Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.328.2019.1.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-19
Teza: - Opodatkowanie i dokumentowanie czynności wykonywanych na podstawie Umowy przez sieci handlowe/sklepy; - Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem usług od sieci handlowych/sklepów.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; stawka; umowa; usługi; usługi-usługi marketingowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 maja 2019r. (data wpływu 22 maja 2019r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

1.  opodatkowania i dokumentowania czynności wykonywanych na podstawie Umowy przez sieci handlowe/sklepy;
2.  prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem usług od sieci handlowych/sklepów

\-**jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2019 r. został złożony ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania czynności wykonywanych na podstawie Umowy przez sieci handlowe/sklepy oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem usług od sieci handlowych/sklepów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest Spółką kapitałową, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, opodatkowanym CIT na terenie RP. Spółka zajmuje się dystrybucją towarów w sieciach handlowych - kurze jajka (spożywcze). Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów jakie posiada w swojej ofercie na rzecz udziałowców/uczestników/franczyzobiorców sieci handlowej tj. bezpośrednio do sklepów detalicznych zrzeszonych w sieciach handlowych (sklepom działającym pod marką danej sieci handlowej) - zwane dalej sklepami.

Wskazać trzeba, że Wnioskodawca stosuje obniżki na swoje towary dostarczane sklepom zrzeszonym w sieciach, po uzgodnieniu tych obniżek z właścicielem danej sieci handlowej.

Wnioskodawca zamierza podejmować różnorodne działania w celu zwiększenia ilości sprzedawanych przez siebie towarów sklepom. W celu zmobilizowania sklepów do szybszej i większej sprzedaży towarów zakupionych u Wnioskodawcy, zamierza on zawrzeć umowy z sieciami handlowymi zrzeszającymi sklepy spożywcze.

Zgodnie z tymi umowami, Usługodawcy (sieci handlowe) zobowiążą się m.in. do:

*   eksponowania towaru dostarczanego przez Wnioskodawcę oraz jego wyróżnienia na terenie sklepów w sposób uzgodniony z Wnioskodawcą, w tym poprzez odpowiednie ułożenie na półce,
*   dystrybuowania w sklepach materiałów promocyjnych o towarach Wnioskodawcy,
*   umieszczania informacji o towarach zakupionych od Wnioskodawcy w materiałach własnych sieci handlowych i sklepach,
*   informowania klientów sklepów o towarach Wnioskodawcy oraz zachęcanie do ich zakupu,
*   umożliwianie Wnioskodawcy prowadzenia degustacji i prezentacji towarów dostarczanych do sklepów przez Wnioskodawcę,
*   dokonywania innych czynności mających na celu promocję i popularyzację towarów znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy,
*   monitorowania popytu na towary oferowane przez Wnioskodawcę,
*   nadzorowania przez sieci handlowe prawidłowości składania zamówień przez sklepy zrzeszone w sieci oraz wskazaniu sklepom, aby zaopatrywały się w towary w firmie Wnioskodawcy,
*   dopilnowania prawidłowej ekspozycji towarów wg standardów dających pełny dostęp do nich klientom dokonujących zakupów w sklepie,
*   kontrolowania przestrzegania polityki cenowej oraz zasad promocji towarów zakupionych u Wnioskodawcy przez sklepy,
*   motywowanie sklepów do terminowego regulowania płatności wobec Wnioskodawcy,
*   wymaganie od sklepów, aby stosowały się do zasad bezpieczeństwa żywności.

Wykonywanie powyższych usług może być nadzorowane będzie przez Wnioskodawcę. Sieci handlowe zobowiążą się do wykonywania ww. usług na rzecz Wnioskodawcy, przy czym mogą świadczyć usługi z pomocą pracowników sklepów, które są zrzeszone w danej sieci.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć jednolite umowy z Usługodawcami. Z tytułu świadczonych usług Usługodawcy będą obciążać Wnioskodawcę dokumentem na podstawie którego Wnioskodawca będzie płacił wystawcom tych dokumentów. Wynagrodzenie należne sieci handlowej za wykonane usługi kalkulowane będzie w oparciu o wartość obrotu osiągniętego przez sklepy z tytułu sprzedaży towarów zakupionych u Wnioskodawcy. Wynagrodzenie stanowić będzie iloczyn miesięcznej wartości sprzedaży towarów dostarczanych przez Wnioskodawcę do sklepów zrzeszonych w sieci oraz umownej wartości procentów netto od 1% do 5%.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wskazane w stanie faktycznym usługi świadczone przez sieci handlowe powinny być dokumentowane fakturami VAT?
2.  Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem usług od sieci handlowych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Stanowisko 1

W ocenie Wnioskodawcy, Usługodawcy (sieci handlowe), świadczą na rzecz Wnioskodawcy odpłatne usługi, przez co zobowiązane są do wystawienia faktur VAT. Zauważyć należy, że czym innym są transakcje związane ze sprzedażą towarów, a czym innym są usługi świadczone przez Usługodawców na rzecz Wnioskodawcy. Oczywiście dostawa towarów wiąże się ze świadczonymi usługami, ale nie bezpośrednio. Dostawa towarów mogłaby mieć miejsce bez świadczenia usług przez Usługobiorców, tzn. sprzedawcy sprzedając towary na ogół nie zabiegają o sprzedaż danego towaru, nie promują jednego towaru, chyba że osiągają na nim wyższe marże handlowe. Wspieranie sprzedaży danego towaru nie jest czynnością standardową, przynależną dostawie towarów, tym bardziej że to sieci handlowe wykonują i nadzorują wykonanie tych usług.

Oczywiście sklepy detaliczne zarabiają na sprzedaży towarów zakupionych od Wnioskodawcy i w ich interesie leży jak najwyższa sprzedaż towarów. Podkreślić jednak trzeba, że dla konsumentów nie zawsze ma znaczenie marka lub producent danego towaru i tak też jest w przypadku kurzych jaj. Dlatego działania sieci handlowych zmierzające do promocji danego towaru, poprzez doprowadzenie, aby sklepy właściwie ustawiały towary na półce oraz go eksponowały prowadzi do tego, że konsumenci częściej nabywają tak promowany towar. Dla sklepu często obojętne jest, który towar zostanie sprzedany, gdyż na każdym z towarów uzyskuje podobną marżę. Jeżeli jednak Wnioskodawca zamawia wykonanie usług w postaci zadbania, aby to właśnie towar pochodzący od niego sprzedawał się częściej i w większych ilościach, sklep jest w stanie zwiększyć sprzedaż tego towaru, co przynosi korzyści Wnioskodawcy.

Zamówione usługi w sieciach handlowych mają zatem ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca nabywając usługi od Usługodawców działa w charakterze podatnika od towarów i usług, który dąży do zwiększenia popytu na swoje towary (kurze jaja).

Skoro przedmiotem zakupu są usługi za które Wnioskodawca będzie płacił, to konieczne jest udokumentowanie sprzedaży tych usług fakturą VAT. Wnioskodawca nie może otrzymać innego dokumentu np. noty obciążeniowej, gdyż na mocy art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik, w tym wypadku Usługodawca, jest zobowiązany do wystawienia faktury VAT. Taką fakturę Wnioskodawca ma prawo rozliczyć w deklaracji VAT, jako udokumentowanie zakupu usług.

Stanowisko 2

Wnioskodawca nabywając odpłatne usługi od sieci handlowych, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych przez te podmioty faktur. W myśl bowiem art. 86 ust. 1 ustawy VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Okoliczność, że Wnioskodawca dostarcza kurze jajka do sklepów zrzeszonych w sieciach nie stoi na przeszkodzie, aby Usługodawcy świadczyli usługi wskazane w stanie faktycznym. Skoro Wnioskodawca płaci umówione kwoty na rzecz sieci handlowych, to nie można przyjąć, iż są to np. usługi nieodpłatne lub usługi związane z dostawą towarów, które powinny być wliczone w cenę towaru. Czym innym w analizowanym przypadku jest dostawa kurzych jaj do sklepów, a czym innym wykonywanie usług ukierunkowanych na zwiększenie ilości sprzedawanych towarów wykonywane przez sieci handlowe.

Sieci handlowe, choć same nie prowadzą sprzedaży detalicznej towarów oferowanych przez Wnioskodawcę, to wykonują czynności wskazane w umowie. Nadzorują, aby w sklepach zrzeszonych, towary Wnioskodawcy były właściwie ustawione na półkach, promowane itp. Zatem w przypadku sieci handlowych, to one świadczą odpłatne usługi na rzecz Wnioskodawcy, a nie sklepy spożywcze zrzeszone w tej sieci, nawet jeśli fizyczne ułożenie towaru, jego wyeksponowanie dokonywane jest przez pracownika konkretnego sklepu.

Zatem sieci również zobowiązują się do odpłatnego świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy, mimo że fizycznie niektóre czynności np. związane z ustawieniem towaru, będą wykonywać pracownicy sklepów zrzeszonych w sieci.

Stwierdzić zatem należy, że Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego w fakturach dokumentujących nabycie opisanych w stanie faktycznym usług od sieci handlowych oraz sklepów spożywczych.

Do podobnych wniosków, w nieco innym stanie faktycznym, doszedł Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji nr 3063-ILPP2-1.4512.155.2016.3.AP z dnia 12 stycznia 2017 r.

Ponadto wydaje się, że pogląd prezentowany przez Wnioskodawcę znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanej wykładni organów podatkowych - zob. pismo MF z dnia 8 lutego 2002 r. nr PPl-811-1857a/01/OP/253.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, w kwestii objętej pytaniami nr 1 i 2, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Aby dane świadczenie uznać za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie – jako usługa – podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zajmuje się dystrybucją towarów w sieciach handlowych - kurze jajka (spożywcze). Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów jakie posiada w swojej ofercie na rzecz udziałowców/uczestników/franczyzobiorców sieci handlowej tj. bezpośrednio do sklepów detalicznych zrzeszonych w sieciach handlowych.

Wnioskodawca zamierza podejmować różnorodne działania w celu zwiększenia ilości sprzedawanych przez siebie towarów sklepom. W celu zmobilizowania sklepów do szybszej i większej sprzedaży towarów zakupionych u Wnioskodawcy, zamierza on zawrzeć umowy z sieciami handlowymi zrzeszającymi sklepy spożywcze.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć jednolite umowy z Usługodawcami. Z tytułu świadczonych usług Usługodawcy będą obciążać Wnioskodawcę dokumentem na podstawie którego Wnioskodawca będzie płacił wystawcom tych dokumentów. Wynagrodzenie należne sieci handlowej za wykonane usługi kalkulowane będzie w oparciu o wartość obrotu osiągniętego przez sklepy z tytułu sprzedaży towarów zakupionych u Wnioskodawcy. Wynagrodzenie stanowić będzie iloczyn miesięcznej wartości sprzedaży towarów dostarczanych przez Wnioskodawcę do sklepów zrzeszonych w sieci oraz umownej wartości procentów netto od 1% do 5%.

Mając na uwadze stan prawny oraz opis sprawy należy stwierdzić, że opisane czynności dokonywane przez sieci handlowe/sklepy na rzecz Wnioskodawcy będą stanowiły usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W opisywanej sprawie będzie miała miejsce sytuacja, w której dojdzie do świadczeń wzajemnych, a wypłacona kwota będzie stanowić dla sieci handlowych/sklepów wynagrodzenie za wykonywanie usług.

W pierwszej kolejności należy wskazać, jak wyjaśnił Wnioskodawca, wykonywanie określonych czynności przez sieci handlowe/sklepy na rzecz Wnioskodawcy będzie wynikać z zawartych Umów. W wyniku zawartych Umów, sieci handlowe/sklepy zobowiążą się do: eksponowania towaru dostarczanego przez Wnioskodawcę oraz jego wyróżnienia na terenie sklepów w sposób uzgodniony z Wnioskodawcą, w tym poprzez odpowiednie ułożenie na półce, dystrybuowania w sklepach materiałów promocyjnych o towarach Wnioskodawcy, umieszczania informacji o towarach zakupionych od Wnioskodawcy w materiałach własnych sieci handlowych i sklepach, informowania klientów sklepów o towarach Wnioskodawcy oraz zachęcanie do ich zakupu, umożliwianie Wnioskodawcy prowadzenia degustacji i prezentacji towarów dostarczanych do sklepów przez Wnioskodawcę, dokonywania innych czynności mających na celu promocję i popularyzację towarów znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy, monitorowania popytu na towary oferowane przez Wnioskodawcę, nadzorowania przez sieci handlowe prawidłowości składania zamówień przez sklepy zrzeszone w sieci oraz wskazaniu sklepom, aby zaopatrywały się w towary w firmie Wnioskodawcy, dopilnowania prawidłowej ekspozycji towarów wg standardów dających pełny dostęp do nich klientom dokonujących zakupów w sklepie, kontrolowania przestrzegania polityki cenowej oraz zasad promocji towarów zakupionych u Wnioskodawcy przez sklepy, motywowanie sklepów do terminowego regulowania płatności wobec Wnioskodawcy, wymaganie od sklepów, aby stosowały się do zasad bezpieczeństwa żywności.

Zatem jak wynika z treści Umowy sieci handlowe/sklepy będą musiały wykonać szereg czynności na rzecz Wnioskodawcy, które stanowią przesłanki do uznania czynności wykonywanych przez te sklepy za usługi świadczone na rzecz Spółki, mających w konsekwencji na celu uzyskanie korzyści dla Wnioskodawcy w postaci osiągnięcia wyższych obrotów.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie będzie miała miejsce sytuacja, gdzie między stronami istnieje Umowa, na podstawie której sieci handlowe/sklepy zobowiążą się do wykonywania na rzecz Wnioskodawcy określonych świadczeń, tj. usług (działań). W zamian Wnioskodawca zobowiąże się do przyznania sklepom, wynagrodzenia w wartości procentowej.

W konsekwencji Wnioskodawca, który w wyniku wypłaty wynagrodzenia na rzecz sieci handlowych zrzeszających sklepy spożywcze będzie realizował swój interes ekonomiczny przez zwiększenie swojego wolumenu sprzedaży i tym samym wzrost przychodów i dochodów, będzie usługobiorcą działań (czynności) warunkujących przyznanie wynagrodzenia. Wypłacenie wynagrodzenia będzie przyznane za określone zachowanie się sieci handlowych zrzeszających sklepy spożywcze na rzecz Wnioskodawcy. Stwierdzić zatem należy, że pomiędzy stronami będzie istniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy będzie stanowić świadczenie usług za wynagrodzeniem. Zatem spełniona będzie przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata określonej kwoty będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Przez sprzedaż – stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Mając na uwadze powyższe, sieci handlowe zrzeszające sklepy spożywcze powinny świadczone usługi, za które otrzymują wynagrodzenie, dokumentować wystawieniem faktury VAT na rzecz Wnioskodawcy zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w kwestii objętej pytaniem nr 1 jest prawidłowe.

Dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy w kwestii objętej pytaniem nr 2 należy wskazać co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zajmuje się dystrybucją towarów w sieciach handlowych - kurze jajka (spożywcze). Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów jakie posiada w swojej ofercie na rzecz udziałowców/uczestników/franczyzobiorców sieci handlowej tj. bezpośrednio do sklepów detalicznych zrzeszonych w sieciach handlowych (sklepom działającym pod marką danej sieci handlowej).Wnioskodawca zamierza podejmować różnorodne działania w celu zwiększenia ilości sprzedawanych przez siebie towarów sklepom. W celu zmobilizowania sklepów do szybszej i większej sprzedaży towarów zakupionych u Wnioskodawcy, zamierza on zawrzeć umowy z sieciami handlowymi zrzeszającymi sklepy spożycze.

Jak wskazano wcześniej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki, o których mowa w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy, zostaną spełnione, gdyż Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, zajmuje się dystrybucją towarów w sieciach handlowych - kurze jajka (spożywcze). Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów jakie posiada w swojej ofercie bezpośrednio do sklepów detalicznych zrzeszonych w sieciach handlowych (sklepom działającym pod marką danej sieci handlowej). Zatem nabywane na podstawie zawartych umów od sieci handlowych zrzeszających sklepy spożywcze usługi, będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, bowiem świadczenie usług, o których mowa we wniosku, będzie zmierzało do zwiększenia ilości oferowanego do sprzedaży towaru przez Wnioskodawcę. Wobec tego działania podejmowane przez sieci handlowe/sklepy w ramach Umowy będą bezpośrednio przekładały się na wzrost uzyskiwanych obrotów ze sprzedaży przez Wnioskodawcę.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że skoro, jak wyżej wskazano, spełnione są przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy, to Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez sieci handlowe zrzeszające sklepy spożywcze tytułem świadczonych na podstawie zawartych umów usług. Przy czym prawo to będzie przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w kwestii objętej pytaniem nr 2 jest prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.