Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.68.2025.2.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Naliczanie przez komornika jako płatnika wynagrodzenia, o
którym mowa w art. 28 ustawy Ordynacja podatkowa z tytułu
pobrania i terminowego wpłacenia podatku od towarów i
usług na rzecz budżetu państwa w związku z dokonywaną w
trybie egzekucji dostawą towarów będących własnością
dłużnika.
Słowa kluczowe: komornik-komornik sądowy
płatnik
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 2 Odpowiedzialność podatnika, płatnika i
inkasenta-Wynagrodzenie płatnika i inkasenta
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
2-art. 28-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
2-art. 28-§ 3-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług oraz Ordynacji podatkowej w zakresie
    naliczania przez komornika jako płatnika wynagrodzenia, o którym mowa w art. 28 ustawy
    Ordynacja podatkowa z tytułu pobrania i terminowego wpłacenia podatku od towarów i
    usług na rzecz budżetu państwa w związku z dokonywaną w trybie egzekucji dostawą
    towarów będących własnością dłużnika jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14
    lutego 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Płatnik, Pan G., jest komornikiem sądowym działającym przy Sądzie Rejonowym (...). Jako
    komornik wykonuje swoje czynności w oparciu o przepisy ustawy z 22 marca 2018 roku o
    komornikach sądowych (Dz. U. z 2024 roku, poz. 1458).
    W ramach czynności egzekucyjnych dokonał dostawy nieruchomości. Czynność ta była
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a stawka podatku wyniosła 23%. Ponieważ
    przedmiotem egzekucji była nieruchomość stanowiąca majątek dłużnika, który jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług, w tym dla tej czynności, zgodnie z przesłanką
    wynikającą z art. 106c pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2024 roku, poz. 361), Pan G. wystawił fakturę w imieniu dłużnika, w której została
    wykazana kwota podatku.
    Art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, między innymi, komorników
    sądowych jako płatników podatku od towarów i usług od dostawy, dokonywanej w trybie
    egzekucji, towarów będących własnością dłużnika.
    Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu o przysądzeniu nieruchomości zbywanej w
    drodze egzekucji i dokonaniu zapłaty przez nabywcę, na rachunek Pana G. wpłynęła kwota
    podatku należnego wynikającego z dokonanej, opisanej wyżej, dostawy. Kwotę podatku
    należnego, po pomniejszeniu o wynagrodzenie jako płatnika, Pan G. przekaże na
    rachunek właściwego organu podatkowego, nie później niż w ustawowym terminie.

## Pytanie

Czy Panu G. – komornikowi sądowemu, jako płatnikowi podatku od towarów i usług,
    przysługuje wynagrodzenie w wysokości 0,3% pobranej kwoty podatku, o którym mowa w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie wynagrodzenia
    płatnika i inkasenta z tytułu terminowego wpłacania podatków na rzecz budżetu państwa
    (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 roku, poz. 1377)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 roku, poz.
    2383) definiują pojęcie płatnika w art. 8. Zgodnie z tym przepisem płatnikiem jest osoba
    fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej,
    obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od
    podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Zapis
    ten koresponduje z treścią art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że
    organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
    egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy sądowi
    wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
    cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów
    będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem

    obowiązujących przepisów. Nie może być zatem wątpliwości, że Pan G. pełni rolę płatnika
    podatku od towarów i usług dla opisanej w części G, dostawy nieruchomości w ramach
    egzekucji.
    Ordynacja podatkowa, w art. 28 §1, stanowi, że płatnikom i inkasentom przysługuje
    zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na
    rzecz budżetu państwa. Art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług determinuje, że
    podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa.
    W art. 28 §3 Ordynacji podatkowej jest delegacja ustawowa dla Ministra właściwego do
    spraw finansów publicznych do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych
    zasad sposobu ustalania wynagrodzenia płatników i inkasentów pobierających podatki na
    rzecz budżetu państwa, w relacji do kwoty pobranych podatków, oraz tryb pobrania
    wynagrodzenia, uwzględniając przy ustalaniu wynagrodzenia rodzaj pobranego podatku,
    a także sprawność pobrania wynagrodzenia. Minister Finansów z tej delegacji skorzystał,
    publikując rozporządzenie z 28 czerwca 2022 roku w sprawie wynagrodzenia płatnika i
    inkasenta z tytułu terminowego wpłacania podatków na rzecz budżetu państwa. W §1 pkt
    1 tego rozporządzenia określa się, że wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania
    podatków na rzecz budżetu państwa w przypadku płatnika wynosi 0,3% kwoty podatków
    pobranych przez płatnika.
    Zatem, skoro Pan G. jest płatnikiem podatku od towarów i usług i terminowo wpłaci
    pobrany podatek do budżetu państwa, będzie mu przysługiwać wynagrodzenie, o którym
    mowa w art. 28 §1 Ordynacji podatkowej.
    Podobne stanowisko prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24
    września 2015 r., sygnatura: I FSK 945/15. W tezie wyroku czytamy:
    Komornikowi z tytułu wykonywania czynności płatnika, określonych w art. 18 u.p.t.u.,
    przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 28 § 1 O.p.
    Przywołując wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 listopada 2010 r., P 44/07, sąd pierwszej
    instancji stwierdził, że komornik sądowy, będąc płatnikiem z mocy art. 18 ustawy o VAT,
    jest płatnikiem, o którym mowa w art. 8 i art. 28 § 1 o.p., a więc z woli ustawodawcy należy
    mu się wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz
    budżetu państwa, zaś argumenty Ministra Finansów w tym zakresie nie znajdują - w
    ocenie Sądu - uzasadnienia w obowiązujących przepisach.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny uważam, że
    stanowisko jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
    Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu
    egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968, ze zm.) oraz komornicy
    sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
    postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
    egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
    naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Regulacja art. 18 ustawy o VAT wskazuje na szczególną w przypadku VAT sytuację, kiedy to
    należny podatek jest pobierany i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika.
    Uzasadnione jest to szczególnym charakterem odpłatnej dostawy, następującej w ramach
    wykonywania czynności egzekucyjnych. Skoro bowiem istnieją podstawy do przyjęcia, że
    podatnik jest niesolidnym dłużnikiem (wszczęto przecież postępowanie egzekucyjne), to

    można przypuszczać, że nie będzie skory do uiszczenia podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje
    kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny lub komornika ze sprzedaży towarów,
    dokonywanych w ramach egzekucji. Prawdopodobne jest zatem, że nie miałby on
    środków finansowych na uiszczenie należnego podatku.
    Ustanowienie organu egzekucyjnego i komornika płatnikiem ma zatem zapewnić
    odprowadzenie należnego podatku od sprzedaży przez podmiot przeprowadzający
    dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.
    Należy przyjąć, iż ustawodawca stwierdził, że jeżeli można przypuszczać, że dłużnik nie
    będzie skory do uiszczenia podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w
    ramach egzekucji, najbezpieczniejszym uregulowaniem będzie zobowiązanie komornika
    do poboru i zapłaty należnego podatku VAT.
    Art. 18 ustawy o VAT stanowi zatem podstawę prawną do wykonania przez komornika
    sądowego czynności płatnika podatku od towarów i usług od dokonywanej w trybie
    egzekucji dostawy towarów, które stanowią własność dłużnika. Komornik sądowy ma
    obowiązek obliczenia podatku, pobrania podatku oraz wpłacenia go we właściwym
    terminie organowi podatkowemu.
    Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r., poz. 111):
    Płatnikom i inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego
    wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa.
    Z treści tego przepisu wynika, iż uprawnienie płatnika i inkasenta do potrącenia
    przysługującego wynagrodzenia jest uzależnione od dokonania wpłaty pobranego
    podatku w terminie. Wynagrodzenie przewidziane w art. 28 ww. ustawy ma charakter
    fakultatywny. Płatnicy oraz inkasenci podatków stanowiących dochód budżetu państwa
    mogą, ale nie muszą, korzystać z tego uprawnienia.
    W myśl art. 28 § 3 pkt 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia
    sposób ustalania wynagrodzenia płatników i inkasentów pobierających podatki na rzecz
    budżetu państwa, w relacji do kwoty pobranych podatków, oraz tryb pobrania
    wynagrodzenia, uwzględniając przy ustalaniu wynagrodzenia rodzaj pobranego podatku,
    a także sprawność pobrania wynagrodzenia.
    Rozporządzeniem, o którym mowa w ww. przepisie jest Rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie wynagrodzenia płatnika i inkasenta z tytułu
    terminowego wpłacania podatków na rzecz budżetu państwa (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz.
    1377).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia:
    Wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków na rzecz budżetu państwa w
    przypadku płatnika wynosi 0,3% kwoty tych podatków pobranych przez płatnika.
    Stosownie do § 2 ww. rozporządzenia:
    Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, jest potrącane z kwoty podatków pobranych przez
    płatnika i inkasenta.
    Z mocy art. 18 ustawy o VAT organy egzekucyjne określone w ustawie o postępowaniu
    egzekucyjnym w administracji oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne
    w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od
    dostawy dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub
    posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. Ponadto obowiązek

    wystawienia faktury spoczywa w takim przypadku na organach egzekucyjnych oraz
    komornikach sądowych. Z tym jednak, że z treści faktury musi wynikać, że sprzedawcą jest
    dłużnik, bowiem nie ulega wątpliwości, że podatnikiem pozostaje dłużnik, komornik
    sądowy jest jedynie płatnikiem. Stosowne deklaracje wynikające z samoobliczenia w
    zakresie towarów od towarów i usług za stosowny okres rozliczeniowy sporządza
    podatnik, nie płatnik. Komornik sądowy jako płatnik zobowiązany jest do obliczenia,
    pobrania i wpłacenia całego podatku z tytułu dostawy towarów dokonywanej w trybie
    egzekucji.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w ramach czynności egzekucyjnych
    dokonał Pan (jako komornik) dostawy nieruchomości. Czynność ta była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, a stawka podatku wyniosła 23%. Przedmiotem egzekucji
    była nieruchomość stanowiąca majątek dłużnika, który jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług, w tym dla tej czynności i wystawił Pan fakturę w imieniu dłużnika, w
    której została wykazana kwota podatku. Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu o
    przysądzeniu nieruchomości zbywanej w drodze egzekucji i dokonaniu zapłaty przez
    nabywcę, na Pana rachunek wpłynęła kwota podatku należnego wynikającego z
    dokonanej, opisanej wyżej, dostawy. Kwotę podatku należnego, po pomniejszeniu o
    wynagrodzenie jako płatnika, przekaże Pan na rachunek właściwego organu
    podatkowego, nie później niż w ustawowym terminie.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro Pan jako komornik sądowy
    wykonując czynności egzekucyjne dokonał sprzedaży nieruchomości, która to sprzedaż
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i transakcja została
    udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez komornika jako płatnika w imieniu
    dłużnika, będącego podatnikiem podatku od towarów i usług, natomiast podatek od
    towarów i usług z tytułu sprzedaży został pobrany i będzie terminowo przekazany przez
    Pana na konto urzędu skarbowego, to zgodnie z art. 28 § 1 Ordynacji podatkowej w
    związku z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002 r.
    Panu jako płatnikowi przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego
    wpłacania podatków, wynoszące 0,3% kwoty podatku pobranego na rzecz budżetu
    państwa.
    Tym samym, oceniając Pana stanowisko należało uznać je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację

    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.