Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.247.2020.12.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Pomniejszenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości o
wartość długu.
Słowa kluczowe: dług
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-zbycie nieruchomości
udział-umorzenie udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 9 marca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca był udziałowcem spółki X sp. z o.o. (dalej: „Spółka”), w której posiadał 25
    udziałów o łącznej wartości 25.000 zł. Pozostała część udziałów w Spółce należała do innej
    osoby fizycznej (dalej: „Udziałowiec”).
    W dniu 15 czerwca 2018 r. pomiędzy Wnioskodawcą, Spółką oraz Udziałowcem zostało
    zawarte Porozumienie w przedmiocie umorzenia udziałów w spółce oraz rozliczeń z tym
    związanych (dalej: „Porozumienie”).
    Porozumienie zawierało postanowienia, zgodnie z którymi:
        Wnioskodawca zobowiązał się do złożenia wniosku o dobrowolne umorzenie
        wszystkich przysługujących mu udziałów w Spółce. Umorzenie udziałów miało mieć
        miejsce zgodnie z art. 199 Kodeksu Spółek Handlowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz.
        505), zgodnie z którym udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze
        nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne). Wartość księgowa udziałów
        w Spółce podlegających umorzeniu była równa 1.138.570 zł i to ona była podstawą
        ustalenia wynagrodzenia Wnioskodawcy;
        tytułem wynagrodzenia za umorzone udziały Spółka zobowiązała się przenieść na
        Wnioskodawcę prawo własności nieruchomości zabudowanej, stanowiącą działkę
        ewidencyjną nr 1, o wartości 1.312.000 zł (dalej: „Nieruchomość”);
        Wnioskodawca zobowiązał się do przejęcia długu Spółki z tytułu robót budowlanych
        wykonanych przez spółkę A. sp. z o.o. (dalej: „Kontrahent”) w łącznej wartości
        173.430 zł, stwierdzonych fakturami VAT nr (...) 2016 oraz (...) 2016. W wyniku
        wstąpienia przez Wnioskodawcę w miejsce Spółki jako dłużnika, Spółka miała
        zostać zwolniona z długu.
      Przejęcie długu przez Wnioskodawcę wynikało z różnicy pomiędzy wartością księgową
      udziałów, na podstawie której zostało ustalone wynagrodzenie z tytułu przeniesienia
      udziałów na Spółkę w celu ich umorzenia, a wartością Nieruchomości;
        do spłaty przejętego przez Wnioskodawcę długu miało dojść poprzez kompensatę
        wierzytelności przysługującej Wnioskodawcy z tytułu czynszu najmu z ww.
        wierzytelnością kontrahenta z tytułu robót budowlanych.
    Wszystkie ww. postanowienia Porozumienia zostały prawnie skutecznie wypełnione, co
    znajduje potwierdzenie w:

        uchwale Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki nr (...) 2018 o
        umorzeniu udziałów w Spółce wraz z określeniem wynagrodzenia za umarzane
        udziały;
        umowie z dnia 25 lipca 2018 r. dotyczącej nabycia udziałów przez Spółkę zawartej w
        formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi;
        umowie z dnia 25 lipca 2018 r. dotyczącej przeniesienia własności Nieruchomości
        na Wnioskodawcę zawartej w formie aktu notarialnego;
        umowie o przejęcie długu z dnia 24 lipca 2018 r. zawartej z Kontrahentem;
        umowie najmu z dnia 25 lipca 2018 r. zawartej przez Wnioskodawcę z
        Kontrahentem, gdzie w § 5 pkt 3 zostało wskazane, że czynsz będzie płatny poprzez
        potrącenie wzajemnych należności zgodnie z Porozumieniem.
    Na moment zbycia Nieruchomości Wnioskodawca spłaci cały dług przejęty na podstawie
    umowy o przejęcie długu lub do spłaty pozostanie jeszcze niewielka część tego długu
    (mniej niż 10%). Potwierdzenie kompensaty ma miejsce na podstawie dokumentów
    „Potwierdzenie salda”, wystawianych przez Wnioskodawcę w okresach 6 miesięcznych.
    Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę do majątku osobistego.
    Obecnie Wnioskodawca rozważa sprzedaż Nieruchomości na rzecz osoby prawnej.
    Sprzedaż nie będzie rozliczona w ramach działalności gospodarczej.
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z tym organ podatkowy pismem z
    dnia 27 maja 2020 r. znak 0114-KDIP3-1.4011.247.2020.1.MG wezwał Wnioskodawcę do
    ich uzupełnienia poprzez doprecyzowanie przedstawionego we wniosku zdarzenia
    przyszłego poprzez jednoznaczne wskazanie:
    1) W jakiej wysokości w uchwale Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki nr
      (...) 2018 zostało określone wynagrodzenie za umorzone udziały Wnioskodawcy?
    2) Czy wynagrodzenie to odpowiadało wartości rynkowej umorzonych udziałów?
    3) Podanie szczegółowych informacji odnośnie zawartej przez Wnioskodawcę z
      Kontrahentem w dniu 25 lipca 2018 r. umowy najmu oraz kompensaty wzajemnych
      wierzytelności.
    4) Czy przedmiotem najmu była nieruchomość nabyta przez Wnioskodawcę tytułem
      wynagrodzenia za umorzone udziały? Czy też inna nieruchomość? Jeżeli inna to organ
      prosi o szczegółowe informacje odnośnie tej nieruchomości?
    Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z dnia 9 czerwca 2020 r. wskazał, że:
    1) W uchwale Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki X SP. z o.o. (dalej:
      „Spółka”) o nr (...) 2018, wynagrodzenie za umorzone udziały zostało określone jako
      odpowiadające wartości księgowej przedmiotowych udziałów.
      Wartość księgowa udziałów była natomiast równa 1.138.570 złotych.
    2) Wynagrodzenie za umorzone udziały zostało ustalone przy zastosowaniu wyceny
      księgowej udziałów. Wartość księgowa udziałów została uznana przez Wnioskodawcę
      za wartość odpowiadającą ich wartości rynkowej, która wyczerpuje jego roszczenia w
      związku z umorzeniem udziałów.
      Odnośnie do wartości nieruchomości zabudowanej, stanowiącą działkę ewidencyjną nr
      1 (dalej: „Nieruchomość”), przekazanej jako wynagrodzenie w zamian za umorzone
      udziały, Wnioskodawca wskazuje, że odpowiadała ona jej wartości rynkowej, zgodnie z
      operatem szacunkowym z dnia 21 maja 2018 r., sporządzonym przez rzeczoznawcę
      majątkowego.

    3) Umowa najmu została zawarta w dniu 25 lipca 2018 r. pomiędzy Wnioskodawcą a
      „Najemcą. Przedmiotem umowy była powierzchnia lokalu użytkowego, mieszczącego
      się na parterze i pierwszym piętrze budynku wielolokalowego, nabytego przez
      Wnioskodawcę tytułem wynagrodzenia za umorzone udziały.
      Umowa najmu została zawarta na czas oznaczony do dnia 31 grudnia 2020 r.
      W umowie zostały zawarte standardowe zapisy regulujące uprawnienia i obowiązki
      najemcy oraz wynajmującego, zgodne zobowiązującymi przepisami prawa.
      Za używanie przedmiotu najmu zostało uzgodnione wynagrodzenie w postaci
      miesięcznego czynszu najmu, podlegającego waloryzacji. Czynsz jest płatny z góry w
      terminie do 10-tego każdego miesiąca. Jednocześnie wskazano, że czynsz będzie płatny
      poprzez potrącenie na mocy tej umowy wzajemnych należności, bez konieczności
      składania przez strony odrębnych oświadczeń. Strony ustaliły, że najpóźniej co 6
      miesięcy dokonają uzgodnienia salda potwierdzającego dokonane kompensaty i
      wysokość wzajemnych należności.
      Zgodnie z powyższym, potwierdzenie kompensaty ma miejsce na podstawie
      dokumentów „Potwierdzenie salda”, wystawianych przez Wnioskodawcę w okresach 6
      miesięcznych.
      Wnioskodawca ponownie wyjaśnia, że stał się dłużnikiem Najemcy w wyniku zawarcia z
      Najemcą w dniu 24 lipca 2018 r. umowy o przejęcie długu Spółki. Przejęcie długu przez
      Wnioskodawcę wynikało z różnicy pomiędzy wartością księgową udziałów, na
      podstawie której zostało ustalone wynagrodzenie z tytułu przeniesienia udziałów na
      Spółkę w celu ich umorzenia, a wartością Nieruchomości. Jednocześnie, ponieważ
      Najemca najął powierzchnię lokalu użytkowego umiejscowionego w Nieruchomości, a z
      tego tytułu był obowiązany regulować czynsz najmu, Wnioskodawca i Najemca
      postanowili regulować wzajemne zobowiązania przez potrącenie.
    4) Przedmiotem najmu była Nieruchomość nabyta przez Wnioskodawcę tytułem
      wynagrodzenia za umorzone udziały.

## Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży Nieruchomości, Wnioskodawca będzie uprawniony do
    obniżenia powstałego z tego tytułu przychodu o koszty jego uzyskania w wysokości
    odpowiadającej sumie wartości udziałów Spółki zbytych w celu umorzenia oraz wartości
    przyjętego długu, który został spłacony przez Wnioskodawcę?
    Pana stanowisko w sprawie
    W przypadku sprzedaży Nieruchomości będzie on uprawniony do obniżenia powstałego z
    tego tytułu przychodu o koszty jego uzyskania w wysokości odpowiadającej sumie
    wartości udziałów Spółki zbytych w celu umorzenia oraz wartości przejętego długu, który
    został faktycznie spłacony przez Wnioskodawcę.
    Regulacje w zakresie ustalenia kosztu uzyskania przychodu na gruncie ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości:
        jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, oraz
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem
        pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
        wybudowanie - stanowi dla podatnika odrębne źródło przychodu.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o PIT, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości
    podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

    Podstawą obliczenia podatku, zgodnie z ust. 2 przywołanej regulacji, jest dochód
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, a
    kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
    nieruchomości lub praw.
    Co do zasady, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 23 (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią
    udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia,
    powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości,
    poczynione w czasie ich posiadania.
    Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w
    rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających
    poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy o PIT).
    Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
    podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub
    wytworzenie zbywanej nieruchomości, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w
    którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen
    towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku
    podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez
    Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
    Polskiej „Monitor Polski”.
    Art. 22 ust. 6d ustawy o PIT reguluje natomiast sytuację, gdy zbywana nieruchomość
    byłaby nabyta w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób.
    Ustalenie wysokości kosztów uzyskania przychodów w przypadku sprzedaży
    Nieruchomości.
    W zaistniałym stanie faktycznym miało miejsce dobrowolne umorzenie udziałów w Spółce
    za wynagrodzeniem. W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca nabył
    Nieruchomość odpłatnie, a zatem dla ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodu
    ze zbycia tej nieruchomości zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o PIT. Kosztem
    uzyskania przychodu przy sprzedaży Nieruchomości będą tym samym udokumentowane
    koszty nabycia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość
    Nieruchomości, poczynione w czasie ich posiadania
    Użyty w art. 22 ust. 6c ustawy o PIT zwrot „udokumentowane koszty nabycia” dotyczy
    wydatków faktycznie poniesionych na nabycie Nieruchomości. Jednocześnie ustawa o PIT
    stawia wymóg w zakresie sposobu dokumentacji wyłącznie w odniesieniu do nakładów
    zwiększających wartość nieruchomości, które powinny być udokumentowane za pomocą
    faktury VAT lub dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. A
    contrario koszty nabycia mogą być udokumentowane za pomocą każdego dokumentu
    pod warunkiem, że potwierdzają one obowiązek poniesienia kosztu.
    W tym miejscu należy rozważyć, jaka wartość w zaistniałym zdarzeniu przyszłym będzie
    stanowić koszty nabycia Nieruchomości. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że
    Nieruchomość nie została nabyta w zamian za uiszczenie określonej sumy pieniężnej w
    formie przelewu bankowego, lecz jej uzyskanie stanowiło sposób uregulowania
    przysługującego Wnioskodawcy wynagrodzenia z tytułu zbycia udziałów Spółce celem ich
    umorzenia. Spółka spełniła zatem swoje zobowiązanie z tytułu wynagrodzenia za udziały
    poprzez świadczenie niepieniężne.
    Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie Nieruchomości w zamian za przeniesienie własności
    udziałów w Spółce oraz przejęcie długu Spółki ma charakter zbliżony do umowy zamiany,

    o której mowa w art. 603 Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.),
    zgodnie z którym przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na
    drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności
    innej rzeczy. W przypadku sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze zamiany za inną
    nieruchomość, kosztem nabycia będzie określona w umowie zamiany wartość
    nieruchomości przekazanej na rzecz drugiej strony (por. interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 czerwca 2019 r., nr 0114-KDIP3-
    3.4011.197.2019.2.JM).
    W świetle powyższego, w zaistniałym zdarzeniu przyszłym jako koszt nabycia
    Nieruchomości powinna być traktowana wartość udziałów zbytych na rzecz Spółki celem
    umorzenia oraz wartość długu Spółki przejętego przez Wnioskodawcę, bowiem obie te
    wartości stanowiły świadczenia ekwiwalentne w zamian za otrzymaną Nieruchomość
    (przejęcie długu Spółki było konieczne ze względu na niższą wartość udziałów zbytych
    celem umorzenia w stosunku do wartości Nieruchomości). Z ekonomicznego punktu
    widzenia, w celu uzyskania Nieruchomości Wnioskodawca wyzbył się prawa do otrzymania
    środków pieniężnych należnych mu z tytułu zbycia udziałów w celu ich umorzenia w
    kwocie 1.138.570 zł, a ponadto przejął na siebie zobowiązanie Spółki do spłaty długu
    wobec Kontrahenta w kwocie 173.430 zł.
    Dodatkowo, jako wskazówkę w zakresie ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodu
    ze zbycia Nieruchomości można w drodze analogii potraktować art. 22 ust. 1d ustawy o
    PIT. Reguluje on bowiem sytuację ustalenia kosztów uzyskania przychodu w przypadku
    odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub innych świadczeń będących przedmiotem wykonania
    świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2e i 2f ustawy o PIT. W takiej
    sytuacji kosztem uzyskania przychodów jest równowartość wierzytelności (należności)
    uregulowanej przez wykonanie świadczenia niepieniężnego (w naturze), o którym mowa w
    art. 14 ust. 2e i 2f, pomniejszonej o naliczony w związku z przekazaniem tego świadczenia
    niepieniężnego podatek od towarów i usług, pomniejszona o sumę odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
    W analizowanym zdarzeniu przyszłym przeniesienie na Wnioskodawcę własności
    Nieruchomości w związku z nabyciem przez Spółkę własnych udziałów stanowiło
    wykonanie świadczenia niepieniężnego, w celu uregulowania zobowiązania, o którym
    mowa w art. 14 ust. 2e ustawy o PIT. Przy czym w związku z faktem, że Spółka podlega
    regulacjom ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    865 ze zm.), zastosowanie miał art. 14a tej ustawy, stanowiący regulację tożsamą z
    regulacją art. 14 ust. 2e ustawy o PIT. W konsekwencji, wysokość kosztów uzyskania
    przychodów w przypadku zbycia przez Wnioskodawcę Nieruchomości powinna co do
    zasady odpowiadać wartości Nieruchomości (równowartość wierzytelności (należności)
    uregulowanej przez wykonanie świadczenia niepieniężnego). Niemniej jednak, z uwagi na
    fakt, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym, w celu wyrównania wartości przysługującej
    z tytułu umorzenia udziałów wobec wartości świadczenia niepieniężnego, Wnioskodawca
    poniósł dodatkowy koszt w postaci spłaty długu Spółki, wysokość kosztów uzyskania
    przychodów powinna zostać powiększona także o wartość spłaconego zadłużenia.
    Zgodnie bowiem z zasadą ogólną wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztem
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów - w
    rozpatrywanej sytuacji przychodów ze sprzedaży Nieruchomości.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku zbycia Nieruchomości
    kosztem nabycia będzie suma wartości zbytych udziałów oraz wartości przejętego długu,
    który został przez Wnioskodawcę spłacony, tj. wartość równa łącznie 1.312.000 złotych
    (przy założeniu, że na dzień zbycia Nieruchomości cały dług zostanie spłacony). Kosztem
    nabycia mogą być bowiem tylko koszty faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę.
    Wysokość kosztów nabycia może być przy tym podwyższona zgodnie z ar. 22 ust. 6f
    ustawy o PIT.

    Wnioskodawca posiada jednocześnie dokumenty potwierdzające poniesienie powyższych
    kosztów nabycia, tj.:
        umowa z dnia 25 lipca 2018 r. dotyczącej nabycia udziałów przez Spółkę zawartej w
        formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi;
        umowa z dnia 25 lipca 2018 r. dotyczącej przeniesienia własności Nieruchomości na
        Wnioskodawcę zawartej w formie aktu notarialnego;
        umowa o przejęcie długu z dnia 24 lipca 2018 r. zawartej z Kontrahentem;
        umowa najmu z dnia 25 lipca 2018 r. zawartej przez Wnioskodawcę z
        Kontrahentem;
        potwierdzenia salda z tytułu kompensaty.
    Posiadanie ww. dokumentów jest zdaniem Wnioskodawcy wystarczające dla uznania
    kosztów nabycia za udokumentowane, co w konsekwencji uprawnia Wnioskodawcę do
    obniżenia przychodu powstałego w przypadku planowanego zbycia Nieruchomości o
    wysokość wyżej wskazanych kosztów nabycia.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 30 września 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP3-1.4011.247.2020.4.MG, w której uznałem Pana stanowisko za:
        prawidłowe – w części dotyczącej możliwości pomniejszenia przychodu ze
        sprzedaży nieruchomości o wartość udziałów spółki zbytych w celu umorzenia,
        nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości pomniejszenia przychodu ze
        sprzedaży nieruchomości o wartość przejętego i spłaconego przez Wnioskodawcę
        długu.
    Interpretację doręczono Panu 6 października 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    5 listopada 2020 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach.
    Wniósł Pan o:
    1. uchylenie zaskarżonej Interpretacji indywidualnej;
    2. zasądzenie na rzecz Skarżącego koszty postępowania w tym kosztów zastępstwa
      procesowego.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację – wyrokiem
    z 30 września 2021 r., sygn. akt I SA/GI 422/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 20 listopada 2024 r., sygn. akt II FSK 263/22 –
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 20 listopada 2024
    r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódki Sąd Administracyjny w Gliwicach w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze
    źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy formułuje generalną
    zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie stanowi źródło przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogólne nie podlega opodatkowaniu.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że był Pan udziałowcem spółki sp. z o.o. W dniu 15
    czerwca 2018 r. pomiędzy Panem, spółką oraz drugim udziałowcem sp. z o.o. zostało
    zawarte porozumienie w przedmiocie umorzenia udziałów w spółce oraz rozliczeń z tym
    związanych. Zgodnie z porozumieniem zobowiązał się Pan do złożenia wniosku o
    dobrowolne umorzenie przysługujących mu udziałów w spółce. Wynagrodzenie za
    umorzone udziały zostało określone jako odpowiadające wartości księgowej
    przedmiotowych udziałów. Tytułem wynagrodzenia za umorzone udziały spółka
    zobowiązała się przenieść na Pana prawo własności nieruchomości zabudowanej,
    stanowiącą działkę.. Wartość nieruchomości przekazanej jako wynagrodzenie w zamian za
    umorzone udziały odpowiadała jej wartości rynkowej. W wyniku wstąpienia przez Pana w
    miejsce spółki jako dłużnika, spółka miała zostać zwolniona z długu. Do spłaty przejętego

    przez Pana długu miało dojść poprzez kompensatę wierzytelności przysługującej Panu z
    tytułu czynszu najmu z ww. wierzytelnością kontrahenta z tytułu robót budowlanych. W
    związku z powyższym w dniu 25 lipca 2018 r. podpisano notarialną umowę nabycia
    udziałów przez Spółkę. 25 lipca 2018 r. przeniesiono własność nieruchomości na Pana w
    formie aktu notarialnego. W dniu 24 lipca 2018 r. zawarł Pan z kontrahentem umowę o
    przejęcie długu. 25 lipca 2018 r. Zawarł Pan z kontrahentem umowę najmu, w której
    wskazano, że czynsz będzie płatny poprzez potrącenie wzajemnych należności zgodnie z
    porozumieniem. Przedmiotem najmu była Nieruchomość nabyta przez Pana tytułem
    wynagrodzenia za umorzone udziały. Rozważa Pan sprzedaż Nieruchomości na rzecz
    osoby prawnej. Sprzedaż nie będzie rozliczona w ramach działalności gospodarczej.
    Zakłada Pan, że na moment zbycia nieruchomości spłaci cały dług przejęty na podstawie
    umowy o przejęcie długu lub do spłaty pozostanie niewielka część tego długu.
    Nieruchomość została nabyta przez Pana do majątku osobistego.
    Ze względu na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „nabycie”, należy odnieść się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145).
    W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że w dniu 25 lipca 2018 r. doszło do nabycia przez
    Pana przedmiotowej nieruchomości, natomiast planowana jej sprzedaż, wygeneruje po
    Pana stronie podlegający opodatkowaniu, ponieważ zostanie dokonane przed upływem
    pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Jak wynika z art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Według art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia
      nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o
      koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie
      odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ
      podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie
      stosuje się odpowiednio.

    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego
    wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku.
    Chociaż ustawodawca nie precyzuje, co konkretnie mieści się w pojęciu kosztów nabycia,
    to zgodnie z obowiązującą linią orzecznictwa sądów administracyjnych (por. np. wyrok
    WSA w Gdańsku z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1618/17; z dnia 29 stycznia 2014
    r. sygn. akt I SA/Gd 1408/13- CBOSA) do kosztów nabycia wlicza się, oprócz zapłaconej
    ceny, także wydatki umożliwiające nabycie nieruchomości i praw.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że koszt nabycia nieruchomości, o jakim mowa w art. 22
    ust. 6c u.p.d.o.f, należy rozumieć szeroko jako każdy udokumentowany wydatek
    poniesiony przez nabywcę nieruchomości na jej nabycie. Jedyny warunek, jaki wprowadza
    ww. przepis, to poniesienie wydatku przez nabywcę, poniesienie tego wydatku w celu
    nabycia nieruchomości (w bezpośrednim związku z tym nabyciem) i udokumentowanie
    tych faktów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15
    września 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 544/11).
    Sąd wskazał, że zawarty w art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. zwrot "udokumentowane koszty
    nabycia" nie ma na gruncie prawa podatkowego legalnej definicji. W takiej sytuacji
    pierwszeństwo będzie miała wykładnia literalna, a zwłaszcza dokonana w oparciu o
    potoczne (słownikowe) znaczenie użytego zwrotu. Sięgając więc do słownika języka
    polskiego, stwierdzić należy, ze koszt w rozumieniu języka polskiego to "suma pieniędzy
    wydatkowana na kupno lub opłacenie czegoś; nakład pieniężny na określony cel; wartość,
    cena, np. koszt samochodu" (por. M. Szymczak (red.), Słownik języka polskiego, Warszawa
    1978, tom I, str. 1025). Kosztem nabycia w rozumieniu analizowanego przepisu będzie
    więc cena nabycia nieruchomości określona w akcie notarialnym, wraz z kosztami tegoż
    aktu notarialnego, bez którego nabycie nieruchomości nie byłoby możliwe. Za takim
    rozumieniem analizowanego zwrotu normatywnego, a w konsekwencji całego przepisu
    art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. przemawiają także względy wykładni systemowej i celowościowej.
    Otóż podkreślić należy, że ustawodawca nie odsyła w tym zakresie do ogólnej definicji
    kosztów uzyskania przychodów zawartej w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którą,
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów - przez co należy rozumieć wszelkie
    koszty poniesione w tych celach. Według art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. kosztem uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 jest
    udokumentowany koszt wyłącznie związany z nabyciem nieruchomości lub prawa
    majątkowego, a nie koszt uzyskania przychodu związany z określonym źródłem przychodu.
    Sąd również wskazał, że wyrażenie "udokumentowane koszty nabycia" nie może być
    rozumiane inaczej, jak tylko w ten sposób, że koszty udokumentowane to takie, których
    poniesienie stwierdzone jest stosownym dokumentem. Koszty zatem nie mogą wynikać z
    innych dowodów, nie mogą też być szacowane, czy określane w inny sposób.
    Udokumentowane koszty nabycia, nie są to więc koszty jakie można ustalać w dowolny
    sposób. Nie może również budzić wątpliwości, że pojęcie "udokumentowane koszty
    nabycia" - powinno być rozumiane jako faktyczne poniesienie wydatku. Za taką właśnie
    wykładnią art. 22 ust. 6 c u.p.d.o.f. przemawia to, że przepis ten stanowi odstępstwo od
    ogólnej definicji kosztów uzyskania przychodów zawartej w art. 22 ust. 1, zatem powinien
    on być interpretowany ściśle. W świetle powołanej normy prawnej, definicję kosztów
    uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości ustawodawca precyzuje
    poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie stanowią udokumentowane koszty
    nabycia lub wytworzenia oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy
    i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Przytoczony przepis w
    jednoznaczny sposób wskazuje, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego
    zbycia mogą być tylko udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia, powiększone o

    udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości. Formułuje zatem
    zamknięty katalog, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodu innych wydatków niż w nim wymienione (por. wyrok NSA z dnia 26
    lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 745/18).
    Na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Artykuł 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w brzmieniu
    obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. - stanowił, że:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn.
    Stosownie do treści art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży - o ile
    odpowiada wartości rynkowej - pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami
    uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c albo ust. 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości nabytych odpłatnie ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie
    wskazanie, że koszty takie stanowią udokumentowane koszty nabycia nieruchomości
    powiększone o nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości, a poczynione w czasie jej
    posiadania.
    W stanie faktycznym zastosowanie ma art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, albowiem Wnioskodawczyni otrzymała przedmiotową nieruchomość
    odpłatnie, jako wynagrodzenie za dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z o.o., której
    był udziałowcem.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w orzeczeniu z dnia 30 września
    2021 r. sygn. I Sa/Gl 422/21
    „W związku z przejęciem nieruchomości wartej więcej niż wartość przekazanych udziałów,
    wnioskodawca poniósł dodatkowy ciężar ekonomiczny polegający na przejęciu na siebie
    spłaty zobowiązań na kwotę 173.430 zł, skutkującym faktycznym uszczupleniem majątku
    wnioskodawcy o taką kwotę. Jest to zatem udokumentowany wydatek poniesiony na
    nabycie nieruchomości. Koszt ten jest bowiem stricte powiązany w faktem przejęcia
    nieruchomości. Jest on ekonomicznym ciężarem poniesionym przez wnioskodawcę i
    cechuje go ścisły związek z przedmiotową nieruchomością. Nabycie długu i jego spłata
    miała więc miejsce w konkretnym celu - nabycia nieruchomości. Kwota ta stanowi bowiem
    rzeczywiste uszczuplenie majątku skarżącego i nie ma znaczenia, że wydatek ten został

    poniesiony jeden dzień przed zawarciem umowy dotyczącej przeniesienia własności
    nieruchomości. Bez tego kosztu skarżący nie mógł bowiem nabyć przedmiotowej
    nieruchomości. Kwestionowanie możliwości ujęcia przejętego długu do kosztu uzyskania
    przychodu jest zatem niezasadne”.
    Wobec powyższego uwzględniając w/w orzeczenie będzie miał Pan prawo do
    pomniejszenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości (przekazanej jako wynagrodzenie
    za umorzone udziały spółki kapitałowej) o koszty uzyskania przychodów w wysokości
    odpowiadającej sumie wartości udziałów spółki zbytych na rzecz tej spółki w celu
    umorzenia oraz o wartość przejętego i spłaconego przez Pana długu.
    W konsekwencji, stanowisko Pana należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku zdarzeniu przyszłym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne
    rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z 30 września 2021 r. sygn. akt I SA/GI 422/21.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana we wniosku interpretacji indywidualnych,
    wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i
    nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym
    stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą
    one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo
    że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu,
    że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę tut. organ jest
    zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji/stanu prawnego, który obowiązywał w dniu
    wniesienia wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.