Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.841.2024.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Opodatkowanie "kwoty dodatkowej" otrzymanej na podstawie
ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt
kwota-kwota dodatkowa
opodatkowanie
przewalutowanie
przychód
ugody
umorzenie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    28 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 7 października 2024 r. o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wypłaty przez
    bank kwoty dodatkowej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3
    grudnia 2024 r. (data wpływu 5 grudnia 2024 r.).
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A.
      (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.B.
      (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. i B.B. (dalej jako: „Kredytobiorcy”) są małżeństwem i pozostają w ustroju wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej, nigdy nie zawierali umów majątkowych.
    Kredytobiorcy w dniu 10 listopada 2004 r. zawarli z (...) z siedzibą w (...) (dalej jako: „Bank”)
    umowę kredytu mieszkaniowego (...) nr (...) (dalej jako: „Umowa Kredytu”).
    Zawarta przez Kredytobiorców i Bank Umowa Kredytu to umowa kredytu
    denominowanego kursem franka szwajcarskiego. Kwota udostępnionego kredytu
    wyniosła łącznie 77.446,46 zł.
    Łączna suma wpłat Kredytobiorców na poczet Umowy Kredytu w okresie od 10 listopada
    2004 r. do 3 czerwca 2024 r. wyniosła 108.924,80 zł.
    Kredytobiorcy we wrześniu 2023 r. wystąpili przeciwko Bankowi z pozwem o ustalenie
    nieważności Umowy Kredytu oraz o zapłatę kwoty 102.885,20 zł wraz z odsetkami
    ustawowymi za opóźnienie od dnia następnego po dniu doręczenia odpisu pozwu do dnia
    zapłaty.
    W czerwcu 2024 r. Kredytobiorcy rozszerzyli żądanie pozwu o zapłatę dalszej kwoty
    6.039,60 zł.
    Postępowanie sądowe toczy się obecnie przed Sądem Okręgowym (...) w (...), II Wydziałem
    Cywilnym pod sygn. akt (...).
    Bank zaproponował Kredytobiorcom zawarcie ugody sądowej, na mocy której doszłoby do
    przewalutowania kredytu z kredytu denominowanego kursem franka szwajcarskiego na
    umowę kredytu złotowego, umorzenia w całości salda kapitału pozostałego do zapłaty na
    skutek przewalutowania oraz zwrotu przez Bank na rzecz Kredytobiorców dodatkowej
    kwoty 30.000,00 zł.

    Bank wprowadził do projektu ugody sądowej następujący zapis: „Bank, w terminie 21 dni
    od daty podpisania ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości
    30.000,00 PLN na rachunek należący do [...] prowadzony w [...] o numerze [...] NIP [...].
    Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po
    jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11)”.
    Bank stoi na stanowisku, że wypłata kwoty 30.000,00 zł na podstawie ugody sądowej na
    rzecz Kredytobiorców stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    „Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń
    wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy, Strony dokonują
    zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie, na walutę polską na zasadach
    określonych w § 1 ust. 5 i nast.”.
    „Kredytobiorca oświadcza, iż godzi się na zawarcie Ugody w celu: (i) potwierdzenia
    dotychczasowego związania postanowieniami Umowy, o których mowa w § 2 ust. 3 pkt 1),
    oraz (ii) wyrażenia zgody na zastąpienie tych postanowień Umowy, postanowieniami
    Ugody w zakresie zmiany waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, i
    potwierdza, że rozumie, iż czynności te są dokonywane w celu dalszego niepowoływania
    się na ewentualnie niedozwolony charakter postanowień Umowy w brzmieniu sprzed
    zawarcia Ugody i niedochodzenia roszczeń z tego tytułu”.
    Wypłata świadczenia z tytułu „dodatkowej kwoty” jest zwrotem środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy zakwestionowanej umowy kredytu Kredytobiorcy przekazali na
    rzecz (...) tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.

## Pytanie

Czy w związku z opisanym w zdarzeniu przyszłym polegającym na zawarciu ugody sądowej
    i dokonaniem zwrotu przez Bank na rzecz Kredytobiorców, po stronie Kredytobiorcy
    powstaje przychód podatkowy z tytułu otrzymania zwrotu kwoty 30.000,00 zł, a tym
    samym czy Bank jest zobowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów
    (PIT-11) i przesłania jej Kredytobiorcy jako podatnikowi oraz właściwemu urzędowi
    skarbowemu, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Zainteresowanych, wypłata przez (...) na Ich rzecz „dodatkowej kwoty” w
    wysokości 30.000,00 zł w ramach ugody sądowej nie będzie stanowić przychodu po Ich
    stronie, natomiast po stronie (...) nie powstanie obowiązek wystawienia PIT-11.
    Zainteresowani podtrzymują swoje stanowisko zaprezentowane we wniosku wspólnym o
    wydanie interpretacji indywidualnej, zgodnie z którym ugoda sądowa nie kreuje nowego
    stosunku prawnego i zawierana jest na tle pierwotnej umowy, wobec czego rozliczenia z
    tytułu ugody sądowej dla celów PIT nie powinny być dokonywane w oderwaniu od
    rozliczeń dokonywanych pomiędzy Zainteresowanymi a (...) w ramach spornej umowy
    kredytu.
    Zwrot dodatkowej kwoty 30.000,00 zł jest ekwiwalentem wydatków poniesionych przez
    Zainteresowanych uprzednio z ich własnych środków na rzecz Banku z tytułu rat
    kapitałowo-odsetkowych oraz stanowi „nadwyżkę” tych spłat ponad otrzymany kapitał.
    Zgodnie z definicją zawartą w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej
    również jako: „ustawa o PIT”), przychodami są:

      a) w przypadku pieniędzy i wartości pieniężnych – kwoty i wartości otrzymane lub
        postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym;
      b) w przypadku otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń –
        wartości otrzymanych świadczeń.
    Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie wskazuje się, że elementem istotnym dla uznania
    danego świadczenia za przychód podatkowy jest uzyskanie przez podatnika realnego
    przysporzenia majątkowego.
    O uzyskaniu przychodu można mówić zatem jedynie w sytuacji, gdy podatnik uzyskuje
    rzeczywistą korzyść majątkową – czy to na skutek otrzymania określonych wartości
    majątkowych zwiększających jego aktywa, czy określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań.
    Oznacza to, że nie każda otrzymana przez podatnika kwota generuje powstanie po jego
    stronie przychodu podatkowego dla celów PIT. Nie wystarczy bowiem zidentyfikowanie
    strumienia pieniądza, który płynie w kierunku podatnika. Konieczne jest ustalenie, że
    mamy do czynienia ze świadczeniem, które powoduje rzeczywiste wzbogacenie się
    podatnika (przyrost w jego majątku).
    Powyższe potwierdzenia, iż pomimo tego, że w literalnym brzmieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o PIT wskazuje, że przychodem są wszelkie pieniądze i wartości otrzymane przez
    podatnika, nie każda otrzymana przez podatnika kwota generuje powstanie po jego
    stronie przychodu podatkowego dla celów PIT.
    W szczególności, do powstania przychodu skutkującego realnym przysporzeniem
    majątkowym nie dochodzi w przypadku zwrotu wydatków na rzecz podatnika. W takiej
    sytuacji koszty w pierwszej kolejności są ponoszone z własnych środków podatnika, a
    następnie są mu zwracane.
    Celem zawarcia ugody sądowej przez Kredytobiorców i Bank jest pełne i ostateczne
    uregulowanie roszczeń wynikających z Umowy Kredytu oraz zrzeczenie się wszelkich
    dalszych roszczeń wobec Umowy Kredytu przez Bank i Kredytobiorców – w zakresie
    nieobejmującym płatności dokonywanych i uregulowanych na mocy ugody sądowej.
    Dokonanie zwrotu przez Bank kwoty 30.000,00 zł jest zatem konsekwencją zgodnego
    uznania przez Bank i Kredytobiorców, że część postanowień umownych w ramach łączącej
    strony Umowy jest sporna, a w konsekwencji zawarcie ugody sądowej jest zasadne,
    natomiast Kredytobiorcom należy się zwrot określonej kwoty.
    W świetle powyższego, mając na uwadze elementy konstrukcyjne instytucji ugody, tj. w
    szczególności fakt, że ugoda nie kreuje nowego stosunku prawnego i jest zawierana na tle
    pierwotnego stosunku prawnego, w ocenie Kredytobiorców, rozliczenia z tytułu ugody
    sądowej dla celów PIT nie powinny być rozpatrywane w oderwaniu od rozliczeń
    dokonywanych pomiędzy Bankiem a Kredytobiorcą na podstawie Umowy.
    W związku z zawarciem ugody sądowej Kredytobiorcy otrzymają jedynie ekwiwalent
    środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Kredytu przekazali na rzecz Banku
    w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Zwrot kwoty 30.000,00 PLN przez Bank na
    rzecz Kredytobiorców dotyczy jedynie kwot uiszczonych przez Kredytobiorcę na rzecz
    Banku i przewyższających wartość kapitału kredytu otrzymanego przez Kredytobiorcę.
    Mając na uwadze powyższe, w ramach zaprezentowanego zdarzenia przyszłego
    Kredytobiorca otrzymałby jedynie środki będące ekwiwalentem wydatków, które były
    uprzednio poniesione z ich własnych środków. Otrzymana na mocy ugody sądowej kwota
    30.000,00 zł nie spowoduje zatem faktycznego przyrostu w ich majątku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę

    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
      1. w 2004 r. zawarli Państwo umowę kredytu mieszkaniowego;
      2. w 2023 r. wystąpili Państwo z pozwem o ustalenie nieważności umowy kredytu;
      3. bank zaproponował Państwu podpisanie ugody, w ramach ugody której
        przewalutuje kredyt oraz wypłaci „kwotę dodatkową”.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy kwota ta będzie stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
          pkt 2 – kwotę i walutę kredytu;
          pkt 4 – zasady i termin spłaty kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku – otrzymają Państwo od banku zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy zakwestionowanej umowy kredytu wpłacili Państwo tytułem spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła zwrot
    własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec powyższego,
    wypłata przez bank na Państwa rzecz tego zwrotu będzie dla Państwa neutralna
    podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe – na Banku nie będzie spoczywał obowiązek sporządzenia
    informacji PIT- 11 i przesłania jej Państwu oraz właściwemu urzędowi skarbowemu, a na
    Państwu nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z
    tego tytułu.
    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.