Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-225/09-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-22
Teza: CIT w zakresie uznania umowy za podatkową umowę leasingu finansowego budynku znajdującego się na gruncie, będącym przedmiotem prawa wieczystego użytkowania oraz jej skutków w zakresie kosztów podatkowych
Słowa kluczowe: budynek; koszt; leasing; leasing-leasing finansowy; umowa; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16c; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 08.04.2009r. ( data wpływu 16.04.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania umowy za podatkową umowę leasingu finansowego budynku znajdującego się na gruncie, będącym przedmiotem prawa wieczystego użytkowania oraz jej skutków w zakresie kosztów podatkowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.04.2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania umowy za podatkową umowę leasingu finansowego budynku znajdującego się na gruncie, będącym przedmiotem prawa wieczystego użytkowania oraz jej skutków w zakresie kosztów podatkowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jako korzystający zawarła umowę leasingu budynku oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym budynek ten jest posadowiony. W umowie leasingu korzystający zobowiązuje się do przyjęcia przedmiotu leasingu do używania i pobierania pożytków oraz zapłaty opłaty manipulacyjnej, rat leasingowych i innych płatności wynikających z umowy leasingu na rzecz finansującego. Korzystający będzie wykorzystywał przedmiot leasingu do wykonywania czynności opodatkowanych (organizacja konferencji i targów). Umowa leasingu zawarta została na okres 15 lat. Prawo własności budynku i prawo użytkowania wieczystego gruntu należy do finansującego, natomiast odpisów amortyzacyjnych od wartości budynku dokonuje korzystający.

Suma ustalonych w umowie leasingu opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej gruntu będącego przedmiotem użytkowania wieczystego finansującego i wartości początkowej budynku stanowiącego własność finansującego. Opłata za korzystanie z budynku zostanie zafakturowana na Spółkę w ciągu 7 dni od wydania przedmiotu leasingu (za cały okres leasingu z góry). Opłata za korzystanie z gruntu (prawa wieczystego użytkowania) będzie naliczana i fakturowana co miesiąc.

Umowa leasingu przewiduje, że każda ze stron, na co najmniej 90 dni przed upływem czasu, na jaki umowa leasingu została zawarta, ma prawo wezwać drugą stronę do zawarcia umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu i związanego z nim prawa własności budynku (zapis taki stanowi niejako przedwstępną umowę sprzedaży w umowie leasingu).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  czy opisana powyżej umowa stanowi umowę leasingu w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy CIT?
2.  czy opłaty ponoszone przez korzystającego za korzystanie z prawa użytkowania wieczystego gruntu (miesięczna rata za grunt) stanowią dla niego bezpośrednio koszt uzyskania przychodów?
3.  czy w części dotyczącej leasingu budynku prawidłowe będzie potraktowanie transakcji jako dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT i jej udokumentowanie przez finansującego fakturą VAT wystawioną z góry za cały okres leasingu?
4.  czy w części dotyczącej rat za korzystanie z prawa wieczystego użytkowania gruntu prawidłowe będzie potraktowanie transakcji jako dostawy usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT i jej dokumentowanie przez finansującego fakturami VAT wystawianymi co miesiąc na miesięczną ratę czynszu?
5.  czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach VAT wystawionych przez finansującego na zasadach opisanych w pytaniu c) i d) tj. faktury wystawionej za cały okres leasingu z góry w części dotyczące leasingu budynku, oraz miesięcznych faktur za korzystanie z prawa wieczystego użytkowania gruntu?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych; w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydana odrębna interpretacja.

Spółka stoi na stanowisku, że opisana umowa w części dotyczącej budynku stanowi umowę leasingu rozumieniu art. 17f ust. 1 ustawy CIT. Z postanowień umowy wynika bowiem, że leasing został zawarty na czas oznaczony, tj. 15 lat, suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej budynku oraz że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający.

Zgodnie z art. 17a pkt 1 ustawy CIT przedmiotem umowy leasingu, o której mowa w rozdziale 4a ustawy CIT, mogą być jedynie podlegające amortyzacji środki trwale lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Jak stanowi art. 16c ustawy CIT grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów amortyzacji nie podlegają. Do użytkowania wieczystego nie stosuje się zdaniem Spółki art. 17i ustawy CIT, gdyż dotyczy on wyłącznie gruntów stanowiących przedmiot prawa własności. Tak więc w części dotyczącej prawa wieczystego użytkowania gruntów umowa zawarta przez Spółkę nie stanowi umowy leasingu w rozumieniu ustawy CIT i nie będą miały do niej zastosowania przepisy rozdziału 4a tej ustawy. Do tego typu umów będą miały natomiast zastosowanie zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 17l ustawy CIT- przepisy art. 12-16 ustawy CIT regulujące kwestie związane z umowami najmu oraz dzierżawy.

Spółka jest zdania, że może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio opłaty ponoszone na rzecz finansującego z tytułu korzystania z prawa użytkowania wieczystego gruntu. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Ponoszenie opłat określonych w umowie leasingu gwarantuje Spółce prawo do korzystania z gruntu stanowiącego przedmiot użytkowania wieczystego finansującego. Jak zostało już wspomniane, leasing budynku i gruntu umożliwi Spółce prowadzenie działalności w postaci organizowania targów. A zatem, ponoszenie kosztów związanych z korzystaniem z przedmiotu leasingu będzie pozostawać w związku z przychodem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock