Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.749.2025.1.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia pojazdu wycofanego z
działalności gospodarczej przez spadkodawcę.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
pojazdy
przedsiębiorstwa-przedsiębiorstwo w spadku
spadek
spadkobiercy
spadkodawca
wycofanie
środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej. Posiada
    Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie Polski.
    (...) 2023 r. zmarł Pani ojciec. Spadek po zmarłym nabywały:
    · Pani - jako Jego córka,
    · Pani matka - żona zmarłego, oraz
    · Pani siostra - córka zmarłego.
    Pani zmarły ojciec prowadził przedsiębiorstwo w ramach jednoosobowej działalności
    gospodarczej. W skład majątku wskazanego przedsiębiorstwa wchodził m.in. pojazd
    osobowy stanowiący środek trwały. Pojazd został nabyty jeszcze za życia przedsiębiorcy.
    Przed śmiercią Przedsiębiorca [Pani ojciec - przypis organu] ustanowił zarządcę
    sukcesyjnego, a zatem w dniu Jego śmierci został ustanowiony zarząd sukcesyjny dla
    przedsiębiorstwa w spadku.
    W 2025 r. zarząd sukcesyjny wygasł. Po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego - wraz z
    Zainteresowanymi - postanowiła Pani nie kontynuować działalności gospodarczej.
    Nie dokonano działu spadku po zmarłym przedsiębiorcy.
    31 lipca 2023 r. - jeszcze przed śmiercią - zmarły przedsiębiorca wycofał z majątku
    firmowego, na majątek prywatny, opisany powyżej pojazd osobowy. Pojazd stanowił
    element masy spadkowej.
    Po śmierci przedsiębiorcy - 23 sierpnia 2024 r., w trakcie trwania zarządu sukcesyjnego -
    Pani matka i Pani siostra dokonały darowizny swoich udziałów we wskazanym pojeździe
    na rzecz Pani. Od tego czasu pozostaje Pani wyłącznym właścicielem pojazdu.
    Aktualnie planuje Pani sprzedaż wskazanego pojazdu.

## Pytanie

Czy cena sprzedaży pojazdu wycofanego z działalności gospodarczej przez zmarłego
    przedsiębiorcę uzyskana przez Panią będzie stanowiła przychód opodatkowany
    podatkiem dochodowym w całości lub w części?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że cena sprzedaży pojazdu wycofanego z działalności gospodarczej przez
    zmarłego przedsiębiorcę uzyskana przez Panią nie będzie stanowiła przychodu
    opodatkowanego podatkiem dochodowym, ani w całości, ani w części.
    Podała Pani, że zgodnie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie innych rzeczy jeżeli odpłatne zbycie
    nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku
    innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca w którym nastąpiło
    nabycie.
    Przy czym - jak Pani zaznaczyła - zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego
    zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3,
    nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między

    pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku
    zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Podkreśliła Pani jednak, że nie wykonuje Pani działalności gospodarczej.
    Planowaną przez Panią sprzedaż pojazdu należy - w Pani opinii - rozpatrywać w kontekście
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani zdaniem,
    uznać bowiem należy, że sprzedaż nie nastąpi w wyniku wykonywania przez Panią
    działalności gospodarczej. Twierdzi też Pani, że w analizowanej sprawie, nie znajdzie także
    również zastosowania art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec tego, uważa Pani, że skoro nabyła Pani spadek 7 września 2023 r., a Pani matka i
    Pani siostra darowały Pani II swoje udziały w przedmiotowym pojeździe 23 sierpnia 2024
    r., to w Pani ocenie uznać należy, że półroczny okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych już upłynął.
    Wobec powyższego, jest Pani zdania, że cena sprzedaży pojazdu wycofanego z działalności
    gospodarczej przez zmarłego przedsiębiorcę uzyskana przez Panią nie będzie stanowiła
    przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym, ani w całości, ani w części.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do wskazanych niżej przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
    · art. 1 tej ustawy:
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych
      oraz daninę solidarnościową.
    · art. 1a ust. 1 tej ustawy:
      Ustawa reguluje również opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów
      przedsiębiorstwa w spadku.
    · art. 1a ust. 2 tej ustawy:
      Przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę organizacyjną niemającą
      osobowości prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów osiąganych w okresie od
      otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:
        1. zarządu sukcesyjnego albo
        2. uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
        został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c
        ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
        podatników i płatników (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 375 i 1721).
    Przepisy ustawy z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t.j. Dz.U. z 2021 r.
    poz. 170) wprowadziły bowiem do porządku prawnego specyficzny rodzaj podatnika jakim
    jest przedsiębiorstwo w spadku.
    Przedsiębiorstwo w spadku, jak stanowi art. 2 ust. 1 o zarządzie sukcesyjnym
    przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
    przedsiębiorstw:
      (...) obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania
      działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w
      chwili jego śmierci.

    Z treści złożonego przez Panią wniosku wynika m.in., że:
    · Pani ojciec prowadził działalność gospodarczą,
    · w skład majątku przedsiębiorstwa wchodził m.in. pojazd osobowy stanowiący środek
      trwały,
    · 31 lipca 2023 r. Pani ojciec wycofał z majątku firmowego, na majątek prywatny, opisany
      pojazd osobowy,
    · Pani ojciec zmarł (...) 2023 r.
    Jak podano w stworzonym przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii wydanym w maju
    2023 r. Podręczniku pt.: „Zarząd sukcesyjny” [dostęp: https://www.gov.pl/web/rozwoj-
    technologia/podreczniki-o-sukcesji]:
      Składniki materialne i niematerialne, które przedsiębiorca wpisany do CEIDG posiadał
      w chwili śmierci, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, wchodzą w
      skład przedsiębiorstwa w spadku. Nie ma znaczenia, czy w sensie formalnym można
      wyodrębnić w majątku przedsiębiorcy kilka przedsiębiorstw w rozumieniu Kodeksu
      cywilnego. Dla potrzeb Ustawy nie jest też istotne, czy składniki te są dostatecznie
      zorganizowane. Ważne jest, że zmarły był wpisany w chwili śmierci do CEIDG i posiadał
      mienie wykorzystywane do działalności gospodarczej. Mienie to zostaje w całości
      objęte zarządem sukcesyjnym. Jeśli został powołany wykonawca testamentu albo
      kurator spadku, to ich uprawnienia nie dotyczą przedsiębiorstwa w spadku.
    Doktryna, wyjaśnia ponadto, że:
    · Ustawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej. Komentarz, dr
      hab. Jerzy Bieluk, 2019:
      Zgodnie z ust. 1 komentowanego artykułu przedsiębiorstwo w spadku obejmuje
      składniki niematerialne i materialne przeznaczone do wykonywania działalności
      gospodarczej. Za takie składniki uznaje się te, które są bezpośrednio lub pośrednio
      funkcjonalnie związane z prowadzeniem działalności. (...) Sposobem na wyróżnienie
      takich składników mogą być dokumenty księgowe przedsiębiorstwa, wykaz środków
      trwałych, wykaz wyposażenia, fakt zakupu danego składnika majątku do działalności
      gospodarczej. (...) Od wejścia w życie ZarzSukcU w przypadku śmierci przedsiębiorcy
      mamy do czynienia z dwiema odrębnymi masami spadkowymi, rządzącymi się innymi
      prawami. Jest to sytuacja tymczasowa, ale mająca duży wpływ na losy spadku.
    · Ustawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
      ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw. Komentarz, opublikowano w:
      Tom IV C. Prawo spadkowe przedsiębiorców. Komentarz, red. prof. dr hab. Konrad
      Osajda, 2022:
      Do przedsiębiorstwa w spadku zalicza się składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę,
      stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci. Chodzi o prawa, sytuacje
      prawne i zobowiązania, które należały do przedsiębiorcy lub obciążały go. Ich
      zasadniczym spoiwem jest cel polegający na przeznaczeniu ich do prowadzenia
      działalności gospodarczej. (...) Oceny tej należy dokonać na chwilę śmierci
      przedsiębiorcy (...). Gdyby jakiś składnik przestał być przeznaczony do prowadzenia
      działalności gospodarczej przed śmiercią przedsiębiorcy, to nie zostanie on zaliczony
      do przedsiębiorstwa w spadku (np. prawo rzeczowe (...)). Gdyby zaszła odwrotna
      zmiana przeznaczenia składnika majątku, to przedmiot należałoby zaliczyć do
      przedsiębiorstwa w spadku (niezależnie od jego wcześniejszego przeznaczenia). (...) prz
      edmiotem oceny, czy składnik majątkowy jest związany z prowadzeniem działalności
      gospodarczej, można uczynić prawa rzeczowe (np. własność) i inne prawa
      bezwzględne (np. prawa ochronne na znak towarowy).

    W Pani sprawie istotne jest również przywołanie:
    · art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika, że:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    · art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika, że:
      Amortyzacji nie podlegają:
        1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
        3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
        4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
        5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której
        te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają
        amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo
        zaprzestano tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    · art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który przesądza,
      że:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
        a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem
        składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie
        przekracza 1500 zł,
        c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
        d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W oparciu o przytoczone wyżej regulacje wyjaśniam więc, że przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika
    majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, wymagają jednak, aby składnik majątku był przez podatnika
    wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą.
    W dodatku, w ocenie judykatury (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z 19 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 1023/17):
      (...) przez wykorzystywanie na potrzeby działalności należy rozumieć taką sytuację, w
      której dane rzeczy służą do prowadzenia działalności gospodarczej lub ułatwiają
      podatnikowi jej prowadzenie, przyczyniając się do możliwości uzyskania przychodu
      (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 22a ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, Lex/el, 2010). Pamiętać przy tym należy, że pojęcie
      „wykorzystanie na potrzeby” jest pojęciem szerszym od pojęcia „wykorzystanie w
      ramach” prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z wykładnią językową, gdy
      ustawodawca nie nadał danemu terminowi szczególnego znaczenia (stosując definicję
      ustawową) należy przyjąć takie jego znaczenie, jakie funkcjonuje w języku
      powszechnym. W języku powszechnym natomiast - jak wynika z definicji zawartej w
      Słowniku języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003) – pojęcie
      „używać” jest synonimem pojęcia „użyć” i oznacza m.in. „zastosować coś jako środek,
      narzędzie” oraz „zrobić z czegoś użytek”. Ustawodawca posługując się wyrażeniami
      „wykorzystywane przez podatnika na potrzeby” oraz „prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą” wskazuje na to, że uznanie składnika majątku za środek
      trwały musi wiązać się z wykorzystywaniem (używaniem) go przez podatnika, co
      oznacza faktyczne działania, a więc pobieranie pożytków w prowadzonej działalności.
    Opierając się zatem na podanych przez Panią informacjach, z których wynika m.in., że
    opisany pojazd osobowy:
    · został nabyty za życia przedsiębiorcy,
    · stanowił środek trwały,
    · Pani ojciec wycofał ten pojazd z majątku firmowego na majątek prywatny 31 lipca 2023
      r.
      - stwierdzam, że norma zawarta w art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym
      przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
      przedsiębiorstw, nie ma zastosowania do opisanego przez Panią składnika masy
      spadkowej.
    Co równie ważne, z okoliczności przedstawionej przez Panią sprawy wynika również, że:
    · nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej,
    · spadek po Pani zmarłym ojcu nabyły: Pani, Pani matka oraz Pani siostra,
    · nie dokonano działu spadku po zmarłym przedsiębiorcy,
    · 23 sierpnia 2024 r. Pani matka i Pani siostra: „dokonały darowizny swoich udziałów we
      wskazanym pojeździe na rzecz Pani”,
    · planuje Pani sprzedaż tego pojazdu.
    Istotne jest zatem wskazanie, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:

      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do
    źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d tej ustawy, czyli do
    odpłatnego zbycia rzeczy - chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności
    gospodarczej.
    Artykuł 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, precyzuje
    bowiem, że:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem
      zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Innymi słowy, jeżeli rzecz ruchoma stanowi składnik majątku wymieniony w art. 14 ust. 2
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód ze sprzedaży tej
    rzeczy będzie zaliczony do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej
    ustawy, czyli do przychodów z działalności gospodarczej.
    Podkreślam również, że stosownie do następujących przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964
    r. (t. j. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.) Kodeks cywilny:
    · art. 922 § 1 tej ustawy:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    · art. 924 tej ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    · art. 925 tej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Natomiast, zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Celem darowizny jest więc dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz
    obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu

    do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych
    formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku,
    a po stronie majątku obdarowanego - do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Skoro - jak wynika z treści Pani wniosku:
    · (...) 2023 r. zmarł Pani ojciec,
    · spadek po Pani zmarłym ojcu nabyły: Pani, Pani matka oraz Pani siostra,
    · 23 sierpnia 2024 r. Pani matka i Pani siostra: „dokonały darowizny swoich udziałów we
      wskazanym pojeździe na rzecz Pani”,
    - to planowane przez Panią odpłatne zbycie opisanego pojazdu - nienastępujące
    wykonaniu działalności gospodarczej - zarówno w części nabytej przez Panią w drodze
    spadkobrania po zmarłym ojcu, jak i w częściach otrzymanych (nabytych) przez Panią na
    podstawie umowy/umów darowizny, nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Planowania przez Panią transakcja bez wątpienia nastąpi po upływie
    ustawowego (półrocznego) terminu, o którym mowa w tym przepisie, a zatem będzie
    wolna od konieczności zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko, z którego wynika m.in., że:
      (...) cena sprzedaży pojazdu wycofanego z działalności gospodarczej przez zmarłego
      przedsiębiorcę uzyskana przez Panią nie będzie stanowiła przychodu
      opodatkowanego podatkiem dochodowym, ani w całości, ani w części
    - uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji
    Końcowo zaznaczam, że:
    · przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich
      mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy zatem
      tylko wyznaczonego przez Pani przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytania. Nie odnosi
      się więc do sposobu, w jaki „cena sprzedaży tego pojazdu” została/zostanie przez
      Panią ustalona.
    · procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
      podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
      Wydając indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się
      wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku -
      nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej interpretacji
      dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja
      będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z
      opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.