Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.509.2016.1.MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-09-12
Teza: Obowiązki płatnika w związku z przekazaniem pracownikom przedmiotów opatrzonych logo firmy.
Słowa kluczowe: przychód-przychód ze stosunku pracy; płatnik; upominki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2016 r. (data wpływu 1 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekazaniem pracownikom przedmiotów opatrzonych logo firmy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekazaniem pracownikom przedmiotów opatrzonych logo firmy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach prowadzonej działalności Spółka angażuje się w działania z zakresu CSR, czyli tzw. społecznej odpowiedzialności biznesu, która zmierza do budowania trwałych relacji biznesowych z uwzględnieniem interesu społecznego.

Mając świadomość wpływu realizowanej działalności gospodarczej na otoczenie zewnętrzne, Spółka podejmuje szereg działań uwzględniających w prowadzonym biznesie m.in. problematykę społeczną i środowiskową. W tym celu, Spółka opracowała wizje i cele CSR, które określają najistotniejsze dla niej obszary pozytywnego wpływania na otoczenie, co ma zagwarantować lojalność klienta, podnieść wiarygodność firmy w oczach jej współpracowników, partnerów handlowych, jak i władz i społeczności lokalnych. Podjęta aktywność w obszarze społecznej odpowiedzialności biznesu skutkować ma tym, że Spółka będzie rozpoznawalna i identyfikowana jako parter zaangażowany w sprawy społeczne, środowiskowe, konsumenckie, bezpieczeństwa pracy. Działalność CSR przynosi wymierne, długofalowe efekty, w postaci zwiększenia przychodów, poprzez poszerzanie grona klientów oraz pozyskanie i utrzymanie wykwalifikowanych, doświadczonych i zaangażowanych pracowników. CSR zwiększa przewagę konkurencyjną firmy, wyróżniając przedsiębiorstwo na tle innych podmiotów gospodarczych. Firma …. istnieje na rynku od 1967 r. Obecnie zatrudnia około 480 pracowników, co w połączeniu z ugruntowaną pozycją na rynku jest gwarantem stabilności i pewności zatrudnienia. W ramach swojej działalności Spółka zapewnia opiekę socjalną i wsparcie dla swoich pracowników. Spółka kładzie szczególny nacisk na sprawiedliwe i obiektywne traktowanie pracowników, a także na niedyskryminujący proces rekrutacji i selekcji, rozwoju i awansu pracowników. Co więcej, Spółka praktykuje działania z zakresu prawa pracy, które obejmują: nabór, zatrudnianie, rozwiązywanie umów o pracę, szkolenia BHP.

Społeczna odpowiedzialność biznesu stanowi zintegrowane podejście do zarządzania organizacją, która obejmuje odpowiedzialność za całościowe funkcjonowanie firmy, relacje z otoczeniem i kluczowymi interesariuszami oraz wpływ działalności firmy na środowisko, zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne. Pośród wewnętrznych interesariuszy pracownicy firmy zajmują szczególne miejsce. Integracja strategii biznesowej firmy, strategii HR oraz strategii CSR ma istotny wpływ na długookresową efektywność finansową pracodawcy, spójny rozwój pracowników oraz organizacji. Firma stale musi podnosić kompetencje pracowników oraz dbać o stabilność zatrudnienia po to, by dostosowywać się do zmieniających oczekiwań rynku pracy. Należy pamiętać, że nie ma w pełni skutecznych metod zatrzymywania utalentowanych pracowników w firmie. O fluktuacji pracowników często decydują oni sami lub po porostu siły rynkowe. Podstawą działania firmy w tym zakresie powinno być i jest zmniejszenie ryzyka odejścia utalentowanych pracowników z wysokim potencjałem i długoletnim stażem pracy.

Spółka, w ramach polityki CSR, ma zamiar zakupić zegarki, pióra itp. Nabyte przedmioty będą opatrzone logo firmy. Jednostkowa wartość zakupionego przedmiotu może wynieść do 1 500 zł. W ramach polityki CSR, Spółka dokonała analizy zatrudnienia, w wyniku której dokonano podziału pracowników na grupy legitymujące się stażem do 5, 10, 15, 20, 25 lat i powyżej. Pracownikom, których staż pracy wyniesie odpowiednio 5, 10, 15. 20, 25, 30 lat itd., Spółka zamierza wręczyć zakupione przedmioty.

Celem opisanego działania jest uszanowanie wieloletniej pracy i zasług pracownika na rzecz pracodawcy. Ponadto, z jednej strony podniesie prestiż firmy, z drugiej zaś spowoduje, że pracownicy ci jeszcze bardziej będą się identyfikowali z interesem pracodawcy. Działanie to leży wyłącznie w interesie firmy, i to firmie ma przynieść konkretną korzyść.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy od przekazanych przedmiotów opatrzonych logo firmy, Spółka powinna pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku pracy uważa się m.in. wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (art. 12 ust. 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, warunkiem koniecznym do rozpoznania przychodu z tytułu innych nieodpłatnych świadczeń jest faktyczne otrzymanie przez daną osobę realnej i wymiernej korzyści majątkowej. Wynika to z ogólnej definicji przychodu, zawartej w przepisie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez pracownika budziła wiele wątpliwości interpretacyjnych, które ostatecznie rozstrzygnął Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014r., sygn. akt ….. W wyroku tym, Trybunał wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzasadnieniu tego wyroku, Trybunał wskazał także, że za przychód pracownika z tytułu nieodpłatnych świadczeń mogą być uznane świadczenia jeżeli:

*   zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie);

*   zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;

*   korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich)

O powstaniu przychodu z tytułu otrzymanych od pracodawcy nieodpłatnych świadczeń decyduje łączne spełnienie wymienionych przesłanek.

Mając na uwadze jednoznaczne stanowisko Trybunału, Spółka stwierdza, że obiektywne kryterium wystąpienia po stronie pracowników przysporzenia majątkowego nie jest spełnione, gdyż pracodawca wręcza pracownikom przedmioty opatrzone logo. W tym przypadku, zdaniem Wnioskodawcy, nawet jeśli te przedmioty będą wręczane w ramach firmowych uroczystości, po jego stronie nie pojawi się korzyść choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Otrzymanie przez pracownika przedmiotu z logo nie prowadzi do sytuacji, w której pracownik wydałby pieniądze na zakup takiego przedmiotu.

Trybunał podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z jego punktu widzenia, jego sytuacji zawodowej, życiowej rodzinnej – jest celowe i przydatne i leży w jego interesie. Oznacza to, że w przypadku braku świadczenia ze strony pracodawcy, pracownik musiałby ponieść wydatek. Otrzymane przedmioty z logo firmy mogą mieć u obdarowanych nimi długoletnich pracowników wartość sentymentalną, natomiast nie będą posiadały wymiernej wartości rynkowej. Otrzymanie takiego przedmiotu z grawerem logo firmy nie spowoduje realnego wzrostu majątku pracownika. Zakup i wręczenie przedmiotu z logo firmy leży wyłącznie w interesie firmy, i to firmie ma przynieść konkretną korzyść.

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez pracowników przedmiotów opatrzonych logo firmy z okazji jubileuszu pracy zawodowej, nie stanowi dla nich przychodu, w konsekwencji wartość tych świadczeń nie może stanowić ich przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem Spółka – płatnik, nie pobierze zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy, zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. w pkt 1 wymienia się stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzenia polityki zrównoważonego biznesu ma zamiar zakupić zegarki, pióra itp. Nabyte przedmioty będą opatrzone logo firmy. Jednostkowa wartość zakupionego przedmiotu może wynieść do 1 500 zł. W ramach polityki CSR, Spółka dokonała analizy zatrudnienia, w wyniku której dokonano podziału pracowników na grupy legitymujące się stażem do 5, 10, 15, 20, 25 lat i powyżej. Pracownikom, których staż pracy wyniesie odpowiednio 5, 10, 15. 20, 25, 30 lat itd., Spółka zamierza wręczyć zakupione przedmioty.

Celem opisanego działania jest uszanowanie wieloletniej pracy i zasług pracownika na rzecz pracodawcy. Ponadto, z jednej strony podniesie prestiż firmy, z drugiej zaś spowoduje, że pracownicy ci jeszcze bardziej będą się identyfikowali z interesem pracodawcy. Działanie to leży wyłącznie w interesie firmy, i to firmie ma przynieść konkretną korzyść. Pośród wewnętrznych interesariuszy pracownicy firmy zajmują szczególne miejsce. Integracja strategii biznesowej firmy, strategii HR oraz strategii CSR ma istotny wpływ na długookresową efektywność finansową pracodawcy, spójny rozwój pracowników oraz organizacji. Firma stale musi podnosić kompetencje pracowników oraz dbać o stabilność zatrudnienia po to, by dostosowywać się do zmieniających oczekiwań rynku pracy. Należy pamiętać, że nie ma w pełni skutecznych metod zatrzymywania utalentowanych pracowników w firmie. O fluktuacji pracowników często decydują oni sami lub po porostu siły rynkowe. Podstawą działania firmy w tym zakresie powinno być i jest zmniejszenie ryzyka odejścia utalentowanych pracowników z wysokim potencjałem i długoletnim stażem pracy.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „niewymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.). Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt ….. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy. „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego, powołane przepisy prawa podatkowego oraz jednoznaczne stanowisko Trybunału Konstytucyjnego stwierdzić należy, że obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest spełnione, gdy pracodawca wręcza pracownikom prezenty okolicznościowe w postaci drobnych upominków, np. pióra, zegarka w związku z osiągnięciem określonego stażu pracy. W tym przypadku, nawet jeśli ww. upominki będą przekazywane w ramach firmowych uroczystości za zgodą obdarowanego, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie spotkania mające na celu uhonorowanie obdarowanych i przekazanie upominków, pracownik wydałby pieniądze na ich zakup.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Reasumując, wręczenie pracownikom przez Wnioskodawcę prezentów okolicznościowych w postaci drobnych upominków, np. pióra, zegarka, w związku osiągnięciem określonego stażu pracy, nie stanowi dla nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, wartość tych świadczeń nie skutkuje powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, z ww. tytułu na Wnioskodawcy jako płatniku nie ciąży obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.