Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.18.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
działki
małżeństwo
pełnomocnictwo
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej. Dotyczy to wszystkich opisanych w dalszej części
    nieruchomości chyba, że wyraźnie wskazano inaczej. Wnioskodawcy posiadają status
    rolników ryczałtowych, korzystających ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług. Nie są więc zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni w związku z prowadzeniem
    działalności rolniczej. Jeden z Wnioskodawców – Pan B – będący współwłaścicielem
    nieruchomości uzyskuje przychody z najmu prywatnego i z tego tytułu jest podatnikiem
    VAT.
    Wnioskodawcy są właścicielami gruntów rolnych nabywanych w następującej kolejności:
    1) 11 grudnia 1995 r. zakup gruntu rolnego – działka nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 o powierzchni
      łącznej (...) ha,
    2) 24 lutego 1997 r. zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu rolnego – działka nr 6
      o powierzchni (...) ha,
    3) 2 kwietnia 1997 r. zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu rolnego – działka nr 7
      o powierzchni (...) ha.
    Prawo wieczystego użytkowania działki nr 6 oraz nr 7 zostało przekształcone w prawo
    własności 19 sierpnia 1998 r.
    4) 9 kwietnia 1997 r. zakup gruntu rolnego – działka nr 1 o powierzchni (...) ha – który
      wszedł w skład istniejącego gospodarstwa rolnego,
    5) 29 kwietnia 1999 r. zakup gruntu rolnego – działki nr 8 oraz nr 9 o powierzchni łącznej
      (...) ha – który wszedł w skład istniejącego gospodarstwa rolnego,

    6) 29 kwietnia 1999 r. zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu rolnego dokonany
                                      1przez Wnioskodawczynię A we współwłasności w udziale / – działka nr 10 o 3
      powierzchni całkowitej (...) ha – który wszedł w skład istniejącego gospodarstwa
      rolnego,
    7) 21 lutego 2001 r. zakup nieruchomości – działki nr 11, nr 12 o powierzchni łącznej (...)
      ha – która weszła w skład istniejącego gospodarstwa rolnego,
    8) 25 maja 2002 r. zakup od (...) – nr 13 (droga) oraz nr 14 (droga) – przylegających do
      gruntów rolnych Wnioskodawców (do działki nr 6) w celu poprawy dojazdu do tych
      gruntów,
    9) 16 sierpnia 2006 r. zakup gruntu rolnego – działka nr 15 o powierzchni (...) ha – który
      wszedł w skład istniejącego gospodarstwa rolnego,
    10) 6 czerwca 2007 r. zakup gruntu rolnego – działka nr 16 o powierzchni (...) ha – który
      wszedł w skład istniejącego gospodarstwa rolnego,
    11) 25 lipca 2007 r. zakup gruntu rolnego – działki nr 17, nr 18 o powierzchni łącznej (...) ha,
    12) 28 listopada 2007 r. zakup gruntu rolnego – działka nr 19 o powierzchni (...) ha – który
      wszedł w skład istniejącego gospodarstwa rolnego,
    13) 30 listopada 2008 r. zakup gruntu rolnego – działka nr 20 o powierzchni (...) ha – który
      wszedł w skład istniejącego gospodarstwa rolnego.
    Działka nr 6 ((...) ha) opisana w pkt. 2 powyżej została podzielona decyzją burmistrza (...)
    na działki nr 6/1 ((...) ha), nr 6/2 ((...) ha), nr 6/3 ((...) ha), nr 6/4 ((...) ha). Następnie działka
    nr 6/1 wraz z działką nr 14 opisaną w pkt. 8 stanowiącą dla niej drogę dojazdową została
    przekazana córce w drodze darowizny. Działki nr 6/2 oraz nr 6/4 zostały sprzedane 15
    grudnia 2004 r. Działka nr 6/3 ((...) ha) pozostała w gospodarstwie rolnym.
    20 grudnia 2006 r. została zawarta umowa zniesienia współwłasności użytkowania
    wieczystego gruntu rolnego opisanego w pkt. 6 powyżej na rzecz Wnioskodawczyni. 20
    grudnia 2006 r. działka nr 10 o powierzchni (...) ha została przekazana w darowiźnie.
    Ze względu na budowę drogi (...) działka nr 7 ((...) ha) opisana w pkt. 3 i działka nr 9 ((...) ha)
    opisana w pkt. 5 zostały podzielone. Działka nr 7 została podzielona na działki nr 7/1 ((...)
    ha) i nr 7/2 ((...) ha). Natomiast działka nr 9 ((...) ha) została podzielona na działki nr 9/1 ((...)
    ha) oraz nr 9/2 ((...) ha). Na ten podział Wnioskodawcy nie mieli żadnego wpływu. Po tym
    podziale –26 lutego 2004 r. – działki nr 9/2 i nr 7/2 zostały wykupione przez (...). Natomiast
    działki nr 9/1 i nr 7/1 (grunty rolne), a wraz z nimi także działka nr 8 opisana w pkt. 5
    powyżej – również będąca gruntem rolnym – zostały sprzedane 19 lipca 2007 r. Przed
    zawarciem transakcji, Wnioskodawcy zwrócili się do Urzędu Skarbowego z pytaniem czy
    sprzedaż gruntu rolnego (działek nr 7/1, nr 9/1 oraz nr 8) podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. 28 czerwca 2007 r. Naczelnik Urzędu
    Skarbowego (...) wydał postanowienie nr (...), w którym to biorąc pod uwagę stan
    faktyczny, stanowisko Wnioskodawców oraz aktualny stan prawny uznał ich stanowisko za
    prawidłowe.
    20 stycznia 2012 r. została wydana decyzja (...) orzekająca podział działek nr 11 i nr 12
    (opisane w pkt. 7 powyżej) na działki nr 21 ((...) ha), nr 22 ((...) ha – droga wewnętrzna), nr
    23 ((...) ha), nr 24 ((...) ha), nr 25 ((...) ha), nr 26 ((...) ha – droga wewnętrzna). Działki nr 11 i
    nr 12 nie były objęte planem zagospodarowania przestrzennego, była wydana decyzja nr
    (...) polegająca na budowie 4 budynków mieszkalnych w zabudowie wolnostojącej – działki
    te zostały sprzedane 8 marca 2013 r. Wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem (...) o

    wydanie interpretacji indywidualnej zawierając w niej pytanie „(...)”. Minister Finansów w
    interpretacji (...) po wyroku NSA (...), uznał, że sprzedaż wskazanych nieruchomości nie
    będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Działka nr 20 opisana w pkt. 13 powyżej została podzielona decyzją (...) na działki nr 20/1
    ((...) ha), nr 20/2 ((...) ha), oraz nr 20/3 ((...) ha). Wnioskodawcy nie mieli żadnego wpływu na
    tę decyzję. Została ona wydana w związku z (...) – działka nr 20/2 – co nastąpiło 27 sierpnia
    2015 r. Następnie decyzją (...) doszło do kolejnego podziału. Działka nr 20/1 ((...) ha)
    została podzielona na działki nr 20/4 ((...) ha) i nr 20/5 ((...) ha). Również ta decyzja została
    wydana z urzędu. Równocześnie działka nr 20/2 będąca już w posiadaniu (...) została
    podzielona na nr 20/6 ((...) ha) i nr 20/7 ((...) ha). Celem tych podziałów był cel publiczny, a
    mianowicie plany budowy dróg. Powyższe podziały – uznane przez Wójta (...) za niezbędne
    – doprowadziły 18 marca 2022 r. do aktu notarialnego, w którym to doszło do zamiany
    działki nr 20/4 o powierzchni (...) ha (będącej własnością Wnioskodawców) na działkę nr 20
    /6 o powierzchni (...) ha (będącej własnością Gminy). W przytoczonych decyzjach Wójt (...)
    powołując się na art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazał, że
    decyzje są niezbędne do realizacji celów publicznych. Grunty pozostałe z pierwotnej
    działki o nr 20, tj. działka nr 20/5 ((...) ha), nr 20/3 ((...) ha) oraz nr 20/6 ((...) ha) nadal
    stanowią część gospodarstwa rolnego Wnioskodawców.
    24 marca 2016 r. Wnioskodawcy sprzedali działki stanowiące grunty rolne, tj. działkę nr 6
    /3 ((...) ha) będącą częścią działki opisanej w pkt. 2 powyżej oraz działkę nr 13 ((...) ha)
    stanowiącą drogę dojazdową, a opisaną w pkt. 8 powyżej. Do tego czasu na ww.
    nieruchomościach było prowadzone gospodarstwo rolne. Minister Finansów w
    interpretacjach indywidualnych (...) (dotyczy działki nr 6/3) oraz nr (...) (dotyczy działki nr
    13) uznał, że sprzedaż wskazanych nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT.
    Wnioskodawcy chcąc przedstawić kompleksowo i całkowicie stan faktyczny w zakresie
    posiadanych nieruchomości wskazują również inne nieruchomości, które były lub nadal są
    przez nich wykorzystywane. Uzupełnienie spisu nieruchomości opisanych wcześniej w
    niniejszym wniosku dotyczy takich, które nie były i nie są wykorzystywane w ramach
    działalności rolniczej. Były i są wykorzystywane na cele osobiste lub zakupione w ramach
    zarządzania swoim majątkiem osobistym.
    28 sierpnia 1997 r. Wnioskodawcy nabyli nieruchomość zabudowaną jednorodzinnym
    domem mieszkalnym. Wykorzystywali nieruchomość na własne cele mieszkaniowe. W
    ostatnich latach nieruchomość była wynajmowana w ramach najmu prywatnego.
    12 stycznia 2000 r. Wnioskodawcy nabyli prawo wieczystego użytkowania nieruchomości
    od (...). Zgodnie z zapisami aktu notarialnego wznieśli na ww. nieruchomości
    jednorodzinny budynek mieszkalny, który wykorzystywali i nadal wykorzystują na własne
    cele mieszkaniowe.
    31 lipca 2006 r. Wnioskodawcy nabyli nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny wraz z
    garażem, która obecnie stanowi odrębną własność Wnioskodawcy – Pana B.
    27 lipca 2007 r. Wnioskodawcy zakupili nieruchomość stanowiącą budynek mieszkalny na
    działce nr 27 o powierzchni (...) ha. Nieruchomość znajduje się w miejscowości o
    charakterze uzdrowiskowym. Wnioskodawcy chcieli wykorzystać ją na własne cele
    mieszkaniowe.
    8 sierpnia 2007 r. Wnioskodawcy nabyli prawo użytkowania wieczystego gruntu (działki nr
    28 oraz nr 29), a także własność budynków znajdujących się na nim. Nieruchomość została
    sprzedana 29 czerwca 2016 r.
    28 grudnia 2007 r. Wnioskodawcy nabyli nieruchomość niezabudowaną oznaczoną nr
                      3działek: 30, 31 oraz 32, a także w / częściach 33 stanowiącą drogę dojazdową. Ze 4
    względu na zmianę planów osobistych 12 grudnia 2018 r. nieruchomość została
    sprzedana.

    28 grudnia 2007 r. Wnioskodawcy ze względu na swoje osobiste plany nabyli
    niezabudowaną nieruchomość składającą się z działek nr 34 oraz nr 35. Następnie
    Wnioskodawcy nabyli od (...) trzy działki (nr 36, nr 37 oraz nr 38), dzięki którym
    nieruchomość uzyskała dostęp do drogi publicznej, a które samodzielnie – co oświadczał
    sprzedający – nie mogły stanowić odrębnej nieruchomości. Ponad trzynaście lat później
    –27 października 2021 r. – nastąpiła sprzedaż nieruchomości.
    6 sierpnia 2008 r. Wnioskodawcy nabyli nieruchomość oznaczoną działkami nr 39, nr 40,
    nr 41 o łącznej powierzchni (...) ha wraz ze znajdującymi się na niej zabudowaniami. W
    ostatnich latach nieruchomość jest wynajmowana w ramach najmu prywatnego.
    8 kwietnia 2009 r. Wnioskodawcy nabyli lokal mieszkalny nr 42 wraz z lokalem
    niemieszkalnym (garażem). 12 lutego 2016 r. nieruchomość została przekazana wnukowi
    w drodze darowizny.
    17 lutego 2014 r. Wnioskodawcy nabyli lokal mieszkalny nr 43 wraz z dwoma lokalami
    niemieszkalnymi (garażami). 5 lutego 2020 r. nieruchomość została darowana drugiemu z
    wnuków.
    6 lipca 2016 r. Wnioskodawcy nabyli nieruchomość zabudowaną domem jednorodzinnym.
    Była ona wynajmowana w ramach najmu prywatnego. 22 grudnia 2022 r. została
    sprzedana.
    9 sierpnia 2016 r. Wnioskodawcy nabyli lokal mieszkalny nr 44 wraz z komórką lokatorską
    oraz lokalem niemieszkalnym (garażem). 5 lutego 2020 r. nieruchomość została darowana
    córce.
    29 września 2017 r. Wnioskodawcy nabyli dwa lokale mieszkalne z garażami. Cena
    zapłacona przez Wnioskodawców w ramach transakcji zawierała podatek VAT. Transakcje
    miały charakter prywatny.
    11 lipca 2018 r. Wnioskodawcy nabyli nieruchomości stanowiące lokal niemieszkalny wraz
    z garażem oraz lokal niemieszkalny wraz z garażem i komórką lokatorską. Zakup
    spowodowany był chęcią przekazania nieruchomości dwóm córkom Wnioskodawców.
    Transakcje potwierdzają faktury VAT. Z racji występowania Wnioskodawców w tych
    transakcjach jako prywatnych osób fizycznych zwrot VAT nie miał miejsca. Wnioskodawcy
    o to nie występowali. Z powodu innych planów życiowych córek Wnioskodawców zmienili
    oni swój pierwotny zamiar i postanowili sprzedać te nieruchomości. 11 lutego 2019 r.
    doszło do sprzedaży pierwszego z lokali wraz z garażem. 17 czerwca 2020 r. doszło do
    sprzedaży drugiego lokalu wraz z komórką lokatorską. 14 lipca 2020 r. Wnioskodawcy
    sprzedali pozostający do tego czasu w ich majątku garaż. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
    a-c – z racji krótszego niż pięcioletni okresu pomiędzy zakupem i sprzedażą ww.
    nieruchomości – Wnioskodawcy rozliczyli tę transakcję. Dopełnili wszelkich formalności w
    Urzędzie Skarbowym wymaganych przy dokonaniu takich transakcji w ramach majątku
    prywatnego.
    Podsumowując, opisane nieruchomości były nabywane głównie ze środków z
    sukcesywnego zmniejszania gospodarstwa rolnego wraz z wiekiem Wnioskodawców.
    Nieruchomości te nigdy nie były nabywane z myślą o dalszej odsprzedaży, a jedynie z
    chęcią bezpiecznego – zdaniem Wnioskodawców – ulokowania majątku osobistego, a
    także zabezpieczenia osobistych potrzeb najbliższych członków rodziny. W dużej mierze
    nieruchomości te zabezpieczały, a częściowo nadal zabezpieczają cele mieszkaniowe
    Wnioskodawców oraz ich najbliższej rodziny (córki, wnukowie).
    Aktualnie Wnioskodawcy zamierzają sprzedać nieruchomość rolną (nr działki 1) nabytą –
    jak wskazano w pkt. 4 powyżej – w roku 1997. W roku 2008 została wydana decyzja (...)
    ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu hotelowo-
    serwisowego. Ustalone ponad 16 lat temu warunki zabudowy dla wykorzystania gruntów
    rolnych nie miały dla Wnioskodawców żadnego znaczenia, ponieważ grunty te były i nadal
    są przez nich wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia gospodarstwa rolnego.

    Wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem do Ministra Finansów (...) o wydanie interpretacji
    indywidualnej zawierając w niej pytanie „(...)”. W interpretacji indywidualnej (...) dotyczącej
    działki nr 6/3 oraz interpretacji indywidualnej (...) dotyczącej działki nr 13 Minister
    Finansów uznał stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe, tj. że sprzedaż
    wymienionych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    interpretacji indywidualnej (...) dotyczącej działki nr 1 Minister Finansów również uznał
    stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe, tj. że ewentualna sprzedaż działki nr 1 nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wtedy nie doszło do sprzedaży działki nr 1 jednak (...) Wnioskodawczyni ponownie złożyła
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zawierając w niej pytanie „(...)”.
    Wnioskodawczyni chciała potwierdzić aktualność wcześniej wydanej interpretacji w
    związku z ponownym zgłoszeniem się podmiotu zainteresowanego zakupem działki.
    Wymagał on wystąpienia o interpretację indywidualną oraz warunki zabudowy chcąc
    zabezpieczyć swoje interesy przed potencjalnym zakupem. W interpretacji indywidualnej
    (...) dotyczącej działki nr 1 Dyrektor KIS również uznał stanowisko Wnioskodawczyni za
    prawidłowe, tj. że ewentualna sprzedaż działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Potencjalny kupujący się wycofał, a Wnioskodawcy kontynuowali
    działalność rolniczą na tym terenie nie ponosząc na nim żadnych wydatków
    inwestycyjnych oraz nie poszukując innego kupującego.
    Aktualnie, tj. siedem lat od wydania opisanej powyżej interpretacji indywidualnej (...), do
    Wnioskodawców ponownie zgłosił się podmiot zainteresowany zakupem działki nr 1.
    Wnioskodawcy zamierzają sprzedać działkę nr 1 stąd też ponownie wnoszą o
    potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska w tej sprawie.
    Prowadzenie gospodarstwa rolnego jest bardzo wymagające i ze względu na wiek oraz
    stan zdrowia Wnioskodawców stało się nazbyt obciążające. Grunt będący przedmiotem
    pytania oraz pozostałe opisane grunty nie były zakupione z zamiarem dalszej
    odsprzedaży, a w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego, które nadal funkcjonuje. Ze
    względu na duży wysiłek związany z prowadzeniem gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy
    zmuszeni są je zmniejszyć.
    Działka nr 1 mająca być przedmiotem sprzedaży jest gruntem rolnym niezabudowanym.
    Na działce nr 1 nie prowadzono inwestycji zwiększającej jej atrakcyjność, a przez to
    wartość. Grunt nie jest ogrodzony. Wnioskodawcy również w przyszłości nie zamierzają
    ponieść nakładów przygotowujących działkę do sprzedaży lub podnoszących jej wartość,
    takich jak ogrodzenie lub uzbrojenie terenu. Pomiędzy Wnioskodawcami, a potencjalnym
    kupującym doszło do zawarcia umowy przedwstępnej, w której została ustalona cena
    sprzedaży.
    Zgodnie z najlepszą wiedzą Wnioskodawców również pośrednio – przez potencjalnego
    kupującego – nie będą prowadzone inwestycje uatrakcyjniające grunt przed sprzedażą.
    Wnioskodawcy nie udzielili pełnomocnictwa potencjalnemu kupującemu do działania w
    zakresie ingerowania w sprzedawany grunt przed podpisaniem umowy przyrzeczonej. Ze
    względu na zły stan zdrowia i chęć ograniczenia zakresu swoich obowiązków
    Wnioskodawcy udzielili kupującemu pełnomocnictwa do pozyskiwania wszelkich istotnych
    z jego perspektywy informacji o sprzedawanym gruncie. Nie będzie to jednak miało
    znaczenia w kontekście wartości gruntu oraz jego ceny w umowie sprzedaży, która została
    już uzgodniona.
    Przy zakupie przedmiotowej działki Wnioskodawcom nie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Działka była i nadal jest wykorzystywana wyłącznie w celu
    działalności rolniczej zwolnionej od podatku od towarów i usług. Działalność ta polegała i
    nadal polega wyłącznie na produkcji i sprzedaży produktów rolnych w postaci zbóż. Przy
    ich sprzedaży Wnioskodawcy korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.

    Nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę nr 1.
                        2Część działki nr 1 o powierzchni (...) m – stanowiąca 6% powierzchni całej działki – została
    objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Stało się to na podstawie
    uchwały (...). Jak wskazuje rzeczona uchwała, została ona wydana w sprawie „(...)” w
    związku z rozwojem tej części miasta. Wnioskodawcy nie mieli wpływu na tę uchwałę. W
    żaden sposób nie wpłynęło to na sposób i cel wykorzystania gruntu przez
    Wnioskodawców w kolejnych latach. Również nie spowodowało to podjęcia działań
    zmierzających do podziału działki.
    Wnioskodawcy nie występowali o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego. Wnioskodawcy występowali jedynie o warunki zabudowy bez
    określonego w tamtym czasie celu, co – jak opisano wcześniej – miało miejsce ponad 16
    lat temu, i nie wpłynęło na charakter ani cel wykorzystania przedmiotowego gruntu, które
    pozostają niezmienne od momentu zakupu. Następnie – jak wspomniano wcześniej –
    Wnioskodawcy wystąpili o warunki zabudowy na prośbę potencjalnego kupującego.
    Transakcja nie została sfinalizowana. Również to nie wpłynęło na niezmienny od czasu
    zakupu charakter wykorzystywania przedmiotowej działki. Wnioskodawcy nie występowali
    o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego ani o przekształcenie działki pod
    zabudowę. Wnioskodawcy nie dokonali ani nie zamierzają dokonać podziału działki nr 1.
    Jest ona w swojej pierwotnej postaci – takiej jak w momencie zakupu 9 kwietnia 1997 r. –
    opisanej w pkt. 4 powyżej.
    Wnioskodawcy nie udostępniali i nie mają zamiaru udostępniać przedmiotowej działki na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Wnioskodawcy chcieli skorzystać z usług
    pośrednictwa w znalezieniu nabywcy działki jednak potencjalny nabywca zgłosił się do
    Wnioskodawców bezpośrednio, z własnej inicjatywy. W związku z tym Wnioskodawcy nie
    zamierzają korzystać z jakichkolwiek środków masowego przekazu w celach
    marketingowych ani innych form reklamy. W chwili złożenia niniejszego wniosku
    Wnioskodawcy nie planują sprzedaży innych nieruchomości.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1.
    Strony zobowiązały się do zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży do 2 czerwca 2025 r.,
    pod warunkiem uzyskania przez Kupującego decyzji o warunkach zabudowy – natomiast
    podkreślić należy, że potencjalny Kupujący już przed zawarciem umowy przedwstępnej
    wystąpił w swoim imieniu z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy.
    Potencjalny Kupujący został zobligowany umownie do informowania właścicieli o
    przebiegu postępowania w tym zakresie w odstępach 14 dniowych, a w przypadku
    zagrożenia terminu wydania Warunków Zabudowy informacje te Kupujący jest
    zobligowany przekazywać Sprzedającym niezwłocznie.
    W sytuacji, w której do 2 czerwca 2025 r. nie zostanie wydana decyzja o warunkach
    zabudowy bądź zaistnieje konieczność odwołania się do Samorządowego Kolegium
    Odwoławczego lub w przypadku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy o parametrach
    niezgodnych z wnioskiem potencjalnego Kupującego, termin na zawarcie umowy
    przyrzeczonej zostanie wydłużony o 2 miesiące, nie dłużej niż do 2 sierpnia 2025 r.
    Warunek wymieniony powyżej zostaje zastrzeżony na korzyść strony Kupującej, która
    może, według swojego uznania, zażądać zawarcia umowy przyrzeczonej bez jego
    spełnienia.
    W ramach wątpliwości co do opodatkowania transakcji podatkiem VAT, sprzedający zostali
    zobligowani do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej w tym zakresie (co jest
    przedmiotem niniejszego postępowania) oraz poinformowania Kupującego o wydaniu
    interpretacji indywidualnej w tym zakresie niezwłocznie, najpóźniej na 14 dni przed
    zwarciem umowy przyrzeczonej, celem przygotowania stosownych środków do zakupu
    nieruchomości.

    Co do obowiązku zapłaty wraz z ewentualnym podatkiem VAT Kupujący poddał się
    rygorowi egzekucji zgodnie z art. 777 § 1 pkt 4 lub 5 Kodeksu Postępowania Cywilnego.
    Kupujący w akcie zobowiązał się do uzyskania i posiadania środków finansowych
    wystarczających na wywiązanie się z obowiązków umownych z umowy przedwstępnej (tj.
    docelowo do zawarcia umowy przyrzeczonej).
    Strony dodatkowo zobligowały się, że wszelkie koszty związane z uzyskaniem decyzji o
    warunkach zabudowy poniesie Kupujący (Kupujący robi to w swoim imieniu, nie w imieniu
    Sprzedających) i koszty te nie będą stanowić w przyszłości podstawy do wysuwania
    roszczeń o ich zwrot wobec Sprzedających.
    Sprzedający w akcie wyrazili również zgodę na przeprowadzenie przez Kupującego
    ewentualnych niezbędnych badań gruntu, przy czym termin wejścia firmy badającej
    zostanie przez Strony ustalony w miarę zaistnienia takiej potrzeby.
    Sprzedający wyrazili również zgodę na umieszczenie przez Kupującego swojego baneru
    reklamowego w miejscu uzgodnionym przez Strony, zawierającego treści dotyczące
    informacji o inwestycji i miejscu sprzedaży.
    Strona Kupująca została również zobligowana do zapłaty zadatku (zgodnie z art. 394 i
    następne kodeksu Cywilnego), który to wpłacony zadek w sytuacji dojścia do zawarcia
    umowy przyrzeczonej zostanie w całości zaliczony na poczet ceny sprzedaży. Kupujący
    zobowiązał się do zapłaty zadatku w 2 częściach, z czego pierwsza została złożona na
    rachunek depozytowy notariusza do dnia zawarcia umowy przedwstępnej, a druga część
    ma zostać wpłacona najpóźniej do 3 lutego 2025 r.
    W sytuacji, w której Kupujący nie uzyska w terminie określonym w umowie decyzji o
    Warunkach Zabudowy lub uzyska decyzję o Warunkach Zabudowy, ale niezgodną z
    parametrami wynikającymi z wniosku Kupującego, wpłacony zadatek zostanie zwrócony w
    terminie 3 dni od dnia przedłożenia prawomocnej decyzji o odmowie wydania Warunków
    Zabudowy, lub wydania decyzji o Warunkach Zabudowy niezgodnej z parametrami z
    wniosku potencjalnego Kupującego (prawomocnej decyzji SKO).
    W przypadku odstąpienia przez Kupującego od zawarcia umowy przyrzeczonej, pomimo
    uzyskania Warunków Zabudowy zgodnie z postanowieniami wskazanymi wyżej,
    Sprzedający mogą bez wyznaczania terminu dodatkowego od umowy odstąpić i
    otrzymany zadatek zachować.
    W przypadku nieuzyskania Warunków Zabudowy zgodnie z powyższymi ustaleniami,
    Sprzedający zwrócą zadatek we wpłaconej kwocie w terminie 3 dni od przedłożenia
    notariuszowi prawomocnej decyzji o odmowie wydania Warunków Zabudowy i
    prawomocnym orzeczeniu SKO zgodnie z powyższymi ustaleniami.
    W razie uchylania się przez Sprzedających od zawarcia umowy przyrzeczonej, pomimo
    uzyskania Warunków Zabudowy zgodnie z powyższymi ustaleniami, Kupujący może żądać
    od Sprzedających zawarcia umowy lub zwrotu zadatku w podwójnej wysokości wartości
    wpłaconej.
    W sytuacji wystąpienia inflacji w okresie od miesiąca zawarcia umowy przedwstępnej do
    miesiąca zawarcia umowy przyrzeczonej, Strony ustaliły, iż cena zakupu ulegnie
    waloryzacji o faktyczny wzrost ceny będący sumą zmian miesięcznego wskaźnika cen
    towarów i usług konsumpcyjnych CPI (publikowanego przez Główny Urząd Statystyczny) za
    okres pomiędzy miesiącem zawarcia umowy przedwstępnej, a miesiącem poprzedzającym
    miesiąc zawarcia umowy przyrzeczonej, nie więcej jednak niż o 8%.
    Strony zobowiązały się również do niepodejmowania żadnych czynności faktycznych lub
    prawnych, które mogłyby spowodować obciążenie nieruchomości lub uniemożliwienie
    wykonania umowy przedwstępnej.
    Kupujący zobowiązał się dodatkowo nie ingerować w uprawy znajdujące się na terenie
    nieruchomości, do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży. Strony ustaliły również,

    że o ile przed dniem zawarcia umowy przyrzeczonej Sprzedający nie zdążą zebrać rzepaku
    rosnącego na terenie nieruchomości, Kupujący umożliwi Sprzedającym zbiór plonów, o ile
    nie będzie to w sprzeczności z interesem Kupującego.
    Strony zobowiązały się również do ewentualnego zastąpienia nieważnych, nieskutecznych
    lub niewykonalnych postanowień innymi, zgodnymi z przepisami prawa postanowieniami
    realizującymi możliwie zbliżony cel oraz intencje Stron.
    W pozostałym zakresie nie wskazano żadnych dodatkowych praw i obowiązków
    wynikających z umowy przedwstępnej – reasumując, jest to przykład typowej umowy
    przedwstępnej warunkowej, uzależniającej zawarcie umowy od uzyskania pozytywnego
    wyniku postępowania w zakresie Warunków Zabudowy przez Kupującego, które to
    postępowanie toczy się w imieniu własnym Kupującego (tj. Kupujący samodzielnie wniósł
    o wydanie Warunków Zabudowy przed zawarciem umowy przedwstępnej). Są to wszystkie
    prawa i obowiązki wynikające z umowy przedwstępnej, które ciążyły/ciążą/będą ciążyły na
    potencjalnym nabywcy oraz na Sprzedających.
    2.
    Sprzedający udzielili pełnomocnictwa osobie działającej w imieniu Kupującego do:
    a) Występowania w imieniu mocodawców we wszystkich sprawach związanych z
      pozyskaniem dokumentów, zaświadczeń, uzgodnień, decyzji, warunków technicznych
      – dotyczących przedmiotowej nieruchomości (będącej przedmiotem niniejszego
      postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej), a także związanych z
      wykonaniem dokumentacji projektowej oraz uzyskaniem decyzji o warunkach
      zabudowy na Nieruchomości, oraz dotyczących między innymi przyłącza
      wodociągowego, przyłącza sanitarnego, przyłącza elektroenergetycznego, przyłącza
      teletechnicznego, przyłącza kanalizacji deszczowej, przyłącza gazowego, uzgodnienia
      zjazdu z drogi publicznej na nieruchomość;
    b) Prezentowania Nieruchomości oraz planowanej na niej zabudowy osobom trzecim w
      celach sprzedażowych, w tym również montażu reklamy dotyczącej Nieruchomości;
    c) W związku z powyższym do działania w powyższym zakresie przed wszelkimi osobami
      fizycznymi, prawnymi, organami administracji rządowej i samorządowej, instytucjami,
      urzędami – podpisywania, składania, wydawania oraz odbioru wszelkich wniosków,
      dokumentów, oświadczeń, pism, pokwitowań i umów, jakie okażą się niezbędne do
      wykonania powyższych czynności;
    d) Odbioru w imieniu Mocodawców korespondencji wszystkich niezbędnych zaświadczeń
      związanych z wykonaniem niniejszego pełnomocnictwa, w tym przesyłek poleconych,
      w tym także korespondencji z sądów oraz udzielania odpowiedzi na korespondencję;
    e) Ponadto pełnomocnik ma prawo do składania wszelkich oświadczeń i wniosków przed
      sądami, urzędami administracji rządowej i samorządowej oraz osobami prawnymi i
      fizycznymi we wszystkich sprawach związanych z dokonaniem wyżej wymienionych
      czynności oraz odbierania wszelkiego rodzaju pism, wniosków, korespondencji i
      oświadczeń z tym związanych oraz dokonania innych czynności jakie pełnomocnik
      uzna za konieczne do realizacji celu tego pełnomocnictwa;
    f) Udzielania substytucji, pod warunkiem poinformowania Mocodawców o tym fakcie.
    Udzielenie niniejszego pełnomocnictwa motywowane było złym stanem zdrowia
    Sprzedających i potencjalnymi problemami z tym związanymi, a mogącymi stanowić
    ewentualną przeszkodę dla skutecznego zakończenia procesu sprzedaży. Faktem jest
    jednak, iż, zgodnie z najlepszą wiedzą Sprzedających, pełnomocnictwo to w praktyce może
    nie mieć zastosowania, gdyż obecnie Kupujący proceduje wniosek o wydanie warunków
    zabudowy w swoim imieniu (a nie w imieniu Sprzedających) i ewentualne umowy z
    gestorami i dostawcami zawiera w swoim imieniu jako przyszły inwestor/potencjalny
    właściciel nieruchomości (po dokonaniu finalnego zakupu nieruchomości na podstawie

    umowy przyrzeczonej). Podejmowane więc ewentualne działania przez kupującego i osoby
    działające w jego imieniu pozostają bez znaczenia dla Sprzedających, gdyż nie wpływają w
    żaden sposób na sytuację Sprzedających. Ewentualne działania, gdyby takie były podjęte
    na podstawie tego pełnomocnictwa, nie mają wpływu na wartość gruntu oraz jego cenę w
    umowie sprzedaży, która została już z potencjalnym Kupującym uzgodniona.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż działki nr 1 podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie Ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców, zdarzenie przyszłe jakim jest sprzedaż działki nr 1 nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 ustawy definiuje towary jako rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    Natomiast przez odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy –
    w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel.
    Czynność spełniająca w swojej istocie powyższe definicje nie jest jednoznacznie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Konieczne jest
    również wykonanie tejże czynności przez konkretny podmiot, jakim jest podatnik podatku
    od towarów i usług.
    Pojęcie podatnika określone w art. 15 ust. 1 ustawy definiuje, że podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zdaniem Wnioskodawców aby wystąpił obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów
    i usług danej czynności konieczne jest łączne wystąpienie przesłanki mówiącej o
    charakterze przedmiotu czynności (czyli zawierającego się w katalogu definiowanym
    ustawą) oraz przesłanki o podmiocie dokonującym tejże czynności (czyli statusie
    podatnika podatku od towarów i usług).
    W świetle przywołanych przepisów należy zatem zwrócić uwagę czy podmiot dokonujący
    danej czynności działa jako podatnik, a co za tym idzie czy robi to w ramach działalności
    gospodarczej. Wymieniona w art. 15 ust. 2 ustawy działalność handlowców powinna mieć
    formę profesjonalną, a także nie powinna być jednorazowa czy okazjonalna. Powinna
    mieć również cel zarobkowy i być wykonywana w sposób zorganizowany.
    Podobnie wnioski należy wysnuć na gruncie obowiązującego nas prawodawstwa
    europejskiego – dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE) wydał orzeczenie z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych
    Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina
    Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). TSUE

    rozstrzygał w przywołanych sprawach czy sprzedaż działek następuje w ramach zarządu
    majątkiem osobistym czy jest realizowana przez podatnika w ramach działalności
    gospodarczej. Jak orzekł TSUE czynności związane z wykonywaniem prawa własności nie
    oznaczają automatycznie uznania za wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Także liczba i zakres transakcji sprzedaży nie warunkują zaklasyfikowania danej czynności
    do realizowanej w ramach działalności gospodarczej albo będącej zarządzaniem
    majątkiem osobistym.
    Również na gruncie art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny mówiącego,
    że w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może,
    z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym
    przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z
    rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Za owe rozporządzenie
    rzeczą z pewnością można uznać sprzedaż nieruchomości.
    Na tym etapie kluczowe wydaje się stwierdzenie czy sprzedający podejmują aktywność
    podobną do podmiotów działających w sposób profesjonalny i zorganizowany na rynku
    obrotu nieruchomościami. Taka weryfikacja daje odpowiedź czy będzie to działalność
    wykraczająca poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W orzecznictwie
    podaje się katalog takich czynności obejmujący m.in. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe wykraczające poza podstawowe formy ogłaszania,
    uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego. Co ważne zwraca się uwagę na wystąpienie ciągu
    przedstawionych czynności, a nie jedynie wystąpienie pojedynczych z nich.
    Biorąc powyższe pod uwagę, a także to, że jest to sprzedaż składnika majątku osobistego
    osób fizycznych, który nie został nabyty w celu prowadzenia opodatkowanej działalności
    gospodarczej ani w celu dalszej odsprzedaży, należy stwierdzić, że transakcja sprzedaży
    nie jest realizowana przez podatnika w rozumieniu przepisów ustawy, a więc w
    konsekwencji nie wypełnia przesłanki powodującej konieczność opodatkowania tejże
    czynności podatkiem od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawców, tak właśnie należy ocenić ich sytuację w kontekście zdarzenia
    przyszłego czyli sprzedaży działki nr 1. Zakup działki w roku 1997 w celu powiększenia
    istniejącego gospodarstwa rolnego, a nie w celu dalszej odsprzedaży, prowadzenie
    działalności rolniczej na przedmiotowej ziemi, a przede wszystkim brak przedsięwzięcia
    szeregu działań znajdujących się w katalogu czynności opisujących zawodowe
    (profesjonalne) zajmowanie się obrotem nieruchomościami wskazuje na to, że sprzedaż
    nastąpi w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskodawcy nie są więc
    podatnikami podatku od towarów i usług, a sprzedaż nie powinna być opodatkowana
    tymże podatkiem.
    Na poparcie powyższego stanowiska Wnioskodawców można przytoczyć interpretację
    indywidualną (...) oraz interpretację indywidualną (...). Zostały one wydane przez organy
    skarbowe właśnie w sprawie podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    transakcji sprzedaży działki nr 1. W obu przypadkach organy skarbowe uznały za
    prawidłowe stanowisko mówiące o tym, że sprzedaż działki nr 1 nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na potwierdzenie argumentacji Wnioskodawców można przytoczyć również wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1465/21 z 24 marca
    2022 r., który przyznaje rację wnioskodawczyni. W wyroku tym Sąd również zwrócił uwagę
    na odróżnienie zarządzania majątkiem prywatnym od profesjonalnej działalności
    gospodarczej.
    Przytoczyć można także interpretację z 10 grudnia 2024 r. nr 0114-KDIP1-
    1.4012.625.2024.2.ESZ, w której to Dyrektor KIS uznał stanowisko występujących o nią
    podmiotów za prawidłowe. Twierdzili oni, że konieczne jest opodatkowanie podatkiem od
    towarów i usług sprzedaży gruntu. Przytoczona interpretacja dotyczyła stanu, w którym

    sprzedający wykonywał szereg czynności zmierzających do uatrakcyjnienia
    sprzedawanego gruntu. Robił to zarówno bezpośrednio jak i pośrednio przez
    pełnomocnika, którym był kupujący, a któremu to sprzedający ponadto dzierżawił
    nieruchomość. Dyrektor KIS uznał wystąpienie tych czynników za decydujące zgadzając się
    z argumentacją i stanowiskiem wnioskodawców. W sprawie Wnioskodawców te kluczowe
    zdaniem Dyrektora KIS czynniki nie występują, więc Wnioskodawcy stosując argumentum
    in contrario – również z tego powodu – uważają swoje stanowisko za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem według art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą
    2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        a) określone udziały w nieruchomości;
        b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
        c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
          prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
          części.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Zgodnie z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    W myśl art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia
    małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków
    prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że
    żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega

    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Według art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...) dostawa terenu budowlanego.
    Na mocy art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) ,,teren budowlany'' oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.

    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Państwa za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku prywatnego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15
    września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed

    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem
    sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen
    v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę,
    będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE).
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie
    podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Jak stanowi art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, zgodnie z którym:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    W myśl art. 389 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
          oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne
          postanowienia umowy przyrzeczonej.
        § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
          oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym
          przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie
          strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich

          wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
          wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia
          umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
          przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    W świetle art. 95 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
          właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
          przedstawiciela.
        § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
          pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W oparciu o art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
          pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
          formie.
        § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
          piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Na podstawie art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój
    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Posiadają Państwo status rolników
    ryczałtowych, korzystających ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Nie są Państwo zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni w
    związku z prowadzeniem działalności rolniczej. Są Państwo właścicielami gruntów rolnych
    – m.in. gruntu rolnego (działka nr 1), który wszedł w skład istniejącego gospodarstwa
    rolnego. Grunty te były i nadal są przez Państwa wykorzystywane wyłącznie do
    prowadzenia gospodarstwa rolnego. W roku 2008 została wydana decyzja ustalająca
    warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu hotelowo-serwisowego.
    Występowali Państwo o warunki zabudowy bez określonego w tamtym czasie celu.
    Następnie wystąpili Państwo o warunki zabudowy na prośbę poprzedniego potencjalnego
    kupującego (transakcja nie została sfinalizowana). Zamierzają Państwo sprzedać ww.
    nieruchomość rolną. Pomiędzy Państwem, a potencjalnym kupującym doszło do zawarcia
    umowy przedwstępnej. Strony zobowiązały się do zawarcia umowy przyrzeczonej
    sprzedaży, pod warunkiem uzyskania przez Kupującego decyzji o warunkach zabudowy. W
    akcie wyrazili Państwo również zgodę na przeprowadzenie przez Kupującego
    ewentualnych niezbędnych badań gruntu. Udzielili Państwo kupującemu pełnomocnictwa
    do pozyskiwania wszelkich istotnych z jego perspektywy informacji o sprzedawanym
    gruncie. Udzielili Państwo pełnomocnictwa osobie działającej w imieniu Kupującego do:
    występowania w imieniu mocodawców we wszystkich sprawach związanych z
    pozyskaniem dokumentów, zaświadczeń, uzgodnień, decyzji, warunków technicznych –
    dotyczących przedmiotowej nieruchomości, a także związanych z wykonaniem
    dokumentacji projektowej oraz uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy na
    Nieruchomości, oraz dotyczących między innymi przyłącza wodociągowego, przyłącza
    sanitarnego, przyłącza elektroenergetycznego, przyłącza teletechnicznego, przyłącza
    kanalizacji deszczowej, przyłącza gazowego, uzgodnienia zjazdu z drogi publicznej na
    nieruchomość; prezentowania Nieruchomości oraz planowanej na niej zabudowy osobom
    trzecim w celach sprzedażowych, w tym również montażu reklamy dotyczącej
    Nieruchomości; w związku z powyższym do działania w powyższym zakresie przed
    wszelkimi osobami fizycznymi, prawnymi, organami administracji rządowej i
    samorządowej, instytucjami, urzędami – podpisywania, składania, wydawania oraz
    odbioru wszelkich wniosków, dokumentów, oświadczeń, pism, pokwitowań i umów, jakie
    okażą się niezbędne do wykonania powyższych czynności; odbioru w imieniu
    Mocodawców korespondencji wszystkich niezbędnych zaświadczeń związanych z
    wykonaniem niniejszego pełnomocnictwa, w tym przesyłek poleconych, w tym także
    korespondencji z sądów oraz udzielania odpowiedzi na korespondencję; ponadto
    pełnomocnik ma prawo do składania wszelkich oświadczeń i wniosków przed sądami,
    urzędami administracji rządowej i samorządowej oraz osobami prawnymi i fizycznymi we
    wszystkich sprawach związanych z dokonaniem wyżej wymienionych czynności oraz
    odbierania wszelkiego rodzaju pism, wniosków, korespondencji i oświadczeń z tym
    związanych oraz dokonania innych czynności jakie pełnomocnik uzna za konieczne do
    realizacji celu tego pełnomocnictwa; udzielania substytucji, pod warunkiem
    poinformowania Mocodawców o tym fakcie.
    Państwa wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na podstawie ustawy sprzedaży działki nr 1.
    Uznać należy, że podejmowane w odniesieniu do ww. działki, za Państwa pełną zgodą i
    przyzwoleniem, działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż przedmiotowej
    nieruchomości w ramach zarządu Państwa majątkiem prywatnym.
    Fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Państwa, nie oznacza,
    że pozostały bez wpływu na Państwa sytuację prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa
    czynności wykonane przez Kupującego wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy. Kupujący, dokonując ww. działań, uatrakcyjni przedmiotową działkę będącą
    nadal w Państwa posiadaniu. Działania te, dokonywane za Państwa pełną zgodą wpłyną
    generalnie na podniesienie atrakcyjności działki jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu

    zawarcia umowy przyrzeczonej, działka jest Państwa własnością i będzie podlegała wielu
    czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane”
    w Państwa sferze podatkowoprawnej. W tym kontekście bez znaczenia pozostała
    okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę. W efekcie
    dokonywanych czynności dostawie podlegać będzie działka o zupełnie innym charakterze
    niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących
    zwiększenie atrakcyjności działki i ostatecznie jej sprzedaż.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Państwa stosownych
    pełnomocnictw skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez
    Kupującego będą podejmowane w Państwa imieniu i na Państwa korzyść, ponieważ to
    Państwo jako właściciele działki są stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych
    decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nią związanych.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu faktycznego, w
    którym stwierdził: „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego procesu
    inwestycyjnego spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za
    podatnika, skoro spółka – jako jego pełnomocnik – jest jedynie jego reprezentantem w
    tych czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
    majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2
    VATU za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego imieniu i na
    rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w rozumieniu tych
    przepisów”.
    Należy w tym miejscu zwrócić uwagę również na wyrok TSUE z 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt
    C-213/24 E.T. przeciwko Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, w
    przedmiocie opodatkowania osoby fizycznej podatkiem VAT z tytułu sprzedaży działek. W
    ww. wyroku TSUE uznał, że „art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten
    sposób, że można uznać za podatnika do celów VAT prowadzącego samodzielnie
    działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt stanowiący pierwotnie część jej
    majątku osobistego, powierzając przygotowanie sprzedaży profesjonalnemu
    przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując w celu tej sprzedaży środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców w rozumieniu
    tego przepisu”.
    W związku z powyższym należy przyjąć, że wskazany we wniosku katalog czynności, do
    których upoważnili Państwo Kupującego, branych pod uwagę w całości, wskazuje, że
    sprzedaż działki dokonywana będzie przez Państwa jako podatników prowadzących
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że na dokonane rozstrzygnięcie nie ma wpływu
    informacja wskazana w opisie sprawy, tj. że pełnomocnictwo w praktyce może nie mieć
    zastosowania. Skoro sprzedaż działki jeszcze nie nastąpiła i nie wskazali Państwo
    jednoznacznie, których czynności określonych w udzielonym pełnomocnictwie Kupujący
    nie wykona, to należy brać pod uwagę możliwość wykonania wszystkich czynności
    wskazanych w pełnomocnictwie. Zauważyć należy, że pełnomocnik ma prawo wykonać
    wszystkie czynności wskazane w pełnomocnictwie.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, Państwo (poprzez pełnomocnika –
    Kupującego) będą podejmować działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty
    zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. będą Państwo wykazywali aktywność w
    przedmiocie zbycia działki porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie
    można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik Państwa majątku prywatnego, a
    sprzedaż działki będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem
    prywatnym.

    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Państwa za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy działki będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż działki nr 1
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna opiera się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Jednocześnie informuję, że wskazana przez Państwa interpretacja indywidualna znak (...),
    wydana została z uwzględnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zatem
    uwzględnia indywidualne okoliczności przedstawione przez wnioskodawcę oraz
    rozstrzygnięcie sądu, jakie zapadło w tej sprawie, na tle indywidualnie przedstawionego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wobec powyższego, nie może stanowić podstawy
    do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    W odniesieniu do przywołanego orzeczenia, na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii
    nie może wpłynąć powołane orzecznictwo, ponieważ zapadło ono w odniesieniu do
    indywidualnego i właściwego tylko temu orzecznictwu opisu sprawy.
    W związku z powyższym, nie negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie
    wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc
    obowiązująca zaprezentowanego przez Państwa wyroku zamyka się w obrębie sprawy, dla
    której został wydany.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowaną, która jest
    stroną postępowania
    Pani A (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.