Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-537/13/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-01-24
Teza: Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym Wspólnota prowadząca gospodarkę zasobami lokalowymi, osiągnie przychód z tytułu wpłat dokonywanych przez właścicieli lokali na fundusz remontowy na pokrycie poniesionych w przyszłości wydatków dotyczących remontów nieruchomości wspólnej, który nie będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz remontowy; lokal; wspólnoty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2013 r. (data wpływu 5 listopada 2013 r.) dotyczącym wydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie sposobu rozliczenia wpłat dokonywanych na fundusz remontowy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie sposobu rozliczenia wpłat dokonywanych na fundusz remontowy.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest Wspólnotą lokali – jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej – utworzoną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 lipca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, z późn. zm.) – zwaną dalej: ustawą o własności lokali. W skład Wspólnoty wchodzą wyłącznie stanowiące odrębną własność lokale niemieszkalne-apartamentowe, 3 lokale użytkowe oraz 1 lokal niemieszkalny – garaż, mieszczące się w budynku hotelu apartamentowego. Żaden z lokali nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych – a prawem związanym z prawem własności poszczególnych lokali jest udział w nieruchomości wspólnej.

Zakres działania Wspólnoty obejmuje zarząd nieruchomością wspólną przez który, zgodnie z ustawą o własności lokali, rozumie się grunt pod budynkiem oraz części budynku i urządzenia nie służące wyłącznie właścicielom lokali (np. klatki schodowe, windy, piwnice, strychy, dachy, zewnętrzne ściany budynku, instalacje energetyczne, cieplne, wodne i kanalizacyjne). Członkowie Wspólnoty – właściciele lokali stanowiących odrębną własność – wykorzystują lokale do pobytów czasowych, a także do prowadzenia działalności gospodarczej lub wynajmują lokale innym podmiotom do prowadzenia działalności gospodarczej. Zarządca, zgodnie z podjętą przez Wspólnotę uchwałą oraz na mocy zawartej umowy o zarządzenie, reprezentuje Wspólnotę w zakresie czynności zwykłego zarządu nieruchomością wspólną i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie od Wspólnoty.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali, właściciel lokalu zobowiązany jest uczestniczyć w kosztach zarządu nieruchomością wspólną – wskazanych w art. 14 – proporcjonalnie do udziału w nieruchomości wspólnej.

Wysokość zaliczek jakie zobowiązani są uiszczać właściciele lokali na poczet kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej oraz kosztów utrzymania poszczególnych lokali określana jest corocznie w uchwale Wspólnoty o rocznym planie gospodarczym. W doktrynie prawa słusznie przyjmuje się, że wyliczenie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w art. 14 ustawy o własności lokali ma charakter jedynie przykładowy, za czym przemawia użycie przez ustawodawcę sformułowania „w szczególności”. Na tej podstawie powszechnie dopuszcza się tworzenie przez wspólnoty mieszkaniowe funduszu remontowego, którego środki wspólnota mieszkaniowa przeznacza na cele remontowe nieruchomości wspólnej.

Wspólnota planuje powołać uchwałą właścicieli fundusz remontowy, na poczet którego właściciele lokali, będą zobowiązani na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali do uiszczania zaliczek do 10-go dnia każdego miesiąca z góry. Celem powołania funduszu remontowego będzie gromadzenie środków finansowych na poczet przyszłych wydatków związanych z remontami części wspólnych, które z uwagi na wysoką wartość prac wymagają zbierania środków finansowych przez okres kilku lat.

Środki gromadzone w ramach funduszu remontowego będą wydatkowane tylko na podstawie odrębnych uchwał wspólnoty określających cel i wysokość środków przeznaczonych do jego realizacji.

W okresie pierwszych lat od powołania funduszu remontowego, Wspólnota nie planuje większych remontów, które będą finansowane z jego środków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym Wspólnota prowadząca gospodarkę zasobami lokalowymi, osiągnie przychód z tytułu wpłat dokonywanych przez właścicieli lokali na fundusz remontowy na pokrycie poniesionych w przyszłości wydatków dotyczących remontów nieruchomości wspólnej, który nie będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

We własnym stanowisku w sprawie Wnioskodawca wskazał, że jest Wspólnotą utworzoną zgodnie z przepisami ustawą o własności lokali, składającą się wyłącznie z lokali o innym przeznaczeniu niż mieszkaniowym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali, dopuszczalne jest, aby odrębną nieruchomość i tym samym odrębny od gruntu przedmiot własności stanowiły nie tylko lokale mieszkalne – służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych – ale również lokale o innym przeznaczeniu. Tym samym ustawodawca dopuścił, aby w obrocie prawnym występowały Wspólnoty składające się z lokali użytkowych i lokali o innym przeznaczeniu stanowiących odrębną nieruchomość.

W zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym Wnioskodawca podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej (art. 1 ust. 2 przedmiotowej ustawy).

Jak stanowi art. 7 ust. 1, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (\`(...)\`). W art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca wskazał przykładowe źródła przychodów. W art. 12 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy określił, że do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Właściciele lokali mają obowiązek partycypować w kosztach utrzymania nieruchomości wspólnej, określonych przykładowo w art. 14 ustawy o własności lokali (m.in. kosztach remontów i bieżących konserwacji). Celem powołania funduszu remontowego jest zgromadzenie w okresie kilku lat od jego powołania, odpowiednich środków finansowych pozwalających na wykonanie remontów części wspólnych nieruchomości, które ze względu na wielkość obiektu i wysoką wartość prac, wymagają zbierania środków finansowych przez dłuższy okres czasu.

W związku z tym, Wnioskodawca uważa, że w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i przychód z tytułu wpłat na fundusz remontowy nie powstanie, gdyż będą to zaliczki na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, z późn. zm.), która określa zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

Wspólnota lokalowa działa w oparciu o przepisy wyżej powołanej ustawy o własności lokali i obowiązują ją te same przepisy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, co wspólnotę mieszkaniową.

Zasadniczym źródłem przychodów wspólnoty mieszkaniowej, jak również i lokalowej, zgodnie z art. 15 cytowanej ustawy, są zaliczki wnoszone przez jej członków w formie bieżących opłat na pokrycie kosztów zarządu.

Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), dalej: Ustawa, są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy, przychodami (…) są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne (pkt 1), jak również inne, nie wymienione szczegółowo w ustawie zdarzenia, których skutkiem jest przyrost majątku podatnika. Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez wspólnotę z nieruchomości wspólnej, czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą sposób.

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wspólnoty (bądź są wpłacane do kasy), bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią w rozumieniu ustawy podatkowej przychód.

Zatem uiszczane zaliczki przez członków Wspólnoty, na pokrycie kosztów zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej oraz kosztów związanych z utrzymaniem pojedynczego lokalu jak również w zakresie wpłat na fundusz remontowy, stanowią dla Wspólnoty przychód w dacie ich otrzymania.

Jednocześnie należy zauważyć, że w opisanej sytuacji w momencie otrzymania pieniędzy na rachunek Wspólnoty nie ma zastosowania żadna z przesłanek wyłączenia z przychodów zawarta w art. 12 ust. 4 Ustawy.

W szczególności zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy, do przychodów nie zalicza się: pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Biorąc pod uwagę treść ww. przepisu, należy wskazać, że otrzymanych przez Wspólnotę pieniędzy na fundusz remontowy nie można traktować jako wpłat pobranych na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych. Wspólnota, nie świadczy bowiem usług zarządzania nieruchomością wspólną na rzecz właścicieli lokali wchodzących w skład wspólnoty ani usług związanych z dostawą mediów do poszczególnych lokali, a jedynie gromadzi środki i odpowiednio nimi dysponuje.

W konsekwencji stanowisko zawarte we wniosku należało uznać za nieprawidłowe, gdyż wpłaty na fundusz remontowy stanowią przychody podatkowe Wspólnoty. Jednocześnie należy wskazać, że kwoty wydatkowane z funduszu remontowego będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 Ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.