Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1755/10-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-27
Teza: Czy usługa produkcji filmu , który jest dokumentem historycznym, wykonanym na potrzeby edukacji – kultury, podlega 0% stawce VAT, zgodnie z poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: film; film-produkcja filmowa; produkcja; stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2010 r. (data wpływu 27 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wspólnie z Miastem są producentami filmu dokumentalnego pt. „XX”. Film jest dokumentem opowiadającym o dramatycznym epizodzie z okresu X. Film jest produkcją non profit. Istotnym celem filmu jest edukacja młodego pokolenia. Film w postaci płyt DVD oraz poprzez stronę internetową będzie przekazany do placówek szkolnych oraz kół kombatanckich. Obraz został już ukończony. Miasto wraz z Muzeum przekazało łącznie 30 tys. złotych tytułem faktury za wyprodukowanie filmu, wystawionej przez firmę Wnioskodawcy.

Budżet filmu początkowo określony był na 60 tys. złotych, ostatecznie Miasto nie otrzymało koniecznej dotacji i ograniczyło budżet do 30 tysięcy złotych koszty filmu. Na większość kosztów filmu składają się umowy o dzieło, które nie dają możliwości odliczenia podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zważywszy na fakt, iż produkcja filmu pt. „XX” jest dokumentem historycznym, wykonanym na potrzeby edukacji – kultury, podlega 0 stawce VAT, zgodnie z załącznikiem nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poz. 11?

Zdaniem Wnioskodawcy, film pt. „XX” jak najbardziej spełnia warunki opodatkowania 0 stawką podatku VAT. Zgodnie z opinią Urzędu Skarbowego oraz z informacji Ministerstwa Finansów wynika: „(\`(...)\`) usługi (w tym również w zakresie praw autorskich) w zakresie produkcji filmów PKWiU 92.11 są to usługi związane z kulturą i niezwiązane z taśmami video oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi, to świadczenie tych usług zwolnione jest od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 oraz poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). O tym, czy dany rodzaj usługi jest związany z kulturą powinien rozstrzygnąć Urząd Statystyczny Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych,(…)”.

Zainteresowany wskazał, że zgodnie z pismem z dnia 22 lipca 2010 r. Urząd Statystyczny w odniesieniu do wniosku interpretacji usługi produkcji filmu pt. „XX” stwierdził: „(\`(...)\`) wyżej wymienione usługi mieszczą się: Sekcja 0 „Usługi komunalne pozostałe, społeczne i indywidualne”, Dział 92 „Usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT. Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). W myśl przepisu § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.) – do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Według art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.

W pozycji 11 załącznika nr 4 do ustawy, określono jako zwolnione od podatku „Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem1), sklasyfikowane pod symbolem PKWiU – ex 92, z wyłączeniem:

1.  usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi,
2.  usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61),
4.  wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe,
5.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5),

5a) usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach,

5b) wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72),

1.  działalności agencji informacyjnych,
2.  usług wydawniczych,
3.  usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12.

Użycie przez ustawodawcę symbolu „ex” przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania. W związku z powyższym, istotnym w analizowanej sprawie jest właściwe zaklasyfikowanie wg PKWiU usług będących przedmiotem zapytania.

W dziale 92 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zostały zamieszczone usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem. Pod symbolem 92.11 ujęto usługi związane z produkcją filmów i nagrań wideo.

Z powołanych przepisów wynika, że wyłączeniu ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z pkt 5a pozycji 11 załącznika nr 4 do ustawy podlegają m.in. usługi związane z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wspólnie z Miastem są producentami filmu dokumentalnego pt. „XX”. Film jest dokumentem opowiadającym o dramatycznym epizodzie z okresu X. Film jest produkcją non profit. Istotnym celem filmu jest edukacja młodego pokolenia. Film w postaci płyt DVD oraz poprzez stronę internetową będzie przekazany do placówek szkolnych oraz kół kombatanckich. Miasto wraz z Muzeum przekazało łącznie 30 tys. złotych tytułem faktury za wyprodukowanie filmu pt. „XX”, wystawionej przez firmę Wnioskodawcy.

Zainteresowany wskazał, że zgodnie z pismem dnia 22 lipca 2010 r. Urzędu Statystycznego, wyżej wymienione usługi sklasyfikowane są w dziale 92 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż usługa produkcji filmu pt. „XX”, który jest dokumentem historycznym, wykonanym na potrzeby edukacji – kultury, będąca usługą związaną z produkcją filmów i nagrań wideo sklasyfikowaną pod symbolem PKWiU 92.11 jest czynnością wyłączoną ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy.

Tym samym, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. usługa ta podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług, tj. 22%.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji czynności do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Zainteresowanego w zakresie klasyfikacji statystycznej czynności będącej przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Zainteresowanego i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania usług.

Także analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych treścią ww. przepisu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym, a także z uwagi na treść art. 14b § 3 tej ustawy, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników załączonych przez Wnioskodawcę do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.