Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/4511-285/15/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-05
Teza: Czy istnieje możliwość zwolnienia Wnioskodawcy z obowiązku przekazywania informacji IFT 1R drogą elektroniczną w sytuacji niemożności złożenia informacji w ten sposób wobec braku danych podatników i czy istnieje możliwość złożenia przez Płatnika informacji IFT-1R za 2014 r. dotyczącej podatników, co do których brak danych w postaci daty urodzenia oraz imienia ojca/matki w formie papierowej?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 26 lutego 2015 r. (data otrzymania 4 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia Wnioskodawcy z obowiązku przekazywania informacji IFT-1R drogą elektroniczną – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia Wnioskodawcy z obowiązku przekazywania informacji IFT-1R drogą elektroniczną.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca będący Domem Maklerskim S.A. na podstawie art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (jest zobowiązany do wystawiania w stosunku do podatników - nierezydentów informacji IFT-1R z tytułu osiągnięcia przez podatnika przychodu z kapitałów pieniężnych (dywidenda).

W zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawca w 2014 r. dokonał wypłaty dywidendy, przysługującej podatnikom – nierezydentom z posiadanych przez nich papierów wartościowych, przechowywanych u Wnioskodawcy. W większości przypadków Wnioskodawca dokonywał jedynie rozliczenia środków pieniężnych otrzymanych z Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. Polegało to na tym, że KDPW S.A. przekazywała Wnioskodawcy środki pieniężne – dywidendę ustaloną przez konkretne Spółki na rzecz ogółu akcjonariuszy, a Wnioskodawca miał dokonać rozdzielenia pieniędzy pomiędzy poszczególne rachunki podatników stosownie do ilości posiadanych przez nich akcji danej Spółki. W jednym przypadku Wnioskodawca dokonał wypłaty dywidendy na rzecz wspólnego przedstawiciela współwłasności wyznaczonego na podstawie art. 333 § 2 Kodeksu spółek handlowych. Jednym ze współwłaścicieli składającym oświadczenie o wyznaczeniu przedstawiciela był nierezydent, który nie podał danych wymaganych w druku IFT.

Wobec dokonania przez Wnioskodawcę ww. czynności jest on zobowiązany do wystawienia i doręczenia urzędowi skarbowemu informacji IFT-1R. Od dnia 1 stycznia 2015 r. wobec dodania art. 45a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w świetle tego, że Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia IFT-1R dla więcej niż 5 podatników Wnioskodawca może złożyć przedmiotowe informacje jedynie drogą elektroniczną. Z drugiej strony Wnioskodawca nie jest w stanie wywiązać się z niniejszego zobowiązania, ponieważ napotyka trudności techniczne w wysłaniu informacji. Trudności polegają na niemożności wysłania informacji w przypadku braku wpisania do formularza IFT-1R takich danych osobowych podatników jak imię ojca/matki czy data urodzenia. Wnioskdoawca wyjaśnia równocześnie, że nie ma możliwości pozyskania tych danych. Próby kontaktu z podatnikami w celu uzyskania wymaganych danych podejmował wielokrotnie, niestety bez efektu. Nadmienić przy tym należy, że rachunki/konta depozytowe były zakładane przez podatników, których dotyczy opisywany stan faktyczny u Wnioskodawcy w latach dziewięćdziesiątych – czyli wówczas, gdy nie było jeszcze ustawowego obowiązku pytania podatnika o imię ojca/matki czy datę i miejsce urodzenia. Wnioskodawca pragnie przy tym zaznaczyć, że nie był w stanie nawiązać kontaktu z podatnikami po wprowadzeniu obowiązku wskazywania urzędom skarbowym tych danych, a obowiązek wystawienia informacji IFT-1R nie wynika z aktywności podatników (wówczas z pewnością Wnioskodawca podjąłby próbę pozyskania danych), ale z faktu przyznania mu dywidendy i z faktu jej wypłaty (do czego nie jest wymagana żadna aktywność akcjonariusza).

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy istnieje możliwość zwolnienia Wnioskodawcy z obowiązku przekazywania informacji IFT 1R drogą elektroniczną w sytuacji niemożności złożenia informacji w ten sposób wobec braku danych podatników i czy istnieje możliwość złożenia przez Płatnika informacji IFT-1R za 2014 r. dotyczącej podatników, co do których brak danych w postaci daty urodzenia oraz imienia ojca/matki w formie papierowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku opisanego stanu faktycznego powinien on zostać zwolniony z obowiązku przekazywania informacji IFT-1R drogą elektroniczną w sytuacji gdy system uniemożliwia mu złożenie informacji IFT-1R wobec braku niektórych danych identyfikujących podatników.

Wnioskodawca dołożył należytej staranności w celu pozyskania danych podatników, niezbędnych do przesłania informacji IFT-1R drogą elektroniczną – podejmował i podejmuje wielokrotnie próby kontaktu z podatnikami dla zdobycia wymaganych informacji, niestety bezskutecznie i podejmuje je w dalszym ciągu.

Nadmienić należy, że Wnioskodawca nie miał obowiązku gromadzenia danych w postaci imienia ojca/matki oraz daty i miejsca urodzenia podatnika w chwili zakładania rachunku/konta depozytowego (lata dziewięćdziesiąte) – brak było wówczas wymogów prawnych gromadzenia tych danych, a większość podatników to osoby, które nie podejmowały żadnej aktywności od chwili założenia rachunku/konta depozytowego oraz nie odpowiadały na próby kontaktu z Wnioskodawcą. Wnioskodawca nadmienia równocześnie, że nie mógł wstrzymać wypłaty dywidendy otrzymanej od KPDW S.A., ponieważ takie zachowanie mogłoby zostać potraktowane jako przestępstwo przywłaszczenia.

W przypadku wypłaty dywidendy współwłaścicielom konta depozytowego Wnioskodawca również nie mógł wstrzymać rzeczonej wypłaty tylko dlatego, że jeden z uprawnionych jest nierezydentem, którego danych osobowych nie posiada.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – płatnicy, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 tej ustawy – w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio (art. 42 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 45ba ust. 1 stanowi, że deklaracje, informacje oraz roczne obliczenie podatku, o których mowa w art. 35 ust. 10, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1a i 1b, art. 39 ust. 1-4, art. 42 ust. 1a-4, art. 42a oraz art. 42e ust. 5 i 6, składa się urzędowi skarbowemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Art. 45 ba ust. 2 stanowi, że deklaracje, informacje oraz roczne obliczenie podatku, o których mowa w ust. 1, mogą być składane urzędowi skarbowemu w formie dokumentu pisemnego, jeżeli płatnicy wymienieni w art. 35 ust. 10, art. 37 ust. 1, art. 39 ust. 1 i 2, art. 42 ust. 2 i art. 42e ust. 6, lub podmioty wymienione w art. 39 ust. 3 i 4 oraz art. 42a, są obowiązani sporządzić informację lub roczne obliczenie podatku za dany rok dla nie więcej niż pięciu podatników. W przypadku deklaracji i informacji składanych w trakcie roku liczbę podatników ustala się, uwzględniając wszystkich podatników od początku roku do dnia sporządzenia tych deklaracji i informacji (art. 45ba ust. 2). Natomiast z ust. 3 art. 45 ba wynika, że przepis ust. 2 nie ma zastosowania do deklaracji, informacji oraz rocznego obliczenia podatku, o których mowa w ust. 1, które w imieniu i na rzecz płatników lub podmiotów wymienionych w ust. 2 składa urzędowi skarbowemu przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą obejmującą prowadzenie ksiąg podatkowych w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Ww. przepisy nie przewidują żadnego zwolnienia z obowiązku złożenia informacji IFT-1R drogą elektroniczną przez podmioty do tego zobowiązane, także w przypadku istnienia przyczyn technicznych to uniemożliwiających.

W przedstawionym stanie faktycznym nie istnieje zatem możliwość zwolnienia Wnioskodawcy z obowiązku elektronicznego złożenia informacji IFT-1R. Obowiązek taki został nałożony ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, a ustawa zwolnienia takiego nie przewiduje. Organ nie może więc orzec w drodze interpretacji indywidualnej o zwolnieniu Wnioskodawcy z obowiązku nałożonego ustawowo. Oznaczałoby to przekroczenie uprawnień organu interpretacyjnego. Celem interpretacji indywidualnej jest bowiem wyłącznie odpowiedź na konkretne pytanie zadane przez podatnika i wyjaśnienie wątpliwości dotyczących stosowania i wykładni przepisów prawa podatkowego.

Przesłanie przez Wnioskodawcę informacji IFT-1R w przypadkach uzasadnionych w formie papierowej w terminie nie skutkuje wprawdzie wypełnieniem obowiązku podatkowego wynikającego z art. 45 ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niemniej – w opinii Organu – świadczy o dobrej woli i staraniach Wnioskodawcy oraz o podjęciu wysiłku w celu wypełnienia obowiązku złożenia informacji, a dla urzędów skarbowych jest informacją o dochodzie podatników. Jednakże wyłącznie urzędy skarbowe w toku ewentualnego postępowania mogą uznać argumenty Wnioskodawcy przemawiające za takim – mimo podjęcia wszelkich wysiłków – złożeniem informacji IFT-1R. Nie oznacza to jednak spełnienia przez Wnioskodawcę ustawowego obowiązku określonego w art. 45 ba ustawy.

Wobec tego stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.