Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-863/10-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-25
Teza: Czy zawarcie układu likwidacyjnego na wyżej opisanych warunkach i nabycie 70 proc. (ewentualnie 100 proc.) udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu skutkować będzie dla Spółki powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dłużnik; grunty; kapitał; kredyt; likwidacja; nabycie; odsetki; przychód; przychód-powstanie przychodu; układ; upadłość; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wierzytelność; zabezpieczenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2010 r. (data wpływu 25.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca posiada wierzytelność wobec dwóch spółek tytułem dwóch udzielonych kredytów inwestycyjnych (zwanych dalej Wierzytelnością) zabezpieczonych jednym, tym samym prawem wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej (dalej zwanym też gruntem). Wierzytelność ta obejmuje zarówno należność główną (kapitał), jak i odsetki.

W związku z niewypłacalnością powyższych dłużników oraz ogłoszeniem upadłości jednego z nich (właściciela ww. gruntu), Bank zamierza zawrzeć układ likwidacyjny uregulowany w art. 271 ustawy z dnia 28.02.2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. u. z 2003 r. Nr 60, poz. 553 z późn. zm.), na mocy którego Bank przejmie 70 proc. (lub 100 proc. – wielkość przejmowanego udziału będzie uzależniona od uznania przez Sąd upadłościowy innych wierzytelności zabezpieczonych hipoteką) udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu tytułem potrącenia z wierzytelnością Banku.

Wartość przejmowanego gruntu zostanie zaliczona wyłącznie na poczet kapitału.

Ponadto, zgodnie z układem, wierzytelności wierzycieli przejmujących grunt (w tym Banku) wygasają w całości z chwilą prawomocnego wpisu własności prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej na rzecz tych wierzycieli w księdze wieczystej w określonych układem ułamkach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zawarcie układu likwidacyjnego na wyżej opisanych warunkach i nabycie 70 proc. (ewentualnie 100 proc.) udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu skutkować będzie dla Spółki powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie układu likwidacyjnego na wyżej opisanych warunkach i nabycie 70 proc. (ewentualnie 100 proc.) udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu nie będzie skutkować dla Spółki powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Z perspektywy regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczenie wartości nabywanego udziału (70 lub 100 proc.) w prawie wieczystego użytkowania gruntu na poczet spłaty kwoty głównej kredytu (kapitału) jest dla Banku neutralne podatkowo. w szczególności wynika to z treści art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się, między innymi zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

W tym kontekście, Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, iż z Jego punktu widzenia nabycie udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu stanowi zwrot kredytu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wynika to z faktu, że dla Banku istotny jest sam fakt spłacenia kredytu, a nie forma, w jakiej ta spłata nastąpi. Innymi słowy, skoro spłata kredytu nie może być dokonana w formie pieniężnej, to w celu odzyskania kapitału dopuszczalna jest inna forma zaspokojenia roszczenia Banku, np. przejęcie nieruchomości, rzeczy ruchomych, czy praw majątkowych.

W ocenie Wnioskodawcy, także umorzenie odsetek od kredytu na mocy zawartego układu likwidacyjnego jest dla Banku neutralne podatkowo. Wniosek taki można wyprowadzić z treści art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). a contrario, przychodem podatkowym są co do zasady, wyłącznie otrzymane odsetki (tzw. metoda kasowa opodatkowania odsetek).

Powyższy wniosek znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądowym, tytułem czego Wnioskodawca wskazuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30.08.2005 r. nr FSK 2025/04, w którym m. in. stwierdzono: „wskazać należy, iż przepis art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT, stanowi, iż do przychodów nie zalicza się: kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). w powołanym przepisie ustawodawca przewidział szczególny sposób zaliczenia do przychodu odsetek od należności i zobowiązań. Sposób ten przejawia się przede wszystkim w tym, iż w odróżnieniu od innych przychodów z działalności gospodarczej są one przychodem dopiero wówczas, gdy zostaną otrzymane, a nie gdy są naliczone, czy należne. Podkreślić również należy, iż powołany przepis odnosi się zarówno do odsetek należnych z tytułu uchybienia przez dłużnika terminowi świadczenia pieniężnego, jak również do odsetek stanowiących wynagrodzenie za kredyt (pożyczkę). Skoro ustawodawca określił dla odsetek taki szczególny sposób zaliczania ich do podstawy opodatkowania, to wykluczona jest możliwość stosowania do przychodów z odsetek przepisów art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i traktowania ich jako przychody należne, mimo iż nie zostały faktycznie otrzymane”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, iż na mocy zawartego układu likwidacyjnego, Bank umorzy odsetki od kredytu i w konsekwencji faktycznie ich nie otrzyma. Stąd nie powstanie z tego tytułu przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, bowiem w świetle art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem podatkowym są wyłącznie odsetki otrzymane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto wskazać należy, iż powołane przez Wnioskodawcę orzeczenie sądu administracyjnego jest rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się odnoszącej, w związku z tym nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.