Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.152.2025.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Otrzymanie przez Spółkę faktur korygujących dotyczących
wynagrodzenia za dostawę energii elektrycznej w latach 2022; 2024 skutkuje po jej stronie obowiązkiem dokonania korekty
kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy
o CIT, tj. w rozliczeniu za okres, w którym Spółka otrzymała te
faktury korygujące.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca
koszt-korekta kosztów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Korekta
kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4i

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    X Sp. z o.o. została wpisana do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców (...) r. Spółka jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i na podstawie przepisu art. 3 ust.
    1 ustawy o CIT podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    W 2016 r. Spółka przeprowadziła proces połączenia z Y Sp. z o.o. w trybie art. 492 § 1 pkt 1
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz.
    1578 ze zm.). Połączenie zostało zrealizowane w formie przejęcia, polegającego na
    przeniesieniu całego majątku Y Sp. z o.o. na spółkę przejmującą – X Sp. z o.o. W zamian za
    przejęcie majątku, spółka przejmująca przydzieliła udziały wspólnikowi spółki
    przejmowanej. Proces ten został przeprowadzony zgodnie z metodą łączenia udziałów.
    W kontekście prowadzonej działalności, przed połączeniem z Wnioskodawcą, Y Sp. z o.o.
    (dalej również: „Odbiorca”) zawarła w dniu (...) 2012 r. umowę sprzedaży (...) (dalej jako:
    „Umowa”) z Z S.A. (dalej również: „Sprzedawca”). Na podstawie Umowy, Sprzedawca
    zobowiązał się do dostarczania energii elektrycznej na potrzeby Odbiorcy. Dodatkowo,
    Odbiorca jest przyłączony do sieci następującego dystrybutora: A S.A.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, Odbiorca zobowiązany jest do:
    a) terminowego regulowania należności za energię elektryczną na rachunek Sprzedawcy,
    b) pobierania energii elektrycznej zgodnie z obowiązującymi przepisami i na warunkach
      określonych w Umowie,
    c) poinformowania pisemnego Sprzedawcy o zmianie adresu korespondencyjnego, na
      który powinna zostać wysłana faktura oraz wszelka inna korespondencja, pod
      rygorem uznania za doręczoną tejże faktury i korespondencji.
    Sprzedawca natomiast zobowiązuje się do sprzedaży energii elektrycznej do miejsca lub
    miejsc dostarczania, a także do naprawienia szkody powstałej wskutek niewykonania lub
    nienależytego wykonania Umowy, z wyjątkiem sytuacji, w których naruszenie obowiązków
    umownych nastąpiło wskutek okoliczności niezależnych od Sprzedawcy.
    Realizacja Umowy odbywa się zgodnie z jej postanowieniami, obowiązującą Taryfą lub
    Cennikiem energii elektrycznej wobec Odbiorcy obsługiwanego przez Sprzedawcę, a także
    w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa, w szczególności przepisy Kodeksu
    cywilnego oraz ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne wraz z
    późniejszymi zmianami oraz aktami wykonawczymi.
    Rozliczenia odbywają się za sprzedaną energię elektryczną na podstawie miesięcznych
    wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego oraz na podstawie przepisów zawartych w
    Taryfie lub Cenniku Sprzedawcy według określonej w Umowie grupy taryfowej.
    Zgodnie z § 11 Umowy, w przypadku zmiany przepisów, Taryfy lub Cennika, do których
    odwołuje się Umowa, jej postanowienia ulegają automatycznej modyfikacji zgodnie z
    odpowiednimi przepisami Ustawy – Prawo energetyczne lub w chwili poinformowania
    Odbiorcy o ich wprowadzeniu, na zasadach określonych w Umowie, tj.:
    a) zmienione Cenniki stają się dla Odbiorcy obowiązujące po ich opublikowaniu na
      stronach internetowych (...) oraz w (...),
    b) zmienione Cenniki wchodzą w życie w terminie wskazanym w publikacji, chyba że
      Odbiorca, w ciągu 7 dni od daty opublikowania nowego Cennika w (...), wypowie
      Umowę z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia,
    c) Odbiorcy zostanie przesłana treść nowego Cennika najpóźniej wraz z pierwszą fakturą
      zawierającą nowe stawki.
    Wszelkie inne zmiany Umowy mogą być dokonywane wyłącznie w formie pisemnego
    aneksu, z wyjątkiem zmian przewidzianych w samej Umowie.

    W przypadku stwierdzenia nieprawidłowego działania układu pomiarowo-rozliczeniowego
    lub błędnego rozliczenia, skutkującego zawyżeniem lub zaniżeniem należności,
    Sprzedawca zobowiązuje się do dokonania stosownej korekty faktur za cały okres
    występowania nieprawidłowości, pod warunkiem, że roszczenia nie uległy przedawnieniu.
    Okres realizacji Umowy strony ustaliły w następujący sposób: Umowa wchodzi w życie z
    dniem (...) 2012 r. i obowiązuje na czas nieokreślony.
    Poza wyżej wymienioną Umową, w dniu (...) 2014 r., Odbiorca i Sprzedawca zawarli
    porozumienie, na mocy którego Sprzedawca zobowiązał się do stosowania cen
    określonych w jego treści, natomiast Odbiorca zadeklarował zakup energii elektrycznej w
    ilości określonej w załączniku nr 1 do porozumienia, w okresie objętym porozumieniem, tj.
    do 31 grudnia 2016 r. Ustalona w porozumieniu cena energii oraz stawka nie obejmowały
    opłat związanych z dystrybucją energii elektrycznej, które były regulowane zgodnie z
    Taryfą (...).
    Należy podkreślić, że w wyniku połączenia Wnioskodawca, jako Spółka Przejmująca,
    zgodnie z art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych, z dniem połączenia wstąpił we
    wszystkie prawa i obowiązki Y Sp. z o.o. W konsekwencji wszelkie zobowiązania i
    uprawnienia wynikające zarówno z Umowy, jak i porozumienia, zostały przeniesione na
    Spółkę.
    Faktury wystawiane przez Sprzedawcę za energię elektryczną uwzględniały ceny
    wynikające z postanowień ww. Umowy oraz porozumienia, bez uwzględniania zmian
    Cennika również po okresie wygaśnięcia porozumienia, tj. po (...) 2016 r. Stawki cenowe
    wynikające z powyższych dokumentów, tj. Umowy oraz porozumienia stosowane były
    przez Sprzedawcę na wystawianych przez niego fakturach aż do (...) 2024 r.
    Dopiero od (...) 2024 r., po wykryciu tej nieprawidłowości, Sprzedawca zaczął wystawiać
    faktury zgodne z obowiązującym Cennikiem (...), co skutkowało istotnym wzrostem cen dla
    Wnioskodawcy.
    Nieprawidłowość ta wynikała z powodu błędów systemowych w zasobach
    informatycznych Sprzedawcy.
    Wadliwe postępowanie Sprzedawcy doprowadziło do tego, że ceny określone fakturach
    wystawianych w okresie od (...) 2017 r. do (...) 2024 r. były zaniżone, bowiem Cennik od
    tamtego momentu uległy znaczącym podwyżkom.
    Warto zauważyć, że (...).
    W związku z zaistniałym błędem Sprzedawca oraz Wnioskodawca prowadzili negocjacje
    dotyczące wysokości należnego wynagrodzenia za dostawy energii elektrycznej w latach
    2022¬2024, w celu uniknięcia konieczności prowadzenia sporu sądowego.
    Podczas negocjacji Sprzedawca wskazał, że zgodnie z Umową z dnia (...) 2012 r. (...) oraz
    Porozumieniem z (...) 2014 r. (...), od (...) 2017 r. Sprzedawca był uprawniony do
    stosowania cen wynikających z Cennika (...).
    Po miesiącach negocjacji i wzajemnych ustępstw, (...) 2025 r. Wnioskodawca oraz
    Sprzedawca zawarli Porozumienie (Ugodę) nr (...), w którym ostatecznie określono
    ostateczne wzajemne roszczenia dotyczące uregulowania rozliczeń z tytułu dostaw energii
    elektrycznej na podstawie Umowy.
    Najważniejsze postanowienia zawartej Ugody brzmią następująco:
    - Wnioskodawca oraz Sprzedawca nie kwestionują wysokości zużycia energii elektrycznej
      do (...) 2024 r. stwierdzonej w uprzednio wystawionych fakturach VAT,
    - ustalono wysokość należnego wynagrodzenia za dostawy energii elektrycznej w latach
      2022, 2023 oraz 2024 jako iloczyn ilości zużytej energii elektrycznej (wyrażonej w
      megawatogodzinach), stwierdzonej w wystawionych uprzednio fakturach VAT i kwoty
      określonej dla każdego roku oddzielnie, powiększonej o należny podatek VAT,

    - Sprzedawca, bezzwłocznie po podpisaniu Ugody, przystąpi do wystawienia korekt
      uprzednio wystawionych faktur VAT należnych od (...) 2022 r., uwzględniając stawki
      wskazane w Ugodzie, i doręczy je Wnioskodawcy w formie elektronicznej na wskazany
      adres e-mail,
    - Wnioskodawca w terminie 14 dni od otrzymania korekt faktur VAT zobowiązuje się do
      zapłaty różnicy wynagrodzenia pomiędzy kwotami stwierdzonymi w wystawionych
      korektach, a w uprzednio wystawionych fakturach VAT wraz z odsetkami w wysokości
      odsetek ustawowych za opóźnienia w transakcjach handlowych w przypadku
      uchybienia ww. terminowi,
    - Niniejsza Ugoda w pełni określa wzajemne zobowiązania Wnioskodawcy wobec
      Sprzedawcy za dostawy energii elektrycznej w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 31
      grudnia 2024 r., wyczerpując wszelkie roszczenia w tym zakresie, w tym również
      dotyczące świadczeń ubocznych,
    - Wnioskodawca zrzeka się zarzutu przedawnienia wobec roszczeń Sprzedawcy
      wynikających z dostaw energii elektrycznej jakie nastąpiły w roku 2022, a także których
      wymagalność nastąpiła w roku 2022.
    W konsekwencji wykrycia błędu Sprzedawca dokonał korekt faktur za lata 2022-2024,
    wskazując jako przyczynę „korektę cen”, co skutkowało koniecznością skorygowania
    kosztów uzyskania przychodów przez Wnioskodawcę.
    Warto w tym miejscu wskazać, że działanie Sprzedawcy doprowadziło w tym przypadku
    również do tego, że Wnioskodawca nie mógł skorzystać z mechanizmów pomocowych
    przewidzianych w Tarczy Energetycznej w okresie, kiedy ona obowiązywała.
    Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest w szczególności określenie na jakich
    zasadach powinien on dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów, tj. czy konieczne
    jest skorygowanie okresów, w których koszt został poniesiony czy możliwe jest
    rozpoznanie kosztów uzyskania przychodów w okresie bieżącym (zgodnie z otrzymaniem
    faktury korygującej).

## Pytanie

Czy otrzymanie przez Spółkę faktur korygujących dotyczących wynagrodzenia za dostawę
    energii elektrycznej w latach 2022-2024 skutkuje po jej stronie obowiązkiem dokonania
    korekty kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, tj. w
    rozliczeniu za okres, w którym Spółka otrzymała te faktury korygujące?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, otrzymanie przez Spółkę faktur korygujących dotyczących
    wynagrodzenia za dostawę energii elektrycznej w latach 2022-2024 skutkuje obowiązkiem
    dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu za okres, w którym
    Spółka otrzymała te faktury (art. 15 ust. 4i ustawy o CIT).
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Regulacja dotycząca kosztów uzyskania przychodów umożliwia podatnikowi odliczenie dla
    celów podatkowych wszelkich wydatków (nieobjętych art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod
    warunkiem wykazania ich bezpośredniego lub pośredniego związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą oraz istnienia potencjalnego wpływu na wysokość osiąganych
    przychodów. W konsekwencji, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
    których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z
    wyłączeniem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

    Zgodnie z powszechnie akceptowaną interpretacją przepisów oraz orzecznictwem, dany
    wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów, jeśli spełnione są łącznie
    poniższe warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku pokryty z jego
      zasobów majątkowych – wydatki finansowane przez podmioty trzecie nie stanowią
      kosztu uzyskania przychodów podatnika,
    - jest definitywny, co oznacza, że jego wartość nie została podatnikowi zwrócona w
      jakiejkolwiek formie,
    - pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    - został poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie znajduje się w grupie wydatków, które zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z perspektywy wskazanego przepisu, Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że do czasu
    zakończenia negocjacji ze Sprzedawcą, kosztem uzyskania przychodów były kwoty
    wynikające z faktur VAT wystawionych przez Sprzedawcę, gdyż spełniały one wymogi
    przewidziane ustawą o CIT.
    Zasady dokonywania korekt w zakresie wysokości kosztów uzyskania przychodów
    uregulowano w art. 15 ust. 4i-4k ustawy o CIT. Zgodnie z ww. przepisami:
    - jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest
      spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się
      poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w
      okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w
      przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty (ust. 4i);
    - jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów
      uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest
      niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę,
      o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów (ust. 4j);
    - przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów
      związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu oraz korekty
      cen transferowych, o której mowa w art. 11e (ust. 4k).
    Przepisy art. 15 ust. 4i ustawy o CIT stanowią, że jeżeli korekta kosztów uzyskania
    przychodów nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką,
    korekty dokonuje się w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura
    korygująca.
    Sposób rozliczenia korekty uzależniony jest od przyczyny jej wystąpienia. W myśl
    powołanego przepisu, jedynie w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że pierwotne
    ujęcie kosztu było wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, konieczne jest
    dokonanie korekty wstecznie, tj. w okresie, w którym pierwotny koszt został ujęty. Przy
    czym, ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć poprzez pojęcia „błąd rachunkowy”
    oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem
    potocznym.
    „Błąd rachunkowy” odnosi się do sytuacji, w której koszt został błędnie zaksięgowany
    wskutek omyłki w obliczeniach. Może to obejmować zarówno błędy po stronie wystawcy
    faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub
    wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do
    ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej
    przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).

    Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.
    pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością,
    niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę”
    należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym
    mający charakter pierwotny i oczywisty.
    Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty,
    korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego
    przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów). Tylko w
    przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie przychodu bądź kosztu
    było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu
    winna być uwzględniana „wstecznie”.
    Przenosząc powyższe na grunt opisywanej sprawy w pierwszej kolejności Wnioskodawca
    zwraca uwagę, iż w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku konieczność
    korekty nie wynika z błędów rachunkowych czy też oczywistych omyłek, bowiem koszty
    zakupu energii elektrycznej zostały prawidłowo rozpoznane. Przyczyną korekt są
    natomiast okoliczności, które powstały po zakupie energii elektrycznej i co do których
    istniał między Wnioskodawcą a Sprzedawcą spór dotyczący wysokości wzajemnych
    roszczeń.
    Jednocześnie jak wskazuje uzasadnienie do projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks
    postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw w związku ze wspieraniem
    polubownych metod rozwiązywania sporów (Dz. U. z 2015 r. poz. 1595, druk: 3432, str.
    33): „Projekt przewiduje rozwiązanie polegające na rozliczaniu faktury korygującej i innych
    dokumentów korygujących w zakresie korekty przychodu oraz kosztów uzyskania
    przychodów (korekta podstawy opodatkowania w PIT i CIT) w bieżącym okresie
    rozliczeniowym. Brak kłopotliwego i pracochłonnego korygowania zeznań podatkowych z
    lat poprzednich i zapłaty powstałych wskutek tego zaległości podatkowych wraz z
    odsetkami za zwłokę (w przypadku zmniejszenia kosztów lub zwiększenia przychodów)
    oraz brak konieczności zapłaty odsetek od zaliczek na podatek dochodowy (w przypadku
    zmniejszenia kosztów lub zwiększenia przychodów tego samego roku podatkowego)
    uproszczą rozliczenia podatkowe przedsiębiorców, w tym również tych, którzy będą
    korygować przychody i koszty uzyskania przychodu m.in. w wyniku zawartej ugody. W tym
    zakresie projekt wspiera polubowne metody rozwiązywania sporów”.
    Podkreślenia wymaga, że faktury korygujące zostały wystawione przez Sprzedawcę w
    wyniku wykrycia błędu systemowego, który skutkował zaniżeniem cen za dostawy energii
    elektrycznej w latach 2022-2024. W związku z tym, obowiązek zapłaty różnicy
    wynagrodzenia powstał dopiero w momencie doręczenia faktur korygujących, a nie w
    okresach, których dostawy dotyczyły.
    W związku z zawarciem Ugody z dnia (...) 2025 r., w której określono wysokość należności
    za dostawy energii elektrycznej, Wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty wynikającej z
    korekt faktur kwoty. Ugoda ta w sposób ostateczny i wiążący określiła zobowiązania
    wynikające z dostaw energii za okresy objęte korektami. Tym samym moment podpisania
    Ugody i otrzymania faktur korygujących stanowi moment powstania obowiązku
    podatkowego w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
    Stąd też, zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy art.
    15 ust. 4i ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązek korekty kosztów
    uzyskania przychodów powstał w momencie otrzymania faktur korygujących, tj. w 2025
    roku, co jest zgodne z przepisem art. 15 ust. 4i ustawy o CIT. W przypadku otrzymania
    faktur korygujących, które nie wynikają z błędu rachunkowego ani oczywistej omyłki,
    korekta kosztów uzyskania przychodów powinna być dokonana w okresie rozliczeniowym,
    w którym faktura korygująca została otrzymana. W analizowanej sytuacji, ponieważ
    faktury pierwotne były wystawione prawidłowo, a korekta wynika z późniejszych

    okoliczności, rozliczenie powinno nastąpić na bieżąco, zgodnie z datą otrzymania faktur
    korygujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Rozpatrując kwestię podatkowych kosztów uzyskania przychodów wskazać należy, że
    stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty,
    zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z
    konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest
    ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem
    przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Wykazanie związku
    poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich
    poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów, obciąża podatnika.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek
    z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość

    osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak wynika z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT,
      jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest
      spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje
      się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów
      poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura
      korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny
      korekty.
    W myśl art. 15 ust. 4j ustawy o CIT,
      jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł
      kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć
      przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.
    Natomiast art. 15 ust. 4k cytowanej ustawy, wprowadza zastrzeżenie, że:
      przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do
      1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem
      podatkowym, które uległo przedawnieniu;
      2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.
    Moment ujęcia faktury korygującej w kosztach podatkowych, będzie zatem uzależniony od
    okoliczności jej wystawienia, tj. z jakiego powodu została wystawiona. W przypadku, gdy
    faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, a faktura
    korygująca (dokument korygujący) została wystawiona przez sprzedawcę z powodu
    późniejszych okoliczności, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu, zwrotu towaru
    czy gwarancja lub rękojmia, fakturę korygującą (dokument korygujący) należy rozliczyć w
    bieżącym okresie rozliczeniowym (tj. w dacie wystawienia dokumentu korygującego i
    odpowiednio – jego otrzymania). Jeżeli jednak pierwotnie sporządzona faktura zawierała
    błędy lub pomyłki, a więc błędnie dokumentowała stan faktyczny, podatnik zobowiązany
    jest przyporządkować korektę wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty
    poniesienia kosztu, wynikającego z pierwotnego dokumentu (uzasadnienie ustawy z dnia
    10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych
    metod rozwiązywania sporów (Dz. U. z 2015 r. poz. 1595; druk sejmowy Nr 3432).
    Jak sami Państwo wskazali w opisie sprawy, faktury wystawiane przez Sprzedawcę za
    energię elektryczną uwzględniały ceny wynikające ze wskazanych we wniosku
    postanowień Umowy oraz porozumienia, bez uwzględniania zmian Cennika również po
    okresie wygaśnięcia porozumienia, tj. po (...) 2016 r. Stawki cenowe wynikające z
    powyższych dokumentów, tj. Umowy oraz porozumienia stosowane były przez
    Sprzedawcę na wystawianych przez niego fakturach aż do v 2024 r. Dopiero od (...) 2024 r.,
    po wykryciu tej nieprawidłowości, Sprzedawca zaczął wystawiać faktury zgodne z
    obowiązującym Cennikiem (...), co skutkowało istotnym wzrostem cen dla Państwa.
    Nieprawidłowość ta wynikała z powodu błędów systemowych w zasobach
    informatycznych Sprzedawcy. Wadliwe postępowanie Sprzedawcy doprowadziło do tego,
    że ceny określone na fakturach wystawianych w okresie od (...) 2017 r. do (...) 2024 r. były
    zaniżone, bowiem Cennik od tamtego momentu uległy znaczącym podwyżkom. W
    konsekwencji wykrycia błędu Sprzedawca dokonał korekt faktur za lata 2022-2024,
    wskazując jako przyczynę „korektę cen”, co skutkowało koniecznością skorygowania przez
    Państwa kosztów uzyskania przychodów.

    Ustawa CIT nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”, o których
    mowa w art. 15 ust. 4i. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem
    potocznym. Stąd, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został
    niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć
    zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu
    księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie
    odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej
    cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu
    na złote itp.).
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl), przez
    „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe
    postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny
    oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie
    np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny
    nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się może również z błędem polegającym albo na
    nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego.
    Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być
    „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru
    przyczyn korekty, korekta winna być dokonywana w okresie wystawienia faktury
    korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).
    Z opisu sprawy wynika, że pierwotne faktury dotyczące wynagrodzenia za dostawę energii
    elektrycznej w latach 2022-2024 wystawione przez Sprzedawcę zawierały błędne stawki
    cenowe przez co ich wartości były zaniżone. Na moment ujmowania przez Państwa faktur
    pierwotnych w kosztach uzyskania przychodów, wartość faktur była ustalona w sposób
    niewłaściwy, a więc faktury pierwotne w sposób niewłaściwy dokumentowały rozliczenia
    pomiędzy Państwem a Sprzedawcą energii.
    Nie zgadzam się z Państwem, że otrzymanie przez Państwa faktur korygujących
    dotyczących wynagrodzenia za dostawę energii elektrycznej w latach 2022-2024 skutkuje
    po Państwa stronie obowiązkiem dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów
    zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, tj. w rozliczeniu za okres, w którym otrzymali
    Państwo te faktury korygujące. Okoliczność, że (...) 2025 r. zawarli Państwo Porozumienie
    (Ugodę) nr (...), w którym określono wzajemne roszczenia dotyczące uregulowania
    rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej na podstawie Umowy nie wpływa na
    ustalenie momentu korekty kosztów uzyskania przychodu. Moment ujęcia faktury
    korygującej po stronie kosztów podatkowych powinien być uzależniony od okoliczności,
    jakich dotyczy ta faktura, a mianowicie jeżeli pierwotnie sporządzona faktura błędnie
    dokumentowała stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała
    pomyłki np. w cenie energii elektrycznej), to wówczas korekta powinna być
    przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty poniesienia kosztu
    wynikającego z faktury pierwotnej.
    W Państwa przypadku korekta kosztów uzyskania przychodów wynikająca z faktur
    korygujących dotyczących wynagrodzenia za dostawę energii elektrycznej w latach 2022-
    2024 została spowodowana błędem systemowym u Sprzedawcy, który skutkował
    zaniżeniem cen dostaw energii elektrycznej w ww. latach wykazanych na fakturach
    pierwotnych. W konsekwencji, są Państwo zobowiązani przyporządkować korektę
    wstecznie do okresu, którego ona dotyczy.
    Reasumując, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem

    stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.