Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-437/12-7/JN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-08-08
Teza: Stawka podatku VAT dla sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2012 r. (data wpływu 21 maja 2012 r.) uzupełnionym pismami z dnia 19 lipca 2012 r. (data wpływu 20 lipca 2012 r.) i z dnia 31 lipca 2012 r. (data wpływu 6 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla sprzedaży nieruchomości.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 19 lipca 2012 r. i z dnia 31 lipca 2012 r. o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny. Jest właścicielem nieruchomości zabudowanej, położonej w miejscowości B. Ww. nieruchomość położona jest na działce oznaczonej geodezyjnie nr 397/1 o pow. 0,3081 ha wpisana do księgi wieczystej. Przedmiotowa nieruchomość stanowi własność Gminy, przejęta została na rzecz Gminy decyzją Wojewody z dnia 15 września 1994 r. Brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy z dnia 29 maja 2002 r. działka położona jest na terenach o podstawowej funkcji mieszkaniowej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych.

Zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym na zlecenie Gminy w m-cu marcu 2012 r. przez rzeczoznawcę majątkowego w celu jej wyceny, na nieruchomości zlokalizowany jest wolnostojący, dwukondygnacyjny budynek dawnej szkoły oraz budynek gospodarczy.

Opis budynku: murowany budynek dawnej szkoły, zaadaptowany na pensjonat z barem - rok budowy: 1958. Wymiary:

*   długość – 23,17 m

*   szerokość – 12,80 m

*   pow. zabudowy – 296,57 m2

*   pow. użytkowa – 474,52 m2

*   ilość kondygnacji nadziemna – 2

*   ilość kondygnacji podziemna – 0

Budynek murowany, dwukondygnacyjny, wolnostojący niepodpiwniczony, ściany osłonowe z cegły ceramicznej i pustaka, ściany działowe z cegły i pustaka, stropy, betonowy dach o konstrukcji drewnianej wielospadowy kryty blacho - dachówką, rynny i rury spustowe z blachy ocynkowanej, schody wewnętrzne betonowe wykończone lastriko.

Wykończenie: tynki wewnętrzne cem. wapienne, elewacja – tynk – cem. wapienny malowany, okładziny – w sanitariach na parterze i piętrze – glazura ścienna, posadzki – deska strugana malowana, 1 pomieszczenie – panele, w sanitariach i halluterakota, płytka lastriko na schodach i korytarzu na piętrze, betonowa – w kuchni, w kotłowni i pomieszczeniu gospodarczym. Stolarka okienna drewniana, skrzynkowa z okresu budowy, stolarka drzwiowa – drewniana typowa, płócienna pełna.

Budynek wyposażony w instalację elektryczną z lat 90 – tych, wod. kanalizacyjną (do lokalnego szamba), centralne ogrzewanie – piec uszkodzony, dwa kominki, wentylacyjną i odgromową. W sanitariach na parterze 2 umywalki, kabina natryskowa, 2 kabiny WC, na piętrze sanitariat WC, brodzik.

Stan techniczny budynku – dostateczny, stolarka okienna i drzwiowa w dużym stopniu zużyta, sanitariaty wymagają remontu i modernizacji, podłogi drewniane kwalifikują się do modernizacji lub przykrycia wykładziną, piec do centralnego ogrzewania kwalifikuje się do wymiany, pokrycie dachu – blacha wymaga miejscowego odrdzewienia i malowania. Obiekt wymaga remontu i modernizacji.

Budynek gospodarczy murowany o wymiarach 13,0 m x 6,0 m, dach stropodach, stan zły.

Oszacowana wartość rynkowa nieruchomości według opinii rzeczoznawcy majątkowego wynosi 440350,00 zł.

Przez pewien okres czasu (po dniu 15 września 1994 r. – dacie nabycia przez Gminę nieruchomości), Gmina na podstawie umów najmu wynajmowała budynek. Dzierżawcy adoptowali budynek byłej szkoły na pensjonat z barem i wykorzystywali na prowadzenie działalności turystycznej z bazą noclegową i handlową. Najemcom były wystawiane faktury VAT, a należny podatek od sprzedaży był odprowadzany do Urzędu Skarbowego. Obecnie Gmina nie wynajmuje nikomu budynków i budowli znajdujących się na tej nieruchomości, ani samej nieruchomości z powodu braku osób chętnych.

W latach od 21.10.1996 r. do 01.08.2006 r. nieruchomość była przedmiotem dzierżawy. Od 21.10.1996 r. do 16.02.2000 r. – dzierżawca M. Od 05.06.2000 r. do 31.01.2004 r. – dzierżawca N. (dzierżawca zwolniony z zapłaty czynszu dzierżawnego przez okres 6 m-cy od dnia 01.07.2000 r. do 31.12.2000 r. – czynsz dzierżawny wynosił miesięcznie 510,00 zł netto co daje kwotę 3060,00 zł netto, w zamian za nakłady poniesione na remont dzierżawionego budynku). Od 09.08.2004 r. do 01.08.2006 r. – dzierżawca P.(dzierżawca zwolniony z zapłaty czynszu dzierżawnego przez okres 5 m-cy od dnia 09.08.2004 r. do 31.12.2004 r. – czynsz dzierżawny wynosił miesięcznie 440,00 zł netto co daje kwotę 2200,00 zł netto, w zamian za nakłady poniesione na remont dzierżawionego budynku).

Gmina od chwili stania się właścicielem tej nieruchomości nie ponosiła wydatków na ulepszenie nieruchomości.

W pismach z dnia 19 lipca 2012 r. i z dnia 31 lipca 2012 r. stanowiących uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem dostawy jest budynek dawnej szkoły i budynek gospodarczy bez budowli. Budynki, o których mowa we wniosku są trwale związane z gruntem. Przedmiotem dzierżawy w okresie od 21.10.1996 r. do 01.08.2006 r. był zarówno budynek dawnej szkoły, jak i budynek gospodarczy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina sprzedając nieruchomość, w momencie jest sprzedaży powinna naliczyć i odprowadzić do Urzędu Skarbowego podatek VAT należny od sprzedaży, czy nieruchomość ta w postaci budynków wraz z gruntem będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? A jeśli będzie opodatkowana, to jaką stawką podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym podatnik VAT czynny, sprzedając nieruchomość, nie powinien doliczyć do niej podatku VAT w momencie sprzedaży.

W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotowa nieruchomość w postaci budynków i budowli wraz z gruntem nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż sprzedaż tej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem pkt 10, tj. zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zdaniem Wnioskodawcy, budynki i budowle znajdujące się na omawianej nieruchomości są towarem używanym, czyli od czasu ich budowy minęło więcej niż 5 lat. Świadczy o tym fakt, że w 1994 r. Gmina nabyła tę nieruchomość wraz z tymi budynkami i budowlami, które znajdują się w chwili obecnej na nieruchomości.

W ocenie Wnioskodawcy, nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z jego nabyciem, gdyż Gmina przedmiotową nieruchomość nabyła na podstawie decyzji Wojewody z dnia 15 września 1994 r., a nie na podstawie umowy kupna – sprzedaży.

Zdaniem Zainteresowanego, zarówno budynki posadowione na gruncie stanowiącym własność Gminy, jak i sam grunt będą zwolnione z opodatkowania, gdyż zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że grunt podlega opodatkowaniu według tej samej stawki podatku, jaka obowiązuje w stosunku do sprzedawanego budynku (budowli). Jeżeli zatem sprzedawany budynek podlega zwolnieniu z VAT (dostawa budynku używanego), zwolnienie to odnosić się będzie do gruntu, na którym budynek został wybudowany.

Reasumując zdaniem Wnioskodawcy, nieruchomość gminna w momencie jej sprzedaży przez Gminę będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż w obecnym stanie prawnym grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas należy poddać badaniu zaistnienie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, objętych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwolnieniem od podatku, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny. Jest właścicielem nieruchomości zabudowanej. Ww. nieruchomość położona jest na działce oznaczonej geodezyjnie nr 397/1 o pow. 0,3081 ha wpisana do księgi wieczystej. Przedmiotowa nieruchomość stanowi własność Gminy, przejęta została na rzecz Gminy decyzją Wojewody z dnia 15 września 1994 r. Brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy z dnia 29 maja 2002 r. działka położona jest na terenach o podstawowej funkcji mieszkaniowej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych.

Zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym na zlecenie Gminy w m-cu marcu 2012 r. przez rzeczoznawcę majątkowego w celu jej wyceny, na nieruchomości zlokalizowany jest wolnostojący, dwukondygnacyjny budynek dawnej szkoły oraz budynek gospodarczy.

Budynek dawnej szkoły wybudowany w 1958 r., zaadaptowany na pensjonat z barem jest budynkiem murowanym, dwukondygnacyjnym, wolnostojącym, niepodpiwniczonym. Stan techniczny budynku – dostateczny. Obiekt wymaga remontu i modernizacji.

Budynek gospodarczy murowany o wymiarach 13,0 m x 6,0 m, dach stropodach, stan zły.

Przez pewien okres czasu (po dniu 15 września 1994 r. – dacie nabycia przez Gminę nieruchomości), Gmina na podstawie umów najmu wynajmowała budynek. Dzierżawcy adoptowali budynek byłej szkoły na pensjonat z barem i wykorzystywali na prowadzenie działalności turystycznej z bazą noclegową i handlową. Najemcom były wystawiane faktury VAT, a należny podatek od sprzedaży był odprowadzany do Urzędu Skarbowego. Obecnie Gmina nie wynajmuje nikomu budynków i budowli znajdujących się na tej nieruchomości, ani samej nieruchomości z powodu braku osób chętnych.

W latach od 21.10.1996 r. do 01.08.2006 r. nieruchomość była przedmiotem dzierżawy. Od 21.10.1996 r. do 16.02.2000 r. – dzierżawca M. Od 05.06.2000 r. do 31.01.2004 r. – dzierżawca N. (dzierżawca zwolniony z zapłaty czynszu dzierżawnego przez okres 6 m-cy od dnia 01.07.2000 r. do 31.12.2000 r. – czynsz dzierżawny wynosił miesięcznie 510,00 zł netto co daje kwotę 3060,00 zł netto, w zamian za nakłady poniesione na remont dzierżawionego budynku). Od 09.08.2004 r. do 01.08.2006 r. – dzierżawca P. (dzierżawca zwolniony z zapłaty czynszu dzierżawnego przez okres 5 m-cy od dnia 09.08.2004 r. do 31.12.2004 r. – czynsz dzierżawny wynosił miesięcznie 440,00 zł netto co daje kwotę 2200,00 zł netto, w zamian za nakłady poniesione na remont dzierżawionego budynku.

Gmina od chwili stania się właścicielem tej nieruchomości nie ponosiła wydatków na ulepszenie nieruchomości.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem dostawy jest budynek dawnej szkoły i budynek gospodarczy bez budowli. Budynki, o których mowa we wniosku są trwale związane z gruntem. Przedmiotem dzierżawy w okresie od 21.10.1996 r. do 01.08.2006 r. był zarówno budynek dawnej szkoły, jak i budynek gospodarczy.

Analizując powołaną wcześniej definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż dostawa przedmiotowych budynków, nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. Do pierwszego zasiedlenia doszło z chwilą oddania ww. budynków w najem, dzierżawę. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynków upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Zatem, w przypadku przedmiotowej dostawy, nie będzie miał zastosowania żaden z wyjątków wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z tym, sprzedaż budynków, o których mowa we wniosku będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ponadto, z uwagi na fakt, iż dostawa budynków, o których mowa wyżej będzie zwolniona od podatku, to zbycie gruntu, na którym te budynki są posadowione, w myśl art. 29 ust. 5 ustawy, będzie również korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w powiązaniu z art. 29 ust. 5 ustawy, o ile nie zostanie wybrana opcja opodatkowania wskazana w art. 43 ust. 10 ustawy.

Końcowo należy zauważyć, że Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek prawny, jednak z innej podstawy prawnej. Dostawa przedmiotowych budynków będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a nie jak wskazał Wnioskodawca na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.

Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należy uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.