Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-98/09-2/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-15
Teza: Możliwość skorzystania z odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej w przypadku, gdy dziecko uzyskiwało dochody za granicą.
Słowa kluczowe: dochód; dochód-dochody uzyskiwane za granicą; dzieci i młodzież; odliczenia-odliczenie podatku; ulga-ulga prorodzinna; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26b (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 09.02.2009 r. (data wpływu 10.02.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.02.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Syn Wnioskodawczyni jest studentem, który nie ukończył 25 lat. W 2007 roku syn pracował w Szwajcarii. Zarobił pewną kwotę, pracował przez 2 tygodnie w Polsce i zarobił 500 zł.

Taka sama sytuacja powtórzyła się w 2008 roku, syn Wnioskodawczyni pracował w Szwajcarii i przez kilka dni w Polsce, gdzie zarobił 137 zł. Syn rozliczył się z urzędem skarbowym. Wnioskodawczyni zadzwoniła do Urzędu Skarbowego z zapytaniem czy jako matka i osoba pracująca rozliczając się z urzędem skarbowym może odliczyć ulgę z tytułu wychowywania dzieci (chodzi o 1.145,08 zł za 2007 rok) i czy może odliczyć te ulgę za rok rozliczeniowy 2008. W odpowiedzi na to pytanie Naczelnik Urzędu Skarbowego odpowiedziała, że nie. Natomiast dzwoniąc na nr tel. 0 801 055 055 Wnioskodawczyni otrzymała odpowiedź, ze może skorzystać z ulgi prorodzinnej, ponieważ syn nie zarobił w Polsce kwoty, która przekracza sumę wyższą niż 3.088 zł. Wnioskodawczyni dowiedziała się również, iż za 2007 rok może złożyć korektę zeznania podatkowego, natomiast za 2008 rok może ulgę odliczyć.

Wnioskodawczyni chce wiedzieć, czy może odliczyć ulgę składając korektę zeznania PIT za 2007 rok i czy może odliczyć tę ulgę za 2008 rok.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni może odliczyć za 2007 i 2008 rok ulgę prorodzinną?

Zdaniem Wnioskodawczyni,

Wnioskodawczyni uważa, iż może odliczyć ulgę prorodzinną, ponieważ zarobione pieniądze w Polsce w roku 2007 ani w 2008 r. nie przekroczyły kwoty 3.088 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27 cytowanej ustawy, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć rocznie kwotę, obliczoną zgodnie z ust. 2, jeżeli w roku podatkowym wychowywał własne lub przysposobione dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy.

Do osób, o których mowa w wyżej powołanym art. 6 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku zalicza się:

1.  dzieci małoletnie;
2.  dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny;
3.  dzieci do ukończenia 25 lat uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach – Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości nie powodującej obowiązku zapłaty podatku.

Na podstawie art. 27f ust. 1 w związku z powołanym art. 6 ust. 4 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2007 r., odliczenie przysługuje na dziecko do ukończenia 25 roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach – Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dziecko to nie uzyskało dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku (tj. w 2007 r. są to dochody w wysokości 3.015 zł).

Należy zauważyć, iż warunek wynikający z treści art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się wyłącznie do szkół prowadzonych na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, co oznacza, iż dotyczy wyłącznie przepisów polskich ustaw.

Przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym, do których odwołują się przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazują, że uczelnia to szkoła prowadząca studia wyższe, utworzona w sposób określony w ustawie. Natomiast studia wyższe to studia prowadzone przez uczelnię posiadającą uprawnienia do ich prowadzenia, kończące się uzyskaniem odpowiedniego tytułu zawodowego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż skorzystanie z preferencji podatkowej uzależnione jest od pobierania przez dziecko nauki w szkole, o której mowa w polskich przepisach o systemie oświaty lub w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, a zatem na uczelni krajowej.

Ustawa z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) wprowadziła zmiany w zakresie określenia dzieci, których wychowywanie uprawnia do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Zmianie uległa treść art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2008 r.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2008 r., do osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, samotnie wychowujących w roku podatkowym zalicza się:

1.  dzieci małoletnie;
2.  dzieci bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną;
3.  dzieci do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujące w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o, której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Podkreślenia wymaga, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn liczby wychowywanych dzieci i dwukrotności kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy (tj. za 2007 r. dwukrotności kwoty 572 zł 54 gr, natomiast za 2008 r. – dwukrotność kwoty 586 zł 85 gr).

Z dalszych postanowień tego przepisu wynika, iż odliczenie kwoty, o której wyżej mowa, dotyczy łącznie obojga rodziców. Kwotę tę odlicza się od podatku jednego z rodziców lub od podatku obojga (art. 27f ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy, w przypadku rodziców, w stosunku do których orzeczone zostały rozwód albo separacja, odliczenie przysługuje jednemu z nich, u którego dzieci faktycznie zamieszkują, o ile spełnione są warunki określone w ust. 1.

Jeżeli przez część roku podatkowego dzieci faktycznie zamieszkują u każdego z rodziców (w stosunku do których sąd orzekł rozwód lub separację), odliczenie przysługuje każdemu z nich. W tym przypadku kwota odliczenia stanowi iloczyn liczby miesięcy pobytu dzieci u rodzica i 1/12 kwoty wynikającej z pomnożenia liczby wychowywanych dzieci i kwoty 1.145 zł 08 gr w 2007 r., a w 2008 r. – kwoty 1.173 zł 70 gr (art. 27f ust. 5 ww. ustawy).

Na podstawie art. 27f ust. 1 w związku z art. 6 ust. 4 w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2008 r., odliczenie przysługuje na dziecko do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujące w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o, której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej (tj. w 2008 roku są to dochody w wysokości 3.088 zł 68 gr).

Z analizy stanu faktycznego wynika, że syn Wnioskodawczyni jest studentem, który nie ukończył 25 lat. W 2007 roku syn pracował w Szwajcarii. Zarobił pewną kwotę, przez 2 tygodnie pracował w Polsce i zarobił 500 zł. Taka sama sytuacja powtórzyła się w 2008 roku, syn Wnioskodawczyni pracował w Szwajcarii i przez kilka dni w Polsce, gdzie zarobił 137 zł. Syn rozliczył się z urzędem skarbowym.

W kwestii dochodów uzyskanych na terytorium Szwajcarii należy wskazać, że zgodnie z art. 23 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską, a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r., Nr 22, poz. 92), jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Szwajcarii, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień wymienionych pod literą b), taki dochód lub majątek od opodatkowania, z tym jednak że przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak zwolniony od opodatkowania.

Jednocześnie na podstawie art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zgodnie z powyższym dochód uzyskany przez syna Wnioskodawczyni w Szwajcarii, w Polsce będzie wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych. Dochód uzyskany w Szwajcarii posłuży jedynie do ustalenia stopy procentowej, która będzie stosowana do dochodów opodatkowanych w Polsce.

W związku z powyższym należy uznać, że o ile Wnioskodawczyni spełnia warunki ustawowe (tj. m. in. warunek wychowywania dziecka) przysługuje jej prawo do dokonania pomniejszenia, o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy, kwoty podatku dochodowego obliczonego według progresywnej skali podatkowej za 2007 rok o kwotę 1.145 zł 08 gr, natomiast za 2008 rok o kwotę 1.173 zł 70 gr.

Nadmienić należy, iż w celu odliczenia ulgi za 2007 rok, Wnioskodawczyni winna sporządzić korektę zeznania o wysokości osiągniętych dochodów w 2007 roku.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Na podstawie § 2 ww. artykułu skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Korekta deklaracji oznacza poprawienie błędu w tekście uprzednio złożonej deklaracji (zeznaniu).

Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej (art. 74 pkt 1 i art. 75 § 3) złożenie skorygowanej deklaracji podatkowej jest traktowane jako warunek konieczny, przesłanka nabycia prawa do stwierdzenia nadpłaty podatku. Podatnicy równocześnie ze skorygowaną deklaracją (zeznaniem) powinni złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty.

W oparciu o art. 79 § 2 pkt 2 ww. ustawy prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie 5 lat od dnia złożenia zeznania (deklaracji).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.