Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1109/12/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-03-01
Teza: Czy przychód uzyskiwany z wypłat środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym – branżowym funduszu emerytalnym dla branży metalu i techniki (PMT) w Holandii podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy w związku z tym przychód mógłby być zwolniony z podatku dochodowego lub czy istnieje możliwość zmiany tego opodatkowania?
Słowa kluczowe: Holandia; programy-programy emerytalne; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2012 r. (data wpływu 4 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 1 marca 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem – obywatelem holenderskim i synem przeprowadziła się z Holandii do Polski. Mąż otrzymywał rentę inwalidzką wypłacaną przez instytucję holenderską (UWV). W dniu 18 listopada 2011 r. mąż zmarł – w Polsce. Po śmierci męża nie otrzymali z Holandii renty rodzinnej. Wnioskodawczyni i syn otrzymują jedynie świadczenia pieniężne – wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym branżowym programie emerytalnym. Holenderski Fundusz Emerytalny Metalu i Techniki (PMT) przesyła świadczenia do Banku – który jest płatnikiem. Bank pobiera i odprowadza zaliczkę na podatek dochodowy.

Jedynym źródłem utrzymania są świadczenia z PPE. Renty rodzinnej z ubezpieczenia socjalnego nie otrzymali, bo według holenderskich przepisów nie było ciągłości w składkach na ubezpieczenie społeczne. Instytucja wypłacająca mężowi rentę – bez powiadomienia – zaniechała odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne, w związku z przeprowadzką do Polski. Dopiero po śmierci męża okazało się, że należało się prywatnie ubezpieczyć. Wnioskodawczyni nie pracuje, jest osobą poszukującą pracy, ma jednak ograniczone możliwości, ponieważ mieszka razem z rodzicami, którzy są osobami niepełnosprawnymi o znacznym stopniu niepełnosprawności (I grupa) i wymagają ciągłej opieki. W Holandii wraz z synem jest zwolniona z podatków, nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego ani zdrowotnego. Składki na ubezpieczenie zdrowotne za zgodą NFZ są pobierane i odprowadzane do ZUS przez Bank.

Świadczenia z Holandii wynoszą miesięcznie: 477,03 Euro brutto – Wnioskodawczyni oraz 95,41 Euro brutto – syn Wnioskodawczyni. Poza tym, kiedy Wnioskodawczyni próbowała załatwić w Holandii rentę rodzinną, a w związku z tym ubezpieczenie zdrowotne – holenderska instytucja CVZ (odpowiednik NFZ) odmówiła tego ubezpieczenia, ponieważ płatność jaką otrzymują nie jest kwalifikowana jako emerytura w rozumieniu właściwego systemu traktatowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychód uzyskiwany z wypłat środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym – branżowym funduszu emerytalnym dla branży metalu i techniki (PMT) w Holandii podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Czy w związku z tym przychód mógłby być zwolniony z podatku dochodowego lub czy istnieje możliwość zmiany tego opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawczyni świadczenie emerytalne z PPE jest tylko dodatkowym świadczeniem pieniężnym. Składka przekazywana do PPE już była opodatkowana podatkiem dochodowym. Według Wnioskodawczyni, zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 21 ust. 33 definiującej pracownicze programy emerytalne, która mówi o przepisach obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej – otrzymywane świadczenie powinno podlegać zwolnieniom z podatku dochodowego. Środki z PPE w zasadzie są tylko uzupełnieniem podstawowych emerytur. Wnioskodawczyni i syn nie otrzymują renty rodzinnej po zmarłym mężu i ojcu, a otrzymywane środki z PPE (PMT) naprawdę nie są wysokie.

Wnioskodawczyni uważa, że gdyby z synem otrzymywali rentę rodzinną, to ta rzeczywiście podlegałaby opodatkowaniu w kraju zamieszkania – obojętnie z jakiego kraju pochodzi. Natomiast otrzymują jedynie świadczenia z Pracowniczego Programu Emerytalnego z Holandii. To świadczenie jest w zasadzie tylko uzupełnieniem rent czy emerytur zasadniczych (w Polsce I filar). Według holenderskiego ustawodawstwa renta rodzinna nie może być wypłacana. Pieniądze, które były odprowadzane przez męża i jego pracodawcę do PPE były już raz opodatkowane podatkiem dochodowym. W tej sytuacji – w opinii Wnioskodawczyni – podatek dochodowy nie powinien być pobierany po raz drugi (od już jeden raz opodatkowanych składek).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W myśl art. 18 ust. 1 konwencji z dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120) z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z wcześniejszym zatrudnieniem, jak i renty wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ww. konwencji dochody osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednocześnie jednak na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika, z zastrzeżeniem ust. 33.

Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej (art. 21 ust. 33 ww. ustawy).

Na podstawie art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 116, poz. 1207 ze zm.) przez wypłatę rozumie się dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy - na warunkach określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ustawie.

Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym wypłata następuje:

1.  na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat;
2.  na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu prawa do emerytury i po ukończeniu 55 roku życia;
3.  w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z wnioskiem o wypłatę środków;
4.  na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.

Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata” dotyczyło świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego.

Mając na uwadze powyższe, w sytuacji gdy świadczenia są otrzymywane przez Wnioskodawczynię z pracowniczego programu emerytalnego utworzonego i działającego w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Holandii podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie w przedmiotowej sprawie dodać należy, że dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Zgodnie bowiem z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższego wynika, że organ właściwy do wydania interpretacji indywidualnej nie przeprowadza postępowania dowodowego, nie jest zatem ani obowiązany ani uprawniony do analizy dołączonych do wniosku dokumentów ani do wykorzystania ich treści przy ocenie stanowiska wnioskodawcy. Organ ten jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Poza tym, zgodnie z art. 14k § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zastosowanie się do niniejszej interpretacji przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego tę interpretację nie może szkodzić - również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej – tylko Wnioskodawczyni.

Syn Wnioskodawczyni chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.