Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-901/14/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-24
Teza: Czy koszty uzyskania przychodów będą stanowić wydatki poniesione na zakup strojów sportowych z nadrukami z nazwą serwisu internetowego dla osób, które będą występować w tych strojach na zawodach sportowych, opłaty startowe dla tych osób, koszty transportu na zawody, koszt napojów, żelów energetycznych zużywanych na zawodach przez zawodników reklamujących serwis internetowy?
Słowa kluczowe: reklama; strój
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 lipca 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 5 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym 27 października 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych tytułem:

*   zakupu strojów sportowych oznaczonych nazwą internetowego serwisu prawniczego prowadzonego przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe,**
*   opłat startowych, kosztów transportu na zawody, kosztów napojów i żelów energetycznych zużywanych podczas zawodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2014 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych tytułem zakupu strojów sportowych oznaczonych nazwą internetowego serwisu prawniczego prowadzonego przez Wnioskodawcę oraz wydatków z tytułu opłat startowych, kosztów transportu na zawody, kosztów napojów i żelów energetycznych zużywanych podczas zawodów. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 10 października 2014 r. Znak: IBPBI/1/415-901/14/ESZ wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 27 października 2014 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza w najbliższej przyszłości rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej w ramach, której prowadzić będzie internetowy serwis prawniczy. Wraz z kilkoma znajomymi, pasjonatami sportu, Wnioskodawca tworzy grupę, która wspólnie trenuje, a także uczestniczy w zawodach kolarskich i biegowych. Prowadząc działalność gospodarczą, w ramach reklamy serwisu internetowego, Wnioskodawca zamierza zakupić dla siebie i dla grupy znajomych stroje sportowe - koszulki, spodenki, czapki, skarpetki, itp. Na strojach sportowych mają być umieszczone napisy reklamujące prowadzony przez Wnioskodawcę serwis internetowy.

Członkowie grupy zgadzają się na to, aby w formularzach zapisów wpisywać jako nazwę klubu, który reprezentują, nazwę serwisu internetowego Wnioskodawcy. Dzięki temu na listach zgłoszonych zawodników oraz na listach z wynikami zawodów będzie występowała nazwa serwisu internetowego Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza także ponosić opłaty za członków zespołu związane z uczestnictwem w zawodach (opłata startowa), a także koszt transportu na miejsce zawodów ewentualnie koszt napojów, żelów energetycznych zużywanych na zawodach przez zawodników reklamujących serwis internetowy. Wnioskodawca zaznacza, że zawodnicy nie będą otrzymywali z tytułu noszenia ww. strojów sportowych żadnego wynagrodzenia.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 22 października 2014 r., wskazano m.in., że:

*   Wnioskodawca nie zawierał umowy sponsoringu, ani innej umowy, na podstawie której jedna ze stron umowy zobowiązuje się do poniesienia określonych nakładów pieniężnych, a w zamian druga ze stron umowy zobowiązuje się do reklamowania działalności Wnioskodawcy. Nie ulega jednak wątpliwości, że w zamian za dostarczenie strojów i zapewnienie opłat, odżywek itp. osoby te będą reklamować działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę;
*   świadczenie niepieniężne o charakterze reklamowym wydawane przez zawodników będzie ekwiwalentne do wydatków jakie Wnioskodawca zamierza ponieść. Nie będzie to świadczenie nieekwiwalentne, np. darowizna;
*   w momencie poniesienia wydatków Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą, tzn. działalność prowadzi od 11 października 2014 r.
*   stroje sportowe nie zostaną przekazane zawodnikom dla celów swobodnego używania. Stroje te będą nadal stanowiły własność Wnioskodawcy, a zawodnicy będą ich używać wyłącznie w czasie zawodów i treningów. Stroje nie będą nosiły cech przypisania do konkretnego zawodnika (np. imienia i nazwiska na koszulce).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty uzyskania przychodów będą stanowić wydatki poniesione na zakup strojów sportowych z nadrukami z nazwą serwisu internetowego dla osób, które będą występować w tych strojach na zawodach sportowych, opłaty startowe dla tych osób, koszty transportu na zawody, koszt napojów, żelów energetycznych zużywanych na zawodach przez zawodników reklamujących serwis internetowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane powyżej wydatki są kosztami uzyskania przychodu. Fakt, że zawodnicy występują w strojach reklamujących serwis internetowy na zawodach na obszarze całego kraju przekłada się bezpośrednio na rozpoznawalność marki serwisu prawniczego. Zawodnicy tworzą „mobilne plansze reklamowe" i niewątpliwie rozpowszechniają informacje o serwisie internetowym. Strój sportowy informuje o usługach oferowanych przez serwis oraz miejscu gdzie taką usługę można nabyć (adres internetowy). Inni zawodnicy pytają o firmę, której dane są umieszczone na strojach sportowych. Na zawodach uczestniczą osoby reprezentujące różne zawody, środowiska, zatem serwis staje się rozpoznawalny. Umieszczanie w formularzach startowych adresu internetowego serwisu jako nazwy reprezentowanego klubu powoduje, że wyświetla się on na listach osób zgłoszonych do zawodów oraz na listach z wynikami, a tym samym staje się on linkiem do serwisu. Wiele osób czytając listy skorzysta z opcji otwórz link i wejdzie na stronę serwisu.

Udział w zawodach w różnych rejonach kraju i występowanie w strojach „firmowych" powoduje rozprzestrzenianie się marki i zwiększenie się ilości osób korzystających z usług serwisu. Jako, że stroje zawodników wyróżniają się spośród innych pełnią one funkcję reklamową i zachęcają jak największą liczbę potencjalnych klientów do skorzystania z usług serwisu. Aby zawodnicy, których stroje reklamują serwis internetowy, mogli rozpowszechniać informacje o usługach serwisu oraz możliwości skorzystania z tych usług, koniecznym jest zapewnienie im transportu do miejsca zawodów, a także opłacenie im wpisowego. Umożliwienie zawodnikom startu w zawodach przedkłada się bezpośrednio na to, że większa ilość osób ma możliwość zapoznania się z serwisem i usługami przez niego świadczonymi.

Opłacenie zawodnikom startu i umożliwienie im transportu na miejsce zawodów można porównać do przewiezienia reklamy planszowej na miejsce zawodów i poniesienia opłat za ich posadowienie w tym miejscu. Uczestnictwo w cyklach zawodów, ze względu na dodatkowe klasyfikacje generalne zwiększa ilość linków do strony. Należy wskazać, że osoby, które miałyby uczestniczyć w zawodach są tylko amatorami.

Mając na względzie powyższe należy wskazać, że ww. wydatki mają związek przyczynowo -skutkowy z uzyskaniem przychodu z działalności gospodarczej, a tym samym są kosztami uzyskania przychodu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).

W złożonej rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność w precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców. Chodzi tu o ich podstawową działalność (produkcję, handel, usługi) i towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o charakterze marketingowym, promocyjnym, reklamowym, reprezentacyjnym - dotyczące sprzedaży towarów i usług oraz relacji z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej, decyduje podmiot prowadzący tę działalność. Należy jednak zauważyć, że nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodu i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania.

W świetle powyższego uznać więc należy, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Wyłączając z kosztów podatkowych koszty reprezentacji, ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja”, ani też nie odsyła do innych przepisów prawa. Brak ustawowej definicji pojęcia „reprezentacja”, nie uprawnia jednak do dowolnego określania zakresu znaczeniowego tego terminu. Za wydatki na reprezentację należy bez wątpienia uznać te koszty, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy (czy działalności).

Natomiast reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu. Wobec braku definicji pojęcia reklamy należy w tym względzie odwołać się do znaczenia tego terminu w języku potocznym. W świetle objaśnień zawartych w „Słowniku języka polskiego” opracowanym pod redakcją M. Szymczaka (Warszawa 1994, tom III), reklama to: „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję, środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi”.

Wydatki poniesione na reklamę, podlegają w pełnej wysokości zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te pozostają w związku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika.

Reklama firmy, bądź oferowanych przez nią usług, może być prowadzona również poprzez określone prezentowanie logo danego przedsiębiorcy. Za logo uznać należy znak handlowy o charakterze graficznym, używany przez daną firmę do identyfikowania marki swojego produktu lub oferowanych usług oraz odróżniania ich od innych (por. J. Thomas Russell, W. Ronald Lane, Reklama według Ottona Kleppnera; Wydawnictwo FELBERG SJA, 2000 r., s. 621). Logo może obejmować zarówno nazwę przedsiębiorcy, jej skrót jak też nazwę konkretnego produktu lub usługi. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana jest bowiem z daną firmą oraz oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia.

Jednocześnie należy podkreślić, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność gospodarczą podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów, bądź jego zabezpieczeniem.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika m.in., że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi internetowy serwis prawniczy. Wraz z kilkoma znajomymi tworzy grupę, która wspólnie trenuje, a także uczestniczy w zawodach kolarskich i biegowych. Prowadząc działalność gospodarczą, w ramach reklamy serwisu internetowego, Wnioskodawca zamierza zakupić dla siebie i dla grupy znajomych stroje sportowe - koszulki, spodenki, czapki, skarpetki, itp. Na strojach sportowych mają być umieszczone napisy reklamujące prowadzony przez Wnioskodawcę serwis internetowy. Wnioskodawca zamierza także ponosić opłaty za członków zespołu związane z uczestnictwem w zawodach (opłata startowa), a także koszty transportu na miejsce zawodów (ewentualnie koszty napojów, żelów energetycznych zużywanych na zawodach przez zawodników reklamujących serwis internetowy). Stroje sportowe nie zostaną przekazane zawodnikom dla celów swobodnego używania. Stroje te będą nadal stanowiły własność Wnioskodawcy, a zawodnicy będą ich używać wyłącznie w czasie zawodów i treningów. Stroje nie będą nosiły cech przypisania do konkretnego zawodnika (np. imienia i nazwiska na koszulce).

W przypadku zawodników (w tym Wnioskodawcy), wyposażenie ich w stroje z nazwą prawniczego serwisu internetowego na czas zawodów sportowych, w których uczestniczą, służy propagowaniu firmy (i prowadzonego przez nią prawniczego serwisu internetowego). Poprzez takie działanie Wnioskodawca rozpowszechnia nazwę swojej firmy, buduje jej rozpoznawalność w oczach potencjalnych klientów. Zatem wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup strojów sportowych oznaczonych w sposób trwały nazwą prawniczego serwisu internetowego prowadzonego przez Wnioskodawcę mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty reklamy.

Zauważyć jednak należy, że aby powyższe wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej muszą być zakupione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki te nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, o ile w istocie zakupione stroje sportowe utraciły charakter odzieży osobistej, ponieważ zostaną oznaczone nazwą serwisu internetowego prowadzonego przez Wnioskodawcę, nie zostaną przekazane zawodnikom dla celów swobodnego używania, co oznacza, że będą ich używać wyłącznie w czasie zawodów i treningów, a ponadto stroje nie będą nosiły cech przypisania do konkretnego zawodnika (np. imienia i nazwiska na koszulce), to co do zasady, poniesione przez Wnioskodawcę wydatki będą spełniały kryteria uznania ich za koszt podatkowy.

Pamiętać także należy o obowiązku należytego udokumentowania ww. wydatków. Przy czym, posiadane dowody nie mogą się ograniczać do faktur (rachunków) stwierdzających wysokość poniesionych wydatków, lecz winny to być dowody umożliwiające w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo - skutkowego poniesionych wydatków z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej, a ponadto potwierdzającymi racjonalność poniesionych wydatków i brak cech okazałości oraz wystawności.

Nadmienić także należy, że zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Odnosząc się natomiast do pozostałych wskazanych we wniosku wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę tytułem opłat związanych z uczestnictwem zespołu w zawodach (opłata startowa), kosztów transportu na miejsce zawodów, kosztów napojów, żelów energetycznych zużywanych na zawodach przez zawodników, stwierdzić należy, że wydatki te nie mogą stanowić kosztów podatkowych. Są to bowiem świadczenia o charakterze osobistym (w przypadku Wnioskodawcy) lub na rzecz innych osób (pozostali członkowie zespołu). W przypadku Wnioskodawcy wydatki z tytułu opłat związanych z jego uczestnictwem w ww. zawodach nie mają związku z prowadzoną przez niego działalnością, bowiem bezpośrednim celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest realizacja prywatnej pasji Wnioskodawcy, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatki te są zatem wydatkami o charakterze osobistym niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej i jako takie nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odnośnie natomiast pozostałych członków zespołu wskazać należy, że jak wynika z uzupełnienia wniosku Wnioskodawca nie zawierał z zawodnikami żadnej umowy, z której wynikałby obowiązek ponoszenia przez niego ww. wydatków za zawodników (np. umowa sponsorska). Jak sam wskazał zawodnicy biorąc udział w zawodach są pasjonatami sportu, tworzącymi grupę, która wspólnie trenuje, a także uczestniczy w zawodach kolarskich i biegowych. Zatem brak poniesienia powyższych wydatków nie spowodowałoby, że sam Wnioskodawca, jak i pozostali zawodnicy nie wzięliby udziału w zawodach (a chcąc w nich uczestniczyć, wydatki te i tak muszą ponieść).

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że ww. wydatki z tytułu opłat związanych z uczestnictwem zespołu w zawodach - opłata startowa, kosztów transportu na miejsce zawodów, kosztów napojów, żelów energetycznych zużywanych na zawodach przez zawodników, nie mają związku z reklamą działalności Wnioskodawcy, nie wynikają również z charakteru prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Zatem skoro brak jest związku pomiędzy wydatkami poniesionymi z ww. tytułu, a prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, nie mogą one stanowić kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych tytułem

*   zakupu strojów sportowych z nazwą internetowego serwisu prawniczego prowadzonego przez Wnioskodawcę – jest prawidłowe,
*   opłat startowych, kosztów transportu na zawody, kosztów napojów i żelów energetycznych zużywanych podczas zawodów – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.