Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-25/14-3/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-01
Teza: prawo do odliczenia podatku w związku z otrzymaniem od kontrahenta faktur z tytułu transakcji mających miejsce opodatkowania w Polsce i zawierające polski VAT a także faktur dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów jak również z tytułu importu usług
Słowa kluczowe: faktura-faktura elektroniczna; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 stycznia 2014 r. (data wpływu 13 stycznia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku w związku z otrzymaniem od kontrahenta faktur z tytułu transakcji mających miejsce opodatkowania w Polsce i zawierające polski VAT a także faktur dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów jak również z tytułu importu usług **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w związku z otrzymaniem od kontrahenta faktur z tytułu transakcji mających miejsce opodatkowania podatku w Polsce i zawierające polski VAT a także faktur dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów jak również z tytułu importu usług.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Podatnik) jest podmiotem wchodzącym w skład międzynarodowej grupy W. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Spółka współpracuje z podmiotem z grupy mającym siedzibę w Szwajcarii (dalej: Kontrahent), zarejestrowanym dla celów podatku VAT m.in. w Polsce. W związku z użytkowaniem w ramach Grupy zintegrowanego systemu informatyczno-księgowego, Spółka otrzymuje faktury od kontrahenta zgodnie z poniższym scenariuszem.

Obieg faktur polega na tym, że faktury wystawiane przez kontrahenta są przekazywane Spółce w ten sposób, że drukarka znajdująca się w siedzibie Spółki jest podłączona do sieci informatycznej, a kontrahent ma możliwość wydruku faktur wprost na tej drukarce. Wydruk w tym przypadku inicjowany jest przez wystawcę faktur bez udziału Spółki. Rola Spółki ogranicza się do zabrania wydrukowanych faktur z drukarki. Spółka otrzymuje więc fakturę w momencie wydrukowania faktury przez Kontrahenta w siedzibie Spółki.

Wystawiane w ten sposób są głównie faktury zawierające polski podatek VAT. Faktury te zawierają wszystkie dane wymagane przez ustawę o VAT oraz akty wykonawcze wydane na jej podstawie. Mogą być wystawiane w ten sposób także faktury bez polskiego VAT, objęte obowiązkiem samonaliczenia podatku po stronie Spółki (tj. w szczególności dotyczące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług).

Jak wynika z powyższego, obieg faktur w tym przypadku realizowany jest w formie mieszanej, elektroniczno-papierowej (sygnał jest transmitowany elektronicznie aż do drukarki, tam następuje jego przekształcenie w wydrukowaną fakturę mającą postać papierową).

Warunki zapewnienia autentyczności pochodzenia oraz integralności treści faktury są zdaniem Wnioskodawcy w omawianym zdarzeniu przyszłym spełnione. Połączenie Kontrahenta z drukarką w siedzibie Spółki jest realizowane w sposób bezpieczny. Zastosowane zabezpieczenia techniczne powodują, że prawdopodobieństwo ingerencji z zewnątrz w treść przesyłanych informacji jest bardzo niskie (lub nawet praktycznie zerowe). W konsekwencji, faktura jest integralna co do treści. Dane, które powinna zawierać faktura, umieszczone na niej przez Kontrahenta, nie podlegają bowiem zmianie. Fakt, że sygnał nie może być zmieniony z zewnątrz oznacza, że faktura będzie autentyczna co do pochodzenia. Spółka wie bowiem, kto jest podmiotem dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą oraz kto wystawił fakturę. Spółka dokonała też wcześniej akceptacji przyjętego formatu przesyłania faktur.

W związku z powyższą procedurą Spółka otrzymała interpretację indywidualną, wydaną przez tut. organ podatkowy 24 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPP3/443-502/12-4/KT), potwierdzającą: 1) prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych w powyższy sposób faktur, 2) fakt, iż w przypadku faktur niezawierających polskiego podatku VAT prawo do odliczenia po stronie Spółki powstanie i będzie niezależne od samego faktu otrzymania faktury.

Z uwagi na zmianę stanu prawnego (m.in. uchylenie Rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej oraz nowelizację ustawy o VAT wchodzącą w życie 1 stycznia 2014 r., obejmującą w szczególności zmianę definicji faktury elektronicznej), konieczne jest ponowne zwrócenie się do tut. organu podatkowego o interpretację przepisów podatkowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy faktury przekazywane Wnioskodawcy poprzez ich wydruk na drukarce w Spółce, dotyczące transakcji mających miejsce opodatkowania w Polsce i zawierające polski VAT a także faktury dotyczące wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (WNT), w okolicznościach przedstawionych powyżej uprawniają Wnioskodawcę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.?
2.  Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., w przypadku faktur dotyczących importu usług, niezawierających polskiego VAT, objętych obowiązkiem samonaliczenia podatku po stronie Spółki, prawo do odliczenia VAT naliczonego po stronie Wnioskodawcy powstanie i będzie niezależne od samego faktu otrzymania faktury (w jakimkolwiek formacie)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, za fakturę uważa się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 32 ustawy o VAT, faktura elektroniczna to faktura w formie elektronicznej wystawiona i otrzymana w dowolnym formacie elektronicznym. W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym faktura jest dokumentem, który zawiera wszystkie wymagane przez ustawę o VAT dane, wystawianym w formacie elektronicznym, ale odbieranym przez Spółkę w formacie papierowym z drukarki. W konsekwencji, faktury te spełniają ustawową definicję faktury, ale nie spełniają definicji faktury elektronicznej w zakresie formy ich odbioru przez Spółkę.

Zgodnie z art. 106m ust. 1 ustawy o VAT, podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury. Przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury, natomiast przez integralność jej treści rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać. Jak wyjaśniono w opisie zdarzenia przyszłego, warunki te są spełnione w omawianym przypadku — system przyjęty przez Spółkę zapewnia zarówno autentyczność, jak i integralność przedmiotowych faktur.

Zdaniem Wnioskodawcy, odbieranie z drukarki oryginałów faktur wydrukowanych z inicjatywy Kontrahenta, na drukarce znajdującej się w siedzibie Spółki stanowi otrzymanie faktury, o którym mowa w przepisach VAT (w szczególności w art. 86 ust. 2 pkt 1, ust. 10b, ust. 10g i 10h) i nie pozbawia Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego, przysługującego jej w przypadku spełnienia ogólnych warunków odliczenia wynikających z art. 86 ustawy o VAT.

Kontrahent drukuje oryginał faktury bezpośrednio na drukarce, z własnej inicjatywy i bez ingerencji ze strony Spółki. Spółka nie podejmuje żadnych czynności mających na celu wydrukowanie przedmiotowej faktury, a jedynie pobiera wydrukowany oryginał faktury (w formie papierowej) z drukarki. Otrzymana w ten sposób papierowa faktura jest ważną fakturą VAT i nie ma powodów, aby odmawiać jej roli dokumentu podatkowego handlowego. W szczególności, nie powinno mieć znaczenia, że kontrahent nie ma fizycznie w siedzibie Spółki. Podobnie przy wysyłaniu pocztą kontrahent fizycznie nie zjawia się w siedzibie Spółki aby wręczyć jej fakturę, ale korzysta z pośrednictwa innego podmiotu. W przypadku opisanym przez Spółkę pośrednikiem po prostu nie jest poczta, tylko infrastruktura sieciowa (łącze internetowe). Nie ma przy tym żadnego znaczenia, na czyjej drukarce i w jakim miejscu (siedziba wystawcy, siedziba odbiorcy, inne miejsce) faktury są drukowane przez wystawcę w momencie ich wystawienia. Faktura jako rzeczywisty dokument istnieje dopiero w momencie wydrukowania, jej wcześniejsze losy i sposób przekazu są nierelewantne prawnie.

W związku z powyższym Spółka uważa, iż faktury otrzymane w powyższy sposób, zawierające polski VAT, a także te dotyczące WNT, będą uprawniały do odliczenia podatku naliczonego.

Wniosek ten potwierdza interpretacja Dyrektora IS w Poznaniu z 5 stycznia 2012 r. (sygn. ILPP2/443-1076/09/11-S/AD). Zdarzenie przyszłe opisane w tej interpretacji było identyczne jak opisane przez Spółkę. Organ podatkowy zgodził się z podatnikiem, że Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych, w opisany powyżej sposób, od wystawców. Dyrektor IS zauważył również, że „Posługiwanie się takimi fakturami drukowanymi przez strony transakcji na papierze i w tej formie przechowywanymi nie zmniejsza przy tym bezpieczeństwa obrotu prawnego w porównaniu z sytuacją, w której faktury od samego początku mają postać papierową i w takiej formie są przekazywane nabywcy.” Identyczne stanowisko zostało zawarte w wyroku NSA z 1 września 2011 r., (sygn. akt I FSK 1296/10).

Ad. 2.

Wszystkie powyższe argumenty znajdują odpowiednie zastosowanie do faktur dotyczących importu usług, niezawierających polskiego VAT, objętych obowiązkiem samonaliczenia podatku. W szczególności Wnioskodawca uważa, że również te faktury, otrzymane w okolicznościach wskazanych w stanie faktycznym, są ważnymi i prawidłowymi fakturami (zgodnie z prawem państwa, którego jurysdykcja jest właściwa dla oceny danej faktury). W przypadku jednak importu usług tryb przesłania, forma, a nawet samo istnienie faktury, nie ma znaczenia dla prawa do odliczenia VAT po stronie Spółki. Prawo to powstaje niezależnie od faktur, co Spółka szczegółowo uzasadnia poniżej.

W przypadku importu usług po stronie Spółki powstaje obowiązek wykazania podatku należnego — to ona jest w tego rodzaju transakcjach podatnikiem. Jednocześnie przepisy o podatku VAT obowiązujące począwszy od 1 stycznia 2014 r. nie wymagają posiadania faktury celem odliczenia VAT naliczonego w związku z importem usług, tak jak ma to miejsce w odniesieniu do WNT.

Tym samym, niezależnie od formy otrzymania takich faktur przez Spółkę (drogą elektroniczną, poprzez wydruk na drukarce w Spółce lub w jakikolwiek inny sposób), po stronie Spółki powstaje obowiązek rozpoznania i rozliczenia importu usług i wykazania go we właściwej deklaracji. Dla tego obowiązku bez znaczenia pozostaje fakt, w jakiej formie faktura dotarła do Spółki. W konsekwencji, otrzymywanie przez Spółkę faktur tego rodzaju stanowi podstawę do rozpoznania podatku należnego, co daje w świetle art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego (pod ogólnym warunkami).

Powyższe, z zastrzeżeniem uchylenia obowiązku wystawiania faktur wewnętrznych przez ustawodawcę, potwierdza przykładowo interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29 września 2010 r. (sygn. IBPP3/443-705/10/PK), w świetle której: „Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 m.in. kwota podatku należnego od importu usług (\`(...)\`). W tym przypadku kwota podatku naliczonego wynika z samoobliczenia dokonanego przez podatnika za pomocą faktur wewnętrznych które może być wykonane na podstawie otrzymanych faktur jak też na podstawie kopii tych faktur (faks faktury) lub informacji zawartych na fakturze ale też na podstawie zawartej umowy handlowej czy też innego dokumentu określającego podstawę opodatkowania. Tym samym, prawo do odliczenia (pod ogólnymi warunkami) wynika już z samego faktu rozpoznania podatku należnego, niezależnie od sposobu otrzymania i formy faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego naby cia towarów.

W myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania, których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Spółka współpracuje z podmiotem z grupy mającym siedzibę w Szwajcarii (dalej: Kontrahent), zarejestrowanym dla celów podatku VAT m.in. w Polsce. W związku z użytkowaniem w ramach Grupy zintegrowanego systemu informatyczno-księgowego, Spółka otrzymuje faktury od kontrahenta zgodnie z poniższym scenariuszem. Obieg faktur polega na tym, że faktury wystawiane przez kontrahenta są przekazywane Spółce w ten sposób, że drukarka znajdująca się w siedzibie Spółki jest podłączona do sieci informatycznej, a kontrahent ma możliwość wydruku faktur wprost na tej drukarce. Wydruk w tym przypadku inicjowany jest przez wystawcę faktur bez udziału Spółki. Rola Spółki ogranicza się do zabrania wydrukowanych faktur z drukarki. Spółka otrzymuje więc fakturę w momencie wydrukowania faktury przez Kontrahenta w siedzibie Spółki. Wystawiane w ten sposób są głównie faktury zawierające polski podatek VAT. Faktury te zawierają wszystkie dane wymagane przez ustawę o VAT oraz akty wykonawcze wydane na jej podstawie. Mogą być wystawiane w ten sposób także faktury bez polskiego VAT, objęte obowiązkiem samonaliczenia podatku po stronie Spółki (tj. w szczególności dotyczące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług).

Jak wynika z powyższego, obieg faktur w tym przypadku realizowany jest w formie mieszanej, elektroniczno-papierowej (sygnał jest transmitowany elektronicznie aż do drukarki, tam następuje jego przekształcenie w wydrukowaną fakturę mającą postać papierową).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy faktury przekazywane Wnioskodawcy poprzez ich wydruk na drukarce w Spółce, dotyczące transakcji mających miejsce opodatkowania w Polsce i zawierające polski VAT, a także faktury dotyczące wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (WNT), w okolicznościach przedstawionych powyżej uprawniają Wnioskodawcę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., oraz czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., w przypadku faktur dotyczących importu usług, niezawierających polskiego VAT, objętych obowiązkiem samonaliczenia podatku po stronie Spółki, prawo do odliczenia VAT naliczonego po stronie Wnioskodawcy powstanie i będzie niezależne od samego faktu otrzymania faktury (w jakimkolwiek formacie).

Na podstawie art. 106m ust. 1 ustawy, podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury.

Zgodnie z art. 106m ust. 2 ustawy, przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury.

W myśl art. 106m ust. 3 ustawy, przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura.

Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług (art. 106m ust. 4 ustawy).

Na podstawie art. 106m ust. 5 ustawy, poza wykorzystaniem kontroli biznesowych, określonych w ust. 4, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury elektronicznej są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania:

1.  bezpiecznego podpisu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm.), weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub
2.  elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa dotycząca tej wymiany przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej danych.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy, ilekroć mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Natomiast ilekroć mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym – pkt 32 art. 2 ww. ustawy.

Z tak przedstawionych definicji faktury i faktury elektronicznej wynika, że faktura elektroniczna będzie uznana za taką fakturę pod warunkiem, że zostanie wystawiona i otrzymana w formacie elektronicznym. Wybór formatu jest dowolny i należy on do podatnika. Jednakże faktura elektroniczna nie może być w żaden sposób wprowadzona do obrotu w formie papierowej. Jeżeli taki dokument zostanie wydrukowany i w takiej formie dostarczony do odbiorcy straci on swój status faktury elektronicznej i wówczas będzie potraktowany, jako faktura papierowa. Zatem faktura otrzymana przez Wnioskodawcę w formie papierowej pomimo tego, że kontrahent sporządził ją w formacie elektronicznym to jednak po wydrukowaniu i dostarczeniu w formie papierowej do Wnioskodawcy nie będzie spełniała definicji faktury elektronicznej, o której mowa w art. 2 pkt 32 ustawy.

Tym samym stwierdzić należy, że Wnioskodawca otrzymuje faktury w formie papierowej, które dokumentują nabycie towarów i usług od kontrahenta ze Szwajcarii.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymywanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Natomiast pkt 4 lit. a) i lit. c) tego artykułu wskazuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu:

*   świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich usługobiorca,
*   wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów o którym mowa w art. 9

Z treści tych przepisów wynika, że:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie podatnikowi;
*   prawo to przysługuje jedynie w zakresie w jakim towary i usługi, z których nabyciem naliczono podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importownych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w których podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy).

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Przepisy art. 86 ust. 11 i ust. 13 ww. ustawy wskazują dodatkowe terminy obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, w sytuacji gdy podatnik nie dokonał tego obniżenia w terminie otrzymania faktury. I tak, stosownie do ust. 11 ww. artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Natomiast, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego z zastrzeżeniem art. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy o VAT).

Cytowane powyżej przepisy wskazują, iż co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w momencie powstania obowiązku podatkowego a nabyte towary i usługi wykorzystywane będą do wykonywania czynności opodatkowanych, a także niezaistnienie przesłanek określonych w art. 88 ustawy. Zaznaczyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest usługobiorca, powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy pod warunkiem uwzględnienia przez podatnika w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć podatek należy z tytułu tych transakcji. Ponadto jak wskazuje art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a) podatnik z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Po analizie przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że w momencie, gdy Spółka otrzymuje od swoich kontrahentów faktury dokumentujące transakcje mające miejsce opodatkowania w Polsce i zawierające polski VAT a także faktury dokumentujące WNT w formie papierowej, które zostaną wydrukowane przez kontrahenta za pomocą drukarki podłączonej do systemu informatycznego stosowanego przez wystawcę faktur i faktury te zawierają wszystkie dane wymagane przez ustawę o VAT oraz akty wykonawcze wydane na jej podstawie to Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tych faktur, w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy tutaj zauważyć, że kwota podatku naliczonego do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu importu usług nie musi wynikać z otrzymanych faktur. W tym przypadku kwota podatku naliczonego wynika z samoobliczenia dokonanego przez podatnika, które może być wykonane na podstawie otrzymanych faktur lub informacji zawartych na fakturze, ale też na podstawie zawartej umowy handlowej czy też innego dokumentu określającego podstawę opodatkowania.

Zatem, otrzymanie przez Spółkę faktury m.in. w formie papierowej nie będzie, co do zasady, rodziło u Wnioskodawcy obowiązku wykazania podatku należnego z tytułu importu usług, albowiem obowiązek ten wynika z samego nabycia importu usług. Otrzymanie przez Spółkę faktury w jakimkolwiek formacie, dokumentującej import usług, nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego, poniważ ustawodawca nie warunkuje prawa do odliczenia z tytułu importu usług z obowiązkiem posiadania faktury. Warunkiem tym jest uwzględnienie w deklaracji podatkowej rozliczenia podatku z tytułu tej transakcji. Tym samym Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych faktur niezależnie od formy ich otrzymania dokumentujących import usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.