Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-917/13/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-07
Teza: Karta podatkowa, naprawa obuwia.
Słowa kluczowe: karta-karta podatkowa; naprawa; obuwie; przedsiębiorstwa; usługi
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2013 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi zakład szewski – naprawa obuwia. Podatek dochodowy opłaca w formie karty podatkowej. Ma mało pracy, w związku z tym chciałby zawrzeć umowę na przyjmowanie i wydawanie obuwia z osobą prowadzącą sklep przemysłowy w innej miejscowości. Za czynności te Wnioskodawca wypłacałby miesięczną stawkę ustaloną w umowie. Wnioskodawca odbierałby obuwie i naprawiał u siebie w zakładzie, a następnie oddawał do wydania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca mógłby dalej korzystać z opodatkowania kartą podatkową przy przedstawionym zdarzeniu przyszłym?

Zdaniem Wnioskodawcy, mógłby korzystać z karty podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie:

1.  ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
2.  karty podatkowej.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy – przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli.

Usługi w zakresie naprawy obuwia sklasyfikowane zostały pod poz. 48–50 załącznika nr 3 do ww. ustawy. Zakres tych usług, uprawniający do skorzystania i opodatkowania w formie karty podatkowej, szczegółowo określony został w poz. 48–50 załącznika nr 4 do ustawy.

Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Za usługi specjalistyczne w rozumieniu ust. 1 pkt 3 uważa się czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4 – o czym stanowi art. 25 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W myśl art. 36 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej są obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego:

1.  o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które:
    1.  powodują utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej,
    2.  mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a w szczególności o zmianach: w stanie zatrudnienia, miejsca prowadzenia działalności, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, liczby stanowisk na parkingu oraz liczby i rodzaju urządzeń przy prowadzeniu usług rozrywkowych, liczby godzin przeznaczonych na wykonywanie wolnego zawodu w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego oraz wolnego zawodu w zakresie usług weterynaryjnych, liczby sprzedawanych posiłków domowych, liczby godzin sprawowania opieki domowej nad dziećmi i osobami chorymi, liczby godzin przeznaczonych na udzielanie lekcji,
2.  o likwidacji prowadzonej działalności.

Stosownie do treści art. 39 ust. 1 tej ustawy, podatnik, który zawiadomi w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego o utracie warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej, jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić:

1.  ewidencję i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki określone w rozdziale 2, albo
2.  właściwe księgi – chyba że jest zwolniony od tego obowiązku – i płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie naprawy obuwia, opłacając zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej. Zamierza zawrzeć umowę na przyjmowanie i wydawanie obuwia z osobą prowadzącą sklep przemysłowy w innej miejscowości. Za czynności te Wnioskodawca wypłacałby miesięcznie kwotę ustaloną w umowie. Wnioskodawca odbierałby obuwie i naprawiał u siebie w zakładzie, a następnie oddawał do wydania.

Przystępując do analizy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku zwrócić należy uwagę, że zakres podmiotowy karty podatkowej nie pokrywa się z zakresem podmiotowym podatku dochodowego od osób fizycznych. Choć są to zamienne formy opodatkowania, to jednak karta podatkowa nie ma – w przeciwieństwie do podatku dochodowego od osób fizycznych – zastosowania powszechnego. Jest to konstrukcja, której zastosowanie ogranicza się do podmiotów i warunków wyraźnie wskazanych przez ustawę o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Podatnik podatku w formie karty podatkowej ma określone obowiązki wobec naczelnika urzędu, których musi bezwzględnie dotrzymywać, jeżeli chce korzystać z tej formy opodatkowania swej działalności gospodarczej. Stawka karty podatkowej jest bowiem wyszacowana dla małych przedsięwzięć, nie mających charakteru produkcyjnego. Założeniem jest zatem, aby uprawnienie to przysługiwało podatnikom prowadzącym działalność usługową lub wytwórczo-usługową w takim tylko zakresie, w jakim jest to uzasadnione charakterem danego rodzaju rzemiosła.

Z przeanalizowanych regulacji prawnych dotyczących ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, iż dla osób świadczących usługi w zakresie naprawy obuwia (usługi szewskie) i opłacających zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej, nie zawierają podmiotowego ograniczenia ze względu na odbiorców tego rodzaju usług. Okolicznością wykluczającą możliwość opodatkowania w formie karty podatkowej jest m.in. korzystanie przy prowadzeniu działalności gospodarczej, opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej, z usług osób niezatrudnionych na podstawie umowy o pracę, czy z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, za wyjątkiem usług specjalistycznych. Za usługi specjalistyczne ustawodawca uznał czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4. Podkreślić należy, że ustawodawca zaznacza, iż aby uznać usługi za specjalistyczne, muszą być one niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi. Z przepisów ustawy nie wynika jednak, aby usługi specjalistyczne faktycznie miały być czynnościami wysoce specjalizowanymi, których wykonanie wymagałoby specjalistycznych wiadomości, umiejętności, wyposażenia. Chodzi tu o usługi specjalistyczne względem prowadzonej działalności, których wykonywania nie zgłoszono, a jednak są niezbędne do prowadzenia własnej działalności.

W przypadku działalności Wnioskodawcy za usługi specjalistyczne należy uznać czynności i prace spoza zakresu usług szewskich, które są niezbędne do całkowitego wykonania świadczonej usługi. W takim ujęciu – opisanych we wniosku usług świadczonych (przez osobę trzecią prowadzącą sklep przemysłowy) na rzecz Wnioskodawcy – nie można uznać za usługi specjalistyczne. Przyjmowanie obuwia do naprawy oraz wydawanie naprawionego obuwia to czynności związane ściśle z realizacją usług szewskich. Czynności te wchodzą więc w zakres zgłoszonej działalności, są jej koniecznymi etapami.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów prawa, stwierdzić należy, że Wnioskodawca, w przypadku skorzystania z opisanych we wniosku usług przyjmowania i wydawania obuwia przez osobę prowadzącą sklep przemysłowy w innej miejscowości, utraci prawo do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej, ponieważ nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.