Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.890.2024.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Skutki podatkowe wypłaty kwoty dodatkowej w związku z
zawarciem ugody z bankiem dotyczącej kredytu
mieszkaniowego. Ugoda frankowa.
Słowa kluczowe: kredyt
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 20 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni zawarła z Bankiem w dniu (...) 2009 roku Umowę Nr (...) o kredyt
    hipoteczny dla osób fizycznych „(...)” waloryzowany kursem CHF (dalej jako „Umowa”), a
    zatem powiązaną z walutą obcą.
    W ocenie Wnioskodawczyni Umowa miała charakter adhezyjny, bowiem została zawarta
    na wzorcu umownym wykreowanym przez Bank i używanym wielokrotnie w stosunkach z
    konsumentami. Warunki Umowy zostały ustalone przez stronę ekonomicznie silniejszą, tj.
    przez Bank, natomiast Wnioskodawczyni mogła albo te warunki zaakceptować, albo
    całkowicie zrezygnować z zaciągnięcia kredytu. Nie było jednak możliwości zmiany
    spornych klauzul poprzez indywidualne negocjacje z Bankiem.
    Celem, dla którego Wnioskodawczyni wstąpiła w sporny stosunek umowny, było uzyskanie
    środków na finansowanie przedpłat na poczet budowy i zakupu od dewelopera lokalu
    mieszkalnego.
    W ocenie Wnioskodawczyni, Umowa zawiera postanowienia niedozwolone, co czyni ją w
    całości nieważną i uzasadnia żądanie zwrotu wpłaconych na jej podstawie świadczeń. Z
    tych względów Wnioskodawczyni dnia (...) 2018 roku złożyła reklamację do Banku, która
    nie została uwzględniona. Następnie, Wnioskodawczyni skierowała sprawę na drogę
    postępowania sądowego celem ustalenia, że Umowa jest nieważna i zasądzenia zwrotu
    wszelkich należności wpłaconych na poczet jej wykonania. Sprawa toczy się aktualnie
    przed Sądem Apelacyjnym w (...), Wydział (...), za sygnaturą akt: (...). W ramach roszczenia
    głównego o zapłatę, Wnioskodawczyni domaga się zasądzenia od Banku kwoty (...) zł i (...)
    CHF = (...) zł (liczone wg kursu NBP ogłoszonego (...) 2024 r., tj. (...)) wraz z odsetkami
    ustawowymi, tytułem wszelkich należności wpłaconych tytułem kwestionowanej Umowy.
    W niniejszym postępowaniu sądowym, istnieje szansa, że strony dojdą do porozumienia i
    zawrą ugodę. Zamiarem Banku i Kredytobiorcy byłoby polubowne zakończenie sporu i
    uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z umowy kredytowej, poprzez
    przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę umowy kredytowej w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Za podstawę ustalenia wysokości
    zadłużenia kredytobiorcy Strony przyjęłyby, iż kredyt udzielony na podstawie umowy
    kredytowej zostałby rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy, tj. od dnia (...) 2009
    roku stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach określonych w ugodzie. Na mocy
    ugody Bank umorzyłby Wnioskodawcy zadłużenie z tytułu umowy kredytowej oraz zapłacił
    mu kwotę (...) zł tytułem „wynagrodzenia dodatkowego”. W przypadku, gdy w projekcie
    ugody nie zostanie wskazana podstawa otrzymania przez kredytobiorczynię ww. kwoty, a
    jedynie stwierdzenie, że Bank ją „wypłaci” oraz Bank nie zastrzegłby, że zapłata nastąpi
    pod warunkiem spełnienia przez Wnioskodawczynię jakiegokolwiek świadczenia
    względem kredytodawcy.
    Zawarcie ugody nie stanowiłoby odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.
    Bank stoi bowiem na stanowisku, że środki wypłacone pod tytułem „wynagrodzenia
    dodatkowego” stanowią przychód kredytobiorcy i podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Tymczasem, kwota, która miałaby być wypłacona w
    ramach ugody, stanowiłaby w istocie zwrot należności wpłaconych przez
    Wnioskodawczynię na poczet Umowy kredytu i jako taka nie podlegałaby opodatkowaniu
    ww. podatkiem.

    Na dzień złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawczyni wpłaciła łącznie na rzecz Banku
    kwotę (...) zł i (...) CHF = (...) zł (liczone wg kursu NBP ogłoszonego (...) 2024 r., tj. (...))
    tytułem rat kapitałowo – odsetkowych oraz innych kosztów. Kapitał wypłacony przez Bank
    w ramach Umowy wynosił (...) zł. Łącznie, po stronie Wnioskodawczyni powstała nadpłata
    kredytu w kwocie (...) zł. Zatem, kwota która byłaby wskazana jako „wynagrodzenie
    dodatkowe” stanowiłaby w rzeczywistości nadpłatę kredytu ponad wypłacony w ramach
    kwestionowanej Umowy kapitał.

## Pytanie

Czy wypłacone przez Bank w ramach ewentualnej ugody środki pod tytułem
    „wynagrodzenie dodatkowe”, stanowiące w istocie zwrot należności wpłaconych przez
    podatnika w ramach umowy kredytu hipotecznego, byłyby przychodem podatnika i
    powstałby po jego stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 836 ze zm.)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczy, środki, które byłyby wypłacone przez Bank w ramach ugody –
    pod tytułem „wynagrodzenie dodatkowe" – które w istocie stanowiłyby zwrot należności
    wpłaconych przez podatnika w ramach umowy kredytu, nie byłyby przychodem
    podlegającym podatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W pierwszej kolejności wskazać trzeba na przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 836 ze zm.,
    dalej jako „u.p.d.”), zgodnie z którymi: opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku (vide art. 9 ust. 1 u.p.d.).
    Ponadto, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
    opodatkowania w danym roku, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art.
    30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze wszystkich źródeł
    przychodów (vide art. 9 ust. 1a u.p.d.).
    Dalej, ustawa stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art.
    23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej,
    jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w
    roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
    stratą ze źródła przychodów. (vide na art. 9 ust. 2 u.p.d.).
    Zgodnie zaś z przepisem art. 11 ust. 1 ww. ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-
    15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z treści przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu – jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, w art. 11 ust. 1 u.p.d. jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody

    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji,
    gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na
    skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9 u.p.d. – inne źródła. W myśl art. 20 ust. 1 u.p.d.
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 u.p.d.
    Konkludując, przychód podatkowy z innych źródeł powstanie w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W dniu (...) 2009 roku Wnioskodawczyni zawarła Umowę Nr (...) o kredyt hipoteczny dla
    osób fizycznych „(...)” waloryzowany kursem CHF z przeznaczaniem na finansowanie
    przedpłat na poczet budowy i zakupu od dewelopera lokalu mieszkalnego. W ramach
    umowy, podatnik dokonał łącznej wpłaty w wysokości (...) zł i (...) CHF = (...) zł (liczone wg
    kursu NBP ogłoszonego (...) 2024 r., tj. (...)), a zatem w kwocie o (...) zł przewyższającej
    wartość wypłaconego kapitału.
    Wobec kwestionowania ważności zawartej Umowy oraz wytoczenia na tej podstawie
    powództwa o ustalenie oraz zapłatę, Bank wystosowałby propozycję ugodowego
    zakończenia sporu, stosownie do treści ugody. Bank w całości umorzyłby zadłużenie
    Wnioskodawcy, a nadto zobowiązałby się do zapłaty na jego rzecz kwoty (...) zł pod tytułem
    „wynagrodzenia dodatkowego”. Bank stoi przy tym na stanowisku, że wskazana należność,
    stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych i w związku z tym sporządził formularz PIT-11. Co jednak istotne, Bank pomija,
    że ugoda stanowi w istocie rozliczenie dokonanych przez Wnioskodawcę wpłat, które
    pochodziły z jego majątku, który był już wcześniej opodatkowany. W ramach rozliczenia
    stron Umowy, dochodzi zatem do zwrotu należności wpłaconych przez podatnika, który
    nie otrzyma z tego tytułu dodatkowych korzyści, przysporzenia majątkowego.
    Przy ocenie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawczynię kwoty
    dodatkowej wskazać trzeba także na przepis art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. - Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm., dalej jako „Pr.
    Bank.”), z którego wynika, że przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do
    dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych). Kwestia ta jest jednak uregulowana Rozporządzeniem
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2024 poz. 102).
    W kontekście niniejszej sprawy warto także zwrócić uwagę na treść art. 917 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061), zgodnie z którą
    przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi
    stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z
    tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący
    powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się zatem do skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawczynię
    dodatkowej kwoty na podstawie ugody zawartej z Bankiem, wskazać trzeba, że nie
    podlega ona opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie
    bowiem z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Z kolei za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    Zatem, w przypadku, gdy Strony zawarłyby Ugodę, Bank dokonałby rozliczenia
    wpłaconych przez Wnioskodawczynię należności z własnym roszczeniem o zwrot
    wypłaconego kapitału. Wnioskodawczyni zatem otrzymałaby zwrot świadczenia, które
    wpłaciła do Banku na podstawie Umowy zmienionej Ugodą. Zatem, w przedmiotowej
    sprawie, po stronie Wnioskodawczy nie doszłoby do przysporzenia majątkowego w
    związku z otrzymaniem od Banku „wynagrodzenia dodatkowego”. Na mocy zawartej
    ugody Wnioskodawczyni otrzymałaby bowiem zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej przekazała na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego.
    Konkludując, Wnioskodawczyni otrzymałaby świadczenie będące ekwiwalentem
    wydatków, które były uprzednio poniesione z jej własnych środków. Kwota dodatkowa
    otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowodowałaby więc faktycznego
    przyrostu w majątku Wnioskodawczyni. Wypłata ta byłaby dla Wnioskodawczyni neutralna
    podatkowo.
    Wobec powyższego, w momencie zwrotu przez Bank części kwoty uiszczonej tytułem
    spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, nie stanowiłaby dla Wnioskodawczyni
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tożsame stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidulanej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 29 lipca 2024 roku, 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ oraz z
    dnia 1 sierpnia 2024 roku, 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych wypłaty przez Bank kwoty dodatkowej, na
    podstawie zawartej ugody wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646
    ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam,
    że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami
    jego uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniłem definicja przychodu podatkowego

    zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że planuje Pani zawarcie ugody z Bankiem. Na mocy
    ugody Bank miałby umorzyć Pani zadłużenie z tytułu umowy kredytowej oraz zapłacić
    Pani kwotę (...) zł tytułem „wynagrodzenia dodatkowego”. Podała Pani m.in., że kwota,
    która miałaby być wypłacona w ramach ugody, stanowiłaby w istocie zwrot należności
    wpłaconych przez Wnioskodawczynię na poczet Umowy kredytu i jako taka nie
    podlegałaby opodatkowaniu ww. podatkiem. (...) Zatem kwota, która byłaby wskazana
    jako „wynagrodzenie dodatkowe” stanowiłaby w rzeczywistości nadpłatę kredytu ponad
    wypłacony w ramach kwestionowanej Umowy kapitał.
    Wypłaconą na Pani rzecz „kwotą dodatkową” objęte zostałyby środki pieniężne
    wpłacone wcześniej przez Panią do Banku w celu wypełnienia wiążącej Panią z Bankiem
    umowy kredytowej. Wypłata „kwoty dodatkowej” stanowiącej element rozliczeń
    pomiędzy Panią a Bankiem, mający na celu zwrot na Pani rzecz uprzednio wpłaconych
    przez Panią do Banku kwot, będzie mieściła się w kwocie kapitału wpłaconej przez
    Panią podczas spłaty kredytu hipotecznego.
    Zatem, otrzymanie od Banku – w ramach rozliczenia nadpłaconego kapitału – „kwoty
    dodatkowej” w wysokości (...) zł, w związku z ewentualnym zawarciem przez Panią
    ugody z Bankiem, nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    Zatem, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank w ramach ewentualnej ugody
    „kwoty dodatkowej” w wysokości (...) zł nie spowoduje powstania u Pani przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Nie będzie miała Pani więc obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej przez
    Bank kwoty (...) zł.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.