Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-257/15/DW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-24
Teza: w zakresie skutków podatkowych wskazanej we wniosku konfuzji
Słowa kluczowe: konfuzja; rozwiązanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 maja 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 28 maja 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych wskazanej we wniosku konfuzji – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych wskazanej we wniosku konfuzji.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polski rezydent podatkowy), a ponadto jest jednym ze wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce (dalej: „Spółka”).

W przyszłości planowane jest przekształcenie Spółki w spółkę jawną albo w spółkę komandytową, w której Wnioskodawca uzyska status wspólnika. Na majątek spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia spółki będzie się składać cały majątek Spółki, w skład którego wchodzić będzie między innymi wierzytelność wobec Wnioskodawcy o zwrot kwoty pieniężnej spłaconego przez Spółkę zobowiązania Wnioskodawcy z tytułu kredytu bankowego (dalej: „Wierzytelność”).

W następnej kolejności planowane jest powzięcie przez wspólników spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki uchwały o jej rozwiązaniu, w której następstwie nastąpi likwidacja spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki (ewentualnie postępowanie likwidacyjne nie będzie przeprowadzane, jeśli wspólnicy uzgodnią inny sposób zakończenia działalności spółki). W ramach podziału majątku likwidacyjnego spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki Wnioskodawcy przypadnie Wierzytelność, w związku z czym ulegnie ona tzw. „konfuzji” — tj. wygaśnięciu z powodu połączenia w rękach Wnioskodawcy zarówno Wierzytelności, jak i zobowiązania (długu) do jej uregulowania.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą skutków podatkowych opisanej konfuzji na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wygaśnięcie Wierzytelności na skutek konfuzji, spowodowanej otrzymaniem przez Wnioskodawcę w ramach podziału majątku likwidacyjnego spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki w wyniku jej likwidacji (lub zakończenia działalności bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego) spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu z tego tytułu w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wygaśnięcie Wierzytelności na skutek konfuzji, spowodowanej otrzymaniem przez Wnioskodawcę w ramach podziału majątku likwidacyjnego spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki w wyniku jej likwidacji (lub zakończenia działalności bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego) nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu z tego tytułu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 58 pkt 1-2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.; dalej „KSH”), rozwiązanie spółki jawnej powodują m.in.: przyczyny przewidziane w umowie spółki oraz jednomyślna uchwała wszystkich wspólników. Stosownie do treści art. 67 KSH, w przypadkach określonych w art. 58 KSH należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki.

Zgodnie z art. 103 KSH, w sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale do spółki komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej. W związku z powyższym przedstawione przepisy znajdują, zastosowanie również w przypadku spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki.

Pomimo ustania stosunku spółki (poprzez jej rozwiązanie) pozostaje jednak majątek spółki do czasu jego zlikwidowania. W konsekwencji uznać należy, że pomimo zakończenia działalności spółki osobowej w inny sposób niż w drodze postępowania likwidacyjnego, na podstawie art. 67 § 1 KSH, niezbędnym elementem rozwiązania spółki jest likwidacja jej majątku, tj. jego rozliczenie pomiędzy uprawnionych, czyli przejęcie tego majątku przez wspólników w ustalonych umownie udziałach.

Ponieważ spółka jawna oraz spółka komandytowa są spółkami osobowymi, z perspektywy podatkowej podatnikami podatku dochodowego są poszczególni wspólnicy tych spółek (w analizowanym zdarzeniu przyszłym między innymi Wnioskodawca — podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych).

Jednym ze źródeł przychodów, wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.; dalej: „Ustawa PIT”), jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Na podstawie art. 14 ust. 1 Ustawy PIT, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów oraz udzielonych bonifikat i skont. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) Ustawy PIT, do przychodów z działalności gospodarczej zaliczają się przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną. Jednakże w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) ustawy PIT, ustawodawca wskazał, że do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja spółki niebędącej osobą prawną do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Ponadto, z przychodów z działalności gospodarczej w sposób wyraźny wyłączono mocą art. 14 ust. 3 pkt 10 Ustawy PIT środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należy dojść do wniosku, że ustawodawca przewidział dychotomiczny podział majątku likwidacyjnego spółki osobowej otrzymanego przez osobę fizyczną z perspektywy podatkowych konsekwencji otrzymania tego majątku. Otrzymanie środków pieniężnych w wyniku podziału majątku likwidacyjnego spółki osobowej przez osobę fizyczną nie skutkuje powstaniem przychodu w PIT. Podobnie otrzymanie innych składników majątku likwidacyjnego spółki osobowej przez osobę fizyczną nie skutkuje powstaniem przychodu w PIT. Jednocześnie jednak odpłatne zbycie tych składników majątku skutkować będzie powstaniem przychodu dla osoby fizycznej, o ile pomiędzy likwidacją spółki a odpłatnym zbyciem majątku nie upłynie czasokres określony w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b Ustawy PIT.

Ustawa PIT w przepisach dotyczących skutków podatkowych likwidacji spółki osobowej nie wskazuje, aby dotyczyły one tylko jednego z wymienionych w KSH trybów likwidacji spółki. Wobec powyższego, przepisy Ustawy PIT dotyczące skutków podatkowych likwidacji spółki osobowej powinny być rozumiane szeroko, tzn. obejmować wszelkie dopuszczalne sposoby rozwiązania spółki osobowej dostępne w świetle przepisów KSH (w szczególności na podstawie art. 67 § 1 KSH). W konsekwencji, rozwiązanie spółki osobowej bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego powinno powodować takie same konsekwencje podatkowe na gruncie Ustawy PIT jak likwidacja związana z przeprowadzeniem postępowania likwidacyjnego.

Jak wskazane zostało w przedstawionym zdarzeniu przyszłym w ramach podziału majątku likwidacyjnego spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki w wyniku jej likwidacji (lub zakończenia działalności bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego) Wnioskodawca otrzyma Wierzytelność. Wskutek tego nastąpi wygaśnięcie Wierzytelności poprzez tzw. konfuzję - na skutek połączenia w rękach Wnioskodawcy prawa podmiotowego (wierzytelności spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki wobec Wnioskodawcy) i sprzężonego z nim obowiązku (zobowiązania Wnioskodawcy wobec spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Wnioskodawcy).

Należy podkreślić, że konfuzja nie wypełnia dyspozycji art. 11 ust. 1 Ustawy PIT, w myśl którego przychodami (z zastrzeżeniem przewidzianych w tym przepisie wyjątków) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Należy zwrócić uwagę, że w przepisach Ustawy PIT ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciem „nieodpłatny”. Ustawa PIT określa jedynie sposoby i kryteria ustalania wartości nabytych nieodpłatnie rzeczy (praw) albo nieodpłatnych świadczeń. Na gruncie języka polskiego „nieodpłatny” znaczy tyle, co „niewymagający opłaty” (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN; www.sjp.pwn.pl).

Świadczenie nieodpłatne związane jest ze zdarzeniami prawnymi i gospodarczymi o charakterze zobowiązaniowym, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Nieodpłatnym świadczeniem nie będzie więc przysporzenie „samemu sobie”. W sytuacji, gdy po obu stronach stosunku zobowiązaniowego stoją te same osoby, są one jednocześnie uprawnionymi i zobowiązanymi, zachodzi tzw. konfuzja, której skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązania. Brak stosunku zobowiązaniowego wyklucza jakiekolwiek świadczenie, w tym świadczenie nieodpłatne.

W wyniku konfuzji nie dojdzie także do umorzenia wierzytelności w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 6 Ustawy PIT, w związku z czym po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w tym przepisie. W rezultacie otrzymanie przez Wnioskodawcę Wierzytelności jako majątku likwidacyjnego spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki nie wywoła skutków prawnych w postaci przychodu podatkowego, gdyż na gruncie przepisów Ustawy PIT będzie to czynność prawna neutralna podatkowo.

W związku z powyższym, wygaśnięcie Wierzytelności poprzez konfuzję, która nastąpi na skutek połączenia w rękach tej samej osoby (Wnioskodawcy) prawa (wierzytelności spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki) i korelatywnie sprzężonego z nim obowiązku (zobowiązania Wnioskodawcy wobec spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki), nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT.

Na potwierdzenie ww. stanowiska, Wnioskodawca powołał również interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 26 września 2014 r., Znak: IBPBI/1/415-767/14/ZK,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 22 maja 2014 r., Znak: ITPB1/415-220/14/DP oraz z 24 stycznia 2014 r., Znak: ITPB1/415-1077b/13/MR,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 maja 2014 r., Znak: IPPB1/415-136/14-4/ES oraz z 11 lutego 2014 r., Znak: IPPB1/415-1299/13-2/IF,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 10 stycznia 2014 r., Znak: ILPB1/415-1171/13-5/IM, z 9 lipca 2014 r., Znak: ILPB1/415-403/14-2/IM, z 12 maja 2014 r., Znak: ILPB1/415-306/14-5/AG, z 3 marca 2014 r., Znak: ILPB2/415-1149/13-4/JK, z 9 stycznia 2014 r., Znak: ILPB1/415-1145/13-4/AA, z 24 października 2013 r., Znak: ILPB1/415-849/13-3/AP oraz z 8 października 2013 r., Znak: ILPB1/415-803/13-3/AP,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 9 grudnia 2013 r., Znak: IPTPB1/415-560/13-5/AP.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, wygaśnięcie Wierzytelności na skutek konfuzji spowodowanej otrzymaniem przez Wnioskodawcę w ramach podziału majątku likwidacyjnego spółki jawnej albo spółki komandytowej powstałej z przekształcenia Spółki w wyniku jej likwidacji (lub zakończenia działalności bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego) nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu z tego tytułu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.