Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.283.2025.1.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Skutki podatkowe przyszłej sprzedaży udziału w działkach
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
targowisko
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
1

Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych przyszłej sprzedaży udziału w
    działkach niezabudowanych. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem udziału wynoszącego 1/4 we własności nieruchomości,
    dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą (...). Wnioskodawca nabył udział
    w drodze dziedziczenia ustawowego po swojej matce. Otwarcie spadku nastąpiło 21
    grudnia 2017 r.
    Nieruchomość jest niezabudowana i od lat 90. w niedziele odbywa się na niej targowisko.
    Matka Wnioskodawcy pobierała od wystawców na targowisku opłatę miesięczną i
    rozliczała ją w formie ryczałtu. Od śmierci matki Wnioskodawca pobiera tę opłatę (w części
    odpowiadającej posiadanemu udziałowi). Wnioskodawca wykazywał dochody z tytułu
    opłat w PIT-28, a zaliczki w wysokości 8,5% przychodu wpłacał 1 raz w miesiącu.
    Współwłaścicielem nieruchomości w udziale 1/4 był brat Wnioskodawcy - A.A. A.A. 18
    listopada 2021 r. zbył swój udział na rzecz spółki Y. Y. sp. z o.o. z siedzibą w (...) chce nabyć
    od Wnioskodawcy przysługujący mu udział w wysokości 1/4. Nabycie ma nastąpić do 30
    grudnia 2025 r. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Przychody uzyskuje (poza opłatą, o której mowa powyżej) z tytułu umowy o pracę.
    Przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch działek o numerach geodezyjnych 1/1 i 1
    /2 i jest to współwłasność ułamkowa.
    Opłata pobierana jest na podstawie umów zawartych z osobami handlującymi na terenie
    nieruchomości; przedmiotem umowy jest umożliwienie tym osobom korzystanie z
    nieruchomości w czasie trwania targowiska.
    Działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego: (...) uchwalony
    Uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z 28 października 2015 r. (...), w zakresie przeznaczenia

    działek nr 1/1 i 1/2 na tereny rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni
                  2sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji
    produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów.
    Wnioskodawca wskazuje, że na dzień sprzedaży działki nie będą zabudowane, na
    przedmiotowych działkach brak jest jakiegokolwiek utwardzenia, grunt nie jest
    utwardzony (piach i glina).
    Z chwilą sprzedaży nieruchomości nie dojdzie do pierwszego zasiedlenia z uwagi na fakt,
    że na nieruchomości nie jest posadowiony budynek ani budowla.
    Na nieruchomości brak jest jakichkolwiek naniesień.
    Umowa przedwstępna została zawarta.
    Okoliczności zawarcia kontaktu z nabywcą:
    Developer szukał kontaktu z właścicielami działek, celem nabycia gruntu.
    Wnioskodawca nadmienia, że posiada również następujące nieruchomości:
    1. Dom wybudowany na działce nr 1/3 w miejscowości (...), darowanej od rodziców
    (umowa darowizny: 4 stycznia 2011 r.),
    2. Budynek (pomieszczenia magazynowe) niewykończony na działce nr 1/4 w miejscowości
    (...) (odziedziczone po rodzicach),
    3. Działki nr (...) położone w miejscowości (...), odziedziczone po rodzicach.
    Uprzednie sprzedaże nieruchomości:
    1. Działka nr 1/5 (odziedziczone po rodzicach),
    2. Działka nr 1/6 (odziedziczone po rodzicach).
    Nabywca działki jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca chciałby uzupełnić swoje stanowisko w ten sposób, że nie prowadzi
    działalności gospodarczej i nigdy nie był zarejestrowany jako przedsiębiorca, ani jako
    czynny podatnik VAT.
    Gdyby nawet na chwilę przyjąć, że działalność Wnioskodawcy polegająca na
    wynajmowaniu powierzchni pod handel na terenie odziedziczonej nieruchomości stanowi
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT (w ocenie Wnioskodawcy nie
    stanowi), to zbycie udziału w nieruchomości należałoby traktować jako zbycie
    przedsiębiorstwa lub co najmniej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co wiązałoby
    się z brakiem obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT i zobowiązania
    podatkowego na skutek zawarcia przedmiotowej we wniosku transakcji.

## Pytanie

Czy w związku ze zbyciem udziału w nieruchomości Wnioskodawca będzie zobowiązany
    do zapłaty podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że z tytułu planowanej transakcji zbycia udziału w
    nieruchomości na rzecz spółki prawa handlowego, która planuje na nieruchomości
    zrealizować inwestycję mieszkaniową nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od
    towarów i usług.

    Art. 2 pkt 6 ustawy VAT stanowi, że towarem są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postacie energii. Udział w nieruchomości jest zatem towarem w rozumieniu ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Sprzedaż udziału w nieruchomości jest odpłatną dostawą towarów w rozumieniu ustawy o
    VAT. Jednocześnie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności, a art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dla zdekodowania pojęcia działalności gospodarczej przyjmuje się, że jest to działalność
    wykonywana w sposób zorganizowany, stały i z zamiarem kontynuacji. Zwracano także na
    to uwagę w orzecznictwie (por. wyrok WSA w Poznaniu z 15 października 2024 r., I SA/Po
    363/24). Odmiennie - działalnością gospodarczą nie jest działanie ze swej istoty
    jednorazowy, incydentalny. Tak kwestia ta została rozstrzygnięta w wyroku NSA z 28
    czerwca 2024 r. (III FSK 939/22) - „Jeżeli dana czynność została wykonana poza zakresem
    działalności gospodarczej i nie w ramach profesjonalnego obrotu, czy zawodowo, w
    warunkach systematyczności i powtarzalności, w formie stałej i zorganizowanej, a jedynie
    incydentalnie, to tym samym nie podlega ona podatkowi VAT”.
    Z nieruchomości (udziału) Wnioskodawca, podobnie jak jego matka uzyskiwali przychód,
    nie był on jednak nigdy objęty podatkiem VAT. Zbycie udziału nie jest działalnością
    zorganizowaną, nie jest cykliczne i ma charakter jednorazowy, incydentalny. Z
    przywołanych względów należy uznać, że Wnioskodawca jako sprzedający nie będzie
    podatnikiem podatku VAT, a transakcja także nie będzie podlegała temu podatkowi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, ale i
    udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana
    jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach, istotne jest,
    czy w celu dokonania sprzedaży działek, podjął Pan aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość

    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy 2006/112/WE. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwana dalej: Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z opisu sprawy wynika, że nigdy nie był Pan zarejestrowany jako przedsiębiorca, ani jako
    czynny podatnik VAT.
    Jest Pan właścicielem udziału wynoszącego 1/4 we własności nieruchomości składającej
    się z dwóch działek o numerach geodezyjnych 1/1 i 1/2. Przedmiotowy udział nabył Pan w
    drodze dziedziczenia ustawowego po swojej matce. Otwarcie spadku nastąpiło 21 grudnia
    2017 r.

    Działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i położone są na
                                                      2terenach rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m
    , zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz
    związanych z nimi składów i magazynów. Na dzień sprzedaży działki nie będą
    zabudowane, na przedmiotowych działkach brak jest jakiegokolwiek utwardzenia, grunt
    nie jest utwardzony (piach i glina).
    Nieruchomość jest niezabudowana i od lat 90. w niedziele odbywa się na niej targowisko.
    Pana Matka pobierała od wystawców na targowisku opłatę miesięczną i rozliczała ją w
    formie ryczałtu. Od śmierci matki pobiera Pan tę opłatę (w części odpowiadającej
    posiadanemu udziałowi). Wykazywał Pan dochody z tytułu opłat w PIT-28, a zaliczki w
    wysokości 8,5% przychodu wpłacał Pan 1 raz w miesiącu. Opłata pobierana jest na
    podstawie umów zawartych z osobami handlującymi na terenie nieruchomości;
    przedmiotem umowy jest umożliwienie tym osobom korzystanie z nieruchomości w czasie
    trwania targowiska. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Przychody uzyskuje Pan
    (poza opłatą, o której mowa powyżej) z tytułu umowy o pracę.
    Y. sp. z o.o. z siedzibą w (...) chce nabyć od Pana przysługujący Panu udział w wysokości 1
    /4 w opisanej nieruchomości. Nabycie ma nastąpić do 30 grudnia 2025 r. Developer szukał
    kontaktu z właścicielami działek, celem nabycia gruntu. Umowa przedwstępna została
    zawarta. Nabywca działki jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Posiada Pan również następujące nieruchomości:
    1. Dom wybudowany na działce nr 1/3 w miejscowości (...), darowanej od rodziców
    (umowa darowizny: 4 stycznia 2011 r.),
    2. Budynek (pomieszczenia magazynowe) niewykończony na działce nr ¼ w miejscowości
    (...) (odziedziczone po rodzicach),
    3. Działki nr (...) położone w miejscowości (...), odziedziczone po rodzicach.
    Uprzednie sprzedaże nieruchomości:
    1. Działka nr 1/5 (odziedziczone po rodzicach),
    2. Działka nr 1/6 (odziedziczone po rodzicach).
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy w związku ze zbyciem udziału w działkach nr 1/1 i 1/2
    będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT.
    Odnosząc wyżej wskazane przepisy do przedstawionych we wniosku okoliczności
    stwierdzić należy, że wieloletnie odpłatne umożliwienie osobom handlującym korzystania
    z nieruchomości w czasie trwania targowiska wskazuje na wykorzystywanie przez Pana
    posiadanych działek nr 1/1 i 1/2 (udziału w działkach) w sposób ciągły do celów
    zarobkowych (uzyskiwane przez Pana korzyści w postaci miesięcznej opłaty z tytułu
    umożliwienia osobom handlującym korzystania z nieruchomości w czasie trwania
    targowiska mają charakter stały). Wykorzystywanie nieruchomości do świadczenia usługi
    odpłatnego udostępniania wypełnia zatem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej a Pan w związku z tą czynnością działa jak podatnik w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wykorzystywanie przez Pana udziału w działkach w sposób ciągły dla celów zarobkowych
    spowodowało, że są one wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Działania takiego nie można

    interpretować inaczej niż jako cel osiągania korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy.
    Tym samym, działki przeznaczone do sprzedaży (udział w działkach), w momencie ich
    dostawy, będą stanowiły składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności
    gospodarczej. Planowana sprzedaż ww. udziału w działkach nie będzie więc stanowiła
    czynności rozporządzania majątkiem prywatnym.
    Wobec powyższego, planowana przez Pana sprzedaż udziału w nieruchomości, która
    stanowi składnik majątku prowadzonej działalności gospodarczej, będzie dostawą
    dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, a Pan z tytułu tej sprzedaży działał będzie jako podatnik VAT, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż niezabudowanych działek będzie więc czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, zgodnie z którym
      „Gdyby nawet na chwilę przyjąć, że działalność Wnioskodawcy polegająca na
      wynajmowaniu powierzchni pod handel na terenie odziedziczonej nieruchomości
      stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT (w ocenie
      Wnioskodawcy nie stanowi), to zbycie udziału w nieruchomości należałoby traktować
      jako zbycie przedsiębiorstwa lub co najmniej zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa, co wiązałoby się z brakiem obowiązku podatkowego w zakresie
      podatku VAT i zobowiązania podatkowego na skutek zawarcia przedmiotowej we
      wniosku transakcji”.
    Owszem, przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane te czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług. Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1
    ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie
    w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt
    27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
    zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹
    Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:

      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”. Potwierdza to art. 55²
    Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika natomiast z art. 2 pkt 27e
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla

    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Z opisu sprawy wynika, że planuje Pan zbycie wyłącznie udziału we wskazanych dwóch
    działkach. Mając więc na uwadze powołane wyżej definicje należy wskazać, że opisany
    przez Pana sam udział w dwóch działkach mający być przedmiotem sprzedaży nie może
    stanowić ani przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, ponieważ przedmiot
    sprzedaży będzie ograniczał się do elementów transakcji typowych dla transakcji
    „nieruchomościowych”. Przedmiotem transakcji będą bowiem tylko i wyłącznie określone
    składniki majątkowe, tj. udział w nieruchomości. Zatem do opisanej transakcji nie znajdzie
    zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy, a planowane zbycie udziału w działkach będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy terenów niezabudowanych,
      inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).

    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen:
      „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane -
    są zwolnione od podatku.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    We wniosku wskazał Pan, że działki nr 1/1 i 1/2 objęte są miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego i przeznaczone są na tereny rozmieszczenia obiektów

                                  2handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy usługowej z zakazem
    lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i
    magazynów.
    W konsekwencji, dostawa udziału w niezabudowanych działkach 1/1 i 1/2 nie będzie
    objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ
    działki na moment sprzedaży stanowić będą teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy w
    oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle

    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług
    Z opisu sprawy wynika, że prawo do nieruchomości wynoszące 1/4 części udziału w
    działkach nr 1/1 i 1/2 nabył Pan w drodze dziedziczenia ustawowego po swojej matce w
    2017 r. Z uwagi na wskazaną okoliczność stwierdzić należy, że nabycie ww. prawa
    własności nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu działki lub że takie prawo Panu nie przysługiwało,
    bowiem nie było podatku, który mógłby Pan odliczyć. Nie zostanie więc spełniony już
    jeden z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem dla dostawy udziału w działce niezabudowanej nr 1/1 i 1/2 nie znajdzie
    zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana udziału w działkach nr 1/1 i 1/2
    będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, a zatem
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg właściwej dla tej
    czynności stawki.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko, zgodnie z którym z tytułu sprzedaży opisanego
    udziału w działkach nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług
    jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Pana wyroków sądów należy zaznaczyć, że każdy z
    wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do
    niego się ogranicza. Ocena skutków sprzedaży nieruchomości opiera się na wielu
    przesłankach i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.

    Wszystkie informacje niezbędne do wydania interpretacji z punktu widzenia przepisów,
    których interpretacji Pan oczekuje, powinny wynikać z opisu zdarzenia przyszłego, a nie
    np. z załączonych dokumentów. W związku z powyższym załączniki dołączone do
    złożonego wniosku nie podlegały analizie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.