Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.559.2025.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
na realizację inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
1

Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
    na realizację inwestycji pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina „A” (dalej jako: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako „VAT”).
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów. Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty, w tym w
    szczególności ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
    przyrody oraz gospodarki wodnej, kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji
    kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 1, 9,
    15 ustawy o samorządzie gminnym).
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r., Gmina oraz jej jednostki budżetowe występują jako jeden
    podatnik podatku VAT, zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zasadach rozliczeń w
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016
    r. poz. 1454). W tym zakresie Gmina traktuje wewnętrzne rozliczenia pomiędzy urzędem
    Gminy oraz jednostkami oraz pomiędzy samymi jednostkami jako zdarzenia
    niepodlegające ustawie o VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.
    Gmina realizuje projekt pn. „...” (dalej jako: „Inwestycja”, „Projekt”, „Zadanie”), przy użyciu
    środków dofinansowania w ramach programu priorytetowego nr 8.9.2 „Klimatyczne
    uzdrowiska Część 2) Wspieranie efektywności energetycznej w budynkach użyteczności
    publicznej na terenie gmin uzdrowiskowych”.

    Realizacja Inwestycji rozpoczęła się 15 października 2024 r., planowane zakończenie
    inwestycji zostało ustalone na dzień 30 września 2025 r. Całkowity koszt inwestycji
    wyniesie (...) zł, z czego wartość dofinansowania wynosi (...) zł.
    Projekt ma na celu zmniejszenie emisji CO2, a także zmniejszenie zużycia energii
    pierwotnej w budynkach publicznych. W związku z inwestycją zostaną zrealizowane
    następujące prace:
    • prace termomodernizacyjne;
    • modernizacja instalacji centralnego ogrzewania;
    • wymiana okien zewnętrznych;
    • wymiana drzwi zewnętrznych;
    • ocieplenie dachu w części ogrzewanej;
    • ocieplenie stropu pod nieogrzewanym poddaszem;
    • ocieplenie ścian zewnętrznych;
    • ocieplenie stropodachu sali kinowej;
    • modernizacja instalacji oświetlenia;
    • montaż instalacji fotowoltaicznej (panele):
    • dokumentacja – audyt ex-post.
    Termomodernizacja dotyczy budynku należącego do Gminy, w którym mieszczą się: (...)
    Ośrodek Kultury (dalej jako: „B”) oraz Gminna Biblioteka Publiczna (dalej jako:
    „Biblioteka”). Obie instytucje posiadają odrębną osobowość prawną. Budynek został
    przekazany w nieodpłatne wieczyste użytkowanie Ośrodkowi Kultury.
    Budżet instytucji kultury w dużej mierze opiera się na dotacji podmiotowej przekazywanej
    z budżetu Gminy.
    Jednocześnie „B” prowadzi działalność komercyjną, obejmującą m.in. sprzedaż biletów do
    kina oraz na wydarzenia kulturalne (takie jak koncerty i spektakle), odpłatny wynajem
    pomieszczeń na zajęcia oraz wynajem powierzchni reklamowych. Przychody z działalności
    opodatkowanej stanowią 24,196% całości przychodów jednostki. „B” odlicza podatek VAT
    od zakupów, które są związane ze sprzedażą opodatkowaną.
    Jednostki pokrywają bieżące koszty utrzymania budynku i otoczenia budynku z własnego
    budżetu. Odbiorcą faktur za zużycie mediów jest „B”, który proporcją metrażową
    refakturuje część mediów na Bibliotekę.
    Gmina nie będzie pobierała od instytucji kultury jakichkolwiek opłat za korzystanie z
    Budynku i majątku powstałego w wyniku Projektu, w tym instalacji fotowoltaicznej oraz
    nie będzie wykorzystywała Budynku do celów komercyjnych. Gmina nie będzie również
    samodzielnie prowadziła żadnej działalności w Budynku.
    Panele fotowoltaiczne instalowane na Budynku w ramach realizowanego Projektu będą
    służyć wyłącznie do wytwarzania energii elektrycznej na potrzeby własne Budynku, tj.
    zasilania urządzeń elektrycznych znajdujących się w Budynku.
    Instalacja powstała w wyniku realizacji Projektu kwalifikuje się jako mikroinstalacja w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2024 poz. 1361 t. j. z dnia 19 sierpnia 2024 r., dalej jako: „ustawa OZE”).
    „B” podpisał umowę kompleksową z przedsiębiorstwem energetycznym, faktury
    dokumentujące zakup energii elektrycznej zużytej w Budynku będą wystawiane przez
    przedsiębiorstwo energetyczne na „B”. Przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna nie
    podlega regulacjom zawartym w art. 4d ust. 2 ustawy OZE.
    W związku z zamontowaniem instalacji fotowoltaicznej w ramach realizacji Projektu, „B”
    będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy OZE, czyli
    odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł
    energii na własne potrzeby w mikroinstalacji i nie stanowi to przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej „B”.

    Realizując Inwestycję Gmina posiłkuje się podmiotami trzecimi, tj. firmami które będą na
    jej zlecenie wykonywać określone prace. Firmy te są czynnymi zarejestrowanymi
    podatnikami podatku VAT i swoje czynności będą wykonywać bezpośrednio na zlecenie
    Gminy.
    Wszystkie faktury dokumentujące wydatki poniesione w ramach Projektu zostaną
    wystawione na Gminę.
    Efekty Zadania nie będą przez Gminę wykorzystywane do czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Gmina nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z
    infrastruktury zmodernizowanej w ramach Inwestycji.

## Pytanie

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację
    inwestycji pn. „...”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, nie ma ona prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
    na realizację inwestycji pn. „...”.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.
    2025 r. poz. 775, t. j. z dnia 21 maja 2025 r., dalej jako: „ustawa o VAT”), w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, to znaczy
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, to znaczy takich, których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Tak skonstruowana zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy również, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem
    towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie
    go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.

    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W tym miejscu należy również wskazać na uregulowania wynikające z ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej jako „ustawa o samorządzie gminnym”).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne
    w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1, 9, 15 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania
    własne obejmują sprawy:
      · ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody
        oraz gospodarki wodnej;
      · kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i
        opieki nad zabytkami;
      · utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych.
    Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Realizuje
    projekt dotyczący budynku, w którym działają „B” oraz Biblioteka.
    Efekty zadania nie będą przez Gminę wykorzystywane do czynności podlegających
    podatkowi od towarów i usług. Gmina nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z
    infrastruktury zmodernizowanej w ramach Inwestycji.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie
    będą spełnione.

    W związku z powyższym, Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację inwestycji pn. „...”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
      § podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
      § podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to więc wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):

      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1, 9, i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
        przyrody oraz gospodarki wodnej,
      9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony
        zabytków i opieki nad zabytkami,
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina „A” jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Gmina realizuje projekt pn. „...”. Projekt ma na celu
    zmniejszenie emisji CO2, a także zmniejszenie zużycia energii pierwotnej w budynkach
    publicznych. W związku z inwestycją zostaną zrealizowane następujące prace: prace
    termomodernizacyjne, modernizacja instalacji centralnego ogrzewania, wymiana okien
    zewnętrznych, wymiana drzwi zewnętrznych, ocieplenie dachu w części ogrzewanej,
    ocieplenie stropu pod nieogrzewanym poddaszem, ocieplenie ścian zewnętrznych,
    ocieplenie stropodachu sali kinowej, modernizacja instalacji oświetlenia, montaż instalacji
    fotowoltaicznej (panele) oraz dokumentacja – audyt ex-post. Termomodernizacja dotyczy
    budynku należącego do Gminy, w którym mieszczą się: (...) Ośrodek Kultury („B”) oraz
    Gminna Biblioteka Publiczna. Obie instytucje posiadają odrębną osobowość prawną.
    Budynek został przekazany przez Gminę w nieodpłatne wieczyste użytkowanie Ośrodkowi
    Kultury. Jednostki te pokrywają bieżące koszty utrzymania budynku i otoczenia budynku z
    własnego budżetu. Odbiorcą faktur za zużycie mediów jest „B”, który proporcją
    metrażową refakturuje część mediów na Bibliotekę. Gmina nie będzie pobierała od
    instytucji kultury jakichkolwiek opłat za korzystanie z Budynku i majątku powstałego w
    wyniku Projektu, w tym instalacji fotowoltaicznej oraz nie będzie wykorzystywała Budynku
    do celów komercyjnych. Gmina nie będzie również samodzielnie prowadziła żadnej
    działalności w Budynku. Panele fotowoltaiczne instalowane na Budynku w ramach
    realizowanego Projektu będą służyć wyłącznie do wytwarzania energii elektrycznej na
    potrzeby własne Budynku tj. zasilania urządzeń elektrycznych znajdujących się w
    Budynku. Umowę kompleksową z przedsiębiorstwem energetycznym podpisał „B” a
    faktury dokumentujące zakup energii elektrycznej zużytej w Budynku będą wystawiane
    przez przedsiębiorstwo energetyczne na „B”. Prosumentem energii odnawialnej w
    rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy OZE, czyli odbiorcą końcowym wytwarzającym energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji
    będzie „B”. Wykonanie Inwestycji Gmina zleci podmiotom trzecim. Wszystkie faktury
    dokumentujące wydatki poniesione w ramach Projektu zostaną wystawione na Gminę.
    Efekty Zadania nie będą przez Gminę wykorzystywane do czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Gmina nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z
    infrastruktury zmodernizowanej w ramach Inwestycji.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia
    podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „...”.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są
    spełnione, bowiem – jak wynika z treści wniosku – nabyte towary i usługi w ramach
    realizacji ww. zadania nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki,
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, nie mają Państwo – na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
    realizacją ww. inwestycji.
    Podsumowując stwierdzić należy, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług
    związanych z realizacją zadania pn. „...”.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwo w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.