Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-904/13-3/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-30
Teza: opodatkowanie podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r.
Słowa kluczowe: prezent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 22.08.2013 r. (data wpływu 27.08.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. (pytanie nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.08.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na dystrybucji następujących towarów:

*   produkty do pielęgnacji jamy ustnej (pasty do zębów, szczoteczki do zębów, nici dentystyczne, płyny do płukania);

*   produkty do pielęgnacji ciała (mydła, żele pod prysznic, szampony, płyny do kąpieli, dezodoranty antyperspiracyjne, pianki i kremy do golenia);

*   środki czystości (proszki, płyny i żele do czyszczenia, płyny do mycia naczyń).

W prowadzonej działalności gospodarczej Spółka podejmuje szereg przedsięwzięć mających na celu budowanie prestiżu i siły marki na rynku oraz promocję oferowanych produktów. W ramach podejmowanych działań marketingowych, Spółka przekazuje nieodpłatnie towary podmiotom zajmującym się sprzedażą hurtową lub detaliczną towarów Spółki (sieciom handlowym, hurtowniom i sklepom detalicznym), ostatecznym konsumentom, a także pracownikom i podwykonawcom Spółki.

Wśród dystrybutorów towarów Spółki, otrzymujących nieodpłatne towary w ramach akcji marketingowych mogą być podmioty, z którymi Spółka ma zawarte umowy handlowe na dostawy towarów (np. hurtownie, sieci handlowe), jak i podmioty, z którymi Spółki nie łączą bezpośrednie kontrakty (np. sklepy detaliczne).

Nieodpłatne wydania towarów, o których mowa powyżej obejmują m.in.:

*   przekazanie towarów kontrahentom w celu ich sfotografowania i umieszczenia w gazetkach reklamowych;

*   przekazanie towarów kontrahentom jako prezentów (np. z okazji świąt lub imprez okolicznościowych) w celu utrzymania dobrych relacji biznesowych;

*   przekazanie towarów na szkolenia i warsztaty wewnętrzne (w których uczestniczą pracownicy Spółki oraz osoby współpracujące ze Spółką na podstawie umów o współpracę) celem poszerzenia wiedzy o dotychczasowych produktach Spółki, a także zapoznania z nowościami;

*   przekazanie towarów na szkolenia i warsztaty zewnętrzne (w których uczestniczą przedstawiciele dystrybutorów np. handlowcy bezpośrednio zaangażowani w sprzedaż towarów Spółki) celem poszerzenia wiedzy o dotychczasowych produktach Spółki, a także zapoznania z nowościami;

*   przekazanie towarów na rzecz ostatecznych konsumentów jako nagrody w ramach organizowanych konkursów;

*   przekazanie towarów (np. past do zębów) do szkół dla uczniów, w celu zapoznania ich z produktami Spółki i zachęcenia ich do korzystania z nich;

*   przekazanie towarów do gabinetów stomatologicznych w celu przekazania ich przez dentystów swoim pacjentom dla zapoznania ich z produktami Spółki i zachęcenia ich do korzystania z nich;

*   przekazanie towarów kontrahentom w celu wyrównania strat w towarach, wymiany towarów uszkodzonych lub o zbliżającym się terminie przydatności dla utrzymania dobrych relacji biznesowych;

*   przekazanie towarów kontrahentom po przekroczeniu określonego progu zakupów np. za zamówienie 10 szczoteczek, podmiot otrzyma 5 dodatkowych sztuk.

Spółka dokonuje przekazania towarów we własnym zakresie, a także z wykorzystaniem podwykonawców (przedstawicieli handlowych, których łączy ze Spółką umowa o współpracę), przy czym w tym drugim przypadku towar będący przedmiotem nieodpłatnego wydania, pozostaje własnością Spółki.

Jednostkowa cena nabycia pojedynczego opakowania detalicznego tj. jednostki opakowania, która jest przeznaczona dla ostatecznego klienta (np. pasty do zębów, szczoteczki do zębów, płynu do płukania, szamponu, mydła etc.), określona w momencie nieodpłatnego przekazania przez Spółkę nie przekracza 10 PLN.

W ramach opisanych wyżej, realizowanych przez Spółkę wydań, Spółka może jednorazowo przekazać nieodpłatnie dla jednego podmiotu większą ilość produktów o jednostkowej cenie nabycia niższej niż 10 PLN. Ponadto, w celu łatwiejszej dystrybucji, niższych kosztów magazynowania i transportowych, a co za tym idzie ułatwienia logistyki przekazań od strony operacyjnej, towary mogą być również przekazywane w opakowaniach zbiorczych, np.: kartonie, zgrzewce czy worku. Niemniej, w każdym przypadku jednostkowa cena nabycia pojedynczego produktu, umieszczonego w opakowaniu zbiorczym, przekazywanego nieodpłatnie przez Spółkę na rzecz danego podmiotu, nie przekracza 10 PLN.

Spółka pragnie wskazać, iż nie prowadzi szczególnej ewidencji przekazywanych nieodpłatnie towarów (o której mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT).

Spółce przysługuje prawo do odliczenia kwoty VAT naliczonego wynikającego z nabycia przekazywanych nieodpłatnie towarów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2):

Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., nieodpłatne wydania towarów realizowane przez Spółkę w ramach działań marketingowych opisanych w stanie faktycznym, dla których jednostkowa cena nabycia pojedynczego produktu nie przekracza 10 PLN, należy zakwalifikować jako niepodlegające opodatkowaniu VAT przekazania prezentów o małej wartości zgodnie z art. 7 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT - również w przypadku przekazań towarów w opakowaniach zbiorczych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, dokonywane przez Spółkę w ramach podejmowanych działań marketingowych nieodpłatne przekazania towarów, dla których jednostkowa cena nabycia towaru w momencie przekazania jest niższa niż 10 PLN należy zakwalifikować jako przekazanie prezentów o małej wartości zgodnie z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT. Na kwalifikację tę nie będzie miał wpływu fakt, iż Spółka dokonuje przekazań towarów w opakowaniach zbiorczych (np. kartonach). Wystarczającą przesłanką do wyłączenia spod opodatkowania VAT nieodpłatnych przekazań towarów jest spełnienie przez każdą wydawaną sztukę kryterium niskiej (poniżej 10 PLN) jednostkowej ceny nabycia.

W ocenie Spółki, nieodpłatne wydania towarów dokonywane w ramach działań marketingowych opisanych w stanie faktycznym, należy uznać za przekazania na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki, a w konsekwencji niepodlegające opodatkowaniu VAT.

Do 31 marca 2013 r., art. 7 ust. 3 ustawy o VAT brzmiał następująco: „Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek”.

Od 1 kwietnia 2013 r. przepis otrzymał następujące brzmienie: „Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.”

Jedyna zatem różnica pomiędzy przepisem art. 7 ust. 3 ustawy o VAT w stanie przed i po 1 kwietnia 2013 r., w części w której stosuje się go do opisanego stanu faktycznego, polega na dodaniu od 1 kwietnia 2013 r. dodatkowego warunku koniecznego do nieuznania przekazania prezentów o małej wartości za odpłatną dostawę towarów. Warunkiem tym jest przekazanie na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

W ocenie Spółki, bezsprzecznym jest fakt, iż dokonywane przez nią nieodpłatne przekazania towarów, opisane w stanie faktycznym, należy zakwalifikować jako przekazania dokonywane na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Spółka pragnie podkreślić, iż realizowane nieodpłatne wydania towarów mają na celu budowanie pozycji Spółki na rynku, promocję produktów, jak również podtrzymanie dobrych relacji z kontrahentami, co w konsekwencji ma na celu zwiększenie wolumenu sprzedaży produktów Spółki.

Związek nieodpłatnych przekazań towarów na cele marketingowe z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą został szeroko potwierdzony przez orzecznictwo sądów administracyjnych. Prawdą jest, iż orzeczenia dotyczą stanu prawnego obowiązującego przed 1 kwietnia 2011 r., jednakże znajdują one bezpośrednio zastosowanie aktualnie.

Przykładowo, w wyroku z 2 czerwca 2009 r. (sygn. III SA/Wa 3445/08), WSA w Warszawie stwierdził, iż „przekazania towarów opisane w stanie faktycznym sprawy, dokonywane na cele marketingowe, pozostają w związku z przedsiębiorstwem skarżącego. W sytuacji bowiem, gdy przedmiotem prowadzonej działalności jest sprzedaż towarów, rzeczą oczywistą jest, że działania marketingowe wpływające na zwiększenie obrotu, pozostają w związku z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej”.

Podobnie w wyroku z 3 grudnia 2009 r. (sygn. I SA/Ol 682/09) postanowił WSA w Olsztynie: „w okolicznościach sprawy, przekazywane nieodpłatnie przez Spółkę w ramach działań marketingowych towary niewątpliwie związane są z prowadzeniem przedsiębiorstwa”.

W ocenie Spółki, w każdym przypadku nieodpłatne wydania towarów (prezentów o małej wartości) należy zatem uznać za przekazania dokonywane w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. W konsekwencji nieodpłatne przekazania prezentów o małej wartości dokonywane przez Spółkę nie stanowią dostaw towarów podlegających opodatkowaniu VAT.

W świetle przytoczonych powyżej regulacji prawnych, w ocenie Spółki, w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. nieodpłatne przekazania towarów realizowane przez Spółkę nie podlegają opodatkowaniu VAT, jako że:

*   przekazywane towary spełniają definicję prezentu o małej wartości zawartej w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT;

*   nieodpłatne przekazania towarów (prezentów o małej wartości) w ramach podejmowanych działań marketingowych dokonywane są na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki.

Podsumowując, zdaniem Spółki, przekazywane przez nią nieodpłatnie towary, których jednostkowa cena nabycia jest nie wyższa niż 10 PLN należy uznać za prezenty o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT, również w przypadku przekazań towarów w zbiorczym opakowaniu. W związku z faktem, iż nieodpłatne przekazania prezentów o małej wartości są dokonywane na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki, nie będą one podlegać opodatkowaniu VAT. Takie przekazania nie stanowią bowiem dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie rodzą obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W tym miejscu tut. Organ wyjaśnia, iż zmiana treści art. 7 ust. 2 ustawy, która obowiązuje od dnia 1 kwietnia 2013 r. na podstawie odpowiednio art. 1 pkt 4 lit. a), b), c) ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw z dnia 7 grudnia 2012 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 35), stanowi doprecyzowanie, a nie rozszerzenie dotychczasowych przepisów. Nowelizacja ustawy w zakresie art. 7 ust. 2 potwierdza opodatkowanie nieodpłatnego przekazania towarów pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku poniesionego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych. Wyszczególnienie ww. czynności usuwa dotychczasowe wątpliwości interpretacyjne, zachowując jednocześnie cel określony w Dyrektywie 2006/112/WE w tym zakresie.

Dokonana zmiana przepisu uwzględnia bowiem wytyczne interpretacyjne zawarte w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak również oddaje w pełni sens art. 16 Dyrektywy. Ustawodawca odstąpił od wskazywania celu przeznaczenia oraz podmiotu, na rzecz którego dokonywane jest nieodpłatne przekazanie. Obecne brzmienie art. 7 ust. 2 ustawy stanowi, iż opodatkowaniu podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania, należących do podatników towarów niezależnie od tego, czy następują one na cele prowadzonej działalności gospodarczej, czy też nie.

Skutkiem powyższego, zarówno regulacje unijne, jak i krajowe przewidują opodatkowanie czynności nieodpłatnego przekazania towarów dokonywanych przez podmioty gospodarcze, z wyłączeniem towarów wymienionych w art. 7 ust. 3 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Zmiany wprowadzone od dnia 1 kwietnia 2013 r. w art. 7 ust. 3 ustawy, polegają więc na doprecyzowaniu, że przepis art. 7 ust. 2 ustawy, nie będzie stosowany do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to nastąpi na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Ponadto, w znowelizowanym art. 7 ust. 3 ustawy, nie ma już mowy o przekazywaniu drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych.

W konsekwencji wprowadzone zmiany oznaczają, że nie będzie uznawane za odpłatną dostawę towarów tylko wykorzystanie na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki (pomimo, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów).

Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Powyższy przepis nie został zmieniony ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, która wprowadziła zmiany do art. 7 ust. 2, ust. 3 oraz ust. 7 ustawy, obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2013 r.

Niemniej z powołanych przepisów wynika także, iż – podobnie jak w poprzednim stanie prawnym – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia towaru lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Ponadto, w świetle przytoczonych przepisów – art. 7 ust. 3 w zw. z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy – nie ma znaczenia ilość przekazywanych przez Wnioskodawcę jednemu podmiotowi towarów, a także status tego podmiotu, w sytuacji gdy jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia tych przedmiotów, nie przekroczyła 10 zł.

Ze złożonego wniosku wynika, że Spółka podejmuje szereg przedsięwzięć mających na celu budowanie prestiżu i siły marki na rynku oraz promocję oferowanych produktów. W ramach podejmowanych działań marketingowych, Spółka przekazuje nieodpłatnie towary podmiotom zajmującym się sprzedażą hurtową lub detaliczną towarów Spółki (sieciom handlowym, hurtowniom i sklepom detalicznym), ostatecznym konsumentom, a także pracownikom i podwykonawcom Spółki.

Jednostkowa cena nabycia pojedynczego opakowania detalicznego tj. jednostki opakowania, która jest przeznaczona dla ostatecznego klienta (np. pasty do zębów, szczoteczki do zębów, płynu do płukania, szamponu, mydła etc.), określona w momencie nieodpłatnego przekazania przez Spółkę nie przekracza 10 PLN. Spółka może jednorazowo przekazać nieodpłatnie dla jednego podmiotu większą ilość produktów o jednostkowej cenie nabycia niższej niż 10 PLN. Ponadto, w celu łatwiejszej dystrybucji, niższych kosztów magazynowania i transportowych, a co za tym idzie ułatwienia logistyki przekazań od strony operacyjnej, towary mogą być również przekazywane w opakowaniach zbiorczych, np.: kartonie, zgrzewce czy worku. Niemniej, w każdym przypadku jednostkowa cena nabycia pojedynczego produktu, umieszczonego w opakowaniu zbiorczym, przekazywanego nieodpłatnie przez Spółkę na rzecz danego podmiotu, nie przekracza 10 PLN. Dokonywane przez Spółkę nieodpłatne przekazania towarów opisanych w stanie faktycznym, należy zakwalifikować jako przekazania dokonywane na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Spółka pragnie podkreślić, iż realizowane nieodpłatne wydania towarów mają na celu budowanie pozycji Spółki na rynku, promocję produktów, jak również podtrzymanie dobrych relacji z kontrahentami, co w konsekwencji ma na celu zwiększenie wolumenu sprzedaży produktów Spółki. Spółka nie prowadzi szczególnej ewidencji przekazywanych nieodpłatnie towarów (o której mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT). Spółce przysługuje prawo do odliczenia kwoty VAT naliczonego wynikającego z nabycia przekazywanych nieodpłatnie towarów.

Na tle powyższego Spółka powzięła wątpliwości, czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., nieodpłatne wydania towarów realizowane przez Spółkę w ramach działań marketingowych opisanych w stanie faktycznym, dla których jednostkowa cena nabycia pojedynczego produktu nie przekracza 10 PLN, należy zakwalifikować jako niepodlegające opodatkowaniu VAT przekazania prezentów o małej wartości zgodnie z art. 7 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT - również w przypadku przekazań towarów w opakowaniach zbiorczych.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny wskazać należy, iż nieodpłatne przekazanie towarów będących przedmiotem wniosku, wytworzonych przez Spółkę, których jednostkowa cena nabycia netto lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, iż stanowią one prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy, a ich przekazanie następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki, gdyż jak wskazał Wnioskodawca, skutkiem nieodpłatnych wydań towarów jest budowanie pozycji Spółki na rynku, promocja produktów, jak również podtrzymanie dobrych relacji z kontrahentami, co w konsekwencji ma na celu zwiększenie wolumenu sprzedaży produktów Spółki, a także – w niektórych przypadkach – nieodpłatne wydania towarów są dokonywane w celu zastąpienia u kontrahentów towarów przeterminowanych, uszkodzonych lub w celu wyrównania strat w towarach.

Ponadto, na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług opisanego we wniosku nieodpłatnego przekazania nie ma wpływu ilość przekazanych towarów jednemu podmiotowi, ani status tego podmiotu. W szczególności, w analizowanej sprawie nie ma znaczenia, iż towary te przekazywane są w opakowaniach zbiorczych (kartonach, zgrzewkach, workach), w których może znajdować się kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt pojedynczych opakowań tego samego rodzaju towaru o tej samej pojemności/wadze. Istotne znaczenie ma, że jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie cena nabycia) pojedynczego towaru nie przekracza 10 zł netto.

Tym samym powyższe nieodpłatne przekazanie nie stanowi dostawy towarów i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. (pytanie nr 2 złożonego wniosku). W zakresie opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 20131 r. do 31 marca 2013 r. (pytanie nr 1 złożonego wniosku) zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.