Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.531.2019.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-20
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; podatnik; sprzedaż; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2019 r. (data wpływu 8 października 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej (działki nr 1/23) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej (działki nr 1/23). Wniosek uzupełniono w dniu 11 grudnia 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 10 lipca 2013 r. ogłoszono upadłość Przedsiębiorstwa Usługowo Produkcyjnego „A” Sp. z o.o. (zwana dalej: PUP „A” Sp. z o.o., Upadła Spółka) z możliwością zawarcia układu. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy zmienił ww. postanowienie na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika. Powołano syndyka masy upadłości w osobie Pana B.

W skład masy upadłości Upadłej Spółki wchodzi m.in.: prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej działki nr 1/23, o pow. 5,87 ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr 1. Syndyk w ramach likwidacji majątku masy upadłości zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość. Syndyk posiada zgodę Rady Wierzycieli PUP „A” Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na sprzedaż z wolnej ręki nieruchomości, w tym ww. nieruchomości osobie fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą.

Przedsiębiorstwo Usługowo Produkcyjne A Sp. z o.o. powstała z przekształcenia spółki cywilnej o nazwie Przedsiębiorstwo Usługowo Produkcyjne „A” s.c. na mocy umowy z dnia 12 marca 2001 r.

W dniu 28 grudnia 1993 r. wspólnicy ww. spółki cywilnej nabyli od „B” w likwidacji na cele prowadzonej działalności gospodarczej, prawo użytkowania wieczystego działki nr 2/1, 2/2 i 1/13. Sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Działka nr 1/13 w wyniku zmian ewidencyjnych otrzymała numery 1/2 i 1/21.

Ostateczną decyzją administracyjną z roku 1998 prawo użytkowania wieczystego działek nr 2/1, 2/2, 1/20 i 1/21 zostało przekształcone we własność.

W roku 2001 działka nr 1/21 w wyniku zmian ewidencyjnych została podzielona na działki nr 1/22 i 1/23. W dniu 12 marca 2001 r. wspólnicy spółki cywilnej przekształcili spółkę cywilną na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo Produkcyjne „A” Sp. z o.o. Wspólnicy pokryli swoje udziały również ww. nieruchomością stanowiącą działkę nr 1/23, jednak nie nastąpiło to w formie prawem przewidzianej. Aktem notarialnym zawartym w dniu 11 marca 2004 r. ww. nieruchomość została wniesiona do Przedsiębiorstwa Usługowo Produkcyjnego „A” Sp. z o.o. na pokrycie obejmowanych przez wspólników udziałów w tej spółce.

Na przedmiotowej nieruchomości znajdują się zabudowania: budynek o funkcji mieszkalnej z 1920 roku oraz trzy budynki oznaczone w rejestrze budynków jako produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa z 1965 roku.

Powyższe budynki były użytkowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez Przedsiębiorstwo Usługowo Produkcyjne „A” s.c. a następnie przez Przedsiębiorstwo Usługowo Produkcyjne „A” Sp. z o.o. Nieruchomość stanowiła ujęty w ewidencji środków trwałych składnik majątku związany z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę. Zabudowania służyły do obsługi kopalni złoża gliny. Zabudowania nie podlegały remontom, modernizacjom ani ulepszeniom. Budynki od wielu lat nie są użytkowane, są w znacznym stopniu zniszczone.

W dziale III księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości ujawniony jest wpis dotyczący obciążenia nieruchomości odpłatnym ograniczonym prawem rzeczowym – umową użytkowania zawartą w dniu 5 lipca 2010 r. w formie aktu notarialnego. Według informacji uzyskanych od reprezentanta Upadłej Spółki użytkownik nie wykonywał ww. umowy.

W piśmie z dnia 4 grudnia 2019 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na zadane przez tut. Organ pytania o treści:

*   Pytanie DKIS nr 1: Czy przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie działka zabudowana nr 1/23? Odpowiedź: Przedmiotem sprzedaży będzie kompleks nieruchomości obejmujący działki gruntu nr:
    *   3/7, 30/3, 4, 5/3, 3/10, 3/9, 6, dla których Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr 2;
    *   7/3, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr 3;
    *   3/8, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczysta nr 4;
    *   8/5, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr 5;
    *   8/6, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr 6;
    *   1/23, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr 7.Spośród ww. działek tylko działka nr 1/23 jest zabudowana. W księdze wieczystej nr 2 prowadzonej dla działek nr 3/7, 3/3, 4, 5/3, 3/10, 3/9, 6 w Dziale I ujawniony jest zapis: „(…)”. Faktycznie nieruchomość ta nie jest jednak zabudowana. Na skutek działań syndyka w ostatnim czasie zaktualizowano w ewidencji gruntów i budynków oznaczenie użytku działki nr 3/3 z użytku oznaczonego Br (grunty rolne zabudowane) na użytek oznaczony Bp (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy). Następnie syndyk będzie dążył do wykreślenia z księgi wieczystej ww. wpisu odnoszącego się do istnienia zabudowań na nieruchomości. Syndyk wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z odrębnym wnioskiem z dnia 12 listopada 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane stanowiących działki nr 3/7, 3/3, 4, 5, 3/10, 3/9, 6 (a zatem w skład których wchodzi właśnie działka nr 9).
*   Pytanie DKIS nr 2: Czy na moment planowanej sprzedaży pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości zabudowanej (działki gruntu nr 1/23) upłynie okres dłuższy niż dwa lata? Odpowiedź: Na moment planowanej sprzedaży pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości zabudowanej (działki gruntu nr 1/23) upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Nieruchomość została zakupiona w 1993 r. bez podatku VAT. W okresie użytkowania żaden z budynków znajdujących się na działce nr 1/23 (tj. budynek o funkcji mieszkalnej oraz budynki oznaczone w rejestrze budynków jako produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa) nie był ulepszany ani też remontowany o wartości 30% wartości początkowej i nie był odliczany podatek VAT.
*   Pytanie DKIS nr 3: Czy nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży była wykorzystywana przez Spółkę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT? Odpowiedź: Znajdujące się na nieruchomości budynki oznaczone w rejestrze budynków jako produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa były wykorzystywane przez Spółkę na działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Natomiast budynek o funkcji mieszkalnej był wykorzystywany na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
*   Pytanie DKIS nr 4: Czy w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego? Odpowiedź: W momencie nabycia przedmiotowej nieruchomości Przedsiębiorstwo Usługowo-Produkcyjne „A” s.c. nie była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Spółce nie przysługiwało zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż opisanej zabudowanej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku dostawy przedmiotowej nieruchomości zabudowanej transakcja taka podlegać będzie zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), dalej zwanej „ustawą o VAT”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii – art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Tym samym, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości stanowić będzie transakcję wpisująca się w przedmiot opodatkowania przywołanym podatkiem.

Jednakże ustawodawca przewidział przypadki, w których możliwym jest zwolnienie transakcji od podatku od towarów i usług. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ww. ustawy.

Stosownie do tego przepisu, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W ocenie Wnioskodawcy, możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie dokonuje się dostawy budynków w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim (budynki po ich wybudowaniu były użytkowane na własne potrzeby m.in. przez Upadłą Spółkę), i ponadto pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Z ostrożności, gdyby organ uznał, że powyższe stanowisko Wnioskodawcy jest błędne z uwagi na uznanie, że dostawa nastąpi jednak w ramach pierwszego zasiedlenia, Wnioskodawca wskazuje, iż w jego ocenie transakcja może zatem korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Przepis ten stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Upadłej Spółce z tytułu nabycia przedmiotowych zabudowań nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jednocześnie Upadła Spółka nie dokonywała wydatków na ulepszenie przedmiotowych zabudowań, spełnione zatem zostały przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Wskazać ponadto należy, że odpłatna dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności. Zatem zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wiadomo czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mogą stanowić czynności zwolnione od podatku VAT bądź być opodatkowane tym podatkiem.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Według art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ponadto jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w myśl przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem dostawy będzie kompleks nieruchomości obejmujący m.in. działkę zabudowaną nr 1/23. Na przedmiotowej nieruchomości znajdują się zabudowania: budynek o funkcji mieszkalnej z 1920 roku oraz trzy budynki oznaczone w rejestrze budynków jako produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa z 1965 roku. Na moment planowanej sprzedaży pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości zabudowanej (działki gruntu nr 1/23) upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W okresie użytkowania żaden z budynków znajdujących się na działce nr 1/23 (tj. budynek o funkcji mieszkalnej oraz budynki oznaczone w rejestrze budynków jako produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa) nie był ulepszany ani też remontowany o wartości 30% wartości początkowej i nie był odliczany podatek VAT. Znajdujące się na nieruchomości budynki były wykorzystywane przez Spółkę na działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Natomiast budynek o funkcji mieszkalnej był wykorzystywany na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości.

Wnioskodawca powziął wątpliwości w kwestii zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla planowanej czynności sprzedaży działki zabudowanej. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii sprzedaży działki zabudowanej nr 1/23.

Wobec powyższego, należy rozstrzygnąć czy w odniesieniu do znajdujących się na działce nr 1/23 budynków (budynku o funkcji mieszkalnej oraz 3 budynków oznaczonych w rejestrze budynków jako produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa) miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy stwierdzić, że transakcja dostawy działki nr 1/23 zabudowanej ww. budynkami, nie będzie następowała w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, bowiem – jak wskazał Wnioskodawca – pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą przedmiotowej nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, nie zostały poniesione nakłady na ulepszenie budynków znajdujących się na działce nr 1/23, przekraczające 30% ich wartości początkowej, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. W związku z powyższym, dla ww. transakcji zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym przedmiotowe budynki są posadowione, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

W związku z tym, że dostawa nieruchomości zabudowanej (działki nr 1/23) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest bezpodstawna.

Reasumując, planowana transakcja sprzedaży działki zabudowanej nr 1/23, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, o ile Wnioskodawca nie wybierze opodatkowania tej sprzedaży na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie pytania Wnioskodawcy, tj. wyłącznie zwolnienia od podatku sprzedaży działki zabudowanej nr 53/21. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.