Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-53/14-2/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-05
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z otrzymanej pomocy finansowej.
Słowa kluczowe: agencja-Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; grupa-grupa producentów rolnych; koszt-koszty uzyskania przychodów; pomoc-pomoc finansowa; wydatek; zaliczenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 12 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z otrzymanej pomocy finansowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2014 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z otrzymanej pomocy finansowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o., mająca siedzibę na terytorium Polski jest wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw. W 2013 r. uzyskała pomoc z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ramach Działania Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Decyzja o przyznaniu środków została wydana dnia 27 sierpnia 2013 r. i dotyczyła formalnie okresu od dnia 4 kwietnia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., natomiast na rachunek bankowy środki te wpłynęły dnia 10 września 2013 r. Wyżej wymieniona dotacja to pomoc na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzenie działalności administracyjnej zgodnie z art. 43 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. L 157 z dnia 15 czerwca 2011 r.) oraz art. 103a ust. 3 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. U L 299 z dnia 16 listopada 2007 r.). Pomoc finansowa na pokrycie kosztów założenia oraz prowadzenia działalności administracyjnej grupy w pierwszym roku działalności wynosi 10% wartości produktów sprzedanych w przypadku, gdy wartość produktów sprzedanych nie przekracza równowartości 1 000 000 EURO oraz 5% w przypadku wartości produktów sprzedanych powyżej równowartości 1 000 000 EURO. Pomoc ta nie stanowi zatem zwrotu faktycznie poniesionych wydatków w poprzednich okresach, które były pokrywane ze środków własnych Spółki.

Zgodnie z uchwałą Zgromadzenia Wspólników pomoc ta zostanie przeznaczona ma zakup środków produkcji, które będą przekazane nieodpłatnie członkom grupy oraz na spłatę pożyczki, zaciągniętej na zakup środka trwałego. W 2013 r. otrzymanej pomocy nie wydatkowano na te cele (ani na jakiekolwiek inne) w żadnej części, a pierwsze wydatki z tych środków nastąpią w 2014 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym wydatki ponoszone w latach następnych po otrzymaniu pomocy finansowej opisanej w punkcie 68 wniosku, a sfinansowane z tej pomocy stanowić będą koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki sfinansowane ze środków opisanych we wniosku nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w związku z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem Spółki, dotyczy to wyłącznie wydatków faktycznie sfinansowanych z pomocy otrzymanej z ARiMR. Z przepisu tego wynika bowiem, że za koszty uzyskania przychodów nie uważa się wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów) wymienionych m.in. w art. 17 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy, ten zaś przepis zwalnia od podatku kwoty otrzymane od agencji rządowych, jeżeli agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy nie uzależnia wyłączenia danego wydatku z kosztów uzyskania przychodów od momentu jego poniesienia ze środków otrzymanych od agencji rządowych, należy zatem przyjąć, że dopuszczalna i prawidłowa jest taka sytuacja, że dofinansowanie otrzymane z Agencji w jednym roku jest zwolnione od podatku, a równocześnie wydatki faktycznie sfinansowane z tego źródła dopiero w latach następnych nie będą stanowić kosztów podatkowych w chwili ich poniesienia.

Wnioskodawca uważa, że nie należy w roku otrzymania środków z ARiMR wyłączać z kosztów uzyskania przychodów wydatków (kosztów) w równowartości otrzymanego z Agencji dofinansowania, skoro nie zostały one sfinansowane z tej pomocy, lecz ze środków własnych Spółki. Istotne jest w tym kontekście zawarte w przepisie sformułowanie o „bezpośrednim sfinansowaniu”. Jeżeli bowiem otrzymane dofinansowanie do końca roku 2013 pozostało na rachunku bankowym Spółki i zostanie wykorzystane dopiero w roku 2014, nie sposób mówić o jakichkolwiek wydatkach bezpośrednio sfinansowanych ze środków uzyskanych z Agencji już w roku wpływu tych środków na rachunek Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, wykorzystanie uzyskanego dofinansowania na spłatę pożyczki, z której pierwotnie sfinansowano zakup środka trwałego nie może być uznane za bezpośrednie sfinansowanie tego wydatku dotacją z ARiMR. Dlatego w takiej sytuacji nie nastąpi wyłączenie odpisów amortyzacyjnych dotyczących tego środka trwałego z kosztów uzyskania przychodów, a jedynie odsetki od tej pożyczki nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Kosztów uzyskania przychodów nie będą stanowić także wydatki na zakup środków produkcji, jeśli będą faktycznie sfinansowane ze środków otrzymanych w ramach pomocy finansowej. Ustawa nie mówi bowiem o jakimkolwiek sfinansowaniu wydatków, lecz o sfinansowaniu bezpośrednim.

Spółka wskazuje, że wyrażone przez Nią stanowisko jest zgodne z wykładnią dokonaną przez Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, wyrażoną w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lutego 2010 r., nr IBPBI/2/423-1396/09/AP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Wykładnia tego przepisu wymaga ustalenia znaczenia określenia „wydatki bezpośrednio sfinansowane z określonych środków” oraz uwzględnienia charakteru dochodów (przychodów), stanowiących źródło finansowania tych wydatków.

W treści powołanej ustawy, nie zdefiniowano terminu „bezpośrednio sfinansowane”. Odnosząc się do znaczenia tych pojęć, funkcjonującego w języku powszechnym, należy jednak wskazać, że „bezpośrednio” oznacza „wprost, bez pośrednictwa”, natomiast „sfinansować” to „pokryć koszty, dostarczyć środków pieniężnych na coś” (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, www.sjp.pwn.pl). Można zatem stwierdzić, że wydatki zostały bezpośrednio sfinansowane z określonych środków, gdy zostały one przeznaczone wprost na pokrycie tych wydatków.

Katalog źródeł finansowania wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest dość szeroki. W konsekwencji, zarówno zasady wydatkowania, jak i sposób uzyskiwania środków, wymienionych w tym przepisie są zróżnicowane. W szczególności, podatnik może mieć swobodę w dysponowaniu tymi środkami, bądź też obowiązek przeznaczenia ich na określone cele. Co więcej, otrzymane środki mogą być przeznaczane na pokrycie bieżących kosztów lub stanowić refundację już poniesionych wydatków.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka z o.o., mająca siedzibę na terytorium Polski jest wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw. W 2013 r. uzyskała pomoc z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ramach Działania Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Decyzja o przyznaniu środków została wydana dnia 27 sierpnia 2013 r. i dotyczyła formalnie okresu od dnia 4 kwietnia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., natomiast na rachunek bankowy środki te wpłynęły dnia 10 września 2013 r. Wyżej wymieniona dotacja to pomoc na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzenie działalności administracyjnej zgodnie z art. 43 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. L 157 z dnia 15 czerwca 2011 r.) oraz art. 103a ust. 3 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. U L 299 z dnia 16 listopada 2007 r.). Pomoc ta nie stanowi zatem zwrotu faktycznie poniesionych wydatków w poprzednich okresach, które były pokrywane ze środków własnych Spółki. Zgodnie z uchwałą Zgromadzenia Wspólników pomoc ta zostanie przeznaczona ma zakup środków produkcji, które będą przekazane nieodpłatnie członkom grupy oraz na spłatę pożyczki, zaciągniętej na zakup środka trwałego. W 2013 r. otrzymanej pomocy nie wydatkowano na te cele (ani na jakiekolwiek inne) w żadnej części, a pierwsze wydatki z tych środków nastąpią w 2014 r.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa i przedstawiony we wniosku stan faktyczny tutejszy Organ stoi na stanowisku, że jeżeli otrzymana przez Spółkę w ramach pomocy finansowej z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kwota jest wolna od podatku dochodowego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osob prawnych, to wydatki bezpośrednio sfinansowane z tych środków, podlegają wyłączeniu z kategorii kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ww. ustawy.

Końcowo należy wskazać, że przedmiotem niniejszej interpretacji była kwestia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z otrzymanej pomocy finansowej w świetle przepisu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy zawartym we wniosku ORD-IN). W związku z tym tutejszy Organ nie rozpatrywał w niniejszej interpretacji zagadnienia dotyczącego podstawy prawnej zwolnienia od podatku dochodu z tytułu uzyskanej pomocy finansowej.

Interpretacja dotyczy opisanego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.