Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.663.2024.1.MR1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-16
Teza: Stosowanie ulgi na innowacyjnych pracowników.
Słowa kluczowe: pracownik
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia
zaliczka-zaliczka na podatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18db-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18db-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18db-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    stosowania ulgi na innowacyjnych pracowników.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest podmiotem gospodarczym będącym polskim rezydentem
    podatkowym, będący częścią międzynarodowej grupy, która działa w branży IT,
    koncentrując się na obszarach takich jak świadczenie usług konsultingowych i
    technologicznych, cyberbezpieczeństwo, hybrydowe chmury obliczeniowe, Big Data,
    krytyczne aplikacje biznesowe, cyfrowe miejsca pracy itp. Spółka dostarcza usługi w
    dziedzinie oprogramowania dla globalnych podmiotów działających m.in. w sektorze
    telekomunikacyjnym, finansowym czy energetycznym, a także dla administracji publicznej.
    Rynek usług IT, na którym działa grupa, której częścią jest Spółka, cechuje się bardzo
    wysoką konkurencyjnością oraz innowacyjnością. W związku z tym, aby utrzymać
    przewagę, kluczowe jest wprowadzanie nowych, pionierskich rozwiązań będących
    efektem prac rozwojowych. Z tego powodu Wnioskodawca został utworzony jako
    podmiot, który odpowiada za realizowanie działalności badawczo-rozwojowej
    prowadzonej przez polskie spółki będące częścią grupy. Celem działalności Spółki jest
    realizacja nowatorskich i zaawansowanych rozwiązań informatycznych na szeroką skalę,
    przyczyniając się do wzmacniania pozycji konkurencyjnej całej Grupy.
    W związku z powyższym Spółka realizuje, a także będzie realizować w przyszłości,
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT (dalej:
    działalność B+R), z tytułu której ponosi koszty kwalifikowane wymienione w art. 18d ust. 2-
    3 ustawy o CIT. Na tej podstawie Spółka korzysta i będzie korzystać z ulgi badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT (dalej: ulga B+R), odliczając od
    podstawy opodatkowania koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

    W celu realizacji działalności B+R Spółka angażuje osoby (dalej: specjaliści B+R), które są i
    będą co do zasady zatrudniane na podstawie umów o pracę lub - w niektórych
    przypadkach - na podstawie umów o dzieło i/lub umów zlecenia. W związku z tym Spółka
    odprowadza i będzie odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od
    dochodów specjalistów B+R zgodnie z art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy o PIT. W
    konsekwencji Spółka jest i będzie zobowiązana do obliczania i poboru zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku, wskazanych w art. 18db
    ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z przepisami ustawy o PIT (dalej: zaliczki PIT). W związku z tym
    Wnioskodawca składa i będzie składać deklarację roczną o zaliczkach na podatek
    dochodowy (PIT), tj. PIT-4R.
    Spółka wskazuje również, że wynagrodzenia są wypłacane pracownikom (w tym
    specjalistom B+R) do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który są one
    należne. Jednocześnie, w tym samym dniu, w którym wypłacane jest wynagrodzenie,
    następuje pobór zaliczek PIT. Całość można podzielić na następujące etapy:
        Miesiąc należny (n): miesiąc, za który należne jest wynagrodzenie za świadczoną
        pracę lub usługi wykonywane na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło.
        Miesiąc wypłaty/pobrania (n+1): miesiąc wypłaty wynagrodzenia i jednoczesnego
        pobrania zaliczek PIT, które następują w terminie do 10 dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, za który wynagrodzenia te są należne.
        Miesiąc przekazania (n+2): miesiąc wpłaty zaliczek PIT do urzędu skarbowego
        zgodnie z art. 38 i 42 ustawy o PIT, na mocy których Spółka jest zobowiązana
        przekazać pobraną zaliczkę PIT w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, w którym wypłacone jest wynagrodzenie/pobrane są zaliczki PIT.
    Należy zaznaczyć, że przyjęty w Spółce rok podatkowy jest tożsamy z rokiem
    kalendarzowym. Spółka wskazuje, że w roku podatkowym 2023 osiągnęła dochód niższy
    od kwoty przysługującego Spółce odliczenia z tytułu ulgi B+R i w konsekwencji część
    kosztów kwalifikowanych ulgi B+R pozostaje do odliczenia w sześciu kolejnych latach
    podatkowych, zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT. Dodatkowo, Spółka przewiduje, że w
    kolejnych latach podatkowych sytuacja taka będzie się utrzymywała i osiągany dochód
    będzie niższy niż wartość ponoszonych kosztów kwalifikowanych, co oznacza, że w
    dalszym ciągu Spółka będzie posiadać niewykorzystaną kwotę odpisu z tytułu ulgi B+R.
    W związku z powyższym, Spółka korzysta i w kolejnych latach również zamierza korzystać
    z odliczenia, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT (dalej: ulga na innowacyjnych
    pracowników lub ulga), tj. pomniejszać kwotę, podlegających przekazaniu na rachunek
    Urzędu Skarbowego, zaliczek PIT z tytułów wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, o
    iloczyn kwoty nieodliczonej ulgi B+R i stawki podatku obowiązującej Spółkę w danym roku
    podatkowym.
    Spółka złożyła w marcu 2024 r. zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT
    (dalej: zeznanie CIT) za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2023 roku do 31 grudnia
    2023 roku.
    W związku ze stosowaniem ulgi B+R w odniesieniu do kosztów związanych z
    zaangażowaniem specjalistów B+R, Spółka prowadzi rejestr czasu pracy, w którym zbiera
    informacje o miesięcznym faktycznym zaangażowaniu czasowym poszczególnych
    specjalistów B+R w działalność B+R, równocześnie gromadząc dane dotyczące całkowitego
    czasu pracy pracowników dla tego samego okresu. Na tej podstawie Spółka jest w stanie
    określić dla każdego specjalisty B+R, czy w danym miesiącu poświęcił co najmniej 50%

    ogólnego czasu pracy na realizację działalności B+R. Wyłącznie zaliczki PIT specjalistów
    B+R spełniających to kryterium są brane pod uwagę podczas kalkulacji ulgi na
    innowacyjnych pracowników.
    Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka nie
    odliczy całej kwoty dostępnej ulgi na innowacyjnych pracowników lub nie odliczy jej w
    ogóle w danym miesiącu (np. z uwagi na to, że ze względów organizacyjnych Spółka może
    nie być w stanie w terminie, tj. przed przekazaniem zaliczek PIT do Urzędu Skarbowego,
    zakończyć sporządzania pełnej dokumentacji wszystkich nowych projektów pod kątem
    spełnienia przesłanek uznania ich za projekty B+R). W takiej sytuacji wpłacana do Urzędu
    Skarbowego kwota nie uwzględnia tego odliczenia lub uwzględnia je w ograniczonym
    zakresie (tj. z pominięciem projektów, które mogłyby zostać potencjalnie zakwalifikowane
    jako projekty B+R, ale proces udokumentowania nie został w pełni ukończony w terminie
    do przekazania zaliczki PIT).
    Ponadto Wnioskodawca zaznacza, że:
        spełnia wszystkie warunki do korzystania z ulgi B+R wskazane w art. 18d ustawy o
        CIT,
        spełnia warunki określone w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, do skorzystania z ulgi na
        innowacyjnych pracowników,
        zaliczki PIT, pobrane od dochodu (przychodu) osób fizycznych będących
        specjalistami B+R pochodzą z tytułu:
          stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego
          stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z
          ubezpieczenia społecznego,
          wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
          oraz praw autorskich,
        nie przysługuje mu zwrot podatkowy z tytułu poniesienia straty lub osiągnięcia
        dochodu niższego niż kwota przysługującego mu odliczenia w pierwszym roku
        prowadzenia działalności gospodarczej,
        nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej
        ani w ramach Polskiej Strefy Inwestycji, tj. nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o
        których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,
        nie przekazuje zaliczek PIT na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy o PIT.
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka ma prawo, na
      podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na
      rachunek Urzędu Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po
      złożeniu zeznania CIT (jednak nie później niż w odniesieniu do zaliczek PIT
      pobieranych od wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego) o
      kwotę ulgi na innowacyjnych pracowników odnoszącą się do wynagrodzeń należnych
      za miesiące przypadające po miesiącu, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT do
      ostatniego miesiąca roku podatkowego, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT, które
      nie zostały odliczone bezpośrednio w miesiącach, za które Spółka uzyskała prawo do
      skorzystania z niej?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka ma również
      prawo, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających
      przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu

      przypadającym po złożeniu zeznania CIT (jednak nie później niż w odniesieniu do
      zaliczek PIT pobieranych od wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc roku
      podatkowego) o kwotę ulgi na innowacyjnych pracowników odnoszącą się do
      wynagrodzeń należnych za miesiące przypadające od pierwszego miesiąca roku
      podatkowego, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT do miesiąca, w którym Spółka
      złożyła zeznanie CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym ma prawo, na podstawie art. 18db
    ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu
    Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu zeznania CIT
    (jednak nie później niż w odniesieniu do zaliczek PIT pobieranych od wynagrodzeń
    należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego) o kwotę ulgi na innowacyjnych
    pracowników odnoszącą się do wynagrodzeń należnych za miesiące przypadające po
    miesiącu, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT do ostatniego miesiąca roku
    podatkowego, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT, które nie zostały odliczone
    bezpośrednio w miesiącach, za które Spółka uzyskała prawo do skorzystania z niej.
    2. Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym ma również prawo, na podstawie
    art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu
    Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu zeznania CIT
    (jednak nie później niż w odniesieniu do zaliczek PIT pobieranych od wynagrodzeń
    należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego) o kwotę ulgi na innowacyjnych
    pracowników odnoszącą się do wynagrodzeń należnych za miesiące przypadające od
    pierwszego miesiąca roku podatkowego, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT do
    miesiąca, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, Spółka
    ma prawo, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających
    przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu
    przypadającym po złożeniu zeznania CIT (jednak nie później niż w odniesieniu do zaliczek
    PIT pobieranych od wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego) o
    kwotę ulgi na innowacyjnych pracowników odnoszącą się do wynagrodzeń należnych za
    miesiące przypadające od pierwszego miesiąca roku podatkowego, w którym Spółka
    złożyła zeznanie CIT do ostatniego miesiąca roku podatkowego, w którym Spółka złożyła
    zeznanie CIT, które nie zostały odliczone bezpośrednio w miesiącach, za które Spółka
    uzyskała prawo do skorzystania z niej.
    Zdaniem Spółki, powyższe wynika z właściwego zdekodowania treści norm prawnych
    wynikających z regulacji art. 18db ustawy o CIT, w szczególności wzięcia pod uwagę:
        braku wymogu wykorzystania przysługującego pomniejszenia zaliczki PIT
        bezpośrednio w miesiącu płatności zaliczki PIT za okres, w związku z którym
        określona została wartość zaliczki PIT podlegającej pomniejszeniu,
        deklaratywnego charakteru zeznania CIT w stosunku do posiadania uprawnienia do
        dokonania pomniejszenia kwoty zaliczek PIT,
        spójnego, równego traktowanie wszystkich podatników posiadających - używając
        pojęcia stosowanego w ocenie równego traktowania - tzw. „cechę relewantną” (w
        tym przypadku: zaistnienie okoliczności wskazanych w art. 18db ust. 1 ustawy o
        CIT), co prowadzi do uznania, że niezależnie od terminu wypłaty wynagrodzenia
        (tak długo jak jest on zgodny z właściwymi regulacjami prawa pracy) i przy
        spełnieniu terminowo obowiązków pracodawcy jako płatnika zaliczek PIT, wszyscy
        uprawnieni winni mieć takie samo uprawnienie do skorzystania z przewidzianej

        ustawą preferencji. W konsekwencji, punktem odniesienia powinno być
        mieszczenie się miesiąca, za który wypłacane jest wynagrodzenie w przedziale
        między nabyciem uprawnienia (zdaniem Spółki: od początku danego roku
        podatkowego), a końcem roku podatkowego.
        zasady racjonalnego prawodawcy, zgodnie z którą powinien on między innymi
        dobierać środki, jakie najlepiej służą realizacji takich celów i są do tych celów
        proporcjonalne.
    Mając na względzie powyższe, generalne zasady jakie wynikają - zdaniem Spółki - z
    prawidłowego zdekodowania norm prawnych regulujących tzw. „ulgę na innowacyjnych
    pracowników”, poniżej Spółka przedstawiła szczegółowe odniesienie się do istotnych - z jej
    punktu widzenia - zagadnień w kontekście sformułowanych pytań i wyrażonego przez nią
    stanowiska.
    a. Kwestia pomniejszenia zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu
      zeznania CIT (nie później niż w odniesieniu do zaliczek PIT pobieranych od
      wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego)
    Zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, „podatnik będący płatnikiem podatku
    dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków
    kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty
    przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć
    kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek
    dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn
    kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku
    podatkowym”.
    Natomiast na mocy art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, „uprawnienie do pomniejszenia, o
    którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio
    po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca
    roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie”.
    Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, proces wykładni przepisów prawa podatkowego
    powinien być prowadzony w określonej kolejności. Pierwszeństwo w tym zakresie
    przysługuje wykładni literalnej (językowej), która polega na ustaleniu treści normy prawnej
    w oparciu o dosłowne brzmienie przepisu, z uwzględnieniem przede wszystkim znaczenia
    językowego użytych w ustawie wyrazów, jak również kontekstu gramatycznego,
    syntaktycznego oraz logicznego.
    Interpretacja przepisów podatkowych nie może być jednak ograniczana wyłącznie do
    wykładni literalnej (językowej). Kolejną, stosowaną metodą wykładni, na którą należy się
    powołać jest wykładnia funkcjonalna czy celowościowa, które pozwalają na ustalenie
    miejsca przepisu w systemie prawa oraz jego celu. Stosowanie wykładni funkcjonalnej
    oraz innych zasad wykładni nie może prowadzić do wyników sprzecznych z literalnym
    brzmieniem przepisów, zwłaszcza w odniesieniu do uprawnień podatnika, które wynikają
    wprost z ustawy.
    Jednakże, przy wykładni przepisów podatkowych należy pamiętać o zasadzie ścisłej
    wykładni norm regulujących prawa i obowiązki podatników, a zwłaszcza ulg podatkowych.
    Oznacza to, że organy podatkowe nie mogą wbrew ustawie zawężać prawa do ulgi,
    stosując rozszerzającą wykładnię ograniczeń w tym zakresie. Innymi słowy, jeżeli przepisy
    przewidują możliwość skorzystania z określonej ulgi lub zwolnienia, to organy podatkowe
    nie mają prawa stosować wykładni, która prowadziłaby do zawężenia zakresu tej ulgi
    poprzez powoływanie się na argumenty funkcjonalne, systemowe czy celowościowe, które
    byłyby sprzeczne z literalnym brzmieniem przepisów.

    Stosując reguły wykładni językowej, należy podkreślić, że ww. przepisy nie wskazują, aby
    możliwość pomniejszenia kwoty podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu
    Skarbowego zaliczek PIT o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej
    tego podatnika w danym roku podatkowym miała mieć miejsce tylko bezpośrednio w
    miesiącu, w którym dane zaliczki PIT za właściwy okres powinny zostać odprowadzone.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy te wskazują najwcześniejszy moment, w którym można
    skorzystać z ulgi na innowacyjnych pracowników w danym roku podatkowym (faktyczne
    pomniejszenie wpłaty).
    Kluczowy więc jest w kontekście art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, który przyznaje prawo do
    pomniejszenia zaliczek PIT odprowadzanych przez podatnika będącego płatnikiem
    zaliczek PIT. Przepis ten zaś nie wprowadza żadnych dyspozycji ani ograniczeń czasowych,
    poza ostatnią częścią art. 18db ust. 4 wskazującego że uprawnienia przysługuje tj. „do
    końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie” (co oznacza, że ostatnim
    momentem na dokonanie pomniejszenia jest wpłata zaliczki PIT od wynagrodzeń
    należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego).
    Zdaniem Wnioskodawcy, przepis ten nie wprowadza konieczności korzystania z tej
    preferencji na bieżąco, tylko jedynie wskazuje na jej roczny charakter. Biorąc pod uwagę
    opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w ocenie Spółki, Wnioskodawca składając
    zeznanie CIT za dany rok podatkowy, posiadając nadwyżkę przysługującego odliczenia z
    tytułu ulgi B+R nad dochodem, deklaruje nabycie prawa do rozliczenia ulgi na
    innowacyjnych pracowników (oraz, pośrednio, wskazuje wartości dostępnej ulgi na
    innowacyjnych pracowników, która stanowi iloczyn stawki podatkowej oraz wartości
    niewykorzystanej ulgi B+R). Spółka, jednakże nie zawsze ma możliwość na bieżąco
    pomniejszać podlegające przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego zaliczki PIT od
    wynagrodzeń specjalistów B+R. Z uwagi na posiadanie prawa do skorzystania z
    mechanizmu, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT, w związku ze spełnieniem
    wszystkich warunków, Spółka stoi na stanowisku, że obowiązujące przepisy zezwalają na
    pomniejszenie zaliczek PIT (podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego)
    w kolejnych miesiącach.
    Mając na celu określenie okresu, za który podatnik ma prawo pomniejszać zaliczki PIT w
    związku z rozliczeniem, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT, można też odwołać do
    pozostałych dyrektyw wykładni. Zgodnie z uzasadnieniem rządowego projektu ustawy o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (rządowy projekt; druk nr
    1532), „potrzeba wsparcia polskich przedsiębiorców ze strony państwa dodatkowymi
    zachętami fiskalnymi związanymi z działalnością innowacyjną (obok obowiązujących: ulgi
    na działalność B+R oraz preferencyjnego opodatkowania dochodów z praw własności
    intelektualnej IP Box) wynika z zachodzących, nieustannych zmian w międzynarodowym
    otoczeniu biznesowym wymuszających wzrost nakładów na badania i rozwój, a także
    coraz silniejszej globalnej konkurencji, rosnących kosztów, wzrostu fuzji różnych
    technologii, krótszego cyklu ich życia i zwiększonego w związku z tym tempa innowacji”.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy i w myśl wykładni celowościowej, która odwołuje się
    do wartości i celów prawodawcy, głównym i jedynym celem wprowadzenia ulgi na
    innowacyjnych pracowników była chęć zapewnienia potrzebnego wsparcia
    przedsiębiorcom w wyniku zachodzących zmian w międzynarodowym otoczeniu
    biznesowym. W konsekwencji należy uznać, że celem wprowadzenia art. 18db ustawy o
    CIT było jedynie określenie warunków udzielenia przedmiotowej preferencji, a nie
    wprowadzenie nieuzasadnionego formalizmu ograniczającego możliwość skorzystania
    przez podatnika z przysługującej mu preferencji, który miałby wynikać wyłącznie
    technicznych (np. niemożność pełnej kalkulacji w terminie wpłaty do Urzędu Skarbowego
    bieżącego odliczenia zaliczek PIT) w sytuacji w której preferencja dotyczy całego roku.

    Co więcej, w odniesieniu do ulgi na innowacyjnych pracowników uzasadnienie projektu
    ustawy stanowi, że „w projekcie przyjęto zasadę, że prawo do odliczenia przysługuje
    począwszy od następnego miesiąca po miesiącu, w którym podatnik złożył swoje zeznanie
    CIT, w którym rozliczył dochody z działalności gospodarczej. Podatnik ma prawo stosować
    to odliczenie do końca roku podatkowego”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisów jak i cel
    przepisu mającego wprowadzić preferencję podatkową dla podatników zajmujących się
    działalnością B+R, podatnik ma prawo skorzystać z omawianej preferencji (w związku z
    wystąpieniem nadwyżki odliczenia z tyt. ulgi B+R nad dochodem oraz występowaniem
    specjalistów B+R) najpóźniej w ustawowym terminie wpłaty zaliczki PIT od wynagrodzeń
    należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego. Inne ograniczenia w korzystaniu z tej
    preferencji nie wynikają z przepisów ustawy o CIT i byłyby sprzeczne z celem
    wprowadzenia tej ulgi.
    W konsekwencji, skoro w żadnym z przepisów nie został narzucony konkretny miesiąc, w
    którym należy pomniejszyć zaliczki PIT za okres realizowania działalności B+R przez co
    najmniej 50% miesięcznego czasu pracy danego specjalisty B+R w danym miesiącu, to w
    ocenie Wnioskodawcy podatnik ma wybór, w którym miesiącu dokonać pomniejszenia
    zaliczek PIT wpłacanych na rachunek Urzędu Skarbowego w związku z okolicznościami
    określonymi w art. 18db ustawy o CIT.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo, na podstawie art. 18db
    ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu
    Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu zeznania CIT
    (jednak nie później niż w odniesieniu do zaliczek PIT pobieranych od wynagrodzeń
    należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego).
    Analogiczne poglądy były również wyrażane przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej. W tym zakresie Spółka przywołuje interpretację indywidualną z 2 lutego 2023
    r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.717.2022.2.AN, w której Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko zgodnie z którym „Spółka ma i będzie mieć
    prawo na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia Zaliczek PIT w dowolnym
    miesiącu (...) o kwotę Ulgi na innowacyjnych pracowników należną za miesiąc
    przypadający po złożeniu Zeznania, która nie została odliczona bezpośrednio w miesiącu,
    za który Spółka uzyska prawo do skorzystania z niej".
    Spółka wskazuje także na następujące interpretacje indywidualne, w których Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej również potwierdził możliwość pomniejszenia zaliczek PIT
    w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu zeznania CIT na rzecz innych
    wnioskodawców:
        interpretacja indywidualna z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.653.2023.1.MBD,
        interpretacja indywidualna z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.786.2023.1.AN,
        interpretacja indywidualna z dnia 21 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.293.2024.4.JG,
        interpretacja indywidualna z dnia 3 października 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.390.2024.1.MBD.
    b. Kwestia ostatniego miesiąca, za który (w odniesieniu do należnego za niego
      wynagrodzenia) Spółka może rozliczyć ulgę na innowacyjnych pracowników.
    W ocenie Wnioskodawcy Spółka ma prawo do pomniejszenia zaliczek PIT specjalistów B+R
    w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do zaliczek PIT pobieranych od

    wynagrodzeń specjalistów B+R wypłacanych za ostatni miesiąc roku podatkowego (n),
    podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym wypłacono wynagrodzenia (n+2).
    W pierwszej kolejności, Wnioskodawca wskazuje, że o ile spełnione zostały ustawowe
    przesłanki niezbędne do skorzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników, to zgodnie z
    art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, skorzystanie z ulgi na innowacyjnych pracowników w roku
    podatkowym możliwe jest począwszy od miesiąca następującego kolejno po miesiącu, w
    którym podatnik złożył zeznanie CIT podatkowe, do końca roku podatkowego, w którym
    zostało złożone to zeznanie CIT.
    Z kolei zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT „Podatnik (...) może pomniejszyć kwotę
    podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek
    dochodowy”. Natomiast, według art. 38 ustawy o PIT (dot. zaliczek PIT) płatnicy (w tym
    Wnioskodawca) mają obowiązek przekazania pobranych zaliczek PIT w terminie do 20
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki PIT, na rachunek
    Urzędu Skarbowego.
    Ponadto na mocy art. 18db ust. 4 ustawy o CIT „Uprawnienie do pomniejszenia, o którym
    mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po
    miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca
    roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie”.
    Dodatkowo, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązujące regulacje nie precyzuje, jak należy
    rozumieć sformułowanie „do końca roku podatkowego”. W związku z powyższym, aby
    ustalić końcową datę, miesiąca, zasadnym jest, odwołanie się do uzasadnienia rządowego
    projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (rządowy projekt;
    druk nr 1532). Wskazano w nim, że „ustawa wprowadza rozwiązanie, zgodnie z którym
    podatnik będący płatnikiem, który prowadzi działalność B+R będzie mógł odliczyć od
    zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego,
    potrącanych z dochodów (przychodów) osób fizycznych zatrudnionych u niego na
    podstawie umowy o pracę lub umów cywilno-prawnych, czy też praw autorskich, koszty
    kwalifikowane, których nie odliczył od swojego dochodu w zeznaniu rocznym w ramach
    odliczenia ulgi B+R ponieważ poniósł stratę albo wysokość dochodu była niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń. Odliczenie to dotyczyć ma dochodów (przychodów) tych
    osób, których czas pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50%, lub
    których czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
    rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu,
    pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie tej usługi wynosi co najmniej
    50%”.
    Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w myśl wykładni celowościowej, wskazuje, iż ulga na
    innowacyjnych pracowników obejmuje zaliczki PIT związane z wynagrodzeniami
    specjalistów B+R, za ten miesiąc, w którym spełnili oni warunek zaangażowania w
    działalność B+R przez co najmniej połowę wymaganego czasu. W tym kontekście, zdaniem
    Wnioskodawcy, za zasadne należy uznać twierdzenie, zgodnie z którym odliczenie ulgi na
    innowacyjnych pracowników będzie mogło być dokonane w odniesieniu do wynagrodzeń
    należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego (n), nawet jeżeli wynagrodzenie za ten
    miesiąc, a co za tym idzie pobranie zaliczek PIT, nastąpi w kolejnym miesiącu (n+1), a
    przekazanie zaliczek PIT do urzędu skarbowego nastąpi w miesiącu, przypadającym po
    miesiącu, w którym pobrano zaliczki PIT (n+2) - w drugim miesiącu kolejnego roku
    podatkowego.
    Przyjęcie odmiennego stanowiska, w świetle wykładni systemowej oraz celowościowej,
    prowadziłoby do ograniczenia możliwości równego stosowania przedziału czasowego w
    ramach rozliczania ulgi na innowacyjnych pracowników dla określonej grupy podatników,
    a w skrajnym przypadku - nawet w odniesieniu do tego samego podatnika. W tym

    kontekście rozważyć należne różne alternatywne drogi ustalenia terminu ostatniego
    skorzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników:
    1. W pierwszej kolejności, w przypadku przyjęcia, że decydującym dla możliwości
      skorzystania z ulgi jest, by termin wpłaty ostatniej zaliczki PIT do urzędu skarbowego
      przypadał do końca roku podatkowego, oznacza to, że:
        a. skorzystania z ulgi w odniesieniu do wynagrodzeń wypłaconych za ostatni miesiąc
        roku podatkowego (w większości przypadków: grudzień) jest niemożliwe,
        niezależnie czy pracodawca wypłaca wynagrodzenie do końca miesiąca, czy do 10
        dnia miesiąca następującego, bowiem w pierwszym przypadku termin płatności
        zaliczki PIT przypadnie 20. dnia pierwszego miesiąca kolejnego roku
        podatkowego, zaś w drugim - do 20. dnia drugiego miesiąca kolejnego roku
        podatkowego. W analogicznej sytuacji byliby także pracodawcy wypłacający
        wynagrodzenie „z góry”.
        b. skorzystanie z ulgi w odniesieniu do wynagrodzeń wypłaconych za przedostatni
        miesiąc roku podatkowego możliwe jest wyłącznie dla pracodawców, którzy
        wypłacają wynagrodzenie należne za dany miesiąc do końca tego miesiąca (albo
        „z góry”), zaś pracodawcy wypłacający wynagrodzenie do 10. dnia miesiąca
        następującego są zawsze wykluczeni z tego prawa.
        Należy zauważyć, że takie wyłączenie nie ma uzasadnienia, bowiem nie wiąże się
        z ekwiwalentnym wydłużeniem okresu początkowego na skorzystanie z ulgi (tj.
        podmioty takie nie mają wszakże prawa do odpowiednio wcześniejszego
        rozpoczęcia korzystania z prawa do ulgi w danym roku), zatem ma charakter
        dyskryminujący.
    2. Analogicznie, negatywne (tj. prowadzące do nieuzasadnionego odmiennego
      traktowania) konsekwencje może mieć przyjęcia podejścia, że decydującym dla
      możliwości skorzystania z ulgi jest fakt dokonania wpłaty do urzędu skarbowego w
      ramach danego roku podatkowego albo wypłaty wynagrodzenia (tym samym poboru
      zaliczki PIT):
        a. w przypadku wypłaty wynagrodzenia w terminach stosowanych u danego
        pracodawcy (odpowiednio: ostatni dzień miesiąca i np. 10 dzień miesiąca
        następującego) - pracodawcy wypłacający wynagrodzenie do ostatniego dnia
        danego miesiąca mają potencjalną możliwość skorzystania z ulgi w ostatnim
        miesiącu roku podatkowego (wypłata następuje przed końcem roku
        podatkowego), zaś Ci stosujący odmienny model wynagradzania - nie (przy braku
        jakiejkolwiek, tożsamej kompensaty względem modelu pierwszego);
        b. w przypadku gdyby dany podmiot (wypłacający wynagrodzenie z zasady do 10.
        dnia następnego miesiąca) wyjątkowo wypłacił wynagrodzenie wcześniej (co nie
        jest zakazane, gdyż przepisy prawa pracy, jak i regulacje umowne przewidują z
        zasady najpóźniejszy moment w którym może dojść do wypłaty wynagrodzenia,
        nie zakazując wykonania tego zobowiązania wcześniej), znalazłby się on w
        sytuacji korzystniejszej od podmiotu, który wykona czynność techniczną (wypłata
        wynagrodzenia) w innej dacie, mieszczącej się wszelako w wynikającym z
        przepisów terminie. Takie podejście nie znajduje żadnego uzasadnienia w treści
        przepisów, ani w celu ich wprowadzenia (zachęcenie do wcześniejszej wypłaty
        wynagrodzeń w żaden sposób nie ma związku z celem wprowadzenia ulgi na
        innowacyjnych pracowników).
    Skoro żadne ze wskazanych alternatywnych sposobów nie znajduje uzasadnienia, i
    prowadzić by mogło do nierównego traktowania podmiotów o tej samej cesze relewantnej
    (podmiot posiadający niewykorzystaną nadwyżkę ulgi B+R, zatrudniający specjalistów B+R,
    którzy poświęcają co najmniej 50% czasu pracy w danym miesiącu na działalność B+R),

    przyjąć należy rozwiązanie, które (1) nie jest sprzeczne z innymi regulacjami ulgi na
    innowacyjnych pracowników, a przy tym (2) nie kreuje sytuacji nierównego potraktowania
    podmiotów ze względu na przyjęty model wynagradzania pracowników.
    Przyjęcie poglądu Wnioskodawcy, że ostatnią zaliczką PIT, która może zostać
    pomniejszona w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników, jest ta, która jest związana z
    wynagrodzeniem należnym za ostatni miesiąc danego roku podatkowego (niezależnie od
    tego, kiedy podlega wpłacie zgodnie z regulacjami Ordynacji podatkowej). Wyłącznie takie
    rozwiązanie gwarantuje równe, spójne potraktowanie wszystkich podmiotów, a tym
    samym spełnia wymagania stawiane przez regulacje dotyczące ulgi na innowacyjnych
    pracowników (niesprzeczność z zasadami wykładni literalnej, zgodność z wykładnią
    celowościową).
    Należy zauważyć, że takie podejście jest również zgodne z ogólnymi zasadami
    stosowanymi w ustawie o CIT, jak np. możliwością uznania za koszty uzyskania przychodu
    danego roku wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc roku, nawet jeżeli zostały
    wypłacone w kolejnym, pod warunkiem ich wypłaty zgodnie z zasadami prawa pracy /
    postanowieniami umownymi (por. art. 15 ust. 4g ustawy o CIT).
    Należy zwrócić uwagę, że do podobnych wniosków doszedł również Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, który w interpretacji indywidualnej z 24 lipca 2023 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.272.2023.1.MBD, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za
    prawidłowe stanowisko zgodnie z którym „zgodnie z art. 18db ust. 4 Ustawy CIT, Ulga na
    innowacyjnych pracowników może mieć zastosowanie do zaliczek PIT przekazanych w
    lutym 2023 r. tj. dotyczy wynagrodzeń za grudzień 2022 r., wypłaconych w styczniu 2023 r”.
    c. Kwestia pierwszego miesiąca, za który (w odniesieniu do należnego za niego
      wynagrodzenia) Spółka może rozliczyć ulgę na innowacyjnych pracowników
    W ocenie Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do naliczenia ulgi na innowacyjnych
    pracowników w danym roku podatkowym po raz pierwszy w stosunku do zaliczek PIT
    pobieranych od wynagrodzeń specjalistów B+R wypłacanych za pierwszy miesiąc roku
    podatkowego (n), podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym wypłacono wynagrodzenia (n+2).
    Jednocześnie, faktyczne zmniejszenie wpłaty może zostać zrealizowane po złożeniu
    zeznania CIT (w dowolnym miesiącu, zgodnie z argumentacją przedstawioną w lit. a).
    Omawiając powyższe zagadnienie, Spółka konsekwentnie przyjmuje dwa założenia,
    uzasadnione w lit. a i b niniejszego uzasadnienia, tj. że:
        podatnik ma możliwość pomniejszenia zaliczki PIT w ramach ulgi na innowacyjnych
        pracowników w dowolnym miesiącu (nie później niż w odniesieniu do zaliczki PIT
        pobieranych od wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego),
        bowiem dokonanie pomniejszenia ma charakter wtórny do powstania prawa do
        pomniejszenia (jakim jest pobranie zaliczki PIT za dany miesiąc) oraz ustalenia jego
        wysokości (co jest pochodną wysokości pobranej zaliczki PIT oraz określenia, którzy
        specjaliści B+R spełnili wymóg poświęcenia co najmniej 50% czasu na działalność
        B+R), przy zachowaniu warunków nadwyżki ulgi B+R oraz rozliczenie pomniejszeń
        najpóźniej w momencie przekazania zaliczki PIT od wynagrodzeń za ostatni miesiąc
        roku podatkowego);
        jak wskazano w części uzasadnienia z lit. b - jedynym uzasadnionym sposobem
        określenia, w odniesieniu do których zaliczek PIT możliwe jest naliczenie ulgi B+R

        jest odwołanie się do miesiąca wystąpienia okoliczności w postaci poświęcenia
        przez specjalistów B+R co najmniej 50% czasu na działalność B+R, nie później
        jednak niż do ostatniego miesiąca danego roku podatkowego.
    W świetle treści art. 18db ust. 4 ustawy o CIT wskazującego, że „uprawnienie do
    pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca
    następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym
    mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to
    zeznanie”, kluczowe jest ustalenie normatywnego znaczenia sformułowania „uprawnienie
    do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca
    następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, możliwe są dwa sposoby podejścia do wskazanego przepisu i
    zdekodowania występującej normy prawnej, a mianowicie uznanie, że złożenie zeznania
    CIT w stosunku do prawa do ulgi na innowacyjnych:
        ma charakter konstytutywny, tj. dopiero od momentu złożenia zeznania CIT
        podatnik nabywa uprawnienie do obliczania - w stosunku do zaliczek PIT od
        wynagrodzeń należnych po nabyciu prawa - i odliczania ulgi na innowacyjnych
        pracowników. Podejście takie zakładałoby, że złożenie zeznania CIT ma charakter
        analogiczny do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku (tj. w trybie zupełnie
        innym niż ma to miejsce np. w odniesieniu do podatku CIT).
        ma charakter deklaratywny, tj. stwierdza ziszczenie się (na koniec roku za który
        złożone zostało zeznanie CIT) z mocy prawa warunków przewidzianych w art. 18db
        (nadwyżka kosztów kwalifikowanych nad podstawą opodatkowania). Tym samym,
        uprawnienie do obniżania wpłat zaliczek PIT do urzędu skarbowego nabywane jest
        od początku roku, jednak technicznie może je realizować po przedłożeniu zeznania
        CIT.
    - przy czym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest podejście drugie (tj. deklaratywny
    charakter złożenia zeznania CIT). Powyższe stanowisko oznacza, że podatnik może
    (technicznie) pomniejszać wpłaty zaliczek PIT do Urzędu Skarbowego od miesiąca
    następującego po złożeniu zeznania CIT, ale w kwocie dostępnego pomniejszenia może
    uwzględnić wysokość zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń należnych za miesiące
    poprzedzające okres zeznania CIT (nie wcześniej niż od początku danego roku, w którym
    składa zeznanie CIT) wypłaconych na rzecz specjalistów B+R, którzy poświęcili w tych
    miesiącach co najmniej 50% swojego miesięcznego czasu pracy na działalność B+R.
    Za powyższym podejściem przemawiają m.in. następujące okoliczności:
        charakter zeznania CIT jako takiego (a szerzej - charakteru podatku dochodowego),
        które - jak w odniesieniu do wszystkich podatków w których podatnik sam oblicza
        wysokość podatku (podatki dochodowe, VAT) - jest wyłącznie deklaracją wysokości
        zobowiązania podatkowego, powstałego z mocy prawa w momencie zakończenia
        poprzedniego roku podatkowego. Przekładając to na grunt ulgi na innowacyjnych
        pracowników, nie budzi wątpliwości, że kluczową przesłanką do nabycia
        uprawnienia do korzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników jest wystąpienie
        okoliczności przewidzianej w art. 18db ust. 1, zaś postanowienie ust. 4 ustawy o CIT
        ma charakter technicznego określenia momentu rozpoczęcia (faktycznego,

        technicznego) korzystania z ulgi, gdyż, w ocenie Spółki, ustawodawca dąży do
        zapewnienia, że znana jest dokładna kwota niewykorzystana w ramach ulgi B+R,
        która będzie podstawą dalszych odliczeń. Dzięki temu, po złożeniu zeznania CIT,
        podatnik posiada już pełną informację o dostępnych środkach do rozliczenia. Takie
        podejście pozwala na precyzyjne rozliczenie kwoty ulgi na innowacyjnych
        pracowników od początku roku, bez ryzyka przekroczenia dostępnego limitu, co
        mogłoby nastąpić w przypadku wcześniejszego korzystania z ulgi na innowacyjnych
        pracowników na podstawie szacunkowych danych.
        równe traktowanie podmiotów posiadających tą samą „cechę relewantną”. Zgodnie
        z tym co uprzednio wskazała Spółka, za „cechę relewantną” (istotną) - kluczową dla
        ustalenia, czy dane rozwiązanie / wykładnia traktuje podmioty zgodnie z zasadą
        równego traktowania przez organy władzy publicznej - uznać należy prowadzenie
        działalności B+R, realizowanej przez specjalistów B+R wykonujących taką
        działalność w co najmniej 50% ich miesięcznego czasu pracy, oraz wystąpienie
        nadwyżki kosztów kwalifikowanych wskazywanych w art. 18d ustawy o CIT nad
        podstawą opodatkowania.
      W tej sytuacji, odmienne traktowanie podmiotów znajdujących się w tej samej sytuacji
      wyłącznie na podstawie terminu złożenia zeznania CIT (w przypadku, gdy oba
      podmioty złożą go w terminie przewidzianym przepisami, tj. w ciągu trzech miesięcy
      od zakończenia roku podatkowego), powodowałoby nieuzasadnione premiowanie
      (niewskazywane w żaden sposób w celach ulgi na innowacyjnych pracowników)
      składania zeznania CIT tylko po to, by spełnić kryterium techniczne. Mogłoby to
      prowadzić do sytuacji, w której uprawnienia (wraz z potencjalnym istotnym wpływem
      na sytuację finansową) tego samego podatnika (zobowiązanego do złożenia zeznania
      CIT np. do 31 marca) zmieniałaby się w kontekście ulgi na innowacyjnych
      pracowników w zależności od tego czy złoży deklarację pierwotną 28 lutego (a
      następnie skoryguje np. 2 marca) czy 1 marca (bez korekty).
      Podejście o deklaratoryjnym i technicznym charakterze złożenia zeznania CIT, które - w
      ocenie Spółki - wynika z celów przyświecających ustawodawcy (który musiał wyznaczyć
      określony termin początkowy, powiązany z zadeklarowaniem wystąpienia okoliczności
      z dyspozycji art. 18db ust. 1 ustawy o CIT), nie pozostaje w sprzeczności z wykładnią
      językową przepisu.
    Na marginesie, Wnioskodawca zwraca uwagę, że również analiza literalnego brzmienia
    art. 18db ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, iż intencją ustawodawcy nie było ograniczenie
    możliwości pomniejszenia zaliczek o pełną kwotę przysługującej ulgi. W przypadku, gdyby
    intencją ustawodawcy było wyraźne powiązanie uprawnienia do pomniejszenia zaliczek z
    momentem złożenia zeznania CIT (tj. ograniczenie ulgi jedynie do wynagrodzeń
    wypłacanych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania),
    należałoby oczekiwać jednoznacznego doprecyzowania tej okoliczności w przepisie.
    Tymczasem, przepis wyraźnie stanowi, że podatnik może pomniejszyć kwoty zaliczek o
    pełną kwotę nieodliczonej ulgi.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do pomniejszenia
    zaliczek PIT specjalistów B+R w danym roku podatkowym po raz pierwszy w stosunku do
    zaliczek PIT pobieranych od wynagrodzeń specjalistów B+R wypłacanych za pierwszy

    miesiąc roku podatkowego (n), podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu
    Skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wypłacono
    wynagrodzenia (n+2), przy czym faktyczne zmniejszenie wpłaty może zostać zrealizowane
    po złożeniu zeznania CIT (w dowolnym miesiącu, zgodnie z argumentacją przedstawioną w
    lit. a).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy wskazać, że organ przyjął za Spółką, że Spółka spełnia warunki
    określone w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, do skorzystania z ulgi na innowacyjnych
    pracowników.
    Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805, dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),
      działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą
      badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w
      celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań;
    Natomiast, stosownie do treści art. 18d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
      dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1
    Zgodnie z art. 18d ust. 9 updop,
      przepisu ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w
      zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.; dalej: Ustawa Nowelizująca), która weszła w życie
    1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy
    kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na innowacyjnych
    pracowników”.
    Regulacje dotyczącą tej ulgi zawiera dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych art. 18db, który w ust. 1 stanowi, że
      podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący
      przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy
      stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym

      odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających
      przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz
      zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty
      nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku
      podatkowym.
    Zgodnie z art. 18db ust. 2 updop,
      przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego
      podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia
      26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od
      dochodów (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:
      1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku
      pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia
      społecznego;
      2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;
      3) praw autorskich.
    Zgodnie z art. 18db ust. 3 updop,
      przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne
      bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:
      1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
      2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej
      na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Stosownie do treści art. 18db ust. 4 updop,
      uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
      miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył
      zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym
      zostało złożone to zeznanie.
    W myśl art. 18db ust. 5 updop,
      przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:
      1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia
      26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.
    Zgodnie z art. 18db ust. 6 updop,
      jeżeli podatnik utracił prawo do odliczenia, o którym mowa w ust. 1, dolicza kwoty
      poprzednio odliczone w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w
      którym utracił to prawo.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    przewidują dwie podstawowe stawki opodatkowania właściwe dla podatników tego
    podatku. Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2:
      podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art.
      24f, wynosi:
      1) 19% podstawy opodatkowania;
      2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej

      równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Zatem, dochody osiągane przez podatników zasadniczo podlegają opodatkowaniu
    podstawową stawką opodatkowania wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o pdop. Stawka ta
    jest bowiem podstawową stawką obowiązującą wszystkich podatników podatku
    dochodowego od osób prawnych i co do zasady powinna być przez nich (podatników o
    których mowa w ww. ustawie) stosowana.
    Z kolei zgodnie z art. 27 ustawy o pdop:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Jak wynika z opisu sprawy Spółka realizuje, a także będzie realizować w przyszłości,
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z tytułu której
    ponosi koszty kwalifikowane wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT. Na tej
    podstawie Spółka korzysta i będzie korzystać z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa
    w art. 18d ustawy o CIT, odliczając od podstawy opodatkowania koszty kwalifikowane
    zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. W celu realizacji działalności B+R Spółka angażuje
    osoby, które są i będą co do zasady zatrudniane na podstawie umów o pracę lub - w
    niektórych przypadkach - na podstawie umów o dzieło i/lub umów zlecenia. W związku z
    tym Spółka odprowadza i będzie odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych od dochodów specjalistów B+R zgodnie z art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy o
    PIT. Spółka wskazuje również, że wynagrodzenia są wypłacane pracownikom (w tym
    specjalistom B+R) do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który są one
    należne. Jednocześnie, w tym samym dniu, w którym wypłacane jest wynagrodzenie,
    następuje pobór zaliczek PIT. Całość można podzielić na następujące etapy:
        Miesiąc należny (n): miesiąc, za który należne jest wynagrodzenie za świadczoną
        pracę lub usługi wykonywane na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło.
        Miesiąc wypłaty/pobrania (n+1): miesiąc wypłaty wynagrodzenia i jednoczesnego
        pobrania zaliczek PIT, które następują w terminie do 10 dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, za który wynagrodzenia te są należne.
        Miesiąc przekazania (n+2): miesiąc wpłaty zaliczek PIT do urzędu skarbowego
        zgodnie z art. 38 i 42 ustawy o PIT, na mocy których Spółka jest zobowiązana
        przekazać pobraną zaliczkę PIT w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, w którym wypłacone jest wynagrodzenie/pobrane są zaliczki PIT.
    Ponadto jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, rok podatkowy w
    Spółce jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka wskazuje, że w roku podatkowym
    2023 osiągnęła dochód niższy od kwoty przysługującego Spółce odliczenia z tytułu ulgi B+R
    i w konsekwencji część kosztów kwalifikowanych ulgi B+R pozostaje do odliczenia w
    sześciu kolejnych latach podatkowych, zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT. Dodatkowo,
    Spółka przewiduje, że w kolejnych latach podatkowych sytuacja taka będzie się
    utrzymywała i osiągany dochód będzie niższy niż wartość ponoszonych kosztów
    kwalifikowanych, co oznacza, że w dalszym ciągu Spółka będzie posiadać niewykorzystaną
    kwotę odpisu z tytułu ulgi B+R. Spółka złożyła w marcu 2024 r. zeznanie, o którym mowa w

    art. 27 ust. 1 ustawy o CIT za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2023 roku do 31
    grudnia 2023 roku.
    W związku ze stosowaniem ulgi B+R w odniesieniu do kosztów związanych z
    zaangażowaniem specjalistów B+R, Spółka prowadzi rejestr czasu pracy, w którym zbiera
    informacje o miesięcznym faktycznym zaangażowaniu czasowym poszczególnych
    specjalistów B+R w działalność B+R, równocześnie gromadząc dane dotyczące całkowitego
    czasu pracy pracowników dla tego samego okresu. Na tej podstawie Spółka jest w stanie
    określić dla każdego specjalisty B+R, czy w danym miesiącu poświęcił co najmniej 50%
    ogólnego czasu pracy na realizację działalności B+R. Wyłącznie zaliczki PIT specjalistów
    B+R spełniających to kryterium są brane pod uwagę podczas kalkulacji ulgi na
    innowacyjnych pracowników.
    Ponadto Spółka zaznaczyła, że:
        spełnia wszystkie warunki do korzystania z ulgi B+R wskazane w art. 18d ustawy o
        CIT,
        spełnia warunki określone w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, do skorzystania z ulgi na
        innowacyjnych pracowników,
        zaliczki PIT, pobrane od dochodu (przychodu) osób fizycznych będących
        specjalistami B+R pochodzą z tytułu:
          stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego
          stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z
          ubezpieczenia społecznego,
          wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
          oraz praw autorskich,
        nie przysługuje mu zwrot podatkowy z tytułu poniesienia straty lub osiągnięcia
        dochodu niższego niż kwota przysługującego mu odliczenia w pierwszym roku
        prowadzenia działalności gospodarczej,
        nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej
        ani w ramach Polskiej Strefy Inwestycji, tj. nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o
        których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,
        nie przekazuje zaliczek PIT na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy o PIT.
    Ad. 1
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 jest ustalenie czy Spółka ma
    prawo, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu
    na rachunek Urzędu Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po
    złożeniu zeznania CIT (jednak nie później niż w odniesieniu do zaliczek PIT pobieranych od
    wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego) o kwotę ulgi na
    innowacyjnych pracowników odnoszącą się do wynagrodzeń należnych za miesiące
    przypadające po miesiącu, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT do ostatniego miesiąca
    roku podatkowego, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT, które nie zostały odliczone
    bezpośrednio w miesiącach, za które Spółka uzyskała prawo do skorzystania z niej.
    W przedmiotowym przypadku należy mieć na względzie treść powołanego wcześniej art.
    18db ust. 4 updop, w myśl którego,
      uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
      miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył
      zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym
      zostało złożone to zeznanie.

    Należy podkreślić, że przedmiotowa ulga ma zastosowanie od 2023 r. Podatnik może z
    niej skorzystać po złożeniu zeznania podatkowego za 2022 r.
    Z literalnego brzmienia 18db ust. 4 updop wynika, że prawo do pomniejszenia kwot
    podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek
    dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 18db
    ust. 1 updop, przysługuje podatnikowi począwszy od miesiąca następującego
    bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie.
    Przepis ten wskazuje najwcześniej moment, w którym można skorzystać z Ulgi na
    innowacyjnych pracowników w danym roku podatkowym. Kluczowy więc jest w kontekście
    niniejszego pytania art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, który przyznaje prawo do pomniejszenia
    zaliczek odprowadzanych przez podatnika będącego płatnikiem zaliczek z tytułu podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Przepis ten zaś nie wprowadza żadnych dyspozycji ani
    ograniczeń czasowych. Warto zwrócić zatem uwagę na ostatnią część art. 18d ust. 4
    ustawy o CIT: “do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie”.
    Przepis ten ogranicza potencjalnych beneficjentów Ulgi na innowacyjnych pracowników co
    do miesięcy, za które można skorzystać z odliczenia, tj. stanowi jednoznaczne
    potwierdzenie, iż mechanizm Ulgi na innowacyjnych pracowników jest bezpośrednio
    związany z całym rokiem podatkowym.
    Zapis ten nie wprowadza jednak konieczności korzystania z tej preferencji na bieżąco,
    tylko jedynie wskazuje na jej roczny charakter. Albowiem, w kolejnym roku, po złożeniu
    kolejnego zeznania, pod warunkiem spełnienia poszczególnych warunków określonych w
    przepisach, możliwe jest dalsze korzystania z Ulgi na innowacyjnych pracowników.
    Biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisów jak i celowość przepisu mającego
    wprowadzić preferencję podatkową dla podatników zajmujących się działalnością
    innowacyjną, podatnik ma prawo do skorzystania z omawianej preferencji (w związku z
    posiadanym aktywem B+R oraz występowaniem pracowników B+R) najpóźniej w ostatnim
    miesiącu tegoż roku podatkowego, w którym złożono Zeznanie za poprzedni rok
    podatkowy.
    W tym miejscu wskazać należy, że istotnym aspektem stosowania ulgi na innowacyjnych
    pracowników jest miesiąc pobrania zaliczek PIT od dochodów (przychodów) osób
    fizycznych z tytułu wskazanego w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, a nie miesiąc za który
    należne jest wynagrodzenie.
    W związku z powyższym, Spółka ma prawo do skorzystania z Ulgi na innowacyjnych
    pracowników w dowolnym miesiącu roku podatkowego podatnika począwszy od miesiąca
    następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył Zeznanie, w
    odniesieniu do miesięcy do końca tegoż roku podatkowego. Innymi słowy, w praktyce po
    złożeniu Zeznania, podatnik może wybrać dowolny miesiąc, w którym faktycznie skorzysta
    z uprawnienia nabytego za dany miesiąc - pod warunkiem, że ten miesiąc wypadł przed
    końcem roku podatkowego oraz że zaliczki na PIT od ww. wynagrodzeń zostały pobrane
    do końca danego roku podatkowego.
    Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się
    pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i
    celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia
    przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego
    tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia
    językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Jak podkreślił
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 kwietnia 2014 r., II FSK 1077/12,
    wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni
    prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby sprzeczna z
    językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady praworządności.
    Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice dopuszczalnej wykładni,
    gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego sensu, jakiego możemy

    poszukiwać w tekście przepisów prawa” (zob. wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2000 r., III SA
    3055/09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4; również R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa
    podatkowego, Warszawa 1995, s. 101-102). Nie ma w szczególności konieczności potrzeby
    sięgania po argumenty celowościowe wtedy, gdy już po zastosowaniu reguł
    znaczeniowych albo metody językowej i dyrektyw systemowych uda się osiągnąć właściwy
    wynik wykładni, to jest ustalić pozbawione cech niedorzeczności znaczenie
    interpretowanej normy (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 1
    marca 2007 r., III CZP 94/06, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 95 i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8
    maja 1998 r., I CKN 664/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 7). Jeżeli przepis prawa jest
    jednoznaczny w swej warstwie językowej, nie zachodzi potrzeba, ani możliwość,
    stosowania innych metod wykładni. W innych przypadkach ustalenie treści normy prawnej
    zawartej w gramatycznym sformułowaniu przepisu prawa może wymagać odwołania się
    do dalszych metod wykładni, np. wykładni systemowej wewnętrznej lub zewnętrznej.
    Metodami wykładni systemowej czy celowościowej nie można wykroczyć poza ramy
    możliwych znaczeń interpretowanego przepisu wynikające z jego wykładni gramatycznej.
    Wykładnia przepisu dokonana z naruszeniem tej zasady stanowi już wykładnię contra
    legem, a więc prowadzi do naruszenia przepisu podlegającego interpretacji.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że tzw. ulga na innowacyjnych pracowników
    ma zastosowanie od 2023 r. Podatnik może z niej skorzystać po złożeniu zeznania
    podatkowego za 2022 r. Spółka ma prawo do skorzystania z Ulgi na innowacyjnych
    pracowników w dowolnym miesiącu roku podatkowego podatnika począwszy od miesiąca
    następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył Zeznanie. Tym samym
    podatnik może wybrać dowolny miesiąc, w którym faktycznie skorzysta z uprawnienia
    nabytego za dany miesiąc - pod warunkiem, że ten miesiąc wypadł przed końcem roku
    podatkowego oraz że zaliczki na PIT od ww. wynagrodzeń zostały pobrane do końca roku
    podatkowego.
    W związku z powyższym należy zgodzić się z Państwa stwierdzeniem, że ww. przepisy nie
    wskazują, aby możliwość pomniejszenia kwoty podlegających przekazaniu na rachunek
    Urzędu Skarbowego zaliczek PIT o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku
    obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym miała mieć miejsce tylko
    bezpośrednio w miesiącu, w którym dane zaliczki PIT za właściwy okres powinny zostać
    odprowadzone.
    Prawidłowym jest również Państwa stwierdzenie, iż przepisy te wskazują najwcześniejszy
    moment, w którym można skorzystać z ulgi na innowacyjnych pracowników w danym
    roku podatkowym (faktyczne pomniejszenie wpłaty).
    W związku z powyższym mogą Państwo skorzystać z ww. ulgi w dowolnym miesiącu 2024
    r. następującym po złożeniu zeznania za 2023 r. jednak tylko do końca tego roku
    podatkowego.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w wyżej wskazanej części należało uznać za
    prawidłowe.
    Mając na celu określenie okresu, za który podatnik ma prawo pomniejszać zaliczki PIT w
    związku z rozliczeniem, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT, wskazać należy, że jak
    przedstawiła Spółka w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynagrodzenia są
    wypłacane pracownikom (w tym specjalistom B+R) do 10 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, za który są one należne. Jednocześnie, w tym samym dniu, w którym wypłacane
    jest wynagrodzenie, następuje pobór zaliczek PIT. Całość można podzielić na następujące
    etapy:
        Miesiąc należny (n): miesiąc, za który należne jest wynagrodzenie za świadczoną
        pracę lub usługi wykonywane na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło.

        Miesiąc wypłaty/pobrania (n+1): miesiąc wypłaty wynagrodzenia i jednoczesnego
        pobrania zaliczek PIT, które następują w terminie do 10 dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, za który wynagrodzenia te są należne.
        Miesiąc przekazania (n+2): miesiąc wpłaty zaliczek PIT do urzędu skarbowego
        zgodnie z art. 38 i 42 ustawy o PIT, na mocy których Spółka jest zobowiązana
        przekazać pobraną zaliczkę PIT w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, w którym wypłacone jest wynagrodzenie/pobrane są zaliczki PIT.
    Jeszcze raz należy podkreślić, że z przepisu art. 18db ust. 2 ustawy CIT wynika, że przepis
    ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów)
    osób fizycznych, z tytułu: (...). Możliwość skorzystania z ulgi na innowacyjnych
    pracowników zależy więc od daty pobrania zaliczek PIT od wypłacanych wynagrodzeń a
    nie od miesiąca za który należne jest wynagrodzenie.
    W związku z powyższym w sytuacji gdy za ostatni miesiąc (miesiąc należny (n)) roku
    podatkowego wynagrodzenie za ten miesiąc zostanie wypłacone w miesiącu następnym
    (miesiąc wypłaty (n+1)) oraz w miesiącu następnym (miesiąc pobrania (n+1) zostaną
    pobrane z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (jak ma to
    miejsce w przedmiotowej sprawie) Spółka nie ma/ nie będzie miała prawa do
    pomniejszenia Zaliczek PIT pracowników również za ostatni miesiąc roku podatkowego
    (miesiąc należny (n)).
    Tym samym wynagrodzenia za listopad wypłacone w grudniu, w stosunku do których w
    grudniu zostaną pobrane z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
    będą ostatnimi wynagrodzeniami roku podatkowego, w stosunku do których Spółka
    będzie uprawniona do zastosowania Ulgi.
    Państwa stanowisko, zgodnie z którym, odliczenie ulgi na innowacyjnych pracowników
    będzie mogło być dokonane w odniesieniu do wynagrodzeń należnych za ostatni miesiąc
    roku podatkowego (n), nawet jeżeli wynagrodzenie za ten miesiąc, a co za tym idzie
    pobranie zaliczek PIT, nastąpi w kolejnym miesiącu (n+1), a przekazanie zaliczek PIT do
    urzędu skarbowego nastąpi w miesiącu, przypadającym po miesiącu, w którym pobrano
    zaliczki PIT (n+2) - w drugim miesiącu kolejnego roku podatkowego - jest nieprawidłowe.
    Ad. 2
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2, należy ponownie powołać
    treść art. 18db ust. 4 updop, w myśl którego,
      uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
      miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył
      zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym
      zostało złożone to zeznanie.
    Z literalnego brzmienia 18db ust. 4 updop wynika, że prawo do pomniejszenia kwot
    podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek
    dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 18db
    ust. 1 updop, przysługuje podatnikowi począwszy od miesiąca następującego
    bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie.
    Nie można tym samym zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że podatnik może
    (technicznie) pomniejszać wpłaty zaliczek PIT do Urzędu Skarbowego od miesiąca
    następującego po złożeniu zeznania CIT, ale w kwocie dostępnego pomniejszenia może
    uwzględnić wysokość zaliczek PIT pobranych od wynagrodzeń należnych za miesiące

    poprzedzające okres zeznania CIT (nie wcześniej niż od początku danego roku, w którym
    składa zeznanie CIT) wypłaconych na rzecz specjalistów B+R, którzy poświęcili w tych
    miesiącach co najmniej 50% swojego miesięcznego czasu pracy na działalność B+R.
    W związku z powyższym Spółka nie ma/ nie będzie miała prawa, na podstawie art. 18db
    ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu
    Skarbowego zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu zeznania CIT
    (jednak nie później niż w odniesieniu do zaliczek PIT pobieranych od wynagrodzeń
    należnych za ostatni miesiąc roku podatkowego) o kwotę ulgi na innowacyjnych
    pracowników odnoszącą się do wynagrodzeń należnych za miesiące przypadające od
    pierwszego miesiąca roku podatkowego, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT do
    miesiąca, w którym Spółka złożyła zeznanie CIT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
        Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
        Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.