Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-630/09/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-18
Teza: opodatkowanie przekazania wspólnikowi spółki jawnej przedsiębiorstwa tej spółki w związku z rozwiązaniem i likwidacją spółki
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; likwidacja; majątek; udział-nabycie udziałów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2009 r. (data wpływu 19 sierpnia 2009 r.),uzupełnionym pismami z dnia 3 listopada 2009 r. (data wpływu 5 listopada 2009 r.) oraz z dnia 16 listopada 2009 r. (data wpływu 16 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania przekazania wspólnikowi spółki jawnej przedsiębiorstwa tej spółki w związku z rozwiązaniem i likwidacją spółki- jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 3 listopada 2009 r. (data wpływu 5 listopada 2009 r.) oraz z dnia 16 listopada 2009 r. (data wpływu 16 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania przekazania wspólnikowi spółki jawnej przedsiębiorstwa tej spółki w związku z rozwiązaniem i likwidacją spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Udziały w spółce jawnej „A” przedstawiają się następująco:

*   wspólnik X posiada 99% udziałów,
*   wspólnik Y posiada 1% udziałów.

Wspólnicy spółki jawnej „A” chcą rozwiązać i zlikwidować spółkę w ciągu kilku miesięcy. W związku z rozwiązaniem spółki Wspólnik X wniesie całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego prowadzone pod spółka jawną „A” do istniejącej firmy Z (przedsiębiorcy) prowadzonej jako samodzielna działalność gospodarcza osoby X. Wspólnik X wypłaci też w gotówce wspólnikowi Y uzgodnioną między wspólnikami równowartość 1% udziałów posiadanych przez wspólnika Y.

Spółka jawna zostanie rozwiązana w drodze jednomyślnej uchwały wspólników na podstawie art. 58 pkt 2 kodeksu spółek handlowych, bez przeprowadzenia likwidacji zgodnie z art. 67 kodeksu spółek handlowych. Na mocy uchwały wspólników majątek spółki zostanie przejęty przez jednego ze wspólników, posiadającego 99% udziałów w spółce z obowiązkiem spłaty drugiego ze wspólników w pieniądzu, analogicznie do sytuacji przewidzianej w art. 66 kodeksu spółek handlowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zmianą formy prawnej przedsiębiorstwa prowadzonego pod spółką jawną będzie miał zastosowanie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiący, iż transakcja zbycia/wniesienia aportem całego przedsiębiorstwa do firmy prowadzonej jako jednoosobowa działalność gospodarcza (prowadzonego dotychczas pod spółka jawną) nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym nie może być opodatkowana?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług będzie miał zastosowanie w omawianym przypadku i nie powstanie obowiązek podatkowy od wymienionej transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towar należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT na równi z odpłatną dostawą towarów traktuje się również nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

Z przedstawionych przez Spółkę we wniosku okoliczności wynika, że spółka jawna zostanie rozwiązana w drodze jednomyślnej uchwały wspólników na podstawie art. 58 pkt 2 kodeksu spółek handlowych, bez przeprowadzenia likwidacji zgodnie z art. 67 kodeksu spółek handlowych. Na mocy uchwały wspólników majątek spółki zostanie przejęty przez jednego ze wspólników, posiadającego 99% udziałów w spółce z obowiązkiem spłaty drugiego ze wspólników w pieniądzu, analogicznie do sytuacji przewidzianej w art. 66 kodeksu spółek handlowych. Przekazany wspólnikowi majątek spółki będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Stosownie do art. 66 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) jeżeli w spółce składającej się z dwóch wspólników po stronie jednego z nich zaistnieje powód rozwiązania spółki, sąd może przyznać drugiemu wspólnikowi prawo do przejęcia majątku spółki z obowiązkiem rozliczenia się z występującym wspólnikiem zgodnie z art. 65.

Natomiast art. 67 § 1 ww. ustawy stanowi, iż w przypadkach określonych w art. 58 należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki.

Z treści cyt. wyżej art. 66 k.s.h. wynika, że w razie stwierdzenia, iż przyczyna rozwiązania spółki jawnej tworzonej przez dwóch wspólników jest spowodowana przez jednego z nich, sąd może przyznać drugiemu majątek tej spółki, z obowiązkiem rozliczenia się z występującym wspólnikiem. Jednocześnie sąd nie może przyznać prawa do przejęcia majątku spółki jawnej wspólnikowi, w osobie którego zachodzi powód do rozwiązania spółki.

Spółka jawna może istnieć tylko wówczas, gdy jest co najmniej dwóch wspólników. W tym kontekście ww. przepis art. 66 k.s.h. należy rozpatrywać w związku z art. 67 § 1 in fine. Zarówno w pierwszym, jak i w drugim przypadku w związku z zaistnieniem przyczyn rozwiązania spółki jawnej, nie ma obowiązku przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Tylko tyle, że w pierwszym przypadku podstawą do tego jest przepis ustawy upoważniający sąd do wydania stosownych rozstrzygnięć, natomiast w drugim przypadku to wspólnicy uzgadniają inny sposób zakończenia działalności spółki. Nie ma wszakże przeszkód, aby przy istniejącym konsensusie w spółce dwuosobowej ustalić przejście przedsiębiorstwa spółki na drugiego wspólnika, bez uciekania się do wstępowania na drogę sądową, jeżeli zaszłaby jedna z przyczyn rozwiązania spółki określonych w art. 58 § 1 pkt 2 k.s.h. w myśl którego rozwiązanie spółki powoduje jednomyślna uchwała wszystkich wspólników. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia powinno być wykreślenie spółki z KRS.

W związku z powyższym przedstawiony we wniosku sposób rozwiązania spółki jawnej znajduje uzasadnienie w cyt. wyżej przepisach kodeksu spółek handlowych. Zauważyć należy, iż po doprowadzeniu do końca określonego we wniosku sposobu rozwiązania spółki, wspólnicy winni złożyć wniosek o wykreślenie spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, do wniosku zaś dołącza się m.in. uchwałę wspólników będącą podstawą rozwiązania spółki.

Stosownie zaś do art. 84 § 2 k.s.h. rozwiązanie spółki następuje z chwilą wykreślenia jej z rejestru. Przepisy ww. ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

W świetle powyższego przedstawiony we wniosku sposób rozwiązania dwuosobowej spółki jawnej poprzez przejęcie przedsiębiorstwa spółki przez jednego ze wspólników z obowiązkiem spłaty drugiego wspólnika oznaczałby na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług czynności wykonane przez spółkę na rzecz wspólnika, o którym mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Mając wszakże na uwadze przepis art. 6 pkt 1 ustawy, w myśl którego przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa stwierdzić należy, że przejęcie majątku spółki w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego przez jednego ze wspólników należy uznać za czynność niepodlegającą przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy podkreślić, że w momencie rozwiązania spółki jawnej, które nastąpi zgodnie z art. 84 § 2 Kodeksu spółek handlowych, z chwilą wykreślenia jej z rejestru spółka nie będzie posiadała żadnego majątku, bowiem cały zostanie przed jej rozwiązaniem zostanie przekazany jednemu ze wspólników.

Powyższe oznacza, że nie wystąpi obowiązek sporządzenia spisu z natury, o którym mowa w przepisach art. 14 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Dodatkowo informuje się, iż ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zawarta została w odrębnych rozstrzygnięciach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę, zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.