Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-492/16-3/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-05-31
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wypadkowej otrzymywanej z Niemiec.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; przychód; renta; renta-renta wypadkowa; ubezpieczenia; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2016 r. (data wpływu 11 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 kwietnia 2016 r. (data wpływu 21 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wypadkowej otrzymywanej z Niemiec – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wypadkowej otrzymywanej z Niemiec.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 25 maja 1989 r. do 1 lutego 2016 r. Wnioskodawczyni przebywała na stałe w Republice Federalnej Niemiec, gdzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W dniu 1 lutego 2007 r. Zainteresowana jadąc do pracy w (…) w Niemczech (w drodze do pracy) uległa ciężkiemu wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego odniosła nieodwracalne w skutkach obrażenia ciała. Po przebytych czterech operacjach (…) i licznych rehabilitacjach uznano 30% uszczerbku na zdrowiu. Z powodu następstw wypadku przy pracy (bo tak w decyzji przyznania renty bezterminowej został zdefiniowany wypadek w drodze do pracy) została obniżona zdolność do wykonywania pracy zarobkowej o 30%.

W związku z powyższym 6 listopada 2008 r. decyzją – Wnioskodawczyni została przyznana renta wypadkowa na czas nieokreślony, miesięcznie w wysokości 352,23 euro, natomiast po corocznych rewaloryzacjach renta wynosi 387,36 euro.

Przedmiotową rentę wypłaca stowarzyszenie branżowe działające jako zakład ubezpieczeń w zakresie ubezpieczenia od następstw wypadków przy pracy.

„A” – stowarzyszenie branży handlu i dystrybucji towarów jest ustawowym ubezpieczycielem wypadkowym. Wypłata renty wypadkowej w wysokości 387,36 euro przekazywana jest za pośrednictwem „B” bezpośrednio na konto bankowe w Polsce.

Ponadto Zainteresowana nadmieniła, że od dnia 1 marca 2016 r. mieszka na stałe w Polsce. W dniu 31 marca 2016 r. od renty wypadkowej bank pobrał 18% zaliczkę w wysokości 69,74 euro, tj. zaliczkę na poczet podatku dochodowego z tytułu wypłaty w obrocie dewizowym.

Opisana renta jest rentą chorobową przyznaną po wypadku (wypadkową) i ma do niej zastosowanie niemieckie prawo ubezpieczenia socjalnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy bank powinien pobierać podatek dochodowy od renty otrzymywanej z Niemiec bezpośrednio na konto bankowe w Polsce od instytucji niemieckiej, jeśli jest to renta wypadkowa wypłacana przez ubezpieczyciela wypadkowego branży handlu i dystrybucji towaru?
2.  Czy renta wypadkowa pochodząca z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych Niemiec podlega opodatkowaniu w Polsce?
3.  Czy w przypadku zwolnienia z opodatkowania ww. świadczenia Wnioskodawczyni jest zobowiązana – dochody z renty – wykazywać w rocznym zeznaniu podatkowym?

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 1 – bank nie powinien pobierać podatku dochodowego od renty wypadkowej płaconej przez instytucję niemiecką bezpośrednio na konto bankowe, ponieważ w Niemczech ustawowymi instytucjami ubezpieczenia wypadkowego są branżowe organizacje przedsiębiorstw działające jako zakład ubezpieczeń w zakresie ubezpieczenia od następstw wypadków przy pracy a „A” / Stowarzyszenie branżowe jest taką organizacją branżową.

Renta z Niemieckiego Obowiązkowego Systemu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu wypadku przy pracy przekazywana na konto/rachunek bankowy w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Niemczech, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

W ocenie Zainteresowanej, wyłączne prawo do opodatkowania w Niemczech dotyczy zarówno bieżących stałych świadczeń jak i jednorazowych zasiłków pochodzących z wszystkich pięciu – poniżej wymienionych – działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego:

*   ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,
*   ustawowe ubezpieczenie emerytalne,
*   ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,
*   ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków,
*   ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Podstawę ustawową ubezpieczenia wypadkowego – w prawie niemieckim – stanowi Kodeks socjalny (SGB VII). Świadczenia pieniężne związane z niezdolnością do pracy na skutek wypadku przy pracy przyznawane na podstawie tych przepisów są poborami pochodzącymi z działu ubezpieczeń od następstw wypadków niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawczyni uważa, że renta wypadkowa z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych, wypłacona osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 18 ust. 2 Umowy z dnia 14 maja 2003 r. w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku stanowi wyjątek i podlega opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

W takiej sytuacji bank (płatnik) w Polsce nie powinien od tej należności pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 2 – niemiecka renta z tytułu wypadku, pochodząca z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych winna być zwolniona z opodatkowania w Polsce.

Natomiast – w odniesieniu do pytania nr 3 – w przypadku zwolnienia z opodatkowania renty powypadkowej otrzymywanej w Polsce, nie powinien ciążyć na Zainteresowanej obowiązek wykazywania renty w rocznym zeznaniu podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy).

W myśl art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że emerytury i podobne świadczenia lub renty otrzymywane z Niemiec, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce.

Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Niemieckie ustawowe ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

*   ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,
*   ustawowe ubezpieczenie emerytalne,
*   ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,
*   ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków,
*   ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Świadczenia pochodzące z tych pięciu działów mogą mieć formę zasiłków jednorazowych lub bieżących świadczeń stałych. Niemniej jednak wyłączne prawo do opodatkowania w Niemczech dotyczy zarówno bieżących stałych świadczeń, jak i jednorazowych zasiłków pochodzących ze wszystkich ww. działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni – w dniu 1 lutego 2007 r. w drodze do pracy w Niemczech – uległa poważnemu wypadkowi samochodowemu. Na podstawie decyzji przyznana została Wnioskodawczyni renta wypadkowa, do której ma zastosowanie niemieckie prawo ubezpieczeń socjalnych. Od tej renty bank w Polsce jako płatnik potrąca podatek dochodowy od osób fizycznych. Obecnie Wnioskodawczyni mieszka na stałe w Polsce.

Podsumowując; na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego, renta wypadkowa przyznana Zainteresowanej przez niemiecki obowiązkowy system ubezpieczeń socjalnych – zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy polsko-niemieckiej – podlega opodatkowaniu tylko w Niemczech i tym samym nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

W związku z tym bank w Polsce nie powinien od tych należności pieniężnych pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W konsekwencji Zainteresowana nie jest zobligowana do wykazywania tego dochodu w rocznym zeznaniu podatkowym.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni w odniesieniu do zaprezentowanych pytań podatkowych należało uznać za prawidłowe.

Końcowo tut. Organ pragnie zaznaczyć, że do przedmiotowego wniosku Zainteresowana dołączyła wiele dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.