Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-54/13/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-04-25
Teza: Prawo do zastosowania (na podstawie posiadanych dokumentów) stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów stanowiącej część usługi transportu międzynarodowego.
Słowa kluczowe: spedycja; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2013 r. (data wpływu 7 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniach 7 marca oraz 22 kwietnia 2013 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania (na podstawie posiadanych dokumentów) stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów stanowiącej część usługi transportu międzynarodowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 7 marca i 22 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania (na podstawie posiadanych dokumentów) stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów stanowiącej część usługi transportu międzynarodowego.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka cywilna (dalej Spółka) zajmuje się transportem międzynarodowym, a swoją działalność wykonuje od 1999 r. W dniu 15 listopada 2012 r. Spółka przyjęła zlecenie spedycyjne od spedycji z siedzibą w W. (dalej Spółka spedycyjna) na przewóz towaru (tj. 18 colli waga 2.841 kg) na trasie z Norymbergii w Niemczech do W.. Towar został załadowany na samochód Spółki u załadowcy niemieckiego (dalej Spółka niemiecka) w dniu 16 listopada 2012 r. i dowieziony na miejsce przeznaczenia w W. w dniu 17 listopada 2012 r. Na powyższy transport wystawiono w Niemczech (Spółka niemiecka) międzynarodowy list przewozowy (CMR), w którym w rubryce nr 1 (nadawca) widnieje Spółka niemiecka, w rubryce nr 2 (odbiorca): firma rosyjska (dalej Spółka rosyjska), w rubryce nr 3 (miejsce przeznaczenia): Spółka spedycyjna.

Załadowca w Niemczech dołączył do CMR-u dokument celny EX oraz fakturę. Zostało to odnotowane w rubryce nr 5 tego listu przewozowego. Spółka (jako przewoźnik) po zdaniu towaru w W., otrzymała tylko dwie oryginalne kopie listu przewozowego CMR potwierdzone przez Spółkę spedycyjną (tzn. w rubryce 24 CMR-u podpisano odbiór towaru). Za wykonaną usługę Spółka wystawiła Spółce spedycyjnej fakturę VAT, do której dołączyła „jedno wykonanie CMR-u”. W fakturze zastosowała stawkę VAT 23%. Tak wystawiona faktura została przyjęta przez Spółkę spedycyjną bez uwag. W styczniu 2013 r., gdy minął termin płatności za powyższą usługę, Spółka spedycyjna oświadczyła, że faktura wystawiona jest nieprawidłowo i wnosi o korektę z zastosowaniem stawki VAT 0%.

Drogą mailową przesłano Spółce zeskanowy list przewozowy CMR na trasę Polska - Rosja. Z otrzymanego listu przewozowego wynika, że towar z W. został przewieziony do L. CMR zawiera dane podstawowe, tj. nadawca: Agencja Celna oddział w L. na zlecenie Spółki niemieckiej; odbiorca: Spółka rosyjska; data nadania 16 listopada 2012 r.; załadowany towar to 18 colli 2.841 kg; numer faktury taki sam jak numer wpisany na liście przewozowym Spółki, numer karnetu TIR. W rubryce 13 listu przewozowego podana jest nazwa agencji celnej w Rosji, dokonującej odprawy końcowej oraz pieczątka tejże agencji potwierdzająca dokonanie tej odprawy w dniu 23 listopada 2012 r. oraz potwierdzenie odbioru z datą 23 listopada 2012 r. (pieczątka odbiorcy nieczytelna).

Spółka nie posiada natomiast żadnego dokumentu, na podstawie którego można ustalić, że towar przebył drogę z W. do L.. Jednak – Jej zdaniem - ten odcinek krajowy Spółki nie dotyczy i nie ma związku z wysokością stawki VAT, jaką powinna zastosować w swojej fakturze. Dla Spółki problemem jest data załadowania wpisana w rubryce 4 tego listu przewozowego, tj. 16 listopada 2012 r. a - jak wcześniej wspomniała - tego dnia towar został załadowany na Jej samochód w Norymberdze (Niemcy).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przesłany Spółce przez Spółkę spedycyjną list przewozowy CMR, zawierający błędną datę załadunku jest wystarczającą podstawą do wystawienia korekty faktury VAT na stawkę VAT 0%?

Zdaniem Spółki, posiadane przez nią dokumenty, tj. list przewozowy CMR na trasę Niemcy - Polska oraz przesłany przez Spółkę spedycyjną skan listu przewozowego CMR na trasę L. – I. w Rosji, świadczą o tym, że wykonała ona część usługi transportu międzynarodowego (towar został docelowo dostarczony do Rosji).

W ocenie Spółki, zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 83 ust. 1 pkt 23, art. 83 ust. 3 i 5 ustawy o podatku od towarów i usług, może w tym przypadku dokonać korekty faktury VAT i zastosować stawkę VAT w wysokości 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W tym miejscu wskazać należy, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie. Zatem określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania. Ustalenie miejsca świadczenia jest szczególnie istotne w przypadku świadczenia usług, które odbywa się pomiędzy podmiotami podlegającymi różnym jurysdykcjom podatkowym lub usług, które mają charakter transgraniczny.

Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie zostały zwarte w rozdziale 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”, Dział V ustawy o podatku od towarów i usług.

W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w przepisie art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j oraz art. 28n.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych na podstawie ich upoważnienia, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W świetle art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 1 ustawy, przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się m. in. przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej (\`(...)\`), jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju.

Stosownie do ust. 5 pkt 1 powołanego artykułu, dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2.

Zgodnie z przepisem § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) – dalej rozporządzenie - obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów, jeżeli transport ten stanowi część usługi transportu międzynarodowego.

Stosownie do zapisu ust. 2 powyższego paragrafu, przepisy ust. 1 pkt 1-3 stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika odpowiednich dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy.

Przez wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się transport towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich (§ 9 ust. 3 rozporządzenia).

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W świetle § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), fakturę korygującą wystawia się również, gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w dniu 15 listopada 2012 r. Spółka przyjęła zlecenie od Spółki spedycyjnej na przewóz towaru z Norymbergii (Niemcy) do W.. Towar został załadowany w dniu 16 listopada 2012 r. i dowieziony na miejsce przeznaczenia w dniu 17 listopada 2012 r. Na powyższy transport wystawiono CMR, w którym w rubryce nr 1 (nadawca) widnieje Spółka niemiecka, w rubryce nr 2 (odbiorca) Spółka rosyjska, w rubryce nr 3 (miejsce przeznaczenia): Spółka spedycyjna. Załadowca w Niemczech dołączył do CMR dokument celny EX oraz fakturę. Spółka po zdaniu towaru w W., otrzymała dwie „oryginalne kopie” listu przewozowego potwierdzone przez Spółkę spedycyjną. Po pewnym czasie przesłano Spółce (drogą elektroniczną) zeskanowy CMR na trasę Polska - Rosja. Wynika niego, że towar został przewieziony z W. do L.. CMR zawiera dane podstawowe, tj. nadawca: Agencja Celna oddział w L. (na zlecenie Spółki niemieckiej); odbiorca: Spółka rosyjska; data nadania 16 listopada 2012 r.; załadowany towar (18 colli 2.841 kg); numer faktury taki sam jak numer wpisany na liście przewozowym Spółki, numer karnetu TIR. W rubryce 13 listu przewozowego podana jest nazwa agencji celnej w Rosji dokonującej odprawy końcowej oraz pieczątka tejże agencji potwierdzająca dokonanie tej odprawy w dniu 23 listopada 2012 r. oraz potwierdzenie odbioru z datą 23 listopada 2012 r. (pieczątka odbiorcy nieczytelna). Spółka nie posiada żadnego dokumentu, na podstawie którego towar przebył drogę z W. do L.. W fakturze dokumentującej wykonanie ww. usługi transportowej Spółka zastosowała stawkę 23%.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą prawa do zastosowania (na podstawie posiadanych dokumentów) stawki 0% w odniesieniu do zrealizowanej wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów stanowiącej część usługi transportu międzynarodowego.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że skoro zleceniodawca Spółki jest podmiotem krajowym, miejscem świadczenia i opodatkowania zrealizowanej przez nią usługi transportu towarów - zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy - jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto ww. czynność spełnia definicję wewnątrzwspólnotowej usługi transportu, o której mowa w § 9 ust. 3 rozporządzenia i stanowiła część usługi transportu międzynarodowego, w rozumieniu art. 83 ust. 3 pkt 1 ustawy, zatem docelowo może mieć do niej zastosowanie stawka podatku wskazana w § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, tj. 0%. Nie jest to jednak uprawnienie bezwarunkowe, gdyż dla potrzeb zastosowania przedmiotowej stawki Spółka winna posiadać stosowne dokumenty. Na gruncie sytuacji opisanej we wniosku winny to być dokumenty wymienione w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy. Co do zasady dokumenty – jeżeli mają stanowić dowód tego co zostało w nich stwierdzone - winny posiadać postać oryginalną. Jeżeli jednak dany podmiot jest w posiadaniu ich kopii powinny być poświadczone za zgodność z oryginałem. Posługiwanie się bowiem niepoświadczoną za zgodność kopią danego dokumentu może budzić wątpliwości co do jej autentyczności. Spółka – jak zadeklarowała we wniosku – jest w posiadaniu jedynie fotokopii (skan) międzynarodowego listu przewozowego dotyczącego odcinka transportu z Polski do Rosji. Dopóki zatem Spółka nie uczyni zadość powyższym wymogom dokumentacyjnym (nie otrzyma poświadczonej za zgodność z oryginałem kopi ww. CMR), nie będzie mogła zastosować stawki 0% w odniesieniu do zrealizowanej wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów stanowiącej część usługi transportu międzynarodowego, a co za tym idzie – wystawić faktury korygującej w powyższym zakresie. Z tego względu stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe.

W tym kontekście podkreślić należy, iż o wiarygodności dokumentów stosowanych w różnego typu kontaktach gospodarczych powinna decydować przede wszystkim ich poprawność materialna, tj. ustalenie, czy potwierdzają rzeczywiste zdarzenia gospodarcze. A zatem, jeżeli w określonych dokumentach (tu: CMR) występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstaw do całkowitego podważenia ich wartości dowodowej. Nie zmienia to jednak faktu, że podatnik wywodzący z takich dokumentów określone uprawnienia, winien dążyć do ich stosownego skorygowania.

Ponadto informuje się, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego dokumenty (kserokopie) załączone do wniosku nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska Spółki dokonano wyłącznie na podstawie opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku oraz jego uzupełnieniach.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.