Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.719.2025.3.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Skutki podatkowe zawarcia nieoprocentowanej umowy
pożyczki.
Słowa kluczowe: pożyczka-pożyczka nieoprocentowana
przychód-powstanie przychodu
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia nieoprocentowanej umowy
    pożyczki. Uzupełnił go Pan pismem oraz poprzez wniesienie dodatkowej opłaty 8
    października 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Ma Pan miejsce zamieszkania w Polsce. (...) lipca 2025 r., jako pożyczkobiorca, zawarł Pan
    umowę pożyczki. Pożyczkodawcą jest osoba fizyczna, będąca obcokrajowcem,
    zamieszkała w (...).
    Przedmiotem pożyczki jest kwota (...) USD. Pożyczki udzielono na 10 lat (od chwili zawarcia
    umowy) i bez oprocentowania. Zgodnie z postanowieniami umowy, jako pożyczkobiorca
    powinien Pan każdego roku obowiązywania umowy spłacać pożyczkodawcy kapitał w
    kwocie (...) USD. Niemniej ma Pan również możliwość dokonania przedterminowej spłaty
    pożyczki. Strony ustaliły, że prawem właściwym dla zawartej pożyczki jest polski system
    prawny.
    Kapitał pożyczki ((...) USD) został przekazany przez pożyczkodawcę z jego rachunku
    bankowego prowadzonego w (...) przez (...). Taki przelew zasilił (spowodował uznanie)
    rachunek bankowy Pana jako pożyczkobiorcy prowadzony w Polsce przez (...).
    Strony tej umowy nie są ze sobą spokrewnione ani spowinowacone. Łączy je natomiast
    przyjacielska relacja i dłuższa już znajomość. Z tej racji pożyczkodawca wiedział, że nosi się
    Pan z zamiarem zakupu nieruchomości w Polsce. W związku z powyższymi faktami, jak
    również z uwagi na okoliczność, iż sytuacja dochodowa/majątkowa pożyczkodawcy na to
    pozwala, zaoferował on gotowość wsparcia Pana pożyczką pieniężną – bezodsetkową – na
    taki cel. Zaakceptował Pan ofertę pożyczki, z którą wyszedł i złożył Panu pożyczkodawca.
    Do zawarcia umowy doszło w sposób zdalny (drogą mailową – tzn. strony posiadają skany
    /zdjęcia umowy z ich podpisami).
    W chwili złożenia oferty oraz jej akceptacji, co skutkowało zawarciem umowy, jak również
    w chwili przekazywania (przelewania) środków pieniężnych stanowiących kapitał pożyczki,
    kontrahenci pozostawali (przebywali) w państwach, w których zamieszkują (tj.
    pożyczkodawca – w (...), natomiast Pan (pożyczkobiorca) – w Polsce).
    Z ostrożności podatkowej zgłosił Pan naczelnikowi urzędu skarbowego fakt zawarcia
    umowy pożyczki i zapłacił od tego podatek PCC. Niemniej nastąpiło to z uwagi na chęć
    zapobieżenia ryzyku zastosowania 20% sankcyjnej stawki podatku PCC, a nie z uwagi na
    przekonanie, by umowa taka rodziła obowiązek podatkowy po Pana stronie.
    Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    Czy udzielenie nieoprocentowanej pożyczki pieniężnej oznacza, że po Pana stronie jako
    pożyczkobiorcy występuje inne nieodpłatne świadczenie skutkujące powstaniem u Pana
    obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych ?
    Pana stanowisko w sprawie
    Odnośnie pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych, stoi Pan na
    stanowisku, iż nie wystąpi inne nieodpłatne świadczenie.

    Taka ocena prawna wynika z faktu, że w myśl art. 720 § 1 kodeksu cywilnego (dalej: KC):
    przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
    określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
    zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego
    gatunku i tej samej jakości.
    Natomiast art. 720(1) § 1 KC stanowi: przepis art. 720 § 1 nie wyłącza prawa dającego
    pożyczkę pieniężną do żądania od biorącego pożyczkę odsetek oraz pozaodsetkowych
    kosztów, z zachowaniem przepisów poniższych.
    Z zestawienia tych przepisów wynika zatem, że pożyczkodawca i pożyczkobiorca mają
    określone możliwości ułożenia stosunku prawnego pożyczki. Może zostać ona udzielona z
    odsetkami albo bez oprocentowania.
    Jest to zgodne z zasadą swobody umów wynikającą z art. 353(1) KC stanowiącego, że:
    strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby
    jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom
    współżycia społecznego.
    Skoro rozwiązanie wybrane przez Pana i Pana przyjaciela zgodne jest z wzorcem
    kodeksowym, to nie występuje w tym przypadku inne nieodpłatne świadczenie, które
    podlegałoby obowiązkowi podatkowemu w zakresie PIT. Odmienna konkluzja byłaby
    uzasadniona wówczas, gdyby pożyczka mogła stanowić jedynie finansowanie o
    charakterze odpłatnym (odsetkowym). Wtedy to należałoby przyjąć, iż brak zastrzeżenia
    oprocentowania na rzecz pożyczkodawcy stanowi dla pożyczkobiorcy korzyść w postaci
    innego nieodpłatnego świadczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku
    podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 omawianej ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Według art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nieodpłatnego
    świadczenia”, jednakże w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że pojęcie to związane
    jest ze stosunkami prawnymi o charakterze zobowiązaniowym i rozumiane być musi jako
    świadczenie, z którym nie jest związana zapłata w jakiejkolwiek postaci.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i
    zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności tych
    podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Umowa pożyczki uregulowana została w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071). Stosownie do art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Biorąc pod uwagę cytowany przepis należy stwierdzić, że na gruncie ustawy Kodeks
    cywilny umowa pożyczki jest umową nieodpłatną. Niemniej jednak umowa ta może mieć
    charakter odpłatny. Odpłatność można ustalić w różny sposób, np. w postaci
    oprocentowania wyrażonego w pieniądzu, przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co
    do tożsamości, zezwolenia na korzystanie z rzeczy, udziału w zysku osiągniętym przez
    pożyczkobiorcę.
    Należy podkreślić, że jeżeli strony w umowie pożyczki zastrzegły brak odpłatności w
    postaci odsetek, to fakt ten nie rodzi skutków podatkowych w postaci uzyskania przez
    pożyczkobiorcę nieodpłatnego świadczenia. W konsekwencji, na gruncie przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymanie nieoprocentowanej
    pożyczki jest obojętne podatkowo.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że zawarł Pan umowę pożyczki z osobą
    fizyczną, będącą obcokrajowcem, zamieszkałą w (...). Przedmiotem pożyczki jest kwota (...)
    USD. Pożyczki udzielono na 10 lat (od chwili zawarcia umowy) i bez oprocentowania. Nie
    jest Pan spokrewniony ani spowinowacony z pożyczkodawcą. Łączy go z Panem
    przyjacielska relacja i dłuższa już znajomość. Z tej racji pożyczkodawca wiedział, że nosi się
    Pan z zamiarem zakupu nieruchomości w Polsce. W związku z powyższym zaoferował on
    gotowość wsparcia Pana pożyczką pieniężną – bezodsetkową – na taki cel. Zaakceptował
    Pan ofertę pożyczki, z którą wyszedł i złożył Panu pożyczkodawca. Do zawarcia umowy
    doszło w sposób zdalny (drogą mailową – tzn. strony posiadają skany/zdjęcia umowy z ich
    podpisami). W chwili złożenia oferty oraz jej akceptacji, jak również w chwili przekazywania
    (przelewania) środków pieniężnych stanowiących kapitał pożyczki, przebywał Pan w Polsce.
    Wobec powyższego, biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego oraz
    powołane wyżej przepisy prawa, należy stwierdzić, że skoro strony umowy pożyczki
    ustaliły, że pożyczka zostanie udzielona bez jakiegokolwiek wynagrodzenia dla
    pożyczkodawcy za udostępnienie pożyczkobiorcy kapitału, oznacza to, że udzielona
    pożyczka ma charakter nieodpłatny. Zatem nieoprocentowana pożyczka, którą zaciągnął
    Pan od niespokrewnionej osoby fizycznej, nie spowodowała powstania po Pana stronie
    przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Tym samym, nie jest Pan zobowiązany do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana pytanie dotyczące podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytania dotyczącego podatku od
    czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.