Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-230/09-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-21
Teza: Czy stosując art. 231 Kodeksu cywilnego – przeniesienie własności działki w formie aktu notarialnego pod budynkiem mieszkalnym będzie zwolnione z podatku od spadków i darowizn, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego przeze mnie, tj. Wnioskodawcę?
Słowa kluczowe: kodeks-kodeks cywilny; nieruchomości; prawa-przeniesienie prawa-przeniesienie prawa własności
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2009 r. (data wpływu 29 października 2009 r.), uzupełnionym w dniu 8 i 18 stycznia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia własności nieruchomości w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia własności nieruchomości w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W latach 1983 – 1984, na działce należącej wówczas do dziadków Wnioskodawcy, Jego wujek wraz z żoną wybudował dom. w tym czasie nie było możliwości odpisania przez właścicieli placu, na którym powstał budynek. Natomiast w 1990 roku dziadkowie całość gospodarstwa, wraz z domem wujka zapisali matce Zainteresowanego, która w 2008 r. postanowiła odpisać bratu działkę. w trakcie przygotowywania wymaganej dokumentacji matka Wnioskodawcy zmarła (12 sierpnia 2008 r.). w ten oto sposób prawo do spadku nabyli ojciec i rodzeństwo Wnioskodawcy.

Następnie zgodnie z postanowieniem sądowym Wnioskodawca nabył całość spadku, bowiem ojciec i rodzeństwo zrzekli się praw do tego spadku. Przedmiotowe postanowienie uprawomocniło się 9 stycznia 2009 r.

Wnioskodawca chce urzeczywistnić wolę zmarłej matki i odpisać działkę swemu wujkowi.

Przepisanie działki przed upływem 5 – ciu lat spowodowałoby konieczność zapłacenia podatku. Dlatego Wnioskodawca chciałby zastosować się do art. 231 Kodeksu cywilnego i uniknąć podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy stosując art. 231 Kodeksu cywilnego – przeniesienie własności działki w formie aktu notarialnego pod budynkiem mieszkalnym będzie zwolnione z podatku od spadków i darowizn, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego przez Wnioskodawcę?

Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na powyższe pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast w dniu 21 stycznia 2010 r. wydane zostały interpretacje indywidualne w zakresie: podatku od spadków i darowizn nr ILPB2/436-229/09-4/MK oraz podatku dochodowego od osób fizycznych nr ILPB2/415-20/10 -5/MK.

Zdaniem Wnioskodawcy, stosując się do art. 231 Kodeksu cywilnego uniknie opłaty podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. u. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają:

1.  następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki,
3.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
4.  umowy dożywocia,
5.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat i dopłat,
6.  ustanowienie hipoteki,
7.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
8.  umowy depozytu nieprawidłowego,
9.  umowy spółki,

3.  zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
4.  orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Ponadto, należy mieć również na uwadze, że stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 4 pkt 1,2 i 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i z zastrzeżeniem art. 5, przy umowie sprzedaży, darowizny i dożywocia ciąży odpowiednio na:

*   kupującym,
*   obdarowanym,
*   nabywcy własności nieruchomości.

Zatem jak z powyższego wynika na Wnioskodawcy, który zbywa prawo własności rzeczy nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. w konsekwencji podatnikiem zobowiązanym do zapłaty tego podatku może być tylko osoba, która nabywa własność określonej rzeczy.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza przenieść na swojego wujka własność nieruchomości na której znajduje się wybudowany przez tego krewnego budynek mieszkalny.

Zgodnie z art. 231 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze, który wzniósł na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Z kolei na podstawie art. 231 § 2 ww. ustawy właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Reasumując, stwierdzić należy, że ze względu na enumeratywne wyliczenie czynności objętych zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przedstawione we wniosku przeniesienie własności nieruchomości w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Jednocześnie wskazać należy, że niezależnie od tego, czy dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, czy też nie, to w myśl wyżej przywołanych przepisów (art. 3 i 4 ustawy) na Wnioskodawcy jako zbywcy prawa do nieruchomości nie będzie ciążył obowiązek podatkowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.