Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.136.2025.1.AND
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Konwersja wierzytelności w postaci odsetek od pożyczki od
jedynego właściciela na kapitał zakładowy Spółki nie będzie
powodować po stronie Spółki powstania przychodu
podlegającego opodatkowaniu na gruncie przepisów art. 12
ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: pożyczka-odsetki od pożyczki
wierzytelność-konwersja wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Dopłaty wnoszone do spółki oraz nadwyżki
ponad wartość nominalną udziałów/akcji (agio)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Utworzenie lub powiększenie kapitału
zakładowego, funduszu udziałowego, założycielskiego,
statutowego albo organizacyjnego
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 11
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. S.A., wnioskodawca, jest wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru
    Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy (...) w (...) (...) Wydział Gospodarczy
    Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS (...) i posiada nr NIP (...), Regon (...).
    Zgodnie z powyższym wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym, obecnie jedynym
    akcjonariuszem Spółki posiadającym 100% akcji jest (...). Kapitał zakładowy Spółki w całości
    wpłacony wynosi (...) PLN. Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych, mającym siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca jest również czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, zarejestrowanym w Polsce.
    Misją Spółki jest promocja gospodarcza oraz wspieranie rozwoju gospodarczego małych i
    średnich przedsiębiorstw (...). Cel ten Spółka realizuje poprzez różne aktywności, głównie
    w ramach projektów współfinansowanych z (...) oraz innych.
    W ramach powierzonych zadań i zawartych umów, Spółka otrzymuje środki pieniężne,
    zaliczki na wypłatę dotacji, grantów dla małych i średnich przedsiębiorstw, promocję
    gospodarczą województwa oraz dotacje własne na pokrycie kosztów obsługi związanych z
    tymi projektami. W obecnym okresie programowania, (...), Spółka od (...) roku ze środków
    własnych realizuje między innymi trzy projekty strategiczne: (...).
    Ze względu na długotrwały proces od złożenia wniosków aplikacyjnych, zatwierdzenia
    budżetów projektów z ustalonymi kosztami kwalifikowanymi, zawarcia umów do
    pozyskania niezbędnych środków na realizację zadań, Spółka została zmuszona zaciągnąć
    pożyczkę pieniężną na kwotę (...) PLN z oprocentowaniem na poziomie stałym (...) w
    stosunku rocznym od jedynego właściciela, tj. (...). Pożyczka została udzielona na
    zapewnienie przejściowego finansowania realizacji trzech wyżej opisanych Przedsięwzięć
    Strategicznych na okres dwóch lat, tj. do 31 grudnia 2026 r.
    W ramach zawartej umowy pożyczki, Spółka zobowiązała się do wcześniejszej spłaty
    całości lub części zaciągniętego zobowiązania tylko w odniesieniu do kapitału, w
    przypadku uzyskania środków z docelowego źródła finansowania przedsięwzięć. Strony
    ustaliły również okres karencji spłaty całości naliczonych odsetek na 31 grudnia 2026 r. lub
    krótszy, w przypadku wcześniejszej spłaty całej pożyczki. Inną dopuszczalną formą spłaty
    naliczonych odsetek, w ramach zawartej umowy, jest możliwość zastosowania
    mechanizmu konwersji długu na kapitał zakładowy poprzez wyemitowanie nowych akcji
    przez Spółkę. Wykorzystując ewentualnie to prawo, Spółka jest zobowiązana do emisji
    akcji nieuprzywilejowanych i przekazania ich Pożyczkodawcy do objęcia według wartości
    nominalnej (...), w liczbie odpowiadającej wartości naliczonych odsetek. Rozważając w
    przyszłości możliwość skorzystania przez Spółkę z powyższego mechanizmu konwersji
    naliczonych odsetek na podwyższenie kapitału zakładowego, nasuwa się wątpliwość w
    zakresie skutków podatkowych, a dokładniej w podatku dochodowym od osób prawnych

    (CIT). Z tego względu niezbędne stało się wystąpienie przez Spółkę z wnioskiem o
    udzielenie odpowiedzi na opisane wyżej zdarzenie przyszłe.

## Pytanie

Czy w przedstawionym Zdarzeniu Przyszłym, Wnioskodawca powinien rozpoznać
    przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych od konwersji wierzytelności na kapitał zakładowy,
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, w wyżej opisanym Zdarzeniu Przyszłym, tj. konwersji wierzytelności w
    postaci odsetek od pożyczki od jedynego właściciela na kapitał zakładowy Spółki, nie
    będzie powodować po stronie Spółki powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu
    na gruncie przepisów art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „Ustawa o CIT”
    lub „updop”).
    Uzasadnienie
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, „przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe” oraz
    art. 12 ust. 1 pkt 7 updop, „wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w
    razie ich braku wartość wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze
    – w przypadku wniesienia do spółki albo spółdzielni wkładu niepieniężnego; przychodem
    jest wartość rynkowa takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności
    przedmiotu wkładu niepieniężnego”.
    Z powyższych uregulowań wynika, że o zaliczeniu określonego przysporzenia
    majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter, który skutkuje
    powiększeniem aktywa podatnika. Dzięki temu, podatnik może swobodnie dysponować
    otrzymanymi świadczeniami.
    W tym przypadku jest to wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci naliczonych odsetek
    na podniesienie wartości kapitału zakładowego. Podwyższenie kapitału zakładowego
    Spółki przyczyni się do jej lepszego wizerunku i postrzegania przez potencjalnych
    kontrahentów, kredytodawców oraz inwestorów. Wyższa wartość może świadczyć o
    większej wiarygodności finansowej Spółki.
    Stawiając tezę o braku opodatkowania konwersji odsetek od pożyczki na kapitał
    zakładowy, przede wszystkim należy wziąć pod uwagę brzmienie art. 12 ust. 4 pkt 4
    Ustawy o CIT – „do przychodów nie zalicza się: przychodów otrzymanych na utworzenie
    lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu
    założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu
    organizacyjnego ubezpieczyciela”.
    Przepisy art. 12 ust. 4 Ustawy o CIT enumeratywnie wskazują rodzaje przychodów, które
    stanowią katalog zamknięty i są wyłączone z podstawy naliczania podatku dochodowego
    od osób prawnych. W zaprezentowanym zdarzeniu przyszłym, wniesienie wkładu
    niepieniężnego poprzez konwersję naliczonych odsetek od pożyczki na kapitał zakładowy,
    dokładnie wpisuje się ww. w ustawie o CIT katalog przychodów. Jednoznacznie to daje
    podstawę, aby uznać, że uzyskany przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych Spółki.
    W tym miejscu należy zauważyć, że przy zastosowaniu wyżej opisanego mechanizmu nie
    dochodzi do umorzenia zobowiązania, lecz mamy do czynienia z konfuzją, która stanowi
    połączenie w jednym podmiocie statusu wierzyciela i dłużnika, którego następstwem jest
    wygaśnięcie zobowiązania z mocy prawa. Akcje w podwyższonym kapitale zakładowym
    zostaną objęte przez Wierzyciela w wartości rynkowej w zamian za wkład niepieniężny
    równy wartości naliczonych odsetek. W tym przypadku, transakcja konwersji

    wierzytelności na kapitał zakładowy jest ekwiwalentna dla obydwu stron i w związku z tym
    nie dochodzi do przysporzenia majątku Spółki podlegającemu opodatkowaniu CIT.
    Podsumowując – w przedstawionym zdarzeniu przyszłym – Wnioskodawca uważa, że
    konwersja wierzytelności w postaci naliczonych odsetek od pożyczki od jedynego
    właściciela na kapitał zakładowy Spółki nie będzie powodować po stronie Spółki
    rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu w świetle przepisów ustawy z dnia
    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji
    przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art.
    12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń zaliczanych do tej kategorii.
    I tak, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy,
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można stwierdzić, że o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym
    sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Otrzymane
    świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny,
    ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania
    określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.
    Ustawa przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Treść art. 12 ust. 4 ustawy o CIT
    zawiera zamknięty katalog przysporzeń, które nie są zaliczane do przychodów
    podatkowych.
    Skutki podatkowe otrzymania przez spółkę kapitałową wkładu na kapitał zakładowy i agio
    normują przepisy art. 12 ust. 4 pkt 4 i 11 ustawy o CIT.
    I tak, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT,
      do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub
      powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu
      założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu
      organizacyjnego ubezpieczyciela.
    Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 11 ustawy o CIT,
      do przychodów nie zalicza się dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie
      następuje w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, kwot i

      wartości stanowiących nadwyżkę ponad wartość nominalną udziałów (akcji),
      otrzymanych przy ich wydaniu i przekazanych na kapitał zapasowy, oraz w
      spółdzielniach i ich związkach – wartości wpisowego, przeznaczonych na fundusz
      zasobowy.
    Należy przy tym zwrócić uwagę, że użyty przez ustawodawcę zwrot „kwot i wartości”
    wskazuje, że wyłączone z opodatkowania jest zarówno agio pieniężne, jak i agio aportowe.
    Powyższe oznacza, że zarówno wkłady pieniężne, jak i niepieniężne wnoszone na pokrycie
    kapitału zakładowego nie są zaliczane do przychodów w rozumieniu prawa podatkowego.
    Literalna wykładnia powyższych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych uzasadnia wniosek, że nie jest przychodem wartość majątkowa otrzymana na
    utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego lub zapasowego spółki kapitałowej.
    Przysporzenie takie może mieć formę wkładów pieniężnych lub aportów. W każdym z tych
    przypadków ustawa podatkowa bezwarunkowo i jednoznacznie nie traktuje jednak za
    przychód podatkowy takiego trwałego, nieodwracalnego i definitywnego powiększenia
    majątku (uniwersalne cechy przychodu), które związane jest z operacją powiększenia
    kapitału zakładowego lub zapasowego albo ich pierwotnego utworzenia.
    Wskazać należy również, że przepisy art. 12 ust. 4 ustawy o CIT mają istotne znaczenie dla
    ustalenia zakresu przedmiotowego podatku dochodowego. Wyliczają enumeratywnie te
    rodzaje przychodów uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy
    ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu. Innymi słowy, art. 12 ust. 4 ustawy o
    CIT tworzy zamknięty katalog przychodów neutralnych podatkowo, co oznacza, że nie
    można go rozszerzać ponad te ich rodzaje, które wymienia ustawodawca.
    Zgodnie z art. 257 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”),
      podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości
      nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych.
    Kodeks spółek handlowych nie definiuje pojęć wkład pieniężny czy niepieniężny/aport jako
    form pokrycia kapitału w spółce kapitałowej, jak również technicznego sposobu realizacji
    wniesienia tego wkładu na pokrycie kapitału zakładowego. Ustawodawca, wprowadzając
    dychotomiczny podział wkładów, przeciwstawił wkład niepieniężny, wkładowi
    pieniężnemu, a to logicznie oznacza, że przedmiotem wkładu niepieniężnego może być
    wszystko to, co – nie będąc pieniądzem – przedstawia wartość ekonomiczną.
    Przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej może być każde prawo, które
    nie jest prawem niezbywalnym, świadczeniem pracy bądź usług, ale także nie kwalifikuje
    się jako tzw. prowizja grynderska, czyli wynagrodzenie wspólnika za świadczenia związane
    z zakładaniem spółki. Powszechnie przyjmuje się, że wierzytelność przysługująca
    podmiotowi obejmującemu udziały (akcje) w spółce kapitałowej może być przedmiotem
    wkładu niepieniężnego do tej spółki. Przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki
    kapitałowej może być wierzytelność, jaką posiada wspólnik wobec spółki, jak również
    wierzytelność posiadana przez wspólnika wobec osoby trzeciej.
    Sytuację, w której przedmiotem aportu jest wierzytelność posiadana przez wspólnika
    wobec spółki przyjmuje się określać jako konwersję wierzytelności na udziały/akcje (z
    perspektywy wspólnika-wierzyciela) albo też jako konwersję długu na kapitał (z
    perspektywy spółki-dłużnika).
    Zatem, konwersja wierzytelności oznacza jej zamianę na inne prawo majątkowe i nie jest
    wniesieniem wkładu w formie pieniężnej, albowiem tę można zrealizować tylko przez
    wpłatę pieniądza (gotówki) lub przy użyciu pieniądza bankowego.
    Z opisu sprawy wynika m.in., że (...), od (...) roku Spółka ze środków własnych realizuje
    między innymi trzy projekty strategiczne (...) (dalej: „Przedsięwzięcia Strategiczne”). Spółka
    zaciągnęła pożyczkę pieniężną z oprocentowaniem na stałym w stosunku rocznym od
    jedynego właściciela, tj. (...). Pożyczka została udzielona na zapewnienie przejściowego

    finansowania realizacji trzech opisanych we wniosku Przedsięwzięć Strategicznych na
    okres dwóch lat, tj. do 31 grudnia 2026 r. W ramach zawartej umowy pożyczki, Spółka
    zobowiązała się do wcześniejszej spłaty całości lub części zaciągniętego zobowiązania tylko
    w odniesieniu do kapitału, w przypadku uzyskania środków z docelowego źródła
    finansowania przedsięwzięć. Strony ustaliły również okres karencji spłaty całości
    naliczonych odsetek na 31 grudnia 2026 r. lub krótszy, w przypadku wcześniejszej spłaty
    całej pożyczki. Inną dopuszczalną formą spłaty naliczonych odsetek, w ramach zawartej
    umowy, jest możliwość zastosowania mechanizmu konwersji długu na kapitał zakładowy
    poprzez wyemitowanie nowych akcji przez Spółkę i przekazanie ich pożyczkodawcy, z
    czego Spółka zamierza skorzystać.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy Spółka powinna rozpoznać przychód na
    podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT od konwersji wierzytelności na kapitał
    zakładowy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Odnosząc się do mechanizmu, o jakim mowa we wniosku, należy wskazać, że wierzyciel
    spółki kapitałowej obejmuje udziały w kapitale zakładowym tej spółki w zamian za wkład
    niepieniężny w postaci jego wierzytelności wobec spółki, a po stronie spółki powstaje
    roszczenie wobec tego podmiotu (wierzyciela) o wniesienie wkładu niepieniężnego w
    postaci jego wierzytelności. Wspólnik wnosi wierzytelność tytułem aportu, dokonując jej
    cesji na rzecz spółki, co jednocześnie prowadzi do wygaśnięcia z mocy prawa
    zobowiązania, którego przedmiot stanowiła ta wierzytelność (wierzytelność zostaje
    bowiem nabyta przez dłużnika – tzw. konfuzja).
    Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że wartości otrzymane na podwyższenie
    kapitału zakładowego – stanowiące niewątpliwie przysporzenie majątkowe – uznane
    zostały przez ustawodawcę za wpływy niestanowiące przychodu podatkowego. Wpływy te
    są neutralne podatkowo.
    Przenosząc powyższe na grunt Państwa sprawy, wskazać zatem należy, że konwersja
    wierzytelności dotyczącej odsetek od pożyczki od jedynego właściciela na kapitał
    zakładowy Spółki, jako czynność polegająca na wniesieniu do Spółki aportu na
    powiększenie jej kapitału zakładowego, nie będzie podlegała opodatkowaniu po stronie
    Spółki, z uwagi na wskazane w art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT wyłączenie.
    W związku z tym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.