Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.765.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek oraz udziału w działce.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości
pełnomocnictwo
podatnik
sprzedaż-sprzedaż działek
udział-sprzedaż udziałów
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowej.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek
    nr 1, 2, 3, 4 oraz udziału w działce 5. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 17 września 2025 r. (data wpływu 22 września 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Umową z dnia 8 kwietnia 1998 roku, zawartą przed notariuszem (...) (Kancelaria notarialna
    w (...) przy (...), repertorium A nr (...) Wnioskodawczyni nabyła wspólnie z mężem, a także 4
    innymi osobami współwłasność nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...), stanowiącej
    działkę nr 6. Zgodnie z umową sprzedaży poszczególni współwłaściciele nabyli
    następujące udziały:
    - Wnioskodawczyni (....) wraz z mężem (...) nabyli do majątku wspólnego udział w
      wysokości 26/100;
    - (...) wraz z małżonką (...) nabyli do majątku wspólnego udział w wysokości 41/100;
    - (...) wraz z małżonką (...) nabyli do majątku wspólnego udział w wysokości 33/100.
    W umowie współwłaściciele oznaczyli sposób korzystania z poszczególnych części
    nieruchomości. Nieruchomość i jej poszczególne części nie były wykorzystywane przez
    współwłaścicieli dla potrzeb działalności gospodarczej, a nabyte zostały w celu
    pobudowania na nich w przyszłości domów jednorodzinnych. Nieruchomości były
    oznaczone w ewidencji gruntów jako grunty orne IV i V klasy, nieużytki oraz grunty pod
    rowami. Na nieruchomości nie prowadzono działalności rolnej ani leśnej.
    W 2006 roku umową majątkową i o podział majątku z dnia 30.11.2006 r. zawartą przed
    notariuszem (...) ( Repetytorium A nr (...)) Wnioskodawczyni nabyła cały majątek to znaczy
    udziały wynoszące 26/100 w działce nr 6 objętej księgą wieczystą nr (...) prowadzoną przez
    Sąd Rejonowy (...).
    W 2009 roku umową zawartą w dniu 3 września przed notariuszem (...) (Kancelaria
    notarialna w (...), przy (...)), Repertorium A nr (...), współwłaściciele nieruchomości
    ustanowili na nieruchomości służebność gruntową drogi koniecznej na rzecz
    każdoczesnych właścicieli nieruchomości przyległych, stanowiących działki nr (...) (KW (...))
    oraz (...) (KW (...)).
    Następnie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 roku w sprawie (...), sprostowanym
    następnie postanowieniami z dnia 31 maja 2013 roku oraz z dnia 13 listopada 2013 roku,
    Sąd Rejonowy (...) Wydział (...) Cywilny w sprawie o zniesienie współwłasności na wniosek
    (...), (...), (...), (...) oraz (...), postanowił:
    1) Znieść współwłasność niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę
      numer 6 o powierzchni 1,698 ha, położonej w (...) w (...), dla której prowadzona jest
      księga wieczysta KW (...), której współwłaścicielami są (...) i (...) w 33/100 częściach na
      prawach wspólności ustawowej, wnioskodawczyni – (...) w 26/100 częściach oraz (...) i
      (...) w 41/100 częściach na prawach wspólności ustawowej, w ten sposób, że

      nieruchomość tą przedstawioną na projekcie podziału nieruchomości sporządzonym
      przez uprawnionego geodetę (...), podzielić na cztery nieruchomości oznaczone jako
      działki numer (...), (...), (...), (...) i przyznać na wyłączną własność:
      a) (...) i (...) na prawach wspólności ustawowej działkę niezabudowaną numer (...) o
        powierzchni 0,3364 ha;
      b) Wnioskodawczyni – (...) działkę niezabudowaną nr (...), o powierzchni 0,3230 ha;
      c) (...) i (...) na prawach wspólności ustawowej działkę niezabudowaną numer (...) o
        powierzchni 0,3600 ha;
      d) (...) i (...) na prawach wspólności ustawowej w udziale 33/100, (...) w udziale 26/100
        części oraz (...) i (...) na prawach wspólności ustawowej w udziale (...) części działkę
        numer (...) o powierzchni 0,1504 ha bez obowiązku wzajemnych spłat i dopłat.
    2) W miejsce służebności gruntowej drogi koniecznej ustanowionej zgodnie z umową z
      dnia 3 września 2009 roku objętą aktem notarialnym sporządzonym przed
      notariuszem (...) (rep. A nr (...)) ustanowić na oznaczonej w projekcie podziału
      nieruchomości sporządzonym przez biegłego sądowego (...) działce nr 5 o powierzchni
      0,1604 ha na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości stanowiących działki (...),
      (...), (...), oraz (...) nieodpłatnie służebność gruntową drogi koniecznej.
    3) Ustanowić na oznaczonej w projekcie podziału nieruchomości sporządzonym przez
    biegłego sądowego (...) działce numer (...) o powierzchni 0,3600 ha na rzecz
    każdoczesnego właściciela nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) nieodpłatnie
    służebność gruntową drogi koniecznej.
    4) Ustalić, że obowiązek utrzymania urządzeń potrzebnych do wykonywania służebności
    gruntowej ustanowionej w pkt 2 obciąża właścicieli nieruchomości władnących i
    obciążonej.
    5) Uczynić integralną częścią postanowienia kartę (...) akt XIII (...) Sądu Rejonowego (...).
    W wyniku dokonania zniesienia współwłasności w miejsce dotychczasowej działki 6
    powstały 4 działki, z których jedna przypadła współwłaścicielom - małżeństwu (...) i (...),
    druga – (...), a trzecia - małżeństwu (...) i (...). Czwarta działka pozostała współwłasnością i
    miała stanowić drogę dojazdową do powstałych w wyniku podziału działek.
    Na skutek zniesienia współwłasności należąca do Wnioskodawczyni działka (...) została
    odłączona do osobnej księgi wieczystej – (...), z kolei działka 5 pozostała w dotychczasowej
    księdze wieczystej KW (...).
    W 2019 roku w celu wyprostowania granic działek przed notariuszem (...) w siedzibie jej
    Kancelarii Notarialnej przy (...) w (...) dnia 26.09.2019 r. podpisano umowę zamiany działek
    Repertorium A nr (...) pomiędzy:
    1. (...)
    2. (...)
    3. (...)
    4. (...)
    5. (...).
    Po dokonanej zamianie, Wnioskodawczyni (...) została właścicielką działek (...) o pow.
    0,0664 ha; (...) o pow. 0,0520 ha. Działki (...) i (...) o łącznej powierzchni 0,02045 ha nie były
    przedmiotem zamiany.
    W roku 2021 przed notariuszem (...) w siedzibie jego kancelarii przy ul. (...) w (...) dnia
    17.02.2021 r. została podpisana umowa ustanowienia służebności gruntowych
    repertorium A nr (...), w której Wnioskodawczyni – (...) ustanawia na nieruchomości objętej
    księgą wieczystą KW nr (...) nieograniczoną w czasie i nieodpłatną służebność gruntową
    polegającą na prawie przechodu i przejazdu przez działki nr (...) i nr (...) na rzecz
    każdoczesnego właściciela nieruchomości stanowiącej działki nr (...), nr (...) oraz nr (...).

    W roku 2021 Decyzją Prezydenta Miasta z dnia 06.07.2021 r. zatwierdzono projekt
    podziału nieruchomości na działki 1 o pow. 0,0425 ha; 2 o pow. 0,0958 ha; 3 o pow. 0,0144
    ha; 4 o pow. 0,1702 ha, łączna powierzchnia działek to 0,3229 ha.
    Po dokonaniu podziału ani dotychczasowe przeznaczenie, ani sposób wykorzystywania
    nieruchomości nie uległy zmianie. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała nieruchomości
    dla potrzeb działalności gospodarczej, nie prowadziła również na nich działalności rolnej
    ani leśnej.
    W uzupełnieniu wniosku stosownie do pisma Dyrektora KIS z dnia 2 września 2025 roku
    (0113-KDIPT1-2.4012.765.2025.1.AB) Wnioskodawczyni wskazuje, że:
    Ad 1. Wnioskodawczyni nie była i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT.
    Ad 2. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, w tym w szczególności - w
    przedmiocie obrotu nieruchomościami. Nigdy nie prowadziła takiej działalności.
    Ad 3. Działki nr 1, 2, 3, 4 oraz udział w działce nr 5 objęte pytaniem planuje sprzedać w
    terminie do dnia 29 stycznia 2027 roku, który to termin wynika z zawartej umowy
    przedwstępnej.
    Ad 4A. Od momentu nabycia nieruchomość nie była przez Wnioskodawczynię
    wykorzystywana. Jedynie okazjonalnie były prowadzone czynności związane ze
    zniesieniem współwłasności i ustaleniem granic działek. W odniesieniu do nieruchomości
    nie podejmowała żadnych inwestycji. Nie prowadziła na niej działalności rolnej, leśnej ani
    jakiejkolwiek innej.
    Ad 4B. Nieruchomość nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT, zwolnionych od tego podatku ani niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 4C. Nieruchomość przez cały okres posiadania była wykorzystywana wyłącznie na cele
    prywatne. Po nabyciu Wnioskodawczyni planowała wykorzystać nieruchomość do
    zabudowania domem dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Obecnie w
    związku ze zmianą planów chcę pozbyć się nieruchomości, a pozyskane środki
    przeznaczyć na budowę domu w innym miejscu.
    Ad 4D. Nabycie nieruchomości miało cel prywatny. Nieruchomość została nabyta wspólnie
    z innymi osobami - przyjaciółmi Wnioskodawczyni. Nabywcy nieruchomości planowali
    osiedlić się na przedmiotowej nieruchomości i pobudować na niej domy dla swoich rodzin.
    Ad 4E. Zamiarem nabycia nieruchomości było zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Plany budowy domu ze względu na brak odpowiednich środków oraz
    zmianę planów życiowych nie zostały zmaterializowane.
    Ad 5. Do dnia zbycia nieruchomości Wnioskodawczyni nie będzie ponosić jakichkolwiek
    nakładów w celu uatrakcyjnienia nieruchomości i nie planuje ponosić takich nakładów.
    Cena nieruchomości określona w umowie przedwstępnej jest stała i nie jest w żaden
    sposób zależna od dokonania jakichkolwiek nakładów.
    Ad 6. Do dnia zbycia nieruchomości Wnioskodawczyni nie planuje i nie jest zobowiązana
    uzyskiwać jakichkolwiek decyzji, pozwoleń ani warunków technicznych. W dniu 29 sierpnia
    2019 roku Rada Miasta (...) podjęła uchwałę nr (...) w sprawie uchwalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego (...) rejon ulic (...) i (...) w mieście (...). Mocą
    wspomnianej uchwały nieruchomość objęta wnioskiem została objęta strefą 003-M/U31-
    teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej, częściowo w strefie ograniczeń od istniejących
    linii napowietrznych. Wnioskodawczyni nie inicjowała ww. postępowania w sprawie
    uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania.

    Ad 7A. Działki nie były i nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim, w szczególności
    na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia ani innej podobnej umowy.
    Ad 7B. Działki nie były udostępniane osobom trzecim.
    Ad 7C. Działki nie były udostępniane osobom trzecim zarówno odpłatnie jaki nieodpłatnie.
    Ad 8A. Warunkiem nabycia nieruchomości przez nabywcę jest uzyskanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług.
    Ad 8B. Poza powyższym obowiązki Wnioskodawczyni jako sprzedającej obejmują
    stawienie się w miejscu i czasie określonym w umowie w celu zawarcia umowy
    przyrzeczonej, a także wydanie nieruchomości po jej nabyciu przez Kupującego. Umowa
    przedwstępna nakłada na sprzedającą również typowe obowiązki w zakresie zakazu
    zbywania i obciążania nieruchomości do momentu zawarcia umowy przedwstępnej, a
    także pozyskania dokumentów do celów zawarcia umowy przyrzeczonej (wpisów z
    rejestru gruntów, zaświadczeń z urzędu skarbowego, zaświadczeń wynikających z
    przepisów ustawy o lasach). Umowa nie zawiera innych obowiązków sprzedającego
    Ad 8C. Kupujący zobowiązał się w umowie przedwstępnej wyłącznie do zapłaty ceny, z
    uwzględnieniem zadatku wpłaconego przy umowie oraz zawarcia umowy przyrzeczonej.
    Ad 8D. Zgodnie z zawartą umową przedwstępną Wnioskodawczyni - sprzedająca ponosi
    koszty utrzymania nieruchomości i ciężary z nią związane do momentu jej wydania
    kupującemu. Z momentem wydania na kupującego przejdą wszelkie ciężary związane z
    utrzymaniem nieruchomości. Strony nie przewidziały jakichkolwiek obowiązków w
    zakresie ponoszenia dodatkowych kosztów lub wydatków związanych z nieruchomością.
    Ad 8E. Po zawarciu umowy na prośbę przyszłego nabywcy Wnioskodawczyni udzieliła mu
    upoważnienia do przeprowadzenia czynności mających usprawnić późniejsze korzystanie
    z nieruchomości przez nabywcę i jego planowane inwestycje. Pełnomocnictwo uprawnia
    do dokonania czynności faktycznych i prawnych związanych z podziałem i scaleniem
    nieruchomości, przeglądania akt księgi wieczystej i uzyskiwania dokumentów z księgi
    wieczystej, uzyskiwania zaświadczeń, informacji, wypisów i wyrysów dot. nieruchomości,
    wystąpienia do gestorów o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci,
    występowania o wyłączenie nieruchomości z produkcji rolnej oraz złożenia oświadczenia o
    braku sprzeciwu wobec wydawanych na rzecz nabywcy decyzji i pozwoleń. W
    upoważnieniu Wnioskodawczyni wyraziła zgodę na pozyskanie przez nabywcę we
    własnym imieniu i na własne ryzyko pozwolenia na budowę na nieruchomości, wykonanie
    badań geologicznych nieruchomości, wykonanie prac projektowych, wystąpienia o
    uzgodnienie zjazdu z nieruchomości, wystąpienia we własnym imieniu do gestorów sieci o
    wydanie warunków przyłączenia do sieci oraz czasowe składowanie na terenie
    nieruchomości materiałów budowlanych i zaplecza budowy realizowanej na sąsiedniej
    nieruchomości. Pełnomocnictwo zastrzega, że wszelkie koszty oraz opłaty wynikające z
    podejmowanymi na podstawie pełnomocnictwa przez kupującego czynnościami będą
    ponoszone przez kupującego. Kupująca podejmuje wszelkie czynności własnym staraniem
    i na własny koszt. Wnioskodawczyni nie odnosi żadnej korzyści z wykonywanych przez
    Kupującą czynności, a mają one na celu jedynie usprawnienie procesu zagospodarowania
    nieruchomości przez przyszłego nabywcę w jego wyłącznym interesie. Według wiedzy
    Wnioskodawczyni - Kupujący nie podjął żadnych czynności w odniesieniu do
    nieruchomości.
    Ad 9. Kupujący ponosi ryzyko ekonomiczne niedojścia do skutku sprzedaży w tym sensie,
    że wszelkie czynności jakie podejmuje - podejmuje na własne ryzyko i własną
    odpowiedzialność. W przypadku niezawarcia umowy z winy danej strony - każda ze stron
    ponosi ryzyko ekonomiczne związane z instytucją zadatku (odpowiednio - zatrzymanie

    zadatku przez sprzedającą w przypadku niedojścia do skutku umowy przyrzeczonej z winy
    kupującej oraz zapłata podwójnego zadatku w przypadku niedojścia do skutku umowy
    przyrzeczonej z winy sprzedającej).
    Ad 10. W roku 2019 został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania obejmujący
    również nieruchomość. Uchwalenie miejscowego planu nie miało związku ze sprzedażą i
    nastąpiło 6 lat przed zawarciem umowy przedwstępnej. Wnioskodawczyni nie inicjowała
    procedury uchwalenia planu i nie uczestniczyła w niej.
    Ad 11. Wnioskodawczyni nie występowała o wydanie pozwolenia na budowę i nie ma
    takich planów. Wnioskodawczyni wyraziła zgodę na wystąpienie przez przyszłego nabywcę
    o wydanie pozwolenia na budowę dla nieruchomości w jego własnym imieniu, na jego
    koszt i odpowiedzialność. Uzyskanie pozwolenia na budowę nie jest warunkiem zawarcia
    umowy przyrzeczonej.
    Ad 12. Jak wskazano w Ad 6. i 10. - w 2019 roku Rada Miasta (...) podjęła uchwałę nr (...) w
    sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...) rejon ulic
    (...) i (...) w mieście (...). Mocą wspomnianej uchwały nieruchomość objęta księgą wieczystą
    KW (...) stanowiąca działkę nr (...) obszaru 0,5384 ha, została objęta strefą 003-M/U31 -
    teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierającej zabudowę mieszkaniową
    ekstensywną - domy wolno stojące jedno- lub dwumieszkaniowe oraz domy w zabudowie
    bliźniaczej i/lub zabudowę usługową komercyjną i/lub publiczną z dopuszczeniem małych
              2hurtowni do 2000 m powierzchni użytkowej. Nieruchomości Wnioskodawczyni są
    częściowo ograniczone w zabudowie z uwagi na obszar ochronny napowietrznej linii
    energetycznej.
    Ad 13. W związku ze sprzedażą Wnioskodawczyni nie planuje podejmować jakichkolwiek
    czynności. Nie planuje ulepszać nieruchomości czy czynić na niej inwestycji. Nieruchomość
    sprzedawana jest w stanie w jakim jest, a zawarcie umowy przyrzeczonej nie jest
    uzależnione w żaden sposób od zmiany jej stanu.
    Ad 14. W roku 2022 Wnioskodawczyni sprzedała należącą do niej nieruchomość,
    stanowiącą grunty orne i pastwiska. Nieruchomość nabyła wcześniej, w 2007 roku, umową
    sprzedaży od osoby fizycznej. Nieruchomość została nabyta w celu pozyskania
    nieruchomości z przeznaczeniem na potrzeby zamieszkania własne lub dzieci.
    Nieruchomość ta nie była w żaden sposób wykorzystywana ani zagospodarowana. Nie
    sprzedawała żadnych innych nieruchomości. Z tytułu sprzedaży nie była zobowiązana do
    zarejestrowania jako podatnik VAT i wykazać należny podatek.
    Ad 15. Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży
    W uzupełnieniu stanu faktycznego Wnioskodawczyni podaje również następujące
    informacje:
    Wnioskodawczyni posiada rozdzielność majątkową z małżonkiem, a nieruchomości objęte
    wnioskiem stanowią majątek odrębny Wnioskodawczyni.
    Środki pozyskane ze sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni pragnie przeznaczyć na
    cele prywatne - na budowę domu.
    Sprzedaż nieruchomości w ocenie Wnioskodawczyni winna być traktowana wyłącznie jako
    sprzedaż majątku prywatnego. Wnioskodawczyni nie dokonywała i nie będzie dokonywała
    żadnych ulepszeń sprzedawanych działek, nie zamierza doprowadzać do nich mediów czy
    też zagospodarowywać zieleni lub wykonywać ogrodzenia. W przedmiotowej sprawie nie
    podejmowano w odniesieniu do nieruchomości działań o charakterze handlowym,
    marketingowym czy reklamowym.

## Pytanie

Czy sprzedaż w wykonaniu umowy przedwstępnej należącej do Wnioskodawczyni
    nieruchomości objętej księgą wieczystą KW (...) stanowiącej działki nr 1 o pow. 0,0425 ha; 2
    o pow. 0,0958 ha; 3 o pow. 0,0144 ha; 4 o pow. 0,1702 ha o łącznej powierzchni 0,3229 ha,
    oraz udziału w wysokości 6/100 w nieruchomości stanowiącej działkę nr 5 objętej księgą
    wieczystą nr (...) opisanych w niniejszym wniosku będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm., dalej - ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel (...), a zatem m.in. sprzedaż towarów.
    Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika,
    że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, grunty oraz udział w gruncie spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem, aby dana czynność
    była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że
    dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona

    podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej dotyczącej zbywanej rzeczy, a tylko np.
    wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając
    grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą
    wymaga ustalenia, czyjego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną). Przykładowymi czynnościami, które mogłyby wskazywać na profesjonalny
    (zawodowy) charakter czynności prowadzących do zbycia nieruchomości, i uzyskania w
    tym zakresie podatnika podatku od towarów i usług mogą być np. wcześniejsze nabycie
    terenu w celu jego dalszej odsprzedaży, dokonywanie istotnych ulepszeń (np. jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego),
    prowadzenie działań marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości, które
    wykraczałoby poza zwykłe formy informowania lub oferowania nieruchomości stosowane
    przez osoby prywatne. Niewątpliwie objęte działalnością profesjonalną będzie również
    zbywanie gruntów i innych nieruchomości przez podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, aby uznać daną aktywność za handlową (profesjonalną,
    zawodową), co prowadzić ma do opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług,
    wyżej opisane czynności powinny stanowić ciąg, następować w sposób zorganizowany.
    Nie będzie wystarczającym dla ustalenia profesjonalnego charakteru stwierdzenie
    wystąpienia jedynie pojedynczych, incydentalnych czynności. Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, nie
    może przesądzać o opodatkowaniu czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT (Wyrok NSA z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07). Handlowy
    (profesjonalny, zawodowy) charakter ocenia się zatem w odniesieniu do danej czynności,
    a sam fakt bycia zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług nie przesądza
    o konieczności objęcia danej czynności podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie
    jednak - brak rejestracji nie wyklucza uznania danych czynności za czynności o
    charakterze zawodowym, profesjonalnym (np. handlowym).
    W ocenie Wnioskodawczyni od momentu nabycia nieruchomości nie zaistniała aktywność,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności, a samo zbycie działek, wraz z udziałem w sąsiadującej działce będzie neutralne
    na gruncie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie podjęła
    ciągu zorganizowanych działań, które mogłyby świadczyć o profesjonalnym charakterze
    czynności zbycia nieruchomości (takich jak: np. nabycie z zamiarem odsprzedaży,
    uzbrojenie terenu, oraz ogrodzenie działek, pozyskanie warunków zabudowy).
    Wnioskodawczyni nie ponosiła i nie zamierza ponieść żadnych innych nakładów
    związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży, a jedynie wykonuje czynności
    związane z zarządem prywatnym majątkiem.
    Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi żadnych działań o charakterze
    marketingowym w celu zwiększenia atrakcyjności działek, nie podejmowała również
    żadnych czynności mających na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży. Działki nie były
    wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie były udostępniane osobom trzecim na

    podstawie umowy cywilnoprawnej. W konsekwencji Wnioskodawczyni nie działała jako
    handlowiec, a podejmowane czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób
    zagospodarowania posiadanego majątku prywatnego.
    Konkludując - dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek, Wnioskodawczyni
    będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym, co
    nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawczynię cechy podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a
    ich dostawę wyłącza ze zbioru czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem fakt udzielenia pełnomocnictwa przyszłemu
    nabywcy do pozyskania określonych decyzji lub pozwoleń pozostaje w granicach
    normalnego gospodarowania majątkiem prywatnym i nie może stanowić o prowadzeniu
    działalności gospodarczej przez sprzedającego. Stanowisko takie zaprezentował WSA w
    Gdańsku w wyroku z 11.10.2022 r. w sprawie I SA/Gd 816/22, a następnie stanowisko to
    zostało w całości zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    24.03.2023 r., I FSK 2068/22, LEX nr 3571425.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni - sprzedaż w wykonaniu umowy
    przedwstępnej należącej do Wnioskodawczyni nieruchomości objętej KW nr (...)
    stanowiącej działki nr 1 o pow. 0,0425 ha; 2 o pow. 0,0958 ha; 3 o pow. 0,0144 ha; 4 o
    pow. 0,1702 ha o łącznej powierzchni 0,3229 ha oraz udziału w wysokości 6/100 w
    nieruchomości stanowiącej działkę nr 5 objętej księgą wieczystą nr (...), w okolicznościach
    opisanych w niniejszym wniosku nie będzie podlegała opodatkowaniem podatkiem od
    towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy wskazać, że w niniejszej interpretacji rozstrzygnięto kwestię
    niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4
    oraz udziału w działce 5 w zdarzeniu przyszłym.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z dnia 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości,
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo
      c) własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy. Potwierdził to NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt
    I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że według art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4 oraz udziału w
    działce 5 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.

    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że planuje Pani sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4 oraz
    udziału w działce 5. Od momentu nabycia nieruchomość nie była przez Panią
    wykorzystywana. W odniesieniu do nieruchomości nie podejmowała Pani żadnych
    inwestycji oraz nie prowadziła na niej działalności rolnej, leśnej ani jakiejkolwiek innej.
    Nieruchomość przez cały okres posiadania była wykorzystywana wyłącznie na cele
    prywatne. Po nabyciu planowała Pani wykorzystać nieruchomość do zabudowania domem
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Obecnie w związku ze zmianą
    planów chce Pani sprzedać nieruchomość, a pozyskane środki przeznaczyć na budowę
    domu w innym miejscu. Do dnia zbycia nieruchomości nie będzie Pani ponosić
    jakichkolwiek nakładów w celu uatrakcyjnienia nieruchomości. Nie planuje i nie jest Pani
    zobowiązana uzyskiwać jakichkolwiek decyzji, pozwoleń ani warunków technicznych.
    Działki nie były i nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim, w szczególności na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia ani innej podobnej umowy. Zgodnie z
    zawartą umową przedwstępną ponosi Pani koszty utrzymania nieruchomości i ciężary z
    nią związane do momentu jej wydania kupującemu. Z momentem wydania na kupującego
    przejdą wszelkie ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości. Strony nie przewidziały
    jakichkolwiek obowiązków w zakresie ponoszenia dodatkowych kosztów lub wydatków
    związanych z nieruchomością. Udzieliła Pani upoważnienia do przeprowadzenia czynności
    mających usprawnić późniejsze korzystanie z nieruchomości przez nabywcę i jego
    planowane inwestycje. Pełnomocnictwo uprawnia do dokonania czynności faktycznych i
    prawnych m.in. związanych z podziałem i scaleniem nieruchomości, wystąpienia do
    gestorów o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci, występowania o
    wyłączenie nieruchomości z produkcji rolnej. Pełnomocnictwo zastrzega, że wszelkie
    koszty oraz opłaty wynikające z podejmowanymi na podstawie pełnomocnictwa przez
    kupującego czynnościami będą ponoszone przez kupującego. Nie odnosi Pani żadnej
    korzyści z wykonywanych przez Kupującą czynności, a mają one na celu jedynie
    usprawnienie procesu zagospodarowania nieruchomości przez przyszłego nabywcę w

    jego wyłącznym interesie. Nie występowała Pani o wydanie pozwolenia na budowę i nie
    ma takich planów. W związku ze sprzedażą nie planuje Pani podejmować jakichkolwiek
    czynności.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania należy wskazać, że
    doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu w zakresie
    niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, związanych m.
    in. podziałem i scaleniem nieruchomości, wystąpienia do gestorów o wydanie warunków
    technicznych przyłączenia do sieci. Kupujący podejmuje wszelkie czynności własnym
    staraniem i na własny koszt. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze
    przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa
    przyszłemu kupującemu umożliwiające podjęcie czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest
    staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (Kupujący) już się zgłosił,
    właściciel/współwłaściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela/współwłaściciela gruntu
    (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami
    właściciela/współwłaściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby
    oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb.
    Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy przed sprzedażą, w związku
    z zawartą umową przedwstępną nie powodują, że zostanie Pani z tych powodów uznana
    za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działek nr 1, 2, 3, 4 oraz udziału w działce 5 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż działek/udziału w działce wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że
    Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4 oraz udziału w działce 5 będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4 oraz udziału w działce 6 będzie
    Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem,
    która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

    W konsekwencji, sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4 oraz udziału w działce 5 nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie
    powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków
    podatkowych dla współwłaściciela nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.