Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.466.2020.12.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: W zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
niezabudowanej nieruchomości gruntowej.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2020 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług, który dotyczy opodatkowania sprzedaży niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło 13 października
    2020 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości gruntowej, zapisanej w
    księdze wieczystej numer (...).
    Opisana nieruchomość stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy. W najbliższym czasie
    nastąpi sprzedaż przez Wnioskodawcę opisanej nieruchomości na rzecz sieci handlowej
    będącej Spółką Akcyjną.
    Jak wspomniano powyżej, Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość
    na rzecz sieci handlowej.
    W tym celu 14 lutego 2020 r. (akt notarialny, Repertorium A nr (...) - Wnioskodawca zawarł
    umowę przedwstępną z przyszłym nabywcą działki (Spółką Akcyjną).
    W umowie przedwstępnej zostały określone warunki, które muszą zostać spełnione w celu
    zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży nieruchomości, w szczególności:
    a. uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
      przedmiotowej nieruchomości, w tym obiektem handlowym o powierzchni użytkowej
      nie mniejszej niż (...) m²,
    b. uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
      przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
      przedmiotową nieruchomość według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i
      lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25t, bez konieczności przebudowy układu
      drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji,
      a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
    c. niestwierdzenie ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    d. potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,

    e. uzyskanie przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcja
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy
      od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    Wydanie przedmiotowej nieruchomości gruntowej we władanie Kupującemu nastąpi w
    dniu podpisania przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    W związku z zawartą umową przedwstępną sprzedaży Wnioskodawca udzielił
    pełnomocnictwa na rzecz Kupującego do występowania o udzielenie decyzji, pozwoleń i
    innych dokumentów niezbędnych do realizacji planowanej przez kupującą Spółkę
    inwestycji na kupowanym gruncie.
    Po zawarciu opisywanej umowy przedwstępnej strona kupująca dokonywała wyłącznie
    czynności polegających na uzyskaniu stosownych pozwoleń, decyzji i dokumentów
    związanych z ww. inwestycją. Nie podjęto żadnych działań, które zmierzałyby do
    zwiększenia atrakcyjności gruntu w postaci uzbrojenia terenu w media itp. Wszelkie
    nakłady ponoszone przez kupującą Spółkę na przedmiotowym gruncie - wiążą się
    wyłącznie z uzyskaniem ww. pozwoleń, zgód i decyzji.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu z 8 października 2020 r. wskazał Pan:
    1) Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług wyłącznie w
      zakresie działalności gospodarczej w przedmiocie handlu artykułami przemysłowo -
      spożywczymi od 16 lutego 2016 r.,
    2) Wnioskodawca przedmiotową nieruchomość nabył na podstawie dziedziczenia po
      zmarłym ojcu (...), nabycie nie było objęte opodatkowaniem podatkiem VAT,
    3) Z uwagi na sposób nabycia - w drodze dziedziczenia - Wnioskodawca wskazał, że
      czynność nabycia nieruchomości nie była udokumentowana fakturą VAT,
    4) Z uwagi na sposób nabycia - w drodze dziedziczenia oraz fakt, iż czynność nabycia
      nieruchomości nie była udokumentowana fakturą VAT, Wnioskodawcy nie
      przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego,
    5) Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowa nieruchomość gruntowa, począwszy od dnia
      jej nabycia w drodze dziedziczenia nie jest użytkowana, bowiem grunt nie jest
      uprawiany przez Wnioskodawcę, na tą chwilę wiąże Wnioskodawcę umowa
      przedwstępna, na mocy której Wnioskodawca zobowiązał się zbyć opisaną
      nieruchomość gruntową na rzecz Spółki prowadzącej sieć handlową. Dodatkowo
      Wnioskodawca nadmienia, iż przedmiotowa nieruchomość nie była i nie jest
      wykorzystywana przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej.
      Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt
      15 ustawy o VAT nigdy nie prowadził,
    6) Przedmiotowa nieruchomość gruntowa nie była ani nie jest przedmiotem umów
      najmu, dzierżawy itp.,
    7) Wnioskodawca nie poczynił żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości i
      uatrakcyjnienia nieruchomości,
    8) Wnioskodawca udzielił Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed
      wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
      faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, których
      przedmiotem jest inwestycja planowana w przyszłości przez Kupującego.

## Pytanie

Czy sprzedaż ww. nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

    Pana stanowisko w sprawie
    Z tytułu zbycia nieruchomości opisanej we wniosku nie będzie on zobowiązany do zapłaty
    podatku VAT z tytułu tej sprzedaży.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Towarami według art. 2 pkt 6 ustawy są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od
    towarów i usług, podlega opodatkowaniu.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne
    spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie musi być
    zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej czy zorganizowanej
    działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie
    występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działki,
    gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego
    charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W świetle zaś przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, zdaniem Wnioskodawcy
    zbycie przedmiotowej nieruchomości, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż Wnioskodawca nie wystąpi w charakterze podatnika, a czynność
    sprzedaży nie będzie stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro przed sprzedażą nieruchomości gruntowej
    Wnioskodawca nie podejmował zorganizowanych czynności mających na celu
    przygotowanie jej do sprzedaży, to wyklucza to handlowy cel transakcji.
    W konsekwencji taka czynność sprzedaży będzie oznaczała działanie w sferze prywatnej,
    do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały
    zastosowania.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek - 16 października 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-1.4012.466.2020.2.MŻ, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.

    Interpretację doręczono Panu 19 października 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    2 listopada 2020 r. (wpływ 9 listopada 2020 r.) złożył Pan za pośrednictwem operatora
    pocztowego skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Bydgoszczy.
    Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 19 stycznia 2021 r. sygn. akt I
    SA/Bd 761/20 uchylił skarżoną interpretację.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Pismem z 16 lipca 2025 r. wniosłem do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wycofanie
    skargi kasacyjnej i umorzenie postępowania.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 18 lipca 2025 r. sygn. akt I FSK 725/21 umorzył
    postępowanie kasacyjne.
    31 października 2025 r. do Organu wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Bydgoszczy z 19 stycznia 2021 r. wraz z aktami sprawy.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny ww. wyroku;
        ponownie rozpatrując Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
        zakresie braku opodatkowania sprzedaży niezabudowanej nieruchomości
        gruntowej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości

    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że:
      „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy,
      a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że:
      „przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
      osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem
      odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.

    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:
      „majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych”.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Z okoliczności wskazanych przez Pana we wniosku wynika, że:
        jest Pan właścicielem niezabudowanej nieruchomości gruntowej, zapisanej w
        księdze wieczystej numer (...);
        nieruchomość stanowi Pana majątek osobisty;
        zamierza Pan sprzedać przedmiotową nieruchomość na rzecz Spółki Akcyjnej w
        celu realizacji inwestycji;
        14 lutego 2020 r. aktem notarialnym Rep. A numer: (...) - zawarł Pan umowę
        przedwstępną z przyszłym nabywcą działki (Spółką Akcyjną);
        w umowie przedwstępnej zostały określone warunki, które muszą zostać spełnione
        w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży nieruchomości, w szczególności:
        a. uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
        przedmiotowej nieruchomości, w tym obiektem handlowym o powierzchni
        użytkowej nie mniejszej niż (...) m²,
        b. uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji
        wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację
        zjazdu na przedmiotową nieruchomość według koncepcji Kupującego na
        zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25t, bez konieczności
        przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami
        umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy
        drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
        komunikacyjną nieruchomości,
        c. niestwierdzenie ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
        skutkującego koniecznością rekultywacji,
        d. potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych,
        e. uzyskanie przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji
        sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie
        z koncepcja Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w
        okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    Wskazał Pan, że wydanie przedmiotowej nieruchomości gruntowej we władanie
    Kupującemu nastąpi w dniu podpisania przyrzeczonej umowy sprzedaży. W związku z
    zawartą umową przedwstępną sprzedaży udzielił Pan Kupującemu pełnomocnictwa do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń,
    których przedmiotem jest planowana inwestycja.

    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą wskazania czy sprzedaż nieruchomości gruntowej z
    majątku prywatnego będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Pan podjął w odniesieniu do planowanej
    sprzedaży nieruchomości gruntowej.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE, a także wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 19 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA
    /Bd 761/20, prowadzi do wniosku, że dostawa nieruchomości gruntowej nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w
    związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
    Przedmiotem sprzedaży jest grunt należący do Pana majątku prywatnego, który nigdy nie
    był przez Pana wykorzystywany w działalności gospodarczej, ani rolniczej. Grunt ten nie
    był także w żaden sposób przygotowany, czy uzbrajany w celu zwiększenia jego wartości.
    Nie prowadził Pan żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości i
    uatrakcyjnienia nieruchomości.
    W analizowanej sprawie skala Pana zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży
    nieruchomości gruntowej nie wykraczała poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. W rozpatrywanej sytuacji brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży ww. nieruchomości,
    która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru
    takiej działalności).
    Co prawda z zawarł Pan ze Spółką Akcyjną przedwstępną warunkową umowę sprzedaży
    nieruchomości gruntowej, w której określone zostały warunki, od spełnienia których
    będzie zależała ostateczna sprzedaż nieruchomości gruntowej, a także prawa i obowiązki
    obu stron transakcji i w ramach tej umowy udzielił Pan nabywcy pełnomocnictwa do
    działania w Pana imieniu w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, koniecznych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń w celu
    realizacji inwestycji przez nabywcę. Należy jednak zauważyć, że uzyskanie tych decyzji i
    pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży, a czynności
    wymienione w pełnomocnictwie nastąpiły w sensie chronologicznym jeszcze przed
    zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży. Udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu
    nabywcy umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do jego
    potrzeb nie było więc Pana staraniem jako sprzedającego, który stara się ten grunt
    uzbroić, czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej
    atrakcyjnym dla tego nabywcy.
    W przedmiotowej sprawie nabywca już się do Pana zgłosił, a więc jako właściciel gruntu
    nie musiał Pan podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do nabycia działki. Skutki
    prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym

    rzeczywiście dotyczyły Pana jako właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.),
    jednakże starania pełnomocnika nie były staraniami właściciela podejmowanymi w tym
    celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla
    potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę. Podjęte przez nabywcę na podstawie
    pełnomocnictwa działania wykonywane były w jego własnym interesie, dla zrealizowania
    jego własnych potrzeb, w celu przystosowania nieruchomości gruntowej do jego
    określonych potrzeb. Samo udzielenie pełnomocnictwa nabywcy do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy nie jest
    przesłanką do uznania Pana za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w zapadłym w sprawie
    orzeczeniu, mimo że decyzje administracyjne i pozwolenia są formalnie wydawane na
    właściciela nieruchomości, to w praktyce wszelkie działania w tym zakresie podejmuje
    przyszły nabywca, kierując się wyłącznie własnym interesem - ustaleniem, czy grunt
    spełnia wymagania dla planowanej inwestycji.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży nieruchomości gruntowej nie wystąpi taki ciąg zdarzeń, który
    jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości wypełni w
    momencie jej dokonania przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak
    jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o
    charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym. Nie zachował się Pan w żadnej mierze
    jak przedsiębiorca handlujący nieruchomościami, który swoimi działaniami zmierza do
    uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i maksymalizacji zysku. Całokształt okoliczności
    przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieściła się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Zatem dokonując sprzedaży nieruchomości gruntowej, korzysta Pan z przysługującego
    Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży nieruchomości gruntowej, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Opisana we wniosku sprzedaż
    będzie oznaczała działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, planowana przez Pana sprzedaż
    nieruchomości gruntowej nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Zatem, z tytułu sprzedaży działki nie będzie Pan zobowiązany do
    zapłaty podatku VAT.
    Tym samym Pana stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż nieruchomości gruntowej
    opisanej we wniosku nie będzie nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, uznaję za
    prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Informacje dodatkowe
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.