Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.809.2024.1.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT czynności udostępnienia pasa dróg wewnętrznych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; udostępnienie; zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT czynności
    udostępnienia pasa dróg wewnętrznych, za które pobierają Państwo opłaty. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Gmina (...) (dalej: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Gmina jako zarządca dróg gminnych, zawiera umowy cywilnoprawne na zajęcie pasa
    drogowego dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie jej Gminy. W związku z ww.
    umowami Gmina pobiera jednorazowe i wieloletnie opłaty.
    Gmina zezwala zajmującemu pas drogowy na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej:
    1) celem umieszczenia w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych, urządzeń obcych
      innych niż liniowe, m.in. infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej,
      energetycznej czy telekomunikacyjnej (dalej: „urządzeń infrastruktury technicznej”)
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
      albo
    2) celem prowadzenia robót związanych z budową (jednorazowe zezwolenie czasowe, np.
      dwudniowe lub tygodniowe), albo;
    3) na cele handlowe, usługowe, wystawiennicze, gastronomiczne, obsługę ruchu
      turystycznego oraz reklamy.
    Gmina, działając jako zarządca dróg, w ramach ww. umów, wykonuje czynności o
    charakterze publicznoprawnym. Ponadto, wynagrodzenie jakie otrzyma od
    poszczególnych zajmujących pas drogowy stanowi środki publiczne (niepodatkowe
    należności budżetowe o charakterze publicznym).
    Nadmienia się również, iż Gmina pobierając opłatę za zajęcie pasa drogowego wykonuje
    swoje zadania własne (zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym) - dalej: „u.s.g.”.

## Pytanie

Czy pobierane przez Gminę opłaty, od zajmujących pas drogowy dróg wewnętrznych
    ogólnodostępnych:
    a) celem umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
    b) celem prowadzenia robót związanych z budową lub
    c) na cele handlowe, usługowe, wystawiennicze, gastronomiczne, obsługę ruchu
      turystycznego oraz reklamy
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pobierane przez Gminę opłaty, od zajmujących pas drogowy dróg wewnętrznych
    ogólnodostępnych:
    a) celem umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
    b) celem prowadzenia robót związanych z budową lub
    c) na cele handlowe, usługowe, wystawiennicze, gastronomiczne, obsługę ruchu
      turystycznego oraz reklamy
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), dalej - „UoVAT” - opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.

    Stosownie do treści art. 7 ust. 1 UoVAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    [...].
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 UoVAT - Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 UoVAT - Podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Ust. 2 ww. artykułu doprecyzowuje, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie jednak do treści art. 15 ust. 6 UoVAT nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powyższego wynika, iż jednostki samorządu terytorialnego mogą występować na
    gruncie podatku VAT w dwojakim charakterze:
    1) Podmiotów niebędących podatnikami - jeżeli realizują nałożone na nie odrębnymi
      przepisami prawa zadania;
    2) Podatników podatku VAT - jeżeli wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Ponadto, zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 i 2 u.s.g., Gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność oraz posiada osobowość prawną.
    Z treści art. 6 ust. 1 u.s.g. wynika, iż do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 i 8 u.s.g. określa katalog zadań własnych gminy oraz zadań zleconych z zakresu
    administracji rządowej. W art. 7 ust. 1 pkt 2 u.s.g. wskazano, iż zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu
    drogowego.
    Stosownie do treści art. 9 u.s.g. w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki
    organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami
    pozarządowymi (ust. 1). Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić
    działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej
    wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (ust. 2). Formy prowadzenia
    gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności
    publicznej, określa odrębna ustawa (ust. 3).
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024
    r., poz. 320 ze zm.) - dalej: „u.d.p.” - Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu
    terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy,
    przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi. Ust. 2 ww. przepisu
    doprecyzowuje, iż zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
    1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;

    2) wojewódzkich - zarząd województwa;
    3) powiatowych - zarząd powiatu;
    4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Art. 39 ust. 3 u.d.p. wskazuje, iż w szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie
    w pasie drogowym urządzeń obcych oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za
    zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej -
    zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7 lub
    w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Zgodnie z treścią natomiast art. 40 ust. 1 i 2 u.d.p. - Zajęcie pasa drogowego na cele
    niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga
    zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie
    jest wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
    2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
    3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2 oraz
      reklam;
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w pkt
      1- 3.
    Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę (art. 40 ust. 3 u.d.p.).
    Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy, należy dojść do wniosku, iż działania
    Gminy jako zarządcy dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego w celach opisanych w stanie
    faktycznym są ściśle związane z realizacją jej zadania własnego na podstawie art. 7 ust. 1
    pkt 2 u.s.g.
    Ponadto, w myśl art. 60 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.
    j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm.) - Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe
    należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące
    dochody budżetu państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo
    przychody państwowych funduszy celowych: dochody pobierane przez państwowe i
    samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Zatem Gmina, działając jako zarządca dróg, w ramach ww. umów cywilnoprawnych,
    wykonuje czynności o charakterze publicznoprawnym.
    Ponadto, wynagrodzenie jakie Gmina otrzymuje od poszczególnych zajmujących pas
    drogowy stanowi środki publiczne (niepodatkowe należności budżetowe o charakterze
    publicznym).
    Reasumując, Gmina pobierając opłatę za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej
    ogólnodostępnej wykonuje swoje zadania własne (zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 2 u.s.
    g.). W konsekwencji, pobierana opłata, mająca charakter publiczny nie stanowi zapłaty za
    świadczenie usług opodatkowane podatkiem VAT, gdyż Gmina nie działa w charakterze
    podatnika - zgodnie z art. 15 ust. 6 UoVAT.
    Zatem opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych ogólnodostępnych,
    udostępnionych zajmującym pas drogowy:
    a) celem umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,

    b) celem prowadzenia robót związanych z budową oraz
    c) na cele handlowe, usługowe, wystawiennicze, gastronomiczne, obsługę ruchu
      turystycznego oraz reklamy pobierane przez Gminę
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne wydane przez DKIS:
    1) z 16 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.706.2024.1.MJ „Wnioskodawca,
      jako zarządca dróg gminnych, zawiera z Inwestorami umowy cywilnoprawne na zajęcie
      pasa drogowego dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie Gminy (dalej:
      Umowy). Zajęcie pasa drogowego może mieć na celu np. prowadzenie robót w pasie
      drogowym (umieszczenie przyłącza wody bądź kanalizacji, wykonanie zjazdów) lub
      umieszczenie w pasie drogowym urządzeń liniowych obcych (sieci kabli
      światłowodowych, kabli elektroenergetycznych). Gmina ponadto zawiera umowy na
      zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia handlu lub reklamy”. „Pobierając opłaty
      za zajęcie pasa drogowego wykonują Państwo działania mieszczące się w zakresie
      Państwa zadań własnych.
      Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
      publicznym nie stanowi zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie
      realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem
      normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Tak więc ww. opłata za
      zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej pobierana przez Państwa nie podlega
      przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”.
    2) z 30 września 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.592.2024.1.AKA „Gmina ponadto
      zawiera umowy na zajęcie pasa drogowego na cele handlowe, usługowe,
      wystawiennicze, gastronomiczne i obsługę ruchu turystycznego. Umowy zawierane są
      czas określony, najczęściej na kilka dni. Ponadto Gmina pobiera również opłaty, bez
      uprzedniego zawarcia umowy, za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu
      likwidacji awarii urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub
      potrzebami ruchu drogowego, a znajdujących się w pasie drogowym”. Tak więc ww.
      opłata za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej pobierana przez Państwa nie
      podlega/nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”.
    3) z 11 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.410.2024.1.AS „Wnioskodawca jako
      zarządca (oraz właściciel) terenu, na którym zlokalizowana jest droga wewnętrzna
      zawiera porozumienia na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w szczególności
      w celu:
          prowadzenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych robót niezwiązanych z
          budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg;
          umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury
          technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami
          ruchu drogowego;
          umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych obiektów budowlanych
          niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
          drogowego oraz reklam;
          zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na prawach wyłączności na cele
          inne niż wymienione powyżej.

      Czynności te Gmina wykonuje poprzez referat Urzędu Gminy". "Podsumowując,
      stwierdzam, że czynności udostępnienia pasa drogi wewnętrznej, za które pobierają
      Państwo opłaty, nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług”.
    4) z 16 kwietnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.107.2024.1.PM „przy zawieraniu umowy
      na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu prowadzenia robót i
      umieszczenia w nim urządzeń infrastruktury technicznej [...] Dodatkowo Państwa
      Gmina wydaje decyzje administracyjne, w której nalicza opłaty za zajęcie pasa
      drogowego, ale w drogach publicznych, na cele niezwiązane z budową, przebudową,
      remontem, utrzymaniem i ochroną tych dróg". "Podsumowując, stwierdzam, że
      Państwa Gmina zawierając umowę w celu prowadzenia robót i umieszczenia w
      drogach wewnętrznych urządzeń infrastruktury technicznej oraz wydając decyzję
      administracyjną, w której nalicza opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi publicznej na
      cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg nie
      powinna doliczać podatku VAT do stawki określonej odpowiednio w zarządzeniu oraz
      określonej decyzją”.
    5) z 26 lipca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.426.2024.1.AG;
    6) z 20 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.190.2024.1.IK;
    7) z 20 maja 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.544.2024.2.AR;
    8) z 6 maja 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.59.2024.1.DK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
      terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług - w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
        jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
        odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których
        powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie
        zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Państwo jako zarządca dróg gminnych, zawierają umowy
    cywilnoprawne na zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych znajdujących się na
    terenie Państwa gminy. W związku z ww. umowami pobierają Państwo jednorazowe i
    wieloletnie opłaty.
    Zezwalają Państwo zajmującemu pas drogowy na zajęcie pasa drogowego drogi
    wewnętrznej:
    1) celem umieszczenia w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych, urządzeń obcych
      innych niż liniowe, m.in. infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej,
      energetycznej czy telekomunikacyjnej niezwiązanych z potrzebami zarządzania
      drogami lub potrzebami ruchu drogowego, albo
    2) celem prowadzenia robót związanych z budową (jednorazowe zezwolenie czasowe, np.
      dwudniowe lub tygodniowe), albo
    3) na cele handlowe, usługowe, wystawiennicze, gastronomiczne, obsługę ruchu
      turystycznego oraz reklamy.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy pobierane przez Państwa opłaty, od zajmujących
    pas drogowy dróg wewnętrznych ogólnodostępnych:
    a) celem umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
    b) celem prowadzenia robót związanych z budową lub
    c) na cele handlowe, usługowe, wystawiennicze, gastronomiczne, obsługę ruchu
      turystycznego oraz reklamy

    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy przesłanki,
    tj. czy są Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie określonych opłat jest
    czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    W myśl art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:

      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
      obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
      odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli
      jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
      W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym urządzeń
      obcych oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy
      drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane
      w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7 lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze
      decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia
      umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
        oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w
        pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i
        pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
        drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
        techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
        postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
        urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Zgodnie z art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:

      Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
      zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust.
        2, 2a lub 2c,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
        umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c,
      3) powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie, o
        której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c
    - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      Dochodami publicznymi są:
      daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki, opłaty, wpłaty z zysku
      przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz banków
      państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których obowiązek ponoszenia na
      rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych funduszy celowych
      oraz innych jednostek sektora finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych: dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Pobieranie opłat za zajęcie pasa drogi wewnętrznej jest działaniem mieszczącym się w
    zakresie Państwa zadań własnych, a więc daniną o charakterze publicznym, która nie
    będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww.
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o
    której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Tym samym, pobierane przez Państwa opłaty za zajęcie pasa dróg wewnętrznych
    ogólnodostępnych celem umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury
    technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
    drogowego, celem prowadzenia robót związanych z budową lub na cele handlowe,
    usługowe, wystawiennicze, gastronomiczne, obsługę ruchu turystycznego oraz reklamy
    nie podlegają przepisom ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że czynności udostępnienia pasa dróg wewnętrznych, za
    które pobierają Państwo opłaty, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.