Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-315/14/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-12
Teza: Opodatkowanie wynagrodzenia z tytułu ustanowienia służebności przesyłu.
Słowa kluczowe: przychód; służebność; wynagrodzenia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 14 lutego 2014 r. (data otrzymania 14 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę przychodu uzyskanego z tytułu wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę przychodu uzyskanego z tytułu wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Na działce Wnioskodawcy zabudowanej domem letniskowym posadowiony jest słup energetyczny, a przez teren działki przebiega linia przesyłowa 15.000 V. W związku z tym faktem konieczne stało się uregulowanie prawne niniejszego stanu na zasadach określonych w art. 3051-3054 Kodeksu cywilnego, tj. ustanowienie prawa służebności przesyłu na rzecz firmy T. – właściciela ww. instalacji. Prawo to polegające na korzystaniu przez firmę T. z nieruchomości Wnioskodawcy poprzez swobodny dostęp, przejazd, przechód, itd., zostało ustanowione postanowieniem Sądu Rejonowego. Integralną częścią ww. postanowienia było zasądzenie kwoty wynagrodzenia (odszkodowania) za częściowe zmniejszenie wartości działki Wnioskodawcy, czytaj – za poniesioną stratę.

W dniu 6 lutego 2014 r. Wnioskodawca otrzymał wypełniony przez firmę T. druk PIT-8C, w którym w części D jako przychód wykazana została kwota wyliczona przez biegłego sądowego i zatwierdzona przez Sąd.

Identyczna do wyżej opisanej sytuacja dotyczy małżonka Wnioskodawcy jako współwłaściciela działki.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Czy podatek powinien płacić podmiot, który poniósł stratę – tutaj utratę wartości swojej działki, czyli Wnioskodawca?
2.  Na podstawie jakiego przepisu zaistniała konieczność wypełnienia informacji PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy, interpretowanie przez firmę T. wynagrodzenia ustalonego przez Sąd jako przychodu Wnioskodawcy jest nadużyciem. Z akt sprawy, a w szczególności z opinii biegłego sądowego, wynika, że określił on ”wartość służebności jako wartość nieruchomości pomniejszoną o skutki wynikające z ograniczonego prawa służebności…”. Wnioskodawca uważa, że utożsamianie straty bądź ewentualnej kompensaty za stratę z przychodem stanowi o niezrozumieniu podstawowych pojęć z zakresu zobowiązań podatkowych.

W opinii Wnioskodawcy, przywołane w PIT-8C podstawy prawne, tj. art. 35 ust. 10, art. 39 ust. 3 oraz art. 42a nie przystają do opisanej przez niego powyżej sytuacji. Przywołany w części D informacji PIT-8C przepis art. 20 ust. 1 nie zawiera w swojej treści delegacji do wykazywania jako przychód wynagrodzenia otrzymanego za ustanowienie służebności przesyłu.

Orzecznictwo wydawane przez sądy administracyjne potwierdza zasadę, że nieistotną jest sprawa wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu. W praktyce wynagrodzenie to jest odszkodowaniem, czyli rekompensatą (ekwiwalentem) za ograniczenie prawa Wnioskodawcy, prawa własności gruntu.

Ewentualne wątpliwości co do zastosowania przepisów o służebności gruntowej w odniesieniu do służebności przesyłu rozstrzygnięte zostały zarówno przez ustawodawcę – patrz art. 3054 Kodeksu cywilnego, jak i przez NSA – patrz wyrok z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 2131/11.

Ustawodawca mógł wprowadzić zapis o braku zwolnienia podatkowego od służebności przesyłu, jednak nie uczynił tego. Dopiero teraz, gdy sprawy związane ze służebnością przesyłu zaczęły stanowić znaczącą pozycję, Ministerstwo Finansów chce kompleksowo rozwiązać powyższy temat występując z inicjatywą projektu nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Projekt ten zakłada wprowadzenie od 1 stycznia 2014 r. zmian w systemie zwolnień podatkowych. Niestety projekt ten nadal czeka na rozpatrzenie przez Radę Ministrów.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypełnienie informacji PIT-8C jest ewidentną próbą odwrócenia uwagi urzędu skarbowego od własnych niedociągnięć firmy T. Jak wykazał Wnioskodawca, to on poniósł ciężar obniżenia wartości (straty) swojej działki, a firma T. winna odnotować w swoich księgach przychód z tytułu nabycia prawa służebności przesyłu. To firma T. nabyła nowe składniki majątku podwyższające jej wartość i winna zaliczyć nabyte prawo do wartości niematerialnych i prawnych przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia. Taką wykładnię przyjął też NSA stwierdzając, że „służebność przesyłu jako ograniczone prawo rzeczowe, staje się składnikiem przedsiębiorstwa…”.

Niezależnie od wyżej przedstawionej argumentacji Wnioskodawca twierdzi, że przy ustanowieniu służebności przesyłu:

*   zakres ingerencji w prawo własności Wnioskodawcy jest większy niż w przypadku służebności gruntowej,
*   służebność przesyłu nie ma na celu zwiększenia użyteczności nieruchomości władnącej. Wręcz przeciwnie powoduje – jak wskazał biegły sądowy – zmniejszenie wartości działki przy jednoczesnym pozostawieniu właścicielowi obowiązku dożywotniego płacenia podatku rolnego, obowiązku zapewnienia całodobowego dostępu do urządzeń energetycznych czy też braku możliwości zabudowy w pasie ochronnym,
*   służebność ta realizuje ważne z punktu widzenia interesu ogólnego cele społeczno-ekonomiczne. Trudno w związku z tym przyjąć, że cele te mogłyby pozostać poza zakresem przedmiotowej ulgi podatkowej,
*   zwolnienie podatkowe przewidziane dla służebności gruntowych nie może dotyczyć tylko i wyłącznie tej służebności. Przy takiej interpretacji zwolnienie to praktycznie przestałoby istnieć bowiem od 3 sierpnia 2008 r. służebności gruntowej dla inwestycji liniowych nie można już ustanawiać.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, że przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu przez Wnioskodawcę. Natomiast w zakresie skutków podatkowych ustanowienia służebności przesyłu jakie wystąpią po stronie firmy T., wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady – wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści przywołanego wyżej przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku w drodze rozporządzenia.

W omawianej sprawie Wnioskodawca otrzymał od firmy T. wynagrodzenie za ustanowienie na działce będącej własnością Wnioskodawcy i jego małżonka służebności przesyłu.

Zgodnie z art. 3051 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – nieruchomość można obciążyć na rzecz przedsiębiorcy, który zamierza wybudować lub którego własność stanowią urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1, prawem polegającym na tym, że przedsiębiorca może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem tych urządzeń (służebność przesyłu). W myśl art. 3054 Kodeksu cywilnego – do służebności przesyłu stosuje się odpowiednio przepisy o służebnościach gruntowych.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 tejże ustawy – źródłami przychodów są „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy – za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak wynika z powyższego przepisu katalog przychodów zaliczanych do tzw. innych źródeł jest katalogiem otwartym. Tym samym do tegoż źródła należy zaliczyć wszystkie inne przychody, które nie mogą być zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego przepisu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł są takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

Wskazane we wniosku wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu jakie otrzymał Wnioskodawca stanowi zatem przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W celu określenia czy otrzymane wynagrodzenie, które Wnioskodawca zamiennie nazywa odszkodowaniem wypłacone tytułem ustanowienia służebności przesyłu korzysta ze zwolnienia z opodatkowania należy przeanalizować treść art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 120 ww. ustawy stanowi, że – wolne od podatku dochodowego są odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu:

1.  ustanowienia służebności gruntowej,
2.  rekultywacji gruntów,
3.  szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie

\-w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wskazane w nim odszkodowanie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, gdy łącznie spełnione są następujące warunki:

*   otrzymuje je posiadacz gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,
*   odszkodowanie zostaje wypłacone z tytułu wymienionego w przepisie,
*   podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów prowadzi na gruntach wchodzących w skład gospodarstwa rolnego inwestycję związaną z budową infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz inwestycję związaną z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa jest w art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami,
*   źródłem odszkodowania jest wyrok sądowy lub umowa (ugoda) zawarta między stronami.

Omawiane zwolnienie nie dotyczy zatem ustanowienia służebności na jakimkolwiek gruncie, ale wyłącznie na gruncie wchodzącym w skład gospodarstwa rolnego. Dokładnie wyjaśnił to wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 maja 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2493/10, w którym Sąd orzekł, że omawiane zwolnienie podatkowe dotyczy tylko gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, a więc ustawodawca miał na względzie fakt, że grunty takie stanowią dla ich posiadacza środki produkcji służące (przynajmniej potencjalnie) do produkcji rolnej, a więc uzyskiwania przychodu. Obniżenie tego przyszłego przychodu oznacza więc „utracenie spodziewanych korzyści”, stanowiących (obok „straty”) element ogólnego cywilistycznego pojęcia szkody. Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostało podtrzymane przez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 2131/11 – tym samym wyroku, którego fragmenty Wnioskodawca przepisał w uzasadnieniu swojego stanowiska w sprawie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie wynika tymczasem żeby nieruchomość Wnioskodawcy obciążona służebnością przesyłu wchodziła w skład gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca wskazał natomiast, że służebność przesyłu ustanowiona została na działce zabudowanej domem letniskowym. Powyższy fakt przesądza o braku możliwości zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie został spełniony podstawowy warunek, a mianowicie nieruchomość obciążona służebnością przesyłu nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy. Zwolnienie nie jest przewidziane dla nieruchomości rekreacyjnych, ale wyłącznie dla gospodarstw rolnych.

Za bezprzedmiotową Organ uznał zatem kwestię dotyczącą rozstrzygnięcia czy służebność przesyłu – w kontekście ww. zwolnienia – należy traktować w analogiczny sposób jak służebność gruntową, bo Wnioskodawcy w ogóle nie przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia przewidzianego dla gospodarstw rolnych.

Z przywołanego orzeczenia Sądu wynika także, że wynagrodzenie za utracone korzyści ma charakter świadczenia w zamian za utracone korzyści (lucrum cessans), co wyłącza również prawo do ubiegania się o zwolnienie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przywołany powyżej przepis jednoznacznie odnosi się do świadczenia jakim jest odszkodowanie (zadośćuczynienie). Przepis ten zwalnia z opodatkowania jedynie otrzymane odszkodowanie (zadośćuczynienie) a nie jakiekolwiek inne świadczenie.

W świetle ww. przepisu opodatkowaniu podatkiem dochodowym – jako wyłączone ze zwolnienia – podlega odszkodowanie otrzymane (na podstawie wyroku lub ugody sądowej) z tytułu utraconych korzyści, które podatnik mógł otrzymać gdyby mu szkody nie wyrządzono. Opodatkowanie to wynika stąd, że gdyby podatnik osiągnął spodziewane korzyści, to korzyści te podlegałyby opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy została więc wyłączona (poza odszkodowaniami otrzymanymi w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą) kategoria odszkodowań dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zatem zakres zwolnienia wynikający z ww. przepisu obejmuje tylko odszkodowania za tzw. szkodę rzeczywistą, czyli za poniesioną stratę, nie dotyczy natomiast utraconych korzyści, do których sądy administracyjne – w tym w wyroku przywołanym przez Wnioskodawcę – zaliczają wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu.

Świadczenie otrzymane przez Wnioskodawcę podlega zatem opodatkowaniu.

W świetle art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT-8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że otrzymane przez Wnioskodawcę od firmy T. wynagrodzenie z tytułu ustanowienia służebności przesyłu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W omawianej sprawie nie znajdzie zastosowania ani zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 120 ww. ustawy ponieważ nieruchomość obciążona służebnością przesyłu nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy, ani żadne inne. Firma T. miała zatem obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.

Odnosząc się natomiast do podniesionej przez Wnioskodawcę kwestii podstawy prawnej wystawienia informacji PIT-8C, należy zauważyć, że informacja ta dotyczy kilku rodzajów przychodów, a mianowicie przychodów z tytułu stypendiów, przychodów z innych źródeł oraz przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oczywistym jest zatem, że nie wszystkie z przywołanych przez Wnioskodawcę przepisów stanowiących podstawę prawną sporządzenia informacji PIT-8C znajdą zastosowanie do przychodu Wnioskodawcy. W przypadku Wnioskodawcy zastosowanie znajduje jedynie przepis art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiący podstawę prawną wystawienia informacji PIT-8C w przypadku przychodów z innych źródeł.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano zatem za nieprawidłowe.

W odniesieniu do przywołanego przez Wnioskodawcę wyroku należy stwierdzić, że orzeczenia sądów administracyjnych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Ponadto należy zauważyć, że wyrok ten dotyczy odmiennego stanu faktycznego niż zaprezentowany w omawianej sprawie.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja jest wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy, jako występującego z wnioskiem. Nie dotyczy natomiast małżonka Wnioskodawcy. Małżonek Wnioskodawcy chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.