Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.367.2025.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Ustalenie czy spółka zobowiązana jest do zapłaty podatku
minimalnego gdy ponad 95% jej przychodów pochodzi z
eksploatacji statków powietrznych w ramach
międzynarodowego transportu lotniczego.
Słowa kluczowe: eksploatacja
podatek-podatek minimalny
samolot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 10%
- minimalny podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24ca-ust. 14-pkt 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 18
    maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od

    osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka podlega przepisowi art. 24ca ust. 1 ustawy
    o CIT, tj. czy jest zobowiązana do zapłaty minimalnego podatku dochodowego od osób
    prawnych.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka sp. z o.o. (dalej; Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu
    lotniczego, w szczególności międzynarodowego transportu pasażerskiego statkami
    powietrznymi. Spółka uzyskuje przychody niemal wyłącznie z działalności związanej z
    eksploatacją statków powietrznych w transporcie międzynarodowym.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest w szczególności:
      - transport lotniczy pasażerski,
      - wynajem i dzierżawa środków transportu lotniczego-sporadycznie.
    Podstawowa działalność Spółki opiera się głównie na sprzedaży lotów czarterowych na
    trasach międzynarodowych kończących się w różnych krajach. Spółka nie posiada
    własnych samolotów, dzierżawi je od podmiotu zagranicznego powiązanego, który
    posiada tytuł prawny do takiego środka transportu. Spółka oferuje na rynku usług
    lotniczych loty czarterowe samolotów na określonych trasach według zamówień biur
    podróży, z którymi współpracuje. Świadczenie usług obejmuje czarter statku wraz z załogą
    i organizację obsługi naziemnej startu i lądowania.
    W roku podatkowym 2024, ponad 95% przychodów uzyskanych przez Spółkę pochodziło z
    usług międzynarodowego transportu lotniczego.
    Spółka nie prowadzi działalności w innych branżach ani nie uzyskuje znaczących
    przychodów z innych źródeł. Wszystkie istotne operacje gospodarcze Spółki pozostają w
    ścisłym związku z międzynarodowym transportem lotniczym.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka podlega przepisowi art. 24ca ust. 1 ustawy o
    CIT, tj. czy jest zobowiązana do zapłaty minimalnego podatku dochodowego od osób
    prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym nie znajduje zastosowania przepis
    art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z wyłączeniem zawartym w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit.
    a ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem, przepis ust. 1 (dotyczący obowiązku zapłaty minimalnego
    podatku dochodowego) nie ma zastosowania do podatników, jeżeli w roku podatkowym
    większość uzyskanych przez nich przychodów innych niż z zysków kapitałowych została
    osiągnięta w związku z eksploatacją w transporcie międzynarodowym statków morskich
    lub statków powietrznych.
    W związku z tym, że ponad 95% przychodów Spółki w roku podatkowym 2024 pochodziło
    z eksploatacji statków powietrznych w ramach międzynarodowego transportu lotniczego,
    spełniona jest przesłanka umożliwiająca wyłączenie stosowania art. 24ca ust. 1 ustawy o
    CIT.
    W konsekwencji, Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty minimalnego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT, za rok podatkowy 2024.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: ustawa o CIT),
        Podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz
        podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
        1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
        2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
        kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach
        innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%
        - wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    W myśl art. 24ca ust. 11 ustawy o CIT,
        Podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego są
        obowiązani w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wykazać podstawę
        opodatkowania, pomniejszenia, o których mowa w ust. 10, i kwotę minimalnego
        podatku dochodowego.
    Jak stanowi natomiast art. 24ca ust. 12 ww. ustawy,
        Podatnicy są obowiązani wpłacić na rachunek urzędu skarbowego należny
        minimalny podatek dochodowy w terminie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, przy
        czym kwotę minimalnego podatku dochodowego podlegającą wpłacie pomniejsza
        się o należny za ten sam rok podatkowy podatek obliczony zgodnie z art. 19.
    Zgodnie z cytowanym wyżej art. 24ca ust. 1 ustawy CIT, minimalny podatek dochodowy w
    wysokości 10% podstawy opodatkowania skierowany jest, co do zasady, do podatników
    będących spółkami oraz podatkowymi grupami kapitałowymi, mających siedzibę lub
    zarząd na terytorium Polski, którzy w ramach działalności operacyjnej ponoszą stratę lub
    wykazują określony niski wskaźnik dochodowości (udział dochodów w przychodach w
    wysokości nieprzekraczającej 2% (2% lub niższej).
    Odwołanie w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy o CIT, dotyczy określenia wskaźnika dochodowości. Chodzi bowiem o
    uwzględnienie w opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym nie tylko
    podatników, którzy ponieśli w roku podatkowym stratę, o której mowa w art. 24ca ust. 1
    pkt 1 ustawy CIT, ale również tych, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w
    przychodach innych niż z zysków kapitałowych (działalność operacyjna).
    Jednocześnie niektóre kategorie podmiotów zostały wyłączone spod jurysdykcji
    opodatkowania podatkiem minimalnym. W art. 24ca ust. 14 ustawy CIT ustawodawca
    wymienił bowiem podatników w stosunku do których nie stosuje się przepisu art. 24ca
    ust. 1 ww. ustawy. Wyłączeni z opodatkowania podatkiem minimalnym są m.in. mali
    podatnicy.
    Zgodnie bowiem z art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. a ustawy o CIT,
        Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników jeżeli w roku podatkowym większość
        uzyskanych przez nich przychodów innych niż z zysków kapitałowych zostało
        osiągniętych w związku z eksploatacją w transporcie międzynarodowym statków
        morskich lub statków powietrznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że prowadzą Państwo
    działalność gospodarczą w zakresie transportu lotniczego, w szczególności
    międzynarodowego transportu pasażerskiego statkami powietrznymi. Państwa
    podstawowa działalność opiera się głównie na sprzedaży lotów czarterowych na trasach
    międzynarodowych kończących się w różnych krajach. Nie posiadają Państwo własnych
    samolotów, ale dzierżawią je Państwo od podmiotu zagranicznego powiązanego, który
    posiada tytuł prawny do takiego środka transportu. Oferują Państwo na rynku usług
    lotniczych loty czarterowe samolotów na określonych trasach według zamówień biur

    podróży, z którymi współpracuje. Świadczenie usług obejmuje czarter statku wraz z załogą
    i organizację obsługi naziemnej startu i lądowania. W roku podatkowym 2024, ponad 95%
    przychodów uzyskanych przez Państwa pochodziło z usług międzynarodowego transportu
    lotniczego.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Spółka podlega przepisowi
    art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, tj. czy jest zobowiązana do zapłaty minimalnego podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    W powołanym przepisie art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. a ustawy o CIT ustawodawca wyraźnie
    wskazuje, że przepis art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT nakładający na podatników obowiązek
    zapłaty podatku minimalnego nie ma zastosowania do podatników, jeżeli w roku
    podatkowym większość uzyskanych przez nich przychodów innych niż z zysków
    kapitałowych zostało osiągniętych w związku z eksploatacją w transporcie
    międzynarodowym statków morskich lub statków powietrznych.
    Jednocześnie ustawodawca nie wskazuje co należy rozumieć pod pojęciem „przychodów
    osiągniętych w związku z eksploatacją w transporcie międzynarodowym statków
    powietrznych”.
    Należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do słownikowego znaczenia
    poszczególnych słów tego pojęcia.
    Według internetowego słownika PWN słowo „eksploatacja” oznacza «użytkowanie maszyn,
    urządzeń», «maksymalne wykorzystanie kogoś albo czegoś», «wykorzystywanie czegoś w
    sposób racjonalny».
    Z kolei „transport” oznacza zespół czynności związanych z przemieszczaniem osób i dóbr
    materialnych za pomocą odpowiednich środków; obejmuje zarówno samo
    przemieszczanie z miejsca na miejsce, jak i wszelkie czynności konieczne do osiągnięcia
    tego celu, tj. czynności ładunkowe (załadunek, wyładunek, przeładunek) oraz czynności
    manipulacyjne (np. opłaty); także dział gospodarki świadczący usługi polegające na
    przemieszczaniu osób i ładunków; bywają też nazywane zespół osób lub partia
    przemieszczanych ładunków.
    Słowo „międzynarodowy” oznacza z kolei «dotyczący wielu narodów».
    Statkiem powietrznym wg ww. słownika jest natomiast «pojazd latający, który może się
    poruszać lub utrzymywać w atmosferze».
    Słowo „większość” według internetowego słownika PWN oznacza z kolei: «większa
    liczebnie część danej grupy lub rzeczy, zjawisk lub osób»; «większa rozmiarami część
    czegoś».
    W omawianej sprawie w celu ustalenia właściwego rozumienia pojęcia „przychody
    osiągnięte w związku z eksploatacją w transporcie międzynarodowym statków
    powietrznych” zasadnym wydaje się również odwołanie do regulacji zawartych w ustawie z
    dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (t. j. Dz. U z 2023 r. poz. 2110 ze zm.)
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy:
        statkiem powietrznym jest urządzenie zdolne do unoszenia się w atmosferze na
        skutek oddziaływania powietrza innego niż oddziaływanie powietrza odbitego od
        podłoża
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze:
        użytkownikiem statku powietrznego jest jego właściciel lub inna osoba wpisana
        jako użytkownik do rejestru statków powietrznych.
    Zgodnie bowiem art. 35 ust. 1 ww. ustawy,
    Do rejestru statków wpisuje się cywilne statki powietrzne, których właścicielem lub innym
    użytkownikiem jest:

        1) obywatel polski;
        2) polska osoba prawna;
        3) polska jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej;
        4) cudzoziemiec mający miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej.
    Z kolei art. 2 pkt 15 ww. ustawy stanowi, że
        przewozem czarterowym jest przewóz lotniczy dokonywany na podstawie umowy
        czarteru lotniczego, w której przewoźnik lotniczy oddaje do dyspozycji
        czarterującego określoną liczbę miejsc lub pojemność statku powietrznego w celu
        wykonania określonego przewozu pasażerów, bagażu, towarów lub poczty,
        wskazanych przez czarterującego.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 16 ustawy Prawo lotnicze,
        przewoźnikiem lotniczym jest podmiot uprawniony do wykonywania przewozów
        lotniczych na podstawie koncesji - w przypadku polskiego przewoźnika lotniczego,
        lub na podstawie odpowiedniego aktu właściwego organu obcego państwa - w
        przypadku obcego przewoźnika lotniczego;
    Pkt 10 art. 2 ww. ustawy stanowi natomiast, że
        lotem międzynarodowym jest lot, w trakcie którego następuje przekroczenie
        granicy państwowej.
    Na gruncie ustawy o CIT pojęcie przychodów z eksploatacji statków powietrznych pojawia
    się w kontekście ustalenia na gruncie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
    miejsca opodatkowania zysków z żeglugi morskiej, śródlądowej i transportu lotniczego.
    Pomocny w analizowanej sprawie może być zatem tekst Modelowej Konwencji
    stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych
    przez Polskę, jak i Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu
    przez wszystkie państwa członkowskie, które zobowiązały się tym samym do stosowania
    zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są
    źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie z pkt 1 ppkt d Komentarza do art. 3 Konwencji Modelowej OECD określenie
    „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub statkiem
    powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego faktyczny zarząd znajduje
    się w jednym umawiającym się państwie, z wyjątkiem przypadku gdy taki statek morski
    lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie miedzy miejscami położonymi w
    drugim umawiającym się państwie.
    Zgodnie z pkt 4 Komentarza do art. 8 Konwencji OECD dotyczącego opodatkowania
    zysków z żeglugi morskiej, śródlądowej i transportu lotniczego – osiągane przez
    przedsiębiorstwo (określone w tym artykule) zyski pochodzą głównie z przewozu
    pasażerów lub towarów przez statki morskie lub statki powietrzne (czy są własnością lub
    są wynajmowane albo w inny sposób pozostają do dyspozycji przedsiębiorstwa), które je
    eksploatuje w transporcie międzynarodowym.
    Pkt 4.1 ww. Komentarza do art. 8 wskazuje natomiast, że każda działalność prowadzona
    przez przedsiębiorstwo głównie w związku z przewozem pasażerów lub ładunków przez
    statki morskie lub powietrzne eksploatowane w transporcie międzynarodowym powinna
    być traktowana jako bezpośrednio związana z takim przewozem.
    Pkt 5 Komentarza do art. 8 Konwencji OECD wskazuje z kolei, że zyski osiągane z czarteru
    statku morskiego lub powietrznego z pełnym wyposażeniem, załogą i zaopatrzeniem

    powinny być traktowane tak samo jak zyski z transportu pasażerów lub towarów. W
    przeciwnym razie poważna część działalności w zakresie żeglugi morskiej i powietrznej nie
    byłaby objęta stosowaniem przepisu.
    Dodatkowo w celu ustalenia czy można Państwa uznać za „eksploatującego” statki
    powietrzne należy również sięgnąć do cennych wskazówek w tym zakresie zawartych w
    wyrokach sądów administracyjnych, które odnoszą się do analogicznego pojęcia
    „eksploatacji statku morskiego w transporcie międzynarodowym” występującego w
    umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania podatkiem od dochodów.
    W wyrokach WSA w Gdańsku z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 28/17 oraz z 6 lutego
    2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1780/17 możemy przeczytać, że „Eksploatację statku w
    transporcie należy utożsamiać z jego używaniem w żegludze do określonych, własnych
    celów, we własnym imieniu i na własną rzecz, zaś warunkiem eksploatacji statku w
    transporcie międzynarodowym jest uzyskiwanie przez eksploatującego przychodów z
    transportu międzynarodowego”.
    Pojęcie „eksploatującego statek” zostało wyjaśnione również w wyroku WSA w Gdańsku z
    6 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 261/21, w którym Sąd wskazał, że „decydującym
    elementem uznania konkretnego podmiotu za podmiot eksploatujący jest rzeczywiste, a
    nie tylko przejawiające się w sferze własności władztwo nad statkiem” oraz w wyroku z 9
    czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 2156/19, w którym wskazano, że „W przypadku zawarcia
    umowy najmu właściciel również nie będzie podmiotem eksploatującym statek, bowiem
    nie będzie czerpał korzyści (zysków) z tytułu wykonywania tej żeglugi, a jedynie z umowy
    najmu.”
    Podobne tezy wynikają z wyroku NSA z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 1/16.
    Reasumując, odnosząc powołane wyżej przepisy oraz zapisy zawarte w Komentarzu do
    art. 8 Konwencji OECD dotyczącego opodatkowania zysków z żeglugi morskiej,
    śródlądowej i transportu lotniczego do przedstawionego we wniosku opisu stanu
    faktycznego stwierdzić należy, że przychody uzyskiwane przez Państwa z działalności w
    zakresie transportu lotniczego, w szczególności międzynarodowego transportu
    pasażerskiego statkami powietrznymi stanowią przychody osiągane w związku z
    eksploatacją w transporcie międzynarodowym statków powietrznych, o którym mowa w
    art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. a ustawy o CIT.
    Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że skoro 95% Państwa przychodów w roku
    podatkowym 2024 pochodziło z eksploatacji statków powietrznych w ramach
    międzynarodowego transportu lotniczego to spełniają Państwo hipotezę normy prawnej
    wyrażonej w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. a ustawy o CIT i w konsekwencji za rok podatkowy
    2024 nie są Państwo zobowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego, o
    którym mowa w art. 24 ca ustawy o CIT
    Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi elementem czynności,
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.