Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-98/09/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-24
Teza: Obowiązek opodatkowania sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko T. przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2009r. (data wpływu 28 stycznia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 kwietnia 2009r. (data wpływu 16 kwietnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 kwietnia 2009r. (data wpływu 16 kwietnia 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 30 marca 2009r. znak: IBPP1/443-98/09/BM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wskazał, iż w dniu 15 listopada 1999r. Pani B. (zwana dalej Sprzedającą) oraz jej mąż nabyli od Skarbu Państwa - Agencji Mienia Wojskowego, na podstawie umowy sprzedaży niezabudowaną nieruchomość, stanowiącą działkę gruntu oznaczoną w ewidencji gruntów numerem 116/47 o powierzchni 158.800 m2.

W dniu 20 października 2003r. Sprzedająca oraz jej mąż zawarli umowę o podział majątku dorobkowego, na podstawie której opisaną wyżej nieruchomość położoną w K., stanowiącą działkę gruntu oznaczoną w ewidencji gruntów numerem 116/47 o powierzchni 158.800 m2 nabyła na wyłączną własność Sprzedająca.

Powołana wyżej działka gruntu oznaczona w ewidencji gruntów numerem 116/47 o powierzchni 158.800 m2, na podstawie decyzji z dnia 10 lipca 2007r., uległa podziałowi na działki o numerach 116/68, 116/69, 116/70, 116/71 oraz 116/72, przy czym dla działki oznaczonej numerem ewidencyjnym 116/72 o powierzchni 155.757 m2 (zwanej dalej "Nieruchomością"), założono księgę wieczystą KW nr 26071, prowadzoną przez Sąd Rejonowy w S., Wydział Ksiąg Wieczystych.

Wnioskodawca wskazał, że Sprzedająca nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie została zarejestrowana jako podatnik podatku VAT, a „Nieruchomość” nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej.

W dniu 22 grudnia 2008r. Sprzedająca zawarła z Wnioskodawcą umowę przedwstępną sprzedaży części „Nieruchomości”, na podstawie której Sprzedająca zobowiązała się sprzedać Wnioskodawcy część „Nieruchomości” o obszarze około 23.430 m2, (zwaną dalej „Nieruchomością Nabywaną"). Do czasu zawarcia przez strony przyrzeczonej umowy sprzedaży „Nieruchomości Nabywanej”, Sprzedająca zamierza dokonać podziału geodezyjnego pozostałej części Nieruchomości oraz planuje nią rozporządzać.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z ustaleniami obowiązującej zmiany do zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta K., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej z dnia 2 października 2008r. Nieruchomość znajduje się w granicach terenów oznaczonych symbolami:

1.  1 UC - przeznaczonych na lokalizację zespołu obiektów usługowo - handlowych, w tym związanych z obsługą ruchu turystycznego (np. hotel, motel, handel, gastronomia), stacji paliw oraz trzech obiektów wolnostojących;
2.  2MN, MW przeznaczonych pod zabudowę wielorodzinną niską oraz zabudowę jednorodzinną przy czym „Nieruchomość Nabywana” znajduje się w granicach terenów oznaczonych symbolem 1 UC, zaś pozostała część Nieruchomości znajduje się w granicach terenów oznaczonych symbolem 2MN.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż majątku osobistego Sprzedającej, niewykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej, pozostaje poza działaniem ustawy o podatku od towarów i usług, wobec czego nie powinna być opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że Sprzedająca nie prowadzi działalności gospodarczej. Grunt oznaczony numerem ewidencyjnym 116/47, który uległ następnie podziałowi na działki o numerach: 116/68, 116/69, 116/70, 116/71, 116/72 nie był wykorzystywany w żaden sposób przez Sprzedającą przez cały okres jego posiadania.

Przedmiotowe działki gruntu nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy i Sprzedająca nie pobierała żadnych pożytków z tego tytułu. Wnioskodawca wskazał, że przed planowaną sprzedażą „Nieruchomości Nabywanej” dla Wnioskodawcy Sprzedająca sprzedała następujące nieruchomości: mieszkania własnościowe oraz działkę budowlaną o obszarze około 10 arów, przy czym sprzedaż tych nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem VAT i nastąpiła po upływie około 10 lat od chwili nabycia. Wnioskodawca stwierdził również, że przez część nieruchomości o obszarze około 23.430 m2 Wnioskodawca rozumie, tę część działki oznaczonej obecnie numerem ewidencyjnym 116/72, która zostanie wydzielona z tej działki, a następnie zostanie kupiona przez Wnioskodawcę od Sprzedającej (część nieruchomości o obszarze około 23.430 m2 we wniosku z dnia 22 stycznia 2009r. została zdefiniowana jako „Nieruchomość Nabywana");

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że Sprzedająca zamierza przeznaczyć środki ze sprzedaży „Nieruchomości Nabywanej” na budowę domu. Przedmiotowe działki gruntu od momentu ich nabycia w 1999r. nie były wykorzystywane przez Sprzedającą i jej męża do prowadzenia działalności rolniczej. Sprzedająca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych do sprzedaży. Wnioskodawca wskazał również, że Sprzedająca i jej mąż nabyli przedmiotowy grunt o powierzchni 158.000 m2 w celu lokaty kapitału, budowy na nim domu oraz wyodrębnieniu działek i sprzedaży ich. Sprzedająca nie uatrakcyjniała ww. działek tj. nie uzbrajała terenu oraz nie budowała dróg. „Nieruchomość Nabywana” w momencie jej nabycia przez Wnioskodawcę będzie nieruchomością niezabudowaną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przyszła sprzedaż Nieruchomości Nabywanej jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż majątku osobistego Sprzedającej, nie wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej, pozostaje poza działaniem ustawy o podatku od towarów i usług, wobec czego nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Podstawą tego twierdzenia jest fakt, iż nie wystarczy samo wykonanie czynności określonych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług do powstania obowiązku podatkowego. Sprzedająca musi występować w charakterze podatnika, a zatem podmiotu wykonującego działalność gospodarczą.

Nie można uznać za działalność gospodarczą sprzedaży Nieruchomości Nabywanej przeznaczonej w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na lokalizację zespołu obiektów usługowo - handlowych, w tym związanych z obsługą ruchu turystycznego, stacji paliw oraz trzech obiektów wolnostojących, jeżeli stanowi ona majątek osobisty osoby fizycznej Sprzedającej, który nie służy do prowadzenia działalności gospodarczej.

Czynności podlegające opodatkowaniu, wykonane przez podmiot niewystępujący w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca uważa, iż powyższe jest zgodne z art. 9 -12 Dyrektywy 2006/112/WE oraz poparte wyrokami sądowymi m.in. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2007r., sygn. akt III SA/Wa 4176/200, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 października 2006r. sygn. akt I SA/Wr 830/6 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2007r. sygn. akt ISA/Wr 153/07.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.

Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do:

1.  podwójnego opodatkowania,
2.  braku opodatkowania,
3.  zakłócenia konkurencji.

Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1.  powszechność opodatkowania,
2.  faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
3.  stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ww. ustawy, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy dziesięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, iż w dniu 15 listopada 1999r. Sprzedająca wraz z mężem nabyła na podstawie umowy sprzedaży niezabudowaną nieruchomość stanowiącą działkę gruntu oznaczoną w ewidencji gruntów numerem 116/47 o powierzchni 158.800 m2.

W dniu 20 października 2003r. Sprzedająca oraz jej mąż zawarli umowę o podział majątku dorobkowego, na podstawie której opisaną wyżej nieruchomość nabyła na wyłączną własność Sprzedająca. Powołana wyżej działka gruntu na podstawie decyzji z dnia 10 lipca 2007r., uległa podziałowi na działki o numerach 116/68, 116/69, 116/70, 116/71 oraz 116/72 (z której została wyodrębniona przedmiotowa działka o obszarze około 23.430 m2\- „Nieruchomość Nabywana”).

W dniu 22 grudnia 2008r. Sprzedająca zawarła z Wnioskodawcą umowę przedwstępną sprzedaży ww. działki o obszarze około 23.430 m2. Do czasu zawarcia przez strony ww. umowy Sprzedająca zamierza dokonać podziału geodezyjnego pozostałej części Nieruchomości oraz planuje nią rozporządzać.

Zgodnie z ustaleniami obowiązującej zmiany do zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego „Nieruchomość Nabywana” znajduje się w granicach terenów oznaczonych symbolem 1 UC - przeznaczonych na lokalizację zespołu obiektów usługowo - handlowych, w tym związanych z obsługą ruchu turystycznego (np. hotel, motel, handel, gastronomia), stacji paliw oraz trzech obiektów wolnostojących.

Ponadto Sprzedająca sprzedała mieszkania własnościowe oraz działkę budowlaną o obszarze około 10 arów, przy czym sprzedaż tych nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem VAT i nastąpiła po upływie około 10 lat od chwili nabycia. Sprzedająca zamierza przeznaczyć środki ze sprzedaży „Nieruchomości Nabywanej” na budowę domu. Wnioskodawca wskazał również, że Sprzedająca i jej mąż nabyli przedmiotowy grunt o powierzchni 158.000 m2 w celu lokaty kapitału, budowy na nim domu oraz wyodrębnieniu działek i sprzedaży ich. Sprzedająca nie uatrakcyjniała ww. działek tj. nie uzbrajała terenu oraz nie budowała dróg. „Nieruchomość Nabywana” w momencie jej nabycia przez Wnioskodawcę będzie nieruchomością niezabudowaną.

Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie Sprzedająca nabyła przedmiotowy grunt o powierzchni 158.000 m2 w celu lokaty kapitału, oraz w celu wyodrębnienia działek i ich sprzedaży. Natomiast środki ze sprzedaży „Nieruchomości Nabywanej” tj. działki objętej umową przedwstępną sprzedaży Sprzedająca zamierza przeznaczyć na budowę domu

Odnosząc przedstawione wyżej zdarzenie przyszłe do obowiązujących w sprawie przepisów stwierdzić należy, że nieruchomość opisana we wniosku, z której wyodrębniono działkę objętą umową przedwstępną sprzedaży, została nabyta nie na cele osobiste, a celem lokaty kapitału oraz wyodrębnienia działek w celu ich sprzedaży

Zauważyć bowiem należy, iż Sprzedająca dokonała nabycia przedmiotowej nieruchomości, która oznaczona została w obowiązującej zmianie do zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego jako znajdująca się w granicach terenów oznaczonych symbolem 1 UC - przeznaczonych na lokalizację zespołu obiektów usługowo - handlowych, w tym związanych z obsługą ruchu turystycznego (np. hotel, motel, handel, gastronomia), stacji paliw oraz trzech obiektów wolnostojących.

Z powyższego wynika, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenach zabudowy obiektów usługowo - handlowych, w tym związanych z obsługą ruchu turystycznego (np. hotel, motel, handel, gastronomia), stacji paliw oraz trzech obiektów wolnostojących, zatem ich podstawowym przeznaczeniem jest budowa ww. obiektów usługowo - handlowych. Tak więc ww. warunki zabudowy determinują wybudowanie na przedmiotowej nieruchomości obiektów usługowo - handlowych, w tym związanych z obsługą ruchu turystycznego (np. hotel, motel, handel, gastronomia), stacji paliw oraz trzech obiektów wolnostojących (związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej) nie zaś dla realizacji własnych celów mieszkaniowych.

Należy również zauważyć, iż nabyty w 1999r. przez Sprzedającą i jej męża grunt o powierzchni 158.800 m2 na podstawie decyzji z dnia 10 lipca 2007r. uległ podziałowi na działki o numerach 116/68, 116/69, 116/70, 116/71 oraz 116/72. Ponadto do czasu zawarcia przez strony przyrzeczonej umowy sprzedaży „Nieruchomości Nabywanej”, Sprzedająca zamierza dokonać podziału geodezyjnego pozostałej części Nieruchomości oraz planuje nią rozporządzać.

W tej sprawie istotny jest fakt, iż sama okoliczność podziału nabytej nieruchomości gruntowej na mniejsze działki wskazuje na realizację podjętego już w momencie zakupu zamiaru sprzedaży działek w sposób częstotliwy. Jeżeli nieruchomość byłaby zakupiona jedynie do celów prywatnych to dzielenie gruntów byłoby niecelowe i ekonomicznie nieuzasadnione.

Należy również zauważyć, że Sprzedająca wcześniej sprzedała mieszkania własnościowe oraz działkę budowlaną o obszarze około 10 arów.

Ponadto we wniosku wprost wskazano, że Sprzedająca wraz z mężem nabyła przedmiotowy grunt o powierzchni 158.000 m2 m.in. w celu lokaty kapitału, oraz wyodrębnienia działek i ich sprzedaży.

Należy podkreślić, że sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza zatem o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy, gdy przewidywana transakcja gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie przez Wnioskodawcę zrealizowana.

Przez termin „zamiar” należy bowiem pojmować nie wolę wewnętrzną ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby. Wskazane przez Wnioskodawcę fakty wskazują bowiem jednoznacznie na zamiar związania nabytej nieruchomości z planowaną działalnością gospodarczą.

Ponadto należy zauważyć, że Sprzedająca od momentu zakupu w 1999r. do momentu zawarcia z Wnioskodawcą, w dniu 22 grudnia 2008r., umowy przedwstępnej sprzedaży przedmiotowej działki o obszarze około 23.430 m2 nie podjęła żadnych działań, które wskazywałyby na osobisty (prywatny) cel nabycia przedmiotowej nieruchomości.

Dokonując natomiast inwestycji środków pieniężnych czyni się to z zamiarem ich odzyskania w przyszłości. Ponadto należy zauważyć, iż Sprzedająca podejmując decyzję o ww. sprzedaży kierowała się m.in. celem materialnym tj. lokatą kapitału.

W tym konkretnym przypadku odzyskanie zainwestowanych środków możliwe jest przede wszystkim przez sprzedaż działki (nieruchomości), ewentualnie dzierżawę nieruchomości lub dokonanie na niej inwestycji. Z powyższego wynika, iż zakupu działki nie można traktować inaczej niż celem osiągnięcia w przyszłości korzyści majątkowych, a więc zakupu dokonano dla celów zarobkowych.

Zatem sam zamiar wykorzystania przedmiotowej nieruchomości gruntowej dla celów zarobkowych Wnioskodawca podjął już w momencie zakupu działki. Oczywistym bowiem jest, że dokonując inwestycji celem lokaty kapitału czyni się to z zamiarem osiągnięcia zysków w przyszłości, chociaż zamiar ten nie zawsze będzie zrealizowany.

Jak stwierdzono powyżej, o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT przesądza sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, a nieistotny jest rezultat.

W świetle cytowanych powyżej przepisów, sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami dokonanymi w tym celu nadaje Wnioskodawcy status podatnika VAT.

Wnioskodawca twierdzi, iż Sprzedająca dokonuje sprzedaży nieruchomości ze swojego majątku osobistego, gdyż nieruchomości te nie służą do celów działalności gospodarczej. Jednakże z treści wniosku jednoznacznie wynika, iż zakupu nieruchomości dokonano celem inwestycji prywatnych środków pieniężnych (lokata kapitału) ora podziału i sprzedaży.

Nie można zatem stwierdzić, iż zakupu dokonano w całości na cele osobiste, np. na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

Sprzedająca, dokonując zakupu ww. nieruchomości, dokonała niewątpliwie lokaty kapitału. Podejmując zatem w przyszłości czynności zmierzające do sprzedaży tej nieruchomości, rozporządza swoim majątkiem w celu osiągnięcia zysku. W takiej sytuacji dostawa ta kwalifikuje tę czynność jako działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych.

Wnioskodawca twierdzi, iż podjęte przez Sprzedającą działania nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie mniej to właśnie te działania są działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, bowiem Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości z zamiarem wykorzystania jej dla celów zarobkowych.

Należy również zauważyć, iż w kontekście podstawowej zasady podatku VAT, jaką jest zasada neutralności, bezzasadnym byłoby przyjęcie przez ustawodawcę, iż ta sama czynność w przypadku podmiotu, który zarejestrował się jako podatnik VAT czynny i zgłosił działalność w zakresie handlu nieruchomościami byłaby opodatkowana inaczej, niż w przypadku gdy dokonuje jej podmiot, który takiego zgłoszenia nie dokonał, kiedy zamiar i efekt zarobkowy obydwu transakcji jest identyczny. Różnica wynika tylko z kwestii formalnych dokonanych przez obydwa podmioty.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o VAT czynności określone w art. 5 ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Fakt, że Sprzedająca zamierza przeznaczyć środki uzyskanie ze sprzedaży ww. nieruchomości będą przeznaczone na własne cele tj. budowę domu, również nie może w tym przypadku przesądzać o osobistym charakterze dokonanych czynności, każdy bowiem podmiot prowadzący działalność gospodarczą będącą źródłem utrzymania tego podmiotu (podstawowym lub dodatkowym), prowadzi ją właśnie po to aby osiągnąć zyski i przeznaczyć je na zaspokojenie własnych potrzeb bytowych.

Zdaniem tut. organu, za uznaniem Sprzedającej za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą przemawia również fakt, że Sprzedająca i jej mąż nabyli nieruchomość o powierzchni 158.000 m2 w celu wyodrębnienia działek i ich sprzedaży. Sprzedająca nie wyklucza zatem dokonywania w przyszłości dalszych transakcji sprzedaży działek wyodrębnionych z tej nieruchomości.

Powyższe okoliczności, zdaniem tut. organu, wskazują jednoznacznie , że źródłem przychodu Sprzedającej (podstawowym lub dodatkowym) jest obrót nieruchomościami wykonywany w sposób zorganizowany i ciągły. Sprzedająca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami we własnym imieniu jako osoba fizyczna.

Prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależną od tego jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot.

Bezsprzecznie zatem wszystkie przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności w przedmiotowej sprawie wskazują na to, iż Sprzedająca nabyła wskazaną we wniosku nieruchomość z zamiarem wykorzystania jej w sposób ciągły do celów zarobkowych (w tym również nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej interpretacji).

W świetle powyższego należy uznać, iż Sprzedająca w przedmiotowej sprawie działa w charakterze handlowca z zamiarem wykonywania czynności dla celów zarobkowych, tym samym spełniając przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT kwalifikujące do uznania jej za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.

Wymienione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, iż podjęto działania wskazujące na zamiar związania zakupionych nieruchomości z działalnością gospodarczą, a zatem zamierzona sprzedaż przedmiotowej działki o obszarze około 23.430 m2 będącej przedmiotem umowy przedwstępnej sprzedaży zawartej w dniu 22 grudnia 2008r., będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jak już wcześniej wskazano opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów, a grunt niewątpliwie jest towarem.

Tym samym Wnioskodawca z tytułu tej dostawy stanie się podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W kwestii natomiast stawki podatku VAT dla planowanej sprzedaży wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Intencją ustawodawcy jest więc opodatkowanie dostawy zarówno terenów budowlanych (działka zabudowana, działka budowlana, teren zabudowy) jak też przeznaczonych pod zabudowę.

Z treści wniosku wynika, iż będąca przedmiotem umowy przedwstępnej sprzedaży działka o obszarze około 23.430 m2, w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego znajduje się w granicach terenów oznaczonych symbolem 1 UC - przeznaczonych na lokalizację zespołu obiektów usługowo - handlowych, w tym związanych z obsługą ruchu turystycznego (np. hotel, motel, handel, gastronomia), stacji paliw oraz trzech obiektów wolnostojących.

Zatem dokonanie dostawy ww. nieruchomości niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki w wysokości 22%, stosownie do przepisów art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tut. organ pragnie również wskazać, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Wyroki sądów nie mają natomiast charakteru powszechnie obowiązującego prawa. Wyroki sądów zapadają w konkretnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy również zauważyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub stanu prawnego. Ponadto interpretacja ta nie wywołuje dla Sprzedającej skutków prawnych, o których mowa w art. 14k Ordynacji podatkowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.