Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.533.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-17
Teza: Moment zarachowania kosztów uzyskania przychodów w
związku z korektą uiszczonego podatku od nieruchomości za
lata 2020; 2024.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku
korekta-korekta zeznania
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-moment zarachowania kosztów
nieruchomości-podatek od nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Korekta
kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4i

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    A (dalej: „(...)”, „Spółdzielnia”) prowadzi gospodarkę zasobami mieszkaniowymi, zarządza
    majątkiem własnym i majątkiem jej członków w oparciu o przepisy ustawy z dnia 16
    września 1982 r. Prawo Spółdzielcze, ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach
    mieszkaniowych oraz statut. Spółdzielnia prowadzi równocześnie inną działalność
    gospodarczą związaną bezpośrednio z realizacją wyżej określonych zadań, polegającą
    głównie na wynajmie spółdzielczych lokali użytkowych oraz zarządzaniu
    nieruchomościami wspólnot mieszkaniowych.
    A jest podatnikiem podatku od nieruchomości, który jest płacony do organu podatkowego
    – Prezydenta Miasta (...). Podatkiem od nieruchomości objęte są środki trwałe Spółdzielni,
    głównie grunty, budynki mieszkalne i budynki niemieszkalne oraz budowle. W związku z
    nowelizacją ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
    Spółdzielnia ponownie dokładnie przeanalizowała środki będące przedmiotem opłaty w
    podatku od nieruchomości. W wyniku analizy okazało się, iż w pierwotnych deklaracjach
    za lata 2020-2024 wystąpiły błędy związane między innymi z zastosowaniem niewłaściwej
    stawki podatku od nieruchomości. Dostosowując zobowiązanie do aktualnych przepisów
    prawnych Spółdzielnia złożyła korektę deklaracji za lata: 2020-2024.
    Z uwagi na wysokość korygowanego podatku Spółdzielnia wystąpiła z wnioskiem o
    rozłożenie zobowiązania podatkowego na dwie raty oraz umorzenie (...)% odsetek za
    zwłokę w zapłacie podatku. Organ podatkowy przychylił się do prośby Spółdzielni. (...)
    2025 r. A otrzymała decyzję o rozłożeniu zaległości na dwie raty oraz umorzenie (...)%
    odsetek. Zgodnie z decyzją zaległość podatkowa za lata 2020-2024 zostanie uregulowana
    w terminach: do dnia (...) 2025 r. oraz do dnia (...) 2025 r. Korygowany podatek za lata
    2020-2024 zostanie ujęty w księgach rachunkowych Spółdzielni w 2025 r.
    Spółdzielnia stwierdza, że korekty nie były spowodowane błędem rachunkowym lub inną
    oczywistą omyłką. Korekty skutkują zwiększeniem podatku od nieruchomości, w związku z
    tym Spółdzielnia powzięła wątpliwość, w którym okresie należy uznać za koszt podatkowy
    w podatku dochodowym od osób prawnych, skorygowany za lata 2020-2024 podatek od
    nieruchomości.
    Pytania
    1. Czy Spółdzielnia postąpi prawidłowo uznając koszty podatku od nieruchomości za lata
      2020-2024 w kwocie podstawowej, za koszt podatkowy w dacie poniesienia i ujęcia
      tego kosztu w księgach rachunkowych A, tj. do dnia (...) 2025 r. oraz (...) 2025 r.,
      wyłączając z kosztów uzyskania przychodów nieumorzoną część odsetek z tytułu
      nieterminowych wpłat należności budżetowych?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca: czy Spółdzielnia postąpi
      prawidłowo nie dokonując korekt podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) za
      lata 2020-2024, w zeznaniu podatkowym za rok 2025, które nie zostało jeszcze
      złożone?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółdzielnia postąpi prawidłowo uznając koszty podatku od nieruchomości za lata 2020-
    2024 za koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych za 2025
    r. Nieumorzone (...)% odsetek, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 21 nie stanowi kosztów
    uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „u.p.d.o.p.”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Tak więc
    kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku
    przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak i koszty pośrednie, których
    powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak ich poniesienie jest
    racjonalne, niezbędne i gospodarczo uzasadnione dla prawidłowego prowadzenia

    działalności gospodarczej Spółdzielni. Tego rodzaju kosztem jest m.in. podatek od
    nieruchomości stanowiący element kosztów stałych, który z mocy prawa zobowiązany jest
    uiszczać podatnik w związku z posiadanymi nieruchomościami. Podatek ten jednocześnie
    nie został wymieniony w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania
    przychodów zgodnie z art. 16 u.p.d.o.p.
    Stosownie do art. 15 ust. 4d, 4e, 4i u.p.d.o.p.: 4d. koszty uzyskania przychodów, inne niż
    koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia; 4e.
    za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w
    księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo
    dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
    (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów; 4i. jeżeli korekta kosztu uzyskania
    przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem
    rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub
    zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w
    którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny
    dokument potwierdzający przyczyny korekty. Niewątpliwie podatek od nieruchomości za
    lata 2020-2024 ujęty przez Spółdzielnię w księgach rachunkowych należy uznać za koszty
    uzyskania przychodów niepodlegające wyłączeniu przy ustalaniu podstawy
    opodatkowania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami o podatku dochodowym od osób
    prawnych, w przypadku kosztów podatkowych, które pozostają jedynie w pośrednim
    związku z przychodami i nie można przypisać ich do konkretnego przychodu, koszty te w
    rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych należy rozpoznać pod datą
    zaksięgowania w księgach rachunkowych Spółdzielni. Oznacza to, że podatek od
    nieruchomości za lata 2020-2024, wynikający z deklaracji korygujących złożonych przez
    Spółdzielnię należy uznać za koszty uzyskania przychodów w dacie ujęcia tego
    zobowiązania w księgach rachunkowych Spółdzielni. Bowiem tylko w przypadku
    jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie przychodu lub kosztu było
    bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki – korekta kosztu
    winna być uwzględniana „wstecznie”.
    Potwierdzenie takiego podejścia można znaleźć w interpretacjach podatkowych: 2461-
    IBPB-1-3. 4510.1082.2016.1.IZ, 2461-IBPB-1-3.4510.1083.2016.1.IZ, 0111-KDIB1-
    2.4010.474.2018.1.DP, 0111-KDIB1-1.4010.342.2019.2.ŚS. Także w interpretacjach
    indywidualnych z dnia 6 marca 2023 r. Dyrektora KIS: 0111-KDIB1-3.4010.50.2023.1.ZK
    oraz z dnia 13 marca 2025 r. 0111-KDIB1-1.4010.71. 2025.1.KM potwierdzono
    prawidłowość przedstawionego przez A stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 updop) pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z
    prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie
    i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
    których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z
    wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. W świetle powyższego, aby wydatek
    poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być
    spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami rozumieć
    należy te koszty, których poniesienie bezpośrednio wpływa na uzyskanie przychodu z
    danego, konkretnego źródła. Będą to więc wszystkie te koszty, których poniesienie jest
    niezbędne, aby określone źródło przyniosło konkretne przychody.
    Natomiast koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, to wszystkie
    kwalifikowalne koszty, które nie mogą być jednoznacznie wskazane jako bezpośrednio
    związane z danym przychodem, ale które zostały poniesione w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Na podstawie art. 15 ust. 4d updop są one potrącalne w dacie
    ich poniesienia:
    Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
    rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Na mocy art. 15 ust. 4e updop:
    Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
    uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
    podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie
    innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy
    dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych
    kosztów.
    Zasady dokonywania korekt w zakresie wysokości kosztów uzyskania przychodów w
    ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych uregulowano w art. 15 ust. 4i do 4k.
    W świetle art. 15 ust. 4i updop:
    Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest
    spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się
    poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w

    okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w
    przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
    W myśl art. 15 ust. 4j updop:
    Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów
    uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest
    niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę,
    o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.
    Według art. 15 ust. 4k updop:
    Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do:
    1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem
      podatkowym, które uległo przedawnieniu;
    2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.
    Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 15 ust. 4i updop wynika, że korekta
    „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy
    lub inna oczywista omyłka. Przy czym ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć
    poprzez pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy
    rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem za „błąd rachunkowy” należy uznać
    sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania
    obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy
    innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości
    towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg
    rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy
    przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (www.sip.pwn.pl), przez „omyłkę” należy
    rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie,
    posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd,
    który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w
    kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca
    towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem polegającym albo na
    nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego.
    Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być
    „oczywista”.
    Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty,
    korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego
    przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów) lub w okresie
    wystawienia tego dokumentu (w przypadku korekty przychodów). Tylko w przypadku
    jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie przychodu bądź kosztu było
    bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu winna
    być uwzględniana „wstecznie”.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółdzielnia jest podatnikiem podatku od nieruchomości, który
    jest płacony do organu podatkowego – Prezydenta Miasta. W deklaracjach za lata 2020-
    2024 wystąpiły błędy związane między innymi z zastosowaniem niewłaściwej stawki
    podatku od nieruchomości w wyniku czego Spółdzielnia złożyła korektę deklaracji za lata:
    2020-2024. Organ podatkowy przychylił się do wniosku Spółdzielni i rozłożył zaległości
    podatkowe na dwie raty do: (...) 2025 r. i (...) 2025 r. oraz umorzył 50% odsetek.
    Korygowany podatek za lata 2020-2024 zostanie ujęty w księgach rachunkowych
    Spółdzielni w 2025 r. Korekty nie były spowodowane błędem rachunkowym lub inną
    oczywistą omyłką i skutkują zwiększeniem podatku od nieruchomości.
    Jak wynika z brzmienia cytowanego wyżej art. 15 ust. 1 updop, wyłącza on z kosztów
    uzyskania przychodów wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 21 updop:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek za zwłokę z tytułu
    nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności, do których stosuje
    się przepisy Ordynacji podatkowej.
    Powyższe oznacza, że 50% pozostałych do zapłaty na rzecz organu podatkowego odsetek
    nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa
    podatkowego, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że korekta nie powinna być
    dokonywana wstecz tylko na bieżąco oraz że z kosztów uzyskania przychodów należy
    wyłączyć nieumorzoną część odsetek z tytułu nieterminowych wpłat należności
    budżetowych.
    Tym samym Państwa stanowisko w tej części pytania 1 – należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do momentu ujęcia korekty kosztu uzyskania przychodu w
    sytuacji gdy nie jest ona spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką,
    odwołać się trzeba do art. 15 ust. 4i updop, który przewiduje, że wówczas korekty
    dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów
    poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca
    lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
    Przepis ten nie dopuszcza więc rozpoznania kosztu w momencie ujęcia w księgach
    poszczególnych rat podatku, ale w momencie złożenia deklaracji korygującej podatek od
    nieruchomości, która jest dokumentem potwierdzającym przyczynę korekty.
    Nie jest zatem prawidłowym dokonanie korekty kosztów uzyskania przychodów w dacie
    ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych A, tj. (...) 2025 r. oraz (...) 2025 r., które są
    dniami uregulowania poszczególnych rat podatku. Poprawną datą rozpoznania korekty
    kosztu uzyskania przychodu jest – zgodnie z art. 15 ust.4i updop – dokonanie tej korekty w
    okresie rozliczeniowym, w którym podatnik dysponuje dokumentem potwierdzającym
    przyczynę korekty.
    Tym samym Państwa stanowisko w tej części pytania 1 – należało uznać za nieprawidłowe.
    W związku z powyższym, złożenie deklaracji korygującej podatek od nieruchomości, która
    jest dokumentem potwierdzającym przyczynę korekty, stanowi podstawę do rozpoznania
    kosztów uzyskania przychodów i ewentualnej korekty zeznania podatkowego w podatku
    dochodowym od osób prawnych za okres kiedy Państwo dysponują dokumentem
    potwierdzającym przyczynę korekty.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 – należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.