Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.388.2025.3.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca
zamieszkania
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 3-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 4
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwania uzupełnił go Pan 15
    i 27 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pana wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania z ulgi na powrót w oparciu o posiadaną
    w chwili przeprowadzki Kartę Polaka. Pod koniec 2021 r. przyjechał Pan do Polski na kurs
    zawodowy (...) w miejscowości A. (kurs dla osób, (...) — na co ma Pan potwierdzenie w
    postaci białoruskiej książeczki pracy oraz ciągłej pracy na Białorusi do 2022 r.). W tym
    okresie wynajął Pan samochód i po zajęciach pracował Pan jako (...) na podstawie umowy
    zlecenia.
    Na początku stycznia 2022 r. wrócił Pan do swojego miejsca zamieszkania w B. na
    Białorusi i rozpoczął Pan zdalne poszukiwanie pracy. Dopiero pod koniec lutego 2022 r.
    znalazł Pan pracodawcę – firmę X w C., w której był Pan zatrudniony jako kierowca
    ciężarówki (co potwierdza kopia umowy o pracę z dnia 21 lutego 2022 r.). Pracował Pan
    tam na podstawie wizy (cel wydania - 18 - posiadacz Karty Polaka) w systemie rotacyjnym:
    8-6 tygodni pracy i 3-4 tygodnie bezpłatnego urlopu. Mając tak długie przerwy między
    kadencjami, pomimo służbowego mieszkania, często wyjeżdżał Pan na Białoruś, gdzie
    mieszka większość Pana rodziny.
    Taka sytuacja trwała faktycznie do końca 2022 r., kiedy zdecydował się Pan złożyć wniosek
    o pobyt stały w Rzeczypospolitej Polskiej. Swój zamiar do stałego przeprowadzenia się do
    Polski potwierdził Pan podczas rozmowy w Urzędzie Wojewódzkim w E. oraz wnioskiem o
    przyznanie świadczenia pieniężnego dla posiadaczy Karty Polaka.
    W sierpniu 2023 r. dostał Pan pozytywną decyzję o udzielenie stałego pobytu w
    Rzeczypospolitej Polskiej. Poszukiwanie pracy w miejscu zamieszkania Pana przyszłej
    żony, w D., przeciągnęło się do października 2023 r. Od tego czasu mieszka Pan w D., gdzie
    obecnie przebywa, mając ciężarną żonę, z którą planuje Pan dalsze życie i pracę w Polsce
    oraz uzyskanie obywatelstwa polskiego.
    Po raz pierwszy skorzystał Pan z ulgi na powrót w lutym 2025 r. przy rozliczeniu PIT-11 za
    rok 2024 oraz dokonując korekty PIT za rok 2023. Wcześniej umówił się Pan na konsultację
    w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w D., gdzie po przeanalizowaniu dokumentów
    poinformowano Pana, że może Pan skorzystać z przedmiotowej ulgi. Po zaksięgowaniu
    środków na koncie bankowym, pod koniec marca 2025 r. skontaktował się z Panem
    pracodawca i poinformował, że otrzymał telefon z urzędu skarbowego z prośbą o
    dokonanie korekty deklaracji podatkowej oraz zwrot środków. Po rozmowie telefonicznej

    z Panią z Urzędu Skarbowego został Pan poinformowany, że jej zdaniem nie może
    skorzystać z ulgi, ponieważ przeprowadził się Pan do Polski wcześniej niż 31 grudnia 2021
    r. i złożył Pan deklarację podatkową za 2021 r.
    Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że w latach 2019-2021 nie przebywał w Polsce dłużej
    niż 183 dni. Nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce nieprzerwanie przez co najmniej
    5 lat kalendarzowych poprzedzających lata 2019-2021. Nie miał Pan nieprzerwanie
    miejsca zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
    Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej
    Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
    lub Stanach Zjednoczonych Ameryki. Do Polski przyjechał Pan (...) listopada 2021 r. w celu
    udziału w kursach szkolenia zawodowego. W 2021 r. spędził Pan w Polsce 58 dni. Nie miał
    Pan żadnych powiązań osobistych które łączyły Pana z Polską w okresie od przyjazdu do
    Polski do 31 grudnia 2021 r. Do 31 grudnia 2021 r. centrum Pana interesów osobistych i
    gospodarczych znajdowało się na Białorusi, gdzie mieszka cała rodzina. Nie miał Pan
    żadnych powiązań gospodarczych, które łączyły Pana z Polską do 31 grudnia 2021 r. Praca
    podczas kursów szkolenia zawodowego nie miała charakteru stałego. Podczas kursów
    szkolenia zawodowego w 2021 r. zamieszkiwał Pan w hostelu. Do 31 grudnia 2021 r. na
    Białorusi był Pan zatrudniony na stanowisku inżyniera budownictwa i ta praca była
    głównym źródłem dochodów w ciągu 10 lat, miał Pan także konta bankowe, kredyty.
    Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w 2021 r. znajdowało się na Białorusi,
    gdzie do 31 grudnia 2021 r. miał Pan stałe miejsce zamieszkania.
    Do 31 grudnia 2021 r. aktywności społeczne, kulturalne, sportowe prowadził Pan na
    Białorusi.
    Do Polski – w związku z rozpoczęciem pracy przyjechał Pan (..) lutego 2022 r. W 2022 r.
    przebywał Pan w Polsce 214 dni, a w 2023 r. 271 dni.
    W latach 2022 i 2023 miejscem Pana stałego zamieszkania dla celów podatkowych była
    Polska. W 2022 r. pracował Pan w systemie rotacyjnym 6-8 tygodni pracy i 3-4 tygodni
    bezpłatnego urlopu, podczas którego wracał Pan na Białoruś.
    W 2023 r. stałe miejsce zamieszkania miał Pan w Polsce. W 2022 r. zaczął Pan budować
    relacje z przyszłą żoną i planować wspólne zamieszkanie. W 2023 r. przeprowadzi się Pan
    z C. do D. żeby zamieszkać razem. W latach 2022-2023 jeździł Pan na Białoruś tylko w celu
    odwiedzin rodziny i dla zabrania osobistych rzeczy do Polski.
    W 2022 r. zatrudnił się Pan i miał stałą pracę w Polsce, od 2023 r. wynajmował Pan
    mieszkanie wspólnie z partnerką. Na Białorusi miał Pan konto bankowe, z którego płacił
    Pan alimenty na córkę. W 2022 r. miejscem Pana zamieszkania była kwatera pracownicza
    w C., a od 2023 r. wynajmował Pan mieszkanie w D. razem z przyszłą żoną. Do 2022 r.
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych miał Pan na Białorusi.
    Rok 2022 był dla Pana „okresem przejściowym”, aktywność społeczną i kulturalną
    prowadził Pan pomiędzy wyjazdami do pracy, i w Polsce i na Białorusi.
    W 2023 r. aktywności społeczne, kulturalne, sportowe prowadził Pan w Polsce. Posiada
    Pan wyłącznie białoruskie obywatelstwo. Posiadał Pan Kartę Polaka do momentu
    otrzymania karty stałego pobytu w 2023 r. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    Posiada Pan certyfikaty rezydencji za lata 2019-2021 wydane przez białoruską
    administrację podatkową, tłumaczenia przysięgłe karty pracy z Białorusi za okres 2001-
    2021 r., zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy za okres (...) lutego 2021 r. – (...)
    października 2021 r.

    Pana córka, na którą płacił Pan alimenty zamieszkuje na Białorusi od urodzenia, tj. (...)
    2018 r.
    Odpowiadając na pytanie – czy w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego 2022 r. miał
    Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi – zgodnie z wewnętrznym
    prawem tego państwa oraz czy posiada Pan dokumenty potwierdzające tę okoliczność
    wyjaśnił Pan, że zgodnie z wewnętrznym prawem Białorusi od 1 stycznia 2022 r. do 20
    lutego 2022 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi co
    potwierdza zaświadczenie inspekcji podatkowej Białorusi za 2022 r. (Decyzja o odmowie
    wydania zaświadczenia o rezydencji podatkowej za 2022 r. z powodu przebywania na
    terytorium Białorusi krócej niż 183 dni).
    Od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego 2022 r. stałe miejsce zamieszkania miał Pan na
    Białorusi, a od 21 lutego 2022 r. w Polsce.
    W okresie – od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego 2022 r. powiązania osobiste z Białorusią to
    córka, rodzice i znajomi. Na Białorusi miał Pan również kredyt i konto bankowe. Z Polską w
    tym okresie nie miał Pan powiązań osobistych i gospodarczych.
    Ponadto w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego 2022 r.:
    · przebywał Pan na Białorusi,
    · aktywność społeczną, kulturalną, sportową, polityczną prowadził Pan na Białorusi,
    · prowadził Pan swoje gospodarstwo domowe na Białorusi,
    Od przyjazdu do Polski w dniu 21 lutego 2022 r. centrum Pana interesów osobistych i
    gospodarczych znajdowało się w Polsce (zgodnie z wewnętrznym prawem Polski i
    Białorusi).

## Pytanie

Czy przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust.
    1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że spełni wszystkie warunki do skorzystania z ulgi na powrót w 2022 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty
      85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa

        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
            - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w
              państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
              Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej,
              Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,
              Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice
              Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
              Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
            - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej
              5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2,
              oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych analizowany
    warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za
    rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum
    interesów życiowych.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek. Podatnik spełniający kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a ustawy, jest
    uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, natomiast
    podatnik który tych kryteriów nie spełnia podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza więc o uznaniu
    tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Określenie, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinno być dokonane w każdym
    przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Powyższe potwierdza treść Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez
    Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa
    PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1
    i 2a ustawy PIT.
    Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków
    podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma
    charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza
    posiadanie ścisłych powiazań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych
    przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy
    spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów

    życiowych w Polsce. Przy czym centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych,
    należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste.
    Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie
    aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem
    branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub
    małoletnich dzieci.
    W odniesieniu do centrum interesów gospodarczych, Objaśnienia wskazują, że w praktyce
    chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym
    względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej
    z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba
    zarządza swoim mieniem itd.
    Jak wskazano w ww. Objaśnieniach, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić
    w trakcie roku podatkowego.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan m.in., że w 2021 r. przebywał Pan w Polsce jedynie 58 dni
    w celu odbycia kursu, w trakcie którego również pracował Pan na podstawie umowy-
    zlecenia. Ponadto do 31 grudnia 2021 r. Pana centrum interesów osobistych i
    gospodarczych znajdowało się na Białorusi, gdzie:
    · zamieszkiwała Pana rodzina w tym małoletnia córka,
    · był Pan zatrudniony,
    · miał Pan stałe miejsce zamieszkania,
    · posiadał konto bankowe i kredyt,
    · prowadził Pan aktywności społeczne, kulturalne, sportowe
    · miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Wyjaśnił Pan również, że w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego 2022 r. na Białorusi
    nadal Pan:
    · miał stałe miejsce zamieszkania na Białorusi i przebywał Pan w tym kraju,
    · miał rodzinę, w tym małoletnią córkę,
    · posiadał konto bankowe i kredyty,
    · prowadził aktywność społeczną, kulturalną, sportową, polityczną, jak też prowadził Pan
      swoje gospodarstwo domowe
    a ponadto oświadczył Pan, że nie miał w tym okresie powiązań osobistych i gospodarczych
    z Polską.
    Natomiast 21 lutego 2022 r. przyjechał Pan do Polski w celu podjęcia stałej pracy i jak Pan
    wskazał, od tego dnia centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się
    w Polsce (zgodnie z wewnętrznym prawem Polski i Białorusi).
    Powyższe oznacza, że zarówno w 2021 r., jak i w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego
    2022 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Nie spełnił
    Pan bowiem w tym okresie przesłanek zawartych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i
    podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu należy Pana uznać
    od dnia 21 lutego 2022 r., tj. od dnia w którym – jak wynika z wniosku – przeniósł Pan do
    Polski centrum interesów osobistych i gospodarczych.

    Zatem uznać należy, że spełnił Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 1 i pkt 2 lit. a
    i b ustawy, bowiem w latach 2019-2021 oraz w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego
    2022 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce, jak też w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce.
    Ponadto na moment przeprowadzki posiadał Pan Kartę Polaka, co oznacza spełnienie
    warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Tym samym jedną z przesłanek zastosowania ulgi na powrót w Pana sytuacji jest warunek
    posiadania dokumentów potwierdzających miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
    w innym niż Polska państwie, w odniesieniu do okresu niezbędnego do ustalenia prawa
    do zwolnienia.
    W celu skorzystania z ulgi na powrót powinien zatem Pan posiadać certyfikat, lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za lata 2019-2021
    oraz za okres od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmienił
    Pan miejsce zamieszkania na Polskę.
    We wniosku wyjaśnił Pan, że miał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na
    Białorusi w latach 2019-2021 co potwierdzają m.in. posiadane certyfikaty rezydencji.
    Wyjaśnił Pan także, że zgodnie z wewnętrznym prawem Białorusi od 1 stycznia 2022 r. do
    20 lutego 2022 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi –
    co potwierdza zaświadczenie inspekcji podatkowej Białorusi za 2022 r.
    Skoro zatem Białoruś w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 20 lutego 2022 r. nie traktowała
    Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w tym kraju, w
    związku z czym nie posiada Pan dokumentów potwierdzających posiadanie miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi w tym okresie – to uznać należy, że nie
    spełnia Pan warunków niezbędnych do skorzystania z ulgi na powrót.
    Nie posiada Pan bowiem certyfikatu rezydencji lub innego dowodu dokumentującego
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi w odniesieniu do części okresu
    niezbędnego do ustalenia prawa do tego zwolnienia, tj. do okresu od 1 stycznia 2022 r. do
    20 lutego 2022 r. Okresem niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia jest bowiem
    zarówno okres:
    a) trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan
      miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i
    b) okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W konsekwencji, niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek, nie przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww.
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na powrót
    w 2022 r. uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.