Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.271.2025.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Odliczenie wydatków w uldze rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: abonament-abonament medyczny
niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych
odliczenia-odliczenie od dochodu
rehabilitacja
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Warunki odliczenia
wydatków na cele rehabilitacyjne.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 6b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 28 maja 2025 r. (data wpływu 2 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym (II grupa
    inwalidzka). W corocznym rozliczeniu podatkowym korzysta Pani z ulgi rehabilitacyjnej,
    określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz art. 26 ust. 7a ustawy o PIT. Poniosła Pani wydatek na
    abonament medyczny jednej z prywatnych placówek, w którego skład wchodzą usługi
    takie jak fizjoterapia, rehabilitacja, konsultacje ortopedyczne i inne związane z Pani
    niepełnosprawnością.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o PIT, wydatki na zabiegi rehabilitacyjne można
    odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ale przepisy nie precyzują, czy abonament
    medyczny obejmujący takie usługi również podlega odliczeniu. Faktura otrzymywana od
    placówki medycznej za każdy miesiąc abonamentu, nie wyszczególnia konkretnych usług
    wchodzących w zakres zabiegów i usług. Są one wskazane jedynie w umowie zawartej z
    placówką medyczną. W związku z powyższym, zwraca się Pani z prośbą o wydanie
    interpretacji, czy może odliczyć wydatki na abonament medyczny jako wydatek
    rehabilitacyjny w PIT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że prosi o wydanie interpretacji indywidualnej za
    2024 r. oraz za lata przyszłe.
    Posiadane przez Panią orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez Miejski Zespół do
    Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w X w dniu 25 lutego 2004 r., orzeka o
    umiarkowanym stopniu niepełnosprawności o charakterze trwałym, wydanym na stałe od
    dnia 18 grudnia 2003 r. Niepełnosprawność datowana jest od urodzenia. Orzeczenie o
    stopniu niepełnosprawności obowiązywało przez cały rok podatkowy 2024, tj. również w
    okresie ponoszenia wydatków na abonament medyczny, uwzględniający usługi związane
    ze schorzeniem oraz obowiązywać będzie w latach przyszłych, z uwagi na stały charakter
    orzeczenia.
    Zakres pakietu medycznego obejmuje kompleksową opiekę, niezbędną w związku z Pani
    niepełnosprawnością i schorzeniami o charakterze zwyrodnieniowym, a z wiekiem Pani
    stan zdrowia fizycznego znacznie się pogarsza. Pakiet w szczególności obejmuje wizyty u
    lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistów (w tym ortopedy i reumatologa),
    diagnostykę laboratoryjną i obrazową (badania krwi, RTG, rezonans magnetyczny,
    tomografię komputerową, densytometrię), zabiegi rehabilitacyjne: fizykoterapię (w tym
    magnetoterapię) oraz kinezyterapię, zabiegi pielęgniarskie i coroczny przegląd stanu
    zdrowia.

    Zabiegi rehabilitacyjne, zawarte w ramach abonamentu, są niezbędne do utrzymania Pani
    sprawności fizycznej i jakości życia, umożliwiając Pani samodzielne funkcjonowanie. Szybki
    dostęp do opieki zdrowotnej, w tym diagnostyki i rehabilitacji, pozwala na stałą kontrolę
    postępu schorzenia, co ma istotne znaczenie w przypadku Pani niepełnosprawności.
    Wydatki w 2024 r. na abonament w placówce medycznej poniosła Pani w 12 ratach
    (wariant płatności miesięczny), dokładnie w dniach: 5 stycznia 2024 r., 29 stycznia 2024 r.,
    28 lutego 2024 r., 29 kwietnia 2024 r., 27 maja 2024 r., 1 lipca 2024 r., 30 lipca 2024 r., 2
    września 2024 r., 25 września 2024 r., 1 listopada 2024 r., 27 listopada 2024 r. oraz 27
    grudnia 2024 r. (wszystkie tytułem Opłata za usługi medyczne, wniosek nr ...).
    Wydatki poniesione na abonament, uwzględniający zabiegi rehabilitacyjne i wizyty u
    specjalistów kontrolujących Pani schorzenia, które chciałaby Pani zakwalifikować jako
    podlegające uwzględnieniu do ulgi rehabilitacyjnej, nie zostały i nie zostaną sfinansowane
    ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego
    funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub
    ze środków NFZ, ZFŚS, czy też jakichkolwiek innych funduszy. Wydatki nie zostały Pani
    zwrócone w jakiejkolwiek formie, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu,
    nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym, czy też od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te zostały poniesione
    wyłącznie z Pani prywatnych środków.
    Z uwagi na brak wcześniejszej interpretacji indywidualnej, nie dokonywała Pani dotąd
    odliczeń wydatków na abonament medyczny w prywatnej placówce w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej.
    W 2024 r. uzyskała Pani dochody z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia oraz emerytury,
    które podlegają opodatkowaniu w Polsce i umożliwiają skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej.
    W kolejnych latach przewiduje Pani kontynuację uzyskiwania dochodów z tych źródeł.
    Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 i art. 26 ust. 7a ustawy
    o PIT, może Pani odliczyć wydatki na abonament medyczny, który obejmuje świadczenia
    podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistów (w tym ortopedy i reumatologa),
    diagnostykę laboratoryjną i obrazową (badania krwi, RTG, rezonans magnetyczny,
    tomografię komputerową, densytometrię), zabiegi rehabilitacyjne: fizykoterapię (w tym
    magnetoterapię) oraz kinezyterapię, zabiegi pielęgniarskie i coroczny przegląd stanu
    zdrowia?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, osoby z niepełnosprawnością
    mogą skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej poprzez odliczenie wydatków poniesionych na cele
    rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. W art. 26
    ust. 7a pkt 6 ustawy o PIT wskazano, że do katalogu wydatków podlegających odliczeniu w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej należą wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne i
    leczniczo-rehabilitacyjne. Przepisy te nie precyzują jednak, czy dopuszczalne jest
    odliczenie wydatków na zabiegi rehabilitacyjne opłacane w ramach abonamentu
    medycznego, w którego skład wchodzą wszelakie usługi medyczne, zamiast
    jednorazowych wizyt. Pani zdaniem, abonament medyczny, który obejmuje wizyty lekarzy
    podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistów (w tym ortopedy i reumatologa),
    diagnostykę laboratoryjną i obrazową (badania krwi, RTG, rezonans magnetyczny,
    tomografię komputerową, densytometrię), zabiegi rehabilitacyjne: fizykoterapię (w tym
    magnetoterapię) oraz kinezyterapię, zabiegi pielęgniarskie i coroczny przegląd stanu
    zdrowia, spełnia warunki wskazane w ustawie, gdyż te wizyty i zabiegi są częścią Pani
    rehabilitacji, którą to ustawa uznaje za kwalifikującą się do ulgi rehabilitacyjnej. W ramach
    abonamentu korzysta Pani z wizyt lekarskich i zabiegów ukierunkowanych na poprawę

    swojej sprawności fizycznej i jakości życia, umożliwiających Pani samodzielne
    funkcjonowanie.
    Forma finansowania (abonament) nie powinna wykluczać prawa do odliczenia. Przepisy
    nie ograniczają ulgi wyłącznie do pojedynczych usług opłacanych oddzielnie, a więc
    opłacenie wizyt u specjalistów w formie abonamentowej powinno być traktowane
    analogicznie. Nie można uznać, że wydatki na ww. usługi tracą charakter odliczalnych tylko
    dlatego, że są uiszczane w ramach pakietu, a nie jako pojedyncze faktury. Cel poniesienia
    wydatków jest tożsamy z celem przewidzianym w ustawie. Ustawa nie określa
    konkretnych form organizacyjnych rehabilitacji – wskazuje jedynie, że wydatek musi mieć
    charakter rehabilitacyjny i być związany z niepełnosprawnością.
    W Pani przypadku korzystanie z ww. wizyt i zabiegów w ramach abonamentu jest bardziej
    efektywne niż jednorazowe wizyty, ponieważ zapewnia ciągłość leczenia i umożliwia lepszą
    kontrolę nad stanem zdrowia.
    Interpretacje organów podatkowych oraz orzecznictwo sądów administracyjnych
    sugerują, że kluczowe znaczenie ma faktyczne korzystanie z usług, a nie sposób ich
    finansowania. W podobnych sprawach organy podatkowe uznawały, że istotne jest
    przeznaczenie wydatku, a nie to, czy usługa była świadczona w ramach pakietu czy
    pojedynczo. W wyrokach NSA wskazywano, że wątpliwości dotyczące interpretacji
    przepisów należy rozstrzygać na korzyść podatnika.
    W związku z powyższym uważa Pani, że abonament medyczny, obejmujący wizyty u
    specjalistów, dodatkowe badania obrazowe i laboratoryjne, fizjoterapeutyczne i
    rehabilitacyjne, niezbędne do leczenia schorzeń wynikających z Pani niepełnosprawności,
    które nieleczone doprowadzą do braku sprawności fizycznej i samodzielności w
    poruszaniu się, powinien być traktowany jako wydatek podlegający odliczeniu w ramach
    ulgi rehabilitacyjnej. Biorąc pod uwagę niejednoznaczność przepisów oraz brak
    jednoznacznych interpretacji podatkowych w tym zakresie, zwraca się Pani z wnioskiem o
    indywidualną interpretację w celu potwierdzenia prawidłowości swojego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania
    tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;

      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej,
      w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
      poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
      stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;

      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 przywołanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy
    (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą
    sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek
    formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że warunkiem odliczenia wydatków na cele
    rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie
    przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy
    orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych
    przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności
    do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności
    osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie
    wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26
    ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona.
    Należy również pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady
    powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być
    interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone
    jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że posiada Pani
    orzeczenie o niepełnosprawności z 25 lutego 2004 r., wydane na stałe od 18 grudnia 2003
    r. Niepełnosprawność datowana jest od urodzenia. Orzeczenie o stopniu
    niepełnosprawności obowiązywało przez cały rok podatkowy 2024 oraz obowiązywać
    będzie w latach przyszłych, z uwagi na stały charakter orzeczenia.
    W 2024 r. poniosła Pani wydatek na abonament medyczny, w którego skład wchodzą
    usługi takie jak fizjoterapia, rehabilitacja, konsultacje ortopedyczne i inne związane z Pani
    niepełnosprawnością. Faktura otrzymywana od placówki medycznej za każdy miesiąc
    abonamentu, nie wyszczególnia konkretnych usług wchodzących w zakres zabiegów i
    usług. Są one wskazane jedynie w umowie zawartej z placówką medyczną.
    Zakres pakietu medycznego obejmuje kompleksową opiekę, niezbędną w związku z Pani
    niepełnosprawnością i schorzeniami. Pakiet w szczególności obejmuje wizyty u lekarzy
    podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistów (w tym ortopedy i reumatologa),
    diagnostykę laboratoryjną i obrazową (badania krwi, RTG, rezonans magnetyczny,
    tomografię komputerową, densytometrię), zabiegi rehabilitacyjne: fizykoterapię (w tym
    magnetoterapię) oraz kinezyterapię, zabiegi pielęgniarskie i coroczny przegląd stanu
    zdrowia.

    Zabiegi rehabilitacyjne, zawarte w ramach abonamentu, są niezbędne do utrzymania Pani
    sprawności fizycznej i jakości życia, umożliwiając Pani samodzielne funkcjonowanie. Szybki
    dostęp do opieki zdrowotnej, w tym diagnostyki i rehabilitacji, pozwala na stałą kontrolę
    postępu schorzenia, co ma istotne znaczenie w przypadku Pani niepełnosprawności.
    Możliwość odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na abonament
    medyczny, w skład którego wchodzą m.in. zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-
    rehabilitacyjne, należy w przedstawionym opisie stanu faktycznego odnieść do art. 26 ust.
    7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z powołanego wyżej przepisu wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki poniesione na
    zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
    Jednakże, z uregulowań zawartych w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych wynika, że, aby mogła Pani odliczyć poniesiony wydatek w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej, powinna go Pani właściwie udokumentować. Taki dokument powinien
    zawierać w szczególności:
    · dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego towar lub
      usługę,
    · rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz,
    · kwotę zapłaty.
    Jak wskazała Pani we wniosku – zakres pakietu medycznego obejmuje kompleksową
    opiekę, niezbędną w związku z Pani niepełnosprawnością i schorzeniami o charakterze
    zwyrodnieniowym, a z wiekiem Pani stan zdrowia fizycznego znacznie się pogarsza.
    Zatem, zabiegi rehabilitacyjne, zawarte w ramach abonamentu, niewątpliwie przyczyniają
    się do przywracania Pani ogólnie pojętej sprawności. Jednak faktura, jaką otrzymała Pani
    od placówki medycznej za każdy miesiąc abonamentu, nie wyszczególnia konkretnych
    usług wchodzących w zakres tego abonamentu. W związku z tym, nie można wyodrębnić
    kosztów zabiegów rehabilitacyjnych i leczniczo-rehabilitacyjnych, przeprowadzonych dla
    Pani. Zatem, nie sposób uznać, że posiada/będzie Pani posiadała dokument, stwierdzający
    poniesienie wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Brak dokumentu potwierdzającego poniesienie przez
    Panią wydatku na zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne, uniemożliwia
    skorzystanie z odliczenia tych wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, stosownie do art.
    26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wysokość
    wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
    czynności życiowych poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
    niepełnosprawną ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie,
    zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub
    towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz
    kwotę zapłaty.
    Jak wskazano w opisie sprawy, abonament medyczny płatny przez Panią w miesięcznych
    ratach, obejmuje wizyty u lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistów,
    diagnostykę laboratoryjną i obrazową, zabiegi rehabilitacyjne: fizykoterapię (w tym
    magnetoterapię) oraz kinezyterapię, zabiegi pielęgniarskie i coroczny przegląd stanu
    zdrowia. Zatem zapłata za ww. abonament medyczny, nie obejmuje wyłącznie odpłatności
    za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne, poniesione przez podatnika
    będącego osobą niepełnosprawną, ale dotyczy także, m.in., wizyt u lekarzy specjalistów,
    których nie można utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-
    rehabilitacyjnymi, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Wydatki na wizyty lekarskie nie zostały wymienione w żadnej innej
    kategorii wydatków zawartych w zamkniętym w katalogu wydatków rehabilitacyjnych
    zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem,
    pomimo faktu, że wizyty u specjalistów kontrolujących Pani schorzenia, zapewniają Pani

    kompleksową opiekę, niezbędną w Pani niepełnosprawności, to jednak wydatków tego
    rodzaju nie można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opisany we wniosku stan faktyczny i
    zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że wydatki, które Pani poniosła/poniesie na
    abonament medyczny, w skład którego wchodzą m.in. zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-
    rehabilitacyjne dla Pani, nie będą mogły zostać odliczone od podstawy opodatkowania na
    podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Powyższe wynika z faktu, że nie posiada/nie będzie Pani posiadała
    dokumentu, z którego będzie jednoznacznie wynikało, jaka kwota została przez Panią
    zapłacona za zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne. Jak zostało już bowiem
    wskazane, samo poniesienie przez Panią wydatku na odbyte zabiegi rehabilitacyjne i
    leczniczo-rehabilitacyjne, nie uprawnia do skorzystania z omawianego odliczenia, lecz
    niezbędne jest jeszcze jego właściwe udokumentowanie.
    Tym samym Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.), wskazuje, że:
      Niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego
      rozstrzyga się na korzyść podatnika.
    Wobec powyższego, odnosząc się do zasady in dubio pro tributario – zawartej w art. 2a
    Ordynacji podatkowej – na którą powołuje się Pani we własnym stanowisku, stwierdzić
    należy, że nie może być ona rozumiana w ten sposób, że w przypadku wątpliwości
    interpretacyjnych organy podatkowe są zobowiązane zawsze przyjąć punkt widzenia
    podatnika. Zasada ta bowiem ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy wykładnia przepisu
    prawa nie daje zadowalających rezultatów. W analizowanym przypadku znaczenie
    przepisów znajdujących w nim zastosowanie jest jasne, niebudzące wątpliwości i
    wynikające z ich literalnego brzmienia. Dlatego też wskazana zasada w rozpatrywanej
    sprawie nie może znaleźć zastosowania. Podkreślić przy tym należy, że w przepisie art. 2a
    ustawy Ordynacja podatkowa chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie
    wątpliwości podatnika oraz że podatnik nie może oczekiwać, aby ww. artykuł był
    stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy
    oznacza dla niego konsekwencje mniej korzystne niż zakładał.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile

    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu
    sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.