Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP1-443-407/07-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-03
Teza: Kalendarze firmowe: w postaci kalendarzy książkowych i w formie kalendarzy ściennych z nadrukowanym na nich logo marki, przekazywane w celach propagowania marki mają charakter reklamowo-informacyjny i spełniają kryteria drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zmianami).
Słowa kluczowe: materiały-materiały reklamowe; podatek-podatek od towarów i usług; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. … przedstawione we wniosku z dnia 24.10.2007r. (data wpływu 29.10.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.10.2007r. (data nadania) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

X Sp. z o.o. świadczy usługi …. W ramach prowadzonej działalności Spółka przekazuje swoim klientom, kontrahentom (np. współpracującym ze Spółką agentom) a także innym osobom (np. potencjalnym klientom) kalendarze firmowe. Przedmiotowe kalendarze wytwarzane są przy użyciu technik drukarskich. Kalendarze przekazywane przez Podatnika mają następującą formę:

*   kalendarzy książkowych w formacie A4, A5 lub zbliżonych (wykonanych z papieru jednakże okładka może być wykonana z tektury i być obita tworzywem), lub
*   kalendarzy ściennych (wykonanych z wysokiej jakości papieru, a częściowo z zadrukowanej folii).

Kalendarze firmowe Spółki są nośnikiem szeregu elementów o charakterze reklamowym. Przede wszystkim opatrzone są logo marki, pod jaką Spółka świadczy usługi … (tj. …). Oznaczenia takie znajdują się na okładkach kalendarzy, jak również na poszczególnych ich stronach (wszystkich lub większości).

Ponadto kalendarze zaprojektowane są pod względem graficznym z wykorzystaniem kolorystyki przyjętej przez Spółkę, jako kojarzące się z logo marki, pod jaką działa (tj. z elementami …). Na stronach kalendarza umieszczane są hasła reklamowe Podatnika (np. „…”).

Spółka przekazuje kalendarze w celu rozpowszechnienia marki oraz reklamowania usług świadczonych przez Spółkę.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy kalendarze firmowe przekazywane przez Spółkę stanowią drukowane materiały reklamowe i informacyjne w rozumieniu art. 7 ust. 3 ustawy o VAT?

Zdaniem wnioskodawcy stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części. Stosownie jednak do ust. 3 tego artykułu, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż z opodatkowania VAT wyłączone jest nieodpłatne przekazywanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Wg Spółki rozważenia wymaga czy kalendarze firmowe przekazywane przez Spółkę mogą zostać uznane za takie materiały.

Jak zauważa Wnioskodawca ustawa o VAT nie zawiera definicji drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Brak jest również w ustawie odesłania, jeżeli chodzi o taką definicję, do innych aktów prawnych. W związku z tym pojęcie to należy interpretować zgodnie z wykładnią językową tego pojęcia. Zdaniem Spółki, aby nieodpłatne przekazanie mogło nie podlegać opodatkowaniu spełnione powinny zostać łącznie dwa warunki:

\- przekazywane materiały powinny mieć charakter drukowany,

Materiały te powinny mieć charakter reklamowy i informacyjny.

Spółka przytoczyła pojęcie „drukować”, które według Słownika Języka Polskiego oznacza m. in.:

1.  „wykonywać odbitki z formy drukarskiej, odbijać litery, tekst, rysunki na papierze za pomocą specjalnych maszyn drukarskich”,
2.  ”odbijać, wyciskać, wytłaczać desenie na tkaninie za pomocą specjalnych urządzeń, barwić tkaninę przez nanoszenie farby na ściśle określone miejsca w celu uzyskania wzoru”.

Zdaniem Spółki przekazywane przez nią kalendarze firmowe niewątpliwie spełniają kryteria określone dla materiałów drukowanych; są wytwarzane przy użyciu technik drukarskich.

Druk odbywa się na papierze (ewentualnie tekturze), a w przypadku kalendarzy ściennych również częściowo na folii. Fakt, iż kalendarze ścienne mogą być wykonane częściowo z folii pozostaje bez znaczenia dla celów uznania, iż mają one charakter materiałów drukowanych. Również w przypadku elementów wykonanych za pomocą technik drukarskich a folia stanowi w tym przypadku substytut papieru.

Aby przekazywanie omawianych materiałów drukowanych było wyłączone z opodatkowania muszą one mieć charakter reklamowy i informacyjny. Zdaniem Spółki wystarczające jest, aby dany materiał spełniał jedną ze wskazanych funkcji, tj. reklamową lub informacyjną. W przypadku kalendarzy firmowych wydawanych przez Podatnika spełniony niewątpliwie jest warunek dotyczący charakteru reklamowego. Kalendarze te zwierają bowiem zarówno hasła reklamowe promujące Spółkę jak również opatrzone są logo marki, pod jaką Spółka świadczy usługi … (które pojawia się na wszystkich lub większości stron kalendarza). Spółka przekazuje takie kalendarze klientom lub kontrahentom w celu promowania marki …. Osoby, które je otrzymały używając kalendarzy firmowych … propagują również markę wśród innych osób, z którymi się stykają w życiu codziennym. Nie może zatem budzić wątpliwości cel reklamowy przekazywania takich kalendarzy. Biorąc powyższe pod uwagę, Spółka stoi na stanowisku, iż przekazywane przez nią kalendarze firmowe spełniają kryteria drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o VAT. W związku z tym, ich przekazywanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Stosownie do postanowień ust. 2 art. 7 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,2) wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny– jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jak stanowi ust. 3 art. 7 cyt. ustawy przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Tak więc nieodpłatna czynność przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych znajduje się poza zakresem czynności opodatkowanych na mocy art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z powyższych uregulowań ustawodawca wyłączył z opodatkowania czynności, które generalnie ściśle związane są z prowadzonym przedsiębiorstwem – drukowane materiały reklamowe i informacyjne, próbki towarów, prezenty. Skoro art. 7 ust. 3 zawiera wyłączenia związane z prowadzoną działalnością z ust. 2, prowadzi to do wniosku że ust. 2 dotyczy nieodpłatnego przekazania towarów bez wynagrodzenia na cele zarówno związane jak i nie związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Przeciwne twierdzenie oznaczałoby, że ustawodawca w art. 7 ust. 3 wyłączył z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegają opodatkowaniu.

Zatem opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania je za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Zatem w art. 7 ust. 3 cyt. ustawy określone zostały przypadki (czynności), w których mimo zaistnienia przesłanek, nie dochodzi do opodatkowania z uwagi na charakter (cechy) towaru stanowiącego przedmiot czynności (przekazania). Tak więc specyfikacja towaru decyduje o tym, czy wystąpi, czy też nie opodatkowanie.

Dlatego też podstawowe znaczenie będzie miało rozstrzygnięcie czy przekazywane materiały, stanowią drukowane materiały reklamowe i informacyjne. Jak wynika z informacji zawartych w złożonym wniosku, według Spółki przekazywane przez nią kalendarze firmowe spełniają kryteria określone dla materiałów drukowanych: są wytwarzane przy użyciu technik drukarskich, a druk odbywa się na papierze (ewentualnie tekturze), a w przypadku kalendarzy ściennych również częściowo na folii. Ponadto Wnioskodawca podkreślił, iż przekazywane kalendarze firmowe, zarówno w postaci książkowej jak i ściennej mają za zadanie promować Spółkę, zarówno poprzez zamieszczone w nich hasła reklamowe jak również poprzez logo marki, w które są opatrzone, a pod którą Spółka świadczy usługi .

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług jak i przepisy wykonawcze do niej nie zawierają definicji „drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych”. Stąd też zasadnym w takiej sytuacji będzie posłużenie się definicjami słownikowymi i potocznym rozumieniem pojęć. Według Uniwersalnego Słownika Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) to: 1. „działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług”, 2. „plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi”; to m. in. „wiadomość o czymś lub zakomunikowanie czegoś”; natomiast oznacza: 1. „odbijać litery, tekst, rysunki na papierze za pomocą różnych technik i maszyn drukarskich”, 2. „oddawać do druku, publikować”, 3. „wytłaczać deseń na tkaninie”. Ponadto wg definicji pochodzącej z leksykonu PWN przez rozumie się wszelkiego rodzaju cenniki, foldery, broszury, prospekty, itp. przygotowane w drodze procesu technologicznego polegającego na nadrukowaniu informacji na nośniku. Powyższa definicja pozostaje w zgodzie z wyżej zdefiniowanymi pojęciami: reklama. informacja, drukować. Celem ww. materiałów jest informacja o sprzedawanym asortymencie, co w efekcie ma prowadzić do zwiększenia obrotów.

Zatem w świetle powyższych definicji przekazywane przez Wnioskodawcę kalendarze firmowe należy również uznać za drukowane materiały, których celem jest reklamowanie produktów i usług świadczonych przez Spółkę oraz informacja o nich. Przedmiotowe kalendarze firmowe mają bowiem na celu rozpowszechnianie marki oraz reklamowanie usług świadczonych przez Spółkę, a niejako „przy okazji” mogą służą kontrahentom, klientom i innym ich użytkownikom do celów zgodnych z ich głównym przeznaczeniem, tj. do: sporządzania notatek przy odpowiednim dniu, tygodniu czy miesiącu; zapisywania ważnych informacji; itp.

Reasumując, kalendarze firmowe, zarówno w postaci kalendarzy książkowych, jak również w formie kalendarzy ściennych z nadrukowanym na nich logo marki …, pod jaką Spółka świadczy usługi , przekazywane w celach propagowania marki mają charakter reklamowo-informacyjny i spełniają kryteria drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zmianami).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.