Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.66.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z wykorzystywaniem i eksponowaniem prezentowanych na Wystawie obiektów (eksponatów).
Słowa kluczowe: najem; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; pojazdy-pojazd samochodowy; samochód
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność
    gospodarczą w zakresie działalności muzealnej oraz działalności związanej z organizacją
    targów, wystaw i kongresów (PKD 91.02.Z i PKD 82.30.Z). Wnioskodawca posiada siedzibę
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w związku z prowadzoną działalnością
    występuje jako czynny podatnik VAT.
    W związku prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka organizuje w (...), (...) wystawę o
    nazwie „(...)” (dalej: „Wystawa”).
    Wystawa odbywała się w (...) oraz aktualnie jest organizowana w dniach (...) (przy czym
    aktualnie Wystawa jest promowana jako: „(...)”). Wystawa ma własne logo oraz stronę
    internetową, na której promowana jest całość wydarzenia (Strona wydarzenia dostępna
    jest pod tym linkiem: (...)). Wystawa jest zazwyczaj organizowana na (...).
    W ramach organizowanego wydarzenia są prezentowane różnego rodzaju, (...) samochody
    oraz motocykle (...).
    (...)
    Spółka nie jest właścicielem prezentowanych na Wystawie obiektów (dalej również:
    „eksponatów”), w związku z czym zawiera z zewnętrznymi podmiotami, tj. własnymi
    partnerami biznesowymi, umowy udostępnienia obiektów na cele wystawowe (dalej:
    „Umowy”). Partnerami Spółki, którzy przystępują do Umów są zasadniczo kolekcjonerzy
    samochodów i motocyklów, osoby fizyczne lub prawne, które zainteresowane są
    komercjalizacją swoich eksponatów. Jednocześnie podmioty takie nie są absolutnie
    zainteresowane udostępnianiem swoich aktywów do użytkowania w roli środków
    transportu - z perspektywy kolekcjonerów taki sposób wykorzystania udostępnianych
    aktywów jest wysoce niepożądany, ponieważ: obniża to wartość samochodów, a
    jednocześnie specyfika silników, układów jezdnych etc. wymaga szczególnych
    umiejętności przy użytkowaniu eksponatów.
    Wszystkie Umowy zawierane przez Spółkę bazują na jednym szablonie stosowanym przez
    Spółkę. Spółka nie posiada prawa do oddania w używanie ani przechowanie obiektów do
    ekspozycji innym podmiotom. Ponadto, na podstawie umowy o udostępnienie, Spółka jest
    zobowiązana do nieużywania obiektów do ekspozycji w ramach Wystawy w innych celach
    niż te zawarte w Umowach.
    Uprawnienia Wnioskodawcy wynikające z Umów ograniczają się w związku z tym
    wyłącznie do możliwości prezentacji obiektów udostępnianych na podstawie Umów jako
    eksponatów na Wystawie. W związku z powyższym, żaden z udostępnionych obiektów nie
    może być np. wykorzystywany do prywatnych lub firmowych przejazdów. W praktyce
    obiekty używane przez Wnioskodawcę w ramach zawartych Umów nie były i nie są
    wykorzystywane przez Spółkę jako środki transportu w klasycznym ujęciu, ale były i są
    wykorzystywane właśnie wyłącznie i pod groźbą potencjalnych roszczeń cywilnoprawnych

    partnerów biznesowych Wnioskodawcy jako eksponaty na Wystawie. Jest to zasadniczo
    jedyne rozwiązanie akceptowalne dla partnerów i kolekcjonerów z wyżej wskazanych
    przyczyn.
    Przedmiotem Umów było i jest udostępnianie pojazdów przez udostępniających
    (kolekcjonerów tudzież partnerów biznesowych Spółki) na rzecz Wnioskodawcy w celu ich
    ekspozycji na Wystawie. Wnioskodawca jest zobowiązany do pokrycia kosztów
    przechowywania i należytego utrzymania obiektów do ekspozycji, przez cały okres
    udostępnienia oraz do zapewnienia należytej ochrony od ryzyka pożaru, kradzieży,
    zabrudzeń i dotykania przez nieupoważnione osoby, a w szczególności osoby
    uczęszczające na organizowane przez Wnioskodawcę Wystawy. W konsekwencji Spółka
    jest wyłącznie odpowiedzialna za należytą dbałość o stan obiektów podczas udostępniania
    ich przez jej partnerów biznesowych (strony Umów).
    Spółka przy każdej edycji wystawy zawiera ponad 20 Umów - tj. umów o udostępnienie
    obiektów do ekspozycji w ramach Wystawy. Na ich podstawie Spółka zobowiązuje się do
    zapewnienia na własny koszt transportu eksponatów do miejsca organizacji Wystawy. Jak
    wynika z treści Umów, Spółka ma zorganizować transport eksponatów z miejsca
    wskazanego przez udostępniającego do miejsca ekspozycji (tj. na Wystawę), przy czym
    transport ten musi się odbywać w praktyce z wykorzystaniem specjalistycznych środków
    transportu, które przewiozłyby eksponaty na miejsce Wystawy. Poza wskazanym
    transportem z miejsca odbioru do miejsca wystawy pojazdy nie mogą jeździć. Ponadto w
    umowach znajduje się również zapis, stanowiący uprawnienie udostępniającego do
    odmowy wydania pojazdu w przypadku stwierdzenia braku wystarczającego
    zabezpieczenia podczas transportu.
    W konsekwencji Wnioskodawca nie ma innych uprawnień niż wyłącznie prezentowanie
    obiektów udostępnionych na podstawie Umów na Wystawie. Pracownicy Wnioskodawcy
    nie mogą samodzielnie użytkować eksponatów z Wystawy ani przemieszczać ich poza
    teren Wystawy.
    Na podstawie Umów, właściciele eksponatów wyrażają zgodę na nieodpłatne
    fotografowanie i filmowanie udostępnionych obiektów oraz wykorzystywanie powstałych
    dzieł zawierających wizerunek eksponatów na potrzeby związane z Wystawą oraz z jej
    promocją. Uprawnienia te są efektywnie wykorzystywane przez Wnioskodawcę, który
    prezentuje obiekty z ekspozycji w ramach Wystawy w swoich materiałach marketingowych
    jako eksponaty prezentowane na organizowanych przez siebie wydarzeniach.
    Wnioskodawca unika jednak prezentowania materiałów promocyjnych, które mogłyby
    sugerować, że eksponaty mogą poruszać się podczas Wystawy lub być udostępniane do
    używania komukolwiek.
    Wnioskodawca nie nabywa w praktyce paliwa lub części eksploatacyjnych do obiektów,
    których udostępnienie jest przedmiotem Umów. Dokonywanie takich wydatków nie jest
    konieczne, ponieważ w praktyce obiekty udostępniane Wnioskodawcy nie są
    eksploatowane jako środki transportu, a w związku z tym wydatki dokonywane przez
    Spółkę na poczet obiektów wystawowych z Wystawy z nimi związane są raczej typowe dla
    eksponatów na Wystawach - tj. związane są z ich transportem na odpowiednio
    przystosowanych i zabezpieczonych pojazdach służących do transportu obiektów takich
    jak eksponaty z Wystawy, bieżącą konserwacją oraz czyszczeniem, a także ochroną i
    ubezpieczeniem.
    Wystawa organizowana przez Spółkę ma charakter wyłącznie komercyjny. W związku z
    organizacją wydarzenia, sprzedawane są bilety wstępu, co przekłada się na osiągnięcie
    realnego zysku przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów z tytułu
    eksploatacji samochodów udostępnionych na podstawie Umów na zasadach właściwych
    dla środków transportu.
    Wynagrodzenie ustalone na podstawie Umów stanowi określony procent od ogólnej
    kwoty przychodów Wystawy powstałych ze sprzedaży biletów, nie mniej jednak niż kwota

    ryczałtowo określana indywidualnie od poszczególnych eksponatów. W praktyce oznacza
    to, że sposób kalkulacji wynagrodzenia partnerów biznesowych Wnioskodawcy został
    ustalony w ten sposób, że wynagrodzenie to jest uzależnione nie od używania
    eksponatów z Wystawy jako środków transportu, ale w sposób odpowiadający
    przeznaczeniu obiektów udostępnianych na podstawie Umów na cele organizacji eventów
    (w tym przypadku Wystawy). Partnerzy biznesowi Spółki otrzymują tym samym
    wynagrodzenie uzależnione nie od zużycia eksponatów z Wystawy ale od: zainteresowania
    samą Wystawą oraz ilości zakupionych biletów.

## Pytanie

Czy w związku z wynajęciem przez Spółkę eksponatów na podstawie Umów, które nie
    poruszają się po drogach, a są wykorzystywane wyłącznie jako eksponaty na Wystawie
    zorganizowanej przez Wnioskodawcę, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia naliczonego
    podatku VAT z tytułu niezbędnych wydatków na poczet wykorzystywania i eksponowania
    obiektów udostępnionych Spółce na podstawie Umów na Wystawie na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca nie wynajmuje eksponatów udostępnionych na podstawie Umów jako
    środków transportu, ale wykorzystuje je wyłącznie jako eksponaty na zorganizowanej
    przez siebie Wystawie, co w konsekwencji prowadzi do wniosku o możliwości odliczenia w
    pełni podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w odniesieniu do
    niezbędnych wydatków na poczet wykorzystywania i eksponowania obiektów
    udostępnionych Spółce na podstawie Umów na Wystawie.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Na wstępie należy wskazać, że zasadniczo, podatek od towarów i usług ma charakter
    daniny neutralnej dla podatników. Fundamentalną zasadą jest prawo odliczenia podatku
    naliczonego, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że ciężar ekonomiczny jest
    ponoszony nie przez przedsiębiorcę, a przez konsumenta nabywającego usługi. Jak
    zostało wskazane w komentarzu do art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług
    autorstwa Jacka Matarewicza:
    „Prawo do odliczenia VAT naliczonego musi być skorelowane z działalnością
    opodatkowaną VAT prowadzoną przez podatnika. Związek z tą działalnością nie musi mieć
    charakteru bezpośredniego, gdyż wystarczający jest związek pośredni. Siłą rzeczy część
    wydatków dotyczy działalności bieżącej i pomimo że nie jest powiązana ze sprzedażą, to
    bez ich poniesienia ta sprzedaż nie mogłaby być prowadzona (np. czynsz najmu za biuro).
    Może to dotyczyć np. spotkań okolicznościowych dla klientów lub współpracowników,
    choć i tu prawo do odliczenia VAT naliczonego stanowi kwestię sporną.”
    Podobna konkluzja została przedstawiona przez Adama Bartosiewicza w komentarzu do
    ustawy o podatku VAT. Jak wskazał autor, prawo odliczenia podatku jest podstawową
    cechą podatku VAT. Uprawnienie podatnika jest przejawem zasady naturalności podatku
    VAT przy jednoczesnym opodatkowaniu konsumpcji.
    „Stąd też możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla
    podatnika, lecz jest jego fundamentalnym i podstawowym uprawnieniem, wynikającym z
    samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Takie
    rozumienie prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bardzo istotną wytyczną przy
    wykładni dyrektyw VAT w orzecznictwie ETS. W wielu orzeczeniach bowiem
    interpretowano regulacje dyrektyw VAT (co wpływało na rozumienie przepisów krajowych)
    w taki sposób, aby osiągnięta była neutralność podatku dla podatników. Nie można zatem
    odbierać prawa do odliczenia podatku naliczonego jedynie z powodu niespełnienia
    warunków formalnych, jakie prawo krajowe nakłada na podatników, jeśli tylko przyznanie
    w danej sytuacji podatnikowi prawa do odliczenia mieściłoby się w schemacie VAT.” (patrz:
    A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2022, art. 86)

    Art. 86 ustawy o VAT stanowi z kolei fundamentalną w systemie polskiego prawa
    podatkowego podstawę odliczenia naliczonego podatku gwarantującą możliwość
    zachowania neutralności podatku VAT po stronie przedsiębiorców podlegających
    opodatkowaniu VAT. Przyjmuje się, że prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom VAT w zakresie, w jakim towary i usługi przez nich nabywane są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt
    1 ustawy o VAT, poprzez kwotę podatku naliczonego rozumie się sumę kwot podatku
    wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W
    związku z charakterem art. 86 ustawy o VAT oraz fundamentalnym znaczeniem zasady
    neutralności VAT, która to zasada wynika z samej Dyrektywy VAT, wyjątki od tej zasady
    powinny być interpretowane w sposób zawężający.
    Należy zaznaczyć, że pewną formą odstępstwa od zasady wynikającej z art. 86 ustawy o
    VAT jest regulacja art. 86a ustawy o VAT, zgodnie z którą ogranicza się, na warunkach
    wskazanych w art. 86a ustawy o VAT, prawo do odliczenia VAT naliczonego w przypadku
    wskazanych w rzeczonym przepisie nakładów na samochody, w tym ich nabycie,
    dzierżawę lub eksploatację.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym w niniejszym Wniosku stanie faktycznym
    dochodzi do nabycia usługi najmu eksponatu, który jest wykorzystywany w związku z
    prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nabywa
    również usługi pomocnicze niezbędne do zrealizowania celu ekspozycji pojazdów
    udostępnianych na podstawie Umów. Usługi nabywane przez Wnioskodawcę na
    podstawie Umów oraz usługi towarzyszące, niezbędne do wykonania Umów, nie są jednak
    usługami, które objęte są zakresem art. 86a ustawy o VAT.
    W pierwszej kolejności należy podkreślić, że najmowane przez Spółkę, na podstawie
    Umów, obiekty do ekspozycji na Wystawie nie są wykorzystywane jak samochody, o
    których mowa w art. 86a. Jedynym zastosowaniem tych obiektów, było prezentowanie ich
    osobom uczęszczającym na wystawy organizowane przez Wnioskodawcę, którzy kupili
    bilety na organizowaną przez Spółkę wystawę. W związku z powyższym, obiekty
    udostępniane Wnioskodawcy do używania na podstawie Umów powinno się rozpatrywać
    wyłącznie jako obiekty wystawowe, nie zaś środki transportu, gdzie koszty ich dotyczące
    oraz podatek naliczony są objęte limitowaniem wynikającym z art. 86a ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy
    samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie
    całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1047.; dalej: „kodeks drogowy”), pojazdem samochodowym jest pojazd
    silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h.
    Warto w tym miejscu przytoczyć również ustawę z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
    akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1542 ze zm. dalej „ustawa akcyzowa”), gdzie zgodnie z
    art. 100 ust. 4 ustawy akcyzowej:
    „Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne
    objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte
    pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami
    wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie
    wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym”.
    Mając powyższe na uwadze, w opinii Wnioskodawcy nie dochodzi, na podstawie Umów,
    do wynajmowania samochodów w rozumieniu funkcjonalnym i z uwzględnieniem
    systematyki przepisów prawa podatkowego. Wnioskodawca nie nabywał więc, w
    kontekście organizacji Wystawy oraz zawieranych Usług, umów dotyczących używania
    pojazdów na podstawie umowy najmu (w rozumieniu art. 86a ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT).
    Przeciwnie, na podstawie Umów dochodziło tylko do najmu i udostępnienia obiektów
    przeznaczonych na cele pokazowe, które są wykorzystywane w związku z prowadzoną

    przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Cel udostępniania tych obiektów
    znajduje też odzwierciedlenie w metodyce ustalania wynagrodzenia partnerów
    biznesowych udostępniających obiekty (eksponaty) na podstawie Umów. Partnerzy
    biznesowi Wnioskodawcy, którzy zawarli Umowy, uzyskują bowiem wynagrodzenie
    oderwane od jakiegokolwiek stopnia zużycia tudzież amortyzacji obiektów
    udostępnianych na podstawie Umów, ale za to uzależnione od powodzenia i popularności
    Wystawy oraz atrakcyjności wizerunku obiektów udostępnianych na podstawie Umów.
    Warto podkreślić wagę powyższych argumentów ze względu na kolejną zasadę podatku
    VAT w Polsce i całej Unii Europejskiej - stosowanie przepisów o VAT powinno się odbywać
    z uwzględnieniem rzeczywistości ekonomicznej. Tak chociażby wskazano w komentarzu A.
    Bartosiewicza do ustawy VAT:
    „Z uwagi na przesunięcie akcentów z prawnych na ekonomiczne aspekty transakcji należy
    uznać, że towarem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług powinien być każdy
    przedmiot materialny mogący być przedmiotem obrotu.”
    Warto również zwrócić uwagę na jednoznaczne wypowiedzi Trybunału Sprawiedliwości UE
    w tym obszarze, który wielokrotnie podkreślał, że opodatkowanie VAT transakcji powinno
    następować ze szczególnym uwzględnieniem rzeczywistości ekonomicznej. Warto w tym
    kontekście zacytować chociażby wyrok ws. Baxi (wyrok z 7 października 2010 r., sprawy
    połączone: C-53/09 oraz C-55/09), w którym wskazano w szczególności, że:
    „Należy także przypomnieć, że uwzględnianie rzeczywistych zdarzeń gospodarczych
    stanowi podstawowe kryterium stosowania wspólnego systemu podatku VAT (zob. po
    pierwsze, gdy chodzi o pojęcie miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    odniesieniu do podatku VAT wyroki: z dnia 20 lutego 1997 r. w sprawie C-260/95 DFDS,
    Rec. s. I-1005, pkt 23; z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie C-73/06 Planzer Luxembourg,
    Zb.Orz. s. I-5655, pkt 43, oraz po drugie, gdy chodzi o ustalenie odbiorcy dostawy towaru,
    zob. analogicznie wyrok z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie C-185/01 Auto Lease Holland,
    Rec. s. I-1317, pkt 35, 36).”
    Podobna koncepcja znalazła odzwierciedlenie w wyroku Trybunału ws. EMI Group (wyrok
    z 30 września 2010 r., C-581/08), gdzie wskazano w szczególności, że:
    „W ramach pierwszego etapu analizy należy wskazać, że cel wyjątku ustanowionego na
    mocy art. 5 ust. 6 zdanie drugie szóstej dyrektywy w odniesieniu do „przekazania próbek
    towarów [wykorzystania (...) towarów stanowiących (...) próbki]” polega na
    odzwierciedleniu rzeczywistości gospodarczej, w której przekazywanie próbek
    określonego produktu ma na celu jego promocję”.
    Powyższe przemawia jednoznacznie za przyjęciem, że transakcje realizowane przez Spółkę
    na podstawie Umów polegały na wynajmie eksponatów, obiektów innych niż środki
    transportu, co pozwala na zastosowanie art. 86 ustawy o VAT oraz odliczenie 100% VAT
    naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na udostępnienie Spółce eksponatów.
    Warto wskazać ponadto, że gdyby nie najem obiektów (eksponatów) na podstawie Umów,
    Spółka nie miałaby możliwości zorganizowania Wystawy. W analizowanym stanie
    faktycznym nie można przedmiotów udostępnianych na podstawie Umów traktować jak
    środków transportu, tudzież samochodów ze względu na ich przeznaczenie w działalności
    Wnioskodawcy. Obiekty udostępniane na podstawie Umów stanowią główny element
    wydarzenia organizowanego przez Wnioskodawcę, dlatego koszty związane z wykonaniem
    Umów oraz zabezpieczaniem obiektów udostępnianych na podstawie Umów powinny być
    traktowane nie jako koszty objęte zakresem regulacji z art. 86a ustawy o VAT, ale jako
    koszty działalności ukierunkowanej na organizację wydarzeń i ekspozycji w ramach
    Wystawy.
    W ocenie Wnioskodawcy powyżej zaprezentowane stanowisko znajduje uzasadnienie w
    modelu biznesowym, jest spójne z rzeczywistością ekonomiczną transakcji realizowanych
    na podstawie Umów oraz zasadą neutralności VAT, zgodnie z którymi Spółka powinna być

    uprawniona do odliczenia 100% VAT naliczonego związanego z realizacją Umów oraz
    zabezpieczeniem obiektów udostępnianych na podstawie Umów.
    Jak wskazał Dyrektor krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 13
    czerwca 2023 r., znak: 0114-KDIP4-3.4012.222.2023.2.KŁ:
    „jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w
    ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.”
    Podobnie wskazał organ podatkowy w interpretacji z 29 czerwca 2023 r. znak: 0114-KDIP1-
    2.4012.239.2023.2.AP, podkreślając, że brak możliwości odliczenia występuje w
    przypadku, w którym nabyty towar bądź usługa nie jest wykorzystywany do czynności
    opodatkowanych.
    „Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.”
    Usługi wynajmu eksponatów realizowane na podstawie Umów podlegają zasadniczo
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie można również zakwestionować
    wykorzystania obiektów udostępnianych na podstawie Umów do działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy. W hipotetycznej sytuacji braku wykorzystania owych
    przedmiotów przy organizowaniu Wystawy, wydarzenie to w ogóle by się nie odbyło
    tudzież jego popularność byłaby istotnie mniejsza niźli w scenariuszu wykorzystania
    obiektów przekazanych na podstawie Umów.
    Podsumowując Spółka stoi na stanowisku, że wydatki na udostępnienie jej eksponatów
    oraz wykorzystywanie wizerunku eksponatów udostępnianych na podstawie Umów na
    potrzeby organizacji Wystawy nie stanowi wynajmu samochodów w rozumieniu art. 86a
    ustawy o VAT.
    Przeciwnie, usługi nabywane przez Wnioskodawcę należy traktować jako udostępnienie
    eksponatów na potrzeby Wystawy oraz umożliwienie korzystania z ich wizerunku dla
    celów promocyjnych Wnioskodawcy, co jest usługą złożoną i odbiegającą co do charakteru
    i celu jej nabycia od usługi najmu samochodów, o której mowa w art. 86a ustawy o VAT. W
    związku z tym Spółka nabywając usługi, których wykonanie było przedmiotem Umów, była
    i jest w pełni uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z rzeczonych
    usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,

        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawione wyżej zasady wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi oraz warunkują to prawo uzyskaniem
    przez podatnika statusu podatnika VAT czynnego.
    Należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Z kolei, kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
      w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy:
      przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
      3,5 tony.
    Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:
      do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:

      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
        pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem
        tych pojazdów.
    Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:
      przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
          a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
          b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z
          kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu
          drogowym wynika takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.
    W świetle art. 86a ust. 4 ustawy:
      pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Stosownie do art. 86a ust. 5 ustawy:
      warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
      1) przeznaczonych wyłącznie do:
          a) odprzedaży,
          b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
          c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy,
          leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
      - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi
      przedmiot działalności podatnika;
        2) w odniesieniu do których:
          a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
          zgodnie z ust. 1 lub
          b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
          kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

    Z opisu sprawy wynika, że w związku prowadzoną działalnością gospodarczą organizują
    Państwo cykliczną wystawę o nazwie „(...)” (Wystawę). W ramach organizowanego
    wydarzenia są prezentowane różnego rodzaju, wyjątkowe samochody oraz motocykle
    uznawane za „topowe” w swojej klasie. Dążą Państwo standardowo do tego, aby na każdej
    Wystawie obecnych było około 100 pojazdów. Wśród prezentowanych pojazdów są
    między innymi modele marek takich jak: (...). Poza prezentacją samochodów
    wymienionych marek jest również organizowany (...), gdzie prezentowane są auta
    sławnych i utytułowanych polskich sportowców - między innymi (...).
    Wystawa organizowana cyklicznie przez Państwa ma mieszany charakter. Z jednej strony
    oferuje ona określony rodzaj rozrywki dla osób zainteresowanych motoryzacją, które
    chciałyby z bliska zapoznać się z określonymi modelami samochodów. Ze względu na
    specyfikę wystawy można skorzystać chociażby ze stref interaktywnych, gdzie dostępne są
    symulatory jazdy lub interaktywne materiały informacyjne o poszczególnych modelach
    eksponowanych na Wystawie. Z drugiej strony Wystawa jest również wydarzeniem o
    charakterze edukacyjnym, gdzie prezentuje się wiedzę o specyfice i historii
    poszczególnych marek, a dodatkowo przedstawia się historie oraz osiągnięcia gwiazd tzw.
    „motosportu”. Z tego względu Wystawa jest adresowana nie tylko do typowych
    pasjonatów motoryzacji (tzw. petrolheads), ale również do rodzin.
    Wystawa ma jednocześnie charakter wyłącznie statyczny, tzn. samochody oraz motory
    prezentowane podczas wystawy nie poruszają się w żaden sposób, uczestnicy oraz
    organizatorzy Wystawy nie użytkują eksponatów jako środków transportu.
    Nie są Państwo właścicielem prezentowanych na Wystawie obiektów (eksponatów), w
    związku z czym zawierają Państwo z zewnętrznymi podmiotami, tj. własnymi partnerami
    biznesowymi, umowy udostępnienia obiektów na cele wystawowe (Umowy). Państwa
    partnerami, którzy przystępują do Umów są zasadniczo kolekcjonerzy samochodów i
    motocyklów, osoby fizyczne lub prawne, które zainteresowane są komercjalizacją swoich
    eksponatów. Jednocześnie podmioty takie nie są absolutnie zainteresowane
    udostępnianiem swoich aktywów do użytkowania w roli środków transportu - z
    perspektywy kolekcjonerów taki sposób wykorzystania udostępnianych aktywów jest
    wysoce niepożądany, ponieważ: obniża to wartość samochodów, a jednocześnie specyfika
    silników, układów jezdnych etc. wymaga szczególnych umiejętności przy użytkowaniu
    eksponatów.
    Wszystkie Umowy zawierane przez Państwa bazują na jednym szablonie stosowanym
    przez Państwa. Nie posiadają Państwo prawa do oddania w używanie ani przechowanie
    obiektów do ekspozycji innym podmiotom. Ponadto, na podstawie umowy o
    udostępnienie, są Państwo zobowiązani do nieużywania obiektów do ekspozycji w ramach
    Wystawy w innych celach niż te zawarte w Umowach.
    Państwa uprawnienia wynikające z Umów ograniczają się w związku z tym wyłącznie do
    możliwości prezentacji obiektów udostępnianych na podstawie Umów jako eksponatów
    na Wystawie. W związku z powyższym, żaden z udostępnionych obiektów nie może być
    np. wykorzystywany do prywatnych lub firmowych przejazdów. W praktyce obiekty
    używane przez Wnioskodawcę w ramach zawartych Umów nie były i nie są
    wykorzystywane przez Państwa jako środki transportu w klasycznym ujęciu, ale były i są
    wykorzystywane właśnie wyłącznie i pod groźbą potencjalnych roszczeń cywilnoprawnych
    Państwa partnerów biznesowych jako eksponaty na Wystawie. Jest to zasadniczo jedyne
    rozwiązanie akceptowalne dla partnerów i kolekcjonerów z wyżej wskazanych przyczyn.
    Przedmiotem Umów było i jest udostępnianie pojazdów przez udostępniających
    (kolekcjonerów tudzież Państwa partnerów biznesowych) na Państwa rzecz w celu ich
    ekspozycji na Wystawie. Są Państwo zobowiązani do pokrycia kosztów przechowywania i
    należytego utrzymania obiektów do ekspozycji, przez cały okres udostępnienia oraz do
    zapewnienia należytej ochrony od ryzyka pożaru, kradzieży, zabrudzeń i dotykania przez
    nieupoważnione osoby, a w szczególności osoby uczęszczające na organizowane przez
    Państwa Wystawy. W konsekwencji są Państwo wyłącznie odpowiedzialni za należytą

    dbałość o stan obiektów podczas udostępniania ich przez jej partnerów biznesowych
    (strony Umów).
    Przy każdej edycji Wystawy zawierają Państwo ponad 20 Umów, tj. umów o udostępnienie
    obiektów do ekspozycji w ramach Wystawy. Na ich podstawie zobowiązują się Państwo do
    zapewnienia na własny koszt transportu eksponatów do miejsca organizacji Wystawy. Jak
    wynika z treści Umów, mają Państwo zorganizować transport eksponatów z miejsca
    wskazanego przez udostępniającego do miejsca ekspozycji (tj. na Wystawę), przy czym
    transport ten musi się odbywać w praktyce z wykorzystaniem specjalistycznych środków
    transportu, które przewiozłyby eksponaty na miejsce Wystawy. Poza wskazanym
    transportem z miejsca odbioru do miejsca wystawy pojazdy nie mogą jeździć. Ponadto w
    umowach znajduje się również zapis, stanowiący uprawnienie udostępniającego do
    odmowy wydania pojazdu w przypadku stwierdzenia braku wystarczającego
    zabezpieczenia podczas transportu.
    W konsekwencji nie mają Państwo innych uprawnień niż wyłącznie prezentowanie
    obiektów udostępnionych na podstawie Umów na Wystawie. Państwa pracownicy nie
    mogą samodzielnie użytkować eksponatów z Wystawy ani przemieszczać ich poza teren
    Wystawy.
    Na podstawie Umów, właściciele eksponatów wyrażają zgodę na nieodpłatne
    fotografowanie i filmowanie udostępnionych obiektów oraz wykorzystywanie powstałych
    dzieł zawierających wizerunek eksponatów na potrzeby związane z Wystawą oraz z jej
    promocją. Uprawnienia te są efektywnie wykorzystywane przez Państwa, prezentują
    Państwo obiekty z ekspozycji w ramach Wystawy w swoich materiałach marketingowych
    jako eksponaty prezentowane na organizowanych przez siebie wydarzeniach. Unikają
    Państwo jednak prezentowania materiałów promocyjnych, które mogłyby sugerować, że
    eksponaty mogą poruszać się podczas Wystawy lub być udostępniane do używania
    komukolwiek.
    Nie nabywają Państwo w praktyce paliwa lub części eksploatacyjnych do obiektów,
    których udostępnienie jest przedmiotem Umów. Dokonywanie takich wydatków nie jest
    konieczne, ponieważ w praktyce obiekty udostępniane Państwu nie są eksploatowane
    jako środki transportu, a w związku z tym wydatki dokonywane przez Państwa na poczet
    obiektów wystawowych z Wystawy z nimi związane są raczej typowe dla eksponatów na
    Wystawach, tj. związane są z ich transportem na odpowiednio przystosowanych i
    zabezpieczonych pojazdach służących do transportu obiektów takich jak eksponaty z
    Wystawy, bieżącą konserwacją oraz czyszczeniem, a także ochroną i ubezpieczeniem.
    Wystawa organizowana przez Państwa ma charakter wyłącznie komercyjny. W związku z
    organizacją wydarzenia, sprzedawane są bilety wstępu, co przekłada się na osiągnięcie
    przez Państwa realnego zysku. Nie uzyskują Państwo przychodów z tytułu eksploatacji
    samochodów udostępnionych na podstawie Umów na zasadach właściwych dla środków
    transportu.
    Wynagrodzenie ustalone na podstawie Umów stanowi określony procent od ogólnej
    kwoty przychodów Wystawy powstałych ze sprzedaży biletów, nie mniej jednak niż kwota
    ryczałtowo określana indywidualnie od poszczególnych eksponatów. W praktyce oznacza
    to, że sposób kalkulacji wynagrodzenia Państwa partnerów biznesowych został ustalony w
    ten sposób, że wynagrodzenie to jest uzależnione nie od używania eksponatów z Wystawy
    jako środków transportu, ale w sposób odpowiadający przeznaczeniu obiektów
    udostępnianych na podstawie Umów na cele organizacji eventów (w tym przypadku
    Wystawy). Państwa partnerzy biznesowi otrzymują tym samym wynagrodzenie
    uzależnione nie od zużycia eksponatów z Wystawy ale od zainteresowania samą Wystawą
    oraz ilości zakupionych biletów.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z wynajęciem przez Państwa
    eksponatów na podstawie Umów, które nie poruszają się po drogach, a są
    wykorzystywane wyłącznie jako eksponaty na zorganizowanej przez Państwa Wystawie

    mają Państwo prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z tytułu niezbędnych
    wydatków na poczet wykorzystywania i eksponowania obiektów udostępnionych Państwu
    na podstawie Umów na Wystawie na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z powołanych powyżej uregulowań art. 86a ustawy zasadą jest, że w przypadku
    pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w ograniczonej wysokości. W przypadku pojazdów samochodowych
    wykorzystywanych do użytku mieszanego, tj. do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług oraz na cele prywatne podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 50%
    podatku naliczonego z tytułu wydatków dotyczących nabycia tych pojazdów, rat
    leasingowych oraz innych wydatków, np. paliwa do ich napędu. Natomiast to ograniczone
    prawo nie ma zastosowania w przypadku wykorzystywania pojazdu samochodowego
    wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
    Odnosząc się zatem do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że w rozpatrywanej
    sprawie ograniczenie wynikające z art. 86a ustawy nie znajduje zastosowania. Wskazać
    należy, że samochody (eksponaty), o których mowa we wniosku nie są używane czy też
    eksploatowane stricte w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.
    Jak wskazano we wniosku, w ramach organizowanego wydarzenia są prezentowane
    różnego rodzaju, wyjątkowe samochody oraz motocykle uznawane za „topowe” w swojej
    klasie. Wystawa ma charakter wyłącznie statyczny, tzn. samochody oraz motory
    prezentowane podczas wystawy nie poruszają się w żaden sposób, uczestnicy oraz
    organizatorzy Wystawy nie użytkują eksponatów jako środków transportu. Nie są Państwo
    właścicielem prezentowanych na Wystawie obiektów (eksponatów), w związku z czym
    zawierają z zewnętrznymi podmiotami, tj. własnymi partnerami biznesowymi, umowy
    udostępnienia obiektów na cele wystawowe (Umowy). Nie posiadają Państwo prawa do
    oddania w używanie ani przechowanie obiektów do ekspozycji innym podmiotom. Na
    podstawie umowy o udostępnienie, są Państwo zobowiązani do nieużywania obiektów do
    ekspozycji w ramach Wystawy w innych celach niż te zawarte w Umowach.
    Ponadto, co istotne, Państwa uprawnienia wynikające z Umów ograniczają się w związku z
    tym wyłącznie do możliwości prezentacji obiektów udostępnianych na podstawie Umów
    jako eksponatów na Wystawie. Żaden z udostępnionych obiektów nie może być np.
    wykorzystywany do prywatnych lub firmowych przejazdów. W praktyce obiekty używane
    przez Państwa w ramach zawartych Umów nie były i nie są wykorzystywane przez
    Państwa jako środki transportu w klasycznym ujęciu, ale były i są wykorzystywane właśnie
    wyłącznie i pod groźbą potencjalnych roszczeń cywilnoprawnych Państwa partnerów
    biznesowych jako eksponaty na Wystawie. Jest to zasadniczo jedyne rozwiązanie
    akceptowalne dla partnerów i kolekcjonerów. Przedmiotem Umów było i jest
    udostępnianie pojazdów przez udostępniających (kolekcjonerów tudzież Państwa
    partnerów biznesowych) na Państwa rzecz w celu ich ekspozycji na Wystawie.
    Przy każdej edycji wystawy zawierają Państwo ponad 20 Umów, tj. umów o udostępnienie
    obiektów do ekspozycji w ramach Wystawy. Na ich podstawie zobowiązują się Państwo do
    zapewnienia na własny koszt transportu eksponatów do miejsca organizacji Wystawy. Jak
    wynika z treści Umów, mają Państwo zorganizować transport eksponatów z miejsca
    wskazanego przez udostępniającego do miejsca ekspozycji (tj. na Wystawę), przy czym
    transport ten musi się odbywać w praktyce z wykorzystaniem specjalistycznych środków
    transportu, które przewiozłyby eksponaty na miejsce Wystawy. Poza wskazanym
    transportem z miejsca odbioru do miejsca wystawy pojazdy nie mogą jeździć. Ponadto w
    umowach znajduje się również zapis, stanowiący uprawnienie udostępniającego do
    odmowy wydania pojazdu w przypadku stwierdzenia braku wystarczającego
    zabezpieczenia podczas transportu.
    Nie mają Państwo innych uprawnień niż wyłącznie prezentowanie obiektów
    udostępnionych na podstawie Umów na Wystawie. Państwa pracownicy nie mogą
    samodzielnie użytkować eksponatów z Wystawy ani przemieszczać ich poza teren

    Wystawy. Nie nabywają Państwo w praktyce paliwa lub części eksploatacyjnych do
    obiektów, których udostępnienie jest przedmiotem Umów. Dokonywanie takich wydatków
    nie jest konieczne, ponieważ w praktyce obiekty udostępniane Państwu nie są
    eksploatowane jako środki transportu, a w związku z tym wydatki dokonywane przez
    Państwa na poczet obiektów wystawowych z Wystawy z nimi związane są raczej typowe
    dla eksponatów na Wystawach, tj. związane są z ich transportem na odpowiednio
    przystosowanych i zabezpieczonych pojazdach służących do transportu obiektów takich
    jak eksponaty z Wystawy, bieżącą konserwacją oraz czyszczeniem, a także ochroną i
    ubezpieczeniem.
    Tym samym skoro opisane we wniosku samochody nie są używane czy eksploatowane
    stricte w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej oraz są Państwo
    uprawnieni wyłącznie do prezentacji samochodów udostępnianych na podstawie Umów
    jako eksponatów na Wystawie (nie mają Państwo innych uprawnień niż wyłącznie
    prezentowanie obiektów udostępnionych na podstawie Umów na Wystawie), przepisy art.
    86a ustawy nie mają zastosowania w rozpatrywanej sprawie.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w analizowanym
    przypadku przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na poczet wykorzystywania i
    eksponowania obiektów udostępnionych Państwu na podstawie Umów (eksponatów
    stanowiących samochody oraz motocykle).
    W rozpatrywanej sprawie są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. W związku
    z organizowaną Wystawą ponoszą Państwo wydatki na poczet obiektów wystawowych
    (eksponatów stanowiących samochody oraz motocykle). Dokonywane przez Państwa
    wydatki na poczet obiektów wystawowych są typowe dla eksponatów na Wystawach, tj.
    związane są z ich transportem na odpowiednio przystosowanych i zabezpieczonych
    pojazdach służących do transportu obiektów takich jak eksponaty z Wystawy, bieżącą
    konserwacją oraz czyszczeniem, a także ochroną i ubezpieczeniem. Wskazali Państwo, że
    organizowana przez Państwa Wystawa ma charakter wyłącznie komercyjny. W związku z
    organizacją wydarzenia, sprzedawane są bilety wstępu, co przekłada się na osiągnięcie
    przez Państwa realnego zysku.
    Jednocześnie, jak ustalono powyżej, w Państwa przypadku w odniesieniu do eksponatów
    stanowiących samochody, ograniczenie wynikające z art. 86a ustawy nie znajduje
    zastosowania.
    Zatem w przypadku gdy nabyte przez Państwa towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów usług przysługuje
    Państwu pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących wydatki na poczet wykorzystywania i eksponowania obiektów
    udostępnionych Państwu na podstawie Umów (eksponatów stanowiących samochody
    oraz motocykle), zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Powyższe prawo przysługuje z
    uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.