Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-894/13-2/PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-25
Teza: Stwierdzić należy, że dochody z tytułu wypłaty zysku w formie dywidendy ze spółki akcyjnej z siedzibą w Luksemburgu, o których mowa we wniosku, uzyskane w grudniu 2013 r. przez Wnioskodawczynię, mogą podlegać – na mocy art. 10 Konwencji – opodatkowaniu w Luksemburgu i w Polsce. Jednocześnie, w celu eliminacji podwójnego opodatkowania należy zastosować metodę określoną w art. 24 ust. 2 lit. b) Konwencji, tj. metodę odliczenia proporcjonalnego. Stosownie do cytowanego wyżej art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ww. dywidenda podlega opodatkowaniu w Polsce 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Jednakże, mając na uwadze przepisy umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu, przy czym ww. odliczenie nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%. W konsekwencji Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zadeklarowania uzyskanego dochodu w zeznaniu podatkowym składanym w Polsce, w którym od obliczonego od łącznej sumy dochodów podatku odliczy kwotę równą podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu.
Słowa kluczowe: dywidendy; Luksemburg; spółki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2013 r. (data wpływu 27 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dywidendy ze spółki z siedzibą w Luksemburgu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dywidendy ze spółki z siedzibą w Luksemburgu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych \[pdof\]. Wnioskodawczyni zamierza nabyć akcje w spółce akcyjnej z siedzibą w Luksemburgu \[Spółka\]. Do końca 2013 r. Wnioskodawczyni może otrzymać ze Spółki dywidendę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w zeznaniu rocznym za rok 2013, które Wnioskodawczyni będzie składała do 30 kwietnia 2014 r. powinna wykazać dywidendę otrzymaną od spółki luksemburskiej w grudniu 2013 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W zeznaniu rocznym za 2013 r. w pdof, składanym 30 kwietnia 2014r. Wnioskodawczyni nie powinna wykazywać dywidend otrzymanych w grudniu 2013 r. Otrzymane przez Wnioskodawczynię dywidendy będą zwolnione z pdof na podstawie art. 24 ust. 1 Konwencji w obowiązującym przed wejściem w życie Protokołu.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 updof osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a updof, powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W przedmiotowej sprawie będzie to Konwencja.

25 lipca 2013 r. wszedł w życie Protokół zmieniający Konwencję. Protokół ten ma zastosowanie do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiąganego w pierwszym dniu, lub po tym dniu, drugiego miesiąca następującego po dacie, w której niniejszy Protokół wejdzie w życie, tj. od 1 września 2013 r. (art. 9 ust. 2 lit. a Protokołu).

W odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu oraz podatków od majątku, do podatków pobieranych za jakikolwiek rok podatkowy rozpoczynający się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu, w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejszy Protokół wejdzie w życie.

Przez pojęcie „podatki potrącane u źródła” należy rozumieć podatki, które państwo źródła ma prawo potrącić w momencie wypłaty dochodu z terytorium państwa, w którym dochód powstał, na rzecz rezydenta drugiego państwa. Rozliczenie takiego podatku następuje przez płatnika.

Umowa stwierdza, że podatkowi u źródła podlegają jedynie dywidendy, odsetki i należności licencyjne. Tylko w stosunku do tych dochodów można mówić o potrąceniu podatków u źródła. W pozostałym zakresie, Umowa stwierdza jedynie o prawie (lub braku takiego prawa) danego państwa do opodatkowania określonej kategorii dochodu. Nie wskazuje jednak sposobu, w jaki podatek powinien zostać rozliczony (pobrany). W przypadku potrącania podatków u źródła państwo źródła ma prawo pobrać podatek tylko do określonej wysokości przy pomocy płatnika podatku, czyli w sytuacji wypłaty dywidend, należności licencyjnych i odsetek. Natomiast pobranie podatku od dochodu albo od majątku będzie mieć zastosowanie we wszystkich pozostałych sytuacjach, w których państwo źródła ma prawo pobrać podatek w wysokości zgodnej z jego prawem wewnętrznym.

Powyższe rozumienie „podatku u źródła” znajduje też potwierdzenie w uzasadnieniu projektu ustawy o ratyfikacji protokołu (Uzasadnienie projektu do ustawy z 10 października 2012 r. o ratyfikacji Protokołu między Rzeczpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga, zmieniającego Konwencję między Rzeczpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. podpisanego w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r. Sejm RP VII kadencji, nr druku: 671). Pkt III uzasadnienia posługuje się pojęciem „podatku u źródła” do trzech rodzajów dochodów: dywidend, odsetek i należności licencyjnych. W przypadku pozostałych dochodów pojęcie podatku u źródła nie jest używane.

Zdaniem Wnioskodawczyni pojęcie „podatku u źródła” należy rozumieć wąsko. Oznacza to, że pojęcie to nie obejmuje metody unikania podwójnego opodatkowania, która ma zastosowanie w odniesieniu do dochodów opodatkowanych podatkiem pobieranym u źródła. Metoda unikania podwójnego opodatkowania ma zastosowanie do różnych dochodów i służy rocznemu rozliczeniu podatku. Nie wpływa ona natomiast na uregulowanie poboru podatku u źródła. Uregulowanie stawki i zasad poboru podatku u źródła jest więc kategorią odrębną od metody unikania podwójnego opodatkowania, która ma w stosunku do tego podatku zastosowanie. O ile w czasie roku podatkowego może zmienić się stawka podatku (na korzyść podatników), o tyle zmiana metody unikania podwójnego opodatkowania w trakcie roku podatkowego mogłaby prowadzić do istotnych różnic w opodatkowaniu tego samego dochodu uzyskanego w różnych częściach roku podatkowego.

Za takim poglądem przemawia również wypracowania w polskiej doktrynie konstrukcja prawna podatku. Model Konwencji OECD nie zawiera definicji podatku, gdyż jego wyjaśnienie należy do zadań doktryny prawa (B. Brzeziński Model Konwencji OECD. Komentarz s. 215). W polskim systemie prawa podatkowego ustawodawca przewidział definicję podatku w art. 6 Ordynacji Podatkowej (Dz. U. 2012, poz. 749). Zgodnie z tym przepisem podatek to publicznoprawne, nieodpłatne przymusowe i bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Podatek jako norma prawno podatkowa powinna zostać wyodrębniona za pomocą specjalnej konstrukcji prawnej podatku. W związku z powyższym, należy zauważyć, że do konstrukcji prawnej podatku zalicza się przedmiot podatku, podmiot podatku, stawkę podatku i podstawę opodatkowania podatkiem. Wymienione elementy są częścią normy prawno podatkowej. Do konstrukcji prawnej podatku nie zalicza się metoda unikania podwójnego opodatkowania, dlatego też w definicji „podatek u źródła” znajdziemy tylko takie części składowe jak przedmiot opodatkowania, podmiot opodatkowania, stawka podatku i podstawa opodatkowania. W związku z powyższym, metoda unikania podwójnego opodatkowania jest pojęciem oddzielnym od podatku u źródła.

W związku z powyższym, do metody unikania podwójnego opodatkowania będzie miał zastosowanie art. 9 ust. 2 lit. b) Protokołu, tj. rozpoczęcie jego stosowania od roku podatkowego następującego po roku wejścia w życie Protokołu. Prowadzić to będzie do sytuacji, w której w trakcie roku podatkowego co prawda zmieni się wysokość stawki podatku u źródła od dywidend, ale nie zmieni się metoda unikania podwójnego opodatkowania w tym zakresie. Nowa metoda (kredyt zamiast zwolnienia w przypadku polskich rezydentów podatkowych) będzie miała zastosowanie do dywidend wypłacanych od 1 stycznia 2014 r.

Dodatkowym argumentem przemawiającym za uznaniem, iż w odniesieniu do metody zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu zmiana niekorzystna dla podatników nie może wejść w życie 1 września 2013 jest utrwalona praktyka orzecznicza sądów, przemawiająca za uznaniem iż zmiany tego rodzaju w trakcie roku podatkowego nie są dopuszczalne i powinny mieć miejsce z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym.

Zatem dochód z tytułu wypłaty zysku będzie podlegał dyspozycji art. 10 Konwencji. Zgodnie z tym przepisem, dywidenda może podlegać opodatkowaniu w Polsce i Luksemburgu. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania, zastosowanie znajdzie art. 24 ust. 1 lit. a Konwencji w brzmieniu sprzed 25 lipca 2013 r., czyli z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Polska zwolni taki dochód lub majątek od opodatkowania, z tym jednak, że przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był w taki właśnie sposób zwolniony z opodatkowania.

W związku z tym, w Polsce w stosunku do dywidendy z Luksemburga należy zastosować określoną w art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji w zw. z art. 27 ust. 8 updof tzw. metodę wyłączenia z progresją.

Podatek określa się wówczas stosownie do art. 27 ust. 8 updof, w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Jednakże należy podkreślić, iż na gruncie updof przychody z tytułu dywidend podlegają zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu, które opodatkowane są 19% stawką podatku.

W myśl art. 30a ust. 7 updof, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.

Uregulowania zawarte w art. 30a ust. 1 updof dotyczą wyłącznie dochodów (przychodów) opodatkowanych 19% stawką podatku. Zatem dochody osiągnięte z tytułu dywidendy wypłacanej przez Spółkę, zwolnione z opodatkowania w Polsce w świetle postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie będą miały wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego w Polsce z uwagi na brak zastosowania progresywnej skali opodatkowania w tym przypadku.

Tym samym dywidendy zwolnione od opodatkowania w Polsce, nie będą podlegać obowiązkowi deklarowania w zeznaniach rocznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

*   posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
*   przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska.

Według art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych, niż wymienione w pkt 8 lit. a)–c).

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce lub spółdzielni.

Na mocy art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy od uzyskanych przez podatników dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy.

Z opisu zdarzenia przyszłego zaprezentowanego przez Wnioskodawczynię wynika, że jest ona osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawczyni zamierza nabyć akcje w spółce akcyjnej z siedzibą w Luksemburgu. Do końca 2013 r. Wnioskodawczyni może otrzymać ze Spółki dywidendę.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą sytuacji, czy dywidendę otrzymaną od Spółki luksemburskiej w grudniu 2013 roku należy wykazać w zeznaniu rocznym za 2013 rok.

Zgodnie z art. 30a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy art. 30a ust. 1 pkt 1–5 należy stosować z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

W przypadku otrzymania dywidendy ze spółki akcyjnej z siedzibą w Luksemburgu w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzona w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527 z późn. zm.). Z dniem 25 lipca 2013 r. wszedł w życie Protokół zmieniający Konwencję między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. podpisany 7 czerwca 2012 r. (Dz. U. z dnia 26 sierpnia 2013 r., poz. 964). Protokół ten ma zastosowanie do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiąganego w pierwszym dniu, lub po tym dniu, drugiego miesiąca następującego po dacie, w której niniejszy Protokół wejdzie w życie, tj. od 1 września 2013 r. (art. 9 ust. 2 lit. a) Protokołu).

W związku z tym, że dochód z tytułu dywidendy Wnioskodawczyni może uzyskać w grudniu 2013 r., przy rozstrzygnięciu sprawy należy uwzględnić przepisy Konwencji w brzmieniu zmienionym ww. Protokołem.

Zgodnie z art. 1 Konwencji dotyczy ona osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub obu umawiających się państwach, tj. w Polsce lub Luksemburgu, a zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) pkt 2 Konwencja dotyczy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pojęcie „osoba”, zdefiniowane w art. 3 ust. 1 lit. e) Konwencji, obejmuje zarówno osoby fizyczne, spółki jak i każde inne zrzeszenie osób. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 Konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie z tytułu dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku znajdującego się w tym Państwie.

W konsekwencji, użyte w Konwencji pojęcie „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę” oznacza osobę podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce lub Luksemburgu (czyli będącą rezydentem podatkowym).

Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 ww. Konwencji dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże, zgodnie z art. 10 ust. 2 Konwencji, dywidendy te mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli właściciel dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć:

1.  0 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli właścicielem jest spółka (inna, niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 10 procent i posiadała ona ten udział przez nieprzerwany 24 miesięczny okres poprzedzający dzień wypłaty dywidend;
2.  15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.

Stosownie do art. 10 ust. 3 Konwencji określenie „dywidendy” oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji.

Użyte w powołanej umowie międzynarodowej sformułowanie „mogą być opodatkowane” oznacza, że dywidendy będą zawsze opodatkowane w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie. Ustęp 2 tego artykułu ma zawsze zastosowanie, kiedy prawo Umawiającego się państwa, w którym spółka ma siedzibę, przewiduje opodatkowanie dywidendy. W ust. 1 użyto sformułowania „mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie”; nie ustanowiono natomiast zapisu, że podlegają opodatkowaniu „tylko w tym drugim Państwie”. Oznacza to, że dywidendy mogą podlegać opodatkowaniu zarówno w Państwie siedziby spółki jak i w Państwie, w którym ma miejsce zamieszkania udziałowiec spółki. Kwestia eliminowania podwójnego opodatkowania jest możliwa dzięki zastosowaniu właściwej metody unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w art. 24 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków i dochodu.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz ww. przepisy prawa, w myśl art. 10 ust. 2 Konwencji dywidendy wypłacone przez spółkę osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlegają opodatkowaniu w Polsce, gdyż polskie przepisy podatkowe przewidują opodatkowanie dywidendy podatkiem dochodowym. Jednocześnie podlegają opodatkowaniu w Luksemburgu.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 Konwencji, w Polsce podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

1.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień liter b) i c), jednakże może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.
2.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski ze sprzedaży majątku, które zgodnie z postanowieniami artykułów 7, 10, 11, 12, 13 lub 14 mogą być opodatkowane w Luksemburgu, to Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodów lub zysków ze sprzedaży majątku tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub zyski ze sprzedaży majątku uzyskane w Luksemburgu.
3.  Postanowień litery a) nie stosuje się do dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w przypadku gdy Luksemburg stosuje postanowienia niniejszej Konwencji dla zwolnienia takiego dochodu lub majątku z opodatkowania, lub stosuje postanowienia artykułu 10 ustępu 2, lub artykułu 11 lub 12 do takiego dochodu.

Wobec tego stwierdzić należy, że przepisy prawa w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania interpretacji indywidualnej nie przewidują możliwości zwolnienia od opodatkowania (wskazanych we wniosku) dochodów z tytułu wypłaty zysku w formie dywidendy ze spółki akcyjnej z siedzibą w Luksemburgu.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19 %.

Ponadto art. 30a ust. 11 ww. ustawy stanowi, że kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwoty podatku zapłaconego za granicą, o których mowa w ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a.

W myśl zaś art. 30a ust. 7 ustawy dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.

Zatem dochody osiągnięte z tytułu dywidendy wypłacanej przez spółkę akcyjną z siedzibą w Luksemburgu będą podlegać opodatkowaniu w Polsce i w Luksemburgu na zasadach określonych w art. 10 i art. 24 pkt 2 lit. b) Konwencji oraz art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, mając na względzie powołane regulacje prawne oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że dochody z tytułu wypłaty zysku w formie dywidendy ze spółki akcyjnej z siedzibą w Luksemburgu, o których mowa we wniosku, uzyskane w grudniu 2013 r. przez Wnioskodawczynię, mogą podlegać – na mocy art. 10 Konwencji – opodatkowaniu w Luksemburgu i w Polsce. Jednocześnie, w celu eliminacji podwójnego opodatkowania należy zastosować metodę określoną w art. 24 ust. 2 lit. b) Konwencji, tj. metodę odliczenia proporcjonalnego. Stosownie do cytowanego wyżej art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ww. dywidenda podlega opodatkowaniu w Polsce 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Jednakże, mając na uwadze przepisy umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu, przy czym ww. odliczenie nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.

W konsekwencji Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zadeklarowania uzyskanego dochodu w zeznaniu podatkowym składanym w Polsce, w którym od obliczonego od łącznej sumy dochodów podatku odliczy kwotę równą podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu.

Zgodnie z art. 30a ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwoty podatku zapłaconego za granicą, o których mowa w ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a (PIT- 36, PIT-36L, PIT-38 lub PIT-39).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.