Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-953/09/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-15
Teza: Czy świadczenie otrzymywane przez pracowników fizycznych oraz biurowo – administracyjnych w postaci herbaty i cukru korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego czy też winno zostać zaliczone do przychodu pracownika?
Słowa kluczowe: napoje; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; świadczenie-świadczenie rzeczowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2009r. (data wpływu do tut. Biura - 07 grudnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wydawania pracownikom 50g herbaty i 0,5 kg cukru miesięcznie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 grudnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wydawania pracownikom 50g herbaty i 0,5 kg cukru miesięcznie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z załącznikiem do Zarządzenia Nr 25/96 Prezesa Zarządu Sp. z o. o. z dnia 25 października 1996r. w sprawie posiłków profilaktycznych i napojów wszystkim pracownikom w zakładzie przysługuje w okresie całego roku 50 g herbaty i 0,5 kg cukru miesięcznie. Z kolei pracownikom wykonującym prace związane z wysiłkiem fizycznym w okresie od 1 listopada do 31 marca przysługują posiłki profilaktyczne.

Zgodnie z wewnętrznymi uregulowaniami w przedsiębiorstwie wnioskodawcy, na podstawie imiennie podpisywanej listy, wydawane są wszystkim pracownikom wyżej wymienione artykuły spożywcze.

Zgodnie z obowiązującym przepisem w sprawie posiłków i napojów profilaktycznych dla osób wykonujących prace - potocznie mówiąc - fizyczne, związane z wysiłkiem fizycznym lub prace wykonywane na otwartych przestrzeniach, często w zmiennym mikroklimacie lub w warunkach o obniżonej temperaturze powietrza w okresie 1 listopada do 31 marca - wydawane są posiłki profilaktyczne o wymaganej przepisami kaloryczności. Wnioskodawca zapewnia również tym pracownikom wodę zdatną do picia, w odpowiedniej (zróżnicowanej) temperaturze do samodzielnego sporządzenia napoju, gdyż warunki pracy tych osób są szczególnie uciążliwe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy świadczenie otrzymywane przez pracowników fizycznych w postaci herbaty i cukru w ww. ilościach korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego czy też winno zostać zaliczone do przychodu pracownika?

Czy świadczenie otrzymywane przez pracowników biurowo – administracyjnych (w większości pracujących przy komputerze, nie wykonujących pracy w warunkach szczególnie uciążliwych, prace wykonywane są w stałej temperaturze, w pomieszczeniach zamkniętych), w postaci herbaty i cukru korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego czy też winno zostać zaliczone do przychodu pracownika?

Zdaniem wnioskodawcy kwota przychodu pracownika zawsze jest możliwa do oszacowania, gdyż ww. artykuły są wydawane na podstawie imiennie podpisywanej listy odbioru tych artykułów. W ocenie wnioskodawcy kwota ta powinna zostać zaliczona do przychodu pracownika.

Wnioskodawca powołał się również na zapisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. nr 60, poz. 279), wskazując, iż artykuły do samodzielnego przygotowania przez pracowników napoju, nie mogą być uznane za wydany pracownikom napój (w literalnym brzmieniu tego słowa) oraz nie ma on znamion napoju profilaktycznego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w pkt 1 wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl treści art. 12 ust. 1 powołanej powyżej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 tejże ustawy wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Zwolnienie przedmiotowe wynikające z zacytowanego wyżej przepisu można zastosować tylko wówczas jeżeli do wydawania świadczeń w postaci posiłków profilaktycznych oraz regeneracyjnych pracodawcę zobowiązują szczegółowe przepisy prawa pracy.

Zgodnie z art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje tych posiłków i napojów oraz wymagania, jakie powinny spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.

Natomiast w myśl § 112 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650) pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych – zapewnić oprócz wody inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. Szczegółowe zasady zaopatrzenia w napoje pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych określają odrębne przepisy.

Szczegółowe zasady zaopatrzenia w napoje pracowników zatrudnionych stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych, na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z cyt. powyżej art. 232 Kodeksu pracy, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. z 1996r. Nr 60, poz. 279). Rozporządzenie to określa rodzaje tych posiłków i napojów oraz wymagań jakie powinny spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.

Zgodnie z § 1 pkt 1 tego rozporządzenia pracodawca zapewnia pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych nieodpłatnie:

1.  posiłki wydawane ze względów profilaktycznych, zwane dalej "posiłkami", w formie jednego dania gorącego, z zastrzeżeniem § 2 ust. 2,
2.  napoje, których rodzaj i temperatura powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że zarówno pracownicy wykonujący prace związane z wysiłkiem fizycznym, jak i pracownicy biurowo – administracyjni otrzymują miesięcznie 50g herbaty oraz 0,5 kg cukru. Ww. artykuły są wydawane na podstawie imiennie podpisywanej listy odbioru tych artykułów; w konsekwencji istnieje możliwość ustalenia wartości otrzymanego świadczenia.

Rozporządzenie z dnia 28 maja 1996r. choć istotnie nie określa kto i w jaki sposób winien przygotowywać napoje nakładając jedynie na pracodawcę obowiązek zapewnienia tychże napojów, w sposób nie budzący wątpliwości posługuje się pojęciem „napoje”. Tym samym dostarczenie pracownikom herbaty i cukru nie może być utożsamiane z napojem. Wydana paczka herbaty i cukru pozostaje bowiem wyłącznie paczką herbaty i cukru czyli artykułem spożywczym, a nie napojem. Pracodawca zapewnia zatem pracownikom wodę zdatną do picia i świadczenie rzeczowe w postaci paczki herbaty czy cukru, a nie napój. Skoro pracownik otrzyma od pracodawcy opakowania herbaty czy cukru, świadczenie to nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych w myśl art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy i podlegać będzie opodatkowaniu na takich samych zasadach jak wynagrodzenie za pracę.

Reasumując należy stwierdzić, iż otrzymywane przez pracowników wykonujących zarówno prace fizyczne, jak i prace o charakterze biurowo administracyjny – świadczenie w postaci 50g herbaty oraz 0,5 kg cukru stanowi przychód ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.