Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.609.2025.1.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Dotyczy ustalenia, czy zapłacone odsetki od kredytu
wykorzystanego na wypłatę do udziałowców z tytułu
dobrowolnego umorzenia udziałów Spółki, mogą zostać
zaliczone do kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: kredyt
odliczenia
odsetki
ograniczenie
udział
udziałowiec
umorzenie
wypłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Pozostałe
wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 13f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką kapitałową, polskim
    podatnikiem podatku dochodowego, podlegającym w Polsce obowiązkowi podatkowemu
    od całości dochodów. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i
    dystrybucji (...).
    Spółka posiada dwóch udziałowców (zagraniczny podmiot kapitałowy i osobę fizyczną) -
    do tej pory Spółka była finansowana głównie kapitałem udziałowców, który został w
    całości wniesiony jako kapitał zapasowy. Spółka posiada zyski zatrzymane i bieżące
    (niewspółmiernie niższe od kapitału wniesionego przez udziałowców) oraz niewielkie
    zadłużenie względem instytucji finansowych.
    Spółka rozpoczęła proces restrukturyzacji kapitałów własnych, którego finalnym celem ma
    być dostosowanie kapitałów do standardów rynkowych, w tym finansowanie Spółki -
    częściowo - z wykorzystaniem długu bankowego (co powinno pozwolić na dalszy rozwój
    Spółki), a finalnie do pozyskania nowych inwestorów. Celem restrukturyzacji kapitałów
    własnych, jest obniżenie kapitału zakładowego i wprowadzenie długu zewnętrznego
    (bankowego) dla osiągnięcia racjonalnych (oczekiwanych przez rynek) proporcji
    finansowania kapitał/dług (a także poprawy rentowności kapitału własnego, co jest istotne
    w kontekście potencjalnych nowych inwestorów).
    Z uwagi na fakt, iż Spółka nie posiada istotnych zysków (zdolności dywidendowej), jednym
    sposobem obniżenia kapitałów własnych było dobrowolne umorzenie kapitału
    zakładowego Spółki wraz z wypłatą z tego kapitału do udziałowców (co wymaga m.in.
    procedury konwokacyjnej). Takie umorzenie jest obecnie w trakcie realizacji i zostanie
    zrealizowane zgodnie z przepisami prawa handlowego oraz ze statutem Spółki.
    Jednocześnie, wypłata (zwrot) kapitału zakładowego do udziałowców zostanie
    sfinansowana z wykorzystaniem długu bankowego zaciągniętego przez Spółkę w polskim
    banku (w formie oprocentowanego kredytu), który to bank nie jest podmiotem
    powiązanym ze Spółką. Kredyt będzie przez Spółkę na bieżąco obsługiwany, w tym
    poprzez zapłatę odsetek na rzecz polskiego banku.
    Wątpliwości Spółki dotyczą możliwości zaliczenia odsetek od wskazanego długu
    bankowego (wykorzystanego na restrukturyzację kapitałów własnych, w tym wypłatę
    umorzonego kapitału zakładowego do udziałowców) do kosztów podatkowych.

## Pytanie

Czy, w świetle art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o PDOP, zapłacone odsetki od
    kredytu wykorzystanego na wypłatę do udziałowców z tytułu dobrowolnego umorzenia
    udziałów Spółki, nie są objęte ograniczeniami wskazanymi w tych przepisach i mogą
    korzystać z odliczenia dla potrzeb PDOP?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o PDOP,
    zapłacone odsetki od kredytu wykorzystanego na wypłatę do udziałowców z tytułu
    dobrowolnego umorzenia udziałów Spółki, nie są objęte ograniczeniami wskazanymi w
    tych przepisach i mogą korzystać z odliczenia dla potrzeb PDOP.
    Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy
    Ograniczenie wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odsetki od kredytu bankowego wykorzystanego na
    wypłatę umarzanego kapitału zakładowego do udziałowców z tytułu dobrowolnego
    umorzenia udziałów Spółki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP. Zgodnie z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów
    są wszelkie wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 tej
    ustawy.
    Cel zaciągnięcia kredytu bankowego, którym jest restrukturyzacja struktury kapitałowej
    Spółki oraz dostosowanie jej do realiów rynkowych i przyszłego rozwoju (w tym
    pozyskania nowych inwestorów i poprawy zwrotu z kapitałów własnych), należy uznać za
    gospodarczo uzasadniony, a poniesione wydatki za związane z zachowaniem oraz
    zabezpieczeniem źródła przychodów, co spełnia przesłanki wskazane w art. 15 ust. 1
    ustawy o PDOP.
    Ograniczenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o PDOP
    Podkreślić należy, że art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o PDOP wyłącza z kosztów uzyskania
    przychodów odsetki od pożyczek lub kredytów udzielonych przez udziałowców,
    akcjonariuszy lub wspólników, przeznaczonych na wypłatę dywidend lub innych
    transferów środków do udziałowców. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym,
    finansowanie będzie pochodzić jednak od podmiotu zewnętrznego - banku, a nie od
    podmiotów powiązanych wymienionych w tym przepisie. W związku z tym, ograniczenie to
    nie znajduje zastosowania.
    Ww. stanowisko potwierdza sam ustawodawca, który z dniem 1 stycznia 2022 r. na mocy
    ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw, do ustawy o PDOP dodał w katalogu wyłączeń przepis art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy
    o PDOP, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: kosztów
    finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 uzyskanego przez spółkę albo spółkę
    niebędącą osobą prawną od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, w
    części, w jakiej zostało ono przeznaczone na transakcje kapitałowe, w szczególności na
    nabycie lub objęcie udziałów (akcji), nabycie ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej
    osobą prawną, wniesienie dopłat, podwyższenie kapitału zakładowego lub wykup
    udziałów własnych w celu ich umorzenia. Innymi słowy, wydatki na koszty finansowania
    dłużnego poniesione na rzecz podmiotu powiązanego w celu nabycia udziałów w celu ich
    umorzenia zostały expressis verbis wskazane przez ustawodawcę w katalogu wyłączeń z
    kosztów podatkowych.
    A contrario wynika z tego, że koszty finansowania dłużnego przeznaczonego na transakcje
    kapitałowe (w tym m.in. wykup udziałów własnych w celu ich umorzenia; a także inne
    poniesione wydatki pośrednio związane z nabyciem udziałów/akcji własnych w celu
    umorzenia) stanowią koszty uzyskania przychodów. W szczególności, odnosząc się do
    kosztów finansowania dłużnego, jeżeli zostało ono uzyskane od podmiotu
    niepowiązanego (niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4
    ustawy o PDOP). Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem bank
    udzielający Wnioskodawcy finansowania dłużnego w postaci kredytu nie jest podmiotem
    powiązanym z Wnioskodawcą.

    Zatem, przyjmując zasadę racjonalności ustawodawcy, wprowadzenie z dniem 1 stycznia
    2022 r. przepisu wyłączającego możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    kosztów finansowania dłużnego uzyskanego od podmiotu powiązanego z przeznaczeniem
    na transakcje kapitałowe, w tym m.in. na nabycie lub objęcie udziałów (akcji), wykup
    udziałów własnych w celu ich umorzenia, potwierdza, iż tego typu wydatki mieszczą się w
    ogólnej definicji kosztów uzyskania przychodów. W przeciwnym wypadku (tj. uznania, że
    wydatki na nabycie akcji w celu umorzenia z definicji nie stanowią kosztów podatkowych)
    przepis ten byłby zbędny.
    Również z treści uzasadnienia wprowadzenia tych przepisów wynika, że motywem
    przyświecającym ustawodawcy przy wprowadzeniu regulacji było dążenie do
    wyeliminowania działań optymalizacyjnych dokonywanych pomiędzy podmiotami
    operującymi w ramach grupy podmiotów powiązanych, w efekcie których dochodzi do
    erozji podstawy opodatkowania. Przepis ten odnosi się więc wyłącznie do działań
    wewnątrzgrupowych, dokonywanych w ramach grupy kapitałowej. W konsekwencji,
    również cel wprowadzenia art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o PDOP, o którym mowa w
    uzasadnieniu do ww. ustawy nowelizującej, tj. wyeliminowanie działań optymalizacyjnych
    w ramach grup podmiotów powiązanych, wskazuje na to, iż przepis ten odnosi się do
    odmiennych stanów faktycznych i nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie,
    bowiem - jak wskazano - Wnioskodawca uzyska finansowanie dłużne od banku,
    niebędącego podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą.
    Praktyka organów
    Powyższe stanowisko jest spójne z praktyką interpretacyjną organów podatkowych i
    zostało potwierdzone przykładowo w:
    - interpretacji z dnia 4 września 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.
      0114-KDIP2-2.4010.367.2024.1.AP:
      „(...) Środki pieniężne pozyskane z Kredytów są oraz będą wykorzystywane przez
      Państwa na różne cele związane z działalnością gospodarczą. W tym może się zdarzyć,
      że środki zostały oraz zostaną przeznaczone na transakcje takie jak wniesienie i
      podwyższenie kapitału w spółkach zależnych. Jednocześnie dokonywali Państwo i
      mogą w przyszłości dokonywać transakcji wykupu akcji własnych. Zdarzało się i może
      się zdarzyć w przyszłości, że część środków na wykup akcji własnych będzie
      finansowana z Kredytów. (...) Z tytułu zaciągniętych Kredytów ponoszą Państwo koszty
      na rzecz banków, które udzieliły tych Kredytów. Są to w szczególności koszty prowizji
      przygotowawczej, koszty prowizji administracyjnej oraz koszty prowizji od
      niewykorzystanego salda Kredytów. Koszty te są bezpośrednio powiązane z Kredytami
      oraz ich poniesienie jest konieczne, tj. są one elementem umów kredytowych, na
      podstawie których zostały udzielone Kredyty.
      W sprawie nie znajdzie także zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 13f updop, ponieważ nie
      ponoszą Państwo kosztów finansowania dłużnego opisanych w tym przepisie na rzecz
      podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Mając na
      uwadze przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis stanu
      faktycznego i zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że mogą Państwo zaliczyć do
      kosztów uzyskania przychodów Wydatki na Prowizje z tytułu Kredytów (...)”;
    - interpretacji z dnia 20 grudnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.
      0114-KDIP2-2.4010.578.2024.1.RK:
      „(...) Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony
      opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że koszty prowizji i odsetek płaconych przez
      Wnioskodawcę w związku z zaciągniętym kredytem bankowym na nabycie udziałów

      własnych będą stanowić koszt uzyskania przychodów dla celów podatku
      dochodowego od osób prawnych (...)”.
    Powyższe interpretacje podkreślają, że w przypadku finansowania kapitałowego
    uzyskanego od banku, a więc podmiotu niepowiązanego, nie znajduje zastosowania
    wyłączenie wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o PDOP. Tym samym, odsetki od
    kredytów bankowych zaciągniętych na wypłatę środków udziałowcom z tytułu umorzenia
    udziałów mogą być rozliczane w kosztach podatkowych Spółki.
    Reasumując, przedstawione okoliczności faktyczne oraz jednolita linia interpretacyjna
    organów podatkowych przemawiają za prawidłowością stanowiska Wnioskodawcy w
    zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów
    bankowych wykorzystanych na dobrowolne umorzenie udziałów, w świetle art. 15 ust. 1
    oraz art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o PDOP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    kosztów pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w negatywnym katalogu kosztów
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz
    pod warunkiem wykazania ich związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zaś ich
    poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodów, względnie
    zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Przepis ten konstytuuje więc ogólną
    zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem uzyskania przychodów oraz przychodami
    podatkowymi musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    W konsekwencji powyższego, kosztem uzyskania przychodów będzie taki koszt, który
    spełnia łącznie następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika;
    - jest definitywny (rzeczywisty);
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
    - poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów;
    - został właściwie udokumentowany;
    - nie może znajdować się w grupie kosztów, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą
    koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z

    osiąganymi przychodami. Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja
    kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:
    - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
    - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
      obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń
    wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. To
    podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także
    jego celowość i racjonalność.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w świetle art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 13f
    ustawy o PDOP, zapłacone odsetki od kredytu wykorzystanego na wypłatę do
    udziałowców z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów Spółki, nie są objęte
    ograniczeniami wskazanymi w tych przepisach i mogą korzystać z odliczenia dla potrzeb
    PDOP.
    Rozpatrując powyższe zagadnienie, w pierwszej kolejności należy dokonać analizy
    przedmiotowego wydatku.
    Szczególnie istotne jest określenie, na jaki cel został zaciągnięty przez Spółkę kredyt. Tylko
    bowiem w odniesieniu do odsetek od kredytu służącego uzyskaniu przychodów,
    zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów, można rozważać możliwość ich
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu.
    W opisanej sytuacji, celem zaciągnięcia kredytu jest dążenie do wypełnienia obowiązku
    wypłaty wynagrodzenia na rzecz udziałowców, wynikającego z podjętej uchwały o
    umorzeniu udziałów. Spółka zaciągając kredyt dąży tym samym do finalizacji transakcji
    umorzenia udziałów i w konsekwencji do obniżenia kapitału zakładowego. Tym samym
    należy uznać, że pierwotnym celem poniesienia kosztu odsetek jest właśnie umorzenie
    udziałów i obniżenie kapitału zakładowego Spółki.
    Natomiast, wynikająca z opisanych działań Spółki ewentualna poprawa sytuacji Spółki w
    przyszłości ma charakter celu wtórnego i nie ma w omawianym przypadku znaczenia w
    kontekście zastosowania art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji w sprawie nie ma
    znaczenia okoliczność, że kredyt może jednocześnie wpłynąć na przyszły rozwój spółki, w
    tym pozyskanie nowych inwestorów i poprawę zwrotu z kapitałów własnych co zresztą
    wydaje się wątpliwe, bowiem to pozyskiwanie kapitału - czyli proces odwrotny - a nie jego
    obniżanie, należy wiązać z rozwojem spółki, a pozyskanie nowych inwestorów w miejsce
    dotychczasowych spowoduje przywrócenie stanu sprzed umorzenia udziałów. W
    konsekwencji, poniesionych przez spółkę wydatków na odsetki od kredytu nie można
    uznać za poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów.
    Zatem, odsetki od kredytu przeznaczonego na nabycie udziałów własnych w celu ich
    umorzenia, nie spełniają przesłanek uznania ich za koszt uzyskania przychodów
    określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    W związku z tym, że ww. wydatki nie spełniają definicji kosztów uzyskania przychodów z
    art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, bezzasadna jest dalsza analiza, czy podlegają wyłączeniu
    wskazanym w art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy, w świetle art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1
    pkt 13f ustawy o PDOP, zapłacone odsetki od kredytu wykorzystanego na wypłatę do

    udziałowców z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów Spółki, nie są objęte
    ograniczeniami wskazanymi w tych przepisach i mogą korzystać z odliczenia dla potrzeb
    PDOP, jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Jednocześnie podkreślić należy, iż jednolitość orzecznictwa chociaż jest cechą pożądaną
    nie stanowi wartości samej w sobie. Organ wydający interpretację indywidualną jest nią
    związany tylko w skonkretyzowanej, indywidualnej sprawie, co oznacza, że jego poglądy
    mogą ewoluować np. pod wpływem orzecznictwa sądowego. Zmiana stanowiska w
    konkretnych sprawach została przewidziana przez ustawodawcę, co znalazło wyraz w
    treści art. 14e Ordynacji podatkowej, a skorzystanie z tej instytucji służy w istocie realizacji
    zasady jednolitości interpretacji. Przyjęcie odmiennej koncepcji powodowałoby, że
    jednostkowe zajęcie stanowiska przez Organ podatkowy skutkowałoby zawsze
    obowiązkiem powielenia tego stanowiska przez wszystkie inne organy bez względu na to,
    czy stanowisko to byłoby słuszne, czy też nie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.