Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-132/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-05
Teza: Czy płatnik jest zobowiązany do pobierania od norweskiej spółki kapitałowej będącej w Polsce akcjonariuszem podatku z tytułu wypłaconej dywidendy nieprzekraczającego 15% kwoty dywidend brutto?
Słowa kluczowe: akcjonariusz; dywidendy; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; płatnik; spółki-spółka komandytowo-akcyjna; umowa-umowa międzynarodowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2014 r. (data wpływu 17 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą dywidendy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą dywidendy. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych. Wobec tego pismem z dnia 9 maja 2014 r. Nr ITPB1/415-267/14-2/DP, ITPB3/423-132/14-2/AW, ITPB3/423-133/14-2/AW wezwano Spółkę do jego uzupełnienia. Niniejsze zostało dokonane w dniu 19 maja 2014 r. (data wpływu).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Aktem notarialnym z dnia 12 stycznia 2011 roku została zawiązana spółka komandytowo-akcyjna pod firmą „M.” Spółka komandytowo-akcyjna (zwana dalej Wnioskodawcą). Przedmiotem działalności spółki jest m.in. produkcja łodzi motorowych. Spółkę tworzą trzej komplementariusze i jeden akcjonariusz – zagraniczna spółka kapitałowa. Komplementariusze są jednocześnie akcjonariuszami spółki. Norweska spółka kapitałowa nabyła akcje Wnioskodawcy w grudniu 2013 r. Spółka komandytowo-akcyjna w ramach uzyskiwanego przez nią zysku z prowadzonej działalności gospodarczej będzie wypłacać swoim wspólnikom dywidendy i zaliczki na dywidendy.

Spółka komandytowo-akcyjna na moment wypłaty dywidendy będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych

Osobą uprawnioną do dywidend jest spółka mająca siedzibę w Norwegii, której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę wynosi 50% akcji. Udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę w chwili jej wypłaty nie ulegnie zmianie i będzie wynosił również 50%

Spółka norweska uprawniona do dywidendy nie prowadzi w Polsce żadnej działalności poza faktem bycia akcjonariuszem Wnioskodawcy.

Wnioskodawca będzie w posiadaniu certyfikatu rezydencji norweskiej spółki kapitałowej.

Wnioskodawca będzie w posiadaniu oświadczenia spółki norweskiej, że nie korzysta ona ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Spółka norweska posiada akcje na podstawie tytułu własności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy płatnik jest zobowiązany do pobierania od norweskiej spółki kapitałowej będącej w Polsce akcjonariuszem podatku z tytułu wypłaconej dywidendy nieprzekraczającego 15% kwoty dywidend brutto?

Zdaniem Wnioskodawcy, od 1 stycznia 2014 roku spółka komandytowo-akcyjna została objęta podatkiem dochodowym od osób prawnych, co zostało uregulowane bezpośrednio w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka jest zatem samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, nie są nimi wspólnicy spółki.

W ocenie Spółki pełni ona obowiązki płatnika w związku z dywidendą wypłacaną akcjonariuszowi. Spółka zauważa, że akcjonariusz nie prowadzi bezpośrednio w Polsce działalności gospodarczej, nie posiada także na jej terytorium zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 1 konwencji z dnia 9 września 2009 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii. Akcjonariusz ten jest jedynie wspólnikiem podmiotu polskiego.

Wzmianki wymagają przesłanki wskazujące na istnienie zakładu na terytorium innego państwa członkowskiego. Należą do nich:

1.  istnienie miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (placówka);
2.  stały charakter placówki;
3.  prowadzenie działalności gospodarczej (działalności przedsiębiorstwa) w całości lub w części za pośrednictwem stałej placówki.

W przypadku akcjonariusza będącego zagraniczną spółką kapitałową powyższe przesłanki –zdaniem Wnioskodawcy – nie zachodzą.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy od przychodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustała się w wysokości 19% uzyskanego przychodu. Jednakże należy wspomnieć, że zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt b Konwencji z dnia 9 września 2009 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w przypadku nierezydenta posiadającego akcje w polskiej spółce może on podlegać opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem nie przekraczającym 15% kwoty dywidend brutto.

Podatek od dywidend jest pobierany przez płatnika – polską spółkę wypłacającą dywidendę lub inny dochód z udziału w zyskach osób prawnych. Płatnik jest zobowiązany do wpłaty pobranego podatku w ciągu siedmiu pierwszych dni miesiąca następującego po miesiącu, w którym wypłacono dywidendę lub inny dochód z udziałów w zyskach osób prawnych. W przedmiotowej sytuacji płatnikiem jest Wnioskodawca – spółka komandytowo-akcyjna. Zatem, do jej obowiązków należy obliczenie, pobranie i odprowadzanie pobranego podatku.

Wnioskodawca wskazuje, że uzyskany przez akcjonariusza – norweską spółkę kapitałową – dochód z udziału w polskiej spółce komandytowo-akcyjnej podlegać będzie podatkowi w wysokości nie przekraczającej 15% kwoty dywidend brutto, który będzie pobierany przez wypłacającego zysk Wnioskodawcę – płatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z kolei, zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji).

Jednocześnie – stosownie do art. 4a pkt 19 omawianej ustawy podatkowej – udział w zysku osób prawnych oznacza również udział w zyskach spółek, o których mowa w art. 1 ust. 3 (tj. m.in. spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Co do zasady, dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19% uzyskanego przychodu (art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Niemniej jednak regulacja art. 22 ust. 4 tej ustawy przewiduje wyjątek od powyższej reguły. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2.  uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
3.  spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1,
4.  spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Warunkiem zastosowania omawianego zwolnienia – ustanowionym w art. 22 ust. 4a ww. ustawy – jest posiadanie przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udziałów (akcji) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

Wymóg nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji) przez okres dwóch lat w spółce dokonującej wypłat z tytułów określonych w art. 22 ust. 1 ustawy nie musi być przy tym spełniony w dacie dokonywania tych wypłat. Dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych korzysta ze zwolnienia również w sytuacji, gdy uzyskujący go podatnik posiada wymagany procent udziałów (akcji) przez okres krótszy niż dwa lata, o ile stan ten nie ulegnie zmianie do momentu upływu wymaganego okresu dwóch lat. W przypadku niedotrzymania tego warunku (posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat) podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów) określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utracił prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystano ze zwolnienia (por. art. 22 ust. 4b ustawy).

Kolejnym warunkiem zastosowania omawianego zwolnienia – ustanowionym w art. 22 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest:

1.  posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, na podstawie tytułu własności;
2.  w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie tytułu:

1.  własności,
2.  innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.

Na podstawie art. 22b omawianej ustawy, zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

Przechodząc zatem na grunt Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Konwencji, podpisanej w Warszawie dnia 9 września 2009 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899, z późn. zm.) wskazać należy na postanowienie art. 25, będące klauzulą umożliwiającą wymianę informacji podatkowych.

Jednocześnie, w myśl art. 26 ust. 1c tej ustawy, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:

1.  jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub
2.  istnienia zagranicznego zakładu – zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Dodatkowo – o czym traktuje art. 26 ust. 1f omawianej ustawy – należy mieć na uwadze, że w przypadku wypłacanej na rzecz udziałowca dywidendy, Wnioskodawca dokonujący wypłaty tej należności, ma możliwość zastosowania omawianego zwolnienia (z uwzględnieniem ust. 1c art. 26) pod warunkiem uzyskania pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanej należności spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 22 ust. 4 pkt 4 (czyli w niniejszej sprawie, że Wspólnik nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania).

Tym samym ponieważ – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego – zagraniczna spółka kapitałowa spełnia określone powyżej warunki zastosowania omawianego zwolnienia podatkowego, dochód uzyskany przez nią z tytułu wypłaty dywidendy będzie podlegał zwolnieniu na podstawie normy art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednak podkreślić, że niniejsze zwolnienie dotyczy wyłącznie zysku spółki komandytowo-akcyjnej wypracowanego po dniu, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W stosunku do zysku wypracowanego przed zmianą przepisów nie można zastosować zwolnienia podatkowego wynikającego z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Co istotne, jeżeli spółka komandytowo-akcyjna posiada niewypłacone zyski z lat poprzedzających wejście w życie nowelizacji, to w przypadku wypłaty dywidendy uznaje się, że w pierwszej kolejności wypłacany jest zysk osiągnięty przed dniem 1 stycznia 2014 r.

Stosownie bowiem do treści art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U., poz. 1387), przepisów ustaw wymienionych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do zysku spółki komandytowo-akcyjnej wypracowanego przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, z wyjątkiem zysku spółki komandytowo-akcyjnej przypadającego na jej akcjonariusza.

Jednocześnie – zgodnie z ustępem 2 tego artykułu – zwolnienie przewidziane w art. 22 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1 ma zastosowanie wyłącznie do dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych wypłaconych przez spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zysku wypracowanego od dnia, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Jeżeli spółka komandytowo-akcyjna przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy posiadała niewypłacone zyski z lat poprzedzających dzień wejścia w życie niniejszej ustawy i spółka ta dokona po dniu poprzedzającym dzień, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, wypłaty dywidendy lub innego przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, na potrzeby stosowania ust. 2 uznaje się, że w pierwszej kolejności wypłacany jest zysk osiągnięty przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (art. 7 ust. 3 ww. ustawy zmieniającej).

Odnosząc się zatem do kwestii poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od dywidendy wypłaconej norweskiej spółce kapitałowej z zysku wypracowanego przed zmianą przepisów należy stwierdzić, że zwolnienie wynikające z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajduje zastosowania. Tym samym – zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych – od tego zysku akcjonariusza ustala się zryczałtowany podatek dochodowy od dywidend w wysokości 19%, a na Wnioskodawcy – co do zasady – ciążyć będzie obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.

Jak stanowi bowiem art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2b, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Jednakże od należności z tytułu odsetek od papierów wartościowych wyemitowanych przez Skarb Państwa i zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, zryczałtowany podatek dochodowy pobierają, jako płatnicy, podmioty prowadzące te rachunki, jeżeli wypłata należności następuje za ich pośrednictwem. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Uwzględniając zatem zapisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Konwencji należy wskazać, że stosownie do art. 10 ust. 1 tej umowy międzynarodowej dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże – stosownie do ust. 2 tego artykułu – takie dywidendy:

1.  będą zwolnione z opodatkowania w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jeżeli osobą uprawnioną do dywidend jest spółka mająca siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi, w chwili wypłacania tych dywidend, przynajmniej 10 procent udziałów (akcji) i która posiada lub będzie posiadała te udziały (akcje) przez nieprzerwany 24 miesięczny okres, w którym dokonano wypłaty;
2.  z zastrzeżeniem punktu a) niniejszego ustępu, mogą także podlegać opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę oraz zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym Państwie, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend posiada miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 15% kwoty dywidend brutto.

Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których wypłacane są dywidendy.

Jednocześnie – zgodnie art. 10 ust. 4 Konwencji – określenie „dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z udziałów (akcji) lub z innych praw do udziału w zyskach, za wyjątkiem wierzytelności, jak również dochód z innych praw w spółce, który zgodnie z prawem Umawiającego się Państwa, w którym spółka wypłacająca te dochody ma siedzibę, jest traktowany jak dochód z udziałów (akcji).

Ponadto, postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, działalność poprzez zakład w nim położony i gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu niniejszej Konwencji (art. 10 ust. 5).

Dodatkowo wyjaśnić należy, że określenie „spółka” – w rozumieniu niniejszej Konwencji – oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub jakikolwiek podmiot, który jest traktowany jak osoba prawna dla celów podatkowych (art. 3).

Rozpatrując przedmiotowy wniosek należy zwrócić również uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

W zakresie opodatkowania dywidend w punkcie 13 Komentarza tym czytamy „Stawki podatku wymienione w tym artykule są stawkami maksymalnymi. Państwa mogą uzgodnić w drodze dwustronnych negocjacji, stawki niższe lub opodatkowanie wyłącznie w państwie, w którym beneficjent ma miejsce zamieszkania lub siedzibę. Obniżka stawek dotyczy wyłącznie opodatkowania dywidend, a nie opodatkowania zysków spółki wypłacającej dywidendy”. Jednocześnie w punkcie 16 wyjaśniono, że „Postanowienia ustępu 2 w punkcie a) nie wymagają, aby spółka otrzymująca dywidendy posiadała co najmniej 25% udziału w kapitale spółki wypłacającej dywidendy przez stosunkowo długi okres przed data podziału dywidend. (…). Takie stanowisko wynika z chęci stworzenia przepisu, który może być stosowany jak najszerzej. Wymaganie, aby spółka matka posiadała minimalny udział w kapitale przez określony czas przed rozdzieleniem dywidend, mogłoby pociągać za sobą konieczność długich dochodzeń. Ustawodawstwa wewnętrzne niektórych państw OECD przewidują minimalny okres, w którym spółka beneficjent powinna zachować akcje w celu uzyskania zwolnienia lub ulgi podatkowej od uzyskiwanych dywidend”.

Odnosząc powyższe do analizowanego zdarzenia przyszłego wskazać należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca wypłaca dywidendę z zysku wypracowanego przed zmianą przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych norweskiej spółce kapitałowej, dywidenda ta może być zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 1 Konwencji w sytuacji, gdy spółka uprawniona do dywidendy posiada lub będzie posiadała udziały (akcje), o których mowa w tym przepisie, przez nieprzerwany 24 miesięczny okres, w którym dokonano wypłaty.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy jest w przedmiotowej sprawie nieprawidłowe, bowiem w analizowanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie jest zobowiązany jako płatnik do pobierania od norweskiej spółki kapitałowej, będącej w Polsce akcjonariuszem, podatku z tytułu wypłaconej dywidendy nieprzekraczającego 15% kwoty dywidend brutto, jeśli zostanie spełniony warunek nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji) przez okres dwóch lat.

Jednocześnie należy mieć na uwadze treść art. 26 ust. 3 pkt 2 i ust. 3a omawianej ustawy podatkowej, na mocy których płatnik ma obowiązek sporządzenia i przesłania informacji o dokonanych wypłatach i pobranym podatku (IFT-2/IFT-2R) osobom niemającym na terytorium Polski siedziby lub zarządu oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano przedmiotowych wypłat. Płatnicy są obowiązani do przesłania informacji również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b (na pisemny wniosek podatnika-nierezydenta).

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 3d ustawy, informację powyższą sporządzają i przekazują również podmioty, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się odpowiednio.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.