Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.700.2019.2.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-13
Teza: obowiązek opodatkowania sprzedaży nieruchomości i uznania za podatnika
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2019 r. (data wpływu 3 grudnia 2019 r.), uzupełnionym osobiście w dniu 11 marca 2020 r. na wezwanie Organu z dnia 28 lutego 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 10 marca 2020 r. złożonym osobiście w dniu 11 marca 2020 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 28 lutego 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Dotyczy planowanej sprzedaży wydzielonej części działek i budynku mieszkalnego. Wnioskodawca sprzedający kupujący Spółka Jawna. Działkę 1 o powierzchni 1,4773 Ha z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego Wnioskodawca otrzymał jako darowiznę od rodziców w 1994 r. (zał. Nr 2 – akt notarialny). Budynek później został wykończony.

Działkę 2 o powierzchni 0,3882 Ha Wnioskodawca otrzymał jako darowiznę od mamy w 2000 r. (zał. Nr 3 – akt notarialny). Wnioskodawca otrzymała je przed zawarciem związku małżeńskiego (zawarty 1 czerwca 2013 r.).

W okresie 15 maja 1995 r. – 31 stycznia 2015 r. w części budynku mieszkalnego (parter) Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą „Wypożyczanie sal i pomieszczeń we własnym budynku” później również „organizowanie imprez kulturalnych” (zał. Nr 4, 5 zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności).

W okresie 28 lipca 1995 r. – 31 stycznia 2015 r. Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT – zwolniony (zał. Nr 6 – zaświadczenie z urzędu skarbowego). Celem kupującego jest zabudowanie działki nowym obiektem usługowym o powierzchni 1000 m2 prowadzenie na tym terenie działalności gospodarczej.

Na wezwanie Organu w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że dotyczy planowanej sprzedaży wydzielonej części działek o nr 1 i 2 o łącznej powierzchni od 6600 m2 do max. 6800 m2

Wnioskodawca jako sprzedająca Kupujący Spółka Jawna.

W 1994 r. Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od rodziców: działkę 1 o pow. 1,4773 ha wraz z rozpoczętą budową domu mieszkalnego. W latach 1994-1995 budynek mieszkalny został wykończony (PKOB: 1110 dom mieszkalny w gospodarstwie rolnym), a grunt stanowiący działkę wykorzystywany był pod uprawę rolną. Na działce w kolejnych latach powstał garaż i wiata na sprzęty rolnicze.

W okresie 15 maja 1995 – 31 stycznia 2015 w części budynku mieszkalnego (parter) Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą: „Wypożyczanie sal i pomieszczeń we własnym budynku”, później również „Organizowanie imprez kulturalnych”.

W okresie 28 lipca 1995 – 31 stycznia 2015 Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony. Parter budynku w całym okresie posiadania działki był wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Przed 15 maja 1995 parter był wykorzystywany jako garaż wewnątrz budynku mieszkalnego. Po 31 stycznia 2015 parter budynku sala - stoi bezużytecznie.

Pozostała część budynku inna niż parter była i jest częścią mieszkalną, nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie była również przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, nie była również udostępniana odpłatnie osobom trzecim.

W latach 2002 - 2014: 900m2 działki 1 wykorzystywane były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - jako korty tenisowe. Reszta działki nadal była i jest wykorzystywana pod uprawę rolną.

Przed sprzedażą nie były i nie będą podejmowane żadne czynności wymagające zaangażowania środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości przedmiotowej działki. Nie były i nie będą podejmowane również aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami.

Potencjalnemu nabywcy Spółce Jawnej zostały udzielone pozwolenia na wejście na teren działki 1 w celu dokonania ustaleń niezbędnych do określenia czy nieruchomość spełnia warunki pozwalające na zabudowanie jej obiektem usługowym o pow. 1000m2 oraz pełnomocnictwa do występowania przed organami samorządu terytorialnego urzędami i instytucjami przed którymi będzie konieczność występowania, również jako podmiotami opiniodawczymi, konsultacyjnymi w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę obiektu usługowego o powierzchni 1000 m2.

Działkę 2 o pow 0,3882 ha Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od mamy w 2000 r. Działka od wejścia w posiadanie była i jest nadal w całości wykorzystywana pod uprawę rolną.

Grunt nigdy nie był wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności.

Przed sprzedażą nie były i nie będą podejmowane żadne czynności wymagające zaangażowania środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości przedmiotowej działki.

Nie były i nie będą podejmowane również aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami.

Potencjalnemu nabywcy Spółce Jawnej zostały udzielone pozwolenia na wejście na teren działki 2, w celu dokonania ustaleń niezbędnych do określenia czy nieruchomość spełnia warunki pozwalające na zabudowanie jej obiektem usługowym o pow. 1000m2 oraz pełnomocnictwa do występowania przed organami samorządu terytorialnego urzędami i instytucjami przed którymi będzie konieczność występowania, również jako podmiotami opiniodawczymi, konsultacyjnymi w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę obiektu usługowego o powierzchni 1000 m2.

Zawarcie ostatecznej umowy kupna - sprzedaży części działek: 1 i 2 uwarunkowane jest uzyskaniem przez kupującego prawomocnego pozwolenia na budowę obiektu usługowego o pow. do 1000m2 na częściach ww działek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu):

Czy w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości, nie będzie ona objęta obowiązkiem opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Planowana transakcja (notarialna umowa kupna – sprzedaży) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ Wnioskodawca był podatnikiem VAT – zwolnionym. To jest pierwsza sprzedaż nieruchomości i nie planuje kolejnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt, budynek spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).

Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży wydzielonej części działek 1 i 2 o łącznej powierzchni od 6600 m2 do max. 6800 m2 z posadowionym na działce 1 budynkiem mieszkalnym. W okresie 28 lipca 1995 – 31 stycznia 2015 Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony.

Działkę 1 o pow. 1,4773 ha wraz z rozpoczętą budową domu mieszkalnego Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od rodziców w 1994 r. W latach 1994-1995 budynek mieszkalny został wykończony, a grunt stanowiący działkę wykorzystywany był pod uprawę rolną. Na działce w kolejnych latach powstał garaż i wiata na sprzęty rolnicze. W okresie 15 maja 1995 – 31 stycznia 2015 r. w części budynku mieszkalnego (parter) Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą: „Wypożyczanie sal i pomieszczeń we własnym budynku”, później również „Organizowanie imprez kulturalnych”. Parter budynku w całym okresie posiadania działki był wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Przed 15 maja 1995 parter był wykorzystywany jako garaż wewnątrz budynku mieszkalnego. Po 31 stycznia 2015 parter budynku sala - stoi bezużytecznie. Pozostała część budynku inna niż parter była i jest częścią mieszkalną, nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie była również przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, nie była również udostępniana odpłatnie osobom trzecim. W latach 2002 - 2014: 900m2 działki 1 wykorzystywane były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - jako korty tenisowe. Reszta działki nadal była i jest wykorzystywana pod uprawę rolną. Przed sprzedażą nie były i nie będą podejmowane żadne czynności wymagające zaangażowania środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości przedmiotowej działki. Nie były i nie będą podejmowane również aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami. Potencjalnemu nabywcy Spółce jawnej zostały udzielone pozwolenia na wejście na teren działki 1 w celu dokonania ustaleń niezbędnych do określenia czy nieruchomość spełnia warunki pozwalające na zabudowanie jej obiektem usługowym o pow. 1000 m2 oraz pełnomocnictwa do występowania przed organami samorządu terytorialnego urzędami i instytucjami przed którymi będzie konieczność występowania, również jako podmiotami opiniodawczymi, konsultacyjnymi w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę obiektu usługowego o powierzchni 1000 m2.

Działkę 2 o pow 0,3882 ha Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od mamy w 2000 r. Działka od wejścia posiadanie była i jest nadal w całości wykorzystywana pod uprawę rolną. Grunt nigdy nie był wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności. Przed sprzedażą nie były i nie będą podejmowane żadne czynności wymagające zaangażowania środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości przedmiotowej działki. Nie były i nie będą podejmowane również aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami. Potencjalnemu nabywcy Spółce Jawnej zostały udzielone pozwolenia na wejście na teren działki 2, w celu dokonania ustaleń niezbędnych do określenia czy nieruchomość spełnia warunki pozwalające na zabudowanie jej obiektem usługowym o pow. 1000 m2 oraz pełnomocnictwa do występowania przed organami samorządu terytorialnego urzędami i instytucjami przed którymi będzie konieczność występowania, również jako podmiotami opiniodawczymi, konsultacyjnymi w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę obiektu usługowego o powierzchni 1000 m2.

Zawarcie ostatecznej umowy kupna - sprzedaży części działek: 1 i 2 uwarunkowane jest uzyskaniem przez kupującego prawomocnego pozwolenia na budowę obiektu usługowego o pow. do 1000 m2 na częściach ww, działek.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy w ramach transakcji sprzedaży wydzielonej części działek 1 i 2 o łącznej powierzchni od 6600 m2 do max 6800 m2 wystąpi jako podatnik podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy a w konsekwencji transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do sprawy będącej przedmiotem wniosku należy stwierdzić, że sposób nabycia nieruchomości, a także fakt że jest to pierwsza sprzedaż nieruchomości a Wnioskodawca nie planuje kolejnych, nie przesądza o tym, że jej sprzedaż nie podlega opodatkowaniu. Znaczenie dla sprawy ma całokształt działań, jakie Wnioskodawca podjął w odniesieniu do nieruchomości oraz sposób wykorzystywania przez cały okres jej posiadania.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Mając na uwadze opis niniejszej sprawy należy także zwrócić uwagę na kwestię udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.), zwanej dalej Kodeks cywilny lub k.c.

Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego (art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego).

Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie oświadczenia woli innej osoby dokonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje przez swoje działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik reprezentuje a osobą trzecią.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy (mając na uwadze wskazane przez Wnioskodawcę informacje) należy stwierdzić, że do planowanej transakcji sprzedaży części działek 1 i 2 Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i planowana sprzedaż nieruchomości (części działek) będzie podlegać opodatkowaniu. Należy zauważyć, że parter budynku posadowionego na działce nr 1 był w okresie od 15 maja 1995 r. do 31 stycznia 2015 r. wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej „Wypożyczanie sal i pomieszczeń we własnym budynku” później również „Organizowanie imprez kulturalnych”. Ponadto w latach 2002 – 2014 900 m2 działki 1 wykorzystywane było w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako korty tenisowe. Jedynie pozostała część budynku mieszkalnego (inna niż parter) znajdująca się na działce nr 1 była częścią mieszkalną i nie była wykorzystywana do czynności podlegających opodatkowaniu jak również reszta działki poza obszarem wykorzystywanym na korty tenisowe była wykorzystywana pod uprawę rolną. Ponadto nigdy w ramach prowadzonej działalności nie była wykorzystywana działka 2 o pow 0,3882 ha. Działka 2 od wejścia w posiadanie była i jest nadal w całości wykorzystywana pod uprawę rolną. Jednak, co istotne, jak wskazał Wnioskodawca, potencjalnemu nabywcy zarówno w odniesieniu do działki 1 oraz do działki 2 zostało udzielone pozwolenie na wejście na teren tych działek w celu dokonania ustaleń niezbędnych do określenia czy nieruchomość spełnia warunki pozwalające na zabudowanie jej obiektem usługowym o pow. 1000 m2 oraz pełnomocnictwa do występowania przed organami samorządu terytorialnego urzędami i instytucjami przed którymi będzie konieczność występowania, również jako podmiotami opiniodawczymi, konsultacyjnymi w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę obiektu usługowego o powierzchni 1000 m2. Przy tym zawarcie ostatecznej umowy kupna - sprzedaży części działek: 1 i 2 uwarunkowane jest uzyskaniem przez kupującego prawomocnego pozwolenia na budowę obiektu usługowego o pow. do 1000 m2 na częściach ww. działek.

Powyższe oznacza, że stroną postępowań w związku z udzielonymi przez Wnioskodawcę pełnomocnictwami zmierzających do ich realizacji będzie nie kupujący, ale Wnioskodawca. Kupujący jako pełnomocnik działać będzie w imieniu Wnioskodawcy, a nie w imieniu własnym. Zatem czynności podejmowane przez nabywcę jako przedstawiciela Wnioskodawcy, w granicach umocowania, są traktowane tak jak czynności wykonywane bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Zatem fakt, że działania podejmowane przez kupującego w ramach udzielonego mu pełnomocnictwa zarówno do działki nr 1 jak i działki 2 nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, ale przez osoby trzecie (kupującego) nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną Wnioskodawcy. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez osoby trzecie (kupującego) wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy (mocodawcy).

Tak więc w niniejszych okolicznościach, przed planowaną sprzedażą części działek nr 1 i 2 , Wnioskodawca wykaże aktywność w przedmiocie sprzedaży nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

W świetle powyższych ustaleń, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz orzecznictwo należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż wydzielonej części działek o nr 1 i 2 o łącznej powierzchni od 6600 m2 do max. 6800 m2 będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanym przypadku występują bowiem przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę, w odniesieniu do sprzedaży działki zarówno 1 jak i 2 za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność gospodarczą. Pomimo więc, że Wnioskodawca będzie dokonywał po raz pierwszy sprzedaży nieruchomości i nie planuje kolejnych sprzedaży, to oceniając całokształt przedstawionych okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie działanie Wnioskodawcy wykracza poza sferę rozporządzania majątkiem osobistym. Opisanych we wniosku czynności w tym wykorzystywania części nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej na wypożyczanie sal i pomieszczeń we własnym budynku, części nieruchomości jako korty tenisowe i udzielenie potencjalnemu nabywcy pełnomocnictw do występowania przed organami samorządu terytorialnego, urzędami i instytucjami przed którymi będzie konieczność występowania, również jako podmiotami opiniodawczymi, konsultacyjnymi w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę obiektu usługowego o powierzchni 1000 m2 nie można utożsamiać z rozporządzaniem majątkiem prywatnym. Zatem w przedmiotowej sprawie czynność sprzedaży wydzielonej części działek 1 i 2 Wnioskodawca winien rozpoznać jako czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. rozpoznać odpłatną dostawę towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawca w ramach transakcji sprzedaży wydzielonej części działek o nr 1 i 2 o łącznej powierzchni od 6600 m2 do max 6800 m2 wystąpi jako podatnik podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy a w konsekwencji transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwych zasad.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Tut. Organ informuje, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.