Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.446.2025.3.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku od
umorzonej przez bank części kredytu mieszkaniowego
przeznaczonego na kontynuowanie budowy domu
jednorodzinnego.
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku od umorzonej przez bank części
    kredytu mieszkaniowego przeznaczonego na kontynuowanie budowy domu
    jednorodzinnego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 sierpnia i
    30 września oraz 2 października 2025 r. (daty wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dane umowy kredytowej:
    1. 14 marca 2011 r. – podpisana umowa kredytu hipotecznego z bankiem X.
    2. Bank wypłacił 266 933,88 PLN, 78 938.39 CHF.
    3. Na dzień 30 lipca 2025 r. kwota kredytu do spłaty wynosi 50 056,02 CHF, kwota
      wpłacona na poczet kredytu około 54 671,58 CHF.
    4. Wypłata kredytu nastąpiła w transzach:
    - pierwsza transza: 100 820,97 PLN, 21 marca 2011 r.
    - druga transza: 91 900,00 PLN, 6 września 2011 r.
    - trzecia transza: 74 212,91 PLN, 13 lipca 2012 r.
    5. Umowa kredytowa zawiera klauzule abuzywne.
    6. Kredyt w pełni został przeznaczony na zaspokojenie prywatnych potrzeb
      mieszkaniowych. Nigdy nie był wykorzystany w celach komercyjnych.
    Bank zaproponował ugodę: umorzenie obniżenia salda zadłużenia do kwoty 55 000,00 zł,
    prawdopodobnie ta kwota będzie jeszcze negocjowana.
    Chciałby Pan zweryfikować czy będzie konieczne zapłacenie podatku dochodowego od
    kwoty umorzenia, jeżeli tak, to jaka to będzie kwota. Co do zasady obowiązuje zwolnienie
    z konieczności uiszczenia – jest to indywidulana kwestia i zależy głównie od celu kredytu.
    Zwolnienie wynika z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 592 z późn. zm.) i obowiązuje obecnie do końca 2026 r. (vide zmiana ww.
    Rozporządzenia z 24 grudnia 2024 r. poz. 1912). Być może w tym przypadku mogą być
    zastosowane inne przepisy podatkowe.
    Chciałby Pan zweryfikować czy będzie konieczne zapłacenie podatku dochodowego od
    kwoty umorzenia, jeżeli tak – jaka to będzie kwota.
    Wie Pan, że każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnie. Co do zasady, obowiązuje
    zwolnienie z konieczności uiszczenia w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, co zaistniało w Pana przypadku.
    Uzupełnienia wniosku
    Kredytobiorca: A.B. (brak współkredytobiorców).
    Przeznaczenie kredytu: cel mieszkaniowy.
    Kredyt został przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego przez V S.A.
    wraz z finansowaniem kosztów kontynuowania budowy domu jednorodzinnego
    położonego w G. przy ulicy B.1.
    Jest Pan jedynym właścicielem nieruchomości sfinansowanej zaciągniętym ww. kredytem.
    Nie wie Pan kiedy dojdzie do ugody i czy w ogóle dojdzie do podpisania ugody.
    Prawdopodobnie pod koniec roku. Obie strony muszą się zgodzić na warunki, by ugoda
    mogła zostać podpisana.

    Stronami są: Bank Y S.A., który przejął wszystkich klientów indywidualnych wraz z
    istniejącymi umowami kredytowymi od Banku X oraz A.B..
    Kwota umorzenia wierzytelności: na dzień 30 lipca 2025 r. kwota kredytu do spłaty wynosi
    50 056,02 CHF (225 252,00 PLN) – 55 000,00 PLN = 170 252,00 PLN.
    Umorzenie będzie obejmowało obniżenie salda zadłużenia do kwoty 55 000,00 zł lub innej
    wynegocjowanej kwoty.
    Wyżej wymieniony kredyt to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.), tj. na budowę
    domu.
    Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości, której
    dotyczy kredyt.
    Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż przedmiotowa
    inwestycja.
    Zgodnie z posiadaną przez Pana wiedzą, Bank X, który udzielił Panu kredytu jest
    podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw.
    Na dzień 30 lipca 2025 kwota wpłacona na poczet kredytu to około 54 671,58 CHF (246
    022,11 PLN przy kursie 4.50 CHF/PLN).
    Wskazał Pan, że umorzenie będzie obejmowało tylko kapitał. Odsetki są spłacane na
    bieżąco, a prowizje były pobrane z konta bieżącego.
    Wyjaśnił Pan również jaka cześć kwoty kredytu zaciągniętego w X dotyczyła spłaty kredytu
    mieszkaniowego w V S.A., a jaka część kwoty na kontynuację budowy domu
    jednorodzinnego, tj.:
    - 101 000 zł – spłata kredytu mieszkaniowego w V S.A.,
    - 162 100 zł – kontynuacja budowy domu jednorodzinnego.
    Wskazał Pan, że zgodnie z posiadaną wiedzą, V S.A., który udzielił kredytu jest podmiotem,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw.
    Potwierdził Pan, że ww. kredyt to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.).
    Kredyt został Panu udzielony 21 maja 2007 r.
    Ponadto, w związku kredytem mieszkaniowym zaciągniętym w V doprecyzował Pan, że:
    - dotyczył on jednej inwestycji – nieruchomości znajdującej się pod adresem: G., ul. A.1;
    - było to Pana pierwsze mieszkanie, w którym założył rodzinę; mieszkanie było tylko Pana
      i „kredyt tylko na Pana”;
    - był to jeden kredyt hipoteczny mieszkaniowy, zaciągnięty na jedną nieruchomość;
      kredyt był wzięty tylko na spłatę 90% wartości nieruchomości; 10% wartości
      nieruchomości oraz prowizje i ubezpieczenia zapłacił Pan z własnych środków; w
      monecie przeniesienia kredytu do banku X, nie miał Pan żadnych zaległości i spłacony
      był tylko kapitał;
    - kredyt był zabezpieczony hipotecznie.

## Pytanie

Czy po podpisaniu ugody z bankiem będzie Pan zwolniony z konieczności zapłacenia
    podatku dochodowego od kwoty umorzenia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, powinien być zwolniony z konieczności zapłacenia podatku dochodowego
    od kwoty umorzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu,
    uregulowanej w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.

    Tym samym, kwotę wierzytelności umorzoną na podstawie ugody dotyczącej umowy o
    udzielenie kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów hipotecznych udzielanych na cele mieszkaniowe. Umożliwił
    zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń.
    Na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo

        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast w myśl § 3 ust. 1 wyżej wskazanego rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 rozporządzenia). Istotne jest,
    żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i
    kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia).
    W sytuacji zaciągnięcia kredytu refinansowego/konsolidacyjnego zaniechanie obejmuje
    odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w
    części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty –
    jest to wyliczenie enumeratywne.
    Zgodnie z tym artykułem, wydatkami uznawanymi za cele mieszkaniowe są m.in. nabycie
    lokalu mieszkalnego i budowa budynku mieszkalnego.
    Z treści wniosku wynika, że 14 marca 2011 r. zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego
    indeksowanego we frankach szwajcarskich w Banku X. Kredyt został przeznaczony:
    - w kwocie 101 000 zł na spłatę kredytu zaciągniętego w V S.A. na nabycie lokalu
      mieszkalnego przy ul. A.1 w G. ,
    - w kwocie 162 100 zł na finansowanie kosztów kontynuowania budowy domu
      jednorodzinnego położonego w G. przy ulicy B.1.
    Kredyt został zabezpieczony hipotecznie. Bank X był podmiotem, którego działalność
    podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw.
    Kredyt zaciągnięty w V S.A. był zabezpieczony hipotecznie. Bank ten był podmiotem,
    którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw.
    Nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

    Bank Y S.A., który przejął wszystkich klientów indywidualnych wraz z istniejącymi
    umowami kredytowymi od Banku X zaproponował Panu zawarcie ugody i umorzenie
    zadłużenia z tytułu kredytu zaciągniętego w 2011 r.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzić należy, że umorzona przez Bank wierzytelność z tytułu ww. kredytu
    zaciągniętego w 2011 r. w Banku X stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy.
    Jednocześnie kredyt udzielony Panu przez Bank X przeznaczony został na realizację dwóch
    inwestycji mieszkaniowych w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych:
    - spłatę kredytu zaciągniętego w V S.A. na nabycie lokalu mieszkalnego przy ul. A.1 w G.,
    - kontynuowanie budowy domu jednorodzinnego przy ul. B.1 w G.
    Z powołanego rozporządzenia Ministra Finansów wynika wprost, że zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na jego podstawie ma zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym wierzytelności, które dotyczą tylko jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Skoro kredyt zaciągnięty w 2011 r. dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych, tj.
    lokalu mieszkalnego i domu jednorodzinnego, zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    znajdzie zastosowanie do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu
    tego kredytu tylko w odniesieniu do jednej inwestycji mieszkaniowej – według Pana
    wyboru.
    Zatem, w zależności od inwestycji mieszkaniowej, co do której zamierza Pan skorzystać z
    zaniechania poboru podatku, zaniechanie poboru podatku w związku z umorzeniem przez
    bank części wierzytelności z tytułu kredytu hipotetycznego będzie miało zastosowanie
    jedynie do tej części umorzenia wierzytelności, która odpowiada wartości kredytu, jaka
    służyła pokryciu kosztów tej inwestycji, natomiast nie będzie miała zastosowania do tej
    części umorzonego długu, która dotyczy drugiej inwestycji mieszkaniowej.
    Podsumowując, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych będzie
    miało zastosowanie w odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności dotyczącej jednej,
    wybranej przez Pana inwestycji mieszkaniowej finansowanej kredytem zaciągniętym w
    2011 r. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z
    tytułu planowanego umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    do tej części kwoty umorzenia, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu
    zaciągniętego na tą wybraną przez Pana, jedną inwestycję mieszkaniową, w całkowitej
    kwocie zaciągniętego kredytu.
    Natomiast zaniechanie poboru podatku dochodowego nie będzie miało zastosowania do
    tej części kwoty umorzenia wierzytelności, która odpowiada udziałowi udzielonego
    kredytu zaciągniętego na drugą finansowaną kredytem zaciągniętym w 2011 r. inwestycję
    mieszkaniową w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu.
    W konsekwencji będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu
    umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego od tej części kwoty
    umorzenia, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na tą drugą
    inwestycję mieszkaniową w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu.
    W związku z powyższym, oceniając Pan stanowisko całościowo należało uznać je za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.