Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.781.2020.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-29
Teza: Opodatkowanie prywatnego stypendium
Słowa kluczowe: dieta; stypendia; Wielka Brytania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2020 r. (data wpływu 1 grudnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania stypendium – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania stypendium.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zainteresowany (dalej również „Wnioskodawca”) jest osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i studentem I roku studiów wyższych na Uniwersytecie (…). Po ukończeniu tych studiów i uzyskaniu tytułu licencjata Zainteresowany zamierza rozpocząć studia wyższe na jednej z uczelni wyższych w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (dalej: „Wielka Brytania”). Zainteresowany zamierza po zakończeniu studiów magisterskich wrócić do Polski. Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę z kilkoma osobami fizycznymi (dalej: „Fundatorzy”), z których niektóre mogą być brytyjskimi rezydentami podatkowymi, której celem będzie przyznanie Wnioskodawcy (zwanego w tej umowie „Stypendystą”) określonej kwoty, pochodzącej ze środków własnych Fundatorów, w celu umożliwienia podjęcia przez Wnioskodawcę studiów magisterskich na wybranym przez Zainteresowanego Uniwersytecie w Wielkiej Brytanii lub innym zagranicznym, nazwanej w tej umowie stypendium naukowym (dalej: „Stypendium”). Zważywszy na konieczność precyzyjnego zakreślenia zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wskazuje, że ww. studia podejmie na Uniwersytecie w Wielkiej Brytanii. Umowa stanowić będzie, że Stypendium może być przeznaczone wyłącznie na opłacenie czesnego. Kwota Stypendium zostanie przekazana przez Fundatorów jednorazowo. Zainteresowany będzie zobowiązany do poinformowania Fundatorów o uzyskaniu licencjatu i rozpoczęciu studiów magisterskich, jak też o ich przerwaniu. Umowa przewidywać będzie bowiem, że (i) Stypendium podlegać będzie zwrotowi w przypadku niepodjęcia studiów magisterskich w określonym czasie po zakończeniu studiów licencjackich, jak też (ii) określona część Stypendium podlegać będzie zwrotowi, jeżeli Stypendysta nie podejmie nauki na studiach magisterskich w określonym czasie w przypadku ich przerwania.

Rzeczone Stypendium, na podstawie odrębnej umowy, zostanie przekazane przez Fundatorów na przechowanie osobie trzeciej (na utworzone w tym celu subkonto na rachunku bankowym, ewentualnie na dedykowany do tego celu rachunek bankowy), zwanej dalej „Przechowawcą”. Przechowawca nie będzie mieć prawa rozporządzania kwotą Stypendium, jednakże będzie upoważniony i zobowiązany do przekazywania odpowiednich kwot Stypendium na rachunek bankowy Uniwersytetu, na którym Zainteresowany podejmie studia magisterskie w odpowiednich transzach, w terminach wskazanych przez Uniwersytet. Oznacza to, że w okresie planowanych studiów magisterskich, jeżeli nie zajdą przesłanki do zwrotu kwoty Stypendium lub Wnioskodawca nie będzie kontynuował nauki, w poszczególnym roku kalendarzowym Przechowawca wypłaci określoną kwotę stanowiącą część łącznych środków Stypendium („Roczna Kwota Stypendium”), przekazując ją bezpośrednio na rachunek bankowy właściwego Uniwersytetu tytułem zapłaty czesnego za Wnioskodawcę.

W każdym roku otrzymywania Stypendium Wnioskodawca może przebywać przez ograniczony czas na terytorium Polski w celu podtrzymywania więzi rodzinnych i załatwiania niezbędnych spraw w kraju („Okazjonalne Pobyty w Polsce”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy opisane niżej Stypendium stanowi stypendium, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23 lit. a) ustawy PIT?
2.  Czy Wnioskodawca korzystać będzie ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23 lit. a) ustawy PIT do kwoty stanowiącej w danym roku kalendarzowym iloczyn równowartości diety wymienionej w tym przepisie i liczby dni Roku Akademickiego, obejmującego okres nauki za który w danym roku kalendarzowym uiszczono czesne w ramach rocznej kwoty stypendium?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane Stypendium stanowi stypendium, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23 lit. a) ustawy PIT.

Ad 2)

Zdaniem Zainteresowanego, będzie on korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23 lit. a) ustawy PIT, do kwoty stanowiącej w danym roku kalendarzowym iloczyn równowartości diety wymienionej w tym przepisie i liczby dni Roku Akademickiego, obejmującego okres nauki za który w danym roku kalendarzowym uiszczono czesne w ramach Rocznej Kwoty Stypendium.

UZASADNIENIE

Ramy prawne

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”), zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, „osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy)”. Zgodnie z ust. 1a tego artykułu, „za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przy czym, zgodnie z ust. 1a tego artykułu, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów. W myśl art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności stypendia.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o PIT, wolna od podatku dochodowego jest „część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu stypendiów – w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium”.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840; dalej: „Konwencja polsko – brytyjska”). W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych”. Nadto w myśl ust. 2 tego artykułu „Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami: a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa; c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem; d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia”.

Jak z kolei stanowi art. 20 Konwencji polsko – brytyjskiej, „świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta, ucznia lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa w pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki, nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli świadczenia te pochodzą ze źródeł spoza tego Państwa”.

Przy czym, treść ww. przepisów art. 4 ust. 1-2, a także art. 20 Konwencji polsko – brytyjskiej nie została zmodyfikowana przepisami Konwencji wielostronnej implementującej środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzonej w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369 oraz Dz. U. z 2020 r., poz. 341; dalej: „Konwencja MLI”) i podpisanej przez Polskę oraz Wielką Brytanię dnia 7 czerwca 2017 r. (por. oświadczenie rządowe z dnia 11 października 2018 r. w sprawie mocy obowiązującej w relacjach między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Konwencji wielostronnej implementującej środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzonej w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r., oraz jej zastosowania w realizacji postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2253).

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanego dotyczącego pytania nr 1

Wnioskodawca podziela pogląd wyrażony przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażony w interpretacji indywidualnej z dnia 5 czerwca 2020 r., Nr IPPB4/4511-533/16/20-3/S/JM, zgodnie z którym „Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia "stypendium". W związku z tym, dla ustalenia jego znaczenia należy posłużyć się wykładnią językową. „Stypendium” oznacza okresową pomoc finansową z funduszów państwowych, społecznych lub prywatnych głównie dla studentów, uczniów, pracowników nauki. Z prawnego punktu widzenia chodzi zatem o świadczenie okresowe, głównie pieniężne, spełniane na rzecz oznaczonej osoby i mające na celu wspieranie jej działań służących zdobywaniu wiedzy bądź twórczości naukowej lub artystycznej. Należy również wskazać na definicję zawartą w: 1. Nowym Słowniku Języka Polskiego pod red. B. Dunaj – „stypendium to środki przyznawane przez instytucję osobie uczącej się, prowadzącej działalność artystyczną lub naukową na określony czas”, 2. Słowniku Wyrazów Obcych PWN, który definiuje „stypendium, jako stałą pomoc wypłacaną przez określony czas z funduszów społecznych albo państwowych, przeznaczona dla uczącej się młodzieży lub na prace specjalne”, 3. Słowniku wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem i Słowniku Wyrazów Obcych W. Kopalińskiego, które wskazują, że „stypendium to zasiłek, subwencja, pomoc finansowa dla uczących się, dla pracowników naukowych, artystów itd. wypłacana (przez określony czas, na pokrycie kosztów utrzymania) z funduszów państwa, organizacji, instytucji itd.” W konsekwencji, termin stypendium użyty w treści art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć jako pomoc finansową w postaci okresowego świadczenia (głównie) pieniężnego spełnianego na rzecz oznaczonej osoby i mającego na celu wspieranie jej działań służących m.in. zdobywaniu wiedzy, twórczości naukowej, realizacji badań naukowych”.

Przekładając to na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Zainteresowanego opisane wyżej Stypendium jako pomoc udzielona Wnioskodawcy w postaci świadczenia pieniężnego przeznaczonego na zapłatę czesnego, a zatem mającą na celu wspieranie zdobywania wiedzy w trakcie studiów magisterskich, stanowi stypendium, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o PIT.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanego dotyczącego pytania nr 2.

W związku z powyższym, mając na uwadze treść art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o PIT, Zainteresowany będzie korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych („PIT”) w związku z otrzymywaną w danym roku podatkowym Roczną Kwotą Stypendium, do wysokości iloczynu diet wymienionych w tym przepisie („Diety”) i liczby dni roku akademickiego, obejmującego okres nauki, za który w danym roku kalendarzowym uiszczono czesne w ramach Rocznej Kwoty Stypendium („Rok Akademicki”). W związku z tym, dla celów obliczenia kwoty wolnej od PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o PIT nie będą mieć znaczenia Okazjonalne Pobyty w Polsce, nawet jeżeli będą one mieć miejsce w trakcie Roku Akademickiego. Rzeczona kwota dochodów zwolnionych od PIT jest bowiem uzależniona od wysokości Diety i liczby dni, w którym otrzymywane było stypendium. Przy czym, zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie niniejszej sprawy przez liczbę dni, w którym otrzymywane było stypendium należy rozumieć liczbę dni Roku Akademickiego, obejmującego okres nauki za który w danym roku kalendarzowym uiszczono czesne w ramach Rocznej Kwoty Stypendium.

Zdaniem też Wnioskodawcy, wskazane wyżej przepisy Konwencji polsko – brytyjskiej nie zawierają norm o charakterze szczególnym, wyłączających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy PIT. Nadto, pobyt Zainteresowanego w Wielkiej Brytanii w celu ukończenia studiów magisterskich nie spowoduje, że utraci on charakter pobytu czasowego, jak również nie spowoduje, że ośrodek interesów życiowych Wnioskodawcy zostanie przeniesiony do Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca nadal będzie więc mieć miejsca zamieszkania w Polsce, a tym samym będzie osobą, o której mowa w art. art. 3 ust. 1 ustawy PIT.

Z tych powodów zaprezentowane wyżej stanowisko jest zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 3 ust. 1a cytowanej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i studentem I roku studiów wyższych na Uniwersytecie (…). Po ukończeniu tych studiów i uzyskaniu tytułu licencjata Zainteresowany zamierza rozpocząć studia wyższe na jednej z uczelni wyższych w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (dalej: „Wielka Brytania”). Zainteresowany zamierza po zakończeniu studiów magisterskich wrócić do Polski. Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę z kilkoma osobami fizycznymi (dalej: „Fundatorzy”), z których niektóre mogą być brytyjskimi rezydentami podatkowymi, której celem będzie przyznanie Wnioskodawcy (zwanego w tej umowie „Stypendystą”) określonej kwoty, pochodzącej ze środków własnych Fundatorów, w celu umożliwienia podjęcia przez Wnioskodawcę studiów magisterskich na wybranym przez Zainteresowanego Uniwersytecie w Wielkiej Brytanii lub innym zagranicznym, nazwanej w tej umowie stypendium naukowym (dalej: „Stypendium”). Umowa stanowić będzie, że Stypendium może być przeznaczone wyłącznie na opłacenie czesnego. Kwota Stypendium zostanie przekazana przez Fundatorów jednorazowo. Zainteresowany będzie zobowiązany do poinformowania Fundatorów o uzyskaniu licencjatu i rozpoczęciu studiów magisterskich, jak też o ich przerwaniu. Umowa przewidywać będzie bowiem, że (i) Stypendium podlegać będzie zwrotowi w przypadku niepodjęcia studiów magisterskich w określonym czasie po zakończeniu studiów licencjackich, jak też (ii) określona część Stypendium podlegać będzie zwrotowi, jeżeli Stypendysta nie podejmie nauki na studiach magisterskich w określonym czasie w przypadku ich przerwania. W każdym roku otrzymywania Stypendium Wnioskodawca może przebywać przez ograniczony czas na terytorium Polski w celu podtrzymywania więzi rodzinnych i załatwiania niezbędnych spraw w kraju („Okazjonalne Pobyty w Polsce”).

Ponieważ Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Polsce, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Wnioskodawca otrzyma stypendium od rezydentów Wielkiej Brytanii, a zatem zastosowanie będzie miała Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840).

Zgodnie z art. 20 ww. Konwencji, świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta, ucznia lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa w pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki, nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli świadczenia te pochodzą ze źródeł spoza tego Państwa.

Powyższy przepis przewiduje, że płatności otrzymywane na utrzymanie, studia, kształcenie się przez studentów, stypendystów, uczniów lub praktykantów przebywających w Wielkiej Brytanii wyłącznie dla studiów lub kształcenia się są tam zwolnione z podatku, jeżeli płatności te pochodzą ze źródeł położonych poza Wielką Brytanią. Przepis ten nie stanowi o opodatkowaniu, w sytuacji gdy płatności pochodzą ze źródeł położonych na terytorium Wielkiej Brytanii.

W myśl art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Na podstawie art. 21 ust. 2 ww. Konwencji, postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu, nie będącego dochodem z majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2 niniejszej Konwencji, jeżeli osoba osiągająca taki dochód, posiadająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność poprzez zakład w nim położony i gdy prawo lub majątek, z tytułu których dochód jest wypłacany, są faktycznie związane z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku, stosuje się postanowienia artykułu 7 niniejszej Konwencji.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą, o której mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu a inną osobą lub powiązań między nimi a osobą trzecią, kwota dochodu, o którym mowa w tym ustępie przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona między nimi bez tych powiązań (także w przypadku, gdy bez tych powiązań taka kwota nie powstałaby), wówczas postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa, z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej Konwencji (art. 21 ust. 3 ww. Konwencji).

Z analizy treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą mającą miejsca zamieszkania w Polsce i ciąży na Niej nieograniczony obowiązek podatkowy. Zatem, biorąc pod uwagę obecnie obowiązujące przepisy prawa, stwierdzić należy, że otrzymywane przez Wnioskodawcę stypendium z tytułu kształcenia się w Wielkiej Brytanii, zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. Konwencji podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl generalnej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów zostały wskazane przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ww. ustawy, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono inne źródła.

Stosownie do treści art. 20 ust. 1 powołanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy więc mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Na podstawie art. 45 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że uzyskane przez Wnioskodawcę stypendium z tytułu kształcenia się w Wielkiej Brytanii, będzie stanowić przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 wyżej cytowanej ustawy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowych od osób fizycznych, część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu stypendiów – w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium.

Odnosząc się do treści powyższego artykułu, kluczowa staje się kwestia, co należy rozumieć pod pojęciem stypendium. Wobec tego, że ogólnej definicji tego pojęcia nie można znaleźć ani w przepisach prawa podatkowego, ani w przepisach innych gałęzi prawa, dla ustalenia jego znaczenia należy posłużyć się wykładnią językową. „Stypendium” oznacza okresową pomoc finansową z funduszów państwowych, społecznych lub prywatnych głównie dla studentów, uczniów, pracowników nauki. Z prawnego punktu widzenia chodzi zatem o świadczenie okresowe, głównie pieniężne, spełniane na rzecz oznaczonej osoby i mające na celu wspieranie jej działań służących zdobywaniu wiedzy bądź twórczości naukowej lub artystycznej.

Natomiast Słownik Wyrazów Obcych i Zwrotów Obcojęzycznych z almanachem, wskazuje, że stypendium to zasiłek, subwencja, pomoc finansowa dla uczących się, dla pracowników naukowych, artystów itd. wypłacana (przez określony czas, na pokrycie kosztów utrzymania) z funduszów państwa, organizacji, instytucji itd. Końcowo, Wielki Słownik Języka Polskiego (pod redakcją Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk), wskazuje, że sformułowanie „stypendium” należy rozumieć jako:

*   pieniądze przyznawane komuś przez państwo, instytucję lub osobę prywatną za wiedzę oraz szczególne umiejętności w jakiejś dziedzinie po to, aby umożliwić dalszą naukę lub prowadzenie badań;

*   ufundowany przez państwo, instytucję lub osobę prywatną wyjazd zagraniczny do ośrodka naukowego.

Z przywołanych powyżej definicji słownikowych jednoznacznie wynika, że stypendium powinno być rozumiane w znaczeniu szerokim.

Zatem oceniając, czy otrzymane za granicą stypendium podlegać będzie opodatkowaniu Polsce należy ustalić, czy otrzymana kwota nie przekroczy w danym roku podatkowym wysokości diet z tytułu zagranicznej podróży, wynikającej z tabeli stanowiącej załącznik do ww. rozporządzenia, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium. Dzienny limit zwolnienia, wyznaczany przez wysokość diety, uzależniony jest przy tym od kraju, w jakim stypendysta przebywał. Ustalając wysokość zwolnienia Wnioskodawca powinna odwołać się do wysokości diety obowiązującej dla Wielkiej Brytanii (35 FUNTÓW).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód ze stypendium z tytułu kształcenia się w Wielkiej Brytanii będzie podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej ww. rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium. Ewentualna nadwyżka ponad kwotę objętą zwolnieniem będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł uzyskany w danym roku podatkowym. Nadwyżkę tę należy wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za ten dany rok podatkowy (PIT-36).

Dla celów obliczenia kwoty wolnej od podatku dochodowego na podstawie ww. art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) nie będą mieć znaczenia okazjonalne pobyty Wnioskodawcy w Polsce, nawet jeżeli będą one mieć miejsce w trakcie roku akademickiego, gdyż jak wynika z treści tego przepisu decydujące znaczenie mają dni, w których jest otrzymywane stypendium.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych tutejszy organ informuje, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43 – 300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.