Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.412.2025.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Nieuznania za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży
udziału w Nieruchomości, a tym samym nieuznania transakcji
sprzedaży za czynność podlegającą opodatkowaniu
podatkiem VAT oraz brak zastosowania zwolnienia z
opodatkowania podatkiem VAT do tej transakcji w przypadku
uznania jej za czynność podlegającą opodatkowaniu
podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: budynek-budynek użytkowy
sprzedaż-sprzedaż budynków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 1 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu
    sprzedaży udziału w Nieruchomości, a tym samym nieuznania transakcji sprzedaży za
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku zastosowania
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT do tej transakcji w przypadku uznania jej
    za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz podatku dochodowego
    od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 9 czerwca 1995 r. Pan A i Pan B nabyli po 50% udziałów w nieruchomości przy ul. ...
    (działka ewidencyjna o numerze ..., przy ulicy ..., wraz ze znajdującym się na niej
    budynkiem o charakterze usługowym, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr. ...
    we .... (dalej jako Nieruchomość).
    W dniu 29 listopada 1995 r. Panowie A i B założyli spółkę cywilną, której przekazali prawo
    do używania Nieruchomości.
    Dnia 20 stycznia 2001 r. dotychczasowi wspólnicy spółki podjęli uchwałę, zgodnie z którą
    ogół praw i obowiązków B przysługiwać będzie na zasadach współwłasności małżonkom B
    i C dalej także jako Wnioskodawca).
    Z dniem 31 marca 2001 r. wspomniana spółka cywilna przekształcona została w spółkę
    jawną „Nieruchomości” (dalej także jako Spółka). Do Spółki wniesione zostały jako wkład
    niepieniężny nieruchomości, którymi ta zarządzała w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Przedmiotowa dla niniejszej sprawy Nieruchomość jednak nigdy nie
    znalazła się w majątku Spółki.

    Pod koniec 2001 r. między małżonkami B i C zawarta została umowa „wyłączająca
    wspólność ustawową małżeńską i podział majątku dorobkowego”. W zakresie
    nieruchomości przy ..., drugim współwłaścicielem, obok A została wskutek tego
    Wnioskodawca.
    W dniu 1 stycznia 2002 r. Wnioskodawca oraz A zawarli ze Spółką umowę użyczenia
    Nieruchomości na czas oznaczony, do dnia 31 grudnia 2011 r.
    22 marca 2002 r. A, B i Wnioskodawca jako wspólnicy spółki podjęli uchwałę, zgodnie z
    którą stosownie do treści umowy małżeńskiej majątkowej wyłączającej wspólność
    ustawową małżeńską wraz z podziałem majątku dorobkowego małżonków B i C, drugim
    (poza A) wspólnikiem spółki pozostaje jedynie Wnioskodawca.
    1 stycznia 2012 r. Wnioskodawca i A jako współwłaściciele nieruchomości przy ul. ...
    podpisali na czas nieoznaczony umowę użyczenia, na mocy której zezwolili Spółce na
    używanie Nieruchomości z prawem pobierania pożytków. Zgodnie z umową, wszystkie
    remonty, w tym zainstalowanie windy osobowej w lokalu, ponoszone są na koszt Spółki.
    Od tego momentu Nieruchomość była wynajmowana kolejnym najemcom, a koszty
    remontów koniecznych do przystosowania Nieruchomości do nowych najemców ponosiła
    Spółka.
    Przedmiotem działalności Spółki od jej początku jest obrót, zarząd, wynajem, podnajem
    nieruchomości, usługi budowlane, komis, wytwórczość, handel artykułami spożywczymi i
    przemysłowymi, usługi fryzjerskie i kosmetyczne.
    W roku 2022, w Nieruchomości wykonany został remont elewacji i remont dachu, którego
    łączny koszt wyniósł około ... zł i poniesiony został w całości przez Spółkę.
    Od 1 stycznia 2025 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą,
    która polega na wynajmie nieruchomości użytkowych, co do których posiada ona prawa,
    prowadzona działalność nie dotyczy Nieruchomości, która nadal wynajmowana jest przez
    Spółkę. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży praw
    do nieruchomości. Nieruchomość nie została wprowadzona do środków trwałych
    Wnioskodawcy.
    Również z majątku prywatnego w ostatnich latach Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży
    praw do nieruchomości, jakakolwiek transakcja tego typu miała dopiero miejsce w 2017 r.,
    gdzie Wnioskodawca sprzedał 50% praw udziału w nieruchomości gruntowej. Poza tą
    jedną transakcją sprzedaży Wnioskodawca nie sprzedawał w ostatnich latach żadnych
    praw związanych z nieruchomościami.
    W ostatnich dwóch latach przed planowaną sprzedażą nie były ponoszone na
    Nieruchomości wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów podatku dochodowego
    stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku.
    Wspólnicy Spółki uchwałą ... r. postanowili na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15
    września 2000 r. Kodeks spółek handlowych o rozwiązaniu spółki z dniem podjęcia
    uchwały, co za tym idzie od dnia 10 grudnia 2024 r., zgodnie z informacją z KRS, Spółka
    znajduje się w stanie likwidacji.
    W najbliższej przyszłości Wnioskodawca planuje sprzedaż udziałów w Nieruchomości, w
    momencie otrzymania satysfakcjonującej oferty w tym zakresie. Dokładna data, co
    oczywiste, nie jest możliwa do przewidzenia.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług według numeracji we wniosku
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym, w przyszłości, w zakresie sprzedaży udziału w
    Nieruchomości Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako VATU), a
    tym samym czy opisywana transakcja będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 VATU?

    2a. Jeżeli odpowiedź na pytanie „2” będzie twierdząca, to czy zastosowanie do takiej
    transakcji znajdzie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a VATU?
    Pani stanowisko w sprawie
    Stanowisko w zakresie pytania „2”
    W zakresie pytania drugiego, sprzedając udział w Nieruchomości zdaniem Wnioskodawcy
    nie będzie on działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 VATU, a tym
    samym opisywana transakcja nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług na
    mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 VATU.
    Jak bowiem stanowi art. 15 ust. 1 VATU
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie zaś z brzmieniem art. 15 ust. 2 VATU
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przedmiotowa Nieruchomość niewątpliwie nie jest zaś wykorzystywana, przez
    Wnioskodawcę w sposób ciągły w celach zarobkowych. Jest ona po prostu użyczana
    Spółce, która to zarządza nią jako profesjonalny podmiot zajmujący się obrotem
    nieruchomościami. Sam zaś Podatnik, tak jak to zostało opisane już w stanowisku w
    zakresie pytania drugiego, nie wniósł Nieruchomości do majątku Spółki jako wkład
    niepieniężny, pomimo że robił tak w zakresie każdej nieruchomości wykorzystywanej w
    ramach działalności gospodarczej (vide stan faktyczny).
    Niewątpliwie więc udział w Nieruchomości stanowił w tym przypadku alokację prywatnych
    środków, a nie inwestycję związaną z działalnością gospodarczą. Co za tym idzie,
    sprzedając udziały w Nieruchomości. Sama Nieruchomość zaś została użyczona Spółce na
    długo jeszcze przed rozpoczęciem działalności gospodarczej Wnioskodawca (1 stycznia
    2025 r.), co więcej nie jest ona wynajmowana prze Wnioskodawcę wraz nieruchomościami
    na których Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, a od ponad 20 lat użyczana.
    Wnioskodawca nie będzie więc działał w charakterze podatnika, a sama transakcja nie
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Stanowisko w zakresie pytania „2a”
    Nawet jeżeli jednak uznać tutaj, że opisywana przyszła transakcja sprzedaży udziałów
    przez Wnioskodawcę w Nieruchomości będzie stanowić czynność opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług (wbrew stanowisku Wnioskodawcy), to należy niewątpliwie
    zauważyć, że znajdzie tutaj zastosowanie zwolnienie, o którym mowa art. 43 ust. 1 pkt 10
    VATU.
    Jak bowiem stanowi ww. przepis
    Zwalnia się od podatku: dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata;

    Przekładając więc powyższe na stan faktyczny niniejszej sprawy, z całą pewnością ww.
    zwolnienie znajdzie tutaj zastosowanie. Sama potencjalna dostawa nie będzie bowiem
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, zaś pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą części budynku upłynął okres znacznie dłuższy niż 2 lata.
    Jako oczywiste jawi się więc to, że w przypadku przyszłej sprzedaży udziałów w
    Nieruchomości, nawet jeżeliby uznać, że będzie Pani traktowana w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, to niewątpliwie będzie w takim przypadku uprawniona do
    skorzystania ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 VATU.
    W zakresie obejmującym niniejszą Nieruchomość wydane zostały już interpretacje
    indywidualne o znakach 0114-KDIP1-1.4012.105.2024.4.AWY oraz 0114-KDIP3-
    2.4011.180.2024.3.MN. Interpretacje te wydane zostały jednak w stosunku do drugiej
    osoby, która posiada udział w Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w podatku od towarów i usług jest:
      · nieprawidłowe w zakresie nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu
        sprzedaży udziału w Nieruchomości i tym samym nieuznania tej sprzedaży za
        czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
      · prawidłowe w zakresie zwolnienia sprzedaży udziału w Nieruchomości z
        opodatkowania podatkiem VAT w przypadku uznania tej sprzedaży za czynność
        podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej: Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r. sygn. akt I FPS 2/11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana
    tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str.
    1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
      budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych:
      „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
      przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
      gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym
      okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
      nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę
    wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do
    stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru muszą istnieć obiektywne dowody
    potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Dla
    uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i
    podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że dnia 29 czerwca 1995 r. Panowie A i B założyli
    spółkę cywilną, której przekazali prawo do używania Nieruchomości.
    20 stycznia 2001 r. dotychczasowi wspólnicy spółki podjęli uchwałę, zgodnie z którą ogół
    praw i obowiązków B przysługiwać będzie na zasadach współwłasności małżonkom B i C
    Wnioskodawczyni.
    31 marca 2001 r. ww. spółka cywilna została przekształcona w spółkę jawną (Spółka).
    Nieruchomość nigdy nie znalazła się w majątku Spółki.
    Pod koniec 2001 r. między małżonkami B i C zawarta została umowa „wyłączająca
    wspólność ustawową małżeńską i podział majątku dorobkowego”. W zakresie
    nieruchomości przy ul. ..., drugim współwłaścicielem, obok A została wskutek tego
    Wnioskodawczyni.
    1 stycznia 2002 r. Pani i A zawarli ze Spółką umowę użyczenia Nieruchomości na czas
    oznaczony, do dnia 31 grudnia 2011 r.
    1 stycznia 2012 r. Pani oraz A jako współwłaściciele Nieruchomości podpisali na czas
    nieoznaczony umowę użyczenia, na mocy której zezwolili Spółce na używanie
    Nieruchomości z prawem pobierania pożytków. Od tego momentu Nieruchomość była
    wynajmowana przez Spółkę kolejnym najemcom.

    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Pani wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności
    tego, czy z tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości będzie Pani działała w charakterze
    podatnika podatku VAT, a tym samym, czy opisywana transakcja będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że sprzedaż udziału w Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że udział w Nieruchomości w żaden sposób nie
    służył ani nie służy Pani do celów prywatnych. Nieruchomość jest użyczana Spółce, w
    której jest Pani wspólnikiem. Od dnia podpisania umowy użyczenia na czas nieoznaczony,
    Nieruchomość jest wynajmowana przez Spółkę kolejnym najemcom. Wykorzystuje więc
    Pani Nieruchomość do działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, iż sprzedaż udziału w Nieruchomości nie będzie sprzedażą majątku
    prywatnego. Sposób wykorzystania Nieruchomości, jak i jej usługowy charakter wskazują,
    że Pani zamiarem nie było wykorzystywanie udziału w Nieruchomości do celów
    osobistych. Należy więc uznać, że przy zbyciu udziału w Nieruchomości wystąpi Pani w
    charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż udziału w
    Nieruchomości będzie czynnością stanowiącą działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust.
    2 ustawy.
    W związku z powyższym, sprzedaż udziału w Nieruchomości będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z
    tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości i tym samym nieuznania tej sprzedaży za
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczonego we wniosku
    jako nr 2), należy uznać za nieprawidłowe.
    Pani wątpliwości w sprawie dotyczą również wskazania, czy do sprzedaży udziału w
    Nieruchomości znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami
    ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43
    ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w
    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich
    części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich
    części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy opisanego udziału w
    Nieruchomości zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy
    w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynku znajdującego
    się na Nieruchomości miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Jak wynika z wniosku, od 1 stycznia 2002 r. Nieruchomość jest przedmiotem użyczenia na
    rzecz Spółki i jest przez nią wynajmowana na rzecz kolejnych najemców. Ponadto
    wskazała Pani, że w ostatnich dwóch latach przed planowaną sprzedażą nie były
    ponoszone na Nieruchomości wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów podatku
    dochodowego stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku.
    Powyższe oznacza, że pierwsze zasiedlenie budynku usługowego położonego na działce nr
    56 miało miejsce ponad dwa lata przed dniem planowanej sprzedaży udziału w
    Nieruchomości.
    W związku z tym, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku znajdującego się na
    działce nr 56 a planowaną sprzedażą upłynie okres ponad 2 lat, to dostawa tego budynku
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    gdyż zostaną spełnione warunki wynikające z tego przepisu. Odpowiednio zwolnieniem
    tym objęta będzie także dostawa gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony,
    zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.

    Zatem, sprzedaż udziału w Nieruchomości będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Pani stanowisko w zakresie zwolnienia sprzedaży udziału w Nieruchomości z
    opodatkowania podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2a), należy uznać
    za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr
    2 i 2a dotyczących podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od
    osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem
    zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla drugiego
    współwłaściciela Nieruchomości, o którym mowa we wniosku.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.