Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-36/08-7/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-15
Teza: Czy Wnioskodawca powinien składać PIT-23 wraz z oświadczeniem? Jak powinien postąpić dalej?
Słowa kluczowe: deklaracje-złożenie deklaracji; działki; obowiązek; oświadczenia; sprzedaż; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 13.10.2008 r. (data wpływu 16.10.2008 r.) oraz uzupełnieniu z dnia 19.12.2008 r. (data nadania 19.12.2008 r., data wpływu 22.12.2008 r.) oraz uzupełnieniu z dnia 23.12.2008 r. (data nadania 27.12.2008 r., data wpływu 29.12.2008 r.) na wezwanie z dnia 16.12.2008 r. Nr IPPB4/415-36/08-2/SP (data nadania 16.12.2008 r., data odbioru 18.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku złożenia deklaracji PIT-23 wraz z oświadczeniem w związku ze sprzedażą działki nabytej w wyniku zniesienia współwłasności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.10.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku złożenia deklaracji PIT-23 wraz z oświadczeniem w związku ze sprzedażą działki nabytej w wyniku zniesienia współwłasności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Współwłaścicielami nieruchomości, w skład której wchodziła zabudowana działka Nr .. o powierzchni 1.140 m2 oraz niezabudowana działka Nr \`(...)\` o powierzchni 2.500 m2, było trzech braci wraz z żonami (w tym rodzice Wnioskodawcy) w 1/3 części przypadające na każde małżeństwo.

W dniu 25.11.1985 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. Spadek po nim nabyli: żona i syn (Wnioskodawca) po 1/2 części każde z nich. Z datą śmierci ojca Wnioskodawca stał się współwłaścicielem nieruchomości w 1/12 części (nabył 1/4 części udziału w nieruchomości należącego do rodziców, do matki należało 3/4 części).

Dnia 11.07.2002 r. został podpisany akt notarialny umowy zniesienia współwłasności i umowy zamiany tej nieruchomości, w wyniku czego zostały wyodrębnione i oznaczone działki: Nr \`(...)\`., Nr \`(...)\`/3 o powierzchni 1.124 m2, Nr \`(...)\`/4 o powierzchni 1.125 m2 oraz droga dojazdowa do tych działek o numerze 772. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.

Właścicielem działki Nr \`(...)\`. został jeden z braci ojca Wnioskodawcy wraz z żoną a działki Nr ../4 drugi brat ojca Wnioskodawcy i jego żona.

Natomiast działka Nr ../3 przypadła Wnioskodawcy. Przy podpisaniu ww. aktu notarialnego umowy zniesienia współwłasności i umowy zamiany matka Wnioskodawcy zrzekła się na niego swojej części (3/4 działki), a w zamian za to Wnioskodawca ustanowił na jej rzecz prawo użytkowania działki \`(...)\`/3 polegającej na prawie dożywotniego bezpłatnego korzystania i zobowiązała się ustanowić służebność osobistą polegającą na prawie dożywotniego zamieszkiwania w budynku mieszkalnym po jego wybudowaniu.

Według Wnioskodawcy matka przekazała mu swoją część nieodpłatnie w formie darowizny.

Po podpisaniu aktu notarialnego została założona księga wieczysta, w której Wnioskodawca figurował jako właściciel tejże działki.

Czy w związku z tym, iż matka przekazała na rzecz Wnioskodawcy swoją część (3/4 działki) nieodpłatnie w formie darowizny, Wnioskodawca powinien płacić podatek od sprzedaży przedmiotowej działki, jeżeli sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat odkąd stał się formalnie właścicielem.

Dnia 06.12.2006 r. Wnioskodawca podpisał akt notarialny sprzedaży swojej działki. Notariusz pouczył o konieczności złożenia w urzędzie skarbowym formularza PIT-23 wraz z oświadczeniem, że pieniądze ze sprzedaży zostaną przeznaczone na inne cele mieszkaniowe. Wnioskodawca tak uczynił.

W ocenie Wnioskodawcy nie powinien składać tych dokumentów, ponieważ właścicielem – współwłaścicielem tej działki był wiele lat wcześniej.

Pismem z dnia 16.12.2008 r. Nr IPPB4/415-36/08-2/SP wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez sprecyzowanie opisanego stanu faktycznego o następujące wyjaśnienia:

*   czy zniesienie współwłasności nastąpiło ze spłatami i dopłatami,
*   czy działka nabyta w wyniku zamiany wchodziła w skład nieruchomości, której był Pan współwłaścicielem przed dokonaniem zniesienia współwłasności,
*   czy udział nabyty w drodze zniesienia współwłasności i zamiany odpowiada udziałowi otrzymanemu w drodze spadku.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca powinien składać PIT-23 wraz z oświadczeniem? Jak powinien postąpić dalej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca nie powinien składać PIT-23 wraz z oświadczeniem, gdyż współwłaścicielem działki był od 1987 r., a 11.07.2002 r. nastąpił podział nieruchomości.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r., Nr 217, poz. 1588) wprowadzono obowiązujące od 01 stycznia 2007 r., zasady opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak z uwagi na treść przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 16 listopada 2006r. do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. Dla ustalenia zatem jakie przepisy znajdą zastosowanie w sprawie, istotne jest ustalenie daty nabycia nieruchomości lub jej części.

Z treści wniosku wynika, iż współwłaścicielami nieruchomości, w skład której wchodziła zabudowana działka Nr 414 o powierzchni 1.140 m2 oraz niezabudowana działka Nr \`(...)\` o powierzchni 2.500 m2, było trzech braci wraz z żonami (w tym rodzice Wnioskodawcy) w 1/3 części przypadające na każde małżeństwo.

W dniu 25.11.1985 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. Spadek po nim nabyli: żona i syn (Wnioskodawca) po 1/2 części każde z nich. Z datą śmierci ojca Wnioskodawca stał się współwłaścicielem nieruchomości w 1/12 części (nabył 1/4 części udziału w nieruchomości należącego do rodziców, do matki należało 3/4 części).

Dnia 11.07.2002 r. został podpisany akt notarialny umowy zniesienia współwłasności i umowy zamiany tej nieruchomości, w wyniku czego zostały wyodrębnione i oznaczone działki: Nr \`(...)\`, Nr \`(...)\`/3 o powierzchni 1.124 m2, Nr \`(...)\`/4 o powierzchni 1.125 m2 oraz droga dojazdowa do tych działek o numerze \`(...)\`.. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Właścicielem działki Nr 414 został jeden z braci ojca Wnioskodawcy wraz z żoną a działki Nr 419/4 drugi brat ojca Wnioskodawcy i jego żona. Natomiast działka Nr 419/3 przypadła Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, iż dniem nabycia przez Wnioskodawcę i jego matkę spadku jest data śmierci ojca.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2006 r., wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych w całości, jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, iż przychód ze sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości w części nabytej w drodze spadku w całości podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w odniesieniu do skutków podatkowych dokonania zniesienia współwłasności stwierdza się co następuje.

Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Zniesienie współwłasności polega na dokonaniu podziału rzeczy wspólnej należącej do wszystkich współwłaścicieli, ponieważ współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. W rezultacie dochodzi tylko do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Jeżeli zatem udział w nieruchomości nabytej w całości w wyniku podziału jest zgodny z udziałem posiadanym przed zniesieniem współwłasności – nie następuje nabycie podlegające opodatkowaniu, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Zniesienie współwłasności, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jedynie nabycie nieruchomości w drodze zniesienia współwłasności w części przekraczającej udział spadkowy (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. W konsekwencji należny jest podatek dochodowy z tytułu sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w wyniku zniesienia współwłasności i umowy zamiany matka przekazała Wnioskodawcy nieodpłatnie w formie darowizny swoją część w przedmiotowej nieruchomości w zamian za ustanowienie na jej rzecz prawa użytkowania działki polegającego na dożywotnim bezpłatnym korzystaniu i zobowiązanie do ustanowienia na jej rzecz służebności osobistej polegającej na dożywotnim zamieszkiwaniu w budynku mieszkalnym po jego wybudowaniu. W dniu 06.12.2006 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży posiadanej nieruchomości.

Zgodnie z art. 888 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę darowizny, darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna jest zobowiązaniem darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Świadczenie darczyńcy może polegać na działaniu (np. darowaniu pieniędzy) lub zaniechaniu działania (np. na zaniechaniu dochodzenia swojej wierzytelności wobec dłużnika). Istotną cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, ze druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Obciążenie obdarowanego przez darczyńcę obowiązkiem oznaczonego działania, czyli tzw. poleceniem , nie może być traktowane jako odpłatność umowy. Obciążenie takie zmniejsza jedynie wartość darowizny, lecz jej nie wyłącza.

Darowizna obciążona poleceniem art. 893 K.c., czyli obowiązkiem oznaczonego działania lub zaniechania działania przez obdarowanego wyraża się poprzez uczynione w umowie przez darczyńcę zastrzeżenie użycia uzyskanej korzyści na określony cel, np. charytatywny czy oświatowy. Darczyńca w treści umowy musi dokładnie wskazać, na czym to polecenie ma polegać, a także czy działanie takie ma objąć również osoby trzecie, np. przekazanie pewnej kwoty pieniężnej do biblioteki.

Przedmiotem polecenia może być czynność czysto faktyczna (np. opiekowanie się grobem Y), bądź czynność prawna (np. przeniesienie własności lokalu).

Osoba, która ma otrzymać świadczenie lub rzecz w wyniku polecenia, nie może jednak dochodzić wykonania tego polecenia przed sądem. Istota polecenia jest bowiem, że nikt nie staje się wierzycielem ani dłużnikiem, a więc i sam przedmiot polecenia (świadczenie) nie staje się wierzytelnością (ani długiem).

Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, a więc wszystkie nieruchomości (grunty, budynki oraz części budynków, tzw. nieruchomości lokalowe) i ruchomości ( np. samochód, obraz) oraz zbywalne prawa majątkowe, czyli takie, które mogą być przedmiotem sprzedaży (np. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu , wierzytelności). Darowizna można objąć także rzeczy przyszłe.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – i jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy.

Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Forma zastrzeżona przez Kodeks cywilny dla umowy darowizny jest forma aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy, jeżeli obdarowany darowiznę przyjął. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy ze względu na przedmiot darowizny wymagana jest szczególna forma dla oświadczeń obu stron, np. przy darowiźnie nieruchomości niezachowanie formy notarialnej czyni umowę nieważną. (art. 890 K. c.)

Nie stanowią darowizny bezpłatne przysporzenia w wypadkach, gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami Kodeksu cywilnego. np.: użyczenie, bezprocentowa pożyczka, nieodpłatne zniesienie współwłasności, nieodpłatne zlecenie, nieodpłatne przechowanie. W tych bowiem sprawach nawiązuje się miedzy stronami stosunek trwały, co nie jest właściwe umowie darowizny.(art. 889 K. c.)

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie zniesienie współwłasności i nieodpłatne przekazanie swojej części przez matkę na rzecz Wnioskodawcy nie ma charakteru darowizny, gdyż nie jest to czynność nieodpłatna. Wnioskodawca w zamian za otrzymanie udziału matki w nieruchomości ustanawia na jej rzecz prawo użytkowania wieczystego.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż w wyniku zniesienia współwłasności i zamiany Wnioskodawca otrzymał udział w nieruchomości w części przekraczającej udział nabyty w spadku.

Nieodpłatne przekazanie w dniu 11.07.2002 r. przez matkę całej swojej części (tj. 3/4 udziału), stanowi dla Wnioskodawcy nowe nabycie 3/4 udziału w przedmiotowej nieruchomości, który posiadała matka.

Do przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w części nabytej w wyniku umowy zniesienia współwłasności i zamiany, należy stosować art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.

W myśl ww. art. 28, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Podatek od przychodu, o którym wyżej mowa, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, przy czym zasada ta nie ma zastosowania do podatników dokonujących sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c), którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e), t. j.:

1.  w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,

*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację – na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b) w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

W przypadku nie wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) wówczas, stosownie do treści art. 28 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi:

1.  od terminu płatności określonego w ust. 2 do dnia, w którym upłynęły dwa lata, licząc od dnia sprzedaży – w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych,
2.  począwszy od następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia sprzedaży, aż do dnia zapłaty – w pełnej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

Reasumując należy stwierdzić, iż Wnioskodawca prawidłowo postąpił składając formularz PIT-23 wraz z oświadczeniem o przeznaczeniu przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na inne cele mieszkaniowe. Przychód uzyskany ze sprzedaży działki do wysokości udziału nabytego w drodze spadku nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży udziału (3/4 części działki należące do matki) nabytego w wyniku nieodpłatnego zniesienia współwłasności będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania w przypadku przeznaczenia tej części przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniła treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa od dnia 20 września 2008 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Oznacza to, iż wszystkie wnioski, które wpływają do organów od wymienionej daty podlegają opłacie w wysokości 40 zł. Z uwagi na fakt, iż Strona opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwocie 75 zł w dniu 13.10.2008 r. różnica w kwocie 35 zł zostanie zwrócona zgodnie z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształceniu w inną formę organizacyjno – prawną (Dz. U. nr 116, poz. 783), na wskazany przez Stronę adres zamieszkania:

xxxx

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia stanu faktycznego.

Końcowo należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Pana do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.