Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.160.2018.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-27
Teza: uznanie Wnioskodawcy w związku ze sprzedażą działek budowlanych stanowiących współwłasność małżeńską za podatnika podatku od towarów i usług
Słowa kluczowe: działki; podatnik; przedsiębiorca; współwłasność
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2018 r. (data wpływu 27 lutego 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. (data wpływu 17 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy w związku ze sprzedażą działek budowlanych stanowiących współwłasność małżeńską za podatnika podatku od towarów i usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy w związku ze sprzedażą działek budowlanych stanowiących współwłasność małżeńską za podatnika podatku od towarów i usług.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. (data wpływu 17 kwietnia 2018 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

W dniu 5 sierpnia 1994 r. zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr \`(...)\`. Wnioskodawca kupił nieruchomość rolną położoną we wsi \`(...)\`, gmina \`(...)\` o powierzchni łącznej 3,45 ha. W skład nabytej nieruchomości rolnej wchodziły m.in. działki oznaczone: nr \`(...)\` o powierzchni 1,1970 ha, działka nr \`(...)\` o powierzchni 1,1443 ha oraz działka nr \`(...)\`. o powierzchni 0,3563 ha. Nabyte działki były działkami rolnymi i nie były zabudowane. Nabycie nieruchomości rolnych zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy, złożonym w ww. akcie notarialnym zostało dokonane na zasadach współwłasności ustawowej z żoną Wnioskodawcy \`(...)\`., w celach związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Działki przez cały okres posiadania były wykorzystywane do działalności rolniczej. Wyżej wymienione działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej odpłatnej umowy.

Przedmiotowe działki do dnia dzisiejszego nie zostały zabudowane, uzbrojone, a także nie zostały ogrodzone.

Dnia \`(...)\`. decyzją Rady Gminy \`(...)\` ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym woj. \`(...)\` nr \`(...)\` z dnia \`(...)\`. tereny na których znajdują się ww. działki zostały przekwalifikowane na tereny przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną. Powyższe nie odbyło się na wniosek Wnioskodawcy i jego żony. W roku 2016 w związku z przekwalifikowaniem terenów w \`(...)\`. Wnioskodawca z żoną wystąpił do Wójta Gminy w \`(...)\`. z planem o dokonanie podziału działek nr \`(...)\`. na działki budowlane. W dniu 28 listopada 2016 r. w odpowiedzi na ww. wniosek Wójt Gminy w \`(...)\` wydał decyzje o podziale ww. nieruchomości (działki \`(...)\`) na działki budowlane. W wyniku dokonanego podziału powstały 33 działki, z czego 2 działki przeznaczone są na drogi, a 31 działek to działki budowlane pod zabudowę jednorodzinną.

W roku 2016 Wnioskodawca z żoną wystąpił także do Wodociągów \`(...)\` o wydanie warunków technicznych do podłączenia instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej do działek nr \`(...)\` w \`(...)\`. W dniu 9 listopada 2016 r. takie warunki zostały wydane.

Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że ani on ani jego żona nie są podatnikami podatku VAT i nigdy podatnikami podatku VAT nie byli.

W roku 2018 r. i latach kolejnych zamierzają sukcesywnie sprzedać kilka działek budowlanych. W celu przeprowadzenia sprzedaży działek zawarli umowę z firmą – pośrednikiem w handlu nieruchomościami i ewentualnie zamieszczą klasyczne ogłoszenia na portalach internetowych.

W związku z planowana sprzedażą nie będą podejmowali innych działań marketingowych i inwestycyjnych zmierzających do uatrakcyjnienia prowadzonej sprzedaży, czyli nie będą sporządzali folderów zabudowy działek, banerów reklamowych z wizualizacjami, makiet zabudowy działek, projektów domów. Ponadto nie będą dokonywali uzbrojenia poszczególnych działek, nie będą wykonywali dróg dojazdowych i oświetlenia ulic itp.

W związku z zakupem przedmiotowych działek rolnych we wsi \`(...)\` nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT. Działki nr \`(...)\` powstałe w wyniku podziału działek są i były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej. Na podstawie Decyzji \`(...)\` ogłoszonej w Dz. U. Województwa \`(...)\` tereny na których znajdują się działki nr \`(...)\`. zostały przekształcone na tereny pod zabudowę jednorodzinną i zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania działki znajdują się na terenach przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną, W latach poprzednich Wnioskodawca dokonywał sprzedaży nieruchomości/działek. Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać innych działek/nieruchomości, niż te objęte wnioskiem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowaną sukcesywną sprzedażą działek budowalnych powstałych z podziału nieruchomości rolnej składającej się z działki … położonej w …, którą Wnioskodawca kupił z żoną w 1994 r. jako majątek prywatny, będzie Wnioskodawca z żoną podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 1 u.p.t.u. podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle natomiast, art. 15 ust. 2 u.p.t.u. działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na względzie powyższe przepisy ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca uważa, że w zakresie sprzedaży działek budowlanych powstałych w wyniku podziału nieruchomości rolnej położonej w \`(...)\`, którą Wnioskodawca kupił z żoną w 1994 r. jako majątek prywatny, nie będzie z żoną podatnikiem podatku VAT.

W czasie posiadania tej nieruchomości Wnioskodawca z żoną nie podejmował żadnych działań charakterystycznych dla profesjonalnego handlowca, w tym zmierzających do podniesienia wartości tej nieruchomości.

Między innymi nie uzbrajano działek pod kątem komercyjnym, nie dokonywano projektowania zabudowy działek, nie opracowywano planu zagospodarowania terenu, nie sporządzano makiet i wizualizacji zabudowy działek domami jednorodzinnymi etc.

Jedynymi czynnościami jakie wykonano było złożenie wniosku do Urzędu Gminy o podział nieruchomości, co spowodowane było przekwalifikowaniem przez Gminę gruntów z rolnych na budowlane, a następnie wystąpiono do Wodociągów \`(...)\` z wnioskiem o wydanie warunków podłączenia wody i kanalizacji.

Jednakże czynności wykonane przez Wnioskodawcę z żoną są czynnościami charakterystycznymi dla zwykłych osób fizycznych zarządzających własnym majątkiem prywatnym i wykonujących prawo własności i nie wyróżniają się profesjonalnym charakterem działania.

W zakresie natomiast samej sprzedaży poinformowano, iż nie będą podejmowane żadne szczególne działania w celu sprzedaży działek charakterystycznych dla profesjonalnych firm zajmujących się działalnością deweloperską czy handlem nieruchomościami. Jedynie zlecono sprzedaż działek firmie zajmującej się pośrednictwem w sprzedaży nieruchomości i ewentualnie zostaną zamieszczone klasyczne ogłoszenia w prasie lub internecie.

Tym samym działań Wnioskodawcy i jego żony nie można porównać do działań osób prowadzących zawodowo działalność gospodarczą np. w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami, czy w zakresie działalności deweloperskiej.

Działania Wnioskodawcy i jego żony są charakterystyczne dla zwyczajnego wykonywania prawa własności majątku prywatnego.

Zatem, skoro w przedmiotowej sprawie będzie dokonywana sprzedaż działek z majątku prywatnego, bez dodatkowych czynności mających cechy zawodowego działania jako handlowca, to tym samym w zakresie tej sprzedaży nie występuje Wnioskodawca z żoną w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i nie muszą opodatkowywać sprzedaży przedmiotowej działki podatkiem od towarów i usług.

Takie stanowisko zgodnie już z utrwalonym orzecznictwem sądowym zgodnie z którym nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych.

Przykładami takiego stanowiska jest między innymi Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, a także orzecznictwo krajowych sądów administracyjnych np. Wyrok NSA w składzie siedmiu sędziów z 29 października 2007 r., sygn. I FPS 3/07, wyrok NSA z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. I FSK 1655/11 czy wyrok NSA z 29 kwietnia 2014 r. sygn. I FSK 621/13.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy jedynie skutków prawno-podatkowych dla Wnioskodawcy, natomiast nie wywiera skutku prawnego dla małżonki Wnioskodawcy, będącej współwłaścicielką przedmiotowych działek.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowaniu wieczystym nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1.  określone udziały w nieruchomości,
2.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3.  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.).

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu (§ 2 ww. przepisu).

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Na gruncie powołanych powyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że zarówno sprzedaż udziału we współwłasności gruntu na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego, jak i sprzedaż wspólnego gruntu za zgodą wszystkich współwłaścicieli na podstawie art. 199 Kodeksu cywilnego, stanowi odpłatną dostawę towarów.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych wyjaśnień, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Mając na względzie tezy płynące z wyżej powołanych rozstrzygnięć TSUE stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu \`(...)\` kupił nieruchomość rolną położoną we wsi \`(...)\`. o powierzchni łącznej 3,45 ha. Nabyte działki nr \`(...)\`. były działkami rolnymi i nie były zabudowane. Nabycie nieruchomości rolnych zostało dokonane na zasadach współwłasności ustawowej z żoną Wnioskodawcy w celach związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Przedmiotowe działki do dnia dzisiejszego nie zostały zabudowane, uzbrojone, a także nie zostały ogrodzone. Dnia 31 lipca 2008 r. decyzją Rady Gminy \`(...)\` tereny na których znajdują się ww. działki zostały przekwalifikowane na tereny przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną. Powyższe nie odbyło się na wniosek Zainteresowanego. W roku 2016 w związku z przekwalifikowanie terenów w \`(...)\` Wnioskodawca z żoną wystąpił z planem o dokonanie podziału działek nr \`(...)\` na działki budowlane. W odpowiedzi na ww. wniosek wydano decyzję o podziale ww. działek na działki budowlane. W wyniku dokonanego podziału powstało 33 działki, z czego 2 działki przeznaczone są na drogi, a 31 działek to działki budowlane pod zabudowę jednorodzinną. Zainteresowany wystąpił także do Wodociągów \`(...)\` o wydanie warunków technicznych do podłączenia instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej do działek nr \`(...)\` i takie warunki zostały wydane. W roku 2018 r. i latach kolejnych Wnioskodawca z żoną zamierza sukcesywnie sprzedać kilka działek budowlanych. W celu przeprowadzenie sprzedaży działek zawarli umowę z firmą – pośrednikiem w handlu nieruchomościami i ewentualnie zamieszczą klasyczne ogłoszenia na portalach internetowych.

Dokonując analizy okoliczności przedstawionych we wniosku należy stwierdzić, że Wnioskodawca podejmując czynności takie jak: wystąpienie z planem o dokonanie podziału działek nr \`(...)\` na działki budowlane, wystąpienie do Wodociągów \`(...)\` o wydanie warunków technicznych do podłączenia instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, zawarcie umowy z firmą – pośrednikiem w handlu nieruchomościami w celu sukcesywnej sprzedaży działek i ewentualne zamieszczenie klasycznych ogłoszeń na portalach internetowych, będzie angażował środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o którym mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10.

Z zawartego we wniosku opisu sprawy, w zakresie sprzedaży działek będących przedmiotem wniosku, wynika aktywność Wnioskodawcy, która wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie wystąpił ciąg zdarzeń, które wskazują na aktywność Wnioskodawcy w zakresie obrotu nieruchomościami, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że podjęte przez Wnioskodawcę ww. działania wskazują, że sprzedaż działek będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.

W przedmiotowej sprawie występują przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Należy zatem stwierdzić, że dostawa przedmiotowych działek budowlanych stanowiących współwłasność małżeńską, zostanie dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie zauważa się, że stosownie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna nie wywiera zatem skutku prawnego dla małżonki Wnioskodawcy, będącej współwłaścicielką przedmiotowych działek.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.