Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1377/08-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-24
Teza: Czy odsetki od Kredytu Bankowego L przejętego przez C od Spółki A będą kosztem uzyskania przychodów C w całości w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji?
Słowa kluczowe: kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki-odsetki od kredytu; przejęcie; zapłata
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział 1a-art. 14a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.09.2008 r. (data wpływu do Biura KIP 15.09.2008 r.) w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.09.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka C l Sp. z o o. (dalej: „C”) nabyła 100% udziałów w innej spółce mającej siedzibę na terytorium Polski (dalej: „Spółka A”). Nabycie udziałów zostało sfinansowane przez C ze środków uzyskanych z kredytu bankowego. Strony transakcji (C oraz zbywca) nie były powiązane kapitałowo ani osobowo.

Pierwotną intencją C było nabycie wyłącznie nieruchomości komercyjnej będącej własnością Spółki A oraz jej wykorzystywanie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Jednakże, sprzedawca uzależnił zbycie nieruchomości Spółki A od zakupu przez C udziałów w Spółce A, a nie wyłącznie posiadanej przez nią nieruchomości. W związku z powyższym, C nabyła udziały Spółki A planując, że w kolejnym kroku uprości strukturę i zlikwiduje Spółkę A a w wyniku likwidacji przejmie jej majątek (w tym nieruchomość). W dacie nabycia udziałów Spółki A, Spółka A dokonała refinansowania zadłużenia, które miała wobec wierzycieli z grupy kapitałowej zbywcy. Z uwagi na fakt, że Spółka A nie posiadała wystarczających środków na spłatę zobowiązań zaciągnęła kredyt bankowy (dalej „Kredyt Bankowy”) w banku N, będącym podmiotem nie powiązanym z C, ani Spółką A w rozumieniu ustawy CIT.

Następnie Kredyt Bankowy został zrefinansowany innym kredytem bankowym („Kredyt Bankowy L”) zaciągniętym od banku L („Wierzyciel”), również nie będącym podmiotem powiązanym.

Obecnie C planuje przystąpić do likwidacji Spółki A. Ponieważ ze względów prawnych spółka podlegająca likwidacji (Spółka A) na dzień likwidacji nie może posiadać zobowiązań, planowane jest, że przed dniem likwidacji C przejmie od Spółki A zobowiązania z tytułu Kredytu Bankowego L. W zamian za przejęcie Kredytu Bankowego L Spółka A będzie zobligowana do uiszczenia na rzecz C wynagrodzenia (dalej: „Wynagrodzenie”). Wartość Wynagrodzenia w zamian za przejęcie przez C zobowiązań z tytułu Kredytu Bankowego L będzie równa sumie wartości nominalnej części kapitałowej Kredytu Bankowego L oraz odsetek naliczonych do dnia jego przejęcia przez C. Spłata Wynagrodzenia zostanie odroczona, a zobowiązanie Spółki A z tytułu Wynagrodzenia zostanie oprocentowane na poziomie rynkowym. W wyniku przejęcia Kredytu Bankowego L C stanie się dłużnikiem Wierzyciela i w konsekwencji będzie zobowiązana do zwrócenia kwoty głównej Kredytu Bankowego L, jak też do bieżącego spłacania odsetek z tego tytułu na rzecz Wierzyciela. Bank L nie jest podmiotem powiązanym wobec C.

W wyniku przejęcia Kredytu Bankowego L za Wynagrodzeniem Spółka A stanie się dłużnikiem C z tytułu Wynagrodzenia (oraz należnych odsetek). W celu umożliwienia likwidacji Spółki A, C dokona podwyższenia kapitału Spółki A oraz konwersji Wynagrodzenia należnego od Spółki (wraz z narosłymi odsetkami, o ile nie zostaną one wcześniej spłacone) na kapitał Spółki A. Konwersja będzie miała miejsce poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności Spółki A i C na podstawie umowy potrącenia zawartej przez te podmioty. Przedmiotem potrącenia będą:

*   wierzytelność Spółki A względem C, wynikająca z faktu, że C podejmie uchwałę o dokonaniu podwyższenia kapitału zakładowego w Spółce A za gotówkę (podwyższenie kapitału Spółki A nastąpi poprzez emisję nowych udziałów Spółki A, które zostaną objęte przez C),

*   wierzytelność C względem Spółki A, z tytułu Wynagrodzenia (wraz z narosłymi odsetkami, o ile nie zostaną one wcześniej spłacone).

W wyniku potrącenia wzajemnych wierzytelności (a więc ich uregulowania) Spółka A przestanie być dłużnikiem C (co uniemożliwiałoby likwidację Spółki A), a C obejmie nowe udziały w Spółce A.

Po dokonaniu powyższej operacji nastąpi likwidacja Spółki A. C przejmie majątek Spółki A i będzie wykorzystywała go do prowadzenia działalności gospodarczej.

Odsetki z tytułu Kredytu Bankowego L przejętego za Wynagrodzeniem od Spółki A spłacane będą przez C zarówno przed, jak i po likwidacji Spółki A.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od Kredytu Bankowego L przejętego przez C od Spółki A będą kosztem uzyskania przychodów C w całości w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji?

Zdaniem wnioskodawcy.

W opinii Spółki odsetki od Kredytu Bankowego L zaciągniętego przez Spółkę A, a następnie przejętego przez C (w celu umożliwienia likwidacji Spółki A), stanowić będą koszty uzyskania przychodów C, gdyż ponoszone są w celu uzyskania przez C przychodu (a w szczególności w celu zabezpieczenia źródła przychodów). Odsetki te mogą stanowić koszt uzyskania przychodów C w całości w dacie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji.

W wyniku przejęcia od Spółki A zobowiązania z tytułu Kredytu Bankowego L, C wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki dotychczasowego dłużnika, tj. Spółki A, w szczególności zaś będzie zobowiązana do zwrócenia kwoty głównej Kredytu Bankowego L, jak też do bieżącego spłacania odsetek z tego tytułu na rzecz Wierzyciela (zgodnie z umową kredytu I pożyczki zawartą pierwotnie przez Spółkę A i Wierzycieli). Tym samym, Spółka A zostanie zwolniona z zobowiązania wobec Wierzyciela z tytułu Kredytu Bankowego L, a nowym dłużnikiem zostanie C. Jednocześnie jednak Spółka A stanie się dłużnikiem C z tytułu Wynagrodzenia za przejęcie Kredytu Bankowego L. Ponieważ Wynagrodzenie będzie oprocentowane (na poziomie rynkowym) C (jako wierzycielowi) będą należne przychody w postaci odsetek naliczanych od tej wierzytelności (odsetki będą przychodem C dla celów podatkowych w momencie ich otrzymania lub konwersji Wynagrodzenia (wraz z odsetkami) na kapitał Spółki A.

Z ekonomicznego punktu widzenia, wynik transakcji będzie identyczny, jak gdyby C zaciągnęła pożyczkę I kredyt bankowy i następnie z otrzymanych środków udzieliła pożyczki Spółce A, która tą pożyczką wykorzystałaby na spłatę Wierzyciela. Można zatem uznać, iż przejęcie długu ma dla przejmującego dług (C) takie same skutki ekonomiczne jak zaciągnięcie nowego zobowiązania.

Z punktu widzenia celu transakcji i jej ekonomicznych skutków nie ma, zatem znaczenia czy w celu dofinansowania Spółki A, C zaciągnie nową pożyczkę I kredyt bankowy i przekazując środki z niej udzieli pożyczki Spółce A czy też za Wynagrodzeniem przejmie już istniejące zobowiązanie Spółki A. W obu przypadkach C ponosić będzie koszt udzielenia finansowania Spółce A w oparciu o cudzy kapitał — z tym, że w przypadku wariantu realizowanego przez Co nie będzie konieczności ponoszenia kosztów ewentualnych prowizji czy opłat manipulacyjnych towarzyszących zwykle zaciągnięciu pożyczki bankowej i transferowi gotówki.

Reasumując, koszty spłaty tak przejętego Kredytu Bankowego L ponoszone przez C powinny stanowić koszty uzyskania przychodu z uwagi na fakt, że:

(1) C zreaflzuje przychód odsetkowy na Wynagrodzeniu z tytułu przejęcia Kredytu Bankowego L oraz

(2) przejęcie przez C Kredytu Bankowego L Spółki A będzie związane z umożliwieniem likwidacji Spółki A, a co za tym idzie z nabyciem przez C majątku Spółki A, który będzie generował przychody.

Spółka podkreśla, iż przedstawione powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych, a w szczególności w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 grudnia 2007 r., nr IBPB3/423-115/07/JD oraz interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r., nr. IP-PB3-423-733/08-7/AG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie zwraca się uwagę, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest rozstrzyganie, czy planowane przez wnioskodawcę działania zgodne są z przepisami prawa cywilnego i handlowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.