Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.745.2024.5.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Obowiązek złożenia zeznania podatkowego.
Słowa kluczowe: nierezydent
obowiązek
podatnik
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne
zeznania-zeznania roczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązku złożenia zeznania podatkowego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 11 kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca ... w 2017 r. wyjechał na stałe do Irlandii (Irlandia Południowa). W Polsce
    przed wyjazdem prowadził działalność gospodarczą pod firmą ... Firma .... Zgodnie z
    wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej zaprzestał On
    wykonywania indywidualnej działalności gospodarczej pod ww. nazwą z dniem ... 2017 r.
    Wpis został zaś wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej
    z dniem ... 2024 r.
    Wnioskodawca od momentu wyjazdu do Irlandii nie wykonywał już pracy zarobkowej na
    terytorium Polski i nie prowadził firmy, a tym samym nie uzyskiwał żadnego dochodu na
    terytorium Polski. W Irlandii Wnioskodawca w 2017 r. zamieszkał wraz ze swoją partnerką
    i tam ułożył swoje życie osobiste i zawodowe. Wnioskodawca w Irlandii mieszka w
    wynajmowanym mieszkaniu.
    Wnioskodawca w Polsce bywa jedynie w okresie dwóch tygodni w grudniu każdego roku
    oraz raz na dwa lata w okresie Świąt Wielkanocnych. W trakcie pobytu w Polsce w ww.
    okresach czasu Wnioskodawca wraz z partnerką nocuje u swoich rodziców lub rodziców
    swojej partnerki.
    Wnioskodawca nie uzyskuje na terenie Polski żadnych dochodów od momentu wyjazdu
    do Irlandii (2017 r.).
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem, w udziale 1/2, w nieruchomości położonej w...,
    która zabudowana jest budynkiem mieszkalnym (do generalnego remontu, nienadającego
    się do zamieszkania).
    Cały majątek Wnioskodawca posiada na terenie Irlandii, poza wskazaną wyżej
    nieruchomością przy ulicy ..., która została zakupiona przez Wnioskodawcę, jako lokata
    kapitału.
    Od 2017 r. Wnioskodawca jest zatrudniony w Irlandii na podstawie kontraktu (umowy o
    pracę). Od 2017 r. do chwili obecnej Wnioskodawca, zgodnie z dokumentami
    wystawionymi przez organ podatkowy Irlandii, jest rezydentem podatkowym Irlandii.
    Przed wyjazdem do Irlandii Wnioskodawca miał miejsce zamieszkania i zameldowania w
    ..., w 2021 r. Wnioskodawca złożył informację do organu podatkowego, że w Polsce, jego
    miejscem zamieszkania i zameldowania jest miejscowość .... Wskutek zmiany
    miejscowości nastąpiła zmiana organu podatkowego właściwego do ewentualnych
    rozliczeń podatkowych. W rzeczywistości jednak z uwagi na powyższe Wnioskodawca
    mieszkał na stałe na terenie Irlandii, a pod adresem w ..., a dalej w ... miał jedynie miejsce
    czasowego pobytu.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wyjechał do Irlandii w celach zarobkowych oraz z zamiarem stałego pobytu
    w 2017 r. i nie zamierza wrócić do Polski. Wnioskodawca wskazał, że certyfikat podatkowy
    jest wydawany na każdy rok podatkowy. Posiada On certyfikaty za okres objęty wnioskiem
    o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, tj. za lata 2021-2023. Wnioskodawca w
    okresie 2021-2023 nie posiadał nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce. Nie
    przebywał w Polsce ponad 183 dni w roku od 2017 r. W latach 2021-2023 Wnioskodawca
    przebywał w Polsce tylko w okresie Świąt ... (od 1 tygodnia do maksymalnie 2 tygodni) w
    odwiedzinach u rodziny. Co dwa lata spędza też w Polsce ... (pobyty do tygodnia).
    Pozostały czas spędzał na terenie Irlandii. Od 2017 r. w tym w szczególności w latach 2021-
    2023, posiadał centrum interesów osobistych i gospodarczych w Irlandii i posiada
    certyfikat podatkowy. Wnioskodawca posiada jedno obywatelstwo - polskie.
    Wnioskodawca nie należał, i nie należy do organizacji i klubów. Aktywność społeczna,
    polityczna, kulturalna, obywatelska, czy przynależność Wnioskodawcy do organizacji czy
    klubów, miała miejsce w Jego przypadku tylko na terytorium Irlandii. W okresie objętym
    zapytaniem Wnioskodawca posiadał konto bankowe tylko w Irlandii, w Polsce posiada
    samochód od 2017 r. (jest on nieużywany). Wnioskodawca posiada ubezpieczenie na
    terenie Irlandii - wykupione indywidualnie na terenie Irlandii i zapewnione przez

    pracodawcę. Wnioskodawca ma stałe miejsce zamieszkania od 2017 r. ma na terenie
    Irlandii. W Irlandii jest traktowany jako rezydent podatkowy od 2017 r. do chwili obecnej.
    Wnioskodawca ma w Polsce dzieci z poprzedniego związku, na które płaci alimenty. W
    Irlandii przebywał On cały rok począwszy od 2017 r. do chwili obecnej poza
    incydentalnymi wizytami w Polsce - okres świąt (...). Wynagrodzenie Wnioskodawcy
    wypłacał pracodawca, który posiada siedzibę na terytorium Irlandii.
    Pytania
      1. Czy dochód uzyskany w Irlandii powinien zostać rozliczony w Polsce na formularzu
        (PIT-36 wraz z PIT-ZG), czy też w Irlandii skoro Wnioskodawca jest irlandzkim
        rezydentem podatkowym?
      2. Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawca powinien dochody uzyskane w Irlandii
        rozliczyć również w Polsce z zastosowaniem metody proporcjonalnego wyliczenia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Wnioskodawca wskazuje, że skoro Jego centrum życiowe (życie osobiste i zawodowe) jest
    w Irlandii i jest On rezydentem podatkowym Irlandii to dochód nabyty w Irlandii powinien
    być rozliczony tylko w Irlandii, gdyż tutaj jest rezydentura podatkowa Wnioskodawcy. W
    konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do składania zeznania podatkowego
    (PIT-36 i PIT-ZG) i zastosowania zasady proporcjonalnego wyliczenia.
    Ad 2
    Wnioskodawca wskazuje, że nie powinien rozliczać w Polsce dochodu uzyskanego w
    Irlandii i stosować w związku z tym metody proporcjonalnego wyliczenia skoro nie osiąga
    w Polsce żadnych dochodów, a jedyny dochód Wnioskodawcy pochodzi z Irlandii.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega
    nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że
    Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej
    rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła
    przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane
    osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem
    posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak
    na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.
    Wnioskodawca uważa zatem, że w Polsce podlega ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W Polsce Wnioskodawca podlega opodatkowaniu tylko od dochodów
    uzyskanych na terenie Polski, których jak już wskazano wyżej nie uzyskuje jednak od 2017
    r. Wnioskodawca nie ma miejsca zamieszkania w Polsce zgodnie z wyżej przywołaną
    podstawą prawną.
    W konsekwencji, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do składania zeznania podatkowego
    (PIT-36 i PIT-ZG) i zastosowania zasady proporcjonalnego wyliczenia. Sam fakt, że
    Wnioskodawca faktycznie w 2021 r. wskazał polskiemu organu podatkowemu, iż zmienia

    miejsce zameldowania i zamieszkania z ... na ... nie może przesądzać, iż Wnioskodawca ma
    miejsc zamieszkania w Polsce i jest rezydentem podatkowym Polski. Zasadnicze znaczenie
    ma bowiem stan faktyczny sprawy, a nie deklaracja złożona przez Wnioskodawcę. Nawet
    przy przyjęciu, że Wnioskodawca ma dwa miejsca zamieszkania (w dwóch krajach) w
    ocenie Wnioskodawcy reguły kolizyjne decydują, że Wnioskodawca podlega
    ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Z uwagi na stan faktyczny sprawy, Wnioskodawca, w związku z art. 3 ust. 1a cyt. ustawy,
    nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), jak również nie przebywa na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Nie jest zatem
    rezydentem podatkowym Polski, a Irlandii.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j.; Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem

        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Na podkreślenie zasługuje fakt, że katalog dochodów (przychodów) osiąganych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w powoływanym przepisie art. 3 ust.
    2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym.
    Tak więc, ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za
    osiągnięte na terytorium Polski. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na
    obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować
    dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w kraju (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w
      sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska.
    W opisanej sprawie zastosowanie znajdzie umowa z dnia 13 listopada 1995 r. między
    Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia 13 listopada 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 29 poz.
    129), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu:
      Określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
      Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam
      opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, pobytu, siedzibę, miejsce
      zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie
      obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie z tytułu
      dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. umowy, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba
    fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie
    określony w następujący sposób:
      a) osobę uważa się za mająca miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
      ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
      Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym
      Państwie, z którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub gospodarcze (ośrodek
      interesów życiowych);

      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
      życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
      Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
      żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie,
      którego jest obywatelem;
      d) jeżeli jest ona obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
      nich, to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze
      wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu
    Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz
    nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod
    uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i
    wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim
    mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Z opisu sprawy wynika, że ma Pan stałe miejsce zamieszkania od 2017 r. na terenie Irlandii
    gdzie zamieszkał Pan wraz ze swoją partnerką i tam ułożył swoje życie osobiste i
    zawodowe, i tam mieszka Pan w wynajmowanym mieszkaniu. Nie uzyskuje Pan na terenie
    Polski żadnych dochodów o momentu wyjazdu do Irlandii (2017 r.). W Irlandii jest Pan
    traktowany jako rezydent podatkowy od 2017 r. do chwili obecnej. Od 2017 r., w tym w
    szczególności w latach 2021-2023 (których dotyczy Pana zapytanie), posiadał Pan centrum
    interesów osobistych i gospodarczych w Irlandii. Posiada Pan certyfikaty podatkowe za te
    okresy. Posiada Pan jedno obywatelstwo - polskie. Pana aktywność społeczna, polityczna,
    kulturalna, obywatelska, czy przynależność do organizacji czy klubów, miała miejsce tylko
    na terytorium Irlandii. Posiadał Pan konto bankowe tylko w Irlandii. W latach 2021-2023
    przebywał Pan w Polsce tylko w okresie Świąt ... (od 1 tygodnia do maksymalnie 2 tygodni)
    w odwiedzinach u rodziny. Co dwa lata spędza Pan też w Polsce Wielkanoc (pobyty do
    tygodnia). Pozostały czas spędzał Pan na terenie Irlandii. Wskazał Pan, że wyjechał do
    Irlandii w celach zarobkowych oraz z zamiarem stałego pobytu w 2017 r. i nie zamierza
    wrócić do Polski.
    Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przepisy prawa podatkowego,
    stwierdzam, że w latach 2021-2023 r. podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, tj. obowiązkowi podatkowemu, tylko od dochodów (przychodów)
    osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w art. 3 ust.
    2a ustawy z uwzględnieniem postanowień polsko-irlandzkiej umowy o unikaniu

    podwójnego opodatkowania. Zatem, można zgodzić się z Panem, że nie powinien Pan
    wykazywać w zeznaniu PIT-36 i informacji PIT-ZG w Polsce, dochodu uzyskanego w Irlandii
    za lata 2021-2023 i stosować metody proporcjonalnego wyliczenia.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana zapytania. Inne
    kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały
    rozpatrzone w tej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.