Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.165.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Opodatkowania sprzedaży części działki.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
podatnik
sprzedaż
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
    części działki. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 maja 2025 r.
    (wpływ 16 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan posiadaczem (właścicielem) działki rolnej położonej na terenie wiejskim.
    Nieruchomość jest niezabudowana, należy do Pana od roku 2015. Cały czas użytkuje ją
    Pan w celach rolniczych.
    Uzyskał Pan informacje, że działka może być przeznaczona pod budownictwo, w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego – przeznaczona jest do zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i pod usługi.
    Ze względu na walory tej działki zgłaszają się do Pana potencjalni nabywcy.
    Postanowił Pan, że sprzeda Pan część działki wchodzącą w skład opisanej wyżej
    nieruchomości niezabudowanej.
    Cena sprzedaży będzie przekraczała wartość (...) zł.
    Nie udostępniał Pan nigdy, ani też nie udostępnia Pan obecne nikomu gruntów, zarówno
    w drodze dzierżawy, jak i użyczenia czy najmu, nie osiągał Pan i nie osiąga Pan z tego
    tytułu żadnych przychodów, ani nie ponosił Pan żadnych nakładów na przedmiotową
    działkę celem przygotowania jej do sprzedaży.
    Nie podejmował Pan nigdy żadnych działań w stosunku do przedmiotowej działki, które
    nie należałyby do zakresu zwykłego zarządu swoim majątkiem prywatnym.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Działka nie została podzielona. Przedmiotem sprzedaży jest część działki nr (...)
                                          2powierzchnia 2,57 ha, wyodrębniona z działki o powierzchni 2590 m. Podział działki
    nastąpi z inicjatywy Kupującego na podstawie aktu własności.
    Ww. działkę nabył Pan na podstawie umowy darowizny w roku 2015 od Pana mamy.
    Nabycie nie było opodatkowane podatkiem VAT.
    Nie przysługiwało Panu prawo od obniżenia kwoty podatku o kwotę podatku naliczonego.
    Wykorzystywał Pan działkę wyłącznie w celach rolniczych zwolnionych od podatku VAT.
    Wykorzystywał Pan działkę w celach rolniczych – uprawy rolne.
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
    Działka nie będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej.
    Jest Pan rolnikiem ryczałtowym od roku 1997.
    Dokonuje Pan zbiorów produktów rolnych na własne potrzeby.
    Nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest
    symbolem: 06MNU – tereny zabudowy jednorodzinnej i usług, 1KD2 – tereny dróg
    zbiorczych oraz 02R – tereny rolnicze,
    Nie miał Pan wypływu na przeznaczenie działki.
    Nie zostanie dla działki wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu
    terenu, bo jest plan zagospodarowania terenu.
    Na pytanie dotyczące, czy w odniesieniu do ww. działki zawarł/zamierza Pan zawrzeć
    przedwstępną umowę sprzedaż, a jeśli tak, to jakie postanowienia dotyczące planowanej

    transakcji sprzedaży wynikają/będą z niej wynikać oraz jakie prawa i obowiązki wynikające
    z postanowień umowy przedwstępnej ciążą/będą ciążyć na Panu, a jakie na stronie
    kupującej, odpowiedział Pan, że zawarł Pan przedwstępną umowę przyrzeczenia
                          2sprzedaży działki o powierzchni 2590 m, warunkiem będzie uzyskanie zgód, pozwoleń i
    opinii. Obowiązek będzie ciążył po stronie Kupującego.
    Nie dokonano żadnych inwestycji infrastrukturalnych.
    Na pytanie dotyczące, czy udzielił/udzieli Pan pełnomocnictwa osobie trzeciej do działania
    w Pana imieniu w związku z planowaną sprzedażą działki, a jeśli tak, to należy wskazać
    zakres tego pełnomocnictwa i komu je Pan udzielił, odpowiedział Pan, że udzielił Pan
    pełnomocnictwa osobie trzeciej w zakresie przyłączy, odbioru decyzji i postanowień.
    Nie zamierza Pan sprzedać pozostałej części działki.
    Posiada Pan gospodarstwo rolne i nie zamierza Pan sprzedawać żadnej pozostałej części
    Pana gospodarstwa.
    Nie ponosił Pan żadnych nakładów w celu uatrakcyjnienia działki.
    Nie prowadzi Pan usług deweloperskich.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 12 maja 2025 r.)
    Czy w związku z planowaną sprzedażą części działki, sprzedaż będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT i jeśli tak, to w jakiej stawce?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że jako właściciel nieruchomości, w zakresie sprzedaży działki nie będzie Pan
    działał w charakterze podatnika VAT, a czynność sprzedaży tej działki nie będzie nosiła
    znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem, sprzedaż przedmiotowej
    działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Definicja sprzedaży opisana jest w art. 2 ust. 22 ustawy o podatku od towarów i usług
    (dalej jako ustawa o VAT). Zgodnie z tą definicją, przez sprzedaż rozumie się odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodne z ustawą o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizyczną, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawną, które nie stanowi dostawy towarów.
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a
    jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju. Tym samym, co do zasady, sprzedaż gruntów niezabudowanych winna być
    opodatkowana podatkiem VAT. Ne każda jednak czynność, która stanowi dostawę
    towarów w rozumieniu ustawy, podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Określona czynność będzie obciążona podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana
    przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT.
    W myśl art 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 ust. 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowana
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowana terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    gospodarowaniu przestrzennym.
    Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać
    wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz – w

    przypadku braku takiego planu – wydanych decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu. Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu
    powyższych uregulowań.
    Podatnikami są osoby prawie, jednostki organizacyjne niemające osobowość prawnej oraz
    osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ustawę o VAT, bez względu na cel lub rezultat takiej działalność.
    Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuję wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza oblamuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartość niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do
    celów zarobkowych.
    Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług określony w ustawie pokazuje więc,
    że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Wobec powyższego, uważa Pan swoje stanowisko za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
      Przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie
      odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg wieczystych.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Zwalnia się dostawcę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego
      oraz świadczenia usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości,
    istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie

    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - jest Pan właścicielem działki rolnej położonej na terenie wiejskim, którą nabył Pan na
      podstawie umowy darowizny w roku 2015,
    - przedmiotem sprzedaży jest część działki nr (...),
    - podział działki nastąpi z inicjatywy Kupującego na podstawie aktu własności,
    - Nieruchomość jest niezabudowana,
    - użytkuje ją Pan w celach rolniczych,
    - jest Pan rolnikiem ryczałtowym od roku 1997,
    - dokonuje Pan zbiorów produktów rolnych na własne potrzeby,

    - nie udostępniał Pan nigdy, ani też nie udostępnia Pan obecne nikomu gruntów,
      zarówno w drodze dzierżawy, jak i użyczenia czy najmu, nie osiągał Pan i nie osiąga
      Pan z tego tytułu żadnych przychodów, ani nie ponosił Pan żadnych nakładów na
      przedmiotową działkę celem przygotowania jej do sprzedaży,
    - nie podejmował Pan nigdy żadnych działań w stosunku do przedmiotowej działki, które
      nie należałyby do zakresu zwykłego zarządu swoim majątkiem prywatnym,
    - nie dokonał Pan żadnych inwestycji infrastrukturalnych,
    - nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a działka nie będzie wykorzystywana w
      działalności gospodarczej,
    - zawarł Pan przedwstępną umowę przyrzeczenia sprzedaży działki, warunkiem będzie
      uzyskanie zgód, pozwoleń i opinii – obowiązek będzie ciążył po stronie Kupującego,
    - udzielił Pan pełnomocnictwa osobie trzeciej w zakresie przyłączy, odbioru decyzji i
      postanowień.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana sprzedaż części działki nr (...), będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a jeśli tak, to w jakiej stawce.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że udzielił Pan pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w zakresie przyłączy, odbioru
    decyzji i postanowień. Ponadto wskazał Pan, że zawarł Pan przedwstępną umowę
    sprzedaży działki, której warunkiem będzie uzyskanie zgód, pozwoleń i opinii, a obowiązek
    ten będzie ciążył po stronie Kupującego. Zatem, uzyskanie ww. zgód, pozwoleń i opinii są
    warunkami zrealizowania umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią jeszcze przed
    zawarciem definitywnej umowy sprzedaży.
    W rozpatrywanej sprawie należy zauważyć, że nabywca już się zgłosił, właściciel gruntu
    (Pan) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki
    prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika w sensie prawnym rzeczywiście
    dotyczą właściciela gruntu (w zakresie przyłączy itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są
    staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, by
    oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
    Ponadto, nie udostępniał Pan nigdy, ani też nie udostępnia Pan obecnie ww. działki w
    drodze dzierżawy, jak i użyczenia czy najmu.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w związku z zamiarem sprzedaży część działki nr (...) co
    prawda działka zostanie podzielona, to jednakże – jak wskazał Pan w opisie sprawy – nie
    podejmował Pan nigdy żadnych działań w stosunku do przedmiotowej działki, które nie
    należałyby do zakresu zwykłego zarządu swoim majątkiem prywatnym, i nie dokonywał
    Pan żadnych inwestycji infrastrukturalnych oraz nie ponosił Pan żadnych nakładów na
    przedmiotowej działce celem jej sprzedaży. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze
    sprzedażą ww. części działki podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców.
    W konsekwencji, sam podział działki, udzielenie pełnomocnictwa w zakresie przyłączy,
    odbioru decyzji i postanowień oraz zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży nie
    powodują, że zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższym, stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży części działki nr
    (...) nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży części działki nr (...) będzie Pan korzystać z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech
    podatników podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży
    ww. działki, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży przedmiotowej części działki nr (...) będzie Pan
    korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Podsumowanie
    Planowana sprzedaż części działki nr (...) nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, czynność ta nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, i w
    związku z tym nie jest konieczne określenie stawki.
    Tym samy, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.