Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-612/08-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-11-05
Teza: Jeżeli handlowa spółka osobowa zdecyduje się na sprzedaż udziału w Nieruchomości (lub całej Nieruchomości), czy uzyskany przychód – dla ustalenia dochodu ze zbycia – może zostać pomniejszony o koszt uzyskania przychodu, w wysokości udziału w Nieruchomości uwzględnionej w akcie notarialnym dokumentującym wniesienie wkładu do spółki osobowej, pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane przez handlową spółkę osobową przed sprzedażą?
Słowa kluczowe: amortyzacja; budynek; grunty; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, reprezentowanego przez doradcę podatkowego Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2008 r. (data wpływu 11 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży udziału w Nieruchomości wniesionego do spółki osobowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży udziału w Nieruchomości wniesionego do spółki osobowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wraz inną osobą fizyczną jest wspólnikiem spółki cywilnej (dalej S.C.), będącej użytkownikiem wieczystym gruntu, na którym posadowiony jest budynek wykorzystywany jako ośrodek wypoczynkowy (dalej Nieruchomość).

Nieruchomość została zakupiona w 1999 r. i ujęto ją w ewidencji środków trwałych S.C. Nieruchomość wynajmowana jest obecnie na rzecz spółki, która prowadzi ośrodek wypoczynkowy (dalej Najemca). Działalność S.C. polega wyłącznie na wynajmowaniu Nieruchomości.

S.C. planuje wypowiedzieć najem obecnemu najemcy Nieruchomości. Wspólnicy S.C. rozważają zakończenie działalności S.C. W związku z zakończeniem działalności przez S.C. wspólnicy otrzymają majątek. W majątku spółki znajdują się środki pieniężne oraz – nie wchodząca w skład remanentu polikwidacyjnego – Nieruchomość. Podział majątku S.C. pomiędzy wspólników będzie podziałem w naturze, w związku z czym Wnioskodawca nabędzie udział w Nieruchomości.

Wnioskodawca rozważa wniesienie tego udziału do handlowej spółki osobowej.

Handlowa spółka osobowa może dokonać zbycia przedmiotu aportu. Zbycie może być zbyciem udziału w Nieruchomości lub Nieruchomości – jeśli handlowa spółka osobowa dokona nabycia pozostałego udziału w Nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jeżeli handlowa spółka osobowa zdecyduje się na sprzedaż udziału w Nieruchomości (lub całej Nieruchomości), czy uzyskany przychód – dla ustalenia dochodu ze zbycia – może zostać pomniejszony o koszt uzyskania przychodu, w wysokości udziału w Nieruchomości uwzględnionej w akcie notarialnym dokumentującym wniesienie wkładu do spółki osobowej, pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane przez handlową spółkę osobową przed sprzedażą?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży udziału w Nieruchomości (lub całości Nieruchomości – w przypadku nabycia pozostałego udziału w Nieruchomości) przez handlową spółkę osobową dochód stanowiący podstawę opodatkowania obliczony zostanie jako różnica pomiędzy przypadającą na wspólnika kwotą uzyskaną ze zbycia Nieruchomości a wartością udziału w Nieruchomości przyjętą na potrzeby wyceny wkładu wniesionego przez Wnioskodawcę do handlowej spółki osobowej, określoną w akcie notarialnym. W momencie sprzedaży koszty w powyższej wysokości zostaną pomniejszone o odpisy amortyzacyjne dokonane w okresie pomiędzy otrzymaniem wkładu przez handlową spółkę osobową oraz zawarciem umowy sprzedaży.

Wnioskodawca uważa, iż z punktu widzenia przepisów podatkowych podatnikami są poszczególni wspólnicy handlowej spółki osobowej (art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Skoro podmiotem wnoszącym wkład do handlowej spółki osobowej będzie S.C., której wspólnikiem jest Wnioskodawca i inna osoba fizyczna, to wspólnikami handlowej spółki osobowej, do której zostanie wniesiony wkład, będzie Wnioskodawca i drugi wspólnik S.C.

Zgodnie z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, z zastrzeżeniem ust. 1a tego artykułu, łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do jego prawa udziału w zysku. Zasadę tą stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca zauważa, że w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest przepisów regulujących wprost zasady określania podstawy opodatkowania w przypadku zbycia przez spółkę osobową składników materialnych, otrzymanych w ramach wkładu. Przy ustalaniu dochodu należy zatem kierować się zasadami ogólnymi wyrażonymi w art. 9 ust. 2, art. 19 ust. 1, art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 oraz w art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „dochodem ze źródła przychodów jest, z zastrzeżeniem art. 24-25, nadwyżka sumy przychodów ze źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą”. Natomiast zgodnie z art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „dochodem lub stratą z odpłatnego zbycia składników majątku trwałego związanego z prowadzoną działalnością jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia a ich wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla celów stosowania odpisów amortyzacyjnych, powiększona o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych”.

Z kolei zgodnie z art. 19 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

W przypadku zbycia Nieruchomości przez handlową spółkę osobową przychody z tego zbycia ustalone zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowić będą dla Wnioskodawcy i innych wspólników handlowej spółki osobowej ich przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną w wysokości – zgodnie z art. 8 ww. ustawy – proporcjonalnej do posiadanego przez każdego ze wspólników (w tym Wnioskodawcy) udziału w handlowej spółce osobowej.

Kosztami uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są natomiast koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1.

Jak podaje Wnioskodawca, art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych są jednak kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Na gruncie powyższych przepisów należy stwierdzić, jak podaje Wnioskodawca, że dochodem wspólników handlowej spółki osobowej w przedmiotowej sytuacji będzie różnica pomiędzy przypadającą na wspólnika ceną uzyskaną przez tę spółkę z tytułu sprzedaży Nieruchomości wniesionej w formie wkładu oraz wartością wniesionego udziału w Nieruchomości ustaloną na moment dokonania wkładu, pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne.

Zdaniem Wnioskodawcy opinię zgodną z przedstawioną w niniejszym wniosku wyraził Naczelnik Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu w piśmie z 14 marca 2007 r., nr PDF/415-80/06, w którym czytamy między innymi: „(…) Zatem w sytuacji, gdy spółka komandytowa dokona sprzedaży gruntu, wniesionego przez wspólnika aportem do spółki, a uznanego przez spółkę za środek trwały, kosztem uzyskania przychodu będzie wartość nieruchomości ustalona na dzień wniesienia wkładu nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu”.

Dochód ze zbycia Nieruchomości przez handlową spółkę osobową – ustalony jako różnica pomiędzy ceną uzyskaną przez tę spółkę z tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości (lub Nieruchomości) wniesionej w formie wkładu oraz wartością udziału w nieruchomości (lub Nieruchomości), ustaloną na moment dokonania wkładu, pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne – stanowić będą dla Wnioskodawcy – wspólnika przyszłej handlowej spółki osobowej (oraz innych wspólników handlowej spółki osobowej) dochód z udziału w spółce nie będącej osobą prawną w wysokości – zgodnie z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – proporcjonalnej do posiadanego przez każdego z nich udziału w handlowej spółce osobowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Tut. Organ wskazuje, że przedstawiając zdarzenie przyszłe, Wnioskodawca wskazał, iż w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy art. 9 ust. 2, art. 19 ust. 1, art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 oraz w art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając jednak na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, tut. Organ zrozumiał, iż Wnioskodawca miał na uwadze treść art. 9 ust. 2, art. 19 ust. 1, art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 oraz w art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.