspólności majątkowej jedną nieruchomość o numerze (...)
      położoną w (...) przy ulicy (...) zabudowaną domem jednorodzinnym, w którym
      zamieszkuje Pan wspólnie z żoną. Powyższej nieruchomości nie planuje Pan
      sprzedawać.
    · Nie sprzedawał Pan innych nieruchomości niż wymieniona we wniosku.
    · Nie podejmował Pan działań marketingowych w celu sprzedaży opisanej w zdarzeniu
      nieruchomości.
    · Nie korzystał Pan z usług pośrednika obrotu nieruchomościami.
    · Nie zamierza Pan w przyszłości nabywać innych nieruchomości.
    · Nie prowadził Pan i nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Pytania
    Czy powyższa sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Czy ma Pan obowiązek złożenia deklaracji PIT39?
    W uzupełnieniu wniosku potwierdził Pan, że chce otrzymać interpretację indywidulną
    potwierdzającą, że sprzedaż nieruchomości w opisanym stanie faktycznym nie powoduje
    powstania źródła przychodu z tego tytułu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w związku z upływem czasu dłuższego niż 5 lat i faktem, że sprzedaż
    podlegała nie zmieniona co do wielkości nieruchomość odpowiadająca nabytym udziałom
    podatek dochodowy od osób fizycznych jest nie należny i nie ma konieczności składania
    deklaracji PIT-39.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe, jednak z innych względów
    niż te, które przedstawił Pan we wniosku.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w cytowanym przepisie przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w
    postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że:
      (...) aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
      terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według
      Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa
      majątkowe ulegają zwiększeniu.

      (...) przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
      majątku podatnika.
    Jak wskazałem uprzednio, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r
    ., poz. 1710, ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że:
    · W 2017 r. kupił Pan udziały w większej nieruchomości w ilości 630/8099.
    · Postanowieniem Sądu z 23 listopada 2020 r. dokonano częściowego zniesienia
      współwłasności działek.
    · W wyniku zniesienia współwłasności, pomiędzy dwiema osobami fizycznymi, otrzymał
      Pan na wyłączną własność działkę o numerze (...).
    · Po zmianie numeracji w chwili obecnej działka ma numer (...) w miejscowości (...).
    · Wartość rynkowa udziału w nieruchomości, którą otrzymał Pan w wyniku „częściowego
      zniesienia współwłasności działek” nie uległa zmianie.
    · Częściowemu zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty.
    · Sprzedaż ww. nieruchomości 17 marca 2025 r. nie nastąpiła w wyniku zarejestrowanej
      działalności gospodarczej.
    Pod pojęciem odpłatnego zbycia należy rozumieć nie tylko sprzedaż czy zamianę, ale
    każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności
    nieruchomości, jej części lub udziału w niej oraz praw majątkowych za odpłatnością, a
    więc co do zasady również odpłatne zniesienie współwłasności.
    W tej kwestii należy odnieść się do regulacji zawartych w ww. Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 195 tego Kodeksu:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    W myśl art. 210 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.
    Stosownie natomiast do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    W myśl art. 212 Kodeksu cywilnego:

      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób
      ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia
      nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na
      szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat
      już wymagalnych.
    Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy –
    w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się
      w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.
    Przyjmując zatem, że – jak wskazał Pan w opisie zdarzenia – częściowemu zniesieniu
    współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty oraz że wartość rynkowa udziału w
    nieruchomości, którą otrzymał Pan w wyniku „częściowego zniesienia współwłasności
    działek” nie zwiększyła się, to uznać należy, że w 2020 r. w wyniku nieodpłatnego
    częściowego zniesienia współwłasności nie doszło do nabycia przez Pana nieruchomości
    /udziału w nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zatem 5 letni termin, o którym mowa w ww. przepisie,
    należy liczyć od końca 2017 r., w którym kupił Pani udziały w „większej nieruchomości”.
    Termin ten upłynął zatem 31 grudnia 2022 r.
    Wobec tego, sprzedaż przez Pana działki nr 47 w miejscowości Leśna nie będzie stanowiła
    źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Sprzedaż tej działki nastąpiła bowiem po upływie pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym Pan nabył „udziały w większej części nieruchomości”. W
    konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego PIT-39.
    Stanowisko Pana jest prawidłowe, jednakże z innych względów niż te, które podał Pan we
    wniosku, ponieważ skoro wartość rynkowa udziału w nieruchomości, którą otrzymał Pan
    w wyniku „częściowego zniesienia współwłasności działek” nie uległa zmianie, to w wyniku
    częściowego zniesienia współwłasności, nie otrzymał nieruchomości o większej wartości
    niż przysługiwała Panu pierwotnie, tj. w momencie zakupu udziałów w tej nieruchomości,
    a nie jak Pan wskazał we własnym stanowisku:
      (...) w związku z upływem czasu dłuższego niż 5 lat i faktem, że sprzedaż podlegała
      nie zmieniona co do wielkości nieruchomość odpowiadająca nabytym udziałom
      podatek dochodowy od osób fizycznych jest nie należny (...).
    Pozostaje to jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.