Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/4510-1-208/15-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-08-20
Teza: Czy ulga w podatku od nieruchomości uzyskana z Urzędu Gminy w związku z realizacją inwestycji przez Spółkę na terenie tej gminy w ramach programu samorządowego wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy stanowi przychód Spółki?
Słowa kluczowe: inwestycje; nieruchomości-podatek od nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; przychód; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 11 maja 2015 r. (data wpływu 20 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów podatkowych:

*   **jest prawidłowe** – co do niewystąpienia tego przychodu,
*   **jest nieprawidłowe** – co do oceny prawnej niewystąpienia tego przychodu.

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów podatkowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w dniu 16.04.2014 r. złożyła do Urzędu Miasta i Gminy zgłoszenie o zakończeniu nowej inwestycji z zamiarem skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją na podstawie § 15 ust. 2 Uchwały Rady Miejskiej z dnia 28.06.2007 r.

W odpowiedzi na złożone zgłoszenie z dnia 16.04.2014 r. Spółka otrzymała pismo potwierdzające nabycie od 01.05.2014 r. jako średnie przedsiębiorstwo zwolnienia w wysokości 100 % należnego zobowiązania podatkowego − podatku od nieruchomości. Maksymalna wartość pomocy publicznej udzielonej z różnych źródeł i w różnej formie średniemu przedsiębiorcy nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikowanych. W tym przypadku jest to kwota 6.041.036,29 zł. Uzyskana ulga nie stanowiła pomocy de minimis w rozumieniu przepisów prawa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ulga w podatku od nieruchomości uzyskana z Urzędu Gminy w związku z realizacją inwestycji przez Spółkę na terenie tej gminy w ramach programu samorządowego wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy stanowi przychód Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy ulga w podatku od nieruchomości uzyskana z Urzędu Gminy w związku z realizacją inwestycji przez Spółkę na terenie tej gminy w ramach programu samorządowego wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy − nie stanowi przychodu Spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy „Do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów”.

Z uwagi na fakt, iż ulga, z której Spółka skorzystała, polegała na uldze (zwolnieniu) w podatku od nieruchomości, powołany przepis przesądza, iż uzyskana ulga nie stanowi przychodu Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego:

*   **jest prawidłowe** – co do niewystąpienia tego przychodu,
*   **jest nieprawidłowe** – co do oceny prawnej niewystąpienia tego przychodu.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.): opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1.  grunty;
2.  budynki lub ich części;
3.  budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl natomiast art. 3 ust. 1 ww. ustawy: podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1.  właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;
2.  posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;
3.  użytkownikami wieczystymi gruntów;
4.  posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
    1.  wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,
    2.  jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

Ustawodawca przewidział przy tym zwolnienia od podatku od nieruchomości. Zwolnienia o charakterze przedmiotowym i podmiotowym normują odpowiednio art. 7 ust. 1 i ust. 2 omawianej ustawy. Ponadto na mocy ust. 3 tego artykułu: rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.

W przedstawionym stanie faktycznym Spółka została objęta zwolnieniem w podatku od nieruchomości, wprowadzonym mocą uchwały Rady Miasta i Gminy. W związku z powyższym Spółka ma wątpliwości, czy ulga z tego tytułu stanowi dla niej przychód podatkowy.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ww. przepisem: przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 1-3 powołanej ustawy). Na podstawie tej regulacji można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została ujęta w katalogu zawartym w art. 12 ust. 4 tej ustawy.

Na mocy powołanego przez Wnioskodawcę art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: do przychodów nie zalicza się natomiast zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

W zakresie zastosowania tego przepisu mieszczą się zatem podatki i opłaty, które:

*   stanowią dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego,
*   zostały zwrócone, umorzone lub zaniechano ich poboru oraz
*   nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wpływy z podatku od nieruchomości stanowią źródło dochodów budżetów gmin (tzw. dochody własne gmin), co wynika wprost z treści art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 513 ze zm.).

W omawianym przypadku, Spółka jest zwolniona z podatku od nieruchomości − nie ponosi zatem (w zakresie tego zwolnienia) wydatku na jego zapłatę. Wobec tego, dla oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy kluczowe jest ustalenie znaczenia pojęć „zwrot”, „umorzenie”, „zaniechanie” podatku. Na gruncie prawa podatkowego instytucje te reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613).

Na mocy art. 3 ust. 7 tej ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o zwrocie – rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Należy przy tym podkreślić, że zwrotowi może podlegać wyłącznie podatek, który został wcześniej zapłacony.

Pojęcie umorzenia i zaniechania łączy się natomiast z problematyką wygaśnięcia zobowiązania podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej: zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:

*   zaniechania poboru (pkt 5 powołanego przepisu),
*   umorzenia zaległości (pkt 8 tego przepisu).

Podmiotem uprawnionym do zaniechania poboru jest minister właściwy do spraw finansów publicznych. Na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej: minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników zaniechać w całości lub w części poboru podatków, określając rodzaj podatku, okres, w którym następuje zaniechanie, i grupy podatników, których dotyczy zaniechanie.

Na skutek wydania takiego rozporządzenia organ podatkowy nie będzie domagał się zapłaty podatku wynikającego ze zobowiązania podatkowego.

Instytucję umorzenia reguluje szczegółowo art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym: organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Pod pojęciem zaległości podatkowej należy przy tym rozumieć − zgodnie z art. 51 § 1 i 2 ww. ustawy − podatek niezapłacony w terminie płatności, a także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku. Umorzenie dotyczy zatem istniejącego zobowiązania podatkowego.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że zwolnienie od podatku od nieruchomości nie jest tożsame ze zwrotem, umorzeniem lub zaniechaniem tego podatku. Analizowany stan faktyczny nie mieści się zatem w zakresie zastosowania przepisu art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu należy jednak wskazać, że objęcie zwolnieniem od podatku od nieruchomości nie powoduje jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego dla Spółki. W wyniku zwolnienia aktywa Spółki nie ulegają powiększeniu, jak również nie zmniejszają się jej pasywa.

Tym samym w zakresie objętym zwolnieniem nie powstaje obowiązek zapłaty konkretnej kwoty tego podatku. Oznacza to, że zwolnienie Spółki od podatku od nieruchomości nie powoduje powstania przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując − ulga w podatku od nieruchomości uzyskana z Urzędu Gminy w związku z realizacją inwestycji przez Spółkę na terenie tej gminy w ramach programu samorządowego wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy nie stanowi przychodu podatkowego Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.