Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.713.2024.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-20
Teza: Obowiązek złożenia JPK_CIT dla oddziału spółki zagranicznej w Polsce.
Słowa kluczowe: księgi-księgi rachunkowe; obowiązek; oddział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Ewidencja rachunkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1c; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1e; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1f; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1g; [JPK] Jednolity plik kontrolny

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący obowiązku złożenia JPK_KR_PD (JPK_CIT) na podstawie
    przychodów oddziału.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. S.R.O. SP. Z O.O. ODDZIAŁ W POLSCE (dalej jako: „Oddział”) jest oddziałem
    zagranicznego przedsiębiorcy, prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce od 2023 r.
    Przedsiębiorca zagraniczny prowadzi działalność pod nazwą B. S.R.O. (dalej jako:
    „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Spółka jest osobą prawną założoną zgodnie z prawem
    obowiązującym w Czechach i posiada siedzibę w Czechach (tj. jest czeskim rezydentem
    podatkowym).
    Rok podatkowy Wnioskodawcy oraz oddziału jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.
    Oddział Spółki nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może
    wykonywać działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego
    przedsiębiorcy. Oddział stanowi integralną część struktur zagranicznego przedsiębiorcy
    (jest wyłącznie wyodrębniony organizacyjnie i finansowo w strukturach firmy macierzystej)
    i prowadzi część jego działalności na terytorium Polski we wskazanym zakresie.
    Oddział spełnia definicję tzw. zakładu podatkowego w rozumieniu przepisów polskiej
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”), jak i
    umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu. W rezultacie, Spółka podlega ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych w Polsce (dalej jako: „CIT”) i
    jest zobowiązana do dokonywania stosownych rozliczeń w tym zakresie, a także do
    prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Oddział osiągnął wartość przychodu w roku 2023 nieprzekraczającą 50 mln euro oraz
    planuje osiągnąć w roku 2024 przychody na poziomie nieprzekraczającym 50 mln euro.
    Spółka osiągnęła wartość przychodu w roku 2023 przekraczającą 50 mln euro oraz planuje
    osiągnąć w roku 2024 przychody na poziomie przekraczającym 50 mln euro.

## Pytanie

Czy obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych za rok 2025 przy użyciu
    programów komputerowych dotyczy oddziału przedsiębiorcy zagranicznego, u którego
    wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym przekroczyła
    równowartość 50 mln euro, kalkulowanego w ten sposób, że pod uwagę brane są
    wyłącznie przychody tego polskiego oddziału?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wskazany limit przychodów w wysokości 50 mln
    euro nie odnosi się do przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj. przychodu jednostki
    macierzystej posiadającej w Polsce oddział (oraz ewentualnych oddziałów w innych
    państwach), lecz do przychodów osiąganych wyłącznie przez oddział w Polsce.
    Zgodnie z mającym wejść w życie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:
    „Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego

    te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia
    zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r. ust. 1,
    za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej
    strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
    dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej”.
    W świetle art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, z późn. zm.):
    „Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są prowadzone
    przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za rok podatkowy, a
    w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi - za rok obrotowy, rozpoczynający
    się po dniu:
    1) 31 grudnia 2024 r. - w przypadku:
    a) podatkowych grup kapitałowych,
    b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu
    uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym
    przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu
    euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedniego
    odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;
    2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami prawnymi,
    obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy
    zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
    3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
    osobami prawnymi”.
    W pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie więc m.in. podatników, których wartość
    przychodu przekroczy równowartość 50 mln euro – te podmioty będą zobowiązane do
    sporządzania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej już dla roku podatkowego
    rozpoczynającego się po 31 grudnia 2024 r.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wskazany limit przychodów w wysokości 50 mln
    euro nie odnosi się do przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj. przychodu jednostki
    macierzystej posiadającej w Polsce oddział, lecz do przychodów osiąganych wyłącznie
    przez oddział w Polsce.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca pragnie wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o
    CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z kolei w myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa
    się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.
    Jak wskazał natomiast Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 26 listopada 2024
    r. nr 0114-KDIP2-2.4010.454.2024.2.AP:
    „Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce zobowiązane są do wykazania jedynie tych dochodów, których

    źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu
    dochodów, których źródło jest położone za granicą.
    W świetle powyższego, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    siedziby lub zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które
    osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni posiadający
    na terytorium Polski oddział należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i tym samym zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej. W
    deklaracji należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością oddziału.
    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nałożone tą ustawą.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby
    możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
    »Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m«.
    Celem właściwego określenia podstawy opodatkowania, oddział jest obowiązany –
    zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT – do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób
    zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz
    poprawne skalkulowanie podatku”.
    Wnioskując z powyższego, należy wskazać, że skoro księgi rachunkowe, do których
    prowadzenia przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania zobowiązani będą
    podatnicy, odnoszą się i ewidencjonują wyłącznie działalność wykonywaną w Polsce, to dla
    celów określania obowiązków podatnika na gruncie przepisów dot. ksiąg należy uznać, że
    limit przychodów dotyczy jedynie przychodów Oddziału, a nie również przychodów całej
    Spółki w państwie jej rezydencji podatkowej oraz państwach położenia ewentualnych
    innych zakładów.
    Obowiązki wskazane w ustawie o CIT odnoszą się jedynie do ograniczonego obowiązku
    podatkowego Spółki w Polsce. Spółka rozlicza w Polsce jedynie te przychody, które osiąga
    w Polsce za pośrednictwem oddziału. Prowadzenie ksiąg rachunkowych, do którego
    zobowiązuje ustawa o CIT, obejmuje ewidencjonowanie na potrzeby poprawnego
    rozliczenia podatków w Polsce i obejmuje tylko ten "polski fragment" działalności Spółki.
    Obowiązki Spółki na podstawie ww. przepisów przejściowych powinny być więc określane
    również w odniesieniu do części działalności Spółki prowadzonej i opodatkowanej w
    Polsce. Dane z innych jurysdykcji i tak nie są wykazywane w polskich księgach
    rachunkowych i z ich perspektywy są niejako niewidoczne. Dane spoza Polski nie będą
    objęte wprowadzanym nowym sposobem raportowania, więc nie powinny wpływać na
    klasyfikację podatnika w kontekście tych obowiązków. Wielkość przychodu podatnika dla
    celów określenia jego obowiązków w zakresie prowadzenia ewidencji rachunkowej w
    Polsce, na podstawie polskich przepisów powinna być oceniana z perspektywy przychodu
    osiąganego w Polsce, który faktycznie w takiej ewidencji jest wykazywany. Innymi słowy,
    powinna być oceniana wielkość „polskich ksiąg”. Taki sposób rozumienia tych przepisów
    jest zgodny z założeniami wykładni celowościowej.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie we wskazanej wcześniej interpretacji
    indywidualnej. Jak wskazał tam Dyrektor KIS:
    „W przypadku, kiedy na terenie Polski prowadzony jest oddział przedsiębiorcy
    zagranicznego, korzystający z podstawowych zasad opodatkowania podatkiem CIT wg

    stawki 19%, w celu stwierdzenia, że przekroczony został limit 50 mln euro wartości
    przychodów, uwzględniać należy jedynie przychody oddziału uzyskane na terytorium
    Polski, bez uwzględniania zagranicznego przychodu nierezydenta.
    Zgodnie bowiem z przywołaną wcześniej zasadą ograniczonego obowiązku podatkowego
    (art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym w zeznaniach
    podatkowych CIT-8 dotyczących polskich oddziałów spółek zagranicznych wykazuje się
    jedynie przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie oddziałów. Uzasadnia to, że
    tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki (jako przychody podatkowe)
    powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia ewentualnego przekroczenia limitu 50 mln
    euro dla celów JPK_CIT.
    Limitu nie stosuje się zatem do przychodów generowanych przez podatnika będącego
    nierezydentem, ale tylko do tych, które zostały wygenerowane przez podatnika w wyniku
    działalności jego oddziału położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jedynie dla
    dochodu osiągniętego przez oddział powstaje w Polsce obowiązek podatkowy, dla którego
    podatnik ma obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji księgowej”.
    Co więcej stanowisko Wnioskodawcy potwierdzać może pośrednio również odpowiedź na
    pytanie numer 45 (udzielona w ramach zadawanych pytań dotyczących JPK-CIT pod
    adresem (...), z której wynika, że limit przychodów 50 mln euro odnosi się wyłącznie do
    przychodów ustalonych na gruncie prawa podatkowego.
    W związku z powyższym, Spółka prosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska,
    zgodnie z którym, wskazany limit przychodów w wysokości 50 mln euro nie odnosi się do
    przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj. przychodu jednostki macierzystej
    posiadającej w Polsce oddział (oraz ewentualnych oddziałów w innych państwach), lecz do
    przychodów osiąganych wyłącznie przez oddział w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. ; dalej : ustawa o CIT):
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    W myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, który obowiązuje od 1 stycznia 2025 r.:
      Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy
      użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
      terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której
      mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
      elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
      Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub
      ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
      podatkowej.
    Na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT:
      Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:

      1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;
      2) o których mowa w art. 27a;
      3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej zagraniczny zakład.
    Z brzmienia wyżej wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że podatnicy zagraniczni
    uzyskujący dochody w Polsce, mają obowiązki podatkowe w zakresie tych dochodów.
    Aby właściwie określić podstawę opodatkowania, oddział jest zobowiązany – zgodnie z art.
    9 ust. 1 ustawy o CIT – do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
    ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz poprawne
    skalkulowanie podatku.
    Z wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność w Polsce poprzez oddział. Oddział
    Spółki nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może
    wykonywać działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego
    przedsiębiorcy. Jako oddział nie osiągnęli Państwo w roku 2023 wartość przychodu
    przekraczającego 50 mln euro oraz prawdopodobnie nie osiągną tej wartości w roku 2024.
    Natomiast Spółka jako całość osiągnęła wartość przychodu w roku 2023 przekraczającą 50
    mln euro oraz planuje osiągnąć w roku 2024 przychody na porównywalnym poziomie.
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce zobowiązane są do wykazania jedynie tych dochodów, których
    źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu
    dochodów, których źródło jest położone za granicą.
    Tak więc, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
    zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni, posiadający na
    terytorium Polski oddział, należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej. W deklaracji
    należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością oddziału.
    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nią nałożone.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby
    możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, kiedy po raz pierwszy będą mieli
    Państwo obowiązek przekazania JPK_KR_PD (dalej: JPK_CIT).
    Obowiązek prowadzenia elektronicznych ksiąg rachunkowych i ich przekazywania do
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego nie będzie dotyczyć wszystkich podatników już
    od 1 stycznia 2025 r. Ustawodawca przewidział bowiem przepisy przejściowe.

    Tak więc zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, dalej: ustawa
    zmieniająca):
      Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są
      prowadzone przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za
      rok podatkowy, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za rok
      obrotowy, rozpoczynający się po dniu:
      1) 31 grudnia 2024 r. – w przypadku:
      a) podatkowych grup kapitałowych,
      b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość
        przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku
        obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote
        według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w
        ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku
        obrotowego;
      2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
        prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
        ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
      3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
        osobami prawnymi.
    W pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie podatkowe grupy kapitałowe oraz
    podatników i spółki niebędące osobami prawnymi, u których wartość przychodu
    przekroczy równowartość 50 mln euro – te podmioty będą zobowiązane do sporządzania
    ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej już dla roku podatkowego rozpoczynającego
    się po 31 grudnia 2024 r.
    W Państwa ocenie oddział przedsiębiorcy zagranicznego będzie zobowiązany do
    prowadzenia i przesyłania (bez wezwania) ksiąg rachunkowych w formie
    ustrukturyzowanej, jeżeli wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku
    podatkowym przez Oddział Spółki przekroczy równowartość 50 mln euro przeliczonych na
    złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim
    dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego.
    W przypadku, kiedy na terenie Polski prowadzony jest oddział przedsiębiorcy
    zagranicznego, korzystający z podstawowych zasad opodatkowania podatkiem CIT wg
    stawki 19%, w celu stwierdzenia, że przekroczony został wskazany limit 50 mln euro
    wartości przychodów, uwzględniać należy jedynie przychody oddziału uzyskane na
    terytorium Polski, bez uwzględniania zagranicznego przychodu nierezydenta.
    Zgodnie bowiem z przywołaną wcześniej zasadą ograniczonego obowiązku podatkowego
    (art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Tym samym w zeznaniach podatkowych CIT-8 dotyczących polskich oddziałów spółek
    zagranicznych wykazuje się jedynie przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie
    oddziałów. I jedynie dla dochodu osiągniętego przez oddział powstaje w Polsce obowiązek
    podatkowy, dla którego podatnik ma obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji
    księgowej. Limitu przychodów dla celów JPK_CIT nie stosuje się zatem do przychodów
    generowanych przez podatnika będącego nierezydentem (czyli jako całej Spółki), ale tylko
    do tych, które zostały wygenerowane przez podatnika w wyniku działalności jego oddziału
    położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Podsumowując, tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki (jako przychody
    podatkowe) powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia ewentualnego przekroczenia
    limitu 50 mln euro dla celów JPK_CIT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia .
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe
    zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w
    sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.