Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.329.2025.1.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Czy zleceniodawca prowadzący jednoosobową działalność
gospodarczą w formie kancelarii adwokackiej, jako uiszczający
opłatę za aplikację adwokacką zleceniobiorcy, może ją wliczyć
do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: aplikacja
aplikacja-aplikacja adwokacka
działalność-działalność gospodarcza
koszt
koszt-koszty uzyskania przychodów
zleceniobiorca
zleceniodawca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadząc własną jednoosobową działalność gospodarczą (kancelarię adwokacką)
    zatrudnia Pan na podstawie umowy zlecenia jednego zleceniobiorcę.
    Zleceniobiorca rozpoczyna szkolenie w toku aplikacji adwokackiej. Aplikacja adwokacka
    wiąże się z opłatami w wysokości łącznie 5.850 zł (rocznie). Jako zleceniodawca, decyduje
    się Pan ponieść koszty opłacenia szkolenia aplikanckiego zleceniobiorcy - wynika to z
    zawartej przez Pana z aplikantem umowy zlecenia, w której zobowiązał się Pan do
    pokrycia tychże kosztów.
    Model prowadzonej działalności gospodarczej wymaga poszerzenia kwalifikacji i
    uprawnień zleceniobiorcy, a także działa przede wszystkim na korzyść prowadzonej
    kancelarii. Zleceniobiorca już jako aplikant adwokacki uzyskuje większe uprawnienia, które
    są ściśle związane z prowadzoną przez Pana działalnością. Już po sześciu miesiącach od
    rozpoczęcia aplikacji adwokackiej zleceniobiorca będzie mógł zastępować Pana przed
    sądami, co znacząco usprawni działanie kancelarii w wymiarze czasowym i merytorycznym.
    Oznacza to, że nie będzie Pan musiał ponadprzeciętnie często korzystać z tzw. substytucji,
    które stanowią kosztowniejszą formę zastępstwa. Zleceniobiorca będzie mógł również
    wykonywać w określonych przypadkach fotokopie akt, co również usprawni prowadzenie
    spraw i poprawi czasowe uwarunkowania kancelarii. Ponadto, szkolenie aplikanckie
    wzmocni merytoryczną stronę wykonywania czynności przez zleceniobiorcę, co umożliwi
    przyjmowanie większej ilości spraw, jak i bardziej wymagających klientów, co zaowocować
    może większymi przychodami.
    Szkolenie aplikanckie w sposób jednoznaczny jest powiązane z charakterem prowadzonej
    przez kancelarię działalności i poza branżą usług prawnych, nie znajduje użyteczności na
    rzecz innego typu działalności gospodarczych.
    Jednocześnie wskazuje Pan, że:
        działalność gospodarczą prowadził Pan od 2 października 2016 r. do 26 września
        2019 r. Ponownie działalność gospodarczą prowadzi Pan od 1 grudnia 2020 r.,
        zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęty jest Pan
        nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Rzeczypospolitej Polsce,
        umowę z aplikantem adwokackim (zleceniobiorcą) zawarł Pan na czas nieokreślony,
        przez umowę zobowiązał się Pan do pokrycia kosztów aplikacji adwokackiej
        zleceniobiorcy,
        zleceniobiorca nie jest powiązany z Panem osobowo, ani majątkowo,
        formą opodatkowania Pana działalności jest opodatkowanie liniowe.
    Pytania
    1) Czy zleceniodawca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą w formie
      kancelarii adwokackiej, jako uiszczający opłatę za aplikację adwokacką zleceniobiorcy,
      może wliczyć niniejszą opłatę do kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art.
      22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

    2) Czy odbywanie aplikacji adwokackiej przez zleceniobiorcę, zatrudnionego przez
      zleceniodawcę prowadzącego działalność gospodarczą w formie kancelarii
      adwokackiej, mającej na celu uzyskanie w przyszłości konkretnych uprawnień i wiedzy
      merytorycznej, przyczynia się w sposób pośredni do osiągania przychodów z
      działalności gospodarczej w ramach art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Przedstawiając własne stanowisko w sprawie wskazał Pan, że:
        Zleceniodawca prowadzący własną jednoosobową działalność gospodarczą w
        formie kancelarii adwokackiej może wliczyć opłatę uiszczaną za szkolenie (aplikację
        adwokacką) swojego zleceniobiorcy do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu
        art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        Odbywanie aplikacji adwokackiej przez zleceniobiorcę zatrudnionego przez
        zleceniodawcę, prowadzącego działalność gospodarczą w formie kancelarii
        adwokackiej, niewątpliwie przyczynia się w sposób pośredni do osiągania
        przychodów z działalności gospodarczej w ramach art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
    Podał Pan również, że na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23 tejże ustawy.
    Jednocześnie zaznaczył Pan, że koszt opłat za aplikację adwokacką nie znajduje się w
    katalogu wyłączeń z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tak
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 19 marca 2014 r.
    znak ITPB1/415-29/14/AK).
    Uważa Pan, że zgodnie z ustawą oraz utrwaloną linią interpretacji indywidualnych,
    czynione wydatki muszą mieć ścisły związek z zakresem obowiązków zatrudnionego oraz
    charakterem działalności. Podkreślił Pan, że celowość ponoszenia tego rodzaju kosztów
    przez przedsiębiorcę jest w przypadku prowadzonej przeze Pana działalności w pełni
    uzasadniona.
    Zauważa Pan, że w ramach obowiązków zleceniobiorca, którego pozostaje Pan
    jednocześnie patronem w toku aplikacji, wykonuje wszelkie czynności związane z obsługą
    prawną w granicach swoich uprawnień. W szczególności sporządza pisma procesowe,
    koordynuje pocztę, kontaktuje się z klientami, sądami, urzędami. Odbywanie aplikacji
    adwokackiej przyczynia się jednoznacznie do poszerzenia wiedzy merytorycznej, jak i
    praktycznej zleceniobiorcy - aplikanta. W Pana ocenie, w sposób jednoznaczny podniesie
    to jakość świadczonych w ramach działalności gospodarczej usług. W przyszłym czasie
    spowoduje również nabycie przez niego realnych uprawnień do występowania na
    rozprawach, co umożliwi osiąganie dodatkowego przychodu przez kancelarię, z racji na
    poszerzenie możliwości czasowych i ograniczeniu konieczności stosowania tzw.
    substytucji, które wiążą się z dodatkowym kosztami za każde zastępstwo. Ponadto,
    zleceniobiorca - aplikant nabędzie możliwość podpisywania pism z Pana upoważnienia, co
    również przyczyni się do sprawniejszego prowadzenia działalności i osiągania wyższych
    przychodów.
    Zauważa Pan, że zagadnienie poniesienia kosztów na szkolenie bezpośrednio związane z
    przedmiotem działalności i leżącego przede wszystkim w płaszczyźnie korzyści

    zatrudniającego obszernie wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca
    2014 r. sygn. akt K 7/13, OTK#A 2014, nr 7, poz. 69, uznając takie koszty za koszty
    podatkowe. Przekładając pogląd Trybunału na realia niniejszego stanu faktycznego zwraca
    Pan uwagę, że zgodnie z bogatym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego
    zasady równości: „Wszelkie odstępstwa od nakazu równego traktowania podmiotów
    podobnych muszą znajdować podstawę w odpowiednich argumentach” (wyrok Trybunału
    Konstytucyjnego z 16 listopada 2010 r., K 2/10, OTK-A 2010, nr 9, poz. 102.).
    Podał Pan, że Izby Skarbowe w interpretacjach indywidualnych wielokrotnie przychylały
    się do stanowisk osób, które uznawały swoje uprawnienie do wliczenia w koszty
    ponoszenia opłat za aplikację prawniczą pracownika (interpretacja indywidualna
    Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 marca 2009 r., znak IPPB1/415-57/09-2/KS oraz
    z 8 kwietnia 2011 r. znak IPPB4/415#45/11-2/MP, interpretacja indywidualna Dyrektora
    Izby Skarbowej w Katowicach, 30 kwietnia 2010 r. znak IBPBI/1/415-196/10/ZK;
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 5 listopada 2008 r.,
    znak ITPB1/415-430/08/IG).
    Pana zdaniem, uzasadnionym zatem jest przyznanie zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków na aplikację adwokacką ponoszonych przez zleceniodawcę.
    Porównując sytuację zleceniodawca - zleceniobiorca oraz pracownik - pracodawca nie
    trudno dostrzec analogię w pełnym tego słowa znaczeniu. Obie sytuacje są zarówno w
    pewnych punktach podobne, czyli nie są całkowicie różne, ale także nie są identyczne,
    gdyż byłyby tożsame, więc nie można by mówić o analogii.
    W Pana opinii - w zakresie zaś art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych - istota i sens instytucji kosztów poniesionych w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w obu zarysowanych powyżej
    przypadkach będzie w gruncie taka sama – adwokat, czy radca prawny zatrudniający
    odpowiednio na umowie o pracę, czy umowie zlecenie aplikanta opłacając jego szkolenie
    aplikanckie realizuje w swoich przesłankach tożsamą czynność poniesienia kosztów w celu
    osiągnięcia przychodów - bowiem stały merytoryczny rozwój aplikanta oraz nabywanie
    uprawnień umożliwia sprawniejsze prowadzenie działalności gospodarczej w formie
    kancelarii, a co za tym idzie - zwiększony przychód.
    Przyjęcie odmiennego poglądu skutkowałoby zajęciem stanowiska różnicującego
    dokładnie ten sam wydatek, mający na celu takie samo w swej naturze osiągniecie
    przychodów (lub zabezpieczenie ich źródła) w zależności od tego, czy adwokat lub radca
    prawny prowadzący działalność gospodarczą zatrudnia na podstawie umowy o pracę czy
    umowy zlecenie osobę, której opłaca wyżej wymienioną aplikację prawniczą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zgodnie więc z powyższą zasadą, aby określony wydatek można było uznać za koszt
    uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi
    zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na
    powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Ustawodawca nie definiuje jednak, co należy rozumieć pod przytoczonymi wyżej pojęciami.
    Z tego powodu - posiłkując się do Słownikiem Języka Polskiego PWN [https://sjp.pl]
    zauważam, że:

        „cel” - wyraża:
      coś do czego się dąży
        „celowość” - oznacza:
      1. dostosowanie środków do celów, przydatność do założonego celu, 2. świadome
      zmierzanie do celu, 3. według teleologii: taki przebieg zdarzeń, zjawisk oraz działań
      ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu, np. celowość
      życia człowieka
        „zabezpieczyć” - to:
      1. zapewnić ochronę przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym, 2. uczynić
      bezpiecznym, 3. zapewnić utrzymanie się czegoś w dotychczasowym stanie.
        „zachować” - oznacza:
      1. pozostać w posiadaniu czegoś; 2. dochować coś w niezmienionym stanie mimo
      upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności; 3. uchronić przed zapomnieniem.
    A zatem koszty poniesione:
        „w celu osiągnięcia przychodów” - to takie koszty, które są poniesione w trakcie
        dążenia do uzyskania przychodów, z taką chęcią i zamiarem,
        „w celu zachowania źródła przychodu” - to koszty, które poniesione zostały, aby
        przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie
        źródło w ogóle dalej istniało,
        „w celu zabezpieczenia źródła przychodów” - to koszty poniesione na ochronę
        istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne
        funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne
        poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.
    Co równie ważne, w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarto
    katalog wydatków, które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
    Z wyżej wskazanych powodów, konstrukcja art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, umożliwia podatnikowi odliczenie - dla celów podatkowych - wszelkich
    kosztów (niewymienionych w art. 23 ust. 1 wskazanej ustawy), pod warunkiem, że wykaże
    ich bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma
    lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź zachowanie
    /zabezpieczenie źródła przychodów. Jednakże to na podatniku - jako podmiocie
    odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów
    uzyskania przychodów - spoczywa obowiązek wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak również
    obowiązek właściwego jego udokumentowania.
    We wniosku wyjaśnił Pan, że model prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
    wymaga poszerzenia kwalifikacji i uprawnień zleceniobiorcy. Zleceniobiorca - już jako
    aplikant adwokacki -uzyskuje bowiem większe uprawnienia, które są ściśle związane z
    prowadzoną przez Pana działalnością. Podkreślił Pan również, że już po sześciu
    miesiącach od rozpoczęcia aplikacji adwokackiej zleceniobiorca będzie mógł zastępować
    Pana przed sądami, skutkiem powyższego:

        znacząco usprawni to działanie kancelarii w wymiarze czasowym i merytorycznym,
        nie będzie Pan musiał ponadprzeciętnie często korzystać z tzw. substytucji, które
        stanowią kosztowniejszą formę zastępstwa,
        zleceniobiorca będzie mógł wykonywać w określonych przypadkach fotokopie akt,
        co również usprawni prowadzenie spraw i poprawi czasowe uwarunkowania
        kancelarii.
    Ze złożonego przez Pana wniosku wynika ponadto, że szkolenie aplikanckie wzmocni
    merytoryczną stronę wykonywania czynności przez zleceniobiorcę, co umożliwi
    przyjmowanie większej ilości spraw, jak i bardziej wymagających klientów, co zaowocować
    może większymi przychodami.
    Zaznaczam, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1 marca 2016 r. sygn. akt II FSK
    4009/13, wypowiedział się następująco:
      Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc
      uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz
      ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.
    Zatem, skoro:
        szkolenie aplikanckie w sposób jednoznaczny jest powiązane z charakterem
        prowadzonej przez kancelarię działalności i poza branżą usług prawnych, nie
        znajduje użyteczności na rzecz innego typu działalności gospodarczych,
        jako zleceniodawca decyduje się Pan ponieść koszty opłacenia szkolenia
        aplikanckiego zleceniobiorcy (pokrycia kosztów aplikacji adwokackiej
        zleceniobiorcy),
        – wynika to z zawartej przez Pana z aplikantem umowy zlecenia, w której zobowiązał
        się Pan do pokrycia tychże kosztów,
        umowę z aplikantem adwokackim (zleceniobiorcą) zawarł Pan na czas nieokreślony,
        zleceniobiorca nie jest powiązany z Panem osobowo, ani majątkowo,
        – to zgadzam się z Pana twierdzeniem, że prowadząc własną jednoosobową
        działalność gospodarczą w formie kancelarii adwokackiej może Pan wliczyć
        opłatę uiszczaną za szkolenie (aplikację adwokacką) swojego zleceniobiorcy do
        kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
    Odpowiadając na drugie z Pana pytań informuję, że w Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 22 lutego 2013 r. II FSK 1261/11, wyjaśnił, że:
      Obowiązujące od 1 stycznia 2007 roku przepisy art. 22 ust. 5-5d PDoFizU
      wprowadziły zmianę w zakresie reguł potrącalności kosztów w czasie, dzieląc koszty
      uzyskania przychodów, na koszty bezpośrednie oraz koszty pośrednie, czyli inne niż
      bezpośrednio związane z przychodami. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które
      są ściśle, to jest bezpośrednio, związane z konkretnym przychodem, jaki osiągnął
      podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które
      nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich
      ponoszenie warunkuje ich uzyskanie.
    Jak już wyżej wskazano, we wniosku podał Pan, że przedmiotowy wydatek - w sposób
    jednoznaczny - jest powiązany z charakterem prowadzonej przez kancelarię działalności.

    Ponadto, w Pana ocenie, podniesie jakość świadczonych w ramach działalności
    gospodarczej usług i w przyszłym czasie przyczyni się do sprawniejszego prowadzenia
    działalności i osiągania wyższych przychodów (aplikant nabędzie m.in. realne uprawnienia
    do występowania na rozprawach, możliwość podpisywania pism z Pana upoważnienia).
    Z podanych przez Pana informacji wynika więc (przywołana w cytowanym wyżej wyroku)
    zależność, że przedmiotowe wydatki:
      nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich
      ponoszenie warunkuje ich uzyskanie.
    W oparciu o powyższe uznaję, że odbywanie aplikacji adwokackiej przez opisanego przez
    Pana zleceniobiorcę przyczynia się w sposób pośredni do osiągania przez Pana
    przychodów z działalności gospodarczej, stanowi więc pośredni koszt podatkowy,
    stosownie do regulacji zawartej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przedstawione przez Pana stanowisko uznaję więc za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo zaznaczam, że:
          przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytania) zakreślają granice
          w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe
          rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu
          wniosku - zakresu Pana pytań,
          przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis
          prawa. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
          podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
          podatkowego, czy kontrolnego. Nie prowadzę również postępowania
          dowodowego. Z powyższych powodów niniejszej odpowiedzi udzielam
          wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
          1) z zastosowaniem art. 119a;

          2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
            ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
          3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem
    Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).