Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-113/14-4/OS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-20
Teza: Zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2014 r. (data wpływu 17 lutego 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 maja 2014 r. (data wpływu 8 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 maja 2014 r. (data wpływu 8 maja 2014 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prosi o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Planowaną działalność Wnioskodawca zamierza rozpocząć 5 maja 2014 r. Miejscem wykonywania pracy będzie mieszkanie rodziców Wnioskodawcy. Działalność ma polegać na wykonywaniu usług projektowych (711.10.Z – Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania oraz 71.11.Z działalność w zakresie architektury). Usługi zostaną skierowane do firm i osób prywatnych. Wnioskodawca szacuje od kilku do kilkunastu zleceń miesięcznie na projekty wykonywane przez firmę Wnioskodawcy. W ramach działalności będą sporządzane umowy z każdą osobą fizyczną i firmą. Wszystkie świadczone usługi Wnioskodawca zamierza dokumentować fakturą, która zawierać będzie dane identyfikujące odbiorcę. W latach 01.06.2007r . – 04.05.2009 r. Wnioskodawca prowadził działalność (52.63.B – przeważająca działalność, 52.33.Z, 52.47.B, 52.27.B) i posiadał kasę fiskalną.

W uzupełnieniu wnioskodawca wskazał, że działalność gospodarczą, którą Wnioskodawca prowadził w latach 2007-2009, była samodzielnie wykonywaną działalnością gospodarczą. Łączna kwota z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przekroczyła w pierwszym roku działalności kwotę 20 000 zł w miesiącu lipcu. Każde świadczenie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych będzie dokumentowane fakturą, w której zawarte będą w szczególności dane identyfikujące odbiorcę. Liczba wszystkich transakcji w zakresie świadczonych usług, nie przekroczy odpowiednio 50, a liczba odbiorców tych usług – 20. Za świadczone usługi zapłata w całości nastąpi za pośrednictwem poczty lub banku. Z ewidencji i dowodów dokumentujących sprzedaż świadczonych usług jednoznacznie będzie wynikało, jakiej konkretnej transakcji zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres). Wnioskodawca nie będzie dokonywać dostawy towarów lub świadczyć usługi wymienione w załączniku do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wnioskodawca będzie prowadził: 74.10.Z – działalność w zakresie specjalistycznego projektowania; 71.11.Z – działalność w zakresie architektury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może korzystać z zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze zmianą rodzaju działalności gospodarczej, Wnioskodawca uważa, że nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl przepisu art. 111 ust. 1 tej ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Kwestię zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników w obecnym stanie prawnym, tj. od 1 stycznia 2013 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r. poz. 1382), wydane na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art. 111 ust. 8 ustawy. Regulacje zawarte w niniejszym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia oraz wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów.

Tak więc, zwolnienia te można podzielić na dwie grupy:

1.  zwolnienie podmiotowe – zwalniające z obowiązku ewidencjonowania w zakresie całej działalności podatnika,
2.  zwolnienie przedmiotowe – zwalniające z obowiązku ewidencjonowania tylko określone czynności wykonywane przez podatnika.

Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

Na podstawie poz. 34 załącznika do rozporządzenia zwolnione z obowiązku ewidencjonowania jest świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, o ile łącznie są spełnione następujące warunki:

1.  każde świadczenie usługi dokonane przez podatnika jest dokumentowane fakturą, w której są zawarte dane identyfikujące odbiorcę;
2.  liczba świadczonych usług, o których mowa w pkt 1, w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła 50, przy czym liczba odbiorców tych usług w tym okresie była mniejsza niż 20.

Natomiast pod poz. 37 załącznika do rozporządzenia ustawodawca zwolnił z obowiązku ewidencjonowania świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli zapłaty za wykonaną czynność dokonano w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Zwolnienia podmiotowe, tj. dotyczące podmiotu określone zostały w § 3 ww. rozporządzenia.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Podkreślić należy, iż stosownie do § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się, w przypadku:

1.  dostaw:
    1.  gazu płynnego,
    2.  części do silników (PKWiU 28.11.4),
    3.  silników spalinowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (PKWiU 29.10.1),
    4.  nadwozi do pojazdów silnikowych (PKWiU 29.20.1),
    5.  przyczep i naczep; kontenerów (PKWiU 29.20.2),
    6.  części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (PKWiU 29.20.30.0),
    7.  części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (z wyłączeniem motocykli), gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 29.32.30.0),
    8.  silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),
    9.  sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90),
    10.  sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),
    11.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "ustawą",
    12.  płyt CD, DVD, kaset magnetofonowych, taśm magnetycznych (w tym kaset wideo), dyskietek, kart pamięci, kartridżów i innych analogowych lub cyfrowych nośników danych zawierających zapisane dane lub zapisane pakiety oprogramowania komputerowego, w tym również sprzedawanych łącznie z licencją na użytkowanie,
    13.  wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,
    14.  wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyjątkiem towarów, dostarczanych w sposób określony w poz. 42 załącznika do rozporządzenia;

1.  świadczenia usług:
    1.  przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyjątkiem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
    2.  przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami.

Na mocy § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia przepisów ust. 1 pkt 1 lit. b-l nie stosuje się do zwolnień wynikających z poz. 33 załącznika do rozporządzenia.

Jak stanowi § 5 ust. 7 ww. rozporządzenia w przypadku wykonania czynności, o której mowa w § 4 ust. 1, zwolnienia, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, tracą moc z chwilą wykonania tej czynności.

Jednakże na mocy § 5 ust. 8 tego rozporządzenia w przypadku podatników wykonujących czynności, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b-l, którzy korzystają ze zwolnienia wynikającego z poz. 33 załącznika do rozporządzenia, przepisu ust. 7 nie stosuje się.

Ponadto § 7 ust. 4 ww. rozporządzenia stanowi, że w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 33, 34, 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. przestali spełniać warunki do zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (§ 7 ust. 6 ww. rozporządzenia).

Z opisu zawartego we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza rozpocząć planowaną działalność z dniem 5 maja 2014 r. Miejscem wykonywania pracy będzie mieszkanie rodziców Wnioskodawcy. Działalność ma polegać na wykonywaniu usług projektowych (74.10.Z – działalność w zakresie specjalistycznego projektowania; 71.11.Z – działalność w zakresie architektury.). Usługi zostaną skierowane do firm i osób prywatnych. Wnioskodawca szacuje od kilku do kilkunastu zleceń miesięcznie na projekty wykonywane przez firmę Wnioskodawcy. W ramach działalności będą sporządzane umowy z każdą osobą fizyczną i firmą. Wszystkie świadczone usługi Wnioskodawca zamierza dokumentować fakturą, która zawierać będzie dane identyfikujące odbiorcę. W latach 01.06.2007r . – 04.05.2009 r. Wnioskodawca prowadził działalność (52.63.B – przeważająca działalność, 52.33.Z, 52.47.B, 52.27.B) i posiadał kasę fiskalną. Działalność gospodarczą, którą Wnioskodawca prowadził w latach 2007-2009, była samodzielnie wykonywaną działalnością gospodarczą. Łączna kwota z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przekroczyła w pierwszym roku działalności kwotę 20 000 zł w miesiącu lipcu. Każde świadczenie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych będzie dokumentowane fakturą, w której zawarte będą w szczególności dane identyfikujące odbiorcę. Liczba wszystkich transakcji w zakresie świadczonych usług, nie przekroczy odpowiednio 50, a liczba odbiorców tych usług – 20. Za świadczone usługi zapłata w całości nastąpi za pośrednictwem poczty lub banku. Z ewidencji i dowodów dokumentujących sprzedaż świadczonych usług jednoznacznie będzie wynikało, jakiej konkretnej transakcji zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Odnosząc się do zawartego we wniosku opisu sprawy, w kwestii zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku ponownego podjęcia działalności gospodarczej, istotnym staje się ustalenie bytu prawnopodatkowego Wnioskodawcy. Tym samym należy rozstrzygnąć kwestię, czy Zainteresowany może być, w świetle przepisów prawa, uznany za podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą, czy też z racji wcześniej prowadzonej działalności gospodarczej jest podatnikiem podatku od towarów i usług kontynuującym sprzedaż.

W tym miejscu należy podkreślić, że zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wyniku likwidacji działalności przez osobę fizyczną, a następnie ponowne rozpoczęcie ich wykonywania, bez względu na to, czy o tym samym profilu czy innym, powoduje, iż mamy do czynienia z tym samym podatnikiem posługującym się tym samym Numerem Identyfikacji Podatkowej (NIP). Wznowienie działalności w rozumieniu odrębnych przepisów, nie ma wpływu na byt osoby fizycznej jako podatnika podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podejmując ponownie działalność gospodarczą w niezmienionej formie prawnej (jako osoba fizyczna), Wnioskodawca uczynił to jako podmiot kontynuujący działalność gospodarczą, a nie jako podmiot rozpoczynający wykonywanie działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższe tutejszy Organ stwierdza, że jeśli wobec Wnioskodawcy wystąpił wcześniej obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, to tym samym w przypadku wznowienia działalności gospodarczej Zainteresowany nie ma prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Jednakże, biorąc pod uwagę okoliczność, że – jak wskazał Wnioskodawca – każde świadczenie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych będzie dokumentowane fakturą, w której zawarte będą w szczególności dane identyfikujące odbiorcę oraz liczba wszystkich transakcji w zakresie świadczonych usług, nie przekroczy odpowiednio 50, a liczba odbiorców tych usług – 20 a ponadto Zainteresowany nie rozpoczął ewidencjonowania tych usług przed dniem 1 stycznia 2011 r., Wnioskodawca będzie mógł korzystać do dnia 31 grudnia 2014 r. ze zwolnienia przedmiotowego od obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 34 załącznika do rozporządzenia, jednakże z zastrzeżeniem, iż w przypadku gdy liczba wszystkich dokonanych operacji świadczenia usług przekroczy 50, a liczba odbiorców tych usług w tym okresie będzie równa bądź wyższa niż 20, zwolnienie to traci moc od dnia przekroczenia tych limitów.

Ponadto w przypadku, gdy Wnioskodawca przekroczy limity wskazane w rozporządzeniu w załączniku pod poz. 34, w zakresie świadczonych usług, Zainteresowany będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie zapisu § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, gdyż jak wskazał Wnioskodawca za świadczone usługi zapłata w całości nastąpi za pośrednictwem poczty lub banku oraz z ewidencji i dowodów dokumentujących sprzedaż świadczonych usług jednoznacznie będzie wynikało, jakiej konkretnej transakcji zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.