Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.585.2025.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-12
Teza: Zastosowanie do wydatków inwestycyjnych oraz bieżących
prewspółczynnika właściwego dla jednostki organizacyjnej
wykorzystującej przedmiot Inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina
instytucja-instytucja kultury
inwestycje-wydatki inwestycyjne
jednostka-jednostka budżetowa
obiekt-obiekt sportowy
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
rozporządzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania do wydatków inwestycyjnych oraz
    bieżących prewspółczynnika właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej
    przedmiot Inwestycji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina, JST lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) JST
    wyposażona jest w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    JST wykonuje zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym)
    samodzielnie lub poprzez powołane samorządowe jednostki budżetowe.
    Aktualnie w strukturze organizacyjnej Gminy występują m.in. następujące jednostki
    budżetowe:
    (...)
    (dalej zwane łącznie: jednostkami organizacyjnymi).
    Jednocześnie, Gmina nie wyklucza w przyszłości likwidacji jednostek budżetowych, jak
    również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych zakładów
    budżetowych celem realizacji jej zadań, jako jednostki samorządu terytorialnego.
    „X” jest podmiotem odpowiedzialnym za zarządzanie infrastrukturą sportową na terenie
    Gminy. Do obiektów sportowych zarządzanych przez „X” należy w szczególności pływalnia
    miejska (dalej: Pływalnia).
    W celu wykonywania zadań własnych Gmina realizuje inwestycje, które następnie
    przekazuje nieodpłatnie swoim jednostkom organizacyjnym. W szczególności, Gmina
    zrealizowała i udostępniła na rzecz „X” następujące inwestycje w Pływalnię:
    - „(...)”;
    - „(...)”;
    (dalej łącznie jako: Inwestycje).
    Gmina poniosła liczne wydatki dotyczące realizacji Inwestycji w Pływalnię (dalej: wydatki
    inwestycyjne). Jednocześnie, Gmina poniosła/ponosi/będzie ponosiła wydatki związane z
    bieżącym funkcjonowaniem Pływalni (dalej: wydatki bieżące).
    „X” wykorzystuje Pływalnię (w szczególności infrastrukturę zrealizowaną w ramach
    Inwestycji) zarówno do prowadzenia działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowanych VAT), jak i do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT). W
    konsekwencji, w wielu przypadkach w ocenie Gminy nie ma możliwości bezpośredniego
    przyporządkowania wydatków inwestycyjnych oraz wydatków bieżących do konkretnego
    rodzaju działalności (opodatkowanej VAT lub niepodlegającej VAT). Takiej sytuacji dotyczy
    niniejszy wniosek o interpretację.
    Zaznaczyć jednocześnie należy, że przypadki, w których Gmina ma możliwość
    bezpośredniego przyporządkowania przedmiotowych wydatków do działalności
    opodatkowanej VAT lub niepodlegającej VAT, nie są przedmiotem niniejszego wniosku o
    interpretację.
    W oparciu o art. 3 Specustawy Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT Gminy oraz jej
    jednostek organizacyjnych i rozlicza się dla potrzeb VAT wspólnie ze swoimi jednostkami
    organizacyjnymi.

    Przepisy Rozporządzenia przewidują konieczność odrębnego ustalenia sposobu
    określenia proporcji (dalej: pre-współczynnik) dla każdej z gminnych jednostek
    organizacyjnych (§ 3 ust. 1).
    Mając na uwadze powyższe, Gmina powzięła wątpliwość związaną z tym, czy po
    scentralizowaniu rozliczeń VAT może stosować pre-współczynnik obliczony na bazie
    danych właściwych dla jednostki organizacyjnej, która zarządza Pływalnią (w tym
    infrastrukturą zrealizowaną w ramach Inwestycji), tj. pre-współczynnik „X”, w sytuacji gdy
    wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące związane z Pływalnią były/są/będą ponoszone
    przez samą Gminę.

## Pytanie

Czy od momentu scentralizowania rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek organizacyjnych, w
    odniesieniu do odliczenia VAT od poniesionych/ponoszonych przez Gminę wydatków
    inwestycyjnych oraz wydatków bieżących na Pływalnię, która została przekazana do jednej
    z jednostek organizacyjnych, tj. do „X”, i która to Pływalnia jest wykorzystywana przez tę
    jednostkę organizacyjną jednocześnie do działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT)
    oraz do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT), przy jednoczesnym braku
    możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków inwestycyjnych i wydatków
    bieżących do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza, Gmina powinna
    zastosować pre-współczynnik właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej wykorzystującej
    Pływalnię, tj. „X”, wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie danych właściwych
    dla ww. jednostki organizacyjnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa opinii, od momentu scentralizowania rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek
    organizacyjnych, w odniesieniu do odliczenia VAT od poniesionych/ponoszonych przez
    Gminę wydatków inwestycyjnych oraz wydatków bieżących na Pływalnię, która została
    przekazana do jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do „X”, i która to Pływalnia jest
    wykorzystywana przez tę jednostkę organizacyjną jednocześnie do działalności
    gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT),
    przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych i wydatków bieżących do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza,
    Gmina powinna zastosować pre-współczynnik właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej
    wykorzystującej Pływalnię, tj. „X”, wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie
    danych właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska w sprawie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanymi, tj. z
    czynnościami, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego).
    Państwa zdaniem, ww. przesłanka w odniesieniu do Pływalni została spełniona, a tym
    samym Gmina ma możliwość odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków
    inwestycyjnych oraz wydatków bieżących poniesionych/ponoszonych na Pływalnię.
    Jednakże, z uwagi na fakt, że Pływalnia jest wykorzystywana przez Gminę jednocześnie do
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT oraz czynności pozostających poza

    zakresem regulacji ustawy VAT, a Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji
    bezpośredniej (przyporządkowania ww. wydatków do poszczególnych rodzajów
    wykonywanej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających
    ustawie o VAT), Gmina nie może odliczyć całego VAT naliczonego z przedmiotowych
    wydatków, a wyłącznie jego część.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie zaś do art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    - zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane oraz
    - obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadająca odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez niego nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Przykładowo, dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
    Rozporządzenie przewiduje sposób określenia proporcji według wzoru:
    X=(A x 100)/Dujst
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowanej przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    Dujst – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.

    Analogiczny sposób kalkulacji pre-współczynnika został przewidziany dla jednostek
    budżetowych. W ich przypadku pre-współczynnik ma być również określany metodą
    przychodową na podstawie § 3 ust. 3 Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem sposób
    określenia proporcji w przypadku jednostki budżetowej powinien zostać ustalony według
    wzoru:
    X=(A x 100)/D
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową JST,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Rozporządzenie wskazuje także sposób określenia proporcji przez samorządowe zakłady
    budżetowe. W świetle § 3 ust. 4 Rozporządzenia jako sposób określenia proporcji uznaje
    się w przypadku zakładu budżetowego sposób ustalony według wzoru:
    X=(A x 100)/P
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Co istotne, w celu określenia danych niezbędnych do wyliczenia ww. pre-współczynnika
    według sposobu wynikającego z Rozporządzenia (dochody wykonane urzędu/jednostki
    budżetowej lub przychody wykonane zakładu budżetowego), prawodawca odwołuje się do
    treści ustawy o finansach publicznych. Stosownie zaś do zapisów ustawy o finansach
    publicznych, podstawą gospodarki finansowej zarówno jednostki budżetowej, jak i
    zakładu budżetowego jest roczny plan dochodów/przychodów i wydatków, czyli plan
    finansowy. Jednocześnie, przepisy gospodarki finansowej nie sprzeciwiają się
    wykorzystaniu wydatku przez inną jednostkę organizacyjną niż ta, która przewidziała ten
    wydatek w swoim planie finansowym i która faktycznie poniosła ten wydatek.
    Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, że przepisy ustawy o VAT dotyczące pre-
    współczynnika (tj. art. 86 ust. 2a i 2b) wymagają, aby sposób określenia proporcji
    odpowiadał najbardziej specyfice prowadzonej działalności i dokonywanych nabyć. Od
    momentu scentralizowania rozliczeń VAT, działalność Gminy jako jednego podatnika
    obejmuje realizowane przez jednostki organizacyjne zadania publiczne, będące i
    niebędące działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (czynności
    opodatkowane VAT i niepodlegające VAT). Zgodnie bowiem z art. 4 Specustawy, jednostka
    samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni
    podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami
    organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i
    obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Państwa zdaniem, po dokonaniu przez Gminę konsolidacji rozliczeń VAT, każda z
    jednostek organizacyjnych prowadzi część działalności gospodarczej Gminy (odpowiednio
    w swoim zakresie). Tym samym, pre-współczynnik stosowany do nabyć towarów i usług,
    które zostały przekazane jednostkom w celu wykonania tego fragmentu działalności
    będzie najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej przez podatnika działalności tylko
    w sytuacji, gdy zastosujemy pre-współczynnik tejże jednostki. W świetle powyższych
    przepisów pre-współczynnik ma na celu odzwierciedlenie faktycznego wykorzystania

    dokonanych zakupów, a w przypadku wydatków inwestycyjnych oraz wydatków bieżących
    poniesionych/ponoszonych na Pływalnię przekazaną jednostce organizacyjnej, to ta
    jednostka korzysta z ww. wydatków, choć poniosła je Gmina.
    Co więcej, prawodawca bezpośrednio w przepisach Rozporządzenia (§ 3 ust. 1
    przytoczony powyżej) wskazał, że sposób określenia preproporcji określony w tym
    Rozporządzeniu ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego.
    Zaznaczyli Państwo również, że Minister Finansów podzielił stanowisko Gminy w wydanej
    24 listopada 2016 r. broszurze informacyjnej „Centralizacja rozliczeń w podatku VAT
    jednostek samorządu terytorialnego”. Zgodnie z treścią ww. broszury: „W przypadku gdy
    dokonywane zakupy (towary i usługi) będą służyć również działalności wykonywanej poza
    zakresem VAT a bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów w całości do działalności
    gospodarczej nie będzie możliwe, podatek do odliczenia od zakupów realizowanych w
    danej jednostce organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem tzw. prewspółczynnika.
    Sposób (metodę) ustalenia tego prewspółczynnika zasadniczo wybiera podatnik, jednakże
    w przypadku JST za najbardziej adekwatną uznano metodę „obrotowo-przychodową”,
    stosowaną dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie. Wyliczony dla jednostki
    organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do zakupów towarów i
    usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i JST,
    wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    „mieszanych” (strona 25-26 broszury).
    Z powyższego jasno zatem wynika, że jeżeli jednostka samorządu terytorialnego ponosi
    tzw. wydatki „mieszane”, to przy odliczeniu VAT naliczonego od tego typu nabyć
    zastosowanie powinien znaleźć prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej
    (wyliczony na podstawie danych właściwych dla jednostki organizacyjnej), która
    wykorzystuje te wydatki zarówno do działalności gospodarczej, jak i na potrzeby
    działalności innej niż gospodarcza. Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przez jednostkę
    wykorzystującą wydatki do celów „mieszanych” należy rozumieć jednostkę, której Gmina
    przekazała Pływalnię (która zarządza Pływalnią) bez względu na formę przekazania.
    Końcowo, Gmina pragnie zauważyć, że organy podatkowe potwierdzają w licznych
    interpretacjach podatkowych wydawanych w ostatnim czasie w analogicznym stanie
    faktycznym, że jeżeli po scentralizowaniu rozliczeń jednostka samorządu terytorialnego
    realizuje inwestycje, które zamierza bezpłatnie przekazać swoim jednostkom
    organizacyjnym, które z kolei będą wykorzystywały te inwestycje zarówno dla celów
    realizacji działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, to w odniesieniu do tych
    wydatków związanych z tą inwestycją będzie mogła zastosować pre-współczynnik
    właściwy dla jednostki organizacyjnej, której została przekazana dana inwestycja.
    W Państwa opinii stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych przepisów prawa podatkowego.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 4 czerwca 2024 r. o sygn. 0113-KIDPT1-
    2.4012.279.2024.2.KT Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż „(...) skoro w
    analizowanej sprawie wydatki związane z realizacją inwestycji są / będą wykorzystywane
    do działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak również do celów
    innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT) oraz nie mają/nie będą mieli Państwo przy tym możliwości obiektywnego
    przyporządkowania ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów działalności, to
    powinni Państwo dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do
    działalności gospodarczej w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy o VAT oraz przepisach rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r., tj. przy
    zastosowaniu prewspółczynnika dla jednostki budżetowej CSiR”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Gmina poniosła wydatki
    inwestycyjne oraz poniosła/ ponosi/będzie ponosić wydatki bieżące na Pływalnię, która

    została przekazana na rzecz jednostki organizacyjnej, przy jednoczesnym braku
    możliwości bezpośredniego przyporządkowania ww. wydatków do działalności
    gospodarczej i innej niż gospodarcza, Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego
    typu wydatków powinien zastosować pre-współczynnik jednostki organizacyjnej Gminy,
    której została przekazana Pływalnia.
    Takie działanie Gminy znajduje pełne uzasadnienie w art. 7 ust. 1 i 2 Specustawy. Zgodnie
    z przywołaną regulacją w wypadku, kiedy Gmina wykonuje przy pomocy jednostki
    organizacyjnej czynności, w związku z którymi przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
    proporcje oblicza się odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej zgodnie z przepisami
    ustawy o VAT.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, w której Gmina poniosła/ponosi
    wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące dotyczące Pływalni, która została przekazana
    na rzecz jednostki organizacyjnej, tj. „X”, Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego
    typu wydatków powinien zastosować pre-współczynnik jednostki organizacyjnej, której
    Pływalnia została przekazana (która zarządza Pływalnią), tj. w przypadku JST – pre-
    współczynnik „X”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775
    ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość

    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wyrażoną w ww. art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia
    podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a i następnych
    ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
      działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności,
      w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej
      niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
      ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
      poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Stosownie do art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku, gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.

    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W myśl § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Stosownie do § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    poszczególnych jednostek organizacyjnych. Powyższe rozporządzenie wprowadza wzory,
    według których wyznaczane są sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej
    odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i
    dokonywanych przez nich nabyć. Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na
    ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu
    działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i
    usług.
    W myśl § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = (A x 100)/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Zgodnie z § 2 pkt 10 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej
      – rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4
      lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające
      ze sprawozdania z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
        mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
        budżetowa prowadzi taki rachunek

      - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
        zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
        terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
        odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
        charakterze na rzecz osób fizycznych.
    Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych
        oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz
        gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio
        do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki
        organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby
        prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Zauważyć również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą
    przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy
    swoich jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo że podatnikiem podatku
    VAT jest Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez
    jednostkę samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone
    odrębnie dla wskazanych jednostek organizacyjnych, które wykorzystują majątek powstały
    w ramach konkretnej inwestycji.
    Ponadto należy wskazać, że wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy
    generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje
    zawarte w art. 90 ustawy.
    Na mocy art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;

      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcja stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to
    fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Zatem Gmina wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające
    definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w
    charakterze podatnika.
    Należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z
    racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy nieuznawania ich
    za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze
    organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i
    którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu
    rozpatrując w zakresie podatku kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak
    jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te
    – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy
    publicznej i nie są uznawane za podatników.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że gmina działa w charakterze podatnika
    podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności
    spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie konieczne jest odwołanie się do przepisów tzw. ustawy
    centralizacyjnej, tj. ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t. j. Dz. U. z
    2018 r. poz. 280), którą we wniosku nazywają Państwo Specustawą.
    Na mocy art. 3 ustawy centralizacyjnej:
      Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania
      podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1
      stycznia 2017 r.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy centralizacyjnej:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej – rozumie się przez to:
      a) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
      b) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Zgodnie z art. 4 ustawy centralizacyjnej:
      Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się
      jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze
      wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach
      dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Podatnikiem podatku VAT dla wszelkich czynności jest gmina. Wszystkie czynności
    wykonywane przez jednostki organizacyjne gminy na rzecz osób trzecich powinny być
    więc rozliczane przez gminę, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tych
    jednostek mają charakter wewnętrzny.
    Oznacza to, że przy scentralizowanym modelu rozliczeń świadczenie jakichkolwiek
    czynności pomiędzy urzędem gminy, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi
    tej samej gminy a gminą staje się świadczeniem wewnętrznym niepodlegającym
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że realizują Państwo zadania własne samodzielnie lub poprzez
    powołane samorządowe jednostki budżetowe. W oparciu o art. 3 Specustawy dokonali
    Państwo centralizacji rozliczeń VAT Gminy oraz jej jednostek organizacyjnych. Dla potrzeb
    VAT rozliczają się Państwo wspólnie ze swoimi jednostkami organizacyjnymi.
    W celu wykonywania zadań własnych realizują Państwo inwestycje które następnie
    przekazują nieodpłatnie swoim jednostkom organizacyjnym. W szczególności, zrealizowali
    Państwo i udostępnili na rzecz „X” następujące inwestycje w Pływalnię.:
    - „(...)”;
    - „(...)”.
    W związku z realizacją ww. Inwestycji ponieśli Państwo liczne wydatki inwestycyjne oraz
    ponieśli/ponoszą/będą Państwo ponosili wydatki bieżące związane z przedmiotem
    Inwestycji.
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania do poniesionych przez Państwa
    wydatków inwestycyjnych oraz poniesionych i ponoszonych wydatków bieżących,
    prewspółczynnika właściwego dla jednostki organizacyjnej, która zarządza infrastrukturą
    zrealizowaną w ramach Inwestycji.
    W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności powinni Państwo
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje
    Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi. Natomiast nie mają Państwo tego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych przez Państwa wyłącznie do
    wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, powinni Państwo ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy (tzw. prewspółczynnik), zgodnie z przepisami rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. W przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku, zastosowanie znajdą również przepisy art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Jednostki samorządu terytorialnego realizują określone zadania i robią to przy pomocy
    swoich jednostek organizacyjnych.

    W przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy nakładają realizację
    określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich jednostek
    organizacyjnych uzasadnione jest – pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest Gmina –
    wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposób określenia proporcji, obliczony odrębnie
    dla każdej jednostki organizacyjnej.
    Państwa wnioskiem objęte są wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące związane z
    funkcjonowaniem przedmiotu Inwestycji. Wskazali Państwo, że nie mają Państwo
    możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków inwestycyjnych oraz bieżących
    do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej VAT lub niepodlegającej VAT).
    Zatem w przypadku, gdy infrastruktura, która powstała w wyniku realizacji Inwestycji, jest
    wykorzystywana do świadczenia usług za pośrednictwem jednostki budżetowej, to do
    wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, powinni
    Państwo stosować zasady określone w § 3 ust. 3 rozporządzenia.
    Podsumowując stwierdzam, że w celu odliczenia podatku VAT od poniesionych przez
    Państwa wydatków inwestycyjnych oraz poniesionych/ponoszonych wydatków bieżących
    na Pływalnię, która:
      · została przekazane jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do „X”,
      · jest wykorzystywana przez tę jednostkę organizacyjną jednocześnie do działalności
        gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza
        (poza VAT),
    przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza, powinni Państwo
    zastosować prewspółczynnik – czyli proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy –
    właściwy dla tej jednostki organizacyjnej wykorzystującej Inwestycje wyliczony zgodnie z §
    3 ust. 3 rozporządzenia.
    Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem
    przyszłym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła
    w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie
    mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w myśl którego:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.