Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.340.2017.1.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-03
Teza: Skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca – jak wskazał we wniosku – nie wykonuje żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy a przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy, w ustalonej proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy, to Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy.
Słowa kluczowe: dotacja; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2017 r. (data wpływu 19 września 2017 r.) uzupełnione pismem z dnia 9 października 2017 r. (data wpływu 10 października 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 27 września 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania otrzymanych dotacji za niepodlegające opodatkowaniu oraz korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania otrzymanych dotacji za niepodlegające opodatkowaniu oraz korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 października 2017 r. (data wpływu 10 października 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 27 września 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 4 października 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, zwany dalej „X.” został utworzony na mocy ustawy. X. jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy o finansach publicznych (art. 4 ust.1 ustawy o X.). X. prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego sporządzanego zgodnie z ustawą o X. oraz z uwzględnieniem przepisów ustawy o finansach publicznych (art. 43 ust.1 ustawy o X.). Powołany został pełnomocnik do spraw organizacji X. (zarządzenie nr 36 Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 29 sierpnia 2017 r., Dz.U. Min. poz. 58 z dnia 29 sierpnia 2017 r., w związku z art. 130 ust. 1 ustawy o X.).

Do dnia powołania Prezesa X. Pełnomocnik wykonuje zadania, o których mowa w art. 130 ust. 1, przy pomocy komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa właściwej w sprawach mieszkalnictwa (art. 130 ust. 1 i 3 ustawy o X.).

X. nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”.

Zdarzenie przyszłe - otrzymanie dotacji w 2017 i w 2018 roku z rezerwy celowej budżetu państwa

W dniu 1 września 2017 r. X. zwrócił się do Ministerstwa Finansów o zwiększenie wydatków na 2017 rok o 25 mln zł z części 83 - Rezerwy celowe, poz. 65 - Rezerwa na sfinansowanie wypłat z Funduszu Dopłat wsparcia dla nabywców lokali mieszkalnych albo domów jednorodzinnych - Mieszkanie dla Młodych (MdM) oraz 200 000 tys. zł na realizację „Narodowego Programu Mieszkaniowego” (w oparciu o art. 154 ust. 1 ustawy o finansach publicznych oraz w związku z art. 133 ust. 2 i art. 140 ust. 1 i 2 ustawy o X.).

Zgodnie z informacją zawartą w powyższym piśmie środki w wysokości 25 mln zł zostaną przeznaczone na utworzenie X. (X.) m.in. na wyposażenie w środki trwałe, wartości niematerialne i prawne oraz inne składniki aktywów, niezbędne do rozpoczęcia przez niego działalności w 2017 roku oraz na realizację zadań określonych w przepisach art. 5-7 ustawy o X. Ponadto środki te będą wykorzystywane na bieżące koszty funkcjonowania X., w szczególności na wynagrodzenia i delegacje pracowników, czynsz oraz pozostałe zakupy a także na podjęcie innych czynności niezbędnych do rozpoczęcia działalności przez X.

X. zwróci się również do Ministerstwa Finansów o uruchomienie dotacji do maksymalnej wysokości 125 mln zł na rok 2018 (w związku z art. 133 ust. 3 i art. 140 ust. 1 i 2 ustawy o X.). Środki pochodzące z rezerwy celowej budżetu państwa zostaną przeznaczone na koszty organizacji i funkcjonowania X., począwszy od 2018 r., w tym wydatki na wynagrodzenia pracowników, oraz koszty realizacji zadań X. ponoszone do czasu osiągnięcia przez X. przychodów niezbędnych do pokrycia powyższych kosztów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy dotacje, które otrzyma X. w 2017 roku w wysokości 25 mln zł oraz w 2018 roku do maksymalnej wysokości 125 mln zł będą stanowiły podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
2.  Jeżeli wspomniane powyżej dotacje nie będą stanowiły podstawy opodatkowania podatkiem od towarów, to czy na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT X. będzie mógł korzystać w 2017 r. ze zwolnienia z VAT jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oraz nie będzie dokonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zdaniem X. otrzymane w 2017 i w 2018 roku dotacje nie będą stanowiły podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z ogólną regułą wynikającą z przedmiotowej ustawy opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Podstawą opodatkowania zaś zasadniczo jest wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usług otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika (art. 29a ust. 1 ustawy o VAT).

Ustawodawca nie zdefiniował użytego w treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT terminu „bezpośredni wpływ na cenę”. Na ogół przyjmuje się, że chodzi tutaj o sytuację, gdy dotacja służy dofinansowywaniu ceny konkretnego towaru bądź konkretnej usługi, albo ma na celu zrekompensowanie dostaw albo usług dokonywanych przez podatnika po niższej cenie.

W przypadku dotacji otrzymanych przez X. w 2017 i w 2018 roku nie będą one miały w ocenie podatnika bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez X., bowiem ich wykorzystanie zostało precyzyjnie określone w ustawie o X.. Zgodnie bowiem z art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2 wspomnianej ustawy przychodami X. są dotacje celowe z budżetu państwa, określane corocznie w ustawie budżetowej, przeznaczone na realizację określonych w ustawie zadań X. oraz dotacje podmiotowe z budżetu państwa przeznaczone na dofinansowanie bieżącej działalności X.

Zadania, które będą realizowane przez X. z otrzymanych dotacji zostały określone w przepisach art. 5 - 7 ustawy o X.. Natomiast w art. 133 ust. 3 ustawy o X. zawarto, że koszty realizacji zadań X. będą pokrywane z rezerwy celowej budżetu państwa do czasu osiągnięcia przez X. przychodów niezbędnych do pokrycia powyższych kosztów.

Ponadto w art. 133 ust. 2 i ust. 3 ustawy o X. jest napisane, że z rezerwy celowej budżetu państwa mogą być finansowane w 2017 roku środki na pokrycie wyposażenia X. w środki trwałe, wartości niematerialne i prawne oraz inne składniki aktywów niezbędne do rozpoczęcia przez niego działalności, a w 2018 roku - koszty organizacji i funkcjonowania X..

Reasumując zdaniem X. otrzymane w 2017 i w 2018 roku dotacje będą miały charakter zakupowy i przeznaczone będą na pokrycie wydatków wskazanych w art. 133 ust. 2 i 3 ustawy o X. oraz w piśmie skierowanym do Ministerstwa Finansów, a zatem nie będą stanowiły podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Środki te w latach 2017-2018 będą zwłaszcza wykorzystywane na bieżące koszty funkcjonowania X., w szczególności na wynagrodzenia i delegacje pracowników, czynsz oraz pozostałe zakupy a także na podjęcie innych czynności niezbędnych do rozpoczęcia działalności przez X.

Jeżeli zatem otrzymane dotacje nie będą stanowiły podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to X. jako podmiot rozpoczynający działalność gospodarczą w 2017 roku będzie mógł korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 9 pod warunkiem, że przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oraz nie będzie dokonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak wynika z treści art. 29a. ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 r., Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (X.) został utworzony na mocy ustawy i jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy o finansach publicznych.

Wnioskodawca prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego sporządzanego zgodnie z ustawą oraz z uwzględnieniem przepisów ustawy o finansach publicznych. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”.

W dniu 1 września 2017 r. Wnioskodawca zwrócił się do Ministerstwa Finansów o zwiększenie wydatków na 2017 rok o 25 mln zł z części 83 - Rezerwy celowe, poz. 65 - Rezerwa na sfinansowanie wypłat z Funduszu Dopłat wsparcia dla nabywców lokali mieszkalnych albo domów jednorodzinnych - Mieszkanie dla Młodych (MdM) oraz 200 000 tys. zł na realizację „Narodowego Programu Mieszkaniowego”.

Środki w wysokości 25 mln zł zostaną przeznaczone na utworzenie X. (Wnioskodawcy) m.in. na wyposażenie w środki trwałe, wartości niematerialne i prawne oraz inne składniki aktywów, niezbędne do rozpoczęcia przez niego działalności w 2017 roku oraz na realizację zadań określonych w przepisach odrębnych. Ponadto środki te będą wykorzystywane na bieżące koszty funkcjonowania Wnioskodawcy, w szczególności na wynagrodzenia i delegacje pracowników, czynsz oraz pozostałe zakupy a także na podjęcie innych czynności niezbędnych do rozpoczęcia działalności przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca zwróci się również do Ministerstwa Finansów o uruchomienie dotacji do maksymalnej wysokości 125 mln zł na rok 2018 (w związku z art. 133 ust. 3 i art. 140 ust. 1 i 2 ustawy o X.). Środki pochodzące z rezerwy celowej budżetu państwa zostaną przeznaczone na koszty organizacji i funkcjonowania X., począwszy od 2018 r., w tym wydatki na wynagrodzenia pracowników, oraz koszty realizacji zadań X. ponoszone do czasu osiągnięcia przez X. przychodów niezbędnych do pokrycia powyższych kosztów.

Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z ustaleniem, czy dotacje, które otrzyma w 2017 roku w wysokości 25 mln zł oraz w 2018 roku do maksymalnej wysokości 125 mln zł będą stanowiły podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz jeżeli dotacje nie będą stanowiły podstawy opodatkowania, to czy na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, będzie mógł korzystać w 2017 r. ze zwolnienia z VAT, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy oraz nie będzie dokonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z powołanego wyżej art. 29a ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko to, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną nie tylko od nabywcy, usługobiorcy, ale również od osoby trzeciej z tytułu dostawy towaru lub wykonania usługi. Ponadto regulacja ta wskazuje, że w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, to tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia.

Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.

Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Dla określenia, czy dane dofinansowanie ma, czy też nie bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a co za tym idzie czy podlega opodatkowaniu, istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie wsparcia.

Wnioskodawca wskazuje, że wykorzystanie przedmiotowych dotacji w 2017 i 2018 r. zostało precyzyjnie określone w ustawie o X.. I tak w art. 133 ust. 2 ustawy o X. stwierdza się, że środki na pokrycie wyposażenia X. w środki trwałe, wartości niematerialne i prawne oraz inne składniki aktywów niezbędne do rozpoczęcia przez niego działalności w 2017 roku pochodzą z rezerwy celowej budżetu państwa, część 83, poz. 65 rezerwa na sfinansowanie wypłat z Funduszu Dopłat wsparcia dla nabywców lokali mieszkalnych albo domów jednorodzinnych – Mieszkanie dla Młodych (MdM), oraz 200 000 tys. zł na realizację „Narodowego Programu Mieszkaniowego”.

Koszty organizacji i funkcjonowania X., począwszy od 2018 r., w tym wydatki na wynagrodzenia pracowników, oraz koszty realizacji zadań X. ponoszone do czasu osiągnięcia przez X. przychodów niezbędnych do pokrycia powyższych kosztów pokrywane będą z rezerwy celowej budżetu państwa (art. 133 ust. 3).

Co ważne, jak podano we wniosku, przedmiotowe dotacje będą miały charakter zakupowy i przeznaczone będą na pokrycie wydatków wskazanych w przepisach odrębnych. Wykorzystywane będą na bieżące koszty funkcjonowania Wnioskodawcy, w szczególności na wynagrodzenia i delegacje pracowników, czynsz oraz pozostałe zakupy a także na podjęcie innych czynności niezbędnych do rozpoczęcia działalności.

Analiza powyższych przepisów w kontekście stanu sprawy, pozwala uznać, że dotacje, które otrzyma Wnioskodawca w 2017 roku w wysokości 25 mln zł oraz w 2018 roku do maksymalnej wysokości 125 mln zł, nie będą stanowiły podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W kwestii możliwości korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, należy wskazać przede wszystkim na art. 113 ust. 1 ustawy, gdzie zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W myśl art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Jak wskazano wyżej, otrzymane przez Wnioskodawcę dotacje nie będą stanowiły podstawy opodatkowania podatkiem VAT i Wnioskodawca nie będzie dokonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Odnosząc się do zdarzenia przyszłego oraz przywołanych przepisów, należy uznać, że skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca – jak wskazał we wniosku – nie wykonuje żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy a przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy, w ustalonej proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy, to Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.