Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.92.2017.2.KW1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-25
Teza: Aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, wówczas cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Jednakże wydatkiem na własne cele mieszkalne nie jest spłata kredytu zaciągniętego na nabycie zbywanej działki, z uwagi na treść art. 21 ust. 30 ustawy.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2017 r. (data wpływu 16 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 lipca 2017 r. (data nadania 10 lipca 2017 r., data wpływu 17 lipca 2017 r.) na wezwanie nr 0114-KDIP3-2.4011.92.2017.1.KW1 z dnia 29 czerwca 2017 r. (data nadania 30 czerwca 2017 r., data odbioru 7 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 16 października 2013 r. Wnioskodawca wraz z żoną, kupił działkę budowlaną za cenę 95.000 zł. Kwotę 20.000 zł Wnioskodawca wraz z żoną zapłacił z własnych środków pieniężnych, natomiast reszta ceny, tj. 75.000 zł została zapłacona z przyznanego kredytu mieszkaniowego z banku.

W latach 2014/2015 Wnioskodawca wraz z żoną wybudował budynek mieszkalny jednorodzinny z własnych środków pieniężnych na kupionej działce.

W 2016 r. Wnioskodawca wraz z żoną podjęli decyzję o sprzedaży w/w nieruchomości z przyczyn osobistych. 21 listopada 2016 r. Wnioskodawca wraz z żoną sprzedał w/w nieruchomość za ceną 340.000 zł.

Część zapłaty za sprzedaną nieruchomość, tj.: 68.851.61 zł zostało przelane na wskazane przez bank konto bankowe celem spłaty całkowitego zadłużenia (zwolnienia hipoteki nr księgi wieczystej).

Tytułem zadatku gotówką Wnioskodawca otrzymał 1.000 zł, resztę ceny tj. 270.148.39 zł Wnioskodawca otrzymał na wskazane konto bankowe.

Wnioskodawca wskazał, że ma świadomość zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia nabycia i w związku z tym Wnioskodawca zamierza przeznaczyć całą sumę ze sprzedaży w/w nieruchomości na własne cele mieszkalne w okresie 2 lat licząc od końca roku podatkowego w którym nastąpiło odpłatne zbycie i być zwolnionym z podatku dochodowego.

Pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.92.2017.1.KW1 (data nadania 30 czerwca 2017 r., data odbioru 7 lipca 2017 r.) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez wskazanie:

*   czy między małżonkami panował i będzie nadal panował ustrój wspólności majątkowej, czy też rozdzielności majątkowej?

*   czy „sprzedana nieruchomość” była objęta wspólnością majątkową małżonków,czy też każdy z małżonków posiadał udział w tej nieruchomości należącydo ich majątków osobistych?

*   czy kredyt hipoteczny został zaciągnięty przez Wnioskodawcę wraz z małżonką czy przez samego Wnioskodawcę lub przez samą małżonkę?

*   kiedy i na jaki cel został zaciągnięty kredyt hipoteczny?

*   na jakie własne cele mieszkaniowe zostały/zostaną wydatkowane środki pieniężne ze sprzedaży nieruchomości, tj. nabycie nieruchomości, spłatę kredytu i w jakim okresie zostaną wydatkowane?;

*   czy Wnioskodawca jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, jeśli tak to jaką?

*   czy i kiedy sprzedana nieruchomość była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej?

*   czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpi w ramach działalności gospodarczej?, oraz

*   przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego adekwatnego do pytania nr 2 w złożonym wniosku tj. pytania: „Czy jak wydam całą sumę ze sprzedaży nieruchomości tj. 340.000 zł na własne cele mieszkaniowe to będę zwolniony z podatku dochodowego?”.

Pismem z dnia 10 lipca 2017 r. (data nadania 10 lipca 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w wyznaczonym terminie. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Panował i będzie nadal panować ustrój wspólności majątkowej. Sprzedana nieruchomość była objęta wspólnością majątkową. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty przez Wnioskodawcę wraz z małżonką. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w dniu 10 października 2013 r. pod zakup działki budowlanej, na której w latach 2014/2015 r. Wnioskodawca wraz z żoną wybudował dom z własnych środków pieniężnych, a następnie 21 listopada 2016 r. zdecydowali wraz z małżonką o zbyciu nieruchomości. Część zapłaty, tj. 271.148.39 zł zostanie wydana na rozpoczętą budowę budynku mieszkalnego w okresie do 31 grudnia 2018 r. Wnioskodawca wraz z małżonką oświadczył, że nie prowadzili i nie prowadzą działalności gospodarczej. Są oni osobami fizycznymi. Jednocześnie Wnioskodawca w przedłożonym piśmie zmienia treść pytania nr 2 oraz przedstawia do niego swoje stanowisko.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy spłata kredytu zaciągniętego na sprzedaną nieruchomość jest wydatkiem na cele mieszkaniowe po sprzedaży tej nieruchomości?
2.  Jaką sumę zapłaty za zbytą nieruchomość Wnioskodawca wraz z żoną ma wydatkować na cele mieszkalne (budowa domu), aby być zwolnionym z podatku dochodowego i czy spłata kredytu pod zakup działki powinna być uznana jako wydatek na cele mieszkalne (zwolnione z opodatkowania)?

Zdaniem Wnioskodawcy, spłata kredytu 68.851.61 zł powinna być uznana (zwolniona z opodatkowania) jako wydatki na własne cele mieszkalne, ponieważ Wnioskodawca wraz z żoną nie może wydać tych środków gdyż ich nie posiadają.

Wnioskodawca uważa, że aby być zwolnionym z podatku dochodowego, to powinien wydatkować na cele mieszkalne sumę sprzedaży nieruchomości pomniejszoną o spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup działki tj. 271.148.39 zł, a zaciągnięty i w całości spłacony przy sprzedaży nieruchomości kredyt hipoteczny pod zakup działki, tj. 68.851.61 zł powinien być uznany jako wydatek na własne cele mieszkalne bądź zwolniony z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późń. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw wymienionych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z treścią art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ww. ustawy wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Natomiast jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy).

Stosownie do art. 22 ust. 6c ww. ustawy koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Natomiast w myśl art. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” (art. 22 ust. 6f ww. ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie. (art. 30e ust. 7 ustawy).

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych;

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

W myśl art. 21 ust. 25 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in.:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30;

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. (art. 21 ust. 26 cytowanej ustawy).

Stosownie do art. 21 ust. 29 ustawy, w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.

Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30 ustawy).

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa przez ulgi podatkowe rozumie się przewidziane w przepisach prawa podatkowego zwolnienia, odliczenia, obniżki albo zmniejszenia, których zastosowanie powoduje obniżenie podstawy opodatkowania lub wysokości podatku, z wyjątkiem obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, oraz innych odliczeń stanowiących element konstrukcji tego podatku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 16 października 2013 r. Wnioskodawca wraz z żoną zakupił zakupił działkę budowlaną za cenę 95.000 zł. 20.000 zł zapłacili oni z własnych środków pieniężnych, natomiast resztę ceny, tj. 75.000 zł została zapłacona z przyznanego Im kredytu mieszkaniowego z banku . W latach 2014/2015 Wnioskodawca wraz z żoną wybudował budynek mieszkalny jednorodzinny z własnych środków pieniężnych na kupionej działce, który dnia 21 listopada 2016 r. sprzedali za cenę 340.000 zł. Część zapłaty za sprzedaną nieruchomość tj.: 68 851.61 zł zostało przelane na wskazane przez bank konto bankowe celem spłaty całkowitego zadłużenia (zwolnienia hipoteki nr księgi wieczystej). Tytułem zadatku gotówką Wnioskodawca otrzymał 1 000 zł, resztę ceny tj. 270 148.39 zł Wnioskodawca otrzymał na wskazane konto bankowe. Wnioskodawca wskazał, że ma świadomość zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia nabycia i w związku z tym Wnioskodawca zamierza przeznaczyć całą sumę ze sprzedaży w/w nieruchomości na własne cele mieszkalne w okresie 2 lat licząc od końca roku podatkowego w którym nastąpiło odpłatne zbycie i być zwolnionym z podatku dochodowego. Ponadto, w uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że między małżonkami panował i będzie nadal panować ustój wspólności majątkowej, a sprzedana nieruchomość była objęta wspólnością majątkową. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w dniu 10 października 2013 r. pod zakup działki budowlanej na której w latach 2014/2015 r. Wnioskodawca wraz z żoną wybudował dom z własnych środków pieniężnych, a następnie 21 listopada 2016 r. zdecydowali wraz z małżonką o zbyciu nieruchomości. Część zapłaty tj. 271.148.39 zł zostanie wydana na rozpoczętą budowę budynku mieszkalnego w okresie do 31 grudnia 2018 r. Wnioskodawca wraz z małżonką oświadcza, iż nie prowadzili i nie prowadzą działalności gospodarczej. Są oni osobami fizycznymi.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołany wyżej stan prawny stwierdzić należy, że opodatkowaniu podlega uzyskany dochód, zatem Wnioskodawca w pierwszej kolejności przychód określony zgodnie z art. 19 powinien pomniejszyć o poniesione koszty jego uzyskania, które stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy stanowią udokumentowane koszty nabycia nieruchomości oraz udokumentowane nakłady poczynione w trakcie jej posiadania, które zwiększyły wartość zbywanej nieruchomości.

Tak więc do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć m.in. koszt nabycia działki budowlanej, a więc cena jaką Wnioskodawca zapłacił sprzedającemu za działkę budowlaną wynikającą z aktu notarialnego i to niezależnie od tego z jakiego źródła pochodziły środki na sfinansowanie tych wydatków np. z udzielonego przez bank kredytu. Zaciągnięcie kredytu jest wyłącznie sposobem na pozyskanie pieniędzy na sfinansowanie danej inwestycji, tj. w niniejszej sprawie nabycia nieruchomości. Koszty nabycia sfinansowane kredytem bankowym, właściwie udokumentowane, stanowią koszty uzyskania przychodu. Ponadto mogą to być koszty notarialne (wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości), opłatę z tytułu pośrednictwa w nabyciu działki, zapłatę podatku od czynności cywilnoprawnych, udokumentowane koszty wytworzenia, nakłady.

Z zacytowanych przepisów wynika, że okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości wyłącznie na cele i w terminach określonych w tym przepisie. Przy tym, enumeratywne wyliczenie wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania kwot dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości ma charakter wyczerpujący, a nie przykładowy.

Do zwolnienia uprawnia więc wydatkowanie przychodu na nabycie m.in. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym lokalem jak również spłatę kredytu zaciągniętego na ww. cele.

Wskazać jednakże należy, że wydatki na spłatę kredytu, w sytuacji gdy w kosztach uzyskania przychodu uwzględnione zostały wydatki sfinansowane z tego kredytu w postaci kosztów nabycia nieruchomości nie mogą być jednocześnie traktowane jako wydatki na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Regulacją prawną określoną w art. 21 ust. 30 ustawy, ustawodawca ustanowił zakaz dwukrotnego odliczania i korzystania z ulg w odniesieniu do tych samych wydatków.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że spłata przez Wnioskodawcę kredytu zaciągniętego na nabycie sprzedanej nieruchomości nie może być uznana za wydatek na cele mieszkaniowe uwzględniany przy obliczeniu dochodu zwolnionego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że koszty nabycia sprzedawanej działki stanowić będą koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia co oznacza, że będą podlegać odliczeniu od przychodu z odpłatnego zbycia przy obliczaniu uzyskanego ze sprzedaży dochodu. Skoro bowiem w ramach obliczenia dochodu ze sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości może zostać uwzględniony koszt nabycia ww. nieruchomości, to obowiązuje ustawowy zakaz traktowania kredytu zaciągniętego na nabycie jako wydatku na własne cele mieszkaniowe. Uwzględnienie spłaty kredytu jako wydatku poniesionego na cel mieszkaniowy oznaczałoby, że Wnioskodawca w tej części odliczałaby dwukrotnie ten sam wydatek:

1.  raz jako poniesiony na zakup działki budowlanej przeznaczonej do budowy budynku mieszkalnego,
2.  a kolejny jako wydatek na spłatę kredytu, który finansował tę właśnie inwestycję, a tego zabrania wprost art. 21 ust. 30 ww. ustawy.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, wówczas cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Jednakże wydatkiem na własne cele mieszkalne nie jest spłata kredytu zaciągniętego na nabycie zbywanej działki, z uwagi na treść art. 21 ust. 30 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

A więc, jeśli żona Wnioskodawcy chce uzyskać interpretację indywidualną, to powinna złożyć odrębny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej oraz wnieść stosowną opłatę zgodnie z art. 14f ww. ustawy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe będą różniły się od stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.