Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIT2-1.4011.792.2025.2.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt-kredyt hipoteczny
lokal
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

    29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 23 października 2025 r. (wpływ 30 października 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Prowadzi
    jednoosobową, pozarolniczą działalność gospodarczą w ramach wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG) - psycholog, psychoterapeuta.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawczyni, zgodnie z wpisem w Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jest działalność psychologiczna i
    psychoterapeutyczna. Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy
    na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja rachunkowa dla działalności gospodarczej
    prowadzona jest za pomocą podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą 16 kwietnia 2024 r. W 2024 r.
    rozliczany był podatek dochodowy na zasadach ogólnych, zaś w 2025 r. podatek
    dochodowy rozliczany jest liniowo (PIT-19%).
    Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (VAT). Pozostaje w związku małżeńskim, w którym panuje rozdzielność majątkowa od 24
    maja 2010 r.
    12 marca 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła lokal mieszkalny finansując
    zakup ze wspólnie zaciągniętego kredytu hipotecznego (50/50). Co miesiąc solidarnie z
    mężem wpłacają na konto kredytowe po połowie wysokości raty obejmującej kapitał i
    odsetki.
    Na cele działalności gospodarczej Wnioskodawczyni przeznaczyła 20% całego lokalu, w
    którym jest prowadzona Jej działalność gospodarcza. Jest to widoczne w CEiDG.
    Koszty obsługi kredytu (odsetki, prowizje, opłaty bankowe) w 20% są ponoszone w celu
    zachowania i zabezpieczenia źródła przychodu. Dzięki czemu wydatki kredytowe pozostają
    wprost powiązane z bieżącym osiąganiem przychodów.
    Wnioskodawczyni aktualnie uwzględnia 20% całości kosztów odsetek ponoszonych w
    związku z zaciągniętym kredytem na zakup nieruchomości w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Lokal mieszkalny nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności
    gospodarczej.
    W piśmie z 23 października 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni
    wskazała, że posiada 50% udziału w lokalu mieszkalnym, które jest przedmiotem opisu
    sprawy. Ratę obejmującą kapitał i odsetki od połowy kredytu Wnioskodawczyni płaci z
    majątku osobistego.
    Lokal mieszkalny w prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni
    wykorzystuje od 15 maja 2025 r. Część wykorzystywana w działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni jest wyodrębniona od pozostałej części mieszkania - na tą część 20%
    składa się jeden pokój, w którym odbywa się praca intelektualna i przyjmowani są klienci
    oraz część kuchni, łazienki i korytarza. Wnioskodawczyni uwzględnia 20% całości odsetek
    od kredytu, ponieważ do działalności gospodarczej wykorzystuje 20% powierzchni
    całkowitej mieszkania na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

    Wnioskodawczyni będzie posiadała dowód bankowy przelewu z Jej prywatnego konta na
    konto dotyczące kredytu - na spłatę połowy raty kredytowej zawierającej kapitał i odsetki.
    Drugą część raty w takiej samej wysokości wpłaca Jej mąż ze swojego majątku osobistego.
    Lokal służy Wnioskodawczyni w prowadzeniu sesji terapeutycznych z klientami, co jest
    głównym przychodem Jej działalności.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni ma możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej 20% całości odsetek z kredytu na zakup
    nieruchomości – w odniesieniu do aktualnie zaciągniętego kredytu i spłacanych odsetek?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawczyni uważa, że zaliczenie 20% całości zapłaconych odsetek od kredytu
    hipotecznego do kosztów uzyskania przychodów jest prawidłowe.
    W związku z korzystaniem z 20% całości lokalu, Wnioskodawczyni uważa, że może odliczać
    20% całości zapłaconych odsetek w racie kredytu.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23.
    Koszty związane z opłacaniem odsetek są związane z zachowaniem i zabezpieczeniem
    źródła przychodu.
    Art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi o
    wydatkach nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów - dotyczy nie zapłaconych
    odsetek. Wnioskodawczyni wskazuje, że w koszty będzie księgowała tylko zapłacone
    odsetki na podstawie przelewu bankowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
      przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      być właściwie udokumentowany.

    Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi
    istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły
    potrącania wydatków w określonym czasie.
    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania
    przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętych przychodów.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła
    przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób
    gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest
    więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w
    przyszłości.
    Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności,
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na
    podatniku.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł
    określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność
    między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów
    trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy
    kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów
    podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego
    celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia
    przychodów podatnika.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z
      tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w
      przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

          pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
          kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości
          różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
          pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
          kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w
          wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą
          zwróconego kapitału.
    Ponadto, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych
      od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych
      inwestycji.
    Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki)
    daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie
    zwiększają kosztów inwestycji. Zatem, aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania
    przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze
    spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).
    W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:
      są faktycznie zapłacone,
      pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,
      nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Z opisu sprawy wynika, że od 16 kwietnia 2024 r. prowadzi Pani jednoosobową
    pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem jest działalność psychologiczna
    i psychoterapeutyczna. Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym panuje
    rozdzielność majątkowa od 24 maja 2010 r. 12 marca 2025 r. wraz z mężem nabyła Pani
    lokal mieszkalny finansując zakup ze wspólnie zaciągniętego kredytu hipotecznego (50
    /50). Posiada Pani 50% udziału w lokalu mieszkalnym. Część wykorzystywana w
    działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest wyodrębniona od pozostałej części
    mieszkania - na tę część 20% składa się jeden pokój, w którym odbywa się praca
    intelektualna i przyjmowani są klienci oraz część kuchni, łazienki i korytarza. Uwzględnia
    Pani 20% całości odsetek od kredytu, ponieważ wykorzystuje Pani 20% powierzchni
    całkowitej lokalu na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Będzie posiadała Pani
    dowód bankowy przelewu z Pani prywatnego konta na konto dotyczące kredytu - na
    spłatę połowy raty kredytowej zawierającej kapitał i odsetki. Co miesiąc solidarnie Pani z
    mężem wpłaca na konto kredytowe po połowie wysokości raty obejmującej kapitał i
    odsetki. Ratę obejmującą kapitał i odsetki od połowy kredytu płaci Pani z majątku
    osobistego.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy prawa wskazać
    należy, że zapłacone przez Panią odsetki od połowy kredytu hipotecznego, może Pani
    zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 20% całości odsetek z płaconego
    kredytu tj. stosując proporcję, w jakiej pozostaje powierzchnia lokalu mieszkalnego

    wykorzystywana na cele Pani działalności gospodarczej do łącznej powierzchni tego
    lokalu, w którym posiada Pani udział, o ile faktycznie wydatek ten ma związek
    przyczynowo-skutkowy z przychodami i jest odpowiednio udokumentowany.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie w Pani indywidualnej sprawy.
    Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.