Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-505/08/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-05
Teza: Czy do zapłaconych odsetek od wymienionych w stanie faktycznym pożyczek, udzielonych Spółce przez byłego udziałowca, znajdzie zastosowanie ograniczenie w zaliczeniu ich do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: kapitalizacja-cienka kapitalizacja; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; pożyczka; pożyczka-odsetki od pożyczki; udziałowiec
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2008 r. (data wpływu 16 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji wydatków na zapłatę odsetek od pożyczek udzielonych przez byłego udziałowca - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji wydatków na zapłatę odsetek od pożyczek udzielonych przez udziałowca.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

„B.” Sp. z o. o. jest spółką handlową o kapitale zakładowym 50 400 złotych, założoną w 1993 r. Do dnia 6 sierpnia 2008 r. posiadała dwóch udziałowców:

*   osobę fizyczną – J., który objął 45 udziałów o łącznej wartości 25 200 złotych, oraz

*   osobę prawną - Przedsiębiorstwo Usługowo - Handlowe Sp. z o. o. z siedzibą w G., które objęło 45 udziałów o łącznej wartości 25 200 złotych.

W okresie od dnia 31 marca 2004 r. do dnia 20 października 2007 r. Wnioskodawca zawarł następujące umowy pożyczek ze swoim udziałowcem, Przedsiębiorstwem Usługowo - Handlowym Sp. z o. o., na łączną kwotę 1 250 000 złotych:

1.  umowa pożyczki z dnia 31 marca 2004 r., dotycząca kwoty 350 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 1 października 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 12% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu. Na mocy aneksu zawartego w dniu 15 grudnia 2005 r., ustalono, że od dnia 1 stycznia 2006 r. oprocentowanie wynosi 6% w skali roku;
2.  umowa pożyczki z dnia 10 września 2004 r., dotycząca kwoty 50 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 1 września 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 12% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu. Na mocy aneksu zawartego w dniu 15 grudnia 2005 r., ustalono, że od dnia 1 stycznia 2006 r. oprocentowanie wynosi 6% w skali roku;
3.  umowa pożyczki z dnia 25 grudnia 2004 r., dotycząca kwoty 50 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 1 września 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 12% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu. Na mocy aneksu zawartego w dniu 15 grudnia 2005 r., ustalono, że od dnia 1 stycznia 2006 r. oprocentowanie wynosi 6% w skali roku;
4.  umowa pożyczki z dnia 16 listopada 2005 r., dotycząca kwoty 50 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 1 września 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 12% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu. Na mocy aneksu zawartego w dniu 15 grudnia 2005 r., ustalono, że od dnia 1 stycznia 2006 r. oprocentowanie wynosi 6% w skali roku;
5.  umowa pożyczki z dnia 12 stycznia 2006 r., dotycząca kwoty 40 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 1 września 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 12% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu. Na mocy aneksu zawartego w dniu 14 stycznia 2006 r., ustalono, że od dnia jego podpisania oprocentowanie wynosi 6% w skali roku;
6.  umowa pożyczki z dnia 18 stycznia 2006 r., dotycząca kwoty 50 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 1 września 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 12% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu. Na mocy aneksu zawartego w dniu 22 stycznia 2006 r., ustalono, że od dnia jego podpisania oprocentowanie wynosi 6% w skali roku;
7.  umowa pożyczki z dnia 25 kwietnia 2006 r., dotycząca kwoty 140 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 1 września 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 6% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu;
8.  umowa pożyczki z dnia 18 czerwca 2006 roku, dotycząca kwoty 70 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 31 grudnia 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 6% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu;
9.  umowa pożyczki z dnia 25 sierpnia 2006 r., dotycząca kwoty 200 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 31 marca 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 6% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu;
10.  umowa pożyczki z dnia 20 lipca 2007 r., dotycząca kwoty 50 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 30 września 2007 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 6% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu;
11.  umowa pożyczki z dnia 15 października 2007 r., dotycząca kwoty 100 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 30 czerwca 2008 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 8% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu;
12.  umowa pożyczki z dnia 20 października 2007 r., dotycząca kwoty 100 000 złotych. Pożyczka miała być zwrócona nie wcześniej niż w dniu 30 czerwca 2008 r. Zgodnie z postanowieniami umowy, oprocentowanie pożyczki wynosiło 6% w stosunku rocznym za okres od dnia wydania pożyczki do dnia dokonania jej zwrotu.

W chwili udzielania wymienionych pożyczek Przedsiębiorstwo Usługowo - Handlowe Sp. z o. o. była udziałowcem Wnioskodawcy. W dniu 6 sierpnia 2008 r. przedsiębiorstwo to sprzedało swoje udziały drugiemu wspólnikowi – J. za kwotę 30 000 złotych. Przedsiębiorstwo Usługowo - Handlowe Sp. z o. o. przestała tym samym być udziałowcem (wspólnikiem) „B.” Sp. o. o. Powyższa zmiana została przez Wnioskodawcę zgłoszona do sądu rejestrowego. Począwszy od września 2008 r. Wnioskodawca zamierza zacząć spłacać pożyczki udzielone mu przez byłego udziałowca wraz z należnymi odsetkami.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy do zapłaconych odsetek od wymienionych w stanie faktycznym pożyczek, udzielonych Spółce przez byłego udziałowca, znajdzie zastosowanie ograniczenie w zaliczeniu ich do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie powinien znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie. W dacie zwrotu pożyczek i wypłaty oprocentowania należnego pożyczkodawcy, Przedsiębiorstwo Usługowo - Handlowe Sp. z o. o. nie jest już bowiem udziałowcem „B.” Sp. z o. o. Literalna wykładnia powołanego przepisu wskazuje natomiast, że nie stosuje się go w sytuacji, gdy w momencie spłaty pożyczki i odsetek pożyczkodawca przestał już być udziałowcem pożyczkobiorcy. Jednostka podkreśla również, że omawiany przepis ma charakter wyjątkowy, a jako taki nie może podlegać wykładni rozszerzającej.

W ocenie Spółki - w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - o ustaleniu, czy mamy do czynienia z udziałowcem, czy też nie, decyduje moment poniesienia kosztu, czyli zapłaty odsetek, nie zaś data udzielenia pożyczki lub pożyczek. Nie ma ona wątpliwości, że ustalenia wartości zadłużenia, o którym mowa w tym przepisie dokonuje się na dzień spłaty odsetek. Ten sam dzień winien być także – jak podkreśla Wnioskodawca – właściwą datą dla ustalenia, czy mamy do czynienia z udziałowcem spółki - pożyczkobiorcy, czy też nie.

Jednostka wskazuje, że analogiczny wniosek wypływa z treści uzasadnienia postanowienia Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 11 września 2007 r., znak 1472/ROP1/423-253/07/KUKM. W stanie faktycznym tej sprawy, na skutek umowy zawartej pomiędzy spółką - pożyczkodawcą a inną spółką, dotychczasowy wierzyciel udzielający spółce pożyczki, będący jej udziałowcem, przeniósł swoją wierzytelność wynikającą z wcześniej zawartych umów pożyczki na kontrahenta, a w efekcie spółka będąca pożyczkobiorcą przestała być dłużnikiem swojego udziałowca - dotychczasowy wierzyciel został bowiem wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego wynikającego z zawartych umów pożyczki, a w jego miejsce wstąpił nowy podmiot, nie będący udziałowcem pożyczkobiorcy. W tym stanie faktycznym - zbliżonym do stanu objętego pytaniem Wnioskodawcy, poprzez fakt udzielenia spółce pożyczki przez udziałowca i „utraty” przez tę pożyczkę charakteru pożyczki od udziałowca - organ podatkowy uznał, że jeżeli wierzyciel nie jest udziałowcem spółki posiadającym co najmniej 25% w jej kapitale zakładowym, ani też nie posiada co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca, nie jest spełniona druga przesłanka o jakiej mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wobec czego odsetki płacone na rzecz nowego wierzyciela nie będą podlegały ograniczeniom wynikającym z tego przepisu. W ocenie Wnioskodawcy rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie powinno być analogiczne, jak w powyżej przytoczonej, z uwagi na duże podobieństwa stanów faktycznych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80 - 219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.