Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-151/11/12-S/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-03-29
Teza: Czy w przypadku sprzedaży spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego nabytego dnia 19 maja 2008 r. należącego do majątku wspólnego małżonków, dokonanej po upływie 12 miesięcy od dnia zameldowania jednego z małżonków, drugi współmałżonek – niezameldowany w tym mieszkaniu – będzie zobowiązany do uiszczenia z tego tytułu podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: ulga-ulga meldunkowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1325/11 – stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2011 r. (data wpływu 7 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 19 maja 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonała przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (wykup lokalu mieszkalnego). Między małżonkami istnieje majątkowa wspólność ustawowa. Przedmiotowy lokal mieszkalny małżonkowie sprzedali dnia 7 stycznia 2010 r. Zainteresowana wskazuje, iż mężowi – z uwagi na fakt, iż był zameldowany w przedmiotowym lokalu przed jego zbyciem ponad rok czasu, tj. od dnia urodzenia do dnia zbycia – przysługuje zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych w ramach ulgi meldunkowej. Wnioskodawczyni jest i zawsze była zameldowana w innym miejscu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego nabytego dnia 19 maja 2008 r. należącego do majątku wspólnego małżonków, dokonanej po upływie 12 miesięcy od dnia zameldowania jednego z małżonków, drugi współmałżonek – niezameldowany w tym mieszkaniu – będzie zobowiązany do uiszczenia z tego tytułu podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawczyni, z uwagi na fakt, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego zostało przez małżonków nabyte dnia 19 maja 2008 r., mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujące do dnia 31 grudnia 2008 r.

W opinii Zainteresowanej, zgodnie z obowiązującymi przepisami na ten dzień, tj. art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolnymi od podatku są przychody osiągnięte z tytułu zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego przed dniem 31 grudnia 2008 r., jeżeli podatnik był zameldowany w lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Z uwagi na fakt, iż mąż Wnioskodawczyni spełnia powyższy warunek, przysługuje mu zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponadto, zdaniem Zainteresowanej, należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych zwolnienie, o którym mowa powyżej ma zastosowanie do obojga małżonków. W związku z powyższymi przepisami oraz orzeczeniami sądów administracyjnych, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż przysługuje Jej zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu ulgi meldunkowej, jako współmałżonkowi podatnika, któremu taka ulga przysługuje.

Na poparcie swojej tezy, Zainteresowana przytoczyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 12/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 stycznia 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 622/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 949/09, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 949/09.

W dniu 2 maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną nr ILPB2/415-151/11-2/WM stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2011 r. jest nieprawidłowe.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 18 maja 2011 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 17 maja 2011 r.). Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 10 czerwca 2011 r. znak ILPB2/415W-52/11-2/JWP. W dniu 12 lipca 2011 r. wpłynęła do tutejszego organu skarga na ww. interpretację, w której wniesiono o jej uchylenie i uznanie, że nie może być wykonana w całości.

Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. nr ILPB2/4160-64/11-2/JWP Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu odpowiedział na ww. skargę wnosząc o jej oddalenie. Jednakże w wyniku ponownej analizy stanu faktycznego przedstawionego przez Skarżącą oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, jak również utrwalonej linii orzeczniczej, Organ podatkowy – działając w trybie autokontroli – postanowił uwzględnić skargę w całości oraz zmienić zaskarżoną interpretację indywidualną i uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej opisu stanu faktycznego. W związku z powyższym, Organ wniósł o umorzenie postępowania, jak również pismem z dnia 21 października 2011 r. nr ILPB2/4160-64/11-5/JWP wydał interpretację indywidualną uwzględniającą skargę. Zmieniona interpretacja została doręczona (w postaci oryginału) WSA we Wrocławiu dnia 24 października 2011 r., natomiast Wnioskodawczyni (w postaci uwierzytelnionej kopii) – dnia 4 listopada 2011 r.

W wyniku rozpoznania sprawy ze skargi Strony, dnia 3 listopada 2011 r. wydany został wyrok, w którym WSA we Wrocławiu zaznaczył, że „niezbędnym jest aby wspomniana zmieniona interpretacja indywidualna (w oryginale) została doręczona stronie skarżącej przed dniem rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie organ interpretacyjny wydał nową interpretację indywidualną, w której uwzględnił stanowisko strony skarżącej zawarte w skardze. Jednakże przedmiotowej interpretacji nie doręczył stronie skarżącej lecz przesłał ją Sądowi, który nie jest zobowiązany doręczać stronie skarżącej nowej interpretacji indywidualnej organu podatkowego. Strona skarżąca zatem nie była świadoma faktu zmiany interpretacji indywidualnej. Z pisma z dnia 31 października 2011 r. wynika, że organ podatkowy wysłał do strony uwierzytelnioną kopię interpretacji co również nie można uznać za doręczenie nowej interpretacji indywidualnej, a na moment rozprawy pełnomocnik strony skarżącej nie otrzymał rzeczonej interpretacji indywidualnej. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że nie zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania sądowo-administracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa”. W konsekwencji powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę merytoryczne na skutek czego uchylił zaskarżoną interpretację z dnia 2 maja 2011 r. znak ILPB2/415-151/11-2/WM.

Dnia 27 stycznia 2012 r. do tut. Organu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1325/11 w sprawie doręczenia prawomocnego orzeczenia i zwrotu akt.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, iż skoro art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f. stanowi, że ulga meldunkowa ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, to mimo, że warunek zameldowania spełnia tylko jeden z małżonków, zwolnienie od podatku przychodów z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego ma zastosowanie również do małżonka, który tego warunku nie spełnia. Tylko wówczas bowiem zwolnienie podatkowe będzie miało zastosowanie łącznie do obojga małżonków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1325/11 – stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w powyższym przepisie decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulegały zmianie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Zainteresowana nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w dniu 19 maja 2008 r.

W związku z tym, do sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego zastosowanie będą miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (…).

W myśl natomiast art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość nakładów o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jednakże, zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

– jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Stosownie do art. 21 ust. 21 ww. ustawy, zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Wymóg złożenia w terminie tego oświadczenia jest więc, obok zameldowania na pobyt stały w sprzedawanym lokalu mieszkalnym przez okres 12 miesięcy, warunkiem koniecznym do zastosowania omawianego zwolnienia. Warunek ten wynika wprost z przepisu art. 21 ust. 21, dotyczącego zwolnień przedmiotowych, przez co stał się on nieodłącznym elementem regulacji dotyczącej możliwości skorzystania ze zwolnienia przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże w myśl art. 8 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, podatnicy do których mają zastosowanie przepisy dotyczące tzw. ulgi meldunkowej, oświadczenie o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14 dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania.

Zgodnie z art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126, ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków.

Jeżeli zatem cyt. art. 21 ust. 22 ustawy stanowi, że ww. zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, to – uwzględniając okoliczność, że analizowane zwolnienie ma charakter przedmiotowy, a więc dotyczy przychodów ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych – w przypadku spełnienia warunków zwolnienia przez co najmniej jednego z małżonków, obejmuje ono na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego całość przychodów ze zbycia lokalu mieszkalnego. Tylko wtedy owo zwolnienie podatkowe będzie miało zastosowanie łącznie do obojga małżonków.

Rekapitulując poczynione wyżej spostrzeżenia, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie, wobec regulacji zawartej w art. 21 ust. 22 ww. ustawy, przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w całości korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem mąż Zainteresowanej był w rzeczonym lokalu zameldowany na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy.

Stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione w wniosku z dnia 7 lutego 2011 r. było zatem w przedmiotowej materii prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie, tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż interpretacje prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczący opodatkowania przychodu ze sprzedaży mieszkania został złożony przez jednego ze współwłaścicieli lokalu, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego, tj. męża Wnioskodawczyni.

Mąż Zainteresowanej, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.