Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1162/11-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-09
Teza: Sprzedaż prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w garażu na poziomie -2, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego, tj. 8%.
Słowa kluczowe: garaż; lokal-lokal mieszkalny; miejsce-miejsce postojowe; parking-miejsce parkingowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2011r. (data wpływu 7 października 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa stosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% przy dostawie lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa stosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% przy dostawie lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność statutową zgodnie z Ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych. W ramach swej działalności ma zamiar wybudować zespół mieszkaniowy z podziemnymi garażami wielostanowiskowymi - na poziomach 0, -1, -2, lokalami użytkowymi, infrastrukturą techniczną, zwany dalej Inwestycją.

Inwestycja zostanie sklasyfikowana, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 30 grudnia 1999r. w sprawie PKOB, w klasie 1122, jako budynek mieszkalny o trzech i więcej mieszkaniach. Integralną częścią Inwestycji są garaże - nie stanowią odrębnych obiektów budowlanych. Powierzchnia użytkowa poszczególnych lokali mieszkalnych nie przekracza 150m2. Źródłem finansowania Inwestycji będą środki własne członków Spółdzielni.

W ramach podejmowanej Inwestycji SM zobowiąże się do:

1.  wybudowania, ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia na rzecz członka własności lokalu mieszkalnego z przyległym balkonem i/lub tarasem, werandą, loggią i pomieszczeniem przynależnym - komórką lokatorską wraz z przypadającym udziałem w nieruchomości wspólnej,
2.  wybudowania wielostanowiskowego garażu podziemnego na poziomie -2, stanowiącego część wspólną nieruchomości, bez ustanawiania prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu,
3.  wybudowania, ustanowienia odrębnej własności podziemnego garażu na poziomie 0 i -1 i przeniesienie na członka własności udziału w tym garażu wraz z przypadającym udziałem w nieruchomości wspólnej, z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w tym garażu,
4.  wybudowania, ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia na rzecz członka własności lokalu użytkowego wraz z przypadającym udziałem w nieruchomości wspólnej.

Udział w nieruchomości wspólnej ustalony będzie stosownie do art. 3 ustawy o własności lokali.

Ostateczny koszt budowy określi wysokość wkładu budowlanego:

1.  lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (w tym w garażu na poziomie -2),
2.  miejsca postojowego w garażu na poziomie 0 lub -1, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (w tym w garażu na poziomie -2),
3.  lokalu użytkowego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (w tym w garażu poziomie -2).

Zawarte zostaną oddzielne akty notarialne odrębnej własności:

1.  lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu,
2.  udziału w garażu wielostanowiskowym na poziomie 0 lub -1, z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego na tym poziomie, wraz z przypadającym udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu.
3.  lokalu użytkowego wraz z przypadającym udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu.

*   Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu, opodatkowana zostanie stawką VAT 8%.
*   Sprzedaż udziału w garażu na poziomie 0 i -1, z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego na tych poziomach wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu, opodatkowana zostanie stawką VAT 23%.
*   Sprzedaż lokalu użytkowego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu, opodatkowana zostanie stawką VAT 23%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, którą stanowi też wielostanowiskowe pomieszczenie garażowe na poziomie -2, bez ustanawiania prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu, do całej transakcji sprzedaży, ma zastosowanie stawka VAT 8% ?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, którą stanowi też garaż na poziomie -2, bez ustanawiania prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu, powinna być opodatkowana stawką VAT 8%, na podstawie art. 2 pkt 12, art. 41 ust. 12, art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177 poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast, przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 cyt. ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jak wynika z art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się - w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b cyt. ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Według art. 2 pkt 12 cyt. ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 cyt. ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy o własności lokali, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4 ww. ustawy, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy o własności lokali, w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), za część składową nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością. Z kolei art. 47 § 1 k.c. stanowi, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Zatem w świetle powyższych uregulowań, należy stwierdzić, iż garaż nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia służącego bezpośredniemu zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych. Może on przynależeć do lokalu ale nie zmienia to jego funkcji; należy zatem do kategorii tzw. pomieszczeń przynależnych do lokalu mieszkalnego. Natomiast wydzielone miejsce postojowe, jako wyodrębniona jedynie liniami część większego pomieszczenia, nie może stanowić pomieszczenia przynależnego. Pomieszczeniem tym jest hala garażowa (garażowisko), jako całe pomieszczenie, w którym znajdują się poszczególne miejsca postojowe. Jedno miejsce parkingowe jest częścią ułamkową garażu, jest więc częścią ułamkową pomieszczenia przynależnego. Zatem w rozumieniu ustawy o własności lokali garaże czy też ułamkowe ich części, tj. miejsca postojowe nie należą do pomieszczeń pomocniczych, służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż w ramach działalności Spółdzielnia ma zamiar wybudować zespół mieszkaniowy z podziemnymi garażami wielostanowiskowymi - na poziomach 0, -1, -2, lokalami użytkowymi, infrastrukturą techniczną, zwany Inwestycją.

Inwestycja zostanie sklasyfikowana, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 30 grudnia 1999r. w sprawie PKOB, w klasie 1122, jako budynek mieszkalny o trzech i więcej mieszkaniach. Integralną częścią Inwestycji są garaże - nie stanowią odrębnych obiektów budowlanych. Powierzchnia użytkowa poszczególnych lokali mieszkalnych nie przekracza 150m2. Źródłem finansowania Inwestycji będą środki własne członków Spółdzielni. Udział w nieruchomości wspólnej ustalony będzie stosownie do art. 3 ustawy o własności lokali.

Ostateczny koszt budowy określi wysokość wkładu budowlanego:

1.  lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (w tym w garażu na poziomie -2),
2.  miejsca postojowego w garażu na poziomie 0 lub -1, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (w tym w garażu na poziomie -2),
3.  lokalu użytkowego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (w tym w garażu poziomie -2).

Zawarte zostaną oddzielne akty notarialne odrębnej własności:

1.  lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu,
2.  udziału w garażu wielostanowiskowym na poziomie 0 lub -1, z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego na tym poziomie, wraz z przypadającym udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu.
3.  lokalu użytkowego wraz z przypadającym udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu, opodatkowana zostanie stawką VAT 8%.

Jak podkreślił Wnioskodawca, pomieszczenie garażowe, w którym znajdują się miejsca postojowe stanowi nieruchomość wspólną. Zatem wielostanowiskowe pomieszczenie garażowe nie stanowi samodzielnego wyodrębnionego lokalu użytkowego. Zauważyć należy, iż cyt. art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali stanowi, iż nieruchomość wspólną stanowi łącznie grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu. Właścicielom lokalu przysługuje jednolity udział w nieruchomości wspólnej obejmującej grunt oraz jej budynkowe elementy. Zatem wielostanowiskowe pomieszczenie garażowe posiadające wydzielone miejsca parkingowe, znajdujące się w budynku mieszkalnym i niestanowiące samodzielnego lokalu użytkowego, jest częścią nieruchomości wspólnej wszystkich mieszkańców. W takiej sytuacji przedmiotem sprzedaży będzie samodzielny lokal mieszkalny wraz z przynależnym mu udziałem we współwłasności wspólnych części budynku i urządzeń (np. klatek schodowych, piwnic, strychów, pralni, suszarni, garaży) oraz we własności gruntu. Z uwagi na fakt, iż w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o własności gruntów nie jest możliwe zbycie własności lokalu bez udziału we współwłasności wspólnych części budynku i urządzeń oraz we własności gruntu, to w przedstawionym stanie faktycznym nastąpi sprzedaż odrębnej własności lokalu mieszkalnego jako rzeczy głównej oraz towarzyszącego mu udziału we współwłasności wspólnych części nieruchomości, w tym w udziału w wielostanowiskowym pomieszczeniu garażowym. Zatem w sytuacji przedstawionej przez Spółdzielnię będzie mieć miejsce jednolite świadczenie, na które składać się będzie dostawa towaru – samodzielnego, wyodrębnionego na własność lokalu mieszkalnego oraz świadczenie usługi – sprzedaż związanego z tym lokalem udziału w nieruchomości jako wartości niematerialnej (w tym m.in. w wielostanowiskowym pomieszczeniu garażowym), tworzące w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie jest niezasadne i miałoby z punktu widzenia podatkowego sztuczny charakter.

Biorąc pod uwagę powyższe, w okolicznościach wskazanych przez Stronę stwierdzić należy, iż w sytuacji, w której Spółdzielnia będzie sprzedawać lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym w garażu na poziomie -2, bez ustanowienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych w tym garażu, to sprzedaż ta będzie miała charakter jednej transakcji i zastosowanie znajdzie, na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, preferencyjna stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Reasumując, w sprawie będącej przedmiotem zapytania sprzedaż prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w garażu na poziomie -2, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego, tj. 8%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.