Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP1-3.4512.156.2016.2.JNa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-02-02
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług związanych ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu oraz usług związanych ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, które Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz podmiotu z siedzibą na terytorium kraju.
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); odpady (śmieci); stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2016 r. (data wpływu 17 listopada 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. (data wpływu 9 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług związanych ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu oraz usług związanych ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, które Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz podmiotu z siedzibą na terytorium kraju – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie opodatkowania usług związanych ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu oraz usług związanych ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, które Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz podmiotu z siedzibą na terytorium kraju. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. (data wpływu 9 stycznia 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy i własnego stanowiska oraz opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza świadczyć usługę odbioru i zagospodarowania odpadów m.in. o kodzie 19.12.04 – tworzywa sztuczne i guma na terytorium Polski, państw Unii Europejskiej i państw nienależących do Unii. Całość odebranego odpadu trafia na zakład Wnioskodawcy (adres zamieszkania) po czym przekazywana jest do dalszej utylizacji. Materiał nie nadaje się do sprzedaży a firma Wnioskodawcy obciążana jest kosztem utylizacji. Odpady nie nadają się do przerobu jako surowce wtórne, jedynie do unieszkodliwienia.

W uzupełnieniu do złożonego wniosku Wnioskodawca poinformował, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Będzie świadczył usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu o symbolu PKWiU 38.11.2 oraz usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych o symbolu PKWiU 38.12.1. Ww. usługi Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz podmiotów z terytorium kraju, którzy wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy usługa w Polsce opodatkowana będzie stawką VAT 8%?
2.  Czy mamy może do czynienia z odwrotnym obciążeniem, gdyż jest to usługa związana z odpadem z załącznika nr 11 ustawy o VAT – poz. 32, 33?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi symbol PKWiU 38.11.2 związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu i usługi symbol PKWiU 38.12.1 związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych z załącznika nr 11 ustawy o VAT i innych niewymienionych w załączniku nr 11, opodatkowane będą na terytorium kraju stawką 8%. Ponieważ pojawiła się wątpliwość co do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia zamiast stawki 8% VAT na usługi związane ze zbieraniem odpadów z załącznika nr 11 do ustawy innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu oraz usługi związane ze zbieraniem odpadów z załącznika nr 11 niebezpiecznych na rzecz podmiotów z terytorium kraju – stanowisko Wnioskodawcy pozostaje bez zmian, czyli zastosowanie 8% stawki VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy ustawy powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Od dnia 1 stycznia 2011 r., na potrzeby podatku od towarów i usług wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Natomiast stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W zwiazku z tym, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania usług, a dla prawidłowego określenia ich opodatkowania niezbędne jest ich zaklasyfikowanie do właściwego grupowania statystycznego, obowiązek ten spoczywa na Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Należy zaznaczyć, że jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie, oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

W załączniku nr 3 do ustawy wymieniono towary i usługi podlegające opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, m.in.:

*   w poz. 144 wymieniono sklasyfikowane w PKWiU w grupowaniu 38.11.2 – Usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu,
*   w poz. 146 wymieniono sklasyfikowane w PKWiU w grupowaniu 38.12.1 – Usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi odbioru i zagospodarowania odpadów o kodzie 19.12.04 – tworzywa sztuczne i guma na terytorium Polski. Odebrane odpady będą przekazywane przez firmę Wnioskodawcy do dalszej utylizacji. Zebrane odpady nie nadają się do dalszego przerobu, w związku z czym będą podlegały unieszkodliwieniu.

Usługi odbioru i utylizacji odpadów, które zamierza świadczyć Wnioskodawca, zakwalifikował on następująco:

*   usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu – symbol PKWiU 38.11.2,
*   usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych – symbol PKWiU 38.12.1.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że usługi, które będzie świadczyć Wnioskodawca na terytorium kraju, związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu (PKWiU 38.11.2) oraz usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych (PKWiU 38.12.1) będą podlegały opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 144 i 146 załącznika nr 3 do ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1c, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122.

Załącznik nr 11 do ustawy zawiera wykaz towarów, o których mowa w wyżej cyt. art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 ustawy – w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Powołane regulacje wprowadzają mechanizm polegający na przeniesieniu obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług na podatnika, na rzecz którego dokonana została dostawa ściśle określonego towaru.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy ustawy stwierdzić należy, że usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu oraz usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, które zamierza świadczyć Wnioskodawca, nie podlegają obowiązkowi rozliczenia w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, nawet jeżeli te odpady są wymienione w załączniku nr 11 do ustawy.

Wprawdzie w przypadku mechanizmu odwrotnego obciążenia obowiązek rozliczenia VAT przechodzi na drugą stronę transakcji (np. nabywcę towaru), to punktem wyjścia dla uznania, czy dana transakcja w ogóle podlega opodatkowaniu, i dalej – czy jest usługą albo dostawą towarów (podlegającą ewentualnie odwrotnemu obciążeniu), jest zbadanie jej wszystkich elementów konstytutywnych (podmiotowych i przedmiotowych) z punktu widzenia strony inicjującej transakcję. W analizowanym przypadku stroną inicjującą transakcję będzie po prostu usługobiorca, który za nabywaną usługę uiszcza określone wynagrodzenie. Oznacza to z drugiej strony, że „nabywca” odpadów (tu: Wnioskodawca) nie tylko nie będzie płacił za ich „nabycie”, ale sam otrzyma stosowne wynagrodzenie. Przepływ środków finansowych będzie ukierunkowany przeciwnie niż w ramach transakcji, której istotą jest od samego początku przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Nabycie natomiast przez Wnioskodawcę odpadów jest tylko wtórnym skutkiem wyświadczenia przez niego specyficznej usługi.

Skoro zatem na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia z usługami brak jest podstaw prawnych do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy. Usługi te powinny być opodatkowane przez Wnioskodawcę na zasadach ogólnych, z zastosowaniem stawki dla nich właściwej.

Zatem świadczenie usług odbioru i utylizacji odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu oraz usług związanych ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, sklasyfikowane wg PKWiU w grupowaniu 38.11.2 i 38.12.1, wykonywanych na rzecz kontrahentów krajowych będzie podlegało opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 oraz art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 144 i 146 załącznika nr 3 do ustawy.

Usługi, które zamierza świadczyć Wnioskodawca, nie będą podlegały obowiązkowi rozliczenia w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuje się jednocześnie, że wniosek w części dotyczącej opodatkowania usług związanych ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu oraz usług związanych ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, które Wnioskodawca zamierza świadczyć na rzecz podmiotów z siedzibą na terytorium Niemiec i na terytorium Indii został rozpatrzony w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2017 r. nr 3063-ILPP1-3.4512.228.2016.1.JNa.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.