Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1135/09-5/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-10
Teza: 1. Czy wypłata pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2009 r. w roku następnym, tj. w 2010 ( zgodnie z ustawą o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym) w terminie do 31.03.2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w 2009 roku? 2. Kiedy zaliczyć do kosztów podatkowych od wypłaconego w terminie do 31.03.2010 r. pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - do kosztów podatkowych roku 2009 czy roku 2010? 3. Czy wypłata ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnej odzieży roboczej i umundurowania pracownikom zakładu za II półrocze 2009 roku w terminie (zgodnie z Zarządzeniem nr 18/98) do 28 lutego 2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w roku 2009 czy też w roku 2010?
Słowa kluczowe: dodatki; fundusz-Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; fundusz-Fundusz Pracy; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; nagrody; składki-składki na ubezpieczenie społeczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 07 grudnia 2009 r. (data wpływu 10.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z tytułu dodatkowego wynagrodzenia rocznego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 05 stycznia 2010 r. (data wpływu 08.02.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na:

*   wypłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego,

*   składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z tytułu dodatkowego wynagrodzenia rocznego,

*   wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnej odzieży roboczej i umundurowanie pracowników zakładu.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

1.  Wnioskodawca jest samorządowym zakładem budżetowym. Zgodnie z ustawą z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. Nr 160, poz. 1080 z późn. zm.), zakład dokonuje wypłaty dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników zakładu. Zgodnie z art. 5 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym, zakład wynagrodzenie roczne wypłaca z wyodrębnionych na ten cel środków na wynagrodzenia. Dodatkowe wynagrodzenie roczne wypłacane jest nie później niż w ciągu pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje to wynagrodzenie. Zakład za 2009 rok wypłaci więc pracownikom zakładu dodatkowe wynagrodzenie roczne zgodnie z ustawą do dnia 31.03.2010 r. (tj. w 2010 r.).
2.  Wnioskodawca Zarządzeniem nr x Dyrektora X z dnia x 1998 roku w sprawie zasad przydziału oraz tabeli norm czasookresu używania środków ochrony indywidualnej, odzieży roboczej oraz umundurowania służbowego ustalił wykaz stanowisk pracy, na których dopuszcza się używanie własnej odzieży roboczej i umundurowania w zamian za ekwiwalent pieniężny dla kierowcy autobusu i motorniczego tramwaju. Podstawa prawna Zarządzenia: art. 237 (6) i 237 (7) Kodeksu pracy oraz Uchwały Rady Ministrów Nr 44 z dnia 27 marca 1990 r. zam. w MP Nr 14 z dnia 19 kwietnia 1990 r. Ekwiwalent pieniężny zgodnie z &3 Zarządzenia wypłaca się za okresy półroczne w terminie: za l półrocze - do 30 września, za II półrocze - do 28 lutego. Zakład zgodnie z Zarządzeniem za II półrocze 2009 r. wypłaci ekwiwalent do 28 lutego 2010 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wypłata pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2009 r. w roku następnym tj. w 2010 (zgodnie z ustawą o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym) w terminie do 31.03.2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w 2009 roku?
2.  Kiedy zaliczyć do kosztów podatkowych od wypłaconego w terminie do 31.03.2010 r. pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - do kosztów podatkowych roku 2009 czy roku 2010?
3.  Czy wypłata ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnej odzieży roboczej i umundurowania pracownikom zakładu za II półrocze 2009 roku w terminie (zgodnie z Zarządzeniem nr x) do 28 lutego 2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w roku 2009 czy też w roku 2010?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie drugie.

Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami, i tak:

*   w zakresie pytania pierwszego w dniu 10 marca 2010 r. nr ILPB3/423-1135/09-4/MC,

*   w zakresie pytania trzeciego w dniu 10 marca 2010 r. nr ILPB3/423-1135/09-6/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, składki z tytułu należności - dodatkowego wynagrodzenia rocznego - w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, tj. w grudniu 2009 r., za który należności z tytułu dodatkowego wynagrodzenia rocznego są należne pod warunkiem, że składki zostaną opłacone nie później niż do 15 dnia tego miesiąca (marca 2010 r.) czyli miesiąca w którym wypłacono dodatkowe wynagrodzenie roczne. Wypłata bowiem dodatkowego wynagrodzenia rocznego ma nastąpić w terminie do 31.03.2010 r. W przypadku uchybieniu terminom określonym w art. 15 ust. 1 pkt 4h do składek stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, winien pozostawać w związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika oraz nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy, jako wydatek niestanowiący kosztów uzyskania przychodów.

Do kosztów uzyskania przychodów można również zaliczyć tzw. koszty pracownicze. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie oraz inne świadczenia pieniężne ponoszone na rzecz pracownika. Także wydatki pracodawcy na zapłatę do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek finansowanych przez płatnika, składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) w części finansowanej przez płatnika składek, stanowią koszty pracownicze.

W myśl art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi, do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.

Na podstawie art. 15 ust. 4h ww. ustawy, składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 z późn. zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem, że składki zostaną opłacone:

1.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów,
2.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d:

*   art. 16 ust. 1 pkt 57a tej ustawy stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek (a contrario, składki te są kosztem uzyskania przychodów, gdy zostaną opłacone);

*   art. 16 ust. 7d, wedle którego przepis ust. 1 pkt 57a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do którego odnoszą się powołane regulacje, wyłącza przy tym z kategorii kosztów uzyskania przychodów składki na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii, wypłacanych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Z treści cytowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że wynagrodzenia, premie i nagrody i inne świadczenia pieniężne ponoszone na rzecz pracownika mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w miesiącu, za który są należne, jednak pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji pracownika w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy lub umowy o pracę.

Ponadto ustawodawca przewidział dwa możliwe momenty potrącalności kosztów uzyskania przychodów w postaci składek na ubezpieczenia społeczne, na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z tytułu m.in. dodatkowego wynagrodzenia rocznego:

*   w przypadku, gdy spełnione są przesłanki, określone w art. 15 ust. 4h, stanowią one koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należne jest ww. wynagrodzenie,

*   w pozostałych przypadkach, stanowią koszty uzyskania przychodów, gdy zostaną opłacone do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (art. 16 ust. 1 pkt 57a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych a contrario).

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, będący samorządowym zakładem budżetowym, wypłaca zgodnie z ustawą z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. Nr 160, poz. 1080 z późn. zm.) dodatkowe wynagrodzenia roczne dla pracowników zakładu. Za rok 2009 wypłaci je pracownikom w terminie do 31 marca 2010 r.

Składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, od tych wynagrodzeń są wypłacane w ustawowym terminie do 15-go dnia tego miesiąca (marca 2010r.).

W oparciu o przywołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od ww. wynagrodzeń należnych za grudzień 2009 r. i opłaconych do 15 marca 2010 r., podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów stosownie do cytowanego powyżej art. 15 ust. 4h ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w miesiącu grudniu 2009 r.

Natomiast, w przypadku uchybienia terminom wynikającym z art. 15 ust. 4h, stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 57d.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.