Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-450/15/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-28
Teza: Korekta podatku naliczonego w związku ze zmianą wykorzystania pojazdu samochodowego (food truck), o którym mowa we wniosku, wyłącznie do działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) i § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 maja 2015r. (data wpływu 13 maja 2015r.), uzupełnionym pismem z 3 lipca 2015r. (data wpływu 9 lipca 2015r.) oraz pismem z 18 lipca 2015r. (data wpływu 20 sierpnia 2015r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą wykorzystania pojazdu samochodowego, o którym mowa we wniosku, wyłącznie do działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2015r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą wykorzystania pojazdu samochodowego, o którym mowa we wniosku, wyłącznie do działalności gospodarczej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 lipca 2015r. (data wpływu 9 lipca 2015r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 23 czerwca 2015r. znak: IBPP2/4512-450/15/ICz oraz pismem z 18 lipca 2015r. (data wpływu 20 sierpnia 2015r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gastronomiczną, konkretnie jest to ruchoma placówka gastronomiczna. W marcu 2015r. w ramach leasingu nabył auto ciężarowe do 3,5t Ford Transit KONTENER. Jest to auto dostawcze posiadające kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu. Konstrukcja tego pojazdu wyklucza użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Auto zostało zakupione w celu dostosowania go do działalności gastronomicznej. Po przerobieniu jest to pojazd gastronomiczny (food truck), służyć on ma do przygotowywania posiłków w aucie oraz bezpośredniej sprzedaży posiłków z auta. W celu dostosowania auta zostały przeprowadzone prace przez specjalizującą się w tym firmę. Odpowiednio dostosowano nadwozie, w kontenerze auta została podłączona instalacja elektryczna, gazowa, zamontowano zlewy, szafki oraz urządzenia gastronomiczne, wycięto otwór okienny do prowadzenia sprzedaży z auta itp. Najogólniej mówiąc w kontenerze auta powstało zaplecze gastronomiczne w efekcie czego został wytworzony nowy pojazd, czyli food truck. Auto ze względu na swoją specyfikę jest przeznaczone tylko i wyłącznie do prowadzenia działalności gastronomicznej. Firma za wykonanie prac wystawiła faktury. Faktury te obejmują nabycie niezbędnych towarów, materiałów, sprzętów gastronomicznych montowanych w aucie oraz usługę przebudowy i montażu. Faktury zostały w 100% opłacone przez Wnioskodawcę.

Ww. faktury Wnioskodawca wykazał w deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 2015. W deklaracji tej uwzględniono również fakturę za czynsz inicjalny do umowy leasingu. Jednak ze względu na brak dodatkowych badań technicznych oraz ewidencji przebiegu pojazdu w stosunku do tych faktur w miesiącu marcu zastosowano ograniczenie w odliczeniu podatku, czyli 50%. Dodatkowe badanie techniczne zostały przeprowadzone dopiero w maju 2015r. Auto spełnia wymagania techniczne do możliwości pełnego odliczenia VAT od nabycia i eksploatacji.

W piśmie uzupełniającym z 3 lipca 2015r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy i wyjaśnił, że:

1.  Konstrukcja pojazdu wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Należy on do pojazdów wskazanych w art. 86a ust. 9 pkt 2 „pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu”. Wnioskodawca przedstawił zdjęcie auta, na potwierdzenie, iż jego konstrukcja wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
2.  Spełnienie wymagań wskazanych w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT nie zostało potwierdzone jeszcze dodatkowym badaniem technicznym przez okręgową stację kontroli pojazdów i wydaniem zaświadczenia ze względu na przeciągające się prace w kontenerze auta polegające na dostosowaniu go do działalności gastronomicznej. Prace miały zakończyć się w miesiącu maju, dlatego we wniosku pierwotnym Wnioskodawca napisał, że dodatkowe badania techniczne zostały przeprowadzone w maju. Jednak nadal trwają co uniemożliwia mu przeprowadzenie tych badań. Tuż po zakończeniu prac tj. w lipcu 2015 zostaną przeprowadzone badania.
3.  Dowód rejestracyjny nie zawiera jeszcze adnotacji, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt a) i b) lub pkt 2 ustawy o VAT, ponieważ nie zostały jeszcze przeprowadzone badania techniczne.
4.  Podatnik jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 marca 2015.
5.  Pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do wykonywania działalności opodatkowanej.

W piśmie uzupełniającym, które wpłynęło do tut. organu 20 sierpnia 2015r. Wnioskodawca wyjaśnił, że zawarta umowa jest leasingiem operacyjnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie przedstawione w piśmie z 3 lipca 2015r.):

Czy po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego przez okręgową stację kontroli pojazdów i uzyskania zaświadczenia oraz adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) i b) lub pkt 2 ustawy o VAT Wnioskodawca ma prawo do odzyskania części nieodliczonego VAT (tj. 50%) od kosztów związanych z przerobieniem auta dostawczego na auto gastronomiczne food truck oraz od faktury za czynsz inicjacyjny do umowy leasingu przez zastosowanie korekty deklaracji VAT za miesiąc marzec 2015?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawione w piśmie z 3 lipca 2015r.):

Po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego przez okręgową stację kontroli pojazdów i uzyskania zaświadczenia oraz adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 86a. ust. 9 pkt 1 lit. a) i b) lub pkt 2 ustawy o VAT Wnioskodawca ma prawo do odzyskania części nieodliczonego VAT (tj. 50%) od kosztów związanych z przerobieniem auta dostawczego na auto gastronomiczne food truck oraz od faktury za czynsz inicjacyjny do umowy leasingu poprzez zastosowanie korekty deklaracji VAT za miesiąc marzec 2015 na podstawie:

1.  art. 86a ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT - faktury dotyczące przerobienia i dostosowania auta do działalności gastronomicznej zawierają koszty nabycia towarów montowanych w aucie i związanych z nimi usług montażu, których przeznaczenie wskazuje na możliwość ich wykorzystania wyłącznie do działalności gospodarczej, w tym przypadku do działalności gastronomicznej.
2.  art. 90b ust. 2 ustawy o VAT - w wyniku przerobienia auta dostawczego został wytworzony nowy pojazd o nowym przeznaczeniu i funkcji, czyli food truck. Koszty związane z przerobieniem auta są kosztami Wnioskodawcy dot. wytworzenia tego auta, a czynsz inicjalny jest kosztem Wnioskodawcy dot. nabycia auta. W momencie uzyskania zaświadczenia potwierdzającego spełnienie wymagań wskazanych w ustawie oraz dokonania odpowiedniej adnotacji w tym zakresie w dowodzie rejestracyjnym następuje zmiana wykorzystania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Kwestię odliczenia podatku reguluje przepis art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, który stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w towarach i usługach, które zostały przez niego zakupione, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów i usług, a podatkiem należnym z tytułu wykonywanych przez podatnika czynności opodatkowanej.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady odliczania i rozliczania na gruncie podatku od towarów i usług wydatków dotyczących pojazdów samochodowych zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;

2.należnego z tytułu:

1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3.należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;

4.wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Przez pojazdy samochodowe – stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy – rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2.do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Stosownie do treści art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W świetle ust. 9 powołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

2.pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

3.pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
2.  do prac wiertniczych,
3.  koparka, koparko-spycharka,
4.  ładowarka,
5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
6.  żuraw samochodowy

\-jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 pkt 1 powołanego artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Stosownie do art. 9 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 lutego 2014r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Jeżeli przed terminem najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego lub przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pojazd, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest przedmiotem dostawy, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone nie później niż przed dniem dokonania dostawy.

Zaświadczenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Kwestie korekty podatku naliczonego dot. pojazdów samochodowych zostały uregulowane w art. 90b ustawy.

Zgodnie z art. 90b ust. 1 ww. ustawy o VAT, w przypadku gdy w ciągu 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania pojazd samochodowy:

1.  o którym mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, nastąpi zmiana jego wykorzystania na wykorzystywanie do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza podatnik jest obowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu;
2.  w odniesieniu do którego kwotę podatku naliczonego stanowiła kwota, o której mowa w art. 86a ust. 1, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej, podatnik jest uprawniony do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu.

Natomiast, w myśl art. 90b ust. 2 ww. ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 1, nastąpi sprzedaż pojazdu samochodowego, uznaje się, że wykorzystanie tego pojazdu zostało zmienione na wykorzystanie wyłącznie do działalności gospodarczej, aż do końca okresu korekty.

Należy wskazać, że ustawodawca wprowadzając nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony wskazał nie na wyciąg ze świadectwa homologacji a szerzej, na dokumenty wydane zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Do tej kategorii zaliczane są zarówno dowód rejestracyjny jak i karta pojazdu.

Na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. (…)

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ww. ustawy, rejestracji dokonuje się na podstawie:

1.dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;

2.karty pojazdu, jeżeli była wydana;

3.świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;

4.zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;

5.dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;

6.dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

6a.dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju „samochodowy inny”, podrodzaj „czterokołowiec” (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj „czterokołowiec lekki” (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

7.(uchylony);

8.zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający:

1.  uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub
2.  brak obowiązku, o którym mowa w lit. a - jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a;

9.dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym, rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

Jak stanowi § 2 ust. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 września 2003r. w sprawie dokumentów stanowiących podstawę wpisu danych do karty pojazdu oraz czynności jednostek zajmujących się dystrybucją, przechowywaniem i wydawaniem kart pojazdów (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 431) − wydanego na podstawie delegacji ustawowej przewidzianej w art. 77 ust. 4 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym − wpisu parametrów technicznych pojazdu w karcie dokonuje się na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji typu pojazdu albo odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 i 6 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy − Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1448 oraz z 2013r. poz. 700) oraz dowodu rejestracyjnego lub innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, o którym mowa w art. 72 ust. 2a ustawy.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2012r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy:

1.  świadectwa homologacji typu zachowują ważność do czasu wygaśnięcia;
2.  świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, zachowują ważność;
3.  decyzje zwalniające z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane;
4.  wyciągi ze świadectw homologacji typu pojazdu zachowują ważność;
5.  wyciągi ze świadectw homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem zachowują ważność;
6.  odpisy decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu zachowują ważność.

Stosownie do art. 10 ust. 2 ww. ustawy, dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, stanowią podstawę do rejestracji pojazdu.

Na mocy art. 10 ust. 4 ww. ustawy, przepis ust. 1 pkt 4 i 6 stosuje się odpowiednio na potrzeby art. 86a ust. 2 pkt 5 i ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gastronomiczną, konkretnie jest to ruchoma placówka gastronomiczna. W marcu 2015r, w ramach leasingu nabył auto ciężarowe do 3,5t Ford Transit KONTENER. Jest to auto dostawcze posiadające kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu. Konstrukcja tego pojazdu wyklucza użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Auto zostało zakupione w celu dostosowania go do działalności gastronomicznej. Po przerobieniu jest to pojazd gastronomiczny (food truck), służyć on ma do przygotowywania posiłków w aucie oraz bezpośredniej sprzedaży posiłków z auta. W celu dostosowania auta zostały przeprowadzone prace przez specjalizującą się w tym firmę. Odpowiednio dostosowano nadwozie, w kontenerze auta została podłączona instalacja elektryczna, gazowa, zamontowano zlewy, szafki oraz urządzenia gastronomiczne, wycięto otwór okienny do prowadzenia sprzedaży z auta itp.

Faktury dokumentujące poniesienie wydatków związanych z przystosowaniem ww. samochodu do działalności gastronomicznej Wnioskodawca wykazał w deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 2015r. W deklaracji tej uwzględniono również fakturę za czynsz inicjalny do umowy leasingu. Jednak ze względu na brak dodatkowych badań technicznych oraz ewidencji przebiegu pojazdu w stosunku do tych faktur w miesiącu marcu zastosowano ograniczenie w odliczeniu podatku, czyli 50%.

Konstrukcja pojazdu wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Należy on do pojazdów wskazanych w art. 86a ust. 9 pkt 2 „pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu”.

Spełnienie wymagań wskazanych w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT nie zostało potwierdzone jeszcze dodatkowym badaniem technicznym przez okręgową stację kontroli pojazdów i wydaniem zaświadczenia ze względu na przeciągające się prace w kontenerze auta polegające na dostosowaniu go do działalności gastronomicznej. Tuż po zakończeniu prac tj. w lipcu 2015r. zostaną przeprowadzone badania. Dowód rejestracyjny nie zawiera jeszcze adnotacji, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt a) i b) lub pkt 2 ustawy o VAT, ponieważ nie zostały jeszcze przeprowadzone badania techniczne.

Podatnik jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 marca 2015r. Pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do wykonywania działalności opodatkowanej.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia czy po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego przez okręgową stację kontroli pojazdów i uzyskania zaświadczenia oraz adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 86a. ust. 9 pkt 1 lit. a) i b) lub pkt 2 ustawy o VAT Wnioskodawca ma prawo do odzyskania części nieodliczonego VAT (tj. 50%) od kosztów związanych z przerobieniem auta dostawczego na auto gastronomiczne food truck oraz od faktury za czynsz inicjacyjny do umowy leasingu przez zastosowanie korekty deklaracji VAT za miesiąc marzec 2015.

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 4 pkt 2 w związku z art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy o VAT. Z treści ww. przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.

W tej grupie pojazdów, uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika mieszczą się pojazdy ustawowo uznane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Są to pojazdy o konstrukcji wskazującej na ich podstawowe przeznaczenie do celów gospodarczych, wykluczającej ich użycie do celów prywatnych lub powodującej, że ewentualny użytek do celów prywatnych będzie nieistotny.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że aby dokonać odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy o VAT, warunkiem koniecznym jest, aby pojazdy te posiadały zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego, przy czym powyższe winno wynikać również z dowodu rejestracyjnego zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Wykonanie dodatkowego badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem okręgowej stacji kontroli pojazdów oraz posiadanie stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu staje się obowiązkiem podatnika, w sytuacji gdy podatnik chce dokonać obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego do nabywanych przez podatnika wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy o VAT. Dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu poniesienia powyższych wydatków jest prawem podatnika, z którego to prawa podatnik może lecz nie musi skorzystać. Zatem jeżeli Wnioskodawca chce z powyższego prawa skorzystać powinien być w posiadaniu stosownych dokumentów (zaświadczenia i adnotacji w dowodzie rejestracyjnym), które by to prawo do odliczenia potwierdzały.

Jak wskazano wyżej, w art. 86a ust. 10 ustawy wyraźnie uregulowano, że spełnienie wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 w związku z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy stwierdza się na podstawie badania technicznego, co stanowi dowód potwierdzający prawidłowość dokonywanych przez podatnika odliczeń podatku od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodu.

Z przepisu art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy nie wynika, w jakim terminie podatnik powinien przeprowadzić dodatkowe badania techniczne i uzyskać wpis w dowodzie rejestracyjnym potwierdzające spełnienie wymagań z art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy. Niemniej jednak badanie to wpływa na prawo do odliczenia podatku naliczonego, dlatego powinno ono być przeprowadzone niezwłocznie. Wobec braku terminu należy więc przyjąć, że zaświadczenie z okręgowej stacji kontroli pojazdów i adnotacja w dowodzie rejestracyjnym powinny zostać uzyskane niezwłocznie po zakupie pojazdu, nie później jednak niż do czasu złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy.

W przypadku niewykonania dodatkowego badania technicznego do czasu złożenia deklaracji VAT za okres, w którym nastąpiło nabycie pojazdu uznaje się, że pojazd nie mieści się w katalogu pojazdów wskazanych w art. 86a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli pojazdów, które ze względu na swoją konstrukcję ustawowo uznawane są za pojazdy wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej. Oznacza to, że w stosunku do takiego pojazdu zastosowanie znajdą zasady ogólne. Odliczenie podatku VAT w pełnej wysokości uzależnione wówczas będzie od spełnienia warunków wskazanych w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z ww. przepisem odliczenie pełne przysługuje jeżeli sposób wykorzystania pojazdu przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach jego używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu, wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ponadto w takim przypadku wystąpi również obowiązek złożenia do naczelnika urzędu skarbowego informacji o tym pojeździe (VAT-26).

Jeżeli podatnik zastosuje ograniczenie w odliczaniu podatku wówczas w momencie uzyskania zaświadczenia potwierdzającego spełnienie wymagań wskazanych w ustawie oraz dokonania odpowiedniej adnotacji w tym zakresie w dowodzie rejestracyjnym przyjmuje się, że następuje zmiana wykorzystywania takiego pojazdu i podatnik ma prawo do podwyższenia kwoty podatku naliczonego poprzez zastosowanie korekty na podstawie art. 90b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy czym wysokość dokonanej korekty podatku uzależniona będzie od momentu uzyskania zaświadczenia z dodatkowego badania technicznego oraz dokonania odpowiedniej adnotacji w tym zakresie w dowodzie rejestracyjnym. Wskazać bowiem należy, że korekta podatku dokonywana jest w odpowiedniej proporcji do pozostałego okresu korekty. Okres korekty w takim przypadku obejmuje 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nabyto pojazd samochodowy. W przypadku pojazdów o wartości początkowej do 15 tys. zł okres ten wynosi odpowiednio 12 miesięcy.

Wskazać jednakże należy, że korekcie podlegają tylko wydatki z tytułu nabycia. Pozostałe wydatki, w tym nabycie paliwa, inne wydatki eksploatacyjne oraz wydatki związane z używaniem pojazdu na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu (operacyjnego) lub innej umowy o podobnym charakterze, nie podlegają korekcie. Odliczenie tych wydatków odbywa się bowiem na bieżąco, zatem istnieje możliwość weryfikowania tego odliczania na bieżąco – w miesiącu zmiany przeznaczenia pojazdu dokonywana jest zmiana zasad odliczania.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pomimo, iż przepisy nie regulują terminu przeprowadzenia badania technicznego, niemniej jednak badanie to wpływa na prawo do odliczenia podatku naliczonego, dlatego powinno być ono przeprowadzone do momentu złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym został nabyty samochód (wtedy wykonywane jest to prawo do odliczenia i musi istnieć dokument potwierdzający spełnienie warunków określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy).

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny należy stwierdzić, że z powyższych przepisów wynika, że systemowi korekt o których mowa w art. 90b ustawy, podlegają tylko wydatki z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia pojazdu.

Należy zwrócić uwagę, że leasing operacyjny jest umową na podstawie której leasingobiorca nabywa jedynie prawo do korzystania z przedmiotu leasingu, a formą wynagrodzenia za powyższą usługę jest czynsz. Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą, zdefiniowaną w art. 8 ustawy. Po zakończeniu umowy leasingu jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy, opcja wykupu jest uprawnieniem z którego leasingobiorca może, lecz nie musi skorzystać.

Zatem w świetle art. 90b ust. 1 ustawy o VAT wydatki związane z używaniem pojazdu na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu (operacyjnego) lub innej umowy o podobnym charakterze, nie podlegają korekcie. Odliczenie tych wydatków odbywa się bowiem na bieżąco (a nie jak przy nabyciu „na własność” – jednorazowo, „z góry“), zatem istnieje możliwość weryfikowania tego odliczania na bieżąco – w miesiącu dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu podatnik winien dokonać zmiany zasad odliczania wysokości podatku.

Odnosząc przedstawiony stan prawny do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca użytkuje pojazd samochodowy, o którym mowa we wniosku, na podstawie umowy leasingu operacyjnego i w momencie poniesienia wydatku w postaci czynszu inicjalnego i wydatków związanych z przystosowaniem przedmiotowego pojazdu do działalności gastronomicznej nie posiadał zaświadczenia ani adnotacji w dowodzie rejestracyjnym, że pojazd ten mieści się w katalogu pojazdów wskazanych w art. 86a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca uprawniony był do odliczenia kwot w wysokości 50% ich wartości.

Wydatki powyższe nie będą podlegać korekcie przewidzianej przepisem art. 90b ustawy, również wówczas, gdy Wnioskodawca takie zaświadczenie uzyska, bowiem koszty te nie są wydatkami z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia pojazdu, a tym samym powołane przez Wnioskodawcę przepisy art. 86a ust. 3 pkt 2 oraz art. 90b ust. 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do korekty.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, że po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego przez okręgową stację kontroli pojazdów i uzyskania zaświadczenia oraz adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 86a. ust. 9 pkt 1 lit. a) i b) lub pkt 2 ustawy o VAT Wnioskodawca ma prawo do odzyskania części nieodliczonego VAT (tj. 50%) od kosztów związanych z przerobieniem auta dostawczego na auto gastronomiczne food truck oraz od faktury za czynsz inicjacyjny do umowy leasingu poprzez zastosowanie korekty deklaracji VAT za miesiąc marzec 2015r., jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zauważyć przy tym należy, że interpretacja indywidualna wydawana jest w oparciu o konkretny przedstawiony we wniosku stan faktyczny i wiąże Organ uprawniony do wydawania interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie przedstawionym we wniosku. Zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.