Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.452.2017.3.BW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-27
Teza: Czy w opisanych stanach faktycznych oddanie nieruchomości będącej w zarządzie jednostki budżetowej gminy w nieodpłatne użyczenie organizacjom pożytku publicznego jest czynnością podlegającą ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; gmina; nieruchomości; użyczenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 lipca 2017 r. (data wpływu 8 sierpnia 2017r.), uzupełnionym pismem z 26 października 2017r. (data wpływu 2 listopada 2017r.) oraz pismem z 8 listopada 2017r. (data wpływu z 15 listopada 2017r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieopłatnego użyczenia organizacjom pożytku publicznego nieruchomości będącej w zarządzie jednostki budżetowej Gminy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieopłatnego użyczenia organizacjom pożytku publicznego nieruchomości będącej w zarządzie jednostki budżetowej Gminy.

Ww. wniosek został uzupełniony:

*   pismem z 26 października 2017r. (data wpływu 2 listopada 2017r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 20 października 2017r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.452.2017.1.BW oraz
*   pismem z 8 listopada 2017r. (data wpływu 15 listopada 2017r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 7 listopada 2017r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.452.2017.2.BW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący zaistniały stan faktyczny:

Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń z tytułu podatku VAT z dniem 1 stycznia 2017r.

Do zadań własnych Gminy, zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 z późn. zm.), należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności są to zadania w zakresie ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, ochrony zdrowia, pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych, wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, edukacji publicznej, kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej.

W celu realizacji powyższych zadań, Gmina w szczególności gospodaruje nieruchomościami będącymi w jej zasobie w ten sposób, że ustanawia nieodpłatne tytuły korzystania z nieruchomości dla podmiotów, które wykonują zadania Gminy w powyższym zakresie. W 2012 roku Gmina utworzyła Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej zwany dalej „Zakładem” lub MZGK jako jednostkę budżetową i przekazała mu w formie umowy użyczenia nieruchomości stanowiące własność Gminy na cele związane z jego działalnością, do czasu ustalenia trwałego tytułu prawnego, np. trwałego zarządu. Podstawą jest tutaj art. 18 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) zgodnie z którym nieruchomości mogą być oddane jednostkom organizacyjnym w trwały zarząd, najem i dzierżawę oraz użyczenie na cele związane z ich działalnością. Do zadań statutowych MZGK należy m.in. tworzenie warunków lokalowych dla organizacji pozarządowych działających na terenie Gminy. Równocześnie MZGK działając w imieniu Gminy zawiera umowy bezpłatnego użyczenia z organizacjami pożytku publicznego działającymi na jej terenie.

Gmina oddała MZGK w bezpłatne użyczenie budynek mieszczący się w „M”. Budynek ten wybudowany został w 1973 r. i służył jako świetlica wiejska, częściowo był wykorzystywany na odziały przedszkolne Szkoły Podstawowej. W kolejnych latach jego wartość wzrosła przez remonty i modernizacje powadzone na koszt Gminy lecz z tego tytułu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT (dlatego Gmina nie dokonała odliczenia). Z chwilą powstania MZGK decyzją Burmistrza postanowiono, że budynek ten służyć ma organizacjom pożytku publicznego i stowarzyszeniom, a część budynku została zastrzeżona i w każdej chwili można tam zorganizować zebrania wiejskie, dlatego MZGK mając w zarządzie wszystkie nieruchomości Gminy przekazało w nieodpłatne użyczenie w/w budynek:

1.  Fundacji X,
2.  /…/Stowarzyszeniu \`(...)\`/…/,
3.  Stowarzyszaniu Y.

W budynku tym ma również siedzibę Stowarzyszanie Lokalna Grupa Działania /…/” z którą Gmina - MZGK zawarła umowę najmu w której określono stały czynsz obejmujący zużycie mediów (media nie są osobno refakturowane na najemcę). Stowarzyszenie jw. działa na rzecz trzech sąsiadujących gmin (w tym gminy). Jego celem statutowym jest pozyskiwanie środków pieniężnych z Funduszy Europejskich. Kierując się tym, że stowarzyszenie posiada dochody została zawarta z nim umowa najmu, a nie bezpłatne użyczenie. Mimo to, że płacony jest VAT z tyt. wystawionych faktur za czynsz, Gmina nie korzysta z częściowego odliczenia podatku VAT, ponieważ trudno jest ustalić jaki procent przysługuje odliczeniu, bo istnieje część wspólna z której korzystają wszyscy najemcy i użytkownicy (niektórzy korzystają z pomieszczeń tylko przez kilka godzin w tygodniu, a w zależności od potrzeb obiekt jest wykorzystywany również na zebrania wiejskie). Oddanie części nieruchomości w bezpłatne użyczenie ma miejsce wtedy gdy podmioty, którym nieruchomości są nieodpłatnie udostępniane wykonują zadania mieszczące się w zakresie zadań Gminy. Tak więc nieodpłatne udostępnienie, o którym mowa powyżej, może mieć miejsce tylko w przypadkach wskazanych w ustawach szczególnych. Należy też podkreślić, że gminy zostały wyposażone w odpowiednie mienie również w tym celu, aby było ono udostępniane na cele wykonywania zadań gminy przez podmioty zewnętrzne lub jednostki organizacyjne gminy. Jest to uzasadnione gospodarczo, ponieważ wymienione powyżej jednostki są w różny sposób finansowane przez gminę, (organizacje pożytku publicznego otrzymują dotację na realizację zleconych przez Gminę zadań), tak więc ustalenie odpłatności z tytułu korzystania z nieruchomości wpłynęłoby na zwiększenie kosztów realizacji zadań.

Odnośnie rozliczeń mediów budynku w „M” to w przypadku, gdy Gmina użycza MZGK nieruchomość, a ten z kolei oddaje w bezpłatne użyczenie nieruchomość na prowadzenie działalności statutowej organizacjom pożytku publicznego to Zakład nie obciąża żadnymi kosztami biorących w użyczenie tylko sam ponosi koszty związane z utrzymaniem budynku, ponieważ są to organizacje, które nie mają przychodów a skoro zadaniem Zakładu jest tworzenie warunków lokalowych dla organizacji pozarządowych działających na terenie Gminy to MZGK sam pokrywa w/w koszty. Natomiast w przypadku, gdy Gmina zawarła umowę to najmu koszty za media wliczone są w czynsz.

W piśmie z 26 października 2017r. Wnioskodawca wskazał:

Ad. 1

Organizacje pożytku publicznego, o których mowa w przedstawionym we wniosku pytaniu, w szczególności podmioty, którym Gmina poprzez Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej nieodpłatnie użycza nieruchomości to:

1.  Fundacja X,
2.  /…/ Stowarzyszenie \`(...)\` „/…/",
3.  Stowarzyszanie Y.

W umowach użyczenie pomiędzy Gminą /…/ MZGK. a wskazanymi powyżej organizacjami pożytku publicznego zawarty jest zapis .”Użyczone pomieszczenia udostępniane są z przeznaczeniem na prowadzenie w nich działalności statutowej Biorącego w użyczenie”.

Podmioty o których mowa wyżej są odrębnymi od Gminy podatnikami, żaden z nich nie jest podatnikiem podatku VAT.

Ad. 2

Każdy z wyżej wymienionych podmiotów ma odrębnie zawartą umowę użyczenia z Gminą /…/ - MZGK (od 01.01.2017 r. po centralizacji Gmina i jej jednostki są jednym podatnikiem VAT).

Do zadań statutowych MZGK należy min. „tworzenie warunków lokalowych dla organizacji pozarządowych działających na terenie Gminy /…/”.

Każda z umów użyczenia została zawarta na podstawie Zarządzenia Burmistrza /…/ (wydanego osobno do każdej umowy użyczenia), w którym wpisano, że postanawia się oddać w bezpłatne użyczenie pomieszczenia usytuowane w budynku WDK „M” „z przeznaczeniem na prowadzenie działalności statutowej” danej Fundacji czy Stowarzyszenia.

1.  Fundacja X - Umowa użyczenia z dnia 02 stycznia 2017 r. Celem działania Fundacji jest:
    1.  Pomoc osobom chorym na nowotwór i przewlekle chorym oraz osobom niepełnosprawnym, niekwalifikującym się do hospitalizacji, a wymagającym kontynuacji świadczeń lekarskich, pielęgniarskich, rehabilitacyjnych, psychologicznych, opiekuńczych i socjalnych.
    2.  Zwiększenie aktywności życiowej i zaradności osób z chorobą nowotworową oraz osób niepełnosprawnych.
    3.  Poprawa jakości opieki zdrowotnej nad osobami chorymi na chorobę nowotworową, przewlekle chorymi i niepełnosprawnymi.
    4.  Propagowanie wiedzy o opiece paliatywnej i opiece nad obłożnie chorymi.
    5.  Aktywizacja i wsparcie dla osób i grup społecznych zagrożonych wykluczeniem, w tym w szczególności dzieci i młodzieży z rodzin ubogich lub dysfunkcyjnych, osób i trudnej sytuacji życiowej, niepełnosprawnych oraz osób starszych.
    6.  Działalność na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka, w szczególności działalność na rzecz ofiar przemocy w rodzinie.
    7.  Pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinie i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób.
    8.  Promocja zachowań prospołecznych wśród dzieci, młodzieży i dorosłych.
    9.  Przeciwdziałanie uzależnieniom i patologiom społecznym.
    10.  Wspieranie edukacji oraz dzieci i młodzieży z biednych rodzin, w tym także działalność na rzecz rozwoju ich talentów.
    11.  Działalność na rzecz rozwoju nauki, edukacji, oświaty i wychowania.
    12.  Propagowanie wolontariatu i tworzenie warunków dla jego rozwoju.
    13.  Działalność na rzecz rozwoju kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego.
    14.  Rozwój przedsiębiorczości, tworzenie warunków dla powstawania nowych miejsc pracy i przeciwdziałanie bezrobociu, w szczególności wśród osób niepełnosprawnych.
    15.  Promocja zatrudnienia i aktywizacja zawodowa osób pozostających bez pracy.
    16.  Przeciwdziałanie wszelkim przejawom dyskryminacji we wszystkich aspektach życia społecznego.
    17.  Wyrównywanie szans osób niepełnosprawnych.
    18.  Działalność charytatywna.
    19.  Działalność na rzecz dzieci i młodzieży.
    20.  Ochrona i promocja zdrowia.
    21.  Propagowanie sportu, kultury fizycznej i zdrowego stylu życia.
    22.  Propagowanie turystyki i krajoznawstwa.
    23.  Upowszechnianie i ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji.
2.  /…/ Stowarzyszenie \`(...)\`„/…/” - Umowa użyczenia z dnia 1 lutego 2016 r. Głównym celem statutowym Stowarzyszenia jest wspieranie działalności zespołu „\`(...)\`” oraz szeroko rozumiane prowadzenie działalności w zakresie upowszechniania kultury ludowej /…/.
3.  Stowarzyszanie Y - Umowa użyczenia z dnia 1 lutego2017 r. Cele i sposoby działania:
    1.  Podejmowanie działań na rzecz rozwoju społeczności lokalnej oraz aktywizowanie i integrowanie środowiska lokalnego.
    2.  Inicjowanie i kierowanie działań społecznych, edukacyjnych i gospodarczych na rzecz rozwoju oświaty, kultury, nauki, sportu i rekreacji.
    3.  Propagowanie i kultywowanie historii, kultury, sztuki, tradycji i obyczajów regionu.
    4.  Podtrzymywanie tradycji narodowej, pielęgnowanie polskości oraz rozwój świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej.
    5.  Promocja i popieranie działań przyczyniających się do rozwoju regionu w aspekcie kulturalnym, sportowym i turystycznym.
    6.  Wspieranie i upowszechnianie tradycyjnych oraz nowych form aktywności społeczno- kulturalnej.
    7.  Integracja międzypokoleniowa, działalność na rzecz osób w wieku emerytalnym oraz
    8.  osób niepełnosprawnych.
    9.  Prowadzenie różnych form działalności edukacyjnej, szkoleniowej, instruktażowej, warsztatowej, muzyczno-rozrywkowej.
    10.  Propagowanie, kultywowanie i upowszechnianie turystyki, agroturystyki i krajoznawstwa.
    11.  Wspieranie i upowszechnianie sportu i kultury fizycznej.
    12.  Promowanie aktywnego spędzania czasu wolnego.
    13.  Inspirowanie działań na rzecz wzrostu świadomości ekologicznej.
    14.  Popieranie i wspomaganie inicjatyw młodzieżowych.
    15.  Wypoczynek dzieci i młodzieży, krajoznawstwo i turystyka społeczna.
    16.  Realizowanie wniosków i postulatów członków Stowarzyszenia, w granicach dozwolonych prawem.

Ad. 3

Do zadań własnych gminy należy zgodnie z Ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym art. 7.1 „Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: (\`(...)\`) 19) współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust.3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 573)”.

Część zadań własnych Gmina /…/ realizuje za pośrednictwem swojej jednostki budżetowej MZGK.

Do zadań statutowych MZGK należy min. „tworzenie warunków lokalowych dla organizacji pozarządowych działających na terenie Gminy /…/”.

Część zadań własnych Gmina /…/ realizuje za pośrednictwem swojej jednostki budżetowej MZGK.

Fundacja oraz Stowarzyszenia, o których mowa wykorzystują nieodpłatnie użyczone im pomieszczenia do prowadzenie w nich działalności zgodnie ze swoim statutem. Cele działań Fundacji i Stowarzyszeń opisano powyżej (Ad.2).

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

Czy w opisanych stanach faktycznych oddanie nieruchomości będącej w zarządzie jednostki budżetowej gminy w nieodpłatne użyczenie organizacjom pożytku publicznego jest czynnością podlegającą ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

**Stanowisko Wnioskodawcy,**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Ponieważ umowa użyczenia ze swej natury jest nieodpłatna, przy oddaniu rzeczy w użyczenie nie zostanie spełniona przesłanka odpłatnego świadczenia ani odpłatnej dostawy określona w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT. Należy jednakże powiedzieć, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W ocenie Gminy, przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT znajdzie zastosowanie w sytuacjach, gdy świadczenie danej usługi jest co do zasady odpłatne (tzn. zasadą jest, że konsument powinien za świadczoną usługę zapłacić), jednakże usługodawca z uwagi na szczególne powiązania z usługobiorcą lub inne względy świadczy daną usługę nieodpłatnie. Zamiarem wprowadzenia w/w. przepisu było bowiem opodatkowanie VAT usług w ten sposób, aby ostatecznemu konsumentowi wyświadczona została usługa opodatkowana VAT. Opodatkowanie ma w tym przypadku zapobiec sytuacji, gdy konsumpcja pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT.

Tak więc oddanie rzeczy (tj. nieruchomości) do używania na podstawie umowy użyczenia co do zasady nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ani jako świadczenie usług, ani jako dostawa towarów. W sytuacji, gdy użyczenie przez podatnika podatku VAT nieruchomości nie jest związane z prowadzeniem przez niego przedsiębiorstwem, użyczenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdy podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości (art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, oddanie nieruchomości w użyczenie jest czynnością pozostającą poza unormowaniami ustawy o VAT, w szczególności nie będą miały zastosowanie przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawa o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywca usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę).

Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Zauważyć należy, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Należy wskazać, że w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 tej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne gminy obejmują sprawy: 19. współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016r., poz. 1817 i 1948 oraz z 2017r. poz. 60 573).

W świetle art. 9 ust. 1 ww. ustawy, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tutejszego organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.

Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie uzyskuje wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działa jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.

Umowa użyczenia jest umowa uregulowana w art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (t.j. D. U. z 2017r., poz. 459 z późn. zm.).

Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony, lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy (art. 710 tej ustawy). Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas i nieodpłatność.

Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca użycza budynek organizacjom pożytku publicznego, celem realizacji zadań własnych. Wnioskodawca nie będzie pobierać jakiegokolwiek wynagrodzenia za powyższe użyczenie, w jakiejkolwiek formie.

W odniesieniu do sytuacji Wnioskodawcy należy zauważyć, że świadczenie polegające na nieodpłatnym użyczeniu nieruchomości na rzecz wymienionych we wniosku organizacji pożytku publicznego, których cel jest zbieżny z działalnością statutową, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 19 ustawy o samorządzie gminnym stanowi sprawę publiczną, należącą do sfery działalności jednostki samorządowej. Bowiem ww. podmioty wykorzystują przedmiotową nieruchomość do celów swojej działalności statutowej niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, a przekazywanie nieruchomości nieodpłatne użyczenie ma miejsce wtedy, gdy podmioty, którym nieruchomości są nieodpłatnie udostępniane wykonują zadania mieszczące się w zakresie zadań gminy.

Mając na uwadze powyższe w kontekście niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę ww. czynności, tj. nieodpłatne użyczenie nieruchomości na rzecz wymienionej we wniosku Fundacji oraz Stowarzyszeń, będzie poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Gmina realizując ww. czynność nie wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, nieodpłatne użyczenie nieruchomości na rzecz wymienionych we wniosku organizacji użytku publicznego (Fundacji i Stowarzyszeń) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.