Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.629.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-14
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku VAT z tytułu planowanej
sprzedaży nieruchomości, a w konsekwencji niepodleganie
opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu
    planowanej sprzedaży Nieruchomości, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT ww. sprzedaży.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 lipca 2025 r. (data wpływu)
    w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, dalej „Wnioskodawca”, nabył w drodze umowy darowizny następujące
    nieruchomości gruntowe (położone w miejscowości (...). jedn. Ewidencyjna (...) obręb (...)):
    1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 zwane dalej „Nieruchomościami”. Wskazane powyżej Nieruchomości
    stanowią majątek prywatny Wnioskodawcy. Nieruchomości zostały nabyte w darowiźnie
    od ojca Wnioskodawcy. W związku z posiadaniem ww. Nieruchomości, Wnioskodawczyni
    rozważa w przyszłości sprzedaż ww. Nieruchomości na rzecz osób trzecich, poprzez ich
    odpłatne zbycie, w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaż ww. Nieruchomości -
    może nastąpić na rzecz różnych nabywców, zarówno osób fizycznych, czy też osób
    fizycznych prowadzących działalność gospodarczą lub innych podmiotów gospodarczych.
    Wnioskodawczyni, w żadnym zakresie nie prowadziła jak dotąd i nie zamierza prowadzić
    żadnej działalności związanej z obrotem nieruchomościami, działalnością deweloperską
    czy jakąkolwiek inną działalnością w obszarze nieruchomości.
    Wnioskodawczyni, wskazuje również, że:
    - nie dokonywała podziału otrzymanych działek (Nieruchomości),
    - nie wydzielała dróg wewnętrznych,
    - nie podejmowała działań marketingowych w celu sprzedaży działek,
    - nie uzbrajała terenu w postaci doprowadzenia mediów,
    - nie grodziła działek,
    - z własnej inicjatywy nie dokonywała działań i nakładów finansowych na Nieruchomości,
      które wskazywałyby na możliwość kwalifikacji czynności jako prowadzenie działalności
      gospodarczej,
    - działki otrzymane w drodze darowizny nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży,
    - użyczała nieodpłatnie kuzynowi działki dla celów jego gospodarstwa rolnego,
    - działki leżą na obszarze, gdzie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
      przestrzennego, ale Wnioskodawczyni nie występowała o sporządzenie takiego planu
      (Uchwała Nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia (...) Dziennik Urzędowy Województwa (...)
      Nr (...) z dnia (...) Wnioskodawczyni nie będzie wykonywała ww. czynności również w
      przyszłości, w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości.
    Wnioskodawczyni zamierza sprzedawać pojedyncze działki, nie zamierza podejmować
    czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora, który byłby
    zainteresowany zakupem wszystkich bądź większości działek. Na ten moment,
    Wnioskodawczyni nie jest w stanie określić w jakiej perspektywie czasu chciałaby sprzedać

    pierwszą z pozostałych Nieruchomości, a decyzja w tym zakresie będzie uwarunkowana jej
    bieżącą sytuacją rodzinną i potrzebami ekonomicznymi. Planowana sprzedaż pierwszej
    działki jest inicjowana przez stronę Kupującą a nie przez Wnioskodawczynię.
    Wnioskodawczyni nie ponosiła i nie będzie ponosić żadnych nakładów w celu
    przygotowania działek do sprzedaży, jak również nie prowadzi i nie będzie prowadzić
    żadnych działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, takich jak
    internetowe portale ogłoszeniowe. Nie zamierza również korzystać z usług
    profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami.
    W związku z planowaną sprzedażą w przyszłości ww. Nieruchomości, intencją
    Wnioskodawczyni jest potwierdzenie, że nie wystąpią przesłanki kwalifikujące
    Wnioskodawczyni jako podatniczki podatku od towarów i usług w związku z planowaną
    sprzedażą Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, iż:
    1. Czy prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą? Jeśli tak, to od kiedy i w jakim
      zakresie?
      Nie.
    2. Czy była/jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT? Jeśli tak, proszę
      wskazać od kiedy i z jakiego tytułu?
      Nie.
    3. Czy działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 były/są wykorzystywane przez Panią w działalności
      rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)?
      Nie. Wnioskodawczyni nie prowadzi gospodarstwa rolnego, jest zatrudniona na
      umowę o pracę w innej miejscowości. Działki, lub część z działek, były jedynie użyczane
      nieodpłatnie Jej kuzynowi do jego działalności rolniczej (rolnik ryczałtowy, niebędący
      podatnikiem VAT czynnym).
    4. Czy była/jest Pani rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o
      podatku od towarów i usług, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i
      usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy?
      Wnioskodawczyni nie była/nie jest rolnikiem ryczałtowym, jak również nie była/nie jest
      rolnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    5. Czy z przeznaczonych do sprzedaży nieruchomości dokonywane były/są przez Panią
      zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych? Czy przeznaczała/przeznacza Pani
      produkty rolne z ww. działek wyłącznie na własne potrzeby? Jeśli dokonywała/dokonuje
      Pani sprzedaży produktów, to czy sprzedaż ta była/jest opodatkowana podatkiem od
      towarów i usług?
      Wnioskodawczyni nie dokonywała zbiorów i dostaw (sprzedaży) produktów rolnych
      pochodzących z ww. Nieruchomości. Ewentualne płody rolne z ww. Nieruchomości lub
      siano były przeznaczane (nieodpłatnie) Jej kuzynowi na podstawie umowy użyczenia.
      Było to podyktowane jedynie faktem, że Wnioskodawczyni nie mieszka w pobliżu ww.
      działek, a ziemia rolna nie powinna stać odłogiem.
    6. Czy działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 będące przedmiotem wniosku są niezabudowane czy
      zabudowane?
      Działki są niezabudowane.
    7. W jaki dokładnie sposób wykorzystywała/wykorzystuje/będzie wykorzystywała Pani
    nabyte w drodze darowizny działki od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili ich
    sprzedaży? Czy były/są/będą one wykorzystywane do czynności:
    a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    b) zwolnionych od podatku od towarów i usług,

    c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Wnioskodawczyni weszła w posiadanie ww. działek w drodze darowizny. Nie używała
    ich do celów rolniczych, gdyż nie prowadzi gospodarstwa rolnego. Traktowała nabyte
    działki jako kapitał własny i jej zabezpieczenie na przyszłość. Aby nieruchomości rolne
    nie stały odłogiem użyczała nieodpłatnie działki lub część działek swojemu kuzynowi,
    jednak nie czerpała z tego żadnego wynagrodzenia, świadczeń w naturze lub innych
    ekwiwalentów.
    Nie wykorzystywała ww. działek ani do czynności opodatkowanych VAT, jak również
    zwolnionych z VAT czy też niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    8. Czy oprócz nieodpłatnego użyczenia kuzynowi działek dla celów jego gospodarstwa
    rolnego, udostępniała/udostępnia/będzie udostępniać Pani przedmiotowe działki
    osobom trzecim? Jeżeli tak, to należy wskazać:
      a) w jakim okresie (kiedy) działki były/są/będą udostępniane osobom trzecim?
      b) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) działki
        były/są/będą udostępniane osobom trzecim?
      c) czy udostępnienie działek było/jest/będzie czynnością odpłatną czy bezpłatną?
      Nie.
    9. Czy w związku ze sprzedażą działek zawarła/zamierza zawrzeć Pani z nabywcami
    przedwstępne umowy sprzedaży ww. działek? Jeśli tak, to prosimy o wskazanie:
    a) numerów działek objętych ww. umową,
    b) jakie konkretnie warunki musiały/muszą zostać spełnione, aby doszło do sprzedaży
        ww. działek?
    c) do wykonania jakich konkretnych czynności/działań zobowiązała się/zobowiąże się
        Pani na rzecz kupującego, aby doszło do podpisania umowy sprzedaży ww. działek?
    d) do wykonania jakich konkretnych czynności/działań zobowiązał się/zobowiąże się
        kupujący aby doszło do sprzedaży przez Panią ww. działek?
    e) jakie konkretnie prawa i obowiązki wynikające z postanowień ww. umowy lub innego
        dokumentu zawartego z przyszłym nabywcą, ciążą/będą ciążyły na Pani, a jakie na
        kupującym?
    f) czy udzieliła/udzieli Pani nabywcy ww. działek pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia)
        w celu występowania w Pani imieniu w sprawach dotyczących ww. działek? Jeżeli
        tak, to proszę wskazać:
    i. do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń, udzieliła/udzieli Pani pełnomocnictw
          nabywcy ww. działek do występowania w Pani imieniu?
    ii. jakich konkretnie czynności do momentu sprzedaży dokonał/dokona kupujący w
          związku z udzielonym przez Panią pełnomocnictwem w zakresie ww. działek?
        Nie.
    10. Czy przed sprzedażą działek zostaną wydane pozwolenia na budowę? Jeśli tak, to z
      czyjej inicjatywy nastąpi wydanie ww. pozwoleń?
      Wnioskodawczyni nie planuje występować o pozwolenia na budowę przed sprzedażą.
      Zakłada się, że o takie pozwolenia będzie występował potencjalny kupujący po
      dokonaniu sprzedaży i to z jego inicjatywy zostanie wszczęta procedura
      administracyjna w tym zakresie.
      Wnioskodawczyni nie zamierza podejmować żadnych czynności zmierzających do
      uatrakcyjnienia sprzedaży ww. działek.
    11. Jakie czynności podejmowała/zamierza Pani podejmować w związku ze sprzedażą ww.
    działek?
      Wnioskodawczyni nie podejmowała/zamierza podejmować żadnych czynności
      związanych ze sprzedażą ww. działek. To potencjalny kupujący skontaktował się z
      Wnioskodawczynią i zaproponował, że kupi od Niej ww. działki. Kontakt telefoniczny
      do Wnioskodawczyni, potencjalny kupujący otrzymał w Urzędzie Gminy (jednostce
      budżetowej gminy), na terenie której znajdują się przedmiotowe działki.

    12. Czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych nieruchomości, jeżeli tak to należy
      podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
      a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
      b) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte?
      c) w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich
        posiadanie do chwili sprzedaży?
      d) kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną sprzedaży?
      e) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
        zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy
        użytkowe), na co zostały przeznaczone środki ze sprzedaży tych nieruchomości?
      f) czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek nieruchomości (wskazać jakiej) była Pani
        zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny
        podatek VAT od tej sprzedaży?
        Nie.
    13. Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do
      sprzedaży, jeśli tak to ile i jakie, oraz:
      a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
      b) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte?
      c) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich
        posiadanie?
      d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj.
        mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź
        niezabudowane działki?
        Nie.
        Wnioskodawczyni posiada również nieruchomość mieszkalną położoną w (...), w
        której aktualnie zamieszkuje i nie jest ona na ten moment przeznaczona w
        przyszłości do sprzedaży.
        Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości gruntowych (działek), które
        planowałaby w przyszłości sprzedać.

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawczyni z
    tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości w przyszłości będzie występowała w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czy planowana
    sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawczyni w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia
    przyszłego Wnioskodawczyni z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości w przyszłości
    nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług a w
    konsekwencji planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Uzasadnienie
    Przepisy prawa podatkowego
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawa o VAT”, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a także
    wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o

    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Co do zasady należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o
    VAT, zbycie nieruchomości gruntowej (np. działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Nie oznacza to jednak
    automatycznie, że każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem musi być wykonana przez profesjonalny podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem spełnia definicje podatku od towarów i usług.
    l tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność
    gospodarcza obejmuje wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Przy czym - co równie istotne na gruncie niniejszej sprawy -
    działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Analiza przepisów
    Analiza powyższych przepisów pozwala twierdzić, że opodatkowaniu VAT podlegają
    wyłącznie te czynności, w przypadku których łącznie spełnione są dwa warunki – tj.
    przedmiotowy i podmiotowy.
    Warunek przedmiotowy zostanie spełniony wówczas gdy dana czynność mieści się w
    katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług - wskazanych w art. 5
    ust. 1 ustawy o VAT. Przepis ten reguluje m.in. dostawę towarów przez którą rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Jak wskazano powyżej
    definicję towaru spełnia m.in. działka niezabudowana co oznacza ze sprzedaż działek
    (gruntów) stanowi odpłatną dostawę towarów w myśl ustawy o VAT. Nie ma zatem
    wątpliwości, iż w związku z dokonaniem sprzedaży działki gruntu warunek przedmiotowy,
    o którym mowa powyżej zostanie spełniony.
    Dla okoliczności wskazanych w opisie sprawy kluczowe jest natomiast zbadanie czy w
    związku z dostawą działek został spełniony warunek podmiotowy co sprowadza się do
    ustalenia czy dana czynność jest wykonywana przez podmiot działający w charakterze
    podatnika VAT. Mając na uwadze przedstawiony art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT ogólnie
    można stwierdzić, że podatnikiem VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości będzie
    osoba fizyczna, która sprzedając nieruchomości czyni to tak jak profesjonalny podmiot
    zajmujący się działalnością handlową w zakresie sprzedaży nieruchomości. Oznacza to, że
    jeśli osoba fizyczna w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podejmie aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami i zaangażuje w to środki podobne do
    wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie
    obrotu nieruchomościami, to należy uznać że wykonuje ona działalność gospodarczą i jest
    podatnikiem VAT. Z drugiej strony należy natomiast zaznaczyć że sprzedaż nieruchomości
    realizowana w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie stanowi działalności
    gospodarczej, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Powołując się natomiast na przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, dalej: Dyrektywa VAT,
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych

    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu (art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy VAT).
    Za kluczowe - w opinii Wnioskodawczyni - należy również uwzględnić, że wnioski płynące z
    przytoczonego wyroku wskazują jasno, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej (pkt 36). Jednocześnie sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma
    charakteru decydującego, gdyż zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy VAT a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie aby, dużych transakcji sprzedaży można
    dokonywać również jako czynności osobistych (pkt 37 - podobnie wyrok C-155/94 w
    sprawie Welcome Trust).
    Po wydaniu przedmiotowego wyroku Trybunału w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego wykształciła się spójna linia orzecznicza uwzględniająca wskazania
    płynące z tego orzeczenia. W pierwszej kolejności należy wskazać na wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2018 r. (sygn. I FSK1716/16), w którym wskazano, że
    przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać czynności
    podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie.
    Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
    inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
    prywatnym. To czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną)
    czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność
    handlową wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA z
    dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239/12 z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK
    621/13 z dnia 9 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 811/13).
    W opinii Wnioskodawczyni, w pełni aktualne są również tezy zawarte w wyroku NSA z 29
    października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07 wskazujące na kryteria jakimi należy kierować się
    przy określaniu, że w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą
    a nie z zarządem majątkiem prywatnym. Uwzględnić zatem w tym przedmiocie należy m.
    in. że stwierdzenie czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako
    podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy. W powyższym zakresie nie jest natomiast możliwe
    przyjęcie z góry konkretnych założeń modelowego rozwiązania mającego zastosowanie w
    każdym przypadku (podobnie również wyrok z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt I FSK
    1043/08).
    W tym miejscu należy także wskazać m.in. na wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2021 r. (sygn. I SA/GI 1681/20), w którym
    wskazano m.in. że „działaniom skarżącego można by przypisać profesjonalny charakter
    działania gdyby w stosunkowo krótkim okresie od nabycia do sprzedaży, podjął szereg
    następujących po sobie ciągłych konsekwentnych i zamierzonych czynności
    ukierunkowanych bezpośrednio na zwiększenie wartości nieruchomości. Czynności, które
    by wymiernie wpływały na taką ocenę, o czym już wyżej wspomniano to m.in. uzbrojenie

    terenu, działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, wystąpienie o opracowanie planu miejscowego
    zagospodarowania przestrzennego, zarejestrowanie i prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie zbliżonym do usług developerskich. Działania strony, takiego
    zorganizowanego charakteru nie przybrały. W omawianym przypadku natomiast, gdyby
    celem skarżącej było uzyskiwanie korzyści majątkowych w ramach działalności
    gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami podejmowane działania powinny mieć
    charakter bardziej intensywny, co do czasu jak i zakresu dokonywanych czynności”.
    Nie sposób także pominąć wniosków wynikających z wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 czerwca 2021 r. (sygn. l SA/Ol 277/21), w którym
    stwierdzono że „...nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego
    (prywatnego, który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz dla
    spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie
    może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą”.
    W tym miejscu należy także wskazać na ugruntowaną linię interpretacyjną organów
    podatkowych.
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2019 r. (sygn.
    0115-KDIT1-3.4012.254.2019.1.AT wskazano: „Zatem w kwestii opodatkowania dostawy
    gruntów istotne jest to, czy zbywca w celu dokonania jego sprzedaży, podjął aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie
    lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy (a tym samym
    art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być
    ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Dodatkowo należy wskazać, że działalność
    gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej
    wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest
    natomiast działalnością handlową a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty w celu jego odprzedaży i nie jest związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą”.
    Analogicznie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z
    dnia 23 kwietnia 2019 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.200.2019.1.RM, w której stwierdził, że
    „...pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup
    towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza
    zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy pozyskującego zasoby naturalne
    rolnika czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2
    ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu
    wykonania takiej czynności. Nie jest natomiast działalnością handlową a zatem i
    gospodarczą sprzedaż majątku osobistego. Majątek taki nabywany jest bowiem na własne
    potrzeby danej osoby a nie z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w tym
    handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach jednemu lub wielu
    nabywcom z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem
    w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.
    Za zasadne - w opinii Wnioskodawczyni - jest również wskazanie fragmentu odpowiedzi
    Ministra Finansów Inwestycji i Rozwoju z dnia 13 listopada 2019 r. (sygn. DD2.055.1.2019)
    kierowanej do Rzecznika Praw Obywatelskich, w której organ jednoznacznie wyjaśnił, iż:
    „Należy podkreślić, że nie ma podstaw prawnych, aby podejmowane przez podatnika

    czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem tzn. mające na celu
    racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opinii Wnioskodawcy, brak
    jest podstaw aby różnicować przedstawioną powyżej sytuacje prawną podatników i
    prezentować odrębne stanowisko na gruncie podatku od towarów i usług.
    Stanowisko Wnioskodawcy
    Jak zostało wskazane już wcześniej, zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż Nieruchomości
    na zasadach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego nie będzie nosiła cech
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT a w konsekwencji
    sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    W opinii Wnioskodawczyni, podejmowane przez nią czynności w zakresie sprzedaży
    Nieruchomości nie posiadają i nie będą posiadały cech profesjonalnej działalności
    handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami lub działalności deweloperskiej. Nie
    istnieją również żadne obiektywne przesłanki, które wskazywałyby na wyraźny związek
    przyczynowo-skutkowy między otrzymaniem Nieruchomości w formie darowizny i
    ewentualnym zamiarem dokonania sprzedaży Nieruchomości w przyszłości.
    Wskazać bowiem należy, że z działalnością gospodarczą mamy do czynienia jeśli osoba
    fizyczna w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podejmie aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami i zaangażuje w to środki podobne do
    wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie
    obrotu nieruchomościami. Działalność gospodarcza w zakresie obrotu nieruchomościami
    cechuje się podejmowaniem szeregu działań związanych z nieruchomością i
    przygotowaniem jej do sprzedaży. Mając na uwadze szczegółowo przedstawiony opis
    zdarzenia przyszłego, charakter podejmowanych przez Zainteresowanych działań
    wyklucza możliwość ich uznania za profesjonalne podmioty zajmujące się działalnością
    handlową w zakresie sprzedaży nieruchomości.
    Przepisy prawa podatkowego nie powinny bowiem pozostawać w sprzeczności z
    ekonomicznym uzasadnieniem dokonywanych transakcji i trudno też oczekiwać, aby
    Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych faktycznych działań (jak ogłoszenia prywatne
    w Internecie), które pozwoliłyby Jej takich transakcji – tj. obrotu majątkiem prywatnym –
    dokonać.
    Na brak wystąpienia przesłanki profesjonalnego „handlowca” w powyższym zakresie
    wskazuje również powoływany wcześniej wyrok WSA w Gliwicach z 16 kwietna 2021 r.
    (sygn. I SA/Gl 1681/20), w którym wskazano m.in. że działka ze względu na swoje rozmiary
    niewątpliwie determinowała działania skarżącego zmierzające do podziału działki na
    mniejsze tak, aby możliwe było ich zbycie. Nie można bowiem różnicować sytuacji osób
    fizycznych, które posiadają znaczny majątek osobisty od tych, których majątek ten nie
    przedstawia dużej wartości przyjmując, że podział działki na mniejsze każdorazowo
    wpisuje się w ciąg czynności, które przesądzają gospodarczy charakter działalności
    podatnika” (analogicznie wyrok WSA w Gliwicach z 18 listopada 2020 r. sygn. akt l SA/GI
    389/20).
    Za działalność profesjonalną nie można także każdorazowo uznawać uzyskania decyzji o
    warunkach zabudowy. Przy czym Wnioskodawca zaznacza, że nie występował o takie
    decyzje o warunkach zabudowy jak również o sporządzenie planu miejscowego dla
    Nieruchomości. Jak wynika bowiem z wyroku WSA w Szczecinie z dnia 6 grudnia 2018 r.
    (sygn. I SA/Sz 689/18), wystąpienie o decyzje o warunkach zabudowy także należy zaliczyć
    do czynności związanych z wykonywaniem prawa własności, nie może ono być zatem
    traktowane jak aktywność profesjonalnego podmiotu prowadzącego działalność
    gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Podobnie Naczelny Sąd

    Administracyjny w wyroku z 9 maja 2014 r. (sygn. I FSK 811/13). Okoliczność podziału
    nieruchomości dla umożliwienia sprzedaży jest działaniem, które mieści się w zarządzie
    majątkiem prywatnym i jest w okolicznościach sprawy uzasadnione. Na uwagę zasługuje
    także wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 marca 2020 r. (sygn. I SA/Rz 913/19), w którym
    stwierdzono że: „Trudno oczekiwać od podmiotu, który zbywa składnik swojego majątku
    prywatnego, aby nie kierował się przy tym rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywał
    się od działań, które pozwolą mu uzyskać jak najwyższą cenę w obawie przed obłożeniem
    transakcji sprzedaży daniną publicznoprawną. Uzyskanie warunków zabudowy oraz
    pozwolenia na budowę, zdaniem Sądu nie jest samo w sobie czynnością profesjonalną na
    tyle specyficzną, że dostępną czy stosowaną wyłącznie przez podmioty trudniące się
    profesjonalnym obrotem nieruchomości (...)”
    W tym miejscu należy również wskazać na treść wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), zgodnie z którym
    jeśli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta handlowca
    usługodawcy pozyskującego zasoby naturalne rolnika czy wykonującego wolny zawód, to
    w świetle art. 4 ust 1 i 2 VI Dyrektywy VAT z tytułu wykonania takiej czynności dany
    podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług i to bez względu
    na to czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na
    zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy czy też wielokrotnie. Taka właśnie
    sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez dana osobę jej majątku prywatnego.
    Na gruncie niniejszej sprawy, majątek taki bowiem nabywany był na własne potrzeby
    Wnioskodawca (nabycie w drodze darowizny), a nie z przeznaczeniem na działalność
    handlową a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach jednemu lub wielu
    nabywcom, z zyskiem lub bez nie może być uznana - w ocenie Wnioskodawcy - za
    działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Idąc dalej pogląd Wnioskodawcy o braku wystąpienia w przedmiotowej sprawie
    przesłanek typowych dla profesjonalnego „handlowca” potwierdza również szereg
    orzeczeń sądowo- administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z dna 9 maja 2014 r. (sygn. l FSK 812/13), wskazał że: „Za nie znajdujące logicznego
    uzasadnienia należy uznać wywody Ministra Finansów sprowadzające się do prób
    udowodnienia tezy jakoby podjęcie przez stronę jakichkolwiek czynności poprzedzających
    sprzedaż w tym zamieszczenia ogłoszenia w prasie czy Internecie automatycznie
    przesądzało o konieczności uznania danej transakcji za czynność podlegającą
    opodatkowaniu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można wbrew
    twierdzeniom forsowanym przez organ oczekiwać, że nabywcy zawsze będą zgłaszać się
    sami z propozycjami zakupu do sprzedającego. Fakt, że z tych samych środków przekazu
    korzystają podmioty profesjonalnie wykonujące działalność gospodarczą nie może mieć tu
    decydującego znaczenia”.
    Orzecznictwo i interpretacje indywidualne
    Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych dany podmiot będzie
    podatnikiem tylko w odniesieniu do czynności opodatkowanych, które wykonał w ramach
    działalności gospodarczej. Wykonywanie określonych czynności - będących dostawą
    towarów czy też świadczeniem usług - niemające miejsca w ramach działalności
    gospodarczej nie jest działaniem w charakterze podatnika a w konsekwencji - nie podlega
    opodatkowaniu. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań
    producenta, handlowca, usługodawcy pozyskującego zasoby naturalne rolnika czy
    wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    nie można podmiotu dokonującego takiej dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu
    wykonania takiej czynności.
    W tym miejscu należy wskazać, że dla ustalenia znaczenia pojęcia działalności
    gospodarczej na gruncie VAT wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości Unii

    Europejskiej, polskie sądy administracyjne oraz organy podatkowe w licznych
    interpretacjach indywidualnych.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. (sygn. C-
    180/10 wskazano m.in. że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej, w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112 należy uznać ją za podmiot
    prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od wartości dodanej”.
    W dalszej kolejności Trybunał unijny wskazał m.in. że „Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9
    ust. 1 dyrektywy VAT jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być
    ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje nie stanowią zaś same z siebie
    działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy (zob. wyroki z dnia 29 kwietnia 2004 r.
    w sprawie C-77/01 EDM Rec. S. 1-4295, pkt 58 z dnia 21 października 2004 r. w sprawie C-8
    /03 BBL. Zb. Orz. s. 1-10157. pkt 39).
    W opinii Wnioskodawcy fakt poszukiwania potencjalnych nabywców zainteresowanych
    nabyciem działek poprzez ogłoszenia w prasie lub Internecie albo przy udziale
    pośredników nieruchomości nie może być w dzisiejszych czasach uznawane za
    charakterystyczne dla profesjonalnej działalności gospodarczej. Opinie Wnioskodawczyni
    w powyższym zakresie potwierdzają m.in. następujące orzeczenia:
    1) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2012 r. (sygn. I FSK 1118/111-
      „...logiczne choćby ze względów finansowych i pragmatycznych jest wnioskowanie że
      skoro strona zleca sprzedaż działek pośrednikowi w obrocie nieruchomościami to jest
      równoznaczne z tym, że sama nie działa w tym zakresie zawodowo – profesjonalnie...”;
    2) wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 czerwca 2018 r. (sygn. I SA/Łd 174/18) – „W szczególności
      zdaniem sądu, jeśli dana osoba zamierza podjąć działalność w zakresie handlu
      nieruchomościami, (to zazwyczaj nie zleca sprzedaży nieruchomości pośrednikowi).
      Trudno bowiem w takim przypadku mówić, że sprzedający jest aktywnym
      handlowcem. Przeciwnie zlecenie wyszukania nabywców pośrednikowi świadczy o
      bierności sprzedawcy, a nie o aktywności. Jego aktywność sprowadza się do podpisania
      umowy z pośrednikiem (i wydaje się, że aktualnie od zawodowego handlowca
      nieruchomościami należałoby oczekiwać np. profesjonalnie przygotowanej strony
      internetowej prezentującej oferowane do sprzedaży nieruchomości, a nie zlecanie
      sprzedaży pośrednikowi (...)”;
    3) wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 listopada 2019 r. (sygn. I SA/Łd 416/191 – „Po szóste
      poszukiwanie nabywcy nieruchomości poprzez zamieszczenie zwykłych ogłoszeń na
      portalu ogłoszeniowym nie jest działaniem wyróżniającym podmioty prowadzące
      gospodarczą. Zwykle ogłoszenia to nie reklama, która charakteryzuje profesjonalistów
      na rynku obrotu nieruchomościami”.
    Analiza wskazanych powyżej okoliczności oraz tezy wynikające z powołanych wyroków i
    interpretacji indywidualnych pozwalają twierdzić, że czynności podejmowane (lub podjęte
    w przyszłości) przez Wnioskodawcę w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości w
    żadnym stopniu nie kwalifikują się jako czynności wykonywane przez „profesjonalnych”
    handlowców gdyż - jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego - Wnioskodawczyni nie
    ponosiła żadnych nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży nie prowadziła i

    nie będzie prowadzić działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy
    ogłoszenia, nie posiada również podstawowej wiedzy dotyczącej obrotu
    nieruchomościami oraz obowiązków z tym związanych.
    Podsumowanie
    W opinii Wnioskodawczyni w okolicznościach przedstawionych w treści wniosku nie
    wystąpiły zatem okoliczności umożliwiające uznanie sprzedaży Nieruchomości za
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Świadczą o tym bowiem
    następujące fakty tj. Wnioskodawczyni:
    · nie dokonywała podziału otrzymanych działek (Nieruchomości),
    · nie wydzielała dróg wewnętrznych,
    · nie podejmowała działań marketingowych celu sprzedaży działek,
    · nie uzbrajała terenu w postaci doprowadzenia mediów,
    · nie grodziła działek,
    · z własnej inicjatywy nie dokonywała działań i nakładów finansowych na Nieruchomości,
      które wskazywałyby na możliwość kwalifikacji czynności jako prowadzenie działalności
      gospodarczej,
    · działki otrzymane w drodze darowizny nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży,
    · użyczała nieodpłatnie kuzynowi działki dla celów jego gospodarstwa rolnego,
    · działki leżą na obszarze, gdzie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
      przestrzennego, ale Wnioskodawczyni nie występowała o sporządzenie takiego planu
      (Uchwala Nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia 24.05.2011 r. Dziennik Urzędowy
      Województwa (...) Nr (...) z dnia (...)).
    Wnioskodawczyni nie będzie świadczyła również ww. czynności przed sprzedażą
    Nieruchomości.
    Należy również wskazać, że Wnioskodawczyni, w żadnym zakresie nie prowadziła jak
    dotąd i nie zamierza prowadzić żadnej działalności związanej z obrotem
    nieruchomościami, działalnością deweloperską czy jakąkolwiek inną działalnością w
    obszarze nieruchomości.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności należy wskazać, że Wnioskodawczyni - w związku
    z planowana sprzedażą Nieruchomości - będzie działać w ramach zarządu swoim
    majątkiem prywatnym. Oznacza to, że Wnioskodawczyni nie można przypisać przymiotu
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zatem sprzedaż Nieruchomości
    będzie poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych nieruchomości,
    istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym

    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że nabyła Pani w drodze umowy darowizny
    Nieruchomości gruntowe nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. Rozważa Pani w przyszłości sprzedaż ww.
    Nieruchomości na rzecz osób trzecich. Nie dokonywała Pani podziału działek, nie
    wydzielała dróg wewnętrznych, nie podejmowała działań marketingowych w celu
    sprzedaży działek, nie uzbrajała terenu w postaci doprowadzenia mediów oraz nie

    grodziła działek. Z własnej inicjatywy nie dokonywała Pani działań i nakładów finansowych
    na Nieruchomości. Użyczała Pani nieodpłatnie kuzynowi działki dla celów jego
    gospodarstwa rolnego, jednak nie czerpała Pani z tego żadnego wynagrodzenia,
    świadczeń w naturze lub innych ekwiwalentów. Działki leżą na obszarze, gdzie obowiązuje
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ale nie występowała Pani o jego
    sporządzenie.
    Ponadto, nie zamierza Pani podejmować czynności skutkujących pozyskaniem
    ewentualnego inwestora, który byłby zainteresowany zakupem wszystkich bądź
    większości działek. Nie ponosiła i nie będzie Pani ponosić żadnych nakładów w celu
    przygotowania działek do sprzedaży. Nie zamierza Pani również korzystać z usług
    profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami. Nie prowadziła Pani
    działalności gospodarczej oraz gospodarstwa rolnego. Traktowała Pani nabyte działki jako
    kapitał własny oraz zabezpieczenie na przyszłość. Nie zamierza Pani zawierać z
    nabywcami przedwstępnych umów sprzedaży. Nie planuje Pani występować o pozwolenia
    na budowę przed sprzedażą. Nie zamierza Pani podejmować żadnych czynności
    zmierzających do uatrakcyjnienia sprzedaży ww. działek. Nie podejmowała oraz nie
    zamierza podejmować Pani żadnych czynności związanych ze sprzedażą ww. działek. Nie
    prowadziła i nie zamierza Pani prowadzić żadnej działalności związanej z obrotem
    nieruchomościami, działalnością deweloperską czy jakąkolwiek inną działalnością w
    obszarze nieruchomości.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    niezabudowanych Nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że
    Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży niezabudowanych Nieruchomości będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży niezabudowanych Nieruchomości będzie Pani
    korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku, gdyby na dzień
    sprzedaży Nieruchomości okoliczności sprawy uległy zmianie, wydana interpretacja nie
    wywołuje skutków prawnopodatkowych.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja również nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji wskazuję, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Natomiast odnośnie powołanych przez Panią wyroków sądów należy zauważyć, iż wyroki
    sądów, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą
    one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie rozciągając
    swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane
    orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.