Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-26/08-3/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-17
Teza: Czy dopłatę opłaty produktowej za 2006 r. Spółka może zaliczyć w koszty 2007 r.?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; opłata-opłata produktowa; zaliczenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2007 r. (data wpływu 17.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodu dopłaty opłaty produktowej **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodu dopłaty opłaty produktowej.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Spółka dokonała zapłaty opłaty produktowej za 2006 rok. Pomimo, iż obowiązek jej zapłaty datowany był na marzec 2007 r., Spółka znając wysokość opłaty produktowej jeszcze przed dniem sporządzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego ujęła ja w koszty podatkowe 2006 r. Wysokość tej opłaty była kalkulowana przez inny podmiot, któremu Spółka zleciła wykonanie tej czynności. W połowie 2007 r. okazało się, iż wysokość opłaty produktowej została skalkulowana w niewłaściwej wysokości (niższej od obowiązującej), sporządzona więc została stosowna korekta, a Spółka dokonała dopłaty opłaty produktowej w październiku 2007 r.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy dopłatę opłaty produktowej za 2006 r. Spółka może zaliczyć w koszty 2007 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, dopłata opłaty produktowej za 2006 r. powinna być ujęta w koszty podatkowe 2007 r. Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (stan obowiązujący od 2007 r.) koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Dodatkowym uzasadnieniem zdaniem Spółki, jest fakt, iż kwota dopłaty opłaty produktowej za 2006 r. była znana już po sporządzeniu i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za 2006 r. Dlatego też dopłata opłaty produktowej, jako koszt pośredni, powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu w 2007 r.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Konieczność zapłaty przez Spółkę opłaty produktowej wynika z ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 639 z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy importer i wytwórca produktu mają obowiązek zapewnienia odzysku, a w szczególności recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r., koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącane także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącane w roku, w którym zostały poniesione.

Począwszy od 01.01.2007 r. ustawodawca, w art. 15 ust. 4 – 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wprowadził odrębne zasady dotyczące momentu rozpoznawania kosztów dla celów podatkowych, w zależności od tego czy dany wydatek w sposób bezpośredni można powiązać z konkretnym przychodem, czy też pośredni.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ww. ustawy – koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Art. 15 ust. 4d ww. ustawy stanowi natomiast, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Dodać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 4e tej ustawy za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Pojęcie kosztów pośrednich oznacza wydatki, które nie pozostają w związku z konkretnymi przychodami podatnika, natomiast związane są z całokształtem jego działalności, których poniesienie jest konieczne z punktu widzenia prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej, z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata produktowa, o której mowa w art. 12 ust. 2 tej ustawy. Obowiązek ponoszenia podstawowych opłat produktowych związany jest z uzyskiwaniem przychodów ze sprzedaży, w związku z którą powstają różnego rodzaju odpady. Zatem oczywisty jest w tej sytuacji związek przyczynowo-skutkowy między osiąganymi przychodami a kosztami ich uzyskania.

Opłata produktowa nie jest bezpośrednio związana z konkretnym przychodem. Powinna ona być traktowana jako koszt pośredni związany z całokształtem działalności Spółki, którego poniesienie jest konieczne z punktu widzenia prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Jednakże z uwagi na fakt nie ujęcia przedmiotowych wydatków w ewidencji rachunkowej do końca 2006 r. oraz nie dokonania w tym zakresie zapłaty, Spółka w stanie prawnym obowiązującym do końca 31.12.2006 r. nie miała prawa do zakwalifikowania tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Może dokonać tego dopiero w roku 2007, bowiem wtedy dokonana została płatność. Powyższe jest zgodne z przepisami dotyczącymi potrącalności kosztów w czasie obowiązującym od dnia 01.01.2007 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać, iż dopłata opłaty produktowej za 2006 r. ale dokonana w 2007 r. może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w roku 2007.

Jednocześnie dodać należy, iż odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowego uiszczania opłat produktowych, nie będą kosztem uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem do tych opłat stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.