Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.45.2025.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Pieniądze, które otrzymuje Wnioskodawca (wydzierżawiający)
od dzierżawcy na poczet zwrotu za podatek od nieruchomości
podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
prawnych.
Słowa kluczowe: dzierżawa
nieruchomości-podatek od nieruchomości
pieniądze
przychód
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...), pod adresem siedziby: (...),
    wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS:
    (...), posiadającą numer NIP: (...) (dalej: „Wnioskodawca”), która jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, wydzierżawia innej spółce kapitałowej z siedzibą w (...)
    (spółka również jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług) część
    nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym (...),
    położonej w obrębie ewidencyjnym (...), w miejscowości (...), o powierzchni (...), (dalej:
    „Nieruchomość”). Umowa dzierżawy została zawarta w dniu (...) r. (dalej: „Umowa
    dzierżawy”).
    Na dzierżawionym gruncie dzierżawca zgodnie z Umową dzierżawy wybudował
    elektrownię fotowoltaiczną wraz z infrastrukturą techniczną, przy czym dzierżawca
    zajmuje całą powierzchnię Nieruchomości.
    Zgodnie z Umową dzierżawy, Wnioskodawcy z tytułu Umowy dzierżawy należy się
    wynagrodzenie w postaci czynszu dzierżawnego, który płatny jest raz do roku. Czynsz
    dzierżawny powiększony zostanie o należny od towarów i usług (VAT), jeżeli obowiązek
    jego naliczenia wynikać będzie z właściwych przepisów. Ponadto strony Umowy dzierżawy
    uzgodniły, iż poza czynszem dzierżawnym, dzierżawca zobowiązuje się ponosić także
    koszty podatku od nieruchomości oraz podatku gruntowego począwszy od momentu
    uruchomienia Elektrowni Fotowoltaicznej. Opłaty związane z podatkiem gruntowym za
    dzierżawioną Nieruchomość oraz podatek od nieruchomości za dzierżawioną
    Nieruchomość, za dany rok kalendarzowy, będą zwracane przez dzierżawcę
    wydzierżawiającemu (Wnioskodawcy) jednorazowo i płatne będą na wskazany przez
    wydzierżawiającego rachunek bankowy w terminie 14 dni od dnia przekazania dzierżawcy
    przez wydzierżawiającego kopii tytułów płatności.
    Wnioskodawca pragnie dodać, że przychody z dzierżawy w postaci czynszu dzierżawnego
    objęte są podatkiem od towarów i usług (VAT) oraz podatkiem dochodowym od osób
    prawnych.

## Pytanie

Czy pieniądze, które otrzymuje Wnioskodawca (wydzierżawiający) od dzierżawcy na poczet
    zwrotu za podatek od nieruchomości podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązany jest on odprowadzić podatek dochodowy wyłącznie
    od kwoty czynszu dzierżawnego ustalonego w Umowie dzierżawy. Natomiast kwota
    stanowiąca zwrot kosztu podatku od nieruchomości nie stanowi przychodu podatkowego
    podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem. Do zawartej przez Wnioskodawcę Umowy
    dzierżawy zastosowanie znajduje art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego. Przez Umowę dzierżawy
    wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania
    pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić
    wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem osiąganym z dzierżawy przez wydzierżawiającego w
    ramach dzierżawy nie będą ponoszone przez niego wydatki (opłaty) związane z
    przedmiotem dzierżawy (np. podatki i opłaty publicznoprawne), jeżeli z umowy dzierżawy
    wynika wprost, że to dzierżawca jest zobowiązany do ich zwrotu wydzierżawiającemu.

    Dodatkowe opłaty ponoszone przez dzierżawcę w związku z przedmiotem dzierżawy w
    tym zwrot podatku od nieruchomości nie powoduje przysporzenia majątkowego po
    stronie wydzierżawiającego.
    Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa decyzja na podatek od nieruchomości musi
    być wystawiona na właściciela gruntu, co oznacza, że dzierżawca, który dzierżawi
    nieruchomość pod farmę fotowoltaiczną, nie może być płatnikiem podatku od
    dzierżawionej nieruchomości. Dzierżawca ma tytuł posiadacza zależnego, co za tym idzie,
    nie jest ani właścicielem, ani posiadaczem samoistnym nieruchomości dzierżawionej i w
    konsekwencji nie działa w charakterze podatnika podatku od nieruchomości. Zakres
    przedmiotowy podatku od nieruchomości został określony w art. 3 ustawy z dnia 12
    stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 70, dalej jako u.p.o.
    l.) zgodnie z którym przymiot podatnika ma wyłącznie właściciel gruntu, na którym
    posadowione są wspomniane obiekty. Zgodnie z u.p.o.l. zobowiązanymi do zapłaty
    podatku od nieruchomości są co do zasady właściciele nieruchomości lub obiektów
    budowlanych, użytkownicy wieczyści gruntów, a także - w niektórych wypadkach -
    posiadacze nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części,
    stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Wśród
    zobowiązanych do zapłaty podatku od nieruchomości nie są wymienieni posiadacze
    zależni nieruchomości, czyli podmioty faktycznie władające nieruchomością na podstawie
    umowy dzierżawy. Natomiast umowa dzierżawy w zakresie art. 48 Kodeksu cywilnego
    wyraża zgodną wolę Stron, natomiast prymat pierwszeństwa w tym przypadku mają
    zapisy powszechnie obowiązującego prawa które zawierają normy bezwzględnie
    obowiązujące (ius cogens) tj. art. 47, 48 i 191 Kodeksu cywilnego.
    Dzierżawca może natomiast pokrywać koszty związane z tym podatkiem poprzez osobę
    właściciela gruntu (Wnioskodawcy), który jest płatnikiem tego podatku. Otrzymana od
    dzierżawcy kwota podatku nie jest przysporzeniem majątkowym wydzierżawiającego
    (Wnioskodawcy). Wnioskodawca pełni jedynie w zakresie uiszczania tego podatku rolę
    pośrednika między dzierżawcą a gminą. Istotą przychodu podatkowego jest realny, trwały
    i definitywny charakter przysporzenia majątkowego, tj. taki, w którym ostatecznie
    powiększone zostają aktywa podatnika. Bez wątpienia czynsz dzierżawny jest
    przysporzeniem realnym, definitywnym i ostatecznym. Natomiast za przysporzenie o
    charakterze realnym i ostatecznym w żadnym wypadku nie można uznać zwrotu kwoty z
    tytułu opłacenia podatku od nieruchomości.
    Z uwagi na powyższe Wnioskodawca wskazuje, że kwota stanowiąca równowartość
    podatku od nieruchomości otrzymywana od dzierżawcy, nie stanowi dla Wnioskodawcy
    przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powoduje w ramach opisanej we wniosku
    dzierżawy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatku dochodowych od
    osób prawnych. Natomiast przychodem Wnioskodawcy, od którego powinien obliczyć
    podatek dochodowy, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od dzierżawcy tytułem czynszu
    dzierżawnego, a więc wynagrodzenia za oddanie gruntu w dzierżawę.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, a w
    szczególności:
    1) w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
      z dnia 13 lutego 2024 r., znak: 0112-KDIL2-2.4011.842.2023.2.AA, w której Organ
      wskazał, że: „Stąd podatek od nieruchomości (przekazywany Panu w równowartości
      należnego podatku) nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego, a tym samym
      nie powoduje w ramach opisanej we wniosku dzierżawy powstania przychodu
      podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Tym
      samym przychód dla Pana, od którego powinien Pan obliczyć ryczałt od przychodów
      ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od dzierżawcy tytułem
      czynszu dzierżawy rozumianego jako oddanie nieruchomości (gruntów rolnych) w
      dzierżawę”;

    2) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 13 grudnia 2023 r., znak: 0112-KDIL2-2.4011.722.2023.1.KP, w której Organ
      potwierdza: że: „Stąd podatek od nieruchomości (zwracany Panu) nie stanowi dla Pana
      przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powoduje w ramach opisanej we
      wniosku dzierżawy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od
      przychodów ewidencjonowanych. Tym samym przychód dla Pana, od którego
      powinien Pan obliczyć ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie
      kwota otrzymana od dzierżawcy tytułem czynszu dzierżawy rozumianego jako oddanie
      nieruchomości w dzierżawę”;
    3) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 13 sierpnia 2018 r., znak: 0112-KDIL3-1.4011.316.2018.1.IM, w której Organ
      wskazał, że: „Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa
      podatkowego należy stwierdzić, że jedynie określona w umowie kwota czynszu
      stanowi przysporzenie majątkowe Wnioskodawcy jako wynajmującego, a tym samym
      generuje przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym.
      Natomiast wymieniona przez Wnioskodawcę opłata za podatek od nieruchomości od
      budynku i gruntów, związana z użytkowaniem budynku, do której zobowiązany jest
      zgodnie z zawartą umową najmu najemca, nie stanowi dla Wnioskodawcy
      przysporzenia majątkowego. W zakresie uiszczania powyższej opłaty Wnioskodawca
      pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcą a usługodawcami. W związku z tym,
      ww. opłata nie stanowi dla Wnioskodawcy przysporzenia majątkowego, a tym samym
      nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych”;
    4) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 29 kwietnia 2024 r., znak: 0113-KDIPT2-1.4011.193.2024.1.HJ, w której Organ
      wskazał m.in., że: „Składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy przez
      wydzierżawiającego nie będą natomiast ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty)
      związane z przedmiotem dzierżawy (np. podatki i opłaty publicznoprawne), jeżeli z
      umowy wynika, że dzierżawca jest zobowiązany do ich ponoszenia”.
    Uzasadnienie prawne:
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2805, dalej jako „u.p.d.o.p.”): „Przedmiotem
    opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu
    osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód”.
    W art. 7 u.p.d.o.p. uregulowano definicję oraz istotne postanowienia kształtujące jeden z
    elementów konstrukcyjnych CIT - przedmiot opodatkowania. Przedmiotem
    opodatkowania CIT jest dochód, bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich ten
    dochód został osiągnięty. Dochodem tym jest natomiast, co do zasady, nadwyżka sumy
    przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy
    koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, powstała w ten sposób
    różnica stanowi stratę (art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p.). Ponadto ustawodawca przewidział
    regulację umożliwiającą rozliczenie przez podatnika straty przez odliczenie jej od dochodu
    podatnika w następnych latach podatkowych.
    U.p.d.o.p. zawiera legalną definicję dochodu - jest to nadwyżka sumy przychodów nad
    kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Wynik powstały na skutek
    działania matematycznego polegającego na pomniejszeniu przychodu podatnika o koszty
    uzyskania przychodów, jeżeli tylko jest dodatni, stanowi dochód w rozumieniu u.p.d.o.p. Z
    kolei wynik ujemny należy kwalifikować na gruncie przepisów prawa podatkowego jako
    stratę. Taka, a nie inna konstrukcja wskazanego przepisu powoduje, że kluczowe
    znaczenie dla ustalenia zasad opodatkowania podatkiem dochodowym mają: po pierwsze

    - przychód, ustalony zgodnie z przepisami ustawy, po drugie zaś - koszty jego uzyskania,
    ustalane według normy z art. 15 ust. 1 oraz art. 16 u.p.d.o.p. (vide Krajewska Aleksandra i
    in., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. IV Krajewska Aleksandra i
    in., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. IV, opublikowano: WK 2016.).
    Zgodnie z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego: „Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający
    zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu
    umówiony czynsz”. Z tych uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania
    przychodów z dzierżawy jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona
    w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a
    tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. W zależności od różnego
    skonstruowania stosunku prawnego umowy dzierżawy w zakresie pokrywania przez
    dzierżawcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z przedmiotem dzierżawy, różne
    będą skutki podatkowe. Jeśli strony umowy dzierżawy określiły wysokość wynagrodzenia z
    tytułu dzierżawy (czynsz), to otrzymana przez wydzierżawiającego kwota jest jego
    przychodem.
    Podsumowanie: kwota, którą otrzymuje wydzierżawiający - Wnioskodawca tytułem zwrotu
    podatku od nieruchomości, zdaniem Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowych od osób prawnych (CIT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    W myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
    1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
    art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Wskazać należy, że ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu. W art. 12 ustawy o CIT
    wymienione zostały jednak przykładowe rodzaje przychodów, moment ich powstania i
    wyłączenia z katalogu przychodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik

    winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek
    przychody lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo
    do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej
    osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi może
    on rozporządzać jak właściciel.
    Przychodem jest więc każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca
    jego aktywa, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych, na podstawie art. 12
    ust. 4 ustawy CIT. W przepisie tym wskazany został enumeratywny katalog przychodów
    wyłączonych spod opodatkowania.
    Stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 6 i 6a ustawy CIT:
    Do przychodów nie zalicza się:
    6) zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody
    budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do
    kosztów uzyskania przychodów;
    6a) zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
    Z kolei w myśl art. 15 ust. 1 ustawy CIT:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z zawartą Umową dzierżawy należy się Państwu
    wynagrodzenie w postaci czynszu dzierżawnego, który płatny jest raz do roku. Ponadto
    strony Umowy dzierżawy uzgodniły, iż poza czynszem dzierżawnym, dzierżawca
    zobowiązuje się ponosić także koszty podatku od nieruchomości oraz podatku
    gruntowego począwszy od momentu uruchomienia Elektrowni Fotowoltaicznej. Podatek
    od nieruchomości za dzierżawioną Nieruchomość, za dany rok kalendarzowy, będzie
    Państwu zwracany przez dzierżawcę jednorazowo i płatny na wskazany przez
    wydzierżawiającego rachunek bankowy w terminie 14 dni od dnia przekazania dzierżawcy
    przez wydzierżawiającego kopii tytułów płatności.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach
    lokalnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1452 ze zm. dalej również jako uopl):
    Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki
    organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami
    nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Podatek od nieruchomości jest zobowiązaniem publicznoprawnym i powszechne jest
    stanowisko, że przeniesienie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od

    nieruchomości na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej nie jest możliwe. Jeżeli
    więc dzierżawią Państwo część nieruchomości spółce, to spółka ta, jako posiadacz zależny,
    nie staje się podatnikiem podatku od nieruchomości. Obowiązek w zakresie tego podatku
    nadal obciąża właściciela.
    Strony umowy najmu, w ramach swobody kształtowania łączących je stosunków
    zobowiązaniowych, mogą jednak zawrzeć w umowie postanowienie, co do zwrotu
    należności z tytułu podatku od nieruchomości. Dopuszcza się więc zawarcie w umowie
    najmu nieruchomości postanowień, na mocy których najemca jest zobowiązany do
    refundacji wynajmującemu kosztów tego podatku. Od stron umowy najmu zależy, czy
    wyrównanie kosztów z tytułu podatku od nieruchomości, zostanie wliczone w kwotę
    czynszu, czy wyszczególnione jako odrębne świadczenia obciążające najemcę.
    Jak jednakże wskazano, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika,
    powiększająca jego aktywa. Bezsprzecznie stwierdzić należy, że pieniądze, które otrzymują
    Państwo od dzierżawcy na poczet zwrotu za podatek od nieruchomości stanowią dla
    Państwa przysporzenie majątkowe mające definitywny charakter w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększają one Państwa aktywa.
    Wskazać należy, że zwrot od dzierżawcy nieruchomości podatku od nieruchomości
    dotyczy kosztu, który, jeśli został poniesiony w celu uzyskania, zachowania bądź
    zabezpieczenia źródła przychodu, zgodnie z przepisami podatkowymi może być zaliczony
    do kosztów uzyskania przychodów, w związku z tym art. 12 ust. 4 pkt 6 i 6a nie znajdzie
    zastosowania i zwrot podatku od nieruchomości stanowi przychód podlegający
    opodatkowaniu.
    Reasumując, pieniądze, które otrzymują Państwo od dzierżawcy na poczet zwrotu za
    podatek od nieruchomości będą stanowiły przychód podatkowy.
    Przez wzgląd na powyższe, Państwa stanowisko uznać należy za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w innych niż przedstawione przez Państwa stanach
    faktycznych. Wskazane interpretacje dotyczą opodatkowania przychodów z najmu
    prywatnego poza działalnością gospodarczą. Interpretacje indywidualne są wydawane w
    indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w
    odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast
    Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;

    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.