Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.508.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
ponoszonych wydatków związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
proporcja
termomodernizacja
współczynnik-prewspółczynnik
źródło-źródło odnawialne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
1

nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
    ponoszonych wydatków związanych z realizacją projektu pn. „...” w budynku (...) przy
    zastosowaniu prewspółczynnika i współczynnika.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Miasto A (dalej: „Wnioskodawca” lub „Centrum”) jest czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, rozliczającym się wspólnie ze swoimi
    jednostkami organizacyjnymi, w tym z (...) w A („Centrum” lub „...”), które jest gminną
    jednostką samorządową, utworzoną na podstawie Uchwały nr (...) Rady Miejskiej w A z
    dnia (...) 2020 r. (z późniejszymi zmianami) w sprawie likwidacji centrów administracyjnych
    oraz utworzenia jednostki budżetowej o nazwie (...) i nadania jej statutu. Realizowane
    przez ... czynności – w tym dostawa towarów i świadczenie usług oraz nabywanie towarów
    i usług do celów prowadzonej działalności – odbywają się zawsze w imieniu i na rzecz
    Miasta – gminne jednostki budżetowe nie mogą być uznane za podatników VAT, ponieważ
    nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie (wyrok TSUE z
    29.09.2015, C-276/14, Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów).
    Centrum jest jednostką organizacyjną Miasta działającą w formie jednostki budżetowej,
    która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu gminy - Miasta, a pobrane dochody
    odprowadza na rachunek tegoż budżetu. Podstawą gospodarki finansowej jest plan
    finansowy jednostki.
    Celem działania ... jest: (...)
    Dla zapewnienia prawidłowej realizacji zadań statutowych Centrum współpracuje z
    właściwymi komórkami organizacyjnymi Urzędu Miasta A oraz z innymi jednostkami
    organizacyjnymi Miasta A.
    Centrum zapewnia wspólną obsługę dla (...).

    Wykonując wynikające z ustawy o (...), Centrum dokonuje czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Dokonywane przez Centrum zakupy towarów i usług, jeżeli nie jest możliwe ich
    jednoznaczne przyporządkowanie do jednej w wymienionych wyżej rodzajów czynności,
    mogą mieć zatem związek z czynnościami:
      a) opodatkowanymi i zwolnionymi z VAT,
      b) opodatkowanymi i niepodlegającymi opodatkowaniu VAT,
      c) opodatkowanymi, zwolnionymi oraz niepodlegającymi opodatkowaniu VAT.
    Przychody Centrum (w tym obrót w rozumieniu ustawy o podatku VAT) pochodzą z
    następujących źródeł:
      1. (...) Przychody te są dokumentowane notami, gdyż dokumentują czynności
        niepodlegające opodatkowaniu VAT.
      2. (...) Wystawiane przez ... refaktury dokumentują czynności opodatkowane VAT.
      3. (...). Wystawiane faktury dokumentują czynności opodatkowane VAT.
      4. (...). Faktury te dokumentują czynności zwolnione z VAT.
    Jak wskazano wyżej, ... wykonuje czynności opodatkowane VAT, zwolnione z VAT oraz
    niepodlegające opodatkowaniu VAT jako wykonane poza ramami działalności
    gospodarczej. Konsekwentnie ... stosuje dla określenia możliwego poziomu odliczenia VAT
    naliczonego od zakupów służących działalności mieszanej, proporcje, o których mowa w
    art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT, zwanymi dalej odpowiednio
    „Prewspółczynnikiem” i „Współczynnikiem”, a łącznie „Proporcjami”.
    W roku 2025 ... przyjmując dane za rok poprzedni, tj. 2024, stosuje:
      - współczynnik na poziomie 61%
      - prewspółczynnik na poziomie 1%.
    Wnioskodawca jest właścicielem budynku położonego w A przy ul. (...), w którym
    realizowana jest obsługa merytoryczna, biurowa, księgowa i zarządcza wszystkich działań
    leżących w kompetencjach i obowiązkach Centrum. Budynek został zgłoszony do projektu
    pn. „...” w ramach programu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
    Wodnej w A (dalej: Projekt, Program). Uczestnikiem Projektu jest Miasto A. Celem
    Programu jest (...).
    Faktury dokumentujące nabycie przez Wnioskodawcę towarów i usług w związku z
    realizacją Projektu dotyczyć będą następujących inwestycji:
    Zadanie 1. (...)
    Zadanie 2. (...)
    Zadanie 3. (...)
    Nabyte przez Wnioskodawcę towary i usługi w związku z realizacją Projektu wykorzystane
    zostaną zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza. Wnioskodawca nie ma możliwości precyzyjnego ustalenia, jaka część
    wydatków ponoszonych na Zadania w ramach Programu będzie dotyczyła działalności
    opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu VAT. A zatem, ponieważ
    przypisanie nabytych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika
    nie jest możliwe, w pierwszej kolejności Wnioskodawca stosuje prewspółczynnik, przy
    czym sposób określenia proporcji prewspółczynnika wynika z przepisów rozporządzenia
    Ministra Finansów z 17.12.2015 w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników. W podobny sposób Wnioskodawca postępuje określając współczynnik, tj.
    kwoty podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku naliczonego oraz związanego z
    czynnościami zwolnionymi, pomniejszając kwotę podatku należnego o taką część kwoty

    podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku
    do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do częściowego odliczenia podatku naliczonego
    wykazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z usługami
    i towarami nabytymi w związku z Projektem, tj. stosując Prewspółczynnik oraz
    Współczynnik?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT - nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Powyższa regulacja wskazuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:
      a) wydatek został poniesiony przez podatnika VAT,
      b) nabywane towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania wyłącznie do
    czynności zwolnionych od podatku lub w ogóle niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jest ściśle związany z zasadą neutralności VAT. Zasadza się ona
    na założeniu, że podatek ten powinien być neutralny dla podatnika, a jego ciężar powinien
    ponosić konsument danego towaru lub usługi. Z tego powodu, podatnik ma możliwość
    odliczenia podatku naliczonego zapłaconego w cenie nabytych towarów i usług w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, przez co podatek przestaje stanowić dla niego
    ekonomiczne obciążenie. W ten sposób, system VAT ma gwarantować neutralność
    obciążeń podatkowych dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą.
    Jednocześnie, przepisy ustawy o VAT (art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 1 i następne), w
    przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych do działalności mieszanej (tzn.
    zarówno do działalności dającej prawo do odliczenia, jak i niedającej takiego prawa),
    obligują podatnika do odrębnego określania kwot VAT naliczonego związanego z
    czynnościami, które dają prawo do odliczenia,
    jak i kwot VAT naliczonego związanego z czynnościami, które nie dają takiego prawa.

    W przypadku natomiast, gdy podatnik nie jest w stanie jednoznacznie określić, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek naliczony wynikający z otrzymanych faktur
    zakupu, czyli niemożliwe jest dokonanie tzw. bezpośredniej alokacji, konieczne jest
    zastosowanie odpowiedniej proporcji – współczynnika (w przypadku powiązania VAT
    naliczonego zarówno z czynnościami opodatkowanymi VAT jak i zwolnionymi z VAT) lub
    prewspółczynnika (w przypadku powiązania VAT naliczonego zarówno z działalnością
    gospodarczą w postaci czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jak i
    wykorzystywanymi do celów innych niż działalność gospodarcza).
    Wnioskodawca podkreśla, że nie ma możliwości precyzyjnego wskazania, jaka część
    wydatków ponoszonych w ramach Programu będzie dotyczyła działalności
    opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu VAT, dlatego przy zakupach
    mieszanych (tj. w związku z Projektem), przy odliczeniu podatku naliczonego powinien
    skorzystać ze struktury sprzedaży, zgodnie z art. 90 ust. 1-4 ustawy o VAT i ze sposobu
    określenia proporcji, zgodnie z art. 86 ust. 2a ww. ustawy.
    Na potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska, Wnioskodawca wskazuje
    przykładowe interpretacje przepisów prawa podatkowego wydanych dla innych jednostek
    samorządu terytorialnego, wskazując jednocześnie, że interpretacje te dotyczą
    zastosowania częściowego odliczenia VAT przez gminy dokonujące montażu instalacji
    fotowoltaicznych/inwestycji termomodernizacyjnych przez gminy, tj.:
      - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 marca
        2021 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.39.2021.2.APR,
      - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20
        września 2019 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.415.2019.1.AJ,
      - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17
        kwietnia 2018 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.63.2018.3.AP.
    Taki pogląd wyraził również w interpretacji indywidualnej z 25 września 2019 r. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1-1.4012.495.2019.1.IK, w której stwierdził,
    że: „(...) w stosunku do wydatków poniesionych na realizację zadania polegającego na
    wykonaniu instalacji fotowoltaicznych w budynku Urzędu Gminy oraz budynku Zakładu
    Usług Publicznych, które będą służyć zarówno do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej (wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i
    zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT), jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza (wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT) i Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania wydatków w całości do
    działalności, to Wnioskodawca w pierwszej kolejności będzie zobowiązany, na podstawie
    art. 86 ust. 2a ustawy i następne ustawy oraz § 3 ust. 2 i ust. 4 ww. rozporządzenia w
    sprawie sposobu określenia proporcji, do obliczenia podatku naliczonego zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Ponadto ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – nabywane towary i usługi w
    ramach realizowanego zadania będą służyły w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej do czynności opodatkowanych, jak również do czynności zwolnionych od
    podatku, to w sytuacji gdy Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odrębnego
    określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku, do których
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, będzie on obowiązany, do
    proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 1-4. W konsekwencji, Gminie
    będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na
    realizację zadania polegającego na wykonaniu paneli fotowoltaicznych w budynku Urzędu
    Gminy oraz budynku Zakładu Usług Publicznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art.
    86 ust. 2a i następne ustawy oraz przepisów ww. rozporządzenia, a następnie przepisów
    art. 90 ust. 2 i następne ustawy.”

    Podobny pogląd wyraził WSA w wyroku z 19.02.2025 r., I SA/Gl 895/24: „w przypadku
    wykonywania działalności o charakterze mieszanym gmina ma obowiązek zastosowania
    proporcji i wyliczenia prewspółczynnika”.
    Reasumując, Wnioskodawca uważa, że będzie uprawniony do częściowego odliczenia
    podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług
    związanych z usługami i towarami nabytymi w związku z Projektem, tj. stosując
    Prewspółczynnik oraz Współczynnik.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że
    odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary
    lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji
    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w
    jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jeden z nich wskazany został w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Zgodnie z art. 86 ust 2g ustawy:

      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Stosownie do § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być
    ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu
    terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby
    określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Ww. rozporządzenie wprowadza wzory, według których są wyznaczane sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.

    Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z
    tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w
    której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe.
    Przepis ten wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia
    towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do
    celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele inne niż związane z
    działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności
    danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia
    to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W myśl art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.
    Jak stanowi art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności
    podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT i realizują projekt pn. „...” w budynku (...). Centrum jest Państwa jednostką
    organizacyjną działającą w formie jednostki budżetowej, które wykonuje czynności
    opodatkowane VAT, zwolnione z VAT oraz niepodlegające opodatkowaniu VAT jako
    wykonane poza ramami działalności gospodarczej. Dla określenia możliwego poziomu
    odliczenia VAT naliczonego od zakupów służących działalności mieszanej, Centrum stosuje
    proporcje, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 2-10 ustawy. Faktury
    dokumentujące nabycie przez Państwa towarów i usług w związku z realizacją projektu
    dotyczyć będą następujących inwestycji:
      - Zadanie 1. (...),
      - Zadanie 2. (...),
      - Zadanie 3. (...).
    Nabyte przez Państwa towary i usługi w związku z realizacją ww. projektu wykorzystane
    zostaną zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza. Nie mają Państwo możliwości precyzyjnego ustalenia, jaka część wydatków
    ponoszonych na Zadania będzie dotyczyła działalności opodatkowanej, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu VAT.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Jak wyżej wskazano, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i
    usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku

    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję (prewspółczynnik),
    o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, a w przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem – proporcję (współczynnik), o której mowa
    w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, wydatki poniesione w związku z realizacją projektu będą
    wykorzystywane przez Państwa w ramach działalności gospodarczej do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od tego podatku, jak również do celów
    innych niż działalność gospodarcza, tj. czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem i nie będą mieli Państwo możliwości przyporządkowania poniesionych
    wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych z VAT
    lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    W związku z powyższym, w sytuacji gdy wydatki poniesione w związku z realizacją ww.
    projektu będą wykorzystywane przez Państwa zarówno do działalności gospodarczej
    (czynności opodatkowane i zwolnione od podatku VAT) oraz do celów innych niż
    działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu) i nie będą mieli
    Państwo możliwości przypisania poniesionych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej, to w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do
    działalności gospodarczej będą Państwo zobowiązani do stosowania prewspółczynnika, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem przepisów ww. rozporządzenia.
    Ponadto z uwagi na to, że wydatki związane z realizacją ww. projektu będą służyły w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych,
    jak i do czynności zwolnionych od podatku, i nie będą mieli Państwo możliwości
    odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku
    do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, będą Państwo
    zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy.
    W konsekwencji będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku
    naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „...” w
    budynku (...) na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a ustawy, przepisów ww. r
    ozporządzenia oraz przepisów art. 90 ust. 3 i następne ustawy. Przy czym, prawo do
    odliczenia będzie przysługiwało pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych
    wymienionych w art. 88 ustawy.
    Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały
    objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego nie
    prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja

    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i
    sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach przedstawionego przez
    Państwa opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem okoliczność, iż nabyte przez Państwa towary i usługi w związku z realizacją projektu
    wykorzystane zostaną zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowane podatkiem VAT i zwolnione z podatku VAT), jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT)
    przyjęto jako element opisu sprawy. Przy czym Organ nie dokonywał oceny
    przyporządkowania wykonywanych przez Państwa czynności, w tym wytwarzania energii
    elektrycznej, do poszczególnych kategorii czynności, tj. opodatkowanych podatkiem VAT,
    zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Ponadto informuję, że w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał również oceny
    poprawności wyliczenia wskaźnika proporcji sprzedaży i tzw. prewspółczynnika.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.