Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1395/13/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-26
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu polegającego na remoncie ciągów komunikacyjnych wokół zabytkowego kościoła.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; projekt; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2013 r. (data wpływu 17 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu polegającego na remoncie ciągów komunikacyjnych wokół zabytkowego kościoła w miejscowości M. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu polegającego na remoncie ciągów komunikacyjnych wokół zabytkowego kościoła w miejscowości M.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na podstawie art. 207 i art. 21 § l pkt 2 Ordynacji podatkowej, Parafia złożyła aplikację o uzyskanie dofinansowania w ramach środka 4.1. „Rozwój obszarów zależnych od rybactwa”, Programu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007–2013”. Na terenie posesji Parafia zaplanowała inwestycję polegającą na remoncie ciągów komunikacyjnych wokół zabytkowego kościoła w miejscowości M. Ciągi komunikacyjne udostępnione są nieodpłatnie. Parafia poniosła koszty inwestycji wraz z podatkiem od towarów, ale ze względu na to, że nie wystawia faktur (to znaczy nie świadczy usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług), nie ma możliwości odliczenia tego podatku zapłaconego dostawcom i wykonawcom, mimo że dostawcy i wykonawcy są jego „płatnikami”. Podatek ten będzie rzeczywiście i ostatecznie poniesiony jako podatek niepodlegający zwrotowi, ponieważ w żaden prawnie dopuszczalny sposób nie można go odzyskać (podatek należny nie może zostać pomniejszony o podatek naliczony, nie jest możliwy jego zwrot, nie ma możliwości skorzystania z ulgi podatkowej polegającej na odzyskaniu choćby części kwoty zapłaconego wcześniej podatku i nie istnieje prawdopodobieństwo, że zostanie on odzyskany przez podatnika).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją inwestycji, Parafii przysługuje prawo do odzyskania zapłaconego podatku od towarów i usług w świetle ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), a podatek ten pozostanie rzeczywiście ostatecznie poniesiony przez nią w związku z realizacją wniosku o dofinansowanie, w ramach PO Ryby 2007–2013?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją inwestycji, zgodnie ze złożoną aplikacją o dofinansowanie w ramach środka 4.1 „Rozwój obszarów zależnych od rybactwa”, PO Ryby 2007–2013, w żaden prawnie dopuszczalny sposób nie może odzyskać podatku od towarów i usług (tzn. „nie może zostać pomniejszony o podatek naliczony”, nie jest możliwy jego zwrot, nie ma możliwości skorzystania z ulgi podatkowej polegającej na odzyskaniu choćby części kwoty zapłaconego wcześniej podatku, nie istnieje prawdopodobieństwo, że zostanie on odzyskany przez podatnika i podatek od towarów i usług został rzeczywiście, ostatecznie poniesiony).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W związku z tym, że wniosek złożony przez Parafię w 2013 r. dotyczy stanu faktycznego, niniejszą interpretację wydaje się na podstawie stanu prawnego obowiązującego w 2013 r.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ – jak wskazała we wniosku – nie świadczy usług opodatkowanych tym podatkiem. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.