Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.472.2018.1.IR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-09
Teza: w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla świadczenia polegającego na przekazaniu zlecenia wykonania usługi taxi
Słowa kluczowe: stawka; usługi-usługi taksówkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2018 r. (data wpływu 13 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla świadczenia polegającego na przekazaniu zlecenia wykonania usługi taxi - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla świadczenia polegającego na przekazaniu zlecenia wykonania usługi taxi.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Za usługi świadczone na rzecz firmy \`(...)\` kierowca ponosi miesięczne opłaty za:

1.  korzystanie z obsługi centrali i sieci komputerowej w określonej kwocie,
2.  korzystanie z systemu łączności telekomunikacyjnej/internetowej w określonej kwocie,
3.  przekazanie zamówienia do realizacji usługi taxi na rzecz klientów w określonej kwocie.

Od tak ustalonych opłat jest rozliczana stawka VAT, której wysokość zależy od rodzaju opłaty. Przykładowo opłaty wymienione w pkt A oraz pkt B są rozliczane stawką VAT w wysokości 23%, a opłata wymieniona w pkt C jest rozliczana stawką 8%.

Przekazanie przez Wnioskodawcę zlecenia wykonania usługi taxi jest klasyfikowane wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r. pod symbolem 49.32 - „Usługi taksówek osobowych”, a tym samym zaliczają się do kategorii usług wskazanych w poz. 156 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku (Dz. U. z 2001 r. nr 177, poz.1054 z późn. zm.; Ustawa o VAT).

Przekazanie przez Wnioskodawcę zlecenia do wykonania usługi taxi jest realizowane przez sieć telekomunikacyjną/internetową. \`(...)\` zobowiązało się do zapewnienia Kierowcom całodobowej obsługi centrali działającej na obszarze określonego miasta oraz przyjmowania i przekazywania Kierowcom drogą telekomunikacyjną/internetową zleceń i zamówień klientów. Kierowca korzysta z aplikacji (udostępnia odpłatnie \`(...)\`), która umożliwia przyjęcie zlecenia. Centrala Wnioskodawcy ma obowiązek przekazania Kierowcy (w formie zlecenia) dokładnego adresu lub miejsca odebrania pasażera oraz wszystkich niezbędnych informacji uzyskanych od pasażera.

Obowiązkiem Kierowcy jest m.in. świadczyć w imieniu i na rzecz \`(...)\` usługi na rzecz klientów Wnioskodawcy.

Za usługi świadczone na rzecz \`(...)\` Kierowca ponosi n/w miesięczne opłaty:

*   opłata za korzystanie z aplikacji (udostępnionej przez firmę \`(...)\`) służącej do łączności między centralą a kierowcą (PKWiU 63.11.13, stawka VAT 23%,

*   opłata za korzystanie z miejsc parkingowych (PKWiU 52.21.24, stawka VAT 23 %),

*   opłata prowizyjna za zlecenie usługi bezgotówkowej (stawka VAT 23 %),

*   opłata za przekazanie zamówienia do realizacji usługi taxi (PKWiU 49.32, stawka VAT 8%).

Każda z ww. opłat jest umieszczana jako odrębna pozycja na fakturze wystawionej dla kierowcy.

Opłatę za usługę polegającą na przekazaniu zlecenia wykonanie usługi taxi przez kierowców na rzecz klienta ponosi Kierowca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi przekazania zlecenia wykonania usług taxi (opłata wymieniona pkt C w dziale G poz. 74 wniosku), która realizowana jest przez Kierowców dysponujących własnymi lub podnajmowanymi samochodami i posiadających odpowiednie licencje) mogą być opodatkowane przez Wnioskodawcę stawką VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa usługa winna być opodatkowana stawką w wysokości 8%.

W związku z faktem, że Wnioskodawca dysponuje bazą logistyczno-administracyjną oraz wykonuje „przewóz osób taxi”, który jest realizowany na rzecz klientów przez Kierowców w ramach umów o współpracę (w formie podwykonawstwa), dysponujących własnymi bądź podnajmowanymi samochodami, posiadających stosowne licencje i rozliczających się z firmą Zainteresowanego w formie comiesięcznych opłat.

Wnioskodawca od należności za usługi na rzecz klientów określane jako „przekazanie zamówienia” powinien rozliczać 8% podatku VAT jako, że ww. opłata jest częścią kosztu usługi, która mieści się w zakresie sklasyfikowanej w poz. 156 załącznika „usługi taksówek osobowych” PKWiU 49.32.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem, na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zatem, dla prawidłowego określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary lub usługi, w niektórych przypadkach ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U., poz. 1676). Jednakże, zgodnie z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2017 r. poz. 2453), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2018 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W pozycji 156 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. 8%) wymieniono usługi zgrupowane pod symbolem PKWiU 49.32 „Usługi taksówek osobowych”.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla świadczenia polegającego na przekazaniu zlecenia wykonania usługi taxi, która realizowana jest przez Kierowców, dysponującymi własnymi lub podnajmowanymi samochodami i posiadającymi odpowiednie licencje.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem postawionego we wniosku pytania wskazać należy, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy i nie podlegają ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. Należy zatem uznać, że stawki te winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że zobowiązał się do zapewnienia Kierowcom całodobowej obsługi centrali działającej na obszarze określonego miasta oraz przyjmowania i przekazywania Kierowcom drogą telekomunikacyjną/internetową zleceń i zamówień klientów. Kierowca korzysta z aplikacji udostępnionej odpłatnie przez Wnioskodawcę, która umożliwia przyjęcie zlecenia. Wnioskodawcy ma obowiązek przekazania Kierowcy (w formie zlecenia) dokładnego adresu lub miejsca odebrania pasażera oraz wszystkich niezbędnych informacji uzyskanych od pasażera. Natomiast Kierowca obowiązany jest świadczyć w imieniu i na rzecz Zainteresowanego usługi na rzecz klientów Wnioskodawcy.

Nadto Wnioskodawca wskazał, że świadczone na rzecz Kierowców usługi polegające na przekazaniu zlecenia wykonania usługi taxi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 49.32 – „Usługi taksówek osobowych”.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji gdy – jak wskazano w opisie sprawy – usługi polegające na przekazaniu zlecenia wykonania usługi taxi mieszczą się w ww. klasyfikacji PKWiU, to Wnioskodawca będzie mógł do nich zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy i poz. 156 załącznika nr 3 do ustawy.

W związku z powyższym, oceniając stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Końcowo należy jeszcze raz podkreślić, że tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisu sprawy (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy wskazać, że publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskazany we wniosku przez Wnioskodawcę, tj. Dz. U. z 2001 r. nr 177, poz.1054 z późn. zm.; Ustawa o VAT, jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.