Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.224.2022.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-02
Teza: W związku z tym, że świadczenia rodzinne (renty sieroce) są świadczeniami otrzymywanymi na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Hiszpanii, to podlegają one zwolnieniu przedmiotowemu, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że dochody w postaci renty sierocej w okresie od 2008 r. do uzyskania pełnoletności nie powinny być wykazane w zeznaniach podatkowych Pani matki.
Słowa kluczowe: Hiszpania; renta; renta-renta zagraniczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.- Związane z osiąganiem dochodów zagranicznych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

15 lutego 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 31 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z opodatkowania renty sierocej z Hiszpanii.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 kwietnia 2022 r. (data wpływu 29 kwietnia 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Urodziła się Pani w Hiszpanii 7 kwietnia 2003 r. Tam też zamieszkiwała Pani ze swoją matką, ojcem i bratem. Pani ojciec zginął w 2003 r. Po śmierci ojca otrzymała Pani rentę sierocą wypłacaną do osiągnięcia 18 roku życia lub do czasu zakończenia edukacji, nie później jednak niż do ukończenia 25 roku życia. Otrzymuje Pani rzeczone świadczenie na mocy art. 9, 10, 11 Dekretu Królewskiego 1647/1997 oraz art. 175 Ustawy ogólnej o zabezpieczeniu społecznym (Królewski dekret legislacyjny 1/1994 z 20 czerwca, zmieniony ustawą 27/2011 z 1 sierpnia, BOE \[Dz.U.\] z 29.6.1994 i 2.8.2011). Podobnie jak jej zmarły ojciec posiada Pani wyłącznie obywatelstwo polskie.

W Hiszpanii Pani ojciec posiadał legalne zatrudnienie, tj. "na rezydencji" pracował 16 lat. Od 2008 r. mieszka Pani w Polsce gdzie znajduje się Pani centrum życiowe.

**Uzupełnienie stanu faktycznego**

Świadczenie opisane we wniosku, określone jako świadczenie rodzinne – renta sieroca jest świadczeniem otrzymywanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Hiszpanii tj. art. 9, 10, 11 Dekretu Królewskiego 1647/1997 oraz art. 175 Ustawy ogólnej o zabezpieczeniu społecznym (Królewski dekret legislacyjny 1/1994 z 20 czerwca, zmieniony ustawą 27/2011 z 1 sierpnia, BOE \[Dz. U.\] z 29 czerwca 1994 r. i 2 sierpnia 2011 r.) i właśnie taki charakter (świadczenia rodzinnego) mają te przepisy. Pani świadczenie stanowi więc świadczenie rodzinne przyznawane stosownie do hiszpańskich przepisów, przez hiszpańskie instytucje jako zapomoga dla osieroconego dziecka, która wypłacana jest czasowo.

**Pytanie**

Czy dochód z tytułu renty sierocej przyznanej Pani, nie powinien być uwzględniony w zeznaniach podatkowych Pani matki za lata od 2008 r. (okres zamieszkiwania w Polsce) do uzyskania pełnoletności i czy dochody te mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

**Pani stanowisko w sprawie**

Dochody w postaci przyznanej renty sierocej, w okresie od 2008 r. do uzyskania pełnoletności nie powinny być wykazane w zeznaniach podatkowych Pani matki. Dochody te podlegają zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Jak Pani wskazała we wniosku:

1) Urodziła się Pani w Hiszpanii 7 kwietnia 2003 r., gdzie zamieszkiwała Pani ze swoją matką, ojcem i bratem. Pani ojciec zginął w 2003 r.

2) Po śmierci ojca otrzymała Pani rentę sierocą wypłacaną do osiągnięcia 18 roku życia lub do czasu zakończenia edukacji, nie później jednak niż do ukończenia 25 roku życia.

3) Posiada Pani wyłącznie obywatelstwo polskie.

4) Od 2008 r. mieszka Pani w Polsce gdzie znajduje się Pani centrum życiowe.

5) Świadczenie rodzinne – renta sieroca jest świadczeniem otrzymywanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Hiszpanii tj. art. 9, 10, 11 Dekretu Królewskiego 1647/1997 oraz art. 175 Ustawy ogólnej o zabezpieczeniu społecznym (Królewski dekret legislacyjny 1/1994 z 20 czerwca, zmieniony ustawą 27/2011 z 1 sierpnia, BOE \[Dz. U.\] z 29 czerwca 1994 r. i 2 sierpnia 2011 r.).

W związku z powyższym, zastosowanie znajdą postanowienia umowy z dnia 15 listopada 1979 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1982 r. Nr 17, poz. 127).

Jak wynika z art. 18 tej Umowy:

Stosownie do postanowień ustępu 2 artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.

Art. 19 ust. 2 ww. Umowy stanowi, że:

a) Jakakolwiek renta lub emerytura, wypłacana przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną jakiejkolwiek osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, będzie opodatkowana tylko w tym Państwie.

b) Jednakże takie renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem tego Państwa i ma w nim miejsce zamieszkania.

Stosownie do art. 21 ust. 1 Umowy:

Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.

Świadczenia przez Panią otrzymywane nie można zakwalifikować do emerytur i innych świadczeń o podobnym charakterze, gdyż nie są one wypłacane w związku z Pani zatrudnieniem w przeszłości.

Świadczenie to – stosownie do art. 21 ww. Umowy – wypłacane Pani jako osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Ponadto, nie ma zastosowania w tym przypadku metoda unikania podwójnego opodatkowania określona w art. 23 ww. Umowy.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy:

Dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

Według art. 7 ust. 2 ww. ustawy:

Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza się po połowie do dochodu każdego z małżonków.

W myśl art. 7 ust. 3 ustawy:

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do małżonków, w stosunku do których orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Według art. 11 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie, w przepisie art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienione są w sposób wyczerpujący przychody (dochody), które korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego, tzw. zwolnienia przedmiotowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

W związku z tym, że świadczenia rodzinne (renty sieroce) są świadczeniami otrzymywanymi na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Hiszpanii, to podlegają one zwolnieniu przedmiotowemu, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że dochody w postaci renty sierocej w okresie od 2008 r. do uzyskania pełnoletności nie powinny być wykazane w zeznaniach podatkowych Pani matki.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pani zastosować do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).