Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/436-25/11-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-09-23
Teza: Czy pożyczki udzielane przez Spółkę (podatnika VAT), w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; podatek-podatek od towarów i usług; pożyczka; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2011 r. (data wpływu 4 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Polski, jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy, zgodnie z KRS, oprócz działalności handlowej, detalicznej i hurtowej w branży hutniczej są również:

1.  65.22 Z – Pożyczki pieniężne poza systemem bankowym.
2.  65.23 Z – Pozostałe pośrednictwo finansowe gdzie indziej nie sklasyfikowane.
3.  67.13 Z – Działalność pomocnicza finansowa, gdzie indziej nie sklasyfikowana.

Zgodnie z ustawą VAT usługi finansowe (sekcja J 65-67) są zwolnione z VAT. GUS wydał dla Wnioskodawcy interpretację indywidualną w ww. sprawie. W 2010 r. sprzedaż netto zwolnionych usług finansowych nie przekroczyła 2% w skali roku, w stosunku do całego obrotu.

Wnioskodawca do chwili obecnej nie udzielił jeszcze żadnej pożyczki gotówkowej. Dotychczasowe usługi finansowe związane są z dyskontem weksli.

W kolejnych okresach Wnioskodawca planuje, na podstawie umów pożyczek, udzielić w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pożyczek gotówkowych, oprocentowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy biorąc pod uwagę fakt, że Wnioskodawca jest :

*   czynnym podatnikiem VAT,

*   nie udzielił dotychczas żadnej oprocentowanej pożyczki gotówkowej,

*   planuje w kolejnych okresach udzielać pojedynczych pożyczek oprocentowanych, gotówkowych,

\- pożyczki w okresie przyszłym będą opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Czy znaczenie przy opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych ma fakt jaka jest, czy też jaka będzie częstotliwość udzielanych przez Wnioskodawcę oprocentowanych pożyczek gotówkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako Pożyczkodawca i jedna ze stron umowy pożyczki, posiada status podatnika VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlega podatkowi czynność cywilnoprawna, jeżeli przynajmniej jedna ze stron, z tytułu dokonania tej czynności, jest opodatkowana VAT lub zwolniona z VAT. Odpłatne pożyczki pieniężne mieszczą się w zakresie ustawy o VAT – stanowią świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT – jako pośrednictwo finansowe są zwolnione z VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, nawet jednorazowa pożyczka wchodzi w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, w związku z powyższym, umowa pożyczki, gdzie stroną – Pożyczkodawcą będzie Wnioskodawca nie powoduje obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych przez Pożyczkobiorcę lub Pożyczkodawcę (w zależności od umowy pożyczki).

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649 ze zm.), podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu - który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Stosownie do treści art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność cywilnoprawna, mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy, nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron, z tytułu dokonania tej konkretnej czynności, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z powyższym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy powyższa czynność będzie podlegała regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie umowy pożyczki podatkiem od towarów i usług skutkuje bowiem wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Jednakże, stwierdzić należy, że tutejszy Organ w niniejszej interpretacji nie może rozstrzygać, czy ww. umowa pożyczki będzie opodatkowana bądź zwolniona z podatku od towarów i usług, gdyż przedmiotem niniejszej interpretacji jest pytanie dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza udzielać pożyczek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto Wnioskodawca, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i przedmiotem działalności jest m. in. udzielanie pożyczek poza system bankowym.

Reasumując, jeśli umowy pożyczki zostaną objęte zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, czynności te będą korzystać z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Jednocześnie nadmienić należy, że stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają zmiany umowy spółki. Jak stanowi art. 1 ust. 3 cytowanej ustawy, przy spółce osobowej, za zmianę umowy spółki uważa się pożyczkę udzieloną spółce przez jej wspólnika. W świetle przytoczonych przepisów, pożyczka udzielona spółce osobowej przez jej wspólnika jest traktowana jako zmiana umowy spółki, a nie umowa pożyczki. W związku z tym, pożyczka taka podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i nie korzysta ze zwolnienia wymienionego w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zatem, jeśli Wnioskodawca udzieli pożyczki spółce osobowej, której byłby wspólnikiem, pożyczka taka będzie zmianą umowy spółki i nie będzie korzystała ze zwolnienia.

Organ wydając interpretację na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania wyjaśniającego i jest związany opisem stanu faktycznego przedstawionym we wniosku przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.