Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.240.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Ulga na powrót; wnioskodawca zarejestrowany jako osoba
bezrobotna przez parę miesięcy w Polsce.
Słowa kluczowe: Dania
bezrobotny
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 kwietnia
    2025 r. (data wpływu 11 kwietnia 2025 r.) oraz pismem z 15 kwietnia 2025 r. (data wpływu
    18 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W dniu 13 grudnia 2019 r. wyjechał Pan do Danii, gdzie podjął Pan legalne zatrudnienie i
    mieszkał do dnia 20 lipca 2023 r. W tym okresie Pana centrum interesów życiowych
    znajdowało się w Danii, a Pana dochody pochodziły z pracy wykonywanej w tym kraju.
    W dniu 21 lipca 2023 r. wrócił Pan do Polski w celu poszukiwania pracy. Od tego momentu
    był Pan zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w Polsce,
    jednak Pana centrum interesów życiowych i zarobkowych nie było jeszcze w pełni
    ustabilizowane.
    W dniu 6 grudnia 2023 r. ponownie wyjechał Pan do Danii, gdzie przebywał Pan przez kilka
    miesięcy, jednak w dniu 21 sierpnia 2024 r. ostatecznie powrócił Pan do Polski z zamiarem
    stałego zamieszkania i wykonywania działalności zarobkowej w kraju. Od tego momentu
    Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce.
    Obecnie zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i chciałby Pan potwierdzić, czy w
    świetle przedstawionego stanu faktycznego spełnia Pan warunki do skorzystania z tego
    zwolnienia.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Z ulgi na powrót chciałby Pan skorzystać od dnia 21 sierpnia 2024 r.
    Posiada Pan obywatelstwo polskie.
    Wyjechał Pan do Danii z zamiarem przeniesienia się na stałe. Pracował Pan tam na rzecz
    podmiotu duńskiego.
    Powrót do Polski w dniu 21 sierpnia 2024 r. miał charakter ostateczny i wiązał się z
    zamiarem stałego zamieszkania oraz uznania za rezydenta podatkowego w Polsce. Od 21
    sierpnia 2024 r. podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Dania traktowała Pana jako rezydenta podatkowego od 13 grudnia 2019 r. do 20 sierpnia
    2024 r. Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji. Posiada Pan jednak umowy o pracę oraz
    wyciągi bankowe. Przed wyjazdem miał Pan miejsce zamieszkania w Polsce nieprzerwanie
    przez co najmniej 5 lat.
    W Danii podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od 13 grudnia 2019
    roku do 20 sierpnia 2024 roku. W ww. okresie w Danii miał Pan powiązania osobiste z
    partnerką i trójką dzieci, a w Polsce z matką i córką. Powiązań majątkowych Pan nie miał.
    Od powrotu do Polski posiada Pan powiązania osobiste z córką, matką, partnerką
    (zaręczyny). W Danii pozostały Pana dzieci. Nie ma Pan powiązań majątkowych.
    Od 21 lipca 2023 r. do 5 grudnia 2023 r. przebywał Pan w mieszkaniu partnerki w Polsce.
    Celem przyjazdu do Polski było przeniesienie miejsca zamieszkania oraz poszukiwanie
    pracy.
    Od 12 kwietnia 2025 r. do chwili obecnej świadczy Pan pracę na rzecz podmiotu polskiego
    (umowa o pracę). Z ulgi na powrót chciałby Pan skorzystać od dochodów uzyskanych z
    tytułu umowy o pracę.
    Zeznanie podatkowe za 2023 r. złożył Pan w Danii. Zeznanie podatkowe za 2024 r. złoży
    Pan w Polsce.
    Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych w okresie do 20 sierpnia 2024 r.
    znajdowało się w Danii.
    Od września 2023 r. jest Pan zameldowany w Polsce.
    W latach 2021, 2022, 2023 oraz na dzień 1 stycznia 2024 r. miał Pan miejsce zamieszkania
    dla celów podatkowych w Danii.
    W latach 2019-2023 nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni.

    W żadnym roku, w którym chce Pan skorzystać z ulgi, nie przekroczył Pan limitu 85.528 zł
    przychodów.
    Nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót - ani w części, ani w całości.
    Sprostował Pan wcześniejszą informację, że nie od 12 kwietnia 2025 r., tylko od 19 lutego
    2025 r. podjął Pan pracę. Od 19 lutego 2025 r. świadczy Pan pracę na rzecz podmiotu
    polskiego. Od 21 sierpnia 2024 r. do 18 lutego 2025 r. nie uzyskał Pan dochodów w Polsce.
    Pytania
    1) Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego spełnia Pan warunki określone w
      art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT i może Pan skorzystać ze zwolnienia z podatku
      dochodowego przez okres 4 lat w ramach tzw. ulgi na powrót?
    2) Czy fakt Pana tymczasowego pobytu w Polsce w okresie od 21 lipca 2023 r. do 6
      grudnia 2023 r., podczas którego był Pan zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a
      następnie ponowny wyjazd do Danii i ostateczny powrót do Polski w dniu 21 sierpnia
      2024 r. wpływa na możliwość skorzystania z ulgi na powrót?
    3) Czy w przypadku osoby, która w 2024 roku przeniosła miejsce zamieszkania z Danii do
      Polski i od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu, możliwe jest skorzystanie z ulgi na powrót na zasadach określonych w
      art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, od dochodów uzyskanych od polskiego pracodawcy
      w 2025 roku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W Pana ocenie, spełnia Pan warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT i może
    Pan skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego przez okres 4 lat w ramach tzw. ulgi
    na powrót. Przepisy wymagają, aby osoba ubiegająca się o ulgę przebywała za granicą
    przez co najmniej 3 lata i następnie powróciła do Polski z zamiarem stałego zamieszkania.
    W Pana przypadku pobyt w Danii trwał od 13 grudnia 2019 r. do 20 lipca 2023 r., co
    oznacza, że spełnia Pan wymóg trzyletniego pobytu zagranicznego. Ponadto od 21
    sierpnia 2024 r. Pana centrum interesów życiowych i gospodarczych znajduje się w Polsce,
    co potwierdza Pana zamiar stałego zamieszkania.
    Ad. 2
    Uważa Pan, że okres Pana tymczasowego pobytu w Polsce w 2023 roku, podczas którego
    był Pan zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a następnie ponowny wyjazd do Danii, nie
    wpływa na możliwość skorzystania z ulgi na powrót. Kluczowym momentem dla
    zastosowania ulgi jest ostateczny powrót do Polski, który w Pana przypadku nastąpił 21
    sierpnia 2024 roku. Przepisy nie wykluczają osób, które miały krótkie pobyty w kraju przed
    podjęciem decyzji o stałym powrocie, o ile spełniony jest warunek wcześniejszego,
    długoterminowego pobytu za granicą oraz rezydencji podatkowej w Polsce po powrocie.
    Ad. 3
    W Pana sytuacji należy uznać, że ponownie stał się Pan polskim rezydentem podatkowym
    w 2024 r., co oznacza, że od tego momentu może Pan korzystać z ulgi na powrót. Zgodnie
    z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT, o rezydencji podatkowej decyduje miejsce zamieszkania
    dla celów podatkowych, czyli centrum interesów osobistych i gospodarczych. Od dnia 21
    sierpnia 2024 r. Pana główne miejsce życia, pracy i aktywności znajduje się w Polsce, co
    oznacza, że od tego momentu podlega Pan w kraju nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu i spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi.
    Może Pan skorzystać z ulgi na powrót od dochodów uzyskanych od polskiego pracodawcy
    od 19 lutego 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od
        początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od
        początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
        a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        3) podatnik:
        a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
        b) miał miejsce zamieszkania:

          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
          Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
          Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
          Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników,
    o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak
    katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które
    należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że 21 sierpnia 2024 r. powrócił Pan do Polski, przenosząc
    swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych i w wyniku przeniesienia miejsca
    zamieszkania podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że w latach 2021, 2022, 2023 oraz na dzień 1 stycznia 2024 r. miał
    Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Danii. Pana centrum interesów
    osobistych i gospodarczych w okresie do 20 sierpnia 2024 r. znajdowało się w Danii.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku
    wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
    do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą
    jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że nie posiada certyfikatu rezydencji, jednak posiada Pan
    umowy o pracę (duńskie) oraz wyciągi bankowe.
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Po powrocie do Polski od 21 sierpnia 2024 r. do 18 lutego 2025 r. nie uzyskał Pan
    dochodów w Polsce. Od 19 lutego 2025 r. do chwili obecnej świadczy Pan pracę na rzecz
    podmiotu polskiego (umowa o pracę). Z ulgi na powrót chciałby Pan skorzystać od
    dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę.
    W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z
    tytułu umowy o pracę i umowy zlecenia. Ze zwolnienia nie będą mogły natomiast
    korzystać przychody uzyskane z tytułu umowy o dzieło. Art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy nie
    przewiduje bowiem zastosowania zwolnienia przedmiotowego do tego typu przychodów.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności, spełnia Pan warunki określone w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, że przeniósł Pan miejsce stałego zamieszkania z Danii do Polski i od tego
    momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, to
    przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót od 19 lutego 2025 r., tj. może
    Pan skorzystać z ww. ulgi za lata 2025, 2026, 2027 i 2028 w odniesieniu do przychodów
    uzyskiwanych ze stosunku pracy.
    Ponadto, skoro z podanych przez Pana informacji wynika, że w latach 2019, 2020, 2021 i w
    okresie od 1 stycznia do 23 września 2022 roku nie miał Pan miejsca zamieszkania w
    Polsce, to w przedstawionej sytuacji okoliczność tymczasowego pobytu w Polsce w okresie
    od 21 lipca 2023 r. do 6 grudnia 2023 r., podczas którego był Pan zarejestrowany jako
    osoba bezrobotna, nie ma wpływu na możliwość skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”. Dla
    skorzystania z ulgi istotne jest bowiem m.in. to, żeby podatnik nie miał w okresie
    wskazanym w przepisie miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Warunek ten – w
    świetle przedstawionych przez Pana informacji – należy uznać za spełniony.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pana miejsce zamieszkania przyjęto jako podany przez Pana element opisu sprawy. Rolą
    organu interpretacyjnego nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (Organ nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego), a informacje
    niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez
    wnioskodawcę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Jeżeli przedstawiony we

    wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie dotyczącym
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Organ podkreśla bowiem, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego, w tym nie analizuje załączonych dokumentów.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być
    dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej
    lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem
    instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w
    art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.