Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1038/14-5/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-12-23
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; należność; odsetki; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2014 r. (data wpływu 10 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 11 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie przychodów.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 27 listopada 2014 r. nr ILPB1/415-1038/14-2/AP Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 27 listopada 2014 r., skutecznie doręczono w dniu 1 grudnia 2014 r., natomiast w dniu 11 grudnia 2014 r. do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której uzupełniono ww. wniosek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadził firmę, którą zlikwidował w roku 2013. W tej firmie miał kontrahentów, którzy do dziś nie zapłacili Zainteresowanemu za pobrany towar. Dług jednego z kontrahentów w dniu 2 stycznia 2006 r. zamieniony został na pożyczkę, o co Wnioskodawca został poproszony przez dłużnika (możliwe, że z powodu zatajenia obrotu przez niego, ponieważ Wnioskodawca sprzedał towar poprzez kasę fiskalną). Zainteresowany jednak nie wręczał dłużnikowi jakichkolwiek pieniędzy, a dług faktycznie powstał pierwotnie przez niezapłacenie za pobrany towar. Po złożeniu w tej sprawie pozwu w Sądzie Gospodarczym Wnioskodawca otrzymał wyrok zaoczny z Sądu Okręgowego, z dnia 11 września 2012 r., w którym też zasądzono odsetki od dłużnika. Dłużnik wręczył Wnioskodawcy oświadczenie z dnia 12 marca 2012 r. (zał. 1 do pozwu w sprawie), iż na koniec każdego roku niezapłacone odsetki zostaną doliczone do długu głównego - tym odsetki zostały księgowo zapłacone, co też wykazał w swojej firmie, w deklaracjach do Urzędu Skarbowego, na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym.

Teraz dłużnik ma zamiar spłacić dług poprzez sprzedaż nieruchomości. Wnioskodawca przez lata płacił w Niemczech odsetki od kredytów, które były mu potrzebne w firmie, z powodu braku zapłaty przez dłużnika. Spowodowało to również wzrost długu Wnioskodawcy względem banku, gdyż musiał opłacać odsetki za kredyt, a tym samym zaciągać nowe kredyty. Jeżeli dłużnik nie zalegałby z zapłatą swojego długu, wtedy nie musiałby zaciągać nowych kredytów i spłaciłby stare. Wynika z tego, iż odsetki za kredyt powstały z powodu niezapłacenia za towar przez dłużnika.

W uzupełnieniu wniosku wskazano następujące informacje.

Wnioskodawca od 25 lat ma długi w banku niemieckim, które nie zostały oznaczone jako kredyt dla firmy Wnioskodawcy w Polsce.

Jednak zamiast zapłacić dług za otrzymany czynsz z najmu lokali w Niemczech, Wnioskodawca inwestował te środki do zakupu skór surowych owczych do firmy w Polsce. Więc długu za budowę domu w Niemczech nie zapłacił, ponieważ uzyskane dochody przeznaczył na inwestycje w firmie polskiej. Tym jest udowodniony związek przyczynowo-skutkowy: dług z budowy zamienił się w dług z powodu zakupu skór w dług z firmy w Polsce – czynsz na 1500,00 eur/miesiąc od 1990 r.

Za skóry dotychczas nie zapłacono. Jeżeli za towar sprzedany Wnioskodawca otrzymałby należne kwoty, dług w niemieckim Banku zostałby zapłacony (obecny 30.000,00 eur) (należności za towar na 90.000,00 eur).

Opodatkowanie firmy Wnioskodawcy było na zasadach ogólnych – księga przychodów i rozchodów – podatek dochodowy; ewidencja zakupu i sprzedaży – podatek VAT.

Wnioskodawca uzyska odsetki za nieterminową spłatę należności za pobrany towar przed 2006 r., co kupujący pisemnie potwierdza, ostatnie oświadczenie z dnia 16 października 2014 r.

Na pytanie, czy przedmiotem zlikwidowanej działalności gospodarczej Wnioskodawcy było udzielanie pożyczek Wnioskodawca odpowiedział przecząco. Export-Import, usługi, handel, pośrednictwo w razem 26 dziedzinach - do 2006 r. była to działalność przeważająca w handlu skórami z owiec z Europy i Australii.

Wnioskodawca nigdy nie udzielał pożyczek – miał długi w banku, a dochody z handlu w Polsce i najmu lokali w Niemczech.

Skutki podatkowe na razie dotyczą zlikwidowanej firmy, a od 2015 r. po zapłacie 150.000 zł odsetki jeszcze na tą firmę likwidowaną, dalsze odsetki zostały odsprzedane na rolnika-Wnioskodawcę, który odkupił ten dług odsetkowy.

Dług główny nie został odsprzedany, jedynie odsetki ponad 300.000 zł, który dłużnicy zapłacą od 1 stycznia 2012 r. Jedynie odsetki od długu zostały sprzedane.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy odsetki, które Wnioskodawca musi zapłacić po likwidacji firmy nadal są kosztem uzyskania przychodu?
2.  Jak należy opodatkować dochody z odsetek, które uzyska od dłużnika? Czy ma tego dokonać: a) w zlikwidowanej firmie, czy b) jako dochód uzyskany przez osobę fizyczną?

Tut. Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2, tj. w zakresie przychodów.

Natomiast wniosek w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 1, tj. w zakresie kosztów uzyskania przychodów, został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 23 grudnia 2014 r. nr ILPB1/415-1038/14-4/AP.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro dług powstał z dostawy towaru, jak i z kosztów Wnioskodawcy uzyskanych w postaci odsetek do zapłacenia w banku, to odsetki od dłużnika należne Wnioskodawcy należy rozliczyć jako koszty uzyskane, a nadwyżka jest do opodatkowania w firmie, czego też dokonał w latach ubiegłych jako dochód, z powodu doliczenia odsetek do długu głównego zgodnie z oświadczeniem dłużnika. Mimo likwidacji firmy w 2013 r. ten przyszły dochód z odsetek, zdaniem Wnioskodawcy, również należy opodatkować, zgodnie z przepisami podatkowymi, w już nieistniejącej firmie, jak również nadal powstające koszty uzyskania przychodu, ponieważ wciąż dług Zainteresowanego zwiększa się z powodu niezapłacenia przez kontrahenta za towar. Obowiązek płacenia podatku z tego tytułu ustępuje po 5 latach od likwidacji firmy.

Wnioskodawca ma zamiar odsprzedać ten dług ze swojej firmy i jako rolnik będzie występował jako kupujący ten dług. Nie zna przepisów zabraniających tej możliwości, dlatego prosi ewentualnie o wskazanie, czy jest to nielegalne.

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odsprzedaży długu głównego lub odsetek według własnej woli, też razem. Dług główny powstał w likwidowanej firmie, dlatego jest dla Wnioskodawcy podatkowo korzystny – nie należy odsprzedawać długu głównego z powodu już zapłaconych podatków – dług główny nie będzie opodatkowany.

Natomiast Wnioskodawca ma prawo odsprzedać należne odsetki z tego długu i za to zapłaci podatek jako rolnik na zasadach ogólnych (księgi przychodów – dochód; ewidencja zakupu i sprzedaży – VAT).

Zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie takiej umowy cywilnoprawnej jest dozwolone też w sensie podatkowym.

Jednak Zainteresowany nie jest prawnikiem, dlatego prosi o interpretację, zanim nastąpi jakieś łamanie przepisów podatkowych. Na razie oczekuje dalszych zapłat odsetek od dłużników, nie wiadomo czy nastąpi to w 2015 r.

Po uzyskaniu negatywnej oceny i interpretacji może anulować umowy sprzedaży odsetek zanim zostaną zapłacone, też zapłaconych odsetek nie zaliczyć jako kosztów uzyskanych. Dlatego prosi o stanowisko MF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do i art. 14 ust. 1 cyt. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadził firmę pod nazwą…, którą zlikwidował w roku 2013. Jak wskazano, Zainteresowany uzyska odsetki za nieterminową spłatę należności za pobrany towar przed 2006 r. W związku z tym powstała wątpliwość dotycząca sposobu opodatkowania przychodu z tytułu spłaty ww. odsetek.

W odniesieniu do powyższej kwestii tut. Organ stwierdza co następuje.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek.

Zatem odsetki za nieterminową spłatę należności za pobrany towar – jeżeli zostaną otrzymane – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Dochody z tytułu otrzymanych po likwidacji działalności gospodarczej odsetek winny być opodatkowane na zasadach stosowanych do rozliczenia dochodów z działalności gospodarczej bezpośrednio przed zaprzestaniem działalności (zgodnie z wybraną dla działalności formą opodatkowania), tj. w rozpatrywanej sprawie na zasadach ogólnych.

W związku z tym należy stwierdzić, że dochody z odsetek, które Wnioskodawca uzyska od dłużnika, należy zaliczyć do przychodów z tytułu działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkować według zasad stosowanych do dochodów z tego źródła bezpośrednio przed zaprzestaniem działalności.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przychodów jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo tut. Organ wskazuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Treść art. 3 pkt 2 ww. ustawy, stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

W związku z tym kwestia dotycząca tego, czy istnieje możliwość odsprzedaży długu z firmy Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy – rolnika i czy takie postępowanie jest legalne, nie może polegać ocenie interpretacyjnej w rozumieniu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, co zostało również wskazane Wnioskodawcy w piśmie z dnia 27 listopada 2014 r. nr ILPB1/415-1038/14-2/AP.

Należy również wskazać, że instytucja interpretacji indywidualnych nie została stworzona dla celów oceny potencjalnych działań podatników przez organ upoważniony do wydawania interpretacji pod kątem zoptymalizowania obciążeń podatkowych wynikających z tych działań, ani też wskazywania podatnikom, jakie działania powinni podjąć. Celem jest wydanie w indywidualnej sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego w oparciu o wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny lub wyczerpująco przedstawione zdarzenie przyszłe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.