Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-265/09-2/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-12
Teza: Obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C w związku z wypłatą przez Spółkę odszkodowania za wyrządzoną szkodą w majątku pracowników lub osób trzecich.
Słowa kluczowe: majątek; odszkodowania; osoba-osoby trzecie; pracodawca; pracownik; rekompensata; szkody; umowa; zadośćuczynienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa, przedstawione we wniosku z dnia 01.04.2009 r. (data wpływu 14.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C w związku z wypłatą przez Spółkę odszkodowania za wyrządzoną szkodą w majątku pracowników lub osób trzecich – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.04.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C w związku z wypłatą przez Spółkę odszkodowania za wyrządzoną szkodą w majątku pracowników lub osób trzecich.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W trakcie realizacji przez Spółkę zadań inwestycyjnych zdarzyć mogą się przypadki wyrządzenia szkody w majątku pracowników lub osób trzecich. Spółka w związku z tym wypłaca osobom, w których majątku została wyrządzona szkoda, część odszkodowania w jakiej partycypuje zgodnie z umową ubezpieczeniową z ubezpieczycielem, tytułem ich naprawienia. Ubezpieczyciel wypłaca pozostałą kwotę odszkodowania. Suma odszkodowań wypłaconych łącznie przez Spółkę i ubezpieczyciela stanowi 100% wartości wyrządzonej szkody, w związku z tym wypłacone odszkodowanie przez Spółkę ma na celu restytucje majątku poszkodowanego do stanu sprzed zdarzenia wyrządzającego szkodę. Wypłacone odszkodowanie ma stanowić rekompensatę poniesionych strat wynikających z działań podjętych przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacane przez Spółkę odszkodowanie stanowi przychód po stronie osób je otrzymujących, a co za tym idzie czy istnieje po stronie Spółki obowiązek wystawiania PT – 8C?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka stosuje się do zasady naprawiania szkód wyrządzonych osobom trzecim lub pracownikom na podstawie art. 361 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie zaś z orzecznictwem Sądu Najwyższego Szkodą jest powstała wbrew woli poszkodowanego różnica między obecnym jego stanem majątkowym, a tym stanem, jaki zaistniałby, gdyby nie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę (orzeczenia SN z dnia 11 lipca 1957 r. sygn. akt.: XXXXX oraz uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 22 listopada 1963 r., Nr 7-8, poz. 128).

Wstępne zastrzeżenie było niezbędne, gdyż prowadzi do odróżnienia szkody od wszelakich uszczerbków, jakie zachodzą zgodnie z wolą samego zainteresowanego (czynności rozporządzające, zobowiązujące itp.)” (tak: Tadeusz Wiśniewski, „Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania”).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm., dalej zwana: „UoPDOF”) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem tych, które zostały wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 UoPDOF przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze oraz wartości pieniężne, a także wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 UoPDOF źródłami przychodów są tzw. inne źródła. Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 UoPDOF za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 UoPDOF, uważa się w szczególności (\`(...)\`) inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12 – 14 i 17 (…).

Zgodnie z art. 42a UoPDOF podmioty prowadzące działalność gospodarczą, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 UoPDOF, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c (\`(...)\`), od których nie są zobowiązani pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru (\`(...)\`), tj. informację PIT – 8C.

Spółka stoi na stanowisku, że normie prawnej zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 3 UoPDOF podlegają jedynie te odszkodowania, których wypłacenie stanowi przychód dla pracownika lub osoby trzeciej. Przychód w takim przypadku należy rozumieć jako przysporzenia majątkowe, tj. korzyść finansową lub pieniężną. Co za tym idzie, Spółka twierdzi, że odszkodowanie, którego wysokość nie przewyższa kwoty utraconego majątku, nie powinno natomiast podlegać opodatkowaniu.

Uzyskane odszkodowanie jest wyrazem odtworzenia utraconego przez pracownika lub osobę trzecią majątku, a co z tym Idzie uznanie otrzymanego odszkodowania przywracającego stan sprzed przywrócenia szkody jako przychodu podlegającego opodatkowaniu spowoduje zmniejszenie otrzymanej rekompensaty poniżej wartości faktycznie poniesionej straty. Innymi słowy w przypadku wypłaty odszkodowania mamy do czynienia z przychodem, który stanowi formę zadośćuczynienia, a w konsekwencji nie zwiększa wartości aktywów po stronie beneficjenta.

W związku z powyższym Spółka zwraca uwagę, iż na podstawie art. 42a UoPDOF Spółka zobligowana jest do wystawienia PIT – 8C, pracownikom lub osobom trzecim otrzymującym odszkodowanie, które nie stanowi realnego przysporzenia majątkowego, a jedynie wypłacone odszkodowanie ma na celu odtworzenie stanu sprzed wyrządzenia szkody. Co za tym idzie pracownik lub osoba trzecia ma obowiązek uwzględnienia „wątpliwego” przychodu w zeznaniu podatkowym.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami z zastrzeżeniem art. 14 – 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

*   jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców (art. 11 ust. 2a pkt 1 ustawy),

*   jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu (art. 11 ust. 2a pkt 2),

*   jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku (art. 11 ust. 2a pkt 3),

*   w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia (art. 12 ust. 2a pkt 4).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w trakcie realizacji przez Spółkę zadań inwestycyjnych zdarzyć mogą się przypadki wyrządzenia szkody w majątku pracowników lub osób trzecich. Spółka w związku z tym wypłaca osobom, w których majątku została wyrządzona szkoda, część odszkodowania w jakiej partycypuje zgodnie z umową ubezpieczeniową z ubezpieczycielem, tytułem ich naprawienia. Ubezpieczyciel wypłaca pozostałą kwotę odszkodowania. Suma odszkodowań wypłaconych łącznie przez Spółkę i ubezpieczyciela stanowi 100% wartości wyrządzonej szkody, w związku z tym wypłacone odszkodowanie przez Spółkę ma na celu restytucje majątku poszkodowanego do stanu sprzed zdarzenia wyrządzającego szkodę. Wypłacone odszkodowanie ma stanowić rekompensatę poniesionych strat wynikających z działań podjętych przez Spółkę.

Spółka stosuje się do zasady naprawiania szkód wyrządzonych osobom trzecim lub pracownikom na podstawie art. 361 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego.

W świetle art. 361 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), obowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.

Natomiast z treści § 2 ww. artykułu wynika, iż w powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Natomiast na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

1.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2.  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15.

Reasumując, należy stwierdzić, iż wypłacone odszkodowanie przez Spółkę korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych i w związku z tym po Stronie Spółki nie istnieje obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, jeśli wypłata odszkodowania przez Spółkę wynika z zawartej umowy ubezpieczeniowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.