Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.69.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 marca 2025 r. (daty wpływu). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A.B. (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której
    przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca jest niezależnym deweloperem. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz
    podmiotów z Polski (dalej pojedynczo jako Spółka). Wniosek dotyczy działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę od lutego 2022 r., w zakresie działalności prowadzonej
    wcześniej Wnioskodawca uzyskał już interpretację indywidualną prawa podatkowego.
    Usługi tworzenia oprogramowania
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach (...). Wnioskodawca tworzy dla Spółek
    takie oprogramowania jak:
    (...)
    Zgodnie z zapisami umowy wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe w
    związku ze świadczeniem usług stają się własnością Spółki i Wnioskodawca potwierdza
    przeniesienie tych praw na ich rzecz tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia
    majątkowych praw autorskich. Wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę prac. Jest to działalność o charakterze
    twórczym, podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim
    na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez
    uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez
    analizowanie danych, pogłębianie wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie
    istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji
    technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy
    projektu, oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Zadaniem
    Wnioskodawcy, jest tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania
    Spółki i ułatwiało prowadzenie działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań
    (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych
    lub ulepszonych funkcjonalnościach. Działania Wnioskodawcy polegające na tworzeniu
    oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności
    tego oprogramowania. Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że Wnioskodawca
    musi stale rozszerzać swoją wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np.
    konferencjach branżowych czy tzw. Webinarach), czytanie literatury związanej z
    przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi wynikami badań

    naukowych, czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające programistów.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod programu tworzy wyłącznie
    na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami klientów. Oprogramowanie
    wytwarzane jest przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego
    działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług jest określone w umowie lub zamówieniu
    dotyczącym konkretnego projektu − Wnioskodawcy przysługuje kwota wynagrodzenia
    kalkulowana w oparciu o stawkę dzienną, godzinową lub stała kwota miesięcznie.
    Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej raz w miesiącu faktury.
    Usługi udostępniania oprogramowania
    Dodatkowo, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie, do którego praw własność nie
    przenosi na Spółkę lecz udostępnia je za wynagrodzeniem w postaci tzw. opłaty
    licencyjnej. W takim przypadku Spółka płaci określoną kwotę Wnioskodawcy za możliwość
    korzystania z oprogramowania przez określony czas. Wnioskodawca może udostępnić
    swoje oprogramowanie kilku Spółkom jednocześnie, nie udziela licencji wyłącznej.
    W powyższy sposób Wnioskodawca udostępnia wytworzone przez siebie
    oprogramowanie:
    (...)
    Wnioskodawca prowadzi, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do
    programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów
    oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest
    w formie arkusza kalkulacyjnego. Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w
    podobny sposób również na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów.
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek dotyczy roku 2022, 2023, 2024 i lat kolejnych. Dochody za przyszłe lata
    podatkowe będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w
    przedstawionych we wniosku.
    W latach, których dotyczy wniosek Wnioskodawca wybrał tzw. podatek liniowy 19%.
    Wnioskodawca wskazał, że przez „usługi programistyczne” należy rozumieć prace
    kończące się powstaniem programu komputerowego.
    Przedmiotem zapytania są następujące programy komputerowe wytworzone przez
    Wnioskodawcę:
    (...)
    Wymienione efekty pracy to programy komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art.
    74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca samodzielnie tworzył/tworzy algorytmy.
    Rozwijane/ulepszane przez Wnioskodawca oprogramowania stanowią programy
    komputerowe, których był twórcą, przy czym co do zasady Wnioskodawca tworzy nowe
    oprogramowanie.
    Działalność Wnioskodawcy, o której mowa wyżej, i która jest przedmiotem wniosku –
    stanowi katalog zamknięty.

    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    Praca Wnioskodawcy przy tworzeniu oprogramowania obejmuje następujące etapy:
    • Analiza problemu biznesowego – dogłębne zrozumienie potrzeb klienta, identyfikacja
      wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych, określenie ograniczeń technicznych i
      biznesowych.
    • Projektowanie architektury – opracowanie koncepcji technicznej rozwiązania, wybór
      odpowiednich technologii, projektowanie struktur danych i algorytmów, które
      najlepiej spełnią wymagania.
    • Implementacja – pisanie kodu źródłowego w językach (...), z wykorzystaniem
      nowoczesnych praktyk programistycznych i wzorców projektowych.
    • Testowanie i walidacja – opracowanie testów jednostkowych i integracyjnych,
      weryfikacja wydajności i bezpieczeństwa rozwiązania, optymalizacja kodu.
    • Dokumentacja – tworzenie dokumentacji technicznej i użytkowej, która umożliwia
      efektywne wykorzystanie oprogramowania.
    • Wdrożenie i utrzymanie – asystowanie przy wdrożeniu rozwiązania, zbieranie informacji
      zwrotnej od użytkowników i wprowadzanie ulepszeń.
    W praktyce Wnioskodawca stosował następujące innowacyjne rozwiązania:
    (...)
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w opracowywaniu
    oryginalnych rozwiązań informatycznych, które odpowiadają na konkretne, unikatowe
    potrzeby klientów. Wnioskodawca przedstawił proces swojej pracy oraz podejmowane
    działania:
    Oryginalność tworzonych programów wynika z niestandardowych algorytmów –
    Wnioskodawca opracowuje niestandardowe algorytmy dopasowane do specyficznych
    potrzeb klientów, które nie są dostępne w gotowych rozwiązaniach dostępnych na rynku.
    Unikalnej kombinacji technologii – Wnioskodawca łączy różne technologie w sposób, który
    pozwala na uzyskanie nowych funkcjonalności i możliwości. Podejścia zorientowanego na
    użytkownika – Wnioskodawca tworzy rozwiązania, które są intuicyjne i przyjazne dla
    użytkownika, co odróżnia je od standardowych rozwiązań dostępnych na rynku.
    Elastyczności i skalowalności – Wnioskodawca projektuje rozwiązania, które można łatwo
    dostosować do zmieniających się potrzeb klienta i skalować wraz z rozwojem jego
    biznesu. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi oryginalne dzieło
    intelektualne, które powstaje w wyniku twórczego procesu projektowania i implementacji.
    Każde rozwiązanie jest unikatowe i dostosowane do specyficznych potrzeb klienta, a nie
    jest jedynie adaptacją istniejących szablonów czy gotowych komponentów.
    Systematyczność w działalności Wnioskodawcy przejawia się w metodycznym i
    uporządkowanym podejściu do tworzenia oprogramowania. Obejmuje ona:
    • regularny i zaplanowany proces rozwoju oprogramowania – Wnioskodawca stosuje
      podejście iteracyjne, w którym każdy etap pracy jest dokładnie zaplanowany i
      realizowany według ustalonego harmonogramu;
    • dokumentowanie procesu tworzenia – Wnioskodawca prowadzi szczegółową
      dokumentację techniczną, rejestruje decyzje projektowe oraz tworzy dokumentację
      kodu, co zapewnia przejrzystość i powtarzalność procesu;
    • systematyczne badanie i testowanie – Wnioskodawca regularnie przeprowadza testy
      funkcjonalne i wydajnościowe, które pozwalają na wczesne wykrycie potencjalnych
      problemów i ich eliminację;

    • organizację pracy w cykle rozwojowe – Wnioskodawca wykorzystuje metodologie
      zwinne (Agile), które pozwalają na systematyczne planowanie i realizację kolejnych
      etapów pracy;
    • regularną analizę rynku i technologii – Wnioskodawca systematycznie monitoruje nowe
      rozwiązania technologiczne, trendy w branży oraz potrzeby klientów, co pozwala na
      ciągłe doskonalenie oferowanych rozwiązań.
    Przy rozpoczęciu każdego projektu Wnioskodawca stawia sobie konkretne cele związane z
    wytworzeniem oprogramowania:
    • stworzenie wysokiej jakości, niezawodnego i skalowalnego oprogramowania, które
      spełnia wszystkie wymagania funkcjonalne i niefunkcjonalne klienta;
    • zastosowanie najnowszych technologii i najlepszych praktyk programistycznych, które
      zapewnią optymalną wydajność, bezpieczeństwo i łatwość utrzymania kodu;
    • dostarczenie innowacyjnych rozwiązań, które wykraczają poza standardowe
      rozwiązania dostępne na rynku i stanowią prawdziwą wartość dodaną dla klienta;
    • ciągłe podnoszenie kompetencji technicznych poprzez uczenie się nowych technologii i
      metodologii;
    • budowanie portfolio projektów, które pozwolą na pozyskiwanie nowych klientów i
      rozwój działalności.
    Finansowanie prac odbywa się głównie z przychodów uzyskiwanych z realizacji projektów
    dla dotychczasowych klientów oraz z własnych środków przeznaczonych na rozwój
    działalności.
    W latach 2022-2024 Wnioskodawca osiągnął następujące cele:
    • W 2022 roku: Wnioskodawca stworzył aplikację (...).
    • W 2023 roku: Wnioskodawca rozwinął aplikację (...).
    • W 2024 roku: Wnioskodawca kontynuował rozwój aplikacji (...).
    W działalności Wnioskodawca stosuje elastyczne podejście do zarządzania projektami,
    bazujące na metodologii Agile. Dla każdego projektu opracowuje harmonogram
    podzielony na iteracje (tzw. sprinty), zazwyczaj trwające 2-4 tygodnie. W ramach każdej
    iteracji realizuje konkretne funkcjonalności lub ulepszenia. Wnioskodawca przedstawił
    przykładowe harmonogramy kluczowych projektów, które zostały w pełni zrealizowane: (...)
    (...)
    W procesie tworzenia innowacyjnych programów komputerowych Wnioskodawca
    wykorzystuje szereg zaawansowanych technologii, które umożliwiają tworzenie rozwiązań
    wyróżniających się na rynku. Kluczowe technologie oraz wprowadzane przez nie
    usprawnienia:
    1. Zaawansowane technologie front-endowe:
      (...)
    2. Technologie sztucznej inteligencji:
      (...)
    3. Architektura chmurowa i serverless:
      (...)
    4. Zaawansowane technologie back-endowe:
      (...)
    5. Automatyzacja procesów i ciągła integracja:

      (...)
    6. Innowacyjne podejścia do rozwoju oprogramowania:
      (...)
    Te innowacyjne technologie pozwalają mi tworzyć programy komputerowe, które
    wyróżniają się następującymi cechami:
    - Znacząco wyższa wydajność – aplikacje obsługują więcej użytkowników przy mniejszym
      zużyciu zasobów;
    - Lepsza skalowalność – możliwość dynamicznego dostosowywania zasobów do
      zapotrzebowania;
    - Inteligentna automatyzacja – wykorzystanie AI do automatyzacji złożonych zadań, które
      wcześniej wymagały manualnej pracy;
    - Większa dostępność – aplikacje działają niezawodnie na różnych urządzeniach i w
      różnych warunkach sieciowych;
    - Personalizacja doświadczeń – dostosowanie interfejsu i funkcjonalności do
      indywidualnych potrzeb użytkowników;
    - Łatwiejsza rozbudowa – modułowa architektura ułatwia dodawanie nowych
      funkcjonalności;
    - Wyższe bezpieczeństwo – wbudowane mechanizmy ochrony przed popularnymi
      zagrożeniami.
    Wymienione technologie i innowacje są systematycznie wdrażane w tworzonych przez
    Wnioskodawcę programach komputerowych, co pozwala na dostarczanie klientom
    rozwiązań o wysokiej wartości biznesowej, znacząco przewyższających standardowe
    produkty dostępne na rynku.
    Tworzone i rozwijane programy komputerowe oparte są na kompleksowym zestawie
    rozwiązań wiedzowych, technicznych i metodologicznych, które wspólnie tworzą solidny
    fundament dla innowacyjnych produktów. Wnioskodawca przedstawił kluczowe obszary:
    1. Metodologie projektowania i zarządzania:
      (...)
    2. Inżynieria oprogramowania i architektura:
      (...)
    3. Zapewnienie jakości i niezawodności:
      (...)
    4. Bezpieczeństwo aplikacji:
      (...)
    5. Rozwiązania z zakresu inżynierii wiedzy:
      (...)
    6. Projektowanie zorientowane na użytkownika:
      (...)
    7. Zarządzanie danymi i analityka:
      (...)
    Stosowanie powyższych rozwiązań wiedzowych i metodologicznych pozwala
    Wnioskodawcy tworzyć oprogramowanie, które:
    – jest dostosowane do rzeczywistych potrzeb biznesowych klienta,

    – charakteryzuje się wysoką jakością i niezawodnością,
    – może być łatwo rozwijane i modyfikowane w miarę zmieniających się wymagań,
    – jest bezpieczne i odporne na zagrożenia,
    – zapewnia doskonałe doświadczenia użytkownika,
    – efektywnie wspiera procesy biznesowe klienta,
    – pozwala na podejmowanie decyzji w oparciu o dane.
    Te fundamenty wiedzy i metodologii stanowią integralną część podejścia Wnioskodawcy
    do tworzenia oprogramowania, zapewniając solidne podstawy dla innowacyjnych
    rozwiązań technologicznych opisanych wyżej.
    Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych Wnioskodawca
    dysponował następującymi kluczowymi zasobami wiedzy:
    1. Formalne przygotowanie:
    (...)
    2. Wiedza techniczna i algorytmiczna:
    (...)
    3. Wiedza interdyscyplinarna:
    (...)
    4. Doświadczenie praktyczne:
    (...)
    5. Metody ciągłego rozwoju:
    (...)
    Ta wielowymiarowa baza wiedzy umożliwiła Wnioskodawcy holistyczne podejście do
    tworzenia innowacyjnych programów komputerowych, które nie tylko wykorzystują
    najnowsze możliwości technologiczne, ale również odpowiadają na rzeczywiste potrzeby
    biznesowe klientów. Przed każdym nowym projektem Wnioskodawca dokonuje również
    szczegółowej analizy specyficznych wymagań i uzupełnia bazę wiedzy o elementy
    niezbędne do jego realizacji, zapewniając ciągły rozwój kompetencji.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i systematycznie rozwija
    następujące kluczowe obszary wiedzy i umiejętności:
    (...)
    Wnioskodawca stale rozwija te obszary poprzez:
    • Udział w społecznościach praktyków określonych technologii;
    • Analizę rzeczywistych przypadków implementacji innowacyjnych rozwiązań;
    • Prowadzenie własnych projektów badawczych testujących nowe podejścia i technologie;
    • Regularną wymianę doświadczeń z ekspertami z branży.
    Ta ciągła aktualizacja i poszerzanie wiedzy pozwala Wnioskodawcy dostarczać
    rozwiązania, które nie tylko odpowiadają na bieżące potrzeby klientów, ale również
    wykorzystują najnowsze osiągnięcia technologiczne, zapewniając długoterminową wartość
    biznesową.
    Efekty pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania), które Wnioskodawca nazywa
    programem komputerowym, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

    a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    c) nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Klientów.
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które nazywane są we wniosku odpowiednio
    „programem komputerowym”/„oprogramowaniem” w każdym przypadku – tj. zarówno w
    przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – są/będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca osiąga dochody, które zamierza opodatkować preferencyjną stawką
    podatkową z tytułu:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W zakresie przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę za „przeniesienie praw
    autorskich na rzecz Spółki” – „przeniesienie”/”przejście” majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania/ulepszania utworów), następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    W zakresie przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z „udostępnienia za
    wynagrodzeniem oprogramowania (tzw. opłaty licencyjnej)” – sposób „udzielenia” licencji
    do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy.
    Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej Wnioskodawca oblicza/będzie obliczał wskaźnik Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję od (...) 2019 r.
    Pytania (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana
      przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt
      38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5%
      do sumy kwalifikowanych dochodów uzyskiwanych z tytułu kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej, tj. dochodów ze sprzedaży przez Wnioskodawcę autorskich
      praw do programów komputerowych, przemnożonych przez wskaźnik obliczony
      według wzoru nexus?
    3) Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5%
      do sumy kwalifikowanych dochodów uzyskiwanych z tytułu kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej, tj. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej,
      która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, przemnożonych przez
      wskaźnik obliczony według wzoru nexus?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia
    oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38- 40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ad. 2
    W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% do
    sumy kwalifikowanych dochodów uzyskiwanych z tytułu kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, tj. dochodów ze sprzedaży przez Wnioskodawcę autorskich praw do
    programów komputerowych przemnożonych przez wskaźnik obliczony według wzoru
    nexus.
    Ad. 3
    W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% do
    sumy kwalifikowanych dochodów uzyskiwanych z tytułu kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, tj. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przemnożonych przez wskaźnik obliczony
    według wzoru nexus.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania (tzw. IP Box).
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
      których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych,
      których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony,
      rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT,
    zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT „badania naukowe” to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce;

    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:
    a. badania podstawowe, rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl ww. przepisów „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Działalność badawczo-rozwojowa
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo- rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    • mają twórczy charakter,
    • są prowadzone w systematyczny sposób,
    • zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    • obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Twórczy charakter
    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza – mający na celu tworzenie,
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” – powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter
    twórczy/ innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    informatycznych.
    Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, każdorazowo
    wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego
    projektu. Rozwiązania proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają
    prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje
    zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT.
    Systematyczność
    Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei – robiący coś regularnie i starannie – oraz w
    przypadku działań – prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie

    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością. W
    opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które
    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie
    Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz
    wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania
    Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na
    zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z
    funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec Spółki, w tym realizacji na jego rzecz prac
    polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych
    modyfikacjach w reakcji na ciągle zmieniające się zapotrzebowanie kontrahentów.
    Określony cel działalności
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy. Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych
    produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem realizowanych przez Wnioskodawcę
    prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz optymalizacja (modyfikacja)
    innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych narzędzi IT.
    Prace rozwojowe
    Wnioskodawca poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego, wykorzystuje
    dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i
    informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Aktywność w ramach prowadzonych prac jest pracami rozwojowymi, gdyż polega m.in. na
    kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i
    rozwiązań. Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są
    prowadzone na schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany
    charakter i są przygotowywane pod kątem zapotrzebowania klienta. Ponadto, charakter
    prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian do produktów. Nie
    polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in. koniecznością aktualizacji
    oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega na opracowaniu nowych
    produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w związku ze zgłoszeniem
    zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją zapotrzebowania przez
    Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji określonych segmentów
    prowadzonej działalności.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o
    PIT.
    Zasady opodatkowania
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    (...) 8. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których

    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy). Jak wynika z
    powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP
    stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji
    finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o „IP Box” nie narzucają
    podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji
    IP Box.
    Podsumowanie
    Podsumowując:

    1. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej
      działalności gospodarczej,
    2. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    3. wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie przepisów o prawie
      autorskim,
    4. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
      dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
    5. Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
      oprogramowania.
    W związku z powyższym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% od dochodu z tytułu
    świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności opisanych we wniosku o
    interpretację.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i
        1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem
    oprogramowania. Tworzy Pan oprogramowanie w językach (...). Świadczy Pan usługi na
    rzecz podmiotów z Polski. Tworzy Pan dla Spółek takie oprogramowania jak:
    (...)
    Wskazał Pan, że wymienione efekty pracy to programy komputerowe, podlegające
    ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonych bezpośrednio przez Pana prac. Jest to działalność o charakterze twórczym,
    podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w
    celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz
    na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i
    planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie
    wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu
    oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie
    opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces
    twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Pana zadaniem jest tworzenie
    oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Twórczy charakter Pana działalności przejawia się w opracowywaniu oryginalnych
    rozwiązań informatycznych, które odpowiadają na konkretne, unikatowe potrzeby
    klientów. Przedstawił Pan proces swojej pracy oraz podejmowane działania:
    • opracowuje Pan niestandardowe algorytmy dopasowane do specyficznych potrzeb
      klientów, które nie są dostępne w gotowych rozwiązaniach dostępnych na rynku;
    • łączy różne technologie w sposób, który pozwala na uzyskanie nowych funkcjonalności i
      możliwości;
    • tworzy rozwiązania, które są intuicyjne i przyjazne dla użytkownika, co odróżnia je od
      standardowych rozwiązań dostępnych na rynku;
    • projektuje rozwiązania, które można łatwo dostosować do zmieniających się potrzeb
      klienta i skalować wraz z rozwojem jego biznesu.
    Oryginalność tworzonych programów wynika z niestandardowych algorytmów, unikalnej
    kombinacji technologii, podejścia zorientowanego na użytkownika oraz elastyczności i
    skalowalności. Tworzone przez Pana oprogramowanie stanowi oryginalne dzieło
    intelektualne, które powstaje w wyniku twórczego procesu projektowania i implementacji.
    Każde rozwiązanie jest unikatowe i dostosowane do specyficznych potrzeb klienta, a nie
    jest jedynie adaptacją istniejących szablonów czy gotowych komponentów.
    Wskazał Pan, że efekty pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania), które nazywa
    programem komputerowym, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”,

    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów. Nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że Pana działalność to działalność o charakterze twórczym, podejmowana w
    sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania
    zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Systematyczność w Pana działalności przejawia się w metodycznym i uporządkowanym
    podejściu do tworzenia oprogramowania. Obejmuje ona:
    • regularny i zaplanowany proces rozwoju oprogramowania – stosuje Pan podejście
      iteracyjne, w którym każdy etap pracy jest dokładnie zaplanowany i realizowany
      według ustalonego harmonogramu;
    • dokumentowanie procesu tworzenia – prowadzi Pan szczegółową dokumentację
      techniczną, rejestruje decyzje projektowe oraz tworzy dokumentację kodu, co
      zapewnia przejrzystość i powtarzalność procesu;
    • systematyczne badanie i testowanie – regularnie przeprowadza Pan testy funkcjonalne i
      wydajnościowe, które pozwalają na wczesne wykrycie potencjalnych problemów i ich
      eliminację;
    • organizację pracy w cykle rozwojowe – wykorzystuje Pan metodologie zwinne (Agile),
      które pozwalają na systematyczne planowanie i realizację kolejnych etapów pracy;
    • regularną analizę rynku i technologii – systematycznie monitoruje Pan nowe
      rozwiązania technologiczne, trendy w branży oraz potrzeby klientów, co pozwala na
      ciągłe doskonalenie oferowanych rozwiązań.
    Przy rozpoczęciu każdego projektu stawia Pan sobie konkretne cele związane z
    wytworzeniem oprogramowania:
    • stworzenie wysokiej jakości, niezawodnego i skalowalnego oprogramowania, które
      spełnia wszystkie wymagania funkcjonalne i niefunkcjonalne klienta;

    • zastosowanie najnowszych technologii i najlepszych praktyk programistycznych, które
      zapewnią optymalną wydajność, bezpieczeństwo i łatwość utrzymania kodu;
    • dostarczenie innowacyjnych rozwiązań, które wykraczają poza standardowe
      rozwiązania dostępne na rynku i stanowią prawdziwą wartość dodaną dla klienta;
    • ciągłe podnoszenie kompetencji technicznych poprzez uczenie się nowych technologii i
      metodologii;
    • budowanie portfolio projektów, które pozwolą na pozyskiwanie nowych klientów i
      rozwój działalności.
    W działalności stosuje Pan elastyczne podejście do zarządzania projektami, bazujące na
    metodologii Agile. Dla każdego projektu opracowuje harmonogram podzielony na iteracje
    (tzw. sprinty), zazwyczaj trwające 2-4 tygodnie. W ramach każdej iteracji realizuje
    konkretne funkcjonalności lub ulepszenia. We wniosku przedstawił Pan przykładowe
    harmonogramy kluczowych projektów, które zostały w pełni zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności wykorzystuje i
    systematycznie rozwija Pan następujące kluczowe obszary wiedzy i umiejętności:
    (...)
    Stale rozwija Pan te obszary poprzez udział w społecznościach praktyków określonych
    technologii, analizę rzeczywistych przypadków implementacji innowacyjnych rozwiązań,
    prowadzenie własnych projektów badawczych testujących nowe podejścia i technologie
    oraz regularną wymianę doświadczeń z ekspertami z branży. Ta ciągła aktualizacja i
    poszerzanie wiedzy pozwala Panu dostarczać rozwiązania, które nie tylko odpowiadają na
    bieżące potrzeby klientów, ale również wykorzystują najnowsze osiągnięcia
    technologiczne, zapewniając długoterminową wartość biznesową.
    Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych dysponował
    Pan następującymi kluczowymi zasobami wiedzy:
    (...)
    Ta wielowymiarowa baza wiedzy umożliwiła Panu holistyczne podejście do tworzenia
    innowacyjnych programów komputerowych, które nie tylko wykorzystują najnowsze
    możliwości technologiczne, ale również odpowiadają na rzeczywiste potrzeby biznesowe
    klientów. Przed każdym nowym projektem dokonuje Pan również szczegółowej analizy
    specyficznych wymagań i uzupełnia bazę wiedzy o elementy niezbędne do jego realizacji,
    zapewniając ciągły rozwój kompetencji.
    Tworzone i rozwijane programy komputerowe oparte są na kompleksowym zestawie
    rozwiązań wiedzowych, technicznych i metodologicznych, które wspólnie tworzą solidny
    fundament dla innowacyjnych produktów.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonych bezpośrednio przez Pana prac. Jest to działalność o charakterze twórczym,
    podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w
    celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia

    nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz
    na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i
    planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie
    wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu
    oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie
    opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces
    twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Pana zadaniem jest tworzenie
    oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie
    działalności gospodarczej. Kod programu tworzy Pan wyłącznie na podstawie własnej
    wiedzy i zgodnie z wymaganiami klientów. Pana działania polegające na tworzeniu
    oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności
    tego oprogramowania. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem
    działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów. Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że musi Pan stale rozszerzać
    swoją wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. konferencjach branżowych czy
    tzw. Webinarach), czytanie literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie
    się z publicznie dostępnymi wynikami badań naukowych, czy wymianę wiedzy poprzez
    portale zrzeszające programistów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje Pan dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z
    zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych
    zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci
    programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Pana zadaniem jest tworzenie
    oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie
    działalności gospodarczej. W procesie tworzenia innowacyjnych programów
    komputerowych wykorzystuje Pan szereg zaawansowanych technologii, które umożliwiają
    tworzenie rozwiązań wyróżniających się na rynku. Tworzone oprogramowanie stanowi
    oryginalne dzieło intelektualne, które powstaje w wyniku twórczego procesu
    projektowania i implementacji. Każde rozwiązanie jest unikatowe i dostosowane do
    specyficznych potrzeb klienta, a nie jest jedynie adaptacją istniejących szablonów czy
    gotowych komponentów. Wyjaśnił Pan, że efekty Pana samodzielnej pracy, które
    nazywane są we wniosku odpowiednio „programem komputerowym”/
    „oprogramowaniem” w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania utworów – są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Osiąga Pan dochody, które zamierza opodatkować preferencyjną stawką
    podatkową z tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. Wskazał Pan, że w zakresie przychodów uzyskiwanych za
    „przeniesienie praw autorskich na rzecz Spółki” – „przeniesienie”/”przejście” majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo (zarówno w przypadku
    tworzenia, jak i w przypadku rozwijania/ulepszania utworów), następuje zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Natomiast w
    zakresie przychodów uzyskiwanych z „udostępnienia za wynagrodzeniem
    oprogramowania (tzw. opłaty licencyjnej)” – sposób „udzielenia” licencji do programu
    komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    67 ww. ustawy. Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej oblicza/będzie obliczał Pan wskaźnik Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która
    pozwala na wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu
    komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz
    dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest w
    formie arkusza kalkulacyjnego od (...) 2019 r.
    Wskazał Pan, że wniosek dotyczy działalności prowadzonej przez Pana od lutego 2022 r.,
    zatem dotyczy lat 2022, 2023, 2024 i lat kolejnych. Dochody za przyszłe lata podatkowe
    będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych we
    wniosku.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, w przypadku uzyskania przez Pana przychodu z tytułu przenoszenia na
    Zleceniodawcę autorskich praw majątkowych do kwalifikowanych praw własności
    intelektualnych, mamy do czynienia z przychodem, który jest podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca
    ust. 7 pkt 2 ww. ustawy, tj. dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Natomiast, w przypadku uzyskania przez Pana przychodu z tytułu
    udostępniania oprogramowania za wynagrodzeniem w postaci tzw. opłaty licencyjnej,
    mamy do czynienia z przychodem, który jest podstawą do ustalenia dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1
    ww. ustawy, tj. dochodem z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która
    dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2022-2024 (od lutego 2022 r.)
    oraz za lata kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym
    zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    – dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    – wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    • stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    • zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez

    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.