Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-964/14-4/JSK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-01-05
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z zabudowaniami.
Słowa kluczowe: budowle; budynek; dostawa; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2014 r. (data wpływu 17 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 listopada 2014 r. (data wpływu 25 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z zabudowaniami – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z zabudowaniami. Wniosek uzupełniono w dniu 25 listopada 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o drugi podpis osoby upoważnionej do reprezentowania Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółdzielnia Kołek Rolniczych (dalej: Wnioskodawca, Zainteresowany, Spółdzielnia) powstała w dniu 1 lipca 1975 r., a jej organem założycielskim było 20 Kółek Rolniczych z terenu gminy „a” i „b”.

Od dnia 27 czerwca 1987 r., zgodnie ze statutem zarejestrowanym w Sądzie Rejonowym, Spółdzielnia jest wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym.

Spółdzielnia jest właścicielem zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności i użytkownikiem wieczystym gruntu, którego właścicielem jest Gmina (dalej: Gmina). Prawo wieczystego użytkowania gruntu Spółdzielnia nabyła od Gminy aktem notarialnym w dniu 5 listopada 1993 r.

W skład zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności wchodzą: budynek warsztatowy z częścią biurową i kotłownią, budynek gospodarczy z wiatą, budynek magazynowy, place składowo-postojowe i drogi wewnętrzne, ogrodzenie, sieci uzbrojenia terenu o łącznej powierzchni wyżej wymienionych budynków 694,83 m2 oraz budynek biurowy o powierzchni użytkowej 141,36 m2.

Rada Nadzorcza Spółdzielni podjęła decyzję o sprzedaży wyżej wymienionych zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności oraz zbyciu prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Wnioskodawca nadmienia, że Spółdzielnia żadnych z wyżej wymienionych zabudowań ani nie wybudowała, ani też nie nabyła odpłatnie. Ponadto podkreślić należy, że Spółdzielni w stosunku do obiektów, które mają być przedmiotem dostawy, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz nie ponosiła ona żadnych wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których dokonującemu dostawy przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W piśmie z dnia 21 listopada 2014 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Zainteresowany wskazał, że:

1.  Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 28 września 1993 r.;
2.  Spółdzielnia weszła w posiadanie majątku będącego przedmiotem wniosku o interpretację a mianowicie: budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego z wiatą, budynku magazynowego, placów składowo-postojowych i dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu oraz budynku biurowego nieodpłatnie w dniu 1 lipca 1975 r. w ramach procesu łączenia Kółek Rolniczych w Spółdzielnię. Właścicielem wyżej wymienionych nieruchomości, które mają być przedmiotem dostawy, była „B”, tzn. (…). Na dzień dzisiejszy nie zachowały się żadne dokumenty z procesu łączenia przedmiotowych kółek w Spółdzielnię;
3.  zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach, zatem garaże i budynek gospodarczy oraz inne z dachem i ścianami są, w ocenie Wnioskodawcy, budynkami. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, przez budowlę należy rozumieć (…) – jest tam cały szereg obiektów na podstawie tej definicji Zainteresowany ocenia, że wiata – jest budowlą. Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, place składowo-postojowe i drogi wewnętrzne, ogrodzenia, sieci uzbrojenia – są urządzeniami budowlanymi zatem z zapisu tego nie wynika wprost, że są budowlami, ale – zdaniem Wnioskodawcy – ten zapis należy połączyć z zapisem art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w którym napisane jest, że budowla – jest to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Wobec czego place, ogrodzenia, sieci uzbrojenia terenu (rozumiane jako przyłącza), są – zdaniem Zainteresowanego – budowlami;
4.  spośród budynków/budowli lub ich części, będących przedmiotem wniosku o interpretację, garaże są obecnie przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy zawartej dnia 1 lutego 2014 r. oraz budynek warsztatowo-garażowy umowy zawartej od dnia 1 października 2014 r.;
5.  Spółdzielnia stoi na stanowisku, że dostawa żadnego z niżej wymienionych budynków lub budowli, a mianowicie: budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego z wiatą, budynku magazynowego, placów składowo-postojowych i dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu oraz budynku biurowego nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr. 177, poz. 1054, z późn. zm.);
6.  Wnioskodawca stoi na stanowisku, że między pierwszym zasiedleniem a dostawą niżej wymienionych budynków lub budowli: spośród budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego z wiatą, budynku magazynowego, placów składowo-postojowych i dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu oraz budynku biurowego upłynie okres dłuższy niż 2 lata;
7.  nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez Spółdzielnię w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dostawa zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności oraz zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności oraz zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W ocenie Spółdzielni, spełnia ona mianowicie wszystkie przesłanki wymienione w wyżej wymienionym przepisie, aby zastosować zwolnienie od podatku VAT, przy dostawie zarówno zabudowań oraz zbyciu prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt l, rozumie się również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku VAT, w przypadku dostawy budynków (budowli lub ich części) trwale związanych z gruntem, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że także przy zbyciu prawo wieczystego użytkowania zabudowanego gruntu opodatkowane powinno być tak, jak budynki posadowione na tym gruncie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku VAT, zwolniona od podatku jest:

1.  dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;

*   10a) dostawę budynków, budowli lub ich części, nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
    2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W związku z powyższym, zdaniem Spółdzielni, zarówno dostawa zabudowań, jak i zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntów, jest zwolniona od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 233 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), dalej zwanej k.c., w granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.

Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości (art. 237 k.c.).

Powyższe przepisy wskazują, że rozporządzając swoim prawem, użytkownik wieczysty może przenieść użytkowanie wieczyste na inną osobę. Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosowane są przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości. Przy czym przez przeniesienie prawa użytkowania wieczystego należy rozumieć przejście tego prawa na podstawie umowy (m.in. zamiany, sprzedaży, darowizny).

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunty oraz budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stanowi również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, co znajduje potwierdzenie w treści powołanego wyżej art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółdzielnia powstała w dniu 1 lipca 1975 r., a jej organem założycielskim było 20 Kółek Rolniczych z terenu Gminy.

Od dnia 27 czerwca 1987 r., zgodnie ze statutem zarejestrowanym w Sądzie Rejonowym, Spółdzielnia jest wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym. Spółdzielnia jest właścicielem zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności i użytkownikiem wieczystym gruntu, którego właścicielem jest Gmina. Prawo wieczystego użytkowania gruntu Spółdzielnia nabyła od Gminy aktem notarialnym w dniu 5 listopada 1993 r.

W skład zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności wchodzą: budynek warsztatowy z częścią biurową i kotłownią, budynek gospodarczy z wiatą, budynek magazynowy, place składowo-postojowe i drogi wewnętrzne, ogrodzenie, sieci uzbrojenia terenu o łącznej powierzchni wyżej wymienionych budynków 694,83 m2 oraz budynek biurowy o powierzchni użytkowej 141,36 m2. Rada Nadzorcza Spółdzielni podjęła decyzję o sprzedaży wyżej wymienionych zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności oraz zbyciu prawa wieczystego użytkowania gruntu. Spółdzielnia żadnych z wyżej wymienionych zabudowań ani nie wybudowała, ani też nie nabyła odpłatnie. Spółdzielni w stosunku do obiektów, które mają być przedmiotem dostawy, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz nie ponosiła ona żadnych wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których dokonującemu dostawy przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 28 września 1993 r. Spółdzielnia weszła w posiadanie majątku będącego przedmiotem wniosku o interpretację a mianowicie: budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego z wiatą, budynku magazynowego, placów składowo-postojowych i dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu oraz budynku biurowego nieodpłatnie w dniu 1 lipca 1975 r. w ramach procesu łączenia Kółek Rolniczych w Spółdzielnię. Właścicielem wyżej wymienionych nieruchomości, które mają być przedmiotem dostawy, była „B”. Na dzień dzisiejszy nie zachowały się żadne dokumenty z procesu łączenia przedmiotowych kółek w Spółdzielnię. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach, zatem garaże i budynek gospodarczy oraz inne z dachem i ścianami są, w ocenie Wnioskodawcy, budynkami. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, przez budowlę należy rozumieć (…) – jest tam cały szereg obiektów na podstawie tej definicji Zainteresowany ocenia, że wiata – jest budowlą. Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, place składowo-postojowe i drogi wewnętrzne, ogrodzenia, sieci uzbrojenia – są urządzeniami budowlanymi, zatem z zapisu tego nie wynika wprost, że są budowlami, ale – zdaniem Wnioskodawcy – ten zapis należy połączyć z zapisem art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w którym napisane jest, że budowla – jest to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Wobec czego place, ogrodzenia, sieci uzbrojenia terenu (rozumiane jako przyłącza), są – zdaniem Zainteresowanego – budowlami. Spośród budynków/budowli lub ich części, będących przedmiotem wniosku o interpretację, garaże są obecnie przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy zawartej dnia 1 lutego 2014 r. oraz budynek warsztatowo-garażowy umowy zawartej od dnia 1 października 2014 r. Spółdzielnia stoi na stanowisku, że dostawa żadnego z niżej wymienionych budynków lub budowli, a mianowicie: budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego z wiatą, budynku magazynowego, placów składowo-postojowych i dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu oraz budynku biurowego nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że między pierwszym zasiedleniem a dostawą niżej wymienionych budynków lub budowli: spośród budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego z wiatą, budynku magazynowego, placów składowo-postojowych i dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu oraz budynku biurowego upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez Spółdzielnię w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy w niniejszej sprawie dotyczą ustalenia, czy dostawa prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z zabudowaniami korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. – na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy – z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz powinna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Jednakże czynność ta nie musi być faktycznie opodatkowana (nie musi prowadzić do powstania podatku należnego), bowiem za czynność taką należy również rozumieć czynność podlegającą opodatkowaniu w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże na mocy przepisów szczególnych – korzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Z powyższej definicji wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, przez którą należy rozumieć sprzedaż, a także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment sprzedaży w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

Ponadto, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego – w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że – co do zasady – grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku. Ponadto, przepis ten obejmuje swoim zakresem także grunty będące w wieczystym użytkowaniu.

Uwzględniając powyższe zapisy ustawy oraz opis sprawy należy wskazać, że dostawa budynków: budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego, budynku magazynowego oraz budynku biurowego, a także – jak wynika z opisu sprawy – budowli w postaci: wiaty, placów składowo-postojowych, dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z opisu sprawy nie wynika bowiem (wbrew twierdzeniom Zainteresowanego), aby miało już miejsce pierwsze zasiedlenie ww. nieruchomości. Zatem planowana obecnie przez Wnioskodawcę dostawa ww. budynków i budowli nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia. W konsekwencji sprzedaż ta nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Należy jednakże wskazać, że sprzedaż budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego, budynku magazynowego oraz budynku biurowego, a także budowli w postaci: wiaty, placów składowo-postojowych, dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Powyższe wynika z faktu, że – jak wskazał Zainteresowany – w stosunku do obiektów, które mają być przedmiotem dostawy, nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których przysługiwałoby jemu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto Zainteresowany wykorzystywał ww. nieruchomość do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Konsekwencją powyższego dostawa ww. obiektów spełnia przesłanki zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy zaznaczyć, że dostawa gruntu znajdującego się pod opisanymi budynkami i budowlami także będzie korzystać ze zwolnienia, co wynika z art. 29a ust. 8 ustawy.

Podsumowując, dostawa zabudowań w postaci: budynku warsztatowego z częścią biurową i kotłownią, budynku warsztatowo-garażowego, garaży, budynku gospodarczego z wiatą, budynku magazynowego, budynku biurowego, a także placów składowo-postojowych, dróg wewnętrznych, ogrodzeń, sieci uzbrojenia terenu, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności oraz zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym usytuowane są ww. budynki i budowle, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Należy wskazać, że stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe, jednakże wyłącznie na podstawie jednego ze wskazanych przez Zainteresowanego przepisów, tj. na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.