Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.803.2024.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Opisane prace twórcze w obszarze produktowym i
optymalizacji procesów stanowią działalność badawczo; rozwojową, wskazane koszty działalności badawczo; rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
nabycie
odliczenia
prace
sprzęt
surowiec
twórczość
ulga
wynagrodzenia
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Badania naukowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Prace rozwojowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Korzystanie z ulgi przez podatnika
działającego w specjalnej strefie ekonomicznej (SSE) lub
na podstawie decyzji o wsparciu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
2

rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Limit i moment dokonania odliczenia
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Limit odliczenia dla podatników
posiadających status centrum badawczo-rozwojowego
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Obowiązek wykazywania w zeznaniach
kosztów kwalifikowanych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 grudnia 2024 r. (data wpływu 27
    grudnia 2024 r.). Uzupełnili go Państwo ponownie – w odpowiedzi na wezwanie – pismem
    z 20 stycznia 2025 r. (data wpływu 20 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym na terenie Polski
    działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów cukierniczych w
    postaci lodów, a także sorbetów, mrożonych jogurtów, ciast i czekolad (dalej „produkty”).
    Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) specjalizuje się w produkcji marek własnych.
    Produkty Spółki tworzone są według zasadniczo własnych, autorskich i innowacyjnych
    przepisów i rozwiązań produkcyjnych. Spółka została zarejestrowana w Krajowym

    Rejestrze Sądowym (...) i od początku obok standardowej działalności operacyjnej zajmuje
    się działalnością rozwojową. W szczególności, w celu utrzymania wysokiej satysfakcji
    klientów oraz jakości oferowanych produktów, Spółka nieustannie zmienia, ulepsza i
    wprowadza nowe procesy, pozwalające na poprawę i optymalizację działalności
    operacyjnej przedsiębiorstwa, w tym redukcję kosztów.
    Wnioskodawca prowadzi prace o charakterze twórczym w zakresie możliwości
    zastosowania dostępnych materiałów i surowców w nowy innowacyjny sposób, tak by
    istotnie poprawić właściwości fizykochemiczne produktów. W związku z ograniczoną skalą
    działalności (produkcja regionalna) Spółka nie wyodrębniła w ramach swojej struktury
    organizacyjnej dodatkowego laboratorium, którego zadaniem byłoby prowadzenie prac
    badawczo-rozwojowych. Wykorzystywane technologie, doświadczenie oraz maszyny i
    urządzenia służące do produkcji i jej kontroli stanowią wystarczającą podstawę do
    poszukiwania innowacyjnych rozwiązań dotyczących produktów, jak i samej technologii
    produkcji i sprzedaży. W związku z powyższym, działalność innowacyjna Spółki ściśle łączy
    się z analizą bieżących procesów produkcyjnych i pozostałych procesów operacyjnych.
    Jednakże działalność mająca charakter innowacyjny pozostaje ściśle wyodrębniona od
    działalności bieżącej - pod względem określenia czasu pracy pracowników oraz skali
    wykorzystania materiałów, surowców i środków trwałych. W szczególności pracownicy
    wykonujący zadania z zakresu prac rozwojowych realizują je na bazie stosownych zapisów
    w umowie będącej podstawą zatrudnienia. Wnioskodawca prowadzi również szczegółową
    ewidencję godzin pracy poświęconej działalności rozwojowej. Prowadzone przez
    Wnioskodawcę prace rozwojowe są prowadzone regularnie i w sposób zorganizowany, na
    podstawie obowiązujących w tym zakresie w Spółce procedur. Działalność rozwojowa
    prowadzona jest w sposób systematyczny i udokumentowany.
    Wnioskodawca prowadzi szczegółową dokumentację swoich prac analitycznych, takich jak
    raporty z badań, protokoły z testów, analizy wyników badań. Część prowadzonych przez
    Wnioskodawcę projektów o charakterze innowacyjnym jest decyzją Zarządu przerywana i
    dochodzi do zaniechania kolejnych działań w danym zakresie. Dzieje się tak w przypadku
    natrafienia na problemy natury naukowo-technicznej bądź związane z poziomem środków
    i kompetencji, którymi dysponuje Spółka, a których to problemów nie dało się przewidzieć
    w fazie rozpoczynania danego projektu. Ewentualnie projekt jest zawieszany w
    oczekiwaniu na zmianę uwarunkowań technologicznych, organizacyjnych, finansowych
    czy oczekiwań ze strony konsumentów. Większość projektów rozwojowych prowadzonych
    przez Spółkę kończy się wynikiem pozytywnym, tj. komercjalizacją polegającą na
    wdrożeniu produktu do masowej produkcji i sprzedaży lub - w przypadku prac
    rozwojowych polegających na tworzeniu nowych, zmienionych lub ulepszonych procesów
    - wdrożeniem określonych usprawnień wewnętrznych procesów w Spółce. Projekty
    innowacyjne obejmują różnorodne aspekty związane z technologią produkcji, składnikami,
    jakością, zdrowiem i smakiem a także zwiększeniem efektywności procesów
    produkcyjnych.
    W ramach działalności Spółki można wyodrębnić dwa obszary, w ramach których
    prowadzona jest działalność rozwojowa:
    Projekty w obszarze produktowym (m.in.):
    - opracowywanie innowacyjnych smaków i składów (poszukiwanie nowych, unikalnych
      smaków, np. lody o smaku egzotycznych, herbat, przypraw), eksperymenty z różnymi
      kombinacjami smakowymi, które mogą odpowiadać na zmieniające się preferencje
      konsumentów,
    - uzyskanie możliwie najwyższej tożsamości nazwy towaru wskazującej na główny
      składnik i samego smaku,
    - poszukiwanie nowych źródeł składników (jak mleko roślinne np. migdałowe, sojowe,
      kokosowe, naturalne słodziki, np. maltitol, ksylitol, erytrytol, czy barwniki pochodzenia
      naturalnego),

    - wprowadzanie nowego surowca do produkcji wyrobów (w postaci dodatków
      funkcjonalnych np.: zboża, koncentraty, błonnik, witaminy, kolagen, zioła),
    - opracowanie odpowiedniej barwy poszczególnych produktów,
    - wytwarzanie lodów rzemieślniczych (opracowanie receptur lodów wytwarzanych
      ręcznie, z lokalnych, ekologicznych surowców),
    - zwiększenie wartości odżywczej (dodawanie składników o korzystnym wpływie na
      zdrowie, takich jak probiotyki, prebiotyki, białka roślinne, witaminy, minerały czy
      adaptogeny),
    - lody dla specjalnych potrzeb dietetycznych (rozwój lodów bez dodatku cukru,
      niskokalorycznych, wysokobiałkowych, bez laktozy, bezglutenowych, wegańskich czy
      ketogenicznych, zasadniczo dostosowanych do potrzeb osób z różnymi
      ograniczeniami czy preferencjami dietetycznymi),
    - kwestia stabilizacji wyrobu (zachowanie pożądanych parametrów i cech produktu w
      czasie),
    - poprawa tekstury i kremowości (badania nad sposobami zmniejszenia zawartości
      tłuszczu i cukru bez utraty kremowej konsystencji, wykorzystanie nowych składników,
      takich jak stabilizatory, emulgatory i zagęstniki naturalnego pochodzenia),
    - badania nad napowietrzeniem lodów (optymalizacja zawartości powietrza w lodach w
      celu poprawy ich tekstury i uzyskania określonej konsystencji przy zachowaniu niskiej
      kaloryczności),
    - sposób, w szczególności w odniesieniu do łatwości, serwowania produktu (struktura, w
      tym kwestia mikroseparacji wody i tłuszczu),
    - lody premium (rozwój lodów z wysokiej jakości składników, np. organiczne składniki,
      rzadkie przyprawy, czekolada o wysokiej zawartości kakao),
    - doświadczenia sensoryczne (tworzenie produktów, które angażują zmysły w unikalny
      sposób - np. lody, które zmieniają kolor lub smak, np. w przypadku zastosowania
      mirakuliny, podczas jedzenia, reagują na temperaturę czy mają niespotykane tekstury),
    - lody w nietypowej formie (rozwój produktów o nowych, ciekawych formach, takich jak
      lody w proszku, w kształcie makaroników, kulki lodowe, np. dippin' dots, czy lody
      zapakowane w jadalne opakowania, lody w kubeczkach,
    - prace nad ulepszeniem receptur kaw i pozostałych napojów (tworzenie nowych
      napojów kawowych, herbat lub koktajli o nietypowych połączeniach smakowych, z
      wykorzystaniem zdrowych składników, np. adaptogenów, badania nad poprawą
      jakości napojów pod kątem aromatu, smaku oraz zawartości składników odżywczych).
    Projekty w obszarze procesowym (m.in.):
    - optymalizacja procesów produkcji (udoskonalanie procesów technologicznych, które
      mogą prowadzić do zmniejszenia zużycia energii, wody czy surowców, a także
      podnoszenie efektywności kosztowej - przykładowo - przy wyciskaniu owoców),
    - zastosowanie nowych technik konserwacji (badania nad nowoczesnymi metodami
      utrwalania i przechowywania lodów, takimi jak pakowanie w atmosferze ochronnej
      (ochrona przed wysychaniem), które pozwolą na dłuższą trwałość produktów bez
      utraty jakości),
    - redukcja odpadów i śladu węglowego (opracowanie opakowań biodegradowalnych lub
      nadających się do recyklingu, optymalizacja procesów produkcyjnych, które
      minimalizują zużycie energii i emisję CO2),

    - automatyzacja linii produkcyjnych (rozwój nowych rozwiązań technologicznych
      pozwalających na zautomatyzowaną produkcję lodów, z minimalnym udziałem
      człowieka, zwiększając efektywność oraz zmniejszając ryzyko błędów),
    - optymalizacja procesów sprzedażowych (głównie kwestia przyspieszenia obsługi klienta
      oraz zapewnienie możliwości wykorzystania nowoczesnej technologii w zakresie
      samoobsługi),
    - pozostałe procesy związane z produkcją (optymalizacja procesów mycia, optymalizacja
      procesów wykorzystywania surowców, optymalizacja procesu nadzoru nad
      opakowaniami zwrotnymi, optymalizacja procesu magazynowania, optymalizacja
      procesu utrzymania ruchu).
    W ramach działalności rozwojowej Spółka nawiązuje współpracę z uczelniami wyższymi,
    instytutami badawczymi i innymi przedsiębiorcami prowadzącymi badania nad nowymi
    technologiami, surowcami czy metodami produkcji. Prace rozwojowe prowadzone przez
    Spółkę w ramach danego projektu rozpoczynają się spotkaniem członków zespołu
    odpowiedzialnego za opracowanie i wdrożenie rozwiązań innowacyjnych (zawsze z
    udziałem członka Zarządu Spółki), w ramach których dokonywany jest przegląd
    dotychczasowych działań w zakresie optymalizacji procesów oraz wybór obszarów
    funkcjonowania Spółki, w których zasadne jest wdrożenie ulepszeń poprzez opracowanie i
    wdrożenie nowych, zmienionych lub ulepszonych procesów. Następnie, definiowany jest
    co do zasady zakres prac rozwojowych, w szczególności wybór osób odpowiedzialnych za
    realizację projektu, lidera projektu, określany jest harmonogram projektu oraz budżet. W
    ramach realizacji prac rozwojowych, na kolejnych etapach, dokonywane są czynności
    zmierzające bezpośrednio do opracowania usprawnień w funkcjonowaniu poszczególnych
    działów w Spółce. W tym zakresie przygotowywane są analizy, kalkulacje, prezentacje
    rozwiązań oraz tworzone są założenia nowych, zmienionych lub ulepszonych procesów.
    Stan realizacji projektów (poszczególne fazy projektu) jest omawiany w ramach cyklicznych
    spotkań a także dokumentowany. Prace rozwojowe polegające na opracowywaniu i
    tworzeniu nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, odbywają się zgodnie z
    procedurą przyjętą w Spółce w ramach określonych etapów. W kompleksowy proces
    opracowania nowego produktu zaangażowani są członkowie Zarządu oraz wybrani
    pracownicy Spółki. Rozpoczęcie prac rozwojowych polegających na wytworzeniu nowego
    lub zmienionego produktu poprzedzone jest każdorazowo uprzednim badaniem rynku,
    potrzeb konsumentów i kontrahentów. Następnie, przygotowana jest receptura
    teoretyczna w programie komputerowym, określająca wartości odżywcze, koszty czy
    parametry fizykochemiczne, czy potrzebne składniki. Na podstawie przeprowadzonych
    symulacji komputerowych, przygotowane są niewielkie partie próbne produktu, różniące
    się od siebie właściwościami fizyko-chemicznymi, smakowymi i sensorycznymi.
    Następnym krokiem, jest poddanie wyprodukowanych prób analizie pod kątem m.in.
    parametrów fizyko-chemicznych, analizie sensorycznej oraz ocenie stabilności.
    Wnioskodawca rejestruje właściwości fizykochemiczne poszczególnych prób, takie jak
    zawartość soli, cukru, tłuszczu, lepkość czy ciężar właściwy oraz przeprowadzone testy
    stabilności produktów. Końcowym efektem prac jest nowa, zmieniona lub ulepszona
    receptura produktu. W przypadku, gdy smak, właściwości, konsystencja etc., produktu nie
    odpowiadają założonym wymogom, dokonywana jest modyfikacja przepisu, w celu
    dostosowania go do określonych wcześniej potrzeb. Gdy opracowany produkt spełnia
    zakładane wymogi, jest on, po zakończeniu prac rozwojowych, produkowany w zakładzie
    Wnioskodawcy, w ilości dostosowanej do potrzeb Spółki.
    Wnioskodawca dokumentuje wyniki prac rozwojowych związanych w odrębnych
    zestawieniach. Zestawienia wskazują m.in. takie informacje jak oznaczenia produktu,
    wykorzystane składniki, wymagania sensoryczne, wykorzystane linie produkcyjne, warunki
    przechowywania, czy oczekiwane terminy przydatności. Prace rozwojowe w obszarze
    procesowym podejmowane są cyklicznie, omawiane w ramach posiedzeń Zarządu a
    dokonywane zmiany na poszczególnych etapach oddzielnie dokumentowane. Efektem

    końcowym prac rozwojowych w tym obszarze, w przypadku ich zakończenia sukcesem,
    jest nowy, zmieniony lub ulepszony proces wdrożony w Spółce. Tworząc i rozwijając
    własne produkty, Wnioskodawca łączy zasoby wiedzy kulinarnej, z zakresu technologii
    żywności, chemicznej, biologicznej i technologicznej dostępnej na rynku, w Spółce i wśród
    jej pracowników (w szczególności w zakresie opracowywania nowych receptur produktów)
    z wiedzą biznesową na temat potrzeb konsumentów i kontrahentów, w celu zaoferowania
    im nowych lub istotnie zmienionych/ulepszonych produktów. Reasumując, prace
    rozwojowe w obszarze produktowym rozpoczynają się od określenia zapotrzebowania na
    nowe produkty. Wnioskodawca samodzielnie określa zapotrzebowanie na nowe produkty
    oraz wymogi, parametry i właściwości, jakie muszą spełniać. Na podstawie tych wymogów,
    w szczególności smakowych i sensorycznych, Wnioskodawca opracowuje nowe,
    zmienione lub ulepszone produkty oraz po zakończeniu prac rozwojowych, wdraża je do
    produkcji, ponosząc pełne ryzyko gospodarcze.
    W związku z realizowanymi pracami rozwojowymi, opisanymi wyżej, Wnioskodawca
    ponosi wydatki na:
    - wynagrodzenia z tytułu stosunku pracy oraz sfinansowane przez płatnika z tego tytułu
      składki ZUS osób zaangażowanych w prace rozwojowe,
    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło oraz sfinansowane przez
      płatnika z tego tytułu składki ZUS (osób nieprowadzących działalności gospodarczej),
    - koszty amortyzacji środków trwałych w postaci sprzętu, maszyn i urządzeń oraz
      wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonych pracach
      rozwojowych,
    - nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
      bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (działalność
      planowana - w zakresie zdarzenia przyszłego),
    - surowce i materiały wykorzystywane przy opracowaniu próbek, w tym w szczególności
      koszty przypraw, składników spożywczych i odczynników chemicznych, bezpośrednio
      wykorzystywanych do prowadzonych prac rozwojowych,
    - wydatki na opinie, ekspertyzy i usługi doradcze świadczone przez podmioty, o których
      mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce (działalność planowana - w zakresie zdarzenia przyszłego).
    Wszystkie ww. wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z realizacją prac
    rozwojowych stanowią dla niego koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT
    (wydatki uwzględnione w kosztach bezpośrednio lub poprzez odpisy amortyzacyjne). W
    przypadku wskazanych wyżej wydatków na wynagrodzenia oraz składki, Spółka prowadzi
    ewidencję czasu pracy zawierającą wykaz czasu spędzonego przez pracowników (oraz
    odpowiednio: zleceniobiorców i osób działających na podstawie umów o dzieło) nad
    konkretnymi pracami rozwojowymi. W konsekwencji, dla każdego miesiąca Spółka jest w
    stanie wykazać odpowiednią proporcję ww. wynagrodzeń i składek, dotyczących
    działalności badawczo-rozwojowej w całości wynagrodzeń i składek poniesionych w
    danym miesiącu - w odniesieniu do każdego pracownika zaangażowanego w działalność
    badawczo-rozwojową. Opisane wyżej wydatki ujmowane są przez Wnioskodawcę na
    odpowiednich kontach rachunkowych (razem z analogicznymi kategoriami kosztów nie
    dotyczących działalności badawczo-rozwojowej), a także w odrębnej ewidencji kosztów
    prac badawczo-rozwojowych, w której Wnioskodawca wyodrębnia koszty poszczególnych
    prac rozwojowych, w tym wykazuje m.in. odpowiednią proporcję ww. kosztów
    wynagrodzeń i składek. Wnioskodawca nie posiadał ani nie posiada statusu centrum
    badawczo-rozwojowego.
    W odniesieniu do kosztów, które stanowić mają podstawę do wykorzystania ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową wnioskodawca wskazuje, iż:

    - nie korzystał, ani nie korzysta, ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust.
      1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT,
    - opisane wyżej wydatki poniesione na prowadzenie projektów nie zostały Wnioskodawcy
      zwrócone w jakiejkolwiek formie (w szczególności, w formie dotacji) oraz nie zostały
      odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Spółka od początku istnienia współpracuje z producentem wyrobów cukierniczych. W
    ramach tej współpracy, Spółka sprzedaje również towary powstałe we współpracy z
    powiązaną spółką jawną (wskazany producent wyrobów cukierniczych), która zajmuje się
    pozostałą produkcją w zakresie cukiernictwa (sprzęt oraz surowce). Spółka zamierza
    jednak wykorzystać ulgę B+R wyłącznie w zakresie produktów tworzonych w ramach
    własnej działalności. Podobnie - Spółka w praktyce na bieżąco realizuje zmiany o
    charakterze rutynowym lub okresowym. Działania te są w istotny sposób mniej
    sformalizowane niż opisywane wcześniej działania rozwojowe i jako takie nie pozwalają na
    uzyskanie statusu działalności B+R. Kosztów podejmowania takich zmian Spółka nie
    zamierza rozliczać w ramach ulgi B+R. Wybrane środki trwałe oraz sprzęt specjalistyczny i
    materiały oraz surowce wykorzystywane są przez Wnioskodawcę zarówno do działalności
    projektowej, jak i do prowadzonej działalności operacyjnej (produkcja). Odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz sprzętu specjalistycznego i koszt materiałów i
    surowców wykorzystywanych przez Wnioskodawcę częściowo w prowadzonej działalności
    projektowej Wnioskodawca zalicza w części do kosztów kwalifikowanych. W odniesieniu
    do środków trwałych oraz sprzętu specjalistycznego i materiałów i surowców
    wykorzystywanych częściowo do działalności projektowej, w celu ustalenia stosowanej
    części (w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych) odpisów
    amortyzacyjnych i kosztów materiałów i surowców, Wnioskodawca, na podstawie
    praktycznych doświadczeń, wybrał klucz alokacyjny w postaci stopnia czasu pracy
    związanego z wykorzystaniem środków trwałych i materiałów i surowców do działalności
    operacyjnej oraz projektowej (25% ogólnego czasu pracy oraz zasobów powiązane jest z
    pracą rozwojową). W celu dokonania alokacji na podstawie przyjętego klucza alokacji,
    Wnioskodawca prowadzi stałą ewidencję czasu pracy i stosownych zasobów z podziałem
    na pracę operacyjną i związaną bezpośrednio z realizacją projektu. W dalszej kolejności
    dokonywana jest alokacja w danym okresie rozliczeniowym odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych i kosztów materiałów i surowców na podstawie przyjętego klucza
    alokacji do kosztów kwalifikowanych. Tak wyodrębnione koszty kwalifikowane są do
    działalności projektowej dla danego roku podatkowego.
    W uzupełnieniu wniosku z 20 stycznia 2025 r., Spółka wskazała:
    1. Czy w wyniku opisanych prac, powstanie nowa wiedza? Jeśli tak to z jakiej dziedziny,
    dyscypliny?
    Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę koncentruje się na nowym zastosowaniu
    istniejącej wiedzy. Istotą opisywanej działalności jest łączenie elementów kulinarnych,
    biologicznych, chemicznych, technologicznych oraz z zakresu zarządzania procesami z
    wiedzą biznesową. W ramach tej działalności Wnioskodawca planuje produkcję oraz
    projektuje i tworzy zmienione, ulepszone lub nowe produkty, procesy i usługi.
    Prace prowadzone przez Wnioskodawcę mają charakter rozwojowy, ponieważ polegają na
    wykorzystaniu dostępnej wiedzy do tworzenia nowych lub w znacznym stopniu
    zmienionych produktów oraz procesów. Działania te są twórcze, wymagają kreatywności
    oraz opracowania oryginalnych rozwiązań w celu osiągnięcia istotnych innowacji w
    obszarze produktów i procesów. Efektem prowadzonych prac są trwałe rezultaty, takie jak
    nowe, ulepszone lub zmienione receptury produktów oraz dokumenty, które
    odzwierciedlają proces twórczy i wysiłek włożony w opracowanie rozwiązań – na przykład
    analizy, kalkulacje czy opisy.
    Uwzględnione w opisie funkcjonowania Wnioskodawcy wskazania na „działalność
    badawczo-rozwojową”, czy podobne, dotyczy tylko ustawowej instytucji, której działalność

    rozwojowa jest częścią. Ponadto, elementy zwiększania wiedzy wskazane w opisie
    działalności Wnioskodawcy odzwierciedlają stan faktyczny, jednakże ze względu na swój
    marginalny charakter (stąd ujęte w opisie stanowiska stwierdzenie, przykładowo, że
    wiedza pracowników w pewnych okolicznościach „może ulegać zwiększeniu...”) nie
    mogłyby zostać w uprawniony sposób wykorzystane do zastosowania ulgi B+R.
    Reasumując, opisane działania Wnioskodawcy mają charakter działalności rozwojowej,
    zgodnie z definicją działalności badawczo-rozwojowej i nie obejmują działalności
    badawczej. Tym samym, efektem działalności Wnioskodawcy jest wykorzystanie zasobów
    wiedzy, nie jej nowy zasób.
    2. Na czym polega twórczość prac w obszarze produktowym i obszarze optymalizacji
    procesów?
    Z uwzględnieniem informacji zawartych w odpowiedzi na pytanie nr 1 – twórczość prac w
    obszarze produktowym i optymalizacji procesów polega na:
    W obszarze produktowym:
    1. tworzeniu innowacyjnych rozwiązań:
        - opracowywanie nowych smaków i składów, w tym egzotycznych i nietypowych
        połączeń (np. lody smaku przypraw czy herbat),
        - odnajdywanie alternatywnych źródeł składników, takich jak mleka roślinne,
        naturalne słodziki i barwniki,
        - rozwijanie produktów o specjalnych właściwościach (np. lody dla osób z
        nietolerancjami lub dietami specjalnymi – wegańskie, ketogeniczne, bez laktozy).
    2. zastosowaniu wiedzy technologicznej:
        - wprowadzanie funkcjonalnych dodatków, jak błonnik, witaminy czy adaptogeny,
        - poprawa tekstury, kremowości, napowietrzenia oraz stabilności wyrobu,
        - eksperymentowanie z nowymi formami produktów, np. jadalne opakowania czy
        lody w nietypowych kształtach,
    3. tworzeniu sensorycznych doświadczeń:
    - lody zmieniające kolor, smak lub reagujące na temperaturę,
    - wyjątkowe doświadczenia podczas konsumpcji, w tym lody premium z organicznych i
      rzadkich składników.
    W obszarze optymalizacji procesów:
    1. poprawa efektywności i zrównoważony rozwój:
        - optymalizacja procesów produkcyjnych w celu zmniejszenia zużycia surowców,
        energii i redukcji odpadów,
        - rozwój opakowań biodegradowalnych i recyklingowalnych,
    2. innowacje technologiczne:
        - automatyzacja linii produkcyjnych, ograniczająca udział człowieka,
        - wykorzystanie nowoczesnych technik konserwacji, takich jak pakowanie w
        atmosferze ochronnej,
    3. ulepszanie procesów logistycznych i sprzedażowych:
        - przyspieszanie obsługi klienta i wdrażanie technologii samoobsługowej,
        - optymalizacja procesów magazynowania, mycia oraz zarządzania opakowaniami
        zwrotnymi.

    Obie dziedziny prac wymagają kreatywności, wykorzystania wiedzy interdyscyplinarnej
    oraz opracowania oryginalnych rozwiązań, co znajduje odzwierciedlenie w nowych
    recepturach, dokumentacjach, analizach i raportach dotyczących wprowadzanych zmian.
    3. W ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło/nastąpi
    opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego
    rozwiązania?
    Opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego
    rozwiązania w Spółce odbywa się przy wykorzystaniu następujących zasobów:
    Zasoby ludzkie:
    - Zespół projektowy: w skład zespołu wchodzą członkowie Zarządu Spółki oraz wybrani
      pracownicy. Są oni odpowiedzialni za analizę, projektowanie i wdrożenie
      innowacyjnych rozwiązań.
    - Specjalizacja i doświadczenie pracowników: Zespół korzysta z interdyscyplinarnej
      wiedzy w zakresie technologii żywności, zarządzania procesami oraz marketingu.
    - Procesy współpracy: Regularne spotkania zespołu projektowego umożliwiają
      omówienie postępów prac, analizę wyników i podejmowanie decyzji o dalszych
      krokach.
    Zasoby rzeczowe:
    - Istniejące technologie i urządzenia: Wnioskodawca korzysta z maszyn i urządzeń
      stosowanych w procesach produkcji i kontroli jakości, które wspierają prowadzenie
      prac rozwojowych.
    - Programy komputerowe: Wykorzystywane są narzędzia informatyczne do tworzenia
      receptur, analiz kosztów, wartości odżywczych i parametrów fizykochemicznych
      produktów.
    - Infrastruktura produkcyjna: Prace rozwojowe są realizowane w zakładzie produkcyjnym
      Spółki, bez potrzeby tworzenia wyodrębnionego laboratorium.
    Zasoby finansowe:
    - Budżet projektowy: Dla projektów określane są indywidualne budżety, uwzględniające
      koszty związane z opracowaniem nowych receptur, zakupem niezbędnych surowców
      oraz przeprowadzaniem prób.
    - Efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów: Dzięki ograniczonej skali działalności i
      optymalizacji kosztów Spółka inwestuje środki w sposób umożliwiający osiągnięcie
      innowacyjnych rezultatów.
    Proces realizacji:
    1. Planowanie i analiza: Badanie rynku oraz potrzeb konsumentów i kontrahentów
      umożliwia precyzyjne określenie celów projektu.
    2. Opracowanie receptur i prototypów: Receptury są tworzone teoretycznie i
      weryfikowane za pomocą symulacji komputerowych, a następnie przygotowywane są
      próbki produktów.
    3. Testowanie i ocena: Próbki poddawane są analizom sensorycznym oraz
      fizykochemicznym w celu weryfikacji ich zgodności z założonymi wymogami.
    4. Wdrożenie: Po spełnieniu wymagań produkt lub proces jest wdrażany w produkcji.
      Działalność Spółki, mimo braku wyodrębnionego laboratorium, jest skutecznie
      prowadzona dzięki integracji dostępnych zasobów Spółki i innowacyjnemu podejściu
      do realizacji projektów. Ponadto, nawet w zakresie współpracy z podmiotami
      zewnętrznymi, na rzecz zastosowania ulgi B+R Spółka wykorzystuje wyłącznie zasoby
      własne.

    4. Czy koszty wynagrodzenia pracownika stanowią należności, o których mowa w art. 12
    ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Tak.
    Pytania
    1. Czy wyżej opisane, prowadzone przez Wnioskodawcę prace twórcze w obszarze
      produktowym i obszarze optymalizacji procesów, stanowią działalność badawczo-
      rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w stosunku do której podatnik
      uprawniony jest do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o
      CIT?
    2. Czy wskazane we wniosku i zaliczone do kosztów uzyskania przychodu koszty odpisów
      amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej
      wskazane w art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, a koszty nabycia materiałów i surowców,
      nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
      bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, a także koszty
      poniesionych w danym miesiącu należności z tytułu wynagrodzeń z umów o pracę, a
      także z tytułu umów zlecenia i o dzieło oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki
      z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
      ubezpieczeń społecznych - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu pracy lub czasu
      przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło w danym miesiącu - stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-
      rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT? (część pytania z wyłączeniem
      kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie
      umowy o pracę)
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz uzupełnieniu
    wniosku)
    Ad. 1
    Prowadzone przez Wnioskodawcę prace twórcze w obszarze produktowym i obszarze
    optymalizacji procesów, stanowią działalność rozwojową w rozumieniu definicji
    działalności badawczo-rozwojowej, zawartej w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w stosunku do
    której podatnik uprawniony jest do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1
    ustawy o CIT.
    Jak zostało wskazane w uzupełnieniu wniosku w zakresie odpowiedzi na pytania dotyczące
    stanu faktycznego, działania Wnioskodawcy mają charakter działalności rozwojowej i nie
    obejmują działalności badawczej. Opisana działalność stanowi jednak działalność
    rozwojową zgodną z ustawową definicją działalności badawczo-rozwojowej w części
    odnoszącej się do tego rodzaju działalności.
    Prowadzona działalność jest efektem działalności twórczej Spółki, podejmowanej w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Spółka w ramach działalności opisanej we Wniosku nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. W szczególności, Wnioskodawca prowadzi projekty, których celem jest
    wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy do projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów oferowanych przez Wnioskodawcę oraz zmienionych,
    ulepszonych lub nowych procesów.
    Działalność twórcza Spółki w analizowanym zakresie wyróżnia się na tle swojej codziennej
    rutynowej czynności współpracą różnych pracowników i członków Zarządu oraz faktem
    oparcia o szczególną metodykę działania i szczególne procedury. Zgodnie z treścią art. 4a
    pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa
    o CIT”), działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania

    naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej obejmuje zatem badania naukowe, które
    zdefiniowane są w art. 4a pkt 27 ustawy o CIT oraz prace rozwojowe, które zdefiniowane
    są w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT. W ocenie Wnioskodawcy, prowadzi on prace rozwojowe
    w rozumieniu drugiego z powołanych w zdaniu wcześniejszym przepisów, w związku z tym
    w dalszej części uzasadnienia nie będzie się on odnosić do definicji badań naukowych. W
    tym zakresie w myśl art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce. Zgodnie natomiast z powołanym artykułem Prawa o SWiN (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1571 ze zm.), prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak zatem
    wynika z wskazanych wyżej definicji, działalnością B+R jest działalność mająca charakter
    działalności twórczej, podejmowana w sposób systematyczny i w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań,
    przyjmuje formę badań naukowych lub prac rozwojowych zdefiniowanych również w
    ustawie o CIT.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o CIT wynika, że działalność
    badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego
    PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia
    („działalność - zespól działań podejmowanych w jakimś celu”), powstania czegoś („twórczy
    - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś”). W tym zakresie
    Wnioskodawca zwraca uwagę na treść Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 roku
    dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej, dotyczących również definicji działalności B+R dla celów ulgi na
    działalność B+R. Zgodnie z Objaśnieniami: „(...) twórczość działalności badawczo-
    rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u podatnika
    funkcjonujących”. Objaśnienia wskazują również, że: „wystarczające jest działanie twórcze
    na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach
    prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny
    podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”. W ocenie Wnioskodawcy,
    niewątpliwie prace rozwojowe wykonywane w obszarze produktowym oraz w obszarze
    optymalizacji procesów opisane w niniejszym wniosku mają charakter twórczy,
    nakierunkowane są one bowiem na stworzenie nowych lub w znacznym stopniu
    zmienionych produktów lub procesów, będących wytworem określonych procesów
    myślowych wymagających od ich twórców kreatywności, wiedzy i oryginalnych rozwiązań z
    perspektywy Wnioskodawcy. Ponadto, efekt prac realizowanych przez Wnioskodawcę w
    ramach projektów znajduje odpowiednie utrwalenie (nowe, ulepszone lub zmienione
    receptury produktów oraz analizy, kalkulacje, opisy rozwiązań lub inne dokumenty
    odzwierciedlające wysiłek twórczy nad opracowaniem nowych, zmienionych lub
    ulepszonych procesów). W szczególności, opisana działalność, zarówno w obszarze
    produktowym, jak i w obszarze optymalizacji procesów ma charakter twórczy, bowiem jest
    nakierunkowana na stworzenie nowych lub w znacznym stopniu zmienionych produktów

    lub procesów, które są wytworem określonych procesów myślowych wymagających od ich
    twórców kreatywności, wiedzy i oryginalnych rozwiązań z perspektywy Wnioskodawcy.
    Ponadto, w wyniku realizowanych prac powstaje efekt, który zostaje następnie utrwalony
    w postaci nowych, ulepszonych lub zmienionych receptur produktów oraz analiz,
    kalkulacji, opisów rozwiązań lub innych dokumentów odzwierciedlających wysiłek twórczy
    nad opracowaniem nowych, zmienionych lub ulepszonych procesów.
    Odnośnie prowadzenia działalności w sposób systematyczny Objaśnienia wskazują:
    „Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza: „robiący coś
    regularnie i starannie; o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu; o działaniach:
    prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich
    działań; planowy, metodyczny”. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-
    rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”. W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez
    niego, opisane powyżej prace w ramach projektów (programów) mają charakter
    systematyczny, są bowiem metodyczne, zaplanowane i uporządkowane. Wnioskodawca
    posiada określoną metodykę (procedury) zarządzania pracami rozwojowymi która m.in.: -
    określa sposób prowadzenia prac, wykorzystując w tym zakresie wiedzę z obszaru
    zarządzania projektami, - wymaga prowadzenia prac zgodnie z określonym planem,
    budżetem i harmonogramem, - wymaga stosowania różnego rodzaju sformalizowanej
    dokumentacji, na podstawie której prace są planowane, dokumentowane lub
    podsumowywane, - definiuje zadania i kompetencje poszczególnych osób w projekcie.
    Prowadzone w Spółce prace nie mają charakteru działalności incydentalnej, gdyż
    Wnioskodawca w sposób regularny prowadzi projekty o charakterze innowacyjnym. W
    praktyce, projekty innowacyjne, które skutkują wytworzeniem nowego, zmienionego lub
    ulepszonego produktu bądź procesu, stanowią w zasadzie ciągły element działalności
    Wnioskodawcy.
    Odnośnie zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań Objaśnienia wskazują: „głównym zadaniem dla zarządzającego
    projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy
    przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i
    celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do
    wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja
    wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej
    wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów”. Jak dalej wskazują Objaśnienia, zwiększenie lub wykorzystanie istniejących
    zasobów wiedzy dla nowych jej zastosowań dotyczyć może zarówno wiedzę

    ogólnodostępną, wiedzę danego przedsiębiorstwa czy też jej pracowników. W ocenie
    Wnioskodawcy, prowadzone przez niego prace mają na celu nowe zastosowanie
    istniejącej już wiedzy. W prowadzonych pracach Wnioskodawca wykorzystuje bowiem
    wiedzę kulinarną, biologiczną, chemiczną, z zakresu technologii żywności, technologiczną,
    z zakresu zarządzania procesami i łączy ją z wiedzą biznesową, prowadząc prace w celu
    znalezienia dla tej wiedzy nowych zastosowań. Posiadana już przez Wnioskodawcę i jego
    pracowników wiedza jest identyfikowana na wstępnych etapach prowadzonych projektów
    a dodatkowo w wyniku prowadzonych prac ulegać może zwiększeniu. W ocenie
    Wnioskodawcy, Spółka prowadzi prace rozwojowe w rozumieniu ustawy o CIT i Prawa o
    SWiN, gdyż realizowane przez nią projekty spełniają wszystkie elementy definicji prac
    rozwojowych, tj.: - obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, - do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów lub procesów, - nie dotyczą
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich. Jak
    wskazano w opisie stanu faktycznego, celem prowadzenia projektów jest wykorzystanie
    aktualnie dostępnej wiedzy do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów oferowanych przez Wnioskodawcę, jak również zmienionych,
    ulepszonych lub nowych procesów. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace nie mają
    jednocześnie charakteru rutynowych lub okresowych zmian. Projekty realizowane przez
    Wnioskodawcę mają charakter kompleksowy, obejmując działania wymagające
    współpracy różnych pracowników, którzy przy standardowej działalności operacyjnej
    wykonują swoje zadania samodzielnie. Dodatkowo, projekty realizowane przez
    Wnioskodawcę mają na celu wprowadzenie nowych lub istotnie zmienionych produktów,
    rozwiązań, koncepcji czy narzędzi, które wiążą się z istotnymi korzyściami dla
    Wnioskodawcy lub klientów, a zatem wykraczają zdecydowanie poza charakter rutynowy
    lub okresowy. Podsumowując, Wnioskodawca wskazuje, iż prowadzone przez niego prace
    rozwojowe, opisane w niniejszym wniosku, spełniają warunki uznania ich za Działalność
    B+R w rozumieniu art. 4a ust. 26 ustawy o CIT.
    Wskazane powyżej spostrzeżenia znajdują odzwierciedlenie w prezentowanych przez
    organy podatkowe licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych dla
    przedsiębiorstw produkcyjnych, prowadzących projekty w celu wprowadzenia nowych,
    zmienionych lub ulepszonych procesów, produktów o analogicznym charakterze, jak te,
    których dotyczy zapytanie Wnioskodawcy. Przykładowo: W interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 września 2019 r. znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.293.2019.2.JKT, rozpatrywano zapytanie producenta z branży spożywczej. We
    wniosku o wydanie interpretacji, wskazano, że „Przykładami czynności wykonywanych w
    ramach Projektów, które Wnioskodawca uznaje za badawczo-rozwojowe są czynności
    polegające na opracowaniu odpowiedniego produktu dla indywidualnych wymagań
    odbiorcy z branży mleczarskiej, cukierniczej, piekarniczej i lodziarskiej, dostosowanie
    wyrobu w zależności od przeznaczenia (tj. lody, ciastka, cukierki oraz czekolada, napoje i
    desery mleczne), opracowaniu odpowiedniego smaku (słodkość, aromat), uwzględniając
    dozowanie do wyrobu końcowego, opracowanie odpowiedniego wyglądu np. widoczne
    fragmenty owoców, rozdrobnienie (całe, plastry, kostka) jednorodna struktura, mazista,
    lepka, gładka lub odrywająca się, opracowaniu odpowiedniej barwy dostosowanej do
    wymagań rynku i klienta uwzględniające rodzaj użytego barwnika i przeznaczenie
    końcowego produktu, poszukiwanie nowych naturalnych możliwości słodzenia
    produkowanych dodatków owocowych i smakowych (koncentraty soków owocowych itp.),
    zamienniki cukru/redukcja cukru eliminowanie syropu glukozowo-fruktozowego z
    receptur, wprowadzanie nowego surowca do produkcji wyrobów w postaci dodatków
    funkcjonalnych np.: zboża, koncentraty, błonnik, witaminy, kolagen, zioła i ekstrakty lub
    inne posiadające właściwości zdrowotne, odżywcze lub wybitne smakowe, praca nad
    procesem produkcji, stabilizacją wyrobu (tj. zachowanie pożądanych parametrów i cech
    produktu w czasie), dostosowanie etapów produkcji np. miksowanie, odparowanie,
    chłodzenie odpowiednio do rodzaju wyrobu i prowadzenie badań nowego produktu w
    czasie, monitorowanie parametrów gęstości, lepkości wyrównanej konsystencji i

    rozmieszczenia fragmentów owoców w produkcie, monitorowanie termostabilności
    nowych produktów w czasie, prace badawcze nad ustaleniem terminu przydatności
    nowego produktu i warunkami magazynowania oraz dystrybucji, zmiana surowców,
    dopasowanie hydrokoloidów używanych do produkcji danego komponentu oraz prace
    nad jego dostosowaniem w końcowym produkcie, opracowanie produktów i ich
    modyfikacje w zakresie uzyskania odpowiednich parametrów w zakresie ekstraktu, pH,
    gęstości, lepkości, aktywności wody, suchej masy oraz mikrobiologii, wdrożenie nowych
    innowacyjnych technologii produkcji wyrobów o składzie 100 % owoców, lub z tzw. „czystą
    etykietą” bez konserwantów, które znajdują zastosowanie w przemyśle spożywczym.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 18 października 2019 r. znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.352.2019.2.BM, wydanej dla producenta wyrobów cukierniczych wskazano:
    „Przykładami czynności wykonywanych w ramach Projektów, które Wnioskodawca uznaje
    za badawczo-rozwojowe są czynności polegające na: opracowaniu odpowiedniego
    produktu dla indywidualnych wymagań odbiorcy z branży spożywczej, cukierniczej oraz
    sieci handlowych w oparciu o wymagania dostarczone przez Klienta, opracowaniu
    odpowiedniego smaku i składu produktu poprzez zastosowanie nowych składników i
    komponentów, poszukiwanie nowych, naturalnych możliwości słodzenia produkowanych
    wyrobów, w tym w szczególności batonów, celem wyeliminowania syropu glukozowego z
    receptur oraz zastąpienia go innymi naturalnymi zamiennikami cukru polepszającymi
    walory zdrowotne produktów, wprowadzanie nowego surowca do produkcji wyrobów w
    postaci dodatków funkcjonalnych np.: błonnik, witaminy, kofeina, kolagen, ekstrakty lub
    inne posiadające właściwości zdrowotne, odżywcze lub wybitne smakowe, praca nad
    procesem produkcji, stabilizacją wyrobu (tj. zachowanie pożądanych parametrów i cech
    produktu w czasie), dostosowanie etapów produkcji np. gotowanie, mieszanie,
    schładzanie odpowiednio do rodzaju wyrobu i prowadzenie badań nowego produktu w
    czasie, prace badawcze nad ustaleniem terminu przydatności nowego produktu, prace
    badawcze nad dopasowaniem odpowiedniego materiału opakowaniowego celem
    utrzymania pożądanej trwałości produktów z zachowaniem jego walorów smakowych
    przez cały okres przydatności wyrobu do spożycia, zmiana surowców, dopasowanie
    składników lepiszcza używanych do produkcji danego typu batonu oraz prace nad jego
    zastosowaniem w końcowym produkcie, wdrożenie nowych innowacyjnych technologii
    produkcji wyrobów z tzw. „czystą etykietą” bez konserwantów”.
    W interpretacji wydanej przez Naczelnika Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 stycznia
    2017 r., 2461-IBPB-1-2.4510.934.2016.3.KP wydanej dla producenta drożdży i dodatków
    piekarniczych wskazano, że „Ponadto Wnioskodawca prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe w zakresie możliwości zastosowania dostępnych materiałów i surowców w
    nowy innowacyjny sposób, który znacznie poprawia właściwości fizykochemiczne w
    porównaniu z podobnymi produktami produkowanymi przez firmy konkurencyjne
    (wprowadzanie nowych smaków - produktów, składu chemicznego, wprowadzanie
    nowych procesów produktów jak np. zautomatyzowane procesy pakowania czy proces
    produkcji nowego dodatku piekarniczego, co wpływa na wiele różnych aspektów, jak np.
    termin ważności, wprowadzanie pilotażowych rozwiązań dotyczących receptur
    piekarniczych itp.)”.
    Najbardziej zaś istotne znaczenie odnośnie przedstawionego zapatrywania Spółki wydaje
    się mieć interpretacja indywidualna z dnia 13 kwietnia 2022 r. 0111-KDIB1-3.4010.6.2022.2.
    JKU dotycząca wniosku przedsiębiorcy będącego producentem przypraw, sosów,
    keczupów, majonezów, musztard i podobnych produktów spożywczych. Pomijając
    (nieistotne tu) różnice branżowe pomiędzy przedsiębiorcami (przedsiębiorca, którego
    działalność analizowana jest we wskazanej interpretacji oraz Spółka) stan faktyczny jest w
    obu przypadkach w bardzo dużym stopniu zbieżny. W zakresie istotnym z perspektywy
    Spółki stanowisko dotyczące określenia swojej działalności mianem działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu ustawy o CIT zostało zaakceptowane przez organ podatkowy.
    Reasumując, odnosząc się do przedmiotu ww. pytania nr 1, należy przeprowadzić analizę
    nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać

    uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają
    definicje wskazane w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT). Z ustawowej definicji działalności B+R
    wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym
    sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która
    nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy o
    CIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny
    sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    W ramach prac rozwojowych w Spółce następuje połączenie wyników prac badawczych z
    wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego
    wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone
    systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności
    badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych
    materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już
    istniejących procesów, systemów i usług. Tak rozumiana działalność rozwojowa
    realizowana jest obok podstawowej działalności operacyjnej. Prace rozwojowe mogą
    obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług. Zatem, skoro tego typu działania Spółki spełniają
    przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów
    art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, to Wnioskodawca uprawniany jest do zastosowania ulgi
    określonej w art. 18d ustawy o CIT.
    Ad 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, wskazane w tym wniosku i zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodu koszty odpisów amortyzacyjnych, nabycia materiałów i surowców, nabycia
    niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, a także koszty
    poniesionych w danym miesiącu należności z tytułu wynagrodzeń z umów o pracę a także
    z tytułu umów zlecenia i o dzieło oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki z tytułu
    tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu pracy lub czasu
    przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w
    danym miesiącu - stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej
    wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, kosztami kwalifikowanymi są poniesione w
    danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o ZUS, w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Na podstawie art. 18d
    ust. 2 pkt 1a ustawy o CIT, analogiczne zasady mają zastosowanie w stosunku do umów
    zlecenia oraz umów o dzieło.
    Na podstawie natomiast art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się
    także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z
    wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
    własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się również
    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

    Ponadto zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się
    również nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    W ocenie Wnioskodawcy, kosztami kwalifikowanymi w tym rozumieniu będą wszystkie
    koszty prac rozwojowych wskazanych powyżej (wg przyjętego klucza alokacji). Pracownicy
    Spółki biorący udział w projektach rozwojowych faktycznie wykonują zadania będące
    realizacją prac rozwojowych. Wnioskodawca zamierza zatem traktować jako koszt
    kwalifikowane (w odpowiedniej proporcji) wynagrodzenie pracowników (lub osób na
    umowie zlecenie lub o dzieło, nieprowadzących działalności gospodarczej), którzy
    rzeczywiście uczestniczą w pracach badawczo-rozwojowych. W ocenie Wnioskodawców,
    nie ma znaczenia w tym zakresie brak dedykowanego działu o charakterze
    wyodrębnionego laboratorium w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy. Stanowisko
    takie znajduje potwierdzenie w nowelizacji przepisów ustawy o CIT, w ramach których
    sformułowanie o „pracownikach zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-
    rozwojowej” zostało zastąpione obecnym brzmieniem art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, w
    którym dodatkowo wprowadzono obowiązek liczenia proporcji czasu pracy poświęcanego
    działalności B+R do czasu poświęcanego na realizację innych obowiązków. W
    interpretacjach indywidualnych oraz wytycznych Ministerstwa Finansów potwierdzono, że
    w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową (B+R) można zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych wynagrodzenia pracowników pracujących nad projektami B+R, również
    wtedy, gdy wykonują te prace w części etatu. Kluczowe jest właściwe dokumentowanie
    czasu pracy oraz wydzielenie części wynagrodzenia przypisanego bezpośrednio do
    działalności badawczo-rozwojowej. Przykładowe źródła:
    - Interpretacja z 16 października 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.340.2020.2.AN) -
      potwierdzono, że można uwzględnić część wynagrodzenia, jeśli pracownik poświęca
      tylko część etatu na prace B+R, pod warunkiem prowadzenia ewidencji wskazującej
      czas spędzony nad tymi zadaniami.
    - Interpretacja ogólna Ministra Finansów z 13 lutego 2024 r. (nr DD8.8203.1.2021) -
      odnosi się do możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych składników
      wynagrodzenia pracowników pracujących przy projektach B+R, nawet jeśli część
      wynagrodzenia dotyczy okresów nieobecności (np. urlopy) pod warunkiem, że są
      odpowiednio rozliczone z działalnością B+R.
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2021 r. (sygn. II FSK 436/21) -
      potwierdza możliwość odliczania kosztów kwalifikowanych poniesionych na
      wynagrodzenia również w ramach rozliczeń wewnątrzgrupowych, co może obejmować
      także częściowe etaty związane z pracami badawczo-rozwojowymi.
    - Interpretacja Indywidualna z 16 stycznia 2020 r. (0111-KDIB1-3.4010.444.2019.1.IZ). W
      tej interpretacji potwierdzono, że jeżeli pracownik wykonuje obowiązki związane z
      działalnością B+R w ramach części etatu, można uznać proporcjonalnie wyliczoną
      część jego wynagrodzenia za koszt kwalifikowany. Ważne jest prowadzenie
      odpowiedniej ewidencji czasu pracy poświęconego na projekty B+R.
    - Interpretacja z 27 sierpnia 2018 r. (0111-KDIB1-3.4010.308.2018.1.BM). Dotyczy
      możliwości rozliczania kosztów wynagrodzeń pracowników zajmujących się
      działalnością B+R, nawet jeśli prace te wykonywane są częściowo. Istotne jest
      precyzyjne określenie proporcji czasu poświęconego na działalność B+R i
      udokumentowanie tego w sposób zgodny z wymogami prawa.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczenia
    (przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji) od podstawy opodatkowania kosztów
    uzyskania przychodów (jako kosztów kwalifikowanych) poniesionych na wynagrodzenia i
    składki na ubezpieczenia społeczne, takich jak wynagrodzenie oraz dodatki za pracę w
    godzinach nadliczbowych; premie, bonusy i nagrody; diety i inne należności za czas
    podróży służbowej; wydatki związane z zapewnieniem pracownikom innych świadczeń o

    charakterze niepieniężnym (ubezpieczenie na życie, karnety sportowe, bony, itp.). Wydatki
    te podlegać będą odliczeniu wyłącznie do wysokości określonej proporcją wskazaną w art.
    18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT oraz do limitu określonego w art. 18d ust. 7 ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca, za każdy miesiąc, ustalać będzie proporcję
    czasu pracy poświęcanej przez pracowników (analogicznie, osób na umowach
    cywilnoprawnych, nieprowadzących działalności gospodarczej) na działalność badawczo-
    rozwojową w całości ich czasu pracy i obliczoną proporcję stosować będą do
    zdefiniowanego wyżej wynagrodzenia i składek dotyczących danego pracownika (osoby na
    umowie cywilnoprawnej) rozpoznanych w kosztach podatkowych danego miesiąca.
    Odnosząc się do kosztów materiałów i surowców, Wnioskodawca wskazuje, iż art. 18d ust.
    2 pkt 2 ustawy CIT stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i
    surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. W ocenie Wnioskodawcy,
    powyższe mieć będzie miejsce w przedmiotowym stanie faktycznym (zdarzeniu
    przyszłym), bowiem materiały i surowce nabywane są zawsze na potrzeby konkretnej
    pracy rozwojowej (tworzenia lub ulepszania danego produktu) i są one ewidencjonowane
    w przypisaniu do danej pracy rozwojowej. O bezpośrednim powiązaniu ww. materiałów i
    surowców z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową świadczy również fakt, iż
    wydatki te Spółka traktuje jako koszty bezpośrednio związane z przychodem uzyskanym z
    komercjalizacji prac rozwojowych. Pomocniczo, można dodatkowo wskazać, iż zgodnie z
    podejściem rachunkowym, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości przez
    rzeczowe aktywa obrotowe rozumie się między innymi: „materiały nabyte w celu zużycia
    na własne potrzeby, wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe
    (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary
    nabyte w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym”.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego nabywane przez nią bezpośrednio na cele
    prac rozwojowych materiały dla celów rachunkowych rozpoznaje księgowo na zasadach
    wskazanych w zacytowanym przepisie (jako materiały). Podejście takie jednoznacznie
    potwierdzają organy podatkowe. W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z 12 kwietnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.1.JKT, organ potwierdził
    możliwość uznania za koszty kwalifikowane (jako materiałów i surowców) bezpośredniego
    zakupu lub wykonania na zlecenie podatnika niezbędnych do realizacji prac badawczo-
    rozwojowych urządzeń, specjalistycznych części bądź elementów, które stanowić będą
    część prototypu lub urządzenia pilotażowego, niezależnie od opisu otrzymanej przez
    podatnika faktury. Zapytanie podatnika dotyczyło gotowych urządzeń, części bądź
    elementów posiadających określone funkcjonalności, które jednak w połączeniu z innymi
    elementami w ramach prototypu lub urządzenia pilotażowego pozwalają na powstanie
    zupełnie nowego lub istotnie zmienionego/ulepszonego produktu, posiadającego nowe
    funkcjonalności.
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.207.2019.2.JKT, organ potwierdził, iż jako koszty kwalifikowane materiałów
    podatnik zaliczyć uwzględnić koszty z wiązane z wytworzeniem gotowych produktów przez
    podatnika lub nabycia takich produktów od konkurencji (produkty, które staną się częścią
    produktu tworzonego lub ulepszanego przez podatnika).
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 maja 2017 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.11.2017.2.IZ, organ zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż: „Według
    rozporządzenia poprzez materiały podstawowe należy rozumieć materiały, które w
    procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego
    wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część
    składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki,

    butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli
    opakowania te nie są środkami trwałymi. Materiałami pomocniczymi są zaś materiały
    niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością
    gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 14 grudnia 2018 r. Nr 0114-
    KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS wskazał, że: „W rozpatrywanej sprawie, wskazać należy, że
    Wnioskodawca może uznać za koszt kwalifikowany: materiały i surowce zużyte do testów
    obróbki powierzchni nowych detali, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 PDOPrU, zakup
    narzędzi i urządzeń niebędących środkami trwałymi niezbędnych do przeprowadzania
    badań, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych,
    jeżeli stanowią one sprzęt specjalistyczny wykorzystywany w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej w myśl art. 18d ust. 2pkt 2a PDOPrU, koszty delegacji służbowych
    pracowników zajmujących się badaniem potrzeb rynku, skoro związane one były/są
    wyłącznie z realizacja przez nich prac badawczo-rozwojowych, stosownie do treści art. 18d
    ust. 2 pkt 1 PDOPrU, - koszty amortyzacji środków trwałych i WNiP używanych do prac
    badawczo-rozwojowych w całości lub w części, w jakiej wykorzystywane są w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ust. 3 PDOPrU poniesione w ramach
    prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 26-28 PDOPrU”.
    Również w odniesieniu do materiałów i surowców, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z dnia 10 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.
    MBD wskazał, iż: „Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest również ustalenie, czy za
    koszty kwalifikowane Prac BR, mogą być uznane koszty materiałów i surowców zużytych
    podczas Prac BR. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, wynika, że Spółka
    w trakcie Prac BR zużywa materiały, komponenty elektroniczne, detale mechaniczne,
    kable i przewody elektryczne. złącza, obudowy, konektory, terminale, koszulki oraz taśmy
    PCV, tworzywa sztuczne, cynę lutowniczą, emulsje i roztwory do obróbki metali, gumy i
    mieszanki gumowe będące w użyciu jak i wykonywane na zamówienie, oleje silnikowe,
    przekładniowe i smarowe, rozpuszczalniki do mycia urządzeń, materiały filtracyjne,
    tkaniny do wycierania i ubrania ochronne, baterie i akumulatory, tonery i papier, inne
    materiały biurowe, opakowania, pojemniki i obudowy służące do przechowywania i
    magazynowania, narzędzia ręczne (zestawy kluczy, szczypiec, kombinerek, śrubokrętów,
    lutownic itp.) i osprzęt pomiarowy ręczny (mierniki itp.). Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,
    stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach w. działalności. Wobec spełnienia przez
    Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia materiałów i surowców niezbędnych do
    zrealizowania projektów polegających na tworzeniu innowacyjnych produktów,
    bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową należy
    stwierdzić, że wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww. przepisie”.
    Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów. Zatem, przyjmuje się, że materiały, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. Należy zwrócić uwagę, że w art.
    18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz
    „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym,
    że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce
    związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-
    rozwojową. Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji
    przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów

    ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce”
    funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne
    pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś
    produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia
    „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na
    gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W świetle art. 3
    ust. 1 pkt 19 tej ustawy, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016). Jeżeli nabyte ww.
    materiały i surowce stanowią wydatki bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową Spółki należy stwierdzić, że mogą one stanowić koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy CIT. W sytuacji, gdy ww. składniki
    będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do
    bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą
    stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości
    niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Konstrukcja cytowanego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy CIT, pozwala na zaliczenie
    do kosztów kwalifikowanych, nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
    pomiarowych. Z brzmienia wskazanego przepisu wynika, że aby poniesione wydatki na
    sprzęt specjalistyczny, można było uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione
    następujące warunki:
    1) sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    2) zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz
    3) jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Jak wskazane zostało w opisie stanu faktycznego, przedmiotowe wydatki stanowią koszty
    dla celów podatkowych i nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    W konsekwencji, mogą stanowić one koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2
    ustawy CIT, które Wnioskodawca może odliczyć od podstawy opodatkowania na zasadach
    opisanych we wskazanym artykule.
    Reasumując, w świetle powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że aby
    podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w
    zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku
    podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
    4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy czym jeżeli koszty

      kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były
      prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w
      rozumieniu odrębnych przepisów,
    5. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    6. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu,
    7. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych,
    8. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie.
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie te warunki zostały spełnione w ramach działalności
    Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
      przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
      obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm. dalej: „Ustawa SWIN”),
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Według art. 4a pkt 28 ustawy o CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie

      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    W celu stwierdzenia, czy wyżej opisane, prowadzone prace twórcze w obszarze
    produktowym i obszarze optymalizacji procesów, stanowią działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w stosunku do której podatnik
    uprawniony jest do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
    należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi
    być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób

    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT – co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.

    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Zatem, definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje
    podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac
    rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych,
    zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Zgodzić się należy z Państwem, że wyżej opisane, prowadzone przez Wnioskodawcę prace
    twórcze w obszarze produktowym i obszarze optymalizacji procesów, stanowią
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w stosunku do
    której podatnik uprawniony jest do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1
    ustawy o CIT.
    Państwo stanowisko w zakresie pyt. 1 jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać

      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1, 1a, 2 i 2a ustawy o CIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się,
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
      lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
    2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    W myśl art. 18d ust. 3 ustawy o CIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 ustawy o CIT,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Jak stanowi art. 18d ust. 7 ustawy o CIT,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-
      5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Według art. 18d ust. 8 ustawy o CIT,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b ustawy o CIT,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku CIT przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione
    następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu ustawy o CIT,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy
      o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawy o CIT,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt kwalifikowany w
    całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., ze zm., dalej: „ustawa o PIT”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem
    mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1
    ustawy o PIT.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków

    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Wskazuję również, że od 1 stycznia 2018 r., przepisy podatkowe dają możliwość uznania
    za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o PIT oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności
    określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
    (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT), należności z tytułów, o których mowa w art. 13
    pkt 8 lit. a ustawy o PIT, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych
    należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT,
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, - z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty poniesionych w danym miesiącu należności z tytułu wynagrodzeń z umów o
    pracę, a także z tytułu umów zlecenia i o dzieło oraz sfinansowane przez Państwo składki z
    tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu pracy lub czasu
    przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w
    danym miesiącu - stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej
    wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do kosztów amortyzacji środków trwałych w postaci sprzętu, maszyn i
    urządzeń oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonych
    pracach rozwojowych jako kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej,
    należy mieć na uwadze cytowany już art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym za
    koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane
    do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i
    lokali będących odrębną własnością.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia wymienionych środków trwałych do kosztów
    kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, w ramach odpisów

    amortyzacyjnych od środków trwałych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy od środków
    trwałych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli są
    rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w
    sytuacji, gdy będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a
    częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych
    będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej będą służyć
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W zakresie zaliczenia kosztów nabycia surowców i materiałów wykorzystywanych przy
    opracowaniu próbek, w tym w szczególności koszty przypraw, składników spożywczych i
    odczynników chemicznych do kosztów kwalifikowanych, wskazać należy ponownie na art.
    18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów i surowców, które podatnik zaliczył do
    kosztów uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową.

    Tym samym należy stwierdzić, że są Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych ww. kosztów nabycia materiałów i surowców w myśl art. 18d ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT.
    W zakresie zaliczenia koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej do kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT,
    należy ponownie powołać brzmienie tego przepisu, zgodnie z którym za koszty
    kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
    pomiarowych.
    Użycie w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, sformułowania „w szczególności”, oznacza że
    wymieniony katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Z cytowanego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT wynika, że aby poniesione
    wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione
    następujące warunki:
    - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
    - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Tym samym należy stwierdzić, że koszty niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - wyżej opisane, prowadzone prace twórcze w obszarze produktowym i obszarze
      optymalizacji procesów, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art.
      4a pkt 26 ustawy o CIT, w stosunku do której podatnik uprawniony jest do dokonania
      odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT – jest prawidłowe,
    - wskazane i zaliczone do kosztów uzyskania przychodu koszty odpisów amortyzacyjnych
      stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane w art. 18d
      ust. 3 Ustawy o CIT, a koszty nabycia materiałów i surowców, nabycia niebędącego
      środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, a także koszty poniesionych w danym
      miesiącu należności z tytułu wynagrodzeń z umów o pracę, a także z tytułu umów
      zlecenia i o dzieło oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu pracy lub czasu przeznaczonego na
      wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym
      miesiącu - stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane
      w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W części pytania oznaczonego we wniosku nr 2 w zakresie kosztów wynagrodzeń za czas
    nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.