Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.908.2020.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-30
Teza: Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku – art. 10 ust. 5 PIT.
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; sprzedaż; zbycie; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2020 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 18 marca 2021 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 18 marca 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Ciocia Wnioskodawczyni ­ A. Sz. ­ zmarła w sierpniu 2015 r. Wtedy Wnioskodawczyni nabyła prawo do części domu po Niej. Ciocia Wnioskodawczyni nabyła prawo do tej części w 2010 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Cywilny z dnia 30 września 2010 r. ciocia Wnioskodawczyni ­ A. Sz. ­ odziedziczyła po rodzicach 1/5 udziału w nieruchomości. Początkowo po ojcu ­ B. Sz. ­ zmarłym 5 stycznia 1971 r. ciocia Wnioskodawczyni dziedziczyła 3/24 majątku. Po śmierci matki ­ M. Sz. ­ w dniu 28 stycznia 1983 r. Jej udział w nieruchomości wzrósł do 1/5. Ciocia Wnioskodawczyni dziedziczyła również udziały po zmarłym 8 maja 1984 r. bracie - E. Sz. - (1/8 z jego udziałów czyli z 1/5 - 1/40). Suma udziałów A. Sz. w nieruchomości to 22,50%. Ciocia Wnioskodawczyni zmarła 29 sierpnia 2015 r. W tym dniu zgodnie z zaświadczeniem z Urzędu Skarbowego nastąpiło nabycie przez Wnioskodawczynię spadku po cioci (postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Cywilny z dnia 9 maja 2017 r.). Wnioskodawczyni jest jedynym spadkobiercą po cioci. Odziedziczyła w całości Jej udział w nieruchomości. Zgodnie z zaświadczeniem otrzymanym z Urzędu Skarbowego stwierdzającym, że Wnioskodawczyni zapłaciła podatek od spadków i darowizn oprócz udziału w nieruchomości do masy spadkowej weszły środki pieniężne zgromadzone na koncie depozytowym w A w wysokości 1667,08 zł, środki pieniężne wypłacone przez B w kwocie 21,91 zł. Nie wystąpiły czynności mające na celu podział majątku nabytego w drodze spadku. Nieruchomość dopiero zostanie sprzedana. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku stanowić będzie źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 8 i w konsekwencji Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, z dniem 1 stycznia 2021 r. może sprzedać udziały w ww. nieruchomości i nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu należy wskazać, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Tym samym od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740).

W myśl art. 922 § 1 wyżej powołanej ustawy, przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych.

Stosownie do art. 924 tej ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Zgodnie z art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego, powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu, jednakże dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest data śmierci spadkodawcy.

Z kolei, postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że Ciocia Wnioskodawczyni ­ A. Sz. ­ zmarła w sierpniu 2015 r. Wtedy Wnioskodawczyni nabyła prawo do części domu po Niej. Ciocia Wnioskodawczyni nabyła prawo do tej części w 2010 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Cywilny z dnia 30 września 2010 r. ciocia Wnioskodawczyni ­ A. Sz. ­ odziedziczyła po rodzicach 1/5 udziału w nieruchomości. Początkowo po ojcu ­ B. Sz. ­ zmarłym 5 stycznia 1971 r. ciocia Wnioskodawczyni dziedziczyła 3/24 majątku. Po śmierci matki ­ M. Sz. ­ w dniu 28 stycznia 1983 r. Jej udział w nieruchomości wzrósł do 1/5. Ciocia Wnioskodawczyni dziedziczyła również udziały po zmarłym 8 maja 1984 r. bracie - E. Sz. - (1/8 z jego udziałów czyli z 1/5 - 1/40). Suma udziałów A. Sz. w nieruchomości to 22,50%. Ciocia Wnioskodawczyni zmarła 29 sierpnia 2015 r. W tym dniu zgodnie z zaświadczeniem z Urzędu Skarbowego nastąpiło nabycie przez Wnioskodawczynię spadku po cioci (postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Cywilny z dnia 9 maja 2017 r.). Wnioskodawczyni jest jedynym spadkobiercą po cioci. Odziedziczyła w całości Jej udział w nieruchomości. Zgodnie z zaświadczeniem otrzymanym z Urzędu Skarbowego stwierdzającym, że Wnioskodawczyni zapłaciła podatek od spadków i darowizn oprócz udziału w nieruchomości do masy spadkowej weszły środki pieniężne zgromadzone na koncie depozytowym w A w wysokości 1667,08 zł, środki pieniężne wypłacone przez B w kwocie 21,91 zł. Nie wystąpiły czynności mające na celu podział majątku nabytego w drodze spadku. Nieruchomość dopiero zostanie sprzedana. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia stwierdzić należy, że okres pięciu lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy niewątpliwie minął. Tym samym sprzedaż w 2021 r. udziału w nieruchomości, który został nabyty przez Wnioskodawczynię w drodze spadku po zmarłej cioci nie będzie stanowić dla Niej źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dokonania ww. sprzedaży udziału w nieruchomości.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.