Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1131/10-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-14
Teza: Przekazanie Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; podatek-podatek od towarów i usług; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana reprezentowanego przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2010 r. (data wpływu 18 października 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 grudnia 2010 r. (data wpływu 17 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Małżonkowie Pan (dalej: Wnioskodawca) i Pani (dalej: małżonka), dalej zwani również łącznie „Małżonkami”, zamieszkali w W., pozostają w małżeńskiej majątkowej wspólności ustawowej. Każde z małżonków prowadzi działalność gospodarczą na własne imię. Przeważający rodzaj działalności Wnioskodawcy to „Obiekty noclegowe i turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania”, oznaczona symbolem 5520Z w klasyfikacji PKD 2007.

Zainteresowany prowadzi swoją działalność w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zwanym „Y”. Wnioskodawca rozlicza podatek dochodowy na zasadach ogólnych i jest czynnym podatnikiem VAT, w związku z czym prowadzi stosowne księgi podatkowe, a w szczególności: Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów, ewidencję środków trwałych oraz ewidencje sprzedaży i zakupów dla potrzeb VAT.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wynajem pokoi (usługi krótkotrwałego zakwaterowania) znajdujących się w ww. budynku turystom i kuracjuszom. Przedmiotowy budynek w całości jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawcy, i jako taki, dnia 31 grudnia 2009 r. został wraz z całym wyposażeniem wprowadzony do ewidencji środków trwałych. w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania budynku, Wnioskodawca zawarł stosowne umowy na dostawę następujących mediów: woda i ścieki z Gminą Miejską Ś., energia elektryczna z Sp. z o. o., gaz z S.A, radio i telewizja z Sp. z o. o., Internet z S.A, wywóz śmieci z Przedsiębiorstwem.

Od roku 2008 Wnioskodawca ponosił nakłady na remont i wyposażenie budynku i jako czynny podatnik VAT, korzystał z prawa do odliczenia podatku zawartego w fakturach dokumentujących te nakłady, w szczególności uzyskał zwrot bezpośredni podatku na rachunek bankowy w kwocie ok. 136.000,00 zł.

Przeważający rodzaj działalności małżonki to „Sprzedaż detaliczna mięsa i wyrobów z mięsa prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach”, oznaczona symbolem 4722Z w klasyfikacji PKD 2007. Działalność tę małżonka prowadzi w W., i jest czynnym podatnikiem VAT. Relacje osobiste między małżonkami powodują, iż zamierzają oni znieść wspólność majątkową i dokonać podziału majątku, co zostanie potwierdzone aktem notarialnym. w wyniku podziału majątku małżonka otrzyma budynek mieszkalny („Y”) wraz z wyposażeniem, w którym dotychczas Wnioskodawca prowadzi działalność wynajmu pokoi. Małżonka będzie tę działalność kontynuować, a przejęty budynek zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych, związanych z działalnością gospodarczą małżonki. Wnioskodawca będzie nadal prowadził działalność gospodarczą na swoje imię, której przedmiot nie będzie związany z budynkiem „Y”.

Dnia 17 grudnia 2010 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego wskazując, iż przekazanie działalności nastąpi na podstawie małżeńskiej umowy majątkowej, o której mowa w art. 47 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. u. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Umowa ta będzie miała formę aktu notarialnego, a na jej podstawie cały majątek wspólny małżonków zostanie przeniesiony na małżonkę.

Ponadto, jak wyjaśnił Zainteresowany przedmiotowa działalność to cały zakres działalności gospodarczej jaką prowadzi Wnioskodawca. Ponieważ wszystkie materialne i niematerialne składniki związane z działalnością gospodarczą Zainteresowanego związane są z „Y”, stanowi ona przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Wnioskodawca wskazał jednocześnie, iż nie zatrudnia pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wydaniem opisanego budynku (wraz z przeniesieniem związanych z nim praw i obowiązków) współmałżonkowi, prowadzącemu działalność gospodarczą, w wyniku zniesienia wspólności majątkowej, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do dokonania korekty podatku odliczonego zgodnie z art. 91 ust. 1 - ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz ewentualnej korekty dokonuje współmałżonek, który otrzyma budynek?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie sprawy Wnioskodawca nie jest zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego w sposób opisany w przepisach art. 91 ust. 1 - ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie przepisu 91 ust. 9 ustawy o podatku VAT, do ewentualnej korekty odliczonego podatku będzie zobowiązany współmałżonek, prowadzący działalność gospodarczą, który otrzyma budynek w wyniku podziału majątku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. nadanym ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz. u. Nr 247, poz. 1652), kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które wykorzystywane są przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Jak stanowi ust. 4 powołanego przepisu, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna.

Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z art. 91 ust. 2a ustawy, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Jak stanowi art. 90 ust. 3 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i ust. 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Należy podkreślić, iż ustawodawca ustalił również zasady postępowania w sytuacji, gdy w okresie korekty nastąpi sprzedaż towaru lub usługi.

W myśl art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Ustawa przewiduje ponadto korektę podatku naliczonego w przypadku zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług.

Na mocy art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów, środków trwałych wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia (sprzedaży, darowizny, aportu) przedsiębiorstwa, reguluje art. 91 ust. 9 ustawy.

Zgodnie z tym przepisem, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług noclegowych, turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania, z tytułu których jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Usługi wykonywane są w działalności w budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Przedmiotowy budynek w całości jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawcy i wraz z wyposażeniem jest ujęty w ewidencji środków trwałych. Małżonka Wnioskodawcy także prowadzi działalność gospodarczą – w innym niż opisany zakresie – i także jest podatnikiem podatku VAT. Przekazanie działalności nastąpi na podstawie małżeńskiej umowy majątkowej, o której mowa w art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Umowa ta będzie miała formę aktu notarialnego, a na jej podstawie cały majątek wspólny małżonków zostanie przeniesiony na małżonkę. Ponadto, jak wyjaśnił Zainteresowany przedmiotowa działalność – „Y” – to cały zakres działalności gospodarczej jaką prowadzi Wnioskodawca. Ponieważ wszystkie materialne i niematerialne składniki związane z działalnością gospodarczą Zainteresowanego związane są z „Y” stanowi ona przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników.

Uwzględnić również należy, iż w interpretacji nr ILPP1/443-1131/10-4/MK, tut. Organ stwierdził, że majątek przekazywany małżonce, na podstawie umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej obejmujący wszystkie składniki materialne i niematerialne związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Zainteresowanego (wszystkie te składniki związane bowiem są z „Y”) stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 k.c. w konsekwencji czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na względzie powołane przepisy prawa, opis zdarzenia przyszłego oraz ustalenia zawarte w ww. interpretacji, wskazać należy, iż Wnioskodawca przenosząc prawo własności ww. obiektu na małżonkę na podstawie małżeńskiej umowy majątkowej nie będzie miał obowiązku dokonania korekt określonych w art. 91, bowiem obowiązek ewentualnej korekty podatku naliczonego od nabytych składników majątkowych, będących elementami przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy, zostanie przeniesiony na nabywcę, czyli w analizowanym przypadku na małżonkę Wnioskodawcy.

Podkreślić jednak należy, że analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny zapisów małżeńskiej umowy majątkowej, którą Wnioskodawca wraz z małżonką planują zawrzeć.

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z ww. art. 14b § 1 cyt. ustawy, udzielona interpretacja indywidualna jest wiążąca tylko dla Wnioskodawcy, a nie dla małżonki.

Niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku VAT. Rozstrzygnięcie w zakresie uznania przekazywanego majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i opodatkowana tego przekazania, zostało zawarte w interpretacji nr ILPP1/443-1131/10-4/MK z dnia 14 stycznia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.