Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.2.2022.4.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-11
Teza: Obowiązek złożenia deklaracji CUK-1 wg stanów magazynowych na dzień 31.12.2020 r.
Słowa kluczowe: deklaracje-składanie deklaracji; informacja-informacja podatkowa; magazyn-stan magazynowy; napoje-napoje z dodatkiem cukru
Zagadnienia: Ustawa o zdrowiu publicznym 
Przepisy: [CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie obowiązku złożenia deklaracji CUK-1 wg stanów magazynowych na dzień 31.12.2020 r. jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

18 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 2 marca 2022 r. (wpływ 8 marca 2022 r.), 18 marca 2022 r. (wpływ 22 marca 2022 r.), 18 marca 2022 r. (wpływ 29 marca 2022 r.) oraz pismem z 12 kwietnia 2022 r. (wpływ 14 kwietnia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku z 12 kwietnia 2022 r.)**

Podatek cukrowy to opłata od środków spożywczych , która została wprowadzona 1 stycznia 2021 r. Opłata cukrowa nakładana jest na napoje z dodatkiem cukrów, substancji słodzących oraz kofeiny lub tauryny.

Obowiązek zapłaty podatku cukrowego ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej która: sprzedaje, produkuje lub zamawia u producenta.

Jesteśmy hurtownią (…) oraz niektórych napojów , które objęte zostały opłatą cukrową.

Od 01.01.2021 r. Sprzedajemy na rynek napoje, od których opłata została już opłacona wcześniej przez dostawcę.

Na dzień 1.01.2021 – sporządzony został spis napojów - które objęte zostały podatkiem cukrowym i należało opłacić podatek, a są to towary zakupione w roku 2019 oraz w 2020 r.

Deklaracja CUK-1 została sporządzona zgodnie ze stanem faktycznym oraz opłacona.

Wniosek doprecyzowali Państwo o następujące informacje:

\- Produkty - napoje (…) - zakwalifikowane są w klasyfikacji PKWiU jako : 11.07.19.0 - kod CN: 22021000.

\- Napoje zostały nabyte od producentów krajowych - produkty zostały nabyte dla nas jako dla dystrybutora napojów, a nie jako zamawiający markę własną.

\- Napoje będące przedmiotem wniosku zawierają w swoim składzie cukry będące monosacharydami lub disacharydami, oraz środki spożywcze zawierające te substancje oraz substancje słodzące, o których mowa w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady /WE/ nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności /Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008 str. 16 z późn. zm./ bądź kofeinę lub taurynę.

\- Prowadzimy sprzedaż na rzecz kontrahentów prowadzących sprzedaż hurtową.

\- Napoje znajdujące się na stanie magazynowym na dzień 31.12.2020 r. zostały nabyte od podmiotów krajowych.

\- Napoje zostały nabyte od producentów krajowych, czyli byliśmy stroną zamawiającą.

\- Wskazany towar, którego dotyczy zapytanie – sprzedawany jest wyłącznie dla kontrahentów prowadzących sprzedaż detaliczną.

\- Nasze pytanie dotyczy napojów znajdujących się na stanie magazynowym na dzień 31.12.2020 r. i dotyczy opisanego stanu faktycznego.

**Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku** **z 12 kwietnia 2022 r.****)**

Czy naszym obowiązkiem było złożenie deklaracji CUK-1 w/g stanów magazynowych na dzień 31.12.2020 r.?

**Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)**

Naszym zdaniem opłata cukrowa CUK-1 zgodna z deklaracją została sporządzoną prawidłowo i opłata uiszczona zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Naszym zdaniem byliśmy zobowiązani do zapłaty.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1956 ze zm.), zwanej dalej ustawą,

wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",

2) kofeiny lub tauryny

– podlega opłacie.

Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:

przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.

Z kolei, zgodnie z art. 12a ust. 3 ustawy,

przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2, rozumie się dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej:

1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2020 r. poz. 287),

2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta

– także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej.

Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy,

za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Na podstawie art. 12d ust. 1 ustawy,

obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej:

1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;

2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

Jak stanowi art. 12e ust. 1 ustawy:

obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.

Dodatkowo, jak wskazuje art. 12e ust. 3 ustawy,

obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą.

W myśl art. 12e ust. 4 ustawy,

w przypadku, o którym mowa w ust. 3, pozostałe podmioty wprowadzające na rynek napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, za których wprowadzenie została zapłacona opłata, nie uwzględniają tych napojów w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1.

Na podstawie art. 12g ust. 1 ustawy:

podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, są obowiązane:

1) składać w postaci elektronicznej informację, opatrzoną podpisem kwalifikowanym, według wzoru, o którym mowa w ust. 3, organowi właściwemu w sprawie opłaty za pośrednictwem systemu informatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

2) obliczać i wpłacać opłatę

\- w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy informacja, na rachunek organu właściwego w sprawie opłaty.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w ramach działalności gospodarczej sprzedajecie Państwo napoje wyłącznie hurtowo do podmiotów prowadzących sprzedaż hurtową lub detaliczną napojów (w odpowiedzi na wezwanie z 31 marca 2022 r. nie wskazali Państwo, że poza sprzedażą hurtową prowadzili lub prowadzicie Państwo sprzedaż napojów na rzecz konsumentów – osób fizycznych). Jednocześnie doprecyzowali Państwo, że napoje będące przedmiotem wniosku sprzedawane są wyłącznie kontrahentom prowadzącym sprzedaż detaliczną. Na dzień 1 stycznia 2021 r. sporządzony został przez Państwa spis napojów znajdujących się na Państwa stanie magazynowym, które zostały zakupione w 2019 r. oraz 2020 r. od producentów krajowych. Napoje te zostały nabyte przez Państwa jako dystrybutora napojów, a nie jako zamawiającego markę własną. Sporządzili Państwo i opłacili deklarację CUK-1. Od 1 stycznia 2021 r. sprzedajecie Państwo napoje, od których – zgodnie z Państwa deklaracją – opłata została uiszczona przez dostawcę.

Napoje będące przedmiotem wniosku są ujęte w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w pozycji 11.07.19.0, a w ich składzie znajdują się cukry będące monosacharydami lub disacharydami, środki spożywcze zawierające te substancje oraz substancje słodzące o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, bądź kofeinę lub taurynę.

Państwa wątpliwość budzi, czy od napojów będących na Państwa stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r., byli Państwo zobowiązani do złożenia deklaracji CUK-1.

Odnosząc cytowane powyżej przepisy na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży przez Państwa napojów do kontrahentów prowadzących sprzedaż detaliczną, to Państwo wprowadzają napoje na rynek krajowy zgodnie z art. 12a ust. 2 ustawy dokonując sprzedaży do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna. W konsekwencji na Państwu ciąży obowiązek złożenia informacji CUK-1 oraz stosownego uiszczenia opłaty od środków spożywczych dla napojów wprowadzonych na rynek krajowy.

Wskazać jednak należy, że zgodnie z powołanym wyżej art. 12e ust. 1 ustawy obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju.

Tym samym mimo, że zobowiązani są Państwo do zapłaty opłaty od środków spożywczych jako podmiot wprowadzający napoje na rynek krajowy oraz do złożenia informacji CUK-1, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Obowiązek zapłaty opłaty od środków spożywczych nie powstał bowiem z dniem wprowadzenia przepisów ustawy regulujących tę opłatę (tj. 1 stycznia 2021 r.), a z momentem sprzedaży napojów przez Państwa do kontrahentów prowadzących sprzedaż detaliczną napojów.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).