Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.238.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur
dokumentujących budowę sieci kanalizacyjnej.
Słowa kluczowe: gmina
kanalizacja
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-prawo do odliczenia
osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności
gospodarczej
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących budowę sieci kanalizacyjnej w miejscowości (...).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 20 maja 2025 r. (wpływ 20 maja 2025 r.) oraz pismem z
    21 maja 2025 r. (wpływ 21 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (zwana dalej: „Wnioskodawcą”) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, rozliczającym m.in. podatek VAT w zakresie zbiorowego
    zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków komunalnych.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 z późn. zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Z dniem 1 stycznia 2017 r. dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT wraz z podległymi
    jednostkami budżetowymi i obecnie rozlicza się z urzędem skarbowym w sposób
    skonsolidowany.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych.
    Gmina świadczy usługi w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków na rzecz
    mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji oraz dostarcza wodę/odbiera ścieki w
    Jednostkach organizacyjnych Gminy oraz w innych miejscach wykorzystywanych do
    realizacji zadań własnych Gminy. Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez
    Gminę infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna. Jednostką organizacyjną
    odpowiedzialną za zarządzanie infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną jest Zakład
    Gospodarki Komunalnej. Wykonując zadania własne, Gmina działa zarówno w charakterze
    organu władzy publicznej, jak i na podstawie umów o charakterze cywilnoprawnym,
    stanowiących działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Jednostka
    organizacyjna odpowiedzialna za zarządzanie infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną
    (...) między innymi prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zbiorowego zaopatrzenia
    w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Inwestycja pn. „(...)” realizowana będzie w ramach inwestycji (...)”, objętej Krajowym
    Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności. Planowane przedsięwzięcie obejmuje

    budowę nowoczesnej sieci kanalizacji sanitarnej o łącznej długości (...) km, umożliwiającej
    wykonanie (...) przyłączy do posesji. Dzięki inwestycji mieszkańcy zyskają dostęp do
    nowoczesnej i ekologicznej infrastruktury wodno-ściekowej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r., poz. 1465, z późn. zm.), do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty należy do zadań własnych gminy – w szczególności zadania te obejmują sprawy
    wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
    unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną
    oraz gaz.
    Ukończona inwestycja zostanie następnie przekazana w nieodpłatne użytkowanie Zakładu
    Gospodarki Komunalnej będącego zakładem budżetowym Gminy, który wykonuje zadania
    własne Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.
    Budowana sieć kanalizacyjna będzie wykorzystywana przez Zakład Gospodarki
    Komunalnej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (działalność
    gospodarcza). Zakład będzie świadczył usługi, na podstawie umów cywilnych dla
    mieszkańców Gminy i przedsiębiorców z terenu Gminy. Sieć kanalizacji sanitarnej będzie
    służyć do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina w ramach
    realizacji przedmiotowej inwestycji będzie nabywała towary i usługi, na podstawie
    otrzymywanych faktur (Gmina będzie faktycznie bezpośrednio ponosić wydatki na
    inwestycję).
    Doprecyzowanie opisu sprawy (wynikające z pisma z 21 maja 2025 r.)
    Towary i usługi nabywane w ramach projektu pn. „(...)” będą wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wybudowana
    sieć wodociągowa będzie wykorzystywana wyłącznie przez gospodarstwa domowe.
    Inwestycja ta nie będzie obejmować żadnego przyłącza do instytucji publicznej. Zadanie
    obejmuje tylko odbiorców indywidualnych i nie obejmuje żadnej jednostki organizacyjnej
    Gminy.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących budowę sieci kanalizacyjnej w miejscowości (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją zadania pn. „(...)”.
    Z punktu widzenia ustawy o VAT, odliczenie VAT nie jest obowiązkiem podatnika, lecz
    uprawnieniem i tym samym na podatniku ciąży odpowiedzialność karno-skarbowa.
    Zaniechanie odliczenia nie powinno powodować negatywnych konsekwencji, jednak
    nieodliczanie VAT może świadczyć o niegospodarności, gdyż Gmina rezygnuje z
    dodatkowych środków z odliczonego podatku. Gmina do ww. sytuacji nie chce dopuścić,
    dlatego zwraca się o wyjaśnienie do Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w
    zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Z przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
    jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Przez zakład budżetowy – według § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (Dz. U. z 2021 r., poz. 999) – rozumie się utworzony przez jednostkę samorządu
    terytorialnego, samorządowy zakład budżetowy.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego. Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu
    terytorialnego, nie może być ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla
    jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane
    odrębnie sposoby określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Jednocześnie – co istotne – rozporządzenie nie przewiduje, w przypadku jednostek
    samorządu terytorialnego, aby rozliczać poszczególne nieruchomości będące w zasobach
    Gmin, jak również wszystkie działalności prowadzone przez Gminy, samodzielnie.

    Jak wskazano wyżej, proporcja ustalana jest odrębnie dla urzędu obsługującego jednostki
    samorządu terytorialnego, czyli: urzędu gminy, urzędu miasta, starostwa powiatowego
    oraz urzędu marszałkowskiego; odrębnie dla jednostki budżetowej oraz odrębnie dla
    samorządowego zakładu budżetowego.
    Tym samym proporcja, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, powinna zostać
    obliczona, zgodnie z ww. przepisami rozporządzenia, dla każdej z jednostek samorządu
    terytorialnego oddzielnie.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w
    przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do
    celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu
    odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować
    ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem
    VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem).
    W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w
    sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust.
    2a ustawy.
    Budowana sieć kanalizacyjna w miejscowości (...) będzie wykorzystywana przez Gminę do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina ma
    możliwość przypisania wydatków związanych z przedmiotową inwestycją do
    poszczególnych rodzajów działalności.
    Biorąc zatem pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że Wnioskodawca, ponosząc
    wydatki związane z budową sieci kanalizacyjnej w miejscowości (...), która będzie
    wykorzystywana do celów działalności gospodarczej (opodatkowanej), ma możliwość
    pełnego odliczenia podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien

    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    § podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    § podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność
      .
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Gmina wykonuje zadania własne (określone w art. 7 ustawy o
    samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki
    organizacyjne. Z dniem 1 stycznia 2017 r. dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT
    wraz z podległymi jednostkami budżetowymi i obecnie rozlicza się z urzędem skarbowym
    w sposób skonsolidowany. Inwestycja pn. „(...)” realizowana będzie w ramach inwestycji B3.
    1.1 „Inwestycje w zrównoważoną gospodarkę wodno-ściekową na terenach wiejskich”,
    objętej Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności. Planowane
    przedsięwzięcie obejmuje budowę nowoczesnej sieci kanalizacji sanitarnej o łącznej
    długości (...) km, umożliwiającej wykonanie (...) przyłączy do posesji. Dzięki inwestycji
    mieszkańcy zyskają dostęp do nowoczesnej i ekologicznej infrastruktury wodno-ściekowej.
    Ukończona inwestycja zostanie przekazana w nieodpłatne użytkowanie dla Zakładu
    Gospodarki Komunalnej będącego zakładem budżetowym Gminy, który wykonuje zadania
    własne Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.
    Gmina w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji będzie nabywała towary i usługi, na
    podstawie otrzymywanych faktur (Gmina będzie faktycznie bezpośrednio ponosić wydatki
    na inwestycję).
    Towary i usługi nabywane w ramach projektu pn. „(...)” będą wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wybudowana
    sieć wodociągowa będzie wykorzystywana wyłącznie przez gospodarstwa domowe.
    Inwestycja ta nie będzie obejmować żadnego przyłącza do instytucji publicznej. Zadanie
    obejmuje tylko odbiorców indywidualnych i nie obejmuje żadnej jednostki organizacyjnej
    Gminy.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy Gminie będzie przysługiwało pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących budowę sieci kanalizacyjnej w
    miejscowości (...).
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie oba warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą
    spełnione. Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, towary i usługi nabywane w ramach projektu
    pn. „(...)” będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. Wybudowana sieć wodociągowa będzie wykorzystywana
    wyłącznie przez gospodarstwa domowe. Inwestycja ta nie będzie obejmować żadnego
    przyłącza do instytucji publicznej. Zadanie obejmuje tylko odbiorców indywidualnych i nie
    obejmuje żadnej jednostki organizacyjnej Gminy.

    Wobec powyższego, będą mieli Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do
    odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z budową ww. sieci
    kanalizacyjnej. Prawo to będzie przysługiwać Państwu pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.
    Podsumowując stwierdzić należy, że będzie Państwu przysługiwało pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących budowę sieci kanalizacyjnej w
    miejscowości (...), zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń
    wynikających z art. 88 ustawy.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym oraz opisem
    zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.