Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.260.2025.2.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Dotyczy skutków podatkowych transakcji w ramach systemu
cash; poolingu.
Słowa kluczowe: cash pooling
cena-ceny transferowe
dokumentacja-dokumentacja podatkowa-obowiązek
sporządzania dokumentacji podatkowej
poręczenie
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Pojęcie kosztów finansowania
dłużnego
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 3-art. 11k-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a. Ceny transferowe-Oddział 3. Dokumentacja
cen transferowych-Obowiązek sporządzania lokalnej
dokumentacji cen transferowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcami są spółki z grupy kapitałowej z siedzibą w Polsce. X S.A. (dalej jako:
    „Spółka”, „Wnioskodawca”, „Koordynujący”) pełniący rolę Koordynującego oraz pozostałe
    spółki (dalej: „Uczestnicy Systemu”) zamierzają zawrzeć z bankiem mającym siedzibę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Umowę Systemu Zarządzania Środkami Pieniężnymi
    w Grupie Rachunków (dalej: „Umowa”).
    Spółki z grupy kapitałowej, są polskimi rezydentami podatkowymi, podatnikami VAT
    czynnymi.
    System Zarządzania Środkami Pieniężnymi w Grupie Rachunków jest usługą należącą do
    zakresu usług bankowych, polegających na umożliwieniu przez bank grupie kapitałowej,
    do której należy Spółka, bardziej efektywnego, codziennego zarządzania środkami
    pieniężnymi i limitami zadłużenia oraz korzystania przez poszczególne spółki z grupy ze
    wspólnej płynności finansowej całej grupy kapitałowej.
    Umowa dotyczyć będzie systemu zarządzania płynnością finansową Uczestników
    Systemu. Oznacza to, iż na podstawie Umowy bank będzie świadczył na rzecz Spółki oraz
    pozostałych Uczestników Systemu tzw. usługę cash poolingu.
    Przed rozpoczęciem korzystania z usługi cash poolingu, Spółka jak i pozostałe Spółki z
    Grupy kapitałowej zawrą z bankiem umowy bieżących rachunków bankowych (dalej:
    „Rachunki Główne”). Następnie, Spółka oraz pozostałe spółki z grupy kapitałowej

    przystąpią wraz z bankiem do analizowanej Umowy, na podstawie, której bank udostępni
    w Rachunkach Głównych limit zadłużenia wymagalny na koniec dnia, w którym został
    udzielony (dalej: „Limit Zadłużenia”). Ponadto, w ramach Umowy bank dokonywał będzie
    na zlecenie Uczestników Systemu rozliczeń pieniężnych z wykorzystaniem Rachunków
    Głównych. Systemem zarządzania środkami pieniężnymi objęte zostaną rachunki
    prowadzone w walucie polskiej. W ramach Umowy Spółka - będąc jednym z Uczestników
    Systemu - pełnić będzie dodatkowo funkcję tzw. Koordynującego. Tym samym, w związku
    z uczestnictwem w Umowie Spółka będzie posiadała w banku dwa rachunki rozliczeniowe.
    Jeden z rachunków prowadzony będzie dla Koordynującego w ramach grupy Rachunków
    Głównych (dalej: „Grupa Rachunków”) z udostępnionym Limitem Zadłużenia (dalej:
    „Rachunek Główny Koordynującego”), natomiast drugi z rachunków nie będzie objęty
    Grupą Rachunków (dalej: „Rachunek Pomocniczy Koordynującego”). Pełnienie funkcji
    Koordynującego wiąże się z reprezentowaniem pozostałych Uczestników Systemu wobec
    banku w zakresie kwestii związanych z Umową (uczestnictwem w Systemie Zarządzania
    Środkami Pieniężnymi) a także z pełnieniem funkcji rozliczeniowej zgodnie z opisem w
    dalszej części wniosku. Z tytułu pełnionej funkcji Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał
    wynagrodzenia.
    Zgodnie z Umową rozliczenia dokonywane pomiędzy poszczególnymi Uczestnikami
    Systemu (w tym Koordynującym) w ramach Systemu Zarządzania Środkami Pieniężnymi
    (dalej: „System”) oparte będą na konwersji długu (art. 518 § 1 pkt 3 Kodeksu Cywilnego)
    skutkującej subrogacją z art. 518 Kodeksu Cywilnego, tj. wstąpieniem w miejsce
    zaspokojonego wierzyciela. System zakłada bilansowanie (tj. zerowanie) sald na
    prowadzonych przez bank rachunkach bankowych Uczestników Systemu (tj. Grupie
    Rachunków) z wykorzystaniem Rachunku Pomocniczego Koordynującego. Bilansowanie
    sald na Grupie Rachunków dokonywane będzie na koniec każdego dnia roboczego z
    chwilą postawienia w wymagalność Limitów Zadłużenia udzielonych przez bank
    Uczestnikom Systemu oraz Koordynującemu w Grupie Rachunków. Oznacza to, iż przy
    wykorzystaniu wskazanego powyżej mechanizmu prawnego Koordynujący dokonywał
    będzie spłaty wobec banku długów wszystkich Uczestników Systemu z tytułu
    wykorzystania przez nich Limitów Zadłużenia, lub Uczestnicy Systemu spłacać będą dług
    Koordynującego wobec banku z tytułu wykorzystania Limitu Zadłużenia przyznanego
    Koordynującemu. W wyniku wskazanych czynności odpowiednio Koordynujący jak i
    pozostali Uczestnicy Systemu będą wstępować w miejsce banku w prawa z wierzytelności
    subrogacyjnych z tytułu dokonanych spłat (dalej: „Roszczenia”). Zgodnie z Umową kwoty
    Roszczeń obciążone będą odsetkami stosownie do określonej stopy procentowej.
    Odsetki od Roszczeń będą naliczane na bazie dziennej, natomiast ich płatność przez/do
    poszczególnych Uczestników Systemu (w tym Koordynującego) będzie dokonywana
    jednorazowo w okresie rozliczeniowym (miesięcznym). Wysokość odsetek należnych
    poszczególnym Uczestnikom Systemu kalkulowana będzie przez bank. Jednocześnie bank,
    na bazie dziennej, naliczał będzie debetowe/kredytowe odsetki bankowe od salda
    występującego na Rachunku Pomocniczym Koordynującego. Raz na miesiąc, w ustalonej
    dacie rozliczenia, bank uzna Rachunek Pomocniczy Koordynującego kwotą należnych
    odsetek lub odpowiednio obciąży Rachunek Pomocniczy Koordynującego kwotą odsetek
    należnych bankowi z tytułu kredytu w tym rachunku.
    W związku z uczestnictwem w Systemie, Spółka ponosiła będzie na rzecz banku określone
    w Umowie opłaty.
    Pytania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych
    1. Czy środki przelewane każdego dnia roboczego w celu wyrównania ujemnego lub
      dodatniego salda rachunku bieżącego Spółki i pozostałych Uczestników Systemu do
      ustalonego poziomu wynoszącego zero będą stanowiły dla nich odpowiednio
      przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od
      osób prawnych?

    2. Czy odsetki przysługujące lub obciążające Spółkę i pozostałych Uczestników Systemu w
      związku z realizacją cash-poolingu będą stanowiły dla nich odpowiednio przychody
      podatkowe lub koszty uzyskania przychodów w rozumieniu Ustawy o CIT w momencie
      ich kapitalizacji lub faktycznej zapłaty?
    3. Czy odsetki obciążające Spółkę i pozostałych Uczestników Systemu w związku z
      uczestnictwem w transakcjach cash-poolingu będą podlegały u nich ograniczeniom w
      zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów wynikającym z art. 15c Ustawy o CIT?
    4. Czy w związku z uczestnictwem w systemie cash-poolingu, w ramach Umowy zawartej
      z Bankiem, po stronie Spółki i pozostałych Uczestników systemu wystąpi u nich
      przychód z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń?
    5. Czy w związku z wzajemnym udzieleniem poręczeń przez Spółkę i pozostałych
      Uczestników systemu zgodnie z Umową po ich stronie powstanie przychód z
      nieodpłatnego, bądź częściowo odpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.
      1 pkt 2 Ustawy o CIT?
    6. Czy w związku z uczestnictwem w systemie cash-poolingu na Spółce i pozostałych
      Uczestnikach systemu spoczywać będzie obowiązek sporządzenia dokumentacji cen
      transferowych, o której mowa w art. 11k ust. 1 Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Spółka oraz pozostali Uczestnicy Systemu stoją na stanowisku, iż środki przelewane
    każdego dnia roboczego w celu wyrównania ujemnego lub dodatniego salda rachunku
    bieżącego Spółki i pozostałych Uczestników Systemu do ustalonego poziomu
    wynoszącego zero nie będą stanowiły dla Nich odpowiednio przychodów podatkowych
    lub kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.
    Podkreślić należy, że przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „Ustawa o CIT”), nie zawierają
    definicji legalnej przychodu podatkowego. Art. 12 ust. 1 ww. Ustawy o CIT zawiera jedynie
    przykładowe wyliczenie przysporzeń, których uzyskanie powoduje powstanie przychodu
    podatkowego. Katalog ten nie jest jednak zamknięty, na co wskazuje użycie przez
    ustawodawcę we wskazanym artykule sformułowania „przychodami są (...) w
    szczególności”. W piśmiennictwie i judykaturze, przyjmuje się jednak zgodnie, że
    przychodami są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym, które
    skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów podatnika.
    Według art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności (...) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe. Nadto, w art. 12 ust. 4 Ustawy o CIT, wskazano enumeratywnie
    zdarzenia, które nie stanowią przychodu.
    Natomiast kosztami uzyskania przychodów są stosownie do treści art. 15 ust. 1 Ustawy o
    CIT, koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1 ww. Ustawy. Podobnie jak w przypadku przychodów, o koszcie
    podatkowym możemy mówić, jeśli wydatek ma charakter definitywny (ostateczny).
    W tym miejscu należy wskazać, że umowa cash-poolingu jest formą zarządzania
    finansami, stosowaną przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej podmiotów
    powiązanych. Umożliwia ona koncentrację środków pieniężnych uczestników systemu z
    ich jednostkowych rachunków na wspólnym rachunku grupy. System pozwala na
    zarządzanie zgromadzoną kwotą i wykorzystanie efektu skali. Przejściowe niedobory
    finansowe generowane przez poszczególne podmioty są kompensowane przejściowymi
    nadwyżkami generowanymi przez innych uczestników systemu. Celem zawartej umowy
    nie jest jednak przenoszenie na własność określonej ilości środków pieniężnych i ich

    późniejszy zwrot, lecz zarządzenie płynnością finansową poszczególnych podmiotów
    poprzez optymalne wykorzystanie nadwyżek środków pieniężnych oraz zminimalizowanie
    kosztów finansowania działalności gospodarczej prowadzonej przez te podmioty.
    Z uwagi na powyższe, nie można zatem uznać, iż transfery środków w ramach takiej
    struktury mają charakter definitywnego przysporzenia (w przypadku wyrównania
    ujemnego salda danego Uczestnika), ani definitywnego kosztu (w przypadku
    wykorzystania dodatniego salda danego Uczestnika do pokrycia ujemnego salda innego
    Uczestnika), ponieważ podlegają dalszemu rozliczeniu pomiędzy Uczestnikami Systemu.
    Środki te są w ciągłym obrocie w ramach systemu cash-poolingu, a Uczestnik jest
    obciążany lub uznawany odsetkami za środki otrzymane/udostępnione w ramach tego
    systemu. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki i pozostałych Uczestników systemu,
    środki finansowe transferowane pomiędzy Uczestnikami Systemu, które mają na celu
    „zerowanie” sald na kontach Uczestników, są neutralne z perspektywy rozliczeń podatku
    dochodowego i nie będą stanowiły dla Nich odpowiednio przychodów podatkowych lub
    kosztów uzyskania przychodów.
    Ad. 2
    Spółka oraz pozostali Uczestnicy systemu stoją na stanowisku, iż odsetki przysługujące lub
    obciążające Uczestników Systemu w związku z realizacją cash-poolingu będą stanowiły dla
    Nich odpowiednio przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodów w rozumieniu
    ustawy o CIT w momencie ich kapitalizacji lub faktycznej zapłaty.
    Według z art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności (...) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe. W piśmiennictwie i judykaturze, przyjmuje się zgodnie, że przychodami
    są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym, które skutkują
    zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów podatnika.
    Natomiast, kosztami uzyskania przychodów są, stosownie do treści art. 15 ust. 1 Ustawy o
    CIT, koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1 ww. Ustawy. Podobnie jak w przypadku przychodów, o koszcie
    podatkowym możemy mówić, jeśli wydatek ma charakter definitywny (ostateczny). Usługa
    cash-poolingu jest kompleksowym produktem oferowanym przez Bank służącym
    zarządzaniu płynnością finansową jego uczestników poprzez rzeczywistą konsolidację sald
    z ich poszczególnych rachunków bankowych. System ma na celu zwiększenie efektywności
    działalności gospodarczej prowadzonej przez jej uczestników poprzez odpowiednie
    wykorzystanie sumy dziennych sald (zarówno dodatnich, jak i ujemnych) na ich
    rachunkach bankowych.
    Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Spółce oraz pozostałym
    Uczestnikom Systemu będą przysługiwały odsetki. W związku z powyższym, Bank
    automatycznie, będzie dokonywał operacji naliczenia i rozliczenia odsetek od wzajemnych
    zobowiązań powstałych wskutek zastosowania mechanizmu cash-poolingu. Jednak
    odmiennie do transferów sald pomiędzy Uczestnikami Systemu, otrzymane lub zapłacone
    w powyższy sposób odsetki będą stanowiły definitywne przysporzenie lub definitywne
    uszczuplenie majątku danego Uczestnika systemu. Tym samym, po stronie Spółki oraz
    pozostałych Uczestników systemu w dacie uznania lub obciążenia przez Bank
    odpowiedniego rachunku bankowego kwotą odsetek, powstanie odpowiednio przychód
    lub koszt podatkowy.
    Powyższe wynika, w zakresie przychodów, z art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT, w myśl
    którego, do przychodów nie zalicza się otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów),
    w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
    pożyczek (kredytów). Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 Ustawy o CIT, do przychodów
    nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym
    również od udzielonych pożyczek (kredytów).

    Z kolei jeśli chodzi o koszty podatkowe, to stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a Ustawy o
    CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
    (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że
    kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy
    pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej (...). Ponadto, na podstawie art.
    16 ust. 1 pkt 11 Ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych,
    lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od
    pożyczek (kredytów). Scharakteryzowana powyżej tzw. kasowa metoda rozliczanie odsetek
    oznacza, że odsetki naliczone nie mogą stanowić odpowiednio kosztów uzyskania
    przychodów lub przychodów podatkowych do momentu, gdy nie zostaną zapłacone
    /otrzymane. Przy czym, przez zapłatę/otrzymanie należy rozumieć również kapitalizację,
    gdyż wywołuje ona ten sam skutek prawny, tj. zmniejszenie kwoty odsetek do zapłaty
    /otrzymania. Oznacza to, że w dacie kapitalizacji lub faktycznej zapłaty odsetek, uprzednio
    naliczone odsetki należne Spółce oraz pozostałym Uczestnikom Systemu staną się Ich
    przychodem podatkowym, zaś uprzednio naliczone odsetki obciążające Uczestnika
    Systemu staną się jego kosztem uzyskania przychodów. W świetle powyższego, Spółka jak
    i pozostali Uczestnicy Systemu będą rozpoznawać przychód podatkowy w dacie
    faktycznego otrzymania odsetek, bądź ich kapitalizacji. Natomiast odsetki zapłacone
    stanowić będą dla Spółki oraz pozostałych Uczestników Systemu koszt uzyskania
    przychodów w dacie ich kapitalizacji lub faktycznej zapłaty.
    Ad. 3
    W opinii Spółki jak i pozostałych Uczestników Systemu, odsetki Ich obciążające w związku z
    uczestnictwem w transakcjach cash-poolingu będą podlegały ograniczeniom w zaliczaniu
    do kosztów uzyskania przychodów wynikającym z art. 15c ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 15c Ustawy o CIT, wprowadzono ograniczenie w zakresie zaliczania do
    kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego. Według art. 15c ust. 1
    Ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 Ustawy o CIT, są obowiązani
    wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej
    nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższa 30% kwoty odpowiadającej
    nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonej o przychody
    o charakterze odsetkowym nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o
    wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16 m Ustawy o CIT, oraz kosztów
    finansowania dłużnego nieuwzględnionych w wartości początkowej środka trwałego lub
    wartości niematerialnej i prawnej.
    Koszty finansowania dłużnego to, zgodnie z art. 15c ust. 12 Ustawy o CIT, wszelkiego
    rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów
    niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności
    odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub
    wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty
    leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia
    zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz
    kogo zostały one poniesione.
    Stosowanie do art. 2 ust. 1 Dyrektywy Rady (EU) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r.
    ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
    opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego
    (dalej: „Dyrektywa ATAD”), koszty finansowania zewnętrznego oznaczają wydatki z tytułu
    odsetek od wszystkich form zadłużenia, inne koszty ekonomiczne równoważne odsetkom
    i wydatki związane z pozyskiwaniem finansowania, zgodnie z prawem krajowym. Zakres
    pojęcia „finansowanie zewnętrzne” wynikający z Dyrektywy ATAD jest zatem bardzo
    szeroki.
    Z uwagi na fakt, że struktura cash-poolingu służy gospodarowaniu wolnymi środkami
    finansowymi uczestników systemu i związana jest z przekazywaniem i pozyskiwaniem

    środków finansowych, a więc korzystaniem z nadwyżek finansowych, cash-pooling
    stanowi element finansowania dłużnego. Przejściowe niedobory finansowe generowane
    przez poszczególne podmioty są kompensowane przejściowymi nadwyżkami
    generowanymi przez innych uczestników systemu. W efekcie pozyskania środków ramach
    systemu cash-poolingu, po stronie podmiotu, który uzyskał środki finansowe powstanie
    zobowiązanie do ich zwrotu na rzecz pozostałych uczestników.
    W ocenie Spółki oraz pozostałych Uczestników Systemu, cash-pooling niewątpliwie
    stanowi system finansowania dłużnego, jako że w wyniku pozyskania środków
    finansowych w ramach tej struktury powstaje zobowiązanie do ich zwrotu.
    Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, kosztami finansowania dłużnego są wszelkiego
    rodzaju wydatki, które zostały poniesione przez podatnika celem uzyskania środków
    finansowych.
    Z uwagi na powyższe, do płaconych w związku z uczestnictwem w systemie cash-poolingu
    środków, w tym odsetek, jak również do prowizji, opłat regulowanych na rzecz Banku
    zastosowanie znajdą ograniczenia w zakresie kosztów finansowania dłużnego wynikające
    z art. 15c Ustawy o CIT. Wskazane wydatki ponoszone są bowiem w celu pozyskania
    środków finansowych w ramach uczestnictwa w strukturze cash-poolingu.
    W konsekwencji, uwzględniając je w kosztach uzyskania przychodów należy stosować
    zasady wynikające z art. 15c Ustawy o CIT.
    Ad. 4
    Zgodnie ze stanowiskiem Spółki oraz pozostałych Uczestników Systemu, z tytułu
    uczestnictwa w systemie cash-poolingu, w ramach Umowy zawartej z Bankiem, po Ich
    stronie, nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
    świadczeń.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, przychód stanowi wartość otrzymanych rzeczy
    lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw
    otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych
    lub częściowo odpłatnych świadczeń.
    W przepisach podatkowych nie ma wyjaśnienia, co należy rozumieć przez wspomniane
    nieodpłatne świadczenia. Uznaje się, że podatkowe pojęcie „nieodpłatnego świadczenia”
    ma szerszy zakres niż w sensie cywilnym i obejmuje ono wszystkie zjawiska gospodarcze i
    zdarzenia prawne w działalności osób prawnych, których:
    - następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub
    - skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
      przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar majątkowy.
    Przy czym nieodpłatne świadczenie ma miejsce wtedy, gdy świadczeniu jednego z
    podmiotów nie towarzyszy świadczenie drugostronne. Natomiast pod pojęciem
    świadczenia częściowo odpłatnego należy rozumieć takie świadczenie, które podatnik
    otrzymuje za wartość niższą niż realna wartość otrzymanego świadczenia.
    Wskazać należy, że w związku z uczestnictwem w Systemie na podstawie Umowy, Spółka
    jak i pozostali Uczestnicy Systemu będą mogli uzyskać wyższe przychody w postaci
    odsetek lub ponosić niższe koszty działalności finansowej, niż te które ponosiliby
    korzystając samodzielnie z usług banku. Wynika to jednak z samej istoty cash-poolingu,
    której celem jest obniżanie kosztów działalności finansowej podatników i uzyskiwanie
    korzyści z nadwyżek kapitału, wykorzystując wyłącznie efekt skali. W systemie cash-
    poolingu przejściowe niedobory finansowe generowane przez poszczególne podmioty
    kompensowane są przejściowymi nadwyżkami generowanymi przez innych uczestników
    systemu. Powoduje to, że z jednej strony podmioty dysponujące nadwyżkami środków
    pieniężnych mogą osiągnąć wyższe przychody przez udostępnienie ich innym uczestnikom
    systemu cash-poolingu, aniżeli w przypadku gdyby nadwyżki te pozostały

    niewykorzystane. Po drugie, podmioty posiadające przejściowe niedobory finansowe,
    ponoszą niższe koszty finansowania, gdyż uzyskanie środków pieniężnych w ramach cash-
    poolingu jest tańsze, w porównaniu z pozyskaniem ich od instytucji finansowej.
    Podkreślić również należy, że wysokość uzyskiwanych czy ponoszonych odsetek ustalana
    jest w istocie przez Bank, który organizuje System i świadczy usługi na rzecz Uczestników
    Systemu. Niższe koszty finansowe wynikają z faktu, że odsetki są naliczane przez Bank na
    zbilansowanych zobowiązaniach wszystkich Uczestników Systemu. Wskazane wyżej
    rozliczenie związane jest ze standardową usługą, którą oferuje Bank i nie jest praktyką,
    która odbiegałaby od sytuacji rynkowej.
    Wobec powyższego, w wyniku uczestnictwa w systemie cash-poolingu, w ramach Umowy
    zawartej z Bankiem, nie powstanie po stronie Spółki oraz pozostałych Uczestników
    Systemu przychód z tytułu nieodpłatnych lub też częściowo odpłatnych świadczeń.
    Korzyść w postaci zwiększonych przychodów odsetkowych lub zmniejszenia kosztów
    działalności finansowej, znajduje uzasadnienie ekonomiczne i wynika z samej istoty
    umowy cash-poolingu.
    Powyższe stanowisko ma swoje potwierdzenie w wydanych dotychczas interpretacjach
    indywidualnych (przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 24 lutego 2020 r., 0111-KDIB1-2.4010.550.2019.1.MS oraz interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 lutego 2020 r., 0111-
    KDIB2-1.4010.639.2019.1.MK).
    Ad. 5
    Spółka oraz pozostali Uczestnicy systemu stoją na stanowisku, iż po Ich stronie nie
    powstanie przychód z nieodpłatnego, bądź częściowo odpłatnego świadczenia na gruncie
    Ustawy o CIT, w związku z wzajemnym udzieleniem poręczeń.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych
    świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
    świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
    otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27
    sierpnia 2009 r., o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym
    udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa,
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Ustawa o CIT nie precyzuje jednak co należy rozumieć pod pojęciem „nieodpłatnego
    świadczenia”, ograniczając się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 6 i 6a ww. ustawy
    sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.
    W celu prawidłowej interpretacji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” należy sięgnąć więc
    do definicji wypracowanej w orzecznictwie sądów. Zgodnie z wyrokiem z dnia 12 grudnia
    2008 r., sygn. akt II FSK 1361/07 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że pojęcie
    nieodpłatnego świadczenia obejmuje nie tylko świadczenie w znaczeniu cywilnym, gdyż w
    jego zakres wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawe, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub też te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest
    nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie
    majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy czy finansowy. Powyższe
    oznacza, iż nieodpłatne świadczenie występuje w przypadku, gdy podmiot otrzymujący
    świadczenie nie jest zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.
    Innymi słowy, do stwierdzenia nieodpłatności danego świadczenia konieczny jest brak
    świadczenia ekwiwalentnego.

    W świetle powyższego, w ocenie Spółki oraz pozostałych Uczestników Systemu, fakt
    udzielenia poręczeń przez każdego z Nich nie będzie generował po ich stronie przychodu
    na gruncie podatku CIT z tytułu nieodpłatnych, bądź częściowo odpłatnych świadczeń.
    Podkreślenia wymaga fakt, że udzielenie poręczeń przez Spółkę oraz pozostałych
    Uczestników Systemu ma charakter zarówno wzajemny, jak i ekwiwalentny. Wzajemność
    niniejszych poręczeń polega na tym, iż każdy z Zainteresowanych poręcza spłatę
    zadłużenia pozostałych Uczestników Systemu. Ekwiwalentność odnosi się natomiast do
    niepobierania przez poszczególnych Uczestników wynagrodzenia z tytułu udzielonego
    poręczenia, przy jednoczesnym uzyskiwaniu w zamian takiego samego zabezpieczenia od
    pozostałych Uczestników przystępujących do Umowy cash-poolingu.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki oraz pozostałych Uczestników Systemu, w związku z
    wzajemnym udzieleniem poręczeń po Ich stronie, nie powstanie przychód z
    nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt
    2 Ustawy o CIT.
    Ad. 6
    W opinii Spółki oraz pozostałych Uczestników Systemu, w związku zawarciem i
    wykonywaniem Umowy, będzie spoczywał na Nich obowiązek sporządzenia dokumentacji
    cen transferowych, o którym mowa w art. 11k ust. 1 Ustawy o CIT, jeśli transakcje
    pomiędzy Uczestnikami Systemu przekroczą w danym roku obrotowym wartości
    wskazane w art. 11k ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT i jednocześnie nie zostaną spełnione
    warunki wyłączające obowiązek sporządzenia dokumentacji, w tym w szczególności
    warunki, o których mowa w art. 11n Ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 11k ust. 1 Ustawy o CIT, podmioty powiązane są obowiązane do
    sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok obrotowy w celu wykazania,
    że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą
    podmioty niepowiązane. Z kolei stosownie do art. 11k ust. 2 Ustawy o CIT, lokalna
    dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej o
    charakterze jednorodnym, której wartość, pomniejszona o podatek od towarów i usług,
    przekracza w roku obrotowym następujące progi dokumentacyjne:
    1) 10 000 000 zł - w przypadku transakcji towarowej;
    2) 10 000 000 zł - w przypadku transakcji finansowej;
    3) 2 000 000 zł - w przypadku transakcji usługowej;
    4) 2 000 000 zł - w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.
    Przy czym transakcją kontrolowaną, o której mowa w art. 11k ust. 2 Ustawy o CIT, jest
    identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze
    gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których
    warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań (art. 11a ust. 1 pkt 6 Ustawy o
    CIT).
    W konsekwencji, powstanie obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen
    transferowych uzależnione jest w szczególności od wystąpienia pomiędzy podmiotami
    powiązanymi działań o charakterze gospodarczym. Pojęcie działań o charakterze
    gospodarczym w rozumieniu ww. przepisu należy natomiast rozumieć w kontekście do
    celu omawianej regulacji. Celem takim jest wykazanie, że transakcje z podmiotami
    powiązanymi zostały zawarte na warunkach rynkowych.
    Art. 11k ustawy o CIT, obejmuje zatem również sytuacje lub zachowania podmiotów
    powiązanych, które są nietypowe z punktu widzenia obrotu gospodarczego, celem ich
    porównania z sytuacjami lub zachowaniami niezależnych podmiotów. Działanie to wynika
    z zasady ceny rynkowej, w myśl której, transakcje pomiędzy podmiotami powiązanymi
    powinny odzwierciedlać warunki, jakie skłonne byłyby przyjąć podmioty niezależne.
    Definicja transakcji kontrolowanej wprowadzona została do Ustawy o CIT od 1 stycznia

    2019 r., zastępując niedoprecyzowane określenie „transakcje oraz zdarzenia jednego
    rodzaju” obowiązujące do 31 grudnia 2018 r. Wprowadzenie nowej definicji miało na celu
    przede wszystkim objęcie nią wszelkich działań o charakterze handlowym, kapitałowym,
    finansowym i usługowym, a także takich czynności jak restrukturyzacja działalności,
    umowy o podziale kosztów, umowy spółki osobowej, umowy o współpracy oraz umowy
    cash-poolingu, czyli umowy o zarządzanie płynnością, które to do końca 2018 r. budziły
    wątpliwości interpretacyjne w zakresie uznania ich za transakcje lub zdarzenia (J. F. Mika,
    Ceny transferowe. Komentarz do rozporządzeń. Metody szacowania i analizy cen
    transferowych. Obowiązki sprawozdawcze. Schematy podatkowe MDR. Przykłady,
    Warszawa 2019).
    Umowa cash-poolingu jest formą zarządzania finansami, stosowaną przez podmioty
    należące do jednej grupy kapitałowej – podmiotami powiązanymi. System pozwala na
    zarządzanie zgromadzoną kwotę i wykorzystanie efektu skali. Przejściowe niedobory
    finansowe generowane przez poszczególne podmioty są kompensowane przejściowymi
    nadwyżkami generowanymi przez innych uczestników systemu. Zastosowanie cash-
    poolingu minimalizuje koszty działalności przez wykorzystanie własnych środków grupy. W
    wyniku uczestnictwa w systemie cash poolingu dochodzi do zawarcia transakcji o
    charakterze gospodarczym (finansowym). Przepisy prawa cywilnego nie regulują umowy
    cash-poolingu, wobec czego umowę taką należy zaliczyć do tzw. umów nienazwanych. Ze
    względu jednak na jej charakter i cele którym służy, stwierdzić należy, iż ma ona cechy
    zbliżone do umowy pożyczki (choć umową pożyczki sensu stricte nie jest) ze względu
    udostępnienie środków pieniężnych między podmiotami z grupy oraz osiąganie prze nie
    korzyści w postaci odsetek. Umowa cash-poolingu może zostać potraktowana jako
    alternatywa dla kredytu lub pożyczki, bowiem pozwala na wykorzystanie przez podmioty
    uczestniczące w systemie, u których powstały niedobory środków finansowych, nadwyżek
    środków innych uczestników systemu, co w konsekwencji zaspokaja zapotrzebowanie
    finansowe tych pierwszych.
    Zdaniem Spółki, oraz pozostałych Uczestników Systemu uczestnictwo w systemie cash
    poolingu podmiotów powiązanych wiązać się będzie z obowiązkami w zakresie cen
    transferowych, jeśli kwota zaangażowanego kapitału, ustalona na podstawie dziennych
    zestawień sald, biorąc pod uwagę salda kapitału jakie podmiot otrzymał lub udostępnił w
    ramach transakcji kontrolowanej, przekroczy w roku obrotowym progi dokumentacyjne –
    tj. 10 mln złotych oraz nie zostaną spełnione warunki wyłączające obowiązek jej
    sporządzania, o których mowa w art. 11n Ustawy o CIT. Wówczas na każdym uczestniku
    systemu będzie spoczywał obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych,
    złożenia do naczelnika urzędu skarbowego informacji TPR w zakresie transakcji cen
    transferowych. W przypadku możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku
    sporządzenia dokumentacji cen transferowych na mocy art. 11n ustawy o CIT, każdy z
    uczestników systemu zobowiązany będzie do złożenia TPR.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1 - 5
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Ad. 6
    W myśl art. 11k ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

      Podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej
      lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok podatkowy, w terminie do końca
      dziesiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny
      transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty
      niepowiązane.
    W myśl art. 11k ust. 2 ustawa o CIT:
      Lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji
      kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość przekracza w roku
      podatkowym następujące progi dokumentacyjne:
      1) 10 000 000 zł - w przypadku transakcji towarowej;
      2) 10 000 000 zł - w przypadku transakcji finansowej;
      3) 2 000 000 zł - w przypadku transakcji usługowej;
      4) 2 000 000 zł - w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.
    Jak wynika z art. 11k ust. 3 ustawy o CIT:
      Progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla:
      1) każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym niezależnie od
        przyporządkowania transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych,
        finansowych, usługowych albo innych transakcji;
      2) strony kosztowej i przychodowej.
    Ponadto zgodnie z art. 11k ust. 4 ustawy o CIT:
      Wartość transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, o której mowa w ust.
      2-3, jest ustalana bez względu na liczbę dokumentów księgowych, dokonanych lub
      otrzymanych płatności oraz podmiotów powiązanych, z którymi zawierana jest
      transakcja kontrolowana.
    Na podstawie art. 11k ust. 5 ustawy o CIT:
      Przy ocenie, czy transakcja kontrolowana ma charakter jednorodny, uwzględnia się:
      1) jednolitość transakcji kontrolowanej w ujęciu ekonomicznym oraz
      2) kryteria porównywalności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11j
        ust. 1 pkt 1, oraz
      3) metody weryfikacji cen transferowych, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, oraz
      4) inne istotne okoliczności transakcji kontrolowanej.
    Zgodnie z art. 11l ust. 1 ustawy o CIT:
      Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w art. 11k ust. 2 i 2a, odpowiada:
      1) wartości kapitału - w przypadku pożyczki, kredytu lub depozytu;
      2) wartości nominalnej - w przypadku emisji obligacji;
      3) sumie gwarancyjnej - w przypadku poręczenia lub gwarancji;
      4) wartości przypisanych przychodów lub kosztów - w przypadku przypisania
      dochodu (straty) do zakładu zagranicznego;
      4a) łącznej wartości wkładów wniesionych do spółki niemającej osobowości prawnej
      – w przypadku umowy takiej spółki;
      5) wartości właściwej dla danej transakcji kontrolowanej - w przypadku pozostałych
      transakcji.
    Zgodnie natomiast z art. 11l ust. 2 ustawy o CIT:

      Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w art. 11k ust. 2 i 2a, określa się na
      podstawie:
      1) otrzymanych lub wystawionych faktur dotyczących danego roku podatkowego albo
      2) umów lub innych dokumentów - w przypadku gdy faktura nie została wystawiona
        lub w przypadku transakcji finansowych, albo
      3) otrzymanych lub przekazanych płatności - w przypadku gdy nie jest możliwe
        określenie tej wartości na podstawie pkt 1 i 2.
    Zatem, jak wskazano powyżej, obowiązek przygotowania dokumentacji w zakresie cen
    transferowych powstanie dopiero wówczas, gdy wartość transakcji kontrolowanej o
    charakterze jednorodnym przekroczy progi ustawowe.
    Przepisy prawa cywilnego nie regulują umowy cash poolingu, wobec czego umowę taką
    należy zaliczyć do tzw. umów nienazwanych. Cash-pooling jest formą zarządzania
    finansami stosowaną przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej lub podmioty
    powiązane ekonomicznie w jakikolwiek inny sposób. Uczestnictwo w systemie sprowadza
    się do koncentrowania środków pieniężnych z jednostkowych rachunków poszczególnych
    podmiotów na wspólnym rachunku grupy i zarządzaniu zgromadzoną w ten sposób kwotą
    przy wykorzystaniu „korzyści skali”. Ze względu jednak na charakter umowy cash poolingu
    i cele którym służy, ma ona cechy zbliżone do umowy pożyczki (choć umową pożyczki
    sensu stricte nie jest) ze względu na udostępnienie środków pieniężnych między
    podmiotami z grupy oraz osiąganie korzyści w postaci odsetek. Umowa cash poolingu
    może być zatem traktowana jako alternatywa dla kredytu lub pożyczki, bowiem pozwala
    na wykorzystanie przez podmioty uczestniczące w systemie, u których powstały niedobory
    środków finansowych, nadwyżek środków innych uczestników systemu, co w
    konsekwencji zaspokaja zapotrzebowanie finansowe tych pierwszych.
    Jak już wyżej wskazano, lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla
    transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość w przypadku
    transakcji finansowej przekracza w roku podatkowym 10 000 000 zł (art. 11k ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT). Progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla strony kosztowej i
    przychodowej (art. 11k ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT).
    Reasumując, w związku zawarciem i wykonywaniem Umowy, będzie spoczywał na
    Uczestnikach Systemu obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych, o
    którym mowa w art. 11k ust. 1 ustawy o CIT, jeśli transakcje pomiędzy Uczestnikami
    Systemu przekroczą w danym roku obrotowym wartości wskazane w art. 11k ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT i jednocześnie nie zostaną spełnione warunki wyłączające obowiązek
    sporządzenia dokumentacji, w tym w szczególności warunki, o których mowa w art. 11n
    ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku od
    czynności cywilnoprawnych zostały (zostaną) wydane odrębne rozstrzygnięcia.

    Końcowo odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych
    wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają
    zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu
    faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ,
    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X S.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
      interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.