Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.994.2024.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wdrożeniem programu motywacyjnego.
Słowa kluczowe: obowiązek; obowiązek-obowiązek płatnika; programy; programy-program motywacyjny; płatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Zakłady pracy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Sp. z o. o. (dalej „polska Spółka” lub „Wnioskodawca") jest polską spółką należącą do
    międzynarodowej grupy spółek (...) (dalej: „Grupa”).
    W celu zwiększenia motywacji i retencji pracowników spółek z Grupy, a także ze względu
    na zamiar powiązania uzyskiwanych przez pracowników dochodów z wynikami całej
    Grupy, część z nich (w tym pracownicy polskiej Spółki, dalej jako: „Uczestnicy”) ma
    możliwość uczestniczenia w programie motywacyjnym Grupy - (...) (dalej „Program”).
    Program jest organizowany i zarządzany przez fińską spółkę (...) (dalej: „fińska Spółka”), a
    adresatem Programu są pracownicy zatrudnieni w spółkach (które należą do Grupy) w
    różnych państwach.
    W ramach Programu Uczestnicy otrzymują nagrody w postaci wypłat gotówkowych w
    postaci ekwiwalentu pieniężnego wartości akcji fantomowych ustalonych po określonej
    cenie akcji (dalej jako: „Nagroda”). Cena akcji ustalana jest przez fińską Spółkę po
    zakończeniu trzyletniego okresu blokady, a po tym okresie realizacja wypłaty środków jest
    następnie zawieszana dodatkowo na okres jednego roku. Do momentu ustania okresu
    zawieszenia, pracownicy nie nabywają uprawnień do otrzymania nagrody.
    Uczestnicy zatrudnieni na podstawie polskiej umowy o pracę zawartej z polską Spółką są
    uprawnieni do udziału w programie motywacyjnym na takich samych zasadach jak w
    przypadku uczestników z innych państw Grupy. Sposób uczestnictwa w Programie nie jest
    powiązany ze stosunkiem pracy łączącym Uczestnika z polską Spółką, tj. warunki
    Programu nie stanowią żadnego elementu umowy o pracę ani nie wynikają z regulaminu
    wynagradzania ani innych źródeł prawa pracy obowiązujących w polskiej Spółce. Polska
    Spółka nie jest stroną umowy Programu, jak i nie jest stroną innych dokumentów
    ustanawiających Program i regulujących prawa Uczestników Programu. Z uwagi na brak
    funkcjonalnego związku uczestnictwa w Programie z zatrudnieniem, polska Spółka nie jest
    również adresatem potencjalnych roszczeń Pracowników z tytułu prawa do Nagrody lub
    jej części. Relacja Uczestników z fińską Spółką jako podmiotem zarządzającym i
    administrującym Programem w tym zakresie ma charakter pozapracowniczy.
    Decyzje dotyczące kwalifikowalności Uczestników do uczestnictwa w Programie, wysokości
    ich udziału (wartości akcji fantomowych) oraz wszelkich innych parametrów związanych z
    Programem podejmuje wyłącznie fińska Spółka. Na podstawie decyzji zarządu fińskiej
    Spółki, Nagrody wynikające z uczestnictwa w Programie wypłacają bezpośrednio
    pracownikom określone podmioty zależne z Grupy, w których Pracownicy są
    organizacyjnie podlegli. Dla Uczestników będących polskimi pracownikami wypłat
    dokonuje polska Spółka. Wnioskodawca w tym zakresie pełni wyłącznie techniczną rolę
    podmiotu wypłacającego Nagrodę Uczestnikom Programu, a po dokonaniu wypłaty polska
    Spółka obciąża kosztami administracyjnymi fińską Spółkę. Następnie, po dokonaniu
    wypłaty, koszty te są redystrybuowane pomiędzy różne podmioty zależne wewnątrz
    Grupy, w tym również polską Spółkę, wobec czego Wnioskodawca może być uznany za
    ostatecznego odbiorcę kosztów związanych z Programem.

    Warto zaznaczyć, że Uczestnicy Programu nie mogą dochodzić żadnych roszczeń (w tym
    pracowniczych) wobec Wnioskodawcy, w związku z wypłatami Nagród wynikających z
    uczestnictwa w Programie, ponieważ, jak wspomniano powyżej, uczestnictwo to nie
    wynika ze stosunku pracy łączącego ich z polską Spółką. W przypadku braku wypłaty lub
    wypłaty w nieprawidłowej wysokości, wszelkie roszczenia o charakterze cywilnoprawnym
    (zgodnie z przepisami prawa cywilnego, a nie prawa pracy) powinny być kierowane przez
    Uczestników względem fińskiej Spółki jako bezpośredniego organizatora i zarządcy
    Programu.
    Uczestnikami Programu są osoby o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce
    (rezydenci podatkowi) w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 226, dalej: „ustawa o PIT”), a
    dochody uzyskiwane przez nich z tytułu uczestnictwa w Programie będą podlegały
    opodatkowaniu w Polsce.

## Pytanie

Czy opisany sposób uzyskania przychodu z uzyskaniem Nagrody przez pracowników
    Wnioskodawcy skutkuje powstaniem dla pracowników Wnioskodawcy przychodu z innych
    źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, co w konsekwencji powoduje, że
    polska Spółka jako podmiot technicznie wypłacający Nagrody nie jest zobowiązana do
    pobierania zaliczek na podatek dochodowy przy wypłacie Nagrody ani też do wystawienia
    Uczestnikom informacji PIT-11?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, w związku z otrzymaniem przez pracowników Nagród wypłaconych
    przez fińską Spółkę, w ocenie Wnioskodawcy powstanie dla nich przychód, który powinien
    być kwalifikowany jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    ustawy o PIT w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT. W konsekwencji przyjęcia kwalifikacji
    wypłaty Nagrody jako przychodu z innych źródeł, na polskiej Spółce nie spoczywają
    obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności
    Wnioskodawca nie jest zobowiązany w myśl art. 32 ust. 1 ustawy o PIT do obliczenia i
    pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu dokonania wypłaty
    Nagrody dla swoich pracowników. Dodatkowo, po stronie polskiej Spółki nie powstanie
    również obowiązek informacyjny z art. 39 ust. 1 ani art. 42a ustawy o PIT w zakresie
    sporządzenia informacji PIT-11.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są m. in.: stosunek
    służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej
    spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca
    nakładcza, emerytalna lub renta a także zgodnie z pkt 9 - inne źródła.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju

    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że Nagrody, które mogą być przyznane
    Uczestnikom – pracownikom polskiej Spółki, nie mogą zostać zakwalifikowane do źródła
    przychodów, o którym mowa w art. 12 ustawy o PIT, to jest do przychodów ze stosunku
    pracy, gdyż:
    § Nagrody nie wynikają z umów o pracę zawartych między polską Spółką a pracownikami,
      którzy je otrzymują, ani z żadnych innych dokumentów z zakresu prawa pracy,
    § Uprawnienie do otrzymania Nagrody nie jest w żadnym stopniu powiązane z
      czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy na rzecz Wnioskodawcy.
      Możliwość uczestnictwa w Programie uzależniona jest wyłącznie od zatrudnienia w
      jednej ze spółek w Grupie i została sformułowana w jednolity sposób dla wszystkich
      uczestników Programu z całej Grupy, a nie jedynie dla Uczestników, będących
      pracownikami Wnioskodawcy,
    § Polska Spółka nie ma wpływu na wybór osób, które mogą otrzymać Nagrody, na ich
      wysokość ani na sposób ich kalkulacji,
    § Wnioskodawca nie jest organizatorem ani administratorem Programu, nie ma wpływu
      na decyzje dotyczące wypłaty Nagrody, a jej udział w tym procesie ogranicza się
      wyłącznie do technicznego przeprocesowania płatności.
    § Jakiekolwiek roszczenia, które pracownicy polskiej Spółki mogliby podnieść w związku z
      Nagrodami nie są kierowane do polskiej Spółki i nie będą stanowiły roszczeń z zakresu
      prawa pracy.
    Przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego, jako „stosunek pracy” jest
    to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, czyli
    musiałby wiązać się funkcjonalnie z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu,
    wypłacającego to świadczenie. Tym samym, świadczenie, które nie wynika ze stosunku
    pracy, otrzymane od osoby trzeciej – nawet jeżeli kryterium stanowiące podstawę jego
    przyznania stanowi fakt istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem i jeśli podmiot
    ten ponosi ostateczny koszt świadczenia, nie może stanowić podstawy do uznania takiego
    świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy.
    W konsekwencji, przychód z tytułu Nagród przyznanych przez fińską Spółkę, nie będzie
    stanowił przychodu ze stosunku pracy istniejącego pomiędzy polską Spółką a jego
    pracownikami – Uczestnikami Programu, którzy otrzymują Nagrody.
    Przychód ten w ocenie Wnioskodawcy, powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o PIT, a polska Spółka w tym zakresie nie będzie pełnić funkcji płatnika podatku
    jako zakład pracy w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy o PIT i tym samym nie będzie również
    zobowiązana uwzględniać wypłaty Nagrody jako źródła ze stosunku pracy na podstawie
    art. 39 ust. 1 ustawy o PIT.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż
    wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 ustawy o PIT.

    Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza wskazanie
    otwartego katalogu rodzajów przychodu, które nie zostały wprost enumeratywnie w nim
    wymienione. Zatem, w przypadku braku możliwości zakwalifikowania do jakiegokolwiek
    źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o PIT należy uznać
    przysporzenie majątkowe za przychód z innych źródeł.
    Opisane wyżej stanowisko znajduje poparcie m.in. w poniższych indywidualnych
    interpretacjach podatkowych, dotyczących zbliżonych stanów faktycznych:
    § Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5 marca 2020 r. o sygn.
      0115-KDIT1.4011.118.2019.2 MT,
    § Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 26 sierpnia 2019 r. o
      sygn. 0112-KDIL3-3.4011 218 2019.2 MC,
    § Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 marca 2021 r. sygn.
      0113-KDIPT2-3 4011.137.2021 1 KS.
    Kwalifikacja przychodu z tytułu Nagród przyznanych przez fińską Spółkę jako przychód z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. art. 20 ust. 1 ustawy o PIT
    oznacza, że uprawnieni pracownicy, którzy otrzymują przychód z tytułu Nagród, będą
    zobowiązani do samodzielnego wykazania przedmiotowego przychodu na właściwym
    formularzu na etapie rozliczenia rocznego. Przychód ten powinien zostać opodatkowany
    na zasadach ogólnych (z uwzględnieniem statusu rezydencji podatkowej oraz
    międzynarodowych przepisów podatkowych), przy zastosowaniu skali podatkowej
    zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.
    Jednocześnie, w związku z otrzymaniem przez wybranych pracowników Nagród
    przyznanych przez fińską Spółkę, po stronie polskiej Spółki, wobec Uczestników nie
    powstanie w tym zakresie obowiązek wystawienia informacji PIT-11, o której mowa w art.
    42a ustawy o PIT. Z uwagi na techniczny charakter dokonywanych wypłat, Wnioskodawca
    otrzymuje jedynie informację o wysokości Nagrody, której wypłaty bezpośrednio dokonuje
    na konto Uczestnika, a którą następnie zwrotnie obciążany jest przez fińską Spółkę. Biorąc
    pod uwagę brak wpływu polskiej Spółki na organizację i wysokość wypłat oraz
    ograniczenie uczestnictwa w procesie jedynie do zaaranżowania wypłaty i poniesienia z
    tego tytułu kosztu, nie można twierdzić, że świadczenia są uzyskiwane od polskiej Spółki,
    wobec tego polska Spółka nie będzie zobligowana do wystawienia informacji PIT-11
    pracownikowi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w części
    dotyczącej obowiązków informacyjnych i prawidłowe w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Natomiast stosownie do art. 7 § 1 ww. ustawy:
      Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych
      obowiązkowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,

    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    – podatku, zaliczki.
    Z kolei jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Należy zaakcentować, że z przywołanej definicji płatnika wynika, że o tym, kto jest
    płatnikiem danego podatku, rozstrzyga treść przepisów odpowiedniej ustawy właściwej
    dla tego podatku. Ma to swój wyraz w sformułowaniu „obowiązana na podstawie
    przepisów prawa”. Ustalenie, czy dany podmiot jest w konkretnym przypadku płatnikiem,
    możliwe jest więc jedynie w oparciu o szczegółowe regulacje prawa podatkowego (w
    przedmiotowej sprawie – ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
      fizycznych oraz daninę solidarnościową.
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
        § tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
        § obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na
    podatek przez płatników”.
    Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
    § określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
      podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy
      organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem
      oraz
    § określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww.
      podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
    § nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
    § mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 przywołanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1, mieszczące się w ogólnej definicji
    przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

    Zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,
      roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące
      podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
      10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Przywołane przepisy dotyczą obowiązków płatniczych i informacyjnych w sytuacji
    przekazywania m.in. przychodów zaliczanych do przychodów ze stosunku pracy.
    W analizowanej sprawie Państwo (Spółka) rozważają, czy ciążą na Państwu obowiązki
    płatnika i informacyjne wynikające z omawianej ustawy w związku z udziałem Państwa
    Pracowników w omówionym we wniosku programie.
    Należy przeanalizować, czy ww. osoby otrzymują opisane świadczenia od Państwa, czy od
    innych podmiotów oraz czym w rozumieniu podatkowoprawnym te świadczenia są.
    Obowiązki płatnika oraz jednocześnie obowiązki informacyjne po Państwa stronie
    mogłyby bowiem powstać w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Państwo świadczeń
    ze stosunku pracy na rzecz ww. Pracowników.
    Świadczeniami, do których odnoszą się Państwo, są nagrody w postaci wypłat
    gotówkowych w postaci ekwiwalentu pieniężnego wartości akcji fantomowych ustalonych
    po określonej cenie akcji.
    Jak wskazano w opisie sprawy:
    § w ramach grupy spółek (której to grupy są Państwo częścią) funkcjonuje Program,
      którym objęci są m.in. Państwa Pracownicy, będący polskimi rezydentami
      podatkowymi;
    § sposób uczestnictwa Państwa pracowników w Programie nie jest powiązany ze
      stosunkiem pracy łączącym Uczestnika z Państwem, tj. warunki Programu nie
      stanowią żadnego elementu umowy o pracę ani nie wynikają z regulaminu
      wynagradzania ani innych źródeł prawa pracy obowiązujących u Państwa;
    § nie są Państwo stroną umowy Programu, jak i nie są stroną innych dokumentów
      ustanawiających Program i regulujących prawa Uczestników Programu. Z uwagi na
      brak funkcjonalnego związku uczestnictwa w Programie z zatrudnieniem, nie są
      Państwo również adresatem potencjalnych roszczeń Pracowników z tytułu prawa do
      Nagrody lub jej części. Relacja Uczestników z fińską Spółką jako podmiotem
      zarządzającym i administrującym Programem w tym zakresie ma charakter
      pozapracowniczy;
    § Nagrody wynikające z uczestnictwa w Programie wypłacają bezpośrednio pracownikom
      określone podmioty zależne z Grupy, w których Pracownicy są organizacyjnie podlegli.
      Dla Uczestników będących polskimi pracownikami wypłat dokonuje Państwo, pełniąc
      w tym zakresie wyłącznie techniczną rolę podmiotu wypłacającego Nagrodę
      Uczestnikom Programu. Po dokonaniu wypłaty obciążają Państwo kosztami
      administracyjnymi fińską Spółkę. Następnie, po dokonaniu wypłaty, koszty te są
      redystrybuowane pomiędzy różne podmioty zależne wewnątrz Grupy, w tym również
      na Państwo, wobec czego mogą Państwo być uznani za ostatecznego odbiorcę
      kosztów związanych z Programem.
    Z powyższego wynika zatem, że na gruncie opisanych zdarzeń Nagrody wprawdzie są
    przez Państwo wypłacane Pracownikom, ale nie są świadczeniami ze stosunku pracy

    łączącego Państwa z Pracownikami, ponieważ stanowią przysporzenia tychże
    Pracowników w istocie uzyskane od Spółki fińskiej.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że na gruncie opisanych stanu faktycznego
    wartość otrzymanej przez danego Pracownika Nagrody w formie wypłaty pieniężnej w
    wysokości odpowiadającej wartości akcji fantomowych ustalonych po określonej cenie
    akcji, w związku z uczestnictwem w Programie, stanowi dla tegoż Pracownika przychód z
    innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie natomiast z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Przepis ten, zakreślając krąg podmiotów zobowiązanych do pełnienia obowiązków
    informacyjnych, nie posługuje się kategorią podmiotu, na którym spoczywa ciężar
    ekonomiczny świadczenia, lecz wyraźnie wskazuje, że ciężar informacyjny ciąży na
    podmiotach „które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20
    ust. 1”.
    Wobec powyższego, dla ustalenia rzeczonego obowiązku informacyjnego nie ma
    znaczenia kto ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar świadczenia oraz na czyje zlecenie
    jest organizowany program. Istotne jest bowiem jedynie, kto (jaki podmiot) wypłaca
    świadczenie.
    W świetle przedstawionej regulacji podmiotami zobowiązanymi do ww. obowiązku
    informacyjnego są podmioty, które w momencie powstania zobowiązania podatkowego
    dysponują środkami finansowymi podatnika (w postaci wypłaconej Nagrody) lub dokonują
    czynności związanych z operacjami na jego majątku (w postaci wypłaconych/przekazanych
    środków pieniężnych).
    Reasumując: na gruncie opisanego stanu faktycznego, na Państwu – będącym pracodawcą
    Pracownika – w związku z pośredniczeniem w wypłatach na rzecz Państwa Pracowników
    Nagrody wynikającej z uczestnictwa w Programie, nie będą ciążyły obowiązki płatnika w
    zakresie pobrania podatku, natomiast będą ciążyły z rzeczonego tytułu obowiązki
    informacyjne, o których mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.