Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-204b/11/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-05-10
Teza: Czy nieruchomość przekazana przez małżonka na rzecz Wnioskodawcy po podziale majątku wspólnego w wyniku rozwodu, ale przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, którą przekazała w całości do prowadzonej działalności gospodarczej, ujawniając ją w ewidencji środków trwałych podlega amortyzacji od ceny z aktu notarialnego - podziału majątku wspólnego, czy podlega kontynuacji amortyzacji (mąż w swojej działalności amortyzował przedmiotowy lokal do chwili podziału majątku wspólnego po rozwodzie, również prowadził księgę przychodów i rozchodów), czy nie ma prawa do amortyzacji w ogóle?
Słowa kluczowe: nieruchomości; udział; wartość-wartość początkowa; zniesienie-zniesienie współwłasności; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2011 r. (data wpływu 22 lutego 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 marca 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad ustalenia wartości początkowej środka trwałego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad ustalenia wartości początkowej środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 11 maja 2010 r. rozpoczęła Pani działalność gospodarczą na zasadach ogólnych (książka przychodów i rozchodów) w zakresie sprzedaży detalicznej zegarków, zegarów i biżuterii. Jest Pani również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Lokal, w którym prowadzi Pani działalność gospodarczą jak również towar handlowy przekazał Pani były mąż w wyniku podziału majątku. W umowie przedwstępnej podziału majątku wspólnego dokonanego w dniu 26 marca 2010 r. przed notariuszem stwierdzono, iż łączył Panią i męża jako małżonków ustrój wspólności ustawowej, który ustał z chwilą uprawomocnienia się wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 listopada 2009 r. W okresie wspólności majątkowej nie zawierali Państwo ze sobą umów majątkowych, rozszerzających lub ograniczających albo ustanawiających rozdzielność majątkową pełną lub z wyrównaniem dorobków. W wyniku ww. aktu notarialnego zawarła Pani z byłym mężem umowę podziału majątku wspólnego, na podstawie której były mąż nabył na wyłączną własność nieruchomość zabudowaną, Pani zaś nabyła na wyłączną własność lokal niemieszkalny wraz z wyposażeniem oraz własność towarów handlowych - nieopisanych szczegółowo w niniejszej umowie - o wartości netto 70.000 zł, a która to wartość została powiększona o podatek VAT. Ustalili Państwo w akcie wartość majątku wspólnego na łączną kwotę 88.290 zł oraz zastrzeżenie, iż w przypadku przejęcia przez Panią towarów handlowych o wartości mniejszej niż 70.000 zł, mąż Pani miał być zobowiązany do pokrycia różnicy w formie gotówki płatnej przy wydaniu lokalu i towarów, co się faktycznie stało w niniejszym przypadku. W akcie notarialnym zostało również zastrzeżone, iż w związku z przekazaniem towarów oraz rzeczy ruchomych o ustalonej wartości, były mąż wystawi na rzecz Pani fakturę z naliczonym podatkiem VAT według stawki 22%, zaś Pani zobowiązała się do jednoczesnego zwrotu na jego rzecz naliczonego podatku VAT na konto w terminie do dnia 25 czerwca 2010 r. Oświadcza Pani, iż podział majątku pomiędzy nią a małżonkiem w wyniku ustania wspólności ustawowej został dokonany w sposób ekwiwalentny i równy w naturze, po 50% dla każdego. Dokonana dopłata pieniężna do towaru, majątku ruchomego i lokalu niemieszkalnego również mieściła się w Pani 50% udziału w majątku wspólnym. Towar handlowy przyjęła Pani na stan firmy i go sprzedaje. W poz. 10 księgi przychodów i rozchodów wpisała Pani kwotę 0 zł, zaś w uwagach kwotę z faktury i adnotację, iż towar pochodzi z podziału majątku. Do faktury w dokumentach dołączyła Pani. kserokopię aktu notarialnego. Faktura opiewa na kwotę 64.644 zł 93 gr netto. Nadmienia Pani, iż faktura za towar jest wystawiona z tą samą datą co rozpoczęła działalność, tj. z dniem 11 maja 2010 r. (w tym dniu uzyskała Pani pierwszy obrót z kasy fiskalnej - sprzedaż towaru). Otrzymany, w wyniku podziału majątku lokal niemieszkalny przekazała Pani do działalności i ujawniła w ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy kwota 64.644 zł 93 gr netto na zakup towarów handlowych z faktury wystawionej przez Pani męża w wyniku notarialnej umowy podziału majątku wspólnego, nie podlega wartościowo wpisaniu do księgi przychodów i rozchodów w poz. "10"? Jeżeli nie, to czy w remanencie początkowym powinna znaleźć się ta kwota łączna, tj. oprócz wyszczególnienia asortymentu również kwoty poszczególnych pozycji wyrażonych wartościowo tak, aby przy wyliczeniu kwoty kosztów na koniec roku podatkowego wartość remanentu początkowego była na plus w kosztach?
2.  Czy nieruchomość przekazana przez małżonka po podziale majątku wspólnego nieruchomość wyniku rozwodu, ale przed rozpoczęciem Pani działalności gospodarczej, którą w dniu 11 maja 2010 r. przekazała w całości do prowadzonej działalności gospodarczej, ujawniając ją w ewidencji środków trwałych podlega amortyzacji od ceny z aktu notarialnego - podziału majątku wspólnego, czy podlega kontynuacji amortyzacji (mąż w swojej działalności amortyzował przedmiotowy lokal do chwili podziału majątku wspólnego po rozwodzie, również prowadził księgę przychodów i rozchodów), czy nie ma Pani prawa do amortyzacji w ogóle?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2. W pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Wnioskodawczym uważa, że nieruchomość przekazana przez małżonka po podziale majątku wspólnego w wyniku rozwodu, ale przed rozpoczęciem Jej działalności gospodarczej, którą w dniu 11 maja 2010 r. przekazała w całości do prowadzonej działalności gospodarczej, ujawniając ją w ewidencji środków trwałych, podlega amortyzacji od ceny z aktu notarialnego - podziału majątku wspólnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 22c pkt 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Stosownie do art. 22d ust. 2 ww. ustawy, składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych określają postanowienia art. 22g ww. ustawy.

Przepis art. 22g ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., stanowi, że za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się:

1.  w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia,

1.  w razie częściowo odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu, określonego w art. 11 ust. 2b,

3.  w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia,
4.  w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,
5.  w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu,
6.  w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem ust. 14b, ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Stosownie do art. 22g ust. 8 ww. ustawy, jeśli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji, o której mowa w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji oraz stanu i stopnia ich zużycia. Zauważyć jednakże należy, iż możliwość ustalenia wartości początkowej środka trwałego w drodze wyceny dokonanej przez podatnika stanowi sytuację szczególną, wyjątek od obowiązującej zasady ustalania tejże wartości wg ceny nabycia. Niemożność ustalenia wartości początkowej środka trwałego zgodnie z ww. generalną zasadą winna mieć przy tym charakter obiektywny. Zauważyć również trzeba, że sprecyzowany w tym przepisie warunek dokonywania wyceny przez podatnika nie oznacza, iż nie może on posiłkować się przy tej wycenie opinią specjalisty (biegłego).

W myśl zaś art. 22g ust. 16 ww. ustawy, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3-5, ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 19 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Ze stanu faktycznego wniosku wynika, iż w wyniku podziału majątku wspólnego otrzymała Pani na wyłączną własność m.in. lokal niemieszkalny, który przed rozwodem nabyty został do majątku wspólnego Pani i byłego małżonka. Lokal ten przekazała Pani do działalności i ujawniła w ewidencji środków trwałych. Oświadcza Pani również, iż podział majątku pomiędzy nią a małżonkiem w wyniku ustania wspólności ustawowej został dokonany w sposób ekwiwalentny i równy w naturze, po 50% dla każdego.

Trzeba w tym miejscu ponownie wskazać, iż podział majątku nie stanowi nabycia rzeczy (nieruchomości), tylko wtedy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym małżonkom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Wówczas datą nabycia nieruchomości jest data nabycia udziału w nieruchomości, a nie data podziału majątku. Skoro zatem wartość majątku jaka przypadła Pani po podziale majątku wspólnego nie przewyższa wartości udziału jaki przysługiwał Pani w majątku dorobkowym małżeńskim uznać należy, iż w Pani przypadku dniem nabycia nieruchomości będzie data nabycia ww. nieruchomości w drodze kupna w trakcie trwania wspólności majątkowej.

Tym samym skoro nabycie lokalu niemieszkalnego nastąpiło w drodze kupna w trakcie trwania wspólności majątkowej, jego wartość początkową zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi jego pierwotna cena nabycia.

Podkreślić również należy, iż gdy podatnik przejmie do swojej działalności składnik majątkowy wykorzystywany wcześniej w działalności byłego współmałżonka to w danej sytuacji brak jest podstaw do dokonywania niejako „od początku" amortyzacji tych samych środków trwałych, od których dokonywane były - w trakcie trwania związku małżeńskiego - przez męża odpisy amortyzacyjne, które miały bezpośredni wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, z której dochód również był Pani dochodem wspólnym. Tym samym brak jest możliwości do ponownego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tego samego wydatku, poniesionego ze wspólnego majątku małżonków, a co za tym idzie w takiej sytuacji odpisy amortyzacyjne winny być dokonywane za zasadzie kontynuacji.

Reasumując, biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że przejmując prawo do nieruchomości (lokalu niemieszkalnego) z działalności męża powinna Pani w ewidencji prowadzonej przez siebie uznać jako jej wartość początkową w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez siebie, wartość początkową określoną w ewidencji prowadzonej przez byłego męża i uwzględnić dotychczasową wysokość odpisów amortyzacyjnych dokonanych przez niego.

W świetle powyższych wyjaśnień nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Pani, według którego wartość początkową całej nieruchomości ustalić należy w oparciu o wartość rynkową na dzień podziału majątku wspólnego. Nie potwierdza go analiza przytoczonych przepisów, z których nie wynika, iż zmiana sposobu użytkowania środka trwałego, jego przesunięcie z majątku prywatnego do bazy składników związanych z działalnością gospodarczą rzutuje na sposób ustalenia wartości początkowej. Albowiem wartość początkową środka trwałego ustala się w zależności od sposobu jego nabycia.

Z uwagi, iż w niniejszej sprawie wskazała Pani, że przedmiotem złożonego w dniu 22 lutego 2011 r. wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest stan faktyczny - zgodnie z dyspozycją wyrażoną w części D.1. wniosku ORD-IN, tutejszy organ wydając przedmiotową interpretację prawa podatkowego dokonał wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.