Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.603.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą zadośćuczynienia
zasądzonego wyrokiem sądu.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
odsetki-odsetki za zwłokę
straż-straż pożarna
zadośćuczynienie
śmierć
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    obowiązków płatnika.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w X działająca jako
    jednostka organizacyjna Skarbu Państwa.
    W maju 2017 r. podczas działań ratowniczo-gaśniczych prowadzonych przez jednostki
    Państwowej Straży Pożarnej doszło do tragicznego zdarzenia, w wyniku którego zginął
    funkcjonariusz pełniący służbę w rocie rozpoznawczej (dalej: „Zmarły Strażak”). Zgon
    nastąpił w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych w ramach działań
    interwencyjnych.
    Członkowie rodziny Zmarłego Strażaka do tej pory nie mogą pogodzić się ze śmiercią
    swojego syna, brata, wnuka. Wszystkie osoby dotknięte tragedią przeżyły śmierć Zmarłego
    Strażaka na swój sposób, doznały (...). Więzi emocjonalne łączące członków rodziny ze
    Zmarłym Strażakiem były na tyle silne, że intensywne cierpienie po jego śmierci
    doprowadziło u nich do (...).
    W związku z powyższym, członkowie najbliższej rodziny Zmarłego Strażaka wystąpili w
    dniu 22 maja 2020 r. z powództwem cywilnym przeciwko Skarbowi Państwa – Komendzie
    Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w X – o zasądzenie zadośćuczynienia za doznaną
    krzywdę w związku ze śmiercią osoby bliskiej, zgodnie z art. 446 § 4 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024. poz. 1061 ze zm.). W związku z
    koniecznością ustalenia osoby odpowiedzialnej za skutki tragicznego wypadku
    postępowanie to zostało zawieszone z dniem 1 września 2020 r.
    Na skutek przeprowadzonego postępowania karnego, odpowiedzialność za skutki
    tragicznego wypadku została przypisana osobie pełniącej funkcję Kierownika Działań
    Ratowniczych, a sprawa zakończyła się prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Q,
    wydanym w dniu 19 grudnia 2023 r.
    Natomiast wznowione postępowanie cywilne zostało zakończone prawomocnym
    wyrokiem Sądu Okręgowego w X wydanym 12 maja 2025 r. Sąd zasądził na rzecz członków
    najbliższej rodziny Zmarłego Strażaka kwoty tytułem zadośćuczynienia za doznaną
    krzywdę, a także odsetki za opóźnienie liczone od dnia 22 maja 2020 r. (data wniesienia
    pozwu) do dnia zapłaty.
    Zgodnie z ww. wyrokiem Sądu Wnioskodawca wypłacił zasądzone należności rodzinie
    Zmarłego Strażaka wraz z należnymi odsetkami, przy czym w przypadku odsetek
    Wnioskodawca wypłacił je w kwocie innej niż wynikająca z wyroku. W ocenie
    Wnioskodawcy, odsetki winny być naliczone od dnia wydania wyroku przez Sąd Okręgowy
    w Q, a nie od dnia wniesienia pozwu przez rodzinę Zmarłego Strażaka. W związku z tym,
    Wnioskodawca w dniu 18 czerwca 2025 r. wniósł apelację na część wyroku Sądu
    Okręgowego w X dotyczącą ustalania odsetek.
    Z ostrożności podatkowej Wnioskodawca potrącił zaliczki na podatek dochodowy od
    wypłaconych kwot – zarówno od należności głównej, jak i wypłaconych odsetek.
    We wniosku o interpretację Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, że wypłacone
    członkom najbliższej rodziny Zmarłego Strażaka kwoty zadośćuczynienia, jak również
    należne im odsetki za opóźnienie, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy o
    PIT).

    Pytania
    1) Czy kwota wypłaconego zadośćuczynienia na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w X
      podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21
      ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT i tym samym na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika
      związane z obliczeniem, poborem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy
      oraz do wykazania ww. kwoty w rocznej informacji PIT-11, stosownie do art. 42a
      ustawy o PIT?
    2) Czy kwota odsetek od wypłacanego zadośćuczynienia podlega zwolnieniu z podatku
      dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT i
      tym samym na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika związane z obliczeniem,
      poborem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania ww.
      kwoty w rocznej informacji PIT-11, stosownie do art. 42a ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie pierwszego pytania
    W ocenie Wnioskodawcy, kwota wypłaconego zadośćuczynienia na podstawie wyroku
    Sądu Okręgowego w X podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT i tym samym na Wnioskodawcy nie ciążą
    obowiązki płatnika związane z obliczeniem, poborem i odprowadzeniem zaliczki na
    podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwoty w rocznej informacji PIT-11, stosownie
    do art. 42a ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o
    których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art.
    21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane
    pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane
    sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
    podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
    skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a
    w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy
    pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
    zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Ewentualne wystąpienie Wnioskodawcy w charakterze płatnika uzależnione jest od tego,
    czy wypłacane zadośćuczynienie stanowi dla członków rodziny Zmarłego Strażaka
    przychód w rozumieniu przepisów ustawy o PIT podlegający opodatkowaniu.
    W przedmiotowej sprawie zadośćuczynienie zostało zasądzone przez Sąd Okręgowy w Q
    na podstawie art. 446 § 4 Kodeksu cywilnego, który przewiduje możliwość przyznania
    najbliższym członkom rodziny osoby zmarłej odpowiedniej kwoty tytułem
    zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Świadczenie to ma charakter
    niemajątkowy – jego celem jest złagodzenie cierpienia psychicznego wywołanego śmiercią
    osoby bliskiej. Jak wskazał WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 10 września 2019 r., sygn.
    akt II SA/Bd 214/19:
      „Pojęcie "odszkodowania" jest odnoszone do pokrywania uszczerbków o charakterze
      majątkowym, a pojęcie "zadośćuczynienia" do pokrywania uszczerbków o
      charakterze niemajątkowym, czyli krzywd.”
    Takie świadczenie nie prowadzi do przysporzenia majątkowego, lecz stanowi formę
    moralnej kompensaty. Jak wskazuje się w piśmiennictwie:
      „Konstrukcja prawna zadośćuczynienia przyznawanego na podstawie art. 446 § 4
      zakłada rekompensatę za krzywdę wywołaną nieodwracalną utratą osoby bliskiej, z
      którą łączyły stronę dochodzącą takiego zadośćuczynienia więzi rodzinne.
      Podstawową funkcją zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę jest przy

      tym funkcja kompensacyjna. Zadośćuczynienie ma wynagrodzić doznaną krzywdę, a
      zatem wszelkie ujemne uczucia, cierpienia i przeżycia psychiczne związane z utratą
      bliskiej osoby, które nie dają się w prosty sposób przeliczyć na wartości pieniężne,
      ma kompensować ból spowodowany śmiercią osoby bliskiej oraz przedwczesną
      utratę członka rodziny”
    (Balwicak-Szczyrba Małgorzata, Sylwestrzak Anna, Kodeks cywilny. Komentarz
    aktualizowany, 2025).
    Tożsame stanowisko prezentują również sądy. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 grudnia
    2012 r., sygn. akt IV CSK 192/12 skonstatował:
      „Zadośćuczynienie przewidziane w art. 446 § 4 k.c. nie jest zależne od pogorszenia
      sytuacji materialnej osoby uprawnionej i poniesienia szkody majątkowej, a jego
      celem jest kompensacja doznanej krzywdy, a więc złagodzenie cierpienia
      psychicznego wywołanego śmiercią osoby najbliższej i pomoc pokrzywdzonemu w
      dostosowaniu się do zmienionej w związku z tym jego sytuacji.”.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, wolne od podatku są inne odszkodowania lub
    zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości
    określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
    a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
      wyrządzono.
    Wyjątek z litery „a” powyższego przepisu dotyczy sytuacji, gdy odszkodowanie lub
    zadośćuczynienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika, np. gdy
    szkoda dotyczy mienia wykorzystywanego w firmie, pracownika w ramach relacji
    biznesowej lub utraconych przychodów.
    W tej sprawie świadczenie otrzymały osoby fizyczne, tj. członkowie rodziny Zmarłego
    Strażaka, którzy nie prowadzili działalności gospodarczej w związku ze śmiercią Zmarłego
    Strażaka. Zadośćuczynienie nie miało żadnego związku z działalnością gospodarczą –
    zostało wypłacone wyłącznie w następstwie zdarzenia osobistego – śmierci osoby bliskiej
    w wyniku wypadku w czasie służby.
    Wypłacane zadośćuczynienie nie dotyczy również korzyści, które podatnik mógłby
    osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Wyjątek z litery „b” odnosi się bowiem do
    utraconych korzyści (np. dochodów, zysków), które nie zostały osiągnięte z powodu
    zdarzenia wywołującego szkodę.
    Natomiast
      „Zadośćuczynienie przewidziane w art. 446 § 4 nie jest zależne od pogorszenia
      sytuacji materialnej osoby uprawnionej i poniesienia szkody majątkowej, a jego
      celem jest kompensacja doznanej krzywdy, a więc złagodzenie cierpienia
      psychicznego wywołanego śmiercią osoby najbliższej i pomoc pokrzywdzonemu w
      dostosowaniu się do zmienionej w związku z tym jego sytuacji”
    (Ciszewski Jerzy, Nazaruk Piotr, Kodeks Cywilny. Komentarz, 2019).
    Sądy administracyjne potwierdzają możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku
    dochodowego wypłacanych odszkodowań/ zadośćuczynień. Naczelny Sąd Administracyjny
    w wyroku z dnia 11 października 2023 r., sygn. akt II FSK 285/21 zwrócił uwagę, że
      „Dla zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b u. p. d. o. f.
      wymagane jest nie tylko uzyskanie odszkodowania lub zadośćuczynienia. Istotne jest
      również to, aby kwoty te były określone w wyroku lub w ugodzie sądowej.”
    W tej sprawie warunek ten został oczywiście spełniony – wypłata zadośćuczynienia
    nastąpiła na podstawie wyroku Sąd Okręgowego w Q z dnia 12 maja 2025 r. Świadczenie
    to miało charakter niemajątkowy – sąd nie orzekał o utracie dochodów, lecz o krzywdzie

    psychicznej. Podkreślić należy, że w tej sprawie nie ma mowy o jakimkolwiek przychodzie
    utraconym wskutek śmierci Zmarłego, który miałby być wyrównany przez wypłatę
    zadośćuczynienia.
    Wnioskodawca nie ma zatem obowiązku obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na
    PIT od wypłaconego zadośćuczynienia, ani wykazania wypłaconych kwot w rocznej
    informacji PIT-11 (stosownie do art. 42a ustawy o PIT). Zastosowanie znajduje bowiem
    zwolnienie przedmiotowe, które wyłącza te należności z opodatkowania oraz z
    obowiązków informacyjnych.
    Mając powyższe na względzie, kwota wypłaconego zadośćuczynienia na podstawie wyroku
    Sądu Okręgowego w Q podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT i tym samym na Wnioskodawcy nie ciążą
    obowiązki płatnika związane z obliczeniem, poborem i odprowadzeniem zaliczki na
    podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwoty w rocznej informacji PIT-11, stosownie
    do art. 42a ustawy o PIT.
    Państwa stanowisko w sprawie drugiego pytania
    W ocenie Wnioskodawcy, kwota odsetek od wypłacanego zadośćuczynienia podlega
    zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    95b ustawy o PIT i tym samym na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika związane z
    obliczeniem, poborem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy oraz do
    wykazania ww. kwoty w rocznej informacji PIT-11, stosownie do art. 42a ustawy o PIT.
    W omawianej sprawie, zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w Q z dnia 12 maja 2025 r.
    Wnioskodawca został zobowiązany do wypłaty członkom najbliższej rodziny Zmarłego
    Strażaka (pełniącego służbę w ramach działań ratowniczo-gaśniczych) świadczenia
    pieniężnego w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikającą z jego śmierci,
    wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia wniesienia pozwu (22
    maja 2020 r.) do dnia zapłaty.
    Zadośćuczynienie zostało przyznane na podstawie art. 446 § 4 Kodeksu cywilnego i
    stanowi rekompensatę za cierpienie psychiczne i krzywdę doznaną w wyniku śmierci
    osoby bliskiej. Tego rodzaju świadczenie – jako niemające charakteru dochodowego –
    korzysta ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, co do
    zasady nie budzi wątpliwości i znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych oraz orzecznictwie sądów administracyjnych.
    W konsekwencji, skoro świadczenie główne (zadośćuczynienie) korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania, to zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, odsetki wypłacone z
    tytułu nieterminowej wypłaty tejże kwoty również powinny być wolne od podatku
    dochodowego. Art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT stanowi bowiem, że wolne od podatku
    są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Odsetki za opóźnienie zasądzone w przedmiotowej sprawie mają charakter akcesoryjny
    względem należności głównej, tj. zadośćuczynienia. Stanowią rekompensatę za opóźnienie
    w spełnieniu zobowiązania pieniężnego i mają na celu zrekompensowanie uprawnionemu
    utraty wartości pieniądza w czasie oraz niedogodności wynikających z nieterminowego
    zaspokojenia roszczenia. Nie stanowią przysporzenia o charakterze dochodowym w
    rozumieniu ustawy o PIT.
    Należy w tym kontekście powołać się na jednolite stanowisko organów podatkowych i
    sądów administracyjnych, które wskazują, że odsetki od świadczenia niepodlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym również korzystają ze zwolnienia z
    opodatkowania – właśnie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
    Dyrektor KIS potwierdza powyższe stanowisko wskazując przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z dnia 7 marca 2025 r., nr 0112- KDIL2-1.4011.26.2025.2.KF:

      „Skoro zatem kwota przyznanego odszkodowania i zadośćuczynienia wolna jest od
      podatku dochodowego, to wypłacone odsetki ustawowe za opóźnienie korzystają ze
      zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.”.
    Tożsame stanowisko organ podatkowy zajął m.in. w interpretacji z dnia 27 listopada 2023
    r., nr 0113-KD1PT2-2.4011.581.2023.KK.
    W zakresie natomiast ewentualnych obowiązków Wnioskodawcy jako płatnia wskazać
    należy, iż zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o
    których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art.
    21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane
    pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane
    sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
    podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
    skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a
    w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy
    pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
    zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Przepis art. 42a ust. 1 ustawy o PIT nakłada więc obowiązek sporządzenia PIT-11 tylko w
    przypadku wypłaty dochodów, które podlegają opodatkowaniu. W przypadku wypłat
    zwolnionych z opodatkowania (takich jak w omawianym przypadku odsetki od
    zadośćuczynienia), podmiot wypłacający te należności nie jest zobowiązany do poboru
    zaliczki na podatek dochodowy ani do sporządzenia informacji PIT-11.
    Mając powyższe na względzie kwota odsetek od wypłacanego zadośćuczynienia podlega
    zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    95b ustawy o PIT i tym samym na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika związane z
    obliczeniem, poborem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy oraz do
    wykazania ww. kwoty w rocznej informacji PIT-11, stosownie do art. 42a ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od
    uzasadnienia prawnego oceny Państwa stanowiska w sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c §
    1 Ordynacji podatkowej.