Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-212b/10/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-03
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie drugie w zw. z ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty Wnioskodawcy – poniesione na podstawie faktur/rachunków wystawionych przez kontrahentów – w walutach obcych należy przeliczyć na złote polskie według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktur/rachunków przez kontrahenta?
Słowa kluczowe: faktura; koszt-księgowanie kosztów; kurs-kurs średni NBP; przeliczanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2010 r. (data wpływu 6 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia właściwego kursu waluty do przeliczenia wartości kosztu wyrażonego w walucie obcej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2010 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia właściwego kursu waluty do przeliczenia wartości kosztu wyrażonego w walucie obcej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką akcyjną z siedzibą oraz miejscem zarządu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka, zgodnie z przepisami rachunkowymi, ujmuje i wykazuje w księgach rachunkowych operacje gospodarcze, co do zasady, w okresie (miesiącu) ich wystąpienia. Faktury/rachunki dokumentujące zdarzenia gospodarcze wpływają jednak do Wnioskodawcy również po upływie okresu (miesiąca), w którym dana operacja gospodarcza miała miejsce.

Reasumując, Spółka ujmuje i wykazuje w księgach rachunkowych „koszty inne, niż koszty bezpośrednio związane z przychodami” w zależności od dnia otrzymania dokumentu oraz zamknięcia lub nie ksiąg rachunkowych za okres (miesiąc), w którym operacja gospodarcza miała miejsce, w sposób następujący:

*   na dzień wystawienia faktur/rachunków przez kontrahenta – jeżeli faktura/rachunek został otrzymany w okresie (miesiącu), w którym operacja gospodarcza miała miejsce,
*   na dzień otrzymania faktur/rachunków przez Wnioskodawcę – np. jeżeli faktura/rachunek został otrzymany w okresie (miesiącu), w którym operacja gospodarcza miała miejsce,
*   na ostatni dzień okresu (miesiąca), w którym miała miejsce operacja gospodarcza – jeżeli faktura/rachunek wpłyną do Wnioskodawcy po zakończeniu okresu (miesiąca), a księgi rachunkowe Wnioskodawcy za ten okres nie zostały zamknięte,
*   na dzień otrzymania faktury/rachunku lub dzień wprowadzenia do systemu księgowego Wnioskodawcy – jeżeli faktura/rachunek wpłyną do Spółki po zakończeniu okresu (miesiąca), w którym operacja gospodarcza miała miejsce, a księgi rachunkowe Wnioskodawcy za ten okres zostały już zamknięte.

Termin „ujęcia w księgach rachunkowych” oznacza dzień, na który dane zdarzenie gospodarcze zostało wykazane w księgach rachunkowych (zostało zaksięgowane), a nie jest to dzień dokonania technicznego księgowania dokumentu w księgach rachunkowych.

Do przeliczenia kosztów poniesionych w walutach obcych na złote polskie Wnioskodawca stosuje kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktur/rachunków przez kontrahenta.

Biegły rewident badający księgi rachunkowe Spółki uznaje za prawidłowy ww. sposób księgowania faktur/rachunków przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze w zw. z ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty Wnioskodawcy – poniesione na podstawie faktur/rachunków wystawionych przez kontrahentów – będą stanowiły koszty uzyskania przychodów na dzień ich ujęcia w księgach rachunkowych Spółki?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie drugie w zw. z ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty Wnioskodawcy – poniesione na podstawie faktur/rachunków wystawionych przez kontrahentów – w walutach obcych należy przeliczyć na złote polskie według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktur/rachunków przez kontrahenta?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Zagadnienie zawarte w pytaniu pierwszym będzie przedmiotem odrębnej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie drugie w zw. z ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty Wnioskodawcy – poniesione na podstawie faktur/rachunków wystawionych przez kontrahentów – w walutach obcych należy przeliczyć na złote polskie według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktur/rachunków przez kontrahenta.

Art. 15 ust. 1 zdanie drugie ustawy stanowi, iż koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Pojęcie „dzień poniesienia kosztu” zostało określone w art. 15 ust. 4e ustawy i jest – co do zasady – powiązane z dniem, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano). Dzień ten jest zatem w dużym stopniu zależny od woli podatnika, jeżeli tylko koszty ujmowane są w księgach zgodnie z przepisami o rachunkowości. Istnieją więc sytuacje, w których Wnioskodawca może – w zależności od dnia otrzymania dokumentu oraz zamknięcia lub nie ksiąg rachunkowych za okres (miesiąc), w którym operacja gospodarcza miała miejsce (tj. zdarzeń od niego niezależnych) – ujmować dany dokument (fakturę/rachunek) w księgach rachunkowych w różnym momencie, co może prowadzić do ustalenia dochodu w podatku dochodowym od osób prawnych w sposób zależny wyłącznie od woli podatnika. Aby uniknąć takiego zarzutu, Wnioskodawca przyjął konsekwentnie kurs stosowany dla przeliczenia kwot poniesionych w walutach obcych na złote, tj. takim kursem jest kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury (rachunku) przez dostawcę. Taki kurs jest zgodny z kursem NBP stosowanym przez Wnioskodawcę zgodnie z przepisami o rachunkowości oraz w większości przypadków z ustawą o podatku od towarów i usług. Dopuszczalność takiego rozwiązania potwierdziło Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 2 kwietnia 2007 r., w którym stwierdziło, iż „mając na celu ujednolicenie rozliczeń podatkowych z ewidencją rachunkową związanych z transakcjami walutowymi z tytułu zobowiązań, uzasadnione jest zatem, aby przy przeliczeniu kosztu poniesionego stosować jednolity kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury”.

Stanowisko Spółki – co do stosowania kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury/rachunku przez dostawców – jest potwierdzone w ugruntowanej linii orzeczniczej organów skarbowych. Między innymi zgodnie z ww. pismem Ministerstwa Finansów „przy ustalaniu różnic kursowych powinien być uwzględniany dzień wystawienia faktury. Do ustalenia różnic kursowych przyjmuje się bowiem koszt poniesiony, o którym mowa w art. 15a ust. 7 updop, który stanowi, iż za koszt poniesiony uważa się koszt wynikający z faktury (rachunku) lub innego dowodu, a zatem przy przeliczeniu waluty obcej na złote należy przyjmować kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury, a nie dzień otrzymania faktury lub ujęcia (zaksięgowania) kosztu”.

Tytułem przykładu można wskazać również na stanowisko wyrażone w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 maja 2009 r., zgodnie z którym „w świetle regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do przeliczania na złote kosztów uzyskania przychodów z tytułu importu towarów handlowych Spółka winna stosować kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, tj. poprzedzającego dzień wystawienia faktury (rachunku) przez dostawców”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.