Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-566/14-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-08-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla usługi „warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki”.
Słowa kluczowe: faktura; stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z 13 maja 2014 r. (data wpływu 20 maja 2014 r.) uzupełnionym pismem z 8 sierpnia 2014 r. (data wpływu 14 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla usługi „warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla usługi „warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki”. Wniosek uzupełniono 14 sierpnia 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług fryzjerskich i kosmetycznych, a także organizowania szkoleń – warsztatów w powyższym zakresie. Firma Zainteresowanego jest wpisana do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy. Nie jest to jednostka oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty i nie posiada akredytacji. W ramach projektu „Chwytaj dzień – korzystaj z szansy” realizowanego przez GOPS (Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej) odbywały się w zakładzie pracy Wnioskodawcy kursy – warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki dla podopiecznych ośrodka – osób bezrobotnych. Warsztaty były skierowane do kobiet – osób bezrobotnych. Na warsztatach Panie uczyły się jak należy się dobrze uczesać, umalować aby być lepiej postrzeganym przez potencjalnego Pracodawcę. Szkolenie nie wiązało się z wykonywanym przez nie zawodem.

Z tytułu realizacji kursów Zainteresowany wystawił dla GOPS fakturę z dnia 4 października 2013 roku na kwotę 7.317,06 zł + VAT 23% = 9.000,00 zł brutto. Wnioskodawca zaznaczył, że wskazana faktura zawierała podatek VAT 23%. Projekt realizowany przez GOPS był finansowany w przynajmniej 70% ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, finansowany był ze środków publicznych. GOPS zwrócił się do Wnioskodawcy z prośbą o korektę powyższej faktury bez wykazywania stawki podatku VAT 23%, twierdząc, że na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych korzystają ze zwolnienia z podatku VAT.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  Jednostka posiada zawiadomienie o wpisie instytucji szkoleniowej do Rejestru Instytucji Szkoleniowych wydane przez Wojewódzki Urząd Pracy. Wpis do rejestru jest wymagany od instytucji szkoleniowych ubiegających się o zlecenie na szkolenie osób bezrobotnych i poszukujących pracy, finansowane ze środków publicznych takich jak Fundusz Pracy, PERON, fundusze pomocowe Unii Europejskiej (wpis pod numerem 2.30/00345/2013 z dnia 2013-08-30.) Podstawa prawna: art. 20 ust. 4 Ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 2013, poz. 674, z późn. zm). Jednostka nie jest placówką oświatową wpisaną do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.
2.  Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty i nie posiada akredytacji.
3.  Usługi będące przedmiotem wniosku nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm). Albowiem trudno wychowywać i kształcić podczas warsztatów, na których podopieczne ośrodka GOPS zapoznają się z tematyką wyglądu osobistego. Panie dowiedziały się jakich technik użyć aby dobrze wyglądać, jak zrobić makijaż, jaka fryzura jest odpowiednia dla danej osoby, aby w przyszłości być lepiej postrzeganym przez potencjalnego Pracodawcę.
4.  Usługi, które świadczył Wnioskodawca nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Dla uznania, czy dana usługa spełnia definicję kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego należy odnieść się do art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011 str.1). Zgodnie z jego treścią, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy VAT obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Odbiorcy usług – podopieczne ośrodka, są osobami bezrobotnymi, warsztaty z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki nie pozostają w związku z ich zawodem.
5.  Dla warsztatów z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki świadczonych na rzecz podopiecznych GOPS, przepisy Ustawy nie przewidują szczególnych rozwiązań należy więc zastosować zasady ogólne. Działalność polegająca na organizowaniu warsztatów/kursów dla osób dorosłych – jako skierowana do osób niewykonujących zawodów fryzjerskich-kosmetycznych (dla osób, dla których tego rodzaju szkolenia nie wiążą się ściśle z wykonywanym zawodem) – należy opodatkować według stawki podstawowej.
6.  Beneficjentem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej były podopieczne ośrodka pomocy społecznej – osoby bezrobotne. GOPS jest realizatorem projektu.
7.  Jednostka jest w posiadaniu dokumentu – pisma, z którego wynika, że zapłata za usługę nastąpiła w 70% ze środków publicznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy usługa „warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki” dla podopiecznych ośrodka – osób bezrobotnych wykonana przez firmę „A” na podstawie umowy podpisanej z GOPS w ramach projektu „Chwytaj dzień – korzystaj z szansy” korzysta ze zwolnienia z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa „warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki” wykonana dla podopiecznych ośrodka – osób bezrobotnych, nie korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, jest opodatkowana stawką 23%.

Dla uznania, czy dana usługa spełnia definicję kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego należy odnieść się do art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011 str.1). Zgodnie z jego treścią, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust.1 lit. i) dyrektywy VAT obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Przez kształcenie zawodowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę. Tak uznał WSA w Łodzi w wyroku z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 104/13 (orzeczenie nieprawomocne).

Zainteresowany uważa, że szkolenie aby mogło być zwolnione z VAT musi pozostawać w bezpośrednim związku z zawodem uczestników szkolenia. Definicja kształcenia zawodowego mówi, że służy ono nabywaniu kompetencji pozostających w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem. Odbiorcy usług – podopieczni ośrodka, są osobami bezrobotnymi, warsztaty z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki nie pozostają w związku z ich zawodem. Na warsztatach Panie uczyły się jak należy się dobrze uczesać, umalować aby być lepiej postrzeganym przez potencjalnego, przyszłego Pracodawcę, szkolenie nie wiązało się z wykonywanym przez nie zawodem. Estetyka wyglądu jest ważna ale zdaniem Wnioskodawcy, nie jest jedynym czynnikiem warunkującym otrzymanie pracy. Wobec powyższego usługa została opodatkowana wg stawki 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy – zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Na podstawie uregulowań zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy – zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W art. 43 ust. 17 ustawy postanowiono, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29,31,32 i 33 lit. a lub,
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponadto przepisem art. 43 ust. 17a ustawy ustawodawca doprecyzował zwolnienie dotyczące dostawy towarów i świadczenia usług związanych z wymienionymi wyżej usługami, wskazując, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W myśl § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722), zwanego dalej rozporządzeniem – zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia – zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem działalności Wnioskodawcy są usługi fryzjerskie i kosmetyczne, a także organizowanie szkoleń – warsztatów w powyższym zakresie. Firma Zainteresowanego jest wpisana do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy. Nie jest to jednostka oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty i nie posiada akredytacji. W ramach projektu „Chwytaj dzień – korzystaj z szansy” realizowanego przez GOPS (Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej) odbywały się w zakładzie pracy Wnioskodawcy kursy – warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki dla podopiecznych ośrodka – osób bezrobotnych. Warsztaty były skierowane do kobiet – osób bezrobotnych. Na warsztatach Panie uczyły się jak należy się dobrze uczesać, umalować aby być lepiej postrzeganym przez potencjalnego Pracodawcę. Szkolenie nie wiązało się z wykonywanym przez nie zawodem. Projekt realizowany przez GOPS był finansowany w przynajmniej 70% ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, finansowany był ze środków publicznych. Jak wskazał Zainteresowany:

1.  Jednostka posiada zawiadomienie o wpisie instytucji szkoleniowej do Rejestru Instytucji Szkoleniowych wydane przez Wojewódzki Urząd Pracy. Wpis do rejestru jest wymagany od instytucji szkoleniowych ubiegających się o zlecenie na szkolenie osób bezrobotnych i poszukujących pracy, finansowane ze środków publicznych takich jak Fundusz Pracy, PERON, fundusze pomocowe Unii Europejskiej. Jednostka nie jest placówką oświatową wpisaną do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.
2.  Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty i nie posiada akredytacji.
3.  Usługi będące przedmiotem wniosku nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, albowiem trudno wychowywać i kształcić podczas warsztatów, na których podopieczne ośrodka GOPS zapoznają się z tematyką wyglądu osobistego. Panie dowiedziały się jakich technik użyć aby dobrze wyglądać, jak zrobić makijaż, jaka fryzura jest odpowiednia dla danej osoby, aby w przyszłości być lepiej postrzeganym przez potencjalnego Pracodawcę.
4.  Usługi, które świadczył Wnioskodawca nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
5.  Dla warsztatów z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki świadczonych na rzecz podopiecznych GOPS, przepisy Ustawy nie przewidują szczególnych rozwiązań należy więc zastosować zasady ogólne. Działalność polegająca na organizowaniu warsztatów/kursów dla osób dorosłych – jako skierowana do osób niewykonujących zawodów fryzjerskich-kosmetycznych (dla osób, dla których tego rodzaju szkolenia nie wiążą się ściśle z wykonywanym zawodem) – należy opodatkować według stawki podstawowej.
6.  Beneficjentem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej były podopieczne ośrodka pomocy społecznej – osoby bezrobotne. GOPS jest realizatorem projektu.
7.  Jednostka jest w posiadaniu dokumentu – pisma, z którego wynika, że zapłata za usługę nastąpiła w 70% ze środków publicznych.

Wątpliwości Wnioskodawcy odnoszą się do kwestii, czy świadczonego przez niego usługi należy opodatkować 23% stawką podatku VAT.

W odniesieniu do powyższego, wskazać należy, że przytoczone wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W tym miejscu należy wskazać, że w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.) – państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, że przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy.

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu – usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Zatem, jak wyżej wskazano, aby dane usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie wskazanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, muszą być one uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a – c tego przepisu.

Tym samym, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

I tak, kierując się wskazówkami ww. rozporządzenia Rady UE zawierającymi definicję kształcenia zawodowego, należy stwierdzić, że kształcenie zawodowe jest procesem mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć zdobyciu, bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego szkolenia. Definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, nie jest też placówką oświatową wpisaną do ewidencji szkół i placówek niepublicznych i nie posiada akredytacji. Ponadto, jak wskazał Zainteresowany, usługi będące przedmiotem wniosku nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia lub wychowania. Warsztaty w zakresie fryzjerstwa i kosmetyki nie pozostają w związku z zawodem uczestników warsztatów i nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

A zatem, z powyższego opisu wynika, że Wnioskodawca nie świadczy usług w zakresie kształcenia i wychowania jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Nie świadczy również usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT oraz art. 44 rozporządzenia, które zawiera definicję powyższych świadczeń. Usługi będące przedmiotem umowy nie stanowią czynności obejmujących nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczania mającego na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. W ramach wykonywanych warsztatów Wnioskodawca jedynie zapoznawał podopieczne ośrodka GOPS z tematyką wyglądu osobistego, tj. uczestniczące w szkoleniu osoby dowiedziały się jakich technik użyć aby dobrze wyglądać, jak zrobić makijaż, jaka fryzura jest odpowiednia dla danej osoby, aby w przyszłości być lepiej postrzeganym przez potencjalnego Pracodawcę.

Z uwagi na powyższe świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Przedmiotowe usługi nie korzystają również ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. Pomimo, że będące przedmiotem wniosku warsztaty były finansowane w przynajmniej 70% ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, to jednak zgodnie z tym przepisem, usługi te muszą również być usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego – a jak wskazał sam Zainteresowany i jak wynika z powyższej analizy, usługi będące przedmiotem wniosku nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Reasumując, świadczona przez Wnioskodawcę usługa „warsztaty szkoleniowe z zakresu fryzjerstwa i kosmetyki” dla podopiecznych ośrodka GOPS – osób bezrobotnych – na podstawie umowy podpisanej w ramach projektu „Chwytaj dzień – korzystaj z szansy”, nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r., lecz jest opodatkowana 23% stawką podatku VAT – zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.