Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-824/15/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-18
Teza: Interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na organizację imprezy.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 17 sierpnia 2015 r. (data wpływu 20 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 3 listopada 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na organizację imprezy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na organizację imprezy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury wpisaną do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez Organizatora - Gminę. Wnioskodawca posiada osobowość prawną. Centrum Kultury i Sportu działa od 1 stycznia 2010 r. Wnioskodawca finansowany jest z dotacji Gminy i wypracowanych środków własnych. Wszystkie wpływy jakie jednostka uzyskuje przeznaczone są na działalność statutową. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Sprzedaż ewidencjonowana jest na kasach fiskalnych, a na życzenie klienta dodatkowo wystawiana jest faktura. Jednostka ma na celu organizowanie i upowszechnianie działalności kulturalnej i kultury fizycznej na terenie Gminy, co stanowi cel statutowy.

Wnioskodawca w zakresie swoich zadań prowadzi szereg przedsięwzięć o charakterze :

*   kulturalnym takich jak: zajęcia taneczne, plastyczne, prowadzenie zespołu folklorystycznego, świetlic wiejskich, placów zabaw, zajęcia komputerowe, lekcje gry na gitarze, oraz imprezy kulturalne np.: dożynki;
*   sportowym takich jak zajęcia z aerobiku i karate, współzawodnictwo lekkoatletyczne, biegi.

Za niektóre imprez z zakresu kultury i sportu pobierane są opłaty na przykład za lekcję gry na gitarze, które są zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, aerobik i biegi opodatkowane podatkiem VAT. Jednostka odlicza podatek naliczony związany z zakupami opodatkowanymi zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, niektóre imprezy są nieodpłatne (wstęp wolny), te pozostają poza zakresem działania ustawy o VAT podatek naliczony związany z zakupami od tego rodzaju imprez nie podlega odliczeniu. Jednostka nie może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 32, gdyż nie jest żadną z jednostek wymienionych w tym artykule. Jednostka prowadzi również sprzedaż artykułów na Punkcie Informacji Turystycznej oraz usług noclegowych w Ośrodku Wypoczynkowym, które to czynności są opodatkowane podatkiem VAT Jednostka świadczy także dodatkowo usługi wynajmu pomieszczeń świetlic wiejskich, sal w siedzibie Centrum, samochodów służbowych. Z tytułu wykonywania tych czynności pobierana jest opłata, czynności te będą podlegały pod zakres działania ustawy o podatku od towarów i usług i jako takie będą opodatkowane stawką właściwą dla tego rodzaju czynności. Centrum jest organizatorem „…..”. Jest to impreza, w której bierze udział ponad 1 tys. uczestników. W ramach tej imprezy, w tym jednym dniu odbywa się kilka biegów towarzyszących „…..” - na odcinku 2,2 km, „…..” na odcinku 600- 1000 m, „\`(...)\`” -symboliczny bieg dla najmłodszych na dystansie 200 m, „……” - na odcinku 15 km z liczbą uczestników ok 800 osób. Ta impreza biegowa reklamowana i nagłośniona jest przez media jako „……”, każdy jednak z biegów towarzyszących posiada swój regulamin, inna jest trasa biegu i zawodnicy. Na dzień przed biegami, otwarty jest sekretariat zapisów zawodników ww. biegów. W dzień biegu pracują służby policji, straży granicznej, strażacy, wolontariusze. Na 15 km trasie biegu głównego utworzone są punkty żywnościowe z wodą dla zawodników, Centrum Kultury zapewnia zawodnikom biegu samorządowego i biegu głównego oraz wolontariuszom posiłek regeneracyjny. Ponadto dla zawodników, którzy ukończyli bieg wręczane są pamiątkowe medale, dla najlepszych nagrody rzeczowe i nagrody finansowe. Ponoszone są również koszty takie jak: wynajem i nagłośnienie sceny w przeddzień biegu i w dzień biegu, na której wręczane są min. nagrody i wyróżniani najlepsi uczestnicy wszystkich biegów (za wyjątkiem „…….”, w którym wszystkie dzieci otrzymują maskotki na mecie). Na scenie przeprowadzone są w przeddzień biegu i w dzień biegu koncerty, które mają za zadanie uatrakcyjnić całą imprezę, wstęp na nie jest wolny. Podczas imprezy biegowej stworzono możliwość prowadzenia działań promocyjno - reklamowych różnych firm. Reklama polega min. na umieszczeniu logo i nazwy firmy na ulotkach reklamowych „…..”, banerach umieszczonych na i przy scenie oraz trasie biegu, koszulkach biegu samorządowego, w Internecie i prasie. Opłata za bieg pobierana jest jedynie od uczestników „……” (pokonujących trasę 15 km), pozostałe biegi są wolne od opłat. Opłata uzależniona jest od terminu wpłaty i wynosi od 40-80 zł. Uczestnicy „…..” i „…..” otrzymują min. koszulki biegowe zakupione specjalnie przez organizatora na tę imprezę. Koszulki „…..” nie mają żadnego logo sponsora, koszulki biegu samorządowego mają logo sponsora. Sponsor, którego logo umieszczone jest na koszulce biegu samorządowego (a także na banerach na trasie i przy scenie, bramie pneumatycznej, ulotkach) otrzymał od organizatora fakturę VAT za usługi promocyjno-reklamowe z naliczoną kwotą podatku należnego. Inni sponsorzy za usługi promocyjno-reklamowe, również otrzymują fakturę VAT z kwotą naliczonego podatku należnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Centrum Kultury i Sportu będzie przysługiwało prawo do odliczenie w całości podatku naliczonego od zakupionych koszulek biegowych biegu samorządowego i głównego, a także od usługi wynajmu sceny z nagłośnieniem oraz organizacji koncertów w przeddzień i w dzień imprezy biegowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało pełne prawo do odliczenie podatku naliczonego od zakupionych koszulek biegowych biegu samorządowego i głównego, a także od usługi wynajmu sceny z nagłośnieniem oraz organizacji koncertów w przeddzień i w dzień imprezy. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Podczas całego „\`(...)\`” prowadzona jest reklama i promocja firm, które podpisały z organizatorem umowę na prowadzenie tego typu działań. Sprzedaż usług promocyjno-reklamowych jest opodatkowana podatkiem VAT w stawce podstawowej. Reklama uzależniona jest od warunków umowy, ale związana jest z zasady z całą imprezą którą nazywamy „….” Odnosząc się do zakup koszulek dla zawodników na bieg główny i bieg samorządowy jest on związany ze sprzedażą opodatkowaną. Jednostka od uczestników biegu głównego pobiera opłatę tzw. wpisowe. W zamian za tę opłatę zawodnik otrzymuje możliwość wzięcia udziału w biegu głównym, otrzymuje również min. koszulkę z numerem startowym. Zakup koszulki dla uczestnika biegu głównego jest więc związany ze sprzedażą opodatkowaną jaką jest opłata startowa, a także ze sprzedażą usług reklamowych podczas imprezy. Zakup koszulek dla zawodników biegu samorządowego również jest związany ze sprzedażą opodatkowaną. Jeden ze sponsorów oprócz umieszczenie swojego logo na banerach, ulotkach, bramie pneumatycznej zastrzegł sobie w umowie prawo do umieszczenia swojego logo na koszulkach zawodników biegu samorządowego. Ta usługa reklamowa opodatkowana podatkiem VAT umożliwia Organizatorowi odliczenie podatku naliczonego od zakupów tych koszulek. Organizator stara się zadbać o jakość imprezy i dobre samopoczucie zawodników, którzy z reguły przyjeżdżają na tą imprezę dzień wcześniej. Scena z nagłośnieniem wynajęta jest w cenie ryczałtowej na dwa dni. Jednostka otrzymała jedną fakturę na wynajem sceny z nagłośnieniem za dwa dni oraz organizację koncertu w przeddzień imprezy biegowej oraz drugą fakturę za sam koncert w dzień ‘…….” W przeddzień imprezy na scenie odbywa się koncert, w dzień biegu na scenie stoi podium dla zawodników biegów: młodzieżowych, samorządowego i biegu głównego, ze sceny wręczane są nagrody dla zawodników tych biegów, a następnie po dekoracjach odbywa się ogólnodostępny bezpłatny koncert. Koncerty są ściśle powiązane z imprezą, rozliczane w ramach funduszu jaki posiada jednostka na zorganizowanie tej imprezy biegowej. W związku z tym, iż na scenie i przy niej umieszczone są banery reklamowe firm, i na scenie dekorowani są zawodnicy min Biegu głównego, za który pobierana jest opłata, jednostka stoi na stanowisku, iż wynajem sceny z nagłośnieniem oraz przeprowadzenie koncertów daje jednostce prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym odliczeniem podatku naliczonego, a wykonywaniem czynności opodatkowanych są regulacje zawarte w art. 90 ustawy, które w sposób technicznoprawny uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. (art. 90 ust. 3 ustawy).

Z uwagi na brzmienie cyt. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.

W odniesieniu do stosowanej metody wyodrębnienia podatku wskazać należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi. Jednakże należy podkreślić, iż wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, a nie organ podatkowy w trybie interpretacji indywidualnej.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury wpisaną do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez Organizatora - Gminę. Wszystkie wpływy jakie Wnioskodawca uzyskuje przeznaczone są na działalność statutową. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca ma na celu organizowanie i upowszechnianie działalności kulturalnej i kultury fizycznej na terenie Gminy. Wnioskodawca jest organizatorem „…..”. W ramach tej imprezy, w tym jednym dniu odbywa się kilka biegów towarzyszących. Ponoszone są koszty takie jak: wynajem i nagłośnienie sceny w przeddzień biegu i w dzień biegu, na której wręczane są min. nagrody i wyróżniani najlepsi uczestnicy wszystkich biegów. Na scenie przeprowadzone są w przeddzień biegu i w dzień biegu koncerty, które mają za zadanie uatrakcyjnić całą imprezę, wstęp na nie jest wolny. Podczas imprezy biegowej stworzono możliwość prowadzenia działań promocyjno - reklamowych różnych firm. Reklama polega min na umieszczeniu logo i nazwy firmy na ulotkach reklamowych „…..”, banerach umieszczonych na i przy scenie oraz trasie biegu, koszulkach biegu samorządowego, w Internecie i prasie. Opłata za bieg pobierana jest jedynie od uczestników „….”, pozostałe biegi są wolne od opłat. Uczestnicy „….” i „….” otrzymują min. koszulki biegowe zakupione specjalnie przez organizatora na tę imprezę. Koszulki „….” nie mają żadnego logo sponsora, koszulki biegu samorządowego mają logo sponsora. Sponsor, którego logo umieszczone jest na koszulce biegu samorządowego (a także na banerach na trasie i przy scenie, bramie pneumatycznej, ulotkach) otrzymał od organizatora fakturę VAT za usługi promocyjno-reklamowe z naliczoną kwotą podatku należnego. Inni sponsorzy za usługi promocyjno-reklamowe, również otrzymują fakturę VAT z kwotą naliczonego podatku należnego.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do prawa do pełnego odliczenia podatku w związku z organizacją ww. imprezy. Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia podatku związanego z:

*   biegiem głównym za który pobierana jest opłata,
*   biegiem samorządowym, podczas którego uczestnicy otrzymują koszulki biegowe na których znajduje się logo sponsora,
*   wynajmem sceny z nagłośnieniem,
*   organizacją koncertu w przeddzień i w dzień imprezy biegowej, za który nie jest pobierana opłata.

Należy zaznaczyć, że nie zawsze możliwe jest wskazanie na ścisłe powiązanie podatku naliczonego z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Ważne jest jednak, by związek ten w chwili dokonywania zakupów był oczywisty, a nabyte towary i usługi muszą w sposób niewątpliwy służyć czynnościom opodatkowanym. Okoliczności towarzyszące konkretnej transakcji zakupu towaru lub usługi powinny wskazywać jednoznacznie, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej lub planowanej przez niego działalności gospodarczej. Co do zasady więc, odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów i usług nabytych w celu wykonania czynności opodatkowanych.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

W swoim najnowszym orzecznictwie TSUE w sprawie Portugal Telecom SGPS SA. (C-496/11 26 września 2012 r.) zauważył, że jeżeli towary i usługi są wykorzystywane przez podmiot w celu dokonywania jednocześnie transakcji gospodarczych dających prawo do odliczenia i transakcji gospodarczych niedających prawa do odliczenia odliczenie jest dopuszczalne jedynie w części VAT, który jest proporcjonalny do kwoty przypadającej na pierwsze transakcje i krajowy organ podatkowy może przewidzieć jedną z metod ustalania prawa do odliczenia wymienionych w rzeczonym art. 17 ust. 5 VI dyrektywy. Jeżeli towary i usługi są jednocześnie wykorzystywane do działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, art. 17 ust. 5 VI dyrektywy nie znajduje zastosowania, a metody odliczenia i podziału są określane przez państwa członkowskie, które przy wykonywaniu tego prawa powinny uwzględniać cel i systematykę VI dyrektywy i w tym celu przewidzieć metodę obliczania rzeczywiście odzwierciedlającą część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych dwóch rodzajów działalności.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 29 lipca 2014 r. sygn. I SA/Wr 754/14 , w którym Sąd stwierdził, że: „(…) racje ma organ podatkowy, powołując się na treść art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i wskazując, że prawo do odliczenia VAT z tytułu zakupu usług prawnych przysługuje skarżącemu w części związanej z jego działalnością gospodarczą, zaś w części nie związanej

z działalnością gospodarczą podatnika – prawo takie nie przysługuje. Tym samym nie podzielono zarzutów skargi wskazujących na naruszenie ww. przepisu”.

Wnioskodawca jest zobowiązany do przyjęcia przy odliczeniu podatku VAT naliczonego obiektywnego kryterium (np. klucza inwestycyjnego bądź transakcyjnego) zapewniającego, że obliczenie proporcji pomiędzy działalnością gospodarczą a działalnością niemającą charakteru gospodarczego będzie obiektywnie odzwierciedlało część wydatków faktycznie przypadającą odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności. Zatem możliwe jest zastosowanie jakiegokolwiek sposobu rozdziału dokonanych zakupów towarów i usług pod warunkiem jednak, że gwarantuje on najdokładniejsze ustalenie kwoty podatku naliczonego do odliczenia (vide: wyrok TSUE w sprawie C-511/10 - pkt 23 i 24 ).

Zatem w odniesieniu do zakupów wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem, przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim zakupy te można przyporządkować do działalności podlegającej VAT w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług oraz Dyrektywy 2006/112/WE i związanej z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W tym miejscu wskazać należy, że w wyroku C- 515/07 z dnia 12 lutego 2009 r., dotyczącym Stowarzyszenia, które prowadziło działalność opodatkowaną i niepodlegającą opodatkowaniu, w pkt 34-35, Trybunał zauważył, że „Bezsporny jest fakt, że taka działalność, jak działalność polegająca na tym, że dane stowarzyszenie broni ogólnych interesów swoich członków, nie stanowi działalności „opodatkowanej podatkiem \[VAT\]” w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy, jeżeli nie polega ona na odpłatnym dostarczaniu towarów lub świadczeniu usług (zob. podobnie wyrok z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawach połączonych C 354/03, C 355/03 i C 484/03 Optigen i in., Zb.Orz. s. I 483, pkt 42 i przytoczone tam orzecznictwo). Jeśli chodzi o to, czy taką działalność można uznać za wykonywaną „w innych celach” w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy, należy stwierdzić, że w sprawie C 437/06 Securenta, w której wyrok, zapadły w dniu 13 marca 2008 r., Zb.Orz. s. I 1597, został ogłoszony po złożeniu wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w niniejszej sprawie, Trybunał rozpoznawał między innymi pytanie, w jaki sposób, w przypadku podatnika wykonującego jednocześnie działalność gospodarczą i niemającą charakteru gospodarczego, należy ustalać prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.

W tym względzie Trybunał zwrócił uwagę, w pkt 26 tego wyroku, że działalność niemająca charakteru gospodarczego nie należy do zakresu przedmiotowego dyrektywy, wskazując jednocześnie w pkt 28 tego wyroku, że system odliczeń ustanowiony przez dyrektywę dotyczy całej działalności gospodarczej podatnika, niezależnie od jej celów i wyników, pod warunkiem że te ostatnie co do zasady same podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT (pkt 36).

W pkt 38 TSUE wskazał, że „Z rozważań tych wynika, że jak wskazał rzecznik generalny w pkt 38 opinii, art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy nie może być traktowany jako ustanawiający zasadę, zgodnie z którą czynności, które nie są objęte zakresem zastosowania podatku VAT można uznać za czynności wykonywane „w celach innych” niż związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu tego przepisu. Taka wykładnia pozbawiłaby bowiem sensu art. 2 ust. 1 tejże dyrektywy”.

Ponadto w pkt 40 uzasadnienia wyroku stwierdzono, że „W związku z tym na pierwsze pytanie należy odpowiedzieć w ten sposób, że art. 6 ust. 2 lit. a) i art. 17 ust. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie mają one zastosowania do wykorzystywania towarów i usług zaliczonych do aktywów przedsiębiorstwa do celów realizacji czynności innych niż podlegające opodatkowaniu czynności podatnika, a VAT podlegający zapłaceniu z tytułu nabycia towarów i usług dotyczących takich czynności nie podlega odliczeniu”.

Należy również zwrócić uwagę na orzeczenie TSUE z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C 437/06, w którym Trybunał stwierdził, że „Podatek naliczony od wydatków poniesionych przez podatnika nie może uprawniać do odliczenia w zakresie, w jakim dotyczy działalności, która ze względu na brak jej gospodarczego charakteru nie należy do zakresu stosowania szóstej dyrektywy. (…) w przypadku, gdy podatnik wykonuje równocześnie działalność gospodarczą, opodatkowaną lub zwolnioną z podatku, i działalność niemającą charakteru gospodarczego, nienależącą do zakresu stosowania szóstej dyrektywy, odliczenie podatku naliczonego od wydatków związanych z emisją akcji i nietypowych cichych udziałów jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy” (pkt 30 i 31).

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że – w ocenie organu – Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących wydatki dotyczące nabycia towarów lub usług związanych z „.." za który pobierana jest opłata oraz „\`(...)\`” w trakcie, którego w ramach umów sponsorskich uczestnicy biegu otrzymują koszulki mające logo sponsora oraz wynajmem i nagłośnieniem sceny gdyż zakupy te faktycznie mają związek z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy.

W odniesieniu natomiast do pozostałych wydatków, tj. związanych z organizacją koncertu w przeddzień i w dzień imprezy biegowej, za który nie jest pobierana opłata., stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia z następujących względów.

Opodatkowane przychody z tytułu świadczenia usług reklamy w związku z organizowaniem koncertu mają charakter podrzędny (dodatkowy) w stosunku do podstawowego celu organizowania tej imprezy, tj. organizowanie i upowszechnianie działalności kulturalnej i kultury fizycznej na terenie Gminy. Wydatki na realizację (organizację) koncertu, nie będą spełniać przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego jako że nie mają one związku z czynnościami opodatkowanymi, tj. służą szeroko pojętej działalności kulturalnej i promocyjnej, co ma służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkańców w tym zakresie. Takie wydatki nie wykazują zatem związku (nie mają przełożenia) na działalność opodatkowaną, realizowaną przez Wnioskodawcę. Wskazać należy, że jeżeli określone wydatki mają bezpośredni związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, to ewentualne doszukiwanie się pośredniego wpływu tych czynności na działalność opodatkowaną nie może prowadzić do zmiany ich kwalifikacji z punktu widzenia możliwości zastosowania odliczenia.

Zatem w takim przypadku, podatek naliczony od wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na organizację koncertu (na który wstęp jest wolny) nie może uprawniać do odliczenia w zakresie, w jakim dotyczy działalności, która ze względu na brak jej gospodarczego charakteru nie należy do zakresu stosowania ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ odliczenie podatku naliczonego jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika, która jest opodatkowana.

W świetle powyższego, w ocenie tutejszego organu, nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim przy dokonywaniu świadczeń opodatkowanych, lecz oczywistość oraz bezpośredniość tego powiązania z dokonywaną przez Wnioskodawcę sprzedażą opodatkowaną, może dopiero dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zauważyć w tym miejscu należy, że podatnicy dokonujący czynności niepodlegających opodatkowaniu byliby stawiani w pozycji uprzywilejowanej: po pierwsze nie mieliby obowiązku uiszczenia podatku należnego, a po drugie dokonując jakiejkolwiek innej czynności opodatkowanej, mogliby skorzystać z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego, niepozostającego w relacji z podatkiem należnym. Innymi słowy, podatnik miałby prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie pod warunkiem dokonania jednej czynności opodatkowanej, nawet stanowiącej nieznaczny wycinek całokształtu jego działalności.

Z przedstawionych okoliczności bezsprzecznie wynika, że głównym i nadrzędnym celem ponoszonych wydatków dotyczących organizowanego koncertu jest wykonywanie zadań statutowych Wnioskodawcy – w zakresie kultury i kultury fizycznej (niepodlegających opodatkowaniu). W omawianych okolicznościach, zdaniem organu, nie występuje związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z organizowaniem koncertu za który nie jest pobierana opłata.

Reasumując:

Wnioskodawcy przysługuje/ prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (w pełnej wysokości) wynikający wyłącznie z faktur dokumentujących wydatki dotyczące nabycia towarów lub usług w ramach:

*   biegu głównego za który pobierana jest opłata,
*   biegu samorządowego, podczas którego uczestnicy otrzymują koszulki biegowe na których znajduje się logo sponsora,
*   wynajmu sceny z nagłośnieniem,

Natomiast Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku związanego z organizacją koncertu w przeddzień i w dzień imprezy biegowej, za który nie jest pobierana opłata.

Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego ma On pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na organizację przedmiotowej imprezy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.