Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2-443-864/10-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-02-10
Teza: Wykazywanie na paragonach nazwy towarów w podziale na grupy asortymentowe, a w przypadku gdy w danej grupie na asortyment składają się towary o różnej nazwie i stawce podatku wskazanie poszczególnych nazw występujących w danej grupie asortymentowej wraz z właściwą przyporządkowaną dla tych towarów stawką podatku VAT jest zgodne z rozporządzeniem Ministra Finansów
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; paragon-paragon fiskalny; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2011r. (data wpływu 8 listopada 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2011r. (data wpływu 5 stycznia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia nazw towarów na paragonach fiskalnych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia nazw towarów na paragonach fiskalnych. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 stycznia 2011r. (data wpływu 5 stycznia 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Nr IPPP2-443-864/10-2/AK z dnia 22 grudnia 2010r. (data doręczenia 28 grudnia 2010r.)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

A. S.A., zwana dalej: „A.” lub „Spółka”, jest ogólnokrajowym dystrybutorem prasy oraz różnych towarów pozaprasowych, np. artykułów spożywczych, artykułów chemicznych, papierosów, artykułów biurowych etc. Sprzedaż prowadzona jest w punktach sprzedaży detalicznej (kioski oraz saloniki prasowe) i ewidencjonowana przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Cały asortyment sprzedawany w Spółce podzielony jest na grupy asortymentowe do których przyporządkowane są kody PLU. Do kodów PLU przyporządkowane są z kolei stawki podatku VAT. Pod jednym kodem PLU nie występują towary o różnych stawkach podatkowych. Baza kodów PLU jest jednolita w całej Spółce, co przede wszystkim zabezpiecza firmę przed popełnieniem błędów w związku ze zmianami stawek podatku VAT dla poszczególnych towarów.

Spółka nie ma fizycznej możliwości wykazywania na paragonach towarów według ich nazw jednostkowych. Grupa towarowa produktów sprzedawanych w A. S.A. to około 14.000 towarów, podczas gdy na kasach fiskalnych Spółki można zaprogramować - w taki sposób aby można było przyporządkować do danego towaru właściwy kod PLU i stawkę podatku VAT - około 4500 towarów. W kasach rejestrujących zabraknie zatem miejsca, jeśli Spółka będzie chciała zapisać każdy jeden produkt według jego nazwy jednostkowej.

Ponadto poprzez aktywne i systematyczne nawiązywanie współpracy z nowymi kontrahentami, a także w celu uatrakcyjnienia swojej oferty sprzedaży, mając na uwadze również element konkurencyjności w stosunku do innych podmiotów działających na tym samym rynku co A. S.A., Spółka stopniowo zwiększa posiadany asortyment.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy wykazywane przez Spółkę nazwy na paragonach są prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami, a co za tym idzie czy przyjęte przez Spółkę nazewnictwo na paragonach w podziale na grupy asortymentowe, a w niektórych przypadkach również poprzez podział tej grupy i bardziej szczegółowe określenie sprzedawanego towaru, jest właściwe?

Zdaniem Wnioskodawcy niezależnie od występujących w Spółce ograniczeń w odniesieniu do dotychczas posiadanych kas, wykazywane przez nią nazwy towarów na paragonach są prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 2008r. w sprawie kas, paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać następujące informacje:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika,
2.  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP),
3.  numer kolejny wydruku,
4.  datę i czas (godzinę i minutę) sprzedaży,
5.  nazwę towaru lub usługi i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy,
6.  cenę jednostkową towaru lub usługi,
7.  ilość i wartość sprzedaży,
8.  wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku,
9.  wartość sprzedaży zwolnionej z podatku,
10.  łączną kwotę podatku,
11.  łączną kwotę należności,
12.  kolejny numer paragonu fiskalnego,
13.  kolejny numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym,
14.  logo fiskalne, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, oraz numer unikatowy kasy,
15.  oznaczenie waluty przynajmniej przy łącznej kwocie należności, o której mowa w lit. k), w której dokonywana jest rejestracja sprzedaży.

Powyższy przepis określa jakie wymagania musi spełniać paragon fiskalny. Jednym z nich jest wymóg zawarcia na wydruku nazwy towaru lub usługi. Podatnik zobowiązany jest więc do wskazania nazwy towaru lub usługi tak, aby możliwe było przyporządkowanie temu towarowi lub usłudze odpowiedniej stawki podatku VAT.

Jednocześnie § 7 ust. 1 pkt 4 przedmiotowego rozporządzenia stanowi, że podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani do weryfikacji poprawności pracy kasy, ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowego zaprogramowania nazw towarów i usług oraz właściwego ich przyporządkowania do stawek podatku.

Zatem, jak wynika z powyższego, to podatnik obowiązany jest dołożyć wszelkich starań, aby nazwa towaru w jednoznaczny sposób definiowała sprzedawane towary i umożliwiała ich właściwe przyporządkowanie do stawek podatków i to podatnik odpowiada za to, aby przyporządkowanie to było prawidłowe z punktu widzenia zastosowanych stawek podatku VAT, a w konsekwencji również rozliczeń podatkowych.

Rozporządzenie z 2008r. w sprawie kas, jak również inne przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia „nazwa towaru” oraz nie określają źródła stosowania tych nazw. Nie wskazują również metodologii przyporządkowania nazwy towaru do stawki podatku VAT. Podatnik w tym zakresie ma pełną dowolność ograniczoną jednak odpowiedzialnością za stosowanie prawidłowych stawek podatkowych.

Zdaniem A.S.A., zawarte w § 5 ust. 1 pkt 6 lit. e) rozporządzenia z 2008r. w sprawie kas, określenie „nazwa towaru” dotyczy nazwy ogólnej, nazwy szeroko rozumianej. Spółka zwraca uwagę, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników (Dz. U. z 2002r., Nr 108, poz. 948 z późn. zm.), zwane dalej: rozporządzeniem z 2002r. w sprawie kas (tj. w rozporządzeniu poprzednio obowiązującym), zapis rozporządzenia w odniesieniu do nazwy wykazywanej na paragonie brzmiał „nazwa towaru lub usługi”. Wydając z kolei rozporządzenie z 2008r. w sprawie kas, Minister Finansów uzupełnił w/w zapis, o stwierdzenie, że obok nazwy towaru lub usługi, sprzedawca może wskazać również opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy”.

Zmiana ta, zdaniem A. S.A., jest bardzo istotna, potwierdza bowiem, że Minister Finansów pod pojęciem „nazwa” rozumie, podobnie jak Spółka, nie nazwę jednostkową czy nazwę indywidualną ale nazwę grupy asortymentowej. Gdyby Minister Finansów stał na stanowisku, że pod pojęciem „nazwy”, o której mowa w rozporządzeniu, należy rozumieć nazwę jednostkową indywidualną wówczas nie dokonywałby w obecnie obowiązującym rozporządzeniu tego rodzaju uzupełnienia. Nazwa jednostkowa czy indywidualna nie może bowiem posiadać rozwinięcia ponieważ nie ma nazw indywidualnych czy jednostkowych ogólnych. Nazwy te nie posiadają dalszego podziału czy rozwinięcia. Wówczas takie uzupełnienie byłoby, bezprzedmiotowe i nie znajdujące zastosowania w praktyce.

Poza tym, Spółka zauważa, że gdyby Minister Finansów stał na stanowisku, że paragony z kas fiskalnych powinny zawierać nazwy towaru jednostkowe czy indywidualne, czyli gdyby istniała potrzeba bardziej precyzyjnego, niż to wynika z przepisów, oznaczania na paragonach fiskalnych nazw towarów, to z pewnością Minister Finansów dokonałby takiej zmiany w obecnie obowiązującym rozporządzeniu.

W ocenie Spółki, postępowanie Ministra Finansów świadczy jednak o tym, iż uznał on, że informacje, jakie zawiera paragon w zakresie nazwy towaru są wystarczające dla potrzeb zabezpieczenia ewidencjonowania danych, konieczności zagwarantowania konsumentowi prawa do otrzymania dowodu nabycia towarów z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwości kontroli przez klienta czynności dotyczących prawidłowego ewidencjonowania transakcji i wystawiania dowodu potwierdzającego jego wykonanie.

Powyższe znajduje również potwierdzenie w wydawanych przez Ministra Finansów interpretacjach. Zdaniem Ministra Finansów nazwa na paragonie nie może być bardzo ogólna, tylko powinna oznaczać i wskazywać określoną grupę asortymentową sprzedawanego towaru, tak aby do użytej nazwy towaru możliwe było przyporządkowanie odpowiedniej stawki podatkowej, aby nazwa ta zgadzała się, co do istoty, z towarem będącym przedmiotem obrotu, a także by powiązanie tej nazwy z ceną pozwoliło na indywidualne określenie sprzedawanego towaru. Jednocześnie Minister Finansów wskazuje że im większy jest zakres towarów i usług w danej grupie, to wymaga on bardziej szczegółowego określenia nazwy towaru lub usługi w celu jej prawidłowej identyfikacji. Sposób przyporządkowania stawki podatku do nazw towarów i usług określa natomiast sam podatnik uwzględniając asortyment sprzedawanych towarów i usług. Co istotne, Minister Finansów zwraca również uwagę, że nazwa na paragonie nie może być również zbyt szczegółowa.

I tak, w interpretacji z dnia 06.01.2009r. (sygn. akt ILPP2/443-945/08-2/EWW) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, stwierdził, że: Umieszczona na paragonie fiskalnym nazwa towaru winna oznaczać określona grupę asortymentową sprzedawanego towaru, tak aby do użytej nazwy towaru możliwe było przyporządkowanie odpowiedniej stawki podatkowej i by użyta nazwa była co do istoty zgodna z będącym przedmiotem obrotu towarem, a nadto by powiązanie tej nazwy z ceną pozwoliło na indywidualne określenie sprzedawanego towaru”.

Natomiast w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27.05.2008r. (sygn. akt IPPP1-443-630/08-4/AB), przedstawiono następujące stanowisko „(…) Sprzedawca nie jest zatem zobowiązany do umieszczania na paragonie fiskalnym szczegółowego opisu każdego towaru lub usługi. Zobowiązany jest natomiast do wskazania nazwy towaru lub usługi tak, aby możliwe było przyporządkowanie temu towarowi lub usłudze odpowiedniej stawki VAT. (…) skoro przepis prawa posługuje się określeniem nazwa towaru to nie można uznać, ze jest to to samo co nazwa jednostkowa towaru (…). A zatem w świetle powyższego nazwy towarów umieszczane przez Spółkę na paragonach fiskalnych nie zawierające określenia danej grupy asortymentowej towaru a jedynie jego nazwę szczegółową nie są zgodne z przepisami § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie kryteriów i warunków technicznych którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków stosowania tych kas przez podatników.”

Ponadto Spółka wskazuje również na następujące interpretacje”

1.  interpretacja z dnia 10.09.2009r. (sygn. akt IBPP4/443-771/09/EJ), w której Minister Finansów uznał, że podawanie na paragonie takich nazw jak: podręczniki, płyty CD, artykuły biurowe, ksiązki różne jest prawidłowe,
2.  interpretacja z dnia 29.02.2008r. (sygn. akt IBPP1/443-533/07/AS), w której Minister Finansów uznał, że podawanie na paragonie takich nazw jak wędliny 7%, drób 3%, mięso 3% jest prawidłowe,
3.  interpretacja z dnia 22.03.2010r. (sygn. akt ILPP2/443-93/10-3/AK), w której Minister Finansów uznał, że podanie na paragonie takich nazw jak sprzęt AGD używany, elektronarzędzia używane jest prawidłowe

W przypadku ostatniej z w/w interpretacji, w której podatnik otrzymał potwierdzenie prawidłowości postępowania chociaż nazwy na paragonach w jego przypadku miały charakter bardzo ogólny, Minister Finansów wskazał że i takie postępowanie jest prawidłowe w świetle obowiązujących przepisów: „(…) w oparciu o powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż tak skonstruowana nazwa usługi na paragonie fiskalnym, tj. np. elektronarzędzie używane nie pozwala na jednoznaczną identyfikację sprzedawanego towaru z jednakże w połączeniu z umową sporządzoną w momencie przyjęcia towaru do lombardu identyfikuje go w sposób jednoznaczny i precyzyjny. (…) Zatem na paragonie fiskalnym wystawianym przez lombard w nazwie towaru może być umieszczona grupa towarowa, np., sprzęt AGD używany, elektronarzędzie używane”.

Minister zwrócił jednak uwagę, że w w/w sytuacji podatnik powinien dysponować odpowiednią dokumentacją potwierdzającą daną transakcję i rodzaj sprzedawanego towaru, np. umową.

W świetle powyższego, zdaniem A.S.A. nazwy towaru są na paragonach wydawanych przez Spółkę wykazywane zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez Ministra Finansów. Spółka wykazuje bowiem na paragonach towary w podziale na grupy asortymentowe. W każdym natomiast przypadku gdy w danej grupie na asortyment składają się towary o różnej nazwie i stawce podatku Spółka na paragonach podaje poszczególne nazwy występujące w danej grupie asortymentowej wraz z właściwą przyporządkowaną dla tych towarów stawką podatku VAT. Na przykład prasa wykazywana jest w następujący sposób:

*   dzienniki 7%
*   dzienniki 7%
*   czasopisma 7%
*   dzienniki 22%
*   czasopisma 22%
*   czasopisma sp 22%
*   broszura 0%
*   prasa zagr 0%
*   prasa zagr 7%
*   pt gaz….
*   pt gazeta… c.

Spółka posiada do sprzedawanych towarów również dodatkową dokumentację. Są to umowy z kontrahentami, komputerowe programy dziedzinowe, w których ewidencjonowana jest zarówno sprzedaż prasy jak i towarów z branży FMCG, zestawienia i specyfikacje kupowanych i odsprzedawanych towarów.

Dlatego, zdaniem Spółki, nie można odmówić jej prawidłowości postępowania, bo nie tylko nie posługuje się nazewnictwem według grup asortymentowych, a w określonych przypadkach także nazwami szczegółowymi, ale posiada dokumentację, która w zestawieniu z paragonem identyfikuje sprzedawany towar.

Reasumując, A.S.A. stoi na stanowisku, że postępowanie Spółki jest prawidłowe w świetle obowiązujących przepisów, jak również powołanych powyżej interpretacji podatkowych wydawanych przez Ministra Finansów.

Stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w wyrokach sądów administracyjnych Na przykład, WSA w Warszawie stanął na stanowisku, że skoro ustawodawca nie posługuje się w akcie prawnym pojęciem nazwy jednostkowej to nie można uzupełniać ustawodawcy poprzez wybieranie z wielu znaczeń określenia nazwa tej, do której nie odnosi się przepis prawa. Zdaniem Sądu skoro przepis prawa posługuje się określeniem „nazwa towaru”, to nie można uznać, iż jest to samo, co nazwa jednostkowa towaru. (sygn. akt III SA/Wa 2772/06). Z kolei WSA w Opolu, stwierdził, że: „(\`(...)\`) Z definicji zawartej w Słowniku języka polskiego PWN wynika, iż nazwa: to wyraz lub połączenie wyrazowe oznaczające kogoś lub coś, miano, nazwanie, określenie, termin. Nazwa jednostkowa to nazwa mająca tylko jeden desygnat; nazwa ogólna to nazwa mająca więcej niż jeden desygnat, zaś nazwa pusta to nazwa pozbawiona desygnatu”.

Zdaniem Sądu, skoro w rozporządzeniu w sprawie kryteriów i warunków technicznych kas, „(\`(...)\`) pojęcie „nazwa towaru” nie zawiera jakichkolwiek dodatkowych wymogów dla jego określenia, które wskazywałyby na to, którym z kilku możliwych dla danego pojęcia znaczeń posługuje się dana regulacja, to przyjąć należy, iż każde z tych możliwych do przyjęcia znaczeń może mieć odpowiednie zastosowanie, jeżeli nie niweczy przy tym celu tej regulacji. Zatem próby ograniczania tego wyboru nie znajdują prawnego uzasadnienia. Jeżeli podatnikowi przyznano (\`(...)\`) możliwość określenia nazwy towaru będącego przedmiotem sprzedaży i ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej, to tak długo jak do użytej nazwy towaru możliwe będzie przyporządkowanie właściwej stawki podatkowej i użyta nazwa jest, co do istoty, zgodna z będącym przedmiotem obrotu towarem, a nadto powiązanie tej nazwy z ceną pozwala na indywidualne określenie sprzedanego towaru, to poprawności takiego działania, jako zgodnego z prawem nie sposób zakwestionować”. (sygn. akt III SA/Wa 2772/06).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.