Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.580.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Najem prywatny w Hiszpanii
Słowa kluczowe: Hiszpania
najem-najem prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Dnia 10 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 sierpnia 2025
    r. (wpływ 13 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w kraju, jest płatnikiem podatku
    dochodowego i podatku VAT, podatek dochodowy rozlicza wg skali liniowej 19%. Żona jest
    emerytką. Razem mają wspólnotę majątkową. Dodatkowo w Hiszpanii wynajmują

    nieruchomość w ramach Vivanda Vacacionale w ramach wynajmu krótkoterminowego.
    Posiadają wymagane prawem hiszpańskim zgody i certyfikaty. Wynajem odbywa się za
    pośrednictwem .... Podatek dochodowy w Hiszpanii rozliczany jest wg obowiązującego
    prawa podatkowego wg skali 19%, oddzielnie żona i oddzielnie mąż Modelo 210, VAT 7% ,
    oddzielnie mąż i oddzielnie żona Modelo 420.
    Uzupełnienie:
    Czy jest Pan rezydentem Polski, tj. czy podlega Pan w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Którego roku podatkowego dotyczy złożony wniosek?
    Złożony wniosek dotyczy rozliczenia za 2024 r.
    O jakim konkretnie zeznaniu rocznym za 2024 r. jest mowa we wniosku; proszę podać
    symbol zeznania, w którym ujął Pan dochód/przychód z tytułu najmu mieszkania w
    Hiszpanii?
    Informacja została zawarta w opisie stanu faktycznego złożonego wniosku (pkt. G poz.
    82,83).
    W rozliczeniu za 2024 rok Mąż deklaracja PIT-36L/Żona deklaracja PIT-37.
    Czy wynajem nieruchomości w Hiszpanii odbywa się w ramach najmu prywatnego, czy
    najmu prowadzonego w ramach Pana działalności gospodarczej?
    Wynajem nieruchomości w Hiszpanii odbywa się w ramach najmu prywatnego, nie jest
    związany z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą w Polsce.
    Jeżeli najem odbywa się w ramach najmu prywatnego – proszę wskazać czy złożył Pan
    oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu z najmu przez Pana zgodnie z art. 12
    ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne?
    Najem odbywa się w ramach najmu prywatnego i nie składał Pan oświadczenia o
    opodatkowaniu całości przychodów. Uzyskany dochód w Hiszpanii wpisano do rozliczenia
    za rok 2024 w Polsce zgodnie z dokonanym rozliczeniem w Hiszpanii po 50% Mąż
    /MODELO 420/ i 50% żona zgodnie z dokonanym rozliczeniem według prawa
    hiszpańskiego – /MODELO 420/.

## Pytanie

Czy uzyskane dochody z wynajmu i opłacony podatek w Hiszpanii należy wpisać w
    zeznaniu rocznym w Polsce, a jeżeli tak to jak należy je rozliczyć?
    Dochody roczne w Polsce małżonkowie rozliczają:
    - Mąż rozlicza na deklaracji PIT-36L.
    - Żona rozlicza podatek na deklaracji PIT-37 z dochodów uzyskanych z emerytury w
      Polsce.
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca prowadzi w Polsce działalność gospodarczą – podatek liniowy.
    Zeznanie podatkowe za rok 2024 dokonał na deklaracji PIT-36L zgodnie z obowiązującym
    polskim prawem podatkowym.
    Dodatkowo wykazał dochód uzyskany z wynajmu prywatnego – krótkoterminowego w
    Hiszpanii chociaż dochód ten został wykazany i rozliczony (MODELO 420) w Hiszpanii
    według obowiązującego tam prawa podatkowego.

    Żona wnioskodawcy (przebywa na emeryturze) za 2024 rok dokonała rozliczenia z
    uzyskanych dochodów z tytułu emerytury otrzymanej w Polsce.
    Dodatkowo wykazała dochód uzyskany z wynajmu prywatnego – krótkoterminowego
    chociaż dochód ten został wykazany i rozliczony (MODELO 420) w Hiszpanii według
    obowiązującego tam prawa podatkowego.
    Według oceny Wnioskodawcy dochód uzyskany i rozliczony w Hiszpanii nie powinien być
    wykazany i po raz drugi opodatkowany w Polsce zgodnie z zasadą unikania podwójnego
    opodatkowania w relacjach między Polską a Hiszpanią na mocy umowy z 15 listopada
    1979 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że podlega Pan nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Razem z żoną wynajmuje Pan nieruchomość w
    Hiszpanii. W związku z wynajmem tej nieruchomości osiąga Pan dochód z tytułu najmu
    prywatnego. Od dochodu z tytułu najmu odprowadzany jest podatek w Hiszpanii. Najem
    ten nie jest związany z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii sposobu rozliczenia przychodów z najmu nieruchomości
    położonej w Hiszpanii za rok podatkowy 2024.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
        · pozarolnicza działalność gospodarcza;
        · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
          charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
          produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
          nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
          wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z polskim prawem podatkowym, jeśli najem nie jest związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a więc stanowi odrębne źródło przychodów określane jako tzw.
    „najem prywatny”, przychody uzyskiwane z tego źródła są opodatkowane w Polsce
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    W myśl art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
      proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
    Stosownie do art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

      Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między
      którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w
      art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu
      całości przychodu przez jednego z nich.
    Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego
      wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i
      należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – w terminie od dnia 15
      lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym; zeznanie
      złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku
      następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.
      Przepisy te dotyczą zasad uwzględniania w rozliczeniach podatkowych dochodów
      zagranicznych.
    Odnosząc się do przychodów uzyskanych z wynajmu nieruchomości położonej w
    Hiszpanii, konieczne jest zastosowanie przepisów umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Madrycie 15 listopada 1979 r. (Dz.
    U. z 1982 r. Nr 17, poz. 127; dalej zwana: „Konwencją polsko-hiszpańską”),
    zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię 7 czerwca 2017 r. (dalej
    zwana: „Konwencją MLI”).
    Zgodnie z postanowieniami art. 6 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 Konwencji polsko-hiszpańskiej:
      Dochody z majątku nieruchomego, włączając dochody z eksploatacji gospodarstw
      rolnych i leśnych, mogą być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w
      którym ten majątek jest położony.
      Określenie „majątek nieruchomy” rozumie się według prawa Umawiającego się
      Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym
      wypadku przynależność do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz
      gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa
      rzeczowego, użytkowanie majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych
      lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji zasobów
      mineralnych, źródeł i innych bogactw naturalnych. Statki, barki oraz samoloty nie
      stanowią majątku nieruchomego.
      Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodów z bezpośredniego użytkowania,
      najmu, jak również każdego innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.
    Postanowienia określone w art. 6 ust. 1 Konwencji polsko-hiszpańskiej należy
    interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od
    Dochodu i Majątku (OECD) (pkt 1 Komentarza do art. 6) przyjmując, że ust. 1 przyznaje
    prawo do opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego państwu źródła, tzn.
    państwu, w którym znajduje się majątek będący źródłem dochodu. Ta praktyka wynika z
    faktu, że zawsze istnieje bardzo ścisły związek gospodarczy między źródłem dochodu i
    państwem źródła.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

    Użyty w art. 6 ust. 1 Konwencji polsko-hiszpańskiej zwrot „może być opodatkowany w tym
    drugim państwie” oznacza, że o tym, czy będzie tam opodatkowany, zdecyduje już
    wyłącznie dane państwo, którego prawa taki zapis dotyczy i które z prawa do
    opodatkowania takich dochodów może zrezygnować. Określenie „może być
    opodatkowany” nigdy nie zezwala podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz
    daje możliwość opodatkowania dochodu danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo
    przewiduje takie opodatkowanie, czyli jest to przywilej danego państwa, a nie podatnika.
    Równocześnie powyższe oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez
    państwo, w którym położony jest majątek nieruchomy.
    Wobec powyżej przedstawionych zapisów Konwencji polsko-hiszpańskiej oraz Komentarza
    do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD) dotyczących
    opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego, dochód z nieruchomości położonej w
    Hiszpanii podlega opodatkowaniu zarówno w państwie położenia majątku będącego
    źródłem dochodu, czyli w Hiszpanii, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce.
    Celem uniknięcia dwukrotnego opodatkowania tego samego dochodu należy zastosować
    przewidzianą w Konwencji polsko-hiszpańskiej metodę unikania podwójnego
    opodatkowania.
    W tym miejscu należy wskazać, że postanowienia Konwencji polsko-hiszpańskiej zostały
    zmodyfikowane przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię 7 czerwca 2017 r. (dalej
    zwana: „Konwencją MLI”).
    Na mocy postanowień Konwencji MLI, art. 23 ust. 1 lit. a Konwencji polsko-hiszpańskiej
    został zastąpiony przez art. 5 ust. 6 Konwencji MLI. Stosownie do art. 5 ust. 6 konwencji
    MLI:
      W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce]
      uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami [Umowy]
      mogą być opodatkowane przez [Hiszpanię] (z wyłączeniem sytuacji, gdy te
      postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez [Hiszpanię] wyłącznie z powodu,
      że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce
      zamieszkania lub siedzibę na terytorium [Hiszpanii]), [Polska] zezwoli na:
        i. odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od
          dochodu zapłaconemu w [Hiszpanii];
        ii. odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od
          majątku zapłaconemu w [Hiszpanii].
      Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub
      majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód
      lub majątek, które mogą być opodatkowane w [Hiszpanii].
      Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem [Umowy] dochód uzyskany lub
      majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce]
      jest zwolniony z opodatkowania w [Polsce], wówczas [Polska] może przy obliczaniu
      kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić
      zwolniony dochód lub majątek.
    Konwencja MLI zmieniła metodę unikania podwójnego opodatkowania z metody
    zwolnienia (wyłączenia z progresją) na metodę zaliczenia proporcjonalnego.
    Zatem, w odniesieniu do Pana przychodów osiąganych w 2024 r. z tytułu najmu
    nieruchomości położonej w Hiszpanii, należy wskazać na 23 ust. 1 lit. a Konwencji polsko-
    hiszpańskiej.

    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących sposobu rozliczenia przychodów z najmu
    nieruchomości położonej w Hiszpanii za 2024 r. wyjaśniam, że z uwagi na zmianę metody
    unikania podwójnego opodatkowania na metodę zaliczenia proporcjonalnego
    zastosowanie znajdzie w tym przypadku przepis art. 27 ust. 9 w zw. z ust. 9a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Na mocy art. 27 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie
      dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone
      w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
    Co istotne, podatek „zapłacony” w Hiszpanii to taki, który już został uregulowany,
    uiszczony. Sam fakt, że kwota podatku do zapłaty za granicą jest już znana podatnikowi,
    bądź fakt, że podatek zagraniczny jest już należny do zapłaty w określonym terminie nie są
    wystarczające dla odliczenia kwoty równej temu podatkowi na zasadach określonych w
    art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem w świetle zmienionej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Hiszpanią,
    rozliczając przychody z najmu na zasadzie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
    jest Pan zobowiązany uwzględnić przychody z najmu uzyskane i opodatkowane w
    Hiszpanii w deklaracji PIT-28 za 2024 r.
    Podatek zapłacony w Hiszpanii za 2024 r. podlega uwzględnieniu przy obliczaniu ryczałtu
    od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące, zgodnie z art. 6 ust. 1a
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne, według stawki określonej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne oraz wykazaniu w zeznaniu rocznym o wysokości uzyskanego przychodu,
    wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych
    (PIT-28).
    W przypadku, gdy podatek zapłacony w Hiszpanii będzie wyższy od podatku do zapłaty w
    Polsce wyliczonego zgodnie z metodą proporcjonalnego zaliczenia, nie wystąpi podatek
    do zapłaty w Polsce od wynajmu nieruchomości w Hiszpanii.
    Podsumowanie: uzyskane przychody z wynajmu i opłacony podatek w Hiszpanii należy
    wpisać w zeznaniu rocznym w Polsce w PIT-28. W sytuacji gdy podatek zapłacony w
    Hiszpanii będzie wyższy od podatku do zapłaty w Polsce wyliczonego zgodnie z metodą
    proporcjonalnego zaliczenia, nie wystąpi podatek do zapłaty w Polsce od wynajmu
    nieruchomości w Hiszpanii.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Ponieważ stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych i zryczałtowanego
    podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest
    Pan, zaznaczam, że interpretacja ta nie wywołuje skutków podatkowych dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.