Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-629/11-2/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-01-11
Teza: 1.Czy dochód Wnioskodawcy z tytułu Jego pracy na statku duńskiego armatora podlega opodatkowaniu? 2.Czy, jeśli powyższy dochód jest wolny od podatku, jego zwolnienie od podatku zależy od tego, czy podatek w Danii został zapłacony, czy też nie został zapłacony? 3.Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do składania rocznych deklaracji podatkowych w Polsce, wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy oraz składania deklaracji podatkowej PIT-53 ?
Słowa kluczowe: Dania; dochód; praca-praca najemna; statek-statek morski; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, reprezentowanego przez radcę prawnego, przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2011 r. (data wpływu 14 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z pracy na statku armatora duńskiego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z pracy na statku armatora duńskiego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest zatrudniony jako oficer elektryk u armatora duńskiego. Duński pracodawca od wypłacanego Wnioskodawcy wynagrodzenia opłaca stosowne podatki oraz składki na ubezpieczenie socjalne, emerytalne i zdrowotne. Wnioskodawca nie osiąga w Polsce żadnych przychodów

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dochód Wnioskodawcy z tytułu Jego pracy na statku duńskiego armatora podlega opodatkowaniu?
2.  Czy, jeśli powyższy dochód jest wolny od podatku, jego zwolnienie od podatku zależy od tego, czy podatek w Danii został zapłacony, czy też nie został zapłacony?
3.  Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do składania rocznych deklaracji podatkowych w Polsce, wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy oraz składania deklaracji podatkowej PIT-53 ?

Zdaniem Wnioskodawcy, gdy, mając miejsce zamieszkania w Polsce, uzyska w roku podatkowym dochód wyłącznie z tytułu pracy na statkach duńskich armatorów, dochód ten będzie w Polsce wolny od opodatkowania, niezależnie od tego czy w Danii podatek został zapłacony, czy też nie został zapłacony. Tak długo jak jedynym źródłem Jego dochodu będą dochody uzyskane z powyższego tytułu, tj. pracy u armatora duńskiego, nie będzie om miał również obowiązku składania w Polsce deklaracji podatkowych oraz zapłaty zaliczek na podatek dochodowy, ponieważ nie uzyskuje w Polsce żadnych przychodów.

Z dniem 31 grudnia 2002 r. weszła w życie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona dnia 6 grudnia 2001 r. (Dz. U. 2003 r. Nr 43 poz. 368).

Zgodnie z art. 14 ust. 3 ww. Konwencji, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, podlega opodatkowaniu tylko w tym umawiającym się państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa, czyli - w przedmiotowej sprawie - w Danii. Natomiast zgodnie z art. 22 lit. c tej Konwencji, jeżeli osoba, mająca miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie, osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami Konwencji podlega opodatkowaniu tylko w drugim umawiającym się państwie, to pierwsze z umawiających się państw może włączyć ten dochód lub majątek do podstawy opodatkowania, jednakże powinno zezwolić na odliczenie od podatku od dochodu tej części podatku od dochodu, która w zależności od konkretnego wypadku przypada na dochód uzyskany w drugim umawiającym się państwie,

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Należy zwrócić również uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 9) w zakresie art. 15 ust. 3, do wynagrodzeń załóg statków morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym (…) stosuje się zasadę, która zgodna jest z zasadą odnoszącą się do dochodów z żeglugi morskiej, śródlądowej i transportu lotniczego, zatem podlegają one opodatkowaniu w państwie, w którym znajduje się faktyczny zarząd przedsiębiorstwa.

Dla rozstrzygnięcia, jaką umowę międzynarodową należy zastosować do osoby wykonującej pracę na pokładzie statku morskiego – niezależnie od tego pod jaką banderą pływa – istotne jest więc to, w jakim państwie znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa eksploatującego ten statek.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zatrudniony jako oficer elektryk u armatora duńskiego. Miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa zatrudniającego Wnioskodawcę jest w Danii. Duński pracodawca od wypłacanego Wnioskodawcy wynagrodzenia opłaca stosowne podatki oraz składki na ubezpieczenie socjalne, emerytalne i zdrowotne. Wnioskodawca nie osiąga w Polsce żadnych przychodów.

Zatem, w przedstawionej sprawie, aby rozstrzygnąć zasady opodatkowania, należy uwzględnić Konwencję z dnia 6 grudnia 2001 r. zawartą między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2003 r. Nr 43, poz. 368 ze zm.).

Zgodnie z art. 14 ust 1 ww. Konwencji, z uwzględnieniem postanowień artykułów 15, 17 i 18 pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 14 ust. 2, bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy, rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i
2.  wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w pierwszym wymienionym Państwie, i
3.  wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.

Jednocześnie na podstawie ust. 3 ww. artykułu, bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa, czyli w przedmiotowej sprawie - w Danii.

Należy zatem stwierdzić, że osiągane przez Wnioskodawcę dochody ze stosunku pracy na pokładzie statku eksploatowanego przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Danii, podlegają opodatkowaniu tylko w Danii. Oznacza to, że dochód taki nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Reasumując, jeżeli Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Polsce, uzyskane przez Niego dochody ze stosunku pracy na pokładzie statku eksploatowanego przez przedsiębiorstwo mające miejsce faktycznego zarządu w Danii nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. W związku z tym Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty zaliczek na podatek dochodowy oraz składania deklaracji podatkowych w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.