Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.33.2025.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych (tj. ujęcie danego wydatku „jako koszt” w księgach rachunkowych – ujęcie wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. Podkreślić należy, że zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też modyfikować materialnego prawa podatkowego.
Słowa kluczowe: faktura-faktura handlowa; koszt-koszty pośrednie; koszt-moment zarachowania kosztów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia czy:
        ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w opisie stanu
        faktycznego/ zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania
        przychodów w momencie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj.
        w dacie pod którą zostaną one ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowane) na
        podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku
        faktury (rachunku) na dowolnym koncie księgowym
        ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w opisie stanu
        faktycznego/ zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania
        przychodów każdorazowo w roku podatkowym, w którym te Usługi zostały na rzecz
        Spółki wykonane niezależnie od momentu wystawienia faktury dokumentującej te
        Usługi, jej otrzymania oraz niezależnie od daty pod którą koszty te zostały ujęte w
        księgach rachunkowych Spółki
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka z o.o. (dalej: Wnioskodawca/Spółka) jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych w Polsce i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów
    bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest zarejestrowanym w Polsce czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działalność gospodarcza Spółki koncentruje się na hurtowej oraz detalicznej sprzedaży (...)
    oraz (...) na rynku polskim i zagranicznym Europy Środkowo-Wschodniej, gdzie stosowany
    model dystrybucji polega na sprzedaży towarów do uprawnionych pośredników.
    Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994
    r. o rachunkowości.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka ponosi i będzie ponosić w
    przyszłości koszty różnego rodzaju usług, które spełniają/będą spełniały przesłanki do
    uznania ich za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    (dalej: Usługi). Jednocześnie, koszty Usług nie zostały wymienione w katalogu wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Koszty Usług są/będą tzw. kosztami pośrednimi, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy
    o CIT.

    W związku z zakupem Usług dochodzi/może dochodzić do sytuacji, w których rok
    wykonania Usługi lub otrzymania lub wystawienia faktury dokumentującej Usługę jest inny
    aniżeli rok, w którym faktura ta zostaje ujęta przez Spółkę w księgach rachunkowych
    (zaksięgowana).
    Różne, możliwe warianty dotyczące momentu wykonania Usług, wystawienia, otrzymania
    faktury i jej zaksięgowania zostały opisane w poniższych przypadkach (dalej: Przypadki):
    1) Spółka otrzymała fakturę w danym roku podatkowym (np. 2024) , która została
      wystawiona w tym samym roku podatkowym (np. 2024) i faktura ta dokumentuje
      Usługi wykonane w roku poprzedzającym rok wystawienia faktury i jej otrzymania
      przez Spółkę (np. 2023). Spółka zaksięgowała fakturę w roku, w którym otrzymała
      fakturę (tutaj 2024) ujmując ją w księgach rachunkowych tego roku (np. 2024),
    2) Spółka otrzymała fakturę w danym roku podatkowym (np. 2024), która została
      wystawiona w poprzednim roku podatkowym (np. 2023) i faktura ta dokumentuje
      Usługi wykonane w roku wystawienia faktury (np. 2023). Spółka zaksięgowała fakturę
      w roku, w którym otrzymała fakturę (np. 2024) ujmując ją w księgach rachunkowych
      tego roku (np. 2024),
    3) Spółka otrzymała fakturę w danym roku podatkowym (np. 2023), która została
      wystawiona w tym samym roku podatkowym (np. 2023) i faktura ta dokumentuje
      Usługi wykonane w tym samym roku podatkowym (np. 2023). Spółka zaksięgowała
      fakturę w roku podatkowym następnym po roku wystawienia faktury, jej otrzymania
      przez Spółkę i wykonania Usługi (np. 2024) ujmując ją w księgach rachunkowych tego
      roku (np. 2024).
    Niezależnie od dat wystawienia/otrzymania faktur dokumentujących nabycie Usług
    wystawione faktury dotyczą Usług świadczonych na rzecz Spółki w danym roku
    podatkowym, natomiast Spółka każdorazowo księguje fakturę w roku następującym po
    roku, w którym doszło do wykonania Usługi, do której odnosi się ta faktura.
    Otrzymywane przez Spółkę faktury dotyczące Usług nie dotyczą usług, które byłyby
    świadczone przez ich dostawcę na rzecz Spółki w okresie na przełomie lat podatkowych -
    Usługi mają charakter pojedynczej usługi o charakterze jednorazowym, samoistnym i nie
    dochodzi do sytuacji, w których okres ich świadczenia przekraczałby okres jednego roku
    podatkowego (nie są usługami o charakterze ciągłym).
    Rok podatkowy Wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
    Pytania
    1) Czy ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w opisie stanu
      faktycznego / zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów
      w momencie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dacie pod
      którą zostaną one ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowane) na podstawie
      otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury
      (rachunku) na dowolnym koncie księgowym?
    2) Czy ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w opisie stanu
      faktycznego / zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów
      każdorazowo w roku podatkowym, w którym te Usługi zostały na rzecz Spółki
      wykonane niezależnie od momentu wystawienia faktury dokumentującej te Usługi, jej
      otrzymania oraz niezależnie od daty pod którą koszty te zostały ujęte w księgach
      rachunkowych Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy:
    1. Zdaniem Spółki ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w
    opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania

    przychodów w momencie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dacie
    pod którą zostaną one ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowane) na podstawie
    otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku)
    na dowolnym koncie księgowym.
    2. Zdaniem Spółki ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w
    opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania
    przychodów każdorazowo w roku podatkowym, w którym te Usługi zostały na rzecz Spółki
    wykonane niezależnie od momentu wystawienia faktury dokumentującej te Usługi, jej
    otrzymania oraz niezależnie od daty pod którą koszty te zostały ujęte w księgach
    rachunkowych Spółki.
    Uwagi wstępne do przedstawionego stanowiska Spółki
    Na wstępie Spółka pragnie wskazać, że w ocenie Spółki prawidłowe jest jej stanowisko
    zaprezentowane w odniesieniu do pytania oznaczonego we Wniosku jako pytanie nr 1.
    Zdaniem Spółki we wskazanym we Wniosku stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym
    Spółka każdorazowo uprawniona jest do ujmowania opisanych we Wniosku kosztów Usług
    (stanowiących tzw. koszty pośrednie) w dacie pod którą zostały one ujęte w księgach
    rachunkowych (zaksięgowane) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo innego
    dokumentu w razie braku faktury (rachunku) na dowolnym koncie księgowym
    (niekoniecznie jako koszt). Zdaniem Spółki prawidłowość takiego stanowiska znajduje
    jednoznaczne potwierdzenie w brzmieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.
    Szczegółowe uzasadnienie takiego stanowiska Spółka przedstawia poniżej.
    Jednocześnie w celu uzyskania jednoznacznej odpowiedzi w zakresie ujęcia dla potrzeb
    CIT kosztów zakupu Usług, gdyby stanowisko zaprezentowane przez Spółkę we Wniosku w
    zakresie pytania oznaczonego jako pytanie nr 1 zostało uznane przez Dyrektora KIS za
    nieprawidłowe, Spółka postanowiła przedstawić dodatkowe pytanie i stanowisko w
    przedmiotowej sprawie oznaczone we Wniosku numerem 2.
    Szczegółowe uzasadnienie powyżej zaprezentowanego stanowiska Wnioskodawcy w
    zakresie sformułowanych we Wniosku pytań.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, cyt.: „kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 (...)”.
    Powyższa definicja kosztu uzyskania przychodu ma charakter ogólny - wynika z niej, że
    kosztem uzyskania przychodów może być jedynie koszt poniesiony przez podatnika w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Przy czym,
    zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną prezentowaną przez Dyrektora KIS w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych - przykładowo interpretacja indywidualna z
    16.08.2024 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.234.2024.1.BJ), cyt.: „kosztem uzyskania
    przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, -
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.”
    Tak jak zostało to wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego ponoszone
    przez Spółkę koszty nabycia Usług będące przedmiotem zapytania Spółki w ramach
    niniejszego Wniosku spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem kwestia ta nie jest przedmiotem analizy w ramach
    niniejszego Wniosku.
    Istotnym z perspektywy niniejszego Wniosku jest jednak moment potrącalności kosztów
    tych Usług dla celów CIT. W tym kontekście należy wskazać, że przepisy ustawy o CIT
    wprost regulują ten moment, przy czym będzie on różny w zależności od tego czy
    analizowane koszty są kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami, czy też
    kosztami uzyskania przychodów innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    tj. tzw. kosztami pośrednimi. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego zapytanie i wątpliwości Spółki dotyczą kosztów Usług , które spełniają
    przesłanki do uznania ich za tzw. koszty pośrednie.
    W przypadku kosztów pośrednich moment ich potrącalności dla celów CIT został
    uregulowany w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT. Zgodnie z tymi przepisami, cyt.:
    „4d. Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok
    podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie
    do długości okresu, którego dotyczą.
    4e. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
    uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
    podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie
    innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy
    dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych
    kosztów.”
    Spółka pragnie zaznaczyć, iż art. 15 ust. 4a i 4f-4h dotyczą odpowiednio kosztów prac
    rozwojowych, kosztów zaniechanych inwestycji, wynagrodzeń pracowników, wpłat na PPK
    oraz składek ZUS-owskich od wynagrodzeń pracowniczych, a więc nie mają one
    zastosowania do stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem
    Wniosku. Z pespektywy Wniosku i momentu ujęcia dla celów CIT opisanych w nim
    ponoszonych przez Spółkę kosztów Usług, istotne są zatem ogólne reguły dotyczące
    potrącalności kosztów pośrednich, o których mowa w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT. Z
    analizy art. 15 ust. 4e ustawy o CIT wprost wynika, że aby doszło do poniesienia kosztu
    pośredniego, to musi nastąpić:
        wystawienie faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury
        (rachunku) dokumentującego daną transakcję, i
        ich ujęcie w księgach rachunkowych podatnika (ich zaksięgowanie).

    Mając zatem na uwadze powyższe w świetle przedmiotowej regulacji ujęcie danego
    wydatku dla celów CIT i tym samym możliwość uwzględnienia jego wpływu na wysokość
    podstawy opodatkowania CIT są zależne od daty, pod którą został on ujęty w księgach
    rachunkowych (zaksięgowany).
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem
    niniejszego Wniosku Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi i
    będzie ponosić w przyszłości koszty Usług stanowiące koszty pośrednie.
    W związku z zakupem Usług dochodzi / może dochodzić do sytuacji, w których rok
    wykonania Usługi lub otrzymania lub wystawienia faktury dokumentującej Usługę jest inny
    aniżeli rok, w którym faktura ta zostaje ujęta przez Spółkę w księgach rachunkowych
    (zaksięgowana). Mogą mieć miejsce następujące
    Przypadki:
    1) Spółka otrzymała fakturę w danym roku podatkowym (np. 2024) , która została
      wystawiona w tym samym roku podatkowym (np. 2024) i faktura ta dokumentuje
      Usługi wykonane w roku poprzedzającym rok wystawienia faktury i jej otrzymania
      przez Spółkę (np. 2023). Spółka zaksięgowała fakturę w roku, w którym otrzymała
      fakturę (tutaj 2024) ujmując ją w księgach rachunkowych tego roku (np. 2024),
    2) Spółka otrzymała fakturę w danym roku podatkowym (np. 2024), która została
      wystawiona w poprzednim roku podatkowym (np. 2023) i faktura ta dokumentuje
      Usługi wykonane w roku wystawienia faktury (np. 2023). Spółka zaksięgowała fakturę
      w roku, w którym otrzymała fakturę (np. 2024) ujmując ją w księgach rachunkowych
      tego roku (np. 2024),
    3) Spółka otrzymała fakturę w danym roku podatkowym (np. 2023), która została
      wystawiona w tym samym roku podatkowym (np. 2023) i faktura ta dokumentuje
      Usługi wykonane w tym samym roku podatkowym (np. 2023). Spółka zaksięgowała
      fakturę w roku podatkowym następnym po roku wystawienia faktury, jej otrzymania
      przez Spółkę i wykonania Usługi (np. 2024) ujmując ją w księgach rachunkowych tego
      roku (np. 2024).
    Mając zatem na uwadze powyżej wskazane regulacje oraz opisany stan faktyczny /
    zdarzenie przyszłe należy wskazać, że Spółka każdorazowo - w przypadku nabywania
    Usług (stanowiących dla niej tzw. koszty pośrednie) - jest / będzie uprawniona do ich
    ujmowania jako koszty dla celów CIT w dacie pod którą koszty te zostały ujęte w księgach
    rachunkowych (zaksięgowane) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo innego
    dowodu w przypadku braku faktury (rachunku).
    W takim przypadku bez znaczenia będzie kiedy Spółka otrzymała fakturę dokumentującą
    Usługi, czy też fakt, że wykonanie na jej rzecz Usług miało miejsce w roku podatkowym
    poprzedzającym rok, w którym Spółka zaksięgowała fakturę (inny dokument)
    dokumentujące wykonanie Usług. Przepisy ustawy o CIT nie uzależniają bowiem momentu
    potrącalności kosztów pośrednich od jakiejkolwiek innej przesłanki aniżeli faktu
    zaksięgowania wydatku w księgach rachunkowych podatnika. Tym samym, we
    wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Przypadkach Spółka będzie
    uprawniona do rozliczenia kosztów Usług wykonanych na jej rzecz w roku, w którym
    koszty tych Usług zostały zaksięgowane, tj. w dacie pod którą zostały ujęte w księgach
    rachunkowych.
    Jednocześnie zdaniem Spółki jakkolwiek moment na który ujęto dany wydatek w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) determinuje moment, w którym wydatek ten może zostać
    potrącony dla celów CIT (tj. stanowić koszt uzyskania przychodów i wpływać na wysokość
    podstawy opodatkowania CIT), to w opinii Spółki w takim przypadku chodzi o jego ujęcie
    na dowolnym koncie księgowym, nie chodzi natomiast o ujęcie jako koszt dla potrzeb
    rachunkowych.

    W tym kontekście należy bowiem wskazać, że świetle literalnego brzmienia art. 15 ust. 4e
    ustawy o CIT przepisy podatkowe wskazują jedynie na „dzień”, na który ujęto koszt w
    księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo
    innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku). Regulacje nie wskazują
    jednocześnie, że taki wydatek musi być ujęty „jako koszt” dla celów rachunkowych. Dla
    uznania danego wydatku za koszt podatkowy wystarczy więc ujęcie go na jakimkolwiek
    koncie rachunkowym (nie musi to być konto zawierające pozycje stanowiące koszty
    księgowe). Wyjątek stanowiłoby jedynie ujęcie danego kosztu jako rezerw albo biernych
    rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    Prawidłowość stanowiska Spółki zgodnie z którym momentem określającym moment
    rozpoznania dla celów CIT kosztów pośrednich jest moment ich ujęcia w księgach
    rachunkowych (zaksięgowania) na dowolnym koncie księgowym (niekoniecznie ujęcia jako
    koszt dla potrzeb rachunkowych) znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii
    interpretacyjnej Dyrektora KIS. Poniżej Spółka przedstawia przykładowe interpretacje
    indywidualne potwierdzające takie stanowisko:
        interpretacja indywidualna z 9 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.731.2023.1.
        PC, w której wskazano, że cyt.: „Natomiast, odnosząc się do Państwa wątpliwości
        odnoście momentu potrącenia kosztów wdrożenia Systemu ponownie wskazać
        należy, że zgodnie z art. 15 ust. 4d u.p.d.o.p., koszty pośrednie potrąca się, co do
        zasady, w dacie ich poniesienia. Natomiast, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
        przychodów, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
        (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który
        ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z
        wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych
        rozliczeń międzyokresowych kosztów, bez względu na sposób ujęcia tego kosztu
        dla celów rachunkowych (bilansowych), tj. bez względu na to, czy dany wydatek
        ujęto w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na koncie kosztowym czy też nie.
        Zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też modyfikować
        materialnego prawa podatkowego. Przepisy ustawy o rachunkowości określają
        jedynie sposób prowadzenia ksiąg i jako takie nie mogą rozstrzygać o tym, co jest, a
        co nie jest kosztem uzyskania przychodów. Księgi rachunkowe służą ustaleniu
        wysokości dochodu (straty) podatkowego, nie mają zaś charakteru
        podatkotwórczego (wyrok TK z 4 lutego 1994 r. sygn. akt U 2/90). W świetle
        powyższego należy uznać, że data ujęcia danego wydatku "jako koszt" w księgach
        rachunkowych (ujęcie wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać
        kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu
        uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4eu.p.d.o.p., bowiem, jak wyżej
        wskazano, przez poniesienie kosztu w świetle ww. przepisu należy rozumieć ujęcie
        wydatku w księgach rachunkowych, bez względu na rodzaj konta na którym go
        ujęto..”
        interpretacja indywidualna z 27 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.336.2023.1.
        JMS, w której wskazano, że cyt.: „Odnosząc się do momentu ujęcia wydatków
        poniesionych na zakup części zamiennych w kosztach uzyskania przychodu
        wskazać należy, że Spółka będzie uprawniona do rozpoznania ich w kosztach
        podatkowych w dacie, pod którą dany wydatek zostanie ujęty w księgach

        rachunkowych bez względu na rodzaj konta, na jakim zostanie dokonany zapis
        księgowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo
        biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Tym samym uznać należy, że ww.
        wydatki powinny zostać potrącone w dacie ich poniesienia, którą wyznacza art. 15
        ust. 4e ustawy o CIT, czyli w dniu w którym ujęto koszt na podstawie otrzymanej
        faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w
        przypadku braku faktury (rachunku) w księgach rachunkowych.”
        interpretacja indywidualna z 27 stycznia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.245.2022.2.ASK, w której wskazano, że cyt.: „W zakresie wszelkich wydatków
        stanowiących na gruncie ustawy o CIT pośrednie koszty uzyskania przychodów,
        które w momencie poniesienia, dla celów księgowych, są ujmowane na innych
        kontach niż kosztowe (tj. nie są księgowane jako koszt), podatnik jest uprawniony
        do rozpoznania ich w kosztach podatkowych w dacie, pod którą dany wydatek
        zostanie ujęty w księgach rachunkowych bez względu na rodzaj konta, na jakim
        zostanie dokonany zapis księgowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych
        jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    Należy bowiem zauważyć, że istnieje taka grupa wydatków (kosztów) poniesionych przez
    podatnika, które stanowią koszt poniesiony w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, a
    rachunkowo nie będą ujęte na koncie kosztowym wcale albo będą ujęte z opóźnieniem.
    W związku z powyższym, jeżeli podatnik poniósł dany wydatek (koszt), który ujęty został w
    księgach rachunkowych i zgodnie z ustawą o CIT można go uznać za koszt pośredni, to
    data ujęcia w księgach rachunkowych tego wydatku będzie momentem poniesienia kosztu
    podatkowego.
    W świetle powyższego należy uznać, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach
    rachunkowych (tj. ujęcie danego wydatku "jako koszt" w księgach rachunkowych - ujęcie
    wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać
    na moment zaliczenia go jako kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4e
    ustawy o CIT.”
    Podobne stanowisko zostały również wyrażone w interpretacjach indywidualnej z dnia 20
    stycznia 2023 r., sygn.: 0111-KDIB2-1.4010.661.2022.1.BJ.
        interpretacja indywidualna z 26 kwietnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-
        2.4010.90.2019.1.DP, w której wskazano, że cyt.: „Reasumując, dniem poniesienia
        kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 4e ustawy o CIT jest, z
        zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
        (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który
        ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z
        wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych
        rozliczeń międzyokresowych kosztów, bez względu na sposób ujęcia tego kosztu
        dla celów rachunkowych (bilansowych), tj. bez względu na to, czy dany wydatek
        ujęto w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na koncie kosztowym czy też nie.”
    W kontekście uregulowania momentu potrącalności kosztów pośrednich należy zwrócić
    uwagę na jeszcze jedną kwestię. Zdanie drugie art. 15 ust. 4e ustawy o CIT stanowi, że
    jeżeli koszty pośrednie dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest

    możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku
    stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego
    dotyczą. Stanowi to zatem odstępstwo od ogólnej zasady uregulowanej w tym przepisie
    zgodnie z którą koszty pośrednie co do zasady są potrącalne w dacie ich poniesienia.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego niezależnie od dat
    wystawienia/ otrzymania przez Spółkę faktur (dotyczących Usług świadczonych na rzecz
    Spółki w danym roku podatkowym) Spółka każdorazowo księguje fakturę w roku
    następującym po roku, w którym doszło do wykonania Usługi, do której odnosi się dana
    faktura. Przy czym, co istotne otrzymywane na gruncie opisanego we Wniosku stanu
    faktycznego / zdarzenia przyszłego faktury nie dotyczą usług świadczonych na rzecz Spółki
    na przełomie lat podatkowych. Usługi świadczone na rzecz Spółki mają charakter
    pojedynczej usługi o charakterze jednorazowym i nie dochodzi do sytuacji, w których
    okres ich świadczenia przekraczałby okres jednego roku podatkowego (nie są to usługi o
    charakterze ciągłym).
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki zdania drugiego art. 15 ust. 4d ustawy o CIT nie
    można odnieść do sytuacji Spółki, wobec której świadczone są wyłącznie usługi
    pojedyncze o charakterze jednorazowym i ich wykonanie ma miejsce w danym roku
    podatkowym. Nie dochodzi zatem do sytuacji, w której świadczenie Usług zaczynałoby się
    w jednym roku podatkowym, a kończyło w następnym roku podatkowym. Tym samym, w
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie dochodzi do poniesienia kosztów pośrednich
    przekraczających okres roku podatkowego, które musiałyby być rozliczane przez Spółkę
    dla celów CIT w czasie (tj. proporcjonalnie do okresu którego dotyczą).
    Podsumowując nie ulega zatem żadnej wątpliwości, iż w analizowanym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym Spółka jest / będzie uprawniona do ujmowania kosztów
    świadczonych na jej rzecz Usług (stanowiących koszty pośrednie) każdorazowo w
    momencie ich poniesienia rozumianym jako data pod którą dany koszt został ujęty w
    księgach rachunkowych na podstawie faktury (rachunku) albo innego dokumentu w razie
    braku faktury (rachunku) na dowolnym koncie księgowym (niekoniecznie jako koszt) - z
    wyłączeniem sytuacji, gdyby koszty te ujmowane były jako rezerwy albo bierne
    międzyokresowe rozliczenia kosztów.
    Ad. 2.
    Jednocześnie w sytuacji, gdyby Dyrektor KIS uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki
    zaprezentowane w odniesieniu do pytania oznaczonego we Wniosku jako pytanie nr 1, to
    zdaniem Spółki, koszty Usług stanowią / będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania
    przychodów każdorazowo w roku podatkowym, w którym wykonane zostały na rzecz
    Spółki Usługi (tj. niezależnie od momentu wystawienie lub otrzymania faktury / innego
    dokumentu w przypadku braku faktury dokumentujących poniesienie kosztu tych usług i
    ich ujęcia przez Spółkę w księgach rachunkowych).
    Jak wskazano już w uzasadnieniu do pytania oznaczonego we Wniosku jako pytanie nr 1
    zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, cyt.: „kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 (...)”.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego wskazanego we Wniosku
    ponoszone przez Spółkę tzw. koszty pośrednie będące przedmiotem zapytania Spółki
    spełniają / będą spełniały wszystkie przesłanki do uznania ich za koszty uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem kwestia ta nie jest
    przedmiotem analizy w ramach niniejszego Wniosku. Spółka jest/będzie bowiem
    uprawniona do uwzględnienia kosztów Usług w ramach ustalania wyniku podatkowego
    Spółki.

    Z perspektywy Wniosku istotne jest natomiast, w jakim okresie (w którym roku
    podatkowym) przedmiotowe koszty mogą / będą mogły być uznawane przez Spółkę za
    koszty uzyskania przychodów dla celów CIT.
    Kwestia potrącalności kosztów pośrednich została uregulowana w art. 15 ust. 4d i 4e
    ustawy o CIT. Zgodnie z tymi regulacjami, cyt.:
    „4d. Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok
    podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie
    do długości okresu, którego dotyczą. 4e. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania
    przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w
    księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo
    dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
    (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.”
    W kontekście powyższego koszty pośrednie zgodnie z ogólną regułą zawartą w w/w
    przepisach stanowią koszty uzyskana przychodów w momencie ich poniesienia, tj. w dacie
    pod którą zostały one ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowane) na podstawie
    faktury (rachunku) albo innego dowodu w razie braku faktury (rachunku). Wyjątek stanowi
    przypadek, gdy koszty takie dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest
    możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego. W takiej sytuacji
    koszty te podlegają rozliczeniu w czasie proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.
    W stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku proces księgowania
    (ujęcia w księgach) kosztów Usług następuje / będzie następować każdorazowo w roku
    podatkowym następującym po roku, w którym Usługi zostały wykonane na rzecz Spółki. W
    tym kontekście istotne jest również wskazanie, że Usługi nie są usługami ciągłymi,
    świadczonymi na przełomie lat podatkowych, są to usługi o charakterze jednorazowym,
    które zawsze są / będą wykonywane w ramach jednego roku podatkowego. Może
    dochodzić jedynie do sytuacji, że faktura zostanie przez Spółkę otrzymana dopiero w roku
    kolejnym i na co wskazano już wyżej jej księgowanie nastąpi w innym roku podatkowym
    aniżeli rok wykonania Usług. Niemniej jednak w ocenie Spółki taka sytuacja nie warunkuje
    i nie może sprowadzać się do uznania, że w takim przypadku Usługi dotyczą okresu
    przekraczającego rok podatkowy, ponieważ dotyczą one wyłącznie roku podatkowego, w
    którym zostały wykonane.
    Mając na uwadze powyższe zdaniem Spółki do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    opisanego we Wniosku nie będzie zatem znajdowała zastosowania regulacja zawarta w
    zdaniu drugim art. 15 ust. 4d ustawy o CIT nakazująca rozliczanie kosztów usług w czasie.
    Koszty Usług będą zatem potrącalne dla celów CIT według zasad ogólnych.
    Zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Spółkę w odniesieniu do pytania nr 1
    momentem potrącalności tych kosztów dla celów CIT - w świetle brzmienia art. 15 ust. 4d i
    4e ustawy o CIT - każdorazowo jest / będzie data pod którą zostały one ujęte w księgach
    rachunkowych Spółki (zaksięgowane) na podstawie faktury (rachunku) albo innego
    dokumentu w razie braku faktury (rachunku) na dowolnym koncie księgowanym
    (niekoniecznie jako koszt).
    W sytuacji jednak, gdyby Dyrektor KIS z jakichkolwiek przyczyn uznał, że stanowisko Spółki
    w tym zakresie jest nieprawidłowe, to zdaniem Spółki koszty Usług powinny stanowić dla
    Spółki koszty uzyskania przychodów każdorazowo w roku podatkowym, w którym
    wyświadczone zostały na rzecz Spółki Usługi.
    Jak zostało już wskazane powyżej koszty Usług spełniają / będą spełniały wszystkie
    przesłanki do uznania ich za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT. W tym w szczególności nie są/nie będą one wymienione w katalogu kosztów

    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o
    CIT. W sytuacji zatem, gdyby Dyrektor KIS uznał, że momentem ich potrącalności nie jest
    moment zaksięgowania faktur dokumentujących poniesienie tych kosztów - co ma miejsce
    w roku podatkowym następującym po roku wykonania Usług albo po roku wykonania
    Usług i wystawienia faktury, albo po roku wykonania Usług, wystawienia faktury i
    otrzymania faktury przez Spółkę - to zdaniem Spółki nie ma żadnych przesłanek, aby
    koszty te nie stanowiły dla Spółki w ogóle kosztów uzyskania przychodów. Nie ma bowiem
    w przepisach ustawy o CIT żadnej regulacji, która nakazywałaby wyłączenie z kosztów
    uzyskania przychodów wartości kosztów ujętych w księgach rachunkowych roku innego
    aniżeli rok wykonania tych usług. Z tej perspektywy istotnym jest jedynie ustalenie w
    którym roku podatkowym Spółka będzie uprawniona do potrącenia tych kosztów dla
    celów CIT. W ocenie Spółki będzie miało to miejsce w roku podatkowym, w którym Usługi
    zostały wykonane.
    Podsumowując, w przypadku uznania przez Dyrektora KIS stanowiska Spółki w
    odniesieniu do pytania nr 1 za nieprawidłowe, w ocenie Spółki prawidłowe jest jej
    stanowisko zgodnie z którym koszty Usług ponoszonych przez Spółkę wskazane w opisie
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego opisanego we Wniosku będą stanowiły dla Spółki
    każdorazowo koszty uzyskania przychodów w roku wykonania Usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 updop, oraz że
    wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć
    wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop,
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    jego przychodu.
    Do ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o
    kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
    1) bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
      uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
      wysokości powstał związany z nimi przychód),
    2) inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
      przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
      prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Za koszty bezpośrednie związane z uzyskaniem przychodu uznaje się te koszty, których
    poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez
    podatnika (koszty najczęściej stanowiące element kalkulacji ceny konkretnego produktu).
    Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in.
    koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww.
    wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w
    sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu
    jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
    Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca
    zróżnicował zasady ich potrącalności.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy:
        ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w opisie stanu
        faktycznego/zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów
        w momencie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dacie pod
        którą zostaną one ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowane) na podstawie
        otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury
        (rachunku) na dowolnym koncie księgowym
        ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w opisie stanu
        faktycznego/zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów
        każdorazowo w roku podatkowym, w którym te Usługi zostały na rzecz Spółki

        wykonane niezależnie od momentu wystawienia faktury dokumentującej te Usługi,
        jej otrzymania oraz niezależnie od daty pod którą koszty te zostały ujęte w księgach
        rachunkowych Spółki
    Stosownie do art. 15 ust. 4 updop:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym
      roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W myśl art. 15 ust. 4d updop:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
      rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
      podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
      proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4e updop:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji
      gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Koszty pośrednie jak wskazano powyżej potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. W
    takim przypadku rozliczenie przedmiotowych kosztów powinno następować, na
    podstawie odpowiednio udokumentowanych wydatków, w dacie poniesienia kosztu, tj. w
    dacie na który ujęto koszt na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w dniu, na
    który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) w
    księgach rachunkowych.
    W zakresie wszelkich wydatków stanowiących na gruncie ustawy o CIT pośrednie koszty
    uzyskania przychodów, które w momencie poniesienia, dla celów księgowych, są
    ujmowane na innych kontach niż kosztowe (tj. nie są księgowane jako koszt), podatnik jest
    uprawniony do rozpoznania ich w kosztach podatkowych w dacie, pod którą dany
    wydatek zostanie ujęty w księgach rachunkowych bez względu na rodzaj konta, na jakim
    zostanie dokonany zapis księgowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako
    koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    Należy bowiem zauważyć, że istnieje taka grupa wydatków (kosztów) poniesionych przez
    podatnika, które stanowią koszt poniesiony w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, a
    rachunkowo nie będą ujęte na koncie kosztowym wcale albo będą ujęte z opóźnieniem. W
    związku z powyższym, jeżeli podatnik poniósł dany wydatek (koszt), który ujęty został w
    księgach rachunkowych i zgodnie z ustawą o CIT można go uznać za koszt pośredni, to
    data ujęcia w księgach rachunkowych tego wydatku będzie momentem poniesienia kosztu
    podatkowego.
    W świetle powyższego należy uznać, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach
    rachunkowych (tj. ujęcie danego wydatku „jako koszt” w księgach rachunkowych - ujęcie
    wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać
    na moment zaliczenia go jako kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4e
    ustawy o CIT.
    Podkreślić należy, że zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też
    modyfikować materialnego prawa podatkowego. Przepisy ustawy o rachunkowości
    określają jedynie sposób prowadzenia ksiąg i jako takie nie mogą rozstrzygać o tym, co

    jest, a co nie jest kosztem uzyskania przychodów, a także służą one ustaleniu wysokości
    dochodu (straty) podatkowego, nie mają zaś charakteru podatkotwórczego (wyrok TK z
    dnia 4 lutego 1994 r., sygn. akt U 2/90).
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 dotyczące ustalenia czy
    ponoszone przez Spółkę koszty Usług w 3 Przypadkach wskazanych w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów w
    momencie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dacie pod którą
    zostaną one ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowane) na podstawie otrzymanej
    faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) na
    dowolnym koncie księgowym należało uznać za prawidłowe.
    Mając na uwadze to, że otrzymanie odpowiedzi na pytanie nr 2, warunkuje Spółka
    udzieleniem negatywnej odpowiedzi na wcześniejsze pytanie (pytanie nr 1 oceniono jako
    prawidłowe), ocena Państwa stanowiska w tym zakresie jest niezasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
        Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
        Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.