Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.11.2025.1.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Miejsce świadczenia usług kompleksowej obsługi serwisowej na rzecz zagranicznego kontrahenta.
Słowa kluczowe: kontrahent-kontrahent zagraniczny; miejsce-miejsce opodatkowania; samochód-samochód ciężarowy-remont samochodu ciężarowego; spółki-spółka zagraniczna; usługi-usługi serwisowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz podatnika; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia działalności 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy miejsca świadczenia usług kompleksowej
    obsługi serwisowej na rzecz zagranicznego kontrahenta. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. (dalej - „Wnioskodawca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą
    działalność gospodarczą obejmującą świadczenie usług kompleksowej obsługi serwisowej
    flot pojazdów samochodowych. W zakres świadczonych usług w które wchodzi
    szerokorozumiana koordynacja procesu napraw i bieżącego utrzymania sprawności flot
    samochodowych. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (VAT). Klientami Wnioskodawcy są właściciele lub operatorzy flot samochodowych również
    będący czynnymi podatnikami na cele podatku VAT.
    W ramach świadczenia usług przez Wnioskodawcę można wyodrębnić 5 podstawowych
    schematów transakcyjnych.
    W ramach przypadku 1 Wnioskodawca świadczy usługi serwisowe na rzecz klienta
    (czynnego podatnika VAT) posiadającego siedzibę i miejsce prowadzenia działalności w
    Polsce. Klient jest firmą transportową wykonującą przewóz towarów w całości na terenie
    Polski w związku z czym Wnioskodawca otrzymuje zlecenie na usługę serwisową, którą ma
    wykonać na terenie Polski. Wnioskodawca w ramach usługi serwisowej nabywa od
    warsztatów usługi naprawy oraz dostarcza części na rzecz klienta. Klient jest fakturowany
    przez Wnioskodawcę za kompleksową usługę serwisową obejmującą zarówno czas pracy
    („robociznę”) jak i towary użyte podczas w trakcie świadczenia usługi serwisowej.
    Rozliczenie z klientem odbywa się w PLN.
    W ramach przypadku 2 Wnioskodawca świadczy usługę serwisową na rzecz zagranicznej
    firmy transportowej (podatnika VAT-UE) zlokalizowanego w kraju UE. Klient wykonuje
    transport towarów na terenie Europy, w tym również przez terytorium Polski. Pojazdy
    klienta są cały czas w drodze. W ramach Przypadku 2 klient zleca Wnioskodawcy naprawę
    pojazdu na terenie Polski. Rozliczenie odbywa się w PLN lub w EUR. Wnioskodawca
    weryfikuje przed rozpoczęciem współpracy z klientem informacje dotyczące tego, czy
    klient posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terenie RP. Weryfikacja odbywa
    się poprzez otrzymanie wypełnionego przez klienta kwestionariusza w zakresie braku
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a także poprzez
    sprawdzenie rejestracji klienta w rejestrach VAT EU i w polskim wykazie podatników VAT, a
    następnie poprzez ewentualne wyjaśnienie rozbieżności.
    W ramach przypadku 3, Wnioskodawca realizuje usługi serwisowe na rzecz klienta z
    rejestracją VAT w Polsce, będącego firmą transportową. Klient wykonuje transport na
    terenie Europy, a jego pojazdy są cały czas w drodze. W ramach zlecenia Wnioskodawca
    świadczy usługę serwisową na rzecz klienta na terenie innego niż Polska kraju Unii
    Europejskiej. Rozliczenie z klientem za świadczenie usług odbywa się w PLN lub EUR.
    W przypadku 4 usługi świadczone są przez Wnioskodawcę na rzecz zagranicznego
    kontrahenta z siedzibą na terenie innego niż Polska kraju UE. Klientem jest firma
    transportowa, wykonująca transport na terenie Europy. Klient zleca do Wnioskodawcy
    naprawę pojazdu na terenie Europy (nie w Polsce). W odróżnieniu od pozostałych
    wariantów, usługi warsztatowe nabywane są od zagranicznych podmiotów z

    wykorzystaniem części zamiennych nabywanych od podmiotów z grupy (...). Rozliczenie z
    klientem za wykonane usługi serwisowe odbywa się w EUR. Wnioskodawca weryfikuje
    przed rozpoczęciem współpracy z klientem informacje dotyczące tego, czy klient posiada
    stałe miejsce prowadzenia działalności na terenie RP. Weryfikacja odbywa się poprzez
    otrzymanie wypełnionego przez klienta kwestionariusza w zakresie braku stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a także poprzez sprawdzenie rejestracji
    klienta w rejestrach VAT EU i w polskim wykazie podatników VAT, a następnie poprzez
    ewentualne wyjaśnienie rozbieżności.
    W ramach przypadku 5 nie dochodzi do świadczenia kompleksowej usługi serwisowej, lecz
    nabycia przez klienta samych części lub materiałów eksploatacyjnych np. płynów do
    spryskiwaczy, w ramach kontynuacji usługi transportowej. Rozliczenie pomiędzy
    Wnioskodawcą a klientami za towary i materiały eksploatacyjne odbywałoby się w PLN lub
    EUR. Usługa serwisowa fakturowana jest na kontrahentów jako jedno świadczenie
    obejmujące zarówno wykonane usługi naprawcze jak i wykorzystane w tym procesie
    części zamienne.
    We wspomnianych powyżej Przypadkach 2 i 4, w celu weryfikacji / ustalenia przez
    Wnioskodawcę czy klient posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności
    Wnioskodawca przekazuje klientowi do wypełnienia kwestionariusz zawierający
    następujące pytania:
        1) Czy posiadają Państwo spółkę zależną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
        2) Czy posiadają Państwo w Rzeczypospolitej Polskiej numer identyfikacji
        podatkowej na cele podatku od towarów i usług (VAT)?
        3) Czy przechowują Państwo księgi rachunkowe lub inną dokumentację związaną z
        Państwa bieżącą działalnością na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
        4) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej własne zaplecze
        personalne (pracowników)?
        5) Czy korzystają Państwo z zewnętrznego zaplecza personalnego (outsourcing
        pracowników) na terenie Rzeczypospolitej Polskiej?
        6) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego
        przedstawiciela (agenta) uprawnionego do negocjowania lub zawierania umów w
        Państwa imieniu?
        7) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej własne zaplecze
        techniczne (magazyn, sprzęt techniczny, maszyny itp.)?
        8) Czy korzystają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z zaplecza
        technicznego (magazyn, sprzęt techniczny, maszyny itp.) dostarczanych przez
        podmiot zewnętrzny (w formie leasingu lub najmu)?
        9) Czy wynajmują Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości
        (magazyny, powierzchnie biurową itp.)?
      9.1 Jeżeli tak, czy nieruchomości te dostosowane są do wymogów oraz specyfiki
        Państwa działalności?
      10) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałe miejsce
        prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 11 Rozporządzenia
        Wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym
        środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu
        podatku od wartości dodanej?”
    Na każde z powyższych pytań klient może udzielić odpowiedzi twierdzącej „TAK” lub
    przeczącej „NIE”. Wnioskodawca nie będzie posiadał dodatkowej wiedzy na temat

    posiadania przez klienta stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski innej
    niż wynikającej z informacji przesłanych w wyniku wypełnienia formularza przez klienta. W
    związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym pojawiło się następujące pytanie.

## Pytanie

Czy w przypadku uzyskania przez Wnioskodawcę w ramach przekazanych na rzecz
    klientów zagranicznych kwestionariuszy samych odpowiedzi przeczących tj. odpowiedzi
    „NIE” oraz braku dodatkowej wiedzy Wnioskodawcy na temat posiadania przez klienta
    stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski prawidłowe jest stanowisko,
    zgodnie z którym Wnioskodawca, uzna, że klient zagraniczny nie posiada w Polsce stałego
    miejsca prowadzenia działalności w związku z czym zgodnie z art. 28b Ustawy o VAT
    miejscem świadczenia usług będzie miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą
    (klient) posiada siedzibę działalności gospodarczej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uzyskania przez Wnioskodawcę w ramach
    przekazanych na rzecz klientów zagranicznych kwestionariuszy samych odpowiedzi
    przeczących tj. odpowiedzi „NIE” oraz braku dodatkowej wiedzy Wnioskodawcy na temat
    posiadania przez klienta stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski
    Wnioskodawca będzie mógł uznać, że klient zagraniczny nie posiada w Polsce stałego
    miejsca prowadzenia działalności związku z czym zgodnie z art. 28b Ustawy o VAT i
    miejscem świadczenia usług będzie miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą
    (klient) posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że jak stanowi art. 28a Ustawy o VAT:
    „Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
    1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
    2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych
      za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.
      5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego
      rzecz usług.”
    Następnie, zgodnie z art. 28b ust. 1 i ust. 2 Ustawy o VAT:
    1) „Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1,
      art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    2) W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.”
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT:
      „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;

      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.”
    W przedmiotowym stanie faktycznym, z uwagi że kompleksowa usługi w zakresie naprawy
    są świadczone przez Wnioskodawcą (będącego czynnym podatnikiem VAT) na rzecz
    klienta będącego również podatnikiem w myśl art. 28a Ustawy o VAT, co do zasady
    miejsce świadczenia usług powinno być ustalane zgodnie z art. 28b ust. 1 i 2 Ustawy o VAT.
    Dodatkowo dla usług serwisowych realizowanych przez Wnioskodawcą na rzecz klientów
    (podatników w myśl art. 28a Ustawy o VAT) nie znajdą zastosowania zasady szczególne dla
    ustalania miejsca świadczenia usług określone w art. 28e-28n Ustawy o VAT, w tym w
    szczególności nie znajdzie dedykowana dla usług realizowanych na rzecz konsumentów
    art. 28h Ustawy o VAT zgodnie z którym:
    „W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami usług:
    1) pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek,
      przeładunek lub podobnych usług,
    2) wyceny rzeczowego majątku ruchomego oraz na rzeczowym majątku ruchomym -
      miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane.”
    W rezultacie, według zasad wywodzonych z przepisów przytoczonych powyżej,
    świadczenie kompleksowych usług serwisowych (na rzecz podatników) powinno być
    opodatkowane tylko w tym kraju, w którym siedzibę ma klient Wnioskodawcy będący
    podatnikiem.
    Znajduje to potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 19 lipca 2021 r. sygn. 0111-KDIB3-3.4012.282.2021.1.PK. „Z
    okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje zająć się
    świadczeniem usług serwisowych sprzętu na rzecz kontrahenta z Luksemburgu, będącego
    podatnikiem w rozumieniu art. 28b ustawy o VAT. Podmiot ten nie posiada w Polsce
    stałego miejsca prowadzenia działalności, dla którego świadczone byłyby usługi Spółki. Dla
    usług serwisowych nie przewidziano szczególnych zasad określenia miejsca ich
    świadczenia. Zatem w tym przypadku w celu określenia miejsca świadczenia usług
    zastosowanie znajdzie wskazana zasada ogólna, a tym samym miejsce świadczenia usług
    serwisowych przez Wnioskodawcę będzie znajdowało się w kraju siedziby kontrahenta.
    Zatem usługa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu na terytorium kraju.”
    W rezultacie, zgodnie z art. 28b ust. 1 i 2 Ustawy o VAT dla finalnego ustalenia miejsca
    opodatkowania VAT w przypadku klientów zagranicznych decydujące znaczenie będzie
    miało to czy klient posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z kolei w przedmiotowym stanie faktycznym zaznaczono, że w ramach Przypadków 2 i 4,
    objętych pytaniem skierowanym do interpretacji, klient Wnioskodawcy wypełnia specjalny
    kwestionariusz, w którym udziela odpowiedzi na pytania w zakresie poszczególnych
    okoliczności faktycznych, które potencjalnie wiążą się z możliwością powstania w Polsce
    stałego miejsca prowadzenia działalności oraz oświadcza tym samym, że nie posiada
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W świetle wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o sygnaturach C-190/95
    (ARO Lease BV) oraz C-73/06 (Planzer Luxembourg): „Stałe miejsce prowadzenia
    działalności w kraju dla celów VAT”, tj. „Fixed establishment” jest dowolnym miejscem,
    innym niż siedziba działalności gospodarczej podatnika, charakteryzującym się
    wystarczającą stałością i odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i
    technicznego, w celu umożliwienia odbioru i wykorzystywania usług świadczonych do
    własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.”

    Z kolei w świetle stosunkowo nowych wyroków TSUE, tj. przykładowo C-333/20 (Berlin
    Chemie A. Menarini SRL) z dnia 7 kwietnia 2022 r. stwierdzono, że zaplecze techniczne i
    personalne nie może służyć jednocześnie do świadczenia i przyjmowania tych samych
    usług. W świetle wyroku C-232/22 (Cabot Plastics Belgium SA vs Państwo Belgii) z dnia 29
    czerwca 2023 Trybunał stwierdził, że „podatnik będący usługobiorcą, którego siedziba
    działalności gospodarczej znajduje się poza Unią Europejską, nie posiada stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę
    podmiot świadczący dane usługi, pod względem prawnym odrębny od tego usługobiorcy,
    jeżeli nie posiada on tam odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i
    technicznego, która może stanowić to stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej, i to nawet wówczas, gdy podatnik świadczący usługi wykonuje na rzecz tego
    podatnika będącego usługobiorcą, w wykonaniu wyłącznego zobowiązania umownego,
    usługi w postaci produkcji z materiałów powierzonych oraz szereg świadczeń
    akcesoryjnych lub uzupełniających, które przyczyniają się do działalności gospodarczej
    podatnika będącego usługobiorcą w tym państwie członkowskim.”
    Dodatkowo w świetle wyroku C-533/22 (SC Adient Ltd & Co. KG vs Agenţia Naţională de
    Administrare Fiscală) z dnia 13 czerwca 2024 r. stwierdzono, że „nie można uznać, iż
    spółka będąca podatnikiem VAT, mająca siedzibę działalności gospodarczej w jednym
    państwie członkowskim, która korzysta z usług świadczonych przez spółkę mającą
    siedzibę w innym państwie członkowskim, posiada dla celów określenia miejsca
    świadczenia tych usług FE w tym ostatnim państwie członkowskim, z tego tylko powodu,
    że obie spółki należą do tej samej grupy lub że spółki te są ze sobą związane umową o
    świadczenie usług.”
    W wyroku tym podkreślono również, że okoliczność, iż spółka będąca podatnikiem VAT,
    mająca siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, korzystająca
    z usług przetwarzania towarów świadczonych przez spółkę mającą siedzibę w innym
    państwie członkowskim, posiada w tym ostatnim państwie członkowskim strukturę, która
    uczestniczy w dostawie produktów gotowych uzyskanych w wyniku tych usług
    przetwarzania, ani to, że te czynności dostawy są dokonywane w przeważającej części
    poza tym ostatnim państwem członkowskim, czynności dokonywane w tym państwie
    podlegają zaś VAT, nie mają znaczenia dla wykazania do celów określenia miejsca
    świadczenia usług, że owa spółka posiada w tym państwie członkowskim FE. Ważną
    kwestią poruszoną w wyroku jest także to, że spółka będąca podatnikiem VAT, mająca
    siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, która korzysta z
    usług świadczonych przez spółkę z siedzibą w innym państwie członkowskim, nie posiada
    FE w tym ostatnim państwie członkowskim, jeżeli zaplecze personalne i techniczne,
    którym dysponuje ona w rzeczonym państwie członkowskim, nie jest odrębne od
    zaplecza, za pomocą którego świadczone są na jej rzecz usługi, lub jeżeli to zaplecze
    personalne i techniczne zapewnia jedynie wykonywanie czynności przygotowawczych lub
    pomocniczych.
    Mając powyższe na uwadze w przedmiotowym stanie faktycznym, Wnioskodawca podjął
    wszystkie działania jakie można od niego racjonalnie oczekiwać w zakresie ustalenia, czy
    klient zagraniczny posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności, w tym w
    ramach kwestionariusza zadał następujące pytania:
        1) Czy posiadają Państwo spółkę zależną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
        2) Czy posiadają Państwo w Rzeczypospolitej Polskiej numer identyfikacji
        podatkowej na cele podatku od towarów i usług (VAT)?
        3) Czy przechowują Państwo księgi rachunkowe lub inną dokumentację związaną z
        Państwa bieżącą działalnością na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
        4) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej własne zaplecze
        personalne (pracowników)?

        5) Czy korzystają Państwo z zewnętrznego zaplecza personalnego (outsourcing
        pracowników) na terenie Rzeczypospolitej Polskiej?
        6) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego
        przedstawiciela (agenta) uprawnionego do negocjowania lub zawierania umów w
        Państwa imieniu?
        7) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej własne zaplecze
        techniczne (magazyn, sprzęt techniczny, maszyny itp.)?
        8) Czy korzystają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z zaplecza
        technicznego (magazyn, sprzęt techniczny, maszyny itp.) dostarczanych przez
        podmiot zewnętrzny (w formie leasingu lub najmu)?
        9) Czy wynajmują Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości
        (magazyny, powierzchnie biurową itp.)?
      9.1. Jeżeli tak, czy nieruchomości te dostosowane są do wymogów oraz specyfiki
          Państwa działalności?
      10) Czy posiadają Państwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałe miejsce
        prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 11 Rozporządzenia
        Wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym
        środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu
        podatku od wartości dodanej?
    W ocenie Wnioskodawcy, informacje pozyskiwane od klienta w formie oświadczeń
    wchodzących w skład kwestionariusza są wystraczającym dowodem na okoliczność
    będącą przedmiotem oświadczenia, a Wnioskodawca nie jest zobowiązany do
    przeprowadzenia we własnym zakresie śledztwa, czy aby na pewno klient zagraniczny np.
    wbrew oświadczeniom nie nabywa w Polsce usług magazynowania. Zdaniem
    Wnioskodawcy, wymaganie od polskich podatników podejmowania własnymi zasobami
    lub zlecaniem na zewnątrz wykonywania działań śledczych w celu ustalenia stopnia
    stałości zaplecza kadrowo-technicznego w stosunku do wszystkich klientów, było rażącym
    przekroczeniem w zakresie czynności weryfikacyjnych jakie można racjonalnie od
    podatnika wymagać w tym zakresie. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy w
    przypadku uzyskania przez Wnioskodawcę w ramach przekazanych na rzecz klientów
    zagranicznych kwestionariuszy samych odpowiedzi przeczących tj. odpowiedzi „NIE” oraz
    braku dodatkowej wiedzy Wnioskodawcy na temat posiadania przez klienta stałego
    miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski, Wnioskodawca będzie mógł uznać, że
    klient zagraniczny nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności związku
    z czym zgodnie z art. 28b Ustawy o VAT miejscem świadczenia usług będzie miejsce, w
    którym podatnik będący usługobiorcą (klient) posiada siedzibę działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
        1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
        2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1,
      art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.

    Z opisu sprawy wynika, że Spółka A. („Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług i prowadzi działalność gospodarczą obejmującą świadczenie usług
    kompleksowej obsługi serwisowej flot pojazdów samochodowych. W zakres świadczonych
    usług wchodzi szeroko rozumiana koordynacja procesu napraw i bieżącego utrzymania
    sprawności flot samochodowych. Klientami Wnioskodawcy są właściciele lub operatorzy
    flot samochodowych również będący czynnymi podatnikami podatku VAT.
    W ramach opisanego we wniosku przypadku nr 2 Wnioskodawca świadczy usługę
    serwisową na rzecz klienta będącego zagraniczną firmą transportową (podatnik VAT-UE)
    zlokalizowaną w kraju UE. Klient wykonuje transport towarów na terenie Europy, w tym
    również przez terytorium Polski. Pojazdy klienta są cały czas w drodze. W przypadku tym
    klient zleca Wnioskodawcy naprawę pojazdu na terenie Polski. Natomiast w ramach
    przypadku 4 usługi świadczone są na rzecz zagranicznego kontrahenta z siedzibą na
    terenie innego niż Polska kraju UE. Klient (firma transportowa) wykonuje transport na
    terenie Europy i zleca Wnioskodawcy naprawę pojazdu na terenie Europy (nie w Polsce).
    W tym przypadku usługi warsztatowe nabywane są od zagranicznych podmiotów z
    wykorzystaniem części zamiennych nabywanych od podmiotów z grupy (...). Przy czym
    Wnioskodawca każdorazowo weryfikuje przed rozpoczęciem współpracy z klientem
    (przypadek 2 i 4) informacje dotyczące tego, czy klient posiada stałe miejsce prowadzenia
    działalności na terenie RP. Weryfikacja odbywa się poprzez otrzymanie wypełnionego
    przez klienta kwestionariusza w zakresie braku stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce, a także poprzez sprawdzenie rejestracji klienta w rejestrach VAT
    EU i w polskim wykazie podatników VAT, a następnie poprzez ewentualne wyjaśnienie
    rozbieżności. W celu weryfikacji / ustalenia przez Wnioskodawcę czy klient posiada w
    Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności Wnioskodawca przekazuje klientowi do
    wypełnienia kwestionariusz zawierający określone pytania m.in. „Czy posiadają Państwo
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałe miejsce prowadzenia działalności, o którym
    mowa w art. 11 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej?”
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w
    przypadku uzyskania przez Wnioskodawcę w ramach przekazanych na rzecz klientów
    zagranicznych kwestionariuszy samych odpowiedzi przeczących tj. odpowiedzi „NIE” oraz
    braku dodatkowej wiedzy Wnioskodawcy na temat posiadania przez klienta stałego
    miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z
    którym Wnioskodawca, uzna, że klient zagraniczny nie posiada w Polsce stałego miejsca
    prowadzenia działalności związku z czym zgodnie z art. 28b Ustawy o VAT miejscem
    świadczenia usług będzie miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (klient) posiada
    siedzibę działalności gospodarczej.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości dotyczących określenia miejsca świadczenia
    wykonywanych usług, wskazać należy, że zgodnie z ogólną zasadą powołanego wcześniej
    art. 28b ust. 1 i 2 ustawy, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a
    ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust.
    1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności
    gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego
    siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że klienci są podatnikami podatku VAT i posiadają
    siedzibę na terenie innego niż Polska kraju UE. Ponadto z informacji uzyskanych od
    klientów w kwestionariuszu wynika, że nie posiadają oni na terytorium Polski stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie wskazać należy, że
    świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe stanowią usługi do których stosuje się
    art. 28b ustawy (tj. są to usługi do których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania

    miejsca świadczenia usług na podstawie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i,
    art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n). Zatem, odnosząc się do Państwa wątpliwości, w
    analizowanej sprawie miejsce opodatkowania usług serwisowych świadczonych przez
    Spółkę na rzecz klientów należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania
    miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy. Tym samym usługi
    serwisowe nie są opodatkowane w Polsce. Ww. usługi są opodatkowane w kraju w którym
    podatnik będący usługobiorcą (klient) posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    W konsekwencji Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.