Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-367/14-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-11
Teza: moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, w sytuacji, gdy przed faktyczną dostawą towarów uiszczono całość należności za towary na podstawie wystawionej uprzednio przez dostawcę unijnego faktury zaliczkowej na 100% wartości zamówionych towarów (dostawca nie wystawia faktury końcowej dokumentującej faktyczną dostawę)
Słowa kluczowe: faktura-faktura zaliczkowa; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od towarów i usług; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2014 r. (data wpływu 22 kwietnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania oraz momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania oraz momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka (dalej: Wnioskodawca) świadczy usługi długoterminowej dzierżawy wagonów. Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Spółka jest również zarejestrowana jako podatnik VAT-UE. W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje m.in. wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (dalej: WNT) - np. cystern.

Może zaistnieć sytuacja, że jeszcze przed dokonaniem faktycznej dostawy wewnątrzwspólnotowej, unijny dostawca, zgodnie ze swoim prawem lokalnym, wystawi fakturę (przed zapłatą zaliczki), która będzie podstawą do wpłaty przez Wnioskodawcę kwoty zaliczki, obejmującej całość lub część ceny sprzedaży towarów.

W sytuacji, gdy kwota zaliczki wynikająca z wystawionej przed dostawą faktury zgodnie z prawem państwa dostawcy unijnego obejmuje 100% wartości zamówionych cystern, unijny dostawca, zgodnie z obowiązującymi w jego kraju przepisami prawa, nie będzie wystawiał faktur końcowych dokumentujących faktyczną dostawę towarów.

Przy czym, Wnioskodawca chciałby wyraźnie podkreślić, że faktura zaliczkowa, na podstawie której Wnioskodawca będzie dokonywał wpłaty kwoty zaliczki, powiązana będzie bezpośrednio z zamówieniem i późniejszą wewnątrzwspólnotową dostawą, tj. wiadomo będzie, za jakie konkretnie towary należna jest zaliczka. Równocześnie, przesyłana przed dostawą faktura zaliczkowa, na podstawie której Wnioskodawca będzie dokonywał wpłaty kwoty zaliczki, będzie zawierała dokładną specyfikację zamówienia (rodzaj towarów, ilość towarów itp.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy mimo otrzymania od dostawcy unijnego faktury wystawionej zgodnie z prawem lokalnym będącej wezwaniem do zapłaty zaliczki na poczet przyszłej wewnątrzwspólnotowej dostawy, w sytuacji, gdy unijny kontrahent nie wystawia faktury dokumentującej faktyczną dostawę, obowiązek podatkowy dla Wnioskodawcy z tytułu WNT powstanie dopiero 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu faktycznej dostawy?
2.  Czy na Wnioskodawcy, posiadającemu wyłącznie fakturę zaliczkową, na podstawie której Wnioskodawca dokonuje zapłaty 100% zaliczki (bez posiadania faktury końcowej), gdzie faktura zaliczkowa jest powiązana bezpośrednio z zamówieniem, posiada specyfikację odpowiadającą faktycznie dokonanej w terminie późniejszym dostawie, nie ciąży obowiązek przewidziany w art. 86 ust. 10g ustawy o VAT, tj. Wnioskodawca nie będzie obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego po upływie 3 miesięcy od końca miesiąca, w którym nastąpiło faktyczne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymanie faktury VAT będącej wezwaniem do zapłaty zaliczki na poczet przyszłej dostawy wewnątrzwspólnotowej nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu WNT. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w sytuacji, gdy sprzedawca cystern nie wystawia faktury VAT dokumentującej dostawę, będzie powstawał 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła faktyczna dostawa cystern.

Ad 2)

Zgodnie z art. 86 ust. 10b ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku WNT powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy;
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Zgodnie z art. 86 ust. 10g ustawy o VAT, w przypadku nieotrzymania w terminie, o którym mowa w ust. 10b pkt 2 lit. a), faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącej u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, podatnik jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin.

W opisanym przez Wnioskodawcę stanie taktycznym, zgodnie z prawem lokalnym dostawca wewnątrzunijny nie jest obowiązany do wystawienia faktury końcowej (dokumentującej dostawę wewnątrzunijną). Wnioskodawca chciałby zauważyć, że polskie ustawodawstwo również przyjmuje, że w sytuacji 100% zaliczki podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury VAT dokumentującej faktyczną dostawę, zgodnie z art. 106f ust. 3 ustawy o VAT.

Brak obowiązku wystawienia faktury końcowej, w przypadku otrzymania zaliczki obejmującej całą wartość zamówienia brutto, na gruncie polskich przepisów potwierdza przykładowo interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 września 2013 roku o sygn, ILPP1/443-521/13-4/MK (dalej: Interpretacja).

Mimo, że interpretacja ta została wydana na podstawie nieobowiązującego już § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, to należy wskazać, że treść art. 106 ust. 3 ustawy o VAT jest analogiczna. Toteż należy wskazać, że konkluzje organu podatkowego w przedmiotowej sprawie w dalszym ciągu zachowują swoją aktualność, mimo zmiany stanu prawnego, tj. przeniesienia przepisów dotyczących wystawiania faktur z rozporządzenia Ministra Finansów wprost do ustawy o VAT.

Zgodnie z Interpretacją: „Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny wskazać należy, że zarówno w sytuacji gdy wpłacono w roku 2012 i 2013 zaliczkę obejmującą całość należności, Wnioskodawca nie ma/ będzie miał obowiązku wystawiania faktury końcowej. Powyższe wynika z faktu, że względem otrzymanej w roku 2012 zaliczki stanowiącej całą należność za usługę, brak obowiązku wystawienia faktury końcowej wynikał wprost z § 10 ust. 6 rozporządzenia. I choć rozporządzeniem z dnia 11 grudnia 2012 r. uchylono powołany przepis, niemniej istniejące do dnia 1 stycznia 2013 r. zasady wystawiania faktur końcowych w sytuacji zaliczki obejmującej całość należności za usługę lub dostawę towaru, utrzymano w dotychczasowym kształcie. Na takie rozumienie nowelizacji aktu wykonawczego wskazuje fakt, że nie wprowadzono takiego obowiązku do rozporządzenia, przez co postępowanie odmienne od dotychczasowego (a więc wystawienie faktury końcowej) nie jest obowiązkiem prawnym. Podsumowując, uwzględniając obowiązujące od dnia 1 stycznia 2013 r. regulacje prawne, nie wystąpi obecnie obowiązek wystawienia faktury końcowej, w przypadku otrzymania zaliczki obejmującej całą wartość zamówienia brutto.”

Zatem, w opinii Wnioskodawcy, w sytuacji gdy nastąpi dostawa, na poczet której została zapłacona zaliczka w 100% i która to zaliczka została udokumentowana fakturą VAT, w momencie faktycznej dostawy faktura dokumentującą zaliczkę staje się fakturą, o której mowa w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, a więc fakturą dokumentującą dostawę.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, faktura dokumentująca zapłatę 100% zaliczki na poczet przyszłej wewnątrzwspólnotowej dostawy, po dokonaniu faktycznej dostawy jest fakturą, o której mowa w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a) ustawy o VAT. Zatem, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek przewidziany w art. 86 ust. 10g ustawy o VAT, tj. Wnioskodawca nie jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego po upływie 3 miesięcy od końca miesiąca, w którym nastąpiło faktyczne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Kwestie związane z powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów uregulowane zostały w art. 20 ustawy. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 20 ust. 5 ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

W odniesieniu do zaliczek należy wskazać, że w związku z koniecznością dostosowania przepisów wprowadzonych dyrektywą Rady 2010/45/UE z dnia 13 lipca 2010 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania (Dz.Urz. UE L 189 z 22.07.2010 r., str. 1), ustawodawca krajowy dokonał z dniem 1 stycznia 2013 r. zmian w art. 20 ust. 1-3 oraz 5-7 ustawy. Wprowadzone zmiany miały na celu zapewnienie jednolitości danych zawartych w informacjach podsumowujących i terminowości wymiany danych dokonywanych przy pomocy tych informacji podsumowujących.

Dla uporządkowania i lepszej czytelności art. 20 ustawy, dokonano jego częściowej przebudowy.

W związku ze zmianami w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego wynikającymi ze zmiany przepisów unijnych odstąpiono bowiem od określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania całości lub części zapłaty przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy lub nabycia towarów - otrzymanie tego rodzaju zapłaty nie może rodzić już obowiązku podatkowego. Tym samym, w przypadku otrzymania faktury zaliczkowej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia u polskiego podatnika nie powstaje obowiązek podatkowy.

Zatem, obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury dokumentującej tą transakcję, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Natomiast w przypadku otrzymania faktury zaliczkowej nie powstaje u polskiego podatnika obowiązek podatkowy, nawet, gdy otrzyma on od podatnika podatku od wartości dodanej fakturę zaliczkową na 100% wartości towaru.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca - spółka zarejestrowana jako podatnik VAT oraz podatnik VAT-UE - w ramach prowadzonej działalności dokonuje wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów. Może wystąpić sytuacja, że jeszcze przed dokonaniem faktycznej dostawy wewnątrzwspólnotowej, unijny dostawca, zgodnie ze swoim prawem lokalnym, wystawi fakturę (przed zapłatą zaliczki), która będzie podstawą do wpłaty przez Wnioskodawcę kwoty zaliczki, obejmującej całość lub część ceny sprzedaży towarów. Jeśli kwota zaliczki wynikająca z wystawionej przed dostawą faktury obejmuje 100% wartości zamówionych towarów, unijny dostawca, zgodnie z obowiązującymi w jego kraju przepisami prawa, nie będzie wystawiał faktur końcowych dokumentujących faktyczną dostawę towarów.

Wnioskodawca podkreśla, że faktura zaliczkowa, na podstawie której Spółka dokona wpłaty kwoty zaliczki, powiązana będzie bezpośrednio z zamówieniem i późniejszą wewnątrzwspólnotową dostawą, tj. wiadomo będzie, za jakie konkretnie towary należna jest zaliczka. Równocześnie, przesłana przed dostawą faktura zaliczkowa, na podstawie której Spółka dokona wpłaty kwoty zaliczki, będzie zawierała dokładną specyfikację zamówienia (rodzaj towarów, ilość towarów itp.).

W przedstawionej sprawie wątpliwości Spółki budzi moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, w sytuacji, gdy przed faktyczną dostawą towarów uiszczono całość należności za towary na podstawie wystawionej uprzednio przez dostawcę unijnego faktury zaliczkowej na 100% wartości zamówionych towarów. Z wniosku wynika, że kontrahent, zgodnie z prawem obowiązującym w jego państwie, nie wystawia w tej sytuacji faktury końcowej dokumentującej faktyczną dostawę.

Analiza opisanej sytuacji w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że jeśli przed wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów uiszczono całość należności za towary, oraz nie jest wystawiana faktura „końcowa” dokumentująca wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, obowiązek podatkowy nie powstaje w momencie wystawienia przez dostawcę faktury będącej podstawą do zapłaty zaliczki, ale powstaje – zgodnie z przepisem art. 20 ust. 5 ustawy - 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miała miejsce dostawa towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia przez Spółkę.

Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest również kwestia, czy faktura zaliczkowa będąca podstawą zapłaty całej należności za towary, otrzymana przez Spółkę przed faktyczną dostawą, może być uznana za fakturę, o której mowa w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a) ustawy, uprawniającą do odliczenia przez Spółkę podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w sytuacji, gdy dostawca nie wystawia faktury końcowej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w myśl zasady ogólnej wyrażonej w art. 86 ust. 10 ustawy, powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Natomiast art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy stanowi, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c) - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi (art. 86 ust. 10c ustawy).

Ponadto, na podstawie art. 86 ust. 10g ustawy, w przypadku nieotrzymania w terminie, o którym mowa w ust. 10b pkt 2 lit. a), faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, podatnik jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin.

Otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie późniejszym niż określony w ust. 10b pkt 2 lit. a), upoważnia podatnika do odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał tę fakturę (art. 86 ust. 10h ustawy).

Analizując przywołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przypadkach, o których mowa m.in. w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a), tj. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla prawa do odliczenia podatku istotne jest m.in. „fizyczne” posiadanie (otrzymanie) przez podatnika faktury dokumentującej to nabycie.

Trzeba zauważyć, że przepisy art. 167-169 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.) regulują zagadnienia dotyczące momentu i zakresu odliczenia podatku. Fundamentalną zasadą podatku od wartości dodanej, a nie przywilejem, jest neutralność podatku dla podatników, która jest realizowana poprzez umożliwienie podatnikowi obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zapłacony przy nabyciu towarów i usług, związanych z jego działalnością gospodarczą i co do zasady nie może podlegać ograniczeniu.

W myśl art. 178 lit. a) ww. Dyrektywy VAT, podatnik uprawniony jest do realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu dostaw towarów i usług, jeżeli posiada fakturę wystawioną zgodnie z przepisami dyrektywy. Ponadto, jak stanowi art. 179 Dyrektywy, państwa członkowskie mogą wymagać od podatników dokonujących okazjonalnych transakcji, o których mowa w art. 12, stosowania prawa do odliczenia dopiero w momencie dostawy.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w sytuacji gdy nastąpi dostawa, na poczet której Spółka zapłaciła zaliczkę w wysokości 100% należności za towary na podstawie wystawionej – przed dostawą - przez dostawcę unijnego faktury VAT, to w momencie faktycznej dostawy towarów fakturę dokumentującą zaliczkę należy uznać za fakturę, o której mowa w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a) ustawy, dokumentującą dostawę, która dla Wnioskodawcy stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

W przedstawionej sprawie bowiem, jak wskazał Wnioskodawca, dostawca unijny, zgodnie z obowiązującym w jego państwie prawem, nie jest zobowiązany do wystawienia faktury końcowej (dokumentującej dostawę wewnątrzunijną) w takiej sytuacji.

Spółka zaznaczyła przy tym, że otrzymana przez Nią faktura zaliczkowa, na podstawie której Spółka dokona wpłaty kwoty zaliczki (w tym przypadku całej należności), powiązana będzie bezpośrednio z zamówieniem i późniejszą wewnątrzwspólnotową dostawą, tj. wynikać z niej będzie, za jakie konkretnie towary należna jest zapłata; faktura ta będzie zawierała dokładną specyfikację zamówienia (rodzaj towarów, ilość towarów itp.).

Zatem, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek przewidziany w art. 86 ust. 10g ustawy, tj. Spółka nie będzie zobowiązana do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego po upływie terminu, o którym mowa w ust. 10b pkt 2 lit. a), z uwagi na to, że będzie w posiadaniu faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w tym terminie.

Tytułem podsumowania, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.