Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.367.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność gospodarcza
komputery
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan pismem z 6 czerwca 2025 r. (data wpływu 11
    czerwca 2025 r.) oraz w odpowiedzi na wezwanie –pismem z 18 lipca 2025 r. (wpływ 18
    lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca od 27 stycznia 2019 r. prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą (...), której
    przeważającym przedmiotem jest pozostała działalność w zakresie programowania (PKD:
    62.10.B). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony
    obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    W latach 2019-2021 Wnioskodawca rozliczał się z zastosowaniem podatku liniowego i tego
    też okresu dotyczy niniejszy wniosek. W okresie objętym wnioskiem i w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zajmował się tworzeniem,
    rozwijaniem lub ulepszaniem programów komputerowych.
    Od października 2019 r. Wnioskodawca świadczył usługi na rzecz (...) – dalej jako „Spółka”,
    na podstawie pisemnie zawartej pomiędzy stronami umowy o współpracy.
    Na mocy przedmiotowej umowy Wnioskodawca zobowiązał się do świadczenia na rzecz
    Spółki usług polegających w szczególności na:
      a) rozwoju i utrzymaniu aplikacji (...) będącej częścią platformy (...),
      b) tworzeniu nowych funkcjonalności z uwzględnieniem standardów i dobrych praktyk,
      c) dbaniu o jakość kodu, testów i skryptów budujących aplikację.
    Strony ustaliły, że szczegółowo zadania będą przekazywane Wnioskodawcy drogą
    elektroniczną lub ustną. Wnioskodawca realizował powierzone mu zadania w dowolnym
    miejscu i przekazywał efekty zrealizowanych zadań za pośrednictwem środków
    porozumiewania się na odległość. Wnioskodawca nie podlegał bezpośredniemu
    kierownictwu Spółki, Wnioskodawca miał dowolność w wyborze sposobu wykonywania
    zadań. Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze w związku z prowadzoną przez niego
    działalnością. Powyższe potwierdza, że usługi były wykonywane na rzecz Spółki przez

    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego bezpośrednio pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z zawartą przez strony umową, Wnioskodawca każdorazowo z chwilą przekazania
    Spółce utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim w formie elektronicznej (np.
    zapisania na dysku Spółki) lub pisemnej (np. w formie wydruku), w całości bądź w części, w
    postaci gotowej bądź nieukończonej, Wnioskodawca przenosi na Spółkę autorskie prawa
    majątkowe wraz z wyłącznym zezwoleniem na wykonywanie wszelkich praw zależnych.
    Przeniesienie praw i udzielenie zezwolenia jest nieograniczone czasowo i terytorialnie oraz
    upoważnia Spółkę do ich wykorzystywania na polach eksploatacji wskazanych w umowie.
    Wnioskodawca ponadto zezwolił Spółce oraz podmiotom z nią powiązanym na
    wykonywanie wszelkich praw zależnych do utworów i ich części składowych, w tym
    dowolnych opracowań i dekompilacji, łączenia z utworami innych twórców, skracania,
    poprawiania i tworzenia wersji rozwojowych utworów.
    Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych wraz z zezwoleniem na
    wykonywanie praw zależnych, określone w ustępach poprzedzających, zawarte było w
    wynagrodzeniu Spółki określonym w umowie. Strony rozliczały się w miesięcznych
    okresach na podstawie przyjętej stawki godzinowej. Wnioskodawca na podstawie
    prowadzonych przez niego raportów prac i czasu poświęconego na wytworzenie
    programów komputerowych był i jest w stanie ustalić jaka część wynagrodzenia przypada
    na wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Wnioskodawca zatem
    skutecznie przenosił na rzecz ww. Spółki autorskie prawa majątkowe i uzyskiwał w zamian
    za to kwalifikowane dochody.
    Wyodrębnienie programów komputerowych i przeniesienie praw do nich, oprócz ww.
    postanowień zawartych w umowie, potwierdzały/potwierdzają także same czynności
    faktyczne Stron. W danym miesiącu Wnioskodawca wytwarzał programy komputerowe,
    rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania, do których przenosił autorskie prawa
    majątkowe na Spółkę. Programy były odbierane/przyjmowane przez Spółkę.
    Wnioskodawca wystawiał miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie (w tym za
    przeniesienie praw), a Spółka opłacała taką fakturę.
    Pomiędzy pracami Wnioskodawcy a uzyskiwanym wynagrodzeniem istniała bezpośrednia
    i faktyczna zależność, albowiem gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów
    komputerowych, nie rozwijał/ulepszał oprogramowania to nie uzyskiwałby wynagrodzenia
    za wykonanie umowy, a przede wszystkim kwalifikowanego dochodu za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do kwalifikowanych IP.
    Wnioskodawca w okresie objętym wnioskiem był członkiem zespołu programistów, w
    którym każdy (w tym Wnioskodawca) odpowiadał za własne, powierzone mu przez Spółkę
    zadania. Wnioskodawca zajmował się tworzeniem funkcjonalności w oprogramowaniu dla
    Spółki, które były uprzednio planowane przez dział biznesowy w ramach opisu, a
    następnie dzielone i wytwarzane.
    (...)
    Wnioskodawca przed rozpoczęciem prac nad oprogramowaniem posiadał wyższe
    wykształcenie informatyczne oraz solidne podstawy teoretyczne i praktyczne w zakresie
    ogólnych zasad programowania, struktur danych, algorytmiki oraz podstawowych
    technologii webowych. Wiedza Wnioskodawcy obejmowała również zagadnienia związane
    z bazami danych, systemami operacyjnymi oraz architekturą systemów informatycznych.
    Na potrzeby projektu Wnioskodawca był jednak zobowiązany do znaczącego pogłębienia i
    aktualizacji wiedzy w kilku kluczowych obszarach:
    (...)
    W celu tworzenia wyżej opisanego oprogramowania, Wnioskodawca musiał poszerzyć
    wiedzę z informatyki w celu wytworzenia nowych, prototypowych funkcjonalności oraz
    usprawnienia interfejsu użytkownika, a także aktualizacji/rozwinięcia istniejących już
    funkcjonalności. Wnioskodawca wykorzystywał również wiedzę z zakresu matematyki, jak
    również musiał nauczyć się korzystania z narzędzi potrzebnych do tworzenia tego
    oprogramowania/nowych funkcjonalności.

    Wnioskodawca nie nabywał wyników cudzej twórczości, ale korzystał z otwartych bibliotek
    (Open Source) jako narzędzi do tworzenia programów komputerowych. Wnioskodawca na
    potrzeby prac nad oprogramowaniem używał narzędzia/języków związanych z
    informatyką takich jak: (...). Wnioskodawca dodatkowo samodzielnie wytwarzał narzędzia,
    skrypty w celu rozwoju oprogramowania.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów
    komputerowych, oprogramowania których dotyczy wniosek, przejawia się w tym, że na
    skutek działań Wnioskodawcy podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały nowe, innowacyjne funkcjonalności oprogramowania/systemów Spółki. Te
    nowe funkcjonalności były kreacyjnym rezultatem działalności Wnioskodawcy, były
    wytworem jego intelektu. Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując
    zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu
    /zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o
    innowacje zapoznawał się z problemem użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe,
    nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania wstępne (prototypy), analizował
    potencjalne skutki zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności, wprowadzał
    rozwiązanie eksperymentalne/prototypy, testował je i następnie przekazywał
    kontrahentowi, wdrażał do istniejącego oprogramowania.
    Oprogramowanie było rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby było konkurencyjne,
    odpowiadało na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych
    na rynku. Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą”,
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klienta/Spółkę.
    Mając na uwadze wszystko powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca współpracując z
    ww. Spółką tworzył programy komputerowe, a więc utwory chronione na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Ochrona programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy
    wyrażenia. W grę wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source
    code), zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy
    przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a
    ponadto kodu maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Ochronie na gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania,
    nawet jeśli nie zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu
    komputerowego może poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także
    jako graficzna sieć działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym
    algorytmie. W taki sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy,
    zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy
    odpowiednich figur geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu
    kodu źródłowego aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia
    programu komputerowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w pkt 7 preambuły
    dyrektywy 2009/24/WE, zakładającym, że pojęcie „program komputerowy” obejmuje także
    przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z
    zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy
    może korzystać z nich na późniejszym etapie. W skład chronionych elementów programu
    komputerowego wchodzą także interfejsy, stanowiące te składniki aplikacji, które
    zawierają dane służące poprawnemu jej funkcjonowaniu w relacjach z innymi
    rozwiązaniami informatycznymi.
    Artykuł 74 ust. 2 PrAut wskazuje m.in. na ochronę „łączy”, przy czym termin ten należy
    utożsamiać z interfejsami oprogramowania. Elementami interfejsów programu
    komputerowego pozostają w szczególności: nagłówki plików, informacje o strukturze

    danych, wywoływanie mapowania informacji, prototypy funkcji, zmienne, parametry i
    wartości stałe, specyfikacje danych i formatów danych, wywoływanie funkcji programu,
    parametry związane z wyświetlanym obrazem, wywoływanie nazw funkcji i inne
    informacje niezbędne do stworzenia aplikacji współdziałającej z systemem operacyjnym.
    Nadto dopuszcza się ochronę formy wyrażenia algorytmu w językach programowania,
    przybierającą postać zbioru komend, przy wykorzystaniu określonego rodzaju ich
    usystematyzowania (tak Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz
    red. prof. UO dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, rok 2021, wydanie 4). Nadto w objaśnieniach
    Ministerstwa do ulgi IP BOX wyraźnie wskazano, że pojęcie programu komputerowego
    należy rozumieć szeroko, a więc programem komputerowym są każde kody źródłowe,
    interfejsy, algorytmy w językach programowania czy dokumentacja projektowa/techniczna
    rozumiana jako zestaw instrukcji.
    Mając na uwadze wszystko powyższe, wskazać trzeba, iż Wnioskodawca tworzył tak
    rozumiane programy komputerowe – kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania - a więc utwory podlegające ochronie na mocy przepisów prawa
    autorskiego i stanowiące kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów regulujących ulgę
    IP BOX (ustawy o PIT). Wnioskodawca tworzył bowiem kody źródłowe, interfejsy,
    algorytmy w językach programowania składające się na określone moduły danego
    oprogramowania, o których mowa powyżej. W przedmiotowych kodach źródłowych
    zapisane były nowe funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe
    Wnioskodawca rozumie właśnie ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego
    składające się na określone moduły (pakiety) oprogramowania – nowe funkcjonalności,
    które były dostarczane Spółce i do których Wnioskodawcy przysługiwały autorskie prawa
    majątkowe (przenoszone następnie na Spółkę) i osobiste. Reasumując, efektem ww.
    czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach współpracy ze Spółką były nowe
    funkcjonalności - kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania tj.
    programy komputerowe – utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności/zadania Wnioskodawcy szczegółowo opisane powyżej, a zmierzające do
    tworzenia utworów chronionych są przedmiotem niniejszego wniosku. Czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę nie miały charakteru rutynowego. Wnioskodawca
    tworząc nowe funkcjonalności rozwijał oprogramowanie/systemy dla i na potrzeby Spółki i
    odbywało się to na podstawie umowy z tą Spółką. W przypadku rozwijania/ulepszania
    oprogramowania, Wnioskodawca nie był właścicielem ani współwłaścicielem takiego
    oprogramowania ani też nie posiadał licencji wyłącznej do tego, natomiast odbywało się to
    na podstawie umowy zawartej ze Spółką (indywidulanie przez Wnioskodawcę).
    Wnioskodawca tworzył rozwiązanie, do którego zgodnie z umową z określonym
    momentem przenoszone były autorskie prawa majątkowe. Prowadzona bezpośrednio
    przez Wnioskodawcę indywidualna i samodzielna działalność na potrzeby kontraktu
    zawartego ze Spółką obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, albowiem Wnioskodawca
    nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa nową wiedzę z zakresu narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, pogłębiał ją, a następnie wykorzystywał do
    wytwarzania programów komputerowych. Powstałe programy komputerowe były efektem
    jego własnej, samodzielnej działalności twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i
    wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi powstawał nowy
    produkt.
    Podstawą do stwierdzenia powyższego są faktycznie wykonywane przez Wnioskodawcę
    czynności, proces myślowy i efekt tego procesu. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    programy komputerowe jak i rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania były to osobne
    utwory, algorytmy w językach programowania, a więc utwory chronione w rozumieniu art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czynności polegające na
    wytwarzaniu nowych programów komputerowych przez Wnioskodawcę (kodów
    źródłowych, algorytmów, interfejsów składających się na moduły oprogramowania, jak
    również ww. dokumentacji), co do których autorskie prawa majątkowe były następnie
    przenoszone na Spółkę odbywały się każdorazowo na podstawie umowy zawartej ze

    Spółką. Wnioskodawca działalność opisaną we wniosku, a polegającą na tworzeniu
    programów komputerowych dla Spółki kwalifikuje jako prace rozwojowe w rozumieniu
    art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jest to,
    jednakże samodzielna kwalifikacja Wnioskodawcy na podstawie przedstawionego przez
    niego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca jednak w ramach pytania interpretacyjnego nr 2 domaga się zbadania
    również tej kwestii przez organ, gdyż prace rozwojowe stanowią element definicji prac
    badawczo-rozwojowych uregulowanych przepisami ustawy o PIT. Podkreślić przy tym
    trzeba, iż Krajowa Informacja Skarbowa nie może uchylać się od swojego obowiązku w
    tym zakresie, domagając się jednoznacznego wskazania przez Wnioskodawcę czy
    prowadzi on prace rozwojowe czy też nie, albowiem prowadziłoby to do samodzielnej
    odpowiedzi podatnika na pytanie, które de facto stanowi jego wątpliwość i które poddaje
    rozważaniom organu. Zwrócić należy uwagę, że w najnowszym orzecznictwie Naczelnego
    Sądu Administracyjnego tj. w wyroku w sprawie o sygn. akt: II FSK 2703/20 z dnia 9
    września 2022 r., Sąd wskazał, że organy skarbowe nie mogą przerzucać
    odpowiedzialności za ocenę prawną deklarowanych faktów na podatnika. Rolą
    wnioskującego jest zadeklarować fakty, a organ powinien ocenić tę deklarację pod
    względem prawnym, nie tylko według przepisów podatkowych. Powinien też dokonać
    wykładni przepisów licznych ustaw niepodatkowych, o ile ta ocena rzutuje na finalną
    ocenę podatkową. Tym samym Wnioskodawca niniejszym wnioskiem przedstawia jedynie
    fakty, których domaga się oceny przez organ w ramach przepisów podatkowych.
    Zamiarem Wnioskodawcy jest uzyskanie oceny czy podejmowana przez niego działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych i rozwijaniu oprogramowania w
    opisany we wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy, a opisane przez niego we
    wniosku.
    Prace wykonywane przez Wnioskodawcę, a zakwalifikowanego przez niego jako prace
    rozwojowe były wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach danego
    projektu, nad którym pracował Wnioskodawca i w ramach każdej tworzonej
    funkcjonalności opisanej we wniosku oprogramowania. Prace te obejmowały łącznie:
    nabywanie przez Wnioskodawcę wiedzy i umiejętności, łączenie przez niego wiedzy i
    umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy wiedzą z rożnych zakresów,
    dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych oraz umiejętnościami, które
    są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac), kształtowanie wiedzy i
    umiejętności Wnioskodawcy oraz wykorzystywanie tej wiedzy i umiejętności do tworzenia
    nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą planowaniu projektowaniu i tworzeniu
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – programów komputerowych w
    ramach usług świadczonych na rzecz danej Spółki. Wnioskodawca prowadzi tak
    rozumiane prace rozwojowe w okresie współpracy ze Spółką i były one kontynuowane
    przez okres objęty wnioskiem.
    Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych modułów
    /funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami tych prac było
    wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji rozwinięcie
    /ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały czynności takie jak: zbadanie
    /analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i prac,
    implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja rozwiązania
    właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego. Celem/celami
    jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego/rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność (lub
    funkcjonalności), którą zamówiła Spółka, w pełni odpowiadającą jej potrzebom/potrzebom
    jej klienta (użytkowników oprogramowania), zaprojektowaną i zaimplementowaną stricte
    pod Spółkę/użytkowników oprogramowania, odróżniającą się od gotowych rozwiązań na
    rynku. Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej jakości, wydajna, użyteczna,
    utrzymalna, skalowalna i bezpieczna.
    Wnioskodawca zatem miał z góry ustalony rezultat swoich prac jakim był konkretny
    program komputerowy, który miał działać w konkretny sposób i służyć konkretnym celom
    /odpowiadać na konkretne zapotrzebowania.

    Ten produkt jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i
    wykorzystania nowo zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie
    innowacyjnego produktu, który jest efektem pracy twórczej, kreatywnej Wnioskodawcy. W
    wyniku prac Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony:
    produkt tj. program komputerowy/programy komputerowe w ramach usług świadczonych
    na rzecz Spółki. Taki produkt/produkty były projektowane i tworzone na potrzeby realizacji
    kontraktu ze Spółką, w zamian za co Wnioskodawca uzyskiwał/uzyskuje kwalifikowane
    dochody. Wnioskodawca oferuje takie produkty i usługi w swojej działalności
    gospodarczej. Tworzone przez Wnioskodawcę produkty były/są innowacyjne, nie miały
    swoich odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby Spółki/użytkowników systemu.
    Wnioskodawca w celu ich wytworzenia musiał zdobyć lub pogłębić posiadaną przez niego
    wiedzę celem możliwości wytworzenia takich nowych funkcjonalności. Wnioskodawca w
    ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał, programy komputerowe dla
    Spółki bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób
    systematyczny tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy
    bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Programy
    komputerowe i autorskie prawa majątkowe do nich były wynikiem prowadzonych przez
    Wnioskodawcę prac opisanych we wniosku. Systematyczność prac Wnioskodawcy
    polegała na tym, że Wnioskodawca zaplanował i przeprowadził chociażby realizację
    modułów/nowych funkcjonalności oprogramowania (rozwinięć każdego oprogramowania
    opisanego we wniosku i uzupełnieniu) w ramach danego projektu, realizował pewne
    harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele do osiągnięcia – mając na uwadze
    zapotrzebowania Spółki/użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby.
    Wnioskodawca działał/działa w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a
    przy tym regularny. Projekt był rozwijany w cyklach tzw. Program Increment, w ramach
    którego były wytwarzane zaplanowane wcześniej funkcjonalności. Każdy Program
    Increment dzieli się na kilka mniejszych Sprintów gdzie dostarczane były nowo
    wytworzone elementy oprogramowania.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności (od początku współpracy ze Spółką)
    nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w
    tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu
    tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług).
    Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy (opisywanych prac) były rozwiązaniami
    niewystępującymi dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub były na tyle innowacyjne,
    że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności
    Wnioskodawcy nie obejmowały prac rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i poprawy
    funkcjonalności tworzonego oprogramowania. Programy komputerowe, do których
    autorskie prawa majątkowe były przenoszone na Spółkę były tworzone przez
    Wnioskodawcę w ramach opisanych prac. Wnioskodawca prowadził te prace w
    odniesieniu do każdego tworzonego przez niego kwalifikowanego IP. Wnioskodawca do
    tworzenia nowych rozwiązań wykorzystywał zdobytą już wcześniej wiedzę, jednak na
    potrzeby projektów ją poszerzał i zdobywał nową. Otrzymywane przez Wnioskodawcę
    przychody były bezpośrednim skutkiem prowadzonej przez niego i opisanej we wniosku
    działalności, były efektami tej działalności. Gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał
    programów komputerowych w sposób opisany we wniosku, nie uzyskiwałby przychodów
    ze współpracy z kontrahentem (Spółką). Opisane prace zostały zakończone pozytywnym
    wynikiem. Tymi wynikami/wynikiem były nowe moduły, rozwinięcia, funkcjonalności
    oprogramowania, systemu. Wynik/wyniki tych prac miały każdorazowo formę programów
    komputerowych. Ten wynik/te wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
    Wnioskodawcy w celach zarobkowych, komercyjnych. Ponieważ, jak wskazano powyżej,
    Wnioskodawca przenosił na Spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich praw
    majątkowych do wytwarzanych w omówiony sposób programów komputerowych,
    Wnioskodawca osiągał dochody ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    na rzecz Spółki. Ponieważ, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca przenosił na Spółkę w
    ramach zawartych umów całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanych w
    omówiony sposób programów komputerowych, Wnioskodawca osiągał/osiąga dochody
    ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na rzecz danej Spółki.

    W związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością na rzecz Spółki, a polegającą
    na tworzeniu programów komputerowych Wnioskodawca ponosił m.in. wydatki takie jak:
      a) wydatki na zakup sprzętu elektronicznego do tworzenia i testowania
        oprogramowania,
      b) wydatki związane z eksploatacją pojazdu (paliwo, koszty napraw, przeglądów,
        wymiana opon), niezbędne do dojazdu do siedziby klienta lub do specjalistycznych
        sklepów ze sprzętem komputerowym. Powyższe opłaty były bezpośrednim kosztem
        koniecznym do fizycznego świadczenia usług dla danej Spółki - fizycznego
        wytwarzania na jej rzecz programów komputerowych i są one ponoszone na rzecz
        prac opisanych w niniejszym wniosku.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których
    mowa we wniosku do wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności
    intelektualnej - oprogramowania. Powyżej Wnioskodawca wymienia jedynie te wydatki, co
    do których domaga się uzyskania oceny organu.
    Wszystkie wskazane we wniosku wydatki, których dotyczy pytanie czwarte były ponoszone
    wyłącznie w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych w
    rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (w całości albo w odpowiedniej części).
    Wnioskodawca przyporządkowuje konkretną wartość kosztów, o których mowa we
    wniosku do wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności
    intelektualnej – programu komputerowego. Wnioskodawca ma na uwadze kryteria
    ustawowe niezbędne do wyliczenia wskaźnika nexus zgodnie ze wzorem z art. 30ca ust. 4-
    5 ustawy o PIT, w tym przede wszystkim bezpośredni związek danego wydatku z
    wytworzeniem/rozwinięciem/ulepszeniem danego kwalifikowanego prawa IP.
    Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, które spełniają te kryteria
    ustawowe.
    Dla obliczenia wskaźnika nexus Wnioskodawca wyklucza koszty, które nie są lub ze swej
    natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając
    wskaźnik nexus, Wnioskodawca pamięta, aby istniał związek między:
      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca ustala odrębnie koszty
    faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Wnioskodawca rzeczywiście poniósł wydatki opisane we wniosku, które kwalifikują się jako
    koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Wydatki te (związane
    z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP) należy uznać za koszty
    faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 PDOFizU, w myśl którego do kosztów, o
    których mowa w ust. 4, nie zalicza się do kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).
    W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza rozliczyć kwalifikowane dochody z autorskiego
    prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze Spółką w latach
    2019-2021 z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadził odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję,
    pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających
    na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań.
    Ewidencja zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione
    wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru zawartego w art. 30ca ust. 4 ustawy
    o PIT, poprzez podstawienie odpowiednich wartości pod symbole wzoru. Prowadzenie
    ewidencji (o której mowa w art. 30cb ustawy) w sposób bieżący zostało zapoczątkowane z
    chwilą rozpoczęcia działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, w związku z którym Wnioskodawca zamierza skorzystać z
    preferencji podatkowej.
    Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie
    zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75. „Objaśnień podatkowych z dnia 15
    lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej - IP Box”. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w
    budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak
    wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia
    podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę
    prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.
    W piśmie z 18 lipca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
      1) czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
        (innych niż Zleceniodawca/Klient)?
    Odpowiedź: Tak. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich na
          zasadach ogólnych, zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
      2) czy sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do programu
        komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
        ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem
        art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy?
    Odpowiedź: Tak.
      4) jakich konkretnie kosztów sprzętu elektronicznego dotyczy Pana wniosek? Proszę o
        wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez
        Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy następujących kosztów sprzętu elektronicznego (katalog
          zamknięty wydatków):
          · wydatki na zakup komputerów,
          · wydatki na zakup monitorów,
          · wydatki na zakup telefonów,
          · wydatki na zakup słuchawek.
      5) jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków, będących przedmiotem
        wniosku, z Pana działaniami obejmującymi tworzenie i rozwijanie „programów
        komputerowych”?

    Odpowiedź: Poniżej wskazano bezpośredni i funkcjonalny związek poszczególnych
          wydatków będących przedmiotem wniosku z działaniami Wnioskodawcy
          obejmującymi tworzenie i rozwijanie „programów komputerowych”:
      a) wydatki na zakup sprzętu elektronicznego do tworzenia i testowania
        oprogramowania, a konkretnie:
          • Komputery – wykorzystywane do realizacji zadań służbowych (tworzenia
          programów komputerowych, testowania ich i zapisu),
          • Monitory – przeznaczone do pracy biurowej oraz specjalistycznej,
          wyświetlanie efektów pracy opisanych we wniosku,
          • Telefony – wykorzystywane do kontaktów zawodowych z kontrahentem
          celem omówienia postępów prac oraz testowania oprogramowania,
          • Słuchawki – z mikrofonem, przeznaczone do prowadzenia rozmów
          służbowych z kontrahentem, omówienia postępów prac, poznania preferencji
          klienta i wideokonferencji.
      b) wydatki związane z eksploatacją pojazdu (paliwo, koszty napraw, przeglądów,
        wymiana opon) – są to wydatki niezbędne do dojazdu do siedziby klienta lub do
        specjalistycznych sklepów ze sprzętem komputerowym.
    Pytania
      1. Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
      2. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
        programów komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany
        we wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o
        której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
        jako prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez
        Wnioskodawcę)?
      3. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie prawa autorskiego
        do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w ramach
        świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
        prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
        których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych i tym samym możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w latach 2019-2021?
      4. Czy wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez
        Wnioskodawcę stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez
        podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-
        rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 1:
    Efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. W tym miejscu
    podkreślić należy, iż zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa pojęcie programu

    komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc „programem komputerowym” jest
    każdy kod źródłowy, interfejs czy algorytm w języku programowania. Holistycznie i
    funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części
    składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w
    informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs (s. 37,
    https://www.podatki.gov.pl/pit/wyjasnienia-pit/objasnienia-podatkowe-ip-box/, dostęp:
    2.8.2019 r.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą
    jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie
    podlegają ochronie. Jak już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, ochrona
    programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy
    wyrażenia. W grę wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego
    (source code), zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania
    niekiedy przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku
    angielskim), a ponadto kodu maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla
    maszyn cyfrowych. Ochronie na gruncie prawa autorskiego będą podlegać także
    projekty oprogramowania, nawet jeśli nie zostały one zakończone.
    Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może poprzedzać
    sporządzenie schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć działań (flow-
    chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki sposób może
    zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym etapie prac
    nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur geometrycznych,
    mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego aplikacji. W tym
    wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza kody źródłowe, interfejsy, algorytmy, w językach
    programowania składające się na moduły oprogramowania, w których zapisane były
    nowe funkcjonalności tego oprogramowania, jak również dokumentację techniczną
    /wykonawczą.
    W konsekwencji, Wnioskodawca wytwarzał utwory chronione w rozumieniu art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawa pokrewnych, posiada do nich autorskie prawa
    majątkowe i osobiste (które to autorskie prawa majątkowe są następnie przenoszone
    na Zleceniodawcę).
    Tym samym efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 2:
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we wniosku
    sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art.
    5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o
    których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez Wnioskodawcę).
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania
    naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być
    zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów: - Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i

        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
    nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zdaniem Wnioskodawcy,
    prowadził on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace rozwojowe o których mowa w
    art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z
    art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu,
    rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania miały/mają charakter twórczy, ponieważ
    służyły tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych
    rozwiązań leżała między innymi po stronie wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone
    przez Wnioskodawcę stanowiło/stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz
    przedmiot ochrony prawa autorskiego.
    Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmowały/obejmują
    wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług.
    Po trzecie, prace nad oprogramowaniem miały/mają charakter systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie
    oprogramowania w przyszłości.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 3:
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w
    ramach świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
    art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym
    możliwe jest zastosowanie przez niego stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w roku 2024 i w latach 2019-2021.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca
    wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za
    uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich ustawodawca
    wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy).
    Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb
    świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa
    oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są
    efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych,
    które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i
    które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są
    sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty

    albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako
    kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
    Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności
    intelektualnej do tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana
    odpłatnie na rzecz danego kontrahenta.
    W toku realizowanych prac, Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza utwory objęte prawami
    własności intelektualnej. Kontrahent zyskiwał/zyskuje wszystkie prawa do
    wytworzonych utworów, a Wnioskodawca je utracił/utraci, za co otrzymał
    wynagrodzenie. Tak, więc należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Takie stanowisko znajduje
    również potwierdzenie w ostatnich wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej interpretacjach (interpretacja z dnia 12.07.2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-
    1.4011.106.2022.2.JJ, z dnia 12.07.2022 r. znak sprawy: 0112-KDWL.4011.428.2022.2.AK,
    z dnia 12.07.2022 r. znak sprawy: 0115-KDIT1-4022.117.2022.2.MK, z dnia 08.07.2022 r.
    znak sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.118.2022.2.JJ).
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego –
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Przedmiotowe części oprogramowania tj. programy komputerowe opisane we wniosku
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy
    obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs.
    Reasumując tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe – kody źródłowe
    stanowią zatem program komputerowy, które znajduje się w katalogu kwalifikowanych
    praw autorskich IP.
    Zdaniem Wnioskodawcy przenoszenie autorskich majątkowych praw do
    oprogramowania lub jego części, programów komputerowych w ramach współpracy ze
    Zleceniodawcą i uzyskiwanie przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do
    skorzystania z ulgi IP BOX.
    Wnioskodawca przenosił na zleceniodawcę całość majątkowych praw autorskich do
    oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności badawczo-rozwojowej otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem - w
    ocenie Wnioskodawcy – osiągał kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, o czym mowa powyżej.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 4:
    Wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną

    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione przez niego wydatki takie jak:
    a) wydatki na zakup sprzętu elektronicznego,
    b) wydatki związane z eksploatacją pojazdu (paliwo, koszty napraw, przeglądów,
    wymiana opon),
    stanowią koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, o których mowa w literze a wzoru określonego w art. 30ca ust.
    4 ustawy o PIT.
    Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę ww. wydatki w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej miały bowiem bezpośredni związek z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową, a ich ponoszenie jest niezbędne do
    prowadzenia działalności tego rodzaju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że od 27 lipca 2019 r. prowadzi Pan
    działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmował się
    tworzeniem, rozwijaniem lub ulepszaniem programów komputerowych. Od października
    2019 r. świadczył Pan usługi na rzecz Spółki na podstawie pisemnie zawartej pomiędzy
    stronami umowy o współpracy. (...). Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych,
    innowacyjnych modułów/funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami
    tych prac było wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji
    rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały czynności takie jak:
    zbadanie/analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i prac,
    implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja rozwiązania
    właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego. Realizował Pan
    powierzone mu zadania w dowolnym miejscu i przekazywał efekty zrealizowanych zadań
    za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość. Nie podlegał Pan
    bezpośredniemu kierownictwu Spółki, miał Pan dowolność w wyborze sposobu

    wykonywania zadań. Ponosił Pan ryzyko gospodarcze w związku z prowadzoną przez
    niego działalnością. Wytwarzane przez Pana programy komputerowe jak i rozwinięcia
    /ulepszenia oprogramowania były to osobne utwory, algorytmy w językach
    programowania, a więc utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Tworzył Pan rozwiązanie, do którego zgodnie z umową
    z określonym momentem przenoszone były autorskie prawa majątkowe. Tworzył Pan
    programy komputerowe – kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania - a więc utwory podlegające ochronie na mocy przepisów prawa
    autorskiego. Tworzył Pan bowiem kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania składające się na określone moduły danego oprogramowania, o których
    mowa powyżej. W przedmiotowych kodach źródłowych zapisane były nowe
    funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe rozumie Pan właśnie
    ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego składające się na określone moduły
    (pakiety) oprogramowania – nowe funkcjonalności, które były dostarczane Spółce i do
    których przysługiwały Panu autorskie prawa majątkowe (przenoszone następnie na
    Spółkę) i osobiste. Reasumując, efektem ww. czynności wykonywanych przez Pana w
    ramach współpracy ze Spółką były nowe funkcjonalności - kody źródłowe, interfejsy,
    algorytmy w językach programowania tj. programy komputerowe – utwory chronione w
    rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzona bezpośrednio przez Pana indywidualna i
    samodzielna działalność na potrzeby kontraktu zawartego ze Spółką obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, albowiem nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa
    Pan nową wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, pogłębiał ją, a
    następnie wykorzystywał do wytwarzania programów komputerowych. Powstałe
    programy komputerowe były efektem Pana własnej, samodzielnej działalności twórczej,
    wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu
    procesowi powstawał nowy produkt. Twórczy charakter działalności w odniesieniu do
    programów komputerowych, oprogramowania, których dotyczy wniosek, przejawia się w
    tym, że na skutek Pana działań podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały nowe, innowacyjne funkcjonalności oprogramowania/systemów Spółki. Te
    nowe funkcjonalności były kreacyjnym rezultatem Pana działalności, były wytworem Pana
    intelektu. Co do zasady w każdym przypadku przyjmując zadanie do realizacji, a

    polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu wytworzonego już
    wcześniej oprogramowania o innowacje zapoznawał się Pan z problemem użytkownika,
    analizował go i wymyślał możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania
    wstępne (prototypy), analizował potencjalne skutki zastosowania, wytwarzał nowe
    funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne/prototypy, testował je i
    następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał do istniejącego oprogramowania.
    Oprogramowanie było rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby było konkurencyjne,
    odpowiadało na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych
    na rynku. Efekty Pana pracy zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny. Nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Klienta/Spółkę. Współpracując z ww. Spółką
    tworzył Pan programy komputerowe, a więc utwory chronione na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W wyniku prac zaprojektował Pan i
    stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony: produkt, tj. program komputerowy/programy
    komputerowe w ramach usług świadczonych na rzecz Spółki. Tworzone przez Pana
    produkty były/są innowacyjne, nie miały swoich odpowiedników na rynku i odpowiadały
    na potrzeby Spółki/użytkowników systemu.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał Pan, programy komputerowe
    dla Spółki bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób
    systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy
    bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    Systematyczność Pana prac polegała na tym, że zaplanował i przeprowadził Pan chociażby
    realizację modułów/nowych funkcjonalności oprogramowania (rozwinięć każdego
    oprogramowania opisanego we wniosku i uzupełnieniu) w ramach danego projektu,
    realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele do osiągnięcia –
    mając na uwadze zapotrzebowania Spółki/użytkowników końcowych systemu,

    harmonogram i zasoby. Działał/działa Pan w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany a przy tym regularny. Celem/celami jakie postawił Pan sobie w zakresie
    tworzonego/rozwijanego/ulepszanego oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie
    działającą funkcjonalność (lub funkcjonalności), którą zamówiła Spółka, w pełni
    odpowiadającą jej potrzebom/potrzebom jej klienta (użytkowników oprogramowania),
    zaprojektowaną i zaimplementowaną stricte pod Spółkę/użytkowników oprogramowania,
    odróżniającą się od gotowych rozwiązań na rynku. Rezultatem prac miała być
    funkcjonalność dobrej jakości, wydajna, użyteczna, utrzymalna, skalowalna i bezpieczna.
    Ten produkt jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i
    wykorzystania nowo zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie
    innowacyjnego produktu, który jest efektem Pana pracy twórczej, kreatywnej.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem prac nad oprogramowaniem posiadał Pan
    wyższe wykształcenie informatyczne oraz solidne podstawy teoretyczne i praktyczne w
    zakresie ogólnych zasad programowania, struktur danych, algorytmiki oraz
    podstawowych technologii webowych. Pana wiedza obejmowała również zagadnienia
    związane z bazami danych, systemami operacyjnymi oraz architekturą systemów
    informatycznych. Na potrzeby projektu był Pan jednak zobowiązany do znaczącego
    pogłębienia i aktualizacji wiedzy w kilku kluczowych obszarach:
    (...)
    W celu tworzenia oprogramowania, musiał Pan poszerzyć wiedzę z informatyki w celu
    wytworzenia nowych, prototypowych funkcjonalności oraz usprawnienia interfejsu
    użytkownika a także aktualizacji/rozwinięcia istniejących już funkcjonalności.
    Wykorzystywał Pan również wiedzę z zakresu matematyki, jak również musiał nauczyć się
    korzystania z narzędzi potrzebnych do tworzenia tego oprogramowania/nowych
    funkcjonalności. Nie nabywał Pan wyników cudzej twórczości, ale korzystał z otwartych
    bibliotek (Open Source) jako narzędzi do tworzenia programów komputerowych. Na
    potrzeby prac nad oprogramowaniem używał Pan narzędzia/języków związanych z
    informatyką takich jak: (...). Dodatkowo samodzielnie wytwarzał Pan narzędzia, skrypty w
    celu rozwoju oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu

    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wynika z wniosku, w ramach prowadzonej działalności (od początku współpracy ze
    Spółką) nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał Pan dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług). Efekty samodzielnej Pana działalności (opisywanych

    prac) były rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub
    były na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już
    funkcjonujących. Pana czynności nie obejmowały prac rutynowych, a zmierzały do
    ulepszenia i poprawy funkcjonalności tworzonego oprogramowania. Programy
    komputerowe, do których autorskie prawa majątkowe były przenoszone na Spółkę były
    tworzone przez Pana w ramach opisanych prac. Prowadził Pan te prace w odniesieniu do
    każdego tworzonego kwalifikowanego IP. Do tworzenia nowych rozwiązań wykorzystywał
    Pan zdobytą już wcześniej wiedzę, jednak na potrzeby projektów ją poszerzał i zdobywał
    nową. Opisane prace zostały zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikami/wynikiem były
    nowe moduły, rozwinięcia, funkcjonalności oprogramowania, systemu. Wynik/wyniki tych
    prac miały każdorazowo formę programów komputerowych. Wytwarzane przez Pana
    programy komputerowe jak i rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania były to osobne
    utwory, algorytmy w językach programowania, a więc utwory chronione w rozumieniu art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosił Pan na Spółkę w ramach
    zawartych umów całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanych programów
    komputerowych. Prace wykonywane przez Pana, a zakwalifikowane jako prace rozwojowe
    były wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach danego projektu, nad
    którym Pan pracował i w ramach każdej tworzonej funkcjonalności opisanej we wniosku
    oprogramowania. Sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41
    oraz art. 53 ww. ustawy. Prace te obejmowały łącznie: nabywanie przez Pana wiedzy i
    umiejętności, łączenie przez niego wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności
    pomiędzy wiedzą z rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań
    naukowych oraz umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    prac), kształtowanie wiedzy i umiejętności Pana oraz wykorzystywanie tej wiedzy i
    umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą
    planowaniu projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    – programów komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz danej Spółki.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    /ulepszaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze

        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
    bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe –
    utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych;
    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Kontrahenta na mocy umowy o
    współpracy w ramach wykonywanych usług, na podstawie pisemnej umowy zawartej z
    zachowaniem formy wskazanej w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych;
    - prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego

    (oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za lata
    2019-2021.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.

    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które ponosi Pan na:
      - eksploatację samochodu (paliwo, koszty napraw, przeglądów, wymiana opon);
      - zakup sprzętu komputerowego (komputery, monitory, telefony, słuchawki),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązywały w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.