Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.495.2025.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-15
Teza: W zakresie przyporządkowania odpisów amortyzacyjnych od
Patentu do kosztów uzyskania przychodów ze źródła zyski
kapitałowe oraz do kosztów uzyskania przychodów z innych
źródeł.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
koszt-koszty uzyskania przychodów
licencja
patenty
przychód-źródła przychodu
zyski-zyski kapitałowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    S.A. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) posiada siedzibę na terytorium Polski i na
    podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy
    kapitałowej. Podstawowym obszarem działalności operacyjnej Spółki jest produkcja i
    handel (...).
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej
    (dalej: „SSE”). Jednocześnie, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą
    opodatkowaną na zasadach ogólnych.
    Spółka nabyła patent technologiczny (Patent) w drodze licytacji komorniczej w 2023 r.
    Patent został przyjęty do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych w czerwcu 2024 r. i podlega amortyzacji podatkowej od lipca 2024 r.
    Opatentowana technologia jest obecnie wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
    działalności produkcyjnej objętej zezwoleniem strefowym i realizowanej na terenie SSE.
    Część dochodów z działalności realizowanej na terenie SSE korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34 ustawy o CIT (do wysokości limitu).
    Jednocześnie, opatentowana technologia jest wykorzystywana w działalność podmiotu
    powiązanego (Licencjobiorca). W związku z tym, Spółka udzieliła temu podmiotowi
    powiązanemu z mocą od dnia nabycia Patentu niewyłącznej odpłatnej licencji do
    korzystania z Patentu w zakresie działalności Licencjobiorcy, w szczególności w zakresie
    produkcji, korzystania, sprzedaży, dystrybucji, a także reklamowania produktów.
    Przychody z licencji zaliczane są do przychodów ze źródła zyski kapitałowe, z uwagi na
    wcześniejsze nabycie Patentu przez Wnioskodawcę.
    Rozliczenie między stronami oparte jest na kosztach poniesionych przez Spółkę z tytułu
    całego procesu związanego z nabyciem patentu. Przyjęty klucz podziału bazy kosztowej
    uzasadniony na gruncie cen transferowych został ustalony na podstawie udziału wartości:
    - przychodów ze sprzedaży wyrobów,
    - lub TKW (technicznego kosztu wytworzenia - w przypadku półproduktów),
    danego producenta (Spółki i Licencjobiorcy) w sumie tych wartości obu producentów w
    przyjętym okresie referencyjnym oraz odpowiedniej wagi, która uwzględnia liczbę

    zastrzeżeń patentowych, z których obie strony korzystają w swojej działalności. Część bazy
    kosztowej przypadająca wg tego klucza na Licencjobiorcę jest podstawą do ustalenia opłat
    licencyjnych należnych od Licencjobiorcy.
    Miesięczne odpisy amortyzacyjne od Patentu w części (ustalonej według wskazanego
    powyżej klucza podziału bazy kosztowej) dotyczącej produkcji własnej Wnioskodawcy,
    Spółka zalicza do kosztów działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych, przy czym
    są to koszty związane w całości z przychodami uzyskiwanymi w SSE.
    Natomiast, miesięczne odpisy amortyzacyjne od Patentu w części dotyczącej udzielonej
    licencji (ustalonej według wskazanego powyżej klucza podziału bazy kosztowej) Spółka
    zalicza do kosztów uzyskania przychodów ze źródła zyski kapitałowe.
    Tym samym, Spółka dzieli każdy miesięczny odpis amortyzacyjny od Patentu pomiędzy
    źródło zyski kapitałowe oraz tzw. inne źródła (działalność opodatkowana na zasadach
    ogólnych), a w ramach tego drugiego źródła alokuje przypisaną wartość w całości do
    działalności strefowej.

## Pytanie

Czy Spółka prawidłowo przyporządkowuje odpisy amortyzacyjne od Patentu do kosztów
    uzyskania przychodów ze źródła zyski kapitałowe w tej części, która dotyczy udzielonej
    licencji na rzecz podmiotu powiązanego oraz do kosztów uzyskania przychodów z innych
    źródeł w części, która dotyczy produkcji własnej Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, prawidłowo przyporządkowuje ona odpisy amortyzacyjne od Patentu do
    kosztów uzyskania przychodów ze źródła zyski kapitałowe w tej części, która dotyczy
    udzielonej licencji na rzecz podmiotu powiązanego oraz do kosztów uzyskania
    przychodów z innych źródeł w części, która dotyczy produkcji własnej Spółki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła wżycie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2175, dalej: „ustawa
    zmieniająca”). Ustawa zmieniająca wprowadziła od 2018 r. w ustawie o CIT rozdzielenie
    przychodów podatnika na dwa źródła:
    - z zysków kapitałowych oraz
    - z innych źródeł.
    Rozróżnienie źródeł przychodów rzutuje m.in. na obowiązki podatnika w kontekście
    prawidłowości ujęcia źródeł przychodów w deklaracji CIT-8, tj. w zeznaniu o wysokości
    osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku dochodowego od osób
    prawnych za dany rok podatkowy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem
    opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu
    osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b ustawy o CIT,
    przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art.
    11c, art. 11 i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f ustawy o CIT, jest nadwyżka

    sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania,
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych
    do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a), za przychody z zysków kapitałowych uważa się
    przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
    przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych
    do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika.
    Powyższy przepis odnosi się wprost do artykułu 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, który
    określa katalog praw majątkowych podlegających amortyzacji jako wartości niematerialne
    i prawne (dalej także jako: „WNIP”), jeśli zostały nabyte przez podatnika. Prawami
    majątkowymi wymienionymi w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT są:
    - autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
    - licencje,
    - prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, -
      wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).
    Podkreślić należy, że sam fakt ujęcia prawa majątkowego jako WNIP nie prowadzi od razu
    do przypisania przychodów osiąganych z tych praw do źródła zyski kapitałowe, jednak z
    uwagi na nabycie Patentu i brak bezpośredniego powiązania przychodów z licencji z
    uzyskiwaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych Spółka traktuje
    przychody z licencji jako przychody ze źródła zyski kapitałowe.
    Wyodrębnienie źródeł przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy
    również kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, koszty takie będą mogły podlegać
    zaliczeniu do źródła zyski kapitałowe, o ile dotyczą kategorii przychodu wskazanej w art.
    7b ustawy o CIT.
    Spółka w związku z prowadzoną działalnością uzyskuje zarówno przychody ze źródła zyski
    kapitałowe, jak również ze źródła obejmującego inne przychody.
    Jak Spółka wskazywała w stanie faktycznym, Patent jest obecnie jednocześnie
    wykorzystywany w jej działalności produkcyjnej prowadzonej na terenie SSE, jak również w
    działalność podmiotu powiązanego na podstawie umowy licencyjnej. Przychody z licencji
    Spółka zalicza do przychodów z zysków kapitałowych. Spółka amortyzuje Patent i ponosi w
    związku z tym koszty w postaci comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych. Koszty w
    postaci odpisów amortyzacyjnych stanowią więc koszty uzyskania przychodów o
    charakterze wspólnym dla obu źródeł przychodów Wnioskodawcy.
    Podkreślić należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do
    prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób
    zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i
    wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do
    obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Ustawodawca przewidział przy tym wyjątkowe sytuacje, gdy pomimo prawidłowego
    dokumentowania ponoszonych wydatków i prowadzenia ewidencji rachunkowych w
    sposób rzetelny i niewadliwy, obiektywnie oceniając, podatnik nie ma możliwości
    przypisania danego kosztu podatkowego wyłącznie do przychodów ujmowanych w
    dochodach opodatkowanych, w tym przychodów z różnych źródeł przychodów, albo

    przychodów ujmowanych w dochodach zwolnionych lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Mieszczą się one w dyspozycjach ww. art. 15 ust. 2, ust. 2a i 2b ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów
    ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz
    koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie
    jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w
    takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
    w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT, zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje
    się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest
    zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
    odpowiednio.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 2b ustawy o CIT, w przypadku gdy podatnik uzyskuje
    przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, przepisy
    ust. 2 i 2a stosuje się także do przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż
    bezpośrednio związane z przychodami.
    Jak już wspomniano wcześniej, podatnicy powinny przypisywać koszty do
    odpowiadającego im źródła przychodów - tj. przychodów z zysków kapitałowych i
    przychodów z innych źródeł. Przy czym, w sytuacji, gdy takie jednoznaczne przypisanie
    kosztów do właściwego źródła przychodów nie jest możliwe, należy zastosować właściwy
    klucz podziału kosztów, o którym mowa w art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
    Aby zatem, dokonać prawidłowego obliczenia w jaki sposób odpisy amortyzacyjne
    ponoszone przez Spółkę z tytułu nabycia patentu stanowią koszt związany ze źródłem
    przychodu zyski kapitałowe oraz koszt związany z innymi źródłami przychodu, należy
    wyliczyć udział przypadający na każdy z tych rodzajów przychodów. Takie działanie
    stanowi bowiem obligatoryjny element prawidłowego wyliczenia przychodów i kosztów
    powstałych w ramach prowadzonej działalności, w sytuacji, w której podatnik uzyskuje
    przychody kwalifikujące się do źródła zyski kapitałowe i przychody z innych źródeł.
    Wydawane interpretacje (tak przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z 19 lipca 2023 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.316.2023.1.JG czy w interpretacji
    indywidualnej z 13 stycznia 2020 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.518.2019.1.BS) dotyczą
    przypadków przyporządkowania (i) odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych
    wykorzystywanych jednocześnie do działalności zwolnionej i opodatkowanej (ii) na
    podstawie klucza przychodowego o którym mowa w art. 15 ust.2 i 2a ustawy o CIT, w
    sytuacji. Niemniej jednak, zasady dotyczące środków trwałych należałoby wprost odnieść
    także do wartości niematerialnych i prawnych. A zatem, także odpisy od wartości
    niematerialnych i prawnych powinny podlegać alokacji do źródeł przychodów. Należy przy
    tym podkreślić, że instytucja proporcjonalnego ustalania kosztów tzw. kluczem
    przychodowym ma charakter szczególny. Bezpośrednim zakresem stosowania art. 15 ust.
    2, 2a i 2b ustawy o CIT, objęte są wyłącznie przypadki, gdy przypisanie kosztów uzyskania
    przychodów do źródeł przychodów nie jest obiektywnie możliwe. Zatem - jak również
    podkreślają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach - regulacja art. 15 ust. 2
    ustawy o CIT, nie obliguje podatnika aby w każdej sytuacji do alokowania kosztów
    stosował klucz przychodowy. Przepis wskazuje jedynie, że w sytuacji niemożności
    przypisania kosztów do źródła przychodów np. za pomocą innych adekwatniejszych
    metod alokacji, podatnik powinien zastosować klucz przychodowy, o którym mowa w art.
    15 ust. 2 ustawy o CIT. Tak np. ocenił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z 6 października 2022 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.703.2022.1 JG.

    W konsekwencji, przyporządkowanie kosztów do przychodów ze źródła zyski kapitałowe i
    przychodów z pozostałych źródeł przychodów w oparciu o klucz przychodowy, o którym
    mowa w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, powinno być stosowane jedynie w sytuacji, gdy
    nie istnieje inny bardziej wiarygodny sposób alokacji kosztów (nie jest możliwe przypisanie
    danych kosztów do źródła przychodów w oparciu o klucze podziału stosowane przez
    Spółkę).
    W art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, ustawodawca wskazuje, że gdy „nie jest możliwe przypisanie
    danych kosztów do źródła przychodów” to wtedy zastosować należy zaprezentowaną w
    niniejszym przepisie proporcję. W powyższym sformułowaniu nie zostało określone jak
    przypisane powinny być koszty do przychodów, można więc uznać, że chodzi o taki
    sposób przypisania kosztów do źródeł przychodów, który odzwierciedli podział kosztów
    najdokładniej, aby przychody i koszty dla każdego ze źródeł były alokowane w sposób
    precyzyjny. Prowadzi to do wniosku, że podatnik może przyporządkować koszty do
    przychodów na podstawie najbardziej adekwatnego w danych okolicznościach klucza
    podziału, a dopiero gdy nie istnieje sposób, dzięki któremu będzie to możliwe, to wtedy
    skorzystać należy z metody przychodowej wskazanej w tym przepisie.
    Zdaniem Spółki, zastosowanie klucza alokacji przedstawionego w stanie faktycznym jest
    daleko bardziej adekwatnym i odpowiadającym rzeczywistości rozwiązaniem, niż ogólny
    klucz przychodowy. Z uwagi na przyjętą metodę kalkulacji opłat licencyjnych od Patentu,
    wysokość tych przychodów należnych od Licencjobiorcy uzależniona jest od bazy
    kosztowej (w tym przede wszystkim kosztów nabycia Patentu) i przyjętego umownie
    między Wnioskodawcą i Licencjobiorcą klucza alokacji tej bazy między obie strony. Koszty
    nabycia Patentu ujęte są zaś w wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej
    podlegającej amortyzacji. Stąd też część odpisów amortyzacyjnych od Patentu naturalnie
    odpowiada przychodom z licencji (ze źródła zyski kapitałowe), a pozostała część
    konsekwentnie dotyczy przychodów z innych źródeł (tj. działalności produkcyjnej Spółki).
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, nawiązując do treści art. 15 ust. 2 ustawy o CIT,
    możliwe jest w tych okolicznościach przypisanie danych kosztów (tj. odpisów
    amortyzacyjnych od Patentu) do źródła przychodów w adekwatny sposób znajdujący
    odzwierciedlenie w wysokości przychodów, a tym samym nie ma potrzeby stosowania
    klucza podziału z tego przepisu i art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
    Takie stanowisko zgodne jest z linią orzeczniczą sądów administracyjnych, m.in. w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2018 r. znak II FSK 610/16, w którym
    wskazano, że „klucz ten powinien być jednak skonstruowany w taki sposób, aby
    alokowane koszty w możliwie najbardziej precyzyjny (zbliżony do rzeczywistości) sposób
    odpowiadały podziałowi na działalność strefową oraz pozastrefową. W ocenie Naczelnego
    Sądu Administracyjnego jako przykład kluczy pozwalających na dostatecznie precyzyjne
    alokowanie kosztów można uznać, przytoczone w uzasadnieniu skargi kasacyjnej: klucz
    obliczony na podstawie liczby godzin przepracowanych przez pracowników przy
    działalności zwolnionej i opodatkowanej, klucz ilości stanowisk komputerowych w ramach
    działalności strefowej, klucz powierzchniowy, klucz ilościowy, klucz wartościowy. (...)
    Końcowo należy stwierdzić, że oferowany przez podatnika klucz alokacji kosztów nie jest
    alternatywną metodą dla klucza przychodowego określonego w art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.
    p. ale dopuszczalną na gruncie tego przepisu pośrednią metodą przyporządkowania
    kosztów uzyskania przychodów do przychodów opodatkowanych i zwolnionych z
    opodatkowania”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z art. 7 ust. 2 ustawy CIT, wynika, że:
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Powyższa definicja kosztu uzyskania przychodu ma charakter ogólny. Z tej przyczyny przy
    kwalifikacji danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest
    każdorazowe zbadanie, czy koszt ten pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z
    osiąganymi przychodami (lub możliwością ich osiągania) albo służy zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania
    przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że koszt:
    - musi być poniesiony przez podatnika,
    - musi być definitywny,
    - musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym o jakim mowa w art. 15 ust. 1
      ustawy CIT lub służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,
    - nie może być wymieniony w negatywnym katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy CIT,
    - musi być właściwie udokumentowany.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody podatników tego
    podatku zostały rozdzielone na źródła:
      - z zysków kapitałowych oraz
      - z innych źródeł.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w
    którym określił listę przychodów alokowanych do takiego źródła (art. 7b ustawy CIT).
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy CIT:
      za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z praw majątkowych, o
      których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji
      bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków
      kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika.

    Powyższy przepis odnosi się wprost do artykułu 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy CIT, zgodnie z
    którym:
    amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się
    do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
    4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
    5) licencje,
    6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,
    7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy
        licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a
        pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Wyodrębnienie źródeł przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy
    również kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, koszty które dotyczą przychodów z
    zysków kapitałowych określonych w art. 7b ust. 1 ustawy CIT, winny być kwalifikowane do
    źródła, do którego kwalifikowane są przychody.
    Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, prowadzicie Państwo działalność
    gospodarczą na terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Jednocześnie, prowadzicie
    Państwo działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. Nabyliście patent
    technologiczny (Patent) w drodze licytacji komorniczej w 2023 r. Patent został przyjęty do
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w czerwcu 2024 r. i
    podlega amortyzacji podatkowej od lipca 2024 r. Opatentowana technologia jest obecnie
    wykorzystywana przez Państwa w działalności produkcyjnej objętej zezwoleniem
    strefowym i realizowanej na terenie SSE. Część dochodów z działalności realizowanej na
    terenie SSE korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT (do wysokości limitu).
    Jednocześnie, opatentowana technologia jest wykorzystywana w działalność podmiotu
    powiązanego (Licencjobiorca). W związku z tym, udzieliliście Państwo temu podmiotowi
    powiązanemu z mocą od dnia nabycia Patentu niewyłącznej odpłatnej licencji do
    korzystania z Patentu w zakresie działalności Licencjobiorcy, w szczególności w zakresie
    produkcji, korzystania, sprzedaży, dystrybucji, a także reklamowania produktów.
    Przychody z licencji zaliczane są do przychodów ze źródła zyski kapitałowe, z uwagi na
    wcześniejsze nabycie Patentu przez Wnioskodawcę. Dzielicie Państwo każdy miesięczny
    odpis amortyzacyjny od Patentu pomiędzy źródło zyski kapitałowe oraz tzw. inne źródła
    (działalność opodatkowana na zasadach ogólnych), a w ramach tego drugiego źródła
    alokuje przypisaną wartość w całości do działalności strefowej.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy prawidłowo przyporządkowujecie odpisy
    amortyzacyjne od Patentu do kosztów uzyskania przychodów ze źródła zyski kapitałowe w
    tej części, która dotyczy udzielonej licencji na rzecz podmiotu powiązanego oraz do
    kosztów uzyskania przychodów z innych źródeł w części, która dotyczy Państwa produkcji
    własnej.

    Odpowiadając na zadane we wniosku pytanie, wskazać należy na brzmienie
    następujących artykułów:
    - art. 15 ust. 2 ustawy CIT:
      jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z
      przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe
      przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim
      stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
      w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    - art. 15 ust. 2a ustawy CIT:
      zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi
      koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania;
      w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Z uwagi na podział przychodów na dwie kategorie, tj. przychody z zysków kapitałowych
    oraz przychody z innych źródeł przychodów, ustawodawca dostosował regulację
    dotyczącą alokacji kosztów pośrednich przez dodanie art. 15 ust. 2b ustawy CIT.
    Zgodnie z ww. art. 15 ust. 2b ustawy CIT:
      w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz
      przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do
      przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z
      przychodami.
    Przepis art. 15 ust. 2b ustawy CIT, ma więc zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik osiąga
    zarówno przychody z zysków kapitałowych, jak i z pozostałych źródeł.
    Przepisy dotyczące podziału kosztów pomiędzy różne rodzaje przychodów zostały oparte
    o jedną zasadę funkcjonalną polegającą na ustaleniu proporcji podziału kosztów za
    pomocą klucza przychodów. Zgodnie z tą zasadą ustala się stosunek w jakim pozostaje
    jeden rodzaj przychodów (np. przychody z zysków kapitałowych) w sumie wszystkich
    przychodów. W efekcie powstaje proporcja w jakiej alokowane powinny zostać koszty,
    których nie można wprost przypisać do konkretnego źródła przychodów, do danej
    kategorii przychodów.
    Jak już wspomniano wcześniej, podatnicy powinny przypisywać koszty do
    odpowiadającego im źródła przychodów - tj. przychodów z zysków kapitałowych i
    przychodów z innych źródeł. Przy czym w sytuacji, gdy takie jednoznaczne przypisanie
    kosztów do właściwego źródła przychodów nie jest możliwe, należy zastosować właściwy
    klucz podziału kosztów, o którym mowa w art. 15 ust. 2b ustawy CIT.
    Aby dokonać prawidłowego obliczenia w jaki sposób odpisy amortyzacyjne ponoszone
    przez Państwa z tytułu nabycia patentu, stanowią koszt związany ze źródłem przychodu
    zyski kapitałowe oraz koszt związany z innymi źródłami przychodu, należy wyliczyć udział
    przypadający na każdy z tych rodzajów przychodów.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że w przypadku, gdy przyporządkowanie
    poniesionych kosztów do osiągniętych przychodów z poszczególnych źródeł nie jest
    możliwe, zastosowanie znajduje odpowiednio art. 15 ust. 2 lub 2a ustawy CIT.

    Zatem, należy zgodzić się z Państwem, że jeżeli zastosowanie klucza alokacji
    przedstawionego w stanie faktycznym jest daleko bardziej adekwatnym i odpowiadającym
    rzeczywistości rozwiązaniem, niż ogólny klucz przychodowy, to nie ma potrzeby
    stosowania klucza podziału z tego przepisu i art. 15 ust. 2b ustawy CIT.
    Dodatkowo należy zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek prawidłowego
    przypisania poniesionych kosztów do określonych źródeł przychodów, podatnik również
    ustala zasady ewidencjonowania, podziału oraz rozliczenia kosztów, pozwalające na
    prawidłowe ustalenie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się do dochodów
    podlegających opodatkowaniu oraz zwolnionych od podatku.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka prawidłowo
    przyporządkowuje odpisy amortyzacyjne od Patentu do kosztów uzyskania przychodów ze
    źródła zyski kapitałowe w tej części, która dotyczy udzielonej licencji na rzecz podmiotu
    powiązanego oraz do kosztów uzyskania przychodów z innych źródeł w części, która
    dotyczy produkcji własnej Spółki, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ,
    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.