Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.482.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem w związku z
kredytem hipotecznym.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty postępowania
kwota-kwota dodatkowa
postępowanie-postępowanie sądowe
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 26 września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2005 roku zaciągnęła Pani wraz z rodzicami i osobą niespokrewnioną kredyt
    mieszkaniowy hipoteczny. Właścicielem nieruchomości (lokalu mieszkaniowego), dla
    którego prowadzona jest księga wieczysta w udziałach po ½ części była Pani oraz osoba
    niespokrewniona (wskazany wyżej jeden z kredytobiorców). Kredyt zaciągnięty był celem
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. W 2008 roku, chcąc stać się jedyną właścicielką
    mieszkania zaciągnęła Pani wraz z rodzicami kredyt mieszkaniowy hipoteczny na spłatę
    kredytu z 2005 roku oraz na odkupienie ½ udziału mieszkania. Stała się Pani jedynym
    właścicielem mieszkania, które służyło wyłącznie Pani celom mieszkaniowym do momentu
    jego sprzedaży w 2021 roku. Mieszkanie było obciążone hipoteką zwykłą oraz kaucyjną na
    rzecz Banku. Całość kredytu spłaciła Pani wyłącznie ze środków osobistych. Rodzice
    występowali w kredycie jedynie z uwagi na potrzebę uzyskania zdolności kredytowej
    umożliwiającej nabycie mieszkania, nie uczestniczyli w spłacie kredytu i nie ponieśli z jego
    tytułu żadnych kosztów.
    Kredyt został przez Panią całkowicie spłacony w 2021 roku. Ani Pani, ani jej rodzice nie
    korzystali z zaniechania poboru podatku, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Kredyt z 2008 roku udzielony był w walucie obcej, tj. we franku szwajcarskim. Z uwagi na
    występowanie w umowie kredytowej klauzul abuzywnych przed sądem toczy się sprawa o
    unieważnienie umowy z Pani powództwa. Bank dążąc do polubownego załatwienia
    sprawy zaproponował Pani oraz rodzicom zawarcie pozasądowej ugody dotyczącej
    zawartej umowy kredytu mieszkaniowego hipotecznego z 2008 roku. Pełnomocnik Banku
    dostarczył Pani podatkową interpretację indywidualną, o którą wystąpił Bank, dotyczącą
    kwoty dodatkowej wskazując, że w związku z zawarciem ugody na Pani będzie ciążyć
    jedynie obowiązek uregulowania podatku dochodowego od kwoty 20,56 zł, stanowiącej
    odsetki od nadpłaty i na taką kwotę Bank zakłada przygotowanie stosownego PIT.
    Wspomniana interpretacja stanowi załącznik do niniejszego wniosku.
    Pomimo, że rodzice jako współkredytobiorcy występują w ugodzie, nie otrzymaliby
    żadnych środków w związku z ewentualnym jej zawarciem. Nadmienić należy, że łączna
    kwota wpłat dokonanych przez Panią na rzecz Banku w związku ze spłatą kredytu z 2008
    roku wyniosła: 474.277,29 zł. Kwota udzielonego kredytu wyniosła 210.782,71 zł, co daje
    różnicę 263.494,58 zł.
    Kwota jaką chce na Pani rzecz (w związku z ugodą) przekazać Bank to: 145.399,05 tytułem
    zwrotu w związku ze zmianą sposobu rozliczenia umowy opisaną w ugodzie, tj.
    przemianowanie kredytu udzielonego w walucie obcej na kredyt złotowy, kwota
    116.075,95 zł – tytułem wypłaty kwoty dodatkowej, łącznie: 261.475,00 zł.
    Kwota zwracana przez Bank jest niższa od kwoty Pani wpłat z tytułu spłaty kredytu
    pomniejszonych o udzieloną kwotę kredytu. Ponadto: 20,56 zł tytułem odsetek od

    nadpłaty, 10.800,00 zł tytułem zwrotu poniesionych przez Panią kosztów w związku z
    toczącym się postępowaniem sądowym, 500,00 zł tytułem zwrotu połowy opłaty od
    wniesionego pozwu.
    Uzupełnienie wniosku
    Bank, który udzielił Pani kredytu hipotecznego i którego dotyczy ugoda to X S.A.
    Pełnomocnik Banku jest powiadomiony o oczekiwaniu na interpretację indywidualną, od
    jej wyniku zależy zawarcie ugody. Ugoda mogłaby być podpisana w okresie 1-2 tygodnia
    od otrzymania interpretacji. Przyjmując okres 3-miesięczny, jaki jest przewidziany na
    udzielenie interpretacji, ugoda mogłaby być zawarta jeszcze w bieżącym roku
    kalendarzowym. Stronami ugody ma być Pani, rodzice jako współkredytobiorcy oraz X SA
    reprezentowany przez Pełnomocnika. Projekt ugody, tym samym wszelkie jej założenia,
    został przygotowany jednostronnie przez Bank. Ugoda dotyczy kredytu w całości
    przedterminowo spłaconego – nie dochodzi do umorzenia wierzytelności. Założeniem
    ugody jest rozliczenie zaciągniętego przez Panią kredytu tak, jakby od daty zawarcia
    umowy kredytowej stanowił on kredyt złotowy z zachowaniem pozostałych parametrów
    kredytu wynikających z Umowy. W wyniku zmiany sposobu rozliczenia umowy Bank
    zgodnie z ugodą zobowiązuje się do zwrotu na Pani rzecz powstałej nadpłaty w kwocie
    145.399,05 zł. Z uwagi na to, że suma dokonanych przez Panią wpłat na rzecz Banku w
    związku z zaciągniętym kredytem wyniosła łącznie 474.277,29 zł, przy kwocie udzielonego
    kredytu 210.782,71 zł, Bank zgodnie z ugodą zamierza wypłacić Pani również kwotę
    dodatkową – 116.075,95 zł.
    Powyższy sposób rozliczenia zaproponowany przez Bank, w ocenie Pani pełnomocnika,
    ma spowodować skutki finansowe dla Pani, jako strony powodowej w sporze, podobnie
    jak przy unieważnieniu umowy, o którą ubiega się Pani w sądzie. Przy wzajemnym
    rozliczeniu z Bankiem – Bank zwraca niemal w całości środki wpłacone przez Panią
    tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z
    kredytami, pomniejszone o kwotę udzielonego kredytu.
    W wyniku zawarcia ugody Bank zwróci Pani środki pieniężne, tj. 145.399,05 zł i 116.075,95
    zł, są to kwoty uprzednio wpłacone przez Panią. Zwrot kwoty 145.399,05 zł będzie wynikał
    z ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu przyjętego w ugodzie –
    kwota ta stała się nienależna Bankowi. Kwota 116.075,95 zł określona jest w ugodzie
    jedynie, jako kwota dodatkowa jaką Bank wypłaci w związku z zawarciem ugody na Pani
    rzecz.
    Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    1. Czy zawarcie ugody spowoduje konieczność uregulowania przez Panią podatku od
      kwoty, którą zwróciłby Bank z tytułu zmiany sposobu rozliczenia umowy kredytu, tj. od
      kwoty 145.399,05 zł?
    2. Czy zawarcie ugody spowoduje konieczność uregulowania przez Panią podatku od
      kwoty dodatkowej, którą wypłaciłby Bank, tj. od kwoty 116.075,95 zł?
    3. Czy zawarcie ugody spowoduje konieczność uregulowania przez Panią podatku od
      kwoty, którą zwróciłby Bank z tytułu poniesionych kosztów w związku z toczącym się
      postępowaniem sądowym, tj. kwoty 11.300 zł (w tym zwrot połowy opłaty od
      wniesionego pozwu oraz KZP)?
    Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    W Pani ocenie, zawarcie ugody nie spowoduje powstania konieczności uregulowania przez
    Panią podatku dochodowego (poza podatkiem od odsetek od nadpłaty), gdyż nie generuje
    to po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zawarcie ugody nie doprowadzi do sytuacji, w której uiściłaby Pani na rzecz Banku kwotę
    niższą aniżeli otrzymana od Banku w ramach ugody (145.399,05 zł i 116.075,95 zł). Kwoty

    te nie powodują faktycznego przyrostu Pani majątku, a jedynie „wyrównanie”
    wcześniejszego zmniejszenia w Pani majątku. Pokrycie przez Bank poniesionych kosztów
    procesu, w tym połowy opłaty od pozwu, również nie powoduje przyrostu Pani majątku, a
    jedynie zwrot części poniesionych przez Panią kosztów w związku ze sporem, którego
    rozwiązaniem ma być zawarcie przedmiotowej ugody. Opisana sytuacja spełnia warunki
    niezbędne do zaniechania poboru wynikające z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 roku. „Wypłata kwoty dodatkowej oraz zwrot kosztów związanych z
    toczącym się postępowaniem sądowym jest zgodna z interpretacją Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR w przedmiocie warunków
    niezbędnych do spełnienia do zaniechania opodatkowania”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie
    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        – inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody

    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Kwotę wierzytelności umorzoną na podstawie ugody dotyczącej umowy o udzielenie
    kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Z treści wniosku wynika, że w 2008 r. zaciągnęła Pani wraz z rodzicami hipoteczny kredyt
    mieszkaniowy na spłatę kredytu z 2005 r. (zaciągniętego dodatkowo z osobą
    niespokrewnioną celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych) oraz na odkupienie ½
    udziału mieszkania. Kredyt udzielony był w walucie obcej, tj. w CHF, wypłacony w
    wysokości 210.782,71 zł. W 2021 r. kredyt został przez Panią całkowicie spłacony. Łączna
    kwota wszystkich wpłat dokonanych przez Panią na rzecz Banku w związku ze spłatą
    kredytu wyniosła 474.277,29 zł. Z uwagi na występowanie w umowie kredytowej klauzul
    abuzywnych, z Pani powództwa, przed sądem toczy się sprawa o unieważnienie umowy.
    Bank dążąc do polubownego załatwienia sprawy zaproponował Pani zawarcie
    pozasądowej ugody, na podstawie której wypłaci Pani kwotę 145.399,05 zł – tytułem
    zwrotu w związku ze zmianą sposobu rozliczenia umowy (przemianowanie kredytu
    udzielonego w walucie obcej na kredyt złotowy) oraz 116.075,95 zł – tytułem wypłaty
    kwoty dodatkowej. Łącznie Bank wypłaci Pani kwotę 261.475,00 zł. Ponadto Bank dokona
    na Pani rzecz zwrotu poniesionych kosztów w związku z toczącym się postępowaniem
    sądowym (10.800,00 zł) i zwrotu połowy opłaty od wniesionego pozwu (500,00 zł).
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania od Banku kwot 145.399,05 zł tytułem
    zwrotu w związku ze zmianą sposobu rozliczenia umowy oraz 116.075,95 zł tytułem
    wypłaty kwoty dodatkowej, należy ponownie wskazać, że – co do zasady – za przychody
    podatkowe uznaje się takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
    (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, które nie mają charakteru zwrotnego. Jak wskazuje Pani w opisie sprawy, są
    to kwoty uprzednio wpłacone przez Panią do Banku. Wobec tego, opisane we wniosku
    świadczenia pieniężne nie spowodują uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego,
    faktycznego przyrostu Pani majątku. Otrzymane przez Panią kwoty będą stanowić zwrot
    własnych pieniędzy, które wpłaciła wcześniej do Banku. Tym samym z tego tytułu nie
    powstanie po Pani stronie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Wypłaty te będą zatem dla Pani neutralne podatkowo.
    Nie będzie Pani miała obowiązku rozliczenia ich dla celów podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    W odniesieniu do zwrotu poniesionych kosztów w związku z toczącym się postępowaniem
    sądowym (10.800 zł) i zwrotu połowy opłaty od wniesionego pozwu (500 zł), zwrot ten
    także nie będzie stanowić przysporzenia majątkowego i nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z
    dokonanym zwrotem kosztów nie wystąpi po Pani stronie realne przysporzenie

    majątkowe. Wynika to z faktu, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z
    Pani własnych środków, a następnie na podstawie ugody zostaną Pani zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowić będzie jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów – nie
    będzie więc przychodem podlegającym opodatkowaniu.
    Niemniej jednak, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe, bowiem w przypadku
    braku powstania przychodu, dana czynność jest neutralna podatkowo, tj. nie powoduje
    powstania przychodu z żadnego ze źródeł podlegających opodatkowaniu. Zatem skoro nie
    powstanie po Pani stronie przychód, to nie będzie miało zastosowania zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienia objęte pytaniem. Inne kwestie
    poruszane we wniosku, w tym konieczność uregulowania przez Panią podatku
    dochodowego od odsetek od nadpłaty, nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.
    Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy
    wyłącznie Pani, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani rodziców).
    Odnosząc się do powołanej interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego co do zasady wydawane są w indywidualnych sprawach, w
    związku z czym nie można nadać im waloru uniwersalnego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.