Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB2.4514.558.2016.1.LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-01
Teza: w zakresie skutków podatkowych wniesienia aportu do spółki komandytowej
Słowa kluczowe: aport; skutki podatkowe; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 3-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 13 września 2016 r. (data wpływu 28 listopada 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 listopada 2016 r. (data nadania 3 stycznia 2017 r., data wpływu 9 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia aportu do spółki komandytowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia aportu do spółki komandytowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również jako: Przedsiębiorca) jest polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca obecnie prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży hurtowej (działalność handlowa będąca jednocześnie działalnością przeważającą) oraz w zakresie wynajmu nieruchomości.

System ewidencji finansowo-księgowej już na obecnym etapie umożliwia przypisanie do poszczególnych rodzajów działalności, tj, do działalności handlowej oraz działalności w zakresie wynajmu nieruchomości odpowiednio: przychodów, kosztów jak również należności oraz zobowiązań, które są związane z danym obszarem działalności. Dla działalności handlowej i działalność w zakresie wynajmu prowadzone są odrębne rachunki bankowe. Wnioskodawca dzięki prowadzonej ewidencji księgowej ma zatem możliwość wyodrębnienia zapisów księgowych związanych z konkretnym przedmiotem działalności, tj. przychodów, kosztów, należności, zobowiązań.

Pod pojęciem przedsiębiorstwa Wnioskodawcy występują następujące składniki: nazwa przedsiębiorstwa, wartości niematerialne i prawne (w tym znak towarowy), środki trwałe (m.in. nieruchomości, samochody, urządzenia, maszyny), zobowiązania (w tym kredyty obrotowe oraz umowy leasingu), umowy z kontrahentami, wierzytelności z tytułu dostaw, dokumenty i księgi związane z prowadzeniem działalności, wyposażenie biura oraz zapasy towarów. Powyższe wyliczenie nie ma charakteru wyczerpującego i może obejmować również inne składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca posiada również firmowe rachunki bankowe oraz zatrudnia pracowników.

Przedsiębiorca zamierza zrestrukturyzować swoją działalność i przenieść część działalności do nowoutworzonej spółki komandytowej, w której komplementariuszem będzie spółka kapitałowa. W ramach restrukturyzacji przeniesiony zostanie zespół składników w skład którego wejdą składniki związane z prowadzeniem przez Wnioskodawcę jego podstawowej działalności polegającej na sprzedaży hurtowej towarów (działalność handlowa), tj. odpowiednio:

*   należności,

*   zobowiązania,

*   licencje na oprogramowanie,

*   środki pieniężne,

*   zapasy,

*   maszyny i urządzenia stanowiące środki trwałe,

*   wyposażenie i narzędzia niestanowiące środków trwałych,

*   wartości niematerialne i prawne (znak towarowy),

*   niemal wszyscy pracownicy (pracownicy związani z działalnością handlową)

Ponadto do przenoszonych składników wejdą prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów z dostawcami i odbiorcami.

Powyżej opisany zespół składników zostanie wniesiony do nowo utworzonej spółki komandytowej jako wkład niepieniężny. Po wniesieniu wkładu niepieniężnego Spółka komandytowa rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na hurtowej sprzedaży towarów (działalność handlowa), natomiast Wnioskodawca ograniczy swoją działalność do usług polegających na wynajmie nieruchomości.

Do spółki komandytowej nie zostaną wniesione nieruchomości będące własnością Wnioskodawcy, w tym: grunty, budynki magazynowe oraz nieruchomości biurowe. Wszystkie nieruchomości jednakże, które będą niezbędne spółce komandytowej do prowadzenia przez nią działalności gospodarczej (działalności handiowej) zostaną jej oddane przez Wnioskodawcę w dzierżawę lub najem. Pozostałe nieruchomości, które obecnie Wnioskodawca wynajmuje na rzecz osób trzecich będą w dalszym ciągu wynajmowane lub wykorzystywane na potrzeby Wnioskodawcy.

W skład aportu wejdzie zatem wszystko, co jest niezbędne do realizowania w sposób samodzielny określonych zadań gospodarczych w ramach działalności handlowej, z wyjątkiem nieruchomości, którymi Spółka komandytowa będzie dysponować na podstawie zawartych z Wnioskodawcą umów najmu lub dzierżawy.

Z aportu mogą również zostać wyłączone te środki trwałe, niebędące nieruchomościami, które zostaną przez Wnioskodawcę uznane jako niezbędne do prowadzenia działalności w zakresie wynajmu nieruchomości. Wynajem nieruchomości może wiązać się z potrzebą posiadania przez Wnioskodawcę też innych środków trwałych niż same nieruchomości, w szczególności środków trwałych związanych z bieżącym ich utrzymaniem np. urządzenia sprzątające, system monitorowania nieruchomości, itp.

W konsekwencji Spółka komandytowa, po wniesieniu do niej wkładu niepieniężnego oraz zawarciu umów najmu (dzierżawy), będzie mogła w pełni kontynuować dotychczasową działalność handlową, prowadzoną obecnie przez Wnioskodawcę w zakresie działalności gospodarczej.

Równocześnie tej samej działalności nie będzie już prowadzić Wnioskodawca. Nabywca wymienionych składników - spółka komandytowa przejmie kontrahentów Wnioskodawcy. Działalność handlowa będzie kontynuowana przez spółkę komandytową, która będzie nabywała towary od dotychczasowych dostawców Wnioskodawcy.

Ponadto, Spółka komandytowa przejmie zobowiązania finansowe, które są związane z działalnością handlową (w tym kredyty obrotowe i umowy leasingu), a nie z nieruchomościami. W spółce komandytowej zostaną zatrudnieni wszyscy pracownicy Wnioskodawcy z wyjątkiem nielicznych pracowników, których praca nie jest związana z działalnością handlową.

Wniesienie aportu do spółki komandytowej będzie wiązało się z podwyższeniem wkładu, którego wartość spowoduje zwiększenie majątku spółki. Spółka komandytowa, do której Wnioskodawca zamierza wnieść aportem opisany we wniosku zespół składników zostanie dopiero utworzona. Wnioskodawca będzie podmiotem, który utworzy spółkę komandytową (wraz z pozostałymi wspólnikami), a w następnej kolejności wniesie aportem opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych. Spółka komandytowa nie powstanie w wyniku przekształcenia innego podmiotu. Spółka komandytowa będzie miała siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanych interpretacjach indywidualnych nr 1462- IPPP1.4512.752.2016.2.MP oraz nr 1462-IPPB1.4511.1001.2016.1.MJ potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, że opisany w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zespół składników stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Pismem z dnia 3 listopada 2016 r. (data nadania 3 stycznia 2017 r., data wpływu 9 stycznia 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że na dzień sporządzenia pisma, spółka komandytowa została już utworzona, a Wnioskodawca pełni w niej rolę wspólnika.

Ponadto Wnioskodawca uzupełnił stanowisko do pytania sformułowanego we wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zmiana umowy spółki komandytowej w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej (którego wartość spowoduje zwiększenie majątku spółki) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a jeżeli tak to czy podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie stanowić wartość wkładów powiększających majątek spółki komandytowej określona przez wspólników w umowie spółki komandytowej?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynność cywilnoprawna polegająca na wniesieniu aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych ponieważ czynność ta będzie stanowiła zmianę umowy spółki komandytowej. Podstawą opodatkowania będzie wartość wkładów zadeklarowana przez wspólników w umowie spółki komandytowej.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223), podatkowi podlegają umowy spółki.

Na podstawie art. 1 ust, 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zakresem przedmiotowym ustawy objęte są również zmiany umów spółki, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.

Stosownie do treści art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych za zmianę umowy uważa się w przypadku spółki komandytowej wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej - spółki komandytowej (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).

Wnioskodawca podkreśla, że powołany przepis art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. ustawy nie odwołuje się do pojęcia „wartości rynkowej", lecz do wartości wkładów powiększających majątek spółki osobowej. To z kolei oznacza, że podstawę opodatkowania w takim przypadku, stanowić będzie wartość wkładów zadeklarowana przez wspólników w umowie spółki. W związku z tym, wartość wkładu może być ustalona odpowiednio np. poprzez pomniejszenie wartości aktywów (majątek trwały i obrotowy) o zobowiązania związane ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, która będzie stanowić wkład niepieniężny do spółki komandytowej. Innymi słowy, wartość wkładów wnoszonych do spółki komandytowej, wynikająca z umowy, będąca podstawą opodatkowania wyceniana jest przez wspólników tej spółki, czyli strony konkretnej czynności cywilnoprawnej.

Tak również Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 30 czerwca 2016 r., nr IBPB-2-1/4514-288/16/PM.

Spółka komandytowa jest spółką osobową (art. ła pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych). Zgodnie z art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm. - dalej: ksh) spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz) a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Zgodnie z art. 107 § 1 ksh, jeżeli wkładem komandytariusza do spółki jest w całości lub w części świadczenie niepieniężne, umowa spółki określa przedmiot tego świadczenia (aport), jego wartość, jak również osobę wspólnika wnoszącego takie świadczenie niepieniężne.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania stanowi przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego - wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.

Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki komandytowej podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów. Powołany przepis nie odwołuje się do pojęcia wartości rynkowej wkładów, lecz do wartości wkładów powiększających majątek spółki osobowej. Zatem w tej sytuacji uznać należy, iż podstawę opodatkowania stanowić będzie wartość określona przez wspólników spółki.

Nie ma zatem ustawowego obowiązku aby podstawę opodatkowania przedmiotowej czynności ustalać według wartości rynkowej. Skoro z przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych regulujących podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku umowy spółki osobowej (w tym spółki komandytowej), nie wynikają żadne ograniczenia dotyczące sposobu określenia podstawy opodatkowania tym podatkiem, to podstawę opodatkowania ustalić należy w oparciu o wartość wkładów ustaloną przez jej wspólników w umowie. Zatem, w rozpatrywanej sprawie wartość wkładów do spółki osobowej, będąca podstawą opodatkowania wyceniana jest przez wspólników tej spółki, czyli strony konkretnej czynności cywilnoprawnej.

W związku z tym podstawę opodatkowania stanowić będzie wartość wkładów zadeklarowana przez wspólników spółki, która to wartość wkładów stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa może odpowiadać wartości netto (pomniejszonej o amortyzację) wszystkich wnoszonych aktywów po pomniejszeniu o wartość zobowiązań związanych ze zorganizowaną części przedsiębiorstwa.

Niniejsze stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również interpretacje indywidualne wydane przez Organy podatkowe, przykładowo:

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 lutego 2016 r., nr IBPB-2-1/4514-560/15/MZ;

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 lutego 2015 r., nr ILPB2/436-330/14-2/MK;

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 grudnia 2014 r., nr IPTPB2/436-129/14-2/KK;

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 17 listopada 2014 r., nr IPTPB2/436-112/14-2/KK;

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2014 r., nr ITPB2/436-214/13/TJ;

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 lutego 2013 r., nr ILPB2/436-14/13-2/WS;

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 października 2013 r., ILPB2/436-177/13-2/MK

Tym samym, wnoszę o uwzględnienie przez Organ niniejszego pisma, jako uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 24 listopada 2016 r. w zakresie skutków podatkowych w podatku od czynności cywilnoprawnych dot. ustalenia podstawy opodatkowania w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223), podatkowi podlegają umowy spółki. Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zakresem przedmiotowym ustawy objęte są również zmiany umów spółki, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, w przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Art. 1 ust. 5 pkt 1 powołanej ustawy stanowi, że umowa spółki osobowej oraz jej zmiana podlega podatkowi, jeżeli w chwili czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się siedziba tej spółki.

Z kolei według art. 1a pkt 1 ww. ustawy, użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i ciąży na spółce.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, podstawę opodatkowania stanowi przy zawarciu umowy spółki – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) cyt. ustawy, podstawę opodatkowania przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego – stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.

Stawka podatku od umowy spółki wynosi 0,5% (art. 7 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy). Taką samą stawkę stosuje się również przy zmianach umowy spółki.

Z treści przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz uzupełnienia wynika, że przedsiębiorca zamierza zrestrukturyzować swoją działalność i przenieść część działalności do nowoutworzonej spółki komandytowej, w której komplementariuszem będzie spółka kapitałowa. W ramach restrukturyzacji przeniesiony zostanie zespół składników w skład którego wejdą składniki związane z prowadzeniem przez Wnioskodawcę jego podstawowej działalności polegającej na sprzedaży hurtowej towarów (działalność handlowa). Powyżej opisany zespół składników zostanie wniesiony do nowo utworzonej spółki komandytowej jako wkład niepieniężny. Po wniesieniu wkładu niepieniężnego Spółka komandytowa rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na hurtowej sprzedaży towarów (działalność handlowa), natomiast Wnioskodawca ograniczy swoją działalność do usług polegających na wynajmie nieruchomości. Wniesienie aportu do spółki komandytowej będzie wiązano się z podwyższeniem wkładu, którego wartość spowoduje zwiększenie majątku spółki. Spółka komandytowa, do której Wnioskodawca zamierza wnieść aportem opisany we wniosku zespół składników zostanie dopiero utworzona. Wnioskodawca będzie podmiotem, który utworzy spółkę komandytową (wraz z pozostałymi wspólnikami), a w następnej kolejności wniesienie aportem opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych. Spółka komandytowa nie powstanie w wyniku przekształcenia innego podmiotu. Spółka komandytowa będzie miała siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca w uzupełnieniu do wniosku wskazała, że na dzień sporządzenia pisma, spółka komandytowa została już utworzona, a Wnioskodawca pełni w niej rolę wspólnika.

Należy wskazać, iż powołany wyżej przepis art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie odwołuje się do pojęcia „wartości rynkowej”, lecz do wartości wkładów powiększających majątek spółki osobowej. Nie ma zatem ustawowego obowiązku, aby podstawę opodatkowania przedmiotowej czynności ustalać według „wartości rynkowej”, skoro ustawa tak nie stanowi. To oznacza, że podstawę opodatkowania, w takim przypadku, stanowić będzie wartość wkładu zadeklarowana przez wspólników spółki.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie wartość wkładów do spółki osobowej, w tym spółki komandytowej, wynikająca z umowy, będąca podstawą opodatkowania wyceniana jest przez wspólników tej spółki, czyli strony konkretnej czynności cywilnoprawnej.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że czynność cywilnoprawna polegająca na wniesieniu aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych ponieważ czynność ta będzie stanowiła zmianę umowy spółki komandytowej. Podstawą opodatkowania będzie wartość wkładów zadeklarowana przez wspólników w umowie spółki komandytowej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a ustawy Ordynacja podatkowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.