Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.438.2018.1.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-24
Teza: brak opodatkowania sprzedaży przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu
Słowa kluczowe: pomoc-dom pomocy społecznej; pomoc-pomoc społeczna; sprzedaż; warsztat
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r ., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2018 r. (data wpływu 27 marca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 maja 2018 r. (data wpływu 11 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu … - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zastosowania zwolnienia od podatku dla odpłatności za pobyt w Domu Dziennego Pobytu …, dotyczącej wyżywienia,

*   braku opodatkowania sprzedaży przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu …

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 maja 2018 r. (data wpływu 11 maja 2018 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Gmina \`(...)\` na podstawie Uchwały nr … Rady Gminy \`(...)\`. z dnia \`(...)\` utworzyła jednostkę Dom Dziennego Pobytu \`(...)\`.. Jednostka ta prowadzi swą działalność na podstawie przepisów: Ustaw z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 poz. 130), ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 poz. 2077), ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. z 2017 poz. 1292). Opłaty za pobyt w Dziennym Domu Pobytu ustalone są na podstawie Uchwały Rady Gminy. Odpłatność za pobyt uczestnika jest ustalana w formie decyzji administracyjnej wydanej przez GOPS, obejmującej tylko wyżywienie. Opłaty uiszczane są przez uczestników gotówką w kasie Urzędu Gminy \`(...)\` na konto Domu Dziennego Pobytu \`(...)\`. na podstawie wystawionej faktury VAT indywidualnie na każdego z uczestników. Wystawcą faktury jest jednostka budżetowa a sprzedawcą Gmina \`(...)\`. Do przedmiotowej sprawy została zastosowana stawka VAT zwolniona na podstawie art. 43. ust. 1 pkt 22a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Jednym z elementów terapii jest również wykonywanie przedmiotów (m.in. ceramicznych, metaloplastycznych, rysunków, pasteli, makram, serwet, gobelin, kilimów, itp.), które następnie oferowane będą podczas organizowanych kiermaszy, różnego rodzaju wystaw czy też nabywane będą przez osoby które odwiedzają placówkę. Zbywane prace nie będą miały ustalonych cen – nabywcy uiszczać będą opłatę dobrowolnie według własnego uznania. Środki uzyskane z kiermaszu będą przeznaczane na cele statutowe jednostki.

Gmina \`(...)\` jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Jednostka organizacyjna Gminy Dom Dziennego Pobytu \`(...)\` prowadzi swą działalność w oparciu o ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1769 z późn. zm.). Działa jak ośrodek wsparcia dla osób w podeszłym wieku. Pomoc świadczona jest dla mieszkańców zamieszkujących na terenie całej gminy, nie tylko z terenu miejscowości w której zlokalizowany jest Dom.

Usługą podstawową świadczoną przez Dom Dziennego Pobytu \`(...)\` jest opieka i pobyt osób starszych w placówce wraz z wyżywieniem.

Wnioskodawca poprzez Dom Dziennego Pobytu \`(...)\` nie świadczy innych usług poza działalnością podstawową jaką są usługi opieki i pomocy w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych. Jest to zdarzenie faktyczne.

Planowana sprzedaż wyrobów stanowić będzie doraźnie przyszły przychód. Sprzedaż będzie okazjonalna i nie będzie stanowić konkurencji dla podmiotów niekorzystających z takiego zwolnienia. Wyroby wytworzone podczas terapii w Domu Dziennego Pobytu \`(...)\` nie będą miały dla nabywcy realnej wartości ekonomicznej, jest to zdarzenie przyszłe.

Planowana wartość zużytych materiałów do wytworzenia prac podczas terapii będzie stanowić wartość około 9 000,00 zł. Planowany przychód ze sprzedaży wyrobów wykonanych podczas terapii, osiągnie około 1 000,00 zł rocznie i przeznaczony będzie na działalność statutową jednostki.

Wnioskodawca nie będzie dokonywał odliczenia podatku VAT z związku z zakupem materiałów zużytych do wytworzenia prac podczas terapii.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu \`(...)\` podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina \`(...)\` prawidłowo zastosowała podstawę zwolnienia art. 43. ust. 1 pkt 22a ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Dom Dziennego Pobytu \`(...)\` będący jednostką budżetową gminy wykonujący zadania własne gminy w zakresie pomocy społecznej korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 22a ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. W związku z kolejnym pytaniem zdaniem Gminy \`(...)\` w świetle art. 5 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów. Sprzedaż prac wykonanych przez uczestników w ramach realizowanego programu terapii, które to prace charakteryzują się obiektywnie niską wartością ekonomiczną, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Przedmioty wykonywane przez uczestników nie można wycenić. Nabywcy przedmiotów wykonanych przez uczestników według własnego uznania i bez wyraźnego związku z nabywanym przedmiotem, dobrowolnie określone kwoty pieniężne przekazywać będą za wybrany przedmiot. Wnioskodawca stwierdził, iż nabywcy przedmiotów wykonanych w ramach zajęć uczestników traktują zakup jako wsparcie dla osób Domu Dziennego Pobytu. W tych okolicznościach zakup jest specyficzną formą udzielania pomocy uczestnikom polegającą na przekazaniu dobrowolnej kwoty na cele służące rehabilitacji społecznej uczestników oraz na cele statutowe jednostki. Z tego powodu osoby dokonujące zakupu należy traktować jako darczyńcę, a uczestników DDP jako podmiot obdarowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ będą uznane za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonują czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz, gdy wykonują czynności mieszczące się w ramach tych zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina – zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm.) – posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, o czym stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych (art. 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy).

W dniu 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280).

Zgodnie z art. 3 tej ustawy, jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

W myśl art. 4 ustawy z dnia 5 września 2016 r., jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina na podstawie Uchwały Rady Gminy \`(...)\` utworzyła jednostkę Dom Dziennego Pobytu \`(...)\`, która prowadzi swą działalność w oparciu m.in. o ustawę o pomocy społecznej oraz samorządzie gminnym. Działa jak ośrodek wsparcia dla osób w podeszłym wieku. Jednym z elementów terapii jest również wykonywanie przedmiotów (m.in. ceramicznych, metaloplastycznych, rysunków, pasteli, makram, serwet, gobelin, kilimów, itp.), które następnie oferowane będą podczas organizowanych kiermaszy, różnego rodzaju wystaw czy też nabywane będą przez osoby które odwiedzają placówkę. Zbywane prace nie będą miały ustalonych cen – nabywcy uiszczać będą opłatę dobrowolnie według własnego uznania. Środki uzyskane z kiermaszu będą przeznaczane na cele statutowe jednostki. Planowana sprzedaż wyrobów stanowić będzie doraźnie przyszły przychód. Sprzedaż będzie okazjonalna i nie będzie stanowić konkurencji dla podmiotów niekorzystających z takiego zwolnienia. Wyroby wytworzone podczas terapii w Domu Dziennego Pobytu \`(...)\` nie będą miały dla nabywcy realnej wartości ekonomicznej. Planowana wartość zużytych materiałów do wytworzenia prac podczas terapii będzie stanowić wartość około 9 000,00 zł. Planowany przychód ze sprzedaży wyrobów wykonanych podczas terapii, osiągnie około 1 000,00 zł rocznie i przeznaczony będzie na działalność statutową jednostki. Wnioskodawca nie będzie dokonywał odliczenia podatku VAT z związku z zakupem materiałów zużytych do wytworzenia prac podczas terapii.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu \`(...)\` podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1769 z późn. zm.), pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy o pomocy społecznej pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.

Jak wynika z art. 3 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.

Stosownie do zapisu zawartego w art. 6 pkt 5 ustawy o pomocy społecznej, przez jednostkę organizacyjną pomocy społecznej rozumie się regionalny ośrodek polityki społecznej, powiatowe centrum pomocy rodzinie, ośrodek pomocy społecznej, dom pomocy społecznej, placówkę specjalistycznego poradnictwa, w tym rodzinnego, ośrodek wsparcia i ośrodek interwencji kryzysowej.

Obowiązek zapewnienia realizacji zadań pomocy społecznej spoczywa na jednostkach samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej w zakresie ustalonym ustawą (art. 16 ust. 1 ww. ustawy).

Gmina i powiat obowiązane zgodnie z przepisami ustawy do wykonywania zadań pomocy społecznej, nie mogą odmówić pomocy osobie potrzebującej, mimo istniejącego obowiązku osób fizycznych lub osób prawnych do zaspokajania jej niezbędnych potrzeb życiowych (art. 16 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej).

Do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym należy:

*   organizowanie i świadczenie usług opiekuńczych, w tym specjalistycznych, w miejscu zamieszkania, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi;

*   kierowanie do domu pomocy społecznej i ponoszenie odpłatności za pobyt mieszkańca gminy w tym domu;

(art. 17 ust. 1 pkt 11 i 16 ustawy o pomocy społecznej).

Na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej, do zadań własnych gminy należy prowadzenie i zapewnienie miejsc w domach pomocy społecznej i ośrodkach wsparcia o zasięgu gminnym oraz kierowanie do nich osób wymagających opieki.

Na mocy art. 51 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, osobom, które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej opieki i pomocy w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych, mogą być przyznane usługi opiekuńcze, specjalistyczne usługi opiekuńcze lub posiłek, świadczone w ośrodku wsparcia. Ośrodek wsparcia jest jednostką organizacyjną pomocy społecznej dziennego pobytu. W ośrodku wsparcia mogą być prowadzone miejsca całodobowe okresowego pobytu. Ośrodkiem wsparcia, o którym mowa w ust. 1-3, może być ośrodek wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi, dzienny dom pomocy, dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, schronisko dla bezdomnych oraz klub samopomocy (art. 51 ust. 2, 3 i 4 cyt. ustawy o pomocy społecznej).

W myśl art. 51a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej ośrodkami wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi są: środowiskowy dom samopomocy lub klub samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zwanych dalej „uczestnikami”, które w wyniku upośledzenia niektórych funkcji organizmu lub zdolności adaptacyjnych wymagają pomocy do życia w środowisku rodzinnym i społecznym, w szczególności w celu zwiększania zaradności i samodzielności życiowej, a także ich integracji społecznej.

Powołane wyżej przepisy art. 5, art. 7 i art. 8 ustawy, zawierają podstawowe zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Z przepisów tych wynika przede wszystkim, że opodatkowaniu podlegają dostawa towarów oraz świadczenie usług realizowane na terytorium kraju. Ponadto dostawa towarów bądź świadczenie usług podlegają opodatkowaniu jeżeli mają charakter odpłatny. Tylko pozytywne ustalenia w powyższych aspektach upoważniają do stwierdzenia, że miała miejsce transakcja podlegająca opodatkowaniu.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia odpłatności. W języku potocznym odpłatność oznacza zapłatę, wynagrodzenie w zamian za rzecz (towar) lub zachowanie (usługę). Należy podkreślić, że pojęcie ,,odpłatna dostawa” powinno być rozumiane jako ekonomiczne korzyści dla sprzedającego.

W dorobku orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego dochodzi do dostawy towarów, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz sprzedawcy. Ponadto, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy dostarczonym towarem a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją dostawy towaru.

Zatem dostawa towarów jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT jeżeli następuje za wynagrodzeniem oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. O opodatkowaniu podatkiem VAT czynności dostawy towarów decyduje zatem jej odpłatność.

W ocenie Organu, przy sprzedaży prac, o której mowa we wniosku, warunek istnienia bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towaru a odpłatnością nie jest spełniony.

Zapłata dokonywana przez nabywcę, nie jest konsekwencją dostawy towaru, tj. pracy wykonanej podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu \`(...)\`. Z perspektywy nabywcy takiej pracy, jej zakup jest jedynie specyficzną formą udzielenia pomocy polegającej na przekazaniu zadeklarowanej kwoty na cele statutowe jednostki. Sam nabywany towar ma znaczenie drugorzędne, nabywany towar nie ma bowiem dla nabywcy realnej wartości ekonomicznej, a jedynie wartość sentymentalną lub symboliczną (analogicznie jak ,,cegiełki” w zamian za darowizny). Nabywcę prac należy zatem postrzegać jako darczyńcę, a Dom Dziennego Pobytu \`(...)\`. i jego uczestników, jako podmiot obdarowany.

Podsumowując stwierdzić należy, iż sprzedaż przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu \`(...)\` w ramach realizowanego programu terapii, o znikomej wartości ekonomicznej, nie będzie stanowiła odpłatnej dostawy towarów, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku opodatkowania sprzedaży przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu …. należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie braku opodatkowania sprzedaży przedmiotów powstałych podczas prowadzenia zajęć w Domu Dziennego Pobytu …. Natomiast wniosek w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla odpłatności za pobyt w Domu Dziennego Pobytu …., dotyczącej wyżywienia został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.