Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-193/08/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-30
Teza: Opodatkowanie czynności wykonywanych przez Fundację na rzecz sponsora, wynikających z zawartej umowy
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; fundacje; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sponsoring; stawka-stawki podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Fundacji, przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2008r. (data wpływu 4 lutego 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych na rzecz sponsora, wynikających z zawartej umowy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych na rzecz sponsora, wynikających z zawartej umowy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Fundacją ustanowioną w 2004r. Jednostka wpisana jest do KRS-u Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych. Cele działania Fundacji zapisane w Statucie, to między innymi: wspieranie działań związanych z ochroną zdrowia, rozwój medycyny molekularnej, popieranie współpracy przyrodników, promowanie rozwoju młodych pracowników nauki, tworzenie odpowiednich warunków dla funkcjonowania i rozwoju medycyny molekularnej, oraz dyscyplin pokrewnych ze szczególnym uwzględnieniem farmakologii molekularnej oraz dyscyplin pokrewnych. Jednostka realizuje swoje cele statutowe między innymi poprzez: prelekcje, konferencje, sympozja, warsztaty naukowe, itp. Wnioskodawca corocznie organizuje kilkudniowe Międzynarodowe Warsztaty Kardiologii Inwazyjnej, jak też Konferencje Psychiatryków i Położników. W warsztatach i konferencjach biorą udział specjaliści - lekarze, zarówno z Polski, jak i z zagranicy. Z uwagi na duże uznanie w środowisku lekarskim powyższych warsztatów i konferencji, Wnioskodawca otrzymuje od różnych podmiotów gospodarczych propozycje sponsorowania tych konferencji.

Sponsor przekazuje Wnioskodawcy przewidzianą w umowie o sponsoring kwotę pieniężną za możliwość promocji swojej firmy oraz produktów w czasie trwania konferencji. Wnioskodawca, co wynika z umowy o sponsoring, zapewnia właściwy poziom konferencji, eksponowanie logo i oznaczeń sponsora, przedstawienie sponsorowi programu konferencji, przekazanie sponsorowi ustalonej ilości zaproszeń do nieodpłatnego uczestnictwa. Wnioskodawca wystąpił z zapytaniem do Urzędu Statystycznego w Łodzi, o zakwalifikowanie tego typu czynności, wg grupowania PKWiU. W odpowiedzi z dnia 6 grudnia 2007r. Urząd Statystyczny uznaje, że wykonywane przez Fundację podczas konferencji na rzecz sponsora czynności między innymi: zapewnienia korzystania z powierzchni wystawowej, przekazanie zaproszeń do nieodpłatnego uczestnictwa, przedstawienie programów konferencji, itp. nie są usługami w świetle PKWiU. Dodatkowo, Urząd Statystyczny stwierdził, iż wymienione w piśmie usługi Fundacji objęte są zakresem działu PKD 91 "działalność organizacji członkowskich, gdzie indziej nie sklasyfikowane".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z wykonywaniem czynności opisanych we wniosku, jak też uzyskaną odpowiedzią z Urzędu Statystycznego w Łodzi, powyższe czynności wykonywane na rzecz sponsora, wynikające z zawartej umowy, powinny być objęte opodatkowaniem podatkiem VAT oraz w jakiej stawce?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro czynności opisane przez niego powyżej, nie są usługą w świetle PKWiU, to nie podlegają podatkowi od towarów i usług, gdyż ustawodawca nie wymienia ich w art. 5 ust.1 ustawy o VAT. W art. 5 ust. 1 ww. ustawy, ustawodawca do opodatkowania zalicza odpłatne świadczenie usług. Skoro jednostka nie świadczy usług, to artykuł powyższy nie ma zastosowania w tym przypadku. W związku powyższym Wnioskodawca uznaje, iż czynności na rzecz sponsora dotyczą działalności grupowanej do działu PKD 91, a ten wymieniony jest w załączniku nr 4 poz.10 do ustawy o podatku od towarów i usług tj. usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane (wyłącznie statutowe). Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane na rzecz sponsora są czynnościami zwolnionymi z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z ustawą z dnia 6 kwietnia 1984r. o fundacjach (t.j. Dz. U. z 1991r. Nr 46, poz. 203 ze zm.) fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami (art. 1).

Fundacja działa na podstawie przepisów ww. ustawy i statutu (art. 4). Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jej celów. Jeżeli fundacja ma prowadzić działalność gospodarczą, wartość środków majątkowych fundacji przeznaczonych na działalność gospodarczą, nie może być mniejsza niż 1000 złotych (art. 5 ust. 5). Podjęcie przez fundację działalności gospodarczej nie przewidzianej w statucie wymaga uprzedniej zmiany statutu. Zmiana statutu fundacji wymaga wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. Przepisy art. 9 stosuje się odpowiednio (art. 11 ust. 1 i 2).

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również czynności wymienione w pkt 1, 2 i 3 ww. przepisu.

Tak określony zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług łączyć należy z definicją podatnika zawartą w art. 15 ustawy o VAT, z której wynika, iż status podatnika warunkowany jest samodzielnym wykonywaniem działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza obejmuje natomiast – w myśl ust. 2 powołanego artykułu – wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wskazać przy tym należy, iż spełnienie tego warunku rozpatrywać należy w odniesieniu do konkretnej czynności, a nie w stosunku do całokształtu działalności prowadzonej przez dany podmiot (uzyskanie statusu podatnika przez dany podmiot z tytułu wykonywania określonych czynności nie skutkuje kwalifikowaniem każdej innej jego aktywności jako działalności gospodarczej). Fundacja, jako osoba prawna świadcząca usługi jest podatnikiem VAT w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Realizacja zadań statutowych fundacji ma z reguły charakter usługowy nieodpłatny, poza przypadkami prowadzenia przez nią działalności gospodarczej związanej z jej celami statutowymi (czynności odpłatne). Biorąc pod uwagę powołane przepisy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają statutowe czynności fundacji jedynie wówczas, gdy są realizowane za odpłatnością (odpłatne dostawy towarów i odpłatne świadczenie usług), natomiast gdy są wykonywane nieodpłatnie – nie podlegają podatkowi od towarów i usług.

Z powołanych powyżej przepisów art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, iż definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zatem opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Zwrócić również należy uwagę, iż pod rządami ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do każdej płatności pieniężnej rozpatrywać należy, czy nie stanowi ona otrzymanego wynagrodzenia za jakieś świadczenia wykonane przez dany podmiot. Jeśli można zidentyfikować takie świadczenia, to wówczas otrzymaną płatność należałoby potraktować jako wynagrodzenie za usługę. W przypadku więc, gdy podmiot płacący uzyskuje korzyść z pewnego rodzaju sytuacji zobowiązanie takie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako świadczenie usługi. W konsekwencji powinno być ono opodatkowane podatkiem VAT.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Wnioskodawca zawiera umowy sponsoringu, w ramach których Sponsor przekazuje Wnioskodawcy przewidzianą w umowie o sponsoring kwotę pieniężną za możliwość promocji swojej firmy oraz produktów w czasie trwania konferencji. Wnioskodawca, co wynika z umowy o sponsoring, zapewnia właściwy poziom konferencji, eksponowanie logo i oznaczeń sponsora, przedstawienie sponsorowi programu konferencji, przekazanie sponsorowi ustalonej ilości zaproszeń do nieodpłatnego uczestnictwa.

Przepisy podatkowe, w szczególności ustawa o podatku od towarów i usług, nie zawierają ustawowej definicji sponsoringu. Zgodnie ze Słownikiem wyrazów obcych (Wydawnictwo PWN), przez sponsoring rozumie się: „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności”. Celem sponsoringu jest między innymi upowszechnianie znajomości firmy i jej produktów wśród klientów i potencjalnych nabywców produktów i usług. Ponadto jedną z podstawowych cech sponsoringu jest łączenie w sobie reklamy, aktywizacji sprzedaży lub public relations. Istotnym dla celów podatkowych jest fakt, iż umowa sponsoringu jest oparta na ekwiwalentności świadczeń, ponieważ sponsor ponosi pewne koszty w celu sfinansowania określonych działań sponsorowanego. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż czynności wykonywane na rzecz sponsora wynikające z zawartej z nim umowy są w świetle ustawy o podatku od towarów i usług odpłatnym świadczeniem usług.

Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o VAT usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 19. W myśl § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) dla celów podatku od towarów i usług (do dnia 31 grudnia 2008r.) stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz.264 ze zm.). Jednocześnie stosownie do art. 41 ust. 13 ustawy o VAT, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Jak wynika z treści wniosku w opinii Urzędu Statystycznego w Łodzi wymienione w piśmie usługi Fundacji objęte są zakresem działu PKD 91 "działalność organizacji członkowskich, gdzie indziej nie sklasyfikowana". Nie wyklucza to jednak możliwości zaliczenia usług świadczonych przez Fundację do grupowania innego niż objęte działaniem PKWiU 91 „Usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej niesklasyfikowane” – zgodnie z charakterem wykonywanych czynności. Jednakże w opinii organu statystycznego wykonywane przez Fundację podczas konferencji na rzecz sponsora czynności polegające między innymi na zapewnieniu sponsorowi korzystania z powierzchni wystawowej w miejscach odbywania się sponsorowanego wydarzenia, przekazanie zaproszeń do nieodpłatnego uczestnictwa w danym wydarzeniu, przedstawienie sponsorowi programu konferencji, itp. nie są usługą w świetle Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Nie oznacza to jednak, że nie stanowią usługi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwłaszcza, że istnieje pomiędzy stronami (Wnioskodawcą i sponsorem) stosunek prawny i w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Tym samym istnieje w przedmiotowej sprawie bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą (umożliwienie sponsorowi promocji firmy oraz produktów w czasie trwania konferencji, zapewnienie właściwego poziomu konferencji, eksponowanie logo i oznaczeń sponsora, przedstawienie sponsorowi programu konferencji czy przekazanie sponsorowi ustalonej ilości zaproszeń do nieodpłatnego uczestnictwa) i przekazanym za nią wynagrodzeniem (kwota pieniężna przekazana przez sponsora Wnioskodawcy zgodnie z umową). Oznacza to, że z tego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, wynika wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W związku z powyższym usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz sponsora, nie wymienione w klasyfikacjach statystycznych podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki 22% na podstawie ww. przepisu art. 41 ust. 13 ustawy o VAT. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.** Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, .w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.