Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.185.2025.2.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Zaliczenie do kup wydatków na zakup odzieży służbowej dla
personelu pokładowego.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
logo
odzież
reprezentacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 28

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia
    czy ponoszone przez Spółkę wydatki na zakup odzieży służbowej dla personelu

    pokładowego mogą zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzupełnili go Państwo pismem, które wpłynęło do organu 2 maja 2025 r. w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest (...), polskim rezydentem podatkowym, podlegającym
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych) oraz w związku ze swoją działalnością może podlegać
    przepisom podatkowym krajów, do których lub z których dokonuje przewozów osób lub
    towarów. Spółka prowadzi działalności przede wszystkim w zakresie usług transportu
    lotniczego w kraju i za granicą. Zgodnie z informacjami zawartymi w Krajowym Rejestrze
    Sądowym, przedmiotem działalności Spółki jest przede wszystkim transport lotniczy
    pasażerski (PKD 51.10.Z).
    Personel pokładowy obsługujący flotę samolotową Spółki jest zatrudniony na podstawie
    umów o pracę lub umów cywilnoprawnych w spółkach zajmujących się świadczeniem
    usług dostawy personelu należących do grupy kapitałowej Spółki (dalej: „Spółki
    Zatrudniające”). Zgodnie z zawartymi umowami pomiędzy Wnioskodawcą a Spółkami
    Zatrudniającymi, to Wnioskodawca jest zobowiązany do zapewnienia personelowi
    pokładowemu odzieży służbowej. Na potwierdzenie powyższego, przykładowa umowa
    zawiera zapis:
    "W związku z wykonywaniem zadań przez personel pokładowy, A. zapewni członkom
    personelu pokładowego umundurowanie, z wyłączeniem obuwia, jak dla członka
    personelu pokładowego A., na zasadach obowiązujących u Zleceniodawcy."
    W ramach wykonywania obowiązków służbowych personel pokładowy otrzyma od
    Wnioskodawcy odzież służbową. Odzież ta posiadać będzie cechy charakterystyczne dla
    Spółki, takie jak określona kolorystyka oraz nadrukowane widoczne logo, co
    jednoznacznie będzie ją identyfikować jako element wyposażenia służbowego. Powyższe
    elementy dodatkowo uniemożliwią wykorzystanie odzieży do celów prywatnych, co będzie
    szczegółowo określone w wewnętrznych regulacjach Wnioskodawcy oraz Spółek
    Zatrudniających, wraz z zasadami użytkowania odzieży służbowej. Odzież służbowa
    pozostanie własnością Wnioskodawcy i będzie wykorzystywana wyłącznie w związku z
    realizacją obowiązków zawodowych, zarówno podczas pracy na pokładzie samolotu, w
    innych sytuacjach związanych z obsługą pasażerów, na lotnisku oraz w siedzibie Spółki.
    Personel pokładowy jest zobowiązany do jej zwrotu w przypadku zakończenia stosunku
    pracy lub w innych określonych sytuacjach.
    W przypadku zabrudzenia, zniszczenia lub zagubienia odzieży służbowej z przyczyn
    niezależnych od personelu pokładowego, a mających miejsce podczas świadczenia usług,
    Spółki Zatrudniające zapewnią jej wymianę na nową. Jeżeli konieczne będzie uzupełnienie
    odzieży z innych powodów, odpowiedzialność za jej zapewnienie spoczywa na członku
    personelu pokładowego, przy czym Spółki Zatrudniające zagwarantują dostępność odzieży
    zgodnie z obowiązującymi standardami. Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że w branży
    lotniczej, charakteryzującej się wysoką konkurencyjnością, spójny i profesjonalny
    wizerunek przewoźnika odgrywa kluczową rolę w budowaniu zaufania pasażerów oraz
    rozpoznawalności marki. Jednolita odzież służbowa personelu pokładowego stanowi
    istotny element tej strategii, podkreślając standardy obsługi i jednocześnie pełniąc funkcję
    reklamy. W takich przypadkach odzież służbowa nie tylko pełni funkcję identyfikacyjną, ale
    także wzmacnia wizerunek firmy, przyczyniając się do zwiększenia jej rozpoznawalności i
    pozyskania nowych klientów.
    Uzupełnienie

    Celem zakupu odzieży służbowej przez Wnioskodawcę jest zapewnienie odpowiedniego,
    jednolitego, profesjonalnego wizerunku personelu pokładowego obsługującego loty
    realizowane przez Spółkę, a tym samym budowanie rozpoznawalnej marki i zaufania
    wśród klientów (pasażerów), co ma bezpośredni związek z pozyskiwaniem oraz
    utrzymywaniem klientów, a zatem również z uzyskiwaniem przychodów.
    Wydatek ten wynika również z wymogów operacyjnych i organizacyjnych – jednolita odzież
    z widocznymi oznaczeniami Spółki umożliwia łatwą identyfikację personelu przez
    pasażerów i służby portów lotniczych, wspierając sprawną realizację usług. Odzież ta, jako
    własność Wnioskodawcy, nie będzie mogła być wykorzystywana do celów prywatnych
    przez personel pokładowy, co zostanie jednoznacznie określone w wewnętrznych
    regulacjach Spółki i Spółek Zatrudniających.
    Uwzględniając specyfikę branży lotniczej, w której kluczowe znaczenie ma zaufanie,
    bezpieczeństwo i profesjonalizm obsługi, zapewnienie jednolitego wizerunku personelu
    pokładowego stanowić będzie działanie służące nie tylko uzyskaniu przychodów, ale
    również ich zabezpieczeniu i utrzymaniu na konkurencyjnym rynku.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki na odzież służbową mają
    zatem bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i
    spełniają przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ciężar wydatków na zakup odzieży służbowej, o której mowa we wniosku, będzie
    ponoszony w całości przez Wnioskodawcę. Koszty te nie będą w jakikolwiek sposób
    refakturowane, zwracane ani refundowane przez Spółki Zatrudniające lub inne podmioty.
    Tym samym wydatek ten pozostanie po stronie Wnioskodawcy i nie będzie podlegał
    kompensacie czy przeniesieniu ciężaru ekonomicznego na inne podmioty.

## Pytanie

Czy ponoszone przez niego wydatki na zakup odzieży służbowej dla personelu
    pokładowego mogą zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup odzieży służbowej spełniają przesłanki
    określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i w związku z tym mogą zostać zaliczone w pełnej
    wysokości do kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są wydatki
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia i zachowania ich źródła,
    pod warunkiem, że nie znajdują się w katalogu wydatków wyłączonych na podstawie art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W myśl tego przepisu, wszystkie wydatki poniesione w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych wyraźnie wyłączonych w ustawie, mogą
    zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że istnieje związek
    przyczynowo skutkowy między ich poniesieniem a osiąganiem przychodów. W ocenie
    Wnioskodawcy, oznacza to, że wydatek powinien przyczyniać się do powstania,
    zwiększenia przychodu lub zabezpieczenia jego źródła.
    Jednocześnie zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych, kosztem uzyskania przychodów będzie
    koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:
    1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),

    2. jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4. poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów,
    5. został właściwie udokumentowany,
    6. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przenosząc powyższe wytyczne na grunt opisanego stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego) należy wskazać, że:
    Ad 1) Wydatki na zakup odzieży służbowej będą pokrywane bezpośrednio z zasobów
    majątkowych Wnioskodawcy, co oznacza, że ciężar ekonomiczny tych kosztów ponosi
    Spółka. Dlatego też, warunek poniesienia przez Spółkę uznać należy zatem za spełniony.
    Ad 2) Poniesione wydatki na zakup odzieży służbowej będą miały charakter definitywny,
    co oznacza, że nie zostaną podatnikowi w żaden sposób zwrócone ani zrefundowane.
    Spółka poniesie je z własnych środków, a ich wartość nie zostanie odzyskana, co
    potwierdza ich definitywny (rzeczywisty) charakter.
    Ad 3) Zakup odzieży służbowej dla personelu pokładowego z logo firmy pozostaje w
    bezpośrednim związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą,
    której istotą jest świadczenie usług transportu lotniczego. Jednolity strój personelu
    pokładowego nie tylko podkreśla profesjonalny wizerunek Spółki, ale także zapewnia
    pasażerom łatwą identyfikację personelu, co ma kluczowe znaczenie dla sprawnej obsługi
    i bezpieczeństwa na pokładzie.
    Ponadto, ze względu na specyfikę pracy personelu pokładowego, nieodzowne jest
    zapewnienie im odpowiedniego ubioru, w którym mogą wykonywać swoje obowiązki.
    Pracownicy ci muszą posiadać jednolity, zgodny ze standardami branży strój, który nie
    tylko spełnia wymogi estetyczne i funkcjonalne, ale także odpowiada standardom
    reprezentacyjnym linii lotniczej.
    Ad 4) Warunek celowości kosztu oznacza, że musi on służyć osiągnięciu, zachowaniu lub
    zabezpieczeniu przychodów. Jego zasadność ocenia się pod kątem racjonalności,
    gospodarczego uzasadnienia oraz związku przyczynowo skutkowego z przychodami.
    Przesłankę celowości wielokrotnie wyjaśniały też organy podatkowe np. DKIS w
    interpretacji indywidualnej z 11 grudnia 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.297.2023.3.BS
    stwierdził, że: "Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek
    przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą
    powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł
    oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie
    ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł - obiektywnie
    oceniając - oczekiwać takiego efektu".
    Spółka stoi na stanowisku, że wydatki poniesione na zakup odzieży służbowej oznaczonej
    widocznym logo firmy pozostają w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów oraz
    zabezpieczeniem ich źródła. Strój ten pełni funkcję promocyjną, wzmacnia identyfikację
    wizualną Spółki, zwiększa jej rozpoznawalność na rynku oraz buduje profesjonalny
    wizerunek, co przyczynia się do utrzymania dotychczasowych relacji biznesowych oraz
    pozyskiwania nowych klientów.
    Ad 5) Spółka będzie dysponowała kompletną dokumentacją potwierdzającą poniesienie
    wydatków na zakup odzieży służbowej, w tym fakturami zakupu, potwierdzeniami
    dokonania płatności w formie przelewów bankowych, zamówieniami oraz umową zawartą

    ze szwalnią. Właściwe udokumentowanie tych wydatków zapewni ich pełną
    transparentność, co potwierdzi również ich rzeczywisty i definitywny charakter.
    Ad 6) Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, z kosztów uzyskania przychodów
    wyłączone są wydatki na reprezentację, w tym usługi gastronomiczne, zakup żywności
    oraz napojów. Jednakże, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym przypadku nie mamy
    do czynienia z wydatkiem reprezentacyjnym, lecz reklamowym.
    Reklama to działania podejmowane w celu promowania usług, zwiększenia
    rozpoznawalności marki i zachęcenia potencjalnych klientów do skorzystania z oferty
    przedsiębiorstwa. W świetle objaśnień zawartych w "Słowniku języka polskiego"
    opracowanym pod redakcją M. Szymczaka (Warszawa 1994, tom III), reklama to:
    "rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i
    możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję,
    środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi". W ocenie Wnioskodawcy,
    logo Spółki umieszczone na odzieży służbowej personelu pokładowego spełnia te kryteria
    – stanowi widoczny znak handlowy, który wyróżnia markę na rynku i wpływa na jej
    rozpoznawalność.
    Reprezentacja bowiem w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT dotyczy działań
    zmierzających do kształtowania czy rozpowszechniania wizerunku podatnika jako
    podmiotu gospodarczego, jest w związku z tym promocją w ujęciu podmiotowym.
    Natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania
    wizerunku nie samego podatnika, lecz oferowanych przez niego towarów i usług. Reklama
    odnosi się do nabycia usług w sposób bezpośredni, a nie pośredni jak reprezentacja, która
    ma na celu stworzenie dobrego wizerunku przedsiębiorcy (por. interpretacja indywidualna
    z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. 0113- KDIPT2-1.4011.41.2019.1.RK).
    Jak zostało wskazane przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym),
    Spółka prowadzi działalność w zakresie transportu lotniczego pasażerskiego i w ramach
    prowadzonej działalności przekazuje personelowi pokładowemu odzież służbową
    oznaczoną (...) logo Spółki. Odzież ta stanowi własność Spółki i jest użytkowana przez
    personel pokładowy wyłącznie w trakcie wykonywania obowiązków służbowych, zarówno
    na pokładzie samolotu podczas obsługi pasażerów, jak i na lotnisku oraz w siedzibie Spółki
    – zgodnie z wymaganiami stawianymi personelowi pokładowemu, co jednoznacznie
    potwierdza jej funkcjonalny i zawodowy charakter, wykluczając jednocześnie możliwość
    wykorzystania odzieży w celach prywatnych. Personel pokładowy zobowiązany jest do
    zwrotu odzieży służbowej w przypadku jej uszkodzenia lub ustania stosunku pracy.
    Ponadto, odzież ta pełni istotną funkcję reklamową Spółki – umożliwia klientom łatwą
    identyfikację personelu, wyróżnia pracowników na tle innych osób, zwiększa
    rozpoznawalność marki na rynku oraz wspiera pozyskiwanie nowych klientów, co w
    konsekwencji przyczynia się do wzrostu osiąganych przychodów.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 2 lutego 2021 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0113-KDIPT2-3.4011.934.2020.1.GG: “(...)
    odzież służbowa to specjalna odzież (lub elementy tej odzieży) noszona tylko w związku z
    wykonywaną pracą, np. mundur, toga, odzież robocza charakterystyczna dla firmy
    poprzez barwę, krój, logo itp. W związku z tym, ubiorem służbowym będzie taki ubiór,
    którego noszenie przy świadczeniu pracy jest obowiązkiem pracownika i który
    jednocześnie charakteryzuje się jakimś stopniem wyróżnienia powodującym, że niecelowe
    lub utrudnione byłoby używanie go na potrzeby prywatne pracownika.” W konsekwencji,
    zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na odzież służbową nie są kosztem wymienionym w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią one kosztów reprezentacji, o których
    mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz opisany na wstępie stan faktyczny (zdarzenie
    przyszłe), Spółka stoi na stanowisku, że wydatki które Spółka poniesie na zakup odzieży
    służbowej, oznaczonej logo firmy w widocznym miejscu, będą mogły być uznane za

    wydatki reklamowe. Zakupiona przez Wnioskodawcę tak oznaczona odzież służbowa, jako
    pozbawiona waloru osobistego, nie będzie nadawała się do wykorzystania w innym
    miejscu niż do pracy w działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, a stanowi swoiste
    dodatkowe narzędzie do osiągnięcia przez Spółkę przychodu w przyszłości i
    zabezpieczenia przychodu osiąganego obecnie. Tym samym, wydatki te będą mogły
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy
    CIT.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:
        interpretacja indywidualna z 28 października 2024 r., nr 0111-KDIB2-
        1.4010.493.2024.1.AG;
        interpretacja indywidualna z 12 stycznia 2023 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.726.2022.4.
        KM;
        interpretacja indywidualna z 15 kwietnia 2022 r., nr 0115-KDIT3.4011.219.2022.1.JS;
        interpretacja indywidualna z 21 lutego 2019 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.41.2019.1.RK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodu.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych
    kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a
    osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy
    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy
    tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań
    lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.

    Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za
    koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 updop, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu.
    Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu
    zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że prowadzą Państwo
    działalność przede wszystkim w zakresie usług transportu lotniczego w kraju i za granicą.
    Personel pokładowy obsługujący flotę samolotową Spółki jest zatrudniony na podstawie
    umów o pracę lub umów cywilnoprawnych w spółkach zajmujących się świadczeniem
    usług dostawy personelu należących do grupy kapitałowej Spółki. Zgodnie z zawartymi
    umowami pomiędzy Państwem a Spółkami Zatrudniającymi, to Państwo są zobowiązani
    do zapewnienia personelowi pokładowemu odzieży służbowej.
    W ramach wykonywania obowiązków służbowych personel pokładowy otrzyma od Spółki
    odzież służbową. Odzież ta posiadać będzie cechy charakterystyczne dla Spółki, takie jak
    określona kolorystyka oraz nadrukowane widoczne logo, co jednoznacznie będzie ją
    identyfikować jako element wyposażenia służbowego. Powyższe elementy dodatkowo
    uniemożliwią wykorzystanie odzieży do celów prywatnych, co będzie szczegółowo
    określone w wewnętrznych regulacjach Spółki oraz Spółek Zatrudniających, wraz z
    zasadami użytkowania odzieży służbowej. Odzież służbowa pozostanie własnością Spółki i
    będzie wykorzystywana wyłącznie w związku z realizacją obowiązków zawodowych,
    zarówno podczas pracy na pokładzie samolotu, w innych sytuacjach związanych z obsługą
    pasażerów, na lotnisku oraz w siedzibie Spółki. Personel pokładowy jest zobowiązany do
    jej zwrotu w przypadku zakończenia stosunku pracy lub w innych określonych sytuacjach.
    W przypadku zabrudzenia, zniszczenia lub zagubienia odzieży służbowej z przyczyn
    niezależnych od personelu pokładowego, a mających miejsce podczas świadczenia usług,
    Spółki Zatrudniające zapewnią jej wymianę na nową. Jeżeli konieczne będzie uzupełnienie
    odzieży z innych powodów, odpowiedzialność za jej zapewnienie spoczywa na członku
    personelu pokładowego, przy czym Spółki Zatrudniające zagwarantują dostępność odzieży
    zgodnie z obowiązującymi standardami.
    Wskazali Państwo, że w branży lotniczej, charakteryzującej się wysoką konkurencyjnością,
    spójny i profesjonalny wizerunek przewoźnika odgrywa kluczową rolę w budowaniu
    zaufania pasażerów oraz rozpoznawalności marki. Jednolita odzież służbowa personelu
    pokładowego stanowi istotny element tej strategii, podkreślając standardy obsługi i

    jednocześnie pełniąc funkcję reklamy. W takich przypadkach odzież służbowa nie tylko
    pełni funkcję identyfikacyjną, ale także wzmacnia wizerunek firmy, przyczyniając się do
    zwiększenia jej rozpoznawalności i pozyskania nowych klientów.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że celem zakupu odzieży służbowej jest zapewnienie
    odpowiedniego, jednolitego, profesjonalnego wizerunku personelu pokładowego
    obsługującego loty realizowane przez Spółkę, a tym samym budowanie rozpoznawalnej
    marki i zaufania wśród klientów (pasażerów), co ma bezpośredni związek z
    pozyskiwaniem oraz utrzymywaniem klientów, a zatem również z uzyskiwaniem
    przychodów. Wydatek ten wynika również z wymogów operacyjnych i organizacyjnych –
    jednolita odzież z widocznymi oznaczeniami Spółki umożliwia łatwą identyfikację
    personelu przez pasażerów i służby portów lotniczych, wspierając sprawną realizację
    usług. Odzież ta, jako Państwa własność, nie będzie mogła być wykorzystywana do celów
    prywatnych przez personel pokładowy, co zostanie jednoznacznie określone w
    wewnętrznych regulacjach Spółki i Spółek Zatrudniających. Uwzględniając specyfikę
    branży lotniczej, w której kluczowe znaczenie ma zaufanie, bezpieczeństwo i
    profesjonalizm obsługi, zapewnienie jednolitego wizerunku personelu pokładowego
    stanowić będzie działanie służące nie tylko uzyskaniu przychodów, ale również ich
    zabezpieczeniu i utrzymaniu na konkurencyjnym rynku. Ciężar wydatków na zakup
    odzieży służbowej, o której mowa we wniosku, będzie ponoszony w całości przez Państwa.
    Koszty te nie będą w jakikolwiek sposób refakturowane, zwracane ani refundowane przez
    Spółki Zatrudniające lub inne podmioty. Tym samym wydatek ten pozostanie po stronie
    Spółki i nie będzie podlegał kompensacie czy przeniesieniu ciężaru ekonomicznego na
    inne podmioty.
    Państwa wątpliwość dotyczy możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków na zakup odzieży służbowej dla personelu pokładowego.
    Ocena prawna kosztów zakupu opisanej odzieży służbowej dla personelu zakładowego
    wymaga powiązania ich z celem reklamy bądź reprezentacji.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie
    przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę,
    jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te spełniają kryteria określone
    w art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na
    celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak
    największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu
    gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz
    przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego
    towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet
    technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a
    także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę
    towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa). Wydatki poniesione na reklamę,
    w pełnej wysokości podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pod
    warunkiem, że wydatki te pozostają w związku z przychodami uzyskiwanymi przez
    podatnika.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      Kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne,
      zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych;
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera
    legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały
    wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z
    dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów
    reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego

    obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami
    (klientami).
    Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez
    pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest
    wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny.
    Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi
    gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że
    wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one
    kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny.
    Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się do etymologii
    terminu reprezentacja. Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio”
    oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że ,,
    reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku
    podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede
    wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów
    podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla
    potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W
    takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu
    wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności,
    profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności,
    okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.
    Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reprezentacji” i „reklamy” (marketingu)
    wywieść z powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do
    kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego,
    natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania
    wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się
    także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich
    nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot
    gospodarczy poprzez stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku
    (cel reprezentacyjny, czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności
    prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia
    kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności wręczania prezentów, itp. I powinna
    być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą
    może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką
    będzie spełniać w firmie.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że odzież służbowa dla personelu
    pokładowego, o której mowa we wniosku spełnia funkcję reklamową, gdyż zmierza do
    identyfikacji Spółki, a co za tym idzie jej rozpoznawalności na rynku, co w efekcie wpływa
    na zwiększenie przychodów.
    Logo jest to znak handlowy, o charakterze graficznym, dzięki któremu podmioty reklamują
    swoje usługi, przy czym jednocześnie odróżniają się od innych. Logo identyfikowane jest z
    daną firmą i oferowanymi przez nią towarami czy usługami, które poprzez swoje działanie
    zwiększają ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcają do ich nabycia.
    Odzież ta pełni istotną funkcję reklamową Spółki, umożliwia klientom łatwą identyfikację
    personelu, wyróżnia pracowników na tle innych osób, zwiększa rozpoznawalność marki na
    rynku oraz wspiera pozyskiwanie nowych klientów, co w konsekwencji przyczynia się do
    wzrostu osiąganych przychodów. Zapewnienie odpowiedniego, jednolitego,
    profesjonalnego wizerunku personelu pokładowego obsługującego loty realizowane przez
    Spółkę, a tym samym budowanie rozpoznawalnej marki i zaufania wśród klientów
    (pasażerów), ma bezpośredni związek z pozyskiwaniem oraz utrzymywaniem klientów, a

    zatem również z uzyskiwaniem przychodów. Zapewnienie jednolitego wizerunku
    personelu pokładowego stanowić będzie działanie służące nie tylko uzyskaniu
    przychodów, ale również ich zabezpieczeniu i utrzymaniu na konkurencyjnym rynku.
    Ponadto jak Państwo wskazali odzież służbowa pozostanie własnością Spółki i będzie
    wykorzystywana wyłącznie w związku z realizacją obowiązków zawodowych, zarówno
    podczas pracy na pokładzie samolotu, w innych sytuacjach związanych z obsługą
    pasażerów, na lotnisku oraz w siedzibie Spółki. Personel pokładowy jest zobowiązany do
    jej zwrotu w przypadku zakończenia stosunku pracy lub w innych określonych sytuacjach.
    Odzież ta, jako Państwa własność, nie będzie mogła być wykorzystywana do celów
    prywatnych przez personel pokładowy, co zostanie jednoznacznie określone w
    wewnętrznych regulacjach Spółki i Spółek Zatrudniających. Ciężar wydatków na zakup
    odzieży służbowej, o której mowa we wniosku, będzie ponoszony w całości przez Państwa.
    Koszty te nie będą w jakikolwiek sposób refakturowane, zwracane ani refundowane przez
    Spółki Zatrudniające lub inne podmioty.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
      element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.