Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-113/07-5/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2007-12-31
Teza: Czy pracownikom zatrudnionym na stanowiskach kierowców należą się diety z tytułu podróży służbowych i czy ich wartość jest kosztem uzyskania przychodów firmy, a dla pracownika – kierowcy diety z tytułu podróży służbowych są wolne od podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; koszt-koszty uzyskania przychodów; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani B. I., przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2007 r. (data wpływu 1 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wypłaconych pracownikom diet.

Pismem z dnia 19 listopada 2007 r. nr ILPB/415-113/07-2/AMN, doręczonym w dniu 22 listopada 2007 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia tego wniosku o wpłatę brakującej kwoty 75 zł bądź wskazanie, którego zdarzenia przyszłego dotyczy uiszczona kwota.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 22 listopada 2007 r., wniosek uzupełniono w dniu 23 listopada 2007 r.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych krajowych i zagranicznych. Zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę na stanowiskach kierowców. Pracownicy – kierowcy wyjeżdżają na polecenie pracodawcy w celu załatwienia spraw służbowych poza miejscowość, w której znajduje się siedziba pracodawcy. Firma świadczy usługi transportowe na terenie całej Europy. Kierowcy wracają do siedziby firmy, po wykonaniu powierzonego zlecenia tj. po tygodniu, a nawet po dwóch tygodniach od wyjazdu.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

Czy wartość diet z tytułu podróży służbowych wypłaconych pracownikom zatrudnionym na stanowiskach kierowców stanowi koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, kierowca zatrudniony na podstawie umowy o pracę w miejscu pracy, którym jest dla niego siedziba pracodawcy, wyjeżdżając w celu załatwienia sprawy służbowej wyraźnie poleconej mu przez pracodawcę, poza miejscowość, w której znajduje się siedziba pracodawcy odbywa podróż służbową w rozumieniu art. 775 § 1 Kodeksu pracy, a w rezultacie przysługują mu diety oraz zwrot poniesionych w podróży, prawidłowo udokumentowanych wydatków. Wnioskodawca zatem uważa, że diety i inne należności za czas podróży służbowej wypłacone kierowcy zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż wydatki te zostają poniesione w celu osiągnięcia przychodu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu nie uważa się wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nim współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Diety i inne należności za czas podróży służbowej wypłacone pracownikom do wysokości określonej w odrębnych przepisach, nie zostały wymienione w art. 23 ustawy.

Wobec powyższego należy uznać, że o ile odrębne przepisy wydane przez właściwego ministra określają obowiązek wypłacania diet i innych należności za czas podróży służbowej, to wypłacone ww. należności stanowią koszt uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek w zakresie uznania wykonywania zadań służbowych za podróż służbową został rozstrzygnięty pismem z dnia 31 grudnia 2007 r. nr ILPB1/415-113/07-4/AMN.

Wniosek w zakresie rozstrzygnięcia zagadnienia dotyczącego kwestii zwolnień od podatku dochodowego wypłacanych pracownikom diet z tytułu podróży służbowych, rozstrzygnięto pismem z dnia 31 grudnia 2007 r. nr ILPB2/415-210/07-2/AJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.