Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1369/09-4/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-02
Teza: Status podatnika w przypadku organu władzy publicznej.
Słowa kluczowe: organ-organ władzy publicznej; ośrodki-ośrodek kształcenia kierowców; podatnik; usługi-usługi edukacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2009 r. (data wpływu 4 listopada 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 listopada 2009 r. (data wpływu 26 listopada 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie statusu podatnika:

*   **jest nieprawidłowe** w zakresie prowadzonych kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy,

*   **jest prawidłowe** w zakresie organizowania egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami, organizowania szkoleń, których odbycie powoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz odpłatnych szkoleń w zakresie kierowania ruchem drogowym.

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie statusu podatnika. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 26 listopada 2009 r. o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Ośrodek Ruchu Drogowego w X został utworzony przez Y zarządzeniem nr … z dnia x 1998 r. w sprawie utworzenia WORD w X. Podstawą działania wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego są przepisy art. 116-121 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.).

Wnioskodawca wykonuje przede wszystkim zadania określone w art. 117 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a mianowicie organizuje egzaminy państwowe sprawdzające kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami. Przy realizacji tego ustawowego zadania stosuje uregulowania wynikające z rozporządzeń wykonawczych do powołanej ustawy, wydanych przez Ministra Infrastruktury, w tym w sprawie:

*   szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów – Dz. U. Nr 217, poz. 1834 ze zm.),

*   wysokości opłat i stawek wynagrodzenia za sprawdzenie kwalifikacji oraz za wydanie dokumentów w tych sprawach (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości opłat i stawek wynagrodzenia za sprawdzenie kwalifikacji oraz za wydanie dokumentów w tych sprawach – Dz. U. Nr 217, poz. 1835),

*   warunków wynagradzania administratorów przeprowadzających egzaminy kandydatów na kierowców i kierowców (rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 11 października 2007 r. w sprawie warunków wynagradzania egzaminatorów przeprowadzających egzaminy kandydatów na kierowców i kierowców – Dz. U. Nr 197, poz. 1437).

Zakończony wynikiem pozytywnym egzamin państwowy przeprowadzany w WORD stanowi podstawę do wydania prawa jazdy określonej kategorii.

WORD realizuje także inne przypisane mu prawem zadania. Na podstawie:

*   art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.) w ORD organizowane są szkolenia dla kierowców, którym naliczono punkty karne za naruszenie przepisów ruchu drogowego,

*   art. 39b ust. 23 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy (Dz. U. Nr 122, poz. 1269) w WORD organizowane są kursy dokształcające kierowców wykonujących transport drogowy. Do ukończenia tego kursu obowiązana jest każda osoba zatrudniona na stanowisku kierowcy wykonującego transport drogowy,

*   § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 lipca 2008 r. (Dz. U. Nr 132, poz. 839 ze zm.) ORD organizuje odpłatne szkolenia w zakresie kierowania ruchem drogowym.

Zdaniem Wnioskodawcy z powyższego wynika, iż zarówno w przypadku egzaminów państwowych na prawo jazdy, jak i ww. szkoleń i kursów obowiązek ich organizacji przez Wnioskodawcę wynika wprost z prawa publicznego.

Ośrodki Ruchu Drogowego jako wojewódzkie samorządowe osoby prawne są jednostkami sektora finansów i podlegają regulacjom ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 249 poz. 2104 ze zm.).

Źródła przychodów - oraz rozchody ośrodków zostały określone ustawowo (art. 119 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość opłat pobieranych z tytułu przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy, ustala je bowiem w drodze rozporządzenia Minister Infrastruktury. Nie może również dowolnie dysponować uzyskanymi środkami. Mogą być one przeznaczone wyłącznie na działalność statutową. Wynika to zarówno z powołanych wyżej przepisów prawa o ruchu drogowym, jak i ze statutu.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Natomiast art. 4 ust. 5 VI Dyrektywy Rady stanowi, iż „krajowe, regionalne i lokalne organy władzy i inne instytucje prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują i transakcjami, które zawierają jako władze publiczne, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub inne płatności w związku z taką działalnością lub transakcjami.”

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 25 listopada 2009 r. Wnioskodawca poinformował, iż ORD jest jedynym podmiotem uprawnionym do organizowania egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami (art. 117 ustawy Prawo o ruchu drogowym), szkoleń dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego (rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego), szkoleń kierowania ruchem drogowym (§ 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 lipca 2008 r. w sprawie kierowania ruchem drogowym).

Świadczone przez ORD usługi nie są wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych i zostały zaklasyfikowane zgodnie z PKWiU do grupowania 80.41.11 (2004 r.), 85.53.11 (2008 r.).

Odpłatność za przeprowadzanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami jest określona przepisami prawa.

Zgodnie z art. 39b ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1497) organizowanie kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy może być prowadzone przez Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego oraz przez organizacje zrzeszające kierowców lub przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Ośrodek Ruchu Drogowego w zakresie prowadzonej działalności organizowania egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami, szkoleń których odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy, szkoleń w zakresie kierowania ruchem drogowym jest podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, ORD w zakresie ww. działalności egzaminacyjnej i szkoleniowej wyczerpuje wszelkie przesłanki określone w powołanych przepisach VI Dyrektywy Rady, konieczne do uznania, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a mianowicie jest instytucją prawa publicznego oraz ze względu na fakt, iż prowadzenie przedmiotowej działalności jest uprawnieniem i obowiązkiem ORD, nałożonym przez przepisy prawa publicznego.

Wnioskodawca uważa, iż stanowisko dotyczące przedmiotowej działalności egzaminacyjnej jest zgodne z postanowieniem z dnia 30 września 2004 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław – Krzyki Nr PP 443-268/324/04, postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2005 r. Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź – Bałuty Nr I USB III/436/61/2005/KK, postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legnicy Nr PP/443/I/43/06 oraz postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2006 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek Nr 1437/ZI/443/247/DJW/06.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** w zakresie prowadzonych kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy,

*   **prawidłowe** w zakresie organizowania egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami, organizowania szkoleń, których odbycie powoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz odpłatnych szkoleń w zakresie kierowania ruchem drogowym.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2010 r., do celów m. in. opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności – art. 15 ust. 1 ustawy.

Stosownie do powołanego wyżej ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Zgodnie z art. 4 ust. 5 VI Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku Nr 77/388/EWG – Dz. U. UE. L. Nr 145 ze zm. (art. 13 Dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. - Dz. Urz. UE.L. Nr 347) krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Powyższy przepis Dyrektywy został odzwierciedlony w art. 15 ust 6 ustawy, zgodnie z którym nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Przepisy podatkowe nie regulują zasad zawierania umów cywilnoprawnych, ani nie mają wpływu na ich treść. Kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.). Stosownie do art. 3531 ustawy Kodeks cywilny strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Wyłączona z opodatkowania będzie zatem ta działalność organu podlegającego prawu publicznemu, w odniesieniu do której organ ten występuje w charakterze organu publicznego, tj. którą wykonuje w ramach szczególnych zadań i obowiązków przypisanych organom publicznym. Kryterium decydującym o uznaniu organu władzy publicznej za podatnika podatku od towarów i usług będzie zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jak przedsiębiorca w stosunku do określonych transakcji lub czynności.

Co do zasady podstawowa stawka podatku VAT – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1, jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Ponadto stosownie do przepisu art. 113 ust. 2 ustawy do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) do zadań wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego należy organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami. W myśl ust. 2 powołanego wyżej artykułu ośrodek może wykonywać inne zadania z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego. Ponadto, ośrodek może wykonywać działalność gospodarczą, której wyniki będą przeznaczane na działalność, o której mowa w ust. 1 i ust. 2 powołanego wyżej artykułu (art. 117 ust. 3 ww. ustawy).

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż ORD wykonuje przede wszystkim zadania określone w art. 117 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a mianowicie organizuje egzaminy państwowe sprawdzające kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami. Wnioskodawca realizuje także inne przypisane mu prawem zadania: organizuje szkolenia dla kierowców, którym naliczono punkty karne za naruszenie przepisów ruchu drogowego, kursy dokształcające kierowców wykonujących transport drogowy, organizuje odpłatne szkolenia w zakresie kierowania ruchem drogowym. Jak poinformował Wnioskodawca jedynie organizowanie kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy może być prowadzone na wolnym rynku przez organizacje zrzeszające kierowców lub przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz w oparciu o obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego jako wojewódzka samorządowa osoba prawna w zakresie w jakim realizuje zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa zachowując się jak organ władzy publicznej, tj. organizując egzaminy państwowe sprawdzające kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami, organizując szkolenia dla kierowców, którym naliczono punkty karne za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz odpłatne szkolenia w zakresie kierowania ruchem drogowym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Natomiast świadcząc usługi organizowania kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy Wnioskodawca działa na wolnym rynku jako jeden z podmiotów uprawnionych do dokonywania tych czynności, a zatem zachowuje się jak przedsiębiorca w stosunku do tych czynności. Powyższe oznacza, iż czynności organizowania przez Ośrodek Ruchu Drogowego kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy podlegają opodatkowaniu, i w związku z powyższym w tym zakresie Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem przepisów art. 113 oraz art. 43 ustawy.

Jeżeli prowadzone szkolenia dla kierowców wykonujących transport drogowy zaklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 80 wówczas są one przedmiotowo zwolnione od podatku od towarów i usług, tym samym ORD wykonując tylko te z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług korzysta ze zwolnienia podmiotowo – przedmiotowego.

Ponadto, w sytuacji gdy Ośrodek Ruchu Drogowego będzie wykonywał inne czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, w tym zakresie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż powołany w niniejszej interpretacji przepis art. 113 ust. 1 od dnia 1 stycznia 2011 r. na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666), otrzyma brzmienie - zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jednakże art. 2 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, iż kwotę o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł.

Ponadto w myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. w 2010 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2009 r. była wyższa niż 50 000 zł i nie przekroczyła 100.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia 2010 r., z zastrzeżeniem ust. 3.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.