Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1052/112/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-29
Teza: Czy koszt polisy, o której mowa wyżej stanowi koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; polisa ubezpieczeniowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2011 r. (data wpływu 29 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Jeden ze stałych odbiorców Wnioskodawcy kupuje co miesiąc znaczną (istotną) część produkcji Zainteresowanego. Zakupione wyroby sprzedaje dalej swoim klientom. Wszelkie kontakty z klientami odbiorcy odbywają się wyłącznie za pośrednictwem tego odbiorcy. Odbiorca ten prowadzi działalność w formie spółki z o.o. z kapitałem 110.000,00 zł. Udziałowcami spółki z o.o. są dwie osoby fizyczne, z których jeden posiada 109.000,00 zł., a drugi 1.000,00 zł. Wspólnik posiadający kapitał w wysokości 109.000,00 zł. jest jednocześnie prezesem zarządu. Wnioskodawca chce zabezpieczyć się przed ewentualnymi stratami na wypadek śmierci lub nieszczęśliwego wypadku odbiorcy i związanym z tym brakiem zapłaty za sprzedaż Jego wyrobów. Zainteresowany zamierza wykupić polisę, zgodnie z którą ubezpieczonym byłby prezes zarządu spółki z o.o. - odbiorcy, natomiast ubezpieczającym firma Wnioskodawcy a uposażonym właściciel firmy. Polisa obejmowałaby świadczenie na wypadek śmierci oraz/lub nieszczęśliwego wypadku ubezpieczonego prezesa zarządu spółki z o.o. - odbiorcy Zainteresowanego. Koszt polisy - rocznie około 10 tysięcy złotych - Wnioskodawca zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszt polisy, o której mowa wyżej, stanowi koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wykupienie polisy obejmującej ubezpieczenie kontrahenta Wnioskodawcy, w tym w szczególności prezesa zarządu spółki z o.o. i wskazanie firmy Zainteresowanego - ubezpieczającego - jako uposażonego z polisy, wypełnia powyższe wymogi ustawowe. W szczególności zabezpiecza Wnioskodawcę przed stratami wskutek ewentualnego braku zapłaty za sprzedane wyroby.

Jednocześnie art. 23 nie zawiera przesłanek negatywnych, które wykluczałyby możliwość zaliczenia poniesionego wydatku do kosztu uzyskania przychodu. Zawarcie ubezpieczenia pozwoli firmie Wnioskodawcy bezpieczniej prowadzić działalność handlową, a w razie śmierci lub NW prezesa zarządu – odbiorcy - zabezpieczy interesy firmy i uchroni przed ewentualnym bankructwem. Tym samym Zainteresowany uważa, że wydatek na zakup będącej przedmiotem zapytania polisy może stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grupy 1, 3 i 5 działu I oraz grupy 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66) jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

1.  wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
2.  możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

Biorąc powyższe pod uwagę, kosztem uzyskania przychodów mogą być opłacone przez pracodawcę składki z tytułu zawartych lub odnowionych na rzecz pracowników umów ubezpieczenia:

1.  na życie (grupa 1 dział I),
2.  na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (grupa 3 dział I),
3.  wypadkowe i chorobowe, jeśli są uzupełnieniem ubezpieczeń grupy 1-4 działu I (grupa 5 dział I),
4.  wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej (grupa 1 dział II),
5.  ubezpieczenie choroby (grupa 2 dział II).

Nie będą natomiast kosztem uzyskania przychodów składki płacone z tytułu umów ubezpieczenia innych niż wymienione powyżej.

W przedmiotowej sprawie ubezpieczonym byłby prezes zarządu spółki z o.o. – odbiorcy, a nie pracownik Zainteresowanego. Zatem ww. przepis art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał zastosowania.

Wydatki związane z wykupieniem polisy ubezpieczeniowej, zgodnie z którą ubezpieczonym byłby prezes zarządu spółki z o.o. (odbiorcy), natomiast ubezpieczającym firma Wnioskodawcy a uposażonym właściciel firmy - obejmującej świadczenie na wypadek śmierci oraz/lub nieszczęśliwego wypadku ubezpieczonego prezesa zarządu spółki z o.o. (odbiorcy), nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ponoszonych w przyszłości wydatków z tym związanych do kosztów uzyskania przychodów. Konieczne jest również wykazanie związku przyczynowego między poniesionymi wydatkami, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.

Wydatki, które Wnioskodawca zamierza ponieść na wykupienie ww. polisy ubezpieczeniowej, nie mają na celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów przez Wnioskodawcę, ponieważ ubezpieczenie nie dotyczy prowadzonej działalności gospodarczej ale innego podmiotu. Pomiędzy tymi wydatkami a osiągniętym przychodem nie zachodzi związek przyczynowo-skutkowy mający wpływ na osiągnięcie przychodu, nie można więc ich zaliczyć w ciężar kosztów podatkowych. Osoba fizyczna, przyjmując funkcję prezesa zarządu spółki za określone wynagrodzenie, przyjmuje jednocześnie odpowiedzialność za pełnienie tej funkcji, a więc to w jej interesie jest ubezpieczenie się we własnym zakresie na wypadek śmierci oraz/lub nieszczęśliwego wypadku. Celem przedmiotowego ubezpieczenia jest wywiązanie się prezesa zarządu spółki z o.o. z ewentualnych zobowiązań wobec Wnioskodawcy. Wydatki związane z opłaceniem polisy ubezpieczeniowej mają więc charakter osobisty, który nie uzasadnia istnienia związku przyczynowo - skutkowego, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, wydatki związane z wykupieniem ww. polisy ubezpieczeniowej nie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.