Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-329/14/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-04
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu paliwa do samochodu opisanego we wniosku w pkt 7 w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r
Słowa kluczowe: ewidencja; ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; ewidencja-prowadzenie ewidencji; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; pojazdy; pojazdy-pojazd samochodowy o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 marca 2014 r. (data wpływu 1 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 26 czerwca 2014 r. (data wpływu 27 czerwca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu paliwa do samochodu opisanego we wniosku w pkt 7 w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu paliwa do samochodów opisanych we wniosku w pkt 7 w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 26 czerwca 2014 r. (data wpływu 27 czerwca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 20 czerwca 2014 r. znak: IBPP2/443-329/14/IK.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, która jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. W działalności gospodarczej wykorzystuje samochody, zakupione przed 1 stycznia 2014 roku, które stanowią środki trwałe firmy. Samochody te są wykorzystywane wyłącznie do działalności opodatkowanej.

Są to samochody, które, jak to wynika z posiadanych przez Wnioskodawcę świadectw homologacji, wydanych przez ich producentów w momencie zakupu i z adnotacji w dowodach rejestracyjnych spełniają łącznie następujące warunki: są to pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony; posiadają homologację ciężarową Nl, wydaną bezterminowo; liczba miejsc (siedzeń) łącznie z kierowcą wynosi 3 lub więcej - przy dopuszczalnej ładowności większej niż 500 kg. Od momentu zakupu do chwili obecnej nie były przeprowadzone żadne zmiany powodujące zmianę przeznaczenia czy homologacji wymienionych wyżej pojazdów, a wyciągi ze świadectw homologacji wydane zostały bezterminowo.

Samochody, wykorzystywane do działalności gospodarczej przez firmę Wnioskodawcy to:

1.  Citroen Berlingo 1,4, który posiada wyciąg ze świadectwa homologacji oraz adnotacje w dowodzie rejestracyjnym, w których zawarte są następujące informacje:
    *   rodzaj: samochód ciężarowy; rok produkcji 1998, dopuszczalna masa całkowita 1780 kg;
    *   ładowność 655 kg; liczba miejsc do siedzenia 5.
2.  Opel Zafira, który posiada wyciąg ze świadectwa homologacji oraz adnotacje w dowodzie rejestracyjnym, w których zawarte są następujące informacje:
    *   kategoria/rodzaj Nl; rok produkcji 2001; dopuszczalna masa całkowita 1990 kg;
    *   dopuszczalna ładowność 620 kg; liczba i rozmieszczenie siedzeń 5, 2 przednie, 3 tylne.
3.  Toyota Corolla która posiada wyciąg ze świadectwa homologacji oraz adnotacje w dowodzie rejestracyjnym, w których zawarte są następujące informacje:
    *   kategoria/rodzaj pojazdu Nl/samochód ciężarowy; rok produkcji 2000; dopuszczalna masa całkowita 1580 kg; dopuszczalna ładowność 505 kg; liczba i rozmieszczenie siedzeń 4, (przód: 2, tył: 2).
4.  Toyota Corolla, która posiada wyciąg ze świadectwa homologacji oraz adnotacje w dowodzie rejestracyjnym, w których zawarte są następujące informacje:
    *   kategoria/rodzaj pojazdu Nl/samochód ciężarowy; rok produkcji 2002; dopuszczalna masa całkowita 1655 kg; dopuszczalna ładowność 505 kg; liczba i rozmieszczenie siedzeń 4, (przód: 2, tył: 2).
5.  Ford Focus, który posiada wyciąg ze świadectwa homologacji oraz adnotacje w dowodzie rejestracyjnym, w których zawarte są następujące informacje:
    *   kategoria/rodzaj pojazdu: Nl/samochód ciężarowy; rok produkcji 2000; dopuszczalna masa całkowita 1635 kg; dopuszczalna ładowność 512 kg;
    *   liczba i rozmieszczenie siedzeń 5, 2 przednie, 3 tylne.
6.  Toyota Land Cruiser, która posiada wyciąg ze świadectwa homologacji oraz adnotacje w dowodzie rejestracyjnym, w których zawarte są następujące informacje:
    *   kategoria pojazdu: N1G - samochód ciężarowy terenowy; podrodzaj: VAN; rok produkcji 2010; dopuszczalna masa całkowita pojazdu 2980 kg; dopuszczalna ładowność 810 kg;
    *   liczba i rozmieszczenie siedzeń: 5.
7.  Citroen Berlingo, który posiada wyciąg ze świadectwa homologacji oraz adnotacje w dowodzie rejestracyjnym, w których zawarte są następujące informacje:
    *   kategoria: Nl; podrodzaj: VAN; rok produkcji 2009; dopuszczalna masa całkowita pojazdu 2150 kg; dopuszczalna ładowność 749 kg; liczba i położenie siedzeń: 3 miejsca, 1 fotel i kanapa 2 miejscowa z przodu.

Ponadto samochód ten posiada zaświadczenie o przeprowadzonym w dniu 26. 02. 2010 r. badaniu technicznym pojazdu stwierdzające iż, Citroen Berlingo spełnia wymagania dla pojazdów samochodowych określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami)

W uzupełnieniu do wniosku w zakresie samochodu opisanego w pkt 7 oraz pytania nr 4 Wnioskodawca wskazał, że:

Samochód ten jest środkiem trwałym w mojej firmie, a jego konstrukcja wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Jest to bowiem samochód, który zgodnie z art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującej od 1 kwietnia 2014 r. jest pojazdem samochodowym (o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony), innym niż samochody osobowe, mającym jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowany na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: van.

Spełnienie wyżej wymienionych wymagań zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów i potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację w dniu 26 luty 2010 r.

Na zaświadczeniu tym umieszczona została adnotacja następującej treści: „Pojazd odpowiada dodatkowym warunkom technicznym przewidzianym dla: VAT-1 jeden”. Od czasu wydania wymienionego wyżej dodatkowego zaświadczenia technicznego w pojeździe tym nie dokonano żadnych zmian, w wyniku których Citroen Berlingo nie spełniałby wymagań art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT obowiązującej od 1 kwietnia 2014 r. czyli nadal uznawany będzie za pojazd samochodowy wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika bez potrzeby prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Ponadto art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw mówi, iż zaświadczenie o przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. l, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dlatego zaświadczenie opisywane we wniosku wydane w lutym 2010 r. pozostaje ważne również po 1 kwietnia 2014 r.

Również w dowodzie rejestracyjnym opisywanego pojazdu widnieje adnotacja „VAT-1” o spełnieniu dodatkowych wymagań.

Citroen Berlingo z pkt 7 części G wniosku ORD-IN jest i będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej wyłącznie do czynności opodatkowanych, a w godzinach pracy i po godzinach pracy samochód ten jest garażowany na terenie przedsiębiorstwa, co wyklucza możliwość jego użycia do celów prywatnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie oznaczone we wniosku nr 4:

Czy od 1 kwietnia 2014 roku będę miał prawo, bez prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, do odliczenia 100% kwoty podatku VAT wynikającej z faktury dotyczącej nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do pojazdu opisanego w części G wniosku w pkt 7 (Citroen Berlingo 2009 r. posiadający dodatkowe badanie techniczne wydane przed 1 kwietnia 2014 r.)?

Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w piśmie z 26 czerwca 2014 r. (data wpływu 27 czerwca 2014 r.).

Od 1 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca ma prawo do odliczania 100% VAT przy nabyciu paliwa do Citroena Berlingo (pkt 7) bez prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, ponieważ samochód ten jest traktowany, z uwagi na swoją konstrukcję, jako wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT. Podobnie jak przed zmianą przepisów, także i od 1 kwietnia 2014 r. samochód z jednym rzędem siedzeń klasyfikowany jako van, daje pełne prawo do odliczenia VAT.

Posiadane przez Wnioskodawcę zaświadczenie z badania technicznego wydane 26 lutego 2010 r. gwarantuje możliwość pełnego odliczania VAT od nabycia paliw, zarówno w okresie od 01.01.2014 r. do 31.03.2014 r., jak i po 1 kwietnia 2014 r. Zaświadczenie to bowiem zachowuje ważność po 1 kwietnia 2014 r., ponieważ w pojeździe tym nie zostały wprowadzone zmiany skutkujące niespełnieniem warunków technicznych uprawniających do pełnego odliczenia podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w zakresie w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu paliwa do samochodu opisanego we wniosku w pkt 7 w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. , uznaje się za prawidłowe.

W stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. w myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy o VAT do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Stosownie zaś do art. 86a ust. 9 ustawy o VAT, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
    2.  do prac wiertniczych,
    3.  koparka, koparko-spycharka,
    4.  ładowarka,
    5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6.  żuraw samochodowy

\- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W myśl art. 9 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Jeżeli przed terminem najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego lub przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pojazd, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest przedmiotem dostawy, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone nie później niż przed dniem dokonania dostawy.

Zaświadczenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (ust. 3 art. 9 ww. ustawy z 7 lutego 2014 r.).

Z powyższych przepisów wynika, że w wyniku wprowadzonych, ww. ustawą z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, zmian od 1 kwietnia 2014 r. obowiązują nowe zasady odliczania i rozliczania na gruncie podatku VAT wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony. Od dnia 1 kwietnia 2014 r. przy określaniu zakresu prawa do odliczenia od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, co do zasady, znaczenie ma sposób wykorzystania przez podatnika danego pojazdu. Jeżeli zostaną spełnione warunki wskazane w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT podatnicy wykorzystujący zarówno samochody osobowe oraz pojazdy samochodowe inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków oraz pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu, mają prawo do 100% odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków związanych z tymi pojazdami.

Pojazdy ustawowo uznane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, muszą spełniać warunki techniczne uprawniające do pełnego odliczenia podatku VAT, a spełnienie tych wymagań stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Jednocześnie zaświadczenie wydane przed dniem 1 kwietnia 2014 r. dla pojazdów mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van zachowują swoja ważność dla potrzeb stosowania nowych przepisów, o ile w pojazdach tych nie zostały wprowadzone zmiany skutkujące niespełnieniem warunków technicznych uprawniających do pełnego odliczenia podatku VAT.

W przedmiotowej sprawie konstrukcja pojazdu samochodowego opisanego w pkt 7 wniosku wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Jest to bowiem samochód, który zgodnie z art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług jest pojazdem samochodowym (o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony), innym niż samochody osobowe, mającym jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowany na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: van.

Spełnienie wyżej wymienionych wymagań zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stacje kontroli pojazdów i potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację w dniu 26 lutego 2010 r.

Na zaświadczeniu tym umieszczona została adnotacja następującej treści: „Pojazd odpowiada dodatkowym warunkom technicznym przewidzianym dla: VAT-1 jeden”. Od czasu wydania wymienionego wyżej dodatkowego zaświadczenia technicznego w pojeździe tym nie dokonano żadnych zmian, w wyniku których Citroen Berlingo nie spełniałby wymagań art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT czyli nadal uznawany będzie za pojazd samochodowy wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika bez potrzeby prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Również w dowodzie rejestracyjnym opisywanego pojazdu widnieje adnotacja „VAT-1” o spełnieniu dodatkowych wymagań.

Zatem w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca jako czynny zarejestrowany podatnik podatku VAT używający pojazd samochodowy wymieniony w pkt 7 opisu sprawy, wyłącznie do działalności opodatkowanej ma prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego przy nabyciu paliwa do ww. pojazdu samochodowego, ponieważ pojazd ten spełnia warunek wynikający z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, bez potrzeby prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu paliwa do samochodu opisanego we wniosku w pkt 7 w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r., należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowo wskazać należy, że ocena prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu paliwa do pojazdów samochodowych opisanych we wniosku w pkt 1-7 w stanie prawnym obowiązującym w okresie od 1 stycznia 2014 r. od 31 marca 2014 r. oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zakupu paliwa do pojazdów samochodowych opisanych we wniosku w pkt 1-6 w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.