Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1580/08-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-13
Teza: B - jako następca prawny SP - ma prawo do zaliczenia kosztów wynikających z faktur zakupowych otrzymanych po dacie przejęcia do swoich kosztów uzyskania przychodów (przy czym dotyczy to zarówno faktur wystawionych na SP przed datą przejęcia, ale otrzymanych po dacie zamknięcia ksiąg SP, jak również faktur wystawionych już po dacie przejęcia a dotyczących działalności SP do dnia przejęcia).
Słowa kluczowe: faktura; koszt; księgi; przejęcie; spółki; sukcesja; zakup
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 8; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19.11.2008 r. (data wpływu 24.11.2008 r.) w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sukcesji podatkowej przy łączeniu przez przejęcie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.11.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sukcesji podatkowej przy łączeniu przez przejęcie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 26.09.2008 r. doszło do przejęcia spółki S Sp. z o.o. (zwana dalej „Spółką przejmowaną” lub „S”) przez B S.A. (zwana dalej Spółka, przejmującą” lub „B”). Przejęcie nastąpiło w drodze przeniesienia całego majątku S na B i zostało dokonane na podstawie przepisów art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu Spółek Handlowych (ustawa z dnia 15 września 2000 r., tj. Dz.U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: KSH), czyli jako łączenie przez przejęcie.

Zgodnie z wymogami przewidzianym w ustawie o rachunkowości (ustawa z dnia 29 września 1994 r., tj. Dz.U. z 2002 r., Nr 76, poz. 694 ze zm.) przejęcie S wiązało się z koniecznością zamknięcia jej ksiąg rachunkowych na dzień 25.09.2008 . W konsekwencji, zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w tym samym dniu zakończeniu uległ rok podatkowy S.

Zarówno S, jak i B uprzednio informowały swoich kontrahentów o planowanym połączeniu, w wyniku którego S miała zostać przejęta przez B. Jednocześnie Spółki informowały podmioty dokonujące dostaw towarów lub świadczenia usług na ich rzecz, że po dniu przejęcia wszystkie faktury powinny być wystawiane na B jako nabywcę, a nie na S, gdyż po dniu przejęcia S przestanie istnieć jako odrębny podmiot.

Począwszy od dnia 26.09.2008r. do B nadal spływają faktury kosztowe dotyczące działalności gospodarczej prowadzonej przez S przed przejęciem

*   wystawione przed datą przejęcia (tj. do 25.09.2008r), na których S jest wskazana jako nabywca,
*   wystawione po dacie przejęcia, na których B jest wskazana jako nabywca,

*   wystawione po dacie przejęcia, na których — mimo uprzednich próśb obu Spółek — S jest nadal wskazana jako nabywca towarów lub usług,

*   przykładowo, dotyczy to faktur wystawionych na S jako na nabywcę już w październiku 2008 r za koszty pośrednie, np. koszty mediów (energii elektrycznej, usług telekomunikacyjnych itp. ) wykorzystywanych przez zakład należący do S w miesiącu wrześniu 2008 r. (faktury zwykle dotyczą całego miesiąca, a więc okresu, kiedy S był jeszcze odrębnym podmiotem, jak i okresu już po przejęciu).

W związku z powyższym Spółka wniosła o potwierdzenie, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie oznaczone numerem 2),

że B - jako następca prawny S - ma prawo do zaliczenia kosztów wynikających z faktur zakupowych otrzymanych po dacie przejęcia do swoich kosztów uzyskania przychodów (przy czym dotyczy to zarówno faktur wystawionych na S przed datą przejęcia, ale otrzymanych po dacie zamknięcia ksiąg S, jak również faktur wystawionych już po dacie przejęcia a dotyczących działalności S do dnia przejęcia).

Stanowisko wnioskodawcy, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

B - jako następca prawny S - ma prawo do zaliczenia kosztów wynikających z faktur zakupowych otrzymanych po dacie przejęcia do swoich kosztów uzyskania przychodów (przy czym dotyczy to zarówno faktur wystawionych na S przed datą przejęcia, ale otrzymanych po dacie zamknięcia ksiąg S, jak również faktur wystawionych już po dacie przejęcia a dotyczących działalności S do dnia przejęcia).

W wyniku przejęcia S przez B, zgodnie z zasadami rachunkowości, księgi rachunkowe S zostały zamknięte na dzień przejęcia, tj. na dzień 25 września 2008 r., co zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) spowodowało zakończenie w tym dniu roku podatkowego S. Okoliczność wystąpienia końca roku podatkowego, zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy, wiąże się z obowiązkiem złożenia zeznania rocznego o wysokości osiągniętego dochodu przez S, w terminie 3 miesięcy od zakończenia jej roku podatkowego. Jednocześnie na podstawie ogólnych zasad następstwa prawnego wyrażonych w art. 93 § 2 w zw. z art. 93 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w imieniu S zeznanie roczne za okres do dnia przejęcia zostanie złożone przez B.

W wyniku przejęcia B, zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, wstąpiła w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki S. Ustawodawca nie definiuje pojęcia „praw i obowiązków” podatkowych będących przedmiotem sukcesji. Wobec tego zasadnym wydaje się przyjęcie, że przedmiotem sukcesji są wszelkie skonkretyzowane prawa i obowiązki podatkowe. Zwrot „wstępuje we wszystkie” oznacza, że następca prawny wstępuje w ogół praw i obowiązków poprzednika prawnego, chyba, że przepis szczegółowy stanowi inaczej.

Należy przyjąć, że z punktu widzenia reguł generalnej sukcesji podatkowej, konstrukcja podatku dochodowego od osób prawnych powinna być postrzegana jako obowiązek zadeklarowania przychodów i jednoczesne uprawnienie do wykazywania kosztów podatkowych osiągniętych przez podatnika w danym roku podatkowym.

W przypadku faktur wystawionych na S przed przejęciem, ale otrzymanych po zamknięciu ksiąg, S nie mogła dokonać ich zarachowania, a więc nie mogła zaliczyć ich do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast w odniesieniu do faktur dotyczących działalności S wystawionych już po przejęciu — nabywcą była już B (jako strona umów pierwotnie zawartych przez S), tak więc ich ujęcie w kosztach podatkowych S nie było możliwe.

Koszty, których dotyczy zapytanie, spełniają przesłanki wymienione w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów i nie są zakwalifikowane jako wydatki nie uznawane za koszty. Zatem B, jako sukcesor praw i obowiązków Spółki przejętej, ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tych wydatków, które mogłyby być uznane za koszt uzyskania przychodów przez S, a do tych kosztów nie zostały zaliczone w wyniku przejęcia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.