Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.225.2025.4.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Czy Spółka po otrzymaniu wkładu niepieniężnego w postaci
Przedsiębiorstwa w spadku będzie uprawniona do kontynuacji
amortyzacji składników majątku amortyzowanych dotychczas
w Przedsiębiorstwie w spadku oraz uwzględniania w kosztach
podatkowych odpisów amortyzacyjnych od tych składników,
gdzie wartość początkową składników majątkowych na cele
amortyzacji w Spółce będzie stanowiła wartość tych
składników wynikająca z ksiąg podatkowych Przedsiębiorstwa
w spadku?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
aport
koszt-koszty uzyskania przychodów
majątek-składniki majątku
przedsiębiorstwa-przedsiębiorstwo w spadku
udział
Zagadnienia: lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu
niepieniężnego
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych-W razie przekształcenia
formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 10a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 9
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych-Nabycie przedsiębiorstwa
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia
    czy Spółka po otrzymaniu wkładu niepieniężnego w postaci Przedsiębiorstwa w spadku
    będzie uprawniona do kontynuacji amortyzacji składników majątku amortyzowanych
    dotychczas w Przedsiębiorstwie w spadku oraz uwzględniania w kosztach podatkowych
    odpisów amortyzacyjnych od tych składników, gdzie wartość początkową składników
    majątkowych na cele amortyzacji w Spółce będzie stanowiła wartość tych składników
    wynikająca z ksiąg podatkowych Przedsiębiorstwa w spadku.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 czerwca 2025 r. (data
    wpływu tego samego dnia).
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A.
      (...)
    2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
    B.B.
      (...)
      C.C.
      (...)
      D.D.
      (...)
      E.E.
      (...)
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani A.A. zainteresowana będąca stroną postępowania o wydanie wspólnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego, jak i pozostali zainteresowani niebędący stroną

    postępowania tj. B.B.,C.C., D.D., E.E. (dalej łącznie – „Wnioskodawcy”) są osobami
    fizycznymi podlegającymi pod nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej tj. Wnioskodawcy są polskim rezydentem podatkowym.
    W związku ze śmiercią w dniu 29 marca 2021 r. Pana F.F. męża zainteresowanej będącej
    stroną postepowania jak i ojca zainteresowanych niebędących stroną postępowania
    Wnioskodawcy w drodze dziedziczenia ustawowego stali się współwłaścicielami
    przedsiębiorstwa w spadku działającego pod firmą: G. (dalej – „Przedsiębiorstwo w
    spadku”) zajmującego się produkcją wszelkiego rodzaju (...). Przedsiębiorstwo w spadku
    obejmuje zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych
    przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w tym między innymi takie
    składniki jak:
        Nieruchomości, ruchomości w tym specjalistyczne maszyny i urządzenia,
        wyposażenie, samochody, surowce, materiały i produkty;
        należności i zobowiązania;
        prawa i obowiązki wynikające ze stosunków cywilnoprawnych z kontrahentami;
        prawa i obowiązki wynikające ze stosunków pracy.
    Składniki przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, posiadane przez
    przedsiębiorcę w chwili jego śmierci, stworzyły jedno Przedsiębiorstwo w spadku.
    Przedsiębiorstwo w Spadku jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych,
    rozliczającym się na zasadach podatku liniowego (19%), o którym mowa w art. 30c ustawy
    z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz.
    163 z późn. zm. dalej – „Ustawa o PIT”). Zarówno F.F. był czynnym podatnikiem VAT na
    moment śmierci jak i Przedsiębiorstwo w spadku posiada status czynnego podatnika VAT.
    Przedsiębiorstwo w spadku kontynuuje działalność prowadzoną przez zmarłego F.F.
    W Przedsiębiorstwie w spadku powołany został zarządca sukcesyjny, który prowadzi
    sprawy Przedsiębiorstwa w spadku aż do dnia dzisiejszego. Przedsiębiorstwo w spadku
    nie prowadzi pełnej księgowości. W celu zakończenia kwestii sukcesyjnych Wnioskodawcy
    planują skoncentrować całość udziału w Przedsiębiorstwie w spadku poprzez wniesienie
    przez wszystkich Wnioskodawców wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci całego
    przysługującego im udziału w Przedsiębiorstwie w spadku do założonej w tym celu spółki
    kapitałowej tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej (dalej – „Spółka”).
    W wyniku powyższego Spółka, która otrzyma wkład niepieniężny w postaci całości udziału
    w Przedsiębiorstwa w spadku, przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku
    wchodzące w skład tego Przedsiębiorstwa w spadku w wartości wynikającej z ksiąg
    podatkowych Przedsiębiorstwa w spadku. W szczególności, przekazana do Spółki masa
    będzie zdolna do kontynuowania działalności gospodarczej dotychczas prowadzonej przez
    Przedsiębiorstwo w spadku i faktycznie tak będzie wykorzystywana. Na Spółkę przejdą
    wszystkie składniki majątku konieczne do podjęcia automatycznie i nieprzerwanie przez
    nią działalności gospodarczej prowadzonej przez Przedsiębiorstwo w spadku w
    dotychczasowym zakresie.
    Z kolei, Wnioskodawcy przypadną udziały w Spółce odpowiadające proporcji zgodnej z
    udziałem Wnioskodawcy w Przedsiębiorstwie w spadku.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 2 czerwca 2025 r., Zainteresowani wskazali, że składniki
    majątku mające być przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z o. o.
    wchodzące w skład Przedsiębiorstwa w spadku łącznie stanowią przedsiębiorstwo w
    rozumieniu art. 55(1) ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2024 r. poz.
    1061 ze zm.).

    Aktualnie F.F. w spadku (dalej – „Przedsiębiorstwo w spadku”) jest w pełni funkcjonującym
    przedsiębiorstwem prowadzącym działalność operacyjną w zakresie produkcji wszelkiego
    rodzaju (...).
    Tak jak to zostało wskazane w treści wniosku o wydanie interpretacji Przedsiębiorstwo w
    spadku, w którym udziały będą przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki z o. o.,
    obejmuje zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych
    przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, przez co Przedsiębiorstwo w
    spadku spełnia definicję przedsiębiorstwa w myśl art. 55(1) ustawy Kodeks cywilny.
    W szczególności Przedsiębiorstwo w spadku będzie obejmowało między innymi takie
    składniki majątku jak:
        oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa);
        własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, wyrobów,
        wyposażenia, samochodów, surowców i produktów;
        prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
        należności, zobowiązania, wierzytelności i środki pieniężne;
        koncesje, licencje i zezwolenia;
        majątkowe prawa autorskie;
        tajemnice przedsiębiorstwa;
        księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Udziały w spółce z o.o. w wyniku planowanego wkładu niepieniężnego (aportu) udziałów w
    Przedsiębiorstwie w spadku nabędą wszyscy spadkobiercy Pana F.F. w tym Pani A.A. jak i
    również wszyscy zainteresowani niebędący stroną postępowania, proporcjonalnie do
    posiadanych udziałów w Przedsiębiorstwie w spadku.
    Pytania
    1. Czy wniesienie przez Wnioskodawców całości przysługujących im udziałów w
      Przedsiębiorstwie w spadku w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki (spółki
      z ograniczoną odpowiedzialnością) będzie stanowiło aport przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 5a pkt 3 Ustawy o PIT, a w związku z tym czynność ta będzie zwolniona
      od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 109 Ustawy o PIT?
    2. Czy Spółka po otrzymaniu wkładu niepieniężnego w postaci Przedsiębiorstwa w
      spadku będzie uprawniona do kontynuacji amortyzacji składników majątku
      amortyzowanych dotychczas w Przedsiębiorstwie w spadku oraz uwzględniania w
      kosztach podatkowych odpisów amortyzacyjnych od tych składników, gdzie wartość
      początkową składników majątkowych na cele amortyzacji w Spółce będzie stanowiła
      wartość tych składników wynikająca z ksiąg podatkowych Przedsiębiorstwa w spadku?
    3. Czy wniesienie przez Wnioskodawców całości przysługujących im udziałów w
      Przedsiębiorstwie w spadku w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki (spółki
      z ograniczoną odpowiedzialnością) będzie stanowiło aport przedsiębiorstwa a w
      związku z tym czynność ta będzie wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6
      ust 1 Ustawy o VAT?
    Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Odnośnie pytania nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz pytania
    nr 3 w zakresie podatku od towarów i usług, wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawców Spółka po otrzymaniu wkładu niepieniężnego w postaci
    Przedsiębiorstwa w spadku będzie uprawniona do kontynuacji amortyzacji składników
    majątku amortyzowanych dotychczas w Przedsiębiorstwie w spadku oraz uwzględniania w
    kosztach podatkowych odpisów amortyzacyjnych od tych składników, gdzie wartość
    początkową składników majątkowych na cele amortyzacji w Spółce będzie stanowiła
    wartość tych składników wynikająca z ksiąg podatkowych Przedsiębiorstwa w spadku.
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm, dalej – „Ustawa o CIT”) „Kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1.”
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów. Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma
    prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z
    przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów
    ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT: „Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu
    zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy
    amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek
    nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
    Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
    przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
    środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.”
    Co do zasady, wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych
    oraz na nabycie wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do
    kosztów uzyskania przychodów. Wynika to z faktu, że tego rodzaju składniki majątku
    wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich
    nabycia. Stąd ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie – przez
    odpisy amortyzacyjne – zalicza się do kosztów podatkowych sukcesywnie.
    Następnie zgodnie z art. 16b ust. 1 Ustawy o CIT: „Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem
    art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w
    dniu przyjęcia do używania: 1) (uchylony), 2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, 3)
    (uchylony), 4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, 5) licencje, 6) prawa określone w
    ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, 7) wartość stanowiącą
    równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej,
    handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania
    dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną
    przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na
    podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy
    określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.”
    Z kolei na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT: „Odpisów amortyzacyjnych
    dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i
    prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem

    art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów
    amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji,
    zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również
    odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.”
    Zatem, aby prawidłowo ustalić podstawę odpisów amortyzacyjnych konieczne jest
    właściwe ustalenie wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i
    prawnej. W myśl art. 15 ust. 1s ustawy o CIT: „W przypadku nabycia w drodze wkładu
    niepieniężnego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub komercjalizowanej
    własności intelektualnej wniesionej przez podmiot komercjalizujący wartość
    poszczególnych składników tego wkładu, w tym składników wchodzących w skład majątku
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustala się:
    1) w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku
      składników zaliczonych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;
    2) w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych
      podmiotu wnoszącego wkład na dzień nabycia - w przypadku pozostałych składników.”
    Zgodnie z art. 16g ust. 9 Ustawy o CIT w razie przekształcenia formy prawnej, podziału
    albo połączenia podmiotów, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów wartość
    początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w
    wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1 Ustawy o CIT, podmiotu
    przekształcanego, połączonego albo podzielonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do
    spółek niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych z przekształcenia
    spółki.
    Natomiast, w myśl art. 16g ust. 10a ww. ustawy o CIT: „Przepis ust. 9 stosuje się
    odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub
    komercjalizowanej własności intelektualnej wnoszonej przez podmiot komercjalizujący, w
    drodze wkładu niepieniężnego.”
    Stosownie do treści art. 16h ust. 3 Ustawy o CIT podmioty, o których mowa w art. 16g ust.
    9 Ustawy o CIT, powstałe z przekształcenia, podziału, z zastrzeżeniem, albo połączenia
    podmiotów oraz podmioty, które przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek
    tych zdarzeń, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej
    wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot
    przekształcony, podzielony, połączony, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7 Ustawy o CIT.
    Wyżej wskazany przepis stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub
    jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku
    wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład co
    wynika wprost z art. 16h ust. 3a Ustawy o CIT.
    Powyższe przepisy wprowadzają obowiązek kontynuacji, co oznacza, że podmiot
    nabywający przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część w drodze wkładu
    niepieniężnego dokonuje odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej
    wyceny wartości początkowej przejętych składników, wysokości odpisów oraz kontynuuje
    metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący aport.
    Zatem, w sytuacji gdy przy aporcie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne były ujęte w
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego
    aport, wówczas wartość początkową tych środków ustala się na podstawie art. 16g ust. 9
    Ustawy o CIT w związku z art. 16g ust. 10a Ustawy o CIT (uwzględniając tym samym treść

    art. 15 ust. 1s pkt 1 Ustawy o CIT), tj. w wartości początkowej określonej w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport
    z uwzględnieniem dotychczasowych odpisów i metody amortyzacji.
    Tak jak to zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie pierwsze przeniesienie całości
    Przedsiębiorstwa w spadku w drodze wkładu niepieniężnego do Spółki powinno być
    traktowane na cele podatków dochodowych jako przeniesienie całości przedsiębiorstwa.
    Tym samym konsekwencją aportu Przedsiębiorstwa w spadku jest więc stosowanie przez
    Spółkę zasady kontynuacji amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych w myśl art. 16g ust. 10a w zw. z ust. 9 oraz art. 16h ust. 3a w zw. z ust. 3 Ustawy
    o CIT, w zakresie ustalenia wartości początkowej, metody amortyzacji oraz uwzględnienia
    wysokości odpisów dokonywanych przez podmiot wnoszący przedsiębiorstwo.
    W rezultacie, zdaniem Wnioskodawców Spółka po otrzymaniu wkładu niepieniężnego w
    postaci Przedsiębiorstwa w spadku będzie uprawniona do kontynuacji amortyzacji
    składników majątku amortyzowanych dotychczas w Przedsiębiorstwie w spadku oraz
    uwzględniania w kosztach podatkowych odpisów amortyzacyjnych od tych składników,
    gdzie wartość początkową składników majątkowych na cele amortyzacji w Spółce będzie
    stanowiła wartość tych składników wynikająca z ksiąg podatkowych Przedsiębiorstwa w
    spadku.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawców potwierdza między innymi:
        Interpretacja indywidulana Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26
        stycznia 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.792.2022.1.EJ „W przypadku nabycia przez
        Wnioskodawcę w ramach wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa, w skład której
        wejdzie specjalistyczne oprogramowanie komputerowe wraz z prawami autorskimi,
        będącego wartością niematerialną i prawną, właściwym do zastosowania
        przepisem powinien być art. 16g ust. 10a ustawy o CIT w zw. z ust. 9 tej ustawy,
        który daje prawo do ustalenia wartości początkowej ww. oprogramowania jako
        wartości niematerialnej i prawnej w wysokości wartości początkowej określonej w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu
        wnoszącego aport. Konsekwencją aportu przedsiębiorstwa jest więc stosowanie
        przez Wnioskodawcę zasady kontynuacji amortyzacji środków trwałych i wartości
        niematerialnych i prawnych w myśl art. 16g ust. 10a w zw. z ust. 9 oraz art. 16h ust.
        3a w zw. z ust. 3 ustawy o CIT, w zakresie ustalenia wartości początkowej, metody
        amortyzacji oraz uwzględnienia wysokości odpisów dokonywanych przez podmiot
        wnoszący przedsiębiorstwo.”
        Interpretacja indywidulana Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 lutego
        2024 r. sygn. 0115-KDIT2.4011.511.2023.2.ŁS „Biorąc pod uwagę cytowane wyżej
        przepisy, nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że w niniejszej sprawie
        zastosowanie winien znaleźć przepis art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten (tj. art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy)
        ma zastosowanie do ustalenia wartości początkowej środka trwałego oraz wartości
        niematerialnych i prawnych w przypadku otrzymania ich w drodze spadku,
        darowizny lub w inny nieodpłatny sposób. Natomiast w rozpatrywanej sprawie
        środki trwałe zostały do spółki cywilnej, wniesione w drodze aportu, do której to
        czynności zastosowanie znajduje art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku

        dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego, jeżeli ustalenie wydatków na
        nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład,
        będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był
        wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej
        (z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez
        wspólnika we własnym zakresie) spółka cywilna jest uprawniona do ustalenia
        wartości początkowej środków trwałych, na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c ww.
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 2 dotyczące
    podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 2
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Co do zasady, wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych
    oraz na nabycie wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do
    kosztów uzyskania przychodów. Wynika to z faktu, że tego rodzaju składniki majątku
    wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich
    nabycia. Stąd ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie – przez
    odpisy amortyzacyjne – zalicza się do kosztów podatkowych sukcesywnie.
    Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu,
      nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
        1) (uchylony)
        2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
        3) (uchylony)
        4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
        5) licencje,
        6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
        przemysłowej,
        7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
        dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej
      (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane
      wartościami niematerialnymi i prawnymi.

    Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
      którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
      początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
      niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie
      z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zatem, aby prawidłowo ustalić podstawę odpisów amortyzacyjnych konieczne jest
    właściwe ustalenie wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i
    prawnej.
    W myśl art. 15 ust. 1s ustawy o CIT:
      W przypadku nabycia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa, jego
      zorganizowanej części lub komercjalizowanej własności intelektualnej wniesionej
      przez podmiot komercjalizujący wartość poszczególnych składników tego wkładu, w
      tym składników wchodzących w skład majątku przedsiębiorstwa lub jego
      zorganizowanej części, ustala się:
      1) w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku
        składników zaliczonych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
        prawnych;
      2) w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych
        podmiotu wnoszącego wkład na dzień nabycia - w przypadku pozostałych
        składników.
    Zgodnie z art. 16g ust. 9 ustawy o CIT:
      W razie przekształcenia formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, z
      zastrzeżeniem ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość
      początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w
      wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu
      przekształcanego, połączonego albo podzielonego. Zasadę tę stosuje się
      odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych
      z przekształcenia spółki.
    Natomiast, w myśl art. 16g ust. 10a ww. ustawy:
      Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa, jego
      zorganizowanej części lub komercjalizowanej własności intelektualnej wnoszonej
      przez podmiot komercjalizujący, w drodze wkładu niepieniężnego.
    Stosownie do treści art. 16h ust. 3 ustawy o CIT:
      Podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9, powstałe z przekształcenia, podziału, z
      zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które przejęły
      całość lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów
      amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz
      kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot przekształcony, podzielony,
      połączony, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7.
    W myśl art. 16h ust. 3a ustawy o CIT:
      Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego
      zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku
      wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków

      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład,
      z zastrzeżeniem ust. 3aa.
    Powyższe przepisy wprowadzają obowiązek kontynuacji, co oznacza, że podmiot
    nabywający przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część w drodze wkładu
    niepieniężnego dokonuje odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej
    wyceny wartości początkowej przejętych składników, wysokości odpisów oraz kontynuuje
    metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący aport.
    Zatem, w sytuacji gdy przy aporcie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne były ujęte w
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego
    aport, wówczas wartość początkową tych środków ustala się na podstawie art. 16g ust. 9
    ustawy o CIT w związku z art. 16g ust. 10a tej ustawy (uwzględniając tym samym treść art.
    15 ust. 1s pkt 1 ustawy o CIT), tj. w wartości początkowej określonej w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport z
    uwzględnieniem dotychczasowych odpisów i metody amortyzacji.
    Państwa wątpliwości budzi m.in. kwestia ustalenia, czy Spółka po otrzymaniu wkładu
    niepieniężnego w postaci Przedsiębiorstwa w spadku będzie uprawniona do kontynuacji
    amortyzacji składników majątku amortyzowanych dotychczas w Przedsiębiorstwie w
    spadku oraz uwzględniania w kosztach podatkowych odpisów amortyzacyjnych od tych
    składników, gdzie wartość początkową składników majątkowych na cele amortyzacji w
    Spółce będzie stanowiła wartość tych składników wynikająca z ksiąg podatkowych
    Przedsiębiorstwa w spadku.
    Z opisu spawy wynika, że w związku ze śmiercią męża i ojca Spadkobierców w drodze
    dziedziczenia ustawowego stali się współwłaścicielami przedsiębiorstwa w spadku
    zajmującego się produkcją wszelkiego rodzaju opraw drewnianych, sztachet, więźby
    dachowej, fryzy, tarcicy oraz świadczeniem usługi w zakresie cięcia i suszenia drewna.
    Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje zorganizowany zespół składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Składniki
    przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, posiadane przez przedsiębiorcę
    w chwili jego śmierci, stworzyły jedno Przedsiębiorstwo w spadku. Przedsiębiorstwo w
    spadku kontynuuje działalność prowadzoną przez zmarłego. W Przedsiębiorstwie w
    spadku powołany został zarządca sukcesyjny, który prowadzi sprawy Przedsiębiorstwa w
    spadku aż do dnia dzisiejszego. Planują Państwo skoncentrować całość udziału w
    Przedsiębiorstwie w spadku poprzez wniesienie przez wszystkich spadkobierców wkładu
    niepieniężnego (aportu) w postaci całego przysługującego Im udziału w Przedsiębiorstwie
    w spadku do założonej w tym celu spółki kapitałowej tj. spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością. W wyniku powyższego Spółka, która otrzyma wkład niepieniężny w
    postaci całości udziału w Przedsiębiorstwie w spadku, przyjmie dla celów podatkowych
    składniki majątku wchodzące w skład tego Przedsiębiorstwa. Przekazana do Spółki masa
    będzie zdolna do kontynuowania działalności gospodarczej dotychczas prowadzonej przez
    Przedsiębiorstwo w spadku i tak będzie wykorzystywana. Na Spółkę przejdą wszystkie
    składniki majątku konieczne do podjęcia i nieprzerwanie przez nią działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Przedsiębiorstwo w spadku w dotychczasowym zakresie.
    W tym miejscu należy wskazać, że co do zasady, aby można było mówić o
    przedsiębiorstwie składniki materialne i niematerialne tworzące to przedsiębiorstwo
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w sposób tworzący zespół. Istotne
    jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki
    pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby mogły posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
    W przypadku współwłasności każdy ze współwłaścicieli jest odrębnym podmiotem, każdy
    może rozporządzać swoim udziałem w oderwaniu od pozostałych współwłaścicieli. Jednak
    nie dochodzi przy tym do fizycznego wyodrębnienia masy majątkowej stanowiącej tę
    współwłasność.

    Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy zasadniczo należałoby uznać, że każdy ze
    Spadkobierców ma zamiar przekazać część, a nie całość Przedsiębiorstwa w spadku.
    Nie można jednak w przedmiotowej sprawie pominąć specyficznych regulacji
    wynikających z ustawy z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 170), zwaną dalej ustawą o zarządzie sukcesyjnym.
    Przepisy ustawy, wprowadziły specyficzny rodzaj podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo
    w spadku.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę,
      stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.
    W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
                                                1Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy
      z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740) stanowiło w całości
      mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to
      przedsiębiorstwo.
    Art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym wskazuje, że:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę
      sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od
      chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo
      wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
    Jak stanowi art. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest:
      1) osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia
        spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim
        poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o
        których mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo
        testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na
        podstawie zapisu windykacyjnego;
      2) małżonek przedsiębiorcy w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, któremu
        przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;
      3) osoba, która nabyła przedsiębiorstwo w spadku albo udział w przedsiębiorstwie w
        spadku bezpośrednio od osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2, w tym osoba prawna
                                      1albo jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 33 § 1 ustawy z dnia 23
        kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, do której wniesiono przedsiębiorstwo tytułem
        wkładu - w przypadku gdy po śmierci przedsiębiorcy nastąpiło zbycie tego
        przedsiębiorstwa albo udziału w tym przedsiębiorstwie.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Wielkość udziałów w przedsiębiorstwie w spadku ustala się według wielkości
      udziałów spadkowych lub udziałów we współwłasności przedsiębiorstwa.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorca może powołać zarządcę sukcesyjnego w ten sposób, że:
      1) wskaże określoną osobę do pełnienia funkcji zarządcy sukcesyjnego albo

      2) zastrzeże, że z chwilą jego śmierci wskazany prokurent stanie się zarządcą
        sukcesyjnym.
    Art. 9 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym stanowi, że:
      Powołanie zarządcy sukcesyjnego przez przedsiębiorcę oraz wyrażenie zgody osoby
      powołanej na zarządcę sukcesyjnego na pełnienie tej funkcji w przypadkach, o
      których mowa w ust. 1, wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem
      nieważności.
    Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i
      obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego
      działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia
      przedsiębiorstwa w spadku.
    Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Zarząd sukcesyjny wygasa z:
      1) upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie
        żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca
        windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest
        przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny
        działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w
        przedsiębiorstwie w spadku;
      2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,
        zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego
        poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca
        windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;
      3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której
        mowa w art. 3 pkt 3;
      4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że
        w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;
      5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;
      6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;
      7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.
    W myśl art. 49 pkt 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości
      prawnej, będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1a oraz art. 17 ust. 1i
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz.
      106, 568, 1065, 1106 i 1747).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 1a ustawy:
      Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia
      spadku do dnia wygaśnięcia:
      1) zarządu sukcesyjnego albo

      2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
        został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c
        ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
        podatników i płatników.
    Art. 15 ust. 1b ustawy wskazuje, że:
      Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika kontynuującego
      prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.
    W art. 17 ust. 1i ustawy wskazano, że:
      Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia
      spadku do dnia wygaśnięcia:
      1) zarządu sukcesyjnego albo
      2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
        został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c
        ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
        podatników i płatników.
    Celem wprowadzenia powyższych przepisów było zachowanie ciągłości prowadzenia
    przedsiębiorstwa w okresie, gdy trwają jeszcze procedury spadkowe. Ustawa obejmuje
    kwestie tymczasowego zarządzania przedsiębiorstwem po śmierci przedsiębiorcy
    wykonującego we własnym imieniu działalność gospodarczą na podstawie wpisu do
    CEIDG oraz kontynuowania tej działalności gospodarczej.
    W piśmie uzupełniającym z 2 czerwca 2025 r., wskazali Państwo, że składniki majątku
    mające być przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z o. o. wchodzące w
    skład Przedsiębiorstwa w spadku łącznie stanowią przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55
    (1) ustawy Kodeks cywilny.
    Ponadto, wskazali Państwo, że spółka z o.o., która otrzyma wkład niepieniężny w postaci
    całości udziału w Przedsiębiorstwie w spadku, przyjmie dla celów podatkowych składniki
    majątku wchodzące w skład tego Przedsiębiorstwa w spadku w wartości wynikającej z
    ksiąg podatkowych Przedsiębiorstwa w spadku.
    Biorąc pod uwagę powyższe, spółka z o.o. otrzymująca aport Przedsiębiorstwa w spadku
    będzie uprawniona do kontynuacji amortyzacji na zasadach przyjętych przez
    Przedsiębiorstwo w spadku w odniesieniu do przejmowanych składników majątku zgodnie
    z art. 16g ust. 9 i 10a ustawy o CIT.
    W konsekwencji, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że Spółka po otrzymaniu
    wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci Przedsiębiorstwa w spadku będzie uprawniona
    do kontynuacji amortyzacji składników majątku amortyzowanych dotychczas w
    Przedsiębiorstwie w spadku oraz uwzględniania w kosztach podatkowych odpisów
    amortyzacyjnych od tych składników, gdzie wartość początkową składników majątkowych
    na cele amortyzacji w Spółce będzie stanowiła wartość tych składników wynikająca z ksiąg
    podatkowych Przedsiębiorstwa w spadku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób
    prawnych jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z

    powyższym, Organ informuje, że wydana interpretacja w zakresie podatku dochodowego
    od osób prawnych dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska,
    nieobjęte pytaniem w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, nie zostały
    rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych,
    wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały
    wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast
    organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.