Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.678.2018.1.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-28
Teza: Brak zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy towarów na rzecz podmiotu prowadzącego na promie lub statku sklep detaliczny dla pasażerów.
Słowa kluczowe: dostawa; statek; stawka; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; zaopatrzenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2018 r. (data wpływu 6 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy towarów na rzecz podmiotu prowadzącego na promie lub statku sklep detaliczny dla pasażerów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy towarów na rzecz podmiotu prowadzącego na promie lub statku sklep detaliczny dla pasażerów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność w zakresie hurtowej dystrybucji szybko zbywalnych produktów spożywczych, chemii gospodarczej, alkoholi i wyrobów tytoniowych (tzw. produktów FMCG). W ramach swojej działalności Spółka będzie dokonywać również dostaw towarów na promy lub statki. Mogą to być wyroby tytoniowe, alkoholowe bądź też towary z innego asortymentu, np. spożywcze. W tym zakresie dostawa odbywa się do podmiotu, który na promie lub statku prowadzi sklep detaliczny i tam dokonuje dalszej odsprzedaży towarów na rzecz pasażerów.

W celu udokumentowania ww. dostaw Spółka dysponować będzie umową z odbiorcą prowadzącym sklep na pokładzie promu lub statku, zamówieniami oraz fakturami VAT dokumentującymi te dostawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% dla dostawy dokonywanej na rzecz podmiotu prowadzącego działalność w zakresie sprzedaży detalicznej towarów na rzecz pasażerów promów i statków?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów w opisanym zdarzeniu przyszłym podlegać będzie opodatkowaniu stawką 0%.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków:

1.  używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów,
2.  używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do połowów przybrzeżnych, z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów przybrzeżnych,
3.  marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów i przystani.

Na podstawie art. 83 ust. 2 Ustawy o VAT, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

Mając na uwadze brzmienie powołanego wyżej przepisu, aby zastosować obniżoną, 0% stawkę podatku do dostawy towarów, łącznie spełnione muszą być: kryterium wymienione w zdaniu wstępnym tego przepisu, tj. towary muszą służyć bezpośrednio zaopatrzeniu statków oraz kryterium rodzaju statku i jego przeznaczenia, a dostawy muszą być właściwie udokumentowane.

W opinii Spółki, dokonywane przez nią dostawy spełniają warunki wskazane w pkt a powyższego przepisu. Należy bowiem zauważyć, iż Spółka dokonuje dostaw do podmiotu prowadzącego działalność na promie.

Zdaniem Spółki, dokonywaną przez nią dostawę można także zakwalifikować jako dokonywaną na potrzeby zaopatrzenia statków. Ponieważ pojęcie „zaopatrzenia” nie zostało zdefiniowane w Ustawie o VAT, należy w tym zakresie odnieść się do definicji słownikowej. Według „Słownika języka polskiego” PWN „zaopatrzenie” to produkty, surowce, sprzęt, w które zaopatruje się sklepy, zakłady, ludność itp.

Zdaniem Spółki, dostawa towarów w celu zaopatrzenia sklepu znajdującego się na terenie statku powinna również zostać potraktowana jako dostawa służąca bezpośrednio zaopatrzeniu statku.

W opinii Spółki bowiem za towary służące bezpośrednio zaopatrzeniu statku należy uznać w zasadzie wszystkie towary, które służą poprawnemu funkcjonowaniu jednostki, zarówno sensu stricto (służące bezpośrednio statkowi), jak i sensu largo (służące załodze statku lub w jakikolwiek inny sposób przyczyniające się do jego poprawnego działania, w tym umożliwieniu pasażerom nabycia określonych towarów na pokładzie).

W opinii Spółki, w analizowanej sytuacji również będą spełnione warunki określone w art. 82 ust. 2 Ustawy o VAT, tj. posiadane przez nią dokumenty w postaci umowy, zamówień oraz faktur będą stanowić wystarczającą dokumentację potwierdzającą spełnienie warunków, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 a Ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ponadto ustawodawca przewidział obniżone stawki oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług oraz określił warunki stosowania obniżonych stawek i zwolnień. Należy przy tym mieć na względzie, że zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienia od podatku – jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania – możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz na warunkach w niej wskazanych.

Jak stanowi przepis art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy – stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów.

W myśl art. 83 ust. 2 ustawy – opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

Analiza przepisu art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy pozwala stwierdzić, że aby zastosować obniżoną stawkę podatku w wysokości 0% do dostaw towarów łącznie spełnione muszą być: kryterium wymienione w zdaniu wstępnym tego przepisu, tj. towary muszą służyć bezpośrednio zaopatrzeniu statków oraz kryterium rodzaju statku i jego przeznaczenia.

Istotne znaczenie ma w tym przypadku użyte pojęcie „towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków”, które pozwala na zastosowanie 0% stawki podatku od towarów i usług wyłącznie do tych towarów, które dostarczone zostały bezpośrednio nabywcy (nie obejmuje to dostaw na wcześniejszym etapie obrotu, tj. dostaw na rzecz innego podmiotu niż podmiot używający dany statek) i które są niezbędne do eksploatacji statku traktowanego jako środek transportu.

W przypadku kryterium rodzaju statku i jego przeznaczenia wskazać należy, że stawka podatku w wysokości 0% znajduje zastosowanie jedynie w przypadku, gdy dostawa towarów służy bezpośrednio zaopatrzeniu statków przewożących pasażerów za opłatą lub używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów, pod warunkiem, że statki te używane są do żeglugi na pełnym morzu.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 148 lit a. dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej dyrektywą 2006/112/WE – państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego jednostek pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, jak również statków ratowniczych i udzielających pomocy na morzu oraz jednostek pływających przeznaczonych do rybołówstwa przybrzeżnego, z wyłączeniem, w przypadku tych ostatnich, dostaw prowiantu na pokład.

W wskazać również należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w dyrektywie 2006/112/WE nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z dyrektywą 2006/112/WE stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Tak określony zakres zwolnień przewidziany w dyrektywie 2006/112/WE nakazuje analogicznie rozumieć pojęcie „dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków, używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów oraz używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do połowów przybrzeżnych, z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów przybrzeżnych”, przy pełnym respektowaniu obowiązujących w tym zakresie zapisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków”, wobec czego należy odwołać się do znaczenia językowego, użytych w przywoływanym przepisie sformułowań. Zgodnie z definicjami zawartymi w „Słowniku języka polskiego” PWN, słowo „bezpośrednio” oznacza „bez jakiegokolwiek pośrednictwa; osobiście, wprost”, natomiast słowo „zaopatrzyć”, „zaopatrzenie” oznacza „to, w co kogoś zaopatrzono; środki do życia, żywność, sprzęt, ekwipunek stanowiący wyposażenie kogoś lub czegoś”.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność w zakresie hurtowej dystrybucji szybko zbywalnych produktów spożywczych, chemii gospodarczej, alkoholi i wyrobów tytoniowych (tzw. produktów FMCG). W ramach swojej działalności Spółka będzie dokonywać dostaw towarów (wyroby tytoniowe, alkoholowe bądź też towary z innego asortymentu, np. spożywcze) do podmiotu, który na promie lub statku prowadzi sklep detaliczny i tam dokonuje dalszej odsprzedaży towarów na rzecz pasażerów.

Należy podkreślić, że oceniając, czy konkretna dostawa towarów służy bezpośrednio zaopatrzeniu statku, należy zawsze rozpatrywać każdą sprawę indywidualnie, mając na uwadze rodzaj statku, jego przeznaczenie lub ewentualnie charakter przewożonego towaru. Stawkę podatku w wysokości 0% można zastosować wyłącznie do towarów, które są niezbędne do eksploatacji statku traktowanego jako środek transportu. Należy bowiem jeszcze raz wskazać, że towarami, których dostawa będzie opodatkowana stawką podatku w wysokości 0% mogą być wyłącznie towary służące bezpośrednio do zaopatrzenia statków, tj. towary które są niezbędne do ich eksploatacji. Ponadto należy zwrócić uwagę, że dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% istotnym jest, aby dostawa towarów była dokonywana bezpośrednio na rzecz podmiotu, który używa dany statek.

Zatem zastosowanie preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy dostawa towarów służy bezpośrednio zaopatrzeniu statków wymienionych w tym przepisie. Natomiast dostawa realizowana przez Spółkę na rzecz podmiotu prowadzącego na promie lub statku sklep detaliczny dla pasażerów nie będzie spełniała tego warunku, gdyż nie będzie służyła celom wskazanym w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy, lecz będzie służyła podmiotowi prowadzącemu działalność na promie lub statku w zakresie sprzedaży detalicznej towarów na rzecz pasażerów. Tym samym sprzedawane przez Spółkę towary na rzecz ww. podmiotu nie można uznać za towary niezbędne do eksploatacji statku lub promu traktowanych jako środki transportu. W świetle analizowanego przepisu nie jest dopuszczalne stosowanie preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do dostawy towarów na rzecz innego podmiotu niż podmiot używający dany prom lub statek.

Podsumowując, w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym Spółka nie ma prawa do zastosowania stawki w wysokości 0% dla dostawy dokonywanej na rzecz podmiotu prowadzącego działalność w zakresie sprzedaży detalicznej towarów na rzecz pasażerów promów i statków.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.