Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.421.2021.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-02
Teza: Zwolnienie od podatku usług szkoleniowych finansowanych ze środków publicznych oraz obowiązku dokonania korekty wystawionych faktur i wystawiania kolejnych faktur bez naliczania podatku VAT.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; usługi-usługi szkoleniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 września 2021 r. (data wpływu 14 września 2021 r.), uzupełnionym pismem z 9 listopada 2021 r. (data wpływu 15 listopada 2021 r.) oraz z 9 listopada 2021 r. (data wpływu 25 listopada 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług szkoleniowych finansowanych ze środków publicznych oraz obowiązku dokonania korekty wystawionych faktur i wystawiania kolejnych faktur bez naliczania podatku VAT – **jest prawidłowe**.

**UZASADNIENIE**

W dniu 14 września 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług szkoleniowych finansowanych ze środków publicznych oraz obowiązku dokonania korekty wystawionych faktur i wystawiania kolejnych faktur bez naliczania podatku VAT. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony 15 listopada 2021 r. oraz 25 listopada 2021 r. o doprecyzowanie opisu spraw, przeformułowanie pytania oraz o własne stanowisko.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W dniu 9 marca 2020 roku Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (…) zawarł z (…) umowę zlecenia polegającą na pełnieniu funkcji trenera szkoleń na temat „(…)” w ramach projektu „(…)” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020. Projekt ten jest w całości finansowany ze środków publicznych: w 84,28 % ze środków Unii Europejskiej, zaś w 15,72 % ze środków z budżetu państwa.

W ramach umowy zlecenia Wnioskodawca zobowiązał się do przeprowadzenia 280 godzin szkoleń w formie 14 zjazdów po 20 godzin lekcyjnych w terminie do 31 grudnia 2021 r. Po przeprowadzeniu każdego zjazdu Wnioskodawca wystawia fakturę VAT za zrealizowane godziny szkoleń. W roku 2020 przeprowadzono cztery zjazdy, za które zostały wystawione faktury, w roku 2021 przeprowadzono dotąd pięć zjazdów, pozostało zatem pięć.

W związku z faktem, że Wnioskodawca z racji prowadzonej działalności gospodarczej jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, po zrealizowaniu każdego zjazdu wystawiał fakturę, zgodnie z którą przewidziane w umowie wynagrodzenie stanowiło kwotę brutto (czyli już z naliczonym podatkiem VAT 23%).

Faktury wystawione w roku 2020 zostały opłacone i nie zgłaszano żadnych zastrzeżeń. W maju 2021 roku, Instytucja Pośrednicząca, którą w przypadku tego projektu jest Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, zwróciła Zleceniodawcy uwagę, że zgodnie z obowiązującymi przepisami usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane są zwolnione z podatku od towarów i usług. W związku z faktem, że projekt jest w całości finansowany ze środków publicznych, Instytucja Pośrednicząca poprosiła o dostarczenie faktur korygujących (nie zawierających podatku VAT), ponieważ w przeciwnym razie wydatki te nie będą mogły zostać zakwalifikowane w ramach rozliczenia projektu.

Po zwróceniu się z prośbą o wyjaśnienie tego stanowiska, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, przesłała kopię pisma z Departamentu Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego dnia 31 stycznia 2012 r., kierowanego do Instytucji Pośredniczących, z którego wynikało, że w związku z rozbieżnymi interpretacjami Izb Skarbowych w zakresie możliwości zwolnienia usług kształcenia zawodowego z podatku VAT Minister Rozwoju Regionalnego wystąpił do Ministra Finansów z prośbą o wydanie interpretacji ogólnej. Minister Finansów nie wydał interpretacji ogólnej, jednak wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane, przy czym pojęcie finansowanie ze środków publicznych obejmuje zarówno sytuacje, gdy ww. usługi są opłacane przez podmioty zaliczane do sektora finansów publicznych, jak i gdy usługi te opłacają inne podmioty bezpośrednio dysponujące tymi środkami.

Ponadto Minister Finansów wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w art. 44 kształcenie zawodowe i przekwalifikowanie definiowane jest następująco „Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. I) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych”.

Zdaniem Dyrektora Departamentu Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym wspomniana definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego ma zastosowanie w prawie podatkowym i stanowi podstawę do interpretacji przepisów podatkowych w tym zakresie.

W konkluzji pisma z 31 stycznia 2012 r. Dyrektor Departamentu Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym stwierdził, że na podstawie powyższej definicji można stwierdzić, że wszystkie szkolenia w ramach Programu powinny stanowić usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Jednym z celów głównych Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (obecnie Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój) jest wzrost zatrudnienia. Stąd, generalnie przedmiot szkoleń realizowanych w ramach PO KL wiąże się z kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem zawodowym zdefiniowanym w przepisach prawa podatkowego.

Z uwagi na powyższe, w opinii Instytucji Zarządzającej, wszystkie szkolenia w ramach PO KL powinny być zwolnione z podatku od towarów i usług, o ile są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W oparciu o powyższe stanowisko Kancelaria Prezesa Rady Ministrów ponownie wezwała Zleceniodawcę do dostarczenia faktur korygujących (bez VAT), zaś Zleceniodawca ((…)) wezwał Wnioskodawcę do skorygowania czterech faktur z roku 2020 oraz pięciu faktur z roku 2021 zgodnie z powyższym stanowiskiem, jak również wystawiania faktur za kolejne szkolenia bez naliczania podatku VAT pod rygorem uznania tych wydatków za niekwalifikowalne. Podatnik ma przeprowadzić w roku 2021 jeszcze pięć zjazdów, na które również będzie zobowiązany wystawić faktury.

Na chwilę obecną faktury przedstawione przez podatnika są oznaczone jako wydatki niekwalifikowalne, co oznacza, że za kolejne, do czasu ich przedłożenia zgodnie ze stanowiskiem Instytucji Pośredniczącej, najprawdopodobniej nie otrzyma zapłaty.

W uzupełnieniu wniosku udzielono następujących informacji.

Mając na uwadze definicję zawartą w art. 44 Rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi szkoleniowe należy uznać za usługi szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Doprecyzowując, wspomniane szkolenia mają na celu podnoszenie kompetencji eksperckich przedstawicieli organizacji pozarządowych w zakresie niezbędnym do udziału w procesie stanowienia prawa. Uczestnicy szkoleń, tj. przedstawiciele organizacji pozarządowych zostają objęci wsparciem w zakresie legislacji i udziału w procesie stanowienia prawa (w tym w szczególności z zakresu prawa gospodarczego, ekonomii z elementami polityki przemysłowej, prawa pracy, ekonomii przedsiębiorstwa lub analizy finansowej; w przypadku Wnioskodawcy – w zakresie prawa gospodarczego). Przyrost ich wiedzy weryfikowany jest na podstawie testu wiedzy na początku i na koniec szkolenia. Po uzyskaniu odpowiedniej liczby punków przez uczestnika szkolenia, przyjmuje się, że ten zwiększył kompetencje w danej dziedzinie.

Uzyskane kompetencje uczestnika wpływają na potencjał organizacji delegującej, tj. organizacji pozarządowej z obszaru województwa (\`(...)\`).

Zdaniem Wnioskodawcy ww. usługi spełniają definicję zawartą w art. 44 Rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.).

Uczestnikiem szkolenia może być wyłącznie przedstawiciel organizacji pozarządowej – może to być zarówno jej pracownik, jak i wolontariusz. Dana osoba docelowo powinna wykorzystać nabytą wiedzę do rozwoju stowarzyszenia/fundacji/koła gospodyń wiejskich, które reprezentuje. Wynika z tego, że szkolenie pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestnika szkolenia. Jednocześnie szkolenie stanowi nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Charakter szkoleń nie daje jednak kompetencji do wykonywania nowego zawodu.

Wnioskodawca bezpośrednio, jako świadczący usługę szkoleniową, nie otrzymuje dofinansowania w postaci środków publicznych do świadczonych usług. Dofinansowanie otrzymuje (\`(...)\`) w ramach realizacji projektu, natomiast wnioskodawca, w ramach zawartej umowy zlecenia, realizuje zadanie polegające na pełnieniu funkcji jednego z trenerów.

Ponieważ to nie wnioskodawca otrzymuje dofinansowanie, to nie ma ono bezpośredniego wpływu na cenę usług szkoleniowych. Cenę usług szkoleniowych wnioskodawca zaproponował w konkursie ofert i została ona zaakceptowana przez (…) jako najkorzystniejsza, zaś wynagrodzenie za przeprowadzone szkolenia jest pokrywane w całości ze środków projektu.

Dofinansowanie w postaci środków publicznych otrzymuje wyłącznie zleceniodawca, tj. (…).

Wnioskodawca ma dostęp do dokumentacji potwierdzającej, że źródłem finansowania świadczonych usług są środki pochodzące z projektu „(…)” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, który jest w całości finansowany ze środków publicznych: w 84,28% ze środków Unii Europejskiej, zaś w 15,72% ze środków z budżetu państwa.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku).**

Czy usługa polegająca na przeprowadzeniu cyklu szkoleń na temat „(…)” w ramach projektu „(…)” finansowanego ze środków publicznych jest zwolniona z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług i czy w związku z powyższym podatnik ma obowiązek dokonania korekty faktur wystawionych w roku 2020 i 2021, w których został naliczony podatek VAT 23 % i wystawiania kolejnych faktur bez naliczania podatku VAT?

**Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)**, zawierając umowę ze Zleceniodawcą nie znał treści stanowiska przedstawionego przez Instytucję Pośredniczącą – Kancelarię Prezesa Rady Ministrów, w związku z czym, jako czynny podatnik VAT, wystawiał faktury, w których VAT był naliczany.

Po zapoznaniu się ze stanowiskiem Instytucji Pośredniczącej, która odmawia uznania naliczonego podatku VAT jako wydatku kwalifikowalnego, ponieważ jej zdaniem, usługa polegająca na prowadzeniu szkoleń w ramach projektu jest zwolniona z tego podatku, podatnik stwierdził, że zgadza się z powyższym stanowiskiem.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 ze zm.), na które powołał się Dyrektor Departamentu Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym w piśmie z dnia 31 stycznia 2012 r. wprawdzie już nic obowiązuje, ale zastąpiło je rozporządzenie Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 roku w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. 2020, poz. 1983), gdzie w § 3 ust. 1 pkt 14 zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Szkolenia przeprowadzane w ramach projektu „(…)” są w całości finansowane ze środków publicznych (w 84,28 % ze środków Unii Europejskiej i w 15,72 % z budżetu państwa) i obejmują nauczanie pozostające w związku z branżą lub zawodem i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie przez przedstawicieli organizacji pozarządowych wiedzy do celów zawodowych.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione zostały warunki do zwolnienia od podatku od towarów i usług usługi polegającej na pełnieniu funkcji trenera szkoleń na temat „(…)” w ramach projektu „(…)”.

Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest fakt, że Wnioskodawca uważa, że należy dokonać korekty faktur wystawionych w roku 2020 i 2021, w których został naliczony podatek VAT 23% i wystawiać kolejne faktury za przeprowadzane szkolenia bez naliczania podatku VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy , przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku.

Zauważyć przy tym należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c) finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2020 r. poz. 1983), zwalnia się od podatku:

\- usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane,

\- usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jednocześnie należy nadmienić, że pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77 str. 1). Zgodnie z tym przepisem, usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

W tym miejscu należy wskazać, że powołane regulacje zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 26 i 29 ustawy, stanowią odzwierciedlenie prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą zawarł z (…) umowę zlecenia polegającą na pełnieniu funkcji trenera szkoleń na temat „(…)” w ramach projektu „(…)” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy usługi szkoleniowe, które świadczy będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Dokonując oceny, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że usługi szkoleniowe z zakresu prawa gospodarczego, jak zbudować niezależność organizacji spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Wnioskodawca wskazał bowiem, że usługi które świadczy spełniają definicję kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartą w art. 44 Rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.). Szkolenie pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestnika szkolenia. Jednocześnie szkolenie stanowi nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Doprecyzowując, Wnioskodawca podał, że szkolenia mają na celu podnoszenie kompetencji eksperckich przedstawicieli organizacji pozarządowych w zakresie niezbędnym do udziału w procesie stanowienia prawa. Uczestnicy szkoleń, tj. przedstawiciele organizacji pozarządowych zostają objęci wsparciem w zakresie legislacji i udziału w procesie stanowienia prawa (w tym w szczególności z zakresu prawa gospodarczego, ekonomii z elementami polityki przemysłowej, prawa pracy, ekonomii przedsiębiorstwa lub analizy finansowej; w przypadku Wnioskodawcy – w zakresie prawa gospodarczego). Przyrost ich wiedzy weryfikowany jest na podstawie testu wiedzy na początku i na koniec szkolenia. Po uzyskaniu odpowiedniej liczby punków przez uczestnika szkolenia, przyjmuje się, że ten zwiększył kompetencje w danej dziedzinie. Uzyskane kompetencje uczestnika wpływają na potencjał organizacji delegującej, tj. organizacji pozarządowej z obszaru województwa.

Jednakże sam fakt, że świadczone usługi szkoleniowe są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego jest niewystarczający dla objęcia ich zwolnieniem od podatku, jednocześnie musi być bowiem spełniony jeden z dodatkowych warunków przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że projekt ten jest w całości finansowany ze środków publicznych: w 84,28% ze środków Unii Europejskiej, zaś w 15,72% ze środków z budżetu państwa.

Wnioskodawca bezpośrednio, jako świadczący usługę szkoleniową, nie otrzymuje dofinansowania w postaci środków publicznych do świadczonych usług. Dofinansowanie otrzymuje (…) w ramach realizacji projektu, natomiast Wnioskodawca, w ramach zawartej umowy zlecenia, realizuje zadanie polegające na pełnieniu funkcji jednego z trenerów.

Należy zwrócić uwagę, że przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne. Należy przede wszystkim na wstępie wskazać, że środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej i budżetu państwa mieszczą się w kategorii środków publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305 ze zm.) – art. 5 ust. 1 pkt 2 i 4.

Wprowadzony wymóg finansowania w określonej wysokości przedmiotowej usługi ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne. Powyższego nie wyklucza fakt, że w świadczeniu tej usługi uczestniczą podmioty trzecie w charakterze podwykonawców. Wydatkowanie przekazanych na realizację danego projektu środków publicznych przez ich dysponenta na realizację poszczególnych jego części (całości) przez podwykonawców, oznacza bowiem, że poszczególne części (całość) projektu realizowane przez podwykonawców są – z ekonomicznego punktu widzenia – finansowane ze środków publicznych. W konsekwencji względem nich znajduje zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisach (przy spełnieniu pozostałych warunków). Przedmiotowy warunek „finansowania ze środków publicznych” jest zatem spełniony zarówno w przypadku, gdy otrzymujący dofinansowanie ze środków publicznych sam świadczy przedmiotową usługę, jak również gdy w realizację tej usługi zaangażowany jest podwykonawca (dalsi podwykonawcy). Istotne jest jedynie to, żeby środki publiczne stanowiły rzeczywiste (w znaczeniu ekonomicznym) źródło finansowania przedmiotowych usług (co zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy otrzymanymi środkami publicznymi a realizowanymi świadczeniami). Podwykonawca korzystający ze zwolnienia winien zatem posiadać stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że ma dostęp do dokumentacji potwierdzającej, że źródłem finansowania świadczonych usług są środki pochodzące z projektu „(…)” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, który jest w całości finansowany ze środków publicznych: w 84,28% ze środków Unii Europejskiej, zaś w 15,72% ze środków z budżetu państwa.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że usługa kształcenia zawodowego polegająca na przeprowadzeniu cyklu szkoleń na temat „(…)” w ramach projektu „(…)” finansowanego ze środków publicznych korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Wnioskodawca podał, że po zrealizowaniu każdego zjazdu wystawiał fakturę, zgodnie z którą przewidziane w umowie wynagrodzenie stanowiło kwotę brutto (czyli już z naliczonym podatkiem VAT 23%). Zleceniodawca wezwał Wnioskodawcę do skorygowania czterech faktur z roku 2020 oraz pięciu faktur z roku 2021, jak również wystawiania faktur za kolejne szkolenia bez naliczania podatku VAT.

Wnioskodawca uważa, że należy dokonać korekty faktur wystawionych w roku 2020 i 2021, w których został naliczony podatek VAT 23% i wystawiać kolejne faktury za przeprowadzane szkolenia bez naliczania podatku VAT.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 19 ustawy, w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 – wskazanie:

1) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,

2) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub

3) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia.

Stosownie do art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury podatnik wystawia fakturę korygującą.

W konsekwencji Wnioskodawca wystawiając faktury VAT za zrealizowane godziny szkoleń, zastosował niewłaściwą stawkę podatku.

Wnioskodawca będzie więc zobowiązany zgodnie z przepisem art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy, do wystawienia faktur korygujących do faktur dokumentujących zrealizowane usługi opisane we wniosku, w których dokona korekty stawki podatku VAT ze stawki „23%” na „zw”.

**Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego spełnione zostały warunki do zwolnienia od podatku od towarów i usług usługi polegającej na pełnieniu funkcji trenera szkoleń na temat „****(…)****” w ramach projektu „****(…)****”, konsekwencją czego należy dokonać korekty faktur wystawionych w roku 2020 i 2021, w których został naliczony podatek VAT 23% i wystawiać kolejne faktury za przeprowadzane szkolenia bez naliczania podatku VAT, jest prawidłowe.**

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie oraz z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

**Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.**

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.