Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4518-6/16-1/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-31
Teza: 1. Czy zaliczki wpłacone w Polsce stanowią nadpłatę, o zwrot której należy wystąpić do urzędu skarbowego wraz z korektą list płac i deklaracji PIT-4R? 2. Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo dokonując korekty PIT-11 wystawionych dla tych pracowników wykazując wynagrodzenie za czas pracy w Niemczech jako dochód zwolniony od podatku, a w pozycji zaliczka pobrana przez płatnika wykazując kwotę zaliczki na podatek dochodowy w wysokości pobranej i odprowadzonej do urzędu skarbowego?
Słowa kluczowe: korekta; płatnik; zaliczka
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 10-art. 81

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 maja 2016 r. (data wpływu do Organu – 1 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie sporządzenia korekty informacji PIT-11 i deklaracji PIT-4R wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2016 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie sporządzenia korekty informacji PIT-11 i deklaracji PIT-4R wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność budowlaną w Polsce. Dodatkowo oddelegowywał swoich pracowników do pracy na budowie w Niemczech. Wnioskodawca nie posiada na terenie Niemiec zakładu ani filii. Pracownicy posiadają miejsce zamieszkania oraz centrum życiowe w Polsce.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatków).

W myśl art. 3 ust. 1a. ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Pracownicy zostali oddelegowani do pracy za granicę z zamiarem pobytu do 183 dni, ale faktycznie przebywali dłużej niż 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym.

Wnioskodawca naliczając wynagrodzenie potrącał zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i odprowadzał zaliczki do polskiego urzędu skarbowego. Pracownikom wystawiono informację PIT-11 za 2012 oraz 2013 rok wykazując faktyczny przychód, koszty uzyskania przychodu, potrącone i odprowadzone zaliczki, składki na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne. Nie odprowadzono zaliczek na podatek dochodowy w Niemczech.

Na podstawie art. 15 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90), uposażenia, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba, że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie. Przepis art. 15 ust. 2 ww. umowy określa wyjątek od powyższej zasady. Zgodnie z tym artykułem, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2.  wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3.  wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zaliczki wpłacone w Polsce stanowią nadpłatę, o zwrot której należy wystąpić do urzędu skarbowego wraz z korektą list płac i deklaracji PIT-4R?
2.  Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo dokonując korekty PIT-11 wystawionych dla tych pracowników wykazując wynagrodzenie za czas pracy w Niemczech jako dochód zwolniony od podatku, a w pozycji zaliczka pobrana przez płatnika wykazując kwotę zaliczki na podatek dochodowy w wysokości pobranej i odprowadzonej do urzędu skarbowego?

Ad. 1. Wnioskodawca wskazał, że w przypadku pracowników, którzy pracowali na terenie Niemiec więcej niż 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym nie jest możliwe dokonanie korekty sporządzonych list płac oraz PIT-4R, ze względu na to, że zaliczki na podatek dochodowy od dochodu podlegającego opodatkowaniu za granicą zostały faktycznie pobrane i odprowadzone do urzędu skarbowego w Polsce. Sytuacja taka nie powoduje powstania nadpłaty po stronie płatnika, a gdy sporządzone przez płatnika informacje odzwierciedlają stan rzeczywisty brak jest podstaw do ich zmiany.

Zgodnie bowiem z § 2 pkt 2 art. 75 Ordynacji podatkowej uprawnienie określone § 1 (do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty) przysługuje płatnikom, jeżeli:w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od wysokości pobranego podatku,

1.  w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od należnej,
2.  nie będąc obowiązanymi do składania deklaracji, wpłacili podatek w wysokości większej od należnej.

Z przedstawionych regulacji jednoznacznie wynika, że płatnik może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty tylko w sytuacjach powodujących uszczerbek na jego majątku, gdy na skutek własnych błędów zadeklarował lub wpłacił podatek w wysokości większej od należnej lub pobranej.

Ad. 2. Wnioskodawca uważa, iż postąpi prawidłowo dokonując zgodnie z art. 81 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, korekty informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11) wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn tej korekty, gdy czas pobytu pracownika na terytorium Niemiec przekroczył okres 183 dni, a za okres jego pobytu na terytorium Niemiec płatnik naliczył zaliczki od wypłacanych mu wynagrodzeń (wykazane w sporządzonej informacji PIT-11). W przypadku, gdy czas pobytu pracownika na terytorium Niemiec przekroczy okres 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, wówczas stosownie do art. 15 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania wypłacane mu wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu od początku jego pobytu w Niemczech tylko w tym kraju.

Na Wnioskodawcy, jako płatniku, ciąży obowiązek sporządzenia i przesłania w ustawowym terminie informacji na druku PIT-11, w której wykazane zostaną wszystkie dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce. Zgodnie bowiem z art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku, gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5.

Jednakże w sytuacji, gdy podatnik został oddelegowany za granicę z zamiarem pobytu do 183 dni, a faktycznie przebywał dłużej niż 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego lub kończącego się w danym roku podatkowym płatnik (Wnioskodawca) dokonuje korekty wystawionych PIT-11 wykazując przychód osiągnięty z pracy za granicą w pozycji dochodów zwolnionych, a w pozycji zaliczka pobrana przez płatnika wykazuje kwotę zaliczki na podatek dochodowy w wysokości pobranej i odprowadzonej do urzędu skarbowego.

Wnioskodawca cytując treść art. 81 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, wskazał, że z treści ww. art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, iż korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji, z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy podatnik został oddelegowany za granicę z zamiarem pobytu do 183 dni, a faktycznie przebywał dłużej niż 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego lub kończącego się w danym roku podatkowym, Wnioskodawca powinien dokonać korekty wystawionej informacji PIT-11, bowiem informacja ta sporządzona została nieprawidłowo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zauważa się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji, zgodnie ze złożonym wnioskiem, jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie Ordynacji podatkowej w przedmiocie sporządzenia korekty informacji PIT-11 i deklaracji PIT-4R wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Tym samym ustalenia poczynione przez Wnioskodawcę na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznano za element stanu faktycznego niepodlegający ocenie.

Zgodnie z przepisem art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do powołanego art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do części stanowiska, w którym Wnioskodawca stwierdza, że „nie jest możliwe dokonanie korekty sporządzonych list płac”, należy wskazać, że istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy Wnioskodawca prawidłowo postrzega jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe.

Przez przepisy prawa podatkowego ustawodawca rozumie przy tym przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych (art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej).

Znaczenie terminu „ustawy podatkowe” wyjaśnia art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Na jego mocy, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych, należy przez to rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Tak więc przewidziany przez ustawodawcę zakres uprawnień nadanych ww. przepisami organowi interpretacyjnemu, odnosi się wyłącznie do interpretacji przepisów prawa podatkowego. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w rezultacie wydanie interpretacji indywidualnej jest możliwe wyłącznie wówczas gdy wątpliwości dotyczą przepisów prawa podatkowego i są związane z obowiązkami podatkowymi wnioskodawcy.

Kwestia dotycząca „możliwości dokonania korekty sporządzonych list płac” nie została uregulowana ani w przepisach materialnego prawa podatkowego, ani w przepisach proceduralnego prawa podatkowego (Ordynacja podatkowa). Tym samym organ interpretacyjny nie jest władny do zajmowania stanowiska w tym zakresie. To oznacza, że działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach nie jest uprawniony do wypowiadania się w przedmiotowym zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.