Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-418/11/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-03
Teza: Dostawa gruntów oznaczonych symbolem R1, na których dopuszczalna jest zabudowa oraz gruntów oznaczonych symbolami KL oraz KD (terenów urządzeń komunikacyjnych), jako przeznaczonych pod zabudowę, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki w wysokości 22%, na podstawie art. 41 ust. 1.
Słowa kluczowe: dostawa; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 2 marca 2011r. (data wpływu 3 marca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż działek korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż działek korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dacie 29 października 2010r. Wnioskodawca, będący rolnikiem ryczałtowym, zbył w drodze umowy sprzedaży cześć gospodarstwa rolnego, nabytego wcześniej w dacie 27 marca 2000r. w celu prowadzenia na jego obszarze działalności rolniczej. Grunty wchodzące w skład gospodarstwa rolnego były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do produkcji rolnej, w szczególności produkcji warzywniczej i uprawy zboża, zarówno na potrzeby własnego gospodarstwa domowego, jak i w celu sprzedaży osobom trzecim produktów rolnych pochodzących z prowadzonej działalności rolniczej.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sprzedane działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego położone są w obrębie:

*   terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową letniskową oznaczonych symbolem ML,
*   terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową z usługami oznaczonych symbolem MM,
*   terenów urządzeń obsługi rolnictwa oznaczonych symbolem UPR,
*   terenów leśnych oznaczonych symbolem ZL,
*   terenów zadrzewionych i zakrzewionych oznaczonych symbolem ZK,
*   terenów sportu i rekreacji oznaczonych symbolem US,
*   terenów komunikacji drogowej - drogi lokalne oznaczone symbolem KL,
*   terenów komunikacji drogowej - drogi dojazdowe oznaczone symbolem KD,
*   terenów rolnych oznaczonych symbolami R1 i R2.

Sprzedaż części gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego stanowiących tereny budowlane, bądź tereny przeznaczone pod zabudowę została opodatkowana podatkiem od towarów i usług, natomiast sprzedaż pozostałej części gruntów, zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 10a ustawy o VAT, została zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, co też zostało potwierdzone w treści interpretacji indywidualnej prawa podatkowego nr IBPP1/443/899/10/LSz wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z upoważnienia Ministra Finansów w dacie 27 grudnia 2010r.

W skład sprzedanego przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego wchodzą m.in. działki oznaczone symbolami R1, KL oraz KD, symbolami R1 i KD oraz wyłącznie symbolem R1.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Wnioskodawca zaklasyfikował działki lub te ich części, które zostały oznaczone symbolami R1, jako tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, uznając jednocześnie, iż dostawa tych działek korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie regulacji art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Natomiast część działek oznaczonych symbolami KL i KD Wnioskodawca zakwalifikował jako przeznaczone pod zabudowę.

Zgodnie z regulacją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w miejscu położenia sprzedanych przez Wnioskodawcę gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, dla wszystkich kategorii terenów, zostały ustalone następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu:

1.  Utrzymuje się całą istniejącą zabudowę i urządzenia z możliwością ich modernizacji, przebudowy i rozbudowy oraz zmiany sposobu użytkowania przy zachowaniu zasady, że wszelkie działania inwestycyjne będą zmierzać do uzyskania zgodności z ustaleniami planu w zakresie przeznaczenia oraz warunków zabudowy i zagospodarowania terenów,
2.  Realizacja zabudowy na działce położonej w terenach objętych systemami kanalizacji wymaga podłączenia tej działki do tych systemów, a do czasu realizacji tych systemów możliwe jest stosowanie tymczasowych rozwiązań technicznych pod warunkiem zapewnienia w instalacji wewnętrznej w budynkach parametrów technicznych umożliwiających sukcesywne podłączenie do systemów, o których mowa w § 38,
3.  Warunkiem realizacji zabudowy na działce jest uregulowany dostęp tej działki do drogi publicznej,
4.  Drogi dojazdowe do działek – nie wyznaczone w planie – należy zaprojektować jako drogi o szerokości nie mniejszej niż wynika to z przepisów szczególnych, wytyczone w drodze umów zawieranych pomiędzy właścicielami gruntów, w oparciu o sporządzane przez inwestorów projekty podziałów gruntów. Zakres przestrzenny projektu winien obejmować tereny znajdujące się w sąsiedztwie, ze wskazaniem sposobu włączenia do lokalnego układu komunikacyjnego oraz możliwości poprowadzenia lokalnej sieci uzbrojenia technicznego.
5.  Warunkiem realizacji zabudowy na działce jest zapewnienie minimalnej szerokości frontu działki – 20m, przy kącie położenia granic działki w stosunku do pasa drogowego w granicach od 45o do135o. Powierzchnie działek i sposób ich zagospodarowania w odniesieniu do terenów MM, MN, ML, MU, AUC, UU i UP należy określać z uwzględnieniem ustaleń podanych kolejno w paragrafach 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32. Dopuszcza się , w szczególnie uzasadnionych przypadkach, odstępstwo od podanych zasad, przy zachowaniu ładu przestrzennego i przepisów szczególnych wynikających z Prawa Budowlanego.
6.  W przypadku uzupełnienia ciągów zabudowy nowo realizowanymi budynkami, obowiązuje tworzenie uporządkowanych linii zabudowy wzdłuż tras komunikacyjnych, co oznacza lokalizację budynków mieszkalnych w nawiązaniu do przeważającego usytuowania budynków przy danym odcinku trasy komunikacyjnej.
7.  Warunkiem realizacji zabudowy na działce jest zapewnienie ochrony przeciwpożarowej zgodnie z przepisami szczególnymi,
8.  Niezbędne powierzchnie postojowe powinny być zapewnione w granicach wydzielonej działki budowlanej,
9.  Warunkiem realizacji zabudowy na terenach oznaczonych symbolem Mmx UUx jest uzyskanie uzgodnienia od administratora cieku,
10.  Warunkiem realizacji zabudowy na terenach oznaczonych symbolem MMo jest wykonanie badań geologicznych,
11.  Warunkiem realizacji zabudowy na terenach oznaczonych symbolem MMk, MNk jest uzyskanie uzgodnienia od zarządców linii kolejowych (PKP S.A.),
12.  Zakazuje się wznoszenia obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi w obrębie granic strefy technicznej linii elektroenergetycznych,
13.  Zakazuje się wznoszenia obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi w obrębie granic strefy technicznej od gazociągu wysokoprężnego,
14.  Obiekty nie mogą stwarzać uciążliwości w obrębie zabudowy mieszkaniowej
15.  W granicach stref oznaczonych na rysunku planu, obowiązują ustalenia zawarte w rozdziale II.

Zgodnie z regulacją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zostały ustalone następujące zasady zabudowy i zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem R1:

1.  przeznaczenia podstawowe pod:
    *   grunty orne,
    *   trwałe użytki zielone,
    *   sady, ogrody,
2.  przeznaczenie dopuszczalne pod:
    *   zadrzewienia,
    *   cieki,
    *   terenowe urządzenia rekreacyjne, ścieżki, szlaki turystyczne,
    *   drogi dojazdowe,
    *   drogi rowerowe,
    *   obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej,
    *   urządzenia wodne.

Ponadto zostały ustalone następujące zasady zabudowy i zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem R1:

1.  utrzymuje się istniejące obiekty budowlane z możliwością ich modernizacji, rozbudowy i przebudowy z zachowaniem warunków określonych w p. 2), 3), 4), 5), 6),
2.  warunkiem realizacji zabudowy jest uzyskanie dostępu da drogi publicznej,
3.  możliwość realizacji zabudowy mieszkalnej w obrębie zabudowy zagrodowej uzależniona jest od wykonania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenu do zabudowy,
4.  obowiązuje zakaz budowy obiektów służących hodowli bezściółkowej,
5.  forma architektoniczna obiektów mieszkalnych stanowiących elementy dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenu do zabudowy zagrodowej muszą spełniać następujące wymagania:
    *   wysokość budynku nie może być większa niż 7 m.
    *   dachy nowych oraz nadbudowywanych i przebudowywanych budynków należy wznosić jako dwuspadowe, symetryczne, o kącie nachylenia połaci 300-450 z dopuszczeniem dachów wielospadowych,
    *   kolorystyka dachów powinna być utrzymana w kolorze czerwono-brązowym, czerwono-ceglastym, brązowym, ciemnozielonym,
    *   poddasza mogą być doświetlone za pomocą lukarn nakrytych daszkami dwuspadowymi, jednospadowymi lub oknami połaciowymi,
6.  zakazuje się wznoszenia obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi w obrębie granic strefy technicznej linii elektroenergetycznych.

Jednocześnie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostało ustalone przeznaczenie terenów oznaczonych na rysunkach planu symbolem KG, KZ, KL, KD, KDX i KK - Tereny urządzeń komunikacyjnych jako:

1.  przeznaczenie podstawowe pod:
    *   trasy komunikacyjne,
    *   obiekty usług komunikacyjnych;
2.  przeznaczenie dopuszczalne pod:
    *   parkingi niezbędne do obsługi wyznaczony terenów K,
    *   zieleń urządzoną i izolacyjną,
    *   obiekty izolujące od uciążliwości ruchu samochodowego,
    *   wyjątkowo, z braku innych możliwości, w uzgodnieniu z zarządcą drogi urządzenia towarzyszącej infrastruktury technicznej.

Wszystkie działki w całości lub w ich części oznaczone symbolem R1 w momencie ich sprzedaży przez Wnioskodawcę, jak również w momencie sporządzenia niniejszego wniosku, stanowiły grunty rolne wykorzystywane do prowadzania działalności rolniczej - uprawy płodów rolnych.

Równocześnie część działek oznaczonych symbolami R1, KL oraz KD, symbolami R1 i KD, pomimo, iż działki te w zakresie oznaczenia symbolami KL i KD, stanowiły tereny komunikacji drogowej - dróg lokalnych i dróg dojazdowych, to jednak w chwili sprzedaży, nie posiadały dostępu do drogi publicznej.

Ponadto wszystkie działki w całości oraz większość działek w oznaczonych symbolem R1, nie było i nie jest zabudowanych obiektami budowlanymi, nie posiadało i nie posiada dostępu do drogi publicznej, jak również nie posiadało i nie posiada dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenów do zabudowy.

Pozostała część działek w części oznaczonych symbol R 1, pomimo, iż posiadały dostep do dróg publicznych, to nie spełniały pozostałych warunków umożliwiających na ich obszarze jakiejkolwiek zabudowy zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działki te przede wszystkim nie posiadają dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenów do zabudowy, jak również nie były i nie są zabudowane obiektami budowlanymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż działek oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyłącznie symbolem R1, wykorzystywanych do prowadzenia działalności rolniczej - uprawy płodów rolnych, w okolicznościach, gdy w momencie sprzedaży:
    *   działki te nie były zabudowane obiektami budowlanymi, nie posiadały dostępu do drogi publicznej, jak również nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, bądź
    *   działki te nie były zabudowane obiektami budowlanymi, jak również nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy,stanowią dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane lub przeznaczonych pod zabudowę i korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
2.  Czy sprzedaż działek oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: symbolami R1, KL i KD, symbolami R1 i KL oraz symbolami R1 i KD, ale wyłącznie w zakresie części działek oznaczonych symbolem R1, w okolicznościach gdy w chwili sprzedaży:
    *   części działek oznaczonych symbolem R1, nie posiadały dostępu do drogi publicznej, nie były zabudowana obiektami budowlanymi, nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, bądź
    *   części działek oznaczonych symbolem R1, nie były zabudowane obiektami budowlanymi, nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy,
    stanowią dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane lub przeznaczonych pod zabudowę i korzystają w całości ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów świadczenie podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Biorąc powyższe pod uwagę sprzedaż dziatek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego należy uznać Jako dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu.

Jednakże regulacja art. 43 ustawy o VAT zawiera katalog zwolnień od opodatkowania podatkiem VAT.

Zgodnie z normą art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, rolnik lub właściciel gospodarstwa rolnego uznany za podatnika podatku VAT, dokonujący sprzedaży nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług w przypadku dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, czyli będzie mógł skorzystać ze zwolnienia w szczególności w przypadku sprzedaży niezabudowanych terenów rolnych, leśnych oraz terenów pod stawami - nieprzeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają, nie korzystając jednocześnie z powyższego zwolnienia, dostawy gruntów niezabudowanych, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.

Zarówno art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o VAT, jak i pozostałe regulacje ustawy o VAT, nie definiują pojęcia „teren przeznaczony pod zabudowę”. Należy więc poszukiwać definicji tego pojęcia w innych obowiązujących przepisach prawa.

Również przepisy wspólnotowe nie są w tym przypadku zbyt pomocne, gdyż zdefiniowanie terenu budowlanego pozostawione zostało państwom członkowskim. Przez „teren budowlany”, w myśl art. 12 ust. 1 lit. b) w zw. z ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28.11.2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, rozumieć należy każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany przez państwa członkowskie za teren budowlany.

Rodzaje gruntów określa z kolei ewidencja prowadzona na zasadach wynikających z rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 464), lecz z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega również dostawa gruntów, które nie tylko klasyfikowane są jako tereny budowlane, lecz także są przeznaczone pod zabudowę. Nadmienić należy, iż w powyższym rozporządzeniu nie wymienia się „terenów budowlanych", lecz „grunty zabudowane i zurbanizowane", co raczej wskazuje, ze ustawodawca nie odwoływał się w ustawie o VAT do tegoż aktu prawnego, przy formułowaniu art. 43 ust 1.

1.  Należy zatem uznać, iż istotne znaczenie co do określenia przeznaczenia gruntu mają ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie klasyfikacja gruntu oparta na powyższym rozporządzeniu, której zapisy mogą w tym zakresie pełnić jedynie rotę pomocniczą.

Pojęcie „terenu" zostało zdefiniowane w treści ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu l zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717), zwaną dalej "ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym". Jak wynika z treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, regulacja ta określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cela oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy. Zakwalifikowanie gruntu (terenu) do tej lub innej kategorii wynika z planów gminy co do przyszłej zabudowy.

Zgodnie z regulacją art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Do zadań własnych gminy należy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych (art. 3 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym).

Z powołanych przepisów wynika, iż o przeznaczeniu terenu decyduje plan zagospodarowania przestrzennego sporządzony dla terenów gminy przez gminę oraz, że ustalenia tego planu kształtują sposób wykonywania prawa własności. W myśl zaś art. 4 ust. 2 ustawy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zgodnie z regulacją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w miejscu położenia sprzedanych przez Wnioskodawcę gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, dla wszystkich kategorii terenów zostały ustalone następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu:

1.  Utrzymuje się całą istniejącą zabudowę i urządzenia z możliwością ich modernizacji, przebudowy i rozbudowy oraz zmiany sposobu użytkowania przy zachowaniu zasady, że wszelkie działania inwestycyjne będą zmierzać do uzyskania zgodności z ustaleniami planu w zakresie przeznaczenia oraz warunków zabudowy i zagospodarowania terenów,

Realizacja zabudowy na działce położonej w terenach objętych systemami kanalizacji wymaga podłączenia tej działki do tych systemów, a do czasu realizacji tych systemów możliwe jest stosowanie tymczasowych rozwiązań technicznych pod warunkiem zapewnienia w instalacji wewnętrznej w budynkach parametrów technicznych umożliwiających sukcesywne podłączenie do systemów, o których mowa w § 38,

Warunkiem realizacji zabudowy na działce jest uregulowany dostęp tej działki do drogi publicznej,

Drogi dojazdowe do działek - nie wyznaczone w planie - należy zaprojektować jako drogi o szerokości nie mniejszej niż wynika to z przepisów szczególnych, wytyczone w drodze umów zawieranych pomiędzy właścicielami gruntów, w oparciu o sporządzane przez inwestorów projekty podziałów gruntów. Zakres przestrzenny projektu winien obejmować tereny znajdujące się w sąsiedztwie, ze wskazaniem sposobu włączenia do lokalnego układu komunikacyjnego oraz możliwości poprowadzenia lokalnej sieci uzbrojenia technicznego.

Warunkiem realizacji zabudowy na działce jest zapewnienie minimalnej szerokości frontu działki - 20 m, przy kącie położenia granic działki w stosunku do pasa drogowego w granicach od 45o do 135o. Powierzchnie działek i sposób ich zagospodarowania w odniesieniu do terenów MM, MN, ML, MU, AUC, UU i UP należy określać z uwzględnieniem ustaleń podanych kolejno w paragrafach 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32. Dopuszcza się, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, odstępstwo od podanych zasad, przy zachowaniu ładu przestrzennego i przepisów szczególnych wynikających z Prawa Budowlanego.

W przypadku uzupełniania istniejących ciągów zabudowy nowo realizowanymi budynkami, obowiązuje tworzenie uporządkowanych linii zabudowy wzdłuż tras komunikacyjnych, co oznacza lokalizację budynków mieszkalnych w nawiązaniu do przeważającego usytuowania budynków przy danym odcinku trasy komunikacyjnej,

Warunkiem realizacji zabudowy na działce jest zapewnienie ochrony przeciwpożarowej zgodnie z przepisami szczególnymi.

Niezbędne powierzchnie postojowe powinny być zapewnione w granicach wydzielonej działki budowlanej,

Warunkiem realizacji zabudowy na terenach oznaczonych symbolem MMx, UUx jest uzyskanie uzgodnienia od administratora cieku,

Warunkiem realizacji zabudowy na terenach oznaczonych symbolem MMo jest wykonanie badań geologicznych,

Warunkiem realizacji zabudowy na terenach oznaczonych symbolem MMk, MNk jest uzyskanie uzgodnienia od zarządców linii kolejowych (PKP SA.).

Zakazuje się wznoszenia obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi w obrębie granic strefy technicznej linii elektroenergetycznych,

Zakazuje się wznoszenia obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi w obrębie granic strefy technicznej od gazociągu wysokoprężnego.

Obiekty nie mogą stwarzać uciążliwości w obrębie zabudowy mieszkaniowej,

W granicach stref oznaczonych na rysunku planu, obowiązują ustalenia zawarte w rozdziale II.

Jednocześnie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla terenów oznaczonych symbolem R1, zostały ustalone następujące zasady zabudowy i zagospodarowania:

1.  przeznaczenie podstawowe pod:
    *   grunty orne,
    *   trwale użytki zielone,
    
    sady, ogrody.
2.  przeznaczenie dopuszczalne pod:
    *   zadrzewienia,
    *   cieki,
    *   terenowe urządzenia rekreacyjne, ścieżki, sziaki turystyczne,
    *   drogi dojazdowe,
    *   drogi rowerowe,
    *   obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej,
    *   urządzenia wodne.

Ponadto zostały ustalone następujące zasady zabudowy i zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem R1:

1.  utrzymuje się istniejące obiekty budowlane z możliwością ich modernizacji, rozbudowy i przebudowy z zachowaniem warunków określonych w p. 2), 3), 4), 5), 6),
2.  warunkiem realizacji zabudowy jest uzyskanie dostępu do drogi publicznej,

możliwość realizacji zabudowy mieszkalnej w obrębie zabudowy zagrodowej uzależniona jest od wykonania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenu do zabudowy,4.  obowiązuje zakaz budowy obiektów służących hodowli bezściółkowej,
5.  forma architektoniczna obiektów mieszkalnych stanowiących elementy z dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenu do zabudowy, zabudowy zagrodowej muszą spełniać następujące wymagania:
    *   wysokość budynku nie może być większa niż 7 m,
    *   dachy nowych oraz nadbudowywanych i przebudowywanych budynków należy wznosić jako dwuspadowe, symetryczne, o kącie nachylenia połaci 300-450 z dopuszczeniem dachów wielospadowych,
    *   kolorystyka dachów powinna być utrzymana w kolorze czerwonobrązowym, czerwono-ceglastym, brązowym, ciemnozielonym,
    *   poddasza mogą być doświetlone za pomocą lukarn nakrytych daszkami dwuspadowymi, jednospadowymi lub oknami połaciowymi,
6.  zakazuje się wznoszenia obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi w obrębie granic strefy technicznej linii elektroenergetycznych.

Tym samym w ocenie Wnioskodawcy, wyłącznie w przypadku łącznego spełniania wszystkich określonych w miejscowy planie zagospodarowania przestrzennego, zasad zabudowy i zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem R1, istnieje możliwość ich zabudowy. Brak wyłącznie jednej z przedstawionych powyżej przesłanek powoduje dyskwalifikację danego terenu jako obszaru przeznaczonego pod zabudowę.

W zaistniałym stanie faktycznym wszystkie działki oznaczone - w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego - w całości lub w części symbolem R1 w momencie ich sprzedaży przez Wnioskodawcę jak również w momencie sporządzenia niniejszego wniosku, stanowiły grunty rolne wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej - uprawy płodów rolnych.

Równocześnie część działek oznaczonych: symbolami R1, KL oraz KD, symbolami R1 i KL, symbolami R1 i WD, pomimo, iż działki te w zakresie oznaczenia symbolami KL i KD, stanowiły tereny komunikacji drogowej - dróg lokalnych i dróg dojazdowych, to jednak w chwili sprzedaży, nie posiadały faktycznego dostępu do drogi publicznej.

Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o drogach publicznych", za drogę publiczną należy uznać drogę zaliczoną na podstawie tejże ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Zgodnie z art. 2 ustawy o drogach publicznych, drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na: krajowe, wojewódzkie, powiatowe, gminne. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. Przebieg dróg gminnych ustala rada gminy w drodze uchwały. Brak uchwały uniemożliwia uznanie drogi za drogę publiczną (por. Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe, Stanisław Rudnicki, Warszawa 2009 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie IX) ss. 560).

Ustawowymi atrybutami drogi publicznej, poza względami technicznymi, są: wyodrębnienie prawne, planistyczne i ewidencyjne (geodezyjne), zaliczenie do jednej z kategorii dróg publicznych, oraz powszechny dostęp, ograniczony tylko przepisami prawa.

Wyodrębnienie prawne polega na ustaleniu, czy grunt zajęty pod drogę w granicach ustawowej definicji drogi, jako obiektu budowlanego, jest nieruchomością, a więc, czy jest przedmiotem czyjegoś prawa własności. W odniesieni do drogi publicznej wyodrębnienie prawne przejawia się w ustaleniu, że właścicielem nieruchomości drogowej jest podmiot publicznoprawny mający cywilną osobowość prawną. Wyodrębnienie prawne dróg publicznych określone zostało w art. 2a ustawy o drogach publicznych, według którego drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa, natomiast drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy. Takie ujęcie prawne własności dróg publicznych oznacza, że właścicielem dróg publicznych są i mogą być wyłącznie podmioty publicznoprawne, z wyłączeniem innych podmiotów, w wyniku czego, grunty zajęte pod drogi publiczne, a więc i drogi publiczne zostały wyjęte z powszechnego obrotu cywilnoprawnego (res extra commercium - rzeczy wyjęte z obrotu).

Wyodrębnienie planistyczne polega na ustaleniu w sposób ustawowo określony przeznaczenia nieruchomości pod drogi publiczne, jako prawnie dopuszczalnego, i zarazem wiążącego sposobu jej zagospodarowywania.

Wyodrębnienie ewidencyjne (geodezyjne) drogi publicznej polega na opisaniu nieruchomości drogowej za pomocą działki lub działek ewidencyjnych stanowiących jednostki powierzchniowe podziału kraju dla celów ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowego przyjmuje się, iż o statusie drogi jako drogi publicznej decyduje także spełnienie kryterium technicznego, jako określony stan urządzenia drogi odpowiadający prawnie określonym warunkom technicznym dróg publicznych. Kryterium techniczne nie jest jednak ustawowym elementem samej definicji drogi publicznej, lecz charakteryzuje drogę jako obiekt budowlany. Spełnienie prawnie określonych warunków technicznych dróg publicznych nie jest bowiem wystarczające do uznania drogi (w świetle ustawowej definicji) za drogę publiczną.

Drogi niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz pętle autobusowe, są drogami wewnętrznymi. Za drogi wewnętrzne uznaje się zatem wszystkie te drogi, które nie zostały zaliczone do jakiejkolwiek kategorii dróg publicznych, chociażby drogi te były dragami powszechnego korzystania, a więc także o powszechnym dostępie.

Powyższe wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zgodnie, z którym drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi.

Tym samym samo oznaczenie danego gruntu - będącego własności osoby fizycznej – w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami KL oraz KD, jako terenów komunikacji drogowej, nie stanowi uznania tych gruntów jako drogi publiczne ale jedynie jako drogi wewnętrzne,

Biorąc powyższe pod uwagę, sprzedane przez Wnioskodawcę działki oznaczone częściowo symbolami KL oraz KD nie spełniają ustawowych przesłanek kwalifikujących ich jako drogi publiczne.

Ponadto bezpośrednie przyleganie w zakresie jednej działki gruntów oznaczonych symbolami R1 z gruntami oznaczonymi symbolami KL i KD, które to grunty nie stanowią drogi publicznej oraz nie posiadają faktycznego i bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, nie stanowi spełnienia przewidzianej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przesłanki dostępu do drogi publicznej.

W zaistniałym stanie faktycznym wszystkie działki w całości oznaczone symbolem R1 oraz większość działek w części oznaczonych symbolem R1, nie były i nie są zabudowane obiektami budowlanymi, nie posiadało i nie posiada dostępu do drogi publicznej, jak również nie posiadało i nie posiada dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy.

Pozostała część działek oznaczonych w części symbolem R1, pomimo, iż posiadała dostęp do dróg publicznych, to nie spełniała pozostałych warunków umożliwiających na ich obszarze jakiejkolwiek zabudowy zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działki te przede wszystkim nie posiadały i nie posiadają dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, jak również nie były i nie są zabudowane obiektami budowlanymi.

Tym samym zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego niezabudowane obiektami budowlanymi działki lub ich części w zakresie w jakim zostały oznaczone w miejscowym pianie zagospodarowania przestrzennego symbolem R1, do momentu uzyskania dostępu do drogi publicznej oraz uzyskania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, nie stanowią terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Pokreślić należy, iż żadna z działek oznaczonych wyłącznie symbolem R1, jak również działek oznaczonych symbolami R1, KL i KD, działek oznaczonych symbolami R1 i KL oraz działek oznaczonych symbolami R1 i KD, nie posiada dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy.

W konsekwencji powyższego, w ocenie Wnioskodawcy z uwagi na brak spełnienia wszystkich warunków umożliwiających zabudowę, uregulowanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w miejscu położenia sprzedanych przez Wnioskodawcę gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, na wszystkich terenach oznaczonych symbolem R1, niezależnie od tego czy obszar indywidualnej działki jest zakwalifikowany w całości czy też w części jako teren oznaczony symbolem R1, sprzedaż gruntów tych stanowi dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę i korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Reasumując powyższe rozważania w ocenie Wnioskodawcy sprzedaż działek oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyłącznie symbolem R1, wykorzystywanych do prowadzenia działalności rolniczej - uprawy płodów rolnych, w okolicznościach gdy w momencie sprzedaży działki te nie były zabudowane obiektami budowlanymi, nie posiadały dostępu do drogi publicznej, jak również nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, bądź działki te nie były zabudowane obiektami budowlanymi, jak również nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, stanowią dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane lub przeznaczonych pod zabudowę i korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ponadto działki oznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: symbolami R1, KL i KD, symbolami R1 i KL oraz symbolami R1 i KD, ale wyłącznie w zakresie części działek oznaczonych, symbolem R1, w okolicznościach gdy w chwili sprzedaży: części działek oznaczonych w części symbolem R1, nie posiadały dostępu do drogi publicznej, nie były zabudowane obiektami budowlanymi, nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, bądź części działek oznaczonych symbolem R1, nie były zabudowane obiektami budowlanymi, nie posiadały dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, stanowią dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane lub przeznaczonych pod zabudowę i korzystają w całości ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z regulacją art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach dotyczących podatku od towarów i usług obowiązujących w 2010r., gdyż stan faktyczny przedstawiony we wniosku zaistniał w 2010r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT definiuje pojęcie dostawy towarów. W myśl tego przepisu przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wszystkie działki w całości lub w ich części oznaczone symbolem R1 w momencie ich sprzedaży przez Wnioskodawcę, jak również w momencie sporządzenia wniosku o interpretację, stanowiły grunty rolne wykorzystywane do prowadzania działalności rolniczej - uprawy płodów rolnych w szczególności produkcji warzywniczej i uprawy zboża, zarówno na potrzeby własnego gospodarstwa domowego, jak i w celu sprzedaży osobom trzecim.

Zatem sprzedaż działek dokonana została przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą w rozumieniu cytowanego art. 15 ust 2 ustawy o VAT i sprzedaż ta podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wysokość opodatkowania regulują przepisy Działu VIII ww. ustawy (art. 41-85). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Jeśli chodzi z zwolnienie przedmiotowe dla dostawy gruntu niezabudowanego to ustawodawca przewidział takowe w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jedynie w przypadku, gdy przedmiotem dostawy są tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi i które jednoznacznie nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawodawca zwalniając z podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera bowiem definicji pojęć zawartych we wskazanym przepisie. Z tych też względów w ocenie tut. organu sformułowania w nim zawarte należy interpretować według wykładni językowej (słownikowej).

Pojęcie „przeznaczone” oznacza „praktyczny cel, do którego coś zostało zakwalifikowane, określenie celu któremu coś ma służyć” (Mały Słownik Języka Polskiego. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1994r.)

Natomiast pod pojęciem „zabudowy” należy rozumieć budynki znajdujące się na określonym terenie: „w planach urbanistycznych przewidywane zabudowanie określonego terenu” (Mały Słownik Języka Polskiego. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1994r.)

Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę, należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc o charakterze danego terenu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu.

Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę.

W przypadku jego braku zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 29 października 2010r., jako rolnik ryczałtowy dokonał zbycia części gospodarstwa rolnego w drodze umowy sprzedaży, nabytego wcześniej w dniu 27 marca 2000r. w celu prowadzenia na jego obszarze działalności rolniczej. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sprzedane działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego położone są w obrębie:

*   terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową letniskową oznaczonych symbolem ML,
*   terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową z usługami oznaczonych symbolem MM,
*   terenów urządzeń obsługi rolnictwa oznaczonych symbolem UPR,
*   terenów leśnych oznaczonych symbolem ZL,
*   terenów zadrzewionych i zakrzewionych oznaczonych symbolem ZK,
*   terenów sportu i rekreacji oznaczonych symbolem US,
*   terenów komunikacji drogowej - drogi lokalne oznaczone symbolem KL,
*   terenów komunikacji drogowej - drogi dojazdowe oznaczone symbolem KD,
*   terenów rolnych oznaczonych symbolami R1 i R2.

W skład sprzedanego przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego wchodzą m.in. działki oznaczone symbolami R1, KL oraz KD, symbolami R1 i KD oraz wyłącznie symbolem R1.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Wnioskodawca zaklasyfikował działki lub te ich części, które zostały oznaczone symbolami R1, jako tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, uznając jednocześnie, iż dostawa tych działek korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie regulacji art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Natomiast część działek oznaczonych symbolami KL i KD Wnioskodawca zakwalifikował jako przeznaczone pod zabudowę.

Zgodnie z regulacją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zostały ustalone następujące zasady zabudowy i zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem R1:

1.  przeznaczenia podstawowe pod:
    *   grunty orne,
    *   trwałe użytki zielone,
    *   sady, ogrody,
2.  przeznaczenie dopuszczalne pod:
    *   zadrzewienia,
    *   cieki,
    *   terenowe urządzenia rekreacyjne, ścieżki, szlaki turystyczne,
    *   drogi dojazdowe,
    *   drogi rowerowe,
    *   obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej,
    *   urządzenia wodne.

Ponadto zostały ustalone następujące zasady zabudowy i zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem R1:

1.  utrzymuje się istniejące obiekty budowlane z możliwością ich modernizacji, rozbudowy i przebudowy z zachowaniem warunków określonych w p. 2), 3), 4), 5), 6),
2.  warunkiem realizacji zabudowy jest uzyskanie dostępu do drogi publicznej,
3.  możliwość realizacji zabudowy mieszkalnej w obrębie zabudowy zagrodowej uzależniona jest od wykonania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenu do zabudowy,
4.  obowiązuje zakaz budowy obiektów służących hodowli bezściółkowej,
5.  forma architektoniczna obiektów mieszkalnych stanowiących elementy dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenu do zabudowy zagrodowej muszą spełniać następujące wymagania:
    *   wysokość budynku nie może być większa niż 7 m.
    *   dachy nowych oraz nadbudowywanych i przebudowywanych budynków należy wznosić jako dwuspadowe, symetryczne, o kącie nachylenia połaci 300-450 z dopuszczeniem dachów wielospadowych,
    *   kolorystyka dachów powinna być utrzymana w kolorze czerwono-brązowym, czerwono-ceglastym. brązowym, ciemnozielonym,
    *   poddasza mogą być doświetlone za pomocą lukarn nakrytych daszkami dwuspadowymi, jednospadowymi lub oknami połaciowymi,
6.  zakazuje się wznoszenia obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi w obrębie granic strefy technicznej linii elektroenergetycznych.

Jednocześnie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostało ustalone przeznaczenie terenów oznaczonych na rysunkach planu symbolem KG, KZ, KL, KD, KDX i KK - Tereny urządzeń komunikacyjnych jako:

1.  przeznaczenie podstawowe pod:
    *   trasy komunikacyjne,
    *   obiekty usług komunikacyjnych;
2.  przeznaczenie dopuszczalne pod:
    *   parkingi niezbędne do obsługi wyznaczony terenów K,
    *   zieleń urządzoną i izolacyjną,
    *   obiekty izolujące od uciążliwości ruchu samochodowego,
    *   wyjątkowo, z braku innych możliwości, w uzgodnieniu z zarządcą drogi urządzenia towarzyszącej infrastruktury technicznej.

Wszystkie działki w całości lub w ich części oznaczone symbolem R1 w momencie ich sprzedaży przez Wnioskodawcę, jak również w momencie sporządzenia niniejszego wniosku, stanowiły grunty rolne wykorzystywane do prowadzania działalności rolniczej - uprawy płodów rolnych.

Równocześnie część działek oznaczonych symbolami R1, KL oraz KD, symbolami R1 i KD, pomimo, iż działki te w zakresie oznaczenia symbolami KL i KD, stanowiły tereny komunikacji drogowej - dróg lokalnych i dróg dojazdowych, to jednak w chwili sprzedaży, nie posiadały dostępu do drogi publicznej.

Ponadto wszystkie działki w całości oraz większość działek w oznaczonych symbolem R1, nie było i nie jest zabudowanych obiektami budowlanymi, nie posiadało i nie posiada dostępu do drogi publicznej, jak również nie posiadało i nie posiada dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenów do zabudowy.

Pozostała część działek w części oznaczonych symbol R1, pomimo, iż posiadały dostęp do dróg publicznych, to nie spełniały pozostałych warunków umożliwiających na ich obszarze jakiejkolwiek zabudowy zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działki te przede wszystkim nie posiadają dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność terenów do zabudowy, jak również nie były i nie są zabudowane obiektami budowlanymi.

W przedmiotowej sprawie istotne jest ustalenie czy grunty oznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami R1 oraz KL i KD są terenami przeznaczonymi pod zabudowę.

W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których dopuszczalne są różne formy zabudowy, począwszy od zabudowy mieszkaniowej, przez tereny zabudowy techniczno-produkcyjnej, aż po tereny zabudowy zagrodowej włącznie.

Ponadto rozpatrując pojecie „pod zabudowę” należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 wskazanej ustawy Prawo budowlane ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:
    *   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
    *   budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
    *   obiekt małej architektury;
2.  budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
    *   budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku;
3.  budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    *   obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego;
4.  obiekcie małej architektury- należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:
    *   kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
    *   posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
    *   użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki;
    (…),
5.  urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) (…) obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”.

W ramach tych sekcji obiekty rozróżniane są zgodnie z projektem technicznym wynikającym ze specjalnej funkcji konstrukcji (np. budynki handlowe, konstrukcje drogowe, budowle wodne, kanalizacyjne).

Dla budynków, pierwszym kryterium klasyfikacyjnym jest charakter budynku – mieszkalny lub niemieszkalny. O zaliczeniu obiektu do obiektów inżynierii lądowej i wodnej decyduje przeznaczenie i związana z tym konstrukcja.

Przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych będące wynikiem prac budowlanych.

Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Z kolei obiekty inżynierii lądowej i wodnej to wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki, tj.: drogi kołowe, drogi kolejowe, mosty, autostrady, drogi lotniskowe, zapory wodne, itp.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż dla sprzedanych przez Wnioskodawcę terenów oznaczonych symbolem R1 zostały ustalone zgodnie z regulacją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zasady zabudowy i zagospodarowania terenów. Zgodnie tymi zasadami dopuszczalne jest przeznaczenie tego terenu m.in. pod: drogi dojazdowe, drogi rowerowe, obiekty, urządzenia infrastruktury technicznej. Ponadto dla tych terenów (oznaczonych symbolem R1) istnieje możliwość realizacji zabudowy mieszkalnej w obrębie zabudowy zagrodowej a także zostały ustalone formy architektoniczne obiektów mieszkalnych, które muszą spełniać wymagania odnośnie m.in. wysokości budynku, dachu i jego kolorystyki, poddasza. Natomiast dla terenów oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami KG, KZ, KL, KD, KDX i KK (tereny urządzeń komunikacyjnych) zostało ustalone przeznaczenie podstawowe, tj. pod trasy komunikacyjne, obiekty usług komunikacyjnych oraz dopuszczalne, tj. pod: parkingi, obiekty izolujące od uciążliwości ruchu samochodowego oraz urządzenia towarzyszącej infrastruktury technicznej po uzgodnieniu z zarządcą drogi.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż na sprzedanych przez Wnioskodawcę działkach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami R1 oraz KL i KD, mogą znajdować się budynki (zabudowy mieszkalnej) i budowle (trasy komunikacyjne - drogi dojazdowe, drogi rowerowe oraz obiekty usług komunikacyjnych - parkingi, obiekty izolujące od uciążliwości ruchu samochodowego).

Zatem biorąc pod uwagę kryterium przeznaczenia terenu sprzedane przez Wnioskodawcę grunty oznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami R1 oraz R1, KL oraz KD i symbolami R1 i KD są przeznaczone pod zabudowę, gdyż wskazane we wniosku zasady zabudowy i zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem R1 oraz ustalone przeznaczenie terenów oznaczonych symbolem KG, KZ, KL, KD, KDX i KK - Tereny urządzeń komunikacyjnych dopuszczają na tych działkach budowę wskazanych w tym planie budynków i budowli.

Tym samym dostawa tych działek przez Wnioskodawcę jako terenów niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę (zabudowa bowiem jest możliwa), zgodnie z przepisami ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy czym bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, iż działki te na moment sprzedaży nie posiadają dostępu do drogi publicznej lub nie posiadają dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdzającej przydatność tych terenów do zabudowy, bowiem przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie warunkują klasyfikacji terenu od dodatkowych warunków takich jak dokumentacja czy dojazd do drogi a jedynie opierają się na kryterium przeznaczenia terenu.

Reasumując stwierdzić zatem należy, iż w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny dostawa przez Wnioskodawcę gruntów oznaczonych symbolem R1, na których dopuszczalna jest zabudowa oraz gruntów oznaczonych symbolami KL oraz KD (terenów urządzeń komunikacyjnych), jako przeznaczonych pod zabudowę, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki w wysokości 22%, na podstawie art. 41 ust. 1.

Znaczenia dla sprawy nie ma również sposób faktycznego wykorzystywania gruntów przez właściciela.

Natomiast dostawa terenów innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę – jeśli nie jest dopuszczalna na nich jakakolwiek zabudowa - korzysta ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.