Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.63.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Opodatkowanie odszkodowania za wywłaszczenie od
właściciela na rzecz Wnioskodawcy, któremu została
sprzedana nieruchomość.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości
odszkodowania
wywłaszczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 29

## Pytanie

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym, przychód uzyskany przez Państwa w kwocie
    47 163 zł tytułem odszkodowania podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 updof?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Twierdzą Państwo, że przychód ten jest zwolniony z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 updof, ponieważ za
    przedmiotową nieruchomość obejmującą w dniu jej zakupu powierzchnię 0,2414 ha
    zapłacili w całości pomimo, że nieruchomość ta była już w 2021 r. w części, tj. 0,0342 ha,
    przeznaczona na cele inwestycyjne (trwało postępowanie wywłaszczające, które
    zakończyło się w styczniu 2025 r. Faktycznie więc, ww. aktem notarialnym z dnia 3 czerwca
    2022 r. nabyli Państwo 0,2072 ha nieruchomości, płacąc jednak za 0,2414 ha, co
    dodatkowo potwierdza stan faktyczny zaistniały w styczniu 2025 r., tj. w okresie po
    zakończeniu postępowania wywłaszczeniowego (kiedy to zostało wypłacone
    odszkodowanie za wywłaszczenie 0,0342 ha). Faktycznie zatem nabyli Państwo
    nieruchomość o powierzchni 0,2072 ha płacąc jednak za 0,2414 ha, a więc również
    zapłacili za część objętą wywłaszczeniem i objętą odszkodowaniem. Stan ten wskazuje
    zatem, że kwota 47 163 zł stanowiąca odszkodowanie za wywłaszczenie 0,0342 ha
    nieruchomości, objęta była już kwotą 320 000 zł, którą Państwo zapłacili sprzedającemu w
    dniu nabycia nieruchomości. Stąd też warunek opisany w cz. H, poz. 84 niniejszego
    wniosku, a zawarty w § 4 aktu notarialnego z 3 czerwca 2022 r., o przekazaniu Państwu
    kwoty 47 163 zł przez ... jest w sprawie istotny, bowiem ostatecznie to małżonkowie stali
    się wierzycielami odszkodowania w kwocie 47 163 zł, a które to odszkodowanie podlega
    zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 29 updof.
    Wobec tego, opisany powyżej zaistniały w sprawie stan faktyczny odnieść należy do ww.
    obowiązujących przepisów prawa zawartych w art. 21 ust. 1 pkt 29 updof które, Państwa
    zdaniem, wprost wskazują na zwolnienie otrzymanego przez Państwa w 2025 r.
    odszkodowania w wysokości 47 163 zł z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych i braku tym samym obowiązku wykazania tej kwoty w zeznaniu podatkowym,
    które będzie składane za 2025 r. w 2026 r.
    Państwa zdaniem, to ostateczny beneficjent, który otrzymał odszkodowanie z tytułu
    wywłaszczenia nieruchomości (czyli małżonkowie), może korzystać z całkowitego
    zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych kwoty otrzymanego
    odszkodowania, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 29 updof, bowiem zwolniony z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest przychód uzyskany przez osoby fizyczne
    z tytułu odszkodowania wypłaconego w związku z przejęciem, z mocy prawa,

    nieruchomości na cele realizacji inwestycji drogowej. Na podstawie przepisów ustawy z 10
    kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie
    dróg publicznych (a przepisy te stanowiły podstawę do wydania 13 grudnia 2021 r. przez
    Wojewodę ...Obwieszczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a
    zostały wskazane w części H, poz. 84 niniejszego wniosku) zauważyć należy, iż do
    przychodu z tytułu odszkodowania ustalonego i wypłaconego uzupełniająco stosuje się
    przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami odpowiadającego wartości utraconego
    udziału w prawie własności działki wywłaszczonej na cele publiczne, a przychód ten w
    całości stanowi przychód zwolniony w myśl art. 21 ust. 1 pkt 29 updof.
    Państwa zdaniem, nie ma tu znaczenia, że postępowanie wywłaszczeniowe toczyło się
    wobec poprzedniego właściciela (Pana ...), a trwało i zakończyło się w czasie, kiedy
    prawowitymi właścicielami tej nieruchomości byli już Państwo, a więc faktyczni
    beneficjenci kwoty 47 163 zł, gdyż zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych jest przedmiot opodatkowania, a nie podmiot.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 updof stanowi bowiem, że zwolnione z opodatkowania są
    przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego na podstawie przepisów ustawy
    o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele
    uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z
    realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów ustawy o
    gospodarce nieruchomościami. Wobec treści tego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 29 updof, w
    tym również wobec zdania drugiego w nim zawartego stwierdzić należy, że zwolnienie z
    podatku dochodowego od osób fizycznych przychodu otrzymanego tytułem
    odszkodowania za wywłaszczenie przysługuje w przypadku, gdy otrzymanie
    odszkodowania nastąpiło na podstawie przepisów ustawy o gospodarce
    nieruchomościami i:
      - albo nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
        wywłaszczeniowego, albo
      - gdy cena nabycia nieruchomości była o co najmniej 50% niższa od wysokości
        odszkodowania lub ceny zbycia.
    Zwolnienie zatem nie ma miejsca, gdy wystąpi sytuacja zawarta w zdaniu drugim art. 21
    ust. 1 pkt 29 updof, a taka sytuacja w sprawie małżonków nie wystąpiła.
    Dla zastosowania zwolnienia istotna jest więc warstwa przedmiotowa przewidziana w
    zdaniu pierwszym tego przepisu i jeżeli bowiem dana osoba jako właściciel wywłaszczanej
    nieruchomości nabył prawo do zwolnienia to znaczy, że posiada wierzytelność
    korzystającą z tegoż zwolnienia. Ustawodawca nie sformułował w art. 21 ust. 1 pkt 29
    updof warunku zwolnienia odszkodowania z opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych o charakterze podmiotowym, ograniczającego możliwość zastosowania
    omawianego zwolnienia z tytułu wypłaconego odszkodowania wyłącznie do właściciela
    wywłaszczonej nieruchomości, czyli wyłącznie do osoby, której odjęto prawo własności
    nieruchomości. Zwolnienie nie ma miejsca jedynie w przypadku, gdy występują warunki
    zawarte w zdaniu drugim art. 21 ust. 1 pkt 29 updof, a takie wyłączenie w tej sprawie nie
    zachodzi, co już wyżej małżonkowie wykazali. Okoliczności zatem zawarte w zdaniu
    drugim tego przepisu nie mają zatem zastosowania w tej sprawie co ponownie oznacza,
    że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 updof Państwa przychód w kwocie 47 163 zł, jest
    zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a więc nie ciąży
    na Państwu obowiązek podatkowy w tym podatku. W niniejszym wniosku podali Państwo,

    że Pan ..., w akcie notarialnym z 3 czerwca 2022 r. Rep. A nr ..., odnośnie kwoty 47 163 zł,
    poddał się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 Kpc. Przepis ten stanowi, że tytułem
    egzekucyjnym jest m.in. akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który
    obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej lub wydania rzeczy oznaczonych co do
    gatunku, ilościowo w akcie określonych, albo też wydania rzeczy indywidualnie
    oznaczonej, gdy w akcie wskazano termin wykonania obowiązku lub zdarzenie, od którego
    uzależnione jest wykonanie. Przepis ten stanowi zatem, że akt notarialny jest tytułem
    egzekucyjnym zawierającym oświadczenie osoby o poddaniu się egzekucji na rzecz
    oznaczonego wierzyciela. ... takiej czynności się poddał (§ 4 ww. aktu notarialnego) i się z
    niej wywiązał. Po wywłaszczeniu bowiem były właściciel (...), któremu przysługiwało
    roszczenie o wypłatę odszkodowania w toku prowadzonego postępowania
    wywłaszczeniowego, mógł dokonać i dokonał na Państwa rzecz zbycia wierzytelności w
    okresie po zakończeniu tego postępowania, a więc w okresie, kiedy właścicielami
    nieruchomości, także tej poddanej wywłaszczeniu, byli już Państwo.
    W opisanym zaistniałym w sprawie Państwa stanie faktyczno-prawnym twierdzą Państwo,
    że otrzymana przez Państwa w styczniu 2025 r. kwota 47 163 zł, stanowi przychód
    zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na mocy
    przepisu art. 21 ust. 1 pkt 29 updof, a stanowisko małżonków znajduje również
    potwierdzenie w obowiązującym orzecznictwie sądowym, jak np. w wyroku: II FSK 2982/19
    z 29 czerwca 2022 r., II FSK 693/17 z 27 lutego 2019 r., II FSK 1916/19 z 12 lutego 2022 r.
    W uzupełnieniu wniosku podali Państwo, że tak jak we wniosku, w całości podtrzymują
    Państwo swoje stanowisko, iż na podstawie zaistniałego w sprawie i opisanego stanu
    faktycznego oraz powołanych przez nich przepisów prawa zostały spełnione wszelkie
    warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, do zastosowania zwolnienia z opodatkowania odszkodowania otrzymanego
    przez Państwa od Pana ... w wysokości 47 163 zł. za wywłaszczenie przedmiotowej
    nieruchomości. Tak więc nie spoczywa na Państwu obowiązek podatkowy w podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przychód ten w myśl art. 21 ust. 1 pkt 29
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w całości korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
      podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 tej ustawy:
      Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z przedstawionych informacji wynika, że Pan ... od 1989 r. posiadał nieruchomość
    zabudowaną budynkiem mieszkalnym nabytą w 1989 r., tj. działkę nr 2, o powierzchni
    0,2414 ha. 13 grudnia 2021 r. Wojewoda Obwieszczeniem o wydaniu decyzji o zezwoleniu
    na realizację inwestycji drogowej, zawiadomił, że udzielił zezwolenia Inwestorowi -
    Zarządowi Województwa na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie i
    przebudowie drogi wojewódzkiej w zakresie budowy ciągu pieszo-rowerowego. Realizacja
    powyższej inwestycji obejmowała m.in. działkę nr 2, z której z powierzchni 0,2414 ha
    wydzielono i zajęto pod inwestycję stałą działkę nr 2/1, o powierzchni 0,0342 ha.
    Postępowanie wywłaszczeniowe zostało wszczęte 29 grudnia 2021 r. W toku trwającego
    postępowania wywłaszczającego, aktem notarialnym z 3 czerwca 2022 r. Pan ... za kwotę
    320 000 zł, sprzedał Państwu, zabudowaną budynkiem mieszkalnym działkę nr 2, o
    powierzchni 0,2414 ha. Została, zatem Państwu sprzedana nieruchomość o powierzchni
    0,2414 ha, pomimo że do części tej nieruchomości, tj. co do powierzchni 0,0342 ha, trwało
    już postępowanie wywłaszczające. Na Państwa rzecz nie nastąpiła cesja wierzytelności. W
    akcie notarialnym, w oparciu o przepis art. 777 § 1 pkt 4 Kpc, zawarta została klauzula
    dająca Państwu prawo, po zakończeniu postępowania wywłaszczającego, dochodzenia od

    Pana ... kwoty 47 163 zł. Wskazano tam bowiem, że - po uprawomocnieniu się decyzji
    Wojewody przyznającej Panu ..., z tytułu nabycia z mocy prawa przez Województwo prawa
    własności nieruchomości, oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr 2/1, o powierzchni
    0,0342 ha odszkodowanie w kwocie 47 163 zł, Pan ... zobowiązuje się przekazać je w
    całości Państwu, w terminie do 10 dni licząc od dnia otrzymania tego odszkodowania
    (wpływ pieniędzy na jego rachunek bankowy), bądź podda się egzekucji w trybie tegoż art.
    777 § 1 pkt 4 Kpc. W styczniu 2025 r., ...i otrzymał, w związku z wywłaszczeniem
    nieruchomości o powierzchni 0,0342 ha kwotę 47 163 zł i w całości przekazał ją Państwu.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy odszkodowanie które przekazał na Państwa rzecz
    poprzedni właściciel nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie
    odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu
    zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze
    zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże korzystanie z każdej preferencji
    podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy
    spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną
    danej preferencji.
    Na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są: przychody uzyskane z tytułu odszkodowania
      wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z
      tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa
      pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy
      to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym,
      nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co
      najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia
      nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją
      prawa pierwokupu.
    Treść zacytowanego przepisu wskazuje, że podstawowym warunkiem uprawniającym do
    zwolnienia danego przychodu z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29
    ustawy, jest uzyskanie przychodu m.in. z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie
    do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.
    Zwolnienie nie przysługuje jednak jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:
    • nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem oraz
    • cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny
      zbycia.
    Zatem w przypadku, gdy spełniony zostanie tylko jeden z warunków albo niespełniony
    żaden z nich, uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia.
    Warunkiem niezbędnym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest m.in.
    otrzymanie odszkodowania, które przyznane zostało stosownie do przepisów o
    gospodarce nieruchomościami.

    W przypadku nabywania nieruchomości pod drogi, na zasadach określonych w ustawie z
    10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311) - zwanej również „specustawą”
    drogową, prawodawca zdecydował się na całkowite oddzielenie od siebie postępowań o
    wywłaszczenie i o odszkodowanie.
    Z chwilą wejścia w życie ww. ustawy, do katalogu zawartego w art. 2 ustawy z 21 sierpnia
    1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121, z późn. zm.) dodany
    został zapis, że ustawa o gospodarce nieruchomościami nie narusza innych ustaw w
    zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, w tym omawianej ustawy z 10
    kwietnia 2003 r.
    Przywołany art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zawiera ogólne wyłączenie
    stosowania jej przepisów, ale tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to zasad
    określonych w wymienionych ustawach.
    Ustawodawca przyznał zatem pierwszeństwo w stosowaniu regulacjom zawartym w
    ustawach wymienionych w tym przepisie, przed zasadami wynikającymi z ustawy o
    gospodarce nieruchomościami.
    Powyższy przepis ma charakter normy kolizyjnej, co oznacza, że przepisy ustawy o
    gospodarce nieruchomościami mają charakter uzupełniający w stosunku do innych ustaw,
    w zakresie spraw nieuregulowanych w tych ustawach. Tym samym, nabywanie
    nieruchomości pod drogi, na zasadach określonych w „specustawie” drogowej, ma
    charakter szczególny wobec wywłaszczenia regulowanego przepisami ustawy o
    gospodarce nieruchomościami; przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych stanowią lex specialis w stosunku do
    przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.
    O takiej relacji wymienionych wyżej aktów prawnych świadczy również kompleksowość
    regulacji zawartej w „specustawie” drogowej oraz odesłanie zawarte w art. 23 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 11a ust. 1 ww. ustawy:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych
      i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na
      wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 6 tej ustawy:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.

    Zgodnie z art. 12 ust. 4a ww. ustawy:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Jak stanowi art. 12 ust. 4f tej ustawy:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 5 ww. ustawy:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Zgodnie natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    W myśl art. 18 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie
      użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa
      rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
      właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości
      tych praw.
    Zgodnie z art. 18 ust. 1e ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      W przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty
      nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
      odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz
      inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia:
      1) doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17,
      2) doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności albo
      3) w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna
      - wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości
      lub wartości prawa użytkowania wieczystego.
    Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
    publicznych wymieniona jest w art. 2 pkt 11 ustawy o gospodarce nieruchomościami jako
    ustawa w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami.
    W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, celami publicznymi w
    rozumieniu ustawy jest:
      Wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa,
      utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń
      transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.
    Zgodnie z art. 98 ust. 1 ww. ustawy:

      Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie,
      krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela,
      przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa
      lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do
      nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego,
      z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi
      publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio
      przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.
    W myśl art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości
      uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym
      organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie
      dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala
      się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu
      nieruchomości.
    Zgodnie z art. 130 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości,
      wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku
      gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną
      decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i
      przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w
      przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i
      przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub
      podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu
      wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 132 ust. 1 ww. ustawy:
      Zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w
      którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b.
    W myśl art. 132 ust. 1a tej ustawy:
      W sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata
      odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja
      o odszkodowaniu stała się ostateczna.
    Z kolei art. 132 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że:
      Do zapłaty odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, za szkody powstałe
      wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120, do zapłaty ceny nabycia części
      nieruchomości, o której mowa w art. 113 ust. 3, a także do zapewnienia
      nieruchomości zamiennej jest zobowiązany, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8, starosta,
      wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, jeżeli wywłaszczenie następuje
      na rzecz Skarbu Państwa, albo organ wykonawczy jednostki samorządu
      terytorialnego, jeżeli wywłaszczenie następuje na rzecz tej jednostki.
    Stosownie do art. 134 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135,
      wartość rynkowa nieruchomości.
    We wniosku wskazano, że pierwotnie roszczenie o odszkodowanie przysługiwało
    podmiotowi wywłaszczonemu - Panu ... i jemu zostało ono przyznane. Natomiast w akcie
    notarialnym z 3 czerwca 2022 r. została zawarta klauzula dająca Państwu prawo, po
    zakończeniu postępowania wywłaszczeniowego, dochodzenia od Pana ... kwoty 47 163 zł.

    W związku z wywłaszczeniem nieruchomości Pan ... otrzymał kwotę 47 163 zł i w całości
    przekazał ją Państwu.
    Wykładnia językowa normy wyrażonej w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych pozwala na sformułowanie wniosku, że przedmiotowe
    zwolnienie przysługuje wyłącznie osobom, którym przysługiwało – względem
    wywłaszczonej nieruchomości – prawo własności. Gdyby wolą ustawodawcy było
    zwolnienie przychodów uzyskanych z tytułu odszkodowania za wywłaszczenie
    nieruchomości wypłaconego innym osobom, którym przysługuje jedynie roszczenie
    uzyskane na podstawie umowy to znalazłoby to wyraz w treści przepisu ustawy
    podatkowej.
    Potwierdzeniem tego jest m.in. wykładnia dokonana w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt II FSK 2100/14, gdzie stwierdzono,
    że uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zwolnienie przedmiotowe ma na celu zapewnienie ochrony interesów właściciela
    nieruchomości (podkreślenie organu), w przypadku gdy - niezależnie od jego woli -
    następuje ingerencja w prawo własności tej nieruchomości, polegająca na pozbawieniu
    właściciela tego prawa lub jego ograniczeniu.
    Skoro zatem badany przepis odnosi się wyłącznie do osób, którym przysługuje prawo
    własności nieruchomości, brak jest podstaw, aby ze zwolnienia od podatku – na podstawie
    przepisu art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy – korzystała osoba, która otrzymała środki z
    odszkodowania w wyniku przekazania odszkodowania przez inny podmiot.
    W tej sytuacji wypłata świadczenia na Państwa rzecz, w wyniku przekazania tego
    odszkodowania przez Pana ... stanowi przychód z innych źródeł, który nie podlega
    zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 29 omawianej ustawy. Mają zatem Państwo
    obowiązek wykazania tego przychodu w zeznaniu rocznym (PIT-37 lub PIT-36) za 2025 r.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków wskazać należy, że
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie
    faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą
    przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego
    powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan .... (Zainteresowany będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.