Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.289.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Koszty uzyskania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-zbycie nieruchomości
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem systemu teleinformatycznego ePUAP wpłynął
    Pani wniosek sygnowany datą 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem
    sygnowanym datą 24 marca 2025 r. nadesłanym za pośrednictwem Poczty Polskiej
    (data wpływu 25 kwietnia 2025 r.) oraz w odpowiedzi na wezwanie pismem z 21 maja
    2025 r. (wpływ 21 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wniosek dotyczy sprzedaży nieruchomości nabytej (...) 2019 r. przez małżonków A oraz
    B zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...).
    Zgodnie z powołanym aktem notarialnym (...) 2019 r. małżonkowie zakupili za kwotę
    595 000,00 zł (pięćset dziewięćdziesiąt pięć złotych) nieruchomość zabudowaną wraz z
    udziałem w nieruchomości oraz zażądali wpisu w dziale II księgi wieczystej o wpis
    własności na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej.
    Zgodnie z powołanym aktem notarialnym z tytułu PCC oraz innych opłat związanych z
    zakupem rzeczonej nieruchomości małżonkowie zapłacili 13 737,50 zł.
    (...) 2020 r. małżonkowie zawarli umowę darowizny zgodnie z aktem notarialnym Rep. A
    (...). W umowie małżonkowie A oraz B darowali z majątku wspólnego do majątku
    prywatnego B przedmiotową nieruchomość.
    (...) 2022 r. A zmarł, zaś B w związku z tym, iż jest osobną samotną pobierającą
    emeryturę po mężu i posiadającą niepełnosprawność utrudniającą jej zajmowanie się
    nieruchomością zdecydowała o sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem
    wniosku o interpretację indywidualną.
    Sprzedaż rzeczonej nieruchomości nastąpiła (...) 2024 r. za kwotę 740 000,00, co zostało
    potwierdzone aktem notarialnym Rep. A. (...).
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 21 maja 2025 r. wskazała Pani, że:
    1) Podatniczka B posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
      Rzeczpospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2) Podatniczka nie prowadziła ani nie prowadzi działalności gospodarczej. Sprzedaż
      nieruchomości, o której mowa, była prywatnym zbyciem nieruchomości.
    3) Nieruchomość, o której mowa, to działka nr (...) o pow. (...) ha usytuowana w
      miejscowości (...) o numerze (...) zabudowana budynkiem mieszkalnym
      dwukondygnacyjnym o powierzchni zabudowy (...) m2 (numer księgi wieczystej (...))
      wraz z udziałem 1/22 części we współwłasności w działkach (...) położone w
      miejscowości (...) objętej księgą wieczysta nr (...). Nieruchomość ta została
      zakupiona na własne cele mieszkaniowe i była zamieszkiwana przez małżonków A
      oraz B.

    4) Na kwotę 13.737,50 zł wskazaną we wniosku składają się opłaty wymienione w akcie
      notarialnym Rep. (...) dokumentującym zakup nieruchomości przez
      Wnioskodawczynię oraz jej męża A.
      Zestawienie opłat składających się na wskazaną we wniosku kwotę: podatek PCC w
      stawce 2% od umowy sprzedaży w kwocie 11.900,00 zł (jedenaście tysięcy
      dziewięćset złotych), wynagrodzenie za dokonanie czynności notarialnej w kwocie
      1000,00 zł (tysiąc złotych) oraz za złożenie wniosku wieczystoksięgowego 200,00 zł
      (dwieście złotych), podatek VAT od czynności notarialnych 230,00 zł (dwieście
      trzydzieści złotych) oraz 46,00 zł (czterdzieści sześć złotych), opłata sądowa w
      kwocie 200,00 zł (dwieście złotych) oraz 100,00 zł (sto złotych) oraz opłata za wypis
      aktu notarialnego 61,50 zł (sześćdziesiąt jeden złotych 50/100). Potwierdzenie
      pobrania opłat przez notariusza od kupujących (tu B i A z majątku wspólnego)
      wynika wprost z aktu nabycia nieruchomości w dniu (...) 2019 r. potwierdzonego
      aktem notarialnym powołanym powyżej.
    5) Podatniczka podpisała umowę z agencją nieruchomości na pośrednictwo w
      sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości, za wyświadczoną usługę
      pośrednictwa sprzedaży nieruchomości otrzymała od agencji nieruchomości 2
      faktury VAT wystawione na podatniczkę na łączną kwotę 11 100,00 zł. Które zostały
      przez podatniczkę opłacone.

## Pytanie

Czy właściwym jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia
    nieruchomości wykazywanych w deklaracji PIT-39 pełnej wartości zakupu
    nieruchomości 595 tys. zł wskazanej w akcie notarialnym z (...) 2019 r. Rep. A (...),
    powiększonej o wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych na podstawie liczonej jak
    następuje: dla roku 2020 3,56% tj. 21 182,00, dla roku 2021 inflacja 4,20% tj. 24 990,00
    zł, dla roku 2022 inflacja 13,30% tj. kwota 79 135,00 oraz dla roku 2023 inflacja 13,20%,
    tj. 78 540,00 zł; powiększone o opłaty zawartej umowy nabycia nieruchomości 13
    737,50 zł oraz poniesione opłaty udokumentowane fakturami w związku z
    pośrednictwem w sprzedaży wskazanej nieruchomości w wysokości 11 100,00 zł?
    Wobec tego suma kosztów uzyskania przychodów dotycząca sprzedaży nieruchomości
    powinna wynieść 823 684,50 zł (osiemset dwadzieścia trzy tysiące sześćset
    osiemdziesiąt cztery złote 50/100). Wnioskodawczyni pragnie wskazać, że przedmiotem
    niniejszego wniosku nie pozostaje co do zasady weryfikacja wyliczeń dokonanych przez
    Wnioskodawczynię, a ustalenie, czy rozumienie przez Wnioskodawczynię sposobu
    ustalania kosztów uzyskania przychodów odpłatnego zbycia dot. sprzedawanej
    nieruchomości odpowiada art. 30e ustawy o PIT. Wyliczenia te mają wyłącznie na celu
    zobrazowanie przyjętego sposobu ustalania dochodu. Przepis art. 30e ustawy PIT
    zawiera kompleksową regulację dotyczącą kwestii ustalania dochodu ze zbycia
    nieruchomości. Stąd mając na uwadze treść przepisów ustawy o PIT (powołany powyżej
    art. 30e), przepisy Kodeksu rodzinnego, czy przyjęta przezeń metodologia ustalania
    dochodu ze sprzedaży nieruchomości jest prawidłowa.
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 21 maja 2025 r.)
    Według Podatniczki koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia powinny
    zostać skalkulowane jak w pytaniu. A do kosztów uzyskania przychodów z tytułu
    odpłatnego zbycia powinna zostać zaliczona cała wartość nabycia nieruchomości do
    majątku wspólnego małżonków w wysokości 595.000,00 zł, powiększona o wzrost cen
    towarów i usług pomiędzy rokiem następującym po roku zakupu nieruchomości a jej
    sprzedaży.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
    d) innych rzeczy,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    Biorąc pod uwagę fakt, że opisana we wniosku nieruchomość została nabyta wspólnie
    przez podatniczkę wraz z mężem w ramach trwania małżeństwa oraz posiadania ustroju
    wspólności ustawowej małżeńskiej, należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tego ustawy stanowi, że: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje
    między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa)
    obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków
    lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością
    ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z
    małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać
    ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności
    przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do
    tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
    Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Ustrój wspólności ustawowej
    obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako
    wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej
    trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą
    zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego
    wspólnością.

    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na
    zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem
    przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy o PIT: Po zakończeniu roku
    podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art.
    45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
    dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie,
    pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny,
    znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ
    podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: koszty
    uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    -c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
    udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które
    zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie jej posiadania.
    Zgodnie z interpretacją z dnia 6 lipca 2023 r. o numerze 0113-KDIPT2-2.4011.383.2023.1.
    KR gdzie organ uznał stanowisko wyrażone Wnioskodawcy za prawidłowe:
    Przytoczony przez Wnioskodawczynię przepis art. 10 ust. 6 ustawy o PIT w obecnym
    brzmieniu obowiązuje od dnia 1 stycznia 2019 r. i opiera się na ogólnych zasadach prawa
    rodzinnego i opiekuńczego, a także konstrukcji małżeńskiej wspólności ustawowej. W
    przypadku ustawowej wspólności małżeńskiej w ogóle nie można mówić o udziałach w
    majątku wspólnym. Wynika to zarówno z ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 z późn. zm., dalej jako „KRiO”), jak i m.in.
    z orzecznictwa Sądu Najwyższego (dalej jako „SN”). W postanowieniu SN z dnia 11 sierpnia
    2011 r. (sygn. akt I CSK 647/10), SN stwierdził, że władztwa małżonków nie można
    przyporządkować, nawet hipotetycznie, do określonego udziału, jaki przypadałby

    każdemu z nich w majątku wspólnym po ustaniu wspólności. Każdemu z małżonków
    przysługuje prawo do całości majątku wspólnego. Udział małżonka wyczerpuje cały
    majątek, a nie tylko jego część określoną w ułamku.
    Jak trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako „NSA”) w wyroku z dnia 20
    maja 2016 r. (sygn. akt II FSK 1249/14), sytuacja prawna małżonków objętych wspólnością
    ustawową jest szczególna. Oznacza bowiem, że nabycie w czasie jej trwania
    nieruchomości, wiąże się z nabyciem przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a
    nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwencją takiego rozwiązania, w przypadku
    sprzedaży tego prawa, jest uznanie, że każdy z małżonków zbywa to prawo w całości, a nie
    w określonym udziale, jako że jest to wspólność bezudziałowa (tak w prawomocnym
    wyroku WSA w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1206/15).
    Także jeszcze przed dniem 1 stycznia 2019 r., tj. przed wejściem w życie art. 10 ust. 6
    ustawy o PIT w obecnie obowiązującym brzmieniu, NSA wydał uchwałę z dnia 15 maja
    2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, gdzie wskazano, iż „dla celów opodatkowania (podatkiem
    PIT), odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) (ustawy o PIT) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą
    ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia
    (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego
    małżonków”. Stanowisko zawarte w ww. uchwale należy stosować również w odniesieniu
    do nabycia nieruchomości przez jednego z małżonków na skutek ustania małżeńskiej
    wspólności ustawowej (a nie tylko w drodze dziedziczenia), (vide prawomocny wyrok WSA
    w Lublinie z dnia 17 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 600/20 oraz interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 maja 2019 r., nr 0113-
    KDIPT2-2.4011.236.2019.1.SŻ).
    Zgodnie z powszechnym rozumieniem zapisów kodeksu rodzinnego małżonkowie mogą
    przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub
    ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z
    wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Małżonkowie - poprzez zawarcie stosownej
    umowy - mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w
    przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Oznacza to, że w ocenie Wnioskodawczyni, w świetle art. 10 ust. 6 ustawy o PIT, zawarcie
    przez Wnioskodawczynię i Męża Wnioskodawczyni umowy darowizny w 2020 r. i
    przeniesienie Nieruchomości do majątku osobistego Wnioskodawczyni nie stanowiło
    „nabycia” Nieruchomości przez Wnioskodawczynię w 2020 r. w rozumieniu przepisu art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Nabycie to bowiem miało miejsce w 2019 r. w momencie
    zawarcia umowy kupna sprzedaży do majątku wspólnego małżonków, zaś zawarta umowa
    darowizny miała charakter wyłącznie organizacyjny. Zatem cała wartość nabytej do
    majątku wspólnego nieruchomości (za kwotę 595 000,00) będzie stanowiła koszt
    uzyskania przychodów z tytułu zbycia nieruchomości dla celów sporządzenia PIT-39 i
    będzie mogła być powiększona o odpowiednio wzrost cen towarów i usług
    konsumpcyjnych.
    Wnioskodawczyni uważa, iż do kosztów uzyskania przychodów wykazywanych w deklaracji
    PIT-39 w związku ze sprzedażą rozpatrywanej nieruchomości poprawnym jest zaliczenie
    pełnej wartości zakupu nieruchomości wskazanej w akcie notarialnym z (...) 2019 r. Rep. (...)
    tj. 595 000,00 (pięćset dziewięćdziesiąt pięć tysięcy złotych), powiększone o wzrost cen
    towarów i usług konsumpcyjnych na podstawie art. 22 ust. 6f Ustawy o PDOF liczone jak
    następuje dla roku 2020 3,56% tj. 21 182,00, dla roku 2021 inflacja 4,20% tj. 24 990,00 zł,
    dla roku 2022 inflacja 13,30% tj. kwota 79 135,00 oraz dla roku 2023 inflacja 13,20%, tj. 78
    540,00 zł; powiększone o opłaty zawartej umowy nabycia nieruchomości 13 737,50 zł
    wskazane w akcie notarialnym nabycia (tj. PCC, opłaty notarialne i sądowa) oraz
    poniesione opłaty udokumentowane fakturami w związku z pośrednictwem w sprzedaży
    wskazanej nieruchomości w wysokości 11 100,00 zł.

    Wobec tego suma kosztów uzyskania przychodów dotycząca sprzedaży nieruchomości
    powinna wynieść 823 684,50 zł (osiemset dwadzieścia trzy tysiące sześćset osiemdziesiąt
    cztery złote 50/100). Bowiem nabycie nieruchomości do majątku wspólnego w 2019 r.
    powodowało nabycie przez każdego z małżonków w tym Wnioskodawczynię tego prawa w
    całości, a więc umowa darowizny do majątku prywatnego miało dla Wnioskodawczyni
    charakter wyłącznie organizacyjny i niepowodujący ponownego nabycia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną
    zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 2019 r. nabyła Pani wraz z mężem nieruchomość – działkę o
    numerze (...) zabudowaną budynkiem mieszkalnym dwukondygnacyjnym wraz z udziałem
    1/22 części we współwłasności w działkach (...) położoną w miejscowości (...). Zażądali
    Państwo wpisu w dziale II księgi wieczystej o wpis własności na prawach wspólności
    ustawowej małżeńskiej. (...) 2020 r. zawarła Pani wraz z mężem umowę darowizny. W ww.
    umowie A oraz Pani darowaliście z majątku wspólnego do Pani majątku prywatnego
    przedmiotową nieruchomość. Sprzedaż rzeczonej nieruchomości nastąpiła (...) 2024 r.
    Powzięła Pani wątpliwość czy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości może Pani zaliczyć m.in. poniesione opłaty udokumentowane fakturami w
    związku z pośrednictwem w sprzedaży tej nieruchomości.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Należy  zauważyć,  że  skoro  w  przypadku  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  podstawą
    obliczenia  podatku  jest  dochód,  to  podatnik  zobowiązany  jest  w  pierwszej  kolejności
    pomniejszyć uzyskany przychód o poniesione koszty jego uzyskania. Ustawowo określone
    ustalenie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości powinno wyglądać w ten sposób,
    że  przychód  z  odpłatnego  zbycia  (ustalony  stosownie  do  art.  19  ustawy  o  podatku
    dochodowym od osób fizycznych) należy pomniejszyć o koszty jego uzyskania ustalone
    według zasad, o jakich mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy, nie
    zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe
    rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp.
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy.
    Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego
    zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą
    być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już wyżej wskazano – np. koszty
    związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także koszty
    związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.), Podatek
    dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R. Kubacki,
    Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX
    2010).
    Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają
    przychód. Przychodem ze sprzedaży, jak wskazano powyżej, jest cena pomniejszona o
    koszty odpłatnego zbycia.
    Zatem stwierdzić należy, że do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości można
    zakwalifikować wszystkie koszty, które były niezbędne, tzn. musiały być poniesione aby
    czynność sprzedaży doszła do skutku.
    W Pani przypadku za koszt odpłatnego zbycia nieruchomości należy uznać poniesione
    opłaty udokumentowane fakturami w związku z pośrednictwem w sprzedaży tej
    nieruchomości, czyli opisane we wniosku faktury, które otrzymała Pani od agencji
    nieruchomości za usługę pośrednictwa.
    Zatem w związku z tym, że ww. wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, tylko
    koszt odpłatnego zbycia nieruchomości, Pani stanowisko w tym zakresie uznano za
    nieprawidłowe.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy bowiem utożsamiać z kosztami uzyskania
    przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu zbywanej nieruchomości odbywa się
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej

      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. (...)
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Stosując przepis art. 22 ust. 6f ustawy o PIT można corocznie podwyższać poniesione
    koszty nabycia lub koszty wytworzenia, począwszy od roku następującego po roku, w
    którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych do
    roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie.
    W przedmiotowej sprawie powzięła Pani również wątpliwość czy do kosztów uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia może Pani zaliczyć pełną wartość zakupu nieruchomości
    powiększonej o wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych oraz opłaty zawartej umowy
    nabycia nieruchomości.
    Celem wyjaśnienia powyższych wątpliwości należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia
    25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
    Jak stanowi art. 31 § 1 przytoczonej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i
    względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie
    przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo
    udziale.
    Na podstawie pierwszego zdania art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).
    Zatem stwierdzić należy, że małżonkowie poprzez zawarcie stosownej umowy (np.
    rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź ustanawiającej rozdzielność
    majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w
    przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.) stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    W przypadku nabycia składników majątku przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie tych składników. Nie
    jest możliwe nabycie składników majątku w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Z uwagi na niepodzielny charakter majątku wspólnego małżonków (współwłasność
    bezudziałowa) nie można wskazać, w jakim udziale każdy z małżonków nabywa rzecz lub
    prawo do majątku wspólnego. Konsekwentnie nie można też wskazać, w jakim udziale
    każdy z małżonków poniósł wydatek na nabycie składników majątku wspólnego. Wydatek
    został poniesiony niepodzielnie przez obojga małżonków. Powyższego nie zmienia
    późniejsze ustanie wspólności majątkowej małżeńskiej, czemu towarzyszy zniesienie
    współwłasności rzeczy lub praw przez ich przyznanie jednemu z małżonków.
    Przy czym kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie składnika majątku
    wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać
    jednemu, bądź drugiemu małżonkowi w określonej wielkości udziału. Dlatego też w razie
    podziału majątku wspólnego (darowizny) koszty nabycia określonego przedmiotu (prawa
    majątkowego) poniesione w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej „dzielą los”
    tego przedmiotu (prawa majątkowego) po ustaniu tej wspólności.
    W związku z tym, że jak już wskazano powyżej, nabyła Pani nieruchomość wraz z mężem w
    drodze kupna (nabycie odpłatne), koszty uzyskania przychodów ustalone będą na
    podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia zgodnie z art. 22 ust. 6c w zw. z art.
    22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć można:
    · udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia;
    · udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych
      poczynione w czasie ich posiadania, których wysokość ustala się na podstawie faktury
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

    Wskazany powyżej art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy. Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w
    żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych
    wydatków niż wymienione.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość.
    Koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki
    związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności
    cywilnoprawnych, opłaty sądowe.
    W konsekwencji, z uwagi na fakt, że przedmiotową nieruchomość nabyła Pani wraz z
    mężem do wspólności majątkowej małżeńskiej, do kosztów uzyskania przychodu
    poniesionych w związku ze sprzedażą ww. nieruchomości może Pani zaliczyć pełną
    wartość zakupu przedmiotowej nieruchomości oraz opłat zawartej umowy nabycia tej
    nieruchomości.
    Tym samym, Pani stanowisko w powyższym zakresie uznano za prawidłowe.
    Ponadto, odnosząc się do Pani wątpliwości, dotyczących waloryzacji poniesionych kosztów
    nabycia nieruchomości, wskazuję na literalną wykładnię normy prawnej określonej w
    wyżej cytowanym art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis ten posługuje się zwrotem „koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których
    mowa w ust. 6c”, z powyższego zwrotu wynika jednoznacznie, że podstawą podwyższenia
    w niniejszej sprawie może być więc koszt nabycia nieruchomości.
    Podstawę waloryzacji w niniejszej sprawie stanowi zatem wynikająca z umowy sprzedaży
    cena jaką wraz z mężem zapłaciła Pani nabywając nieruchomość powiększona o opłaty
    wynikające z zawartej umowy nabycia nieruchomości, czyli wydatki za sporządzenie aktu
    notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości.
    Tym samym wyłącznie pierwotne koszty nabycia udziału w nieruchomości będą corocznie
    podwyższane począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie
    zbywanej nieruchomości (tj. 2020 r.) do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym
    nastąpiło jej zbycie (tj. 2023 r.), w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen
    towarów i usług konsumpcyjnych w okresie trzech pierwszych kwartałów roku
    podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłoszonemu przez
    Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Corocznej waloryzacji podlegać może zatem
    koszt nabycia pierwotnie ustalony.
    W konsekwencji, powiększeniu na zasadach określonych w art. 22 ust. 6f ustawy o PIT w
    stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych
    podlegają koszty rozumiane jako koszty nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy
    o PIT. Tym samym, jako podstawę corocznej waloryzacji przyjmuje się wartość zakupu
    przedmiotowej nieruchomości oraz opłat zawartej umowy nabycia tej nieruchomości.
    W konsekwencji, Pani stanowisko w powyższym zakresie uznano za nieprawidłowe,
    bowiem powiększeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i
    usług konsumpcyjnych podlegają również opłaty zawartej umowy nabycia tej
    nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Nadmieniam, że nie mam możliwości sprawdzenia prawidłowości podanych przez Panią
    kwot, przeprowadzania wyliczeń, przeliczeń, w tym ustalenia wysokości podatku, z uwagi
    na fakt, że przepis art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nakłada na Organ podatkowy
    obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania
    przepisów prawa podatkowego. W związku z tym Organ wydający interpretację nie
    sprawdza prawidłowości przedstawionych we wniosku wartości liczbowych oraz nie
    zajmuje się weryfikacją prawidłowości przedstawionych w nim kwot i wyliczeń.
    Prawidłowość, bądź nieprawidłowość przedstawionych w opisie sprawy kwot i wyliczeń
    podlega weryfikacji przez właściwy organ podatkowy w toku, np. postępowania
    kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających. Zgodnie z
    zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na
    podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a
    po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, ponieważ
    prawidłowość rozliczenia podatków podlega weryfikacji przez organ podatkowy. Tym
    samym w przedmiotowej interpretacji nie potwierdzono prawidłowości zaprezentowanych
    przez Panią kwot.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Każde z rozstrzygnięć jest bowiem wydawane w indywidualnych
    sprawach podatników na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.