Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.67.2018.2.KU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-20
Teza: opodatkowania w formie karty podatkowej usług kosmetycznych polegających na: wykonaniu makijażu permanentnego oraz wypełnianiu ust kwasem hialuronowym
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; karta-karta podatkowa; opodatkowanie-forma opodatkowania; usługi-usługi kosmetyczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni – przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2018 r. (data wpływu 26 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania w formie karty podatkowej usług kosmetycznych polegających na: wykonaniu makijażu permanentnego oraz wypełnianiu ust kwasem hialuronowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania usług kosmetycznych wskazanych we wniosku w formie karty podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od dnia 1 czerwca 2016 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług kosmetycznych, jako salon mobilny z dojazdem do domu klienta oraz podjęła współpracę z salonem kosmetycznym. Działalność gospodarcza Wnioskodawczyni opodatkowana jest na zasadach ogólnych (podatkowa księga przychodów i rozchodów). Zabiegi, które Wnioskodawczyni wykonywała to: przedłużanie rzęs, makijaż permanentny oraz w późniejszym czasie - wypełnianie ust kwasem hialuronowym, mając do tego pełne uprawnienia.

W sierpniu 2017 r. Wnioskodawczyni otworzyła swój lokal usługowy – salon kosmetyczny. W połowie stycznia 2018 r., po przeanalizowaniu różnych form opodatkowania wspólnie z panią, która zajmuje się księgowością, Wnioskodawczyni doszła do wniosku, że najkorzystniejszą formą opodatkowania Jej działalności w chwili obecnej byłaby karta podatkowa.

W Urzędzie Skarbowym właściwym dla miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni oraz poprzez infolinię Krajowej Informacji Skarbowej poinformowana została, że zgodnie z art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, a dokładniej zgodnie z załącznikiem Nr 4, poz. 88, który ściśle przedstawia charakterystykę działalności usługowej objętej opodatkowaniem w formie karty podatkowej, działalność Wnioskodawczyni nie może być w ten sposób opodatkowana.

Obecnie Wnioskodawczyni wykonuje makijaż permanentny oraz wypełnienie ust za pomocą kwasu hialuronowego, które nie są wymienione w załączniku Nr 4, ale są nadal zabiegami z branży kosmetycznej. W załączniku wymieniony jest makijaż, a wykonując makijaż permanentny za pomocą specjalnych barwników i maszynki z jednorazową igłą Wnioskodawczyni wprowadza kolor w warstwy naskórka tymczasowo (średnio na okres dwóch lat), zmieniając jego barwę. Jest to zabieg, który można traktować jako makijaż trwały, permanentny (półtrwały, bo z czasem ulega wchłonięciu).

Pani urzędniczka po przejrzeniu dostępnych interpretacji przepisów prawa podatkowego uznała, że istnieje dostępny dokument, który mógłby potwierdzić, że mogłaby przyjąć wniosek, jeśli Wnioskodawczyni wykonywałaby tylko makijaż permanentny. Do chwili obecnej w dostępnych źródłach nie znaleziono interpretacji na temat wypełniania/modelowania/powiększania/nawilżania ust za pomocą ampułkostrzykawki z kwasem hialuronowym. Zabieg ten często kojarzony jest z zabiegiem medycyny estetycznej wykonywanym przez lekarzy. Od wielu lat lekarze toczą spór o to, żeby pewne zabiegi były zastrzeżone tylko dla nich, jednak jak dotąd nie zostało to uregulowane.

W związku z tym, zabieg ten wykonywany jest w wielu salonach kosmetycznych.

W załączniku Nr 4 jest zapis, że kartą podatkową mogą zostać opodatkowane zabiegi kosmetyki zachowawczej z użyciem odpowiednich preparatów. Kosmetyka zachowawcza, inaczej zapobiegawcza, pielęgnacyjna, ma na celu podtrzymanie urody i zapobieganie powstawaniu defektów skóry. Wypełnianie ust kwasem hialuronowym to często przywrócenie naturalnej objętości czerwieni wargowej, która z czasem straciła swoją elastyczność i kształt. Zabieg ten powinien zostać zakwalifikowany do tych wymienionych w ustawie, ponieważ oprócz pokreślenia walorów estetycznych niesie za sobą nawilżanie, czyli pielęgnację.

Dnia 18 stycznia 2018 r. Wnioskodawczyni została zmuszona do zmiany formy opodatkowania na ryczałt ewidencjonowany, a nie na kartę podatkową, tak jak miała w zamiarze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy makijaż permanentny oraz wypełnianie ust kwasem hialuronowym mogą być opodatkowane w formie karty podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zarówno makijaż permanentny, jak i wypełnianie ust kwasem hialuronowym bez żadnych wątpliwości powinny zostać zaliczone do innych zabiegów kosmetycznych. Makijaż permanentny, jako zabieg upiększający, bardzo przypomina makijaż tradycyjny, tylko jak sama nazwa wskazuje jest trwały, a raczej trwalszy. Jest to jeden z najbardziej popularnych zabiegów kosmetycznych wykonywanych niemal w każdym salonie w Polsce, jak również na świecie. Wnioskodawczyni nie dopatruje się żadnych powodów, przez które zabieg ten nie mógłby zostać zakwalifikowany do tej formy opodatkowania. Wypełnianie ust kwasem hialuronowym, jako zabieg często kojarzony z zabiegami lekarzy medycyny estetycznej, nasuwa pewne wątpliwości.

Zdaniem Wnioskodawczyni, jest to zabieg, który poprawia kształt ust, zwiększa ich objętość, polepsza nawilżenie. Jest doskonałym wyjściem dla osób w średnim wieku, które nie chcą poddawać się bardziej inwazyjnym zabiegom u lekarzy medycyny (np. wypełniacze trwałe z własnej tkanki tłuszczowej), a tylko tymczasowo (na okres średnio od 6 do 12 miesięcy) polepszyć stan swoich warg. Po tym czasie kwas hialuronowy, jako w 100% naturalna substancja, zostanie całkowicie wchłonięty przez organizm. Wnioskodawczyni zabieg ten zaliczyłaby do zabiegów kosmetyki/kosmetologii zachowawczej oraz upiększającej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie opodatkowania w formie karty podatkowej usług kosmetycznych polegających na: wykonaniu makijażu permanentnego oraz wypełnianiu ust kwasem hialuronowym – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2157, z poźn. zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie:

1.  ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;
2.  karty podatkowej.

Stosownie do uregulowań prawnych zawartych w art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik Nr 3 do ustawy, zwanej dalej „tabelą”, w zakresie wymienionym w załączniku Nr 4 do ustawy – przy zatrudnieniu nieprzekraczającym stanu określonego w tabeli.

Z definicji działalności usługowej zawartej w art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika, że jest to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1293 i 1435 oraz z 2009 r., poz. 256 i 1753) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1068 oraz z 2017 r., poz. 60), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Ponadto, stosownie do treści art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie;
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli;
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne;
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej;
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie;
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym;
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Za usługi specjalistyczne w rozumieniu ust. 1 pkt 3 uważa się czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4 – o czym stanowi art. 25 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W myśl art. 25 ust. 4 ww. ustawy, jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej zgłosi prowadzenie działalności, określonej w art. 23 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 oraz w ust. 1a, w różnym zakresie lub prowadzi działalność w odrębnych zakładach, łączne zatrudnienie nie może przekroczyć stanu zatrudnienia określonego dla zakresu działalności, dla którego przewidziano najwyższy stan zatrudnienia.

Ponadto, stosownie do art. 26 ust. 4 ww. ustawy, jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej zgłosi prowadzenie działalności wymienionej w art. 23 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a w różnych zakresach lub różnych miejscowościach, dla których przewidziano różne wysokości stawek karty podatkowej, wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala się według stawki właściwej dla tego zakresu działalności i miejscowości, dla których przewidziana jest stawka najwyższa. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do podatników prowadzących działalność usługową w zakresie handlu detalicznego oraz działalność gastronomiczną.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w sierpniu 2017 r. Wnioskodawczyni otworzyła salon kosmetyczny, w którym wykonuje makijaż permanentny oraz wypełnienie ust za pomocą kwasu hialuronowego. Usługi te nie są wymienione w załączniku Nr 3, ale są nadal zabiegami z branży kosmetycznej). W załączniku wymieniony jest makijaż, a wykonując makijaż permanentny za pomocą specjalnych barwników i maszynki z jednorazową igłą, Wnioskodawczyni wprowadza kolor w warstwy naskórka tymczasowo (średnio na okres dwóch lat), zmieniając jego barwę. Jest to zabieg, który można traktować jako makijaż trwały, permanentny (półtrwały, bo z czasem ulega wypłukaniu). Kosmetyka zachowawcza, inaczej zapobiegawcza, pielęgnacyjna, ma na celu podtrzymanie urody i zapobieganie powstawaniu defektów skóry. Wypełnianie ust kwasem hialuronowym to często przywrócenie naturalnej objętości czerwieni wargowej, która z czasem straciła swoją elastyczność i kształt. Zabieg ten powinien zostać zakwalifikowany do tych wymienionych w ustawie, ponieważ oprócz pokreślenia walorów estetycznych niesie za sobą nawilżanie, czyli pielęgnację.

Usługi kosmetyczne zostały ujęte pod poz. 88 części I - Działalność usługowa oraz wytwórczo-usługowa - Tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej, stanowiącej załącznik Nr 3 do ustawy.

Natomiast zakres tych usług szczegółowo określony został w poz. 88 załącznika Nr 4 do ww. ustawy - Charakterystyka działalności usługowej i wytwórczo-usługowej objętej opodatkowaniem w formie karty podatkowej, gdzie wskazano, że obejmuje on:

*   wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki upiększającej: stosowanie maseczek upiększających, farbowanie rzęs oraz regulacja i farbowanie brwi, makijaż, manicure i pedicure,

*   wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki zachowawczej, z zastosowaniem odpowiednich aparatów i preparatów: oczyszczanie skóry twarzy i pleców, masaże pielęgnacyjne twarzy, szyi, ramion, rąk, głowy itp., maski pielęgnacyjne (np. ściągające, odżywcze, plastyczne i ziołowe),

*   wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki leczniczej, jak: lecznicze oczyszczanie skóry z zaskórników, usuwanie prosaków oraz wykwitów mięczaka zakaźnego, masaże lecznicze, masaże refleksyjne, zabiegi z dziedziny światło-, wodo- i elektroterapii, wchodzące w zakres kosmetyki zachowawczej i leczniczej.

Wynika z tego, że makijaż permanentny można traktować, jako usługi kosmetyczne, zdefiniowane w załączniku Nr 4 w poz. 88 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W odniesieniu do możliwości opodatkowania usług kosmetycznych polegających na wypełnianiu ust kwasem hialuronowym w formie karty podatkowej stwierdzić należy, że wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki zachowawczej to wykonywanie usług z zastosowaniem odpowiednich aparatów i preparatów: oczyszczanie skóry twarzy i pleców, masaże pielęgnacyjne twarzy, szyi, ramion rąk, głowy itp., maski pielęgnacyjne (np. ściągające, odżywcze, plastyczne i ziołowe), a zatem w tak określonej charakterystyce nie mieszczą się zabiegi z zakresu medycyny estetycznej z wykorzystaniem kwasu hialuronowego.

Należy zauważyć, że świadczenie tego rodzaju usług nie można również zakwalifikować do zabiegów kosmetyki upiększającej i leczniczej, zdefiniowanych w ww. załączniku Nr 4 do ustawy.

Dotychczasowy dorobek sądów administracyjnych nakazuje przy interpretowaniu normy prawa podatkowego decydujące znaczenie nadać wykładni językowej, która w treści użytych w przepisie słów upatruje pierwszoplanowej metody odkodowania ustanowionej normy (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 lipca 2004 r., sygn. akt I SA/Wr 1114/02). Dopiero w sytuacji, gdy językowa wykładnia nie pozwala na zajęcie jednoznacznego stanowiska, bywa konieczne sięganie do innych rodzajów wykładni stosowanych w prawie.

Niezależnie od powyższego, pomocna w zakresie prawidłowego zakwalifikowania wykonywanych przez Wnioskodawczynię usług może okazać się opinia Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, zgodnie z którą: „preparaty kwasu hialuronowego i inne substancje z grupy tzw. wypełniaczy są wstrzykiwanymi implantami służącymi do przywracania objętości tkanek i klasyfikowane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie klasyfikowania wyrobów medycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 215, poz. 1416) do klasy III pod względem ryzyka ich stosowania. Do klasy tej zalicza się inwazyjne wyroby medyczne, w tym np. chirurgiczne inwazyjne wyroby medyczne przeznaczone do chwilowego oraz do krótkotrwałego użytku, jak np. implanty tkankowe. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 211) wyrób medyczny to narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celach medycznych”.

Powołane wyżej stanowisko Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego jest dostępne pod adresem strony internetowej https….sprawie-wykonywania-zabiegow-zakresu-medycyny-estetycznej/.

Ponadto w odpowiedzi podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia z dnia 11 lipca 2012 r. na interpelację posła Macieja Orzechowskiego z dnia 13 czerwca 2012 r., Nr 5775 wskazano: „Wobec powyższego diagnozowanie i leczenie zmian skórnych oraz wykonywanie zabiegów medycznych, o których mowa w interpelacji, w tym m.in. podawanie kwasu hialuronowego, pozostaje w zakresie kompetencji lekarza”.

Zaznaczyć należy, że Minister Zdrowia w odpowiedzi na interpelację nie dokonywał podziału z jakich przyczyn ma być podany m.in. kwas hialuronowy (czy wskazanie lecznicze, czy też jako zabieg upiększający).

Również z odpowiedzi Ministra Zdrowia z dnia 26 stycznia 2017 r., Nr NSK.0762.1.2017 przesłanej do Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej wynika, że: „W kwestii dotyczącej kwalifikacji osób uprawnionych do wykonywania zabiegów polegających na wstrzykiwaniu kwasu hialuronowego, czy toksyny botulinowej informuję, że podzielam przekazane nam stanowiska ekspertów w tym zakresie (\`(...)\`), zgodnie z którymi zabiegi tego rodzaju powinny być wykonywane przez lekarzy, jako przedstawicieli grupy zawodowej legitymującej się specjalistycznym zakresem wiedzy teoretycznej i praktycznej. Takiego zakresu wiedzy, jaki posiadają lekarze, nie uzyskują bowiem, ani absolwenci studiów na kierunku kosmetologia, ani absolwenci szkół policealnych kształcących w zawodzie technika usług kosmetycznych, ani tym bardziej uczestnicy różnego rodzaju kursów kosmetycznych”.

Podkreślić należy, że w powołanych powyżej przepisach ustawodawca nie odnosi się do statystycznej klasyfikacji wykonywanych przez przedsiębiorcę czynności, lecz jedynie uzależnia prawo do omawianej formy opodatkowania od tego, czy wykonywane przez niego usługi mieszczą się w podanej wyżej charakterystyce działalności usługowej.

Wnioskodawczyni uważa, że w załączniku Nr 4 zawarty jest zapis, na podstawie którego można przyjąć, że kartą podatkową mogą zostać opodatkowane również zabiegi kosmetyki zachowawczej z użyciem odpowiednich preparatów. Kosmetyka zachowawcza, inaczej zapobiegawcza, pielęgnacyjna, ma na celu podtrzymanie urody i zapobieganie powstawaniu defektów skóry. Wypełnianie ust kwasem hialuronowym to często przywrócenie naturalnej objętości czerwieni wargowej, która z czasem straciła swoją elastyczność i kształt.

Zabieg ten w opinii Wnioskodawczyni powinien zostać zakwalifikowany do tych wymienionych w ustawie, ponieważ oprócz pokreślenia walorów estetycznych niesie za sobą nawilżanie, czyli pielęgnację.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawczyni świadczyłaby wyłącznie usługi polegające na wykonywaniu makijażu permanentnego to miałaby prawo do ich opodatkowania w formie karty podatkowej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jednakże ze względu na fakt, że w ramach tej samej działalności Wnioskodawczyni świadczy również usługi polegające na wypełnianiu ust kwasem hialuronowym, które nie mieszczą się w charakterystyce usług kosmetycznych określonych w załączniku Nr 4 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne to nie będzie miała tym samym prawa do opodatkowania w formie karty podatkowej przychodów osiąganych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W tej sytuacji dokonany przez Wnioskodawczynię w dniu 18 stycznia 2018 r. wybór ryczałtu ewidencjonowanego, jako formy opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, jest zasadny.

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Tak więc, jeżeli opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie będzie zgodny ze zdarzeniem, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.